# Dziennik Urzędowy L 208/2018

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 208 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Rocznik 6117 sierpnia 2018 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 208

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 6117 sierpnia 2018

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2018/1145 z dnia 7 czerwca 2018 r. zmieniające rozporządzenie delegowane (UE) 2017/891 w odniesieniu do organizacji producentów w sektorze owoców i warzyw | 1 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/1146 z dnia 7 czerwca 2018 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2017/892 ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 606/2009 ustanawiające niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008 w odniesieniu do kategorii produktów winiarskich, praktyk enologicznych i obowiązujących ograniczeń | 9 |
| | | DECYZJE |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2018/1147 z dnia 10 sierpnia 2018 r. ustanawiająca konkluzje dotyczące najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do przetwarzania odpadów zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE
  (notyfikowana jako dokument nr C(2018) 5070)

   (
  1
  ) | 38 |
| | * | Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2018/1148 z dnia 10 sierpnia 2018 r. w sprawie kwalifikowania rynkowych instrumentów dłużnych emitowanych lub w pełni gwarantowanych przez Republikę Grecką i uchylająca decyzję (UE) 2016/1041 (EBC/2018/21) | 91 |
| | | ZALECENIA |
| | * | Zalecenie Komisji (UE) 2018/1149 z dnia 10 sierpnia 2018 r. w sprawie niewiążących wytycznych dotyczących identyfikacji obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka oraz innych czynników ryzyka w łańcuchu dostaw na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/821 | 94 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2018/1145 z dnia 7 czerwca 2018 r. zmieniające rozporządzenie delegowane (UE) 2017/891 w odniesieniu do organizacji producentów w sektorze owoców i warzyw

1

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/1146 z dnia 7 czerwca 2018 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2017/892 ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 606/2009 ustanawiające niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008 w odniesieniu do kategorii produktów winiarskich, praktyk enologicznych i obowiązujących ograniczeń

9

DECYZJE

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2018/1147 z dnia 10 sierpnia 2018 r. ustanawiająca konkluzje dotyczące najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do przetwarzania odpadów zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE
  (notyfikowana jako dokument nr C(2018) 5070)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2018) 5070)

1

38

*

Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2018/1148 z dnia 10 sierpnia 2018 r. w sprawie kwalifikowania rynkowych instrumentów dłużnych emitowanych lub w pełni gwarantowanych przez Republikę Grecką i uchylająca decyzję (UE) 2016/1041 (EBC/2018/21)

91

ZALECENIA

*

Zalecenie Komisji (UE) 2018/1149 z dnia 10 sierpnia 2018 r. w sprawie niewiążących wytycznych dotyczących identyfikacji obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka oraz innych czynników ryzyka w łańcuchu dostaw na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/821

94

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG. |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

| 17.8.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 208/1 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 208/1

---

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2018/1145

z dnia 7 czerwca 2018 r.

zmieniające rozporządzenie delegowane (UE) 2017/891 w odniesieniu do organizacji producentów w sektorze owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 37,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/891 (2) stanowi uzupełnienie rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2393 (3) wprowadziło zmiany do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 w szczególności w odniesieniu do pomocy dla organizacji producentów działających w sektorze owoców i warzyw. W związku z tym rozporządzenie delegowane (UE) 2017/891 powinno uwzględniać zmiany w odpowiednich przepisach rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/891 (2) stanowi uzupełnienie rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2393 (3) wprowadziło zmiany do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 w szczególności w odniesieniu do pomocy dla organizacji producentów działających w sektorze owoców i warzyw. W związku z tym rozporządzenie delegowane (UE) 2017/891 powinno uwzględniać zmiany w odpowiednich przepisach rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

| (2) | Przepisy dotyczące krajowej pomocy finansowej w sektorze owoców i warzyw należy zaktualizować. |
| --- | --- |

(2)

Przepisy dotyczące krajowej pomocy finansowej w sektorze owoców i warzyw należy zaktualizować.

| (3) | Należy wyjaśnić przepisy dotyczące przypadków, w których producenci, będący członkami organizacji producentów, powinni mieć prawo do sprzedawania pewnego odsetka swych produktów niezależnie od organizacji producentów, o ile status organizacji producentów dopuszcza taką możliwość i jest to zgodne z wymogami państwa członkowskiego. Należy doprecyzować próg sprzedaży poza organizacją producentów. |
| --- | --- |

(3)

Należy wyjaśnić przepisy dotyczące przypadków, w których producenci, będący członkami organizacji producentów, powinni mieć prawo do sprzedawania pewnego odsetka swych produktów niezależnie od organizacji producentów, o ile status organizacji producentów dopuszcza taką możliwość i jest to zgodne z wymogami państwa członkowskiego. Należy doprecyzować próg sprzedaży poza organizacją producentów.

| (4) | Nowe środki w zakresie coachingu między organizacjami producentów i na zasilenie funduszy wspólnego inwestowania w ramach programów operacyjnych powinny kwalifikować się do unijnego wsparcia finansowego. |
| --- | --- |

(4)

Nowe środki w zakresie coachingu między organizacjami producentów i na zasilenie funduszy wspólnego inwestowania w ramach programów operacyjnych powinny kwalifikować się do unijnego wsparcia finansowego.

| (5) | Państwa członkowskie mogą nadal zapewniać krajową pomoc finansową z budżetu krajowego organizacjom producentów w regionach Unii, gdzie stopień zorganizowania jest szczególnie niski. W związku z tym w celu uniknięcia zakłóceń rynku wewnętrznego w Unii należy określić warunki, na jakich krajowa pomoc finansowa może być przyznawana w sektorze owoców i warzyw, jak również metodę obliczania stopnia zorganizowania producentów, o którym mowa w art. 34 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. |
| --- | --- |

(5)

Państwa członkowskie mogą nadal zapewniać krajową pomoc finansową z budżetu krajowego organizacjom producentów w regionach Unii, gdzie stopień zorganizowania jest szczególnie niski. W związku z tym w celu uniknięcia zakłóceń rynku wewnętrznego w Unii należy określić warunki, na jakich krajowa pomoc finansowa może być przyznawana w sektorze owoców i warzyw, jak również metodę obliczania stopnia zorganizowania producentów, o którym mowa w art. 34 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

| (6) | Przepisy dotyczące kwalifikowalności niektórych inwestycji do pomocy finansowej Unii wymagają wyjaśnienia. |
| --- | --- |

(6)

Przepisy dotyczące kwalifikowalności niektórych inwestycji do pomocy finansowej Unii wymagają wyjaśnienia.

| (7) | W odniesieniu do kwalifikowalności działań do unijnej pomocy finansowej należy doprecyzować kwalifikujące się i niekwalifikujące się działania związane z promocją i komunikacją, w tym akcje i działania mające na celu dywersyfikację i konsolidację na rynkach owoców i warzyw, ukierunkowane na zapobieganie sytuacjom kryzysowym lub stosowane w okresie kryzysu. |
| --- | --- |

(7)

W odniesieniu do kwalifikowalności działań do unijnej pomocy finansowej należy doprecyzować kwalifikujące się i niekwalifikujące się działania związane z promocją i komunikacją, w tym akcje i działania mające na celu dywersyfikację i konsolidację na rynkach owoców i warzyw, ukierunkowane na zapobieganie sytuacjom kryzysowym lub stosowane w okresie kryzysu.

| (8) | Należy uprościć przepisy odnoszące się do rocznych sprawozdań dotyczących organizacji producentów, zrzeszeń organizacji producentów, w tym międzynarodowych zrzeszeń organizacji producentów i grup producentów oraz funduszy operacyjnych, programów operacyjnych i planów uznawania. Muszą one umożliwić Komisji odpowiednie monitorowanie sektora. |
| --- | --- |

(8)

Należy uprościć przepisy odnoszące się do rocznych sprawozdań dotyczących organizacji producentów, zrzeszeń organizacji producentów, w tym międzynarodowych zrzeszeń organizacji producentów i grup producentów oraz funduszy operacyjnych, programów operacyjnych i planów uznawania. Muszą one umożliwić Komisji odpowiednie monitorowanie sektora.

| (9) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie delegowane (UE) 2017/891. |
| --- | --- |

(9)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie delegowane (UE) 2017/891.

| (10) | W celu zapewnienia sprawnego przejścia od istniejących wymagań, środków i działań ustanowionych w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2017/891 do nowych, przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, należy ustanowić przepisy przejściowe. |
| --- | --- |

(10)

W celu zapewnienia sprawnego przejścia od istniejących wymagań, środków i działań ustanowionych w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2017/891 do nowych, przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, należy ustanowić przepisy przejściowe.

| (11) | Niniejsze rozporządzenie należy stosować od dnia wejścia w życie rozporządzenia (UE) 2017/2393. Aby państwa członkowskie i podmioty gospodarcze miały czas na dostosowanie się do nowych zasad, przepisy dotyczące krajowej pomocy finansowej, wskaźników i monitorowania powinny jednak mieć zastosowanie od dnia 1 stycznia 2019 r., |
| --- | --- |

(11)

Niniejsze rozporządzenie należy stosować od dnia wejścia w życie rozporządzenia (UE) 2017/2393. Aby państwa członkowskie i podmioty gospodarcze miały czas na dostosowanie się do nowych zasad, przepisy dotyczące krajowej pomocy finansowej, wskaźników i monitorowania powinny jednak mieć zastosowanie od dnia 1 stycznia 2019 r.,

| (12) | Warunki stosowania nowych środków i działań, które kwalifikują się do objęcia unijną pomocą finansową na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, powinny być stosowane od dnia rozpoczęcia stosowania zmian do tego rozporządzenia wprowadzonych rozporządzeniem (UE) 2017/2393, aby organizacjom producentów i ich członkom zapewnić stabilność rynkową (zwłaszcza z uwagi na fakt, że te środki dotyczą głównie zarządzania w sytuacjach kryzysowych i zapobiegania kryzysom) oraz aby umożliwić im pełne korzystanie z nowych środków. W celu zabezpieczenia uzasadnionych oczekiwań organizacje producentów mogą zdecydować się na kontynuację trwających programów operacyjnych na podstawie przepisów obowiązujących w momencie zatwierdzenia programów lub na zmianę swych programów operacyjnych, by móc skorzystać z nowych środków i działań kwalifikujących się do pomocy finansowej Unii, jak określono w rozporządzeniu (UE) nr 1308/2013. |
| --- | --- |

(12)

Warunki stosowania nowych środków i działań, które kwalifikują się do objęcia unijną pomocą finansową na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, powinny być stosowane od dnia rozpoczęcia stosowania zmian do tego rozporządzenia wprowadzonych rozporządzeniem (UE) 2017/2393, aby organizacjom producentów i ich członkom zapewnić stabilność rynkową (zwłaszcza z uwagi na fakt, że te środki dotyczą głównie zarządzania w sytuacjach kryzysowych i zapobiegania kryzysom) oraz aby umożliwić im pełne korzystanie z nowych środków. W celu zabezpieczenia uzasadnionych oczekiwań organizacje producentów mogą zdecydować się na kontynuację trwających programów operacyjnych na podstawie przepisów obowiązujących w momencie zatwierdzenia programów lub na zmianę swych programów operacyjnych, by móc skorzystać z nowych środków i działań kwalifikujących się do pomocy finansowej Unii, jak określono w rozporządzeniu (UE) nr 1308/2013.

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zmiany w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2017/891

W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2017/891 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 2 lit. e) otrzymuje brzmienie:






  „e) | »międzynarodowe zrzeszenie organizacji producentów« oznacza każde zrzeszenie organizacji producentów, w którym przynajmniej jedna ze zrzeszonych organizacji lub stowarzyszeń znajduje się na terytorium innego państwa członkowskiego niż główna siedziba tego zrzeszenia;”; |
| --- | --- | --- |

1)

art. 2 lit. e) otrzymuje brzmienie:

„e)

»międzynarodowe zrzeszenie organizacji producentów« oznacza każde zrzeszenie organizacji producentów, w którym przynajmniej jedna ze zrzeszonych organizacji lub stowarzyszeń znajduje się na terytorium innego państwa członkowskiego niż główna siedziba tego zrzeszenia;”;

| 2) | art. 12 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 12
  Wprowadzanie produktów do obrotu poza organizacją producentów

  1.   Jeżeli statut grupy producentów na to zezwala i jeżeli jest to zgodne z warunkami określonymi przez dane państwo członkowskie i daną grupę producentów, jej członkowie będący producentami mogą:






  a) | sprzedawać produkty bezpośrednio w gospodarstwach lub poza nimi konsumentom na ich własne potrzeby; |
| --- | --- | --- |

2)

art. 12 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 12

Wprowadzanie produktów do obrotu poza organizacją producentów

1.   Jeżeli statut grupy producentów na to zezwala i jeżeli jest to zgodne z warunkami określonymi przez dane państwo członkowskie i daną grupę producentów, jej członkowie będący producentami mogą:

a)

sprzedawać produkty bezpośrednio w gospodarstwach lub poza nimi konsumentom na ich własne potrzeby;

| b) | wprowadzać do obrotu — we własnym zakresie lub za pośrednictwem innej organizacji producentów wyznaczonej przez ich własną organizację producentów — produkty, których ilości lub wartość mają charakter marginalny w porównaniu do wielkości produkcji zbywalnej danego produktu ich własnej organizacji; |
| --- | --- |

b)

wprowadzać do obrotu — we własnym zakresie lub za pośrednictwem innej organizacji producentów wyznaczonej przez ich własną organizację producentów — produkty, których ilości lub wartość mają charakter marginalny w porównaniu do wielkości produkcji zbywalnej danego produktu ich własnej organizacji;

| c) | wprowadzać do obrotu – we własnym zakresie lub za pośrednictwem innej organizacji producentów wyznaczonej przez ich własną organizację producentów, produkty, które ze względu na ich charakter lub ze względu na ograniczoną wielkość produkcji lub wartości producentów będących członkami, zwykle nie są objęte działalnością handlową danej organizacji producentów. |
| --- | --- |

c)

wprowadzać do obrotu – we własnym zakresie lub za pośrednictwem innej organizacji producentów wyznaczonej przez ich własną organizację producentów, produkty, które ze względu na ich charakter lub ze względu na ograniczoną wielkość produkcji lub wartości producentów będących członkami, zwykle nie są objęte działalnością handlową danej organizacji producentów.

2.   Odsetek produkcji, jaką członkowie będący producentami wprowadzają do obrotu poza organizacją producentów, jak określono w ust. 1, nie przekracza 25 % wielkości lub wartości produkcji zbywalnej każdego członka będącego producentem.

Państwa członkowskie mogą jednak ustanowić niższy niż określony w akapicie pierwszym odsetek produkcji, jaką członkowie będący producentami mogą wprowadzać do obrotu poza organizacją producentów. Państwa członkowskie mogą zwiększyć ten odsetek do 40 % w przypadku produktów objętych rozporządzeniem Rady (WE) nr 834/2007 (*1) lub gdy członkowie będący producentami wprowadzają do obrotu swoją produkcję za pośrednictwem innej organizacji producentów wyznaczonej przez ich własną organizację producentów.

(*1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 2092/91 (Dz.U. L 189 z 20.7.2007, s. 1).”;"

*1

| 3) | art. 22 ust. 10 otrzymuje brzmienie:

  „10.   W przypadku gdy obniżenie wielkości produkcji spowodowane jest klęską żywiołową, zjawiskiem klimatycznym, chorobami zwierząt lub roślin bądź inwazjami szkodników, odszkodowanie z tytułu ubezpieczenia otrzymane w związku z ubezpieczeniem zbiorów, o którym mowa w rozdziale III sekcja 7, lub działania o równoznacznym charakterze, którymi zarządza organizacja producentów lub producenci będący jej członkami w odniesieniu do wyżej wymienionych przyczyn, mogą zostać włączone do wartości produkcji sprzedanej.”; |
| --- | --- |

3)

art. 22 ust. 10 otrzymuje brzmienie:

„10.   W przypadku gdy obniżenie wielkości produkcji spowodowane jest klęską żywiołową, zjawiskiem klimatycznym, chorobami zwierząt lub roślin bądź inwazjami szkodników, odszkodowanie z tytułu ubezpieczenia otrzymane w związku z ubezpieczeniem zbiorów, o którym mowa w rozdziale III sekcja 7, lub działania o równoznacznym charakterze, którymi zarządza organizacja producentów lub producenci będący jej członkami w odniesieniu do wyżej wymienionych przyczyn, mogą zostać włączone do wartości produkcji sprzedanej.”;

| 4) | art. 30 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

  „2.   Organizacje producentów lub zrzeszenia organizacji producentów, którym przyznano wsparcie przewidziane w art. 27 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 lub w art. 19 rozporządzenia Komisji (UE) nr 702/2014 (*2), mogą realizować w tym samym czasie program operacyjny, pod warunkiem że dane państwo członkowskie dopilnowuje, by beneficjenci otrzymywali wsparcie na dane działanie jedynie w ramach jednego systemu.


  (*2)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 702/2014 z dnia 25 czerwca 2014 r. uznające niektóre kategorie pomocy w sektorach rolnym i leśnym oraz na obszarach wiejskich za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U. L 193 z 1.7.2014, s. 1).”;" |
| --- | --- |

4)

art. 30 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Organizacje producentów lub zrzeszenia organizacji producentów, którym przyznano wsparcie przewidziane w art. 27 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 lub w art. 19 rozporządzenia Komisji (UE) nr 702/2014 (*2), mogą realizować w tym samym czasie program operacyjny, pod warunkiem że dane państwo członkowskie dopilnowuje, by beneficjenci otrzymywali wsparcie na dane działanie jedynie w ramach jednego systemu.

(*2)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 702/2014 z dnia 25 czerwca 2014 r. uznające niektóre kategorie pomocy w sektorach rolnym i leśnym oraz na obszarach wiejskich za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U. L 193 z 1.7.2014, s. 1).”;"

*2

| 5) | art. 31 ust. 6 akapit drugi zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:
  „Inwestycje, w tym inwestycje na mocy umów leasingu, mogą być finansowane z funduszu operacyjnego w ramach jednej kwoty lub w ratach zatwierdzonych w ramach programu operacyjnego.”; |
| --- | --- |

5)

art. 31 ust. 6 akapit drugi zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

„Inwestycje, w tym inwestycje na mocy umów leasingu, mogą być finansowane z funduszu operacyjnego w ramach jednej kwoty lub w ratach zatwierdzonych w ramach programu operacyjnego.”;

| 6) | rozdział III tytuł II sekcja 3 otrzymuje brzmienie:


  „
  Sekcja 3




  Wsparcie związane z funduszami wspólnego inwestowania




  Artykuł 40
  Wsparcie związane z funduszami wspólnego inwestowania

  1.   Państwa członkowskie przyjmują szczegółowe przepisy dotyczące wsparcia na rzecz kosztów administracyjnych poniesionych na utworzenie funduszy wspólnego inwestowania i uzupełnienie środków funduszy wspólnego inwestowania, o których mowa w art. 33 ust. 3 akapit pierwszy lit. d) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.


  2.   Wsparcie kosztów administracyjnych utworzenia funduszy wspólnego inwestowania, o których mowa w ust. 1, obejmuje zarówno pomoc finansową Unii, jak i wkład organizacji producentów. Łączna kwota wsparcia nie przekracza 5 %, 4 % lub 2 % wkładu organizacji producentów na rzecz funduszu wspólnego inwestowania odpowiednio w pierwszym, drugim i trzecim roku jego funkcjonowania.


  3.   Organizacja producentów może otrzymać wsparcie na koszty administracyjne na utworzenie funduszy wspólnego inwestowania, o których mowa w ust. 1, tylko raz i wyłącznie w ciągu pierwszych trzech lat funkcjonowania funduszu wspólnego inwestowania. Jeżeli organizacja producentów zwraca się o wsparcie dopiero w drugim lub trzecim roku funkcjonowania funduszu wspólnego inwestowania, wsparcie wynosi odpowiednio 4 % lub 2 % wkładu organizacji producentów na rzecz funduszu wspólnego inwestowania w drugim i trzecim roku jego funkcjonowania.


  4.   Państwa członkowskie mogą określić pułapy kwot, które organizacje producentów mogą otrzymać na wsparcie związane z kosztami administracyjnymi funduszy wspólnego inwestowania.”; |
| --- | --- |

6)

rozdział III tytuł II sekcja 3 otrzymuje brzmienie:

„
  Sekcja 3

Wsparcie związane z funduszami wspólnego inwestowania

Artykuł 40

Wsparcie związane z funduszami wspólnego inwestowania

1.   Państwa członkowskie przyjmują szczegółowe przepisy dotyczące wsparcia na rzecz kosztów administracyjnych poniesionych na utworzenie funduszy wspólnego inwestowania i uzupełnienie środków funduszy wspólnego inwestowania, o których mowa w art. 33 ust. 3 akapit pierwszy lit. d) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

2.   Wsparcie kosztów administracyjnych utworzenia funduszy wspólnego inwestowania, o których mowa w ust. 1, obejmuje zarówno pomoc finansową Unii, jak i wkład organizacji producentów. Łączna kwota wsparcia nie przekracza 5 %, 4 % lub 2 % wkładu organizacji producentów na rzecz funduszu wspólnego inwestowania odpowiednio w pierwszym, drugim i trzecim roku jego funkcjonowania.

3.   Organizacja producentów może otrzymać wsparcie na koszty administracyjne na utworzenie funduszy wspólnego inwestowania, o których mowa w ust. 1, tylko raz i wyłącznie w ciągu pierwszych trzech lat funkcjonowania funduszu wspólnego inwestowania. Jeżeli organizacja producentów zwraca się o wsparcie dopiero w drugim lub trzecim roku funkcjonowania funduszu wspólnego inwestowania, wsparcie wynosi odpowiednio 4 % lub 2 % wkładu organizacji producentów na rzecz funduszu wspólnego inwestowania w drugim i trzecim roku jego funkcjonowania.

4.   Państwa członkowskie mogą określić pułapy kwot, które organizacje producentów mogą otrzymać na wsparcie związane z kosztami administracyjnymi funduszy wspólnego inwestowania.”;

| 7) | w tytule II rozdział III dodaje się sekcję 8 w brzmieniu:


  „
  Sekcja 8




  Wsparcie związane z coachingiem




  Artykuł 51a
  Wdrażanie środków w zakresie coachingu

  1.   Do celów art. 33 ust. 3 lit. i) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 do wsparcia w zakresie coachingu kwalifikują się następujące środki:






  a) | wymiana najlepszych praktyk dotyczących środków zapobiegania sytuacjom kryzysowym i zarządzania kryzysowego, o których mowa w art. 33 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, pomagająca uznanej organizacji producentów, grupom producentów lub producentom indywidualnym korzystać z doświadczeń z wdrażania środków zapobiegania sytuacjom kryzysowym i zarządzania kryzysowego; |
| --- | --- | --- |

7)

w tytule II rozdział III dodaje się sekcję 8 w brzmieniu:

„
  Sekcja 8

Wsparcie związane z coachingiem

Artykuł 51a

Wdrażanie środków w zakresie coachingu

1.   Do celów art. 33 ust. 3 lit. i) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 do wsparcia w zakresie coachingu kwalifikują się następujące środki:

a)

wymiana najlepszych praktyk dotyczących środków zapobiegania sytuacjom kryzysowym i zarządzania kryzysowego, o których mowa w art. 33 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, pomagająca uznanej organizacji producentów, grupom producentów lub producentom indywidualnym korzystać z doświadczeń z wdrażania środków zapobiegania sytuacjom kryzysowym i zarządzania kryzysowego;

| b) | wspieranie tworzenia nowych organizacji producentów, łączenia istniejących lub umożliwianie producentom indywidualnym wstępowania do już istniejących organizacji producentów; |
| --- | --- |

b)

wspieranie tworzenia nowych organizacji producentów, łączenia istniejących lub umożliwianie producentom indywidualnym wstępowania do już istniejących organizacji producentów;

| c) | tworzenie możliwości nawiązywania kontaktów między dostawcami i odbiorcami usług coachingu na potrzeby poprawy efektywności kanałów sprzedaży w celu zapobiegania sytuacjom kryzysowym i zarządzania nimi. |
| --- | --- |

c)

tworzenie możliwości nawiązywania kontaktów między dostawcami i odbiorcami usług coachingu na potrzeby poprawy efektywności kanałów sprzedaży w celu zapobiegania sytuacjom kryzysowym i zarządzania nimi.

2.   Dostawcą usług coachingu jest zrzeszenie organizacji producentów lub organizacja producentów. Beneficjentem wsparcia na środki w zakresie coachingu jest dostawca usług coachingu.

3.   Odbiorcą usług coachingu jest uznana organizacja producentów lub grupa producentów działająca w regionie, w którym przez trzy kolejne lata poprzedzające realizację programu operacyjnego stopień zorganizowania wynosił poniżej 20 %.

Producenci indywidualni, osoby lub grupy niebędące członkami organizacji producentów lub ich zrzeszeń mogą być odbiorcami usług coachingu, nawet jeśli prowadzą działalność w regionie, w którym stopień zorganizowania wynosi powyżej 20 %.

4.   Wydatki na coaching stanowią część środków zapobiegania sytuacjom kryzysowym i zarządzania kryzysowego programów operacyjnych, o których mowa w art. 33 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

Koszty kwalifikowalne związane z coachingiem wymieniono w załączniku III do niniejszego rozporządzenia.

Wszystkie koszty określone w załączniku III są wypłacane dostawcy usług coachingu.

5.   Środki w zakresie coachingu nie podlegają outsourcingowi.”;

| 8) | art. 52 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 52
  Warunki udzielania krajowej pomocy finansowej

  1.   Na potrzeby art. 35 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 stopień zorganizowania producentów w danym regionie państwa członkowskiego oblicza się na podstawie wartości owoców i warzyw wyprodukowanych w danym regionie i wprowadzanych do obrotu przez:






  a) | uznane organizacje producentów i zrzeszenia organizacji producentów; oraz |
| --- | --- | --- |

8)

art. 52 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 52

Warunki udzielania krajowej pomocy finansowej

1.   Na potrzeby art. 35 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 stopień zorganizowania producentów w danym regionie państwa członkowskiego oblicza się na podstawie wartości owoców i warzyw wyprodukowanych w danym regionie i wprowadzanych do obrotu przez:

a)

uznane organizacje producentów i zrzeszenia organizacji producentów; oraz

| b) | grupy producentów uznane zgodnie z art. 125e rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 oraz organizacje producentów i grupy producentów uznane zgodnie z art. 27 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013. |
| --- | --- |

b)

grupy producentów uznane zgodnie z art. 125e rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 oraz organizacje producentów i grupy producentów uznane zgodnie z art. 27 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013.

Do celów obliczeń wartość, o której mowa w akapicie pierwszym, dzieli się przez łączną wartość owoców i warzyw wyprodukowanych w danym regionie.

2.   Wartość owoców i warzyw wyprodukowanych w danym regionie oraz wprowadzonych do obrotu przez organizacje, zrzeszenia i grupy, o których mowa w ust. 1 akapit pierwszy lit. a) i b), obejmuje jedynie te produkty, w odniesieniu do których wspomniane organizacje, zrzeszenia i grupy zostały uznane. Art. 22 stosuje się odpowiednio.

Do obliczenia łącznej wartości owoców i warzyw wyprodukowanych w danym regionie stosuje się odpowiednio metodę określoną w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 138/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (*3).

3.   Jedynie owoce i warzywa wyprodukowane w regionie, o którym mowa w ust. 4, są objęte krajową pomocą finansową.

4.   Państwa członkowskie określają regiony jako odrębne części swojego terytorium zgodnie z obiektywnymi i niedyskryminującymi kryteriami, takimi jak ich cechy agronomiczne i gospodarcze oraz ich potencjał rolniczy lub potencjał w zakresie produkcji owoców i warzyw, lub ich strukturę instytucjonalną albo administracyjną oraz w odniesieniu do których dostępne są dane w celu obliczenia stopnia zorganizowania producentów, o którym mowa w ust. 1.

Regiony zdefiniowane przez państwo członkowskie nie mogą być zmienione przez co najmniej pięć lat, chyba że taka zmiana jest obiektywnie uzasadniona, w szczególności przyczynami, które nie są związane z obliczaniem stopnia zorganizowania producentów w danym regionie lub regionach.

5.   Przed przyznaniem krajowej pomocy finansowej państwa członkowskie zgłaszają Komisji wykaz regionu(-ów) spełniających kryteria, o których mowa w art. 35 ust. 1 i 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, oraz wysokość krajowej pomocy finansowej przyznanej organizacjom producentów w tych regionach.

Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o każdej zmianie regionu(-ów), spełniających kryteria, o których mowa w art. 35 ust. 1 i 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

(*3)  Rozporządzenie (WE) nr 138/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 grudnia 2003 r. dotyczące rachunków gospodarczych dla rolnictwa we Wspólnocie (Dz.U. L 33 z 5.2.2004, s. 1).”;"

*3

| 9) | art. 56 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 56
  Wskaźniki

  1.   Programy operacyjne i strategie krajowe są przedmiotem monitorowania i oceny, które mają na celu ocenę postępów w realizacji wyznaczonych celów programów operacyjnych oraz ich wydajności i skuteczności w odniesieniu do tych celów.


  2.   Postęp, wydajność i skuteczność, o których mowa w ust. 1, są oceniane przez cały czas realizacji programu operacyjnego na podstawie wskaźników określonych w sekcji 4 załącznika II do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/892, dotyczącej działań i środków wdrażanych przez uznane organizacje producentów, zrzeszenia organizacji producentów i międzynarodowe zrzeszenia organizacji producentów oraz grupy producentów w ramach programów operacyjnych.”; |
| --- | --- |

9)

art. 56 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 56

Wskaźniki

1.   Programy operacyjne i strategie krajowe są przedmiotem monitorowania i oceny, które mają na celu ocenę postępów w realizacji wyznaczonych celów programów operacyjnych oraz ich wydajności i skuteczności w odniesieniu do tych celów.

2.   Postęp, wydajność i skuteczność, o których mowa w ust. 1, są oceniane przez cały czas realizacji programu operacyjnego na podstawie wskaźników określonych w sekcji 4 załącznika II do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/892, dotyczącej działań i środków wdrażanych przez uznane organizacje producentów, zrzeszenia organizacji producentów i międzynarodowe zrzeszenia organizacji producentów oraz grupy producentów w ramach programów operacyjnych.”;

| 10) | w art. 57 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 2 lit. c) otrzymuje brzmienie:






  „c) | dostarczenia informacji w celu spełnienia wymogów dotyczących sprawozdawczości.”; |
| --- | --- | --- | --- |

10)

w art. 57 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 2 lit. c) otrzymuje brzmienie:

„c)

dostarczenia informacji w celu spełnienia wymogów dotyczących sprawozdawczości.”;

| b) | w ust. 3 wprowadza się następujące zmiany:






  (i) | akapit drugi otrzymuje brzmienie:
  „W ramach oceny postępy dokonane w odniesieniu do ogólnych celów programu bada się na podstawie wskaźników określonych w sekcji 4 załącznika II do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/892”; |
| --- | --- | --- |

b)

w ust. 3 wprowadza się następujące zmiany:

(i)

akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„W ramach oceny postępy dokonane w odniesieniu do ogólnych celów programu bada się na podstawie wskaźników określonych w sekcji 4 załącznika II do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/892”;

| (ii) | akapit ostatni otrzymuje brzmienie:
  „Sprawozdanie z oceny dołączane jest do odpowiedniego sprawozdania rocznego, o którym mowa w art. 21 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/892.”; |
| --- | --- |

(ii)

akapit ostatni otrzymuje brzmienie:

„Sprawozdanie z oceny dołączane jest do odpowiedniego sprawozdania rocznego, o którym mowa w art. 21 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/892.”;

| 11) | w załącznikach II, III i V wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

11)

w załącznikach II, III i V wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Przepisy przejściowe

Nie naruszając przepisów art. 34 rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891, program operacyjny zatwierdzony na podstawie rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011 (4) lub rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891 przed dniem 20 stycznia 2018 r. obowiązuje nadal aż do jego zakończenia zgodnie z warunkami mającymi zastosowanie przed dniem 1 stycznia 2018 r.

4

Na wniosek organizacji producentów lub zrzeszenia organizacji producentów, państwo członkowskie może jednak zatwierdzić zmiany programu operacyjnego zatwierdzonego na podstawie rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011 lub rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891 przed dniem 20 stycznia 2018 r. Zmiany te są zgodne z wymogami rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 zmienionego rozporządzeniem (UE) 2017/2393, rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891 zmienionego art. 1 niniejszego rozporządzenia i rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/892 zmienionego rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2018/1146 (5).

5

Artykuł 3

Wejście w życie i stosowanie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2018 r.

Jednak art. 1 pkt 8, 9 i 10 oraz pkt 3 załącznika stosuje się od dnia 1 stycznia 2019 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 7 czerwca 2018 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

1

(2)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/891 z dnia 13 marca 2017 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw, uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do kar, które mają być stosowane w tych sektorach, a także zmieniające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 (Dz.U. L 138 z 25.5.2017, s. 4).

2

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2393 z dnia 13 grudnia 2017 r. zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW), (UE) nr 1306/2013 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania, (UE) nr 1307/2013 ustanawiające przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej, (UE) nr 1308/2013 ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz (UE) nr 652/2014 ustanawiające przepisy w zakresie zarządzania wydatkami odnoszącymi się do łańcucha żywnościowego, zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt oraz dotyczącymi zdrowia roślin i materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin (Dz.U. L 350 z 29.12.2017, s. 15).

3

(4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1).

4

(5)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/1146 z dnia 7 czerwca 2018 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2017/892 ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 606/2009 ustanawiające niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008 w odniesieniu do kategorii produktów winiarskich, praktyk enologicznych i obowiązujących ograniczeń (zob. s. 9 niniejszego Dziennika Urzędowego).

5

---

ZAŁĄCZNIK

W załącznikach do rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w załączniku II wprowadza się następujące zmiany:






  a) | pkt 20 otrzymuje brzmienie:






  „20. | Działania zlecone przez organizacje producentów lub ich zrzeszenia poza Unią, z wyjątkiem przypadków, gdy promocja jest realizowana poza Unią zgodnie z art. 14 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/892.”; |
| --- | --- | --- | --- |

1)

w załączniku II wprowadza się następujące zmiany:

a)

pkt 20 otrzymuje brzmienie:

„20.

| b) | dodaje się pkt 21 w brzmieniu:






  „21. | Kredyty eksportowe związane z akcjami i działaniami mającymi na celu dywersyfikację i konsolidację na rynkach owoców i warzyw, w ramach zapobiegania sytuacjom kryzysowym bądź w okresie kryzysu.”; |
| --- | --- | --- |

b)

dodaje się pkt 21 w brzmieniu:

„21.

| 2) | w załączniku III dodaje się pkt 12, 13 i 14 w brzmieniu:






  „12. | Koszty coachingu w ramach środków zapobiegania sytuacjom kryzysowym i zarządzania kryzysowego programów operacyjnych.
  Kosztami kwalifikowalnymi w ramach tego środka są:






  a) | koszty organizacji i realizacji usług coachingu oraz |
| --- | --- | --- | --- |

2)

w załączniku III dodaje się pkt 12, 13 i 14 w brzmieniu:

„12.

Koszty coachingu w ramach środków zapobiegania sytuacjom kryzysowym i zarządzania kryzysowego programów operacyjnych.

Kosztami kwalifikowalnymi w ramach tego środka są:

a)

koszty organizacji i realizacji usług coachingu oraz

| b) | koszty podróży, zakwaterowania i diet dziennych dostawcy usług coachingu. |
| --- | --- |

b)

koszty podróży, zakwaterowania i diet dziennych dostawcy usług coachingu.

| 13. | Koszty związane z negocjowaniem, wykonaniem i zarządzaniem protokołami fitosanitarnymi państw trzecich na terytorium Unii, jeżeli są ponoszone przez organizację producentów lub zrzeszenie organizacji producentów w ramach środków zapobiegania sytuacjom kryzysowym i zarządzania kryzysowego, o których mowa w art. 33 ust. 3 lit. a) i c) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, z wyjątkiem zwrotu kosztów poniesionych przez państwa trzecie. |
| --- | --- |

13.

Koszty związane z negocjowaniem, wykonaniem i zarządzaniem protokołami fitosanitarnymi państw trzecich na terytorium Unii, jeżeli są ponoszone przez organizację producentów lub zrzeszenie organizacji producentów w ramach środków zapobiegania sytuacjom kryzysowym i zarządzania kryzysowego, o których mowa w art. 33 ust. 3 lit. a) i c) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, z wyjątkiem zwrotu kosztów poniesionych przez państwa trzecie.

| 14. | Koszty związane ze środkami promocyjnymi i komunikacyjnymi, o których mowa w art. 14 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/892. Koszty kwalifikowalne w ramach tych środków to koszty związane z organizacją imprez promocyjnych i informacyjnych oraz udziałem w nich, w tym działania PR, kampanie promocyjne i informacyjne, mogące przyjmować formę udziału w imprezach, targach i wystawach o znaczeniu krajowym, unijnym i międzynarodowym. Koszty związane z usługami doradztwa technicznego są kwalifikowalne, jeżeli są niezbędne do zorganizowania tych wydarzeń lub kampanii promocyjnych i informacyjnych lub uczestnictwa w nich.”; |
| --- | --- |

14.

Koszty związane ze środkami promocyjnymi i komunikacyjnymi, o których mowa w art. 14 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/892. Koszty kwalifikowalne w ramach tych środków to koszty związane z organizacją imprez promocyjnych i informacyjnych oraz udziałem w nich, w tym działania PR, kampanie promocyjne i informacyjne, mogące przyjmować formę udziału w imprezach, targach i wystawach o znaczeniu krajowym, unijnym i międzynarodowym. Koszty związane z usługami doradztwa technicznego są kwalifikowalne, jeżeli są niezbędne do zorganizowania tych wydarzeń lub kampanii promocyjnych i informacyjnych lub uczestnictwa w nich.”;

| 3) | załącznik V otrzymuje brzmienie:


  „ZAŁĄCZNIK V

  Informacje, które mają być zawarte w sprawozdaniu rocznym państw członkowskich, o którym mowa w art. 54 lit. b)

  Wszystkie informacje dotyczą roku kalendarzowego objętego sprawozdaniem. Obejmują też informacje dotyczące przeprowadzonych kontroli oraz zastosowanych kar administracyjnych w odniesieniu do tego okresu. W odniesieniu do informacji, które zmieniają się w ciągu roku, sprawozdanie roczne powinno odzwierciedlać stan na dzień 31 grudnia roku, którego ono dotyczy.
  CZĘŚĆ A — INFORMACJE DOTYCZĄCE ZARZĄDZANIA RYNKIEM








  1. | Informacje administracyjne:






  a) | zmiany w przepisach krajowych przyjęte w celu wykonania postanowień tytułu I rozdziału II sekcji 3 oraz tytułu II rozdziału III sekcji 1, 2 i 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013; |
| --- | --- | --- | --- |

3)

załącznik V otrzymuje brzmienie:

„ZAŁĄCZNIK V

Informacje, które mają być zawarte w sprawozdaniu rocznym państw członkowskich, o którym mowa w art. 54 lit. b)

Wszystkie informacje dotyczą roku kalendarzowego objętego sprawozdaniem. Obejmują też informacje dotyczące przeprowadzonych kontroli oraz zastosowanych kar administracyjnych w odniesieniu do tego okresu. W odniesieniu do informacji, które zmieniają się w ciągu roku, sprawozdanie roczne powinno odzwierciedlać stan na dzień 31 grudnia roku, którego ono dotyczy.

CZĘŚĆ A — INFORMACJE DOTYCZĄCE ZARZĄDZANIA RYNKIEM

1.

a)

zmiany w przepisach krajowych przyjęte w celu wykonania postanowień tytułu I rozdziału II sekcji 3 oraz tytułu II rozdziału III sekcji 1, 2 i 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013;

| b) | zmiany w odniesieniu do krajowej strategii na rzecz zrównoważonych programów operacyjnych, obowiązującej w odniesieniu do programów operacyjnych. |
| --- | --- |

b)

zmiany w odniesieniu do krajowej strategii na rzecz zrównoważonych programów operacyjnych, obowiązującej w odniesieniu do programów operacyjnych.

| 2. | Informacje dotyczące organizacji producentów, zrzeszeń organizacji producentów oraz międzynarodowych zrzeszeń organizacji producentów i grup producentów:






  a) | łączna liczba zatwierdzonych/zawieszonych organizacji producentów, zrzeszeń organizacji producentów oraz międzynarodowych zrzeszeń organizacji producentów i grup producentów. Ponadto:






  (i) | w odniesieniu do zrzeszeń organizacji producentów: liczba członków organizacji producentów; |
| --- | --- | --- | --- |

2.

a)

łączna liczba zatwierdzonych/zawieszonych organizacji producentów, zrzeszeń organizacji producentów oraz międzynarodowych zrzeszeń organizacji producentów i grup producentów. Ponadto:

(i)

w odniesieniu do zrzeszeń organizacji producentów: liczba członków organizacji producentów;

| (ii) | w odniesieniu do międzynarodowych zrzeszeń organizacji producentów: liczba organizacji producentów będących ich członkami i informacja, w których państwach członkowskich członkowie ci mają siedzibę główną; |
| --- | --- |

(ii)

w odniesieniu do międzynarodowych zrzeszeń organizacji producentów: liczba organizacji producentów będących ich członkami i informacja, w których państwach członkowskich członkowie ci mają siedzibę główną;

| b) | łączna liczba organizacji producentów, zrzeszeń organizacji producentów oraz międzynarodowych zrzeszeń organizacji producentów i grup producentów, którym cofnięto zatwierdzenie. Ponadto w odniesieniu do międzynarodowych zrzeszeń organizacji producentów: liczba organizacji będących ich członkami i informację, w których państwach członkowskich członkowie ci mają siedzibę główną; |
| --- | --- |

b)

łączna liczba organizacji producentów, zrzeszeń organizacji producentów oraz międzynarodowych zrzeszeń organizacji producentów i grup producentów, którym cofnięto zatwierdzenie. Ponadto w odniesieniu do międzynarodowych zrzeszeń organizacji producentów: liczba organizacji będących ich członkami i informację, w których państwach członkowskich członkowie ci mają siedzibę główną;

| c) | ogólna liczba połączeń organizacji (z uwzględnieniem łącznej liczby, liczby nowych organizacji oraz nowych numerów identyfikacyjnych); |
| --- | --- |

c)

ogólna liczba połączeń organizacji (z uwzględnieniem łącznej liczby, liczby nowych organizacji oraz nowych numerów identyfikacyjnych);

| d) | liczba członków (ogółem i z podziałem na osoby prawne, osoby fizyczne i producentów owoców i warzyw); |
| --- | --- |

d)

liczba członków (ogółem i z podziałem na osoby prawne, osoby fizyczne i producentów owoców i warzyw);

| e) | łączna liczba organizacji/grup posiadających program operacyjny/plan dochodzenia do uznania (z podziałem na uznane, zawieszone i w trakcie łączenia); |
| --- | --- |

e)

łączna liczba organizacji/grup posiadających program operacyjny/plan dochodzenia do uznania (z podziałem na uznane, zawieszone i w trakcie łączenia);

| f) | część produkcji, jaką stanowią produkty przeznaczone na rynek produktów świeżych (ze wskazaniem ich wartości i ilości); |
| --- | --- |

f)

część produkcji, jaką stanowią produkty przeznaczone na rynek produktów świeżych (ze wskazaniem ich wartości i ilości);

| g) | część produkcji, jaką stanowią produkty przeznaczone do przetwórstwa (ze wskazaniem ich wartości i ilości); |
| --- | --- |

g)

część produkcji, jaką stanowią produkty przeznaczone do przetwórstwa (ze wskazaniem ich wartości i ilości);

| h) | obszar objęty produkcją owoców i warzyw. |
| --- | --- |

h)

obszar objęty produkcją owoców i warzyw.

| 3. | Informacje związane z wydatkami:






  a) | wydatki odnoszące się do: organizacji producentów, zrzeszeń organizacji producentów i międzynarodowych zrzeszeń organizacji producentów (w podziale na fundusz operacyjny, zamknięty fundusz operacyjny i krajową pomoc finansową); |
| --- | --- | --- |

3.

a)

wydatki odnoszące się do: organizacji producentów, zrzeszeń organizacji producentów i międzynarodowych zrzeszeń organizacji producentów (w podziale na fundusz operacyjny, zamknięty fundusz operacyjny i krajową pomoc finansową);

| b) | całkowite rzeczywiste wydatki na programy operacyjne dla organizacji producentów, zrzeszeń organizacji producentów i międzynarodowych zrzeszeń organizacji producentów (w podziale na działania i środki związane z celami tych podmiotów); |
| --- | --- |

b)

całkowite rzeczywiste wydatki na programy operacyjne dla organizacji producentów, zrzeszeń organizacji producentów i międzynarodowych zrzeszeń organizacji producentów (w podziale na działania i środki związane z celami tych podmiotów);

| c) | całkowite rzeczywiste wydatki dla grup producentów; |
| --- | --- |

c)

całkowite rzeczywiste wydatki dla grup producentów;

| d) | wycofania produktów z podziałem na ich kategorie (wielkość, całkowite wydatki, kwota pomocy finansowej UE i miejsca przeznaczenia (bezpłatna dystrybucja, kompostowanie, przemysł przetwórczy itd.)). |
| --- | --- |

d)

wycofania produktów z podziałem na ich kategorie (wielkość, całkowite wydatki, kwota pomocy finansowej UE i miejsca przeznaczenia (bezpłatna dystrybucja, kompostowanie, przemysł przetwórczy itd.)).

| 4. | Informacje dotyczące monitorowania programów operacyjnych oraz planów dochodzenia do uznania:






  a) | wskaźniki odnoszące się do organizacji producentów, zrzeszeń organizacji producentów i międzynarodowych zrzeszeń organizacji producentów (w podziale na działania i środki związane z celami tych podmiotów); |
| --- | --- | --- |

4.

a)

wskaźniki odnoszące się do organizacji producentów, zrzeszeń organizacji producentów i międzynarodowych zrzeszeń organizacji producentów (w podziale na działania i środki związane z celami tych podmiotów);

| b) | wskaźniki w odniesieniu do grup producentów. |
| --- | --- |

b)

wskaźniki w odniesieniu do grup producentów.

CZĘŚĆ B — INFORMACJE DO CELÓW ROZLICZENIA RACHUNKÓW

Informacje dotyczące przeprowadzonych kontroli oraz zastosowanych kar administracyjnych:

| a) | kontrole przeprowadzone przez państwo członkowskie: informacje na temat skontrolowanych podmiotów oraz daty kontroli; |
| --- | --- |

a)

kontrole przeprowadzone przez państwo członkowskie: informacje na temat skontrolowanych podmiotów oraz daty kontroli;

| b) | liczba kontroli, |
| --- | --- |

b)

liczba kontroli,

| c) | wyniki kontroli, |
| --- | --- |

c)

wyniki kontroli,

| d) | zastosowane kary administracyjne. |
| --- | --- |

d)

zastosowane kary administracyjne.

---

| 17.8.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 208/9 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 208/9

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/1146

z dnia 7 czerwca 2018 r.

zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2017/892 ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 606/2009 ustanawiające niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008 w odniesieniu do kategorii produktów winiarskich, praktyk enologicznych i obowiązujących ograniczeń

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 38, art. 182 ust. 1 i 4 oraz art. 223,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (2), w szczególności jego art. 62 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2017/892 (3) ustanowiono zasady stosowania rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw. Rozporządzenie (UE) nr 1308/2013 – zwłaszcza w odniesieniu do pomocy w sektorze owoców i warzyw – zmieniono rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2393 (4). W związku z tym rozporządzenie wykonawcze (UE) 2017/892 powinno uwzględniać zmiany w odpowiednich przepisach rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2017/892 (3) ustanowiono zasady stosowania rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw. Rozporządzenie (UE) nr 1308/2013 – zwłaszcza w odniesieniu do pomocy w sektorze owoców i warzyw – zmieniono rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2393 (4). W związku z tym rozporządzenie wykonawcze (UE) 2017/892 powinno uwzględniać zmiany w odpowiednich przepisach rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

| (2) | Należy zaktualizować przepisy wykonawcze dotyczące krajowej pomocy finansowej w sektorze owoców i warzyw. |
| --- | --- |

(2)

Należy zaktualizować przepisy wykonawcze dotyczące krajowej pomocy finansowej w sektorze owoców i warzyw.

| (3) | Należy określić szczegółowe zasady zwiększania limitu unijnej pomocy finansowej z 50 % do 60 % w państwach członkowskich, w których organizacje producentów wprowadzają do obrotu mniej niż 20 % wyprodukowanych owoców i warzyw zgodnie z art. 34 ust. 3 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, a przede wszystkim należy ustanowić szczegółowe zasady obliczania stopnia zorganizowania producentów w państwie członkowskim, tak aby składanie wniosków o pomoc i weryfikacja warunków zwiększenia limitu przebiegały spójnie w całej Unii. |
| --- | --- |

(3)

Należy określić szczegółowe zasady zwiększania limitu unijnej pomocy finansowej z 50 % do 60 % w państwach członkowskich, w których organizacje producentów wprowadzają do obrotu mniej niż 20 % wyprodukowanych owoców i warzyw zgodnie z art. 34 ust. 3 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, a przede wszystkim należy ustanowić szczegółowe zasady obliczania stopnia zorganizowania producentów w państwie członkowskim, tak aby składanie wniosków o pomoc i weryfikacja warunków zwiększenia limitu przebiegały spójnie w całej Unii.

| (4) | Ponadto należy sprecyzować, że promocja produktów jako środek antykryzysowy obejmuje dywersyfikację i konsolidację rynków owoców i warzyw. |
| --- | --- |

(4)

Ponadto należy sprecyzować, że promocja produktów jako środek antykryzysowy obejmuje dywersyfikację i konsolidację rynków owoców i warzyw.

| (5) | Należy uprościć przepisy dotyczące sprawozdań rocznych na temat organizacji producentów, zrzeszeń organizacji producentów, w tym organizacji międzynarodowych, oraz grup producentów, a także funduszy operacyjnych, programów operacyjnych i planów dochodzenia do uznania. Te sprawozdania powinny umożliwić Komisji odpowiednie monitorowanie sektora. |
| --- | --- |

(5)

Należy uprościć przepisy dotyczące sprawozdań rocznych na temat organizacji producentów, zrzeszeń organizacji producentów, w tym organizacji międzynarodowych, oraz grup producentów, a także funduszy operacyjnych, programów operacyjnych i planów dochodzenia do uznania. Te sprawozdania powinny umożliwić Komisji odpowiednie monitorowanie sektora.

| (6) | Należy sprecyzować warunki stosowania należności celnych przywozowych, o których mowa w art. 182 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 i które mogą mieć zastosowanie do przywozu określonych owoców i warzyw. |
| --- | --- |

(6)

Należy sprecyzować warunki stosowania należności celnych przywozowych, o których mowa w art. 182 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 i które mogą mieć zastosowanie do przywozu określonych owoców i warzyw.

| (7) | Jeżeli zrzeszenie organizacji producentów lub międzynarodowe zrzeszenie organizacji producentów realizuje program operacyjny, państwa członkowskie powinny zapewnić, aby nie dochodziło do podwójnego finansowania oraz aby prowadzono odpowiednie kontrole w przypadku działań realizowanych zarówno na szczeblu zrzeszenia organizacji producentów, jak i na szczeblu członków tych organizacji producentów, zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1306/2013. |
| --- | --- |

(7)

Jeżeli zrzeszenie organizacji producentów lub międzynarodowe zrzeszenie organizacji producentów realizuje program operacyjny, państwa członkowskie powinny zapewnić, aby nie dochodziło do podwójnego finansowania oraz aby prowadzono odpowiednie kontrole w przypadku działań realizowanych zarówno na szczeblu zrzeszenia organizacji producentów, jak i na szczeblu członków tych organizacji producentów, zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1306/2013.

| (8) | Należy zaktualizować załączniki I oraz II do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/892, aby uprościć część A sprawozdania rocznego państw członkowskich i wspólne wskaźniki wydajności oraz aby usunąć wspólne wskaźniki wyjściowe. |
| --- | --- |

(8)

Należy zaktualizować załączniki I oraz II do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/892, aby uprościć część A sprawozdania rocznego państw członkowskich i wspólne wskaźniki wydajności oraz aby usunąć wspólne wskaźniki wyjściowe.

| (9) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) 2017/892. |
| --- | --- |

(9)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) 2017/892.

| (10) | W części I sekcja A pkt 3 w załączniku VIII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 nałożono na państwa członkowskie obowiązek powiadamiania Komisji o wszelkich zwiększeniach limitu określonego w pkt 2 wspomnianej sekcji. Aby ustanowić szczegółowe zasady przedkładania Komisji tych informacji, należy zmienić rozporządzenie Komisji (WE) nr 606/2009 (5). |
| --- | --- |

(10)

W części I sekcja A pkt 3 w załączniku VIII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 nałożono na państwa członkowskie obowiązek powiadamiania Komisji o wszelkich zwiększeniach limitu określonego w pkt 2 wspomnianej sekcji. Aby ustanowić szczegółowe zasady przedkładania Komisji tych informacji, należy zmienić rozporządzenie Komisji (WE) nr 606/2009 (5).

| (11) | Niniejsze rozporządzenie należy stosować od dnia rozpoczęcia stosowania rozporządzenia (UE) 2017/2393. Przepisy dotyczące sprawozdawczości należy jednak stosować od dnia 1 stycznia 2019 r., aby państwa członkowskie i podmioty gospodarcze miały dość czasu na wdrożenie zmian wprowadzonych w niniejszym rozporządzeniu. Aby zapewnić stosowanie zmian w rozporządzeniu (UE) nr 1308/2013, elastyczność dla organizacji producentów wprowadzoną dzięki nowym środkom i działaniom w przepisach przejściowych należy stosować z mocą wsteczną tak, aby zbiegło się to z datą rozpoczęcia stosowania rozporządzenia (UE) 2017/2393. |
| --- | --- |

(11)

Niniejsze rozporządzenie należy stosować od dnia rozpoczęcia stosowania rozporządzenia (UE) 2017/2393. Przepisy dotyczące sprawozdawczości należy jednak stosować od dnia 1 stycznia 2019 r., aby państwa członkowskie i podmioty gospodarcze miały dość czasu na wdrożenie zmian wprowadzonych w niniejszym rozporządzeniu. Aby zapewnić stosowanie zmian w rozporządzeniu (UE) nr 1308/2013, elastyczność dla organizacji producentów wprowadzoną dzięki nowym środkom i działaniom w przepisach przejściowych należy stosować z mocą wsteczną tak, aby zbiegło się to z datą rozpoczęcia stosowania rozporządzenia (UE) 2017/2393.

| (12) | Warunki stosowania nowych środków i działań, które kwalifikują się do objęcia unijną pomocą finansową na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, powinny być stosowane od dnia rozpoczęcia stosowania zmian do tego rozporządzenia wprowadzonych rozporządzeniem (UE) 2017/2393, aby organizacjom producentów i ich członkom zapewnić stabilność rynkową (zwłaszcza z uwagi na fakt, że te środki dotyczą głównie zarządzania w sytuacjach kryzysowych i zapobiegania kryzysom) oraz aby umożliwić im pełne korzystanie z nowych środków. Aby chronić uzasadnione oczekiwania, organizacje producentów mogą nadal realizować programy operacyjne zgodnie z wcześniejszymi ramami prawnymi albo mogą zmienić swoje programy operacyjne, by skorzystać z nowych środków i działań, które kwalifikują się do objęcia unijną pomocą finansową na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. |
| --- | --- |

(12)

Warunki stosowania nowych środków i działań, które kwalifikują się do objęcia unijną pomocą finansową na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, powinny być stosowane od dnia rozpoczęcia stosowania zmian do tego rozporządzenia wprowadzonych rozporządzeniem (UE) 2017/2393, aby organizacjom producentów i ich członkom zapewnić stabilność rynkową (zwłaszcza z uwagi na fakt, że te środki dotyczą głównie zarządzania w sytuacjach kryzysowych i zapobiegania kryzysom) oraz aby umożliwić im pełne korzystanie z nowych środków. Aby chronić uzasadnione oczekiwania, organizacje producentów mogą nadal realizować programy operacyjne zgodnie z wcześniejszymi ramami prawnymi albo mogą zmienić swoje programy operacyjne, by skorzystać z nowych środków i działań, które kwalifikują się do objęcia unijną pomocą finansową na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

| (13) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych, |
| --- | --- |

(13)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zmiany rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/892

W rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2017/892 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | dodaje się art. 8a w brzmieniu:

  „Artykuł 8a
  Wprowadzenie zwiększenia limitu unijnej pomocy finansowej z 50 % do 60 %

  1.   Zwiększenie limitu unijnej pomocy finansowej z 50 % do 60 % w przypadku programu operacyjnego lub części programu operacyjnego uznanej organizacji producentów, o której mowa w art. 34 ust. 3 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, przyznaje się, jeżeli:






  a) | warunki, o których mowa w art. 34 ust. 3 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, są spełnione w każdym roku realizacji programu operacyjnego oraz – z zastrzeżeniem procedury, o której mowa w art. 9 ust. 2 lit. g) niniejszego rozporządzenia: |
| --- | --- | --- |

1)

dodaje się art. 8a w brzmieniu:

„Artykuł 8a

Wprowadzenie zwiększenia limitu unijnej pomocy finansowej z 50 % do 60 %

1.   Zwiększenie limitu unijnej pomocy finansowej z 50 % do 60 % w przypadku programu operacyjnego lub części programu operacyjnego uznanej organizacji producentów, o której mowa w art. 34 ust. 3 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, przyznaje się, jeżeli:

a)

warunki, o których mowa w art. 34 ust. 3 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, są spełnione w każdym roku realizacji programu operacyjnego oraz – z zastrzeżeniem procedury, o której mowa w art. 9 ust. 2 lit. g) niniejszego rozporządzenia:

| b) | organizacja producentów wniosła o to w momencie przedkładania swego programu operacyjnego. |
| --- | --- |

b)

organizacja producentów wniosła o to w momencie przedkładania swego programu operacyjnego.

2.   Na potrzeby zwiększenia limitu unijnej pomocy finansowej z 50 % do 60 % w przypadku programu operacyjnego lub jego części, odsetek produkcji owoców i warzyw sprzedanej przez organizacje producentów, o których mowa w art. 34 ust. 3 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, oblicza się dla każdego roku trwania programu operacyjnego jako część wartości produkcji sprzedanej przez organizacje producentów w danym państwie członkowskim w stosunku do łącznej wartości produkcji owoców i warzyw sprzedanej w danym państwie członkowskim w okresie odniesienia określonym w art. 23 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891.

Państwa członkowskie, które stosują metodę alternatywną określoną w art. 23 ust. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891, obliczają jednak odsetek produkcji owoców i warzyw sprzedanej przez organizacje producentów, o których mowa w art. 34 ust. 3 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, dla każdego roku trwania programu operacyjnego jako część wartości produkcji sprzedanej przez organizacje producentów w danym państwie członkowskim w stosunku do łącznej wartości produkcji owoców i warzyw sprzedanej w danym państwie członkowskim w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego rok, w którym pomoc zatwierdzono na mocy art. 8 niniejszego rozporządzenia.

3.   Państwa członkowskie powiadamiają organizację producentów o zatwierdzonej kwocie pomocy, w tym o kwocie zwiększenia przyznanego na podstawie art. 34 ust. 3 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, najpóźniej do dnia 15 grudnia roku poprzedzającego realizację programu operacyjnego, jak określono w art. 8 niniejszego rozporządzenia.

4.   W czasie trwania programu operacyjnego państwa członkowskie co rok sprawdzają, czy spełniono warunki zwiększenia limitu pomocy finansowej Unii z 50 % do 60 %, o których mowa w art. 34 ust. 3 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.”;

| 2) | art. 4 ust. 1 lit. a) otrzymuje brzmienie:






  „a) | opis sytuacji wyjściowej w oparciu – w odpowiednich przypadkach – o wskaźniki wymienione w załączniku II tabela 4.1;”; |
| --- | --- | --- |

2)

art. 4 ust. 1 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

opis sytuacji wyjściowej w oparciu – w odpowiednich przypadkach – o wskaźniki wymienione w załączniku II tabela 4.1;”;

| 3) | art. 9 ust. 6 i 7 otrzymuje brzmienie:

  „6.   Organizacje producentów składają wniosek o przyznanie pomocy w państwie członkowskim, w którym zostały uznane, w odniesieniu do działań realizowanych na poziomie organizacji producentów. Jeżeli organizacje producentów należą do międzynarodowego zrzeszenia organizacji producentów, przedstawiają państwu członkowskiemu, w którym znajduje się siedziba międzynarodowego zrzeszenia organizacji producentów, kopię wniosku.


  7.   Międzynarodowe zrzeszenie organizacji producentów składa wniosek o przyznanie pomocy w państwie członkowskim, w którym znajduje się jego siedziba, w odniesieniu do działań realizowanych na poziomie międzynarodowego zrzeszenia. Państwa członkowskie zapewniają, by nie wystąpiło ryzyko podwójnego finansowania.”; |
| --- | --- |

3)

art. 9 ust. 6 i 7 otrzymuje brzmienie:

„6.   Organizacje producentów składają wniosek o przyznanie pomocy w państwie członkowskim, w którym zostały uznane, w odniesieniu do działań realizowanych na poziomie organizacji producentów. Jeżeli organizacje producentów należą do międzynarodowego zrzeszenia organizacji producentów, przedstawiają państwu członkowskiemu, w którym znajduje się siedziba międzynarodowego zrzeszenia organizacji producentów, kopię wniosku.

7.   Międzynarodowe zrzeszenie organizacji producentów składa wniosek o przyznanie pomocy w państwie członkowskim, w którym znajduje się jego siedziba, w odniesieniu do działań realizowanych na poziomie międzynarodowego zrzeszenia. Państwa członkowskie zapewniają, by nie wystąpiło ryzyko podwójnego finansowania.”;

| 4) | art. 14 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

  „1.   Państwa członkowskie przyjmują przepisy dotyczące warunków, które muszą spełniać środki promocyjne i komunikacyjne – w tym działania dotyczące dywersyfikacji i konsolidacji rynków owoców i warzyw – niezależnie od tego, czy te środki dotyczą zapobiegania kryzysom czy zarządzania w sytuacjach kryzysowych. Przepisy te muszą pozwalać na szybkie stosowanie tych środków w razie potrzeby.
  Główny cel tych środków musi polegać na zwiększaniu konkurencyjności produktów sprzedawanych przez organizacje producentów i ich zrzeszenia w przypadku poważnych zakłóceń na rynku, utraty ufności konsumenckiej lub w razie innych podobnych problemów.
  Cele szczegółowe środków promocyjnych i komunikacyjnych wdrażanych przez organizacje producentów i ich zrzeszenia to:






  a) | propagowanie wiedzy o jakości produktów rolnych wytwarzanych w Unii oraz o wysokich normach jakości stosowanych w tej produkcji w Unii; |
| --- | --- | --- |

4)

art. 14 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Państwa członkowskie przyjmują przepisy dotyczące warunków, które muszą spełniać środki promocyjne i komunikacyjne – w tym działania dotyczące dywersyfikacji i konsolidacji rynków owoców i warzyw – niezależnie od tego, czy te środki dotyczą zapobiegania kryzysom czy zarządzania w sytuacjach kryzysowych. Przepisy te muszą pozwalać na szybkie stosowanie tych środków w razie potrzeby.

Główny cel tych środków musi polegać na zwiększaniu konkurencyjności produktów sprzedawanych przez organizacje producentów i ich zrzeszenia w przypadku poważnych zakłóceń na rynku, utraty ufności konsumenckiej lub w razie innych podobnych problemów.

Cele szczegółowe środków promocyjnych i komunikacyjnych wdrażanych przez organizacje producentów i ich zrzeszenia to:

a)

propagowanie wiedzy o jakości produktów rolnych wytwarzanych w Unii oraz o wysokich normach jakości stosowanych w tej produkcji w Unii;

| b) | wzrost konkurencyjności i spożycia produktów rolnych i określonych produktów przetworzonych wytwarzanych w Unii oraz propagowanie wiedzy o ich jakości zarówno w Unii, jak i poza jej granicami; |
| --- | --- |

b)

wzrost konkurencyjności i spożycia produktów rolnych i określonych produktów przetworzonych wytwarzanych w Unii oraz propagowanie wiedzy o ich jakości zarówno w Unii, jak i poza jej granicami;

| c) | propagowanie wiedzy o unijnych systemach jakości zarówno w Unii, jak i poza jej granicami; |
| --- | --- |

c)

propagowanie wiedzy o unijnych systemach jakości zarówno w Unii, jak i poza jej granicami;

| d) | zwiększenie udziału w rynku produktów rolnych i określonych produktów przetworzonych wytwarzanych w Unii, ze szczególnym uwzględnieniem rynków w państwach trzecich o najwyższym potencjale wzrostu; oraz |
| --- | --- |

d)

zwiększenie udziału w rynku produktów rolnych i określonych produktów przetworzonych wytwarzanych w Unii, ze szczególnym uwzględnieniem rynków w państwach trzecich o najwyższym potencjale wzrostu; oraz

| e) | wkład w przywrócenie normalnych warunków rynkowych na rynku Unii w przypadku poważnych zakłóceń na rynku, utraty ufności konsumenckiej lub innych podobnych problemów.”; |
| --- | --- |

e)

wkład w przywrócenie normalnych warunków rynkowych na rynku Unii w przypadku poważnych zakłóceń na rynku, utraty ufności konsumenckiej lub innych podobnych problemów.”;

| 5) | uchyla się rozdział III; |
| --- | --- |

5)

uchyla się rozdział III;

| 6) | art. 21 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 21
  Informacje i sprawozdania roczne grup producentów, organizacji producentów i zrzeszeń organizacji producentów oraz sprawozdania roczne państw członkowskich
  Na wniosek właściwego organu państwa członkowskiego grupy producentów utworzone zgodnie z art. 125e rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, uznane organizacje producentów, zrzeszenia organizacji producentów, międzynarodowe zrzeszenia organizacji producentów i grupy producentów przedstawiają wszelkie odpowiednie informacje konieczne do sporządzenia sprawozdania rocznego, o którym mowa w art. 54 lit. b) rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891. Strukturę sprawozdania rocznego określono w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.
  Państwa członkowskie wprowadzają środki niezbędne do uzyskania informacji dotyczących liczby członków, wielkości i wartości produkcji sprzedanej w przypadku tych organizacji producentów, które nie przedłożyły programów operacyjnych. Organizacje producentów i grupy producentów, o których mowa w art. 27 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, zobowiązane są do podania liczby członków oraz wielkości i wartości produkcji sprzedanej.”; |
| --- | --- |

6)

art. 21 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 21

Informacje i sprawozdania roczne grup producentów, organizacji producentów i zrzeszeń organizacji producentów oraz sprawozdania roczne państw członkowskich

Na wniosek właściwego organu państwa członkowskiego grupy producentów utworzone zgodnie z art. 125e rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, uznane organizacje producentów, zrzeszenia organizacji producentów, międzynarodowe zrzeszenia organizacji producentów i grupy producentów przedstawiają wszelkie odpowiednie informacje konieczne do sporządzenia sprawozdania rocznego, o którym mowa w art. 54 lit. b) rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891. Strukturę sprawozdania rocznego określono w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.

Państwa członkowskie wprowadzają środki niezbędne do uzyskania informacji dotyczących liczby członków, wielkości i wartości produkcji sprzedanej w przypadku tych organizacji producentów, które nie przedłożyły programów operacyjnych. Organizacje producentów i grupy producentów, o których mowa w art. 27 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, zobowiązane są do podania liczby członków oraz wielkości i wartości produkcji sprzedanej.”;

| 7) | art. 33 ust. 3 i 4 otrzymuje brzmienie:

  „3.   Państwo członkowskie, w którym znajduje się siedziba międzynarodowego zrzeszenia organizacji producentów:






  a) | ponosi ogólną odpowiedzialność za organizowanie kontroli w odniesieniu do działań w ramach programu operacyjnego zrealizowanych na poziomie międzynarodowego zrzeszenia organizacji producentów i w odniesieniu do funduszu operacyjnego tego międzynarodowego zrzeszenia, a także za stosowanie kar administracyjnych w przypadku, gdy przeprowadzane kontrole wykazują, że zobowiązania nie zostały spełnione, oraz |
| --- | --- | --- |

7)

art. 33 ust. 3 i 4 otrzymuje brzmienie:

„3.   Państwo członkowskie, w którym znajduje się siedziba międzynarodowego zrzeszenia organizacji producentów:

a)

ponosi ogólną odpowiedzialność za organizowanie kontroli w odniesieniu do działań w ramach programu operacyjnego zrealizowanych na poziomie międzynarodowego zrzeszenia organizacji producentów i w odniesieniu do funduszu operacyjnego tego międzynarodowego zrzeszenia, a także za stosowanie kar administracyjnych w przypadku, gdy przeprowadzane kontrole wykazują, że zobowiązania nie zostały spełnione, oraz

| b) | zapewnia koordynację kontroli i płatności w odniesieniu do działań w ramach programów operacyjnych zrealizowanych poza terytorium państwa członkowskiego, w którym znajduje się siedziba międzynarodowego zrzeszenia. |
| --- | --- |

b)

zapewnia koordynację kontroli i płatności w odniesieniu do działań w ramach programów operacyjnych zrealizowanych poza terytorium państwa członkowskiego, w którym znajduje się siedziba międzynarodowego zrzeszenia.

4.   Działania w ramach programów operacyjnych muszą być zgodne z przepisami krajowymi i strategią krajową państwa członkowskiego, w którym złożono wniosek o przyznanie pomocy zgodnie z art. 9 ust. 6 i 7.

Środki środowiskowe i fitosanitarne oraz środki zapobiegania kryzysom i środki zarządzania w sytuacjach kryzysowych podlegają przepisom państwa członkowskiego, w którym te środki i działania są faktycznie wdrażane.”;

| 8) | art. 39 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

  „1.   Dodatkowa należność celna przywozowa, o której mowa w art. 182 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, może być stosowana w odniesieniu do produktów oraz w okresach wymienionych w załączniku VII do tego rozporządzenia. Dodatkową należność przywozową stosuje się, jeśli ilość dowolnych produktów wprowadzonych do obrotu w dowolnym okresie obowiązywania określonym w tym załączniku przekracza wielkość progową dla tego produktu, chyba że ten przywóz prawdopodobnie nie spowoduje zakłóceń na rynku Unii albo skutki dodatkowej należności przywozowej byłyby nieproporcjonalne do zamierzonego celu.”; |
| --- | --- |

8)

art. 39 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Dodatkowa należność celna przywozowa, o której mowa w art. 182 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, może być stosowana w odniesieniu do produktów oraz w okresach wymienionych w załączniku VII do tego rozporządzenia. Dodatkową należność przywozową stosuje się, jeśli ilość dowolnych produktów wprowadzonych do obrotu w dowolnym okresie obowiązywania określonym w tym załączniku przekracza wielkość progową dla tego produktu, chyba że ten przywóz prawdopodobnie nie spowoduje zakłóceń na rynku Unii albo skutki dodatkowej należności przywozowej byłyby nieproporcjonalne do zamierzonego celu.”;

| 9) | załączniki I oraz II zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

9)

załączniki I oraz II zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Zmiana rozporządzenia (WE) nr 606/2009

W rozporządzeniu (WE) nr 606/2009 dodaje się art. 12a w brzmieniu:

„Artykuł 12a

Zgłaszanie decyzji państw członkowskich o zezwoleniu na zwiększenie naturalnej zawartości alkoholu

1.   Państwa członkowskie, które postanowiły skorzystać z możliwości zezwolenia na zwiększenia naturalnej objętościowej zawartości alkoholu na podstawie części I sekcja A pkt 3 załącznika VIII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, zgłaszają to Komisji przed przyjęciem tej decyzji. W zgłoszeniu państwa członkowskie podają wartości procentowe, o które zwiększono limity określone w części I sekcja A pkt 2 załącznika VIII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, oraz regiony i odmiany objęte decyzją, jak również przedkładają dane i dowody wskazujące na to, że warunki klimatyczne w odnośnych regionach są wyjątkowo niekorzystne.

2.   Decyzje należy zgłaszać zgodnie z rozporządzeniem delegowanym (UE) 2017/1183 (*1) i rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2017/1185 (*2).

3.   Komisja powiadamia o zgłoszeniu organy pozostałych państw członkowskich za pośrednictwem systemu informacyjnego wprowadzonego przez Komisję.

Artykuł 3

Wejście w życie i stosowanie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2018 r.

Art. 1 pkt 5, 6 i 9 stosuje się jednak od dnia 1 stycznia 2019 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 7 czerwca 2018 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

1

(2)  
  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 549.

2

(3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/892 z dnia 13 marca 2017 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (Dz.U. L 138 z 25.5.2017, s. 57).

3

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2393 z dnia 13 grudnia 2017 r. zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW), (UE) nr 1306/2013 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania, (UE) nr 1307/2013 ustanawiające przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej, (UE) nr 1308/2013 ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz (UE) nr 652/2014 ustanawiające przepisy w zakresie zarządzania wydatkami odnoszącymi się do łańcucha żywnościowego, zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt oraz dotyczącymi zdrowia roślin i materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin (Dz.U. L 350 z 29.12.2017, s. 15).

4

(5)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 606/2009 z dnia 10 lipca 2009 ustanawiające niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008 w odniesieniu do kategorii produktów winiarskich, praktyk enologicznych i obowiązujących ograniczeń (Dz.U. L 193 z 24.7.2009, s. 1).

5

---

ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK I

Struktura i treść strategii krajowej na rzecz zrównoważonych programów operacyjnych, o której mowa w art. 2

1.   Czas trwania strategii krajowej

Do ustalenia przez państwo członkowskie.

2.   Analiza sytuacji pod kątem mocnych i słabych stron oraz pod kątem potencjału rozwoju, strategia wybrana w tym zakresie oraz uzasadnienie wybranych priorytetów, o których mowa w art. 36 ust. 2 lit. a) i b) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

2.1.   Analiza sytuacji

Opis bieżącej sytuacji w sektorze owoców i warzyw, z wykorzystaniem danych ilościowych, podkreślający mocne i słabe strony, różnice, potrzeby i rozbieżności, a także potencjał rozwoju w oparciu o odnośne wskaźniki określone w załączniku II tabela 4.1. Opis ten musi dotyczyć co najmniej:

| — | wyników osiąganych w sektorze owoców i warzyw, w tym: mocnych i słabych stron sektora, jego konkurencyjności oraz potencjału rozwoju organizacji producentów, |
| --- | --- |

—

wyników osiąganych w sektorze owoców i warzyw, w tym: mocnych i słabych stron sektora, jego konkurencyjności oraz potencjału rozwoju organizacji producentów,

| — | skutków dla środowiska (wpływów, zagrożeń i korzyści) powodowanych przez produkcję owoców i warzyw, w tym najważniejszych tendencji. |
| --- | --- |

—

skutków dla środowiska (wpływów, zagrożeń i korzyści) powodowanych przez produkcję owoców i warzyw, w tym najważniejszych tendencji.

2.2.   Strategia wybrana w zakresie mocnych i słabych stron.

Opis najważniejszych obszarów, w których oczekuje się, że interwencja przyniesie maksymalną wartość dodaną:

| — | związek celów ustanowionych w odniesieniu do programów operacyjnych, oczekiwanych wyników i zakres, w jakim mogą one zostać realnie osiągnięte, |
| --- | --- |

—

związek celów ustanowionych w odniesieniu do programów operacyjnych, oczekiwanych wyników i zakres, w jakim mogą one zostać realnie osiągnięte,

| — | wewnętrzna spójność strategii, istnienie wzajemnie wzmacniających się interakcji i potencjalnych konfliktów lub sprzeczności między celami operacyjnymi poszczególnych wybranych działań, |
| --- | --- |

—

wewnętrzna spójność strategii, istnienie wzajemnie wzmacniających się interakcji i potencjalnych konfliktów lub sprzeczności między celami operacyjnymi poszczególnych wybranych działań,

| — | komplementarność i zgodność wybranych działań z innymi krajowymi lub regionalnymi działaniami, działaniami wspieranymi z funduszy unijnych, a zwłaszcza ze środkami w zakresie rozwoju obszarów wiejskich i z programami promocyjnymi, |
| --- | --- |

—

komplementarność i zgodność wybranych działań z innymi krajowymi lub regionalnymi działaniami, działaniami wspieranymi z funduszy unijnych, a zwłaszcza ze środkami w zakresie rozwoju obszarów wiejskich i z programami promocyjnymi,

| — | oczekiwane wyniki i oddziaływanie w porównaniu z sytuacją wyjściową oraz ich wkład w realizację celów unijnych. |
| --- | --- |

—

oczekiwane wyniki i oddziaływanie w porównaniu z sytuacją wyjściową oraz ich wkład w realizację celów unijnych.

2.3.   Wpływ poprzedniej strategii krajowej (w stosownym przypadku)

Opis wyników i wpływu programów operacyjnych zrealizowanych w niedalekiej przeszłości.

3.   Cele programów operacyjnych oraz wskaźniki wydajności, o których mowa w art. 36 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013

Opis rodzajów działań wybranych jako kwalifikujące się do wsparcia (otwarty wykaz), celów, możliwych do zweryfikowania wartości docelowych i wskaźników umożliwiających ocenę postępów w realizacji tych celów, ich efektywności i skuteczności.

3.1.   Wymogi dotyczące wszystkich lub kilku rodzajów działań

Państwa członkowskie zapewniają, by wszystkie działania włączone do strategii krajowej i do ram krajowych były możliwe do sprawdzenia i kontrolowania. W przypadku gdy w wyniku oceny przeprowadzanej podczas realizacji programów operacyjnych stwierdzone zostanie, że wymogi dotyczące sprawdzania i kontrolowania nie są spełnione, dane działania należy odpowiednio zmienić lub skreślić z programu. W przypadku gdy pomocy udziela się według standardowych stawek ryczałtowych lub stawek jednostkowych, państwa członkowskie zapewniają, aby odpowiednie obliczenia były adekwatne i dokładne oraz określone z wyprzedzeniem na podstawie rzetelnych, sprawiedliwych i weryfikowalnych obliczeń. Działania na rzecz ochrony środowiska muszą być zgodne z wymogami określonymi w art. 33 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

Państwa członkowskie wprowadzają gwarancje, przepisy i kontrole w celu zagwarantowania, że działania wybrane jako kwalifikujące się do wsparcia nie uzyskują również wsparcia z innego odpowiedniego instrumentu wspólnej polityki rolnej, w szczególności w ramach programów na rzecz rozwoju obszarów wiejskich i programów promocyjnych, lub z innego programu krajowego lub regionalnego. Skuteczne środki ochronne przyjęte w zastosowaniu art. 33 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 w celu ochrony środowiska przed ewentualnymi wzmożonymi zagrożeniami ze strony inwestycji wspieranych w ramach programów operacyjnych oraz kryteria kwalifikowalności przyjęte zgodnie z art. 36 ust. 1 tego rozporządzenia w celu zagwarantowania, że inwestycje w gospodarstwach indywidualnych wspierane w ramach programów operacyjnych uwzględniają cele określone w art. 191 TFUE oraz w ramach siódmego unijnego programu działań w zakresie środowiska.

3.2.   Informacje szczegółowe wymagane w odniesieniu do poszczególnych rodzajów działań ukierunkowanych na osiągniecie celów ustanowionych lub określonych w art. 33 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 (wypełnić wyłącznie w przypadku wybranych rodzajów działań).

3.2.1.   Nabywanie środków trwałych

| — | rodzaje inwestycji kwalifikujących się do wsparcia, |
| --- | --- |

—

rodzaje inwestycji kwalifikujących się do wsparcia,

| — | inne formy nabywania kwalifikujące się do wsparcia, np. wynajem, leasing, |
| --- | --- |

—

inne formy nabywania kwalifikujące się do wsparcia, np. wynajem, leasing,

| — | szczegółowe informacje na temat warunków kwalifikowalności do wsparcia. |
| --- | --- |

—

szczegółowe informacje na temat warunków kwalifikowalności do wsparcia.

3.2.2.   Inne działania

| — | opis rodzajów działań kwalifikujących się do wsparcia, |
| --- | --- |

—

opis rodzajów działań kwalifikujących się do wsparcia,

| — | szczegółowe informacje na temat warunków kwalifikowalności do wsparcia. |
| --- | --- |

—

szczegółowe informacje na temat warunków kwalifikowalności do wsparcia.

4.   Wyznaczenie właściwych organów i podmiotów odpowiedzialnych

Wyznaczenie przez dane państwo członkowskie krajowego organu odpowiedzialnego za zarządzanie strategią krajową, jej monitorowanie i ocenę.

5.   Opis systemów monitorowania i oceny

Wskaźniki wydajności ustanowione przez strategie krajowe muszą obejmować wskaźniki ustanowione w art. 4 i wymienione w załączniku II tabela 4.1. W stosownych przypadkach strategia krajowa określa dodatkowe wskaźniki odzwierciedlające krajowe lub regionalne potrzeby, warunki i cele swoiste dla danych krajowych programów operacyjnych.

5.1.   Ocena programów operacyjnych i zobowiązania sprawozdawcze organizacji producentów, o których mowa w art. 36 ust. 2 lit. d) i e) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

Opis wymogów i procedur w zakresie monitorowania i oceny związanych z programami operacyjnymi, w tym zobowiązań sprawozdawczych organizacji producentów.

5.2.   Monitorowanie i ocena strategii krajowej

Opis wymogów i procedur w zakresie monitorowania i oceny związanych ze strategią krajową.

„ZAŁĄCZNIK II

Sprawozdanie roczne Część A

STRUKTURA SPRAWOZDANIA ROCZNEGO – CZĘŚĆ A

Niniejsze formularze stanowią część A sprawozdania rocznego, które właściwe organy państw członkowskich muszą przedłożyć Komisji Europejskiej do dnia 15 listopada każdego roku następującego po roku kalendarzowym objętym sprawozdaniem.

Podstawę formularzy stanowią wymogi sprawozdawcze określone w art. 54 lit. b) rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2017/891 i w załączniku V do tego rozporządzenia, w którym ustanowiono szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw.

1.   Informacje administracyjne

| Tabela 1.1. | Zmiany w prawodawstwie krajowym przyjętym w celu wdrożenia tytułu I rozdział II sekcja 3 oraz tytułu II rozdział III sekcje 1, 2 i 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 (w odniesieniu do sektora owoców i warzyw) |
| --- | --- |
| Tabela 1.2. | Zmiany dotyczące strategii krajowej na rzecz zrównoważonych programów operacyjnych, mające zastosowanie do programów operacyjnych |

Tabela 1.1.

Zmiany w prawodawstwie krajowym przyjętym w celu wdrożenia tytułu I rozdział II sekcja 3 oraz tytułu II rozdział III sekcje 1, 2 i 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 (w odniesieniu do sektora owoców i warzyw)

Tabela 1.2.

Zmiany dotyczące strategii krajowej na rzecz zrównoważonych programów operacyjnych, mające zastosowanie do programów operacyjnych

2.   Informacje dotyczące organizacji producentów, międzynarodowych organizacji producentów, zrzeszeń organizacji producentów, międzynarodowych zrzeszeń organizacji producentów i grup producentów

| Tabela 2.1. | Organizacje producentów |
| --- | --- |
| Tabela 2.2. | Międzynarodowe organizacje producentów |
| Tabela 2.3. | Zrzeszenia organizacji producentów |
| Tabela 2.4. | Międzynarodowe zrzeszenia organizacji producentów |
| Tabela 2.5. | Grupy producentów |

Tabela 2.1.

Organizacje producentów

Tabela 2.2.

Międzynarodowe organizacje producentów

Tabela 2.3.

Zrzeszenia organizacji producentów

Tabela 2.4.

Międzynarodowe zrzeszenia organizacji producentów

Tabela 2.5.

Grupy producentów

3.   Informacje dotyczące wydatków

| Tabela 3.1. | Wydatki dotyczące organizacji producentów, międzynarodowych organizacji producentów, zrzeszeń organizacji producentów i międzynarodowych zrzeszeń organizacji producentów |
| --- | --- |
| Tabela 3.2. | Wydatki ogółem w ramach programów operacyjnych przeznaczone na organizacje producentów, międzynarodowe organizacje producentów, zrzeszenia organizacji producentów i międzynarodowe zrzeszenia organizacji producentów |
| Tabela 3.3. | Wydatki ogółem na grupy producentów |
| Tabela 3.4. | Wycofanie |

Tabela 3.1.

Wydatki dotyczące organizacji producentów, międzynarodowych organizacji producentów, zrzeszeń organizacji producentów i międzynarodowych zrzeszeń organizacji producentów

Tabela 3.2.

Wydatki ogółem w ramach programów operacyjnych przeznaczone na organizacje producentów, międzynarodowe organizacje producentów, zrzeszenia organizacji producentów i międzynarodowe zrzeszenia organizacji producentów

Tabela 3.3.

Wydatki ogółem na grupy producentów

Tabela 3.4.

Wycofanie

4.   Monitorowanie programów operacyjnych/planów dochodzenia do uznania

| Tabela 4.1. | Wskaźniki dotyczące organizacji producentów i międzynarodowych organizacji producentów, zrzeszeń organizacji producentów i międzynarodowych zrzeszeń organizacji producentów |
| --- | --- |
| Tabela 4.2. | Wskaźniki dotyczące grup producentów |

Tabela 4.1.

Wskaźniki dotyczące organizacji producentów i międzynarodowych organizacji producentów, zrzeszeń organizacji producentów i międzynarodowych zrzeszeń organizacji producentów

Tabela 4.2.

Wskaźniki dotyczące grup producentów

Uwagi

Skróty

| Wspólna organizacja rynków produktów rolnych | CMO |
| --- | --- |
| Grupa producentów | PG |
| Organizacja producentów | PO |
| Międzynarodowa organizacja producentów | TPO |
| Zrzeszenie organizacji producentów | APO |
| Międzynarodowe zrzeszenie organizacji producentów | TAPO |
| Fundusz operacyjny | OF |
| Program operacyjny | OP |
| Wartość produkcji sprzedanej | VMP |
| Państwo członkowskie | MS |

Wspólna organizacja rynków produktów rolnych

CMO

Grupa producentów

PG

Organizacja producentów

PO

Międzynarodowa organizacja producentów

TPO

Zrzeszenie organizacji producentów

APO

Międzynarodowe zrzeszenie organizacji producentów

TAPO

Fundusz operacyjny

OF

Program operacyjny

OP

Wartość produkcji sprzedanej

VMP

Państwo członkowskie

MS

Kody państw

| Nazwa państwa (język źródłowy) | Nazwa skrócona (język polski) | Kod |
| --- | --- | --- |
| Belgique/België | Belgia | BE |
| България (*1) | Bułgaria | BG |
| Česká republika | Republika Czeska | CZ |
| Danmark | Dania | DK |
| Deutschland | Niemcy | DE |
| Eesti | Estonia | EE |
| Éire/Ireland | Irlandia | IE |
| Ελλάδα (*1) | Grecja | EL |
| España | Hiszpania | ES |
| France | Francja | FR |
| Italia | Włochy | IT |
| Κύπρος (*1) | Cypr | CY |
| Latvija | Łotwa | LV |
| Lietuva | Litwa | LT |
| Luxembourg | Luksemburg | LU |
| Magyarország | Węgry | HU |
| Malta | Malta | MT |
| Nederland | Niderlandy | NL |
| Österreich | Austria | AT |
| Polska | Polska | PL |
| Portugal | Portugalia | PT |
| Republika Hrvatska | Chorwacja | HR |
| România | Rumunia | RO |
| Slovenija | Słowenia | SI |
| Slovensko | Słowacja | SK |
| Suomi/Finland | Finlandia | FI |
| Sverige | Szwecja | SE |
| United Kingdom | Zjednoczone Królestwo | UK |

Nazwa państwa (język źródłowy)

Nazwa skrócona (język polski)

Kod

Belgique/België

Belgia

BE

България (*1)

Bułgaria

BG

Česká republika

Republika Czeska

CZ

Danmark

Dania

DK

Deutschland

Niemcy

DE

Eesti

Estonia

EE

Éire/Ireland

Irlandia

IE

Ελλάδα (*1)

Grecja

EL

España

Hiszpania

ES

France

Francja

FR

Italia

Włochy

IT

Κύπρος (*1)

Cypr

CY

Latvija

Łotwa

LV

Lietuva

Litwa

LT

Luxembourg

Luksemburg

LU

Magyarország

Węgry

HU

Malta

Malta

MT

Nederland

Niderlandy

NL

Österreich

Austria

AT

Polska

Polska

PL

Portugal

Portugalia

PT

Republika Hrvatska

Chorwacja

HR

România

Rumunia

RO

Slovenija

Słowenia

SI

Slovensko

Słowacja

SK

Suomi/Finland

Finlandia

FI

Sverige

Szwecja

SE

United Kingdom

Zjednoczone Królestwo

UK

Kody regionów

| Vlaams Gewest | BE2 |
| --- | --- |
| Région Wallonne | BE3 |

Vlaams Gewest

BE2

Région Wallonne

BE3

Państwo członkowskie, które preferuje podział regionalny, może skorzystać z możliwości wskazania odpowiedniego regionu na stronie tytułowej każdej sekcji oraz na początku każdej tabeli.

Kod (ID) PO, TPO, APO, TAPO oraz PG

Kod każdej/każdego PO, TPO, APO, TAPO lub PG jest NIEPOWTARZALNY. Jeżeli danej/danemu PO, TPO, APO, TAPO lub PG cofnięto uznanie, nie należy już nigdy stosować odnośnego kodu.

Wartości pieniężne

Wszystkie wartości pieniężne należy podać w euro, z wyjątkiem tych państw członkowskich, które stosują walutę krajową. Rubryka „WALUTA KRAJOWA” znajduje się na GÓRZE tabeli.

| Waluta | |
| --- | --- |

Waluta

W tej rubryce należy podać kod stosowanej waluty krajowej.

| | KOD |
| --- | --- |
| Euro | EUR |
| Funt szterling | GBP |

KOD

Euro

EUR

Funt szterling

GBP

Punkt kontaktowy

| Państwo członkowskie: | | Rok: | |
| --- | --- | --- | --- |
| Region: | | | |

Państwo członkowskie:

Rok:

Region:

| Organizacja | Nazwa | |
| --- | --- | --- |
| Adres pocztowy | |
| Osoba odpowiedzialna za kontakty (1) | Nazwisko | |
| Imię | |
| Stanowisko | |
| E-mail | |
| Telefon służbowy | |
| Faks służbowy | |
| Osoba odpowiedzialna za kontakty (2) | Nazwisko | |
| Imię | |
| Stanowisko | |
| E-mail | |
| Telefon służbowy | |
| Faks służbowy | |

Organizacja

Nazwa

Adres pocztowy

Osoba odpowiedzialna za kontakty (1)

Nazwisko

Imię

Stanowisko

E-mail

Telefon służbowy

Faks służbowy

Osoba odpowiedzialna za kontakty (2)

Nazwisko

Imię

Stanowisko

E-mail

Telefon służbowy

Faks służbowy

Sprawozdanie roczne – Część A

| Państwo członkowskie: | | Rok: | |
| --- | --- | --- | --- |
| Region: | | | |

Państwo członkowskie:

Rok:

Region:

SEKCJA 1

INFORMACJE ADMINISTRACYJNE

Tabela 1.1.   Zmiany w prawodawstwie krajowym przyjętym w celu wdrożenia tytułu I rozdział II sekcja 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 (w odniesieniu do sektora owoców i warzyw)

| Prawodawstwo krajowe |
| --- |
| Tytuł | Publikacja w Dz.U. państwa członkowskiego | Link |
| | | |

Prawodawstwo krajowe

Tytuł

Publikacja w Dz.U. państwa członkowskiego

Link

Tabela 1.2.   Zmiany dotyczące strategii krajowej na rzecz zrównoważonych programów operacyjnych, mające zastosowanie do programów operacyjnych

| Strategia krajowa |
| --- |
| Zmiany dotyczące strategii krajowej
   (1) | Link |
| | |

Strategia krajowa

Zmiany dotyczące strategii krajowej
   (1)

Link

Sprawozdanie roczne – Część A

| Państwo członkowskie: | | Rok: | |
| --- | --- | --- | --- |
| Region: | | | |

Państwo członkowskie:

Rok:

Region:

SEKCJA 2

INFORMACJE DOTYCZĄCE PO, TPO, APO, TAPO ORAZ PG

Tabela 2.1.   Organizacje producentów

| Łączna liczba uznanych PO | |
| --- | --- |
| Łączna liczba zawieszonych PO | |
| Łączna liczba PO, którym cofnięto uznanie | |
| Łączna liczba PO, które połączono z inną/innym PO/APO/TPO/TAPO lub większą ich liczbą | Łączna liczba odnośnych PO | |
| Łączna liczba nowych PO/APO/TPO/TAPO | |
| Nowe numery ID | |
| Liczba członków PO | Ogółem | |
| Osoby prawne | |
| Osoby fizyczne | |
| Liczba producentów owoców i/lub warzyw | |
| Łączna liczba PO, które realizują program operacyjny | — | uznane PO |

Łączna liczba uznanych PO

Łączna liczba zawieszonych PO

Łączna liczba PO, którym cofnięto uznanie

Łączna liczba PO, które połączono z inną/innym PO/APO/TPO/TAPO lub większą ich liczbą

Łączna liczba odnośnych PO

Łączna liczba nowych PO/APO/TPO/TAPO

Nowe numery ID

Liczba członków PO

Ogółem

Osoby prawne

Osoby fizyczne

Liczba producentów owoców i/lub warzyw

Łączna liczba PO, które realizują program operacyjny

—

uznane PO

| — | zawieszone PO |
| --- | --- |

—

zawieszone PO

| — | PO objęte połączeniem |
| --- | --- |

—

PO objęte połączeniem

Część produktów przeznaczona na rynek produktów świeżych

Wartość

Wielkość (w tonach)

Część produktów przeznaczona do przetworzenia

Wartość

Wielkość (w tonach)

Łączny obszar produkcji owoców i warzyw (w ha)
   (*2)

Tabela 2.2.   Mię dzynarodowe organizacje producentów
   (2)

| Łączna liczba uznanych TPO | |
| --- | --- |
| | — | Liczba członków PO |

Łączna liczba uznanych TPO

—

Liczba członków PO

| — | wykaz MS, w których członkowie PO mają siedzibę |
| --- | --- |

—

wykaz MS, w których członkowie PO mają siedzibę

Łączna liczba zawieszonych TPO

| — | Liczba członków PO |
| --- | --- |

—

Liczba członków PO

| — | wykaz MS, w których członkowie PO mają siedzibę |
| --- | --- |

—

wykaz MS, w których członkowie PO mają siedzibę

Łączna liczba TPO, którym cofnięto uznanie

| — | Liczba członków PO |
| --- | --- |

—

Liczba członków PO

| — | wykaz MS, w których członkowie PO mają siedzibę |
| --- | --- |

—

wykaz MS, w których członkowie PO mają siedzibę

Łączna liczba TPO, które połączono z inną/innym TPO/TAPO lub większą ich liczbą

Łączna liczba odnośnych TPO

Łączna liczba nowych TPO/TAPO

Nowe numery ID

Liczba członków TPO

Ogółem

Osoby prawne

Osoby fizyczne

Liczba producentów owoców i/lub warzyw

Łączna liczba TPO, które realizują program operacyjny

| — | uznane TPO |
| --- | --- |

—

uznane TPO

z całym OP

z częściowym OP

| — | zawieszone TPO |
| --- | --- |

—

zawieszone TPO

z całym OP

z częściowym OP

| — | TPO objęte połączeniem |
| --- | --- |

—

TPO objęte połączeniem

z całym OP

z częściowym OP

Część produktów przeznaczona na rynek produktów świeżych

Wartość

Wielkość (w tonach)

Część produktów przeznaczona do przetworzenia

Wartość

Wielkość (w tonach)

Łączny obszar produkcji owoców i warzyw (w ha)
   (*3)

Tabela 2.3.   Zrzeszenia organizacji producentów
   (3)

| Łączna liczba uznanych APO | |
| --- | --- |
| | — | Liczba członków PO |

Łączna liczba uznanych APO

—

Liczba członków PO

Łączna liczba zawieszonych APO

| — | Liczba członków PO |
| --- | --- |

—

Liczba członków PO

Łączna liczba APO, którym cofnięto uznanie

| — | Liczba członków PO |
| --- | --- |

—

Liczba członków PO

Łączna liczba APO, które połączono z innym TPO/TAPO lub większą ich liczbą

Łączna liczba odnośnych APO

Łączna liczba nowych APO/TAPO

Nowe numery ID

Liczba członków APO

Ogółem

Osoby prawne

Osoby fizyczne

Liczba producentów owoców i/lub warzyw

Łączna liczba APO, które realizują program operacyjny

| — | uznane APO |
| --- | --- |

—

uznane APO

z całym OP

z częściowym OP

| — | zawieszone APO |
| --- | --- |

—

zawieszone APO

z całym OP

z częściowym OP

| — | APO objęte połączeniem |
| --- | --- |

—

APO objęte połączeniem

z całym OP

z częściowym OP

Część produktów przeznaczona na rynek produktów świeżych

Wartość

Wielkość (w tonach)

Część produktów przeznaczona do przetworzenia

Wartość

Wielkość (w tonach)

Łączny obszar produkcji owoców i warzyw (w ha)
   (*4)

Tabela 2.4.   Międzynarodowe zrzeszenia organizacji producent ów
   (4)

| Łączna liczba uznanych TAPO | |
| --- | --- |
| | — | Liczba członków PO/TPO/APO |

Łączna liczba uznanych TAPO

—

Liczba członków PO/TPO/APO

| — | Wykaz MS, w których członkowie PO/TPO/APO mają siedzibę |
| --- | --- |

—

Wykaz MS, w których członkowie PO/TPO/APO mają siedzibę

Łączna liczba zawieszonych TAPO

| — | Liczba członków PO/TPO/APO |
| --- | --- |

—

Liczba członków PO/TPO/APO

| — | Wykaz MS, w których członkowie PO/TPO/APO mają siedzibę |
| --- | --- |

—

Wykaz MS, w których członkowie PO/TPO/APO mają siedzibę

Łączna liczba TAPO, którym cofnięto uznanie

| — | Liczba członków PO/TPO/APO |
| --- | --- |

—

Liczba członków PO/TPO/APO

| — | Wykaz MS, w których członkowie PO/TPO/APO mają siedzibę |
| --- | --- |

—

Wykaz MS, w których członkowie PO/TPO/APO mają siedzibę

Łączna liczba TAPO, które połączono z innym TAPO lub większą ich liczbą

Łączna liczba odnośnych TAPO

Łączna liczba nowych TAPO

Nowe numery ID

Liczba członków TAPO

Ogółem

Osoby prawne

Osoby fizyczne

Liczba producentów owoców i/lub warzyw

Łączna liczba TAPO, które realizują program operacyjny

| — | uznane TAPO |
| --- | --- |

—

uznane TAPO

z całym OP

z częściowym OP

| — | zawieszone TAPO |
| --- | --- |

—

zawieszone TAPO

z całym OP

z częściowym OP

| — | TAPO objęte połączeniem |
| --- | --- |

—

TAPO objęte połączeniem

z całym OP

z częściowym OP

Część produktów przeznaczona na rynek produktów świeżych

Wartość

Wielkość (w tonach)

Część produktów przeznaczona do przetworzenia

Wartość

Wielkość (w tonach)

Łączny obszar produkcji owoców i warzyw (w ha)
   (*5)

Tabela 2.5.   Grupy producentów

| Łączna liczba uznanych PG | |
| --- | --- |
| Łączna liczba zawieszonych PG | |
| Łączna liczba PG, którym cofnięto uznanie | |
| Łączna liczba PG, które stały się PO | |
| Łączna liczba PG, które połączono z inną PG lub większą ich liczbą | Łączna liczba odnośnych PG | |
| Łączna liczba nowych PG | |
| Nowe numery ID | |
| Liczba członków PG | Ogółem | |
| Osoby prawne | |
| Osoby fizyczne | |
| Liczba producentów owoców i/lub warzyw | |
| Część produktów przeznaczona na rynek produktów świeżych | Wartość | |
| Wielkość (w tonach) | |
| Część produktów przeznaczona do przetworzenia | Wartość | |
| Wielkość (w tonach) | |
| Łączny obszar produkcji owoców i warzyw (w ha)
   (*6) | |

Łączna liczba uznanych PG

Łączna liczba zawieszonych PG

Łączna liczba PG, którym cofnięto uznanie

Łączna liczba PG, które stały się PO

Łączna liczba PG, które połączono z inną PG lub większą ich liczbą

Łączna liczba odnośnych PG

Łączna liczba nowych PG

Nowe numery ID

Liczba członków PG

Ogółem

Osoby prawne

Osoby fizyczne

Liczba producentów owoców i/lub warzyw

Część produktów przeznaczona na rynek produktów świeżych

Wartość

Wielkość (w tonach)

Część produktów przeznaczona do przetworzenia

Wartość

Wielkość (w tonach)

Łączny obszar produkcji owoców i warzyw (w ha)
   (*6)

Sprawozdanie roczne – Część A

| Państwo członkowskie: | | Rok: | |
| --- | --- | --- | --- |
| Region: | | | |

Państwo członkowskie:

Rok:

Region:

SEKCJA 3

INFORMACJE DOTYCZĄCE WYDATKÓW

Tabela 3.1.   Wydatki związane z PO, TPO, APO i TAPO

| | Wszystkie PO | Wszystkie TPO | Wszystkie APO | Wszystkie TAPO |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Fundusz operacyjny | Zatwierdzone ogółem | | | | |
| — | Kwota wkładu finansowego organizacji i/lub członków organizacji |

Wszystkie PO

Wszystkie TPO

Wszystkie APO

Wszystkie TAPO

Fundusz operacyjny

Zatwierdzone ogółem

—

Kwota wkładu finansowego organizacji i/lub członków organizacji

| — | Kwota unijnej pomocy finansowej |
| --- | --- |

—

Kwota unijnej pomocy finansowej

Zamknięty fundusz operacyjny

Wydatki ogółem

| — | Kwota wkładu finansowego członków organizacji |
| --- | --- |

—

Kwota wkładu finansowego członków organizacji

| — | Kwota unijnej pomocy finansowej |
| --- | --- |

—

Kwota unijnej pomocy finansowej

Krajowa pomoc finansowa

Kwota faktycznie wypłaconej krajowej pomocy finansowej

Szacunkowa kwota faktycznie wypłaconej krajowej pomocy finansowej do zwrotu przez UE

Wykaz regionów objętych pomocą zgodnie z art. 35 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013

Wartość produkcji sprzedanej (obliczona zgodnie z art. 22 rozporządzenia (UE) 2017/891)

(Dane w EUR lub walucie krajowej)

Tabela 3.2.   Faktyczne wydatki ogółem z programów operacyjnych na PO, TPO, APO oraz TAPO

| Działania/środki

  (art. 2 lit. f) oraz g) rozporządzenia (UE) 2017/891) | Cele

  Art. 33 ust. 1 i 3 oraz art. 152 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 | Faktyczne wydatki ogółem (w EUR lub walucie krajowej) |
| --- | --- | --- |
| Wszystkie PO | Wszystkie TPO | Wszystkie APO | Wszystkie TAPO |
| Inwestycje | Planowanie produkcji | | | | |
| Poprawa jakości produktów | | | | |
| Podwyższenie wartości handlowej produktów | | | | |
| Środki ochrony środowiska | | | | |
| Zapobieganie kryzysom i zarządzanie w sytuacjach kryzysowych | | | | |
| Badania | | | | |
| Badania i produkcja eksperymentalna | Planowanie produkcji | | | | |
| Poprawa jakości produktów | | | | |
| Podwyższenie wartości handlowej produktów | | | | |
| Środki ochrony środowiska | | | | |
| Systemy jakości (unijne i krajowe) oraz środki związane z poprawą jakości | Poprawa jakości produktów | | | | |
| Promocja i komunikacja | Podwyższenie wartości handlowej produktów | | | | |
| Promocja produktów | | | | |
| Zapobieganie kryzysom i zarządzanie w sytuacjach kryzysowych | | | | |
| Szkolenia i wymiana najlepszych praktyk | Planowanie produkcji | | | | |
| Poprawa jakości produktów | | | | |
| Podwyższenie wartości handlowej produktów | | | | |
| Środki ochrony środowiska | | | | |
| Zapobieganie kryzysom i zarządzanie w sytuacjach kryzysowych | | | | |
| Usługi doradcze i pomoc techniczna | Planowanie produkcji | | | | |
| Poprawa jakości produktów | | | | |
| Podwyższenie wartości handlowej produktów | | | | |
| Środki ochrony środowiska | | | | |
| Produkcja ekologiczna | Środki ochrony środowiska | | | | |
| Integrowana produkcja | | | | |
| Poprawa wykorzystania zasobów wodnych lub zarządzania tymi zasobami, w tym oszczędność i odprowadzanie wody | | | | |
| Działania służące utrzymaniu dobrego stanu gleby | | | | |
| Działania służące tworzeniu lub utrzymywaniu siedlisk sprzyjających różnorodności biologicznej lub utrzymywaniu krajobrazu, w tym ochrona cech historycznych | | | | |
| Działania sprzyjające oszczędności energii (z wyłączeniem transportu) | | | | |
| Działania związane ze zmniejszeniem wytwarzania odpadów oraz z poprawą gospodarki odpadami | | | | |
| Transport | | | | |
| Marketing | | | | |
| Ustanowienie funduszy wspólnego inwestowania | Zapobieganie kryzysom i zarządzanie w sytuacjach kryzysowych | | | | |
| Uzupełnianie funduszy wspólnego inwestowania | | | | |
| Ponowne nasadzanie sadów | | | | |
| Wycofanie z rynku | | | | |
| — | Bezpłatna dystrybucja |

Działania/środki

(art. 2 lit. f) oraz g) rozporządzenia (UE) 2017/891)

Cele

Art. 33 ust. 1 i 3 oraz art. 152 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013

Faktyczne wydatki ogółem (w EUR lub walucie krajowej)

Wszystkie PO

Wszystkie TPO

Wszystkie APO

Wszystkie TAPO

Inwestycje

Planowanie produkcji

Poprawa jakości produktów

Podwyższenie wartości handlowej produktów

Środki ochrony środowiska

Zapobieganie kryzysom i zarządzanie w sytuacjach kryzysowych

Badania

Badania i produkcja eksperymentalna

Planowanie produkcji

Poprawa jakości produktów

Podwyższenie wartości handlowej produktów

Środki ochrony środowiska

Systemy jakości (unijne i krajowe) oraz środki związane z poprawą jakości

Poprawa jakości produktów

Promocja i komunikacja

Podwyższenie wartości handlowej produktów

Promocja produktów

Zapobieganie kryzysom i zarządzanie w sytuacjach kryzysowych

Szkolenia i wymiana najlepszych praktyk

Planowanie produkcji

Poprawa jakości produktów

Podwyższenie wartości handlowej produktów

Środki ochrony środowiska

Zapobieganie kryzysom i zarządzanie w sytuacjach kryzysowych

Usługi doradcze i pomoc techniczna

Planowanie produkcji

Poprawa jakości produktów

Podwyższenie wartości handlowej produktów

Środki ochrony środowiska

Produkcja ekologiczna

Środki ochrony środowiska

Integrowana produkcja

Poprawa wykorzystania zasobów wodnych lub zarządzania tymi zasobami, w tym oszczędność i odprowadzanie wody

Działania służące utrzymaniu dobrego stanu gleby

Działania służące tworzeniu lub utrzymywaniu siedlisk sprzyjających różnorodności biologicznej lub utrzymywaniu krajobrazu, w tym ochrona cech historycznych

Działania sprzyjające oszczędności energii (z wyłączeniem transportu)

Działania związane ze zmniejszeniem wytwarzania odpadów oraz z poprawą gospodarki odpadami

Transport

Marketing

Ustanowienie funduszy wspólnego inwestowania

Zapobieganie kryzysom i zarządzanie w sytuacjach kryzysowych

Uzupełnianie funduszy wspólnego inwestowania

Ponowne nasadzanie sadów

Wycofanie z rynku

—

Bezpłatna dystrybucja

| — | Inne |
| --- | --- |

—

Inne

Zielone zbiory

Niezbieranie plonów

Ubezpieczenie zbiorów

Coaching

Koszty administracyjne

Planowanie produkcji

Poprawa jakości produktów

Podwyższenie wartości handlowej produktów

Środki ochrony środowiska

Zapobieganie kryzysom i zarządzanie w sytuacjach kryzysowych

Badania

Inne

Planowanie produkcji

Poprawa jakości produktów

Podwyższenie wartości handlowej produktów

Środki ochrony środowiska

| Uwaga: | w rozporządzeniu (UE) nr 1308/2013 przewidziano następujące cele:

  —
  Planowanie produkcji
     
  art. 33 ust. 1 lit. a) oraz art. 152 ust. 1 lit. c) ppkt (i), (ii) oraz (xi)


  —
  Poprawa jakości produktów
     
  art. 33 ust. 1 lit. b) oraz art. 152 ust. 1 lit. c) ppkt (i), (iv) oraz (vi)


  —
  Podwyższenie wartości handlowej produktów
     
  art. 33 ust. 1 lit. c) oraz art. 152 ust. 1 lit. c) ppkt (i), (ii), (iii), (iv), (ix) oraz (xi)


  —
  Promocja produktów
     
  art. 33 ust. 1 lit. d) oraz art. 152 ust. 1 lit. c) ppkt (vi) oraz (ix)


  —
  Środki ochrony środowiska
     
  art. 33 ust. 1 lit. e) oraz art. 152 ust. 1 lit. c) ppkt (iii), (iv), (v), (vii) oraz (viii)


  —
  Zapobieganie kryzysom i zarządzanie w sytuacjach kryzysowych
     
  art. 33 ust. 1 lit. f), art. 33 ust. 3 lit. a) oraz art. 152 ust. 1 lit. c) ppkt (iv) oraz (xi)


  —
  Badania
     
  art. 152 ust. 1 lit. c) ppkt (iv) |
| --- | --- |

Uwaga:

w rozporządzeniu (UE) nr 1308/2013 przewidziano następujące cele:

—
  Planowanie produkcji
     
  art. 33 ust. 1 lit. a) oraz art. 152 ust. 1 lit. c) ppkt (i), (ii) oraz (xi)

—
  Poprawa jakości produktów
     
  art. 33 ust. 1 lit. b) oraz art. 152 ust. 1 lit. c) ppkt (i), (iv) oraz (vi)

—
  Podwyższenie wartości handlowej produktów
     
  art. 33 ust. 1 lit. c) oraz art. 152 ust. 1 lit. c) ppkt (i), (ii), (iii), (iv), (ix) oraz (xi)

—
  Promocja produktów
     
  art. 33 ust. 1 lit. d) oraz art. 152 ust. 1 lit. c) ppkt (vi) oraz (ix)

—
  Środki ochrony środowiska
     
  art. 33 ust. 1 lit. e) oraz art. 152 ust. 1 lit. c) ppkt (iii), (iv), (v), (vii) oraz (viii)

—
  Zapobieganie kryzysom i zarządzanie w sytuacjach kryzysowych
     
  art. 33 ust. 1 lit. f), art. 33 ust. 3 lit. a) oraz art. 152 ust. 1 lit. c) ppkt (iv) oraz (xi)

—
  Badania
     
  art. 152 ust. 1 lit. c) ppkt (iv)

Tabela 3.3.   Faktyczne wydatki ogółem na grupy producentów

| | Faktyczne wydatki ogółem na wszystkie PG

  (w EUR lub walucie krajowej) |
| --- | --- |
| Inwestycje dotyczące PG | Inwestycje wymagane do uzyskania uznania dla PG | |
| — | kwota unijnej pomocy finansowej |

Faktyczne wydatki ogółem na wszystkie PG

(w EUR lub walucie krajowej)

Inwestycje dotyczące PG

Inwestycje wymagane do uzyskania uznania dla PG

—

kwota unijnej pomocy finansowej

| — | kwota pomocy finansowej MS |
| --- | --- |

—

kwota pomocy finansowej MS

| — | kwota składki członkowskiej PG |
| --- | --- |

—

kwota składki członkowskiej PG

Tabela 3.4.   Wycofanie

| | Wielkość roczna ogółem

  (w tonach) | Wydatki ogółem

  (w EUR lub walucie krajowej) | Kwota pomocy finansowej UE | Bezpłatna dystrybucja

  (w tonach) | Kompostowanie

  (w tonach) | Przemysł przetwórczy

  (w tonach) | Inne przeznaczenie

  (w tonach) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Produkty z załącznika IV do rozporządzenia (UE) 2017/891 | Kalafiory | | | | | | | |
| Pomidory | | | | | | | |
| Jabłka | | | | | | | |
| Winogrona | | | | | | | |
| Morele | | | | | | | |
| Nektaryny | | | | | | | |
| Brzoskwinie | | | | | | | |
| Gruszki | | | | | | | |
| Bakłażany | | | | | | | |
| Melony | | | | | | | |
| Arbuzy | | | | | | | |
| Pomarańcze | | | | | | | |
| Mandarynki | | | | | | | |
| Klementynki | | | | | | | |
| Mandarynki satsuma | | | | | | | |
| Cytryny | | | | | | | |
| Pozostałe produkty | | | | | | | | |
| Ogółem | | | | | | | | |

Wielkość roczna ogółem

(w tonach)

Wydatki ogółem

(w EUR lub walucie krajowej)

Kwota pomocy finansowej UE

Bezpłatna dystrybucja

(w tonach)

Kompostowanie

(w tonach)

Przemysł przetwórczy

(w tonach)

Inne przeznaczenie

(w tonach)

Produkty z załącznika IV do rozporządzenia (UE) 2017/891

Kalafiory

Pomidory

Jabłka

Winogrona

Morele

Nektaryny

Brzoskwinie

Gruszki

Bakłażany

Melony

Arbuzy

Pomarańcze

Mandarynki

Klementynki

Mandarynki satsuma

Cytryny

Pozostałe produkty

Ogółem

Sprawozdanie roczne – Część A

| Państwo członkowskie: | | Rok: | |
| --- | --- | --- | --- |
| Region: | | | |

Państwo członkowskie:

Rok:

Region:

SEKCJA 4

MONITOROWANIE PROGRAMÓW OPERACYJNYCH

Wskaźniki dotyczące działań podejmowanych przez uznane organizacje producentów, zrzeszenia organizacji producentów, międzynarodowe organizacje i grupy producentów w ramach programu operacyjnego/planu dochodzenia do uznania niekoniecznie obejmują wszystkie czynniki, które mogą wywierać wpływ na wyniki, rezultaty i oddziaływanie danego programu operacyjnego/planu dochodzenia do uznania. W związku z tym informacje dostarczone przy pomocy wskaźników należy interpretować w świetle informacji na temat ilości i jakości związanych z innymi kluczowymi czynnikami przyczyniającymi się do powodzenia lub niepowodzenia w realizacji programu/planu.

Jeżeli przy obliczaniu wskaźników państwa członkowskie stosują próby, wraz ze sprawozdaniem rocznym muszą podać służbom Komisji liczebność próby, jej reprezentatywność i inne elementy składowe.

Tabela 4.1.   Wskaźniki dotyczące PO, TPO, APO i TAPO

| Działania/środki

  (art. 2 lit. f) oraz g) rozporządzenia (UE) 2017/891) | Cele

  Art. 33 ust. 1 i 3 oraz art. 152 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 | Wskaźniki | Wszystkie PO | Wszystkie TPO | Wszystkie APO | Wszystkie TAPO |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Inwestycje (5) | Planowanie produkcji | Liczba gospodarstw | | | | |
| Wartość ogółem | | | | |
| Poprawa jakości produktów | Liczba gospodarstw | | | | |
| Wartość ogółem | | | | |
| Podwyższenie wartości handlowej produktów | Liczba gospodarstw | | | | |
| Wartość ogółem | | | | |
| Łączna wartość produkcji sprzedanej/Łączna wielkość produkcji sprzedanej (w EUR lub walucie krajowej/kg) | | | | |
| Środki ochrony środowiska | Liczba gospodarstw | | | | |
| Wartość ogółem | | | | |
| Zapobieganie kryzysom i zarządzanie w sytuacjach kryzysowych | Liczba gospodarstw | | | | |
| Wartość ogółem | | | | |
| Badania | Liczba gospodarstw | | | | |
| Wartość ogółem | | | | |
| Badania i produkcja eksperymentalna | Planowanie produkcji | Wartość ogółem | | | | |
| Liczba gospodarstw | | | | |
| Poprawa jakości produktów | Wartość ogółem | | | | |
| Liczba gospodarstw | | | | |
| Podwyższenie wartości handlowej produktów | Wartość ogółem | | | | |
| Liczba gospodarstw | | | | |
| Środki ochrony środowiska | Liczba gospodarstw | | | | |
| Wartość ogółem | | | | |
| Systemy jakości (unijne i krajowe) (6) oraz środki związane z poprawą jakości | Poprawa jakości produktów | Obszar ChNP/ChOG/GTS (7)
  (w ha) | | | | |
| Liczba gospodarstw | | | | |
| Wielkość (w tonach) | | | | |
| Promocja i komunikacja (8) | Podwyższenie wartości handlowej produktów | Liczba gospodarstw | | | | |
| Liczba kampanii promocyjnych | | | | |
| Promocja produktów | Liczba gospodarstw | | | | |
| Liczba kampanii promocyjnych | | | | |
| Zapobieganie kryzysom i zarządzanie w sytuacjach kryzysowych | Liczba gospodarstw | | | | |
| Liczba kampanii promocyjnych | | | | |
| Szkolenia i wymiana najlepszych praktyk | Planowanie produkcji | Liczba gospodarstw | | | | |
| Liczba działań | | | | |
| Poprawa jakości produktów | Liczba gospodarstw | | | | |
| Liczba działań | | | | |
| Podwyższenie wartości handlowej produktów | Liczba gospodarstw | | | | |
| Liczba działań | | | | |
| Środki ochrony środowiska | Liczba gospodarstw | | | | |
| Liczba działań | | | | |
| Zapobieganie kryzysom i zarządzanie w sytuacjach kryzysowych | Liczba gospodarstw | | | | |
| Liczba działań | | | | |
| Usługi doradcze i pomoc techniczna | Planowanie produkcji | Liczba gospodarstw | | | | |
| Liczba działań | | | | |
| Poprawa jakości produktów | Liczba gospodarstw | | | | |
| Liczba działań | | | | |
| Podwyższenie wartości handlowej produktów | Liczba gospodarstw | | | | |
| Liczba działań | | | | |
| Środki ochrony środowiska | Liczba gospodarstw | | | | |
| Liczba działań | | | | |
| Produkcja ekologiczna | Środki ochrony środowiska | Obszar ekologicznej produkcji owoców lub warzyw (w ha) | | | | |
| Liczba gospodarstw | | | | |
| Integrowana produkcja | Obszar integrowanej produkcji owoców i/lub warzyw (w ha) | | | | |
| Liczba gospodarstw | | | | |
| Poprawa wykorzystania zasobów wodnych lub zarządzania tymi zasobami, w tym oszczędność i odprowadzanie wody | Obszar produkcji owoców i warzyw, na którym zmniejszono wykorzystanie wody (w ha) | | | | |
| Liczba gospodarstw | | | | |
| Różnica w objętości (w m3)

  (n – 1/n) | | | | |
| Działania służące utrzymaniu dobrego stanu gleby | Obszar produkcji owoców i warzyw zagrożony erozją gleby, na którym stosowane są środki służące zapobieganiu erozji (w ha)
   (9) | | | | |
| Liczba gospodarstw | | | | |
| Różnica w stosowaniu nawozów na hektar (w tonach/ha)


  (n – 1/n) | | | | |
| Działania służące tworzeniu lub utrzymywaniu siedlisk sprzyjających różnorodności biologicznej lub utrzymywaniu krajobrazu, w tym ochrona cech historycznych | Obszar, na którym realizowane są działania przyczyniające się do ochrony siedlisk i różnorodności biologicznej (w ha) | | | | |
| Liczba gospodarstw | | | | |
| Działania sprzyjające oszczędności energii (z wyłączeniem transportu) | Obszar produkcji owoców i warzyw, na którym zmniejszono wykorzystanie energii (w ha) | | | | |
| Liczba gospodarstw | | | | |
| Różnica w zużyciu energii

  (n – 1/n) | |
| Paliwa stałe | (w tonach/wielkość produkcji sprzedanej) | | | | |
| Paliwa płynne | (w l/wielkość produkcji sprzedanej) | | | | |
| Gaz | (w m3/wielkość produkcji sprzedanej) | | | | |
| Energia elektryczna | (w kWh/wielkość produkcji sprzedanej) | | | | |
| Działania związane ze zmniejszeniem wytwarzania odpadów oraz z poprawą gospodarki odpadami | Liczba gospodarstw | | | | |
| Różnica w pojemności odpadów (w m3/wielkość produkcji sprzedanej)


  (n – 1/n) | | | | |
| Różnica w pojemności opakowań (w m3/wielkość produkcji sprzedanej)


  (n – 1./n) | | | | |
| Transport | Różnica w zużyciu energii

  (n – 1./n): | | | | |
| Paliwa płynne | (w l/wielkość produkcji sprzedanej) | | | | |
| Gaz | (w m3/wielkość produkcji sprzedanej) | | | | |
| Energia elektryczna | (w kWh/wielkość produkcji sprzedanej) | | | | |
| Marketing | Liczba gospodarstw | | | | |
| Liczba działań | | | | |
| Ustanowienie funduszy wspólnego inwestowania (10) | Zapobieganie kryzysom i zarządzanie w sytuacjach kryzysowych | Liczba gospodarstw | | | | |
| Uzupełnianie funduszy wspólnego inwestowania (11) | Liczba gospodarstw | | | | |
| Ponowne nasadzanie sadów | Odnośne obszary (w ha) | | | | |
| Wycofanie z rynku (11) | Liczba podjętych działań | | | | |
| Zielone zbiory (12) | Liczba podjętych działań | | | | |
| Odnośny obszar (w ha) | | | | |
| Niezbieranie plonów (12) | Liczba podjętych działań | | | | |
| Odnośny obszar (w ha) | | | | |
| Ubezpieczenie zbiorów | Liczba gospodarstw | | | | |
| Coaching | Liczba podjętych działań | | | | |
| Inne | Planowanie produkcji | Liczba gospodarstw | | | | |
| Poprawa jakości produktów | Liczba gospodarstw | | | | |
| Podwyższenie wartości handlowej produktów | Liczba gospodarstw | | | | |
| Środki ochrony środowiska | Liczba gospodarstw | | | | |

Działania/środki

(art. 2 lit. f) oraz g) rozporządzenia (UE) 2017/891)

Cele

Art. 33 ust. 1 i 3 oraz art. 152 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013

Wskaźniki

Wszystkie PO

Wszystkie TPO

Wszystkie APO

Wszystkie TAPO

Inwestycje (5)

Planowanie produkcji

Liczba gospodarstw

Wartość ogółem

Poprawa jakości produktów

Liczba gospodarstw

Wartość ogółem

Podwyższenie wartości handlowej produktów

Liczba gospodarstw

Wartość ogółem

Łączna wartość produkcji sprzedanej/Łączna wielkość produkcji sprzedanej (w EUR lub walucie krajowej/kg)

Środki ochrony środowiska

Liczba gospodarstw

Wartość ogółem

Zapobieganie kryzysom i zarządzanie w sytuacjach kryzysowych

Liczba gospodarstw

Wartość ogółem

Badania

Liczba gospodarstw

Wartość ogółem

Badania i produkcja eksperymentalna

Planowanie produkcji

Wartość ogółem

Liczba gospodarstw

Poprawa jakości produktów

Wartość ogółem

Liczba gospodarstw

Podwyższenie wartości handlowej produktów

Wartość ogółem

Liczba gospodarstw

Środki ochrony środowiska

Liczba gospodarstw

Wartość ogółem

Systemy jakości (unijne i krajowe) (6) oraz środki związane z poprawą jakości

Poprawa jakości produktów

Obszar ChNP/ChOG/GTS (7)
  (w ha)

Liczba gospodarstw

Wielkość (w tonach)

Promocja i komunikacja (8)

Podwyższenie wartości handlowej produktów

Liczba gospodarstw

Liczba kampanii promocyjnych

Promocja produktów

Liczba gospodarstw

Liczba kampanii promocyjnych

Zapobieganie kryzysom i zarządzanie w sytuacjach kryzysowych

Liczba gospodarstw

Liczba kampanii promocyjnych

Szkolenia i wymiana najlepszych praktyk

Planowanie produkcji

Liczba gospodarstw

Liczba działań

Poprawa jakości produktów

Liczba gospodarstw

Liczba działań

Podwyższenie wartości handlowej produktów

Liczba gospodarstw

Liczba działań

Środki ochrony środowiska

Liczba gospodarstw

Liczba działań

Zapobieganie kryzysom i zarządzanie w sytuacjach kryzysowych

Liczba gospodarstw

Liczba działań

Usługi doradcze i pomoc techniczna

Planowanie produkcji

Liczba gospodarstw

Liczba działań

Poprawa jakości produktów

Liczba gospodarstw

Liczba działań

Podwyższenie wartości handlowej produktów

Liczba gospodarstw

Liczba działań

Środki ochrony środowiska

Liczba gospodarstw

Liczba działań

Produkcja ekologiczna

Środki ochrony środowiska

Obszar ekologicznej produkcji owoców lub warzyw (w ha)

Liczba gospodarstw

Integrowana produkcja

Obszar integrowanej produkcji owoców i/lub warzyw (w ha)

Liczba gospodarstw

Poprawa wykorzystania zasobów wodnych lub zarządzania tymi zasobami, w tym oszczędność i odprowadzanie wody

Obszar produkcji owoców i warzyw, na którym zmniejszono wykorzystanie wody (w ha)

Liczba gospodarstw

Różnica w objętości (w m3)

(n – 1/n)

Działania służące utrzymaniu dobrego stanu gleby

Obszar produkcji owoców i warzyw zagrożony erozją gleby, na którym stosowane są środki służące zapobieganiu erozji (w ha)
   (9)

Liczba gospodarstw

Różnica w stosowaniu nawozów na hektar (w tonach/ha)

(n – 1/n)

Działania służące tworzeniu lub utrzymywaniu siedlisk sprzyjających różnorodności biologicznej lub utrzymywaniu krajobrazu, w tym ochrona cech historycznych

Obszar, na którym realizowane są działania przyczyniające się do ochrony siedlisk i różnorodności biologicznej (w ha)

Liczba gospodarstw

Działania sprzyjające oszczędności energii (z wyłączeniem transportu)

Obszar produkcji owoców i warzyw, na którym zmniejszono wykorzystanie energii (w ha)

Liczba gospodarstw

Różnica w zużyciu energii

(n – 1/n)

Paliwa stałe

(w tonach/wielkość produkcji sprzedanej)

Paliwa płynne

(w l/wielkość produkcji sprzedanej)

Gaz

(w m3/wielkość produkcji sprzedanej)

Energia elektryczna

(w kWh/wielkość produkcji sprzedanej)

Działania związane ze zmniejszeniem wytwarzania odpadów oraz z poprawą gospodarki odpadami

Liczba gospodarstw

Różnica w pojemności odpadów (w m3/wielkość produkcji sprzedanej)

(n – 1/n)

Różnica w pojemności opakowań (w m3/wielkość produkcji sprzedanej)

(n – 1./n)

Transport

Różnica w zużyciu energii

(n – 1./n):

Paliwa płynne

(w l/wielkość produkcji sprzedanej)

Gaz

(w m3/wielkość produkcji sprzedanej)

Energia elektryczna

(w kWh/wielkość produkcji sprzedanej)

Marketing

Liczba gospodarstw

Liczba działań

Ustanowienie funduszy wspólnego inwestowania (10)

Zapobieganie kryzysom i zarządzanie w sytuacjach kryzysowych

Liczba gospodarstw

Uzupełnianie funduszy wspólnego inwestowania (11)

Liczba gospodarstw

Ponowne nasadzanie sadów

Odnośne obszary (w ha)

Wycofanie z rynku (11)

Liczba podjętych działań

Zielone zbiory (12)

Liczba podjętych działań

Odnośny obszar (w ha)

Niezbieranie plonów (12)

Liczba podjętych działań

Odnośny obszar (w ha)

Ubezpieczenie zbiorów

Liczba gospodarstw

Coaching

Liczba podjętych działań

Inne

Planowanie produkcji

Liczba gospodarstw

Poprawa jakości produktów

Liczba gospodarstw

Podwyższenie wartości handlowej produktów

Liczba gospodarstw

Środki ochrony środowiska

Liczba gospodarstw

Tabela 4.2.   Wskaźniki dotyczące grup producentów

| | Wskaźnik | Liczba |
| --- | --- | --- |
| Inwestycje dotyczące PG | Inwestycje wymagane do uzyskania uznania dla PG | Liczba członków PG | |
| Liczba PG, które uznano za PO | |

Wskaźnik

Liczba

Inwestycje dotyczące PG

Inwestycje wymagane do uzyskania uznania dla PG

Liczba członków PG

Liczba PG, które uznano za PO

---

(*1)  Transliteracja na alfabet łaciński: България = Bulgaria; Ελλάδα = Elláda; Κύπρος = Kýpros.

*1

(1)  Krótki opis zmian wprowadzonych w strategii krajowej w ciągu roku sprawozdawczego.

1

(*2)  
  z wyjątkiem grzybów

*2

z wyjątkiem grzybów

(2)  Tabela dotyczy państw członkowskich, w których TPO mają siedzibę

2

Łączny obszar oznacza obszary uprawiane przez członków TPO, czyli: PO, plantatorów należących do PO będących członkami TPO oraz plantatorów będących członkami TPO

(*3)  
  z wyjątkiem grzybów

*3

z wyjątkiem grzybów

(3)  Tabela dotyczy państw członkowskich, w których APO mają siedzibę

3

Łączny obszar oznacza obszary uprawiane przez członków APO, czyli: PO i plantatorów należących do PO będących członkami APO

(*4)  
  z wyjątkiem grzybów

*4

z wyjątkiem grzybów

(4)  Tabela dotyczy państw członkowskich, w których TAPO mają siedzibę

4

Łączny obszar oznacza obszary uprawiane przez członków TAPO, czyli: PO i plantatorów należących do PO będących członkami TAPO

(*5)  
  z wyjątkiem grzybów

*5

z wyjątkiem grzybów

(*6)  
  z wyjątkiem grzybów

*6

z wyjątkiem grzybów

(5)  W tym inwestycje nieprodukcyjne związane z realizacją zobowiązań podjętych na podstawie programu operacyjnego.

5

(6)  Chodzi o zbiór szczegółowych zobowiązań dotyczących metod produkcji a), których przestrzeganie podlega weryfikacji przez niezależny organ kontrolny, oraz b), których wynikiem jest produkt końcowy, którego jakość (i) w sposób znaczący przewyższa handlową jakość produktów w zakresie zdrowia publicznego, zdrowia roślin i ochrony środowiska naturalnego oraz (ii) odpowiada bieżącym lub przewidywanym możliwościom rynkowym. Proponowane główne rodzaje „systemów jakości” obejmują: a) certyfikowaną produkcję ekologiczną; b) chronione oznaczenia geograficzne i chronione nazwy pochodzenia, c) certyfikowaną integrowaną produkcję, d) prywatne certyfikowane systemy jakości produktu.

6

(7)  chronione nazwy pochodzenia/chronione oznaczenia geograficzne/gwarantowana tradycyjna specjalność

7

(8)  Każdy dzień kampanii promocyjnej/komunikacyjnej liczy się jako jedno działanie.

8

(9)  
  „Zagrożony erozją gleby” oznacza każdy obszar działki o nachyleniu przekraczającym 10 %, bez względu na to, czy w odniesieniu do niego zostały podjęte działania zapobiegające erozji (np. przykrywanie gleby, płodozmian itp.). Jeśli dostępne są odpowiednie informacje, państwo członkowskie może w zamian stosować następującą definicję: „zagrożony erozją gleby” oznacza każdy obszar działki, na którym przewidywana utrata gleby jest szybsza niż tempo naturalnego procesu glebotwórczego, bez względu na to, czy w odniesieniu do niego zostały podjęte działania zapobiegające erozji (np. przykrywanie gleby, płodozmian itp.).

9

(10)  Działania dotyczące ustanawiania/uzupełniania różnych funduszy wspólnego inwestowania liczą się jako odrębne działania.

10

(11)  Wycofanie z rynku tego samego produktu w różnych okresach roku i wycofanie z rynku różnych produktów liczą się jako odrębne działania. Każda operacja wycofania danego produktu z rynku liczy się jako jedno działanie.

11

(12)  Zielone zbiory i niezbieranie różnych produktów liczą się jako odrębne działania. Zielone zbiory i niezbieranie tego samego produktu liczą się jako jedno działanie, niezależnie od tego, ile dni trwa, ile gospodarstw uczestniczy w tym działaniu i ile działek lub hektarów zostało nimi objętych.

12

---

DECYZJE

| 17.8.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 208/38 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 208/38

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2018/1147

z dnia 10 sierpnia 2018 r.

ustanawiająca konkluzje dotyczące najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do przetwarzania odpadów zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE

(notyfikowana jako dokument nr C(2018) 5070)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie emisji przemysłowych (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola) (1), w szczególności jej art. 13 ust. 5,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Konkluzje dotyczące najlepszych dostępnych technik (BAT) służą jako odniesienie przy ustalaniu warunków pozwolenia w przypadku instalacji objętych zakresem rozdziału II dyrektywy 2010/75/UE, zaś właściwe organy powinny określać dopuszczalne wartości emisji dzięki którym w normalnych warunkach eksploatacji emisje nie przekroczą poziomów powiązanych z najlepszymi dostępnymi technikami określonymi w konkluzjach dotyczących BAT. |
| --- | --- |

(1)

Konkluzje dotyczące najlepszych dostępnych technik (BAT) służą jako odniesienie przy ustalaniu warunków pozwolenia w przypadku instalacji objętych zakresem rozdziału II dyrektywy 2010/75/UE, zaś właściwe organy powinny określać dopuszczalne wartości emisji dzięki którym w normalnych warunkach eksploatacji emisje nie przekroczą poziomów powiązanych z najlepszymi dostępnymi technikami określonymi w konkluzjach dotyczących BAT.

| (2) | W dniu 19 grudnia 2017 r. ustanowione decyzją Komisji z dnia 16 maja 2011 r. (2) forum złożone z przedstawicieli państw członkowskich, zainteresowanych branż i organizacji pozarządowych działających na rzecz ochrony środowiska przekazało Komisji swoją opinię na temat proponowanej treści dokumentów referencyjnych BAT w odniesieniu do przetwarzania odpadów. Opinia ta jest publicznie dostępna. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 19 grudnia 2017 r. ustanowione decyzją Komisji z dnia 16 maja 2011 r. (2) forum złożone z przedstawicieli państw członkowskich, zainteresowanych branż i organizacji pozarządowych działających na rzecz ochrony środowiska przekazało Komisji swoją opinię na temat proponowanej treści dokumentów referencyjnych BAT w odniesieniu do przetwarzania odpadów. Opinia ta jest publicznie dostępna.

| (3) | Konkluzje dotyczące BAT zawarte w załączniku do niniejszej decyzji stanowią kluczowy element tego dokumentu referencyjnego BAT. |
| --- | --- |

(3)

Konkluzje dotyczące BAT zawarte w załączniku do niniejszej decyzji stanowią kluczowy element tego dokumentu referencyjnego BAT.

| (4) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 75 ust. 1 dyrektywy 2010/75/UE, |
| --- | --- |

(4)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 75 ust. 1 dyrektywy 2010/75/UE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Przyjmuje się najlepsze dostępne techniki (BAT) w odniesieniu do przetwarzania odpadów określone w załączniku.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 10 sierpnia 2018 r.

W imieniu Komisji

Karmenu VELLA

Członek Komisji

---

(1)  
  Dz.U. L 334 z 17.12.2010, s. 17.

1

(2)  Decyzja Komisji z dnia 16 maja 2011 r. ustanawiająca forum wymiany informacji na podstawie art. 13 dyrektywy 2010/75/UE w sprawie emisji przemysłowych (Dz.U. C 146 z 17.5.2011, s. 3).

2

---

ZAŁĄCZNIK

KONKLUZJE DOTYCZĄCE NAJLEPSZYCH DOSTĘPNYCH TECHNIK (BAT) W ODNIESIENIU DO PRZETWARZANIA ODPADÓW

ZAKRES

Niniejsze konkluzje dotyczące BAT odnoszą się do następujących rodzajów działalności wymienionych w załączniku I do dyrektywy 2010/75/UE:

| — | 5.1. | Unieszkodliwianie lub odzyskiwanie odpadów niebezpiecznych o wydajności przekraczającej 10 ton dziennie obejmujące co najmniej jeden z następujących rodzajów działalności:






  a) | obróbka biologiczna; |
| --- | --- | --- | --- |

—

5.1.

Unieszkodliwianie lub odzyskiwanie odpadów niebezpiecznych o wydajności przekraczającej 10 ton dziennie obejmujące co najmniej jeden z następujących rodzajów działalności:

a)

obróbka biologiczna;

| b) | obróbka fizyczno-chemiczna; |
| --- | --- |

b)

obróbka fizyczno-chemiczna;

| c) | mielenie lub mieszanie przed poddaniem innemu rodzajowi działań wyszczególnionych w pkt 5.1 i 5.2 załącznika I do dyrektywy 2010/75/UE; |
| --- | --- |

c)

mielenie lub mieszanie przed poddaniem innemu rodzajowi działań wyszczególnionych w pkt 5.1 i 5.2 załącznika I do dyrektywy 2010/75/UE;

| d) | przepakowanie przed poddaniem innemu rodzajowi działań wyszczególnionych w pkt 5.1 i 5.2 załącznika I do dyrektywy 2010/75/UE; |
| --- | --- |

d)

przepakowanie przed poddaniem innemu rodzajowi działań wyszczególnionych w pkt 5.1 i 5.2 załącznika I do dyrektywy 2010/75/UE;

| e) | odzysk/regeneracja rozpuszczalników; |
| --- | --- |

e)

odzysk/regeneracja rozpuszczalników;

| f) | recykling/odzysk materiałów nieorganicznych innych niż metale lub związki metali; |
| --- | --- |

f)

recykling/odzysk materiałów nieorganicznych innych niż metale lub związki metali;

| g) | regeneracja kwasów lub zasad; |
| --- | --- |

g)

regeneracja kwasów lub zasad;

| h) | odzyskiwanie składników stosowanych w celu ograniczenia zanieczyszczeń; |
| --- | --- |

h)

odzyskiwanie składników stosowanych w celu ograniczenia zanieczyszczeń;

| i) | odzyskiwanie składników z katalizatorów; |
| --- | --- |

i)

odzyskiwanie składników z katalizatorów;

| j) | powtórna rafinacja oleju lub inne sposoby ponownego wykorzystania oleju. |
| --- | --- |

j)

powtórna rafinacja oleju lub inne sposoby ponownego wykorzystania oleju.

| — | 5.3. | a) | Unieszkodliwianie odpadów innych niż niebezpieczne o wydajności przekraczającej 50 ton dziennie obejmujące co najmniej jeden z następujących rodzajów działalności, z wyjątkiem działalności ujętej w dyrektywie Rady 91/271/EWG (1):






  (i) | obróbka biologiczna; |
| --- | --- | --- | --- | --- |

—

5.3.

a)

Unieszkodliwianie odpadów innych niż niebezpieczne o wydajności przekraczającej 50 ton dziennie obejmujące co najmniej jeden z następujących rodzajów działalności, z wyjątkiem działalności ujętej w dyrektywie Rady 91/271/EWG (1):

(i)

obróbka biologiczna;

| (ii) | obróbka fizyczno-chemiczna; |
| --- | --- |

(ii)

obróbka fizyczno-chemiczna;

| (iii) | obróbka wstępna odpadów przeznaczonych do spalenia lub współspalenia; |
| --- | --- |

(iii)

obróbka wstępna odpadów przeznaczonych do spalenia lub współspalenia;

| (iv) | obróbka popiołów; |
| --- | --- |

(iv)

obróbka popiołów;

| (v) | obróbka w strzępiarkach odpadów metalowych, w tym zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego oraz pojazdów wycofanych z eksploatacji i ich części. |
| --- | --- |

(v)

obróbka w strzępiarkach odpadów metalowych, w tym zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego oraz pojazdów wycofanych z eksploatacji i ich części.

| b) | Odzysk, lub kombinacja odzysku i unieszkodliwiania, odpadów innych niż niebezpieczne o wydajności przekraczającej 75 ton dziennie z wykorzystaniem następujących działań i z wyłączeniem działań objętych przepisami dyrektywy 91/271/EWG:






  (i) | obróbka biologiczna; |
| --- | --- | --- |

b)

Odzysk, lub kombinacja odzysku i unieszkodliwiania, odpadów innych niż niebezpieczne o wydajności przekraczającej 75 ton dziennie z wykorzystaniem następujących działań i z wyłączeniem działań objętych przepisami dyrektywy 91/271/EWG:

(i)

obróbka biologiczna;

| (ii) | obróbka wstępna odpadów przeznaczonych do spalenia lub współspalenia; |
| --- | --- |

(ii)

obróbka wstępna odpadów przeznaczonych do spalenia lub współspalenia;

| (iii) | obróbka popiołów; |
| --- | --- |

(iii)

obróbka popiołów;

| (iv) | obróbka w strzępiarkach odpadów metalowych, w tym zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego oraz pojazdów wycofanych z eksploatacji i ich części. |
| --- | --- |

(iv)

obróbka w strzępiarkach odpadów metalowych, w tym zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego oraz pojazdów wycofanych z eksploatacji i ich części.

Jeżeli jedynym rodzajem działalności związanej z obróbką odpadów jest fermentacja beztlenowa, próg wydajności dla tej działalności wynosi 100 ton dziennie.

| — | 5.5. | Czasowe magazynowanie odpadów niebezpiecznych, nieujętych w pkt 5.4 załącznika I do dyrektywy 2010/75/UE w oczekiwaniu na działalność ujętą w pkt 5.1, 5.2, 5.4 i 5.6 załącznika I do dyrektywy 2010/75/UE o całkowitej pojemności przekraczającej 50 ton, z wyjątkiem czasowego magazynowania w oczekiwaniu na zbiórkę w miejscu wytworzenia odpadów. |
| --- | --- | --- |

—

5.5.

Czasowe magazynowanie odpadów niebezpiecznych, nieujętych w pkt 5.4 załącznika I do dyrektywy 2010/75/UE w oczekiwaniu na działalność ujętą w pkt 5.1, 5.2, 5.4 i 5.6 załącznika I do dyrektywy 2010/75/UE o całkowitej pojemności przekraczającej 50 ton, z wyjątkiem czasowego magazynowania w oczekiwaniu na zbiórkę w miejscu wytworzenia odpadów.

| — | 6.11. | Oczyszczanie ścieków nieobjętych dyrektywą 91/271/EWG i pochodzących z instalacji służącej do prowadzenia rodzajów działalności, o których mowa w pkt 5.1, 5.3 lub 5.5 wymienionych powyżej. |
| --- | --- | --- |

—

6.11.

Oczyszczanie ścieków nieobjętych dyrektywą 91/271/EWG i pochodzących z instalacji służącej do prowadzenia rodzajów działalności, o których mowa w pkt 5.1, 5.3 lub 5.5 wymienionych powyżej.

Odnosząc się do niezależnie prowadzonego oczyszczania ścieków nieobjętego wspomnianą powyżej dyrektywą 91/271/EWG, niniejsze konkluzje dotyczące BAT obejmują również łączne oczyszczanie ścieków z różnych źródeł, jeśli źródłem głównego ładunku zanieczyszczeń są rodzaje działalności określone w pkt 5.1, 5.3 lub 5.5 wymienionych powyżej.

Niniejsze konkluzje dotyczące BAT nie obejmują następujących rodzajów działalności:

| — | Retencja powierzchniowa. |
| --- | --- |

—

Retencja powierzchniowa.

| — | Unieszkodliwianie lub recykling zwierząt padłych lub odpadów zwierzęcych objętych opisem działalności w pkt 6.5 załącznika I do dyrektywy 2010/75/UE, gdy wchodzi to w zakres stosowania konkluzji dotyczących BAT w odniesieniu do rzeźni i przetwórstwa produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego (SA). |
| --- | --- |

—

Unieszkodliwianie lub recykling zwierząt padłych lub odpadów zwierzęcych objętych opisem działalności w pkt 6.5 załącznika I do dyrektywy 2010/75/UE, gdy wchodzi to w zakres stosowania konkluzji dotyczących BAT w odniesieniu do rzeźni i przetwórstwa produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego (SA).

| — | Przetwarzanie obornika w gospodarstwie, gdy wchodzi to w zakres stosowania konkluzji dotyczących BAT w odniesieniu do intensywnego chowu drobiu lub świń (IRPP). |
| --- | --- |

—

Przetwarzanie obornika w gospodarstwie, gdy wchodzi to w zakres stosowania konkluzji dotyczących BAT w odniesieniu do intensywnego chowu drobiu lub świń (IRPP).

| — | Bezpośredni odzysk (tj. bez wstępnego przetwarzania) odpadów, jako substytutu surowców w instalacjach służących do prowadzenia działań ujętych w innych konkluzjach dotyczących BAT, np.:






  — | Bezpośredni odzysk ołowiu (np. z baterii), cynku lub soli glinu lub odzysk metali z katalizatorów. Działalność ta może wchodzić w zakres stosowania konkluzji dotyczących BAT w odniesieniu do przemysłu metali nieżelaznych (NFM). |
| --- | --- | --- |

—

Bezpośredni odzysk (tj. bez wstępnego przetwarzania) odpadów, jako substytutu surowców w instalacjach służących do prowadzenia działań ujętych w innych konkluzjach dotyczących BAT, np.:

—

Bezpośredni odzysk ołowiu (np. z baterii), cynku lub soli glinu lub odzysk metali z katalizatorów. Działalność ta może wchodzić w zakres stosowania konkluzji dotyczących BAT w odniesieniu do przemysłu metali nieżelaznych (NFM).

| — | Przetwarzanie papieru do recyklingu. Działalność ta może wchodzić w zakres stosowania konkluzji dotyczących BAT w odniesieniu do produkcji masy celulozowej, papieru i tektury (PP). |
| --- | --- |

—

Przetwarzanie papieru do recyklingu. Działalność ta może wchodzić w zakres stosowania konkluzji dotyczących BAT w odniesieniu do produkcji masy celulozowej, papieru i tektury (PP).

| — | Wykorzystanie odpadów jako paliwa/surowca w piecach cementowych. Działalność ta może wchodzić w zakres stosowania konkluzji dotyczących BAT w odniesieniu do produkcji cementu, wapna i tlenku magnezu (CLM). |
| --- | --- |

—

Wykorzystanie odpadów jako paliwa/surowca w piecach cementowych. Działalność ta może wchodzić w zakres stosowania konkluzji dotyczących BAT w odniesieniu do produkcji cementu, wapna i tlenku magnezu (CLM).

| — | Spalanie, współspalanie, piroliza i zgazowanie odpadów. Działalność ta może wchodzić w zakres stosowania konkluzji dotyczących BAT w odniesieniu do spalania odpadów (WI) lub konkluzji dotyczących BAT w odniesieniu do dużych obiektów energetycznego spalania (LCP). |
| --- | --- |

—

Spalanie, współspalanie, piroliza i zgazowanie odpadów. Działalność ta może wchodzić w zakres stosowania konkluzji dotyczących BAT w odniesieniu do spalania odpadów (WI) lub konkluzji dotyczących BAT w odniesieniu do dużych obiektów energetycznego spalania (LCP).

| — | Składowanie odpadów. Jest objęte dyrektywą Rady 1999/31/WE (2). W szczególności podziemne trwałe i długoterminowe magazynowania (≥ 1 rok przed unieszkodliwianiem, ≥ 3 lata przed odzyskiem) objęte są dyrektywą 1999/31/WE. |
| --- | --- |

—

Składowanie odpadów. Jest objęte dyrektywą Rady 1999/31/WE (2). W szczególności podziemne trwałe i długoterminowe magazynowania (≥ 1 rok przed unieszkodliwianiem, ≥ 3 lata przed odzyskiem) objęte są dyrektywą 1999/31/WE.

| — | Remediacja in situ zanieczyszczonej gleby (tj. gleby niepochodzącej z wykopów). |
| --- | --- |

—

Remediacja in situ zanieczyszczonej gleby (tj. gleby niepochodzącej z wykopów).

| — | Obróbka żużla i popiołów paleniskowych. Działalność ta może wchodzić w zakres stosowania konkluzji dotyczących BAT w odniesieniu do spalania odpadów (WI) lub konkluzji dotyczących BAT w odniesieniu do dużych obiektów energetycznego spalania (LCP). |
| --- | --- |

—

Obróbka żużla i popiołów paleniskowych. Działalność ta może wchodzić w zakres stosowania konkluzji dotyczących BAT w odniesieniu do spalania odpadów (WI) lub konkluzji dotyczących BAT w odniesieniu do dużych obiektów energetycznego spalania (LCP).

| — | Wytapianie złomu i materiałów zawierających metale. Działalność ta może wchodzić w zakres stosowania konkluzji dotyczących BAT w odniesieniu do przemysłu metali nieżelaznych (NFM), konkluzji dotyczących BAT w odniesieniu do produkcji żelaza i stali (IS) lub konkluzji dotyczących BAT w odniesieniu do sektora kuźni i odlewni (SF). |
| --- | --- |

—

Wytapianie złomu i materiałów zawierających metale. Działalność ta może wchodzić w zakres stosowania konkluzji dotyczących BAT w odniesieniu do przemysłu metali nieżelaznych (NFM), konkluzji dotyczących BAT w odniesieniu do produkcji żelaza i stali (IS) lub konkluzji dotyczących BAT w odniesieniu do sektora kuźni i odlewni (SF).

| — | Regeneracja zużytych kwasów i zasad, jeżeli wchodzi to w zakres stosowania konkluzji dotyczących BAT w odniesieniu do przetwarzania metali żelaznych. |
| --- | --- |

—

Regeneracja zużytych kwasów i zasad, jeżeli wchodzi to w zakres stosowania konkluzji dotyczących BAT w odniesieniu do przetwarzania metali żelaznych.

| — | Spalanie paliw w przypadku gdy nie powoduje ono powstawania gorących gazów, które wchodzą w bezpośredni kontakt z odpadami. Tego rodzaju działalność może wchodzić w zakres stosowania konkluzji dotyczących BAT w odniesieniu do dużych obiektów energetycznego spalania (LCP) lub być objęta dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2193 (3). |
| --- | --- |

—

Spalanie paliw w przypadku gdy nie powoduje ono powstawania gorących gazów, które wchodzą w bezpośredni kontakt z odpadami. Tego rodzaju działalność może wchodzić w zakres stosowania konkluzji dotyczących BAT w odniesieniu do dużych obiektów energetycznego spalania (LCP) lub być objęta dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2193 (3).

Inne konkluzje dotyczące BAT oraz dokumenty referencyjne, które mogą być istotne dla rodzajów działalności objętych niniejszymi konkluzjami dotyczącymi BAT, dotyczą:

| — | ekonomii i wzajemnych powiązań pomiędzy różnymi komponentami środowiska (ECM), |
| --- | --- |

—

ekonomii i wzajemnych powiązań pomiędzy różnymi komponentami środowiska (ECM),

| — | emisji z magazynowania (EFS), |
| --- | --- |

—

emisji z magazynowania (EFS),

| — | efektywności energetycznej (ENE), |
| --- | --- |

—

efektywności energetycznej (ENE),

| — | monitorowania emisji do powietrza i wody z instalacji IED (ROM), |
| --- | --- |

—

monitorowania emisji do powietrza i wody z instalacji IED (ROM),

| — | produkcji cementu, wapna i tlenku magnezu (CLM), |
| --- | --- |

—

produkcji cementu, wapna i tlenku magnezu (CLM),

| — | wspólnych systemów oczyszczania ścieków i gazów odlotowych/systemów zarządzania w sektorze chemicznym (CWW), |
| --- | --- |

—

wspólnych systemów oczyszczania ścieków i gazów odlotowych/systemów zarządzania w sektorze chemicznym (CWW),

| — | intensywnego chowu drobiu lub świń (IRPP). |
| --- | --- |

—

intensywnego chowu drobiu lub świń (IRPP).

Niniejsze konkluzje dotyczące BAT zastosuje się bez uszczerbku dla odpowiednich przepisów prawodawstwa UE, np. hierarchii postępowania z odpadami.

DEFINICJE

Do celów niniejszych konkluzji BAT zastosowanie mają następujące definicje:

| Zastosowany termin | Definicja |
| --- | --- |
| Pojęcia ogólne |
| Emisje zorganizowane | Emisje substancji zanieczyszczających do środowiska przez wszelkiego rodzaju kanały, rury, kominy itp. Obejmuje to również emisje z otwartych biofiltrów. |
| Pomiar ciągły | Pomiar z wykorzystaniem „automatycznego systemu pomiarowego” zainstalowanego na stałe w zakładzie. |
| Poświadczenie czystości | Pisemny dokument dostarczony przez wytwórcę/posiadacza odpadów poświadczający, że puste odpady opakowaniowe (np. beczki, pojemniki) są czyste z punktu widzenia kryteriów przyjmowania. |
| Emisje rozproszone | Emisje nieskanalizowane (np. pył, związki organiczne, odór), które mogą pochodzić ze źródeł „obszarowych” (np. zbiorników) lub źródeł „punktowych” (np. kołnierzy rur). Obejmuje to również emisje z kompostowania pryzmy na świeżym powietrzu. |
| Zrzut bezpośredni | Zrzut do odbiornika wodnego bez dalszego oczyszczania ścieków. |
| Wskaźniki emisji | Liczby, które można pomnożyć przez znane dane, takie jak dane dotyczące zespołu urządzeń/procesu lub dane dotyczące przepustowości w celu oszacowania emisji. |
| Istniejący zespół urządzeń | Zespół urządzeń, który nie jest nowym zespołem urządzeń. |
| Spalanie gazu w pochodni | Wysokotemperaturowe utlenianie w celu spalania palnych składników gazów odlotowych z procesów przemysłowych z otwartym ogniem. Spalanie gazu w pochodni jest wykorzystywane głównie do celów spalania gazów palnych ze względów bezpieczeństwa lub w przypadku warunków eksploatacyjnych odbiegających od normalnych. |
| Popioły lotne | Cząstki pochodzące z komory spalania lub uformowane w strumieniu spalin, przenoszone w gazach spalinowych. |
| Emisje niezorganizowane | Emisje rozproszone ze źródeł punktowych. |
| Odpady niebezpieczne | Odpady niebezpieczne zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 2 dyrektywy 2008/98/WE. |
| Zrzut pośredni | Zrzut, który nie jest zrzutem bezpośrednim. |
| Odpady płynne ulegające biodegradacji | Odpady pochodzenia biologicznego o stosunkowo wysokiej zawartości wody (np. zawartość separatorów tłuszczu, osady organiczne, odpady gastronomiczne). |
| Znacząca modernizacja zespołu urządzeń | Istotna zmiana pod względem konstrukcji lub technologii zespołu urządzeń połączona z wprowadzeniem istotnych korekt w procesie lub technikach redukcji emisji i w powiązanych urządzeniach lub z ich wymianą. |
| Mechaniczno-biologiczne przetwarzanie | Przetwarzanie mieszanych odpadów stałych łączące przetwarzanie mechaniczne z przetwarzaniem biologicznym, takim jak przetwarzanie tlenowe lub przetwarzanie beztlenowe. |
| Nowy zespół urządzeń | Zespół urządzeń pierwotnie dopuszczony do użytkowania na terenie zakładu po opublikowaniu niniejszych konkluzji dotyczących BAT lub całkowita wymiana zespołu urządzeń po opublikowaniu niniejszych konkluzji dotyczących BAT. |
| Odpady z przetworzenia | Przetworzone odpady opuszczające zakład przetwarzania odpadów. |
| Odpady półpłynne | Osad, który nie płynie swobodnie. |
| Pomiar okresowy | Pomiar w określonych odstępach czasu z zastosowaniem metod ręcznych lub automatycznych. |
| Odzysk | Odzysk zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 15 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE (4). |
| Powtórna rafinacja | Przetwarzanie oleju odpadowego w celu przekształcenia go w olej bazowy. |
| Regeneracja | Przetwarzanie i procesy mające na celu głównie doprowadzenie przetwarzanych materiałów (np. zużytego węgla aktywnego lub zużytego rozpuszczalnika) do stanu, w którym będzie się ponownie nadawał do podobnego zastosowania. |
| Obiekt wrażliwy | Obszar wymagający szczególnej ochrony, taki jak:






  — | obszary mieszkalne, |

Zastosowany termin

Definicja

Pojęcia ogólne

Emisje zorganizowane

Emisje substancji zanieczyszczających do środowiska przez wszelkiego rodzaju kanały, rury, kominy itp. Obejmuje to również emisje z otwartych biofiltrów.

Pomiar ciągły

Pomiar z wykorzystaniem „automatycznego systemu pomiarowego” zainstalowanego na stałe w zakładzie.

Poświadczenie czystości

Pisemny dokument dostarczony przez wytwórcę/posiadacza odpadów poświadczający, że puste odpady opakowaniowe (np. beczki, pojemniki) są czyste z punktu widzenia kryteriów przyjmowania.

Emisje rozproszone

Emisje nieskanalizowane (np. pył, związki organiczne, odór), które mogą pochodzić ze źródeł „obszarowych” (np. zbiorników) lub źródeł „punktowych” (np. kołnierzy rur). Obejmuje to również emisje z kompostowania pryzmy na świeżym powietrzu.

Zrzut bezpośredni

Zrzut do odbiornika wodnego bez dalszego oczyszczania ścieków.

Wskaźniki emisji

Liczby, które można pomnożyć przez znane dane, takie jak dane dotyczące zespołu urządzeń/procesu lub dane dotyczące przepustowości w celu oszacowania emisji.

Istniejący zespół urządzeń

Zespół urządzeń, który nie jest nowym zespołem urządzeń.

Spalanie gazu w pochodni

Wysokotemperaturowe utlenianie w celu spalania palnych składników gazów odlotowych z procesów przemysłowych z otwartym ogniem. Spalanie gazu w pochodni jest wykorzystywane głównie do celów spalania gazów palnych ze względów bezpieczeństwa lub w przypadku warunków eksploatacyjnych odbiegających od normalnych.

Popioły lotne

Cząstki pochodzące z komory spalania lub uformowane w strumieniu spalin, przenoszone w gazach spalinowych.

Emisje niezorganizowane

Emisje rozproszone ze źródeł punktowych.

Odpady niebezpieczne

Odpady niebezpieczne zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 2 dyrektywy 2008/98/WE.

Zrzut pośredni

Zrzut, który nie jest zrzutem bezpośrednim.

Odpady płynne ulegające biodegradacji

Odpady pochodzenia biologicznego o stosunkowo wysokiej zawartości wody (np. zawartość separatorów tłuszczu, osady organiczne, odpady gastronomiczne).

Znacząca modernizacja zespołu urządzeń

Istotna zmiana pod względem konstrukcji lub technologii zespołu urządzeń połączona z wprowadzeniem istotnych korekt w procesie lub technikach redukcji emisji i w powiązanych urządzeniach lub z ich wymianą.

Mechaniczno-biologiczne przetwarzanie

Przetwarzanie mieszanych odpadów stałych łączące przetwarzanie mechaniczne z przetwarzaniem biologicznym, takim jak przetwarzanie tlenowe lub przetwarzanie beztlenowe.

Nowy zespół urządzeń

Zespół urządzeń pierwotnie dopuszczony do użytkowania na terenie zakładu po opublikowaniu niniejszych konkluzji dotyczących BAT lub całkowita wymiana zespołu urządzeń po opublikowaniu niniejszych konkluzji dotyczących BAT.

Odpady z przetworzenia

Przetworzone odpady opuszczające zakład przetwarzania odpadów.

Odpady półpłynne

Osad, który nie płynie swobodnie.

Pomiar okresowy

Pomiar w określonych odstępach czasu z zastosowaniem metod ręcznych lub automatycznych.

Odzysk

Odzysk zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 15 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE (4).

Powtórna rafinacja

Przetwarzanie oleju odpadowego w celu przekształcenia go w olej bazowy.

Regeneracja

Przetwarzanie i procesy mające na celu głównie doprowadzenie przetwarzanych materiałów (np. zużytego węgla aktywnego lub zużytego rozpuszczalnika) do stanu, w którym będzie się ponownie nadawał do podobnego zastosowania.

Obiekt wrażliwy

Obszar wymagający szczególnej ochrony, taki jak:

—

obszary mieszkalne,

| — | obszary, na których człowiek prowadzi działalność (np. obszary sąsiadujące z miejscami pracy, szkołami, przedszkolami, obszarami rekreacyjnymi, szpitalami lub placówkami opiekuńczo-pielęgnacyjnymi). |
| --- | --- |

—

obszary, na których człowiek prowadzi działalność (np. obszary sąsiadujące z miejscami pracy, szkołami, przedszkolami, obszarami rekreacyjnymi, szpitalami lub placówkami opiekuńczo-pielęgnacyjnymi).

Retencja powierzchniowa

Odprowadzanie odpadów płynnych lub szlamu do dołów, stawów osadowych, lagun itp.

Przetwarzanie odpadów kalorycznych

Przetwarzanie odpadów drzewnych, oleju odpadowego, odpadowych tworzyw sztucznych, rozpuszczalników odpadowych itp. w celu uzyskania paliwa lub uzyskania lepszych właściwości kalorycznych.

VFC

Lotne (wodoro)fluorowęglowodory: LZO składające się z węglowodorów fluorowanych, w szczególności chlorofluorowęglowodorów (CFC), wodorochlorofluorowęglowodorów (HCFC) i wodorofluorowęglowodrów (HFC).

VHC

Lotne węglowodory: LZO składające się w całości z wodoru i węgla (np. etan, propan, izobutan, cyklopentan).

LZO

Lotne związki organiczne zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 45 dyrektywy 2010/75/UE.

Posiadacz odpadów

Posiadacz odpadów zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 6 dyrektywy 2008/98/WE.

Odpady dostarczone do przetworzenia

Odpady dostarczane do przetworzenia w zakładzie przetwarzania odpadów.

Odpady płynne na bazie wody

Odpady składające się z odpadów ciekłych, kwasów/zasad lub osadów nadających się do pompowania (np. emulsje, kwasy odpadowe, wodne odpady morskie), które nie są odpadami płynnymi ulegającymi biodegradacji.

Zanieczyszczenia/parametry

AOX

Adsorbowalne związki chloroorganiczne, wyrażone jako Cl, obejmują adsorbowalne organiczne związki chloru, bromu i jodu.

Arsen

Arsen, wyrażony jako As, obejmuje wszystkie nieorganiczne i organiczne związki arsenu, rozpuszczone lub połączone w cząstki.

BZT

Biochemiczne zapotrzebowanie na tlen. Ilość tlenu potrzebna do biochemicznego utlenienia materii organicznej lub nieorganicznej do dwutlenku węgla w okresie pięciu (BZT5) lub siedmiu (BZT7) dni.

Kadm

Kadm, wyrażony jako Cd, obejmuje wszystkie nieorganiczne i organiczne związki kadmu, rozpuszczone lub połączone w cząstki.

CFC

Chlorofluorowęglowodory: LZO składające się z węgla, chloru i fluoru.

Chrom

Chrom, wyrażony jako Cr, obejmuje wszystkie nieorganiczne i organiczne związki chromu, rozpuszczone lub połączone w cząstki.

Sześciowartościowy chrom

Sześciowartościowy chrom, wyrażony jako Cr(VI), obejmuje wszystkie związki chromu, w których chrom jest na VI stopniu utleniania.

ChZT

Chemiczne zapotrzebowanie na tlen. Ilość tlenu potrzebna do całkowitego utlenienia chemicznego materii organicznej do dwutlenku węgla. ChZT jest wskaźnikiem stężenia masy związków organicznych.

Miedź

Miedź, wyrażona jako Cu, obejmuje wszystkie nieorganiczne i organiczne związki miedzi, rozpuszczone lub połączone w cząstki.

Cyjanek

Wolny cyjanek wyrażony jako CN-.

Pył

Całkowita masa cząstek stałych (w powietrzu).

HOI

Indeks oleju węglowodorowego. Suma związków, których ekstrakcję można przeprowadzić przy pomocy rozpuszczalnika węglowodorowego (w tym węglowodory alifatyczne, alicykliczne, aromatyczne lub aromatyczne z podstawioną grupą alkilową, o długich lub rozgałęzionych łańcuchach).

HCl

Wszystkie nieorganiczne gazowe związki chloru wyrażone jako HCl.

HF

Wszystkie nieorganiczne gazowe związki fluoru wyrażone jako HF.

H2S

Siarkowodór. Nie obejmuje siarczku karbonylu i tioalkoholi.

Ołów

Ołów, wyrażony jako Pb, obejmuje wszystkie nieorganiczne i organiczne związki ołowiu, rozpuszczone lub połączone w cząstki.

Rtęć

Rtęć, wyrażona jako Hg, obejmuje rtęć elementarną oraz wszystkie nieorganiczne i organiczne związki rtęci, w postaci gazowej, rozpuszczone lub połączone w cząstki.

NH3

Amoniak.

Nikiel

Nikiel, wyrażony jako Ni, obejmuje wszystkie nieorganiczne i organiczne związki niklu, rozpuszczone lub połączone w cząstki.

Stężenie odorów

Liczba europejskich jednostek zapachowych (ouE) w jednym metrze sześciennym w warunkach znormalizowanych, mierzona metodą olfaktometrii dynamicznej zgodnie z normą EN 13725.

PCB

Polichlorowany bifenyl.

Dioksynopodobne PCB

Polichlorowane bifenyle wymienione w rozporządzenie Komisji (WE) nr 199/2006 (5).

PCDD/F

Polichlorowana dibenzo-p-dioksyna/furan(y).

PFOA

Kwas perfluorooktanowy.

PFOS

Kwas perfluorooktanosulfonowy.

Indeks fenolowy

Suma związków fenolowych wyrażona jako stężenie fenolu i mierzona zgodnie z normą EN ISO 14402.

OWO

Ogólny węgiel organiczny, wyrażony jako C (w wodzie); obejmuje wszystkie związki organiczne.

Azot ogólny

Azot ogólny, wyrażony jako N, obejmuje amoniak wolny i azot amonowy (NH4–N), azot azotynowy (NO2–N) i azot azotanowy (NO3–N) oraz azot związany organicznie.

Fosfor ogólny

Fosfor ogólny, wyrażony jako P, obejmuje wszystkie nieorganiczne i organiczne związki fosforu, rozpuszczone lub połączone w cząstki.

TSS

Zawiesina ogólna. Masa całkowita zawiesiny ogólnej (w wodzie) mierzona metodą filtracji przez sączki z włókna szklanego i metodą grawimetryczną.

Całkowite LZO

Całkowita zawartość lotnych związków organicznych wyrażona jako C (w powietrzu).

Cynk

Cynk, wyrażony jako Zn, obejmuje wszystkie nieorganiczne i organiczne związki cynku, rozpuszczone lub połączone w cząstki.

Do celów niniejszych konkluzji dotyczących BAT zastosowanie mają następujące akronimy:

| Akronim | Definicja |
| --- | --- |
| EMS | System zarządzania środowiskowego |
| EoLVs | Pojazd wycofany z eksploatacji (zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 2 dyrektywy 2000/53/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (6)) |
| Filtr HEPA | Wysokosprawny filtr powietrza |
| DPPL | Duży pojemnik do przewozu luzem |
| LDAR | Wykrywanie nieszczelności i naprawa |
| LEV | System lokalnej wentylacji wyciągowej |
| TZO | Trwałe zanieczyszczenia organiczne (wymienione w rozporządzeniu (WE) nr 850/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (7)) |
| WEEE | Zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny (zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/19/UE (8)) |

Akronim

Definicja

EMS

System zarządzania środowiskowego

EoLVs

Pojazd wycofany z eksploatacji (zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 2 dyrektywy 2000/53/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (6))

Filtr HEPA

Wysokosprawny filtr powietrza

DPPL

Duży pojemnik do przewozu luzem

LDAR

Wykrywanie nieszczelności i naprawa

LEV

System lokalnej wentylacji wyciągowej

TZO

Trwałe zanieczyszczenia organiczne (wymienione w rozporządzeniu (WE) nr 850/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (7))

WEEE

Zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny (zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/19/UE (8))

UWAGI OGÓLNE

Najlepsze dostępne techniki

Techniki wymienione i opisane w niniejszych konkluzjach dotyczących BAT nie mają ani nakazowego, ani wyczerpującego charakteru. Dopuszcza się stosowanie innych technik, o ile zapewniają one co najmniej równoważny poziom ochrony środowiska.

O ile nie stwierdzono inaczej, konkluzje dotyczące BAT mają ogólne zastosowanie.

Poziomy emisji powiązane z najlepszymi dostępnymi technikami (BAT-AEL) w odniesieniu do emisji do powietrza

O ile nie stwierdzono inaczej, poziomy emisji powiązane z najlepszymi dostępnymi technikami (BAT–AEL) dla emisji do powietrza podane w niniejszych konkluzjach dotyczących BAT odnoszą się do stężeń (masa wyemitowanej substancji w objętości gazu odlotowego) w następujących warunkach znormalizowanych: w suchym gazie o temperaturze 273,15 K i pod ciśnieniem 101,3 kPa, bez korekty pod kątem zawartości tlenu, oraz wyrażonych wμg/Nm (3) lub mg/Nm (3).

W odniesieniu do okresów uśrednienia poziomy emisji powiązane z najlepszymi dostępnymi technikami dla emisji do powietrza zastosowanie mają następujące definicje.

| Rodzaj pomiaru | Okres uśrednienia | Definicja |
| --- | --- | --- |
| Ciągły | Średnia dobowa | Średnia z okresu jednej doby na podstawie ważnych średnich wartości godzinnych lub półgodzinnych. |
| Okresowy | Średnia z okresu pobierania próbek | Średnia wartość uzyskana na podstawie trzech kolejnych pomiarów, z których każdy trwa co najmniej 30 minut (9). |

Rodzaj pomiaru

Okres uśrednienia

Definicja

Ciągły

Średnia dobowa

Średnia z okresu jednej doby na podstawie ważnych średnich wartości godzinnych lub półgodzinnych.

Okresowy

Średnia z okresu pobierania próbek

Średnia wartość uzyskana na podstawie trzech kolejnych pomiarów, z których każdy trwa co najmniej 30 minut (9).

W przypadku gdy stosowany jest pomiar ciągły, poziomy emisji powiązane z najlepszymi dostępnymi technikami mogą być wyrażane jako średnie dobowe.

Poziomy emisji powiązane z najlepszymi dostępnymi technikami (BAT-AEL) dla emisji do wody

O ile nie stwierdzono inaczej, poziomy emisji powiązane z najlepszymi dostępnymi technikami (BAT–AEL) dla emisji do wody, podane w niniejszych konkluzjach dotyczących BAT odnoszą się do stężeń (masa wyemitowanych substancji na objętość wody) wyrażonych w μg/l lub mg/l.

O ile nie stwierdzono inaczej, okresy uśrednienia związane z poziomami emisji powiązanymi z najlepszymi dostępnymi technikami odnoszą się do jednego z dwóch następujących przypadków:

| — | w przypadku zrzutu ciągłego – do średnich dobowych, czyli 24-godzinnych próbek zbiorczych pobranych proporcjonalnie do przepływu, |
| --- | --- |

—

w przypadku zrzutu ciągłego – do średnich dobowych, czyli 24-godzinnych próbek zbiorczych pobranych proporcjonalnie do przepływu,

| — | w przypadku zrzutu partiami – wartości średnie w trakcie uwalniania, pobierane jako zbiorcze próbki proporcjonalne do przepływu lub jako próbka chwilowa pobrana przed zrzutem, pod warunkiem że ścieki oczyszczone są odpowiednio wymieszane i jednorodne. |
| --- | --- |

—

w przypadku zrzutu partiami – wartości średnie w trakcie uwalniania, pobierane jako zbiorcze próbki proporcjonalne do przepływu lub jako próbka chwilowa pobrana przed zrzutem, pod warunkiem że ścieki oczyszczone są odpowiednio wymieszane i jednorodne.

Można wykorzystywać zbiorcze próbki proporcjonalnie do czasu, pod warunkiem że wykazano wystarczającą stabilność przepływu.

Wszystkie poziomy emisji powiązane z najlepszymi dostępnymi technikami dla emisji do wody stosuje się w punkcie, w którym emisja opuszcza instalację.

Skuteczność redukcji

Obliczanie średniej skuteczności redukcji emisji, o którym mowa w niniejszych konkluzjach dotyczących BAT (zob. tabela 6.1) nie obejmuje w przypadku ChZT i OWO początkowych etapów przetwarzania mających na celu oddzielenie objętościowej zawartości organicznej od wodnych odpadów płynnych, takich jak proces parowania i kondensacji, rozbijanie emulsji lub rozdzielanie faz.

1.   OGÓLNE KONKLUZJE DOTYCZĄCE BAT

1.1.   Ogólna efektywność środowiskowa

BAT 1. Aby poprawić ogólną efektywność środowiskową, w ramach BAT należy zapewniać wdrażanie i przestrzeganie systemu zarządzania środowiskowego zawierającego w sobie wszystkie następujące cechy:

| I. | zaangażowanie kierownictwa, w tym kadry kierowniczej wyższego szczebla; |
| --- | --- |

I.

zaangażowanie kierownictwa, w tym kadry kierowniczej wyższego szczebla;

| II. | określenie przez kierownictwo polityki ochrony środowiska, która obejmuje ciągłe doskonalenie efektywności środowiskowej instalacji; |
| --- | --- |

II.

określenie przez kierownictwo polityki ochrony środowiska, która obejmuje ciągłe doskonalenie efektywności środowiskowej instalacji;

| III. | planowanie i ustalenie niezbędnych procedur, celów i zadań w powiązaniu z planami finansowymi i inwestycjami; |
| --- | --- |

III.

planowanie i ustalenie niezbędnych procedur, celów i zadań w powiązaniu z planami finansowymi i inwestycjami;

| IV. | wdrożenie procedur ze szczególnym uwzględnieniem:






  a) | struktury i odpowiedzialności; |
| --- | --- | --- |

IV.

wdrożenie procedur ze szczególnym uwzględnieniem:

a)

struktury i odpowiedzialności;

| b) | rekrutacji, szkoleń, świadomości i kompetencji; |
| --- | --- |

b)

rekrutacji, szkoleń, świadomości i kompetencji;

| c) | komunikacji; |
| --- | --- |

c)

komunikacji;

| d) | zaangażowania pracowników; |
| --- | --- |

d)

zaangażowania pracowników;

| e) | dokumentacji; |
| --- | --- |

e)

dokumentacji;

| f) | wydajnej kontroli procesu; |
| --- | --- |

f)

wydajnej kontroli procesu;

| g) | programów obsługi technicznej; |
| --- | --- |

g)

programów obsługi technicznej;

| h) | gotowości na sytuacje awaryjne i reagowania na nie; |
| --- | --- |

h)

gotowości na sytuacje awaryjne i reagowania na nie;

| i) | zapewnienia zgodności z przepisami dotyczącymi środowiska; |
| --- | --- |

i)

zapewnienia zgodności z przepisami dotyczącymi środowiska;

| V. | sprawdzanie efektywności i podejmowanie działań korygujących, ze szczególnym uwzględnieniem:






  a) | monitorowania i pomiarów (zob. również sprawozdanie referencyjne JRC dotyczące monitorowania emisji do powietrza i wody przez instalacje określone w dyrektywie w sprawie emisji przemysłowych – ROM); |
| --- | --- | --- |

V.

sprawdzanie efektywności i podejmowanie działań korygujących, ze szczególnym uwzględnieniem:

a)

monitorowania i pomiarów (zob. również sprawozdanie referencyjne JRC dotyczące monitorowania emisji do powietrza i wody przez instalacje określone w dyrektywie w sprawie emisji przemysłowych – ROM);

| b) | działań naprawczych i zapobiegawczych; |
| --- | --- |

b)

działań naprawczych i zapobiegawczych;

| c) | prowadzenia rejestrów; |
| --- | --- |

c)

prowadzenia rejestrów;

| d) | niezależnego (jeżeli jest to możliwe) audytu wewnętrznego lub zewnętrznego w celu określenia, czy system zarządzania środowiskowego jest zgodny z zaplanowanymi ustaleniami oraz czy jest właściwie wdrożony i utrzymywany; |
| --- | --- |

d)

niezależnego (jeżeli jest to możliwe) audytu wewnętrznego lub zewnętrznego w celu określenia, czy system zarządzania środowiskowego jest zgodny z zaplanowanymi ustaleniami oraz czy jest właściwie wdrożony i utrzymywany;

| VI. | przegląd systemu zarządzania środowiskowego przeprowadzany przez kadrę kierowniczą wyższego szczebla pod kątem stałej przydatności systemu, jego prawidłowości i skuteczności; |
| --- | --- |

VI.

przegląd systemu zarządzania środowiskowego przeprowadzany przez kadrę kierowniczą wyższego szczebla pod kątem stałej przydatności systemu, jego prawidłowości i skuteczności;

| VII. | śledzenie rozwoju czystszych technologii; |
| --- | --- |

VII.

śledzenie rozwoju czystszych technologii;

| VIII. | uwzględnienie – na etapie projektowania nowego zespołu urządzeń i przez cały okres jego eksploatacji – skutków dla środowiska wynikających z likwidacji zespołu urządzeń na etapie projektowania nowej instalacji; |
| --- | --- |

VIII.

uwzględnienie – na etapie projektowania nowego zespołu urządzeń i przez cały okres jego eksploatacji – skutków dla środowiska wynikających z likwidacji zespołu urządzeń na etapie projektowania nowej instalacji;

| IX. | regularne stosowanie sektorowej analizy porównawczej; |
| --- | --- |

IX.

regularne stosowanie sektorowej analizy porównawczej;

| X. | zarządzanie strumieniem odpadów (zob. BAT 2); |
| --- | --- |

X.

zarządzanie strumieniem odpadów (zob. BAT 2);

| XI. | wykaz strumieni ścieków i gazów odlotowych (zob. BAT 3); |
| --- | --- |

XI.

wykaz strumieni ścieków i gazów odlotowych (zob. BAT 3);

| XII. | plan zarządzania pozostałościami (zob. opis w sekcji 6.5); |
| --- | --- |

XII.

plan zarządzania pozostałościami (zob. opis w sekcji 6.5);

| XIII. | plan zarządzania w przypadku awarii (zob. opis w sekcji 6.5); |
| --- | --- |

XIII.

plan zarządzania w przypadku awarii (zob. opis w sekcji 6.5);

| XIV. | plan zarządzania odorami (zob. BAT 12); |
| --- | --- |

XIV.

plan zarządzania odorami (zob. BAT 12);

| XV. | plan zarządzania hałasem i wibracjami (zob. BAT 17). |
| --- | --- |

XV.

plan zarządzania hałasem i wibracjami (zob. BAT 17).

Zastosowanie

Zakres (np. poziom szczegółowości) oraz charakter systemu zarządzania środowiskowego (np. znormalizowany lub nie) będzie zasadniczo odnosić się do charakteru, skali i złożoności instalacji oraz do zasięgu wpływu takiej instalacji na środowisko (określanego również przez rodzaj i ilość przetwarzanych odpadów).

BAT 2. W celu poprawy ogólnej efektywności środowiskowej zespołu urządzeń w ramach BAT należy stosować wszystkie poniższe techniki.

| Technika | Opis |
| --- | --- |
| a. | Opracowanie i wdrożenie procedur charakterystyki odpadów i procedur poprzedzających ich odbiór | Procedury te mają na celu zapewnienie technicznej (i prawnej) przydatności czynności przetwarzania odpadów w przypadku poszczególnych odpadów przed ich przybyciem do zakładu. Obejmują one procedury gromadzenia informacji o odpadach dostarczonych do przetworzenia i mogą obejmować pobieranie próbek i charakterystykę odpadów w celu uzyskania wystarczającej wiedzy na temat składu odpadów. Procedury poprzedzające odbiór odpadów są oparte na ryzyku, wziąwszy pod uwagę np. niebezpieczne właściwości odpadów, ryzyko stwarzane przez odpady pod względem bezpieczeństwa procesowego, bezpieczeństwa pracy i skutków dla środowiska, a także informacje dostarczone przez poprzedniego(-ich) posiadacza(-y) odpadów. |
| b. | Opracowanie i wdrożenie procedur odbioru | Procedury odbioru mają na celu potwierdzenie charakterystyki odpadów określonej na etapie poprzedzającym odbiór. Procedury te umożliwiają określenie elementów, które należy zweryfikować przy przybyciu odpadów do zakładu, a także kryteria odbioru i odmowy odbioru odpadów. Mogą one obejmować pobieranie próbek, inspekcję i analizę odpadów. Procedury odbioru odpadów są oparte na ryzyku, wziąwszy pod uwagę np. niebezpieczne właściwości odpadów, ryzyko stwarzane przez odpady pod względem bezpieczeństwa procesowego, bezpieczeństwa pracy i skutków dla środowiska, a także informacje dostarczone przez poprzedniego(-ich) posiadacza(-y) odpadów. |
| c. | Opracowanie i wdrożenie systemu śledzenia oraz wykazu odpadów | System śledzenia oraz wykaz odpadów mają na celu śledzenie lokalizacji i ilości odpadów w zakładzie. Wykaz ten zawiera wszystkie informacje wygenerowane w wyniku zastosowania procedur poprzedzających odbiór (np. data przybycia do zakładu i niepowtarzalny numer referencyjny odpadów, informacje o poprzednim(-ich) posiadacz(-ach) odpadów, wyniki analizy poprzedzającej odbiór oraz analizy odbioru, planowana ścieżka przetwarzania, rodzaj i ilość odpadów przechowywanych w zakładzie, w tym wszystkie zidentyfikowane zagrożenia), odbioru, magazynowania, przetwarzania lub przenoszenia poza zakład. System śledzenia odpadów jest oparty na ryzyku, wziąwszy pod uwagę np. niebezpieczne właściwości odpadów, ryzyko stwarzane przez odpady pod względem bezpieczeństwa procesowego, bezpieczeństwa pracy i skutków dla środowiska, a także informacje dostarczone przez poprzedniego(-ich) posiadacza(-y) odpadów. |
| d. | Opracowanie i wdrożenie systemu zarządzania jakością odpadów z przetworzenia | Przedmiotowa technika obejmuje opracowanie i wdrożenie systemu zarządzania jakością produktu w celu zapewnienia zgodności odpadów z przetworzenia uzyskanych w wyniku przetwarzania odpadów z oczekiwaniami, na przykład na podstawie istniejących norm EN. System zarządzania pozwala również monitorować i optymalizować efektywność przetwarzania odpadów i w tym celu może obejmować analizę przepływu odpowiednich elementów w całym procesie przetwarzania odpadów. Wykorzystanie analizy przepływu materiałów jest oparte na ryzyku, wziąwszy pod uwagę np. niebezpieczne właściwości odpadów, ryzyko stwarzane przez odpady pod względem bezpieczeństwa procesowego, bezpieczeństwa pracy i skutków dla środowiska, a także informacje dostarczone przez poprzedniego(-ich) posiadacza(-y) odpadów. |
| e. | Zapewnienie segregacji odpadów | Odpady są trzymane oddzielnie w zależności od ich właściwości, aby umożliwić łatwiejsze i bezpieczniejsze dla środowiska magazynowanie i przetwarzanie. Segregacja odpadów polega na fizycznym oddzieleniu odpadów oraz na procedurach umożliwiających określenie czasu i miejsca przechowywania odpadów. |
| f. | Zapewnienie zgodności odpadów przed zmieszaniem lub sporządzeniem mieszanki odpadów | Zgodność jest zapewniana dzięki zbiorowi środków weryfikacyjnych i testów w celu wykrycia wszelkich niepożądanych lub potencjalnie niebezpiecznych reakcji chemicznych (np. polimeryzacji, powstawania gazu, reakcji egzotermicznej, rozkładu, krystalizacji, strącania) między odpadami podczas mieszania, łączenia lub wykonywania innych czynności związanych z przetwarzaniem. Testy zgodności są oparte na ryzyku, wziąwszy pod uwagę np. niebezpieczne właściwości odpadów, ryzyko stwarzane przez odpady pod względem bezpieczeństwa procesowego, bezpieczeństwa pracy i skutków dla środowiska, a także informacje dostarczone przez poprzedniego(-ich) posiadacza(-y) odpadów. |
| g. | Sortowanie dostarczanych odpadów stałych | Sortowanie dostarczanych odpadów stałych (10) ma na celu zapobieganie przedostawaniu się niepożądanego materiału do kolejnych procesów przetwarzania odpadów. Może ono polegać na:






  — | ręcznym oddzielaniu na podstawie badania wzrokowego, |

Technika

Opis

a.

Opracowanie i wdrożenie procedur charakterystyki odpadów i procedur poprzedzających ich odbiór

Procedury te mają na celu zapewnienie technicznej (i prawnej) przydatności czynności przetwarzania odpadów w przypadku poszczególnych odpadów przed ich przybyciem do zakładu. Obejmują one procedury gromadzenia informacji o odpadach dostarczonych do przetworzenia i mogą obejmować pobieranie próbek i charakterystykę odpadów w celu uzyskania wystarczającej wiedzy na temat składu odpadów. Procedury poprzedzające odbiór odpadów są oparte na ryzyku, wziąwszy pod uwagę np. niebezpieczne właściwości odpadów, ryzyko stwarzane przez odpady pod względem bezpieczeństwa procesowego, bezpieczeństwa pracy i skutków dla środowiska, a także informacje dostarczone przez poprzedniego(-ich) posiadacza(-y) odpadów.

b.

Opracowanie i wdrożenie procedur odbioru

Procedury odbioru mają na celu potwierdzenie charakterystyki odpadów określonej na etapie poprzedzającym odbiór. Procedury te umożliwiają określenie elementów, które należy zweryfikować przy przybyciu odpadów do zakładu, a także kryteria odbioru i odmowy odbioru odpadów. Mogą one obejmować pobieranie próbek, inspekcję i analizę odpadów. Procedury odbioru odpadów są oparte na ryzyku, wziąwszy pod uwagę np. niebezpieczne właściwości odpadów, ryzyko stwarzane przez odpady pod względem bezpieczeństwa procesowego, bezpieczeństwa pracy i skutków dla środowiska, a także informacje dostarczone przez poprzedniego(-ich) posiadacza(-y) odpadów.

c.

Opracowanie i wdrożenie systemu śledzenia oraz wykazu odpadów

System śledzenia oraz wykaz odpadów mają na celu śledzenie lokalizacji i ilości odpadów w zakładzie. Wykaz ten zawiera wszystkie informacje wygenerowane w wyniku zastosowania procedur poprzedzających odbiór (np. data przybycia do zakładu i niepowtarzalny numer referencyjny odpadów, informacje o poprzednim(-ich) posiadacz(-ach) odpadów, wyniki analizy poprzedzającej odbiór oraz analizy odbioru, planowana ścieżka przetwarzania, rodzaj i ilość odpadów przechowywanych w zakładzie, w tym wszystkie zidentyfikowane zagrożenia), odbioru, magazynowania, przetwarzania lub przenoszenia poza zakład. System śledzenia odpadów jest oparty na ryzyku, wziąwszy pod uwagę np. niebezpieczne właściwości odpadów, ryzyko stwarzane przez odpady pod względem bezpieczeństwa procesowego, bezpieczeństwa pracy i skutków dla środowiska, a także informacje dostarczone przez poprzedniego(-ich) posiadacza(-y) odpadów.

d.

Opracowanie i wdrożenie systemu zarządzania jakością odpadów z przetworzenia

Przedmiotowa technika obejmuje opracowanie i wdrożenie systemu zarządzania jakością produktu w celu zapewnienia zgodności odpadów z przetworzenia uzyskanych w wyniku przetwarzania odpadów z oczekiwaniami, na przykład na podstawie istniejących norm EN. System zarządzania pozwala również monitorować i optymalizować efektywność przetwarzania odpadów i w tym celu może obejmować analizę przepływu odpowiednich elementów w całym procesie przetwarzania odpadów. Wykorzystanie analizy przepływu materiałów jest oparte na ryzyku, wziąwszy pod uwagę np. niebezpieczne właściwości odpadów, ryzyko stwarzane przez odpady pod względem bezpieczeństwa procesowego, bezpieczeństwa pracy i skutków dla środowiska, a także informacje dostarczone przez poprzedniego(-ich) posiadacza(-y) odpadów.

e.

Zapewnienie segregacji odpadów

Odpady są trzymane oddzielnie w zależności od ich właściwości, aby umożliwić łatwiejsze i bezpieczniejsze dla środowiska magazynowanie i przetwarzanie. Segregacja odpadów polega na fizycznym oddzieleniu odpadów oraz na procedurach umożliwiających określenie czasu i miejsca przechowywania odpadów.

f.

Zapewnienie zgodności odpadów przed zmieszaniem lub sporządzeniem mieszanki odpadów

Zgodność jest zapewniana dzięki zbiorowi środków weryfikacyjnych i testów w celu wykrycia wszelkich niepożądanych lub potencjalnie niebezpiecznych reakcji chemicznych (np. polimeryzacji, powstawania gazu, reakcji egzotermicznej, rozkładu, krystalizacji, strącania) między odpadami podczas mieszania, łączenia lub wykonywania innych czynności związanych z przetwarzaniem. Testy zgodności są oparte na ryzyku, wziąwszy pod uwagę np. niebezpieczne właściwości odpadów, ryzyko stwarzane przez odpady pod względem bezpieczeństwa procesowego, bezpieczeństwa pracy i skutków dla środowiska, a także informacje dostarczone przez poprzedniego(-ich) posiadacza(-y) odpadów.

g.

Sortowanie dostarczanych odpadów stałych

Sortowanie dostarczanych odpadów stałych (10) ma na celu zapobieganie przedostawaniu się niepożądanego materiału do kolejnych procesów przetwarzania odpadów. Może ono polegać na:

—

ręcznym oddzielaniu na podstawie badania wzrokowego,

| — | oddzielaniu metali żelaznych, metali nieżelaznych lub wszystkich metali, |
| --- | --- |

—

oddzielaniu metali żelaznych, metali nieżelaznych lub wszystkich metali,

| — | oddzielaniu optycznym, np. z wykorzystaniem spektroskopii w bliskiej podczerwieni lub systemów RTG, |
| --- | --- |

—

oddzielaniu optycznym, np. z wykorzystaniem spektroskopii w bliskiej podczerwieni lub systemów RTG,

| — | separacja densymetryczna, np. za pomocą klasyfikacji powietrznej, w separatorach flotacyjno-sedymentacyjnych, na stołach wibracyjnych, |
| --- | --- |

—

separacja densymetryczna, np. za pomocą klasyfikacji powietrznej, w separatorach flotacyjno-sedymentacyjnych, na stołach wibracyjnych,

| — | oddzielaniu na podstawie wielkości metodą przesiewania. |
| --- | --- |

—

oddzielaniu na podstawie wielkości metodą przesiewania.

BAT 3. W celu łatwiejszego ograniczenia emisji do wody i powietrza w ramach BAT należy ustanowić i prowadzić wykaz strumieni ścieków i gazów odlotowych, jako część systemu zarządzania środowiskowego (zob. BAT 1), obejmujący wszystkie następujące elementy:

| (i) | informacje dotyczące charakterystyki odpadów, które mają zostać przetworzone, oraz procesów przetwarzania odpadów, w tym:






  a) | uproszczone schematy sekwencji procesów pokazujące pochodzenie emisji; |
| --- | --- | --- |

(i)

informacje dotyczące charakterystyki odpadów, które mają zostać przetworzone, oraz procesów przetwarzania odpadów, w tym:

a)

uproszczone schematy sekwencji procesów pokazujące pochodzenie emisji;

| b) | opisy technik zintegrowanych z procesem oraz metod oczyszczania ścieków/gazów odlotowych u źródła, w tym ich skuteczności; |
| --- | --- |

b)

opisy technik zintegrowanych z procesem oraz metod oczyszczania ścieków/gazów odlotowych u źródła, w tym ich skuteczności;

| (ii) | informacje na temat cech charakterystycznych ścieków, takie jak:






  a) | wartości średnie i zmienność przepływu, pH, temperatury i konduktywności; |
| --- | --- | --- |

(ii)

informacje na temat cech charakterystycznych ścieków, takie jak:

a)

wartości średnie i zmienność przepływu, pH, temperatury i konduktywności;

| b) | średnie stężenie i wartości ładunków danych substancji i ich zmienność (np. ChZT/OWO, formy azotu, fosfor, metale, sole, substancje priorytetowe/mikrozanieczyszczenia); |
| --- | --- |

b)

średnie stężenie i wartości ładunków danych substancji i ich zmienność (np. ChZT/OWO, formy azotu, fosfor, metale, sole, substancje priorytetowe/mikrozanieczyszczenia);

| c) | dane dotyczące bioeliminacji (np. BZT, stosunek BZT do ChZT, test Zahn-Wellensa, biologiczny potencjał inhibicyjny (np. inhibicja osadu czynnego)) (zob. BAT 52); |
| --- | --- |

c)

dane dotyczące bioeliminacji (np. BZT, stosunek BZT do ChZT, test Zahn-Wellensa, biologiczny potencjał inhibicyjny (np. inhibicja osadu czynnego)) (zob. BAT 52);

| (iii) | informacje na temat cech charakterystycznych strumieni gazów odlotowych, takie jak:






  a) | wartości średnie i zmienność przepływu oraz temperatury; |
| --- | --- | --- |

(iii)

informacje na temat cech charakterystycznych strumieni gazów odlotowych, takie jak:

a)

wartości średnie i zmienność przepływu oraz temperatury;

| b) | średnie stężenie i wartości ładunków danych substancji i ich zmienność (np. związków organicznych, TZO, takich jak PCB); |
| --- | --- |

b)

średnie stężenie i wartości ładunków danych substancji i ich zmienność (np. związków organicznych, TZO, takich jak PCB);

| c) | palność, górna i dolna granica palności, reaktywność; |
| --- | --- |

c)

palność, górna i dolna granica palności, reaktywność;

| d) | obecność innych substancji mogących wpływać na układ oczyszczania gazu odlotowego lub bezpieczeństwo zespołu urządzeń (np. tlenu, azotu, pary wodnej, pyłu). |
| --- | --- |

d)

obecność innych substancji mogących wpływać na układ oczyszczania gazu odlotowego lub bezpieczeństwo zespołu urządzeń (np. tlenu, azotu, pary wodnej, pyłu).

Zastosowanie

Zakres (np. poziom szczegółowości) oraz charakter wykazu będzie zasadniczo odnosić się do charakteru, skali i złożoności instalacji oraz do zasięgu jej ewentualnego wpływu na środowisko (uwarunkowanego również rodzajem i ilością przetwarzanych odpadów).

BAT 4. Aby ograniczyć ryzyko środowiskowe związane z magazynowaniem odpadów, w ramach BAT należy stosować wszystkie poniższe techniki.

| Technika | Opis | Zastosowanie |
| --- | --- | --- |
| a. | Zoptymalizowane miejsce magazynowania | Obejmuje to następujące techniki:






  — | miejsce magazynowania jest usytuowane możliwie jak najdalej z technicznego i ekonomicznego punktu widzenia od obiektów wrażliwych, cieków wodnych itp., |

Technika

Opis

Zastosowanie

a.

Zoptymalizowane miejsce magazynowania

Obejmuje to następujące techniki:

—

miejsce magazynowania jest usytuowane możliwie jak najdalej z technicznego i ekonomicznego punktu widzenia od obiektów wrażliwych, cieków wodnych itp.,

| — | miejsce magazynowania jest usytuowane w taki sposób, aby wyeliminować lub zminimalizować zbędne postępowanie z odpadami na terenie zakładu (np. dwukrotne lub wielokrotne postępowanie z tymi samymi odpadami lub niepotrzebnie wydłużone odległości przemieszczania na terenie zakładu). |
| --- | --- |

—

miejsce magazynowania jest usytuowane w taki sposób, aby wyeliminować lub zminimalizować zbędne postępowanie z odpadami na terenie zakładu (np. dwukrotne lub wielokrotne postępowanie z tymi samymi odpadami lub niepotrzebnie wydłużone odległości przemieszczania na terenie zakładu).

Możliwość ogólnego stosowania w nowych zespołach urządzeń.

b.

Odpowiednia pojemność magazynowania

Wdrażane są środki w celu uniknięcia gromadzenia odpadów, takie jak:

| — | wyraźnie ustalona i nie przekraczana maksymalna pojemność magazynowania odpadów, wziąwszy pod uwagę charakterystykę odpadów (np. w odniesieniu do ryzyka pożaru) i zdolność przetwarzania, |
| --- | --- |

—

wyraźnie ustalona i nie przekraczana maksymalna pojemność magazynowania odpadów, wziąwszy pod uwagę charakterystykę odpadów (np. w odniesieniu do ryzyka pożaru) i zdolność przetwarzania,

| — | ilość przechowywanych odpadów jest regularnie monitorowana pod kątem maksymalnej dopuszczalnej pojemności magazynowania, |
| --- | --- |

—

ilość przechowywanych odpadów jest regularnie monitorowana pod kątem maksymalnej dopuszczalnej pojemności magazynowania,

| — | wyraźnie ustalony maksymalny czas składowania odpadów. |
| --- | --- |

—

wyraźnie ustalony maksymalny czas składowania odpadów.

Możliwość ogólnego stosowania.

c.

Bezpieczna obsługa miejsca magazynowania

Obejmuje to takie środki, jak:

| — | sprzęt używany do załadunku, rozładunku i magazynowania odpadów jest wyraźnie udokumentowany i oznakowany, |
| --- | --- |

—

sprzęt używany do załadunku, rozładunku i magazynowania odpadów jest wyraźnie udokumentowany i oznakowany,

| — | odpady wrażliwe na ciepło, światło, powietrze, wodę itp. są zabezpieczone przed takimi warunkami otoczenia, |
| --- | --- |

—

odpady wrażliwe na ciepło, światło, powietrze, wodę itp. są zabezpieczone przed takimi warunkami otoczenia,

| — | pojemniki i beczki nadają się do danego zastosowania i są przechowywane w bezpieczny sposób. |
| --- | --- |

—

pojemniki i beczki nadają się do danego zastosowania i są przechowywane w bezpieczny sposób.

d.

Wydzielony obszar do magazynowania i postępowania z opakowanymi odpadami niebezpiecznymi

W stosownych przypadkach do magazynowania i postępowania z opakowanymi odpadami niebezpiecznymi wykorzystuje się obszar specjalnie przeznaczony do tego celu.

BAT 5. Aby ograniczyć ryzyko środowiskowe związane z postępowaniem i przemieszczaniem odpadów, BAT polega na opracowaniu i wdrożeniu procedur postępowania i przemieszczania

Opis

Procedury postępowania i przemieszczania mają na celu zapewnienie bezpiecznego postępowania z odpadami i przemieszczania ich w odpowiednie miejsce magazynowania lub przetwarzania. Obejmują one następujące elementy:

| — | postępowaniem z odpadami i przemieszczaniem odpadów zajmuje się kompetentny personel, |
| --- | --- |

—

postępowaniem z odpadami i przemieszczaniem odpadów zajmuje się kompetentny personel,

| — | postępowanie z odpadami i przemieszczanie odpadów są należycie dokumentowane, zatwierdzane przed wykonaniem i weryfikowane po wykonaniu, |
| --- | --- |

—

postępowanie z odpadami i przemieszczanie odpadów są należycie dokumentowane, zatwierdzane przed wykonaniem i weryfikowane po wykonaniu,

| — | stosuje się środki mające na celu zapobieganie, wykrywanie i ograniczanie wycieków, |
| --- | --- |

—

stosuje się środki mające na celu zapobieganie, wykrywanie i ograniczanie wycieków,

| — | podczas mieszania lub łączenia odpadów (np. odsysanie pylących/sproszkowanych odpadów) stosuje się eksploatacyjne i konstrukcyjne środki ostrożności. |
| --- | --- |

—

podczas mieszania lub łączenia odpadów (np. odsysanie pylących/sproszkowanych odpadów) stosuje się eksploatacyjne i konstrukcyjne środki ostrożności.

Procedury postępowania z odpadami i ich przemieszczania opierają się na ryzyku, wziąwszy pod uwagę prawdopodobieństwo awarii i incydentów oraz ich skutki dla środowiska.

1.2.   Monitorowanie

BAT 6. W przypadku istotnych emisji do wody określonych w wykazie ścieków (zob. BAT 3), w ramach BAT należy monitorować kluczowe parametry procesu (np. przepływ ścieków, pH, temperaturę, konduktywność, BZT) w kluczowych lokalizacjach (np. w miejscu dopływu do instalacji oczyszczania wstępnego lub odpływu z tej instalacji, w miejscu dopływu do instalacji oczyszczania końcowego, w miejscu, w którym emisja opuszcza instalację).

BAT 7. W ramach BAT należy monitorować emisje do wody co najmniej z podaną poniżej częstotliwością i zgodnie z normami EN. Jeżeli normy EN są niedostępne, w ramach BAT należy stosować normy ISO, normy krajowe lub inne międzynarodowe normy zapewniające uzyskanie danych o równoważnej jakości naukowej.

| Substancja/parametr | Normy | Proces przetwarzania odpadów | Minimalna częstotliwość monitorowania (11)
   (12) | Monitorowanie powiązane z |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Ulegające adsorpcji związki chloroorganiczne (AOX) (13)
   (14) | EN ISO 9562 | Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody | Raz dziennie | BAT 20 |
| Benzen, toluen, etylobenzen, ksylen (BTEX) (13)
   (14) | EN ISO 15680 | Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody | Raz w miesiącu |
| Chemiczne zapotrzebowanie na tlen (ChZT) (15)
   (16) | Brak dostępnej normy EN | Wszystkie sposoby przetwarzania odpadów oprócz oczyszczania odpadów płynnych na bazie wody | Raz w miesiącu |
| Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody | Raz dziennie |
| Wolny cyjanek (CN) (13)
   (14) | Dostępne różne normy EN (tj. EN ISO 14403-1 oraz -2) | Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody | Raz dziennie |
| Indeks oleju węglowodorowego (HOI) (14) | EN ISO 9377-2 | Mechaniczna obróbka odpadów metalowych w strzępiarkach | Raz w miesiącu |
| Przetwarzanie WEEE zawierającego VFC i/lub VHC |
| Powtórna rafinacja oleju odpadowego |
| Fizyczno-chemiczne przetwarzanie odpadów kalorycznych |
| Płukanie wodą wydobytej, zanieczyszczonej gleby |
| Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody | Raz dziennie |
| Arsen (As), kadm (Cd), chrom (Cr), miedź (Cu), nikiel (Ni), ołów (Pb), cynk (Zn) (13)
   (14) | Dostępne różne normy EN (np. EN ISO 11885, EN ISO 17294-2, EN ISO 15586) | Mechaniczna obróbka odpadów metalowych w strzępiarkach | Raz w miesiącu |
| Przetwarzanie WEEE zawierającego VFC i/lub VHC |
| Mechaniczno-biologiczne przetwarzanie odpadów |
| Powtórna rafinacja oleju odpadowego |
| Fizyczno-chemiczne przetwarzanie odpadów kalorycznych |
| Fizyczno-chemiczne przetwarzanie odpadów stałych lub półpłynnych |
| Regeneracja zużytych rozpuszczalników |
| Płukanie wodą wydobytej, zanieczyszczonej gleby |
| Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody | Raz dziennie |
| Mangan (Mn) (13)
   (14) | Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody | Raz dziennie |
| Sześciowartościowy chrom (Cr(VI)) (13)
   (14) | Dostępne różne normy EN (tj. EN ISO 10304-3, EN ISO 23913) | Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody | Raz dziennie |
| Rtęć (Hg) (13)
   (14) | Dostępne różne normy EN (tj. EN ISO 17852, EN ISO 12846) | Mechaniczna obróbka odpadów metalowych w strzępiarkach | Raz w miesiącu |
| Przetwarzanie WEEE zawierającego VFC i/lub VHC |
| Mechaniczno-biologiczne przetwarzanie odpadów |
| Powtórna rafinacja oleju odpadowego |
| Fizyczno-chemiczne przetwarzanie odpadów kalorycznych |
| Fizyczno-chemiczne przetwarzanie odpadów stałych lub półpłynnych |
| Regeneracja zużytych rozpuszczalników |
| Płukanie wodą wydobytej, zanieczyszczonej gleby |
| Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody | Raz dziennie |
| PFOA (13) | Brak dostępnej normy EN | Wszystkie sposoby przetwarzania odpadów | Raz na sześć miesięcy |
| PFOS (13) |
| Indeks fenolowy (16) | EN ISO 14402 | Powtórna rafinacja oleju odpadowego | Raz w miesiącu |
| Fizyczno-chemiczne przetwarzanie odpadów kalorycznych |
| Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody | Raz dziennie |
| Azot ogólny (16) | EN 12260, EN ISO 11905-1 | Biologiczne przetwarzanie odpadów | Raz w miesiącu |
| Powtórna rafinacja oleju odpadowego |
| Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody | Raz dziennie |
| Ogólny węgiel organiczny (OWO) (15)
   (16) | EN 1484 | Wszystkie sposoby przetwarzania odpadów oprócz oczyszczania odpadów płynnych na bazie wody | Raz w miesiącu |
| Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody | Raz dziennie |
| Fosfor ogólny (16) | Dostępne różne normy EN (tj. EN ISO 15681-1 i -2, EN ISO 6878, EN ISO 11885) | Biologiczne przetwarzanie odpadów | Raz w miesiącu |
| Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody | Raz dziennie |
| Zawiesina ogólna (16) | EN 872 | Wszystkie sposoby przetwarzania odpadów oprócz oczyszczania odpadów płynnych na bazie wody | Raz w miesiącu |
| Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody | Raz dziennie |

Substancja/parametr

Normy

Proces przetwarzania odpadów

Minimalna częstotliwość monitorowania (11)
   (12)

Monitorowanie powiązane z

Ulegające adsorpcji związki chloroorganiczne (AOX) (13)
   (14)

EN ISO 9562

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Raz dziennie

BAT 20

Benzen, toluen, etylobenzen, ksylen (BTEX) (13)
   (14)

EN ISO 15680

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Raz w miesiącu

Chemiczne zapotrzebowanie na tlen (ChZT) (15)
   (16)

Brak dostępnej normy EN

Wszystkie sposoby przetwarzania odpadów oprócz oczyszczania odpadów płynnych na bazie wody

Raz w miesiącu

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Raz dziennie

Wolny cyjanek (CN) (13)
   (14)

Dostępne różne normy EN (tj. EN ISO 14403-1 oraz -2)

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Raz dziennie

Indeks oleju węglowodorowego (HOI) (14)

EN ISO 9377-2

Mechaniczna obróbka odpadów metalowych w strzępiarkach

Raz w miesiącu

Przetwarzanie WEEE zawierającego VFC i/lub VHC

Powtórna rafinacja oleju odpadowego

Fizyczno-chemiczne przetwarzanie odpadów kalorycznych

Płukanie wodą wydobytej, zanieczyszczonej gleby

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Raz dziennie

Arsen (As), kadm (Cd), chrom (Cr), miedź (Cu), nikiel (Ni), ołów (Pb), cynk (Zn) (13)
   (14)

Dostępne różne normy EN (np. EN ISO 11885, EN ISO 17294-2, EN ISO 15586)

Mechaniczna obróbka odpadów metalowych w strzępiarkach

Raz w miesiącu

Przetwarzanie WEEE zawierającego VFC i/lub VHC

Mechaniczno-biologiczne przetwarzanie odpadów

Powtórna rafinacja oleju odpadowego

Fizyczno-chemiczne przetwarzanie odpadów kalorycznych

Fizyczno-chemiczne przetwarzanie odpadów stałych lub półpłynnych

Regeneracja zużytych rozpuszczalników

Płukanie wodą wydobytej, zanieczyszczonej gleby

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Raz dziennie

Mangan (Mn) (13)
   (14)

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Raz dziennie

Sześciowartościowy chrom (Cr(VI)) (13)
   (14)

Dostępne różne normy EN (tj. EN ISO 10304-3, EN ISO 23913)

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Raz dziennie

Rtęć (Hg) (13)
   (14)

Dostępne różne normy EN (tj. EN ISO 17852, EN ISO 12846)

Mechaniczna obróbka odpadów metalowych w strzępiarkach

Raz w miesiącu

Przetwarzanie WEEE zawierającego VFC i/lub VHC

Mechaniczno-biologiczne przetwarzanie odpadów

Powtórna rafinacja oleju odpadowego

Fizyczno-chemiczne przetwarzanie odpadów kalorycznych

Fizyczno-chemiczne przetwarzanie odpadów stałych lub półpłynnych

Regeneracja zużytych rozpuszczalników

Płukanie wodą wydobytej, zanieczyszczonej gleby

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Raz dziennie

PFOA (13)

Brak dostępnej normy EN

Wszystkie sposoby przetwarzania odpadów

Raz na sześć miesięcy

PFOS (13)

Indeks fenolowy (16)

EN ISO 14402

Powtórna rafinacja oleju odpadowego

Raz w miesiącu

Fizyczno-chemiczne przetwarzanie odpadów kalorycznych

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Raz dziennie

Azot ogólny (16)

EN 12260, EN ISO 11905-1

Biologiczne przetwarzanie odpadów

Raz w miesiącu

Powtórna rafinacja oleju odpadowego

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Raz dziennie

Ogólny węgiel organiczny (OWO) (15)
   (16)

EN 1484

Wszystkie sposoby przetwarzania odpadów oprócz oczyszczania odpadów płynnych na bazie wody

Raz w miesiącu

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Raz dziennie

Fosfor ogólny (16)

Dostępne różne normy EN (tj. EN ISO 15681-1 i -2, EN ISO 6878, EN ISO 11885)

Biologiczne przetwarzanie odpadów

Raz w miesiącu

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Raz dziennie

Zawiesina ogólna (16)

EN 872

Wszystkie sposoby przetwarzania odpadów oprócz oczyszczania odpadów płynnych na bazie wody

Raz w miesiącu

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Raz dziennie

BAT 8. W ramach BAT należy monitorować emisje zorganizowane do powietrza co najmniej z podaną poniżej częstotliwością i zgodnie z normami EN. Jeżeli normy EN są niedostępne, w ramach BAT należy stosować normy ISO, normy krajowe lub inne międzynarodowe normy zapewniające uzyskanie danych o równoważnej jakości naukowej.

| Substancja/parametr | Normy | Proces przetwarzania odpadów | Minimalna częstotliwość monitorowania (17) | Monitorowanie powiązane z |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Bromowane związki opóźniające zapłon (18) | Brak dostępnej normy EN | Mechaniczna obróbka odpadów metalowych w strzępiarkach | Raz w roku | BAT 25 |
| CFC | Brak dostępnej normy EN | Przetwarzanie WEEE zawierającego VFC i/lub VHC | Raz na sześć miesięcy | BAT 29 |
| Dioksynopodobne PCB | EN 1948-1, -2 i -4 (19) | Mechaniczna obróbka odpadów metalowych w strzępiarkach (18) | Raz w roku | BAT 25 |
| Dekontaminacja sprzętu zawierającego PCB | Raz na trzy miesiące | BAT 51 |
| Pył | EN 13284-1 | Mechaniczne przetwarzanie odpadów | Raz na sześć miesięcy | BAT 25 |
| Mechaniczno-biologiczne przetwarzanie odpadów | BAT 34 |
| Fizyczno-chemiczne przetwarzanie odpadów stałych lub półpłynnych | BAT 41 |
| Termiczne przetwarzanie zużytego węgla aktywnego, katalizatorów odpadowych i wydobytej, zanieczyszczonej gleby | BAT 49 |
| Płukanie wodą wydobytej, zanieczyszczonej gleby | BAT 50 |
| HCl | EN 1911 | Termiczne przetwarzanie zużytego węgla aktywnego, katalizatorów odpadowych i gleby wydobytej z terenó w zanieczyszczonych (18) | Raz na sześć miesięcy | BAT 49 |
| Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody (18) | BAT 53 |
| HF | Brak dostępnej normy EN | Termiczne przetwarzanie zużytego węgla aktywnego, katalizatorów odpadowych i gleby wydobytej z terenów zanieczyszczonych (18) | Raz na sześć miesięcy | BAT 49 |
| Hg | EN 13211 | Przetwarzanie WEEE zawierającego rtęć | Raz na trzy miesiące | BAT 32 |
| H2S | Brak dostępnej normy EN | Biologiczne przetwarzanie odpadów (20) | Raz na sześć miesięcy | BAT 34 |
| Metale i metaloidy z wyjątkiem rtęci
  (np. As, Cd, Co, Cr, Cu, Mn, Ni, Pb, Sb, Se, Tl, V) (18) | EN 14385 | Mechaniczna obróbka odpadów metalowych w strzępiarkach | Raz w roku | BAT 25 |
| NH3 | Brak dostępnej normy EN | Biologiczne przetwarzanie odpadów (20) | Raz na sześć miesięcy | BAT 34 |
| Fizyczno-chemiczne przetwarzanie odpadów stałych lub półpłynnych (18) | Raz na sześć miesięcy | BAT 41 |
| Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody (18) | BAT 53 |
| Stężenie odorów | EN 13725 | Biologiczne przetwarzanie odpadów (21) | Raz na sześć miesięcy | BAT 34 |
| PCDD/F (18) | EN 1948-1, -2 i -3 (19) | Mechaniczna obróbka odpadów metalowych w strzępiarkach | Raz w roku | BAT 25 |
| Całkowite LZO | EN 12619 | Mechaniczna obróbka odpadów metalowych w strzępiarkach | Raz na sześć miesięcy | BAT 25 |
| Przetwarzanie WEEE zawierającego VFC i/lub VHC | Raz na sześć miesięcy | BAT 29 |
| Mechaniczne przetwarzanie odpadów kalorycznych (18) | Raz na sześć miesięcy | BAT 31 |
| Mechaniczno-biologiczne przetwarzanie odpadów | Raz na sześć miesięcy | BAT 34 |
| Fizyczno-chemiczne przetwarzanie odpadów stałych lub półpłynnych (18) | Raz na sześć miesięcy | BAT 41 |
| Powtórna rafinacja oleju odpadowego | BAT 44 |
| Fizyczno-chemiczne przetwarzanie odpadów kalorycznych | BAT 45 |
| Regeneracja zużytych rozpuszczalników | BAT 47 |
| Termiczne przetwarzanie zużytego węgla aktywnego, katalizatorów odpadowych i wydobytej, zanieczyszczonej gleby | BAT 49 |
| Płukanie wodą wydobytej, zanieczyszczonej gleby | BAT 50 |
| Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody (18) | BAT 53 |
| Dekontaminacja sprzętu zawierającego PCB (22) | Raz na trzy miesiące | BAT 51 |

Substancja/parametr

Normy

Proces przetwarzania odpadów

Minimalna częstotliwość monitorowania (17)

Monitorowanie powiązane z

Bromowane związki opóźniające zapłon (18)

Brak dostępnej normy EN

Mechaniczna obróbka odpadów metalowych w strzępiarkach

Raz w roku

BAT 25

CFC

Brak dostępnej normy EN

Przetwarzanie WEEE zawierającego VFC i/lub VHC

Raz na sześć miesięcy

BAT 29

Dioksynopodobne PCB

EN 1948-1, -2 i -4 (19)

Mechaniczna obróbka odpadów metalowych w strzępiarkach (18)

Raz w roku

BAT 25

Dekontaminacja sprzętu zawierającego PCB

Raz na trzy miesiące

BAT 51

Pył

EN 13284-1

Mechaniczne przetwarzanie odpadów

Raz na sześć miesięcy

BAT 25

Mechaniczno-biologiczne przetwarzanie odpadów

BAT 34

Fizyczno-chemiczne przetwarzanie odpadów stałych lub półpłynnych

BAT 41

Termiczne przetwarzanie zużytego węgla aktywnego, katalizatorów odpadowych i wydobytej, zanieczyszczonej gleby

BAT 49

Płukanie wodą wydobytej, zanieczyszczonej gleby

BAT 50

HCl

EN 1911

Termiczne przetwarzanie zużytego węgla aktywnego, katalizatorów odpadowych i gleby wydobytej z terenó w zanieczyszczonych (18)

Raz na sześć miesięcy

BAT 49

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody (18)

BAT 53

HF

Brak dostępnej normy EN

Termiczne przetwarzanie zużytego węgla aktywnego, katalizatorów odpadowych i gleby wydobytej z terenów zanieczyszczonych (18)

Raz na sześć miesięcy

BAT 49

Hg

EN 13211

Przetwarzanie WEEE zawierającego rtęć

Raz na trzy miesiące

BAT 32

H2S

Brak dostępnej normy EN

Biologiczne przetwarzanie odpadów (20)

Raz na sześć miesięcy

BAT 34

Metale i metaloidy z wyjątkiem rtęci

(np. As, Cd, Co, Cr, Cu, Mn, Ni, Pb, Sb, Se, Tl, V) (18)

EN 14385

Mechaniczna obróbka odpadów metalowych w strzępiarkach

Raz w roku

BAT 25

NH3

Brak dostępnej normy EN

Biologiczne przetwarzanie odpadów (20)

Raz na sześć miesięcy

BAT 34

Fizyczno-chemiczne przetwarzanie odpadów stałych lub półpłynnych (18)

Raz na sześć miesięcy

BAT 41

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody (18)

BAT 53

Stężenie odorów

EN 13725

Biologiczne przetwarzanie odpadów (21)

Raz na sześć miesięcy

BAT 34

PCDD/F (18)

EN 1948-1, -2 i -3 (19)

Mechaniczna obróbka odpadów metalowych w strzępiarkach

Raz w roku

BAT 25

Całkowite LZO

EN 12619

Mechaniczna obróbka odpadów metalowych w strzępiarkach

Raz na sześć miesięcy

BAT 25

Przetwarzanie WEEE zawierającego VFC i/lub VHC

Raz na sześć miesięcy

BAT 29

Mechaniczne przetwarzanie odpadów kalorycznych (18)

Raz na sześć miesięcy

BAT 31

Mechaniczno-biologiczne przetwarzanie odpadów

Raz na sześć miesięcy

BAT 34

Fizyczno-chemiczne przetwarzanie odpadów stałych lub półpłynnych (18)

Raz na sześć miesięcy

BAT 41

Powtórna rafinacja oleju odpadowego

BAT 44

Fizyczno-chemiczne przetwarzanie odpadów kalorycznych

BAT 45

Regeneracja zużytych rozpuszczalników

BAT 47

Termiczne przetwarzanie zużytego węgla aktywnego, katalizatorów odpadowych i wydobytej, zanieczyszczonej gleby

BAT 49

Płukanie wodą wydobytej, zanieczyszczonej gleby

BAT 50

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody (18)

BAT 53

Dekontaminacja sprzętu zawierającego PCB (22)

Raz na trzy miesiące

BAT 51

BAT 9. W ramach BAT należy monitorować co najmniej raz w roku emisje rozproszone związków organicznych do powietrza powstające w wyniku regeneracji zużytych rozpuszczalników, dekontaminacji sprzętu zawierającego TZO przy użyciu rozpuszczalników oraz fizyczno-chemicznego przetwarzania rozpuszczalników w celu uzyskania lepszych właściwości kalorycznych, stosując jedną z poniższych technik lub ich kombinację.

| Technika | Opis |
| --- | --- |
| a | Pomiar | Metody detekcji LZO, optyczne obrazowanie gazów, przenikanie promieniowania słonecznego lub absorpcja różnicowa. Zob. opisy w sekcji 6.2. |
| b | Wskaźniki emisji | Obliczanie emisji na podstawie wskaźników emisji weryfikowane okresowo pomiarami (np. raz na dwa lata). |
| c | Bilans masy | Obliczanie emisji rozproszonych za pomocą bilansu masy z uwzględnieniem wkładu rozpuszczalnika, emisji zorganizowanych do powietrza, emisji do wody, rozpuszczalnika w produkcie uzyskanym w wyniku procesu i pozostałościach procesu (np. destylacji). |

Technika

Opis

a

Pomiar

Metody detekcji LZO, optyczne obrazowanie gazów, przenikanie promieniowania słonecznego lub absorpcja różnicowa. Zob. opisy w sekcji 6.2.

b

Wskaźniki emisji

Obliczanie emisji na podstawie wskaźników emisji weryfikowane okresowo pomiarami (np. raz na dwa lata).

c

Bilans masy

Obliczanie emisji rozproszonych za pomocą bilansu masy z uwzględnieniem wkładu rozpuszczalnika, emisji zorganizowanych do powietrza, emisji do wody, rozpuszczalnika w produkcie uzyskanym w wyniku procesu i pozostałościach procesu (np. destylacji).

BAT 10. W ramach BAT należy okresowo monitorować emisje odorów.

Opis

Emisje odorów można monitorować zgodnie z:

| — | normami EN (np. olfaktometria dynamiczna zgodnie z normą EN 13725 w celu określenia stężenia odoru lub normą EN 16841-1 lub -2 w celu określenia ekspozycji na odór), |
| --- | --- |

—

normami EN (np. olfaktometria dynamiczna zgodnie z normą EN 13725 w celu określenia stężenia odoru lub normą EN 16841-1 lub -2 w celu określenia ekspozycji na odór),

| — | normami ISO, normami krajowymi lub innymi międzynarodowymi normami zapewniającymi uzyskanie danych o równoważnej jakości naukowej w przypadku stosowania alternatywnych metod, w przypadku których niedostępne są normy EN (np. oszacowanie wpływu odorów). |
| --- | --- |

—

normami ISO, normami krajowymi lub innymi międzynarodowymi normami zapewniającymi uzyskanie danych o równoważnej jakości naukowej w przypadku stosowania alternatywnych metod, w przypadku których niedostępne są normy EN (np. oszacowanie wpływu odorów).

Częstotliwość monitorowania określa się w planie zarządzania odorami (zob. BAT 12).

Zastosowanie

Zastosowanie ogranicza się do przypadków, w których oczekuje się, że w obiektach wrażliwych odczuwana będzie lub zostanie uzasadniona dokuczliwość odorów.

BAT 11. W ramach BAT monitoruje się roczne zużycie wody, energii i surowców, a także roczne wytwarzanie pozostałości i ścieków, z częstotliwością co najmniej raz w roku.

Opis

Monitorowanie obejmuje bezpośrednie pomiary, obliczenia lub rejestrację, np. za pomocą odpowiednich liczników lub faktur. Monitorowanie jest prowadzone na najbardziej odpowiednim poziomie (np. na poziomie procesu lub zakładu/instalacji) i uwzględnia wszelkie istotne zmiany w zakładzie/instalacji.

1.3.   Emisje do powietrza

BAT 12. W celu zapobiegania występowaniu emisji odorów lub, jeżeli jest to niemożliwe, ich ograniczenia, w ramach BAT należy opracować i wdrożyć plan zarządzania odorami, stanowiący część systemu zarządzania środowiskowego (zob. BAT 1) i obejmujący wszystkie poniższe elementy, oraz dokonywać jego regularnych przeglądów:

| — | protokół zawierający działania i harmonogram, |
| --- | --- |

—

protokół zawierający działania i harmonogram,

| — | protokół monitorowania odorów określony w BAT 10, |
| --- | --- |

—

protokół monitorowania odorów określony w BAT 10,

| — | protokół reagowania na stwierdzone przypadki wystąpienia odorów, np. skargi, |
| --- | --- |

—

protokół reagowania na stwierdzone przypadki wystąpienia odorów, np. skargi,

| — | program zapobiegania występowaniu odorów i ich ograniczania, mający na celu określenie ich źródeł; określenie udziału poszczególnych źródeł oraz wdrożenie środków zapobiegawczych lub ograniczających. |
| --- | --- |

—

program zapobiegania występowaniu odorów i ich ograniczania, mający na celu określenie ich źródeł; określenie udziału poszczególnych źródeł oraz wdrożenie środków zapobiegawczych lub ograniczających.

Zastosowanie

Zastosowanie ogranicza się do przypadków, w których oczekuje się, że w obiektach wrażliwych odczuwana będzie lub zostanie uzasadniona dokuczliwość odorów.

BAT 13. W celu zapobiegania emisjom odorów lub, jeżeli jest to niemożliwe, ich ograniczenia w ramach BAT należy stosować jedną z następujących technik lub ich kombinację:

| Technika | Opis | Zastosowanie |
| --- | --- | --- |
| a. | Minimalizowanie czasu magazynowania | Zminimalizowanie czasu magazynowania odpadów (potencjalnie) wydzielających odór w magazynach lub systemach obsługi (np. rurach, zbiornikach, pojemnikach), w szczególności w warunkach beztlenowych. W stosownych przypadkach wprowadza się odpowiednie przepisy dotyczące przyjmowania sezonowych szczytowych ilości odpadów. | Możliwość zastosowania wyłącznie do systemów otwartych. |
| b. | Stosowanie przetwarzania chemicznego | Stosowanie chemikaliów w celu niszczenia związków zapachowych lub ograniczenia ich powstawania (np. utlenianie lub wytrącanie siarkowodoru). | Nie ma możliwości zastosowania, jeśli może utrudnić uzyskanie pożądanej jakości odpadów z przetworzenia. |
| c. | Optymalizacja przetwarzania tlenowego | W przypadku przetwarzania tlenowego odpadów płynnych na bazie wody może ona polegać na:






  — | stosowaniu czystego tlenu, |

Technika

Opis

Zastosowanie

a.

Minimalizowanie czasu magazynowania

Zminimalizowanie czasu magazynowania odpadów (potencjalnie) wydzielających odór w magazynach lub systemach obsługi (np. rurach, zbiornikach, pojemnikach), w szczególności w warunkach beztlenowych. W stosownych przypadkach wprowadza się odpowiednie przepisy dotyczące przyjmowania sezonowych szczytowych ilości odpadów.

Możliwość zastosowania wyłącznie do systemów otwartych.

b.

Stosowanie przetwarzania chemicznego

Stosowanie chemikaliów w celu niszczenia związków zapachowych lub ograniczenia ich powstawania (np. utlenianie lub wytrącanie siarkowodoru).

Nie ma możliwości zastosowania, jeśli może utrudnić uzyskanie pożądanej jakości odpadów z przetworzenia.

c.

Optymalizacja przetwarzania tlenowego

W przypadku przetwarzania tlenowego odpadów płynnych na bazie wody może ona polegać na:

—

stosowaniu czystego tlenu,

| — | usuwaniu piany w zbiornikach, |
| --- | --- |

—

usuwaniu piany w zbiornikach,

| — | częstej obsłudze technicznej systemu napowietrzania. |
| --- | --- |

—

częstej obsłudze technicznej systemu napowietrzania.

W przypadku przetwarzania tlenowego odpadów innych niż odpady płynne na bazie wody zob. BAT 36.

Możliwość ogólnego stosowania.

BAT 14. W celu zapobiegania emisjom rozproszonym do powietrza, w szczególności pyłu, związków organicznych i odorów, lub, jeżeli jest to niemożliwe, ich ograniczenia, w ramach BAT należy stosować odpowiednią kombinację poniższych technik.

W zależności od ryzyka, jakie stwarzają odpady pod względem emisji rozproszonych do powietrza, BAT 14d jest szczególnie istotna.

| Technika | Opis | Zastosowanie |
| --- | --- | --- |
| a. | Minimalizowanie liczby ewentualnych źródeł emisji rozproszonych | Obejmuje to następujące techniki:






  — | odpowiednia konstrukcja układu rurociągów (np. zminimalizowanie długości rurociągów, zmniejszenie liczby kołnierzy i zaworów, stosowanie spawanych łączników i rur), |

Technika

Opis

Zastosowanie

a.

Minimalizowanie liczby ewentualnych źródeł emisji rozproszonych

Obejmuje to następujące techniki:

—

odpowiednia konstrukcja układu rurociągów (np. zminimalizowanie długości rurociągów, zmniejszenie liczby kołnierzy i zaworów, stosowanie spawanych łączników i rur),

| — | preferowanie przepływu grawitacyjnego zamiast pomp, |
| --- | --- |

—

preferowanie przepływu grawitacyjnego zamiast pomp,

| — | ograniczenie wysokości spadku materiału, |
| --- | --- |

—

ograniczenie wysokości spadku materiału,

| — | ograniczenie prędkości ruchu kołowego, |
| --- | --- |

—

ograniczenie prędkości ruchu kołowego,

| — | wykorzystanie barier wiatrowych. |
| --- | --- |

—

wykorzystanie barier wiatrowych.

Możliwość ogólnego stosowania.

b.

Dobór i stosowanie sprzętu o wysokim poziomie integralności

Obejmuje to następujące techniki:

| — | zawory z podwójnym uszczelnieniem dławicowym lub równie skuteczne urządzenia, |
| --- | --- |

—

zawory z podwójnym uszczelnieniem dławicowym lub równie skuteczne urządzenia,

| — | uszczelki o wysokim poziomie integralności (takie jak uszczelki spiralnie zwijane, połączenia pierścieniowe) do zastosowań o krytycznym znaczeniu, |
| --- | --- |

—

uszczelki o wysokim poziomie integralności (takie jak uszczelki spiralnie zwijane, połączenia pierścieniowe) do zastosowań o krytycznym znaczeniu,

| — | pompy/sprężarki/mieszalniki wyposażone w mechaniczne uszczelnienia zamiast uszczelnienia dławicowego, |
| --- | --- |

—

pompy/sprężarki/mieszalniki wyposażone w mechaniczne uszczelnienia zamiast uszczelnienia dławicowego,

| — | pompy/sprężarki/mieszalniki napędzane magnetycznie, |
| --- | --- |

—

pompy/sprężarki/mieszalniki napędzane magnetycznie,

| — | odpowiednie otwory dla elastycznego przewodu serwisowego, szczypców do przebijania, głowic wiertarskich, np. podczas odgazowywania WEEE zawierającego VFC i/lub VHC. |
| --- | --- |

—

odpowiednie otwory dla elastycznego przewodu serwisowego, szczypców do przebijania, głowic wiertarskich, np. podczas odgazowywania WEEE zawierającego VFC i/lub VHC.

Możliwość zastosowania może być ograniczona w przypadku istniejących zespołów urządzeń ze względu na wymagania eksploatacyjne.

c.

Zapobieganie korozji

Obejmuje to następujące techniki:

| — | odpowiedni wybór materiałów budowlanych, |
| --- | --- |

—

odpowiedni wybór materiałów budowlanych,

| — | nakładanie okładziny lub powłoki w przypadku sprzętu i malowanie rur inhibitorami korozji. |
| --- | --- |

—

nakładanie okładziny lub powłoki w przypadku sprzętu i malowanie rur inhibitorami korozji.

Możliwość ogólnego stosowania.

d.

Ograniczenie rozprzestrzeniania, gromadzenie i przetwarzanie emisji rozproszonych

Obejmuje to następujące techniki:

| — | przechowywanie, obróbka i przetwarzanie odpadów i materiałów, które mogą generować emisje rozproszone, w zamkniętych budynkach lub obudowanych urządzeniach (np. taśmach przenośnikowych), |
| --- | --- |

—

przechowywanie, obróbka i przetwarzanie odpadów i materiałów, które mogą generować emisje rozproszone, w zamkniętych budynkach lub obudowanych urządzeniach (np. taśmach przenośnikowych),

| — | utrzymywanie odpowiedniego ciśnienia w obudowanych urządzeniach lub budynkach, |
| --- | --- |

—

utrzymywanie odpowiedniego ciśnienia w obudowanych urządzeniach lub budynkach,

| — | gromadzenie i kierowanie emisji do odpowiedniego systemu redukcji emisji (zob. sekcja 6.1) za pomocą systemu wyciągów powietrznych lub systemów zasysania powietrza umieszczonych w pobliżu źródeł emisji. |
| --- | --- |

—

gromadzenie i kierowanie emisji do odpowiedniego systemu redukcji emisji (zob. sekcja 6.1) za pomocą systemu wyciągów powietrznych lub systemów zasysania powietrza umieszczonych w pobliżu źródeł emisji.

Wykorzystanie obudowanych urządzeń lub budynków może być ograniczone względami bezpieczeństwa, takimi jak ryzyko wybuchu lub obniżenie stężenia tlenu.

Wykorzystanie obudowanych urządzeń lub budynków może być również ograniczone objętością odpadów.

e.

Nawilżanie

Nawilżanie potencjalnych źródeł rozproszonych emisji pyłów (np. składowiska odpadów, obszarów ruchu kołowego i otwartych procesów obsługi) za pomocą wody lub mgły wodnej.

Możliwość ogólnego stosowania.

f.

Obsługa techniczna

Obejmuje to następujące techniki:

| — | zapewnienie dostępu do urządzeń, w których mogą potencjalnie występować nieszczelności, |
| --- | --- |

—

zapewnienie dostępu do urządzeń, w których mogą potencjalnie występować nieszczelności,

| — | regularne kontrolowanie sprzętu ochronnego, takiego jak kurtyny paskowe, drzwi szybkobieżne. |
| --- | --- |

—

regularne kontrolowanie sprzętu ochronnego, takiego jak kurtyny paskowe, drzwi szybkobieżne.

Możliwość ogólnego stosowania.

g.

Czyszczenie terenów, na których przetwarzane i magazynowane są odpady.

Obejmuje to takie techniki, jak regularne czyszczenie całego terenu, na którym przetwarzane są odpady (hale, obszary ruchu kołowego, magazyny itp.), taśm przenośnikowych, sprzętu i pojemników.

Możliwość ogólnego stosowania.

h.

Program wykrywania i eliminowania nieszczelności (LDAR)

Zob. sekcja 6.2. W przypadku gdy przewiduje się emisje związków organicznych, należy opracować i wdrożyć program LDAR na zasadach podejścia opartego na ryzyku, wziąwszy pod uwagę w szczególności konstrukcję zespołu urządzeń oraz ilość i charakter danych związków organicznych.

Możliwość ogólnego stosowania.

BAT 15. W ramach BAT spalanie gazu w pochodni należy stosować wyłącznie ze względów bezpieczeństwa lub w przypadku warunków eksploatacyjnych odbiegających od normalnych (np. przy rozruchu i wyłączaniu), wykorzystując obie poniższe techniki.

| Technika | Opis | Zastosowanie |
| --- | --- | --- |
| a. | Właściwa konstrukcja zespołu urządzeń | Obejmuje to zapewnienie systemu odzysku gazu z wystarczającą wydajnością i wykorzystywanie zaworów bezpieczeństwa o wysokim poziomie integralności. | Możliwość ogólnego stosowania w nowych zespołach urządzeń.
  W istniejących zespołach urządzeń można zmodernizować system odzysku gazu. |
| b. | Zarządzanie zespołem urządzeń | Obejmuje to bilansowanie systemu gazowego i stosowanie zaawansowanej kontroli procesu. | Możliwość ogólnego stosowania. |

Technika

Opis

Zastosowanie

a.

Właściwa konstrukcja zespołu urządzeń

Obejmuje to zapewnienie systemu odzysku gazu z wystarczającą wydajnością i wykorzystywanie zaworów bezpieczeństwa o wysokim poziomie integralności.

Możliwość ogólnego stosowania w nowych zespołach urządzeń.

W istniejących zespołach urządzeń można zmodernizować system odzysku gazu.

b.

Zarządzanie zespołem urządzeń

Obejmuje to bilansowanie systemu gazowego i stosowanie zaawansowanej kontroli procesu.

Możliwość ogólnego stosowania.

BAT 16. Aby ograniczyć emisje do powietrza pochodzące z pochodni w przypadkach, w których spalanie gazu w pochodni jest nieuniknione, w ramach BAT należy stosować obie poniższe techniki.

| Technika | Opis | Zastosowanie |
| --- | --- | --- |
| a. | Prawidłowa konstrukcja urządzeń do spalania gazu w pochodni | Optymalizacja wysokości i ciśnienia, wspomaganie parą, powietrzem lub gazem, rodzaj końcówek pochodni itp. w celu umożliwienia bezdymnego i skutecznego działania oraz zapewnienia efektywnego spalania nadwyżek gazów. | Możliwość ogólnego stosowania w nowych pochodniach. W przypadku istniejących zespołów urządzeń możliwość zastosowania może być ograniczona, np. ze względu na czas obsługi technicznej. |
| b. | Monitorowanie i rejestrowanie danych w ramach zarządzania pochodniami | Obejmuje to ciągłe monitorowanie ilości gazu doprowadzanego do spalania w pochodni. Może to obejmować oszacowanie innych parametrów (np. składu strumienia gazu, ciepło zawarte w gazie, współczynnik wspomagania, prędkość, natężenie przepływu gazów odlotowych, emisje zanieczyszczeń (np. NOx, CO, węglowodorów), hałas). Rejestrowanie przypadków spalania gazu w pochodni zwykle obejmuje czas trwania i liczbę przypadków oraz pozwala na ilościowe określenie emisji i potencjalne zapobieganie spalaniu gazu w pochodni w przyszłości. | Możliwość ogólnego stosowania. |

Technika

Opis

Zastosowanie

a.

Prawidłowa konstrukcja urządzeń do spalania gazu w pochodni

Optymalizacja wysokości i ciśnienia, wspomaganie parą, powietrzem lub gazem, rodzaj końcówek pochodni itp. w celu umożliwienia bezdymnego i skutecznego działania oraz zapewnienia efektywnego spalania nadwyżek gazów.

Możliwość ogólnego stosowania w nowych pochodniach. W przypadku istniejących zespołów urządzeń możliwość zastosowania może być ograniczona, np. ze względu na czas obsługi technicznej.

b.

Monitorowanie i rejestrowanie danych w ramach zarządzania pochodniami

Obejmuje to ciągłe monitorowanie ilości gazu doprowadzanego do spalania w pochodni. Może to obejmować oszacowanie innych parametrów (np. składu strumienia gazu, ciepło zawarte w gazie, współczynnik wspomagania, prędkość, natężenie przepływu gazów odlotowych, emisje zanieczyszczeń (np. NOx, CO, węglowodorów), hałas). Rejestrowanie przypadków spalania gazu w pochodni zwykle obejmuje czas trwania i liczbę przypadków oraz pozwala na ilościowe określenie emisji i potencjalne zapobieganie spalaniu gazu w pochodni w przyszłości.

Możliwość ogólnego stosowania.

1.4.   Hałas i wibracje

BAT 17. W celu zapobiegania występowaniu emisji hałasu i wibracjom lub, jeżeli jest to niemożliwe, ich ograniczenia, w ramach BAT należy opracować, wdrożyć i dokonywać regularnych przeglądów planu zarządzania hałasem i wibracjami w ramach systemu zarządzania środowiskowego (zob. BAT 1), który obejmuje wszystkie następujące elementy:

| I. | protokół zawierający odpowiednie działania i harmonogram; |
| --- | --- |

I.

protokół zawierający odpowiednie działania i harmonogram;

| II. | protokół monitorowania hałasu i wibracji; |
| --- | --- |

II.

protokół monitorowania hałasu i wibracji;

| III. | protokół reagowania na stwierdzone przypadki wystąpienia hałasu i wibracji, np. skargi; |
| --- | --- |

III.

protokół reagowania na stwierdzone przypadki wystąpienia hałasu i wibracji, np. skargi;

| IV. | program ograniczania hałasu i wibracji mający na celu identyfikację źródeł, pomiar lub oszacowanie narażenia na hałas i wibracje, określenie udziału poszczególnych źródeł i wdrożenie środków zapobiegawczych lub ograniczających. |
| --- | --- |

IV.

program ograniczania hałasu i wibracji mający na celu identyfikację źródeł, pomiar lub oszacowanie narażenia na hałas i wibracje, określenie udziału poszczególnych źródeł i wdrożenie środków zapobiegawczych lub ograniczających.

Zastosowanie

Zastosowanie ogranicza się do przypadków, w których przewiduje się, że w obiektach wrażliwych odczuwana będzie lub zostanie uzasadniona dokuczliwość hałasu lub wibracji.

BAT 18. W celu zapobiegania emisjom hałasu i wibracjom lub, jeżeli jest to niemożliwe, ich ograniczenia, w ramach BAT należy stosować jedną z następujących technik lub ich kombinację.

| Technika | Opis | Zastosowanie |
| --- | --- | --- |
| a. | Właściwa lokalizacja urządzeń i budynków | Poziomy hałasu można ograniczyć, zwiększając odległość między źródłem emisji a odbiornikiem, wykorzystując budynki jako ekrany chroniące przed hałasem oraz zmieniając umiejscowienie wejść i wyjść do budynków. | W przypadku istniejących zespołów urządzeń przenoszenie sprzętu i wyjść lub wejść do budynków może być ograniczone z powodu braku miejsca lub nadmiernych kosztów. |
| b. | Środki operacyjne | Obejmuje to następujące techniki:






  (i) | kontrola i konserwacja urządzeń; |

Technika

Opis

Zastosowanie

a.

Właściwa lokalizacja urządzeń i budynków

Poziomy hałasu można ograniczyć, zwiększając odległość między źródłem emisji a odbiornikiem, wykorzystując budynki jako ekrany chroniące przed hałasem oraz zmieniając umiejscowienie wejść i wyjść do budynków.

W przypadku istniejących zespołów urządzeń przenoszenie sprzętu i wyjść lub wejść do budynków może być ograniczone z powodu braku miejsca lub nadmiernych kosztów.

b.

Środki operacyjne

Obejmuje to następujące techniki:

(i)

kontrola i konserwacja urządzeń;

| (ii) | w miarę możliwości, zamykanie drzwi i okien na terenach zamkniętych; |
| --- | --- |

(ii)

w miarę możliwości, zamykanie drzwi i okien na terenach zamkniętych;

| (iii) | obsługa urządzeń przez doświadczony personel; |
| --- | --- |

(iii)

obsługa urządzeń przez doświadczony personel;

| (iv) | w miarę możliwości, unikanie przeprowadzania hałaśliwej działalności w nocy; |
| --- | --- |

(iv)

w miarę możliwości, unikanie przeprowadzania hałaśliwej działalności w nocy;

| (v) | zapewnienie ograniczenia emisji hałasu podczas czynności związanych z konserwacją, ruchem kołowym, postępowaniem z odpadami i przetwarzaniem ich. |
| --- | --- |

(v)

zapewnienie ograniczenia emisji hałasu podczas czynności związanych z konserwacją, ruchem kołowym, postępowaniem z odpadami i przetwarzaniem ich.

Możliwość ogólnego stosowania.

c.

Mało hałaśliwy sprzęt

Może to obejmować silniki napędu bezpośredniego, sprężarki, pompy i pochodnie.

d.

Sprzęt służący do kontroli hałasu i wibracji

Obejmuje to następujące techniki:

| (i) | reduktory hałasu; |
| --- | --- |

(i)

reduktory hałasu;

| (ii) | izolacja akustyczna i wytłumienie wibracji urządzeń; |
| --- | --- |

(ii)

izolacja akustyczna i wytłumienie wibracji urządzeń;

| (iii) | obudowanie hałaśliwych urządzeń; |
| --- | --- |

(iii)

obudowanie hałaśliwych urządzeń;

| (iv) | zastosowanie izolacji dźwiękoszczelnej budynków. |
| --- | --- |

(iv)

zastosowanie izolacji dźwiękoszczelnej budynków.

Zastosowanie może być ograniczone ze względu na brak miejsca (w przypadku istniejących zespołów urządzeń).

e.

Redukcja hałasu

Rozchodzenie się hałasu można ograniczyć dzięki umieszczeniu barier między źródłami emisji a odbiornikami (na przykład chroniących przed hałasem ścian, wałów i budynków).

Zastosowanie tylko w przypadku istniejących zespołów urządzeń, ponieważ konstrukcja nowych zespołów urządzeń powinna sprawić, że technika ta stanie się zbędna. W przypadku istniejących zespołów urządzeń umieszczenie barier może być ograniczone ze względu na brak miejsca.

W przypadku mechanicznej obróbki odpadów metalowych w strzępiarkach ma to zastosowanie w ramach ograniczeń związanych z ryzykiem deflagracji w strzępiarkach.

1.5.   Emisje do wody

BAT 19. Aby zoptymalizować zużycie wody, zmniejszyć ilość wytwarzanych ścieków oraz aby zapobiec lub, jeżeli nie jest to wykonalne, aby ograniczyć emisje do gleby i wody, w ramach BAT należy stosować odpowiednią kombinację poniższych technik.

| Technika | Opis | Zastosowanie |
| --- | --- | --- |
| a. | Gospodarka wodna | Zużycie wody optymalizuje się, stosując środki, które mogą obejmować:






  — | plany oszczędzania wody (np. ustalanie celów pod względem oszczędności wody, schematów przepływu i bilansów masy wody), |

Technika

Opis

Zastosowanie

a.

Gospodarka wodna

Zużycie wody optymalizuje się, stosując środki, które mogą obejmować:

—

plany oszczędzania wody (np. ustalanie celów pod względem oszczędności wody, schematów przepływu i bilansów masy wody),

| — | optymalizację wykorzystania wody do czyszczenia (np. czyszczenie na sucho zamiast polewania wodą z węża, sterowanie uruchamianiem wszystkich urządzeń myjących), |
| --- | --- |

—

optymalizację wykorzystania wody do czyszczenia (np. czyszczenie na sucho zamiast polewania wodą z węża, sterowanie uruchamianiem wszystkich urządzeń myjących),

| — | ograniczanie zużycia wody do wytwarzania próżni (np. stosowanie pomp z pierścieniem cieczowym w przypadku cieczy o wysokiej temperaturze wrzenia). |
| --- | --- |

—

ograniczanie zużycia wody do wytwarzania próżni (np. stosowanie pomp z pierścieniem cieczowym w przypadku cieczy o wysokiej temperaturze wrzenia).

Możliwość ogólnego stosowania.

b.

Recyrkulacja wody

Ścieki zawraca się do obiegu w obrębie zespołu urządzeń, w razie potrzeby po oczyszczeniu. Stopień recyrkulacji jest uwarunkowany bilansem wodnym zespołu urządzeń, zawartością zanieczyszczeń (np. związków zapachowych) lub charakterystyka ścieków (np. zawartość substancji biogennych).

Możliwość ogólnego stosowania.

c.

Powierzchnia nieprzepuszczalna

W zależności od ryzyka, jakie stwarzają odpady pod względem zanieczyszczenia gleby lub wody, zapewniona jest nieprzepuszczalność dla cieczy na całej powierzchni obszaru przetwarzania odpadów (np. miejsca odbioru odpadów, postępowania z nimi, ich magazynowania, przetwarzania i wysyłki).

Możliwość ogólnego stosowania.

d.

Techniki ograniczania prawdopodobieństwa przelewów i awarii zbiorników i pojemników oraz ich wpływu

W zależności od rodzajów ryzyka stwarzanego przez ciecze zawarte w zbiornikach i pojemnikach pod względem zanieczyszczenia gleby lub wody, obejmuje to takie techniki, jak:

| — | czujniki przelewów, |
| --- | --- |

—

czujniki przelewów,

| — | rury przelewowe kierowane do uszczelnionego systemu odwadniania (tj. odpowiedniego wtórnego uszczelnionego systemu lub innego pojemnika), |
| --- | --- |

—

rury przelewowe kierowane do uszczelnionego systemu odwadniania (tj. odpowiedniego wtórnego uszczelnionego systemu lub innego pojemnika),

| — | zbiorniki na ciecze znajdujące się w odpowiednim wtórnym uszczelnionym systemie; objętość zwykle ustala się tak, aby pomieścić we wtórnym systemie uszczelniającym wycieki spowodowane utratą szczelności największego zbiornika, |
| --- | --- |

—

zbiorniki na ciecze znajdujące się w odpowiednim wtórnym uszczelnionym systemie; objętość zwykle ustala się tak, aby pomieścić we wtórnym systemie uszczelniającym wycieki spowodowane utratą szczelności największego zbiornika,

| — | odcinanie dopływu do zbiorników, pojemników i wtórnego odizolowanego systemu (np. zamykanie zaworów). |
| --- | --- |

—

odcinanie dopływu do zbiorników, pojemników i wtórnego odizolowanego systemu (np. zamykanie zaworów).

Możliwość ogólnego stosowania.

e.

Zadaszenie obszarów magazynowania i przetwarzania odpadów

W zależności od zagrożeń stwarzanych przez odpady w zakresie zanieczyszczenia gleby lub wody, odpady magazynuje się i przetwarza na obszarach zadaszonych, aby zapobiec kontaktowi z wodą deszczową, a tym samym zminimalizować objętość zanieczyszczonych wód opadowych.

Zastosowanie może być ograniczone w przypadku magazynowania lub przetwarzania dużych ilości odpadów (np. mechaniczna obróbka odpadów metalowych w strzępiarkach).

f.

Segregacja ścieków

Każdy rodzaj ścieków (np. spływ powierzchniowy wód opadowych, woda procesowa) zbiera się i traktuje osobno, w oparciu o zawartość zanieczyszczeń i kombinację technik oczyszczania. W szczególności niezanieczyszczone ścieki oddziela się od ścieków, które wymagają oczyszczania.

Możliwość ogólnego stosowania w nowych zespołach urządzeń.

Możliwość ogólnego stosowania w istniejących zespołach urządzeń w ramach ograniczeń związanych z układem systemu zbierania wody.

g.

Odpowiednia infrastruktura odwadniająca

Obszar przetwarzania odpadów jest podłączony do infrastruktury odwadniającej.

Wody deszczowe z obszarów przetwarzania i magazynowania gromadzi się w infrastrukturze odwadniającej wraz z wodą do czyszczenia, sporadycznymi wyciekami itp. i w zależności od zawartości zanieczyszczeń zawraca się ją do obiegu lub odprowadza do dalszego oczyszczania.

Możliwość ogólnego stosowania w nowych zespołach urządzeń.

Możliwość ogólnego stosowania w istniejących zespołach urządzeń w ramach ograniczeń związanych z układem systemu odwadniania.

h.

Przepisy dotyczące projektowania i konserwacji umożliwiające wykrycie i naprawę wycieków

Regularne monitorowanie pod kątem potencjalnych wycieków opiera się na ocenie ryzyka, a w razie potrzeby naprawia się urządzenia.

Minimalizuje się wykorzystanie elementów podziemnych. W przypadku gdy wykorzystuje się elementy podziemne oraz w zależności od rodzaju ryzyka stwarzanego przez odpady zawarte w tych elementach pod względem zanieczyszczenia gleby lub wody wprowadzony zostaje wtórny system uszczelniający elementów podziemnych.

Stosowanie elementów naziemnych ma ogólne zastosowanie w nowych zespołach urządzeń. Może być jednak ograniczone przez ryzyko zamarznięcia.

Instalacja wtórnego systemu uszczelniającego może mieć ograniczony zakres w przypadku istniejących zespołów urządzeń.

i.

Odpowiednia pojemność zbiornika buforowego

Na podstawie podejścia opartego na ryzyku (np. uwzględniając rodzaj zanieczyszczeń, skutki dalszego oczyszczania ścieków i środowisko przyjmujące) zapewnia się odpowiednią pojemność zbiornika buforowego ścieków powstałych w warunkach innych niż normalne warunki eksploatacji.

Zrzut ścieków z tego zbiornika buforowego jest możliwy tylko po wdrożeniu odpowiednich środków (np. monitorowania, przetwarzania, ponownego użycia).

Możliwość ogólnego stosowania w nowych zespołach urządzeń.

W przypadku istniejących zespołów urządzeń możliwość zastosowania może być ograniczona ze względu na dostępną przestrzeń oraz układ systemu odprowadzania wody.

BAT 20. Aby ograniczyć emisje do wody, w ramach BAT należy oczyszczać wodę, stosując odpowiednią kombinację poniższych technik.

| Technika (23) | Typowe docelowe substancje zanieczyszczające | Zastosowanie |
| --- | --- | --- |
| Oczyszczanie wstępne i pierwotne, np. |
| a. | Wyrównywanie | Wszystkie substancje zanieczyszczające | Możliwość ogólnego stosowania. |
| b. | Neutralizacja | Kwasy, zasady |
| c. | Oddzielanie fizyczne, np. kraty, sita, piaskowniki, separatory tłuszczów, rozdzielanie faz oleju i wody lub osadniki wstępne | Ogólnie ciała stałe, zawiesiny ciał stałych, olej/tłuszcz |
| Fizyczno-chemiczne przetwarzanie, np. |
| d. | Adsorpcja | Ulegające adsorpcji, rozpuszczone, nieulegające biodegradacji lub inhibitory zanieczyszczeń, np. węglowodory, rtęć, AOX | Możliwość ogólnego stosowania. |
| e. | Destylacja/rektyfikacja | Rozpuszczone, nieulegające biodegradacji lub inhibitory zanieczyszczeń, które można destylować, np. niektóre rozpuszczalniki |
| f. | Strącanie | Ulegające strącaniu, rozpuszczone, nieulegające biodegradacji substancje zanieczyszczające lub inhibitory zanieczyszczeń, np. metale, fosfor |
| g. | Utlenianie chemiczne | Ulegające utlenianiu, rozpuszczone, nieulegające biodegradacji substancje zanieczyszczające lub inhibitory zanieczyszczeń, np. azotyny, cyjanki |
| h. | Redukcja chemiczna | Ulegające redukcji, rozpuszczone, nieulegające biodegradacji substancje zanieczyszczające lub inhibitory zanieczyszczeń, np. sześciowartościowy chrom (Cr(VI)) |
| i. | Odparowanie | Rozpuszczalne zanieczyszczenia |
| j. | Wymiana jonowa | Rozpuszczone, nieulegające biodegradacji substancje zanieczyszczające lub inhibitory zanieczyszczeń w postaci jonów, np. metale |
| k. | Odpędzanie | Dające się wyeliminować zanieczyszczenia, np. siarkowodór (H2S), amoniak (NH3), niektóre ulegające adsorpcji związki chloroorganiczne (AOX), węglowodory |
| Przetwarzanie biologiczne, np. |
| l. | Proces osadu czynnego | Związki organiczne ulegające biodegradacji | Możliwość ogólnego stosowania. |
| m. | Bioreaktor membranowy |
| Usuwanie azotu |
| n. | Nitryfikacja/denitryfikacja, gdy przetwarzanie obejmuje przetwarzanie biologiczne. | Azot ogólny, amoniak | Nitryfikacji nie można stosować w przypadku wysokiego stężenia chlorków (np. ponad 10 g/l) i w przypadku gdy obniżenie stężenia chlorków przed nitryfikacją nie byłoby uzasadnione korzyściami dla środowiska. Nitryfikacja nie ma zastosowania, gdy temperatura ścieków jest niska (np. poniżej 12 °C). |
| Usuwanie substancji stałych, np. |
| o. | Koagulacja i flokulacja | Zawiesiny ciał stałych oraz metale zawarte w pyle | Możliwość ogólnego stosowania. |
| p. | Sedymentacja |
| q. | Filtracja (np. filtrowanie przez piasek, mikrofiltracja, ultrafiltracja) |
| r. | Flotacja |

Technika (23)

Typowe docelowe substancje zanieczyszczające

Zastosowanie

Oczyszczanie wstępne i pierwotne, np.

a.

Wyrównywanie

Wszystkie substancje zanieczyszczające

Możliwość ogólnego stosowania.

b.

Neutralizacja

Kwasy, zasady

c.

Oddzielanie fizyczne, np. kraty, sita, piaskowniki, separatory tłuszczów, rozdzielanie faz oleju i wody lub osadniki wstępne

Ogólnie ciała stałe, zawiesiny ciał stałych, olej/tłuszcz

Fizyczno-chemiczne przetwarzanie, np.

d.

Adsorpcja

Ulegające adsorpcji, rozpuszczone, nieulegające biodegradacji lub inhibitory zanieczyszczeń, np. węglowodory, rtęć, AOX

Możliwość ogólnego stosowania.

e.

Destylacja/rektyfikacja

Rozpuszczone, nieulegające biodegradacji lub inhibitory zanieczyszczeń, które można destylować, np. niektóre rozpuszczalniki

f.

Strącanie

Ulegające strącaniu, rozpuszczone, nieulegające biodegradacji substancje zanieczyszczające lub inhibitory zanieczyszczeń, np. metale, fosfor

g.

Utlenianie chemiczne

Ulegające utlenianiu, rozpuszczone, nieulegające biodegradacji substancje zanieczyszczające lub inhibitory zanieczyszczeń, np. azotyny, cyjanki

h.

Redukcja chemiczna

Ulegające redukcji, rozpuszczone, nieulegające biodegradacji substancje zanieczyszczające lub inhibitory zanieczyszczeń, np. sześciowartościowy chrom (Cr(VI))

i.

Odparowanie

Rozpuszczalne zanieczyszczenia

j.

Wymiana jonowa

Rozpuszczone, nieulegające biodegradacji substancje zanieczyszczające lub inhibitory zanieczyszczeń w postaci jonów, np. metale

k.

Odpędzanie

Dające się wyeliminować zanieczyszczenia, np. siarkowodór (H2S), amoniak (NH3), niektóre ulegające adsorpcji związki chloroorganiczne (AOX), węglowodory

Przetwarzanie biologiczne, np.

l.

Proces osadu czynnego

Związki organiczne ulegające biodegradacji

Możliwość ogólnego stosowania.

m.

Bioreaktor membranowy

Usuwanie azotu

n.

Nitryfikacja/denitryfikacja, gdy przetwarzanie obejmuje przetwarzanie biologiczne.

Azot ogólny, amoniak

Nitryfikacji nie można stosować w przypadku wysokiego stężenia chlorków (np. ponad 10 g/l) i w przypadku gdy obniżenie stężenia chlorków przed nitryfikacją nie byłoby uzasadnione korzyściami dla środowiska. Nitryfikacja nie ma zastosowania, gdy temperatura ścieków jest niska (np. poniżej 12 °C).

Usuwanie substancji stałych, np.

o.

Koagulacja i flokulacja

Zawiesiny ciał stałych oraz metale zawarte w pyle

Możliwość ogólnego stosowania.

p.

Sedymentacja

q.

Filtracja (np. filtrowanie przez piasek, mikrofiltracja, ultrafiltracja)

r.

Flotacja

Tabela 6.1

Poziomy emisji powiązane z najlepszymi dostępnymi technikami (BAT-AELs) w odniesieniu do zrzutów bezpośrednich do odbiornika wodnego

| Substancja/parametr | BAT-AEL (24) | Proces przetwarzania odpadów, do którego BAT-AEL ma zastosowanie |
| --- | --- | --- |
| Ogólny węgiel organiczny (OWO) (25) | 10–60 mg/l | — | Wszystkie sposoby przetwarzania odpadów oprócz oczyszczania odpadów płynnych na bazie wody |

Substancja/parametr

BAT-AEL (24)

Proces przetwarzania odpadów, do którego BAT-AEL ma zastosowanie

Ogólny węgiel organiczny (OWO) (25)

10–60 mg/l

—

Wszystkie sposoby przetwarzania odpadów oprócz oczyszczania odpadów płynnych na bazie wody

10–100 mg/l (26)
   (27)

| — | Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody |
| --- | --- |

—

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Chemiczne zapotrzebowanie na tlen (ChZT) (25)

30–180 mg/l

| — | Wszystkie sposoby przetwarzania odpadów oprócz oczyszczania odpadów płynnych na bazie wody |
| --- | --- |

—

Wszystkie sposoby przetwarzania odpadów oprócz oczyszczania odpadów płynnych na bazie wody

30–300 mg/l (26)
   (27)

| — | Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody |
| --- | --- |

—

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Zawiesina ogólna

5–60 mg/l

| — | Wszystkie sposoby przetwarzania odpadów |
| --- | --- |

—

Wszystkie sposoby przetwarzania odpadów

Indeks oleju węglowodorowego (HOI)

0,5–10 mg/l

| — | Mechaniczna obróbka odpadów metalowych w strzępiarkach |
| --- | --- |

—

Mechaniczna obróbka odpadów metalowych w strzępiarkach

| — | Przetwarzanie WEEE zawierającego VFC i/lub VHC |
| --- | --- |

—

Przetwarzanie WEEE zawierającego VFC i/lub VHC

| — | Powtórna rafinacja oleju odpadowego |
| --- | --- |

—

Powtórna rafinacja oleju odpadowego

| — | Fizyczno-chemiczne przetwarzanie odpadów kalorycznych |
| --- | --- |

—

Fizyczno-chemiczne przetwarzanie odpadów kalorycznych

| — | Płukanie wodą wydobytej, zanieczyszczonej gleby |
| --- | --- |

—

Płukanie wodą wydobytej, zanieczyszczonej gleby

| — | Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody |
| --- | --- |

—

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Azot ogólny (N ogólny)

1–25 mg/l (28)
   (29)

| — | Biologiczne przetwarzanie odpadów |
| --- | --- |

—

Biologiczne przetwarzanie odpadów

| — | Powtórna rafinacja oleju odpadowego |
| --- | --- |

—

Powtórna rafinacja oleju odpadowego

10–60 mg/l (28)
   (29)
   (30)

| — | Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody |
| --- | --- |

—

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Fosfor ogólny (P ogólny)

0,3–2 mg/l

| — | Biologiczne przetwarzanie odpadów |
| --- | --- |

—

Biologiczne przetwarzanie odpadów

1–3 mg/l (27)

| — | Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody |
| --- | --- |

—

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Indeks fenolowy

0,05–0,2 mg/l

| — | Powtórna rafinacja oleju odpadowego |
| --- | --- |

—

Powtórna rafinacja oleju odpadowego

| — | Fizyczno-chemiczne przetwarzanie odpadów kalorycznych |
| --- | --- |

—

Fizyczno-chemiczne przetwarzanie odpadów kalorycznych

0,05–0,3 mg/l

| — | Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody |
| --- | --- |

—

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Wolny cyjanek (CN-) (31)

0,02–0,1 mg/l

| — | Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody |
| --- | --- |

—

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Ulegające adsorpcji związki chloroorganiczne (AOX) (31)

0,2–1 mg/l

| — | Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody |
| --- | --- |

—

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Metale i metaloidy (31)

Arsen (wyrażony jako As)

0,01–0,05 mg/l

| — | Mechaniczna obróbka odpadów metalowych w strzępiarkach |
| --- | --- |

—

Mechaniczna obróbka odpadów metalowych w strzępiarkach

| — | Przetwarzanie WEEE zawierającego VFC i/lub VHC |
| --- | --- |

—

Przetwarzanie WEEE zawierającego VFC i/lub VHC

| — | Mechaniczno-biologiczne przetwarzanie odpadów |
| --- | --- |

—

Mechaniczno-biologiczne przetwarzanie odpadów

| — | Powtórna rafinacja oleju odpadowego |
| --- | --- |

—

Powtórna rafinacja oleju odpadowego

| — | Fizyczno-chemiczne przetwarzanie odpadów kalorycznych |
| --- | --- |

—

Fizyczno-chemiczne przetwarzanie odpadów kalorycznych

| — | Fizyczno-chemiczne przetwarzanie odpadów stałych lub półpłynnych |
| --- | --- |

—

Fizyczno-chemiczne przetwarzanie odpadów stałych lub półpłynnych

| — | Regeneracja zużytych rozpuszczalników |
| --- | --- |

—

Regeneracja zużytych rozpuszczalników

| — | Płukanie wodą wydobytej, zanieczyszczonej gleby |
| --- | --- |

—

Płukanie wodą wydobytej, zanieczyszczonej gleby

Kadm (wyrażony jako Cd)

0,01–0,05 mg/l

Chrom (wyrażony jako Cr)

0,01–0,15 mg/l

Miedź (wyrażona jako Cu)

0,05–0,5 mg/l

Ołów (wyrażony jako Pb)

0,05–0,1 mg/l (32)

Nikiel (wyrażony jako Ni)

0,05–0,5 mg/l

Rtęć (wyrażona jako Hg)

0,5–5 μg/l

Cynk (wyrażony jako Zn)

0,1–1 mg/l (33)

Arsen (wyrażony jako As)

0,01–0,1 mg/l

| — | Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody |
| --- | --- |

—

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Kadm (wyrażony jako Cd)

0,01–0,1 mg/l

Chrom (wyrażony jako Cr)

0,01–0,3 mg/l

Sześciowartościowy chrom (wyrażany jako Cr(VI))

0,01–0,1 mg/l

Miedź (wyrażona jako Cu)

0,05–0,5 mg/l

Ołów (wyrażony jako Pb)

0,05–0,3 mg/l

Nikiel (wyrażony jako Ni)

0,05–1 mg/l

Rtęć (wyrażona jako Hg)

1–10 μg/l

Cynk (wyrażony jako Zn)

0,1–2 mg/l

Powiązany monitoring opisano w BAT 7.

Tabela 6.2

Poziomy emisji powiązane z najlepszymi dostępnymi technikami (BAT-AELs) w odniesieniu do zrzutów pośrednich do odbiornika wodnego

| Substancja/parametr | BAT-AEL (34)
   (35) | Proces przetwarzania odpadów, do którego BAT-AEL ma zastosowanie |
| --- | --- | --- |
| Indeks oleju węglowodorowego (HOI) | 0,5–10 mg/l | — | Mechaniczna obróbka odpadów metalowych w strzępiarkach |

Substancja/parametr

BAT-AEL (34)
   (35)

Proces przetwarzania odpadów, do którego BAT-AEL ma zastosowanie

Indeks oleju węglowodorowego (HOI)

0,5–10 mg/l

—

Mechaniczna obróbka odpadów metalowych w strzępiarkach

| — | Przetwarzanie WEEE zawierającego VFC i/lub VHC |
| --- | --- |

—

Przetwarzanie WEEE zawierającego VFC i/lub VHC

| — | Powtórna rafinacja oleju odpadowego |
| --- | --- |

—

Powtórna rafinacja oleju odpadowego

| — | Fizyczno-chemiczne przetwarzanie odpadów kalorycznych |
| --- | --- |

—

Fizyczno-chemiczne przetwarzanie odpadów kalorycznych

| — | Płukanie wodą wydobytej, zanieczyszczonej gleby |
| --- | --- |

—

Płukanie wodą wydobytej, zanieczyszczonej gleby

| — | Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody |
| --- | --- |

—

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Wolny cyjanek (CN-) (36)

0,02–0,1 mg/l

| — | Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody |
| --- | --- |

—

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Ulegające adsorpcji związki chloroorganiczne (AOX) (36)

0,2–1 mg/l

| — | Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody |
| --- | --- |

—

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Metale i metaloidy (36)

Arsen (wyrażony jako As)

0,01–0,05 mg/l

| — | Mechaniczna obróbka odpadów metalowych w strzępiarkach |
| --- | --- |

—

Mechaniczna obróbka odpadów metalowych w strzępiarkach

| — | Przetwarzanie WEEE zawierającego VFC i/lub VHC |
| --- | --- |

—

Przetwarzanie WEEE zawierającego VFC i/lub VHC

| — | Mechaniczno-biologiczne przetwarzanie odpadów |
| --- | --- |

—

Mechaniczno-biologiczne przetwarzanie odpadów

| — | Powtórna rafinacja oleju odpadowego |
| --- | --- |

—

Powtórna rafinacja oleju odpadowego

| — | Fizyczno-chemiczne przetwarzanie odpadów kalorycznych |
| --- | --- |

—

Fizyczno-chemiczne przetwarzanie odpadów kalorycznych

| — | Fizyczno-chemiczne przetwarzanie odpadów stałych lub półpłynnych |
| --- | --- |

—

Fizyczno-chemiczne przetwarzanie odpadów stałych lub półpłynnych

| — | Regeneracja zużytych rozpuszczalników |
| --- | --- |

—

Regeneracja zużytych rozpuszczalników

| — | Płukanie wodą wydobytej, zanieczyszczonej gleby |
| --- | --- |

—

Płukanie wodą wydobytej, zanieczyszczonej gleby

Kadm (wyrażony jako Cd)

0,01–0,05 mg/l

Chrom (wyrażony jako Cr)

0,01–0,15 mg/l

Miedź (wyrażona jako Cu)

0,05–0,5 mg/l

Ołów (wyrażony jako Pb)

0,05–0,1 mg/l (37)

Nikiel (wyrażony jako Ni)

0,05–0,5 mg/l

Rtęć (wyrażona jako Hg)

0,5–5 μg/l

Cynk (wyrażony jako Zn)

0,1–1 mg/l (38)

Arsen (wyrażony jako As)

0,01–0,1 mg/l

| — | Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody |
| --- | --- |

—

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Kadm (wyrażony jako Cd)

0,01–0,1 mg/l

Chrom (wyrażony jako Cr)

0,01–0,3 mg/l

Sześciowartościowy chrom (wyrażany jako Cr(VI))

0,01–0,1 mg/l

Miedź (wyrażona jako Cu)

0,05–0,5 mg/l

Ołów (wyrażony jako Pb)

0,05–0,3 mg/l

Nikiel (wyrażony jako Ni)

0,05–1 mg/l

Rtęć (wyrażona jako Hg)

1–10 μg/l

Cynk (wyrażony jako Zn)

0,1–2 mg/l

Powiązany monitoring opisano w BAT 7.

1.6.   Emisje powstające w wyniku awarii i incydentów

BAT 21. Aby zapobiec skutkom awarii i incydentów dla środowiska lub je ograniczyć, w ramach BAT należy stosować wszystkie poniższe techniki w ramach planu zarządzania w przypadku awarii (zob. BAT 1).

| Technika | Opis |
| --- | --- |
| a. | Środki ochrony | Obejmują one takie środki, jak:






  — | ochrona zespołu urządzeń przed czynami dokonanymi w złym zamiarze, |

Technika

Opis

a.

Środki ochrony

Obejmują one takie środki, jak:

—

ochrona zespołu urządzeń przed czynami dokonanymi w złym zamiarze,

| — | system ochrony przeciwpożarowej i przeciwwybuchowej, obejmujący sprzęt do zapobiegania, wykrywania i gaszenia, |
| --- | --- |

—

system ochrony przeciwpożarowej i przeciwwybuchowej, obejmujący sprzęt do zapobiegania, wykrywania i gaszenia,

| — | dostępność i sprawność odpowiedniego sprzętu sterującego w sytuacjach nadzwyczajnych. |
| --- | --- |

—

dostępność i sprawność odpowiedniego sprzętu sterującego w sytuacjach nadzwyczajnych.

b.

Zarządzanie emisjami powstającymi w wyniku incydentów/awarii

Ustanawia się procedury i wprowadza techniczne przepisy dotyczące zarządzania (pod względem możliwego ograniczenia) emisjami powstającymi w wyniku awarii i incydentów, takimi jak emisje z wycieków, wody gaśniczej lub zaworów bezpieczeństwa.

c.

System rejestracji i oceny incydentów/awarii

Obejmuje to następujące techniki:

| — | rejestr/dziennik służący do prowadzenia ewidencji wszystkich awarii, incydentów, zmian procedur i wyników inspekcji, |
| --- | --- |

—

rejestr/dziennik służący do prowadzenia ewidencji wszystkich awarii, incydentów, zmian procedur i wyników inspekcji,

| — | procedury identyfikacji, reagowania i uczenia się na podstawie takich incydentów i awarii. |
| --- | --- |

—

procedury identyfikacji, reagowania i uczenia się na podstawie takich incydentów i awarii.

1.7.   Efektywne wykorzystanie materiałów

BAT 22. Aby zapewnić efektywne wykorzystanie materiałów, w ramach BAT należy zastępować materiały odpadami.

Opis

Odpady wykorzystuje się zamiast innych materiałów do przetwarzania odpadów (np. do regulacji pH stosuje się zasady lub kwasy odpadowe, jako spoiwa używa się popiołów lotnych).

Zastosowanie

Niektóre ograniczenia pod względem możliwości zastosowania wynikają z ryzyka zanieczyszczenia spowodowanego obecnością zanieczyszczeń (np. metali ciężkich, TZO, soli, patogenów) w odpadach, które zastępują inne materiały. Kolejne ograniczenie stanowi zgodność odpadów zastępujących inne materiały z odpadami dostarczonymi do przetworzenia (zob. BAT 2).

1.8.   Efektywność energetyczna

BAT 23. Aby zapewnić efektywne zużycie energii, w ramach BAT należy stosować obie poniższe techniki.

| Technika | Opis |
| --- | --- |
| a. | Plan racjonalizacji zużycia energii | Plan racjonalizacji zużycia energii obejmuje definiowanie i obliczanie określonego zużycia energii w ramach działania (lub działań), ustalanie kluczowych wskaźników skuteczności działania w skali rocznej (na przykład konkretne zużycie energii wyrażone w kWh/tonę przetwarzanych odpadów) oraz planowanie okresowych celów usprawniania i powiązanych działań. Plan dostosowuje się do specyfiki przetwarzania odpadów pod względem przeprowadzonych procesów, przetwarzanych strumieni odpadów itp. |
| b. | Rejestr bilansu energetycznego | Rejestr bilansu energetycznego zapewnia podział zużycia i wytwarzania energii (w tym wywozu) według rodzaju źródła (tj. energii elektrycznej, gazu, konwencjonalnych paliw ciekłych, konwencjonalnych paliw stałych i odpadów). Obejmuje on:






  (i) | informacje o zużyciu energii pod względem dostarczanej energii; |

Technika

Opis

a.

Plan racjonalizacji zużycia energii

Plan racjonalizacji zużycia energii obejmuje definiowanie i obliczanie określonego zużycia energii w ramach działania (lub działań), ustalanie kluczowych wskaźników skuteczności działania w skali rocznej (na przykład konkretne zużycie energii wyrażone w kWh/tonę przetwarzanych odpadów) oraz planowanie okresowych celów usprawniania i powiązanych działań. Plan dostosowuje się do specyfiki przetwarzania odpadów pod względem przeprowadzonych procesów, przetwarzanych strumieni odpadów itp.

b.

Rejestr bilansu energetycznego

Rejestr bilansu energetycznego zapewnia podział zużycia i wytwarzania energii (w tym wywozu) według rodzaju źródła (tj. energii elektrycznej, gazu, konwencjonalnych paliw ciekłych, konwencjonalnych paliw stałych i odpadów). Obejmuje on:

(i)

informacje o zużyciu energii pod względem dostarczanej energii;

| (ii) | informacje o energii oddawanej z instalacji na zewnątrz; |
| --- | --- |

(ii)

informacje o energii oddawanej z instalacji na zewnątrz;

| (iii) | informacje o przepływie energii (np. wykresy Sankeya lub bilanse energetyczne) pokazujące, w jaki sposób energia jest wykorzystywana w całym procesie technologicznym. |
| --- | --- |

(iii)

informacje o przepływie energii (np. wykresy Sankeya lub bilanse energetyczne) pokazujące, w jaki sposób energia jest wykorzystywana w całym procesie technologicznym.

Rejestr bilansu energetycznego dostosowuje się do specyfiki przetwarzania odpadów pod względem przeprowadzonych procesów, przetwarzanych strumieni odpadów itp.

1.9.   Ponowne wykorzystanie opakowań

BAT 24. Aby ograniczyć ilość odpadów wysyłanych do unieszkodliwiania, w ramach BAT należy zmaksymalizować ponowne wykorzystanie opakowań w ramach planu zarządzania pozostałościami (zob. BAT 1).

Opis

Opakowania (beczki, pojemniki, DPPL, palety itp.) wykorzystuje się ponownie do przechowywania odpadów, jeżeli są w dobrym stanie i dostatecznie czyste, w zależności od wyniku kontroli kompatybilności substancji w nich umieszczanych (w kolejnych przypadkach wykorzystania). W razie potrzeby opakowanie wysyła się w celu odpowiedniej obróbki przed ponownym wykorzystaniem (np. odtworzenie, czyszczenie).

Zastosowanie

Niektóre ograniczenia dotyczące zastosowania wynikają z ryzyka zanieczyszczenia odpadów powodowanego przez ponownie wykorzystywane opakowanie.

2.   KONKLUZJE DOTYCZĄCE BAT W ODNIESIENIU DO MECHANICZNEGO PRZETWARZANIA ODPADÓW

O ile nie stwierdzono inaczej, konkluzje dotyczące BAT przedstawione w sekcji 2 mają zastosowanie do mechanicznego przetwarzania odpadów, gdy nie jest ono połączone z przetwarzaniem biologicznym, a dodatkowo do ogólnych konkluzji dotyczących BAT w sekcji 1.

2.1.   Ogólne konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do mechanicznego przetwarzania odpadów

2.1.1.   Emisje do powietrza

BAT 25. Aby ograniczyć emisje do powietrza pyłów oraz metali zawartych w pyle, PCDD/F i dioksynopodobnych PCB, w ramach BAT należy stosować BAT 14d oraz jedną z poniższych technik lub ich kombinację.

| Technika | Opis | Zastosowanie |
| --- | --- | --- |
| a. | Cyklon | Zob. sekcja 6.1.
  Cyklony są stosowane głównie jako separatory wstępne pyłu gruboziarnistego. | Możliwość ogólnego stosowania. |
| b. | Filtr tkaninowy | Zob. sekcja 6.1. | Może nie mieć zastosowania do kanałów wywiewnych bezpośrednio podłączonych do strzępiarki, gdy nie można złagodzić wpływu deflagracji na filtr tkaninowy (np. za pomocą zaworów bezpieczeństwa). |
| c. | Oczyszczanie na mokro | Zob. sekcja 6.1. | Możliwość ogólnego stosowania. |
| d. | Wtrysk wody do strzępiarki | Odpady przeznaczone do rozdrobnienia są zwilżane w następstwie wtryskiwania wody do strzępiarki. Ilość wtryskiwanej wody reguluje się w zależności od ilości rozdrabnianych odpadów (którą można monitorować poprzez ilość energii zużytej przez silnik strzępiarki).
  Gazy odlotowe, które zawierają pozostałości pyłu, kieruje się do cyklonu (cyklonów) lub płuczki gazowej mokrej. | Ma zastosowanie wyłącznie w przypadku ograniczeń wynikających z lokalnych warunków (np. niską temperaturą, suszą). |

Technika

Opis

Zastosowanie

a.

Cyklon

Zob. sekcja 6.1.

Cyklony są stosowane głównie jako separatory wstępne pyłu gruboziarnistego.

Możliwość ogólnego stosowania.

b.

Filtr tkaninowy

Zob. sekcja 6.1.

Może nie mieć zastosowania do kanałów wywiewnych bezpośrednio podłączonych do strzępiarki, gdy nie można złagodzić wpływu deflagracji na filtr tkaninowy (np. za pomocą zaworów bezpieczeństwa).

c.

Oczyszczanie na mokro

Zob. sekcja 6.1.

Możliwość ogólnego stosowania.

d.

Wtrysk wody do strzępiarki

Odpady przeznaczone do rozdrobnienia są zwilżane w następstwie wtryskiwania wody do strzępiarki. Ilość wtryskiwanej wody reguluje się w zależności od ilości rozdrabnianych odpadów (którą można monitorować poprzez ilość energii zużytej przez silnik strzępiarki).

Gazy odlotowe, które zawierają pozostałości pyłu, kieruje się do cyklonu (cyklonów) lub płuczki gazowej mokrej.

Ma zastosowanie wyłącznie w przypadku ograniczeń wynikających z lokalnych warunków (np. niską temperaturą, suszą).

Tabela 6.3

Poziomy emisji powiązane z najlepszymi dostępnymi technikami (BAT-AEL) w odniesieniu do zorganizowanych emisji pyłów do powietrza z mechanicznego przetwarzania odpadów

| Parametr | Jednostka | BAT-AEL
  (Średnia z okresu pobierania próbek) |
| --- | --- | --- |
| Pył | mg/Nm3 | 2–5 (39) |

Parametr

Jednostka

BAT-AEL

(Średnia z okresu pobierania próbek)

Pył

mg/Nm3

2–5 (39)

Powiązany monitoring opisano w BAT 8.

2.2.   Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do mechanicznej obróbki odpadów metalowych w strzępiarkach

O ile nie określono inaczej, konkluzje dotyczące BAT przedstawione w niniejszej sekcji mają zastosowanie do mechanicznej obróbki odpadów metalowych w strzępiarkach, oprócz BAT 25.

2.2.1.   Ogólna efektywność środowiskowa

BAT 26. W celu poprawy ogólnej efektywności środowiskowej i aby zapobiec emisjom spowodowanym przez awarie i incydenty, w ramach BAT należy stosować BAT 14 g oraz wszystkie poniższe techniki:

| a) | wdrożenie szczegółowej procedury inspekcji odpadów belowanych przed rozdrabnianiem; |
| --- | --- |

a)

wdrożenie szczegółowej procedury inspekcji odpadów belowanych przed rozdrabnianiem;

| b) | usuwanie niebezpiecznych przedmiotów ze strumienia odpadów dostarczonych do przetworzenia i ich bezpieczne magazynowanie (np. butli z gazem, nieoczyszczonych pojazdów wycofanych z eksploatacji, nieoczyszczonego WEEE, przedmiotów skażonych PCB lub rtęcią, przedmiotów radioaktywnych); |
| --- | --- |

b)

usuwanie niebezpiecznych przedmiotów ze strumienia odpadów dostarczonych do przetworzenia i ich bezpieczne magazynowanie (np. butli z gazem, nieoczyszczonych pojazdów wycofanych z eksploatacji, nieoczyszczonego WEEE, przedmiotów skażonych PCB lub rtęcią, przedmiotów radioaktywnych);

| c) | przetwarzanie pojemników tylko w przypadku gdy dołączono do nich poświadczenie czystości. |
| --- | --- |

c)

przetwarzanie pojemników tylko w przypadku gdy dołączono do nich poświadczenie czystości.

2.2.2.   Deflagracje

BAT 27. Aby zapobiec deflagracjom i ograniczyć emisje w przypadkach, w których dochodzi do deflagracji, w ramach BAT należy stosować technikę a. oraz jedną z poniższych technik b. i c. lub obie te techniki.

| Technika | Opis | Zastosowanie |
| --- | --- | --- |
| a. | Plan zarządzania deflagracją | Obejmuje on:






  — | program redukcji deflagracji opracowany w celu rozpoznawania źródeł i wdrażania środków zapobiegających deflagracji, np. kontroli odpadów dostarczonych do przetworzenia opisanej w BAT 26a, usuwania niebezpiecznych przedmiotów opisanego w BAT 26b, |

Technika

Opis

Zastosowanie

a.

Plan zarządzania deflagracją

Obejmuje on:

—

program redukcji deflagracji opracowany w celu rozpoznawania źródeł i wdrażania środków zapobiegających deflagracji, np. kontroli odpadów dostarczonych do przetworzenia opisanej w BAT 26a, usuwania niebezpiecznych przedmiotów opisanego w BAT 26b,

| — | przegląd historycznych przypadków deflagracji i środków zaradczych oraz upowszechnianie wiedzy na temat deflagracji, |
| --- | --- |

—

przegląd historycznych przypadków deflagracji i środków zaradczych oraz upowszechnianie wiedzy na temat deflagracji,

| — | protokół reagowania na przypadki wystąpienia deflagracji. |
| --- | --- |

—

protokół reagowania na przypadki wystąpienia deflagracji.

Możliwość ogólnego stosowania.

b.

Klapy bezpieczeństwa

Klapy bezpieczeństwa instaluje się w celu zmniejszenia fal ciśnienia pochodzących z deflagracji, które w przeciwnym razie spowodowałyby poważne uszkodzenia i późniejsze emisje.

c.

Rozdrabnianie wstępne

Zastosowanie strzępiarki wolnobieżnej zainstalowanej przed główną strzępiarką

Możliwość ogólnego stosowania w nowych zespołach urządzeń, w zależności od dostarczanego materiału.

Zastosowanie w przypadku znaczących modernizacji zespołu urządzeń, w którym stwierdzono znaczną liczbę deflagracji.

2.2.3.   Efektywność energetyczna

BAT 28. Aby zapewnić efektywne zużycie energii, w ramach BAT, należy zapewnić stabilność podawania odpadów do strzępiarki.

Opis

Podawanie odpadów do strzępiarki wyrównuje się, unikając zakłóceń lub przeciążania instalacji podawania odpadów, które mogą prowadzić do niepożądanych przestojów i rozruchów strzępiarki.

2.3.   Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do przetwarzania WEEE zawierającego VFC i/lub VHC

O ile nie określono inaczej, konkluzje dotyczące BAT przedstawione w niniejszej sekcji mają zastosowanie do przetwarzania WEEE zawierającego VFC i/lub VHC, oprócz BAT 25.

2.3.1.   Emisje do powietrza

BAT 29. Aby zapobiec emisjom związków organicznych do powietrza lub, gdy jest to niewykonalne, ograniczyć je, w ramach BAT należy stosować BAT 14d, BAT 14h, a także technikę a. oraz jedną z poniższych technik b. i c. lub obie te techniki.

| Technika | Opis |
| --- | --- |
| a. | Zoptymalizowane usuwanie i wychwytywanie czynników chłodniczych i olejów | Wszystkie czynniki chłodnicze i oleje są usuwane z WEEE zawierającego VFC i/lub VHC i usuwane przez system próżniowego odsysania (np. uzyskując eliminację czynnika chłodniczego na poziomie co najmniej 90 %). Czynniki chłodnicze oddziela się od olejów, a oleje odgazowuje.
  Ilość oleju pozostającego w sprężarce redukuje się do minimum (aby olej nie kapał ze sprężarki). |
| b. | Kondensacja kriogeniczna | Gazy odlotowe zawierające związki organiczne, takie jak VFC/VHC, odprowadza się do instalacji kondensacji kriogenicznej, gdzie zostają skroplone (zob. opis w sekcji 6.1). Skroplony gaz jest składowany w naczyniach ciśnieniowych do celów dalszego przetwarzania. |
| c. | Adsorpcja | Gazy odlotowe zawierające związki organiczne, takie jak VFC/VHC, wprowadza się do systemów adsorpcyjnych (zob. opis w sekcji 6.1). Zużyty węgiel aktywny regeneruje się za pomocą podgrzanego powietrza pompowanego do filtra w celu desorpcji związków organicznych. Następnie gazy odlotowe z regeneracji są sprężane i chłodzone w celu skroplenia związków organicznych (w niektórych przypadkach za pomocą kondensacji kriogenicznej). Skroplony gaz przechowuje się następnie w naczyniach ciśnieniowych. Pozostałe gazy odlotowe z etapu sprężania są zwykle odprowadzane z powrotem do systemu adsorpcyjnego w celu zminimalizowania emisji VFC/VHC. |

Technika

Opis

a.

Zoptymalizowane usuwanie i wychwytywanie czynników chłodniczych i olejów

Wszystkie czynniki chłodnicze i oleje są usuwane z WEEE zawierającego VFC i/lub VHC i usuwane przez system próżniowego odsysania (np. uzyskując eliminację czynnika chłodniczego na poziomie co najmniej 90 %). Czynniki chłodnicze oddziela się od olejów, a oleje odgazowuje.

Ilość oleju pozostającego w sprężarce redukuje się do minimum (aby olej nie kapał ze sprężarki).

b.

Kondensacja kriogeniczna

Gazy odlotowe zawierające związki organiczne, takie jak VFC/VHC, odprowadza się do instalacji kondensacji kriogenicznej, gdzie zostają skroplone (zob. opis w sekcji 6.1). Skroplony gaz jest składowany w naczyniach ciśnieniowych do celów dalszego przetwarzania.

c.

Adsorpcja

Gazy odlotowe zawierające związki organiczne, takie jak VFC/VHC, wprowadza się do systemów adsorpcyjnych (zob. opis w sekcji 6.1). Zużyty węgiel aktywny regeneruje się za pomocą podgrzanego powietrza pompowanego do filtra w celu desorpcji związków organicznych. Następnie gazy odlotowe z regeneracji są sprężane i chłodzone w celu skroplenia związków organicznych (w niektórych przypadkach za pomocą kondensacji kriogenicznej). Skroplony gaz przechowuje się następnie w naczyniach ciśnieniowych. Pozostałe gazy odlotowe z etapu sprężania są zwykle odprowadzane z powrotem do systemu adsorpcyjnego w celu zminimalizowania emisji VFC/VHC.

Tabela 6.4

Poziomy emisji powiązane z najlepszymi dostępnymi technikami (BAT-AEL) w odniesieniu do zorganizowanych emisji całkowitego LZO i CFC do powietrza z przetwarzania WEEE zawierającego VFC i/lub VHC

| Parametr | Jednostka | BAT-AEL
  (Średnia z okresu pobierania próbek) |
| --- | --- | --- |
| Całkowite LZO | mg/Nm3 | 3–15 |
| CFC | mg/Nm3 | 0,5–10 |

Parametr

Jednostka

BAT-AEL

(Średnia z okresu pobierania próbek)

Całkowite LZO

mg/Nm3

3–15

CFC

mg/Nm3

0,5–10

Powiązany monitoring opisano w BAT 8.

2.3.2.   Wybuchy

BAT 30. Aby zapobiec emisjom spowodowanym przez wybuchy podczas przetwarzania WEEE zawierającego VFC i/lub VHC, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik.

| Technika | Opis |
| --- | --- |
| a. | Obojętna atmosfera | Wstrzykując gaz obojętny (np. azot), obniża się stężenie tlenu (na przykład do 4 % obj.) w zamkniętym urządzeniu (np. w zamkniętych strzępiarkach, kruszarkach, kolektorach pyłu i piany). |
| b. | Wymuszona wentylacja | Stosując wymuszoną wentylację, obniża się stężenie węglowodoru w zamkniętym sprzęcie (np. w zamkniętych strzępiarkach, kruszarkach, kolektorach pyłu i piany) do poziomu < 25 % dolnej granicy wybuchowości. |

Technika

Opis

a.

Obojętna atmosfera

Wstrzykując gaz obojętny (np. azot), obniża się stężenie tlenu (na przykład do 4 % obj.) w zamkniętym urządzeniu (np. w zamkniętych strzępiarkach, kruszarkach, kolektorach pyłu i piany).

b.

Wymuszona wentylacja

Stosując wymuszoną wentylację, obniża się stężenie węglowodoru w zamkniętym sprzęcie (np. w zamkniętych strzępiarkach, kruszarkach, kolektorach pyłu i piany) do poziomu < 25 % dolnej granicy wybuchowości.

2.4.   Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do mechanicznego przetwarzania odpadów kalorycznych

Oprócz BAT 25, konkluzje dotyczące BAT przedstawione w niniejszej sekcji mają zastosowanie do mechanicznego przetwarzania odpadów kalorycznych, objętych pkt 5.3 lit. a) ppkt (iii) i pkt 5.3 lit. b) ppkt (ii) załącznika I do dyrektywy 2010/75/UE.

2.4.1.   Emisje do powietrza

BAT 31. Aby ograniczyć emisje związków organicznych do powietrza, w ramach BAT należy stosować BAT 14d oraz jedną z poniższych technik lub ich kombinację.

| Technika | Opis |
| --- | --- |
| a. | Adsorpcja | Zob. sekcja 6.1. |
| b. | Filtr biologiczny |
| c. | Utlenianie termiczne |
| d. | Oczyszczanie na mokro |

Technika

Opis

a.

Adsorpcja

Zob. sekcja 6.1.

b.

Filtr biologiczny

c.

Utlenianie termiczne

d.

Oczyszczanie na mokro

Tabela 6.5

Poziomy emisji powiązane z najlepszymi dostępnymi technikami (BAT-AEL) w odniesieniu do zorganizowanych emisji całkowitego LZO do powietrza z mechanicznego przetwarzania odpadów kalorycznych

| Parametr | Jednostka | BAT-AEL
  (Średnia z okresu pobierania próbek) |
| --- | --- | --- |
| Całkowite LZO | mg/Nm3 | 10–30 (40) |

Parametr

Jednostka

BAT-AEL

(Średnia z okresu pobierania próbek)

Całkowite LZO

mg/Nm3

10–30 (40)

Powiązany monitoring opisano w BAT 8.

2.5.   Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do mechanicznego przetwarzania WEEE zawierającego rtęć

O ile nie określono inaczej, konkluzje dotyczące BAT przedstawione w niniejszej sekcji mają zastosowanie do mechanicznego przetwarzania WEEE zawierającego rtęć, oprócz BAT 25.

2.5.1.   Emisje do powietrza

BAT 32. Aby ograniczyć emisje rtęci do powietrza, w ramach BAT należy zbierać emisje rtęci u źródła, odprowadzać je do instalacji redukujących emisje i prowadzić odpowiedni monitoring.

Opis

Obejmuje to wszystkie następujące środki:

| — | sprzęt stosowany do przetwarzania WEEE zawierającego rtęć jest zamknięty, pod ciśnieniem ujemnym i podłączony do lokalnego systemu wentylacji wyciągowej, |
| --- | --- |

—

sprzęt stosowany do przetwarzania WEEE zawierającego rtęć jest zamknięty, pod ciśnieniem ujemnym i podłączony do lokalnego systemu wentylacji wyciągowej,

| — | gazy odlotowe z procesów przetwarza się przy użyciu technik odpylania, takich jak cyklony, filtry tkaninowe i filtry HEPA, a następnie poddaje adsorpcji na węglu aktywnym (zob. sekcja 6.1), |
| --- | --- |

—

gazy odlotowe z procesów przetwarza się przy użyciu technik odpylania, takich jak cyklony, filtry tkaninowe i filtry HEPA, a następnie poddaje adsorpcji na węglu aktywnym (zob. sekcja 6.1),

| — | monitoruje się wydajność procesu przetwarzania gazów odlotowych, |
| --- | --- |

—

monitoruje się wydajność procesu przetwarzania gazów odlotowych,

| — | poziomy rtęci na obszarach przetwarzania i magazynowania są często mierzone (np. raz na tydzień) w celu wykrycia potencjalnych wycieków rtęci. |
| --- | --- |

—

poziomy rtęci na obszarach przetwarzania i magazynowania są często mierzone (np. raz na tydzień) w celu wykrycia potencjalnych wycieków rtęci.

Tabela 6.6

Poziomy emisji powiązane z najlepszymi dostępnymi technikami (BAT-AEL) w odniesieniu do zorganizowanych emisji rtęci do powietrza z mechanicznego przetwarzania WEEE zawierającego rtęć

| Parametr | Jednostka | BAT-AEL
  (Średnia z okresu pobierania próbek) |
| --- | --- | --- |
| Rtęć (Hg) | μg/Nm3 | 2–7 |

Parametr

Jednostka

BAT-AEL

(Średnia z okresu pobierania próbek)

Rtęć (Hg)

μg/Nm3

2–7

Powiązany monitoring opisano w BAT 8.

3.   KONKLUZJE DOTYCZĄCE BAT W ODNIESIENIU DO BIOLOGICZNEGO PRZETWARZANIA ODPADÓW

O ile nie stwierdzono inaczej, konkluzje dotyczące BAT przedstawione w sekcji 3 mają zastosowanie do biologicznego przetwarzania odpadów, a dodatkowo do ogólnych konkluzji dotyczących BAT w sekcji 1. Konkluzje dotyczące BAT w sekcji 3 nie mają zastosowania do przetwarzania odpadów płynnych na bazie wody.

3.1.   Ogólne konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do biologicznego przetwarzania odpadów

3.1.1.   Ogólna efektywność środowiskowa

BAT 33. Aby ograniczyć emisje odorów oraz poprawić ogólną efektywność środowiskową, w ramach BAT należy dokonywać selekcji odpadów dostarczonych do przetworzenia.

Opis

Technika ta polega na przeprowadzeniu procedur poprzedzających odbiór, odbioru i sortowania odpadów dostarczonych do przetworzenia (zob. BAT 2), aby zapewnić przydatność dostarczanych odpadów do ich przetwarzania, np. pod względem bilansu substancji biogennych, wilgoci lub toksycznych związków, które mogą ograniczać aktywność biologiczną.

3.1.2.   Emisje do powietrza

BAT 34. Aby ograniczyć emisje zorganizowane pyłu, związków organicznych oraz związków zapachowych, w tym H2S i NH3, do powietrza, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub ich kombinację.

| Technika | Opis |
| --- | --- |
| a. | Adsorpcja | Zob. sekcja 6.1. |
| b. | Filtr biologiczny | Zob. sekcja 6.1.
  Wstępne przetwarzanie gazów odlotowych przed filtrem biologicznym (np. przy pomocy wody lub płuczki kwasowej) może być potrzebne w przypadku wysokiej zawartości NH3 (np. 5–40 mg/Nm3) w celu kontrolowania pH środowiska i ograniczenia tworzenia N2O w filtrze biologicznym.
  Niektóre inne związki zapachowe (np. merkaptany, H2S) mogą powodować zakwaszanie mediów filtra biologicznego i wymagają użycia płuczki wodnej lub zasadowej do wstępnego przetwarzania gazów odlotowych przed filtrem biologicznym. |
| c. | Filtr tkaninowy | Zob. sekcja 6.1. Filtr tkaninowy wykorzystuje się w przypadku mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów. |
| d. | Utlenianie termiczne | Zob. sekcja 6.1. |
| e. | Oczyszczanie na mokro | Zob. sekcja 6.1. Płuczki wodne, kwasowe lub alkaliczne stosuje się w połączeniu z filtrem biologicznym, utlenianiem termicznym lub adsorpcją na węglu aktywnym. |

Technika

Opis

a.

Adsorpcja

Zob. sekcja 6.1.

b.

Filtr biologiczny

Zob. sekcja 6.1.

Wstępne przetwarzanie gazów odlotowych przed filtrem biologicznym (np. przy pomocy wody lub płuczki kwasowej) może być potrzebne w przypadku wysokiej zawartości NH3 (np. 5–40 mg/Nm3) w celu kontrolowania pH środowiska i ograniczenia tworzenia N2O w filtrze biologicznym.

Niektóre inne związki zapachowe (np. merkaptany, H2S) mogą powodować zakwaszanie mediów filtra biologicznego i wymagają użycia płuczki wodnej lub zasadowej do wstępnego przetwarzania gazów odlotowych przed filtrem biologicznym.

c.

Filtr tkaninowy

Zob. sekcja 6.1. Filtr tkaninowy wykorzystuje się w przypadku mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów.

d.

Utlenianie termiczne

Zob. sekcja 6.1.

e.

Oczyszczanie na mokro

Zob. sekcja 6.1. Płuczki wodne, kwasowe lub alkaliczne stosuje się w połączeniu z filtrem biologicznym, utlenianiem termicznym lub adsorpcją na węglu aktywnym.

Tabela 6.7

Poziomy emisji powiązane z najlepszymi dostępnymi technikami (BAT-AEL) w odniesieniu do zorganizowanych emisji NH3, odorów, pyłu i całkowitego LZO do powietrza z biologicznego przetwarzania odpadów

| Parametr | Jednostka | BAT-AEL
  (Średnia z okresu pobierania próbek) | Proces przetwarzania odpadów |
| --- | --- | --- | --- |
| NH3
   (41)
   (42) | mg/Nm3 | 0,3–20 | Wszystkie rodzaje biologicznego przetwarzania odpadów |
| Stężenie odorów (41)
   (42) | ouE/Nm3 | 200–1 000 |
| Pył | mg/Nm3 | 2–5 | Mechaniczno-biologiczne przetwarzanie odpadów |
| Całkowite LZO | mg/Nm3 | 5–40 (43) |

Parametr

Jednostka

BAT-AEL

(Średnia z okresu pobierania próbek)

Proces przetwarzania odpadów

NH3
   (41)
   (42)

mg/Nm3

0,3–20

Wszystkie rodzaje biologicznego przetwarzania odpadów

Stężenie odorów (41)
   (42)

ouE/Nm3

200–1 000

Pył

mg/Nm3

2–5

Mechaniczno-biologiczne przetwarzanie odpadów

Całkowite LZO

mg/Nm3

5–40 (43)

Powiązany monitoring opisano w BAT 8.

3.1.3.   Emisje do wody i zużycie wody

BAT 35. Aby ograniczyć wytwarzanie ścieków oraz zużycie wody, w ramach BAT należy stosować wszystkie wymienione powyżej techniki.

| Technika | Opis | Zastosowanie |
| --- | --- | --- |
| a. | Segregacja ścieków | Odcieki spływające z pryzm kompostu oddziela się od spływów powierzchniowych wód opadowych (zob. BAT 19f). | Możliwość ogólnego stosowania w nowych zespołach urządzeń.
  Możliwość ogólnego stosowania w istniejących zespołach urządzeń w ramach ograniczeń związanych z układami obiegu wody. |
| b. | Recyrkulacja wody | Recyrkulacja ścieków procesowych (np. z odwadniania płynnego produktu pofermentacyjnego w procesach beztlenowych) lub wykorzystanie jak największej ilości innych ścieków (np. skroplin wody, wody płuczącej, spływu powierzchniowego wód opadowych). Stopień recyrkulacji jest uwarunkowany bilansem wodnym zespołu urządzeń, zawartością zanieczyszczeń (np. metali ciężkich, soli, patogenów, związków zapachowych) lub charakterystyką ścieków (np. zawartość substancji biogennych). | Możliwość ogólnego stosowania. |
| c. | Ograniczenie powstawania odcieków do minimum | Optymalizacja zawartości wilgoci w odpadach w celu ograniczenia powstawania odcieków do minimum. | Możliwość ogólnego stosowania. |

Technika

Opis

Zastosowanie

a.

Segregacja ścieków

Odcieki spływające z pryzm kompostu oddziela się od spływów powierzchniowych wód opadowych (zob. BAT 19f).

Możliwość ogólnego stosowania w nowych zespołach urządzeń.

Możliwość ogólnego stosowania w istniejących zespołach urządzeń w ramach ograniczeń związanych z układami obiegu wody.

b.

Recyrkulacja wody

Recyrkulacja ścieków procesowych (np. z odwadniania płynnego produktu pofermentacyjnego w procesach beztlenowych) lub wykorzystanie jak największej ilości innych ścieków (np. skroplin wody, wody płuczącej, spływu powierzchniowego wód opadowych). Stopień recyrkulacji jest uwarunkowany bilansem wodnym zespołu urządzeń, zawartością zanieczyszczeń (np. metali ciężkich, soli, patogenów, związków zapachowych) lub charakterystyką ścieków (np. zawartość substancji biogennych).

Możliwość ogólnego stosowania.

c.

Ograniczenie powstawania odcieków do minimum

Optymalizacja zawartości wilgoci w odpadach w celu ograniczenia powstawania odcieków do minimum.

Możliwość ogólnego stosowania.

3.2.   Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do tlenowego przetwarzania odpadów

O ile nie stwierdzono inaczej, konkluzje dotyczące BAT przedstawione w niniejszej sekcji mają zastosowanie do tlenowego przetwarzania odpadów, a dodatkowo do ogólnych konkluzji dotyczących BAT w odniesieniu do biologicznego przetwarzania odpadów, o którym mowa w sekcji 3.1.

3.2.1.   Ogólna efektywność środowiskowa

BAT 36. Aby ograniczyć emisje do powietrza oraz poprawić ogólną efektywność środowiskową, w ramach BAT należy monitorować lub kontrolować kluczowe parametry odpadów i procesów.

Opis

Monitorowanie lub kontrola kluczowych parametrów odpadów i procesów, w tym:

| — | cech charakterystycznych odpadów dostarczonych do przetworzenia (np. stosunku C do N, wielkości cząstek), |
| --- | --- |

—

cech charakterystycznych odpadów dostarczonych do przetworzenia (np. stosunku C do N, wielkości cząstek),

| — | temperatury i wilgotności w różnych punktach pryzmy, |
| --- | --- |

—

temperatury i wilgotności w różnych punktach pryzmy,

| — | napowietrzenia pryzmy (np. częstotliwości przerzucania pryzmy, stężenia O2 lub CO2 w pryzmie, temperatury strumieni powietrza w przypadku wymuszonego napowietrzania), |
| --- | --- |

—

napowietrzenia pryzmy (np. częstotliwości przerzucania pryzmy, stężenia O2 lub CO2 w pryzmie, temperatury strumieni powietrza w przypadku wymuszonego napowietrzania),

| — | porowatości, wysokości i szerokości pryzmy. |
| --- | --- |

—

porowatości, wysokości i szerokości pryzmy.

Zastosowanie

Monitorowanie zawartości wilgoci w pryzmie nie ma zastosowania do zamkniętych procesów, gdy zidentyfikowano problemy związane ze zdrowiem lub bezpieczeństwem. W takim przypadku zawartość wilgoci można monitorować przed załadowaniem odpadów do etapu zamkniętego kompostowania i regulować po zakończeniu etapu zamkniętego kompostowania.

3.2.2.   Emisje odorów oraz emisje rozproszone do powietrza

BAT 37. Aby ograniczyć emisje rozproszone pyłów, odorów i bioaerozoli do powietrza z etapów przetwarzania na otwartej przestrzeni, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub obie te techniki.

| Technika | Opis | Zastosowanie |
| --- | --- | --- |
| a. | Zastosowanie przykryć z półprzepuszczalnych membran | Aktywne pryzmy kompostu pokrywa się półprzepuszczalnymi membranami. | Możliwość ogólnego stosowania. |
| b. | Przystosowanie działań do warunków meteorologicznych | Obejmuje to takie techniki, jak:






  — | Uwzględnianie warunków pogodowych oraz prognoz podczas podejmowania znaczących procesów technologicznych na otwartej przestrzeni. Dla przykładu unikanie tworzenia lub przerzucania pryzm, przesiewania lub rozdrabniania w przypadku niekorzystnych warunków meteorologicznych pod względem dyspersji emisji (np. gdy prędkość wiatru jest zbyt niska lub zbyt wysoka lub wiatr wieje w kierunku obiektów wrażliwych). |

Technika

Opis

Zastosowanie

a.

Zastosowanie przykryć z półprzepuszczalnych membran

Aktywne pryzmy kompostu pokrywa się półprzepuszczalnymi membranami.

Możliwość ogólnego stosowania.

b.

Przystosowanie działań do warunków meteorologicznych

Obejmuje to takie techniki, jak:

—

Uwzględnianie warunków pogodowych oraz prognoz podczas podejmowania znaczących procesów technologicznych na otwartej przestrzeni. Dla przykładu unikanie tworzenia lub przerzucania pryzm, przesiewania lub rozdrabniania w przypadku niekorzystnych warunków meteorologicznych pod względem dyspersji emisji (np. gdy prędkość wiatru jest zbyt niska lub zbyt wysoka lub wiatr wieje w kierunku obiektów wrażliwych).

| — | Układanie pryzm w taki sposób, aby jak najmniejsza powierzchnia masy kompostowej była wystawiona na podmuchy wiatru z kierunków przeważających w celu ograniczenia rozpraszanie zanieczyszczeń z powierzchni pryzmy. Pryzmy najlepiej jest umieszczać w najniżej położonych miejscach w obrębie ogólnego układu terenu obiektu. |
| --- | --- |

—

Układanie pryzm w taki sposób, aby jak najmniejsza powierzchnia masy kompostowej była wystawiona na podmuchy wiatru z kierunków przeważających w celu ograniczenia rozpraszanie zanieczyszczeń z powierzchni pryzmy. Pryzmy najlepiej jest umieszczać w najniżej położonych miejscach w obrębie ogólnego układu terenu obiektu.

Możliwość ogólnego stosowania.

3.3.   Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do beztlenowego przetwarzania odpadów

O ile nie stwierdzono inaczej, konkluzje dotyczące BAT przedstawione w niniejszej sekcji mają zastosowanie do beztlenowego przetwarzania odpadów, a dodatkowo do ogólnych konkluzji dotyczących BAT w odniesieniu do biologicznego przetwarzania odpadów, o którym mowa w sekcji 3.1.

3.3.1.   Emisje do powietrza

BAT 38. Aby ograniczyć emisje do powietrza oraz poprawić ogólną efektywność środowiskową, w ramach BAT należy monitorować lub kontrolować kluczowe parametry odpadów i procesów.

Opis

Wdrożenie ręcznego lub automatycznego systemu monitorowania w celu:

| — | zapewnienia stabilnego działania komory fermentacyjnej, |
| --- | --- |

—

zapewnienia stabilnego działania komory fermentacyjnej,

| — | ograniczenia do minimum trudności eksploatacyjnych, takich jak pienienie się, które mogą prowadzić do emisji odorów, |
| --- | --- |

—

ograniczenia do minimum trudności eksploatacyjnych, takich jak pienienie się, które mogą prowadzić do emisji odorów,

| — | zapewnienia wystarczająco wczesnego ostrzegania o awariach systemu, które mogą prowadzić do utraty szczelności i wybuchów. |
| --- | --- |

—

zapewnienia wystarczająco wczesnego ostrzegania o awariach systemu, które mogą prowadzić do utraty szczelności i wybuchów.

Obejmuje to monitorowanie lub kontrolę kluczowych parametrów odpadów i procesów, np.:

| — | pH i zasadowości zawartości komory fermentacyjnej, |
| --- | --- |

—

pH i zasadowości zawartości komory fermentacyjnej,

| — | temperatury pracy komory fermentacyjnej, |
| --- | --- |

—

temperatury pracy komory fermentacyjnej,

| — | wielkości hydraulicznego i organicznego ładunku doprowadzanego do komory fermentacyjnej, |
| --- | --- |

—

wielkości hydraulicznego i organicznego ładunku doprowadzanego do komory fermentacyjnej,

| — | stężenia lotnych kwasów tłuszczowych i amoniaku w komorze fermentacyjnej i produkcie pofermentacyjnym, |
| --- | --- |

—

stężenia lotnych kwasów tłuszczowych i amoniaku w komorze fermentacyjnej i produkcie pofermentacyjnym,

| — | ilości, składu (np. H2S) i ciśnienia biogazu, |
| --- | --- |

—

ilości, składu (np. H2S) i ciśnienia biogazu,

| — | poziomu cieczy i piany w komorze fermentacyjnej. |
| --- | --- |

—

poziomu cieczy i piany w komorze fermentacyjnej.

3.4.   Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów

O ile nie stwierdzono inaczej, konkluzje dotyczące BAT przedstawione w niniejszej sekcji mają zastosowanie do mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów, a dodatkowo do ogólnych konkluzji dotyczących BAT w odniesieniu do biologicznego przetwarzania odpadów, o którym mowa w sekcji 3.1.

Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do tlenowego przetwarzania odpadów (sekcja 3.2) oraz beztlenowego przetwarzania odpadów (sekcja 3.3) mają zastosowanie, w stosownych przypadkach, do mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów.

3.4.1.   Emisje do powietrza

BAT 39. Aby ograniczyć emisje do powietrza, w ramach BAT należy stosować obie poniższe techniki.

| Technika | Opis | Zastosowanie |
| --- | --- | --- |
| a. | Segregacja strumieni gazów odlotowych | Rozdzielenie całkowitego strumienia gazów odlotowych na strumienie gazów odlotowych o wysokiej zawartości substancji zanieczyszczających i strumienie gazów odlotowych o niskiej zawartości substancji zanieczyszczających, jak określono w wykazie, o którym mowa w BAT 3. | Możliwość ogólnego stosowania w nowych zespołach urządzeń.
  Możliwość ogólnego stosowania w istniejących zespołach urządzeń w ramach ograniczeń związanych z układem obiegów powietrza. |
| b. | Recyrkulacja gazów odlotowych | Recyrkulacja gazów odlotowych o niskiej zawartości substancji zanieczyszczających w procesie biologicznym, po którym następuje oczyszczanie gazów odlotowych dostosowane do stężenia substancji zanieczyszczających (zob. BAT 34).
  Wykorzystanie gazów odlotowych w procesie biologicznym może być ograniczone przez temperaturę gazów odlotowych lub zawartość substancji zanieczyszczających.
  Konieczne może być skroplenie pary wodnej zawartej w gazach odlotowych przed ich ponownym użyciem. W tym przypadku konieczne jest chłodzenie, a skroplona woda jest w miarę możliwości poddawana recyrkulacji (zob. BAT 35) lub oczyszczana przed zrzutem. |

Technika

Opis

Zastosowanie

a.

Segregacja strumieni gazów odlotowych

Rozdzielenie całkowitego strumienia gazów odlotowych na strumienie gazów odlotowych o wysokiej zawartości substancji zanieczyszczających i strumienie gazów odlotowych o niskiej zawartości substancji zanieczyszczających, jak określono w wykazie, o którym mowa w BAT 3.

Możliwość ogólnego stosowania w nowych zespołach urządzeń.

Możliwość ogólnego stosowania w istniejących zespołach urządzeń w ramach ograniczeń związanych z układem obiegów powietrza.

b.

Recyrkulacja gazów odlotowych

Recyrkulacja gazów odlotowych o niskiej zawartości substancji zanieczyszczających w procesie biologicznym, po którym następuje oczyszczanie gazów odlotowych dostosowane do stężenia substancji zanieczyszczających (zob. BAT 34).

Wykorzystanie gazów odlotowych w procesie biologicznym może być ograniczone przez temperaturę gazów odlotowych lub zawartość substancji zanieczyszczających.

Konieczne może być skroplenie pary wodnej zawartej w gazach odlotowych przed ich ponownym użyciem. W tym przypadku konieczne jest chłodzenie, a skroplona woda jest w miarę możliwości poddawana recyrkulacji (zob. BAT 35) lub oczyszczana przed zrzutem.

4.   KONKLUZJE DOTYCZĄCE BAT W ODNIESIENIU DO FIZYCZNO-CHEMICZNEGO PRZETWARZANIA ODPADÓW

O ile nie stwierdzono inaczej, konkluzje dotyczące BAT przedstawione w sekcji 4 mają zastosowanie do fizyczno-chemicznego przetwarzania odpadów, a dodatkowo do ogólnych konkluzji dotyczących BAT w sekcji 1.

4.1.   Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do fizyczno-chemicznego przetwarzania odpadów stałych lub półpłynnych

4.1.1.   Ogólna efektywność środowiskowa

BAT 40. Aby poprawić ogólną efektywność środowiskową, w ramach BAT należy monitorować odpady dostarczone do przetworzenia w ramach procedur poprzedzających odbiór oraz procedur odbioru (zob. BAT 2).

Opis

Monitorowanie odpadów dostarczonych do przetworzenia, np. pod względem:

| — | zawartości substancji organicznych, środków utleniających, metali (np. rtęci), soli, związków zapachowych, |
| --- | --- |

—

zawartości substancji organicznych, środków utleniających, metali (np. rtęci), soli, związków zapachowych,

| — | potencjału wytwarzania H2 po zmieszaniu pozostałości oczyszczania gazów spalinowych z wodą, np. popiołów lotnych. |
| --- | --- |

—

potencjału wytwarzania H2 po zmieszaniu pozostałości oczyszczania gazów spalinowych z wodą, np. popiołów lotnych.

4.1.2.   Emisje do powietrza

BAT 41. Aby ograniczyć emisje pyłu, związków organicznych oraz NH3 do powietrza, w ramach BAT należy stosować BAT 14d oraz jedną z poniższych technik lub ich kombinację.

| Technika | Opis |
| --- | --- |
| a. | Adsorpcja | Zob. sekcja 6.1. |
| b. | Filtr biologiczny |
| c. | Filtr tkaninowy |
| d. | Oczyszczanie na mokro |

Technika

Opis

a.

Adsorpcja

Zob. sekcja 6.1.

b.

Filtr biologiczny

c.

Filtr tkaninowy

d.

Oczyszczanie na mokro

Tabela 6.8

Poziomy emisji powiązane z najlepszymi dostępnymi technikami (BAT–AEL) w odniesieniu do emisji zorganizowanych pyłu do powietrza z fizyczno-chemicznego przetwarzania odpadów stałych lub półpłynnych

| Parametr | Jednostka | BAT-AEL
  (Średnia z okresu pobierania próbek) |
| --- | --- | --- |
| Pył | mg/Nm3 | 2–5 |

Parametr

Jednostka

BAT-AEL

(Średnia z okresu pobierania próbek)

Pył

mg/Nm3

2–5

Powiązany monitoring opisano w BAT 8.

4.2.   Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do powtórnej rafinacji oleju odpadowego

4.2.1.   Ogólna efektywność środowiskowa

BAT 42. Aby poprawić ogólną efektywność środowiskową, w ramach BAT należy monitorować odpady dostarczone do przetworzenia w ramach procedur poprzedzających odbiór oraz procedur odbioru (zob. BAT 2).

Opis

Monitorowanie odpadów dostarczonych do przetworzenia pod względem zawartości związków chloru (np. chlorowanych rozpuszczalników lub PCB).

BAT 43. Aby ograniczyć ilość odpadów wysyłanych do unieszkodliwienia, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub obie te techniki.

| Technika | Opis |
| --- | --- |
| a. | Odzysk materiałów | Wykorzystanie pozostałości organicznych z destylacji próżniowej, ekstrakcji rozpuszczalnikiem, wyparek cienkowarstwowych itp. w produktach asfaltowych itp. |
| b. | Odzysk energii | Wykorzystanie pozostałości organicznych z destylacji próżniowej, ekstrakcji rozpuszczalnikiem, wyparek cienkowarstwowych itp. w celu odzyskiwania energii. |

Technika

Opis

a.

Odzysk materiałów

Wykorzystanie pozostałości organicznych z destylacji próżniowej, ekstrakcji rozpuszczalnikiem, wyparek cienkowarstwowych itp. w produktach asfaltowych itp.

b.

Odzysk energii

Wykorzystanie pozostałości organicznych z destylacji próżniowej, ekstrakcji rozpuszczalnikiem, wyparek cienkowarstwowych itp. w celu odzyskiwania energii.

4.2.2.   Emisje do powietrza

BAT 44. Aby ograniczyć emisje związków organicznych do powietrza, w ramach BAT należy stosować BAT 14d oraz jedną z poniższych technik lub ich kombinację.

| Technika | Opis |
| --- | --- |
| a. | Adsorpcja | Zob. sekcja 6.1. |
| b. | Utlenianie termiczne | Zob. sekcja 6.1. Obejmuje to przypadki, w których gazy odlotowe są odprowadzane do pieca procesowego lub kotła. |
| c. | Oczyszczanie na mokro | Zob. sekcja 6.1. |

Technika

Opis

a.

Adsorpcja

Zob. sekcja 6.1.

b.

Utlenianie termiczne

Zob. sekcja 6.1. Obejmuje to przypadki, w których gazy odlotowe są odprowadzane do pieca procesowego lub kotła.

c.

Oczyszczanie na mokro

Zob. sekcja 6.1.

Zastosowanie ma poziom emisji powiązany z najlepszymi dostępnymi technikami określony w sekcji 4.5.

Powiązany monitoring opisano w BAT 8.

4.3.   Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do fizyczno-chemicznego przetwarzania odpadów kalorycznych

4.3.1.   Emisje do powietrza

BAT 45. Aby ograniczyć emisje związków organicznych do powietrza, w ramach BAT należy stosować BAT 14d oraz jedną z poniższych technik lub ich kombinację.

| Technika | Opis |
| --- | --- |
| a. | Adsorpcja | Zob. sekcja 6.1. |
| b. | Kondensacja kriogeniczna |
| c. | Utlenianie termiczne |
| d. | Oczyszczanie na mokro |

Technika

Opis

a.

Adsorpcja

Zob. sekcja 6.1.

b.

Kondensacja kriogeniczna

c.

Utlenianie termiczne

d.

Oczyszczanie na mokro

Zastosowanie ma poziom emisji powiązany z najlepszymi dostępnymi technikami określony w sekcji 4.5.

Powiązany monitoring opisano w BAT 8.

4.4.   Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do regeneracji zużytych rozpuszczalników

4.4.1.   Ogólna efektywność środowiskowa

BAT 46. W celu poprawy ogólnej efektywności środowiskowej regeneracji zużytych rozpuszczalników w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub obie te techniki.

| Technika | Opis | Zastosowanie |
| --- | --- | --- |
| a. | Odzysk materiałów | Rozpuszczalniki odzyskuje się z pozostałości po destylacji przez odparowanie. | Możliwość zastosowania może być ograniczona w przypadku nadmiernego zapotrzebowania na energię w odniesieniu do odzyskanej ilości rozpuszczalnika. |
| b. | Odzysk energii | Pozostałości z destylacji wykorzystuje się do odzyskiwania energii. | Możliwość ogólnego stosowania. |

Technika

Opis

Zastosowanie

a.

Odzysk materiałów

Rozpuszczalniki odzyskuje się z pozostałości po destylacji przez odparowanie.

Możliwość zastosowania może być ograniczona w przypadku nadmiernego zapotrzebowania na energię w odniesieniu do odzyskanej ilości rozpuszczalnika.

b.

Odzysk energii

Pozostałości z destylacji wykorzystuje się do odzyskiwania energii.

Możliwość ogólnego stosowania.

4.4.2.   Emisje do powietrza

BAT 47. Aby ograniczyć emisje związków organicznych do powietrza, w ramach BAT należy stosować BAT 14d oraz kombinację poniższych technik.

| Technika | Opis | Zastosowanie |
| --- | --- | --- |
| a. | Recyrkulacja gazów odlotowych z procesu technologicznego w kotle parowym | Gazy odlotowe z procesu technologicznego z chłodnic są odprowadzane do kotła parowego zasilającego zespół urządzeń. | Może nie mieć zastosowania do przetwarzania odpadowych rozpuszczalników chlorowcoorganicznych w celu uniknięcia wytwarzania i emisji PCB lub PCDD/F. |
| b. | Adsorpcja | Zob. sekcja 6.1. | Mogą występować ograniczenia w możliwości zastosowania tej techniki ze względów bezpieczeństwa (np. złoża węgla aktywowanego mają tendencję do samozapłonu po nasyceniu ketonami). |
| c. | Utlenianie termiczne | Zob. sekcja 6.1. | Może nie mieć zastosowania do przetwarzania odpadowych rozpuszczalników chlorowcoorganicznych w celu uniknięcia wytwarzania i emisji PCB lub PCDD/F. |
| d. | Kondensacja lub kondensacja kriogeniczna | Zob. sekcja 6.1. | Możliwość ogólnego stosowania. |
| e. | Oczyszczanie na mokro | Zob. sekcja 6.1. | Możliwość ogólnego stosowania. |

Technika

Opis

Zastosowanie

a.

Recyrkulacja gazów odlotowych z procesu technologicznego w kotle parowym

Gazy odlotowe z procesu technologicznego z chłodnic są odprowadzane do kotła parowego zasilającego zespół urządzeń.

Może nie mieć zastosowania do przetwarzania odpadowych rozpuszczalników chlorowcoorganicznych w celu uniknięcia wytwarzania i emisji PCB lub PCDD/F.

b.

Adsorpcja

Zob. sekcja 6.1.

Mogą występować ograniczenia w możliwości zastosowania tej techniki ze względów bezpieczeństwa (np. złoża węgla aktywowanego mają tendencję do samozapłonu po nasyceniu ketonami).

c.

Utlenianie termiczne

Zob. sekcja 6.1.

Może nie mieć zastosowania do przetwarzania odpadowych rozpuszczalników chlorowcoorganicznych w celu uniknięcia wytwarzania i emisji PCB lub PCDD/F.

d.

Kondensacja lub kondensacja kriogeniczna

Zob. sekcja 6.1.

Możliwość ogólnego stosowania.

e.

Oczyszczanie na mokro

Zob. sekcja 6.1.

Możliwość ogólnego stosowania.

Zastosowanie ma poziom emisji powiązany z najlepszymi dostępnymi technikami określony w sekcji 4.5.

Powiązany monitoring opisano w BAT 8.

4.5.   Poziom emisji powiązany z najlepszymi dostępnymi technikami w odniesieniu do emisji związków organicznych z powtórnej rafinacji oleju odpadowego, fizyczno-chemicznego przetwarzania odpadów kalorycznych oraz regeneracji zużytych rozpuszczalników do powietrza

Tabela 6.9

Poziomy emisji powiązane z najlepszymi dostępnymi technikami (BAT–AEL) w odniesieniu do emisji zorganizowanych całkowitego LZO z powtórnej rafinacji oleju odpadowego, fizyczno-chemicznego przetwarzania odpadów kalorycznych oraz regeneracji zużytych rozpuszczalników do powietrza

| Parametr | Jednostka | BAT-AEL (44)

  (Średnia z okresu pobierania próbek) |
| --- | --- | --- |
| Całkowite LZO | mg/Nm3 | 5–30 |

Parametr

Jednostka

BAT-AEL (44)

(Średnia z okresu pobierania próbek)

Całkowite LZO

mg/Nm3

5–30

4.6.   Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do termicznego przetwarzania zużytego węgla aktywnego, katalizatorów odpadowych i wydobytej, zanieczyszczonej gleby

4.6.1.   Ogólna efektywność środowiskowa

BAT 48. W celu poprawy ogólnej efektywności środowiskowej termicznego przetwarzania zużytego węgla aktywnego, katalizatorów odpadowych i wydobytej, zanieczyszczonej gleby w ramach BAT stosuje się wszystkie wymienione poniżej techniki.

| Technika | Opis | Zastosowanie |
| --- | --- | --- |
| a. | Odzysk ciepła z gazu wylotowego z pieca | Odzyskane ciepło można wykorzystać na przykład do wstępnego ogrzewania powietrza do spalania lub do wytwarzania pary, którą wykorzystuje się również do reaktywacji zużytego węgla aktywowanego. | Możliwość ogólnego stosowania. |
| b. | Piec ogrzewany pośrednio | Piec ogrzewany pośrednio stosuje się w celu uniknięcia kontaktu między zawartością pieca a gazami spalinowymi z palnika (palników). | Piece ogrzewany pośrednio są zwykle wykonane z metalowej rury, w związku z czym możliwość zastosowania może być ograniczona z powodu problemów związanych z korozją.
  Mogą również istnieć ograniczenia ekonomiczne dla modernizacji istniejących zespołów urządzeń. |
| c. | Techniki zintegrowane z procesem mające na celu redukcję emisji do powietrza | Obejmuje to następujące techniki:






  — | kontrola temperatury pieca i prędkości obrotowej pieca obrotowego, |

Technika

Opis

Zastosowanie

a.

Odzysk ciepła z gazu wylotowego z pieca

Odzyskane ciepło można wykorzystać na przykład do wstępnego ogrzewania powietrza do spalania lub do wytwarzania pary, którą wykorzystuje się również do reaktywacji zużytego węgla aktywowanego.

Możliwość ogólnego stosowania.

b.

Piec ogrzewany pośrednio

Piec ogrzewany pośrednio stosuje się w celu uniknięcia kontaktu między zawartością pieca a gazami spalinowymi z palnika (palników).

Piece ogrzewany pośrednio są zwykle wykonane z metalowej rury, w związku z czym możliwość zastosowania może być ograniczona z powodu problemów związanych z korozją.

Mogą również istnieć ograniczenia ekonomiczne dla modernizacji istniejących zespołów urządzeń.

c.

Techniki zintegrowane z procesem mające na celu redukcję emisji do powietrza

Obejmuje to następujące techniki:

—

kontrola temperatury pieca i prędkości obrotowej pieca obrotowego,

| — | dobór paliwa, |
| --- | --- |

—

dobór paliwa,

| — | wykorzystanie szczelnego pieca lub praca pieca pod zmniejszonym ciśnieniem w celu uniknięcia emisji rozproszonych do powietrza. |
| --- | --- |

—

wykorzystanie szczelnego pieca lub praca pieca pod zmniejszonym ciśnieniem w celu uniknięcia emisji rozproszonych do powietrza.

Możliwość ogólnego stosowania.

4.6.2.   Emisje do powietrza

BAT 49. Aby ograniczyć emisje HCl, HF, pyłu oraz związków organicznych do powietrza, w ramach BAT należy stosować BAT 14d oraz jedną z poniższych technik lub ich kombinację.

| Technika | Opis |
| --- | --- |
| a. | Cyklon | Zob. sekcja 6.1. Technikę tę stosuje się w kombinacji z innymi technikami redukcji emisji. |
| b. | Elektrofiltr (ESP) | Zob. sekcja 6.1. |
| c. | Filtr tkaninowy |
| d. | Oczyszczanie na mokro |
| e. | Adsorpcja |
| f. | Kondensacja |
| g. | Utlenianie termiczne (45) |

Technika

Opis

a.

Cyklon

Zob. sekcja 6.1. Technikę tę stosuje się w kombinacji z innymi technikami redukcji emisji.

b.

Elektrofiltr (ESP)

Zob. sekcja 6.1.

c.

Filtr tkaninowy

d.

Oczyszczanie na mokro

e.

Adsorpcja

f.

Kondensacja

g.

Utlenianie termiczne (45)

Powiązany monitoring opisano w BAT 8.

4.7.   Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do czyszczenia wodą wydobytej zanieczyszczonej gleby

4.7.1.   Emisje do powietrza

BAT 50. Aby ograniczyć emisje do powietrza pyłu oraz związków organicznych pochodzących z etapów magazynowania, postępowania i czyszczenia, w ramach BAT należy stosować BAT 14d oraz jedną z poniższych technik lub ich kombinację.

| Technika | Opis |
| --- | --- |
| a. | Adsorpcja | Zob. sekcja 6.1. |
| b. | Filtr tkaninowy |
| c. | Oczyszczanie na mokro |

Technika

Opis

a.

Adsorpcja

Zob. sekcja 6.1.

b.

Filtr tkaninowy

c.

Oczyszczanie na mokro

Powiązany monitoring opisano w BAT 8.

4.8.   Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do dekontaminacji sprzętu zawierającego PCB

4.8.1.   Ogólna efektywność środowiskowa

BAT 51. W celu poprawy ogólnej efektywności środowiskowej i ograniczenia emisji zorganizowanych PCB oraz związków organicznych do powietrza w ramach BAT stosuje się wszystkie poniższe techniki.

| Technika | Opis |
| --- | --- |
| a. | Pokrywanie powłokami obszarów magazynowania i przetwarzania | Obejmuje to następujące techniki:






  — | powłoka żywiczna nałożona na betonową podłogę całego obszaru magazynowania i przetwarzania. |

Technika

Opis

a.

Pokrywanie powłokami obszarów magazynowania i przetwarzania

Obejmuje to następujące techniki:

—

powłoka żywiczna nałożona na betonową podłogę całego obszaru magazynowania i przetwarzania.

b.

Wdrożenie zasad dostępu personelu, aby zapobiec rozproszeniu zanieczyszczeń

Obejmuje to następujące techniki:

| — | punkty dostępu do obszarów magazynowania i przetwarzania są zamknięte, |
| --- | --- |

—

punkty dostępu do obszarów magazynowania i przetwarzania są zamknięte,

| — | wymagane są specjalne kwalifikacje, aby uzyskać dostęp do obszaru, na którym składuje się lub obsługuje zanieczyszczony sprzęt, |
| --- | --- |

—

wymagane są specjalne kwalifikacje, aby uzyskać dostęp do obszaru, na którym składuje się lub obsługuje zanieczyszczony sprzęt,

| — | oddzielne „czyste” i „brudne” szatnie do zakładania i zdejmowania indywidualnego stroju ochronnego. |
| --- | --- |

—

oddzielne „czyste” i „brudne” szatnie do zakładania i zdejmowania indywidualnego stroju ochronnego.

c.

Zoptymalizowane czyszczenie i odwadnianie urządzeń

Obejmuje to następujące techniki:

| — | zewnętrzne powierzchnie zanieczyszczonych urządzeń czyści się anionowym detergentem, |
| --- | --- |

—

zewnętrzne powierzchnie zanieczyszczonych urządzeń czyści się anionowym detergentem,

| — | urządzenia opróżnia się za pomocą pompy lub pod obniżonym ciśnieniem, a nie grawitacyjnie, |
| --- | --- |

—

urządzenia opróżnia się za pomocą pompy lub pod obniżonym ciśnieniem, a nie grawitacyjnie,

| — | określa się i stosuje procedury napełniania, opróżniania i podłączania (odłączania) naczynia wytwarzającego podciśnienie, |
| --- | --- |

—

określa się i stosuje procedury napełniania, opróżniania i podłączania (odłączania) naczynia wytwarzającego podciśnienie,

| — | zapewnia się długi czas odwadniania (co najmniej 12 godzin), aby uniknąć ociekania zanieczyszczonej cieczy w trakcie dalszego przetwarzania po oddzieleniu rdzenia od obudowy transformatora elektrycznego. |
| --- | --- |

—

zapewnia się długi czas odwadniania (co najmniej 12 godzin), aby uniknąć ociekania zanieczyszczonej cieczy w trakcie dalszego przetwarzania po oddzieleniu rdzenia od obudowy transformatora elektrycznego.

d.

Kontrola i monitorowanie emisji do powietrza

Obejmuje to następujące techniki:

| — | powietrze z obszaru dekontaminacji jest odbierane i oczyszczane na filtrach z węglem aktywnym, |
| --- | --- |

—

powietrze z obszaru dekontaminacji jest odbierane i oczyszczane na filtrach z węglem aktywnym,

| — | wydech pompy próżniowej wymieniony w technice c. powyżej jest połączony z systemem redukcji emisji typu „końca rury” (np. spalarnią wysokotemperaturową, systemem utleniania termicznego lub adsorpcji na węglu aktywnym), |
| --- | --- |

—

wydech pompy próżniowej wymieniony w technice c. powyżej jest połączony z systemem redukcji emisji typu „końca rury” (np. spalarnią wysokotemperaturową, systemem utleniania termicznego lub adsorpcji na węglu aktywnym),

| — | emisje zorganizowane są monitorowane (zob. BAT 8), |
| --- | --- |

—

emisje zorganizowane są monitorowane (zob. BAT 8),

| — | monitoruje się potencjalną depozycję atmosferyczną PCB (np. za pomocą pomiarów fizykochemicznych lub biomonitoringu). |
| --- | --- |

—

monitoruje się potencjalną depozycję atmosferyczną PCB (np. za pomocą pomiarów fizykochemicznych lub biomonitoringu).

e.

Unieszkodliwianie pozostałości po przetwarzaniu odpadów

Obejmuje to następujące techniki:

| — | porowate, zanieczyszczone części transformatora elektrycznego (drewno i papier) wysyła się do spalenia w wysokiej temperaturze, |
| --- | --- |

—

porowate, zanieczyszczone części transformatora elektrycznego (drewno i papier) wysyła się do spalenia w wysokiej temperaturze,

| — | PCB w olejach są niszczone (np. w procesach odchlorowania, uwodorniania, solwatowanego elektronu, spalania w wysokiej temperaturze). |
| --- | --- |

—

PCB w olejach są niszczone (np. w procesach odchlorowania, uwodorniania, solwatowanego elektronu, spalania w wysokiej temperaturze).

f.

Odzysk rozpuszczalnika, gdy stosuje się czyszczenie rozpuszczalnikiem

Rozpuszczalnik organiczny zostaje zebrany i poddany destylacji w celu ponownego użycia w procesie.

Powiązany monitoring opisano w BAT 8.

5.   KONKLUZJE DOTYCZĄCE BAT W ODNIESIENIU DO OCZYSZCZANIA ODPADÓW PŁYNNYCH NA BAZIE WODY

O ile nie stwierdzono inaczej, konkluzje dotyczące BAT przedstawione w sekcji 5 mają zastosowanie do oczyszczania odpadów płynnych na bazie wody, a dodatkowo do ogólnych konkluzji dotyczących BAT w sekcji 1.

5.1.   Ogólna efektywność środowiskowa

BAT 52. Aby poprawić ogólną efektywność środowiskową, w ramach BAT należy monitorować odpady dostarczone do przetworzenia w ramach procedur poprzedzających odbiór oraz procedur odbioru (zob. BAT 2).

Opis

Monitorowanie odpadów dostarczonych do przetworzenia, np. pod względem:

| — | bioeliminacji (np. BZT, stosunek BZT do ChZT, test Zahn-Wellensa, biologiczny potencjał inhibicyjny (np. hamowanie oddychania osadu czynnego)), |
| --- | --- |

—

bioeliminacji (np. BZT, stosunek BZT do ChZT, test Zahn-Wellensa, biologiczny potencjał inhibicyjny (np. hamowanie oddychania osadu czynnego)),

| — | wykonalności rozbicia emulsji, np. za pomocą badań w skali laboratoryjnej. |
| --- | --- |

—

wykonalności rozbicia emulsji, np. za pomocą badań w skali laboratoryjnej.

5.2.   Emisje do powietrza

BAT 53. Aby ograniczyć emisje HCl, NH3 oraz związków organicznych do powietrza, w ramach BAT należy stosować BAT 14d oraz jedną z poniższych technik lub ich kombinację.

| Technika | Opis |
| --- | --- |
| a. | Adsorpcja | Zob. sekcja 6.1. |
| b. | Filtr biologiczny |
| c. | Utlenianie termiczne |
| d. | Oczyszczanie na mokro |

Technika

Opis

a.

Adsorpcja

Zob. sekcja 6.1.

b.

Filtr biologiczny

c.

Utlenianie termiczne

d.

Oczyszczanie na mokro

Tabela 6.10

Poziomy emisji powiązane z najlepszymi dostępnymi technikami (BAT–AEL) w odniesieniu do emisji zorganizowanych HCl i całkowitego LZO do powietrza z oczyszczania odpadów płynnych na bazie wody

| Parametr | Jednostka | BAT-AEL (46)

  (Średnia z okresu pobierania próbek) |
| --- | --- | --- |
| Chlorowodór (HCl) | mg/Nm3 | 1–5 |
| Całkowite LZO | 3–20 (47) |

Parametr

Jednostka

BAT-AEL (46)

(Średnia z okresu pobierania próbek)

Chlorowodór (HCl)

mg/Nm3

1–5

Całkowite LZO

3–20 (47)

Powiązany monitoring opisano w BAT 8.

6.   OPIS TECHNIK

6.1.   Emisje zorganizowane do powietrza

| Technika | Typowe substancje zanieczyszczające poddawane redukcji | Opis |
| --- | --- | --- |
| Adsorpcja | Rtęć, lotne związki organiczne, siarkowodór, związki zapachowe | Adsorpcja jest heterogeniczną reakcją, w której cząsteczki gazu są zatrzymywane na powierzchni stałej lub ciekłej, na której określone związki osiadają chętniej niż inne i w ten sposób usuwa je ze ścieków oczyszczonych. Gdy możliwości adsorpcyjne danej powierzchni zostaną przekroczone, adsorbent zostaje zastąpiony lub adsorbowana zawartość zostaje poddana desorpcji w ramach regeneracji adsorbentu. W przypadku desorpcji zanieczyszczenia zazwyczaj mają wyższe stężenie i można je odzyskać lub unieszkodliwić. Najbardziej rozpowszechnionym adsorbentem jest ziarnisty węgiel aktywny. |
| Filtr biologiczny | Amoniak, siarkowodór, lotne związki organiczne, związki zapachowe | Strumień gazów odlotowych przepuszcza się przez złoże materiału organicznego (takiego jak torf, wrzos, kompost, korzenie, kora drzew, drewno iglaste i różne kombinacje) lub materiału obojętnego (takiego jak ił, węgiel aktywny i poliuretan), w którym jest on biologicznie utleniany przez naturalnie występujące tam mikroorganizmy do dwutlenku węgla, wody, soli nieorganicznych i biomasy.
  Filtr biologiczny projektuje się z uwzględnieniem rodzaju lub rodzajów odpadów dostarczanych do przetworzenia. Dokonuje się wyboru odpowiedniego materiału wypełnienia, np. pod względem pojemności wodnej gleby, gęstości objętościowej, porowatości, integralności strukturalnej. Ważna jest również odpowiednia wysokość i powierzchnia złoża filtra. Filtr biologiczny podłącza się do odpowiedniego systemu wentylacji i cyrkulacji powietrza w celu zapewnienia równomiernego rozkładu powietrza w wypełnieniu i wystarczającego czasu przebywania gazu odlotowego w złożu. |
| Kondensacja i kondensacja kriogeniczna | Lotne związki organiczne | Kondensacja jest techniką, która eliminuje opary rozpuszczalników ze strumienia gazów odlotowych poprzez obniżanie temperatury poniżej ich punktu rosy. W przypadku kondensacji kriogenicznej temperaturę roboczą można obniżyć do – 120 °C, ale w praktyce często wynosi ona od – 40 °C do – 80 °C w urządzeniu kondensacyjnym. Kondensacja kriogeniczna może poradzić sobie ze wszystkimi LZO i lotnymi nieorganicznymi substancjami zanieczyszczającymi, niezależnie od ich indywidualnej prężności pary. Niskie temperatury umożliwiają bardzo wysoką efektywność kondensacji, co czyni ją odpowiednią techniką ostatecznej eliminacji emisji LZO. |
| Cyklon | Pył | Filtry cyklonowe są używane do usuwania cięższych cząstek stałych, które „wypadają”, ponieważ gazy odlotowe zmusza się do ruchu obrotowego przed opuszczeniem separatora.
  Cyklony są używane do eliminowania materiału w postaci cząstek stałych, głównie PM10. |
| Elektrofiltr (ESP) | Pył | Działanie elektrofiltrów polega na tym, że cząsteczkom nadawany jest ładunek elektryczny, co pozwala oddzielić je pod wpływem pola elektrycznego. Elektrofiltry mogą działać w bardzo różnych warunkach. W elektrofiltrze suchym zebrany materiał jest mechanicznie usuwany (np. przez wytrząsanie, wibracje, powietrze sprężone), natomiast w elektrofiltrze mokrym jest wypłukiwany odpowiednim płynem, zwykle wodą. |
| Filtr tkaninowy | Pył | Filtry tkaninowe, nazywane często filtrami workowymi, są wykonane z porowatej tkaniny lub filcu, przez które przepuszcza się gazy w celu usunięcia cząsteczek pyłu. Zastosowanie filtra tkaninowego wiąże się z koniecznością doboru tkaniny, która będzie odpowiadała cechom charakterystycznym gazów odlotowych i maksymalnej temperaturze pracy. |
| Filtr HEPA | Pył | Filtry HEPA (wysokosprawne filtry powietrza) są filtrami absolutnymi. Materiał filtracyjny składa się z papieru lub matowionego włókna szklanego o dużej gęstości upakowania. Strumień gazów odlotowych przepuszcza się przez materiał filtracyjny, na którym zatrzymywane są cząstki stałe. |
| Utlenianie termiczne | Lotne związki organiczne | Utlenianie gazów palnych i substancji zapachowych w strumieniu gazów odlotowych poprzez podgrzewanie mieszanki zanieczyszczeń z powietrzem lub tlenem do temperatury wyższej niż temperatura samozapłonu w komorze spalania oraz poprzez utrzymywanie wysokiej temperatury spalania wystarczająco długo, aby zakończyć proces spalania, uzyskując dwutlenek węgla i wodę. |
| Oczyszczanie na mokro | Pył, lotne związki organiczne, gazowe związki kwasowe (płuczka zasadowa), gazowe związki zasadowe (płuczka kwasowa) | Usunięcie zanieczyszczeń w formie gazu lub cząstek stałych ze strumienia gazu przez przeniesienie masy do płynnego rozpuszczalnika, którym często jest woda lub roztwór wodny Technika ta może obejmować reakcję chemiczną (np. w płuczce gazowej lub zasadowej). W niektórych przypadkach istnieje możliwość odzyskania związków z rozpuszczalnika. |

Technika

Typowe substancje zanieczyszczające poddawane redukcji

Opis

Adsorpcja

Rtęć, lotne związki organiczne, siarkowodór, związki zapachowe

Adsorpcja jest heterogeniczną reakcją, w której cząsteczki gazu są zatrzymywane na powierzchni stałej lub ciekłej, na której określone związki osiadają chętniej niż inne i w ten sposób usuwa je ze ścieków oczyszczonych. Gdy możliwości adsorpcyjne danej powierzchni zostaną przekroczone, adsorbent zostaje zastąpiony lub adsorbowana zawartość zostaje poddana desorpcji w ramach regeneracji adsorbentu. W przypadku desorpcji zanieczyszczenia zazwyczaj mają wyższe stężenie i można je odzyskać lub unieszkodliwić. Najbardziej rozpowszechnionym adsorbentem jest ziarnisty węgiel aktywny.

Filtr biologiczny

Amoniak, siarkowodór, lotne związki organiczne, związki zapachowe

Strumień gazów odlotowych przepuszcza się przez złoże materiału organicznego (takiego jak torf, wrzos, kompost, korzenie, kora drzew, drewno iglaste i różne kombinacje) lub materiału obojętnego (takiego jak ił, węgiel aktywny i poliuretan), w którym jest on biologicznie utleniany przez naturalnie występujące tam mikroorganizmy do dwutlenku węgla, wody, soli nieorganicznych i biomasy.

Filtr biologiczny projektuje się z uwzględnieniem rodzaju lub rodzajów odpadów dostarczanych do przetworzenia. Dokonuje się wyboru odpowiedniego materiału wypełnienia, np. pod względem pojemności wodnej gleby, gęstości objętościowej, porowatości, integralności strukturalnej. Ważna jest również odpowiednia wysokość i powierzchnia złoża filtra. Filtr biologiczny podłącza się do odpowiedniego systemu wentylacji i cyrkulacji powietrza w celu zapewnienia równomiernego rozkładu powietrza w wypełnieniu i wystarczającego czasu przebywania gazu odlotowego w złożu.

Kondensacja i kondensacja kriogeniczna

Lotne związki organiczne

Kondensacja jest techniką, która eliminuje opary rozpuszczalników ze strumienia gazów odlotowych poprzez obniżanie temperatury poniżej ich punktu rosy. W przypadku kondensacji kriogenicznej temperaturę roboczą można obniżyć do – 120 °C, ale w praktyce często wynosi ona od – 40 °C do – 80 °C w urządzeniu kondensacyjnym. Kondensacja kriogeniczna może poradzić sobie ze wszystkimi LZO i lotnymi nieorganicznymi substancjami zanieczyszczającymi, niezależnie od ich indywidualnej prężności pary. Niskie temperatury umożliwiają bardzo wysoką efektywność kondensacji, co czyni ją odpowiednią techniką ostatecznej eliminacji emisji LZO.

Cyklon

Pył

Filtry cyklonowe są używane do usuwania cięższych cząstek stałych, które „wypadają”, ponieważ gazy odlotowe zmusza się do ruchu obrotowego przed opuszczeniem separatora.

Cyklony są używane do eliminowania materiału w postaci cząstek stałych, głównie PM10.

Elektrofiltr (ESP)

Pył

Działanie elektrofiltrów polega na tym, że cząsteczkom nadawany jest ładunek elektryczny, co pozwala oddzielić je pod wpływem pola elektrycznego. Elektrofiltry mogą działać w bardzo różnych warunkach. W elektrofiltrze suchym zebrany materiał jest mechanicznie usuwany (np. przez wytrząsanie, wibracje, powietrze sprężone), natomiast w elektrofiltrze mokrym jest wypłukiwany odpowiednim płynem, zwykle wodą.

Filtr tkaninowy

Pył

Filtry tkaninowe, nazywane często filtrami workowymi, są wykonane z porowatej tkaniny lub filcu, przez które przepuszcza się gazy w celu usunięcia cząsteczek pyłu. Zastosowanie filtra tkaninowego wiąże się z koniecznością doboru tkaniny, która będzie odpowiadała cechom charakterystycznym gazów odlotowych i maksymalnej temperaturze pracy.

Filtr HEPA

Pył

Filtry HEPA (wysokosprawne filtry powietrza) są filtrami absolutnymi. Materiał filtracyjny składa się z papieru lub matowionego włókna szklanego o dużej gęstości upakowania. Strumień gazów odlotowych przepuszcza się przez materiał filtracyjny, na którym zatrzymywane są cząstki stałe.

Utlenianie termiczne

Lotne związki organiczne

Utlenianie gazów palnych i substancji zapachowych w strumieniu gazów odlotowych poprzez podgrzewanie mieszanki zanieczyszczeń z powietrzem lub tlenem do temperatury wyższej niż temperatura samozapłonu w komorze spalania oraz poprzez utrzymywanie wysokiej temperatury spalania wystarczająco długo, aby zakończyć proces spalania, uzyskując dwutlenek węgla i wodę.

Oczyszczanie na mokro

Pył, lotne związki organiczne, gazowe związki kwasowe (płuczka zasadowa), gazowe związki zasadowe (płuczka kwasowa)

Usunięcie zanieczyszczeń w formie gazu lub cząstek stałych ze strumienia gazu przez przeniesienie masy do płynnego rozpuszczalnika, którym często jest woda lub roztwór wodny Technika ta może obejmować reakcję chemiczną (np. w płuczce gazowej lub zasadowej). W niektórych przypadkach istnieje możliwość odzyskania związków z rozpuszczalnika.

6.2.   Emisje rozproszone związków organicznych do powietrza

| Program wykrywania i eliminowania nieszczelności (LDAR) | Lotne związki organiczne | Uporządkowane podejście mające na celu ograniczenie emisji niezorganizowanych związków organicznych przez wykrywanie, a następnie naprawę lub wymianę nieszczelnych elementów. Obecnie do celów wykrywania nieszczelności dostępna jest metoda detekcji LZO (opisana w normie EN 15446) oraz metoda optycznego obrazowania gazów.

  Metoda detekcji LZO: Pierwszym krokiem jest wykrywanie związków organicznych za pomocą ręcznego analizatora, służącego do pomiarów stężenia w pobliżu sprzętu (np. poprzez zastosowanie jonizacji płomieniowej lub fotojonizacji). Drugi krok obejmuje umieszczenie elementu w nieprzepuszczalnym worku w celu wykonania bezpośredniego pomiaru u źródła emisji. Drugi krok zastępuje się czasami zastosowaniem matematycznych krzywych korelacji, wyprowadzanych z danych statystycznych przedstawiających wyniki otrzymane ze znacznej liczby wcześniejszych pomiarów przeprowadzonych na podobnych elementach.

  Metody optycznego obrazowania gazów: W przypadku obrazowania optycznego wykorzystuje się małe ręczne kamery o lekkiej konstrukcji umożliwiające wizualizację przecieków gazu w czasie rzeczywistym, które wraz z normalnym obrazem danego elementu są widoczne na urządzeniu do zapisu wideo w postaci „dymu”, pozwalając na łatwą i szybką lokalizację znacznych wycieków związków organicznych. Aktywne systemy wytwarzają obraz z rozproszonym wstecznie światłem promieni lasera, które odbija się na elemencie i jego otoczeniu. Systemy pasywne opierają się na naturalnym promieniowaniu podczerwonym sprzętu i otoczenia. |
| --- | --- | --- |
| Pomiar emisji rozproszonych LZO | Lotne związki organiczne | Metoda detekcji LZO i metoda optycznego obrazowania gazów zostały opisane w punkcie dotyczącym programu wykrywania i naprawy nieszczelności.
  Pełną kontrolę i kwantyfikację emisji z instalacji można przeprowadzać przy zastosowaniu odpowiedniej kombinacji metod uzupełniających, np. badań przepuszczalności promieniowania słonecznego (SOF) lub lidaru absorpcji różnicowej (DIAL). Wyniki te mogą być wykorzystywane do oceny tendencji w czasie, przeprowadzania kontroli krzyżowej oraz aktualizowania/walidacji trwającego programu LDAR.

  Przenikanie promieniowania słonecznego (SOF): Technika oparta na zasadzie zapisu i analizy spektrometrycznej z transformacją Fouriera szerokopasmowego spektrum podczerwonego, ultrafioletowego/widocznego promieniowania słonecznego na określonej trasie na powierzchni ziemi, przy czym promieniowanie jest poprzeczne do kierunku wiatru i przecina chmurę zanieczyszczeń.

  Lidar absorpcji różnicowej (DIAL): DIAL jest laserową techniką wykorzystującą lidar absorpcji różnicowej (wykrywanie i wyznaczanie zasięgów światła), który jest optycznym odpowiednikiem techniki RADAR opartej na falach radiowych. Technika ta opiera się na rozpraszaniu wstecznym impulsów wiązki lasera przez aerozole atmosferyczne oraz analizie właściwości spektralnych powracającego światła wychwyconego za pomocą teleskopu. |

Program wykrywania i eliminowania nieszczelności (LDAR)

Lotne związki organiczne

Uporządkowane podejście mające na celu ograniczenie emisji niezorganizowanych związków organicznych przez wykrywanie, a następnie naprawę lub wymianę nieszczelnych elementów. Obecnie do celów wykrywania nieszczelności dostępna jest metoda detekcji LZO (opisana w normie EN 15446) oraz metoda optycznego obrazowania gazów.

Metoda detekcji LZO: Pierwszym krokiem jest wykrywanie związków organicznych za pomocą ręcznego analizatora, służącego do pomiarów stężenia w pobliżu sprzętu (np. poprzez zastosowanie jonizacji płomieniowej lub fotojonizacji). Drugi krok obejmuje umieszczenie elementu w nieprzepuszczalnym worku w celu wykonania bezpośredniego pomiaru u źródła emisji. Drugi krok zastępuje się czasami zastosowaniem matematycznych krzywych korelacji, wyprowadzanych z danych statystycznych przedstawiających wyniki otrzymane ze znacznej liczby wcześniejszych pomiarów przeprowadzonych na podobnych elementach.

Metody optycznego obrazowania gazów: W przypadku obrazowania optycznego wykorzystuje się małe ręczne kamery o lekkiej konstrukcji umożliwiające wizualizację przecieków gazu w czasie rzeczywistym, które wraz z normalnym obrazem danego elementu są widoczne na urządzeniu do zapisu wideo w postaci „dymu”, pozwalając na łatwą i szybką lokalizację znacznych wycieków związków organicznych. Aktywne systemy wytwarzają obraz z rozproszonym wstecznie światłem promieni lasera, które odbija się na elemencie i jego otoczeniu. Systemy pasywne opierają się na naturalnym promieniowaniu podczerwonym sprzętu i otoczenia.

Pomiar emisji rozproszonych LZO

Lotne związki organiczne

Metoda detekcji LZO i metoda optycznego obrazowania gazów zostały opisane w punkcie dotyczącym programu wykrywania i naprawy nieszczelności.

Pełną kontrolę i kwantyfikację emisji z instalacji można przeprowadzać przy zastosowaniu odpowiedniej kombinacji metod uzupełniających, np. badań przepuszczalności promieniowania słonecznego (SOF) lub lidaru absorpcji różnicowej (DIAL). Wyniki te mogą być wykorzystywane do oceny tendencji w czasie, przeprowadzania kontroli krzyżowej oraz aktualizowania/walidacji trwającego programu LDAR.

Przenikanie promieniowania słonecznego (SOF): Technika oparta na zasadzie zapisu i analizy spektrometrycznej z transformacją Fouriera szerokopasmowego spektrum podczerwonego, ultrafioletowego/widocznego promieniowania słonecznego na określonej trasie na powierzchni ziemi, przy czym promieniowanie jest poprzeczne do kierunku wiatru i przecina chmurę zanieczyszczeń.

Lidar absorpcji różnicowej (DIAL): DIAL jest laserową techniką wykorzystującą lidar absorpcji różnicowej (wykrywanie i wyznaczanie zasięgów światła), który jest optycznym odpowiednikiem techniki RADAR opartej na falach radiowych. Technika ta opiera się na rozpraszaniu wstecznym impulsów wiązki lasera przez aerozole atmosferyczne oraz analizie właściwości spektralnych powracającego światła wychwyconego za pomocą teleskopu.

6.3.   Emisje do wody

| Technika | Typowe docelowe substancje zanieczyszczające | Opis |
| --- | --- | --- |
| Proces osadu czynnego | Związki organiczne ulegające biodegradacji | Biologiczne utlenianie rozpuszczonych zanieczyszczeń organicznych w tlenie z wykorzystaniem metabolizmu mikroorganizmów. W obecności rozpuszczonego tlenu (wprowadzanego w postaci powietrza lub czystego tlenu) składniki organiczne ulegają przekształceniu na dwutlenek węgla, wodę lub inne metabolity i biomasę (tj. osad czynny). Mikroorganizmy są utrzymywane w stanie zawieszonym w ściekach i cała mieszanina jest mechanicznie napowietrzana. Mieszanina osadu czynnego zostaje odprowadzona do separatora, z którego osad zostaje zawrócony do komory napowietrzania. |
| Adsorpcja | Ulegające adsorpcji, rozpuszczone, nieulegające biodegradacji lub inhibitory zanieczyszczeń, np. węglowodory, rtęć, AOX | Metoda oddzielania polegająca na zatrzymywaniu związków (tj. zanieczyszczeń) obecnych w cieczy (tj. ściekach) na powierzchni substancji stałej (zwykle węgla aktywnego). |
| Utlenianie chemiczne | Ulegające utlenianiu, rozpuszczone, nieulegające biodegradacji substancje zanieczyszczające lub inhibitory zanieczyszczeń, np. azotyny, cyjanki | Związki organiczne utlenia się do związków o mniejszej szkodliwości i w większym stopniu ulegających biodegradacji. Do technik należą mokre utlenianie lub utlenianie z zastosowaniem ozonu lub nadtlenku wodoru z możliwością zastosowania katalizatorów lub promieniowania UV. Utlenianie chemiczne stosuje się również do rozkładu związków organicznych powodujących odór, smak i kolor oraz do celów dezynfekcji. |
| Redukcja chemiczna | Ulegające redukcji, rozpuszczone, nieulegające biodegradacji substancje zanieczyszczające lub inhibitory zanieczyszczeń, np. sześciowartościowy chrom (Cr(VI)) | Redukcja chemiczna polega na przekształceniu zanieczyszczeń za pomocą chemicznych środków redukujących w podobne, ale mniej szkodliwe lub mniej niebezpieczne związki. |
| Koagulacja i flokulacja | Zawiesiny ciał stałych oraz metale zawarte w pyle | Koagulacja i flokulacja stosowane są do oddzielenia zawiesin ze ścieków i często prowadzone jako kolejne etapy oczyszczania. Koagulacja polega na dodaniu koagulantów o ładunkach przeciwnych od zawiesin ciał stałych. Flokulacja polega na dodaniu polimerów, aby kolizje mikrokłaczków powodowały ich łączenie się w większe kłaczki. Powstałe kłaczki są następnie rozdzielane metodami sedymentacji, flotacji lub filtracji. |
| Destylacja/rektyfikacja | Rozpuszczone, nieulegające biodegradacji lub inhibitory zanieczyszczeń, które można destylować, np. niektóre rozpuszczalniki | Destylacja to technika stosowana w celu wyizolowania w drodze parowania i kondensacji par związków posiadających różne temperatury wrzenia.
  Destylacja ścieków polega na usuwaniu zanieczyszczeń o niskiej temperaturze wrzenia ze ścieków przez przekształcenie ich w fazę gazową. Destylacja jest przeprowadzana w kolumnach wyposażonych w półki lub wypełnienie oraz chłodnicy. |
| Wyrównywanie | Wszystkie substancje zanieczyszczające | Równoważenie przepływów i ładunków zanieczyszczeń przy użyciu zbiorników lub innych technik zarządzania. |
| Odparowanie | Rozpuszczalne substancje zanieczyszczające | Stosowanie destylacji (zob. powyżej) w celu uzyskania skoncentrowanych roztworów wodnych substancji o wysokiej temperaturze wrzenia do dalszego wykorzystania, przetworzenia lub unieszkodliwienia (np. spalanie ścieków) dzięki przekształceniu wody w fazę gazową. Zazwyczaj odparowanie zachodzi w wielostopniowych jednostkach przy jednoczesnym zwiększaniu podciśnienia w celu ograniczenia zapotrzebowania na energię. Następuje kondensacja pary wodnej, którą można ponownie wykorzystać lub odprowadzić w postaci ścieków. |
| Filtracja | Zawiesiny ciał stałych oraz metale zawarte w pyle | Oddzielenie substancji stałych od ścieków przez przepuszczenie ich przez porowaty materiał filtracyjny, np. filtrowanie przez piasek, mikrofiltracja lub ultrafiltracja. |
| Flotacja | Oddzielenie cząstek stałych lub ciekłych od ścieków przez przyłączanie ich do drobnych pęcherzyków gazu, zwykle powietrza. Pływające cząstki gromadzą się na powierzchni wody i są zbierane przez zgarniacze. |
| Wymiana jonowa | Rozpuszczone, nieulegające biodegradacji substancje zanieczyszczające lub inhibitory zanieczyszczeń w postaci jonów, np. metale | Retencja niepożądanych lub niebezpiecznych jonowych składników ścieków i zastąpienie ich bezpieczniejszymi jonami, wykorzystując w tym celu żywicę jonowymienną. Zanieczyszczenia są czasowo zatrzymywane, a następnie spłukiwane w płynie regeneracyjnym lub płynie do płuczącym. |
| Bioreaktor membranowy | Związki organiczne ulegające biodegradacji | Połączenie oczyszczania osadem czynnym z filtracją membranową. Stosuje się dwa warianty: a) recyrkulacja zewnętrzna między zbiornikiem osady czynnego i modułem membranowym; oraz b) zanurzenie modułu membranowego w zbiorniku napowietrzanego osadu czynnego, przy czym odpływające ścieki są filtrowane na włóknach membranowych, a biomasa pozostaje w zbiorniku. |
| Filtracja membranowa | Zawiesiny ciał stałych oraz metale zawarte w pyle | Mikrofiltracja (MF) i ultrafiltracja (UF) są procesami filtracji membranowej, które pozwalają zatrzymać i zatężyć po jednej stronie membrany substancje zanieczyszczające takie jak cząstki zawiesiny i cząstki koloidalne zawarte w ściekach. |
| Neutralizacja | Kwasy, zasady | Doprowadzenie pH ścieków do neutralnego poziomu (około 7) w wyniku dodania substancji chemicznych. W celu zwiększenia pH można stosować wodorotlenek sodu (NaOH) lub wodorotlenek wapnia (Ca(OH)2), natomiast w celu obniżenia pH stosuje się kwas siarkowy (H2SO4), kwas chlorowodorowy (HCl) lub dwutlenek węgla (CO2). Podczas neutralizacji może nastąpić wytrącanie niektórych zanieczyszczeń. |
| Nitryfikacja/denitryfikacja | Azot ogólny, amoniak | Dwustopniowy proces, który zwykle wchodzi w skład procesów stosowanych w biologicznych oczyszczalniach ścieków. Pierwszym krokiem jest nitryfikacja tlenowa, w której mikroorganizmy utleniają amon (NH4
  +) do azotynu w formie pośredniej (NO2
  –), który jest następnie utleniany do azotanu (NO3
  –). Na kolejnym etapie beztlenowej denitryfikacji mikroorganizmy chemicznie redukują azotan do azotu. |
| Oddzielenie wody i oleju | Olej/tłuszcz | Oddzielanie oleju i wody, a następnie usuwanie oleju metodą separacji grawitacyjnej wolnego oleju, przy użyciu sprzętu do oddzielania lub rozbijania emulsji (przy pomocy substancji chemicznych rozbijających emulsje, takich jak: sole metali, kwasy mineralne, adsorbenty i polimery organiczne). |
| Sedymentacja | Zawiesiny ciał stałych oraz metale zawarte w pyle | Oddzielenie cząstek zawieszonych przez osadzanie grawitacyjne. |
| Strącanie | Ulegające strącaniu rozpuszczone, nieulegające biodegradacji substancje zanieczyszczające lub inhibitory zanieczyszczeń, np. metale, fosfor | Przekształcenie rozpuszczonych substancji zanieczyszczających w nierozpuszczalne związki przez dodawanie środków strącających. Powstałe trudno rozpuszczalne związki stałe są następnie oddzielane metodami sedymentacji, flotacji lub filtracji. |
| Odpędzanie | Dające się wyeliminować zanieczyszczenia, np. siarkowodór (H2S), amoniak (NH3), niektóre ulegające adsorpcji związki chloroorganiczne (AOX), węglowodory | Usuwanie dających się wyeliminować zanieczyszczeń z fazy wodnej przez fazę gazową (np. parę wodną, azot lub powietrze) przepuszczaną przez ciecz. Następnie są one odzyskiwane (np. metodą kondensacji) do dalszego wykorzystania lub unieszkodliwiania. Skuteczność usuwania można poprawić, podwyższając temperaturę lub obniżając ciśnienie. |

Technika

Typowe docelowe substancje zanieczyszczające

Opis

Proces osadu czynnego

Związki organiczne ulegające biodegradacji

Biologiczne utlenianie rozpuszczonych zanieczyszczeń organicznych w tlenie z wykorzystaniem metabolizmu mikroorganizmów. W obecności rozpuszczonego tlenu (wprowadzanego w postaci powietrza lub czystego tlenu) składniki organiczne ulegają przekształceniu na dwutlenek węgla, wodę lub inne metabolity i biomasę (tj. osad czynny). Mikroorganizmy są utrzymywane w stanie zawieszonym w ściekach i cała mieszanina jest mechanicznie napowietrzana. Mieszanina osadu czynnego zostaje odprowadzona do separatora, z którego osad zostaje zawrócony do komory napowietrzania.

Adsorpcja

Ulegające adsorpcji, rozpuszczone, nieulegające biodegradacji lub inhibitory zanieczyszczeń, np. węglowodory, rtęć, AOX

Metoda oddzielania polegająca na zatrzymywaniu związków (tj. zanieczyszczeń) obecnych w cieczy (tj. ściekach) na powierzchni substancji stałej (zwykle węgla aktywnego).

Utlenianie chemiczne

Ulegające utlenianiu, rozpuszczone, nieulegające biodegradacji substancje zanieczyszczające lub inhibitory zanieczyszczeń, np. azotyny, cyjanki

Związki organiczne utlenia się do związków o mniejszej szkodliwości i w większym stopniu ulegających biodegradacji. Do technik należą mokre utlenianie lub utlenianie z zastosowaniem ozonu lub nadtlenku wodoru z możliwością zastosowania katalizatorów lub promieniowania UV. Utlenianie chemiczne stosuje się również do rozkładu związków organicznych powodujących odór, smak i kolor oraz do celów dezynfekcji.

Redukcja chemiczna

Ulegające redukcji, rozpuszczone, nieulegające biodegradacji substancje zanieczyszczające lub inhibitory zanieczyszczeń, np. sześciowartościowy chrom (Cr(VI))

Redukcja chemiczna polega na przekształceniu zanieczyszczeń za pomocą chemicznych środków redukujących w podobne, ale mniej szkodliwe lub mniej niebezpieczne związki.

Koagulacja i flokulacja

Zawiesiny ciał stałych oraz metale zawarte w pyle

Koagulacja i flokulacja stosowane są do oddzielenia zawiesin ze ścieków i często prowadzone jako kolejne etapy oczyszczania. Koagulacja polega na dodaniu koagulantów o ładunkach przeciwnych od zawiesin ciał stałych. Flokulacja polega na dodaniu polimerów, aby kolizje mikrokłaczków powodowały ich łączenie się w większe kłaczki. Powstałe kłaczki są następnie rozdzielane metodami sedymentacji, flotacji lub filtracji.

Destylacja/rektyfikacja

Rozpuszczone, nieulegające biodegradacji lub inhibitory zanieczyszczeń, które można destylować, np. niektóre rozpuszczalniki

Destylacja to technika stosowana w celu wyizolowania w drodze parowania i kondensacji par związków posiadających różne temperatury wrzenia.

Destylacja ścieków polega na usuwaniu zanieczyszczeń o niskiej temperaturze wrzenia ze ścieków przez przekształcenie ich w fazę gazową. Destylacja jest przeprowadzana w kolumnach wyposażonych w półki lub wypełnienie oraz chłodnicy.

Wyrównywanie

Wszystkie substancje zanieczyszczające

Równoważenie przepływów i ładunków zanieczyszczeń przy użyciu zbiorników lub innych technik zarządzania.

Odparowanie

Rozpuszczalne substancje zanieczyszczające

Stosowanie destylacji (zob. powyżej) w celu uzyskania skoncentrowanych roztworów wodnych substancji o wysokiej temperaturze wrzenia do dalszego wykorzystania, przetworzenia lub unieszkodliwienia (np. spalanie ścieków) dzięki przekształceniu wody w fazę gazową. Zazwyczaj odparowanie zachodzi w wielostopniowych jednostkach przy jednoczesnym zwiększaniu podciśnienia w celu ograniczenia zapotrzebowania na energię. Następuje kondensacja pary wodnej, którą można ponownie wykorzystać lub odprowadzić w postaci ścieków.

Filtracja

Zawiesiny ciał stałych oraz metale zawarte w pyle

Oddzielenie substancji stałych od ścieków przez przepuszczenie ich przez porowaty materiał filtracyjny, np. filtrowanie przez piasek, mikrofiltracja lub ultrafiltracja.

Flotacja

Oddzielenie cząstek stałych lub ciekłych od ścieków przez przyłączanie ich do drobnych pęcherzyków gazu, zwykle powietrza. Pływające cząstki gromadzą się na powierzchni wody i są zbierane przez zgarniacze.

Wymiana jonowa

Rozpuszczone, nieulegające biodegradacji substancje zanieczyszczające lub inhibitory zanieczyszczeń w postaci jonów, np. metale

Retencja niepożądanych lub niebezpiecznych jonowych składników ścieków i zastąpienie ich bezpieczniejszymi jonami, wykorzystując w tym celu żywicę jonowymienną. Zanieczyszczenia są czasowo zatrzymywane, a następnie spłukiwane w płynie regeneracyjnym lub płynie do płuczącym.

Bioreaktor membranowy

Związki organiczne ulegające biodegradacji

Połączenie oczyszczania osadem czynnym z filtracją membranową. Stosuje się dwa warianty: a) recyrkulacja zewnętrzna między zbiornikiem osady czynnego i modułem membranowym; oraz b) zanurzenie modułu membranowego w zbiorniku napowietrzanego osadu czynnego, przy czym odpływające ścieki są filtrowane na włóknach membranowych, a biomasa pozostaje w zbiorniku.

Filtracja membranowa

Zawiesiny ciał stałych oraz metale zawarte w pyle

Mikrofiltracja (MF) i ultrafiltracja (UF) są procesami filtracji membranowej, które pozwalają zatrzymać i zatężyć po jednej stronie membrany substancje zanieczyszczające takie jak cząstki zawiesiny i cząstki koloidalne zawarte w ściekach.

Neutralizacja

Kwasy, zasady

Doprowadzenie pH ścieków do neutralnego poziomu (około 7) w wyniku dodania substancji chemicznych. W celu zwiększenia pH można stosować wodorotlenek sodu (NaOH) lub wodorotlenek wapnia (Ca(OH)2), natomiast w celu obniżenia pH stosuje się kwas siarkowy (H2SO4), kwas chlorowodorowy (HCl) lub dwutlenek węgla (CO2). Podczas neutralizacji może nastąpić wytrącanie niektórych zanieczyszczeń.

Nitryfikacja/denitryfikacja

Azot ogólny, amoniak

Dwustopniowy proces, który zwykle wchodzi w skład procesów stosowanych w biologicznych oczyszczalniach ścieków. Pierwszym krokiem jest nitryfikacja tlenowa, w której mikroorganizmy utleniają amon (NH4
  +) do azotynu w formie pośredniej (NO2
  –), który jest następnie utleniany do azotanu (NO3
  –). Na kolejnym etapie beztlenowej denitryfikacji mikroorganizmy chemicznie redukują azotan do azotu.

Oddzielenie wody i oleju

Olej/tłuszcz

Oddzielanie oleju i wody, a następnie usuwanie oleju metodą separacji grawitacyjnej wolnego oleju, przy użyciu sprzętu do oddzielania lub rozbijania emulsji (przy pomocy substancji chemicznych rozbijających emulsje, takich jak: sole metali, kwasy mineralne, adsorbenty i polimery organiczne).

Sedymentacja

Zawiesiny ciał stałych oraz metale zawarte w pyle

Oddzielenie cząstek zawieszonych przez osadzanie grawitacyjne.

Strącanie

Ulegające strącaniu rozpuszczone, nieulegające biodegradacji substancje zanieczyszczające lub inhibitory zanieczyszczeń, np. metale, fosfor

Przekształcenie rozpuszczonych substancji zanieczyszczających w nierozpuszczalne związki przez dodawanie środków strącających. Powstałe trudno rozpuszczalne związki stałe są następnie oddzielane metodami sedymentacji, flotacji lub filtracji.

Odpędzanie

Dające się wyeliminować zanieczyszczenia, np. siarkowodór (H2S), amoniak (NH3), niektóre ulegające adsorpcji związki chloroorganiczne (AOX), węglowodory

Usuwanie dających się wyeliminować zanieczyszczeń z fazy wodnej przez fazę gazową (np. parę wodną, azot lub powietrze) przepuszczaną przez ciecz. Następnie są one odzyskiwane (np. metodą kondensacji) do dalszego wykorzystania lub unieszkodliwiania. Skuteczność usuwania można poprawić, podwyższając temperaturę lub obniżając ciśnienie.

6.4.   Techniki sortowania

| Technika | Opis |
| --- | --- |
| Klasyfikacja powietrzna | Klasyfikacja powietrzna (lub separacja powietrzna) jest procesem przybliżonego sortowania suchych mieszanek o różnych wielkościach cząstek w grupach lub klasach o wartościach granicznych w zakresie od oczka 10 do rozmiarów poniżej oczka. Klasyfikatory powietrzne (zwane również wialniami) uzupełniają wykorzystanie krat w zastosowaniach wymagających punktów cięcia poniżej komercyjnych wymiarów kraty, a także uzupełniają wykorzystanie sit i krat w przypadku wyższych wartości granicznych, gdy uzasadniają to szczególne zalety klasyfikacji powietrznej. |
| Separator metali | Metale (żelazne i nieżelazne) sortuje się za pomocą cewki detekcyjnej, w której na pole magnetyczne zakłócają cząstki metalu, połączonej z procesorem, który reguluje strumień powietrza służący do wyrzucania wykrytych materiałów. |
| Separacja elektromagnetyczna metali nieżelaznych | Metale nieżelazne sortuje się za pomocą separatorów wiroprądowych. Prąd wirowy jest wytwarzany przez szereg wirników magnetycznych lub ceramicznych z metali ziem rzadkich w czołowej części przenośnika, która obraca się z dużą prędkością niezależnie od przenośnika. Proces ten indukuje chwilowe siły magnetyczne w metalach niemagnetycznych o tej samej biegunowości co wirnik, powodując odpychanie metali, a następnie oddzielenie ich od innych surowców. |
| Oddzielanie ręczne | Materiał jest oddzielany ręcznie na podstawie badania wzrokowego przez personel na taśmie lub na podłodze, albo w celu selektywnego usunięcia docelowego materiału z ogólnego strumienia odpadów, albo w celu usunięcia zanieczyszczeń ze strumienia wyjściowego dla zwiększenia czystości. Technika ta zasadniczo dotyczy materiałów nadających się do recyklingu (szkła, tworzyw sztucznych itp.) i wszelkich zanieczyszczeń, materiałów niebezpiecznych i zbyt dużych materiałów, takich jak WEEE. |
| Oddzielanie magnetyczne | Metale żelazne sortuje się za pomocą magnesu, który przyciąga materiały z metali żelaznych. Proces można prowadzić na przykład za pomocą umieszczonego nad taśmą podajnika separatora magnetycznego lub za pomocą bębna magnetycznego. |
| Spektroskopia w bliskiej podczerwieni | Materiały sortuje się za pomocą czujnika bliskiej podczerwieni, który skanuje całą szerokość przenośnika taśmowego i transmituje charakterystyczne widma różnych materiałów do procesora danych, który steruje strumieniem powietrza służącym do wyrzucania wykrytych materiałów. Zasadniczo spektroskopia w bliskiej podczerwieni nie nadaje się do sortowania czarnych materiałów. |
| Zbiorniki flotacyjne | Materiały stałe rozdziela się na dwa przepływy, wykorzystując różne gęstości materiałów. |
| Oddzielaniu gabarytowe | Materiały sortuje się według wielkości cząstek. Proces ten można prowadzić za pomocą sit bębnowych, liniowych i kołowych sit obrotowych, sit typu flip-flop, płaskich sit, sit zataczających i kratownic ruchomych. |
| Stół wibracyjny | Materiały rozdziela się według ich gęstości i wymiarów, przesuwając je (w zawiesinie w przypadku mokrych stołów lub mokrych separatorów gęstości) po nachylonym stole, który wykonuje ruchy oscylacyjne do przodu i do tyłu. |
| Systemy RTG | Kompozyty sortuje się według różnych gęstości materiałów, składników halogenowych lub składników organicznych za pomocą promieni Roentgena. Cechy charakterystyczne różnych materiałów są przekazywane do procesora danych, który steruje strumieniem powietrza służącym do wyrzucania wykrytych materiałów. |

Technika

Opis

Klasyfikacja powietrzna

Klasyfikacja powietrzna (lub separacja powietrzna) jest procesem przybliżonego sortowania suchych mieszanek o różnych wielkościach cząstek w grupach lub klasach o wartościach granicznych w zakresie od oczka 10 do rozmiarów poniżej oczka. Klasyfikatory powietrzne (zwane również wialniami) uzupełniają wykorzystanie krat w zastosowaniach wymagających punktów cięcia poniżej komercyjnych wymiarów kraty, a także uzupełniają wykorzystanie sit i krat w przypadku wyższych wartości granicznych, gdy uzasadniają to szczególne zalety klasyfikacji powietrznej.

Separator metali

Metale (żelazne i nieżelazne) sortuje się za pomocą cewki detekcyjnej, w której na pole magnetyczne zakłócają cząstki metalu, połączonej z procesorem, który reguluje strumień powietrza służący do wyrzucania wykrytych materiałów.

Separacja elektromagnetyczna metali nieżelaznych

Metale nieżelazne sortuje się za pomocą separatorów wiroprądowych. Prąd wirowy jest wytwarzany przez szereg wirników magnetycznych lub ceramicznych z metali ziem rzadkich w czołowej części przenośnika, która obraca się z dużą prędkością niezależnie od przenośnika. Proces ten indukuje chwilowe siły magnetyczne w metalach niemagnetycznych o tej samej biegunowości co wirnik, powodując odpychanie metali, a następnie oddzielenie ich od innych surowców.

Oddzielanie ręczne

Materiał jest oddzielany ręcznie na podstawie badania wzrokowego przez personel na taśmie lub na podłodze, albo w celu selektywnego usunięcia docelowego materiału z ogólnego strumienia odpadów, albo w celu usunięcia zanieczyszczeń ze strumienia wyjściowego dla zwiększenia czystości. Technika ta zasadniczo dotyczy materiałów nadających się do recyklingu (szkła, tworzyw sztucznych itp.) i wszelkich zanieczyszczeń, materiałów niebezpiecznych i zbyt dużych materiałów, takich jak WEEE.

Oddzielanie magnetyczne

Metale żelazne sortuje się za pomocą magnesu, który przyciąga materiały z metali żelaznych. Proces można prowadzić na przykład za pomocą umieszczonego nad taśmą podajnika separatora magnetycznego lub za pomocą bębna magnetycznego.

Spektroskopia w bliskiej podczerwieni

Materiały sortuje się za pomocą czujnika bliskiej podczerwieni, który skanuje całą szerokość przenośnika taśmowego i transmituje charakterystyczne widma różnych materiałów do procesora danych, który steruje strumieniem powietrza służącym do wyrzucania wykrytych materiałów. Zasadniczo spektroskopia w bliskiej podczerwieni nie nadaje się do sortowania czarnych materiałów.

Zbiorniki flotacyjne

Materiały stałe rozdziela się na dwa przepływy, wykorzystując różne gęstości materiałów.

Oddzielaniu gabarytowe

Materiały sortuje się według wielkości cząstek. Proces ten można prowadzić za pomocą sit bębnowych, liniowych i kołowych sit obrotowych, sit typu flip-flop, płaskich sit, sit zataczających i kratownic ruchomych.

Stół wibracyjny

Materiały rozdziela się według ich gęstości i wymiarów, przesuwając je (w zawiesinie w przypadku mokrych stołów lub mokrych separatorów gęstości) po nachylonym stole, który wykonuje ruchy oscylacyjne do przodu i do tyłu.

Systemy RTG

Kompozyty sortuje się według różnych gęstości materiałów, składników halogenowych lub składników organicznych za pomocą promieni Roentgena. Cechy charakterystyczne różnych materiałów są przekazywane do procesora danych, który steruje strumieniem powietrza służącym do wyrzucania wykrytych materiałów.

6.5.   Techniki zarządzania

| Plan zarządzania w przypadku awarii | Plan zarządzania w przypadku awarii stanowi część systemu zarządzania środowiskowego (zob. BAT 1) i określa zagrożenia stwarzane przez zespół urządzeń i związane z nim ryzyko oraz określa środki mające zaradzić tym zagrożeniom. Uwzględnia on wykaz substancji zanieczyszczających obecnych lub prawdopodobnych, które mogą mieć konsekwencje środowiskowe w przypadku wydostania się. |
| --- | --- |
| Plan zarządzania pozostałościami | Plan zarządzania pozostałościami stanowi część systemu zarządzania środowiskowego (zob. BAT 1) i zawiera zbiór środków mających na celu 1) zminimalizowanie powstawania pozostałości w wyniku przetwarzania odpadów, 2) optymalizację ponownego użycia, regeneracji, recyklingu lub odzyskiwania energii z pozostałości oraz 3) zapewnienie właściwego unieszkodliwiania pozostałości. |

Plan zarządzania w przypadku awarii

Plan zarządzania w przypadku awarii stanowi część systemu zarządzania środowiskowego (zob. BAT 1) i określa zagrożenia stwarzane przez zespół urządzeń i związane z nim ryzyko oraz określa środki mające zaradzić tym zagrożeniom. Uwzględnia on wykaz substancji zanieczyszczających obecnych lub prawdopodobnych, które mogą mieć konsekwencje środowiskowe w przypadku wydostania się.

Plan zarządzania pozostałościami

Plan zarządzania pozostałościami stanowi część systemu zarządzania środowiskowego (zob. BAT 1) i zawiera zbiór środków mających na celu 1) zminimalizowanie powstawania pozostałości w wyniku przetwarzania odpadów, 2) optymalizację ponownego użycia, regeneracji, recyklingu lub odzyskiwania energii z pozostałości oraz 3) zapewnienie właściwego unieszkodliwiania pozostałości.

---

(1)  Dyrektywa Rady 91/271/EWG z dnia 21 maja 1991 r. dotycząca oczyszczania ścieków komunalnych (Dz.U. L 135 z 30.5.1991, s. 40).

(2)  Dyrektywa Rady 1999/31/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. w sprawie składowania odpadów (Dz.U. L 182 z 16.7.1999, s. 1).

(3)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2193 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie ograniczenia emisji niektórych zanieczyszczeń do powietrza ze średnich obiektów energetycznego spalania (Dz.U. L 313 z 28.11.2015, s. 1).

(4)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylająca niektóre dyrektywy (Dz.U. L 312 z 22.11.2008, s. 3).

(5)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 199/2006 z dnia 3 lutego 2006 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 466/2001 ustalające najwyższe dopuszczalne poziomy dla niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych w odniesieniu do dioksyn i dioksynopodobnych PCB (Dz.U. L 32 z 4.2.2006, s. 34).

(6)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/53/WE z dnia 18 września 2000 r. w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz.U. L 269 z 21.10.2000, s. 34).

(7)  Rozporządzenie (WE) nr 850/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. dotyczące trwałych zanieczyszczeń organicznych i zmieniające dyrektywę 79/117/EWG (Dz.U. L 158 z 30.4.2004, s. 7).

(8)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/19/UE z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego (WEEE) (Dz.U. L 197 z 24.7.2012, s. 38).

(9)  W przypadku każdego parametru, w odniesieniu do którego zastosowanie 30-minutowego pomiaru jest niewłaściwe ze względu na ograniczenia dotyczące pobierania próbek lub ograniczenia analityczne, można stosować bardziej odpowiedni okres pomiaru (np. w przypadku stężenia odoru). W przypadku PCDD/F lub dioksynopodobnych PCB stosuje się jeden okres pobierania próbek trwający od 6 do 8 godzin.

(10)  Techniki sortowania opisano w sekcji 6.4.

(11)  Częstotliwości monitorowania można ograniczyć, jeżeli poziomy emisji okazują się wystarczająco stabilne.

(12)  W przypadku zrzutu partiami, który ma miejsce rzadziej niż minimalna częstotliwość monitorowania, monitorowanie przeprowadza się raz dla każdej partii.

(13)  Monitorowanie ma zastosowanie tylko wtedy, gdy dana substancja została zidentyfikowana jako istotna w wykazie ścieków, o którym mowa w BAT 3.

(14)  W przypadku zrzutu pośredniego do zbiornika wodnego częstotliwość monitorowania można ograniczyć, jeśli w oczyszczalni ścieków następuje redukcja danych zanieczyszczeń.

(15)  Monitoruje się OWO albo ChZT. Preferowanym wariantem jest OWO, ponieważ jego monitorowanie nie wiąże się ze stosowaniem bardzo toksycznych związków.

(16)  Monitorowanie ma zastosowanie tylko w przypadku zrzutu bezpośredniego do zbiornika wodnego.

(17)  Częstotliwości monitorowania można ograniczyć, jeżeli poziomy emisji okazują się wystarczająco stabilne.

(18)  Monitorowanie ma zastosowanie tylko wtedy, gdy dana substancja została zidentyfikowana jako istotna w strumieniu gazów odlotowych na podstawie wykazu, o którym mowa w BAT 3.

(19)  Zamiast stosowania normy EN1948-1, próbki można również pobierać zgodnie z normą CEN/TS 1948-5.

(20)  Można zamiast tego monitorować stężenie odorów.

(21)  Zamiast monitorowania stężenia odorów można monitorować NH3 i H2S.

(22)  Monitorowanie ma zastosowanie tylko wtedy, gdy do czyszczenia zanieczyszczonego sprzętu używany jest rozpuszczalnik.

(23)  Opis przedmiotowych technik przedstawiono w sekcji 6.3.

(24)  Okresy uśrednienia są określone w części Uwagi ogólne.

(25)  Zastosowanie ma poziom emisji powiązany z najlepszymi dostępnymi technikami w odniesieniu do ChZT lub poziom emisji powiązany z najlepszymi dostępnymi technikami w odniesieniu do OWO. Monitorowanie OWO stanowi preferowane rozwiązanie, ponieważ nie wiąże się z wykorzystaniem bardzo toksycznych związków.

(26)  Górna granica zakresu może nie mieć zastosowania:

| — | gdy skuteczność redukcji emisji wynosi ≥ 95 % jako roczna średnia krocząca, a odpady dostarczone do przetworzenia wykazują następujące cechy charakterystyczne: OWO > 2 g/l (lub ChZT > 6 g/l) jako średnia dobowa oraz wysoki odsetek trudno rozkładalnych związków organicznych (tj. trudno biodegradowalnych) lub |
| --- | --- |

—

gdy skuteczność redukcji emisji wynosi ≥ 95 % jako roczna średnia krocząca, a odpady dostarczone do przetworzenia wykazują następujące cechy charakterystyczne: OWO > 2 g/l (lub ChZT > 6 g/l) jako średnia dobowa oraz wysoki odsetek trudno rozkładalnych związków organicznych (tj. trudno biodegradowalnych) lub

| — | w przypadku wysokich stężeń chlorków (np. powyżej 5 g/l w odpadach dostarczonych do przetworzenia). |
| --- | --- |

—

w przypadku wysokich stężeń chlorków (np. powyżej 5 g/l w odpadach dostarczonych do przetworzenia).

(27)  Wskazany poziom emisji powiązany z najlepszymi dostępnymi technikami może nie mieć zastosowania do zespołów urządzeń przetwarzających płuczki wiertnicze/zwierciny.

(28)  Wskazany poziom emisji powiązany z najlepszymi dostępnymi technikami może nie mieć zastosowania w przypadku niskiej temperatury ścieków (np. poniżej 12 °C).

(29)  Wskazany poziom emisji powiązany z najlepszymi dostępnymi technikami może nie mieć zastosowania w przypadku wysokich stężeń chlorków (np. powyżej 10 g/l w odpadach dostarczonych do przetworzenia).

(30)  Wskazany poziom emisji powiązany z najlepszymi dostępnymi technikami ma zastosowanie wyłącznie w przypadku stosowania biologicznego oczyszczania ścieków.

(31)  Wskazane poziomy emisji powiązane z najlepszymi dostępnymi technikami mają zastosowanie tylko wtedy, gdy dana substancja została zidentyfikowana jako istotna w wykazie ścieków, o którym mowa w BAT 3.

(32)  Górna granica zakresu wynosi 0,3 mg/l w przypadku mechanicznej obróbki odpadów metalowych w strzępiarkach.

(33)  Górna granica zakresu wynosi 2 mg/l w przypadku mechanicznej obróbki odpadów metalowych w strzępiarkach.

(34)  Okresy uśrednienia są określone w części Uwagi ogólne.

(35)  Wskazane poziomy emisji powiązane z najlepszymi dostępnymi technikami mogą nie mieć zastosowania, gdy w oczyszczalni ścieków usuwa się dane zanieczyszczenia, o ile nie prowadzi to do wyższego poziomu zanieczyszczenia środowiska.

(36)  Wskazane poziomy emisji powiązane z najlepszymi dostępnymi technikami mają zastosowanie tylko wtedy, gdy dana substancja została zidentyfikowana jako istotna w wykazie ścieków, o którym mowa w BAT 3.

(37)  Górna granica zakresu wynosi 0,3 mg/l w przypadku mechanicznej obróbki odpadów metalowych w strzępiarkach.

(38)  Górna granica zakresu wynosi 2 mg/l w przypadku mechanicznej obróbki odpadów metalowych w strzępiarkach.

(39)  Jeżeli nie ma możliwości zastosowania filtra tkaninowego, górna granica zakresu wynosi 10 mg/Nm3.

(40)  Wskazany poziom emisji powiązany z najlepszymi dostępnymi technikami ma zastosowanie wyłącznie w przypadku gdy związki organiczne zostały zidentyfikowane jako istotne w strumieniu gazów odlotowych na podstawie wykazu, o którym mowa w BAT 3.

(41)  Zastosowanie ma poziom emisji powiązany z najlepszymi dostępnymi technikami dla NH3 albo poziom emisji powiązany z najlepszymi dostępnymi technikami dla stężenia odorów.

(42)  Wskazany poziom emisji powiązany z najlepszymi dostępnymi technikami nie ma zastosowania do przetwarzania odpadów składających się głównie z obornika.

(43)  Dolną granicę zakresu można osiągnąć, stosując utlenianie termiczne.

(44)  Wskazany poziom emisji powiązany z najlepszymi dostępnymi technikami nie ma zastosowania, gdy ładunek emisji jest mniejszy niż 2 kg/h w punkcie emisji, pod warunkiem że nie zidentyfikowano żadnych substancji CMR jako istotnych w strumieniu gazów odlotowych na podstawie wykazu, o którym mowa w BAT 3.

(45)  Utlenianie termiczne przeprowadza się w temperaturze minimalnej 1 100 °C z czasem przebywania dwie sekundy w przypadku regeneracji węgla aktywnego wykorzystywanego w zastosowaniach przemysłowych, w których mogą występować odporne substancje fluorowcowane lub inne substancje odporne na wysoką temperaturę. W przypadku węgla aktywnego wykorzystywanego do zastosowań w wodzie pitnej i zastosowań spożywczych wystarczy utleniacz termiczny stosowany w minimalnej temperaturze ogrzewania 850 °C i czasie przebywania dwie sekundy (zob. sekcja 6.1).

(46)  Wskazane poziomy emisji powiązane z najlepszymi dostępnymi technikami mają zastosowanie tylko wtedy, gdy dana substancja została zidentyfikowana jako istotna w strumieniu gazów odlotowych na podstawie wykazu, o którym mowa w BAT 3.

(47)  Górna granica zakresu wynosi 45 mg/Nm3, gdy emisja wynosi poniżej 0,5 kg/h w punkcie emisji.

---

| 17.8.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 208/91 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 208/91

---

DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) 2018/1148

z dnia 10 sierpnia 2018 r.

w sprawie kwalifikowania rynkowych instrumentów dłużnych emitowanych lub w pełni gwarantowanych przez Republikę Grecką i uchylająca decyzję (UE) 2016/1041 (EBC/2018/21)

RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności art. 127 ust. 2 tiret pierwsze,

uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności art. 3 ust. 1 tiret pierwsze, art. 12 ust. 1, art. 18 oraz art. 34 ust. 1 tiret drugie,

uwzględniając wytyczne Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/510 z dnia 19 grudnia 2014 r. w sprawie implementacji ram prawnych polityki pieniężnej Eurosystemu (EBC/2014/60) (1) (wytyczne w sprawie dokumentacji ogólnej), w szczególności art. 1 ust. 4, część czwartą tytuł I, II, IV, V, VI i VIII oraz część szóstą,

uwzględniając wytyczne EBC/2014/31 z dnia 9 lipca 2014 r. w sprawie dodatkowych tymczasowych środków dotyczących operacji refinansujących Eurosystemu i kwalifikowania zabezpieczeń oraz zmieniające wytyczne EBC/2007/9 (2), w szczególności art. 1 ust. 3, art. 6 ust. 1 oraz art. 8,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 18 ust. 1 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego Europejski Bank Centralny (EBC) i krajowe banki centralne państw członkowskich, których walutą jest euro, mogą dokonywać właściwie zabezpieczonych operacji kredytowych z instytucjami kredytowymi oraz innymi uczestnikami rynku. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 18 ust. 1 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego Europejski Bank Centralny (EBC) i krajowe banki centralne państw członkowskich, których walutą jest euro, mogą dokonywać właściwie zabezpieczonych operacji kredytowych z instytucjami kredytowymi oraz innymi uczestnikami rynku.

| (2) | Standardowe kryteria i minimalne wymogi w zakresie jakości kredytowej określające kryteria kwalifikowania aktywów rynkowych jako zabezpieczenia na potrzeby operacji polityki pieniężnej Eurosystemu określone są w wytycznych (UE) 2015/510 (EBC/2014/60), w szczególności w art. 59 oraz w części czwartej tytuł II. |
| --- | --- |

(2)

Standardowe kryteria i minimalne wymogi w zakresie jakości kredytowej określające kryteria kwalifikowania aktywów rynkowych jako zabezpieczenia na potrzeby operacji polityki pieniężnej Eurosystemu określone są w wytycznych (UE) 2015/510 (EBC/2014/60), w szczególności w art. 59 oraz w części czwartej tytuł II.

| (3) | Zgodnie z art. 1 ust. 4 wytycznych (UE) 2015/510 (EBC/2014/60) Rada Prezesów EBC może w dowolnym czasie zmieniać narzędzia, instrumenty, wymogi, kryteria i procedury realizacji operacji polityki pieniężnej Eurosystemu. Zgodnie z art. 59 ust. 6 wytycznych (UE) 2015/510 (ECB/2014/60) Eurosystem zastrzega sobie prawo do ustalenia, czy określona emisja, emitent, dłużnik lub gwarant spełnia wymogi jakości kredytowej Eurosystemu na podstawie informacji, jakie uzna za właściwe w celu zapewnienia odpowiedniej ochrony Eurosystemu przed ryzykiem. |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z art. 1 ust. 4 wytycznych (UE) 2015/510 (EBC/2014/60) Rada Prezesów EBC może w dowolnym czasie zmieniać narzędzia, instrumenty, wymogi, kryteria i procedury realizacji operacji polityki pieniężnej Eurosystemu. Zgodnie z art. 59 ust. 6 wytycznych (UE) 2015/510 (ECB/2014/60) Eurosystem zastrzega sobie prawo do ustalenia, czy określona emisja, emitent, dłużnik lub gwarant spełnia wymogi jakości kredytowej Eurosystemu na podstawie informacji, jakie uzna za właściwe w celu zapewnienia odpowiedniej ochrony Eurosystemu przed ryzykiem.

| (4) | W drodze odstępstwa od wymogów Eurosystemu w zakresie jakości kredytowej dotyczących aktywów rynkowych, zgodnie z art. 8 ust. 2 wytycznych EBC/2014/31 wymogi Eurosystemu w zakresie jakości kredytowej nie mają zastosowania do rynkowych instrumentów dłużnych emitowanych lub w pełni gwarantowanych przez rządy centralne państw członkowskich strefy euro objętych programem Unii Europejskiej/Międzynarodowego Funduszu Walutowego, chyba że Rada Prezesów uzna, że dane państwo członkowskie nie spełnia warunków udzielenia wsparcia finansowego lub warunków programu makroekonomicznego. |
| --- | --- |

(4)

W drodze odstępstwa od wymogów Eurosystemu w zakresie jakości kredytowej dotyczących aktywów rynkowych, zgodnie z art. 8 ust. 2 wytycznych EBC/2014/31 wymogi Eurosystemu w zakresie jakości kredytowej nie mają zastosowania do rynkowych instrumentów dłużnych emitowanych lub w pełni gwarantowanych przez rządy centralne państw członkowskich strefy euro objętych programem Unii Europejskiej/Międzynarodowego Funduszu Walutowego, chyba że Rada Prezesów uzna, że dane państwo członkowskie nie spełnia warunków udzielenia wsparcia finansowego lub warunków programu makroekonomicznego.

| (5) | W dniu 19 sierpnia 2015 r., po wygaśnięciu poprzedniego programu europejskiego instrumentu stabilności finansowej (EFSF) w zakresie pomocy finansowej dla Grecji, rada zarządzająca Europejskiego Mechanizmu Stabilności (EMS) zatwierdziła bieżący trzyletni program wsparcia finansowego dla Grecji. |
| --- | --- |

(5)

W dniu 19 sierpnia 2015 r., po wygaśnięciu poprzedniego programu europejskiego instrumentu stabilności finansowej (EFSF) w zakresie pomocy finansowej dla Grecji, rada zarządzająca Europejskiego Mechanizmu Stabilności (EMS) zatwierdziła bieżący trzyletni program wsparcia finansowego dla Grecji.

| (6) | Rada Prezesów dokonała oceny skutków wspomnianego programu EMS dla Grecji, jego trwającego wdrażania oraz determinacji władz Grecji, aby doprowadzić do pełnego wdrożenia programu. Na podstawie tej oceny Rada Prezesów uznała, że Republika Grecka spełnia warunki programu. W konsekwencji w dniu 22 czerwca 2016 r. Rada Prezesów przyjęła decyzję Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2016/1041 (EBC/2016/18) (3), na mocy której przywrócono rynkowym instrumentom dłużnym emitowanym lub w pełni gwarantowanym przez Republikę Grecką status kwalifikowanego zabezpieczenia operacji polityki pieniężnej Eurosystemu, z takim zastrzeżeniem, że do instrumentów tych będą stosowane określone redukcje wartości oraz pod warunkiem że Republikę Grecką uważać się będzie za państwo członkowskie strefy euro realizujące program Unii Europejskiej/Międzynarodowego Funduszu Walutowego. |
| --- | --- |

(6)

Rada Prezesów dokonała oceny skutków wspomnianego programu EMS dla Grecji, jego trwającego wdrażania oraz determinacji władz Grecji, aby doprowadzić do pełnego wdrożenia programu. Na podstawie tej oceny Rada Prezesów uznała, że Republika Grecka spełnia warunki programu. W konsekwencji w dniu 22 czerwca 2016 r. Rada Prezesów przyjęła decyzję Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2016/1041 (EBC/2016/18) (3), na mocy której przywrócono rynkowym instrumentom dłużnym emitowanym lub w pełni gwarantowanym przez Republikę Grecką status kwalifikowanego zabezpieczenia operacji polityki pieniężnej Eurosystemu, z takim zastrzeżeniem, że do instrumentów tych będą stosowane określone redukcje wartości oraz pod warunkiem że Republikę Grecką uważać się będzie za państwo członkowskie strefy euro realizujące program Unii Europejskiej/Międzynarodowego Funduszu Walutowego.

| (7) | Aktualnie, zgodnie z art. 1 ust. 3 wytycznych EBC/2014/31, na potrzeby art. 6 ust. 1 art. 8 tych wytycznych Republikę Grecką uważa się za państwo członkowskie strefy euro realizujące program Unii Europejskiej/Międzynarodowego Funduszu Walutowego. Ponadto, zgodnie z art. 8 ust. 3 tych wytycznych, rynkowe instrumenty dłużne emitowane lub w pełni gwarantowane przez Republikę Grecką podlegają określonym redukcjom wartości wskazanym w załączniku I do tych wytycznych. |
| --- | --- |

(7)

Aktualnie, zgodnie z art. 1 ust. 3 wytycznych EBC/2014/31, na potrzeby art. 6 ust. 1 art. 8 tych wytycznych Republikę Grecką uważa się za państwo członkowskie strefy euro realizujące program Unii Europejskiej/Międzynarodowego Funduszu Walutowego. Ponadto, zgodnie z art. 8 ust. 3 tych wytycznych, rynkowe instrumenty dłużne emitowane lub w pełni gwarantowane przez Republikę Grecką podlegają określonym redukcjom wartości wskazanym w załączniku I do tych wytycznych.

| (8) | Zgodnie z art. 1 umowy pomocy finansowej pomiędzy europejskim mechanizmem stabilności, Republiką Grecką, Bank of Greece i Greckim Funduszem Stabilności Finansowej z dnia 19 sierpnia 2015 r. (4) dniem zakończenia bieżącego programu EMS jest 20 sierpnia 2018 r. Od dnia 21 sierpnia 2018 r. Republika Grecka nie może być już zatem uważana za państwo członkowskie strefy euro objęte programem Unii Europejskiej/Międzynarodowego Funduszu Walutowego. W rezultacie od tego dnia warunki tymczasowego zawieszenia stosowana minimalnych wymogów Eurosystemu w zakresie jakości kredytowej w odniesieniu do rynkowych instrumentów dłużnych emitowanych lub w pełni gwarantowanych przez Republikę Grecką, zgodnie z art. 8 ust. 2 wytycznych EBC/2014/31, przestaną być spełniane. |
| --- | --- |

(8)

Zgodnie z art. 1 umowy pomocy finansowej pomiędzy europejskim mechanizmem stabilności, Republiką Grecką, Bank of Greece i Greckim Funduszem Stabilności Finansowej z dnia 19 sierpnia 2015 r. (4) dniem zakończenia bieżącego programu EMS jest 20 sierpnia 2018 r. Od dnia 21 sierpnia 2018 r. Republika Grecka nie może być już zatem uważana za państwo członkowskie strefy euro objęte programem Unii Europejskiej/Międzynarodowego Funduszu Walutowego. W rezultacie od tego dnia warunki tymczasowego zawieszenia stosowana minimalnych wymogów Eurosystemu w zakresie jakości kredytowej w odniesieniu do rynkowych instrumentów dłużnych emitowanych lub w pełni gwarantowanych przez Republikę Grecką, zgodnie z art. 8 ust. 2 wytycznych EBC/2014/31, przestaną być spełniane.

| (9) | Rada Prezesów zdecydowała zatem, że od dnia 21 sierpnia 2018 r. w odniesieniu do rynkowych instrumentów dłużnych emitowanych lub w pełni gwarantowanych przez Republikę Grecką powinny mieć zastosowanie standardowe kryteria i wymogi w zakresie jakości kredytowej Eurosystemu oraz że takie instrumenty dłużne będą podlegały standardowym redukcjom wartości określonym w wytycznych Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2016/65 (EBC/2015/35) (5), |
| --- | --- |

(9)

Rada Prezesów zdecydowała zatem, że od dnia 21 sierpnia 2018 r. w odniesieniu do rynkowych instrumentów dłużnych emitowanych lub w pełni gwarantowanych przez Republikę Grecką powinny mieć zastosowanie standardowe kryteria i wymogi w zakresie jakości kredytowej Eurosystemu oraz że takie instrumenty dłużne będą podlegały standardowym redukcjom wartości określonym w wytycznych Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2016/65 (EBC/2015/35) (5),

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Kryteria kwalifikowania rynkowych instrumentów dłużnych emitowanych lub w pełni gwarantowanych przez Republikę Grecką

1.   Na potrzeby art. 1 ust. 3, art. 6 ust. 1 i art. 8 wytycznych EBC/2014/31 Republikę Grecką przestaje się uważać za państwo członkowskie strefy euro realizujące program Unii Europejskiej/Międzynarodowego Funduszu Walutowego.

2.   W odniesieniu do rynkowych instrumentów dłużnych emitowanych lub w pełni gwarantowanych przez Republikę Grecką mają zastosowanie minimalne wymogi Eurosystemu w zakresie jakości kredytowej określone w wytycznych (UE) 2015/510 (EBC/2014/60), w szczególności w art. 59 oraz w części czwartej tytuł II.

3.   Rynkowe instrumenty dłużne emitowane lub w pełni gwarantowane przez Republikę Grecką przestają podlegać szczególnym redukcjom wartości wskazanym w załączniku I do wytycznych EBC/2014/31.

Artykuł 2

Uchylenie obowiązujących przepisów

Uchyla się decyzję (UE) 2016/1041 (EBC/2016/18).

Artykuł 3

Postanowienia końcowe

1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 21 sierpnia 2018 r.

2.   W przypadku jakichkolwiek rozbieżności pomiędzy postanowieniami niniejszej decyzji a postanowieniami wytycznych (UE) 2015/510 (EBC/2014/60) lub wytycznych EBC/2014/31 wdrożonych na poziomie krajowym przez krajowe banki centralne państw członkowskich, których walutą jest euro, decydujące znaczenie mają postanowienia niniejszej decyzji.

Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 10 sierpnia 2018 r.

Mario DRAGHI

Prezes EBC

---

(1)  
  Dz.U. L 91 z 2.4.2015, s. 3.

1

(2)  
  Dz.U. L 240 z 13.8.2014, s. 28.

2

(3)  Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2016/1041 z dnia 22 czerwca 2016 r. w sprawie kwalifikowania rynkowych instrumentów dłużnych emitowanych lub w pełni gwarantowanych przez Republikę Grecką i uchylająca decyzję (UE) 2015/300 (EBC/2016/18) (Dz.U. L 169 z 28.6.2016, s. 14).

3

(4)  Dostępna na stronie internetowej EMS pod adresem www.esm.europa.eu.

4

(5)  Wytyczne Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2016/65 z dnia 18 listopada 2015 r. w sprawie redukcji wartości w wycenie stosowanych przy implementacji ram prawnych polityki pieniężnej Eurosystemu (EBC/2015/35) (Dz.U. L 14 z 21.1.2016, s. 30).

5

---

ZALECENIA

| 17.8.2018 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 208/94 |
| --- | --- | --- | --- |

17.8.2018

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 208/94

---

ZALECENIE KOMISJI (UE) 2018/1149

z dnia 10 sierpnia 2018 r.

w sprawie niewiążących wytycznych dotyczących identyfikacji obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka oraz innych czynników ryzyka w łańcuchu dostaw na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/821

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 292,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Naturalne surowce mineralne mają ogromny potencjał wspierania rozwoju, jednak na obszarach dotkniętych konfliktami i obszarach wysokiego ryzyka mogą być one przyczyną sporów, gdy przychody z ich eksploatacji przyczyniają się do wybuchu lub kontynuacji konfliktów z użyciem siły, podważając wysiłki na rzecz rozwoju, dobrego sprawowania władzy i praworządności. Zerwanie związku pomiędzy konfliktem a nielegalną eksploatacją minerałów na tych obszarach stanowi zasadniczy element zagwarantowania pokoju, rozwoju i stabilności. |
| --- | --- |

(1)

Naturalne surowce mineralne mają ogromny potencjał wspierania rozwoju, jednak na obszarach dotkniętych konfliktami i obszarach wysokiego ryzyka mogą być one przyczyną sporów, gdy przychody z ich eksploatacji przyczyniają się do wybuchu lub kontynuacji konfliktów z użyciem siły, podważając wysiłki na rzecz rozwoju, dobrego sprawowania władzy i praworządności. Zerwanie związku pomiędzy konfliktem a nielegalną eksploatacją minerałów na tych obszarach stanowi zasadniczy element zagwarantowania pokoju, rozwoju i stabilności.

| (2) | W odpowiedzi na takie obawy w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/821 (1) ustanowiono obowiązki w zakresie należytej staranności w łańcuchu dostaw unijnych importerów cyny, tantalu i wolframu, ich rud oraz złota pochodzących z obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka, które to obowiązki będą miały zastosowanie od dnia 1 stycznia 2021 r. (zwanym dalej „rozporządzeniem”). |
| --- | --- |

(2)

W odpowiedzi na takie obawy w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/821 (1) ustanowiono obowiązki w zakresie należytej staranności w łańcuchu dostaw unijnych importerów cyny, tantalu i wolframu, ich rud oraz złota pochodzących z obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka, które to obowiązki będą miały zastosowanie od dnia 1 stycznia 2021 r. (zwanym dalej „rozporządzeniem”).

| (3) | Obszary dotknięte konfliktami i obszary wysokiego ryzyka do celów tego rozporządzenia zdefiniowane są jako obszary znajdujące się w stanie konfliktu zbrojnego lub niestabilne obszary pokonfliktowe, jak również obszary, na których zarządzanie i bezpieczeństwo są słabe lub nie istnieją, takie jak państwa upadłe, oraz na których odnotowuje się powszechne i regularne przypadki naruszeń prawa międzynarodowego, w tym naruszenia praw człowieka. |
| --- | --- |

(3)

Obszary dotknięte konfliktami i obszary wysokiego ryzyka do celów tego rozporządzenia zdefiniowane są jako obszary znajdujące się w stanie konfliktu zbrojnego lub niestabilne obszary pokonfliktowe, jak również obszary, na których zarządzanie i bezpieczeństwo są słabe lub nie istnieją, takie jak państwa upadłe, oraz na których odnotowuje się powszechne i regularne przypadki naruszeń prawa międzynarodowego, w tym naruszenia praw człowieka.

| (4) | Art. 14 ust. 1 tego rozporządzenia stanowi, że aby zapewnić podmiotom gospodarczym, zwłaszcza małym i średnim przedsiębiorstwom, jasność i pewność oraz aby zapewnić spójność stosowanych przez nie działań, Komisja po zasięgnięciu opinii Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych i OECD musi przygotować niewiążące wytyczne dla podmiotów gospodarczych, wyjaśniając w nich, jak najlepiej stosować kryteria identyfikacji obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka (dalej „wytyczne”). |
| --- | --- |

(4)

Art. 14 ust. 1 tego rozporządzenia stanowi, że aby zapewnić podmiotom gospodarczym, zwłaszcza małym i średnim przedsiębiorstwom, jasność i pewność oraz aby zapewnić spójność stosowanych przez nie działań, Komisja po zasięgnięciu opinii Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych i OECD musi przygotować niewiążące wytyczne dla podmiotów gospodarczych, wyjaśniając w nich, jak najlepiej stosować kryteria identyfikacji obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka (dalej „wytyczne”).

| (5) | Artykuł ten stanowi również, że wytyczne te mają opierać się na definicji obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka podanej w rozporządzeniu i uwzględniać wytyczne OECD dotyczące należytej staranności w tej dziedzinie, w tym inne czynniki ryzyka w łańcuchu dostaw powodujące uruchomienie sygnałów ostrzegawczych, zdefiniowane w odpowiednich dodatkach do tych wytycznych. |
| --- | --- |

(5)

Artykuł ten stanowi również, że wytyczne te mają opierać się na definicji obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka podanej w rozporządzeniu i uwzględniać wytyczne OECD dotyczące należytej staranności w tej dziedzinie, w tym inne czynniki ryzyka w łańcuchu dostaw powodujące uruchomienie sygnałów ostrzegawczych, zdefiniowane w odpowiednich dodatkach do tych wytycznych.

| (6) | Niniejsze wytyczne, aby były skuteczne, powinny określać ogólną koncepcję należytej staranności w łańcuchach dostaw minerałów i metali powiązanych z obszarami dotkniętymi konfliktami i obszarami wysokiego ryzyka, a także kroki, jakie powinny poczynić przedsiębiorstwa w celu identyfikacji zagrożeń w tym zakresie dotyczących pozyskiwania cyny, tantalu, wolframu i złota oraz przeciwdziałania tym zagrożeniom. |
| --- | --- |

(6)

Niniejsze wytyczne, aby były skuteczne, powinny określać ogólną koncepcję należytej staranności w łańcuchach dostaw minerałów i metali powiązanych z obszarami dotkniętymi konfliktami i obszarami wysokiego ryzyka, a także kroki, jakie powinny poczynić przedsiębiorstwa w celu identyfikacji zagrożeń w tym zakresie dotyczących pozyskiwania cyny, tantalu, wolframu i złota oraz przeciwdziałania tym zagrożeniom.

| (7) | Należy przypomnieć, że wymogi określone w rozporządzeniu w odniesieniu do unijnych importerów odnoszą się nie tylko do metali i minerałów pochodzących z obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka, ale również do powiązanych zagrożeń na wyższym szczeblu łańcucha dostaw, np. w odniesieniu do handlu, przetwórstwa i wywozu. |
| --- | --- |

(7)

Należy przypomnieć, że wymogi określone w rozporządzeniu w odniesieniu do unijnych importerów odnoszą się nie tylko do metali i minerałów pochodzących z obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka, ale również do powiązanych zagrożeń na wyższym szczeblu łańcucha dostaw, np. w odniesieniu do handlu, przetwórstwa i wywozu.

| (8) | W niniejszych wytycznych należy również wyjaśnić główne zasady identyfikacji obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka w konkretnym celu wykonania rozporządzenia, natomiast definicja i wyjaśnienie dotyczące takich obszarów pozostają bez uszczerbku dla stanowiska Unii w sprawie tego, co może stanowić obszary dotknięte konfliktami i obszary wysokiego ryzyka poza kontekstem tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(8)

W niniejszych wytycznych należy również wyjaśnić główne zasady identyfikacji obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka w konkretnym celu wykonania rozporządzenia, natomiast definicja i wyjaśnienie dotyczące takich obszarów pozostają bez uszczerbku dla stanowiska Unii w sprawie tego, co może stanowić obszary dotknięte konfliktami i obszary wysokiego ryzyka poza kontekstem tego rozporządzenia.

| (9) | Odniesienie do odpowiednich informacji ze źródeł jawnych, które podmioty gospodarcze mogą wykorzystać do identyfikacji obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka, powinno stanowić centralny element niniejszych wytycznych. Należy również przypomnieć, że istotne źródła są aktualizowane z różną częstotliwością i że w stosownych przypadkach należy je uzupełniać innymi źródłami. |
| --- | --- |

(9)

Odniesienie do odpowiednich informacji ze źródeł jawnych, które podmioty gospodarcze mogą wykorzystać do identyfikacji obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka, powinno stanowić centralny element niniejszych wytycznych. Należy również przypomnieć, że istotne źródła są aktualizowane z różną częstotliwością i że w stosownych przypadkach należy je uzupełniać innymi źródłami.

| (10) | Inne rodzaje ryzyka związanego z łańcuchem dostaw, które powodują uruchomienie sygnałów ostrzegawczych, których dotyczą niniejsze wytyczne, powinny odnosić się do lokalizacji, dostawców i niezwykłych okoliczności związanych z działalnością handlową i powinny być oparte na pracy OECD w tej dziedzinie. |
| --- | --- |

(10)

Inne rodzaje ryzyka związanego z łańcuchem dostaw, które powodują uruchomienie sygnałów ostrzegawczych, których dotyczą niniejsze wytyczne, powinny odnosić się do lokalizacji, dostawców i niezwykłych okoliczności związanych z działalnością handlową i powinny być oparte na pracy OECD w tej dziedzinie.

| (11) | Art. 14 ust. 2 rozporządzenia stanowi, że Komisja korzysta z wiedzy ekspertów zewnętrznych w celu opracowania orientacyjnego, niewyczerpującego, regularnie aktualizowanego wykazu obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka. Ten przyszły wykaz ma opierać się na prowadzonej przez ekspertów zewnętrznych analizie niniejszych wytycznych oraz innych dostępnych informacji, m.in. ze środowisk akademickich i systemów należytej staranności w łańcuchu dostaw. |
| --- | --- |

(11)

Art. 14 ust. 2 rozporządzenia stanowi, że Komisja korzysta z wiedzy ekspertów zewnętrznych w celu opracowania orientacyjnego, niewyczerpującego, regularnie aktualizowanego wykazu obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka. Ten przyszły wykaz ma opierać się na prowadzonej przez ekspertów zewnętrznych analizie niniejszych wytycznych oraz innych dostępnych informacji, m.in. ze środowisk akademickich i systemów należytej staranności w łańcuchu dostaw.

| (12) | Niniejsze wytyczne nie mają charakteru wiążącego, a importerzy unijni zachowują odpowiedzialność za wykonywanie obowiązków w zakresie należytej staranności określonych w rozporządzeniu, podczas gdy służby Komisji zapewniają, aby wytyczne te w miarę upływu czasu pozostały aktualne, |
| --- | --- |

(12)

Niniejsze wytyczne nie mają charakteru wiążącego, a importerzy unijni zachowują odpowiedzialność za wykonywanie obowiązków w zakresie należytej staranności określonych w rozporządzeniu, podczas gdy służby Komisji zapewniają, aby wytyczne te w miarę upływu czasu pozostały aktualne,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ZALECENIE:

| 1. | Importerzy unijni mający obowiązki na mocy rozporządzenia (UE) 2017/821 powinni przestrzegać niewiążących wytycznych przedstawionych w załączniku do niniejszego zalecenia. Kierowanie się tymi wytycznymi pomoże im w odpowiedniej identyfikacji obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka oraz sygnałów ostrzegawczych, tak aby właściwie spełniali oni wymogi tego rozporządzenia, gdy zaczną obowiązywać od dnia 1 stycznia 2021 r. Wytyczne mogą być stosowane również przez inne podmioty stosujące się do zasad należytej staranności w swoim łańcuchu dostaw minerałów. |
| --- | --- |

1.

| 2. | Niniejsze zalecenie zostanie opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

2.

Sporządzono w Brukseli dnia 10 sierpnia 2018 r.

W imieniu Komisji

Cecilia MALMSTRÖM

Członek Komisji

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/821 z dnia 17 maja 2017 r. ustanawiające obowiązki w zakresie należytej staranności w łańcuchu dostaw unijnych importerów cyny, tantalu i wolframu, ich rud oraz złota pochodzących z obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka (Dz.U. L 130 z 19.5.2017, s. 1).

1

---

ZAŁĄCZNIK

1.   CELE NINIEJSZYCH WYTYCZNYCH

Rozporządzenie (UE) 2017/821 (zwane dalej „rozporządzeniem”) weszło w życie w dniu 8 czerwca 2017 r. i ma zastosowanie do importerów unijnych (1) (w tym między innymi hut i rafinerii) od dnia 1 stycznia 2021 r. Jak określono w pierwszym artykule powyższego rozporządzenia, jego celem jest zapewnienie przejrzystości i pewności w odniesieniu do praktyk w zakresie dostaw, stosowanych przez unijnych importerów pozyskujących surowce na obszarach dotkniętych konfliktami i obszarach wysokiego ryzyka.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia Komisja Europejska ma za zadanie przygotować niewiążące wytyczne w postaci podręcznika dla podmiotów gospodarczych, wyjaśniając w nim, jak najlepiej stosować kryteria identyfikacji obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka. W artykule tym określono również, że przedmiotowe wytyczne mają uwzględniać wytyczne OECD dotyczące należytej staranności (2) w tej dziedzinie, w tym inne czynniki ryzyka w łańcuchu dostaw powodujące uruchomienie tzw. sygnałów ostrzegawczych zgodnie z definicją zawartą w odpowiednich dodatkach do tych wytycznych.

W niniejszych wytycznych:

| — | w SEKCJI 2 określono ogólną koncepcję należytej staranności w łańcuchach dostaw minerałów pochodzących z obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka, a także kroki, jakie powinny poczynić przedsiębiorstwa w celu identyfikacji zagrożeń związanych z pozyskiwaniem cyny, tantalu, wolframu i złota oraz przeciwdziałania tym zagrożeniom, |
| --- | --- |

—

w SEKCJI 2 określono ogólną koncepcję należytej staranności w łańcuchach dostaw minerałów pochodzących z obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka, a także kroki, jakie powinny poczynić przedsiębiorstwa w celu identyfikacji zagrożeń związanych z pozyskiwaniem cyny, tantalu, wolframu i złota oraz przeciwdziałania tym zagrożeniom,

| — | w SEKCJI 3 wyjaśniono kluczowe elementy definicji obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka do celów rozporządzenia, |
| --- | --- |

—

w SEKCJI 3 wyjaśniono kluczowe elementy definicji obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka do celów rozporządzenia,

| — | w SEKCJI 4 wymieniono informacje ze źródeł jawnych, aby pomóc przedsiębiorstwom w identyfikacji obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka oraz innych rodzajów ryzyka, |
| --- | --- |

—

w SEKCJI 4 wymieniono informacje ze źródeł jawnych, aby pomóc przedsiębiorstwom w identyfikacji obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka oraz innych rodzajów ryzyka,

| — | w SEKCJI 5 przedstawiono informacje na temat innych wskaźników potencjalnego ryzyka (lub sygnałów ostrzegawczych) w łańcuchu dostaw minerałów w odniesieniu do lokalizacji, dostawców i niezwykłych okoliczności związanych z działalnością handlową. |
| --- | --- |

—

w SEKCJI 5 przedstawiono informacje na temat innych wskaźników potencjalnego ryzyka (lub sygnałów ostrzegawczych) w łańcuchu dostaw minerałów w odniesieniu do lokalizacji, dostawców i niezwykłych okoliczności związanych z działalnością handlową.

Niniejsze wytyczne mają pomóc importerom unijnym w dochowaniu należytej staranności w ich łańcuchu dostaw. Pozostają one bez uszczerbku dla rozporządzenia (UE) 2017/821 i nie są prawnie wiążące.

Ponadto należy zauważyć, że na podstawie art. 14 ust. 2 rozporządzenia Komisja będzie (następnie) korzystać z wiedzy ekspertów zewnętrznych w celu opracowania orientacyjnego, niewyczerpującego, regularnie aktualizowanego wykazu obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka. Ten wykaz będzie opierać się na prowadzonej przez ekspertów zewnętrznych analizie niniejszych wytycznych oraz dostępnych informacji, m.in. od rządów, organizacji międzynarodowych, środowisk akademickich i systemów należytej staranności w łańcuchu dostaw.

2.   NALEŻYTA STARANNOŚĆ W ŁAŃCUCHACH DOSTAW MINERAŁÓW - OGÓLNA KONCEPCJA I KROKI, KTÓRE NALEŻY POCZYNIĆ

2.1.   Koncepcja należytej staranności opartej na analizie ryzyka

Na obszarach dotkniętych konfliktami i obszarach wysokiego ryzyka przedsiębiorstwa zajmujące się wydobyciem i przetwarzaniem minerałów oraz handlem nimi mają potencjał w zakresie generowania dochodu, przyczyniania się do wzrostu i dobrobytu, zapewniania źródeł utrzymania i wspomagania rozwoju lokalnego. W takich sytuacjach przedsiębiorstwa mogą być również narażone na przyczynienie się do znaczących niekorzystnych skutków związanych z ich działalnością lub podejmowaniem decyzji o źródłach zaopatrzenia lub mogą być z nimi kojarzone. Do skutków takich należą konflikty zbrojne i poważne naruszenia praw człowieka. W tym kontekście, w celu zagwarantowania, że przedsiębiorstwa w sposób zamierzony lub niezamierzony nie będą przyczyniać się do występowania niekorzystnych skutków lub nie zaczną być (nie będą dalej) kojarzone z ich występowaniem, powinny one przestrzegać należytej staranności opartej na analizie ryzyka jako elementu ciągłego, aktywnego i reaktywnego procesu w ramach swojego systemu zarządzania.

Ogólnie rzecz biorąc, należyta staranność oparta na analizie ryzyka odnosi się do kroków, jakie powinny poczynić przedsiębiorstwa, aby zidentyfikować faktyczne lub potencjalne zagrożenia w ramach swojego łańcucha dostaw minerałów i przeciwdziałać im, tak aby zapobiec przyczynianiu się do niekorzystnych skutków związanych z wydobyciem, produkcją, handlem, przetwarzaniem, obsługą i wywozem minerałów powiązanych z obszarami dotkniętymi konfliktami i obszarami wysokiego ryzyka lub to przyczynianie ograniczyć. Rodzaje ryzyka definiuje się w odniesieniu do potencjalnie niekorzystnego wpływu działalności danego przedsiębiorstwa, który wynika z własnej działalności przedsiębiorstwa lub który może być bezpośrednio związany z eksploatacją, produktami lub usługami świadczonymi w ramach jego powiązań biznesowych z osobami trzecimi, w tym dostawcami i innymi podmiotami w łańcuchu dostaw. Negatywne skutki mogą obejmować szkody wyrządzone ludziom (tj. skutki zewnętrzne), naruszenie reputacji lub pociągnięcie przedsiębiorstwa do odpowiedzialności prawnej (tj. skutki wewnętrzne) bądź oba te rodzaje skutków.

Przedsiębiorstwa mogą być narażone na ryzyko w swoich łańcuchach dostaw minerałów, ponieważ okoliczności wydobycia i produkcji minerałów, ich obsługi oraz handlu nimi ze swej natury niosą za sobą wyższe ryzyko wystąpienia poważnych negatywnych skutków, takich jak finansowanie konfliktu lub podsycanie, ułatwianie lub zaostrzanie warunków konfliktu, jak opisano w załączniku II do wytycznych OECD dotyczących należytej staranności i dodatkach do nich.

Ze względu na te zagrożenia przedsiębiorstwa powinny w dobrej wierze określić i ocenić czynniki ryzyka związane z lokalizacją, dostawcą lub okolicznościami oraz wprowadzić środki należytej staranności dostosowane do szczególnych wymogów takich zagrożeń. Dzięki należytej staranności przedsiębiorstwa będą mogły mieć pewność, że przestrzegają prawa międzynarodowego i zapewniają zgodność z przepisami krajowymi, w tym prawem i przepisami dotyczącymi nielegalnego handlu surowcami mineralnymi oraz sankcjami ONZ i decyzjami UE opartymi na Traktacie o Unii Europejskiej (TUE) i Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), w szczególności środkach ograniczających na podstawie art. 215 TFUE.

Ogólnym celem rozporządzenia, które opiera się na zasadach określonych w wytycznych OECD, jest umożliwienie rozwoju bezpiecznych, przejrzystych i weryfikowalnych łańcuchów dostaw minerałów oraz zapewnienie, ułatwienie i promowanie odpowiedzialnego przywozu do UE minerałów i metali z obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka, bez przyczyniania się do konfliktów zbrojnych i związanych z tym naruszeń praw człowieka, a co za tym idzie, z korzyścią dla rozwoju gospodarczego i źródeł utrzymania społeczności lokalnych.

2.2.   Należyta staranność – pięciostopniowe ramy

Należyta staranność oparta na analizie ryzyka, zgodnie z zaleceniami zawartymi w wytycznych OECD dotyczących należytej staranności, opiera się na następujących pięciu krokach, które uwzględniono również w rozporządzeniu.

Przedsiębiorstwa w łańcuchu dostaw powinny:

| — | stworzyć silny system zarządzania oraz przyjąć i wyraźnie przedstawić dostawcom i opinii publicznej swoją politykę w odniesieniu do minerałów i metali potencjalnie pochodzących z obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka. Obejmuje to określenie faktycznych okoliczności związanych z wydobyciem, transportem, przetwórstwem, handlem, przetwarzaniem, wytapianiem, rafinacją i stapianiem oraz wytwarzaniem lub sprzedażą produktów, które zawierają minerały z obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka. (art. 4 rozporządzenia) |
| --- | --- |

—

stworzyć silny system zarządzania oraz przyjąć i wyraźnie przedstawić dostawcom i opinii publicznej swoją politykę w odniesieniu do minerałów i metali potencjalnie pochodzących z obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka. Obejmuje to określenie faktycznych okoliczności związanych z wydobyciem, transportem, przetwórstwem, handlem, przetwarzaniem, wytapianiem, rafinacją i stapianiem oraz wytwarzaniem lub sprzedażą produktów, które zawierają minerały z obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka. (art. 4 rozporządzenia)

| — | zidentyfikować i ocenić wszelkie rodzaje rzeczywistego lub potencjalnego ryzyka w łańcuchu dostaw
   (3). (art. 5 ust. 1 lit. a) rozporządzenia) |
| --- | --- |

—

zidentyfikować i ocenić wszelkie rodzaje rzeczywistego lub potencjalnego ryzyka w łańcuchu dostaw
   (3). (art. 5 ust. 1 lit. a) rozporządzenia)

| — | opracować i wdrożyć strategię reagowania na stwierdzone zagrożenia w celu zapobiegania tym zagrożeniom lub ich ograniczania przez przyjęcie i wdrożenie planu zarządzania ryzykiem. Może to doprowadzić do podjęcia decyzji o kontynuacji handlu przez cały okres prowadzenia działań na rzecz ograniczania ryzyka, tymczasowym zawieszeniu handlu przy jednoczesnym dążeniu do ograniczenia ryzyka lub rezygnacji z dostawcy, czy to po nieudanych próbach ograniczenia ryzyka, czy też w przypadku popełnienia przez dostawcę poważnych naruszeń praw człowieka (np. najgorszych form pracy dzieci, pracy przymusowej lub tortur) lub udzielania bezpośredniego bądź pośredniego wsparcia uzbrojonym ugrupowaniom niepaństwowym. (art. 5 ust. 1 lit. b) rozporządzenia) |
| --- | --- |

—

opracować i wdrożyć strategię reagowania na stwierdzone zagrożenia w celu zapobiegania tym zagrożeniom lub ich ograniczania przez przyjęcie i wdrożenie planu zarządzania ryzykiem. Może to doprowadzić do podjęcia decyzji o kontynuacji handlu przez cały okres prowadzenia działań na rzecz ograniczania ryzyka, tymczasowym zawieszeniu handlu przy jednoczesnym dążeniu do ograniczenia ryzyka lub rezygnacji z dostawcy, czy to po nieudanych próbach ograniczenia ryzyka, czy też w przypadku popełnienia przez dostawcę poważnych naruszeń praw człowieka (np. najgorszych form pracy dzieci, pracy przymusowej lub tortur) lub udzielania bezpośredniego bądź pośredniego wsparcia uzbrojonym ugrupowaniom niepaństwowym. (art. 5 ust. 1 lit. b) rozporządzenia)

| — | przeprowadzić lub uzyskać audyt prowadzony przez niezależny podmiot zewnętrzny dotyczący działalności, procesów i systemów przedsiębiorstwa wykorzystanych w celu wdrożenia praktyk należytej staranności w łańcuchu dostaw w określonych punktach łańcucha dostaw, w szczególności w odniesieniu do praktyk w zakresie należytej staranności w przypadku hut i rafinerii. (art. 6 rozporządzenia) |
| --- | --- |

—

przeprowadzić lub uzyskać audyt prowadzony przez niezależny podmiot zewnętrzny dotyczący działalności, procesów i systemów przedsiębiorstwa wykorzystanych w celu wdrożenia praktyk należytej staranności w łańcuchu dostaw w określonych punktach łańcucha dostaw, w szczególności w odniesieniu do praktyk w zakresie należytej staranności w przypadku hut i rafinerii. (art. 6 rozporządzenia)

| — | składać publicznie dostępne sprawozdania dotyczące strategii i praktyk w zakresie należytej staranności w łańcuchu dostaw w celu wzbudzenia zaufania społecznego do środków podejmowanych przez przedsiębiorstwa. (art. 7 rozporządzenia) |
| --- | --- |

—

składać publicznie dostępne sprawozdania dotyczące strategii i praktyk w zakresie należytej staranności w łańcuchu dostaw w celu wzbudzenia zaufania społecznego do środków podejmowanych przez przedsiębiorstwa. (art. 7 rozporządzenia)

3.   ZROZUMIENIE DEFINICJI OBSZARÓW DOTKNIĘTYCH KONFLIKTAMI I OBSZARÓW WYSOKIEGO RYZYKA

Definicja obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka stosowana w rozporządzeniu jest zgodna z wytycznymi OECD dotyczącymi należytej staranności pod względem tego, co określa tego rodzaju obszary i pozostaje bez uszczerbku dla stanowiska UE w sprawie tego, co może stanowić obszary dotknięte konfliktami i obszary wysokiego ryzyka poza kontekstem rozporządzenia. Jest ona stosowana tutaj wyłącznie w kontekście należytej staranności w łańcuchu dostaw w odniesieniu do metali i minerałów objętych zakresem rozporządzenia i została pomyślana tak, by była praktyczna, dokładna i łatwo zrozumiała dla przedsiębiorstw.

Definicja obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka w rozporządzeniu (art. 2 lit. f)):

„Obszary znajdujące się w stanie konfliktu zbrojnego lub niestabilne obszary pokonfliktowe, jak również obszary, na których zarządzanie i bezpieczeństwo są słabe lub nie istnieją, takie jak państwa upadłe, oraz na których odnotowuje się powszechne i regularne przypadki naruszeń prawa międzynarodowego, w tym naruszenia praw człowieka”.

Definicja ta jest zgodna z niektórymi podstawowymi zasadami określonymi w prawie międzynarodowym, w tym dotyczącymi „stanu konfliktu zbrojnego”, „niestabilnych obszarów pokonfliktowych” i „państw upadłych”. Zasady te zostały dodatkowo zilustrowane i wyjaśnione poniżej, aby ułatwić ich praktyczne zrozumienie w ramach odpowiedzialnego zarządzania łańcuchem dostaw przez przedsiębiorstwa.

podstawowymi zasadami

Ponadto wspomniane kluczowe zasady powinny umożliwiać łatwe dopasowywanie informacji ze źródeł jawnych na temat sytuacji na obszarach dotkniętych konfliktami i obszarach wysokiego ryzyka oraz pomagać przedsiębiorstwom w bardziej ogólnym określaniu rodzajów ryzyka w ich łańcuchu dostaw oraz potencjalnego wpływu ich działań (por. sekcja 4).

informacji ze źródeł jawnych

Należy przypomnieć, że zasady należytej staranności w łańcuchu dostaw, przewidziane w rozporządzeniu, jak również w wytycznych OECD dotyczących należytej staranności, są powiązane z określaniem i oceną ryzyka wystąpienia niekorzystnych skutków niektórych działań i relacji biznesowych związanych z metalami i minerałami pochodzącymi z obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka (które mogą być mniejsze niż obszar całego państwa) lub przez nie transportowanych. Informacje dotyczące państw mogą dostarczyć informacji kontekstowych w celu określenia wymaganego ogólnego poziomu należytej staranności.

obszarów

mniejsze niż obszar całego państwa

Informacje dotyczące państw

| Główny element definicji | Objaśnienie |
| --- | --- |
| Stan konfliktu zbrojnego | Występowanie konfliktu zbrojnego, powszechnej przemocy lub innych zag
  rożeń dla ludzi opisanych w międzynarodowym prawie humanitarnym, które reguluje prowadzenie konfliktów zbrojnych przez uczestników walk. Konflikt zbrojny może przybierać różne formy, np. konfliktu o charakterze międzynarodowym lub niemiędzynarodowym, który może się toczyć między dwoma państwami lub większą ich liczbą lub może obejmować wojny o wyzwolenie, powstania, wojny domowe itd.
  Szczegółowe wytyczne dotyczące „stanu konfliktu zbrojnego” zawarte są w konwencjach genewskich z 1949 r. i obejmują wszystkie przypadki wypowiedzianej wojny lub wszelkich innych konfliktów zbrojnych, do których może dojść między dwoma lub większą liczbą stron, nawet jeśli stan wojny nie został uznany przez jedną z nich; wszystkie przypadki okupacji części lub całości terytorium strony, nawet jeśli przedmiotowa okupacja nie spotkała się ze zbrojnym oporem. Zgodnie z protokołem dodatkowym II (1977) do konwencji genewskich z 1949 r., nie mają one zastosowania do takich wewnętrznych napięć i niepokojów, jak rozruchy, odosobnione i sporadyczne akty przemocy oraz inne działania podobnego rodzaju. |
| Niestabilne obszary pokonfliktowe
  Obszary, na których zarządzanie i bezpieczeństwo są słabe lub nie istnieją, takie jak państwa upadłe, oraz na których odnotowuje się powszechne i regularne przypadki naruszeń prawa międzynarodowego, w tym naruszenia praw człowieka. | Niestabilne obszary pokonfliktowe to obszary, w których dochodzi do zaprzestania aktywnych wrogich działań i które znajdują się w sytuacji niestabilnoś
  ci, co oznacza, że region lub państwo ma słabą zdolność do wykonywania podstawowych funkcji w zakresie sprawowania rządów i nie posiada zdolności rozwijania wzajemnie konstruktywnych stosunków w ramach społeczeństwa w związku z wcześniej trwającym konfliktem. Obszary te są bardziej narażone na wstrząsy wewnętrzne lub zewnętrzne, takie jak kryzysy gospodarcze czy klęski żywiołowe. W takich przypadkach, tak jak w przypadkach ujętych w kolejnym akapicie definicji (tj. obszarach o słabym lub nieistniejącym zarządzaniu i bezpieczeństwie), podmioty gospodarcze muszą ustalić, czy istnieje albo słabość instytucjonalna, albo brak zarządzania, oraz powszechne i systematyczne naruszanie prawa międzynarodowego i łamanie praw człowieka, aby stwierdzić, że dany obszar jest obszarem dotkniętym konfliktami i obszarem wysokiego ryzyka. Co za tym idzie, stan naruszeń prawa międzynarodowego sumuje się z warunkami dotyczącymi niestabilnych obszarów pokonfliktowych i obszarów o słabym lub nieistniejącym zarządzaniu i bezpieczeństwie. W tym ostatnim przypadku brak formalnej procedury wydawania zezwoleń na wydobycie stanowiłby na przykład dowód na brak zarządzania. |
| Państwa upadłe | „Państwo upadłe” stanowi ilustrację sytuacji ekstremalnej słabości instytucjonalnej. Państwo upadłe oznacza zapadnięcie się struktur władzy i zarządzania, załamanie systemu prawa i porządku oraz brak instytucji zdolnych do reprezentowania państwa. |

Główny element definicji

Objaśnienie

Stan konfliktu zbrojnego

Występowanie konfliktu zbrojnego, powszechnej przemocy lub innych zag
  rożeń dla ludzi opisanych w międzynarodowym prawie humanitarnym, które reguluje prowadzenie konfliktów zbrojnych przez uczestników walk. Konflikt zbrojny może przybierać różne formy, np. konfliktu o charakterze międzynarodowym lub niemiędzynarodowym, który może się toczyć między dwoma państwami lub większą ich liczbą lub może obejmować wojny o wyzwolenie, powstania, wojny domowe itd.

Występowanie konfliktu zbrojnego, powszechnej przemocy

innych zag

rożeń dla ludzi

Szczegółowe wytyczne dotyczące „stanu konfliktu zbrojnego” zawarte są w konwencjach genewskich z 1949 r. i obejmują wszystkie przypadki wypowiedzianej wojny lub wszelkich innych konfliktów zbrojnych, do których może dojść między dwoma lub większą liczbą stron, nawet jeśli stan wojny nie został uznany przez jedną z nich; wszystkie przypadki okupacji części lub całości terytorium strony, nawet jeśli przedmiotowa okupacja nie spotkała się ze zbrojnym oporem. Zgodnie z protokołem dodatkowym II (1977) do konwencji genewskich z 1949 r., nie mają one zastosowania do takich wewnętrznych napięć i niepokojów, jak rozruchy, odosobnione i sporadyczne akty przemocy oraz inne działania podobnego rodzaju.

konwencjach genewskich z 1949 r.

wypowiedzianej wojny

wszelkich innych konfliktów zbrojnych

okupacji części lub całości

protokołem dodatkowym II

nie

napięć i niepokojów

Niestabilne obszary pokonfliktowe

Obszary, na których zarządzanie i bezpieczeństwo są słabe lub nie istnieją, takie jak państwa upadłe, oraz na których odnotowuje się powszechne i regularne przypadki naruszeń prawa międzynarodowego, w tym naruszenia praw człowieka.

oraz

Niestabilne obszary pokonfliktowe to obszary, w których dochodzi do zaprzestania aktywnych wrogich działań i które znajdują się w sytuacji niestabilnoś
  ci, co oznacza, że region lub państwo ma słabą zdolność do wykonywania podstawowych funkcji w zakresie sprawowania rządów i nie posiada zdolności rozwijania wzajemnie konstruktywnych stosunków w ramach społeczeństwa w związku z wcześniej trwającym konfliktem. Obszary te są bardziej narażone na wstrząsy wewnętrzne lub zewnętrzne, takie jak kryzysy gospodarcze czy klęski żywiołowe. W takich przypadkach, tak jak w przypadkach ujętych w kolejnym akapicie definicji (tj. obszarach o słabym lub nieistniejącym zarządzaniu i bezpieczeństwie), podmioty gospodarcze muszą ustalić, czy istnieje albo słabość instytucjonalna, albo brak zarządzania, oraz powszechne i systematyczne naruszanie prawa międzynarodowego i łamanie praw człowieka, aby stwierdzić, że dany obszar jest obszarem dotkniętym konfliktami i obszarem wysokiego ryzyka. Co za tym idzie, stan naruszeń prawa międzynarodowego sumuje się z warunkami dotyczącymi niestabilnych obszarów pokonfliktowych i obszarów o słabym lub nieistniejącym zarządzaniu i bezpieczeństwie. W tym ostatnim przypadku brak formalnej procedury wydawania zezwoleń na wydobycie stanowiłby na przykład dowód na brak zarządzania.

Niestabilne obszary pokonfliktowe

niestabilnoś

ci

słabą zdolność do wykonywania podstawowych funkcji w zakresie sprawowania rządów

albo

albo

oraz

sumuje się

Państwa upadłe

„Państwo upadłe” stanowi ilustrację sytuacji ekstremalnej słabości instytucjonalnej. Państwo upadłe oznacza zapadnięcie się struktur władzy i zarządzania, załamanie systemu prawa i porządku oraz brak instytucji zdolnych do reprezentowania państwa.

ilustrację sytuacji ekstremalnej słabości instytucjonalnej

Państwo upadłe

4.   INFORMACJE ZE ŹRÓDEŁ JAWNYCH SŁUŻĄCE IDENTYFIKACJI OBSZARÓW DOTKNIĘTYCH KONFLIKTEM I OBSZARÓW WYSOKIEGO RYZYKA

INFORMACJE ZE ŹRÓDEŁ JAWNYCH SŁUŻĄCE IDENTYFIKACJI OBSZARÓW DOTKNIĘTYCH KONFLIKTEM I OBSZARÓW WYSOKIEGO RYZYKA

Niniejsza sekcja zawiera orientacyjny, niewyczerpujący wykaz istotnych informacji ze źródeł jawnych, które mają pomóc przedsiębiorstwom w identyfikacji obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka. Znając kontekst krajowy i regionalny, a także potencjalne ryzyko związane z obszarami, na których prowadzą działalność lub z których pozyskują produkty, przedsiębiorstwa będą w stanie lepiej dostosować swoje działania w zakresie należytej staranności. Takie bardziej ogólne informacje dotyczące poszczególnych państw mogą również być przydatne przy ocenie wiarygodności zarzutów dotyczących uchybień.

Wymienione informacje ze źródeł jawnych są pogrupowane według kluczowych elementów określonych w definicji obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka (por. sekcja 3):

| — | KONFLIKT – umożliwia ocenę, czy dany obszar znajduje się w „stanie konfliktu zbrojnego” lub czy jest „niestabilnym obszarem pokonfliktowym”, |
| --- | --- |

—

KONFLIKT – umożliwia ocenę, czy dany obszar znajduje się w „stanie konfliktu zbrojnego” lub czy jest „niestabilnym obszarem pokonfliktowym”,

| — | ZARZĄDZANIE – umożliwia ocenę zakresu, w jakim zarządzanie i bezpieczeństwo są słabe lub nie istnieją na tych obszarach, |
| --- | --- |

—

ZARZĄDZANIE – umożliwia ocenę zakresu, w jakim zarządzanie i bezpieczeństwo są słabe lub nie istnieją na tych obszarach,

| — | PRAWA CZŁOWIEKA – umożliwia ocenę, czy na danym obszarze odnotowuje się powszechne i regularne przypadki naruszeń prawa międzynarodowego, w tym naruszenia praw człowieka (4). |
| --- | --- |

—

PRAWA CZŁOWIEKA – umożliwia ocenę, czy na danym obszarze odnotowuje się powszechne i regularne przypadki naruszeń prawa międzynarodowego, w tym naruszenia praw człowieka (4).

4

Ponadto wykaz zamieszczony w sekcji 4.2 zawiera dodatkowo źródła informacji na temat surowców mineralnych.

4.1.   W jaki sposób najlepiej wykorzystywać źródła informacji

W jaki sposób najlepiej wykorzystywać źródła informacji

Wymienione źródła informacji mają charakter niekomercyjny, tj. nie wymagają uiszczania opłat abonamentowych lub jakiegokolwiek wkładu finansowego. Korzystając z tych źródeł, przedsiębiorstwa powinny zwrócić uwagę, czy informacje pochodzące z nich są aktualne. Rozporządzenie stanowi, że poza niniejszymi wytycznymi Komisja Europejska powinna korzystać z wiedzy ekspertów zewnętrznych w celu opracowania orientacyjnego, niewyczerpującego, regularnie aktualizowanego wykazu obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka. Służby Komisji Europejskiej wraz z takimi zewnętrznymi ekspertami zagwarantują, w stosownych przypadkach, aktualizację wykazu źródeł informacji, aby zapewnić jego stałą wiarygodność.

Dodatkowe źródła o bardziej ogólnym charakterze (z których część nie została wprost wymieniona w poniższym wykazie), z którymi warto się zapoznać, obejmują badania geologiczne zawierające informacje na temat surowców mineralnych (Brytyjski i Amerykański Instytut Geologiczny), System informacji o surowcach Komisji Europejskiej, strony internetowe wiodących organizacji zajmujących się tą kwestią, np. sprawozdania na temat państw Departamentu Stanu USA (Zarządzanie i prawa człowieka), sprawozdania publikowane przez różne agencje ONZ (w tym Radę Praw Człowieka, Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych do spraw Uchodźców, Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych do spraw Praw Człowieka, Fundusz Narodów Zjednoczonych na rzecz Dzieci UNICEF, Program Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju, Międzynarodową Organizację Pracy i Międzynarodową Organizację ds. Migracji) oraz inne istotne organizacje społeczeństwa obywatelskiego, na przykład Amnesty International, Global Witness, Human Rights Watch oraz IMPACT (wcześniej Partnerstwo Afryka – Kanada). W celu uzyskania bardziej ogólnych, opartych na wiadomościach informacji, można również zapoznać się ze stronami internetowymi innych organizacji, takich jak Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża, i innymi źródłami informacji, np. wskaźnikami Natural Resource Governance Index, Global Peace Index itp.

źródła o bardziej ogólnym charakterze

Przydatne byłoby również zapoznanie się ze źródłami krajowymi lub regionalnymi. Mimo że czasami trudniej jest uzyskać do nich dostęp, krajowe/regionalne źródła pozwalają na bardziej dogłębny przegląd sytuacji na konkretnym obszarze w porównaniu ze zbiorczymi informacjami dotyczącymi całych państw.

Przedsiębiorstwa zapoznające się z tymi źródłami mogą postępować w następujący sposób:

| 1. | Na podstawie informacji o łańcuchu dostaw przechowywanych w swoim systemie zarządzania (krok 1 pięciostopniowych ram, por. sekcja 2), przedsiębiorstwa powinny w pierwszej kolejności określić swoje obszary geograficzne pozyskiwania, obsługi i transportu minerałów oraz handlu nimi w celu zrozumienia kontekstu, w jakim prowadzone są działania górnicze i handlowe, oraz określenia związanych z tym rodzajów ryzyka. |
| --- | --- |

1.

Na podstawie informacji o łańcuchu dostaw przechowywanych w swoim systemie zarządzania (krok 1 pięciostopniowych ram, por. sekcja 2), przedsiębiorstwa powinny w pierwszej kolejności określić swoje obszary geograficzne pozyskiwania, obsługi i transportu minerałów oraz handlu nimi w celu zrozumienia kontekstu, w jakim prowadzone są działania górnicze i handlowe, oraz określenia związanych z tym rodzajów ryzyka.

| 2. | W tym celu przedsiębiorstwa mogą korzystać ze źródeł jawnych (tj. źródeł analitycznych, map/tabel i wiadomości) wymienionych poniżej, obejmujących trzy kluczowe elementy definicji obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka (tj. konflikt, zarządzanie i prawa człowieka), aby zrozumieć kontekst polityczny i w zakresie bezpieczeństwa oraz określić i ocenić potencjalne ryzyko wystąpienia niekorzystnych skutków łańcucha dostaw w stosunku do ich polityki w zakresie łańcucha dostaw, która musi być zgodna z załącznikiem II do wytycznych OECD oraz systemem sygnałów ostrzegawczych określonych w dodatkach do nich. |
| --- | --- |

2.

W tym celu przedsiębiorstwa mogą korzystać ze źródeł jawnych (tj. źródeł analitycznych, map/tabel i wiadomości) wymienionych poniżej, obejmujących trzy kluczowe elementy definicji obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka (tj. konflikt, zarządzanie i prawa człowieka), aby zrozumieć kontekst polityczny i w zakresie bezpieczeństwa oraz określić i ocenić potencjalne ryzyko wystąpienia niekorzystnych skutków łańcucha dostaw w stosunku do ich polityki w zakresie łańcucha dostaw, która musi być zgodna z załącznikiem II do wytycznych OECD oraz systemem sygnałów ostrzegawczych określonych w dodatkach do nich.

| 3. | W przypadku gdy wymienione poniżej źródła zawierają sprzeczne lub niejednoznaczne informacje, przed zrezygnowaniem ze stosowania procedur należytej staranności na danym obszarze przedsiębiorstwa powinny zachować ostrożność. Należy ponownie podkreślić, że odpowiedzialność za należytą staranność jest powiązana z identyfikowaniem rzeczywistego lub potencjalnego ryzyka oraz przeciwdziałaniem mu w celu zapobiegania niekorzystnym skutkom działań lub ich zmniejszania, w szczególności w zakresie pozyskiwania surowców, handlu i stosunków handlowych, a także w związku z innymi okolicznościami związanymi z działalnością przedsiębiorstw, a nie tylko z państwem lub obszarem, z którego pochodzi minerał. |
| --- | --- |

3.

W przypadku gdy wymienione poniżej źródła zawierają sprzeczne lub niejednoznaczne informacje, przed zrezygnowaniem ze stosowania procedur należytej staranności na danym obszarze przedsiębiorstwa powinny zachować ostrożność. Należy ponownie podkreślić, że odpowiedzialność za należytą staranność jest powiązana z identyfikowaniem rzeczywistego lub potencjalnego ryzyka oraz przeciwdziałaniem mu w celu zapobiegania niekorzystnym skutkom działań lub ich zmniejszania, w szczególności w zakresie pozyskiwania surowców, handlu i stosunków handlowych, a także w związku z innymi okolicznościami związanymi z działalnością przedsiębiorstw, a nie tylko z państwem lub obszarem, z którego pochodzi minerał.

nie tylko z państwem lub obszarem, z którego pochodzi minerał

| 4. | Źródła wymienione poniżej są aktualizowane z różną częstotliwością i chociaż są istotne, mogą nie być zawsze w pełni dokładne. Należy je zatem stosować łącznie i, w stosownych przypadkach, wraz z dodatkowymi źródłami uzupełniającymi. Gdy dostępny będzie wspomniany wyżej orientacyjny, niewyczerpujący, regularnie aktualizowany wykaz obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka przygotowany przez ekspertów zewnętrznych, będzie on stanowił dodatkowe źródło informacji. |
| --- | --- |

4.

Źródła wymienione poniżej są aktualizowane z różną częstotliwością i chociaż są istotne, mogą nie być zawsze w pełni dokładne. Należy je zatem stosować łącznie i, w stosownych przypadkach, wraz z dodatkowymi źródłami uzupełniającymi. Gdy dostępny będzie wspomniany wyżej orientacyjny, niewyczerpujący, regularnie aktualizowany wykaz obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka przygotowany przez ekspertów zewnętrznych, będzie on stanowił dodatkowe źródło informacji.

4.2.   Wykaz jawnych źródeł informacji

Wykaz jawnych źródeł informacji

| Kwestia do oceny | Zasięg | Źródła otwarte | Zawartość źródeł |
| --- | --- | --- | --- |
| KONFLIKT | Globalny | Źródła analityczne |
| Heidelberg Conflict Barometer
  http://www.hiik.de/?lang=en/ | Analiza ostatnich globalnych konfliktów w formie tekstów i grafiki; odrębne rozdziały dotyczące regionów i poszczególnych państw. |
| Geneva Academy Rule of Law in Armed Conflicts
  http://www.rulac.org/ | Baza danych i analiza dotyczące wdrażania prawa międzynarodowego w konfliktach zbrojnych na całym świecie (zasięg globalny i krótkie podsumowania). |
| Assessment Capacities Project – Global Emergency Overview
  https://www.acaps.org/countries/ | Mapa świata i analiza dotycząca poszczególnych krajów zawierająca przegląd i analizę państw pod kątem „sytuacji potencjalnie niebezpiecznej”, „kryzysu humanitarnego” i „poważnego kryzysu humanitarnego”. |
| Mapy lub tabele |
| Uppsala Conflict Data Programme – Georeferenced Event Dataset
  http://www.ucdp.uu.se/ged/ | Interaktywna mapa wydarzeń związanych ze zorganizowaną przemocą w oparciu o aktualne źródła; w tym ofiary śmiertelne, rodzaj przemocy (związana z konkretnym państwem, bez związku z przynależnością państwową, jednostronna), użytkownik może zbliżyć widok mapy tak, by było widać pojedyncze zdarzenie. |
| CrisisWatch
  http://www.crisisgroup.org | Aktualna sytuacja w przypadku najbardziej znaczących globalnych konfliktów/potencjalnych konfliktów; interaktywna mapa i baza danych umożliwiające ocenę sytuacji w wybranych sprawach dotyczących poszczególnych państw w latach 2003–2018. |
| Global Peace Index (Globalny indeks pokoju)
  http://www.visionofhumanity.org | Interaktywna mapa mierząca pokój na świecie przy wykorzystaniu wskaźników ilościowych i jakościowych (oficerowie służb bezpieczeństwa i policja, niestabilność polityczna, konflikt zorganizowany, personel wojskowy itp.). |
| Główne przypadki przemocy politycznej
  http://www.systemicpeace.org | Mapy i tabele zawierające np. przypadki konfliktów zbrojnych (w tym liczbę ofiar) w świecie, w latach 1946–2017. |
| Regionalny | Armed Conflict Location and Event Data
  http://www.acleddata.com/ | Sprawozdania i analiza trendów w konfliktach, w tym comiesięczne aktualizacje dotyczące aktów przemocy politycznej w Afryce, na Bliskim Wschodzie i w Azji, w oparciu o dane w czasie rzeczywistym, oraz analiza obecnej i historycznej dynamiki w określonych państwach. |
| International Peace Information Service – mapowanie konfliktów
  http://ipisresearch.be/ | Mapy Demokratycznej Republiki Konga (konflikty/minerały pochodzące z obszarów ogarniętych konfliktami), Republiki Środkowoafrykańskiej, Sudanu i Sudanu Południowego (sporne obszary, zdarzenia, zasoby naturalne, edukacja, przemoc w ramach społeczności, wewnątrzpaństwowe i międzypaństwowe akty przemocy); zawiera analizę map. |
| International Tin Association (Międzynarodowe stowarzyszenie cyny)
  https://www.internationaltin.org/
  http://www.itsci.org/ | Inicjatywa dotycząca łańcucha dostaw cyny (iTSCi) przedstawia sprawozdania z oceny sytuacji bezpieczeństwa w kopalniach znajdujących się w Rwandzie, wschodnich prowincjach Demokratycznej Republiki Konga, Burundi i Ugandzie. |
| Konflikty w górnictwie w Ameryce Łacińskiej
  http://ejatlas.org/featured/mining-latam | Atlas sprawiedliwości dotyczący środowiska naturalnego dokumentuje i kataloguje konflikty społeczne wokół kwestii związanych ze środowiskiem naturalnym, podając informacje kontekstowe. |
| ZARZĄDZANIE | Globalny | Worldwide Governance Indicators (Wskaźniki dobrego rządzenia na świecie)
  http://info.worldbank.org/governance/wgi | Zbiór zaktualizowanych zagregowanych i indywidualnych wskaźników zarządzania dla poszczególnych państw, sześciu wymiarów zarządzania; sprawozdania dotyczące poszczególnych państw zawierają podsumowania wskaźników. |
| Wykaz państw niestabilnych
  http://ffp.statesindex.org | Wykaz koncentrujący się na wskaźnikach ryzyka, oparty na artykułach z wiadomościami i sprawozdaniach. |
| Corruption Perception Index (Wskaźnik postrzegania korupcji)
  http://www.transparency.org/research/cpi/overview | Wskaźnik postrzegania korupcji w poszczególnych państwach. |
| National Resource Governance Institute
  https://resourcegovernance.org/ | Informacje dotyczące poszczególnych państw oraz analiza porównawcza kwestii związanych z zarządzaniem zasobami naturalnymi. |
| PRAWA CZŁOWIEKA | Globalny | Rezolucje Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych
  http://www.un.org/en/sc/documents/resolutions | Rezolucje RB ONZ stanowią przydatny coroczny opis sytuacji politycznej i w zakresie bezpieczeństwa w państwach bandyckich. |
| Rada Praw Człowieka ONZ
  http://www.ohchr.org/EN/HRBodies/HRC/Pages/AboutCouncil.aspx | Powszechne okresowe przeglądy. |
| Biuro Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Praw Człowieka
  http://www.ohchr.org/EN/pages/home.aspx | Informacje na temat kwestii związanych z prawami człowieka w poszczególnych państwach. |
| Program Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju – Międzynarodowe wskaźniki rozwoju społecznego – Profile państw
  http://hdr.undp.org/en/countries | Roczne sprawozdania na temat praktyk dotyczących praw człowieka w poszczególnych państwach, zasięg globalny. |
| Amnesty International
  https://www.amnesty.org/en/countries/ | |
| Global Witness
  https://www.globalwitness.org/en-gb/ | |
| Human Rights Watch
  https://www.hrw.org/ | |
| Mines and Communities
  http://www.minesandcommunities.org/ | Aktualności i analizy dotyczące globalnego wydobycia i jego skutków; sklasyfikowane według tematu, kraju, przedsiębiorstwa i minerałów. |
| SUROWCE MINERALNE I PRODUKCJA | Globalny | Brytyjski Instytut Geologiczny
  https://www.bgs.ac.uk/mineralsuk/statistics/worldStatistics.html | Sprawozdania krajowe poświęcone międzynarodowym statystykom i informacjom dotyczącym minerałów. |
| Amerykański Instytut Geologiczny
  http://minerals.usgs.gov/minerals/pubs/country/ | Sprawozdania krajowe poświęcone międzynarodowym statystykom i informacjom dotyczącym minerałów. |
| Unijny system informacji o surowcach
  http://rmis.jrc.ec.europa.eu/ | Informacje na temat produkcji, przepływów handlowych oraz polityki dotyczącej surowców. |

Kwestia do oceny

Zasięg

Źródła otwarte

Zawartość źródeł

KONFLIKT

Globalny

Źródła analityczne

Heidelberg Conflict Barometer

http://www.hiik.de/?lang=en/

Analiza ostatnich globalnych konfliktów w formie tekstów i grafiki; odrębne rozdziały dotyczące regionów i poszczególnych państw.

Geneva Academy Rule of Law in Armed Conflicts

http://www.rulac.org/

Baza danych i analiza dotyczące wdrażania prawa międzynarodowego w konfliktach zbrojnych na całym świecie (zasięg globalny i krótkie podsumowania).

Assessment Capacities Project – Global Emergency Overview

https://www.acaps.org/countries/

Mapa świata i analiza dotycząca poszczególnych krajów zawierająca przegląd i analizę państw pod kątem „sytuacji potencjalnie niebezpiecznej”, „kryzysu humanitarnego” i „poważnego kryzysu humanitarnego”.

Mapy lub tabele

Uppsala Conflict Data Programme – Georeferenced Event Dataset

http://www.ucdp.uu.se/ged/

Interaktywna mapa wydarzeń związanych ze zorganizowaną przemocą w oparciu o aktualne źródła; w tym ofiary śmiertelne, rodzaj przemocy (związana z konkretnym państwem, bez związku z przynależnością państwową, jednostronna), użytkownik może zbliżyć widok mapy tak, by było widać pojedyncze zdarzenie.

CrisisWatch

http://www.crisisgroup.org

Aktualna sytuacja w przypadku najbardziej znaczących globalnych konfliktów/potencjalnych konfliktów; interaktywna mapa i baza danych umożliwiające ocenę sytuacji w wybranych sprawach dotyczących poszczególnych państw w latach 2003–2018.

Global Peace Index (Globalny indeks pokoju)

http://www.visionofhumanity.org

Interaktywna mapa mierząca pokój na świecie przy wykorzystaniu wskaźników ilościowych i jakościowych (oficerowie służb bezpieczeństwa i policja, niestabilność polityczna, konflikt zorganizowany, personel wojskowy itp.).

Główne przypadki przemocy politycznej

http://www.systemicpeace.org

Mapy i tabele zawierające np. przypadki konfliktów zbrojnych (w tym liczbę ofiar) w świecie, w latach 1946–2017.

Regionalny

Armed Conflict Location and Event Data

http://www.acleddata.com/

Sprawozdania i analiza trendów w konfliktach, w tym comiesięczne aktualizacje dotyczące aktów przemocy politycznej w Afryce, na Bliskim Wschodzie i w Azji, w oparciu o dane w czasie rzeczywistym, oraz analiza obecnej i historycznej dynamiki w określonych państwach.

International Peace Information Service – mapowanie konfliktów

http://ipisresearch.be/

Mapy Demokratycznej Republiki Konga (konflikty/minerały pochodzące z obszarów ogarniętych konfliktami), Republiki Środkowoafrykańskiej, Sudanu i Sudanu Południowego (sporne obszary, zdarzenia, zasoby naturalne, edukacja, przemoc w ramach społeczności, wewnątrzpaństwowe i międzypaństwowe akty przemocy); zawiera analizę map.

International Tin Association (Międzynarodowe stowarzyszenie cyny)

https://www.internationaltin.org/

http://www.itsci.org/

Inicjatywa dotycząca łańcucha dostaw cyny (iTSCi) przedstawia sprawozdania z oceny sytuacji bezpieczeństwa w kopalniach znajdujących się w Rwandzie, wschodnich prowincjach Demokratycznej Republiki Konga, Burundi i Ugandzie.

Konflikty w górnictwie w Ameryce Łacińskiej

http://ejatlas.org/featured/mining-latam

Atlas sprawiedliwości dotyczący środowiska naturalnego dokumentuje i kataloguje konflikty społeczne wokół kwestii związanych ze środowiskiem naturalnym, podając informacje kontekstowe.

ZARZĄDZANIE

Globalny

Worldwide Governance Indicators (Wskaźniki dobrego rządzenia na świecie)

http://info.worldbank.org/governance/wgi

Zbiór zaktualizowanych zagregowanych i indywidualnych wskaźników zarządzania dla poszczególnych państw, sześciu wymiarów zarządzania; sprawozdania dotyczące poszczególnych państw zawierają podsumowania wskaźników.

Wykaz państw niestabilnych

http://ffp.statesindex.org

Wykaz koncentrujący się na wskaźnikach ryzyka, oparty na artykułach z wiadomościami i sprawozdaniach.

Corruption Perception Index (Wskaźnik postrzegania korupcji)

http://www.transparency.org/research/cpi/overview

Wskaźnik postrzegania korupcji w poszczególnych państwach.

National Resource Governance Institute

https://resourcegovernance.org/

Informacje dotyczące poszczególnych państw oraz analiza porównawcza kwestii związanych z zarządzaniem zasobami naturalnymi.

PRAWA CZŁOWIEKA

Globalny

Rezolucje Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych

http://www.un.org/en/sc/documents/resolutions

Rezolucje RB ONZ stanowią przydatny coroczny opis sytuacji politycznej i w zakresie bezpieczeństwa w państwach bandyckich.

Rada Praw Człowieka ONZ

http://www.ohchr.org/EN/HRBodies/HRC/Pages/AboutCouncil.aspx

Powszechne okresowe przeglądy.

Biuro Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Praw Człowieka

http://www.ohchr.org/EN/pages/home.aspx

Informacje na temat kwestii związanych z prawami człowieka w poszczególnych państwach.

Program Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju – Międzynarodowe wskaźniki rozwoju społecznego – Profile państw

http://hdr.undp.org/en/countries

Roczne sprawozdania na temat praktyk dotyczących praw człowieka w poszczególnych państwach, zasięg globalny.

Amnesty International

https://www.amnesty.org/en/countries/

Global Witness

https://www.globalwitness.org/en-gb/

Human Rights Watch

https://www.hrw.org/

Mines and Communities

http://www.minesandcommunities.org/

Aktualności i analizy dotyczące globalnego wydobycia i jego skutków; sklasyfikowane według tematu, kraju, przedsiębiorstwa i minerałów.

SUROWCE MINERALNE I PRODUKCJA

Globalny

Brytyjski Instytut Geologiczny

https://www.bgs.ac.uk/mineralsuk/statistics/worldStatistics.html

Sprawozdania krajowe poświęcone międzynarodowym statystykom i informacjom dotyczącym minerałów.

Amerykański Instytut Geologiczny

http://minerals.usgs.gov/minerals/pubs/country/

Sprawozdania krajowe poświęcone międzynarodowym statystykom i informacjom dotyczącym minerałów.

Unijny system informacji o surowcach

http://rmis.jrc.ec.europa.eu/

Informacje na temat produkcji, przepływów handlowych oraz polityki dotyczącej surowców.

Oprócz wspomnianych wyżej jawnych źródeł informacji, oczekuje się, że OECD przedstawi dodatkowe informacje istotne dla identyfikacji obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka (http://www.oecd.org/corporate/mne/mining.htm). Zagrożenia związane z kryzysami humanitarnymi i klęskami żywiołowymi mogą również nieść za sobą informacje kontekstowe i zwracać uwagę na obszary, w których mogą rodzić się konflikty zbrojne. W tym kontekście użytecznym źródłem jest INFORM (wspólny projekt Stałego Komitetu Międzyinstytucjonalnego i Komisji Europejskiej; http://www.inform-index.org). Innym przydatnym narzędziem w tym zakresie jest Global Conflict Risk index (Globalny wskaźnik ryzyka konfliktu) (otwarta baza danych, której celem jest wsparcie procesu podejmowania decyzji dotyczących długoterminowego ryzyka wystąpienia konfliktu, opracowana przez Wspólne Centrum Badawcze Komisji Europejskiej; http://conflictrisk.jrc.ec.europa.eu/).

Ponadto Komisja Europejska udostępni wsparcie dla MŚP w ich wysiłkach na rzecz wdrożenia i realizacji polityki w zakresie odpowiedzialnego pozyskiwania minerałów w ramach programu COSME, który prawdopodobnie będzie częściowo związany z identyfikacją obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka na podstawie rozporządzenia (UE) 2017/821.

5.   OCENA RYZYKA ŁAŃCUCHÓW DOSTAW MINERAŁÓW – SYGNAŁY OSTRZEGAWCZE ZWIĘKSZAJĄCE NALEŻYTĄ STARANNOŚĆ

OCENA RYZYKA ŁAŃCUCHÓW DOSTAW MINERAŁÓW – SYGNAŁY OSTRZEGAWCZE ZWIĘKSZAJĄCE NALEŻYTĄ STARANNOŚĆ

5.1.   Wprowadzenie do sygnałów ostrzegawczych i uwagi ogólne

Wprowadzenie do sygnałów ostrzegawczych i uwagi ogólne

Proces należytej staranności określony w rozporządzeniu i wytycznych OECD dotyczących należytej staranności nie ogranicza się do identyfikacji i zmniejszania ryzyka związanego z pochodzeniem i transportem minerałów na obszarach dotkniętych konfliktami i obszarach wysokiego ryzyka. W rzeczywistości przedsiębiorstwa mają uwzględniać i przedstawiać informacje na temat zagrożeń zgodnie z wytycznymi OECD dotyczącymi należytej staranności w odniesieniu do handlu minerałami, ich przetwórstwa i wywozu w łańcuchu dostaw wyższego szczebla oraz nadzwyczajnych okoliczności.

nie ogranicza się do identyfikacji i zmniejszania ryzyka związanego z pochodzeniem i transportem minerałów

oraz nadzwyczajnych okoliczności

W tym celu dodatki do wytycznych OECD dotyczących należytej staranności zawierają wykaz tzw. sytuacji sygnału ostrzegawczego, które powodują konieczność zachowania wzmożonej należytej staranności, w tym gromadzenia dodatkowych informacji w ramach systemu zarządzania przedsiębiorstwem, w szczególności w następujących sytuacjach:

sytuacji sygnału ostrzegawczego

wzmożonej należytej staranności

dodatkowych informacji w ramach systemu zarządzania przedsiębiorstwem

| A. | Miejsca pochodzenia i tranzytu minerałów oznaczone sygnałami ostrzegawczymi







  — | Gdy minerały pochodzą z obszarów dotkniętych konfliktami lub obszarów wysokiego ryzyka lub były transportowane przez takie obszary. |
| --- | --- | --- |

A.

Miejsca pochodzenia i tranzytu minerałów oznaczone sygnałami ostrzegawczymi

Miejsca pochodzenia i tranzytu minerałów oznaczone sygnałami ostrzegawczymi

—

Gdy minerały pochodzą z obszarów dotkniętych konfliktami lub obszarów wysokiego ryzyka lub były transportowane przez takie obszary.

pochodzą

transportowane

| — | Gdy minerały rzekomo pochodzą z państwa, o którym wiadomo lub co do którego istnieją uzasadnione podejrzenia, że przez jego terytorium są przewożone tranzytem minerały z obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka. |
| --- | --- |

—

Gdy minerały rzekomo pochodzą z państwa, o którym wiadomo lub co do którego istnieją uzasadnione podejrzenia, że przez jego terytorium są przewożone tranzytem minerały z obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka.

rzekomo

o którym wiadomo lub co do którego istnieją uzasadnione podejrzenia

tranzytem

| — | Gdy minerały rzekomo pochodzą z państwa, które posiada ograniczone znane zasoby surowców mineralnych lub zapasy, prawdopodobne zasoby lub oczekiwane poziomy wydobycia danego minerału (tj. deklarowane wolumeny minerałów z tego państwa nie odpowiadają jego znanym zasobom surowców mineralnych lub oczekiwanym poziomom wydobycia).
  We wszystkich takich sygnałach ostrzegawczych uzależnionych od miejsca pochodzenia, w szczególności w sytuacjach, gdy rządy w takich miejscach są słabe lub nie istnieją, ryzyko wzrasta, gdy przepisy mające na celu zwalczanie prania pieniędzy, przepisy antykorupcyjne, kontrole celne i inne istotne przepisy dotyczące nadzoru państwowego są słabo egzekwowane, gdy funkcjonują nieformalne systemy bankowe i gdy powszechnie wykorzystuje się gotówkę. |
| --- | --- |

—

Gdy minerały rzekomo pochodzą z państwa, które posiada ograniczone znane zasoby surowców mineralnych lub zapasy, prawdopodobne zasoby lub oczekiwane poziomy wydobycia danego minerału (tj. deklarowane wolumeny minerałów z tego państwa nie odpowiadają jego znanym zasobom surowców mineralnych lub oczekiwanym poziomom wydobycia).

ograniczone znane zasoby surowców mineralnych lub zapasy, prawdopodobne zasoby lub oczekiwane poziomy wydobycia danego minerału

We wszystkich takich sygnałach ostrzegawczych uzależnionych od miejsca pochodzenia, w szczególności w sytuacjach, gdy rządy w takich miejscach są słabe lub nie istnieją, ryzyko wzrasta, gdy przepisy mające na celu zwalczanie prania pieniędzy, przepisy antykorupcyjne, kontrole celne i inne istotne przepisy dotyczące nadzoru państwowego są słabo egzekwowane, gdy funkcjonują nieformalne systemy bankowe i gdy powszechnie wykorzystuje się gotówkę.

| B. | Sygnały ostrzegawcze dotyczące dostawców







  — | Gdy dostawcy przedsiębiorstwa lub inne znane przedsiębiorstwa działające na wyższym szczeblu łańcucha dostaw prowadzą działalność w jednym z wyżej wymienionych miejsc pochodzenia i tranzytu minerałów oznaczonych sygnałami ostrzegawczymi lub mają udziałowców lub inne powiązania w przedsiębiorstwach, które dostarczają minerały z jednego z wyżej wymienionych miejsc pochodzenia lub tranzytu minerałów oznaczonych sygnałami ostrzegawczymi. |
| --- | --- | --- |

B.

Sygnały ostrzegawcze dotyczące dostawców

Sygnały ostrzegawcze dotyczące dostawców

—

Gdy dostawcy przedsiębiorstwa lub inne znane przedsiębiorstwa działające na wyższym szczeblu łańcucha dostaw prowadzą działalność w jednym z wyżej wymienionych miejsc pochodzenia i tranzytu minerałów oznaczonych sygnałami ostrzegawczymi lub mają udziałowców lub inne powiązania w przedsiębiorstwach, które dostarczają minerały z jednego z wyżej wymienionych miejsc pochodzenia lub tranzytu minerałów oznaczonych sygnałami ostrzegawczymi.

dostawcy przedsiębiorstwa lub inne znane przedsiębiorstwa działające na wyższym szczeblu łańcucha dostaw prowadzą działalność

mają udziałowców lub inne powiązania

| — | Gdy wiadomo, że w ciągu ostatnich dwunastu miesięcy dostawcy przedsiębiorstwa lub inne znane przedsiębiorstwa działające na wyższym szczeblu łańcucha dostaw pozyskiwali minerały z miejsca pochodzenia i tranzytu minerałów oznaczonego sygnałem ostrzegawczym. |
| --- | --- |

—

Gdy wiadomo, że w ciągu ostatnich dwunastu miesięcy dostawcy przedsiębiorstwa lub inne znane przedsiębiorstwa działające na wyższym szczeblu łańcucha dostaw pozyskiwali minerały z miejsca pochodzenia i tranzytu minerałów oznaczonego sygnałem ostrzegawczym.

dostawcy przedsiębiorstwa lub inne znane przedsiębiorstwa działające na wyższym szczeblu łańcucha dostaw pozyskiwali minerały z miejsca pochodzenia

oznaczonego sygnałem ostrzegawczym

| — | W przypadku złota: gdy złoto rzekomo pochodzi z recyklingu/złomu lub źródeł mieszanych i zostało poddane rafinacji w państwie, o którym wiadomo lub co do którego istnieją uzasadnione podejrzenia, że przez jego terytorium jest przewożone tranzytem złoto z obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka. |
| --- | --- |

—

W przypadku złota: gdy złoto rzekomo pochodzi z recyklingu/złomu lub źródeł mieszanych i zostało poddane rafinacji w państwie, o którym wiadomo lub co do którego istnieją uzasadnione podejrzenia, że przez jego terytorium jest przewożone tranzytem złoto z obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka.

| C. | Okoliczności związane z sygnałami ostrzegawczymi







  — | Gdy nieprawidłowości lub nadzwyczajne okoliczności identyfikuje się za pomocą informacji zebranych przez system zarządzania przedsiębiorstwa, które wywołują uzasadnione podejrzenia, że minerały mogą się przyczyniać do konfliktu lub poważnych nadużyć związanych z ich wydobyciem, transportem lub handlem nimi. |
| --- | --- | --- |

C.

Okoliczności związane z sygnałami ostrzegawczymi

Okoliczności związane z sygnałami ostrzegawczymi

—

Gdy nieprawidłowości lub nadzwyczajne okoliczności identyfikuje się za pomocą informacji zebranych przez system zarządzania przedsiębiorstwa, które wywołują uzasadnione podejrzenia, że minerały mogą się przyczyniać do konfliktu lub poważnych nadużyć związanych z ich wydobyciem, transportem lub handlem nimi.

nieprawidłowości lub nadzwyczajne okoliczności

5.2.   Identyfikowanie poszczególnych sygnałów ostrzegawczych i zapewnianie odpowiedniej należytej staranności

Identyfikowanie poszczególnych sygnałów ostrzegawczych i zapewnianie odpowiedniej należytej staranności

Po zidentyfikowaniu sygnałów ostrzegawczych, określonych w sekcji 5.1, w ramach przeprowadzonej przez przedsiębiorstwo oceny ryzyka, przedsiębiorstwa powinny wykonać szczegółową analizę kontekstu wszystkich stwierdzonych sygnałów ostrzegawczych, gromadząc dodatkowe informacje w ramach swojego systemu zarządzania i zapewniając należyte uwzględnienie związanego z nimi ryzyka.

Jak podkreślono w wytycznych OECD dotyczących należytej staranności, należyta staranność jest podejściem opartym na analizie ryzyka i progresywnym, w ramach którego przedsiębiorstwa muszą wdrożyć odpowiednie systemy i procesy zarządzania, określać okoliczności faktyczne w całym łańcuchu dostaw oraz identyfikować rodzaje ryzyka, które mogą zobligować je do dochowania dodatkowej należytej staranności.

Poniższe wytyczne powinny pomóc przedsiębiorstwom w uzyskaniu odpowiednich informacji dotyczących sytuacji powodujących pojawienie się sygnałów ostrzegawczych i dostosowaniu ich poziomu należytej staranności. Należy zauważyć, że podane źródła informacji są aktualizowane z różną częstotliwością i chociaż są istotne, mogą nie być zawsze w pełni dokładne. Należy je zatem stosować łącznie i, w stosownych przypadkach, wraz z dodatkowymi źródłami uzupełniającymi.

| A. | Miejsca pochodzenia i tranzytu minerałów oznaczone sygnałami ostrzegawczymi







  — | Sygnał ostrzegawczy: Minerały pochodzące z obszarów dotkniętych konfliktami lub obszarów wysokiego ryzyka lub transportowane przez takie obszary

  Dodatkowa należyta staranność jest konieczna, gdy minerały pochodzą z obszarów dotkniętych konfliktami lub obszarów wysokiego ryzyka lub były transportowane przez takie obszary. Identyfikacja takich obszarów została omówiona w sekcji 4 niniejszych wytycznych. |
| --- | --- | --- |

A.

Miejsca pochodzenia i tranzytu minerałów oznaczone sygnałami ostrzegawczymi

Miejsca pochodzenia i tranzytu minerałów oznaczone sygnałami ostrzegawczymi

—

Sygnał ostrzegawczy: Minerały pochodzące z obszarów dotkniętych konfliktami lub obszarów wysokiego ryzyka lub transportowane przez takie obszary

Sygnał ostrzegawczy: Minerały pochodzące z obszarów dotkniętych konfliktami lub obszarów wysokiego ryzyka lub transportowane przez takie obszary

Dodatkowa należyta staranność jest konieczna, gdy minerały pochodzą z obszarów dotkniętych konfliktami lub obszarów wysokiego ryzyka lub były transportowane przez takie obszary. Identyfikacja takich obszarów została omówiona w sekcji 4 niniejszych wytycznych.

| — | Sygnał ostrzegawczy: Minerały rzekomo pochodzą z państwa, o którym wiadomo lub co do którego istnieją uzasadnione podejrzenia, że przez jego terytorium są przewożone tranzytem minerały z obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka.

  Przedsiębiorstwa powinny ocenić stopień, w jakim mają zastosowanie poniższe kwestie:






  — | Należy przeanalizować Zarządzanie i inne kwestie dotyczące danego państwa w celu określenia, w jakim stopniu państwa lub obszary kontrolują swoje granice i dysponują odpowiednimi wewnętrznymi mechanizmami egzekwowania prawa, tak by zapewnić wiarygodną i udokumentowaną identyfikowalność handlu minerałami i przeciwdziałać w ten sposób zagrożeniom związanym z tranzytem w przypadku słabego zarządzania.






  Wskaźniki | Źródła informacji (5) |
| --- | --- | --- | --- |
| — | Zgłoszone państwo pochodzenia posiada nieszczelne granice lub słabo egzekwuje przepisy celne w odniesieniu do towarów. |

—

Sygnał ostrzegawczy: Minerały rzekomo pochodzą z państwa, o którym wiadomo lub co do którego istnieją uzasadnione podejrzenia, że przez jego terytorium są przewożone tranzytem minerały z obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka.

Sygnał ostrzegawczy: Minerały rzekomo pochodzą z państwa, o którym wiadomo lub co do którego istnieją uzasadnione podejrzenia, że przez jego terytorium są przewożone tranzytem minerały z obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka.

Przedsiębiorstwa powinny ocenić stopień, w jakim mają zastosowanie poniższe kwestie:

—

Należy przeanalizować Zarządzanie i inne kwestie dotyczące danego państwa w celu określenia, w jakim stopniu państwa lub obszary kontrolują swoje granice i dysponują odpowiednimi wewnętrznymi mechanizmami egzekwowania prawa, tak by zapewnić wiarygodną i udokumentowaną identyfikowalność handlu minerałami i przeciwdziałać w ten sposób zagrożeniom związanym z tranzytem w przypadku słabego zarządzania.

Zarządzanie i inne kwestie dotyczące danego państwa

Wskaźniki

Źródła informacji (5)

5

—

Zgłoszone państwo pochodzenia posiada nieszczelne granice lub słabo egzekwuje przepisy celne w odniesieniu do towarów.

| — | Rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ (por. sekcja 4) |
| --- | --- |

—

Rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ (por. sekcja 4)

| — | Informacje przekazywane przez ambasady lokalne, delegatury UE lub inne delegatury |
| --- | --- |

—

Informacje przekazywane przez ambasady lokalne, delegatury UE lub inne delegatury

| — | Przepisy antykorupcyjne są słabo egzekwowane oraz istnieją zgłoszone przypadki korupcji w górnictwie i handlu. |
| --- | --- |

—

Przepisy antykorupcyjne są słabo egzekwowane oraz istnieją zgłoszone przypadki korupcji w górnictwie i handlu.

| — | Brak jest przepisów w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy i nadzoru bankowego lub jest ich za mało, ewentualnie są one egzekwowane w niewystarczającym stopniu. |
| --- | --- |

—

Brak jest przepisów w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy i nadzoru bankowego lub jest ich za mało, ewentualnie są one egzekwowane w niewystarczającym stopniu.

| — | Gospodarki oparte są głównie na obrocie gotówkowym, w szczególności w dziedzinie handlu minerałami. |
| --- | --- |

—

Gospodarki oparte są głównie na obrocie gotówkowym, w szczególności w dziedzinie handlu minerałami.

| — | Grupa Specjalna ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy (FATF)
  http://www.fatf-gafi.org/countries/ |
| --- | --- |

—

Grupa Specjalna ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy (FATF)

http://www.fatf-gafi.org/countries/

| — | Corruption Perception Index by Transparency International (Wskaźnik postrzegania korupcji)
  http://www.transparency.org/research/cpi/overview |
| --- | --- |

—

Corruption Perception Index by Transparency International (Wskaźnik postrzegania korupcji)

http://www.transparency.org/research/cpi/overview

| — | Worldwide Governance Indicator by the World Bank (Wskaźniki dobrego rządzenia na świecie Banku Światowego)
  http://info.worldbank.org/governance/wgi |
| --- | --- |

—

Worldwide Governance Indicator by the World Bank (Wskaźniki dobrego rządzenia na świecie Banku Światowego)

http://info.worldbank.org/governance/wgi

| — | Sprawozdania Global Financial Integrity
  http://www.gfintegrity.org/ |
| --- | --- |

—

Sprawozdania Global Financial Integrity

http://www.gfintegrity.org/

| — | Por. sekcja 4 „Zarządzanie” niniejszych wytycznych |
| --- | --- |

—

Por. sekcja 4 „Zarządzanie” niniejszych wytycznych

| — | Bezpośrednia bliskość, kwestie regionalne i historyczne: ten punkt dostarcza informacji na temat prawdopodobieństwa dostarczenia nieprawdziwych informacji dotyczących pochodzenia minerałów w wyniku ich przemytu z państw sąsiadujących, państw mających więzi historyczne lub państw, w których istnieją zachęty podatkowe.






  Wskaźniki | Źródła informacji |
| --- | --- | --- |
| — | Zgłoszone państwo pochodzenia bezpośrednio graniczy z obszarami, na których nielegalne uzbrojone ugrupowania, siły bezpieczeństwa publicznego lub organizacje przestępcze są zaangażowane w produkcję minerałów i handel minerałami. |

—

Bezpośrednia bliskość, kwestie regionalne i historyczne: ten punkt dostarcza informacji na temat prawdopodobieństwa dostarczenia nieprawdziwych informacji dotyczących pochodzenia minerałów w wyniku ich przemytu z państw sąsiadujących, państw mających więzi historyczne lub państw, w których istnieją zachęty podatkowe.

Bezpośrednia bliskość, kwestie regionalne i historyczne

Wskaźniki

Źródła informacji

—

Zgłoszone państwo pochodzenia bezpośrednio graniczy z obszarami, na których nielegalne uzbrojone ugrupowania, siły bezpieczeństwa publicznego lub organizacje przestępcze są zaangażowane w produkcję minerałów i handel minerałami.

| — | Zgłoszone państwo pochodzenia ma powiązania gospodarcze z obszarami objętymi konfliktami i obszarami wysokiego ryzyka oraz związanym z nimi nielegalnym handlem minerałami. |
| --- | --- |

—

Zgłoszone państwo pochodzenia ma powiązania gospodarcze z obszarami objętymi konfliktami i obszarami wysokiego ryzyka oraz związanym z nimi nielegalnym handlem minerałami.

| — | Rezolucje Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych |
| --- | --- |

—

Rezolucje Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych

| — | Ambasady lokalne, delegatury UE |
| --- | --- |

—

Ambasady lokalne, delegatury UE

| — | Por. sekcja 4 „Konflikt” niniejszych wytycznych |
| --- | --- |

—

Por. sekcja 4 „Konflikt” niniejszych wytycznych

| — | Polityka podatkowa państwa pochodzenia prowadzi do powstania zachęt do przemytu minerałów do państw tranzytu, w których wywóz materiałów nie jest opodatkowany lub jest opodatkowany według znacznie niższych stawek. |
| --- | --- |

—

Polityka podatkowa państwa pochodzenia prowadzi do powstania zachęt do przemytu minerałów do państw tranzytu, w których wywóz materiałów nie jest opodatkowany lub jest opodatkowany według znacznie niższych stawek.

| — | Baza danych OECD dotycząca ograniczeń w wywozie surowców
  http://www.oecd.org/tad/benefitlib/export-restrictions-raw-materials.htm |
| --- | --- |

—

Baza danych OECD dotycząca ograniczeń w wywozie surowców

http://www.oecd.org/tad/benefitlib/export-restrictions-raw-materials.htm

| — | Sygnał ostrzegawczy: Minerały rzekomo pochodzące z państwa o ograniczonych zasobach/zapasach lub oczekiwanych poziomach produkcji

  Poniższa lista kontrolna zawiera wykaz zagadnień specyficznych dla minerałów i łańcucha dostaw. W ramach dochowania należytej staranności przedsiębiorstwa powinny w szczególności sprawdzać, czy rzekomy kraj pochodzenia rzeczywiście posiada znane zasoby geologiczne lub oczekiwane poziomy produkcji przedmiotowego minerału. Podobnie, przedsiębiorstwa powinny racjonalnie ocenić, czy zgłoszone pochodzenie jest uzasadnione z ekonomicznego punktu widzenia, np. uwzględnić faktyczną obecność bliskich i atrakcyjnych rynków.






  Wskaźniki | Źródła informacji |
| --- | --- | --- |
| — | Zgłoszone państwo pochodzenia posiada ograniczone znane zasoby lub zapasy minerałów, prawdopodobne zasoby lub oczekiwane poziomy produkcji minerałów, a także nie występują w nim minerały o szczególnych właściwościach. |

—

Sygnał ostrzegawczy: Minerały rzekomo pochodzące z państwa o ograniczonych zasobach/zapasach lub oczekiwanych poziomach produkcji

Sygnał ostrzegawczy: Minerały rzekomo pochodzące z państwa o ograniczonych zasobach/zapasach lub oczekiwanych poziomach produkcji

Poniższa lista kontrolna zawiera wykaz zagadnień specyficznych dla minerałów i łańcucha dostaw. W ramach dochowania należytej staranności przedsiębiorstwa powinny w szczególności sprawdzać, czy rzekomy kraj pochodzenia rzeczywiście posiada znane zasoby geologiczne lub oczekiwane poziomy produkcji przedmiotowego minerału. Podobnie, przedsiębiorstwa powinny racjonalnie ocenić, czy zgłoszone pochodzenie jest uzasadnione z ekonomicznego punktu widzenia, np. uwzględnić faktyczną obecność bliskich i atrakcyjnych rynków.

zagadnień specyficznych dla minerałów i łańcucha dostaw

Wskaźniki

Źródła informacji

—

Zgłoszone państwo pochodzenia posiada ograniczone znane zasoby lub zapasy minerałów, prawdopodobne zasoby lub oczekiwane poziomy produkcji minerałów, a także nie występują w nim minerały o szczególnych właściwościach.

| — | Zgłoszone państwo pochodzenia posiada duży nieformalny lub rzemieślniczy i działający na małą skalę sektor górnictwa, w którym to przypadku powiązane ryzyko jest zazwyczaj wyższe. |
| --- | --- |

—

Zgłoszone państwo pochodzenia posiada duży nieformalny lub rzemieślniczy i działający na małą skalę sektor górnictwa, w którym to przypadku powiązane ryzyko jest zazwyczaj wyższe.

| — | Brytyjski Instytut Geologiczny (BGS):
  https://www.bgs.ac.uk/mineralsuk/statistics/worldStatistics.html |
| --- | --- |

—

Brytyjski Instytut Geologiczny (BGS):

https://www.bgs.ac.uk/mineralsuk/statistics/worldStatistics.html

| — | Amerykański Instytut Geologiczny (USGS):
  http://minerals.usgs.gov/minerals/pubs/country/ |
| --- | --- |

—

Amerykański Instytut Geologiczny (USGS):

http://minerals.usgs.gov/minerals/pubs/country/

| — | Państwowe instytuty geologiczne w państwach członkowskich UE |
| --- | --- |

—

Państwowe instytuty geologiczne w państwach członkowskich UE

| — | Instytut geologiczny domniemanego państwa pochodzenia |
| --- | --- |

—

Instytut geologiczny domniemanego państwa pochodzenia

| B. | Sygnały ostrzegawcze dotyczące dostawców







  — | Sygnał ostrzegawczy: W przypadku gdy dostawcy przedsiębiorstwa lub inne znane przedsiębiorstwa działające na wyższym szczeblu łańcucha dostaw prowadzą działalność w jednym z wyżej wymienionych miejsc pochodzenia minerałów i ich tranzytu, oznaczonym sygnałem ostrzegawczym, lub mają udziałowców lub inne powiązania w przedsiębiorstwach, które dostarczają minerały z jednego z wyżej wymienionych miejsc pochodzenia lub tranzytu minerałów oznaczonych sygnałami ostrzegawczymi oraz gdy wiadomo, że dostawcy przedsiębiorstwa lub inne znane przedsiębiorstwa działające na wyższym szczeblu łańcucha dostaw pozyskiwali minerały z miejsc pochodzenia lub tranzytu minerałów oznaczonych sygnałami ostrzegawczymi w ciągu ostatnich dwunastu miesięcy.

  Takie informacje dotyczące konkretnego dostawcy powinny wynikać głównie z danych zgromadzonych przez przedsiębiorstwa dzięki wdrożeniu przez nie systemu należytej staranności. Po udostępnieniu danych dostawcy przedsiębiorstwa lub innego znanego przedsiębiorstwa działającego na wyższym szczeblu łańcucha dostaw, przedsiębiorstwa powinny dążyć do zweryfikowania, czy dostawca działa w miejscu oznaczonym sygnałem ostrzegawczym:






  — | przeglądając strony internetowe w celu uzyskania ogólnych informacji na temat tego dostawcy/przedsiębiorstwa działającego na wyższym szczeblu łańcucha dostaw, w tym sprawozdań opracowanych przez rządy i organizacje międzynarodowe (w szczególności sprawozdań grup ekspertów ONZ) oraz w szerszym zakresie sprawozdań międzynarodowych i lokalnych mediów oraz organizacji społeczeństwa obywatelskiego, |
| --- | --- | --- | --- |

B.

Sygnały ostrzegawcze dotyczące dostawców

Sygnały ostrzegawcze dotyczące dostawców

—

Sygnał ostrzegawczy: W przypadku gdy dostawcy przedsiębiorstwa lub inne znane przedsiębiorstwa działające na wyższym szczeblu łańcucha dostaw prowadzą działalność w jednym z wyżej wymienionych miejsc pochodzenia minerałów i ich tranzytu, oznaczonym sygnałem ostrzegawczym, lub mają udziałowców lub inne powiązania w przedsiębiorstwach, które dostarczają minerały z jednego z wyżej wymienionych miejsc pochodzenia lub tranzytu minerałów oznaczonych sygnałami ostrzegawczymi oraz gdy wiadomo, że dostawcy przedsiębiorstwa lub inne znane przedsiębiorstwa działające na wyższym szczeblu łańcucha dostaw pozyskiwali minerały z miejsc pochodzenia lub tranzytu minerałów oznaczonych sygnałami ostrzegawczymi w ciągu ostatnich dwunastu miesięcy.

Sygnał ostrzegawczy: W przypadku gdy dostawcy przedsiębiorstwa lub inne znane przedsiębiorstwa działające na wyższym szczeblu łańcucha dostaw prowadzą działalność w jednym z wyżej wymienionych miejsc pochodzenia minerałów i ich tranzytu, oznaczonym sygnałem ostrzegawczym, lub mają udziałowców lub inne powiązania w przedsiębiorstwach, które dostarczają minerały z jednego z wyżej wymienionych miejsc pochodzenia lub tranzytu minerałów oznaczonych sygnałami ostrzegawczymi oraz gdy wiadomo, że dostawcy przedsiębiorstwa lub inne znane przedsiębiorstwa działające na wyższym szczeblu łańcucha dostaw pozyskiwali minerały z miejsc pochodzenia lub tranzytu minerałów oznaczonych sygnałami ostrzegawczymi w ciągu ostatnich dwunastu miesięcy.

Takie informacje dotyczące konkretnego dostawcy powinny wynikać głównie z danych zgromadzonych przez przedsiębiorstwa dzięki wdrożeniu przez nie systemu należytej staranności. Po udostępnieniu danych dostawcy przedsiębiorstwa lub innego znanego przedsiębiorstwa działającego na wyższym szczeblu łańcucha dostaw, przedsiębiorstwa powinny dążyć do zweryfikowania, czy dostawca działa w miejscu oznaczonym sygnałem ostrzegawczym:

—

przeglądając strony internetowe w celu uzyskania ogólnych informacji na temat tego dostawcy/przedsiębiorstwa działającego na wyższym szczeblu łańcucha dostaw, w tym sprawozdań opracowanych przez rządy i organizacje międzynarodowe (w szczególności sprawozdań grup ekspertów ONZ) oraz w szerszym zakresie sprawozdań międzynarodowych i lokalnych mediów oraz organizacji społeczeństwa obywatelskiego,

| — | sprawdzając strony internetowe przedsiębiorstw i wszelkie dostępne sprawozdania dotyczące należytej staranności (na przykład składane amerykańskiej Komisji Papierów Wartościowych i Giełd), |
| --- | --- |

—

sprawdzając strony internetowe przedsiębiorstw i wszelkie dostępne sprawozdania dotyczące należytej staranności (na przykład składane amerykańskiej Komisji Papierów Wartościowych i Giełd),

| — | sprawdzając wykazy hut/rafinerii w istniejących systemach należytej staranności; oraz, po udostępnieniu, przygotowany przez Komisję Europejską wykaz odpowiedzialnych hut i rafinerii na świecie, |
| --- | --- |

—

sprawdzając wykazy hut/rafinerii w istniejących systemach należytej staranności; oraz, po udostępnieniu, przygotowany przez Komisję Europejską wykaz odpowiedzialnych hut i rafinerii na świecie,

| — | przeglądając krajowy rejestr handlowy, który może dostarczyć wskazówek dotyczących lokalizacji siedziby głównej i ewentualnie działających jednostek zależnych. |
| --- | --- |

—

przeglądając krajowy rejestr handlowy, który może dostarczyć wskazówek dotyczących lokalizacji siedziby głównej i ewentualnie działających jednostek zależnych.

Przedsiębiorstwa mogą również zapoznać się z rejestrami własności rzeczywistej, o ile są dostępne, a także sprawozdaniami Inicjatywy przejrzystości w branżach wydobywczych dla danego państwa (zawierającymi coraz większą ilość informacji na temat własności rzeczywistej przedsiębiorstw zaangażowanych w przemysł wydobywczy).

| C. | Okoliczności związane z sygnałami ostrzegawczymi







  — | Sygnał ostrzegawczy: Gdy nieprawidłowości lub nadzwyczajne okoliczności identyfikuje się za pomocą informacji zebranych przez system zarządzania przedsiębiorstwa, które wywołują uzasadnione podejrzenia, że minerały mogą się przyczyniać do konfliktu lub poważnych nadużyć związanych z ich wydobyciem, transportem lub handlem nimi.

  Te informacje dotyczące konkretnych działań są uzyskane prawie całkowicie dzięki danym gromadzonym przez przedsiębiorstwa w trakcie wdrażania zasad należytej staranności.
  Nieprawidłowości/nadzwyczajne okoliczności mogą przybierać różne formy. Dodatek na temat złota do wytycznych OECD dotyczących należytej staranności podaje jako przykład, że jeżeli biżuteria noszona w danym państwie jest zazwyczaj ze złota 14-karatowego (58 % złota w stopie), należy zakwestionować ofertę, która dotyczy rzekomo złota poddanego recyklingowi o zawartości złota wynoszącej 90 % w stopie.
  Inne przykłady obejmują sytuację, w której dostawca surowca (np. lokalny eksporter) jest w stanie w krótkim przedziale czasu w niewytłumaczalny sposób zwiększyć ilość wywożonego materiału, a w regionie, z którego w mniemaniu europejskiego importera pozyskuje on materiał, pojawiają się informacje o częstych kradzieżach surowców mineralnych.
  Inne przykłady „nadzwyczajnych okoliczności” odnoszące się w szczególności do złota (i innych metali szlachetnych) można znaleźć w pkt 111 wytycznych opartych na analizie ryzyka Grupy Specjalnej ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy przeznaczonych dla handlowców zajmujących się obrotem metalami i kamieniami szlachetnymi (6) oraz w sprawozdaniu Financial Transaction and Reports Analysis Centre of Canada (Kanadyjskiego Centrum Analiz Operacji i Deklaracji Finansowych) dotyczącym podręcznika na temat podejścia opartego na analizie ryzyka przeznaczonego dla handlowców zajmujących się obrotem metalami i kamieniami szlachetnymi (7), np.:






  — | nieznany wcześniej klient zwracający się do rafinerii o przetopienie złota na sztaby, |
| --- | --- | --- | --- |

C.

Okoliczności związane z sygnałami ostrzegawczymi

Okoliczności związane z sygnałami ostrzegawczymi

—

Sygnał ostrzegawczy: Gdy nieprawidłowości lub nadzwyczajne okoliczności identyfikuje się za pomocą informacji zebranych przez system zarządzania przedsiębiorstwa, które wywołują uzasadnione podejrzenia, że minerały mogą się przyczyniać do konfliktu lub poważnych nadużyć związanych z ich wydobyciem, transportem lub handlem nimi.

Sygnał ostrzegawczy: Gdy nieprawidłowości lub nadzwyczajne okoliczności identyfikuje się za pomocą informacji zebranych przez system zarządzania przedsiębiorstwa, które wywołują uzasadnione podejrzenia, że minerały mogą się przyczyniać do konfliktu lub poważnych nadużyć związanych z ich wydobyciem, transportem lub handlem nimi.

Te informacje dotyczące konkretnych działań są uzyskane prawie całkowicie dzięki danym gromadzonym przez przedsiębiorstwa w trakcie wdrażania zasad należytej staranności.

Nieprawidłowości/nadzwyczajne okoliczności mogą przybierać różne formy. Dodatek na temat złota do wytycznych OECD dotyczących należytej staranności podaje jako przykład, że jeżeli biżuteria noszona w danym państwie jest zazwyczaj ze złota 14-karatowego (58 % złota w stopie), należy zakwestionować ofertę, która dotyczy rzekomo złota poddanego recyklingowi o zawartości złota wynoszącej 90 % w stopie.

Inne przykłady obejmują sytuację, w której dostawca surowca (np. lokalny eksporter) jest w stanie w krótkim przedziale czasu w niewytłumaczalny sposób zwiększyć ilość wywożonego materiału, a w regionie, z którego w mniemaniu europejskiego importera pozyskuje on materiał, pojawiają się informacje o częstych kradzieżach surowców mineralnych.

Inne przykłady „nadzwyczajnych okoliczności” odnoszące się w szczególności do złota (i innych metali szlachetnych) można znaleźć w pkt 111 wytycznych opartych na analizie ryzyka Grupy Specjalnej ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy przeznaczonych dla handlowców zajmujących się obrotem metalami i kamieniami szlachetnymi (6) oraz w sprawozdaniu Financial Transaction and Reports Analysis Centre of Canada (Kanadyjskiego Centrum Analiz Operacji i Deklaracji Finansowych) dotyczącym podręcznika na temat podejścia opartego na analizie ryzyka przeznaczonego dla handlowców zajmujących się obrotem metalami i kamieniami szlachetnymi (7), np.:

6

7

—

nieznany wcześniej klient zwracający się do rafinerii o przetopienie złota na sztaby,

| — | czystość złota, masa, pochodzenie i wartość są błędnie zaklasyfikowane na formularzach zgłoszenia celnego, |
| --- | --- |

—

czystość złota, masa, pochodzenie i wartość są błędnie zaklasyfikowane na formularzach zgłoszenia celnego,

| — | osoby lub przedsiębiorstwa nieuprawnione zajmujące się produkcją i komercjalizacją złota, |
| --- | --- |

—

osoby lub przedsiębiorstwa nieuprawnione zajmujące się produkcją i komercjalizacją złota,

| — | sztaby o właściwościach fizycznych niezgodnych z normami przemysłowymi. |
| --- | --- |

—

sztaby o właściwościach fizycznych niezgodnych z normami przemysłowymi.

---

(1)  Jak określono w art. 2 lit. l) rozporządzenia (UE) 2017/821, „unijny importer” oznacza osobę fizyczną lub prawną zgłaszającą minerały lub metale w celu dopuszczenia do swobodnego obrotu w rozumieniu art. 201 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1) lub każdą osobę fizyczną lub prawną, w której imieniu dokonuje się takiego zgłoszenia, wskazaną w danych 3/15 i 3/16 zgodnie z załącznikiem B do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego (Dz.U. L 343 z 29.12.2015, s. 1).

1

(2)  Wytyczne OECD dotyczące należytej staranności w zakresie odpowiedzialnych łańcuchów dostaw minerałów z obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka (wydanie drugie, OECD 2013) wyznaczają ramy postępowania w zakresie należytej staranności w łańcuchu dostaw na podstawie rozporządzenia (UE) 2017/821.

2

(3)  Ryzyka powodujące uruchomienie sygnałów ostrzegawczych, określone w załączniku II do wytycznych OECD dotyczących należytej staranności, w tym ryzyko uruchomione przez „sygnały ostrzegawcze” określone w dodatkach do tych wytycznych.

3

(4)  Definicja praw człowieka znajduje się w Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności; https://www.echr.coe.int/Documents/Convention_POL.pdf.

4

(5)  Informacje powinny być regularnie aktualizowane, w razie potrzeby.

5

(6)  http://www.fatf-gafi.org/media/fatf/documents/reports/RBA%20for%20Dealers%20in%20Precious%20Metal%20and%20Stones.pdf

6

(7)  http://www.fintrac-canafe.gc.ca/guidance-directives/compliance-conformite/rba/rba-dpms-eng.asp

7

---