# Publicatieblad C 378/9 no

| | ISSN 1977-0995 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 378 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 63e jaargang9 november 2020 |

ISSN 1977-0995

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 378

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

63e jaargang9 november 2020

---

| Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- |
| | IV   Informatie |
| | INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Hof van Justitie |
| 2020/C 378/01 | Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie | 1 |

Inhoud

Bladzijde

IV   Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie

2020/C 378/01

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

Publicatieblad van de Europese Unie

1

---

| | V   Bekendmakingen |
| --- | --- |
| | GERECHTELIJKE PROCEDURES |
| | Hof van Justitie |
| 2020/C 378/02 | Gevoegde zaken C-674/18 en C-675/18: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 9 september 2020 (verzoeken om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Bundesarbeitsgericht — Duitsland) — EM/TMD Friction GmbH (C-674/18), FL/TMD Friction EsCo GmbH (C-675/18) (Prejudiciële verwijzing – Sociale politiek – Overgang van ondernemingen – Richtlijn 2001/23/EG – Artikelen 3 en 5 – Behoud van de rechten van de werknemers – Bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever – Overdracht die is bewerkstelligd door de curator van de in een insolventieprocedure verwikkelde vervreemdende onderneming – Uitkeringen uit hoofde van een voor de bedrijfstak geldende ouderdomsverzekering – Beperking van de verplichtingen van de verkrijger – Bedrag van de uitkering die uit hoofde van het voor de bedrijfstak geldende aanvullende stelsel van sociale voorzieningen verschuldigd is, berekend op basis van het salaris van de werknemer op het moment van de inleiding van de insolventieprocedure – Richtlijn 2008/94/EG – Artikel 8 – Rechtstreekse werking – Voorwaarden) | 2 |
| 2020/C 378/03 | Zaak C-719/18: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 3 september 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Tribunale amministrativo regionale per il Lazio — Italië) — Vivendi SA/Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni (Prejudiciële verwijzing – Elektronische communicatie – Artikel 11, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie – Vrijheid en pluriformiteit van de media – Vrijheid van vestiging – Artikel 49 VWEU – Richtlijn 2002/21/EG – Artikelen 15 en 16 – Nationale regeling waarbij het een onderneming die in een sector aanmerkelijke marktmacht heeft, wordt verboden om een aanzienlijke economische omvang te verkrijgen in een andere sector – Berekening van de omzet die is behaald in de sector elektronische communicatie en in de mediasector – Definitie van de sector elektronische communicatie – Beperking tot markten die ex ante zijn gereguleerd – Inaanmerkingneming van de omzet van verbonden vennootschappen – Vaststelling van een andere omzetdrempel voor vennootschappen die actief zijn in de sector elektronische communicatie) | 3 |
| 2020/C 378/04 | Zaak C-742/18 P: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 3 september 2020 — Tsjechische Republiek / Europese Commissie, Koninkrijk Zweden [Hogere voorziening – Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) en Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) – Uitsluiting van uitgaven van financiering door de Europese Unie – Uitgaven verricht door de Tsjechische Republiek – Verordening (EG) nr. 555/2008 – Artikelen 19 en 77 – Wijnmarkten – Verordening (EG) nr. 1122/2009 – Artikel 33 – Steun voor plattelandsontwikkeling – Oppervlaktesteun – Ontkoppelde rechtstreekse steun – Controles op de naleving van de randvoorwaarden – Traditionele controles ter plaatse en controles ter plaatse door middel van teledetectie – Bewijslast – Gerichte en forfaitaire correcties – Twijfels over de doeltreffendheid van de controles – Risicoanalyse – Tekortkomingen] | 4 |
| 2020/C 378/05 | Zaak C-784/18 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 3 september 2020 — Mellifera eV, Vereinigung für wesensgemäße Bienenhaltung / Europese Commissie [Hogere voorziening – Verdrag van Aarhus – Verordening (EG) nr. 1367/2006 – Artikel 2, lid 1, onder g), en artikel 10, lid 1 – Interne herziening van administratieve handelingen – Beperking tot maatregelen van individuele strekking – Uitvoeringsverordening (EU) 2016/1056 – Verlenging van de goedkeuringsperiode voor de werkzame stof glyfosaat – Verzoek tot interne herziening – Maatregel van algemene strekking – Afwijzing] | 4 |
| 2020/C 378/06 | Zaak C-817/18 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 3 september 2020 — Vereniging tot Behoud van Natuurmonumenten in Nederland e.a. / Europese Commissie e.a. [Hogere voorziening – Staatssteun – Steunregeling in verband met de gesubsidieerde verwerving of het gratis ter beschikking stellen van natuurterreinen – Inleidende onderzoeksprocedure – Besluit waarbij de steun verenigbaar met de interne markt wordt verklaard – Beroep tot nietigverklaring – Ontvankelijkheid – Verordening (EG) nr. 659/1999 – Artikel 1, onder h) – Begrip belanghebbende – Concurrentieverhouding – Begrip ernstige moeilijkheden – Dienst van algemeen economisch belang – Secundaire activiteiten – Verbondenheid] | 5 |
| 2020/C 378/07 | Gevoegde zaken C-21/19 tot en met C-23/19: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 3 september 2020 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden — Nederland) — Strafzaken tegen XN (C-21/19), YO (C-22/19), P.F. Kamstra Recycling BV (C-23/19) [Prejudiciële verwijzing – Afvalstoffen – Overbrengingen – Verordening (EG) nr. 1013/2006 – Afvalstoffen die onder de procedure van voorafgaande schriftelijke kennisgeving en toestemming vallen – Artikel 1, lid 3 – Onder erkenningseisen vallende overbrenging – Richtlijn 2008/98/EG – Artikel 5, lid 1 – Begrip bijproducten – Verordening (EG) nr. 1069/2009 – Artikel 3, punt 1 – Begrip dierlijke bijproducten – Overbrenging van een mengsel van dierlijke bijproducten en ander materiaal] | 6 |
| 2020/C 378/08 | Gevoegde zaken C-84/19, C-222/19 en C-252/19: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 3 september 2020 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy Szczecin — Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie en de Sąd Rejonowy w Opatowie — Polen) — Profi Credit Polska SA/QJ (C-84/19), BW/DR (C-222/19), QL/CG (C-252/19) [Prejudiciële verwijzing – Consumentenbescherming – Richtlijn 93/13/EEG – Artikel 1, lid 2 – Werkingssfeer – Nationale bepaling waarbij het maximumbedrag aan totale niet-rentekosten van het krediet wordt bepaald – Artikel 3, lid 1 – Contractueel beding op grond waarvan de kosten van de economische activiteit van de kredietgever worden doorberekend aan de consument – Aanzienlijke verstoring van het evenwicht tussen de rechten en verplichtingen van de partijen – Artikel 4, lid 2 – Verplichting om contractuele bedingen duidelijk en begrijpelijk te formuleren – Contractuele bedingen die niet specificeren welke diensten zij beogen te vergoeden – Richtlijn 2008/48/EG – Artikel 3, onder g) – Nationale wettelijke regeling tot vaststelling van een methode voor de berekening van het maximumbedrag aan niet-rentekosten van het krediet dat aan de consument in rekening kan worden gebracht] | 7 |
| 2020/C 378/09 | Gevoegde zaken C-119/19 P en C-126/19 P: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 8 september 2020 — Europese Commissie/Francisco Carreras Sequeros e.a., Europees Parlement, Raad van de Europese Unie (Hogere voorziening – Openbare dienst – Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie – Hervorming van 1 januari 2014 – Artikel 6 van bijlage X – Ambtenaren en arbeidscontractanten die zijn tewerkgesteld in een derde land – Nieuwe bepalingen inzake de toekenning van jaarlijkse verlofdagen met behoud van loon – Exceptie van onwettigheid – Handvest van de grondrechten van de Europese Unie – Artikel 31, lid 2 – Richtlijn 2003/88/EG – Grondrecht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon) | 8 |
| 2020/C 378/10 | Zaak C-186/19: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 3 september 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Supreme Site Services GmbH, Supreme Fuels GmbH & Co KG, Supreme Fuels Trading Fze / Supreme Headquarters Allied Powers Europe [Prejudiciële verwijzing – Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken – Verordening (EU) nr. 1215/2012 – Artikel 1, lid 1 – Werkingssfeer – Burgerlijke en handelszaken – Rechterlijke bevoegdheid – Uitsluitende bevoegdheden – Artikel 24, punt 5 – Geschillen ten aanzien van de tenuitvoerlegging van beslissingen – Vordering van een internationale organisatie die gebaseerd is op immuniteit van executie en strekt tot opheffing van een conservatoir derdenbeslag alsmede tot het opleggen van een verbod om opnieuw beslag te leggen] | 9 |
| 2020/C 378/11 | Zaak C-214/19 P: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 3 september 2020 — achtung! GmbH/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) [Hogere voorziening – Uniemerk – Verordening (EG) nr. 207/2009 – Artikel 7, lid 1, onder b) – Onderscheidend vermogen – Geen] | 10 |
| 2020/C 378/12 | Zaak C-254/19: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 9 september 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court — Ierland) — Friends of the Irish Environment Ltd / An Bord Pleanála (Prejudiciële verwijzing – Richtlijn 92/43/EEG – Instandhouding van de natuurlijke habitats en van de wilde flora en fauna – Artikel 6, lid 3 – Werkingssfeer – Begrippen project en toestemming – Passende beoordeling van de gevolgen van een plan of een project voor een beschermd gebied – Besluit om de looptijd van een vergunning voor de bouw van een hervergassingsterminal voor vloeibaar aardgas te verlengen – Oorspronkelijk besluit dat is gebaseerd op een nationale regeling die richtlijn 92/43 niet naar behoren heeft omgezet) | 10 |
| 2020/C 378/13 | Zaak C-265/19: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 8 september 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de High Court — Ierland) — Recorded Artists Actors Performers Ltd / Phonographic Performance (Ireland) Ltd, Minister for Jobs Enterprise and Innovation, Ireland, Attorney General (Prejudiciële verwijzing – Intellectuele eigendom – Naburige rechten – Richtlijn 2006/115/EG – Artikel 8, lid 2 – Gebruik van fonogrammen in de Unie – Recht van uitvoerende kunstenaars op een billijke vergoeding die wordt gedeeld met de producenten van de fonogrammen – Toepasselijkheid op onderdanen van derde staten – Verdrag inzake uitvoeringen en fonogrammen – Artikelen 4 en 15 – Voorbehouden waarvan kennis is gegeven door derde staten – Beperkingen van het recht op een billijke vergoeding die in de Unie op basis van wederkerigheid uit die voorbehouden kunnen voortvloeien voor de onderdanen van derde staten – Artikel 17, lid 2, en artikel 52, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie – Grondrecht op bescherming van intellectuele eigendom – Vereiste dat elke beperking bij wet wordt gesteld, de wezenlijke inhoud van het grondrecht eerbiedigt en evenredig is – Verdeling van de bevoegdheden om die beperkingen vast te stellen tussen de Unie en de lidstaten – Verdeling van de bevoegdheden in de betrekkingen met derde staten – Artikel 3, lid 2, VWEU – Exclusieve bevoegdheid van de Unie) | 11 |
| 2020/C 378/14 | Zaak C-356/19: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 3 september 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie — Polen) — Delfly sp. z o.o. / Smartwings Poland sp. z o. o., voorheen Travel Service Polska sp. z o.o. [Prejudiciële verwijzing – Luchtvaart – Verordening (EG) nr. 261/2004 – Artikel 7 – Recht op compensatie bij vertraging of annulering van vluchten – Compensatieregelingen – Vordering in nationale valuta – Nationale bepaling die de keuze van de valuta door de schuldeiser verbiedt] | 12 |
| 2020/C 378/15 | Gevoegde zaken C-503/19 en C-592/19: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 3 september 2020 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado Contencioso-Administrativo no 17 — de Barcelona en de Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 5 de Barcelona — Spanje) — UQ (C-503/19), SI (C-592/19) / Subdelegación del Gobierno en Barcelona (Prejudiciële verwijzing – Status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen – Richtlijn 2003/109/EG – Artikel 6, lid 1 – In aanmerking te nemen elementen – Nationale regeling – Niet-inaanmerkingneming van die elementen – Weigering van toekenning van de status van langdurig ingezetene wegens het strafblad van de betrokkene) | 13 |
| 2020/C 378/16 | Zaak C-530/19: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 3 september 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — NM, als curator van NIKI Luftfahrt GmbH / ON [Prejudiciële verwijzing – Luchtvervoer – Verordening (EG) nr. 261/2004 – Artikelen 5 en 9 – Verplichting van de luchtvaartmaatschappij om passagiers van wie de vlucht is geannuleerd hotelaccommodatie aan te bieden – Schade die een passagier heeft geleden tijdens zijn verblijf in het hotel dat de accommodatie heeft verstrekt – Mogelijkheid om de luchtvaartmaatschappij aansprakelijk te stellen voor de nalatigheid van het hotelpersoneel] | 13 |
| 2020/C 378/17 | Zaak C-539/19: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 3 september 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht München I — Duitsland) — Bundesverband der Verbraucherzentralen und Verbraucherverbände — Verbraucherzentrale Bundesverband e.V. / Telefónica Germany GmbH & Co. OHG [Prejudiciële verwijzing – Roaming op openbare mobielecommunicatienetwerken binnen de Europese Unie – Verordening (EU) nr. 531/2012 – Artikel 6 bis – Artikel 6 sexies, lid 3 – Verplichting voor de roamingaanbieder om het gereguleerde roamingtarief automatisch toe te passen – Toepassing op consumenten die vóór de inwerkingtreding van verordening (EU) nr. 531/2012 voor een specifiek roamingtarief hebben gekozen] | 14 |
| 2020/C 378/18 | Zaak C-651/19: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 9 september 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — België) — JP/Commissaris-generaal voor de vluchtelingen en de staatlozen (Prejudiciële verwijzing – Asielbeleid – Gemeenschappelijke procedures voor de toekenning en intrekking van de internationale bescherming – Richtlijn 2013/32/EU – Artikel 46 – Handvest van de grondrechten van de Europese Unie – Artikel 47 – Recht op een daadwerkelijk rechtsmiddel – Beroep tegen een beslissing waarbij een volgend verzoek om internationale bescherming niet-ontvankelijk wordt verklaard – Beroepstermijn – Wijze van kennisgeving) | 15 |
| 2020/C 378/19 | Zaak C-273/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 22 juni 2020 — Bondsrepubliek Duitsland / SW | 15 |
| 2020/C 378/20 | Zaak C-279/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 26 juni 2020 — Bundesrepublik Deutschland / XC | 16 |
| 2020/C 378/21 | Zaak C-358/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Judecătoria Oradea (Roemenië) op 30 juli 2020 — Promexor Trade Srl / Direcția Generală a Finanțelor Publice Cluj — Administrația Județeană a Finanțelor Publice Bihor | 17 |
| 2020/C 378/22 | Zaak C-394/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 18 augustus 2020 — XY / Finanzamt V | 18 |
| 2020/C 378/23 | Zaak C-405/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Duitsland) op 28 augustus 2020 — EB e.a. / Versicherungsanstalt öffentlich Bediensteter, Eisenbahnen und Bergbau (BVAEB) | 19 |
| 2020/C 378/24 | Zaak C-412/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Amsterdam (Nederland) op 3 september 2020 — Europees aanhoudingsbevel uitgevaardigd tegen P; Andere partij bij de procedure: Openbaar Ministerie | 20 |
| 2020/C 378/25 | Zaak C-413/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal de première instance francophone de Bruxelles (België) op 2 september 2020 — Belgische Staat / LO, OG, SH, MB, JD, OP, Bluetail Flight School SA (BFS) | 20 |
| 2020/C 378/26 | Zaak C-439/20 P: Hogere voorziening ingesteld op 18 september 2020 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 8 juli 2020 in zaak T-110/17, Jiangsu Seraphim Solar System/Commissie | 21 |
| 2020/C 378/27 | Zaak C-441/20 P: Hogere voorziening ingesteld op 21 september 2020 door de Raad van de Europese Unie tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 8 juli 2020 in zaak T-110/17, Jiangsu Seraphim Solar System/Commissie | 22 |
| | Gerecht |
| 2020/C 378/28 | Zaak T-437/16: Arrest van het Gerecht van 9 september 2020 — Italië / Commissie [Regeling van het taalgebruik – Aankondiging van een algemeen vergelijkend onderzoek voor de aanwerving van administrateurs op het vakgebied audit – Talenkennis – Beperking van de keuze van de tweede taal van het vergelijkend onderzoek tot het Duits, het Engels en het Frans – Voor de communicatie gebruikte taal – Verordening nr. 1 – Artikel 1 quinquies, lid 1, artikel 27 en artikel 28, onder f), van het Statuut – Discriminatie op grond van taal – Rechtvaardiging – Dienstbelang – Evenredigheid] | 25 |
| 2020/C 378/29 | Zaak T-626/17: Arrest van het Gerecht van 9 september 2020 — Slovenië/Commissie [Landbouw – Verordening (EU) nr. 1308/2013 – Oorsprongsbenamingen in de wijnbouwsector – Etikettering van wijn – Vermelding van de naam van een wijndruivenras die geheel of gedeeltelijk bestaat uit een beschermde oorsprongsbenaming – Verbod – Afwijking – Gedelegeerde verordening (EU) 2017/1353 – Opname van de naam van het wijndruivenras ‚teran’ in de lijst van bijlage XV, deel A, bij verordening (EG) nr. 607/2009 – Terugwerkende kracht tot op de datum van toetreding van de Republiek Kroatië tot de Unie – Sloveense beschermde oorsprongsbenaming ‚Teran’ – Rechtszekerheid – Gewettigd vertrouwen – Evenredigheid – Eigendomsrecht – Akte betreffende de voorwaarden voor de toetreding van Kroatië tot de Unie – Interinstitutioneel Akkoord over beter wetgeven – Institutioneel evenwicht] | 25 |
| 2020/C 378/30 | Zaak T-745/17: Arrest van het Gerecht van 9 september 2020 — Kerkosand/Commissie [Staatssteun – Steun voor een investeringsproject in het westen van Slowakije – Regionale investeringssteun – Afwijzing van een klacht – Besluit om geen bezwaar te maken – Voorwaarden voor vrijstelling – Artikel 14 van verordening (EU) nr. 651/2014 – Omvang van de toezichtsbevoegdheid van de Commissie – Richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen 2014-2020 – Begrip ‚kmo’ – Artikel 3, leden 2 en 3, van bijlage I bij verordening nr. 651/2014 – Gegevens voor de berekening van het aantal personeelsleden en van de financiële bedragen en referentieperiode – Artikel 4 van bijlage I bij verordening nr. 651/2014 – Twijfel over de verenigbaarheid van de steun met de interne markt – Artikel 4, lid 4, van verordening (EU) 2015/1589 – Ernstige moeilijkheden] | 26 |
| 2020/C 378/31 | Zaak T-143/18: Arrest van het Gerecht van 9 september 2020 — Société générale / ECB [Economisch en monetair beleid – Prudentieel toezicht op kredietinstellingen – Bijdrage aan het depositogarantiestelsel of het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds door middel van onherroepelijke betalingstoezeggingen – Bevoegdheden van de ECB – Specifieke toezichtbevoegdheden van de ECB – Artikel 4, lid 1, onder f), en artikel 16, lid 1, onder c), en lid 2, onder d), van verordening (EU) nr. 1024/2013 – Maatregel waarbij wordt opgelegd dat het totale bedrag van de uitstaande onherroepelijke betalingstoezeggingen in mindering wordt gebracht op het tier 1-kernkapitaal – Geen individuele toetsing] | 27 |
| 2020/C 378/32 | Zaken T-150/18 en T-345/18: Arrest van het Gerecht van 9 september 2020 — BNP Paribas / ECB [Economisch en monetair beleid – Prudentieel toezicht op kredietinstellingen – Bijdrage aan het depositogarantiestelsel of het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds door middel van onherroepelijke betalingstoezeggingen – Aan de ECB opgedragen taken – Specifieke toezichtbevoegdheden van de ECB – Artikel 4, lid 1, onder f), en artikel 16, lid 1, onder c), en lid 2, onder d), van verordening (EU) nr. 1024/2013 – Maatregel waarbij wordt opgelegd dat het totale bedrag van de uitstaande onherroepelijke betalingstoezeggingen in mindering wordt gebracht op het tier 1-kernkapitaal – Geen individuele toetsing] | 27 |
| 2020/C 378/33 | Zaak T-46/19: Arrest van het Gerecht van 9 september 2020 — Griekenland / Commissie [ELGF en Elfpo – Van financiering uitgesloten uitgaven – Oppervlaktesteunregeling – Begrip, blijvend grasland’ – Artikel 4, lid 1, onder h), van verordening (EU) nr. 1307/2013 – Geïntegreerd beheers- en controlesysteem – Essentiële controles – Verordening nr. 1306/2013 – Motiveringsplicht] | 28 |
| 2020/C 378/34 | Zaak T-50/19: Arrest van het Gerecht van 9 september 2020 — Casual Dreams/EUIPO — López Fernández (Dayaday) [Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniebeeldmerk Dayaday – Oudere nationale beeldmerken DAYADAY en dayaday – Relatieve weigeringsgronden – Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] – Verwarringsgevaar – Artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 8, lid 5, van verordening 2017/1001) – Bekendheid – Ongerechtvaardigd voordeel uit het onderscheidend vermogen of de reputatie van het oudere merk] | 29 |
| 2020/C 378/35 | Zaak T-144/19: Arrest van het Gerecht van 9 september 2020 — Kludi/EUIPO — Adlon Brand (ADLON) [Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniewoordmerk ADLON – Ouder Uniewoordmerk ADLON – Bewijs van de bekendheid van het oudere merk – Regel 19 van verordening (EG) nr. 2868/95 [thans artikel 7 van gedelegeerde verordening (EU) 2018/625] – Toepassing van de wet in de tijd – Te late overlegging van documenten – Beoordelingsbevoegdheid van de kamer van beroep – Artikel 95, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 – Relatieve weigeringsgrond – Afbreuk aan de reputatie – Artikel 8, lid 5, van verordening 2017/1001 – Ongerechtvaardigd voordeel uit het onderscheidend vermogen of de reputatie van het oudere merk] | 30 |
| 2020/C 378/36 | Zaak T-187/19: Arrest van het Gerecht van 9 september 2020 — Glaxo Group/EUIPO (Tint paars) [Uniemerk – Aanvraag voor een Uniemerk bestaande in een tint paars – Absolute weigeringsgrond – Geen onderscheidend vermogen – Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening(EU) 2017/1001 – Geen onderscheidend vermogen verkregen door het gebruik – Artikel 7, lid 3, van verordening 2017/1001] | 30 |
| 2020/C 378/37 | Zaak T-589/19: Arrest van het Gerecht van 9 september 2020 — Gothe en Kunz/EUIPO — Aldi Einkauf (FAIR ZONE) [Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniewoordmerk FAIR ZONE – Ouder Uniebeeldmerk FAIR – Relatieve weigeringsgrond – Verwarringsgevaar – Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] | 31 |
| 2020/C 378/38 | Zaak T-625/19: Arrest van het Gerecht van 9 september 2020 — Daw/EUIPO (SOS Innenfarbe) [Uniemerk – Aanvraag voor Uniewoordmerk SOS Innenfarbe – Absolute weigeringsgronden – Geen onderscheidend vermogen – Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 – Beschrijvend karakter – Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening 2017/1001] | 31 |
| 2020/C 378/39 | Zaak T-669/19: Arrest van het Gerecht van 9 september 2020 — Novomatic/EUIPO — Brouwerij Haacht (PRIMUS) [Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniewoordmerk PRIMUS – Ouder Uniewoordmerk PRIMUS – Ouder Benelux-woordmerk PRIMUS – Relatieve weigeringsgrond – Afbreuk aan de reputatie – Artikel 8, lid 5, van verordening (EU) 2017/1001] | 32 |
| 2020/C 378/40 | Zaak T-879/19: Arrest van het Gerecht van 9 september 2020 — Sumol + Compal Marcas/EUIPO — Jacob (Dr. Jacob’s essentials) [Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniebeeldmerk Dr. Jacob’s essentials – Ouder internationaal woordmerk COMPAL ESSENCIAL – Oudere nationale en internationale beeldmerken FRUTA essencial, COMPAL essencial en Compal FRUTA essencial – Relatieve weigeringsgrond – Verwarringsgevaar – Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] | 33 |
| 2020/C 378/41 | Zaak T-81/20: Arrest van het Gerecht van 9 september 2020 — Klose/EUIPO (Weergave van een rechthoek met drie gekleurde delen) [Uniemerk – Aanvraag voor Uniebeeldmerk dat een rechthoek met drie gekleurde delen weergeeft – Absolute weigeringsgrond – Geen onderscheidend vermogen – Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] | 33 |
| 2020/C 378/42 | Zaak T-131/20: Arrest van het Gerecht van 2 september 2020 — IR / Commissie (Openbare dienst – Ambtenaren – Rechten en plichten van de ambtenaar – Detachering in het belang van de dienst – Artikel 37, eerste alinea, onder a), eerste streepje, van het Statuut – Artikel 38 van het Statuut – Weigering om een detachering te verlengen – Zorgplicht – Rechten van de verdediging) | 34 |
| 2020/C 378/43 | Zaak T-529/19: Beschikking van het Gerecht van 10 september 2020 — ADESO/Commissie (Beroep tot nietigverklaring – Subsidieovereenkomsten inzake de projecten ‚Your Environment is Your Life’ en ‚Social Safety Net for Poor and Vulnerable Households in Northern Regions of Somalia/Somaliland Phase II’ – Niet in aanmerking komende kosten – Debetnota’s – Bevestigingsbrief – Aanvechtbare handeling – Contractuele aard van het geschil – Niet voor beroep vatbare handeling – Handeling die is verricht in een louter contractueel kader en daarmee onlosmakelijk verbonden is – Niet-ontvankelijkheid) | 34 |
| 2020/C 378/44 | Zaak T-645/19: Beschikking van het Gerecht van 9 september 2020 — IMG/Commissie (Beroep tot nietigverklaring – Ontwikkelingssamenwerking – Uitvoering van de begroting van de Unie in indirect beheer – Uitvoering van een arrest van het Hof – Brief van de Commissie waarin wordt verzocht om bepaalde documenten over te leggen – Niet voor beroep vatbare handeling – Voorbereidende handeling – Niet-ontvankelijkheid – Beroep tot schadevergoeding – Nauw verband met de vordering tot nietigverklaring – Aanhangigheid – Niet-ontvankelijkheid – Niet-inachtneming van de vormvoorschriften – Artikel 76, onder d), van het Reglement voor de procesvoering – Kennelijke niet-ontvankelijkheid) | 35 |
| 2020/C 378/45 | Zaak T-735/19: Beschikking van het Gerecht van 25 augustus 2020 — Frank Recruitment Group Services/EUIPO — Pearson (PEARSON FRANK) (Uniemerk – Oppositieprocedure – Intrekking van de inschrijvingsaanvraag – Afdoening zonder beslissing) | 36 |
| 2020/C 378/46 | Zaak T-512/20: Beroep ingesteld op 14 augustus 2020 — TrekStor/EUIPO — Zagg (Beschermingshoezen voor computermateriaal) | 36 |
| 2020/C 378/47 | Zaak T-522/20: Beroep ingesteld op 11 augustus 2020 — Carpatair/Commissie | 37 |
| 2020/C 378/48 | Zaak T-540/20: Beroep ingesteld op 27 augustus 2020 — Jushi Egypt for Fiberglass Industry/Commissie | 38 |
| 2020/C 378/49 | Zaak T-564/20: Beroep ingesteld op 10 september 2020 — TrekStor/EUIPO — Zagg (Beschermingshoezen voor computermateriaal) | 39 |
| 2020/C 378/50 | Zaak T-565/20: Beroep ingesteld op 10 september 2020 — TrekStor/EUIPO — Zagg (Beschermingshoezen voor computermateriaal) | 39 |
| 2020/C 378/51 | Zaak T-569/20: Beroep ingesteld op 7 september 2020 — Stichting Comité N 65 Ondergronds Helvoirt/Commissie | 40 |
| 2020/C 378/52 | Zaak T-583/20: Beroep ingesteld op 23 september 2020 — Italia Wanbao-ACC/Commissie | 41 |
| 2020/C 378/53 | Zaak T-589/20: Beroep ingesteld op 24 september 2020 — Calzaturificio Emmegiemme Shoes/EUIPO — Inticom (MAIMAI MADE IN ITALY) | 43 |
| 2020/C 378/54 | Zaak T-593/20: Beroep ingesteld op 28 september 2020 — Tirrenia di navigazione / Commissie | 44 |
| 2020/C 378/55 | Zaak T-596/20: Beroep ingesteld op 29 september 2020 — Roller/EUIPO — Flex Equipos de Descanso (DORMILLO) | 46 |
| 2020/C 378/56 | Zaak T-601/20: Beroep ingesteld op 29 september 2020 — Tirrenia di navigazione / Commissie | 46 |
| 2020/C 378/57 | Zaak T-53/20: Beschikking van het Gerecht van 18 september 2020 — IMI 2 Joint Undertaking/CHS | 48 |
| 2020/C 378/58 | Zaak T-108/20: Beschikking van het Gerecht van 15 september 2020 — Kahimbi Kasagwe/Raad | 48 |
| 2020/C 378/59 | Zaak T-334/20: Beschikking van het Gerecht van 8 september 2020 — KH/EDEO | 48 |

V   Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

2020/C 378/02

Gevoegde zaken C-674/18 en C-675/18: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 9 september 2020 (verzoeken om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Bundesarbeitsgericht — Duitsland) — EM/TMD Friction GmbH (C-674/18), FL/TMD Friction EsCo GmbH (C-675/18) (Prejudiciële verwijzing – Sociale politiek – Overgang van ondernemingen – Richtlijn 2001/23/EG – Artikelen 3 en 5 – Behoud van de rechten van de werknemers – Bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever – Overdracht die is bewerkstelligd door de curator van de in een insolventieprocedure verwikkelde vervreemdende onderneming – Uitkeringen uit hoofde van een voor de bedrijfstak geldende ouderdomsverzekering – Beperking van de verplichtingen van de verkrijger – Bedrag van de uitkering die uit hoofde van het voor de bedrijfstak geldende aanvullende stelsel van sociale voorzieningen verschuldigd is, berekend op basis van het salaris van de werknemer op het moment van de inleiding van de insolventieprocedure – Richtlijn 2008/94/EG – Artikel 8 – Rechtstreekse werking – Voorwaarden)

2

2020/C 378/03

Zaak C-719/18: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 3 september 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Tribunale amministrativo regionale per il Lazio — Italië) — Vivendi SA/Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni (Prejudiciële verwijzing – Elektronische communicatie – Artikel 11, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie – Vrijheid en pluriformiteit van de media – Vrijheid van vestiging – Artikel 49 VWEU – Richtlijn 2002/21/EG – Artikelen 15 en 16 – Nationale regeling waarbij het een onderneming die in een sector aanmerkelijke marktmacht heeft, wordt verboden om een aanzienlijke economische omvang te verkrijgen in een andere sector – Berekening van de omzet die is behaald in de sector elektronische communicatie en in de mediasector – Definitie van de sector elektronische communicatie – Beperking tot markten die ex ante zijn gereguleerd – Inaanmerkingneming van de omzet van verbonden vennootschappen – Vaststelling van een andere omzetdrempel voor vennootschappen die actief zijn in de sector elektronische communicatie)

3

2020/C 378/04

Zaak C-742/18 P: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 3 september 2020 — Tsjechische Republiek / Europese Commissie, Koninkrijk Zweden [Hogere voorziening – Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) en Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) – Uitsluiting van uitgaven van financiering door de Europese Unie – Uitgaven verricht door de Tsjechische Republiek – Verordening (EG) nr. 555/2008 – Artikelen 19 en 77 – Wijnmarkten – Verordening (EG) nr. 1122/2009 – Artikel 33 – Steun voor plattelandsontwikkeling – Oppervlaktesteun – Ontkoppelde rechtstreekse steun – Controles op de naleving van de randvoorwaarden – Traditionele controles ter plaatse en controles ter plaatse door middel van teledetectie – Bewijslast – Gerichte en forfaitaire correcties – Twijfels over de doeltreffendheid van de controles – Risicoanalyse – Tekortkomingen]

4

2020/C 378/05

Zaak C-784/18 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 3 september 2020 — Mellifera eV, Vereinigung für wesensgemäße Bienenhaltung / Europese Commissie [Hogere voorziening – Verdrag van Aarhus – Verordening (EG) nr. 1367/2006 – Artikel 2, lid 1, onder g), en artikel 10, lid 1 – Interne herziening van administratieve handelingen – Beperking tot maatregelen van individuele strekking – Uitvoeringsverordening (EU) 2016/1056 – Verlenging van de goedkeuringsperiode voor de werkzame stof glyfosaat – Verzoek tot interne herziening – Maatregel van algemene strekking – Afwijzing]

4

2020/C 378/06

Zaak C-817/18 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 3 september 2020 — Vereniging tot Behoud van Natuurmonumenten in Nederland e.a. / Europese Commissie e.a. [Hogere voorziening – Staatssteun – Steunregeling in verband met de gesubsidieerde verwerving of het gratis ter beschikking stellen van natuurterreinen – Inleidende onderzoeksprocedure – Besluit waarbij de steun verenigbaar met de interne markt wordt verklaard – Beroep tot nietigverklaring – Ontvankelijkheid – Verordening (EG) nr. 659/1999 – Artikel 1, onder h) – Begrip belanghebbende – Concurrentieverhouding – Begrip ernstige moeilijkheden – Dienst van algemeen economisch belang – Secundaire activiteiten – Verbondenheid]

5

2020/C 378/07

Gevoegde zaken C-21/19 tot en met C-23/19: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 3 september 2020 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden — Nederland) — Strafzaken tegen XN (C-21/19), YO (C-22/19), P.F. Kamstra Recycling BV (C-23/19) [Prejudiciële verwijzing – Afvalstoffen – Overbrengingen – Verordening (EG) nr. 1013/2006 – Afvalstoffen die onder de procedure van voorafgaande schriftelijke kennisgeving en toestemming vallen – Artikel 1, lid 3 – Onder erkenningseisen vallende overbrenging – Richtlijn 2008/98/EG – Artikel 5, lid 1 – Begrip bijproducten – Verordening (EG) nr. 1069/2009 – Artikel 3, punt 1 – Begrip dierlijke bijproducten – Overbrenging van een mengsel van dierlijke bijproducten en ander materiaal]

6

2020/C 378/08

Gevoegde zaken C-84/19, C-222/19 en C-252/19: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 3 september 2020 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy Szczecin — Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie en de Sąd Rejonowy w Opatowie — Polen) — Profi Credit Polska SA/QJ (C-84/19), BW/DR (C-222/19), QL/CG (C-252/19) [Prejudiciële verwijzing – Consumentenbescherming – Richtlijn 93/13/EEG – Artikel 1, lid 2 – Werkingssfeer – Nationale bepaling waarbij het maximumbedrag aan totale niet-rentekosten van het krediet wordt bepaald – Artikel 3, lid 1 – Contractueel beding op grond waarvan de kosten van de economische activiteit van de kredietgever worden doorberekend aan de consument – Aanzienlijke verstoring van het evenwicht tussen de rechten en verplichtingen van de partijen – Artikel 4, lid 2 – Verplichting om contractuele bedingen duidelijk en begrijpelijk te formuleren – Contractuele bedingen die niet specificeren welke diensten zij beogen te vergoeden – Richtlijn 2008/48/EG – Artikel 3, onder g) – Nationale wettelijke regeling tot vaststelling van een methode voor de berekening van het maximumbedrag aan niet-rentekosten van het krediet dat aan de consument in rekening kan worden gebracht]

7

2020/C 378/09

Gevoegde zaken C-119/19 P en C-126/19 P: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 8 september 2020 — Europese Commissie/Francisco Carreras Sequeros e.a., Europees Parlement, Raad van de Europese Unie (Hogere voorziening – Openbare dienst – Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie – Hervorming van 1 januari 2014 – Artikel 6 van bijlage X – Ambtenaren en arbeidscontractanten die zijn tewerkgesteld in een derde land – Nieuwe bepalingen inzake de toekenning van jaarlijkse verlofdagen met behoud van loon – Exceptie van onwettigheid – Handvest van de grondrechten van de Europese Unie – Artikel 31, lid 2 – Richtlijn 2003/88/EG – Grondrecht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon)

8

2020/C 378/10

Zaak C-186/19: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 3 september 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Supreme Site Services GmbH, Supreme Fuels GmbH & Co KG, Supreme Fuels Trading Fze / Supreme Headquarters Allied Powers Europe [Prejudiciële verwijzing – Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken – Verordening (EU) nr. 1215/2012 – Artikel 1, lid 1 – Werkingssfeer – Burgerlijke en handelszaken – Rechterlijke bevoegdheid – Uitsluitende bevoegdheden – Artikel 24, punt 5 – Geschillen ten aanzien van de tenuitvoerlegging van beslissingen – Vordering van een internationale organisatie die gebaseerd is op immuniteit van executie en strekt tot opheffing van een conservatoir derdenbeslag alsmede tot het opleggen van een verbod om opnieuw beslag te leggen]

9

2020/C 378/11

Zaak C-214/19 P: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 3 september 2020 — achtung! GmbH/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) [Hogere voorziening – Uniemerk – Verordening (EG) nr. 207/2009 – Artikel 7, lid 1, onder b) – Onderscheidend vermogen – Geen]

10

2020/C 378/12

Zaak C-254/19: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 9 september 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court — Ierland) — Friends of the Irish Environment Ltd / An Bord Pleanála (Prejudiciële verwijzing – Richtlijn 92/43/EEG – Instandhouding van de natuurlijke habitats en van de wilde flora en fauna – Artikel 6, lid 3 – Werkingssfeer – Begrippen project en toestemming – Passende beoordeling van de gevolgen van een plan of een project voor een beschermd gebied – Besluit om de looptijd van een vergunning voor de bouw van een hervergassingsterminal voor vloeibaar aardgas te verlengen – Oorspronkelijk besluit dat is gebaseerd op een nationale regeling die richtlijn 92/43 niet naar behoren heeft omgezet)

10

2020/C 378/13

Zaak C-265/19: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 8 september 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de High Court — Ierland) — Recorded Artists Actors Performers Ltd / Phonographic Performance (Ireland) Ltd, Minister for Jobs Enterprise and Innovation, Ireland, Attorney General (Prejudiciële verwijzing – Intellectuele eigendom – Naburige rechten – Richtlijn 2006/115/EG – Artikel 8, lid 2 – Gebruik van fonogrammen in de Unie – Recht van uitvoerende kunstenaars op een billijke vergoeding die wordt gedeeld met de producenten van de fonogrammen – Toepasselijkheid op onderdanen van derde staten – Verdrag inzake uitvoeringen en fonogrammen – Artikelen 4 en 15 – Voorbehouden waarvan kennis is gegeven door derde staten – Beperkingen van het recht op een billijke vergoeding die in de Unie op basis van wederkerigheid uit die voorbehouden kunnen voortvloeien voor de onderdanen van derde staten – Artikel 17, lid 2, en artikel 52, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie – Grondrecht op bescherming van intellectuele eigendom – Vereiste dat elke beperking bij wet wordt gesteld, de wezenlijke inhoud van het grondrecht eerbiedigt en evenredig is – Verdeling van de bevoegdheden om die beperkingen vast te stellen tussen de Unie en de lidstaten – Verdeling van de bevoegdheden in de betrekkingen met derde staten – Artikel 3, lid 2, VWEU – Exclusieve bevoegdheid van de Unie)

11

2020/C 378/14

Zaak C-356/19: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 3 september 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie — Polen) — Delfly sp. z o.o. / Smartwings Poland sp. z o. o., voorheen Travel Service Polska sp. z o.o. [Prejudiciële verwijzing – Luchtvaart – Verordening (EG) nr. 261/2004 – Artikel 7 – Recht op compensatie bij vertraging of annulering van vluchten – Compensatieregelingen – Vordering in nationale valuta – Nationale bepaling die de keuze van de valuta door de schuldeiser verbiedt]

12

2020/C 378/15

Gevoegde zaken C-503/19 en C-592/19: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 3 september 2020 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado Contencioso-Administrativo no 17 — de Barcelona en de Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 5 de Barcelona — Spanje) — UQ (C-503/19), SI (C-592/19) / Subdelegación del Gobierno en Barcelona (Prejudiciële verwijzing – Status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen – Richtlijn 2003/109/EG – Artikel 6, lid 1 – In aanmerking te nemen elementen – Nationale regeling – Niet-inaanmerkingneming van die elementen – Weigering van toekenning van de status van langdurig ingezetene wegens het strafblad van de betrokkene)

o

o

13

2020/C 378/16

Zaak C-530/19: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 3 september 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — NM, als curator van NIKI Luftfahrt GmbH / ON [Prejudiciële verwijzing – Luchtvervoer – Verordening (EG) nr. 261/2004 – Artikelen 5 en 9 – Verplichting van de luchtvaartmaatschappij om passagiers van wie de vlucht is geannuleerd hotelaccommodatie aan te bieden – Schade die een passagier heeft geleden tijdens zijn verblijf in het hotel dat de accommodatie heeft verstrekt – Mogelijkheid om de luchtvaartmaatschappij aansprakelijk te stellen voor de nalatigheid van het hotelpersoneel]

13

2020/C 378/17

Zaak C-539/19: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 3 september 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht München I — Duitsland) — Bundesverband der Verbraucherzentralen und Verbraucherverbände — Verbraucherzentrale Bundesverband e.V. / Telefónica Germany GmbH & Co. OHG [Prejudiciële verwijzing – Roaming op openbare mobielecommunicatienetwerken binnen de Europese Unie – Verordening (EU) nr. 531/2012 – Artikel 6 bis – Artikel 6 sexies, lid 3 – Verplichting voor de roamingaanbieder om het gereguleerde roamingtarief automatisch toe te passen – Toepassing op consumenten die vóór de inwerkingtreding van verordening (EU) nr. 531/2012 voor een specifiek roamingtarief hebben gekozen]

14

2020/C 378/18

Zaak C-651/19: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 9 september 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — België) — JP/Commissaris-generaal voor de vluchtelingen en de staatlozen (Prejudiciële verwijzing – Asielbeleid – Gemeenschappelijke procedures voor de toekenning en intrekking van de internationale bescherming – Richtlijn 2013/32/EU – Artikel 46 – Handvest van de grondrechten van de Europese Unie – Artikel 47 – Recht op een daadwerkelijk rechtsmiddel – Beroep tegen een beslissing waarbij een volgend verzoek om internationale bescherming niet-ontvankelijk wordt verklaard – Beroepstermijn – Wijze van kennisgeving)

15

2020/C 378/19

Zaak C-273/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 22 juni 2020 — Bondsrepubliek Duitsland / SW

15

2020/C 378/20

Zaak C-279/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 26 juni 2020 — Bundesrepublik Deutschland / XC

16

2020/C 378/21

Zaak C-358/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Judecătoria Oradea (Roemenië) op 30 juli 2020 — Promexor Trade Srl / Direcția Generală a Finanțelor Publice Cluj — Administrația Județeană a Finanțelor Publice Bihor

17

2020/C 378/22

Zaak C-394/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 18 augustus 2020 — XY / Finanzamt V

18

2020/C 378/23

Zaak C-405/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Duitsland) op 28 augustus 2020 — EB e.a. / Versicherungsanstalt öffentlich Bediensteter, Eisenbahnen und Bergbau (BVAEB)

19

2020/C 378/24

Zaak C-412/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Amsterdam (Nederland) op 3 september 2020 — Europees aanhoudingsbevel uitgevaardigd tegen P; Andere partij bij de procedure: Openbaar Ministerie

20

2020/C 378/25

Zaak C-413/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal de première instance francophone de Bruxelles (België) op 2 september 2020 — Belgische Staat / LO, OG, SH, MB, JD, OP, Bluetail Flight School SA (BFS)

20

2020/C 378/26

Zaak C-439/20 P: Hogere voorziening ingesteld op 18 september 2020 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 8 juli 2020 in zaak T-110/17, Jiangsu Seraphim Solar System/Commissie

21

2020/C 378/27

Zaak C-441/20 P: Hogere voorziening ingesteld op 21 september 2020 door de Raad van de Europese Unie tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 8 juli 2020 in zaak T-110/17, Jiangsu Seraphim Solar System/Commissie

22

Gerecht

2020/C 378/28

Zaak T-437/16: Arrest van het Gerecht van 9 september 2020 — Italië / Commissie [Regeling van het taalgebruik – Aankondiging van een algemeen vergelijkend onderzoek voor de aanwerving van administrateurs op het vakgebied audit – Talenkennis – Beperking van de keuze van de tweede taal van het vergelijkend onderzoek tot het Duits, het Engels en het Frans – Voor de communicatie gebruikte taal – Verordening nr. 1 – Artikel 1 quinquies, lid 1, artikel 27 en artikel 28, onder f), van het Statuut – Discriminatie op grond van taal – Rechtvaardiging – Dienstbelang – Evenredigheid]

25

2020/C 378/29

Zaak T-626/17: Arrest van het Gerecht van 9 september 2020 — Slovenië/Commissie [Landbouw – Verordening (EU) nr. 1308/2013 – Oorsprongsbenamingen in de wijnbouwsector – Etikettering van wijn – Vermelding van de naam van een wijndruivenras die geheel of gedeeltelijk bestaat uit een beschermde oorsprongsbenaming – Verbod – Afwijking – Gedelegeerde verordening (EU) 2017/1353 – Opname van de naam van het wijndruivenras ‚teran’ in de lijst van bijlage XV, deel A, bij verordening (EG) nr. 607/2009 – Terugwerkende kracht tot op de datum van toetreding van de Republiek Kroatië tot de Unie – Sloveense beschermde oorsprongsbenaming ‚Teran’ – Rechtszekerheid – Gewettigd vertrouwen – Evenredigheid – Eigendomsrecht – Akte betreffende de voorwaarden voor de toetreding van Kroatië tot de Unie – Interinstitutioneel Akkoord over beter wetgeven – Institutioneel evenwicht]

25

2020/C 378/30

Zaak T-745/17: Arrest van het Gerecht van 9 september 2020 — Kerkosand/Commissie [Staatssteun – Steun voor een investeringsproject in het westen van Slowakije – Regionale investeringssteun – Afwijzing van een klacht – Besluit om geen bezwaar te maken – Voorwaarden voor vrijstelling – Artikel 14 van verordening (EU) nr. 651/2014 – Omvang van de toezichtsbevoegdheid van de Commissie – Richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen 2014-2020 – Begrip ‚kmo’ – Artikel 3, leden 2 en 3, van bijlage I bij verordening nr. 651/2014 – Gegevens voor de berekening van het aantal personeelsleden en van de financiële bedragen en referentieperiode – Artikel 4 van bijlage I bij verordening nr. 651/2014 – Twijfel over de verenigbaarheid van de steun met de interne markt – Artikel 4, lid 4, van verordening (EU) 2015/1589 – Ernstige moeilijkheden]

26

2020/C 378/31

Zaak T-143/18: Arrest van het Gerecht van 9 september 2020 — Société générale / ECB [Economisch en monetair beleid – Prudentieel toezicht op kredietinstellingen – Bijdrage aan het depositogarantiestelsel of het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds door middel van onherroepelijke betalingstoezeggingen – Bevoegdheden van de ECB – Specifieke toezichtbevoegdheden van de ECB – Artikel 4, lid 1, onder f), en artikel 16, lid 1, onder c), en lid 2, onder d), van verordening (EU) nr. 1024/2013 – Maatregel waarbij wordt opgelegd dat het totale bedrag van de uitstaande onherroepelijke betalingstoezeggingen in mindering wordt gebracht op het tier 1-kernkapitaal – Geen individuele toetsing]

27

2020/C 378/32

Zaken T-150/18 en T-345/18: Arrest van het Gerecht van 9 september 2020 — BNP Paribas / ECB [Economisch en monetair beleid – Prudentieel toezicht op kredietinstellingen – Bijdrage aan het depositogarantiestelsel of het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds door middel van onherroepelijke betalingstoezeggingen – Aan de ECB opgedragen taken – Specifieke toezichtbevoegdheden van de ECB – Artikel 4, lid 1, onder f), en artikel 16, lid 1, onder c), en lid 2, onder d), van verordening (EU) nr. 1024/2013 – Maatregel waarbij wordt opgelegd dat het totale bedrag van de uitstaande onherroepelijke betalingstoezeggingen in mindering wordt gebracht op het tier 1-kernkapitaal – Geen individuele toetsing]

27

2020/C 378/33

Zaak T-46/19: Arrest van het Gerecht van 9 september 2020 — Griekenland / Commissie [ELGF en Elfpo – Van financiering uitgesloten uitgaven – Oppervlaktesteunregeling – Begrip, blijvend grasland’ – Artikel 4, lid 1, onder h), van verordening (EU) nr. 1307/2013 – Geïntegreerd beheers- en controlesysteem – Essentiële controles – Verordening nr. 1306/2013 – Motiveringsplicht]

28

2020/C 378/34

Zaak T-50/19: Arrest van het Gerecht van 9 september 2020 — Casual Dreams/EUIPO — López Fernández (Dayaday) [Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniebeeldmerk Dayaday – Oudere nationale beeldmerken DAYADAY en dayaday – Relatieve weigeringsgronden – Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] – Verwarringsgevaar – Artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 8, lid 5, van verordening 2017/1001) – Bekendheid – Ongerechtvaardigd voordeel uit het onderscheidend vermogen of de reputatie van het oudere merk]

29

2020/C 378/35

Zaak T-144/19: Arrest van het Gerecht van 9 september 2020 — Kludi/EUIPO — Adlon Brand (ADLON) [Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniewoordmerk ADLON – Ouder Uniewoordmerk ADLON – Bewijs van de bekendheid van het oudere merk – Regel 19 van verordening (EG) nr. 2868/95 [thans artikel 7 van gedelegeerde verordening (EU) 2018/625] – Toepassing van de wet in de tijd – Te late overlegging van documenten – Beoordelingsbevoegdheid van de kamer van beroep – Artikel 95, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 – Relatieve weigeringsgrond – Afbreuk aan de reputatie – Artikel 8, lid 5, van verordening 2017/1001 – Ongerechtvaardigd voordeel uit het onderscheidend vermogen of de reputatie van het oudere merk]

30

2020/C 378/36

Zaak T-187/19: Arrest van het Gerecht van 9 september 2020 — Glaxo Group/EUIPO (Tint paars) [Uniemerk – Aanvraag voor een Uniemerk bestaande in een tint paars – Absolute weigeringsgrond – Geen onderscheidend vermogen – Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening(EU) 2017/1001 – Geen onderscheidend vermogen verkregen door het gebruik – Artikel 7, lid 3, van verordening 2017/1001]

30

2020/C 378/37

Zaak T-589/19: Arrest van het Gerecht van 9 september 2020 — Gothe en Kunz/EUIPO — Aldi Einkauf (FAIR ZONE) [Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniewoordmerk FAIR ZONE – Ouder Uniebeeldmerk FAIR – Relatieve weigeringsgrond – Verwarringsgevaar – Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]

31

2020/C 378/38

Zaak T-625/19: Arrest van het Gerecht van 9 september 2020 — Daw/EUIPO (SOS Innenfarbe) [Uniemerk – Aanvraag voor Uniewoordmerk SOS Innenfarbe – Absolute weigeringsgronden – Geen onderscheidend vermogen – Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 – Beschrijvend karakter – Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening 2017/1001]

31

2020/C 378/39

Zaak T-669/19: Arrest van het Gerecht van 9 september 2020 — Novomatic/EUIPO — Brouwerij Haacht (PRIMUS) [Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniewoordmerk PRIMUS – Ouder Uniewoordmerk PRIMUS – Ouder Benelux-woordmerk PRIMUS – Relatieve weigeringsgrond – Afbreuk aan de reputatie – Artikel 8, lid 5, van verordening (EU) 2017/1001]

32

2020/C 378/40

Zaak T-879/19: Arrest van het Gerecht van 9 september 2020 — Sumol + Compal Marcas/EUIPO — Jacob (Dr. Jacob’s essentials) [Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniebeeldmerk Dr. Jacob’s essentials – Ouder internationaal woordmerk COMPAL ESSENCIAL – Oudere nationale en internationale beeldmerken FRUTA essencial, COMPAL essencial en Compal FRUTA essencial – Relatieve weigeringsgrond – Verwarringsgevaar – Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]

33

2020/C 378/41

Zaak T-81/20: Arrest van het Gerecht van 9 september 2020 — Klose/EUIPO (Weergave van een rechthoek met drie gekleurde delen) [Uniemerk – Aanvraag voor Uniebeeldmerk dat een rechthoek met drie gekleurde delen weergeeft – Absolute weigeringsgrond – Geen onderscheidend vermogen – Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]

33

2020/C 378/42

Zaak T-131/20: Arrest van het Gerecht van 2 september 2020 — IR / Commissie (Openbare dienst – Ambtenaren – Rechten en plichten van de ambtenaar – Detachering in het belang van de dienst – Artikel 37, eerste alinea, onder a), eerste streepje, van het Statuut – Artikel 38 van het Statuut – Weigering om een detachering te verlengen – Zorgplicht – Rechten van de verdediging)

34

2020/C 378/43

Zaak T-529/19: Beschikking van het Gerecht van 10 september 2020 — ADESO/Commissie (Beroep tot nietigverklaring – Subsidieovereenkomsten inzake de projecten ‚Your Environment is Your Life’ en ‚Social Safety Net for Poor and Vulnerable Households in Northern Regions of Somalia/Somaliland Phase II’ – Niet in aanmerking komende kosten – Debetnota’s – Bevestigingsbrief – Aanvechtbare handeling – Contractuele aard van het geschil – Niet voor beroep vatbare handeling – Handeling die is verricht in een louter contractueel kader en daarmee onlosmakelijk verbonden is – Niet-ontvankelijkheid)

34

2020/C 378/44

Zaak T-645/19: Beschikking van het Gerecht van 9 september 2020 — IMG/Commissie (Beroep tot nietigverklaring – Ontwikkelingssamenwerking – Uitvoering van de begroting van de Unie in indirect beheer – Uitvoering van een arrest van het Hof – Brief van de Commissie waarin wordt verzocht om bepaalde documenten over te leggen – Niet voor beroep vatbare handeling – Voorbereidende handeling – Niet-ontvankelijkheid – Beroep tot schadevergoeding – Nauw verband met de vordering tot nietigverklaring – Aanhangigheid – Niet-ontvankelijkheid – Niet-inachtneming van de vormvoorschriften – Artikel 76, onder d), van het Reglement voor de procesvoering – Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

35

2020/C 378/45

Zaak T-735/19: Beschikking van het Gerecht van 25 augustus 2020 — Frank Recruitment Group Services/EUIPO — Pearson (PEARSON FRANK) (Uniemerk – Oppositieprocedure – Intrekking van de inschrijvingsaanvraag – Afdoening zonder beslissing)

36

2020/C 378/46

Zaak T-512/20: Beroep ingesteld op 14 augustus 2020 — TrekStor/EUIPO — Zagg (Beschermingshoezen voor computermateriaal)

36

2020/C 378/47

Zaak T-522/20: Beroep ingesteld op 11 augustus 2020 — Carpatair/Commissie

37

2020/C 378/48

Zaak T-540/20: Beroep ingesteld op 27 augustus 2020 — Jushi Egypt for Fiberglass Industry/Commissie

38

2020/C 378/49

Zaak T-564/20: Beroep ingesteld op 10 september 2020 — TrekStor/EUIPO — Zagg (Beschermingshoezen voor computermateriaal)

39

2020/C 378/50

Zaak T-565/20: Beroep ingesteld op 10 september 2020 — TrekStor/EUIPO — Zagg (Beschermingshoezen voor computermateriaal)

39

2020/C 378/51

Zaak T-569/20: Beroep ingesteld op 7 september 2020 — Stichting Comité N 65 Ondergronds Helvoirt/Commissie

40

2020/C 378/52

Zaak T-583/20: Beroep ingesteld op 23 september 2020 — Italia Wanbao-ACC/Commissie

41

2020/C 378/53

Zaak T-589/20: Beroep ingesteld op 24 september 2020 — Calzaturificio Emmegiemme Shoes/EUIPO — Inticom (MAIMAI MADE IN ITALY)

43

2020/C 378/54

Zaak T-593/20: Beroep ingesteld op 28 september 2020 — Tirrenia di navigazione / Commissie

44

2020/C 378/55

Zaak T-596/20: Beroep ingesteld op 29 september 2020 — Roller/EUIPO — Flex Equipos de Descanso (DORMILLO)

46

2020/C 378/56

Zaak T-601/20: Beroep ingesteld op 29 september 2020 — Tirrenia di navigazione / Commissie

46

2020/C 378/57

Zaak T-53/20: Beschikking van het Gerecht van 18 september 2020 — IMI 2 Joint Undertaking/CHS

48

2020/C 378/58

Zaak T-108/20: Beschikking van het Gerecht van 15 september 2020 — Kahimbi Kasagwe/Raad

48

2020/C 378/59

Zaak T-334/20: Beschikking van het Gerecht van 8 september 2020 — KH/EDEO

48

---

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

IV Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/1 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/1

---

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

(2020/C 378/01)

Laatste publicatie

PB C 371 van 3.11.2020

Historisch overzicht van de vroegere publicaties

PB C 359 van 26.10.2020

PB C 348 van 19.10.2020

PB C 339 van 12.10.2020

PB C 329 van 5.10.2020

PB C 320 van 28.9.2020

PB C 313 van 21.9.2020

Deze teksten zijn beschikbaar in

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/2 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/2

---

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 9 september 2020 (verzoeken om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Bundesarbeitsgericht — Duitsland) — EM/TMD Friction GmbH (C-674/18), FL/TMD Friction EsCo GmbH (C-675/18)

(Gevoegde zaken C-674/18 en C-675/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Overgang van ondernemingen - Richtlijn 2001/23/EG - Artikelen 3 en 5 - Behoud van de rechten van de werknemers - Bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever - Overdracht die is bewerkstelligd door de curator van de in een insolventieprocedure verwikkelde vervreemdende onderneming - Uitkeringen uit hoofde van een voor de bedrijfstak geldende ouderdomsverzekering - Beperking van de verplichtingen van de verkrijger - Bedrag van de uitkering die uit hoofde van het voor de bedrijfstak geldende aanvullende stelsel van sociale voorzieningen verschuldigd is, berekend op basis van het salaris van de werknemer op het moment van de inleiding van de insolventieprocedure - Richtlijn 2008/94/EG - Artikel 8 - Rechtstreekse werking - Voorwaarden)

(2020/C 378/02)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesarbeitsgericht

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: EM (C-674/18), FL (C-675/18)

Verwerende partijen: TMD Friction GmbH (C-674/18), TMD Friction EsCo GmbH (C-675/18)

Dictum

| 1) | Richtlijn 2001/23/EG van de Raad van 12 maart 2001 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen van ondernemingen of vestigingen moet, met name gelet op artikel 3, leden 1 en 4, en artikel 5, lid 2, onder a), van deze richtlijn, aldus worden uitgelegd dat zij, bij een door de curator van een in een insolventieprocedure verwikkelde onderneming bewerkstelligde overgang van die onderneming, niet in de weg staat aan een nationale regeling, zoals die in de nationale rechtspraak is uitgelegd, die bepaalt dat de verkrijger niet aansprakelijk is voor de rechten in wording van een werknemer op een ouderdomspensioen uit hoofde van een voor de bedrijfstak geldend aanvullend stelsel van sociale voorzieningen die zijn opgebouwd op basis van de diensttijd vóór de inleiding van de insolventieprocedure, wanneer de gebeurtenis die recht geeft op dat ouderdomspensioen intreedt nadat de insolventieprocedure is ingeleid, mits de maatregelen die zijn vastgesteld om de belangen van de werknemers te beschermen, wat het deel van het bedrag betreft waarvoor de verkrijger niet aansprakelijk is, ten minste gelijkwaardig zijn aan de bescherming die wordt vereist krachtens artikel 8 van richtlijn 2008/94/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever. |
| --- | --- |

1)

Richtlijn 2001/23/EG van de Raad van 12 maart 2001 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen van ondernemingen of vestigingen moet, met name gelet op artikel 3, leden 1 en 4, en artikel 5, lid 2, onder a), van deze richtlijn, aldus worden uitgelegd dat zij, bij een door de curator van een in een insolventieprocedure verwikkelde onderneming bewerkstelligde overgang van die onderneming, niet in de weg staat aan een nationale regeling, zoals die in de nationale rechtspraak is uitgelegd, die bepaalt dat de verkrijger niet aansprakelijk is voor de rechten in wording van een werknemer op een ouderdomspensioen uit hoofde van een voor de bedrijfstak geldend aanvullend stelsel van sociale voorzieningen die zijn opgebouwd op basis van de diensttijd vóór de inleiding van de insolventieprocedure, wanneer de gebeurtenis die recht geeft op dat ouderdomspensioen intreedt nadat de insolventieprocedure is ingeleid, mits de maatregelen die zijn vastgesteld om de belangen van de werknemers te beschermen, wat het deel van het bedrag betreft waarvoor de verkrijger niet aansprakelijk is, ten minste gelijkwaardig zijn aan de bescherming die wordt vereist krachtens artikel 8 van richtlijn 2008/94/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever.

| 2) | Artikel 3, lid 4, onder b), van richtlijn 2001/23, gelezen in samenhang met artikel 8 van richtlijn 2008/94, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling, zoals die in de nationale rechtspraak is uitgelegd, die bepaalt dat, bij intreden van een gebeurtenis die recht geeft op ouderdomsuitkeringen uit hoofde van een voor de bedrijfstak geldend aanvullend stelsel van sociale voorzieningen na inleiding van de insolventieprocedure tijdens welke de overgang van de onderneming heeft plaatsgevonden en voor wat betreft het deel van die uitkeringen dat niet door de verkrijger wordt gedragen, ten eerste het volgens het nationale recht aangewezen waarborgorgaan bij insolventie niet hoeft in te staan voor de rechten in wording op ouderdomsuitkeringen wanneer die nog niet definitief waren geworden op het moment dat die insolventieprocedure werd ingeleid, en ten tweede het bedrag van het deel van die uitkeringen waarvoor dat orgaan aansprakelijk is, wordt berekend op basis van het brutomaandsalaris van de betrokken werknemer op het moment dat de insolventieprocedure werd ingeleid, indien daaruit volgt dat de werknemers de door die bepaling gewaarborgde minimumbescherming wordt ontzegd, wat aan de verwijzende rechter staat om na te gaan. |
| --- | --- |

2)

Artikel 3, lid 4, onder b), van richtlijn 2001/23, gelezen in samenhang met artikel 8 van richtlijn 2008/94, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling, zoals die in de nationale rechtspraak is uitgelegd, die bepaalt dat, bij intreden van een gebeurtenis die recht geeft op ouderdomsuitkeringen uit hoofde van een voor de bedrijfstak geldend aanvullend stelsel van sociale voorzieningen na inleiding van de insolventieprocedure tijdens welke de overgang van de onderneming heeft plaatsgevonden en voor wat betreft het deel van die uitkeringen dat niet door de verkrijger wordt gedragen, ten eerste het volgens het nationale recht aangewezen waarborgorgaan bij insolventie niet hoeft in te staan voor de rechten in wording op ouderdomsuitkeringen wanneer die nog niet definitief waren geworden op het moment dat die insolventieprocedure werd ingeleid, en ten tweede het bedrag van het deel van die uitkeringen waarvoor dat orgaan aansprakelijk is, wordt berekend op basis van het brutomaandsalaris van de betrokken werknemer op het moment dat de insolventieprocedure werd ingeleid, indien daaruit volgt dat de werknemers de door die bepaling gewaarborgde minimumbescherming wordt ontzegd, wat aan de verwijzende rechter staat om na te gaan.

| 3) | Voor zover artikel 8 van richtlijn 2008/94 voorziet in een minimumbescherming van de verkregen rechten of van de rechten in wording van werknemers op ouderdomsuitkeringen kan dat artikel rechtstreekse werking hebben, zodat het kan worden ingeroepen tegenover een privaatrechtelijk orgaan dat door de betrokken lidstaat is aangewezen als het waarborgorgaan voor bedrijfspensioenen bij insolventie van werkgevers, voor zover dat orgaan, gelet op de daaraan toevertrouwde waarborgopdracht en de voorwaarden waaronder het deze opdracht uitvoert, kan worden gelijkgesteld met de staat, en die waarborgopdracht zich daadwerkelijk uitstrekt tot de soorten ouderdomsuitkeringen waarvoor om de in artikel 8 bedoelde minimumbescherming wordt verzocht, wat aan de verwijzende rechter staat om na te gaan. |
| --- | --- |

3)

Voor zover artikel 8 van richtlijn 2008/94 voorziet in een minimumbescherming van de verkregen rechten of van de rechten in wording van werknemers op ouderdomsuitkeringen kan dat artikel rechtstreekse werking hebben, zodat het kan worden ingeroepen tegenover een privaatrechtelijk orgaan dat door de betrokken lidstaat is aangewezen als het waarborgorgaan voor bedrijfspensioenen bij insolventie van werkgevers, voor zover dat orgaan, gelet op de daaraan toevertrouwde waarborgopdracht en de voorwaarden waaronder het deze opdracht uitvoert, kan worden gelijkgesteld met de staat, en die waarborgopdracht zich daadwerkelijk uitstrekt tot de soorten ouderdomsuitkeringen waarvoor om de in artikel 8 bedoelde minimumbescherming wordt verzocht, wat aan de verwijzende rechter staat om na te gaan.

---

(1)  PB C 103 van 18.3.2019.

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/3 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/3

---

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 3 september 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Tribunale amministrativo regionale per il Lazio — Italië) — Vivendi SA/Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni

(Zaak C-719/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Elektronische communicatie - Artikel 11, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Vrijheid en pluriformiteit van de media - Vrijheid van vestiging - Artikel 49 VWEU - Richtlijn 2002/21/EG - Artikelen 15 en 16 - Nationale regeling waarbij het een onderneming die in een sector aanmerkelijke marktmacht heeft, wordt verboden om een “aanzienlijke economische omvang” te verkrijgen in een andere sector - Berekening van de omzet die is behaald in de sector elektronische communicatie en in de mediasector - Definitie van de sector elektronische communicatie - Beperking tot markten die ex ante zijn gereguleerd - Inaanmerkingneming van de omzet van verbonden vennootschappen - Vaststelling van een andere omzetdrempel voor vennootschappen die actief zijn in de sector elektronische communicatie)

(2020/C 378/03)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale amministrativo regionale per il Lazio

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Vivendi SA

Verwerende partij: Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni

in tegenwoordigheid van: Mediaset SpA

Dictum

Artikel 49 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een regeling van een lidstaat die tot gevolg heeft dat een in een andere lidstaat geregistreerde vennootschap waarvan de omzet in de sector elektronische communicatie zoals die voor de toepassing van die regeling is gedefinieerd, meer dan 40 % van de totale in deze sector gerealiseerde omzet bedraagt, wordt belet in het geïntegreerd communicatiesysteem een omzet te behalen die meer dan 10 % van de in dit systeem gerealiseerde omzet bedraagt.

---

(1)  PB C 103 van 18.3.2019.

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/4 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/4

---

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 3 september 2020 — Tsjechische Republiek / Europese Commissie, Koninkrijk Zweden

(Zaak C-742/18 P) (1)

(Hogere voorziening - Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) en Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) - Uitsluiting van uitgaven van financiering door de Europese Unie - Uitgaven verricht door de Tsjechische Republiek - Verordening (EG) nr. 555/2008 - Artikelen 19 en 77 - Wijnmarkten - Verordening (EG) nr. 1122/2009 - Artikel 33 - Steun voor plattelandsontwikkeling - Oppervlaktesteun - Ontkoppelde rechtstreekse steun - Controles op de naleving van de randvoorwaarden - Traditionele controles ter plaatse en controles ter plaatse door middel van teledetectie - Bewijslast - Gerichte en forfaitaire correcties - Twijfels over de doeltreffendheid van de controles - Risicoanalyse - Tekortkomingen)

(2020/C 378/04)

Procestaal: Tsjechisch

Partijen

Rekwirante: Tsjechische Republiek (vertegenwoordigers: M. Smolek, O. Serdula, J. Pavliš en J. Vláčil, gemachtigden)

Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: Z. Malůšková, K. Walkerová en J. Aquilina, gemachtigden), Koninkrijk Zweden

Dictum

| 1) | Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 13 september 2018, Tsjechië/Commissie (T-627/16, niet gepubliceerd, EU:T:2018:538), wordt vernietigd voor zover het Gerecht daarbij heeft besloten tot afwijzing van het middel van het beroep inzake de gerichte correctie ter hoogte van 462 517,83 EUR voor de begrotingsjaren 2013 tot en met 2015, in zoverre dit middel betrekking had op de grief inzake tekortkomingen in de risicoanalyse, en van het middel van het beroep inzake een forfaitaire correctie ter hoogte van 636 516,20 EUR voor de begrotingsjaren 2011 tot en met 2014, in zoverre dit middel betrekking had op de grief inzake ontoereikende controles ter plaatse van de gefinancierde investeringen in de wijnsector. |
| --- | --- |

1)

Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 13 september 2018, Tsjechië/Commissie (T-627/16, niet gepubliceerd, EU:T:2018:538), wordt vernietigd voor zover het Gerecht daarbij heeft besloten tot afwijzing van het middel van het beroep inzake de gerichte correctie ter hoogte van 462 517,83 EUR voor de begrotingsjaren 2013 tot en met 2015, in zoverre dit middel betrekking had op de grief inzake tekortkomingen in de risicoanalyse, en van het middel van het beroep inzake een forfaitaire correctie ter hoogte van 636 516,20 EUR voor de begrotingsjaren 2011 tot en met 2014, in zoverre dit middel betrekking had op de grief inzake ontoereikende controles ter plaatse van de gefinancierde investeringen in de wijnsector.

| 2) | De hogere voorziening wordt afgewezen voor het overige. |
| --- | --- |

2)

De hogere voorziening wordt afgewezen voor het overige.

| 3) | De zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht van de Europese Unie. |
| --- | --- |

3)

De zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht van de Europese Unie.

| 4) | De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden. |
| --- | --- |

4)

De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

---

(1)  PB C 44 van 4.2.2019.

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/4 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/4

---

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 3 september 2020 — Mellifera eV, Vereinigung für wesensgemäße Bienenhaltung / Europese Commissie

(Zaak C-784/18 P) (1)

(Hogere voorziening - Verdrag van Aarhus - Verordening (EG) nr. 1367/2006 - Artikel 2, lid 1, onder g), en artikel 10, lid 1 - Interne herziening van administratieve handelingen - Beperking tot maatregelen van individuele strekking - Uitvoeringsverordening (EU) 2016/1056 - Verlenging van de goedkeuringsperiode voor de werkzame stof “glyfosaat” - Verzoek tot interne herziening - Maatregel van algemene strekking - Afwijzing)

(2020/C 378/05)

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirante: Mellifera eV, Vereinigung für wesensgemäße Bienenhaltung (vertegenwoordiger: A. Willand, Rechtsanwalt)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Eggers en G. Gattinara, gemachtigden)

Interveniënte aan de zijde van de andere partij in de procedure: Bayer Agriculture BVBA (vertegenwoordigers: H. Berger, A. Burghardt, J. Wauters, Rechtsanwälte, en G. Forwood, avocate)

Dictum

| 1) | De hogere voorziening wordt afgewezen. |
| --- | --- |

1)

De hogere voorziening wordt afgewezen.

| 2) | Mellifera eV, Vereinigung für wesensgemäße Bienenhaltung draagt haar eigen kosten alsmede de kosten van Bayer Agriculture BVBA en van de Europese Commissie. |
| --- | --- |

2)

Mellifera eV, Vereinigung für wesensgemäße Bienenhaltung draagt haar eigen kosten alsmede de kosten van Bayer Agriculture BVBA en van de Europese Commissie.

---

(1)  PB C 54 van 11.2.2019.

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/5 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/5

---

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 3 september 2020 — Vereniging tot Behoud van Natuurmonumenten in Nederland e.a. / Europese Commissie e.a.

(Zaak C-817/18 P) (1)

(Hogere voorziening - Staatssteun - Steunregeling in verband met de gesubsidieerde verwerving of het gratis ter beschikking stellen van natuurterreinen - Inleidende onderzoeksprocedure - Besluit waarbij de steun verenigbaar met de interne markt wordt verklaard - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid - Verordening (EG) nr. 659/1999 - Artikel 1, onder h) - Begrip “belanghebbende” - Concurrentieverhouding - Begrip “ernstige moeilijkheden” - Dienst van algemeen economisch belang - Secundaire activiteiten - Verbondenheid)

(2020/C 378/06)

Procestaal: Nederlands

Partijen

Rekwirantes: Vereniging tot Behoud van Natuurmonumenten in Nederland, Stichting Het Groninger Landschap, Vereniging It Fryske Gea, Stichting Het Drentse Landschap, Stichting Het Overijssels Landschap, Stichting Het Geldersch Landschap, Stichting Flevo-Landschap, Stichting Het Utrechts Landschap, Stichting Landschap Noord-Holland, Stichting Het Zuid-Hollands Landschap, Stichting Het Zeeuwse Landschap, Stichting Het Noordbrabants Landschap, Stichting Het Limburgs Landschap (vertegenwoordigers: P. H. L. M. Kuypers en M. de Wit, advocaten)

Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Noë en P.–J. Loewenthal, gemachtigden), Vereniging Gelijkberechtiging Grondbezitters, Exploitatiemaatschappij De Berghaaf BV, Stichting Het Nationale Park De Hoge Veluwe, BV Landgoed Den Alerdinck II, Landgoed Ampsen BV, Pallandt van Keppel Stichting, Landgoed Kasteel Keppel BV, Baron van Lynden, Stichting het Lijndensche Fonds voor Kerk en Zending, Landgoed Welna BV, BV Landgoed “Huis te Maarn”, Vicariestichting De Vijf Capellarijen/Ambachtsheerlijkheid Kloetinge, Maatschappij tot Exploitatie van het Landgoed Tongeren onder Epe BV, Landgoed Anderstein NV, Landgoed Bekspring BV, Landgoed Nijenhuis en Westerflier BV, Landgoed Caprera BV, Landgoed Schapenduinen BV, Stichting Schapenduinen, Landgoed de Noetselenberg BV (vertegenwoordigers: D. Gillet, T. Ruys, P. Wytinck en A. A. Al Khatib, advocaten)

Interveniënt aan de zijde van verzoekende partij: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: M. K. Bulterman en M. L. Noort, gemachtigden)

Dictum

| 1) | De hogere voorziening wordt afgewezen. |
| --- | --- |

1)

De hogere voorziening wordt afgewezen.

| 2) | De Vereniging tot Behoud van Natuurmonumenten in Nederland, de Stichting Het Groninger Landschap, de Vereniging It Fryske Gea, de Stichting Het Drentse Landschap, de Stichting Het Overijssels Landschap, de Stichting Het Geldersch Landschap, de Stichting Flevo-Landschap, de Stichting Het Utrechts Landschap, de Stichting Landschap Noord-Holland, de Stichting Het Zuid-Hollands Landschap, de Stichting Het Zeeuwse Landschap, de Stichting Het Noordbrabants Landschap en de Stichting Het Limburgs Landschap worden verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

De Vereniging tot Behoud van Natuurmonumenten in Nederland, de Stichting Het Groninger Landschap, de Vereniging It Fryske Gea, de Stichting Het Drentse Landschap, de Stichting Het Overijssels Landschap, de Stichting Het Geldersch Landschap, de Stichting Flevo-Landschap, de Stichting Het Utrechts Landschap, de Stichting Landschap Noord-Holland, de Stichting Het Zuid-Hollands Landschap, de Stichting Het Zeeuwse Landschap, de Stichting Het Noordbrabants Landschap en de Stichting Het Limburgs Landschap worden verwezen in de kosten.

| 3) | De Europese Commissie en het Koninkrijk der Nederlanden dragen hun eigen kosten. |
| --- | --- |

3)

De Europese Commissie en het Koninkrijk der Nederlanden dragen hun eigen kosten.

---

(1)  PB C 82 van 4.3.2019.

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/6 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/6

---

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 3 september 2020 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden — Nederland) — Strafzaken tegen XN (C-21/19), YO (C-22/19), P.F. Kamstra Recycling BV (C-23/19)

(Gevoegde zaken C-21/19 tot en met C-23/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Afvalstoffen - Overbrengingen - Verordening (EG) nr. 1013/2006 - Afvalstoffen die onder de procedure van voorafgaande schriftelijke kennisgeving en toestemming vallen - Artikel 1, lid 3 - Onder erkenningseisen vallende overbrenging - Richtlijn 2008/98/EG - Artikel 5, lid 1 - Begrip “bijproducten” - Verordening (EG) nr. 1069/2009 - Artikel 3, punt 1 - Begrip “dierlijke bijproducten” - Overbrenging van een mengsel van dierlijke bijproducten en ander materiaal)

(2020/C 378/07)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden

Partijen in de strafzaken

XN (C-21/19), YO (C-22/19), P.F. Kamstra Recycling BV (C-23/19)

Dictum

| 1) | Artikel 5, lid 1, van richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende afvalstoffen en tot intrekking van een aantal richtlijnen en artikel 3, punt 1, van verordening (EG) nr. 1069/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften inzake niet voor menselijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten en afgeleide producten en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1774/2002 (verordening dierlijke bijproducten) moeten aldus worden uitgelegd dat een stof die niet kan worden aangemerkt als “bijproduct” in de zin van de eerstgenoemde bepaling, niettemin kan worden beschouwd als “dierlijk bijproduct” in de zin van de laatstgenoemde bepaling. |
| --- | --- |

1)

Artikel 5, lid 1, van richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende afvalstoffen en tot intrekking van een aantal richtlijnen en artikel 3, punt 1, van verordening (EG) nr. 1069/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften inzake niet voor menselijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten en afgeleide producten en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1774/2002 (verordening dierlijke bijproducten) moeten aldus worden uitgelegd dat een stof die niet kan worden aangemerkt als “bijproduct” in de zin van de eerstgenoemde bepaling, niettemin kan worden beschouwd als “dierlijk bijproduct” in de zin van de laatstgenoemde bepaling.

| 2) | Artikel 1, lid 3, onder d), van verordening (EG) nr. 1013/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2006 betreffende de overbrenging van afvalstoffen, zoals gewijzigd bij verordening (EU) nr. 135/2012 van de Commissie van 16 februari 2012, moet aldus worden uitgelegd dat de onder verordening nr. 1069/2009 vallende overbrengingen van dierlijke bijproducten van de werkingssfeer van verordening nr. 1013/2006 — zoals gewijzigd bij verordening nr. 135/2012 — zijn uitgesloten, behalve in de gevallen waarin verordening nr. 1069/2009 uitdrukkelijk voorziet in de toepassing van verordening nr. 1013/2006, zoals gewijzigd bij verordening nr. 135/2012. |
| --- | --- |

2)

Artikel 1, lid 3, onder d), van verordening (EG) nr. 1013/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2006 betreffende de overbrenging van afvalstoffen, zoals gewijzigd bij verordening (EU) nr. 135/2012 van de Commissie van 16 februari 2012, moet aldus worden uitgelegd dat de onder verordening nr. 1069/2009 vallende overbrengingen van dierlijke bijproducten van de werkingssfeer van verordening nr. 1013/2006 — zoals gewijzigd bij verordening nr. 135/2012 — zijn uitgesloten, behalve in de gevallen waarin verordening nr. 1069/2009 uitdrukkelijk voorziet in de toepassing van verordening nr. 1013/2006, zoals gewijzigd bij verordening nr. 135/2012.

| 3) | Artikel 1, lid 3, onder d), van verordening nr. 1013/2006, zoals gewijzigd bij verordening nr. 135/2012, moet aldus worden uitgelegd dat deze bepaling van toepassing is op de overbrenging van een mengsel van dierlijke bijproducten van categorie 3 in de zin van artikel 10 van verordening nr. 1069/2009 met materiaal dat is aangemerkt als niet-gevaarlijke afvalstof in de zin van verordening nr. 1013/2006, zoals gewijzigd bij verordening nr. 135/2012. Het aandeel van de dierlijke bijproducten in dat mengsel is hierbij niet relevant. |
| --- | --- |

3)

Artikel 1, lid 3, onder d), van verordening nr. 1013/2006, zoals gewijzigd bij verordening nr. 135/2012, moet aldus worden uitgelegd dat deze bepaling van toepassing is op de overbrenging van een mengsel van dierlijke bijproducten van categorie 3 in de zin van artikel 10 van verordening nr. 1069/2009 met materiaal dat is aangemerkt als niet-gevaarlijke afvalstof in de zin van verordening nr. 1013/2006, zoals gewijzigd bij verordening nr. 135/2012. Het aandeel van de dierlijke bijproducten in dat mengsel is hierbij niet relevant.

---

(1)  PB C 139 van 15.4.2019.

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/7 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/7

---

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 3 september 2020 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy Szczecin — Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie en de Sąd Rejonowy w Opatowie — Polen) — Profi Credit Polska SA/QJ (C-84/19), BW/DR (C-222/19), QL/CG (C-252/19)

(Gevoegde zaken C-84/19, C-222/19 en C-252/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Consumentenbescherming - Richtlijn 93/13/EEG - Artikel 1, lid 2 - Werkingssfeer - Nationale bepaling waarbij het maximumbedrag aan totale niet-rentekosten van het krediet wordt bepaald - Artikel 3, lid 1 - Contractueel beding op grond waarvan de kosten van de economische activiteit van de kredietgever worden doorberekend aan de consument - Aanzienlijke verstoring van het evenwicht tussen de rechten en verplichtingen van de partijen - Artikel 4, lid 2 - Verplichting om contractuele bedingen duidelijk en begrijpelijk te formuleren - Contractuele bedingen die niet specificeren welke diensten zij beogen te vergoeden - Richtlijn 2008/48/EG - Artikel 3, onder g) - Nationale wettelijke regeling tot vaststelling van een methode voor de berekening van het maximumbedrag aan niet-rentekosten van het krediet dat aan de consument in rekening kan worden gebracht)

(2020/C 378/08)

Procestaal: Pools

Verwijzende rechters

Sąd Rejonowy Szczecin — Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie, Sąd Rejonowy w Opatowie

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Profi Credit Polska S.A. (C-84/19), BW (C-222/19), QL (C-252/19)

Verwerende partijen: QJ (C-84/19), DR (C-222/19), CG (C-252/19)

Dictum

| 1) | Artikel 3, onder g), en artikel 22 van richtlijn 2008/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten en tot intrekking van richtlijn 87/102/EEG van de Raad moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale wettelijke regeling inzake consumentenkrediet waarbij een methode wordt vastgesteld voor de berekening van het maximumbedrag aan niet-rentekosten van het krediet dat aan de consument in rekening kan worden gebracht, zelfs als deze berekeningsmethode de verkoper in staat stelt om de consument een deel van de algemene kosten van zijn economische activiteit te laten dragen, mits deze wettelijke regeling, wegens haar bepalingen betreffende dit maximumbedrag, niet in strijd is met de bij deze richtlijn geharmoniseerde regels. |
| --- | --- |

1)

Artikel 3, onder g), en artikel 22 van richtlijn 2008/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten en tot intrekking van richtlijn 87/102/EEG van de Raad moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale wettelijke regeling inzake consumentenkrediet waarbij een methode wordt vastgesteld voor de berekening van het maximumbedrag aan niet-rentekosten van het krediet dat aan de consument in rekening kan worden gebracht, zelfs als deze berekeningsmethode de verkoper in staat stelt om de consument een deel van de algemene kosten van zijn economische activiteit te laten dragen, mits deze wettelijke regeling, wegens haar bepalingen betreffende dit maximumbedrag, niet in strijd is met de bij deze richtlijn geharmoniseerde regels.

| 2) | Artikel 1, lid 2, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten, zoals gewijzigd bij richtlijn 2011/83/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2011, moet aldus worden uitgelegd dat een contractueel beding waarbij de niet-rentekosten van het krediet worden bepaald overeenkomstig de in een nationale wettelijke regeling inzake consumentenkrediet vastgestelde bovengrens, niet is uitgesloten van de werkingssfeer van die richtlijn wanneer deze wettelijke regeling bepaalt dat het gedeelte van de niet-rentekosten van het krediet dat die bovengrens of het totaalbedrag van het krediet overschrijdt, niet verschuldigd is. |
| --- | --- |

2)

Artikel 1, lid 2, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten, zoals gewijzigd bij richtlijn 2011/83/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2011, moet aldus worden uitgelegd dat een contractueel beding waarbij de niet-rentekosten van het krediet worden bepaald overeenkomstig de in een nationale wettelijke regeling inzake consumentenkrediet vastgestelde bovengrens, niet is uitgesloten van de werkingssfeer van die richtlijn wanneer deze wettelijke regeling bepaalt dat het gedeelte van de niet-rentekosten van het krediet dat die bovengrens of het totaalbedrag van het krediet overschrijdt, niet verschuldigd is.

| 3) | Artikel 4, lid 2, van richtlijn 93/13, zoals gewijzigd bij richtlijn 2011/83, moet aldus worden uitgelegd dat bedingen in een consumentenkredietovereenkomst waarbij andere kosten dan de terugbetaling van de hoofdsom en contractuele rente ten laste van de consument worden gebracht, niet onder de uitzondering van die bepaling vallen wanneer die bedingen noch de aard van deze kosten noch de diensten die zij beogen te vergoeden, specificeren en zodanig zijn geformuleerd dat bij de consument verwarring ontstaat over zijn verplichtingen en de economische gevolgen van die bedingen, hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan. |
| --- | --- |

3)

Artikel 4, lid 2, van richtlijn 93/13, zoals gewijzigd bij richtlijn 2011/83, moet aldus worden uitgelegd dat bedingen in een consumentenkredietovereenkomst waarbij andere kosten dan de terugbetaling van de hoofdsom en contractuele rente ten laste van de consument worden gebracht, niet onder de uitzondering van die bepaling vallen wanneer die bedingen noch de aard van deze kosten noch de diensten die zij beogen te vergoeden, specificeren en zodanig zijn geformuleerd dat bij de consument verwarring ontstaat over zijn verplichtingen en de economische gevolgen van die bedingen, hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan.

| 4) | Artikel 3, lid 1, van richtlijn 93/13, zoals gewijzigd bij richtlijn 2011/83, moet aldus worden uitgelegd dat een contractueel beding inzake de niet-rentekosten van het krediet, waarbij deze kosten onder een wettelijke bovengrens worden vastgesteld en kosten van de economische activiteit van de kredietgever worden afgewenteld op de consument, kan leiden tot een aanzienlijke verstoring van het evenwicht tussen de uit de overeenkomst voortvloeiende rechten en verplichtingen van partijen ten nadele van de consument, wanneer dat beding de consument kosten laat dragen die niet in verhouding staan tot de ontvangen prestaties en het ontvangen bedrag van de lening, hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan. |
| --- | --- |

4)

Artikel 3, lid 1, van richtlijn 93/13, zoals gewijzigd bij richtlijn 2011/83, moet aldus worden uitgelegd dat een contractueel beding inzake de niet-rentekosten van het krediet, waarbij deze kosten onder een wettelijke bovengrens worden vastgesteld en kosten van de economische activiteit van de kredietgever worden afgewenteld op de consument, kan leiden tot een aanzienlijke verstoring van het evenwicht tussen de uit de overeenkomst voortvloeiende rechten en verplichtingen van partijen ten nadele van de consument, wanneer dat beding de consument kosten laat dragen die niet in verhouding staan tot de ontvangen prestaties en het ontvangen bedrag van de lening, hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan.

---

(1)  PB C 164 van 13.5.2019.

PB C 280 van 19.8.2019.

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/8 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/8

---

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 8 september 2020 — Europese Commissie/Francisco Carreras Sequeros e.a., Europees Parlement, Raad van de Europese Unie

(Gevoegde zaken C-119/19 P en C-126/19 P) (1)

(Hogere voorziening - Openbare dienst - Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie - Hervorming van 1 januari 2014 - Artikel 6 van bijlage X - Ambtenaren en arbeidscontractanten die zijn tewerkgesteld in een derde land - Nieuwe bepalingen inzake de toekenning van jaarlijkse verlofdagen met behoud van loon - Exceptie van onwettigheid - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Artikel 31, lid 2 - Richtlijn 2003/88/EG - Grondrecht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon)

(2020/C 378/09)

Procestaal: Frans

Partijen

(Zaak C-119/19 P)

Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Bohr, G. Gattinara en L. Vernier, gemachtigden)

Andere partijen in de procedure: Francisco Carreras Sequeros, Mariola de las Heras Ojeda, Olivier Maes, Gabrio Marinozzi, Giacomo Miserocchi, Marc Thieme Groen (vertegenwoordigers: S. Orlandi en T. Martin, avocats), Europees Parlement (vertegenwoordigers: O. Caisou-Rousseau, J. Steele en E. Taneva, gemachtigden), Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer en R. Meyer, gemachtigden)

(Zaak C-126/19 P)

Rekwirant: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer en R. Meyer, gemachtigden)

Andere partijen in de procedure: Francisco Carreras Sequeros, Mariola de las Heras Ojeda, Olivier Maes, Gabrio Marinozzi, Giacomo Miserocchi, Marc Thieme Groen (vertegenwoordigers: S. Orlandi en T. Martin, avocats), Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Gattinara, T. Bohr en L. Vernier, gemachtigden), Europees Parlement (vertegenwoordigers: O. Caisou-Rousseau, J. Steele en E. Taneva, gemachtigden)

Dictum

| 1) | Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 4 december 2018, Carreras Sequeros e.a./Commissie (T-518/16, EU:T:2018:873), wordt vernietigd. |
| --- | --- |

1)

Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 4 december 2018, Carreras Sequeros e.a./Commissie (T-518/16, EU:T:2018:873), wordt vernietigd.

| 2) | Het beroep dat Francisco Carreras Sequeros, Mariola de las Heras Ojeda, Olivier Maes, Gabrio Marinozzi, Giacomo Miserocchi en Marc Thieme Groen in zaak T-518/16 hebben ingesteld, wordt verworpen. |
| --- | --- |

2)

Het beroep dat Francisco Carreras Sequeros, Mariola de las Heras Ojeda, Olivier Maes, Gabrio Marinozzi, Giacomo Miserocchi en Marc Thieme Groen in zaak T-518/16 hebben ingesteld, wordt verworpen.

| 3) | Francisco Carreras Sequeros, Mariola de las Heras Ojeda, Olivier Maes, Gabrio Marinozzi, Giacomo Miserocchi en Marc Thieme Groen dragen, naast hun eigen kosten, de kosten van de Raad van de Europese Unie voor de onderhavige hogere voorzieningen en voor de procedure bij het Gerecht van de Europese Unie, alsook de kosten van de Europese Commissie voor laatstgenoemde procedure. |
| --- | --- |

3)

Francisco Carreras Sequeros, Mariola de las Heras Ojeda, Olivier Maes, Gabrio Marinozzi, Giacomo Miserocchi en Marc Thieme Groen dragen, naast hun eigen kosten, de kosten van de Raad van de Europese Unie voor de onderhavige hogere voorzieningen en voor de procedure bij het Gerecht van de Europese Unie, alsook de kosten van de Europese Commissie voor laatstgenoemde procedure.

| 4) | De Commissie draagt haar eigen kosten voor de onderhavige hogere voorzieningen. |
| --- | --- |

4)

De Commissie draagt haar eigen kosten voor de onderhavige hogere voorzieningen.

| 5) | Het Europees Parlement draagt zijn eigen kosten. |
| --- | --- |

5)

Het Europees Parlement draagt zijn eigen kosten.

---

(1)  PB C 131 van 8.4.2019.

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/9 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/9

---

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 3 september 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Supreme Site Services GmbH, Supreme Fuels GmbH & Co KG, Supreme Fuels Trading Fze / Supreme Headquarters Allied Powers Europe

(Zaak C-186/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Verordening (EU) nr. 1215/2012 - Artikel 1, lid 1 - Werkingssfeer - Burgerlijke en handelszaken - Rechterlijke bevoegdheid - Uitsluitende bevoegdheden - Artikel 24, punt 5 - Geschillen ten aanzien van de tenuitvoerlegging van beslissingen - Vordering van een internationale organisatie die gebaseerd is op immuniteit van executie en strekt tot opheffing van een conservatoir derdenbeslag alsmede tot het opleggen van een verbod om opnieuw beslag te leggen)

(2020/C 378/10)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Hoge Raad der Nederlanden

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Supreme Site Services GmbH, Supreme Fuels GmbH & Co KG, Supreme Fuels Trading Fze

Verwerende partij: Supreme Headquarters Allied Powers Europe

Dictum

| 1) | Artikel 1, lid 1, van verordening (EU) nr. 1215/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken moet aldus worden uitgelegd dat een vordering in kort geding die is ingesteld bij een rechterlijke instantie van een lidstaat en in het kader waarvan een internationale organisatie zich op haar immuniteit van executie beroept teneinde zowel de opheffing te verkrijgen van een conservatoir derdenbeslag dat ten uitvoer is gelegd in een andere lidstaat dan die waar dit geding aanhangig is, als het verbod om opnieuw, op dezelfde feitelijke gronden, een dergelijk beslag te leggen, en welke vordering aanhangig is gemaakt naast een bodemprocedure over een vordering wegens beweerde niet-betaling van brandstoffen die zijn geleverd ten behoeve van een door die organisatie uitgevoerde vredesoperatie, onder het begrip “burgerlijke en handelszaken” valt voor zover deze vordering niet is ingesteld op grond van bevoegdheden van openbaar gezag in de zin van het Unierecht, hetgeen ter beoordeling van de verwijzende rechter staat. |
| --- | --- |

1)

Artikel 1, lid 1, van verordening (EU) nr. 1215/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken moet aldus worden uitgelegd dat een vordering in kort geding die is ingesteld bij een rechterlijke instantie van een lidstaat en in het kader waarvan een internationale organisatie zich op haar immuniteit van executie beroept teneinde zowel de opheffing te verkrijgen van een conservatoir derdenbeslag dat ten uitvoer is gelegd in een andere lidstaat dan die waar dit geding aanhangig is, als het verbod om opnieuw, op dezelfde feitelijke gronden, een dergelijk beslag te leggen, en welke vordering aanhangig is gemaakt naast een bodemprocedure over een vordering wegens beweerde niet-betaling van brandstoffen die zijn geleverd ten behoeve van een door die organisatie uitgevoerde vredesoperatie, onder het begrip “burgerlijke en handelszaken” valt voor zover deze vordering niet is ingesteld op grond van bevoegdheden van openbaar gezag in de zin van het Unierecht, hetgeen ter beoordeling van de verwijzende rechter staat.

| 2) | Artikel 24, punt 5, van verordening nr. 1215/2012 moet aldus worden uitgelegd dat een bij een rechterlijke instantie van een lidstaat ingestelde vordering in kort geding in het kader waarvan een internationale organisatie zich op haar immuniteit van executie beroept teneinde zowel de opheffing te verkrijgen van een conservatoir derdenbeslag dat ten uitvoer is gelegd in een andere lidstaat dan die waar dit geding aanhangig is, als het verbod om opnieuw, op dezelfde feitelijke gronden, een dergelijk beslag te leggen, niet valt onder de exclusieve bevoegdheid van de gerechten van de lidstaat waar het conservatoir derdenbeslag ten uitvoer is gelegd. |
| --- | --- |

2)

Artikel 24, punt 5, van verordening nr. 1215/2012 moet aldus worden uitgelegd dat een bij een rechterlijke instantie van een lidstaat ingestelde vordering in kort geding in het kader waarvan een internationale organisatie zich op haar immuniteit van executie beroept teneinde zowel de opheffing te verkrijgen van een conservatoir derdenbeslag dat ten uitvoer is gelegd in een andere lidstaat dan die waar dit geding aanhangig is, als het verbod om opnieuw, op dezelfde feitelijke gronden, een dergelijk beslag te leggen, niet valt onder de exclusieve bevoegdheid van de gerechten van de lidstaat waar het conservatoir derdenbeslag ten uitvoer is gelegd.

---

(1)  PB C 155 van 6.5.2019.

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/10 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/10

---

Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 3 september 2020 — achtung! GmbH/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

(Zaak C-214/19 P) (1)

(Hogere voorziening - Uniemerk - Verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 7, lid 1, onder b) - Onderscheidend vermogen - Geen)

(2020/C 378/11)

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirante: achtung! GmbH (vertegenwoordigers: G. J. Seelig en D. Bischof, Rechtsanwälte)

Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: D. Hanf, gemachtigde)

Dictum

| 1) | De hogere voorziening wordt afgewezen. |
| --- | --- |

1)

De hogere voorziening wordt afgewezen.

| 2) | achtung! GmbH draagt haar eigen kosten alsmede de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO). |
| --- | --- |

2)

achtung! GmbH draagt haar eigen kosten alsmede de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO).

---

(1)  PB C 238 van 15.7.2019.

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/10 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/10

---

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 9 september 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court — Ierland) — Friends of the Irish Environment Ltd / An Bord Pleanála

(Zaak C-254/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 92/43/EEG - Instandhouding van de natuurlijke habitats en van de wilde flora en fauna - Artikel 6, lid 3 - Werkingssfeer - Begrippen “project” en “toestemming” - Passende beoordeling van de gevolgen van een plan of een project voor een beschermd gebied - Besluit om de looptijd van een vergunning voor de bouw van een hervergassingsterminal voor vloeibaar aardgas te verlengen - Oorspronkelijk besluit dat is gebaseerd op een nationale regeling die richtlijn 92/43 niet naar behoren heeft omgezet)

(2020/C 378/12)

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

High Court

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Friends of the Irish Environment Ltd

Verwerende partij: An Bord Pleanála

in tegenwoordigheid van: Shannon Lng Ltd

Dictum

| 1) | Een besluit tot verlenging van de termijn van tien jaar die aanvankelijk was gesteld voor de uitvoering van een project voor de bouw van een hervergassingsterminal voor vloeibaar aardgas moet worden beschouwd als een toestemming voor een project in de zin van artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, wanneer de oorspronkelijke vergunning voor het project, die is vervallen, geen rechtsgevolgen meer sorteert na het verstrijken van de termijn die daarbij voor deze bouwwerkzaamheden was gesteld en deze werkzaamheden niet zijn uitgevoerd. |
| --- | --- |

1)

Een besluit tot verlenging van de termijn van tien jaar die aanvankelijk was gesteld voor de uitvoering van een project voor de bouw van een hervergassingsterminal voor vloeibaar aardgas moet worden beschouwd als een toestemming voor een project in de zin van artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, wanneer de oorspronkelijke vergunning voor het project, die is vervallen, geen rechtsgevolgen meer sorteert na het verstrijken van de termijn die daarbij voor deze bouwwerkzaamheden was gesteld en deze werkzaamheden niet zijn uitgevoerd.

| 2) | Het staat aan de bevoegde instantie om te beoordelen of voor een besluit tot verlenging van de aanvankelijk gestelde termijn voor de uitvoering van een project voor de bouw van een hervergassingsterminal voor vloeibaar aardgas, waarvoor de oorspronkelijke vergunning is vervallen, de passende beoordeling van de gevolgen als bedoeld in artikel 6, lid 3, eerste volzin, van richtlijn 92/43 moet worden gemaakt en, in voorkomend geval, of deze beoordeling betrekking moet hebben op het gehele project of op een deel daarvan, waarbij in het bijzonder rekening moet worden gehouden met eventuele eerdere beoordelingen en met de ontwikkelingen in de relevante milieu- en wetenschappelijke gegevens, alsmede met eventuele wijzigingen van het project en het bestaan van andere plannen of projecten. |
| --- | --- |

2)

Het staat aan de bevoegde instantie om te beoordelen of voor een besluit tot verlenging van de aanvankelijk gestelde termijn voor de uitvoering van een project voor de bouw van een hervergassingsterminal voor vloeibaar aardgas, waarvoor de oorspronkelijke vergunning is vervallen, de passende beoordeling van de gevolgen als bedoeld in artikel 6, lid 3, eerste volzin, van richtlijn 92/43 moet worden gemaakt en, in voorkomend geval, of deze beoordeling betrekking moet hebben op het gehele project of op een deel daarvan, waarbij in het bijzonder rekening moet worden gehouden met eventuele eerdere beoordelingen en met de ontwikkelingen in de relevante milieu- en wetenschappelijke gegevens, alsmede met eventuele wijzigingen van het project en het bestaan van andere plannen of projecten.

Deze beoordeling van de gevolgen moet worden uitgevoerd wanneer op grond van de beste wetenschappelijke kennis ter zake niet kan worden uitgesloten dat dit project de instandhoudingsdoelstellingen van het betrokken gebied in gevaar brengt. Een eerdere beoordeling van het project, die vóór de afgifte van de oorspronkelijke vergunning voor dat project werd gemaakt, kan dit risico alleen uitsluiten indien zij volledige, precieze en definitieve conclusies bevat die elke redelijke wetenschappelijke twijfel over de gevolgen van de werkzaamheden wegnemen, en mits de relevante milieu- en wetenschappelijke gegevens niet zijn veranderd, het project niet is gewijzigd en er geen andere plannen of projecten zijn.

---

(1)  PB C 206 van 17.6.2019.

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/11 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/11

---

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 8 september 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de High Court — Ierland) — Recorded Artists Actors Performers Ltd / Phonographic Performance (Ireland) Ltd, Minister for Jobs Enterprise and Innovation, Ireland, Attorney General

(Zaak C-265/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Intellectuele eigendom - Naburige rechten - Richtlijn 2006/115/EG - Artikel 8, lid 2 - Gebruik van fonogrammen in de Unie - Recht van uitvoerende kunstenaars op een billijke vergoeding die wordt gedeeld met de producenten van de fonogrammen - Toepasselijkheid op onderdanen van derde staten - Verdrag inzake uitvoeringen en fonogrammen - Artikelen 4 en 15 - Voorbehouden waarvan kennis is gegeven door derde staten - Beperkingen van het recht op een billijke vergoeding die in de Unie op basis van wederkerigheid uit die voorbehouden kunnen voortvloeien voor de onderdanen van derde staten - Artikel 17, lid 2, en artikel 52, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Grondrecht op bescherming van intellectuele eigendom - Vereiste dat elke beperking bij wet wordt gesteld, de wezenlijke inhoud van het grondrecht eerbiedigt en evenredig is - Verdeling van de bevoegdheden om die beperkingen vast te stellen tussen de Unie en de lidstaten - Verdeling van de bevoegdheden in de betrekkingen met derde staten - Artikel 3, lid 2, VWEU - Exclusieve bevoegdheid van de Unie)

(2020/C 378/13)

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

High Court (Ierland)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Recorded Artists Actors Performers Ltd

Verwerende partijen: Phonographic Performance (Ireland) Ltd, Minister for Jobs Enterprise and Innovation, Ireland, Attorney General

Dictum

| 1) | Artikel 8, lid 2, van richtlijn 2006/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende het verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde naburige rechten op het gebied van intellectuele eigendom moet, in het licht van artikel 4, lid 1, en artikel 15, lid 1, van het Verdrag van de Wereldorganisatie voor de intellectuele eigendom (WIPO) inzake uitvoeringen en fonogrammen, aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat een lidstaat bij de omzetting in zijn wetgeving van de term “betrokken uitvoerende kunstenaars” die in artikel 8, lid 2, van die richtlijn is opgenomen en waarmee de kunstenaars worden aangeduid die recht hebben op een deel van de daarin bedoelde enkele billijke vergoeding, kunstenaars uitsluit die onderdaan zijn van staten die niet tot de Europese Economische Ruimte (EER) behoren, met als enige uitzondering kunstenaars die hun woon- of verblijfplaats in de EER hebben en die welke hun bijdrage aan het fonogram in de EER hebben geleverd. |
| --- | --- |

1)

Artikel 8, lid 2, van richtlijn 2006/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende het verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde naburige rechten op het gebied van intellectuele eigendom moet, in het licht van artikel 4, lid 1, en artikel 15, lid 1, van het Verdrag van de Wereldorganisatie voor de intellectuele eigendom (WIPO) inzake uitvoeringen en fonogrammen, aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat een lidstaat bij de omzetting in zijn wetgeving van de term “betrokken uitvoerende kunstenaars” die in artikel 8, lid 2, van die richtlijn is opgenomen en waarmee de kunstenaars worden aangeduid die recht hebben op een deel van de daarin bedoelde enkele billijke vergoeding, kunstenaars uitsluit die onderdaan zijn van staten die niet tot de Europese Economische Ruimte (EER) behoren, met als enige uitzondering kunstenaars die hun woon- of verblijfplaats in de EER hebben en die welke hun bijdrage aan het fonogram in de EER hebben geleverd.

| 2) | Artikel 15, lid 3, van het Verdrag van de WIPO inzake uitvoeringen en fonogrammen en artikel 8, lid 2, van richtlijn 2006/115 moeten bij de huidige stand van het Unierecht aldus worden uitgelegd dat voorbehouden waarvan door derde staten krachtens artikel 15, lid 3, van dat verdrag kennis is gegeven en die tot gevolg hebben dat het in artikel 15, lid 1, van het Verdrag van de WIPO inzake uitvoeringen en fonogrammen neergelegde recht op één enkele billijke vergoeding op hun grondgebied wordt beperkt, er in de Europese Unie niet toe leiden dat het in artikel 8, lid 2, van richtlijn 2006/115 neergelegde recht ten aanzien van de onderdanen van die derde staten wordt beperkt. Dergelijke beperkingen kunnen evenwel door de Uniewetgever worden ingevoerd mits zij voldoen aan de vereisten van artikel 52, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie. Artikel 8, lid 2, van richtlijn 2006/115 verzet zich er dus tegen dat een lidstaat het recht op één enkele billijke vergoeding beperkt ten aanzien van uitvoerende kunstenaars en producenten van fonogrammen die onderdaan zijn van die derde staten. |
| --- | --- |

2)

Artikel 15, lid 3, van het Verdrag van de WIPO inzake uitvoeringen en fonogrammen en artikel 8, lid 2, van richtlijn 2006/115 moeten bij de huidige stand van het Unierecht aldus worden uitgelegd dat voorbehouden waarvan door derde staten krachtens artikel 15, lid 3, van dat verdrag kennis is gegeven en die tot gevolg hebben dat het in artikel 15, lid 1, van het Verdrag van de WIPO inzake uitvoeringen en fonogrammen neergelegde recht op één enkele billijke vergoeding op hun grondgebied wordt beperkt, er in de Europese Unie niet toe leiden dat het in artikel 8, lid 2, van richtlijn 2006/115 neergelegde recht ten aanzien van de onderdanen van die derde staten wordt beperkt. Dergelijke beperkingen kunnen evenwel door de Uniewetgever worden ingevoerd mits zij voldoen aan de vereisten van artikel 52, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie. Artikel 8, lid 2, van richtlijn 2006/115 verzet zich er dus tegen dat een lidstaat het recht op één enkele billijke vergoeding beperkt ten aanzien van uitvoerende kunstenaars en producenten van fonogrammen die onderdaan zijn van die derde staten.

| 3) | Artikel 8, lid 2, van richtlijn 2006/115 moet aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat het recht op één enkele billijke vergoeding waarin deze bepaling voorziet op zodanige wijze wordt beperkt dat enkel de producent van het fonogram in kwestie een vergoeding ontvangt, zonder deze te moeten delen met de uitvoerend kunstenaar die aan dat fonogram heeft bijgedragen. |
| --- | --- |

3)

Artikel 8, lid 2, van richtlijn 2006/115 moet aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat het recht op één enkele billijke vergoeding waarin deze bepaling voorziet op zodanige wijze wordt beperkt dat enkel de producent van het fonogram in kwestie een vergoeding ontvangt, zonder deze te moeten delen met de uitvoerend kunstenaar die aan dat fonogram heeft bijgedragen.

---

(1)  PB C 206 van 17.6.2019.

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/12 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/12

---

Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 3 september 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie — Polen) — Delfly sp. z o.o. / Smartwings Poland sp. z o. o., voorheen Travel Service Polska sp. z o.o.

(Zaak C-356/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Luchtvaart - Verordening (EG) nr. 261/2004 - Artikel 7 - Recht op compensatie bij vertraging of annulering van vluchten - Compensatieregelingen - Vordering in nationale valuta - Nationale bepaling die de keuze van de valuta door de schuldeiser verbiedt)

(2020/C 378/14)

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Delfly sp. z o.o.

Verwerende partij: Smartwings Poland sp. z o. o., voorheen Travel Service Polska sp. z o.o.

Dictum

Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91, en met name artikel 7, lid 1, ervan, moet aldus worden uitgelegd dat een passagier wiens vlucht is geannuleerd of aanzienlijke vertraging heeft opgelopen dan wel zijn rechtsopvolger, betaling van de in die bepaling bedoelde compensatie kan eisen in de nationale valuta van zijn woonplaats, zodat deze bepaling zich verzet tegen een regeling of een jurisprudentiële praktijk van een lidstaat volgens welke een vordering in die zin van deze passagier of zijn rechtsopvolger wordt afgewezen enkel en alleen omdat hij de vordering in die nationale valuta heeft gesteld.

---

(1)  PB C 280 van 19.8.2019.

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/13 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/13

---

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 3 september 2020 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado Contencioso-Administrativo no 17 — de Barcelona en de Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 5 de Barcelona — Spanje) — UQ (C-503/19), SI (C-592/19) / Subdelegación del Gobierno en Barcelona

(Gevoegde zaken C-503/19 en C-592/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen - Richtlijn 2003/109/EG - Artikel 6, lid 1 - In aanmerking te nemen elementen - Nationale regeling - Niet-inaanmerkingneming van die elementen - Weigering van toekenning van de status van langdurig ingezetene wegens het strafblad van de betrokkene)

(2020/C 378/15)

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechters

Juzgado Contencioso-Administrativo no 17 — de Barcelona, Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 5 de Barcelona

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: UQ (C-503/19), SI (C-592/19)

Verwerende partij: Subdelegación del Gobierno en Barcelona

Dictum

Artikel 6, lid 1, van richtlijn 2003/109/EG van de Raad van 25 november 2003 betreffende de status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen, moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een regeling van een lidstaat, zoals die door een deel van de rechterlijke instanties van die lidstaat wordt uitgelegd, waarin wordt bepaald dat een onderdaan van een derde land de toekenning van de status van langdurig ingezetene in deze lidstaat kan worden geweigerd om de enkele reden dat hij een strafblad heeft, zonder dat er een concreet onderzoek wordt ingesteld naar zijn situatie, met name voor wat betreft het soort van inbreuk dat door die derdelander is gepleegd, het gevaar dat eventueel van die persoon uitgaat voor de openbare orde of de openbare veiligheid, de duur van zijn verblijf op het grondgebied van die lidstaat en het bestaan van banden met die lidstaat.

---

(1)  PB C 363 van 28.10.2019.

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/13 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/13

---

Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 3 september 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — NM, als curator van NIKI Luftfahrt GmbH / ON

(Zaak C-530/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Luchtvervoer - Verordening (EG) nr. 261/2004 - Artikelen 5 en 9 - Verplichting van de luchtvaartmaatschappij om passagiers van wie de vlucht is geannuleerd hotelaccommodatie aan te bieden - Schade die een passagier heeft geleden tijdens zijn verblijf in het hotel dat de accommodatie heeft verstrekt - Mogelijkheid om de luchtvaartmaatschappij aansprakelijk te stellen voor de nalatigheid van het hotelpersoneel)

(2020/C 378/16)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Oberster Gerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: NM, als curator van NIKI Luftfahrt GmbH

Verwerende partij: ON

Dictum

| 1) | Artikel 9, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 moet aldus worden uitgelegd dat de krachtens deze bepaling op de luchtvaartmaatschappij rustende verplichting om de daarin bedoelde passagiers gratis hotelaccommodatie aan te bieden, niet inhoudt dat de luchtvaartmaatschappij moet instaan voor de verblijfsomstandigheden als zodanig. |
| --- | --- |

1)

Artikel 9, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 moet aldus worden uitgelegd dat de krachtens deze bepaling op de luchtvaartmaatschappij rustende verplichting om de daarin bedoelde passagiers gratis hotelaccommodatie aan te bieden, niet inhoudt dat de luchtvaartmaatschappij moet instaan voor de verblijfsomstandigheden als zodanig.

| 2) | Verordening nr. 261/2004 moet aldus worden uitgelegd dat een luchtvaartmaatschappij die krachtens artikel 9, lid 1, onder b), van deze verordening hotelaccommodatie heeft aangeboden aan een passagier wiens vlucht is geannuleerd, niet op de enkele grond van deze verordening kan worden verplicht om de passagier te vergoeden voor schade die is veroorzaakt door een fout van het personeel van dat hotel. |
| --- | --- |

2)

Verordening nr. 261/2004 moet aldus worden uitgelegd dat een luchtvaartmaatschappij die krachtens artikel 9, lid 1, onder b), van deze verordening hotelaccommodatie heeft aangeboden aan een passagier wiens vlucht is geannuleerd, niet op de enkele grond van deze verordening kan worden verplicht om de passagier te vergoeden voor schade die is veroorzaakt door een fout van het personeel van dat hotel.

---

(1)  PB C 328 van 30.9.2019.

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/14 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/14

---

Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 3 september 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht München I — Duitsland) — Bundesverband der Verbraucherzentralen und Verbraucherverbände — Verbraucherzentrale Bundesverband e.V. / Telefónica Germany GmbH & Co. OHG

(Zaak C-539/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Roaming op openbare mobielecommunicatienetwerken binnen de Europese Unie - Verordening (EU) nr. 531/2012 - Artikel 6 bis - Artikel 6 sexies, lid 3 - Verplichting voor de roamingaanbieder om het gereguleerde roamingtarief automatisch toe te passen - Toepassing op consumenten die vóór de inwerkingtreding van verordening (EU) nr. 531/2012 voor een specifiek roamingtarief hebben gekozen)

(2020/C 378/17)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landgericht München I

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Bundesverband der Verbraucherzentralen und Verbraucherverbände — Verbraucherzentrale Bundesverband e.V.

Verwerende partij: Telefónica Germany GmbH & Co. OHG

Dictum

Artikel 6 bis en artikel 6 sexies, lid 3, van verordening (EU) nr. 531/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 13 juni 2012 betreffende roaming op openbare mobielecommunicatienetwerken binnen de Unie, zoals gewijzigd bij verordening (EU) 2015/2120 van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2015, moeten aldus worden uitgelegd dat roamingaanbieders met ingang van 15 juni 2017 het onder meer in artikel 6 bis van deze verordening bedoelde gereguleerde roamingtarief automatisch moesten toepassen op al hun klanten, ongeacht of deze klanten voordien voor een gereguleerd roamingtarief dan wel voor een ander tarief hadden gekozen, tenzij zij vóór de uiterste datum van 15 juni 2017 overeenkomstig de daartoe in artikel 6 sexies, lid 3, eerste alinea, van deze verordening vastgestelde procedure uitdrukkelijk hun keuze voor dit andere tarief kenbaar hadden gemaakt.

---

(1)  PB C 328 van 30.9.2019.

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/15 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/15

---

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 9 september 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — België) — JP/Commissaris-generaal voor de vluchtelingen en de staatlozen

(Zaak C-651/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Asielbeleid - Gemeenschappelijke procedures voor de toekenning en intrekking van de internationale bescherming - Richtlijn 2013/32/EU - Artikel 46 - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Artikel 47 - Recht op een daadwerkelijk rechtsmiddel - Beroep tegen een beslissing waarbij een volgend verzoek om internationale bescherming niet-ontvankelijk wordt verklaard - Beroepstermijn - Wijze van kennisgeving)

(2020/C 378/18)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Raad van State

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: JP

Verwerende partij: Commissaris-generaal voor de vluchtelingen en de staatlozen

Dictum

Artikel 46 van richtlijn 2013/32/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende gemeenschappelijke procedures voor de toekenning en intrekking van de internationale bescherming, gelezen tegen de achtergrond van artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, moet aldus worden uitgelegd dat het niet in de weg staat aan een nationale regeling van een lidstaat die voor het beroep tegen een beslissing van niet-ontvankelijkheid van een volgend verzoek om internationale bescherming voorziet in een vervaltermijn van tien dagen — feest- en vrije dagen inbegrepen — na de kennisgeving van deze beslissing, ook wanneer de betrokken verzoeker in deze lidstaat geen woonplaats heeft gekozen en de kennisgeving geschiedt aan de zetel van de nationale autoriteit die bevoegd is voor de behandeling van deze verzoeken, op voorwaarde dat, ten eerste, deze verzoekers ervan op de hoogte worden gebracht dat zij, bij gebreke van woonplaatskeuze met het oog op de kennisgeving van de beslissing over hun verzoek, zullen worden geacht hiertoe woonplaats te hebben gekozen op de zetel van deze nationale autoriteit, ten tweede, de voorwaarden voor de toegang van deze verzoekers tot deze zetel de ontvangst van de hen betreffende beslissingen niet uiterst moeilijk maken, ten derde, wordt verzekerd dat aanvragers van internationale bescherming binnen deze termijn daadwerkelijke toegang hebben tot de procedurele waarborgen die het Unierecht hun toekent, en, ten vierde, het gelijkwaardigheidsbeginsel wordt geëerbiedigd. Het staat aan de verwijzende rechter om na te gaan of de in het hoofdgeding aan de orde zijnde nationale regeling aan deze vereisten voldoet.

---

(1)  PB C 372 van 4.11.2019.

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/15 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/15

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 22 juni 2020 — Bondsrepubliek Duitsland / SW

(Zaak C-273/20)

(2020/C 378/19)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesverwaltungsgericht

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekster “tot Revision”: Bondsrepubliek Duitsland

Verweerster “in Revision”: SW

In het geding geroepen partij: Stadt Darmstadt

Prejudiciële vragen

| 1) | a) | Kan bij de hereniging met een alleenstaande minderjarige vluchteling overeenkomstig artikel 10, lid 3, onder a), en artikel 2, onder f), van richtlijn 2003/86/EG (1) van de Raad van 22 september 2003 het voortbestaan van diens minderjarigheid worden aangemerkt als een “voorwaarde” in de zin van artikel 16, lid 1, onder a), van richtlijn 2003/86/EG? Verzetten de voornoemde bepalingen zich tegen een nationale regeling van een lidstaat die aan de herenigde ouders van een alleenstaande minderjarige vluchteling in de zin van artikel 2, onder f), van richtlijn 2003/86/EG slechts een (afgeleid) verblijfsrecht in de lidstaat toekent dat alleen geldig blijft zolang de vluchteling daadwerkelijk nog minderjarig is? |
| --- | --- | --- |

1)

a)

Kan bij de hereniging met een alleenstaande minderjarige vluchteling overeenkomstig artikel 10, lid 3, onder a), en artikel 2, onder f), van richtlijn 2003/86/EG (1) van de Raad van 22 september 2003 het voortbestaan van diens minderjarigheid worden aangemerkt als een “voorwaarde” in de zin van artikel 16, lid 1, onder a), van richtlijn 2003/86/EG? Verzetten de voornoemde bepalingen zich tegen een nationale regeling van een lidstaat die aan de herenigde ouders van een alleenstaande minderjarige vluchteling in de zin van artikel 2, onder f), van richtlijn 2003/86/EG slechts een (afgeleid) verblijfsrecht in de lidstaat toekent dat alleen geldig blijft zolang de vluchteling daadwerkelijk nog minderjarig is?

| b) | Indien de vragen onder 1a) bevestigend worden beantwoord: moet artikel 16, lid 1, onder a), junctis artikel 10, lid 3, onder a), en artikel 2, onder f), van richtlijn 2003/86/EG aldus worden uitgelegd dat het een lidstaat — waarvan het nationale recht het (afgeleide) verblijfsrecht van de ouders beperkt tot het tijdstip waarop het kind de meerderjarige leeftijd bereikt — is toegestaan om een verzoek om toegang en verblijf met het oog op gezinshereniging van de nog in een derde land verblijvende ouders af te wijzen, wanneer de vluchteling meerderjarig is geworden vóór de definitieve beslissing, in een administratieve of gerechtelijke procedure, op dit verzoek dat binnen een termijn van drie maanden na de erkenning als vluchteling is ingediend? |
| --- | --- |

b)

Indien de vragen onder 1a) bevestigend worden beantwoord: moet artikel 16, lid 1, onder a), junctis artikel 10, lid 3, onder a), en artikel 2, onder f), van richtlijn 2003/86/EG aldus worden uitgelegd dat het een lidstaat — waarvan het nationale recht het (afgeleide) verblijfsrecht van de ouders beperkt tot het tijdstip waarop het kind de meerderjarige leeftijd bereikt — is toegestaan om een verzoek om toegang en verblijf met het oog op gezinshereniging van de nog in een derde land verblijvende ouders af te wijzen, wanneer de vluchteling meerderjarig is geworden vóór de definitieve beslissing, in een administratieve of gerechtelijke procedure, op dit verzoek dat binnen een termijn van drie maanden na de erkenning als vluchteling is ingediend?

| 2) | Indien de vragen onder 1 aldus worden beantwoord dat een afwijzing van de gezinshereniging niet is toegestaan:
  Welke eisen moeten worden gesteld aan het werkelijke gezinsleven in de zin van artikel 16, lid 1, onder b), van richtlijn 2003/86/EG in het geval van een hereniging van de ouders met een vluchteling die meerderjarig is geworden vóór de beslissing op het verzoek om toegang en verblijf met het oog op gezinshereniging? Inzonderheid:






  a) | Volstaat daartoe een bloedverwantschap in rechtstreekse opgaande lijn [artikel 10, lid 3, onder a), van richtlijn 2003/86/EG], of is ook een werkelijk gezinsleven vereist? |
| --- | --- | --- |

2)

Indien de vragen onder 1 aldus worden beantwoord dat een afwijzing van de gezinshereniging niet is toegestaan:

Welke eisen moeten worden gesteld aan het werkelijke gezinsleven in de zin van artikel 16, lid 1, onder b), van richtlijn 2003/86/EG in het geval van een hereniging van de ouders met een vluchteling die meerderjarig is geworden vóór de beslissing op het verzoek om toegang en verblijf met het oog op gezinshereniging? Inzonderheid:

a)

Volstaat daartoe een bloedverwantschap in rechtstreekse opgaande lijn [artikel 10, lid 3, onder a), van richtlijn 2003/86/EG], of is ook een werkelijk gezinsleven vereist?

| b) | Indien ook een werkelijk gezinsleven is vereist:
  Hoe hecht dienen de gezinsbanden te zijn? Volstaan daartoe bijvoorbeeld occasionele of regelmatige contacten, moeten de gezinsleden onder hetzelfde dak leven of moet veeleer sprake zijn van een hechte leefgemeenschap waarvan de leden op elkaar zijn aangewezen? |
| --- | --- |

b)

Indien ook een werkelijk gezinsleven is vereist:

Hoe hecht dienen de gezinsbanden te zijn? Volstaan daartoe bijvoorbeeld occasionele of regelmatige contacten, moeten de gezinsleden onder hetzelfde dak leven of moet veeleer sprake zijn van een hechte leefgemeenschap waarvan de leden op elkaar zijn aangewezen?

| c) | Is voor de hereniging van de ouders — die nog in een derde land verblijven en een verzoek hebben ingediend om gezinshereniging met een als vluchteling erkend en intussen meerderjarig geworden kind — de aanname vereist dat na hun binnenkomst het gezinsleven (weer) wordt opgevat op de wijze als vereist overeenkomstig vraag 2b)? |
| --- | --- |

c)

Is voor de hereniging van de ouders — die nog in een derde land verblijven en een verzoek hebben ingediend om gezinshereniging met een als vluchteling erkend en intussen meerderjarig geworden kind — de aanname vereist dat na hun binnenkomst het gezinsleven (weer) wordt opgevat op de wijze als vereist overeenkomstig vraag 2b)?

---

(1)  Richtlijn 2003/86/EG van de Raad van 22 september 2003 inzake het recht op gezinshereniging (PB 2003, L 251, blz. 12).

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/16 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/16

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 26 juni 2020 — Bundesrepublik Deutschland / XC

(Zaak C-279/20)

(2020/C 378/20)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesverwaltungsgericht

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekster tot “Revision”: Bundesrepublik Deutschland

Verweerster in “Revision”: XC

In het geding geroepen partij: Landkreis Cloppenburg

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet artikel 4, lid 1, onder c), van richtlijn 2003/86/EG (1) aldus worden uitgelegd dat een kind van een als vluchteling erkende gezinshereniger ook dan als minderjarig in de zin van deze bepaling moet worden aangemerkt wanneer het op het tijdstip van de asielaanvraag van de gezinshereniger minderjarig was, maar reeds vóór het tijdstip van diens erkenning als vluchteling en van indiening van het verzoek tot gezinshereniging meerderjarig is geworden? |
| --- | --- |

1)

Moet artikel 4, lid 1, onder c), van richtlijn 2003/86/EG (1) aldus worden uitgelegd dat een kind van een als vluchteling erkende gezinshereniger ook dan als minderjarig in de zin van deze bepaling moet worden aangemerkt wanneer het op het tijdstip van de asielaanvraag van de gezinshereniger minderjarig was, maar reeds vóór het tijdstip van diens erkenning als vluchteling en van indiening van het verzoek tot gezinshereniging meerderjarig is geworden?

| 2) | Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:
  Welke eisen moeten in een dergelijk geval worden gesteld aan het werkelijke gezinsleven in de zin van artikel 16, lid 1, onder b), van richtlijn 2003/86/EG?






  a) | Volstaat daartoe de juridische band tussen ouder en kind, of is ook een werkelijk gezinsleven vereist? |
| --- | --- | --- |

2)

Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:

Welke eisen moeten in een dergelijk geval worden gesteld aan het werkelijke gezinsleven in de zin van artikel 16, lid 1, onder b), van richtlijn 2003/86/EG?

a)

Volstaat daartoe de juridische band tussen ouder en kind, of is ook een werkelijk gezinsleven vereist?

| b) | Indien ook een werkelijk gezinsleven is vereist: hoe hecht dienen de gezinsbanden te zijn? Volstaan daartoe bijvoorbeeld occasionele of regelmatige contacten, moeten de gezinsleden onder hetzelfde dak leven of moet veeleer sprake zijn van een hechte leefgemeenschap waarvan de leden op elkaar zijn aangewezen? |
| --- | --- |

b)

Indien ook een werkelijk gezinsleven is vereist: hoe hecht dienen de gezinsbanden te zijn? Volstaan daartoe bijvoorbeeld occasionele of regelmatige contacten, moeten de gezinsleden onder hetzelfde dak leven of moet veeleer sprake zijn van een hechte leefgemeenschap waarvan de leden op elkaar zijn aangewezen?

| c) | Is voor de hereniging van het intussen meerderjarig geworden kind — dat nog in een derde land verblijft en een verzoek heeft ingediend om gezinshereniging met een als vluchteling erkende ouder — de aanname vereist dat na zijn binnenkomst in de lidstaat het gezinsleven (weer) wordt opgevat op de wijze als vereist overeenkomstig vraag 2 b)? |
| --- | --- |

c)

Is voor de hereniging van het intussen meerderjarig geworden kind — dat nog in een derde land verblijft en een verzoek heeft ingediend om gezinshereniging met een als vluchteling erkende ouder — de aanname vereist dat na zijn binnenkomst in de lidstaat het gezinsleven (weer) wordt opgevat op de wijze als vereist overeenkomstig vraag 2 b)?

---

(1)  Richtlijn 2003/86/EG van de Raad van 22 september 2003 inzake het recht op gezinshereniging (PB 2003, L 251, blz. 12).

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/17 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/17

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Judecătoria Oradea (Roemenië) op 30 juli 2020 — Promexor Trade Srl / Direcția Generală a Finanțelor Publice Cluj — Administrația Județeană a Finanțelor Publice Bihor

(Zaak C-358/20)

(2020/C 378/21)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Judecătoria Oradea

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Promexor Trade Srl

Verwerende partij: Direcția Generală a Finanțelor Publice Cluj — Administrația Județeană a Finanțelor Publice Bihor

Prejudiciële vragen

| 1) | Staan richtlijn 2006/112/EG (1) en het beginsel van fiscale neutraliteit in de weg aan een nationale regeling waarbij een lidstaat een onderdaan verplicht om voor onbepaalde tijd btw te innen en aan de staat af te dragen zonder hem tegelijkertijd recht op aftrek van btw te verlenen, op grond dat zijn btw-nummer ambtshalve is ingetrokken omdat hij in zijn btw-aangiften over zes opeenvolgende maanden/twee opeenvolgende kalendertrimesters geen aan btw onderworpen transacties heeft vermeld? |
| --- | --- |

1)

Staan richtlijn 2006/112/EG (1) en het beginsel van fiscale neutraliteit in de weg aan een nationale regeling waarbij een lidstaat een onderdaan verplicht om voor onbepaalde tijd btw te innen en aan de staat af te dragen zonder hem tegelijkertijd recht op aftrek van btw te verlenen, op grond dat zijn btw-nummer ambtshalve is ingetrokken omdat hij in zijn btw-aangiften over zes opeenvolgende maanden/twee opeenvolgende kalendertrimesters geen aan btw onderworpen transacties heeft vermeld?

| 2) | Verzetten het rechtszekerheidsbeginsel, het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen, het evenredigheidsbeginsel en [het beginsel van] loyale samenwerking, zoals deze voortvloeien uit richtlijn 2006/112/EG, zich in het licht van de omstandigheden van het hoofdgeding tegen een nationale regeling of een praktijk van de belastingdienst op grond waarvan de lidstaat een rechtspersoon waarvan het btw-nummer ambtshalve is ingetrokken weliswaar in de regel op diens verzoek toestaat om zich opnieuw voor de btw te laten registreren, maar een belastingplichtige in bepaalde concrete omstandigheden op zuiver formele gronden geen nieuwe registratie voor de btw kan aanvragen, en verplicht is om voor onbepaalde tijd btw te innen en aan de staat af te dragen zonder dat hem het bijbehorende recht op btw-aftrek wordt verleend? |
| --- | --- |

2)

Verzetten het rechtszekerheidsbeginsel, het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen, het evenredigheidsbeginsel en [het beginsel van] loyale samenwerking, zoals deze voortvloeien uit richtlijn 2006/112/EG, zich in het licht van de omstandigheden van het hoofdgeding tegen een nationale regeling of een praktijk van de belastingdienst op grond waarvan de lidstaat een rechtspersoon waarvan het btw-nummer ambtshalve is ingetrokken weliswaar in de regel op diens verzoek toestaat om zich opnieuw voor de btw te laten registreren, maar een belastingplichtige in bepaalde concrete omstandigheden op zuiver formele gronden geen nieuwe registratie voor de btw kan aanvragen, en verplicht is om voor onbepaalde tijd btw te innen en aan de staat af te dragen zonder dat hem het bijbehorende recht op btw-aftrek wordt verleend?

| 3) | Moeten het rechtszekerheidsbeginsel, het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen, het evenredigheidsbeginsel en [het beginsel van] loyale samenwerking, zoals deze voortvloeien uit richtlijn 2006/112/EG, gelet op de omstandigheden van het hoofdgeding aldus worden uitgelegd dat ze eraan in de weg staan dat een belastingplichtige de verplichting wordt opgelegd om voor onbepaalde tijd btw te innen en af te dragen zonder dat hij evenwel btw mag aftrekken, en zonder dat de belastingdienst in dat geval de materiële voorwaarden voor het recht op btw-aftrek onderzoekt of dat er sprake is van fraude door de belastingplichtige? |
| --- | --- |

3)

Moeten het rechtszekerheidsbeginsel, het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen, het evenredigheidsbeginsel en [het beginsel van] loyale samenwerking, zoals deze voortvloeien uit richtlijn 2006/112/EG, gelet op de omstandigheden van het hoofdgeding aldus worden uitgelegd dat ze eraan in de weg staan dat een belastingplichtige de verplichting wordt opgelegd om voor onbepaalde tijd btw te innen en af te dragen zonder dat hij evenwel btw mag aftrekken, en zonder dat de belastingdienst in dat geval de materiële voorwaarden voor het recht op btw-aftrek onderzoekt of dat er sprake is van fraude door de belastingplichtige?

---

(1)  Richtlijn van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB 2006, L 347, blz. 1).

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/18 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/18

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 18 augustus 2020 — XY / Finanzamt V

(Zaak C-394/20)

(2020/C 378/22)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Finanzgericht Düsseldorf

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: XY

Verwerende partij: FinanzamtV

Prejudiciële vragen

| 1. | Moeten artikel 63, lid 1, en artikel 65 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een nationale regeling van een lidstaat inzake de heffing van erfbelasting, die met betrekking tot de berekening van de belasting bepaalt dat de belastingvrije som bij verkrijging van een op het grondgebied van deze lidstaat gelegen onroerend goed lager is wanneer de erflater op het tijdstip van zijn overlijden en de erfgenaam op dit tijdstip hun woonplaats of gewone verblijfplaats in een andere lidstaat hadden, dan die welke zou zijn toegepast indien ten minste één van hen op dat tijdstip zijn woonplaats of gewone verblijfplaats in de eerstgenoemde lidstaat zou hebben gehad? |
| --- | --- |

1.

Moeten artikel 63, lid 1, en artikel 65 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een nationale regeling van een lidstaat inzake de heffing van erfbelasting, die met betrekking tot de berekening van de belasting bepaalt dat de belastingvrije som bij verkrijging van een op het grondgebied van deze lidstaat gelegen onroerend goed lager is wanneer de erflater op het tijdstip van zijn overlijden en de erfgenaam op dit tijdstip hun woonplaats of gewone verblijfplaats in een andere lidstaat hadden, dan die welke zou zijn toegepast indien ten minste één van hen op dat tijdstip zijn woonplaats of gewone verblijfplaats in de eerstgenoemde lidstaat zou hebben gehad?

| 2. | Moeten artikel 63, lid 1, en artikel 65 VWEU aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een nationale regeling van een lidstaat inzake de heffing van erfbelasting, die met betrekking tot de berekening van de belasting bepaalt dat schulden ter zake van legitieme porties bij verkrijging van een op het grondgebied van deze lidstaat gelegen onroerend goed niet aftrekbaar zijn wanneer de erflater op het tijdstip van zijn overlijden en de erfgenaam op dit tijdstip hun woonplaats of gewone verblijfplaats in een andere lidstaat hadden, terwijl die schulden volledig in aftrek hadden kunnen worden gebracht van de waarde van de erfrechtelijke verkrijging indien ten minste de erflater of de erfgenaam op het tijdstip van het overlijden van de erflater zijn woonplaats of gewone verblijfplaats in de eerstgenoemde lidstaat had gehad? |
| --- | --- |

2.

Moeten artikel 63, lid 1, en artikel 65 VWEU aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een nationale regeling van een lidstaat inzake de heffing van erfbelasting, die met betrekking tot de berekening van de belasting bepaalt dat schulden ter zake van legitieme porties bij verkrijging van een op het grondgebied van deze lidstaat gelegen onroerend goed niet aftrekbaar zijn wanneer de erflater op het tijdstip van zijn overlijden en de erfgenaam op dit tijdstip hun woonplaats of gewone verblijfplaats in een andere lidstaat hadden, terwijl die schulden volledig in aftrek hadden kunnen worden gebracht van de waarde van de erfrechtelijke verkrijging indien ten minste de erflater of de erfgenaam op het tijdstip van het overlijden van de erflater zijn woonplaats of gewone verblijfplaats in de eerstgenoemde lidstaat had gehad?

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/19 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/19

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Duitsland) op 28 augustus 2020 — EB e.a. / Versicherungsanstalt öffentlich Bediensteter, Eisenbahnen und Bergbau (BVAEB)

(Zaak C-405/20)

(2020/C 378/23)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Verwaltungsgerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekers tot Revision: EB, JS en DP

Verwerende overheidsinstantie: Versicherungsanstalt öffentlich Bediensteter, Eisenbahnen und Bergbau (BVAEB)

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet de beperking van de temporele werkingssfeer van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen die volgt uit het arrest in de zaak Barber (1) alsook uit Protocol nr. 33 ad artikel 157 VWEU en artikel 12 van richtlijn 2006/54/EG (2), aldus worden uitgelegd dat een (Oostenrijkse) pensioenontvanger zich niet rechtmatig kan beroepen op het beginsel van gelijke behandeling of dit alleen (pro rata) kan doen voor dat gedeelte van de pensioenaanspraken dat hij tijdens tijdvakken van arbeid na 1 januari 1994 heeft opgebouwd, teneinde geldend te maken dat hij werd gediscrimineerd op grond van regelingen inzake een voor 2018 vastgestelde aanpassing van ambtenarenpensioenen, zoals die welke in het hoofdgeding werd doorgevoerd? |
| --- | --- |

1)

Moet de beperking van de temporele werkingssfeer van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen die volgt uit het arrest in de zaak Barber (1) alsook uit Protocol nr. 33 ad artikel 157 VWEU en artikel 12 van richtlijn 2006/54/EG (2), aldus worden uitgelegd dat een (Oostenrijkse) pensioenontvanger zich niet rechtmatig kan beroepen op het beginsel van gelijke behandeling of dit alleen (pro rata) kan doen voor dat gedeelte van de pensioenaanspraken dat hij tijdens tijdvakken van arbeid na 1 januari 1994 heeft opgebouwd, teneinde geldend te maken dat hij werd gediscrimineerd op grond van regelingen inzake een voor 2018 vastgestelde aanpassing van ambtenarenpensioenen, zoals die welke in het hoofdgeding werd doorgevoerd?

| 2) | Moet het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen (overeenkomstig artikel 157 VWEU, gelezen in samenhang met artikel 5 van richtlijn 2006/54/EG) aldus worden uitgelegd dat een indirecte ongelijke behandeling zoals die welke — in voorkomend geval — voortvloeit uit de in het hoofdgeding toepasselijke regelingen inzake de pensioenaanpassing voor 2018, gerechtvaardigd is, ook in het licht van reeds eerder vastgestelde gelijkaardige maatregelen en het aanzienlijke verlies dat door het cumulatieve effect van diezelfde maatregelen is veroorzaakt ten opzichte van een inflatiecorrectie van de reële waarde van pensioenuitkeringen (in casu van 25 %), met name






  — | teneinde te voorkomen dat er (bij een regelmatige aanpassing met een uniform percentage) een “kloof” ontstaat tussen hogere en lagere pensioenuitkeringen, ook al zou het daarbij gaan om een zuiver nominale kloof zonder invloed op de verhouding tussen de reële waarden; |
| --- | --- | --- |

2)

Moet het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen (overeenkomstig artikel 157 VWEU, gelezen in samenhang met artikel 5 van richtlijn 2006/54/EG) aldus worden uitgelegd dat een indirecte ongelijke behandeling zoals die welke — in voorkomend geval — voortvloeit uit de in het hoofdgeding toepasselijke regelingen inzake de pensioenaanpassing voor 2018, gerechtvaardigd is, ook in het licht van reeds eerder vastgestelde gelijkaardige maatregelen en het aanzienlijke verlies dat door het cumulatieve effect van diezelfde maatregelen is veroorzaakt ten opzichte van een inflatiecorrectie van de reële waarde van pensioenuitkeringen (in casu van 25 %), met name

—

teneinde te voorkomen dat er (bij een regelmatige aanpassing met een uniform percentage) een “kloof” ontstaat tussen hogere en lagere pensioenuitkeringen, ook al zou het daarbij gaan om een zuiver nominale kloof zonder invloed op de verhouding tussen de reële waarden;

| — | met het oog op de verwezenlijking van een algemene “sociale dimensie” in de zin van een koopkrachtverhoging ten gunste van ontvangers van lagere pensioenuitkeringen, hoewel a) dit doel ook zou kunnen worden bereikt zonder de aanpassing van hogere pensioenuitkeringen te beperken en b) de wetgever niet op dezelfde wijze heeft voorzien in een soortgelijke maatregel om ook de koopkracht van ambtenaren met een lager salaris via een inflatiecorrectie te verhogen (ten koste van de aanpassing van hogere salarissen), en voorts ook geen regeling heeft getroffen met het oog op het doorvoeren van een vergelijkbare waardecorrectie van pensioenen die via andere ondernemings- en sectorale regelingen inzake sociale zekerheid (zonder tussenkomst van de overheid) zijn opgebouwd, teneinde (ten koste van de aanpassing van hogere pensioenen) de koopkracht van ontvangers van lagere pensioenen te verhogen; |
| --- | --- |

—

met het oog op de verwezenlijking van een algemene “sociale dimensie” in de zin van een koopkrachtverhoging ten gunste van ontvangers van lagere pensioenuitkeringen, hoewel a) dit doel ook zou kunnen worden bereikt zonder de aanpassing van hogere pensioenuitkeringen te beperken en b) de wetgever niet op dezelfde wijze heeft voorzien in een soortgelijke maatregel om ook de koopkracht van ambtenaren met een lager salaris via een inflatiecorrectie te verhogen (ten koste van de aanpassing van hogere salarissen), en voorts ook geen regeling heeft getroffen met het oog op het doorvoeren van een vergelijkbare waardecorrectie van pensioenen die via andere ondernemings- en sectorale regelingen inzake sociale zekerheid (zonder tussenkomst van de overheid) zijn opgebouwd, teneinde (ten koste van de aanpassing van hogere pensioenen) de koopkracht van ontvangers van lagere pensioenen te verhogen;

| — | met het oog op het behoud en de financiering van “het stelsel”, hoewel de pensioenuitkeringen van ambtenaren niet worden bekostigd door een in de vorm van een verzekering georganiseerd en met bijdragen gefinancierd stelsel van een verzekeringsinstelling, maar door de federale overheid als werkgeefster ter beloning van de door de gepensioneerde ambtenaren eerder verrichte arbeid, zodat niet het behoud of de financiering van een stelsel, maar hooguit budgettaire overwegingen de doorslaggevende drijfveer lijken te vormen; |
| --- | --- |

—

met het oog op het behoud en de financiering van “het stelsel”, hoewel de pensioenuitkeringen van ambtenaren niet worden bekostigd door een in de vorm van een verzekering georganiseerd en met bijdragen gefinancierd stelsel van een verzekeringsinstelling, maar door de federale overheid als werkgeefster ter beloning van de door de gepensioneerde ambtenaren eerder verrichte arbeid, zodat niet het behoud of de financiering van een stelsel, maar hooguit budgettaire overwegingen de doorslaggevende drijfveer lijken te vormen;

| — | omdat het feit dat de statistisch significant hogere vertegenwoordiging van mannen in de groep van ontvangers van hogere pensioenen is toe te schrijven aan het gebrek aan gelijke kansen in arbeid en beroep voor vrouwen dat met name in het verleden kenmerkend was, een zelfstandige rechtvaardigingsgrond vormt of (daaraan voorafgaand) de aanname van indirecte discriminatie op grond van geslacht in de zin van richtlijn 2006/54/EG ten nadele van mannen bij voorbaat uitsluit; of |
| --- | --- |

—

omdat het feit dat de statistisch significant hogere vertegenwoordiging van mannen in de groep van ontvangers van hogere pensioenen is toe te schrijven aan het gebrek aan gelijke kansen in arbeid en beroep voor vrouwen dat met name in het verleden kenmerkend was, een zelfstandige rechtvaardigingsgrond vormt of (daaraan voorafgaand) de aanname van indirecte discriminatie op grond van geslacht in de zin van richtlijn 2006/54/EG ten nadele van mannen bij voorbaat uitsluit; of

| — | omdat de regeling is toegestaan als positieve maatregel in de zin van artikel 157, lid 4, VWEU? |
| --- | --- |

—

omdat de regeling is toegestaan als positieve maatregel in de zin van artikel 157, lid 4, VWEU?

---

(1)  Arrest van 17 mei 1990, C-262/88, EU:C:1990:209.

(2)  Richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep (PB 2006, L 204, blz. 23).

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/20 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/20

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Amsterdam (Nederland) op 3 september 2020 — Europees aanhoudingsbevel uitgevaardigd tegen P; Andere partij bij de procedure: Openbaar Ministerie

(Zaak C-412/20)

(2020/C 378/24)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Rechtbank Amsterdam

Partijen in het hoofdgeding

Europees aanhoudingsbevel uitgevaardigd tegen: P

Andere partij bij de procedure: Openbaar Ministerie

Prejudiciële vraag

Verzetten Kaderbesluit 2002/584/JBZ (1), artikel 19, eerste lid, tweede alinea, Verdrag betreffende de Europese Unie en/of artikel 47, tweede alinea, Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zich inderdaad ertegen dat de uitvoerende rechterlijke autoriteit een EAB ten uitvoer legt dat is uitgevaardigd door een gerecht, terwijl dat gerecht niet voldoet en ten tijde van de uitvaardiging van het EAB al niet meer voldeed aan de eisen van een effectieve rechterlijke bescherming/daadwerkelijke rechtsbescherming omdat de wetgeving in de uitvaardigende lidstaat de onafhankelijkheid van dat gerecht niet waarborgt en ten tijde van de uitvaardiging van het EAB al niet meer waarborgde?

---

(1)  Kaderbesluit van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten — Verklaringen van sommige lidstaten bij de aanneming van het kaderbesluit (PB 2002, L 190, blz. 1).

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/20 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/20

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal de première instance francophone de Bruxelles (België) op 2 september 2020 — Belgische Staat / LO, OG, SH, MB, JD, OP, Bluetail Flight School SA (BFS)

(Zaak C-413/20)

(2020/C 378/25)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Tribunal de première instance francophone de Bruxelles

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Belgische Staat

Verwerende partijen: LO, OG, SH, MB, JD, OP, Bluetail Flight School SA (BFS)

Prejudiciële vragen

| 1) | Staat punt 9 van aanhangsel 3 van subdeel A van bijlage I bij verordening (EU) nr. 1178/2011 van de Commissie van 3 november 2011 tot vaststelling van technische eisen en administratieve procedures met betrekking tot de bemanning van burgerluchtvaartuigen, overeenkomstig verordening (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad (1) toe dat voor de berekening van de in punt 9, onder e), bedoelde 115 uur instrumenttijd rekening wordt gehouden met de opleidingsuren in een FNPT II-vliegsimulator (simulatortijd) boven de 15 uur MCC als bedoeld in punt 9, onder e), 2), en boven het maximum van 40 uur instrumentinstructie in FNPT II als bedoeld in punt 9, onder e), 3), ii), dat wil zeggen meer dan 55 uur simulatortijd? |
| --- | --- |

1)

Staat punt 9 van aanhangsel 3 van subdeel A van bijlage I bij verordening (EU) nr. 1178/2011 van de Commissie van 3 november 2011 tot vaststelling van technische eisen en administratieve procedures met betrekking tot de bemanning van burgerluchtvaartuigen, overeenkomstig verordening (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad (1) toe dat voor de berekening van de in punt 9, onder e), bedoelde 115 uur instrumenttijd rekening wordt gehouden met de opleidingsuren in een FNPT II-vliegsimulator (simulatortijd) boven de 15 uur MCC als bedoeld in punt 9, onder e), 2), en boven het maximum van 40 uur instrumentinstructie in FNPT II als bedoeld in punt 9, onder e), 3), ii), dat wil zeggen meer dan 55 uur simulatortijd?

| 2) | Maakt het voor het antwoord op de eerste vraag verschil of de uren die boven de genoemde 15 en 40 uur worden verricht, bestaan uit uren MCC dan wel uit een andere soort simulatoropleiding? |
| --- | --- |

2)

Maakt het voor het antwoord op de eerste vraag verschil of de uren die boven de genoemde 15 en 40 uur worden verricht, bestaan uit uren MCC dan wel uit een andere soort simulatoropleiding?

| 3) | Indien de twee bovenstaande vragen ontkennend worden beantwoord, staat punt 10 van aanhangsel 3 van subdeel A van bijlage I bij die verordening dan toe dat het bewijs van bevoegdheid CPL (A) wordt afgegeven nadat de kandidaten hun opleiding hebben aangevuld met een voldoende aantal uren in een luchtvaartuig, zonder dat de vaardigheidstest (skill test) met betrekking tot instrumentvliegen opnieuw wordt afgelegd? |
| --- | --- |

3)

Indien de twee bovenstaande vragen ontkennend worden beantwoord, staat punt 10 van aanhangsel 3 van subdeel A van bijlage I bij die verordening dan toe dat het bewijs van bevoegdheid CPL (A) wordt afgegeven nadat de kandidaten hun opleiding hebben aangevuld met een voldoende aantal uren in een luchtvaartuig, zonder dat de vaardigheidstest (skill test) met betrekking tot instrumentvliegen opnieuw wordt afgelegd?

| 4) | Indien de drie bovenstaande vragen ontkennend worden beantwoord, vereist het algemene rechtszekerheidsbeginsel dan dat de uitlegging die het Hof van Justitie aan de betrokken rechtsregel geeft in de tijd wordt beperkt, bijvoorbeeld door die regel alleen toe te passen op kandidaten voor het behalen van een bewijs van bevoegdheid CPL (A), of op kandidaten die na de datum van het arrest van het Hof van Justitie met hun opleiding voor het behalen van een dergelijk bewijs van bevoegdheid zijn begonnen? |
| --- | --- |

4)

Indien de drie bovenstaande vragen ontkennend worden beantwoord, vereist het algemene rechtszekerheidsbeginsel dan dat de uitlegging die het Hof van Justitie aan de betrokken rechtsregel geeft in de tijd wordt beperkt, bijvoorbeeld door die regel alleen toe te passen op kandidaten voor het behalen van een bewijs van bevoegdheid CPL (A), of op kandidaten die na de datum van het arrest van het Hof van Justitie met hun opleiding voor het behalen van een dergelijk bewijs van bevoegdheid zijn begonnen?

---

(1)  PB 2011, L 311, blz. 1.

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/21 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/21

---

Hogere voorziening ingesteld op 18 september 2020 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 8 juli 2020 in zaak T-110/17, Jiangsu Seraphim Solar System/Commissie

(Zaak C-439/20 P)

(2020/C 378/26)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Maxian Rusche, G. Luengo, gemachtigden)

Andere partijen in de procedure: Jiangsu Seraphim Solar System Co. Ltd, Raad van de Europese Unie

Conclusies

| — | het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 8 juli 2020 in zaak T-110/17, Jiangsu Seraphim Solar System Co. Ltd/Commissie, vernietigen; |
| --- | --- |

—

het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 8 juli 2020 in zaak T-110/17, Jiangsu Seraphim Solar System Co. Ltd/Commissie, vernietigen;

| — | het in eerste aanleg ingestelde beroep niet-ontvankelijk verklaren; |
| --- | --- |

—

het in eerste aanleg ingestelde beroep niet-ontvankelijk verklaren;

| — | subsidiair het in eerste aanleg ingestelde beroep ongegrond verklaren, en, in ieder geval; |
| --- | --- |

—

subsidiair het in eerste aanleg ingestelde beroep ongegrond verklaren, en, in ieder geval;

| — | verzoekster in eerste aanleg verwijzen in de kosten van de hogere voorziening en van de procedure in eerste aanleg. |
| --- | --- |

—

verzoekster in eerste aanleg verwijzen in de kosten van de hogere voorziening en van de procedure in eerste aanleg.

Middelen en voornaamste argumenten

Rekwirante voert vier middelen aan.

Ten eerste heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting betreffende de ontvankelijkheid en gegrondheid van het in eerste aanleg ingestelde beroep.

Ten tweede heeft het Gerecht op verschillende punten blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de rechten “met terugwerkende kracht” zijn geheven.

Ten derde heeft het Gerecht een onjuiste uitlegging gegeven aan artikel 8, leden 1, 9 en 10, en artikel 10, lid 5, van verordening (EG) nr. 1225/2009 (1) en artikel 13, leden 1, 9, en 10, en artikel 16, lid 5, van verordening (EG) nr. 597/2009 (2) door te oordelen dat het niet mogelijk was om rechten te heffen op invoer waarbij de verbintenis is geschonden.

Ten vierde heeft het Gerecht een onjuiste uitlegging gegeven aan artikel 14, lid 1, van verordening (EG) nr. 1225/2009 en artikel 24, lid 1, van verordening (EG) nr. 597/2009 door te oordelen dat er voor de Raad geen rechtsgrondslag bestond op basis waarvan de rechten moesten worden geheven indien de Commissie een verbintenisfactuur ongeldig verklaart.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB 2009, L 343, blz. 51).

(2)  Verordening (EG) nr. 597/2009 van de Raad van 11 juni 2009 betreffende bescherming tegen invoer met subsidiëring uit landen die geen lid van de Europese Gemeenschap zijn (PB 2009, L 188, blz. 93).

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/22 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/22

---

Hogere voorziening ingesteld op 21 september 2020 door de Raad van de Europese Unie tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 8 juli 2020 in zaak T-110/17, Jiangsu Seraphim Solar System/Commissie

(Zaak C-441/20 P)

(2020/C 378/27)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirant: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: H. Marcos Fraile, gemachtigde, N. Tuominen, avocat)

Andere partijen in de procedure: Jiangsu Seraphim Solar System Co. Ltd, Europese Commissie

Conclusies

| — | de bestreden beslissing vernietigen; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing vernietigen;

| — | het in eerste aanleg ingestelde beroep tot nietigverklaring van de litigieuze verordening afwijzen, en |
| --- | --- |

—

het in eerste aanleg ingestelde beroep tot nietigverklaring van de litigieuze verordening afwijzen, en

| — | verzoekster in eerste aanleg (hierna: “verzoekster”) verwijzen in de kosten die de Raad in eerste aanleg en in hogere voorziening heeft gemaakt. |
| --- | --- |

—

verzoekster in eerste aanleg (hierna: “verzoekster”) verwijzen in de kosten die de Raad in eerste aanleg en in hogere voorziening heeft gemaakt.

Subsidiair:

| — | de zaak terugverwijzen naar het Gerecht voor een nieuwe uitspraak; |
| --- | --- |

—

de zaak terugverwijzen naar het Gerecht voor een nieuwe uitspraak;

| — | de beslissing omtrent de kosten van de procedure in eerste aanleg en in hogere voorziening aanhouden. |
| --- | --- |

—

de beslissing omtrent de kosten van de procedure in eerste aanleg en in hogere voorziening aanhouden.

Middelen en voornaamste argumenten

Ten eerste heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door het beroep ontvankelijk te verklaren.

Verzoekster moet aantonen dat zij krachtens artikel 263 VWEU procesbevoegdheid heeft, in het bijzonder dat zij rechtstreeks wordt geraakt, en dat zij procesbelang heeft met betrekking tot artikel 2 van de litigieuze verordening. (1) De als rechtsgevolg van de ongeldigverklaring van de facturen aan de nationale douaneautoriteiten verschuldigde antidumpingrechten zijn niet verschuldigd door verzoekster, maar door een andere onderneming, namelijk Seraphim Solar System GmbH. Derhalve is de Raad van opvatting dat verzoekster niet heeft aangetoond dat zij rechtstreeks werd geraakt, noch dat zij procesbelang had, en dat het Gerecht ten onrechte heeft geoordeeld dat dit wel het geval was.

Voorts is de mogelijkheid voor verzoekster om krachtens artikel 277 VWEU een exceptie van onwettigheid aan te voeren, verjaard op grond van de rechtspraak die het Hof van Justitie van de Europese Unie (hierna: “Hof”) heeft ontwikkeld in de arresten TWD Textilwerke Deggendorf en Nachi Europe.

Ten slotte is de ontvankelijkheid van beroepen tegen uitvoeringsverordening nr. 1238/2013 (2) en uitvoeringsverordening nr. 1239/2013 (3) zeer duidelijk gebaseerd op de rechtspraak die is ontwikkeld in het arrest Solarworld, waarin is geoordeeld dat artikel 3 van uitvoeringsverordening nr. 1238/2013 en artikel 2 van uitvoeringsverordening nr. 1239/2013 niet kunnen worden gescheiden van de rest van die verordeningen.

Ten tweede heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting er ten onrechte van uit te gaan dat de artikelen 8 en 13 van de basisverordeningen de mogelijkheid om rechten te heffen op invoer waarbij een verbintenis is geschonden uitputtend regelen, en dat elke andere benadering neerkomt op het “met terugwerkende kracht” heffen van rechten.

Het oordeel van het Gerecht is gebaseerd op een onjuiste opvatting van de basisverordeningen. Artikel 10, lid 5 en artikel 16, lid 5, van de basisverordeningen regelen op algemene wijze de gevolgen van de vaststelling dat een verbintenis is geschonden. Dit komt neer op “terugwerkende kracht in de zin van de basisverordeningen”, dat wil zeggen op het heffen van definitieve antidumping- en compenserende rechten binnen 90 dagen vanaf de inwerkingtreding van voorlopige maatregelen op de overeenkomstig artikel 14, lid 5, en artikel 24, lid 5, van de basisverordeningen geregistreerde invoer.

De onderhavige situatie, die betrekking heeft op de schending van een verbintenis en de gevolgen daarvan, is kennelijk van een andere aard. De enige beperking die artikel 10, lid 5 en artikel 16, lid 5 van de basisverordeningen stellen, is dat een dergelijke heffing met terugwerkende kracht niet wordt toegepast ten aanzien van producten die in de retroactieve periode van negentig dagen vóór de schending of de intrekking van de verbintenis in het vrije verkeer zijn gebracht.

Bovendien kan er geen sprake zijn van terugwerkende kracht wanneer de rechten vanaf het begin worden geheven en alleen is voorzien in een uitzondering op die heffing. Door een verbintenis aan te gaan vermijdt de producent-exporteur immers de toepassing van de betrokken rechten, mits aan de daartoe gestelde voorwaarden wordt voldaan. Wanneer de aangever ervoor heeft gekozen om de goederen in het vrije verkeer te brengen zonder dat daarop antidumpingrechten worden geheven, en een of meerdere voorwaarden van die verbintenis zijn geschonden, ontstaat er evenwel een douaneschuld.

Ten derde heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat artikel 14, lid 1, en artikel 24, lid 1, van de basisverordeningen de Raad niet de bevoegdheid verleenden om een systeem op te zetten voor het toezicht op de naleving van verbintenissen waarbij facturen ongeldig konden worden verklaard.

Artikel 14, lid 1, en artikel 24, lid 1, van de basisverordeningen bieden de Raad een zeer brede bevoegdheid bij de vaststelling van een verordening tot instelling van rechten, zoals het Hof heeft gepreciseerd in het arrest Deichmann. Derhalve heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de Raad niet bevoegd was om een systeem op te zetten voor het toezicht op de naleving van verbintenissen waarbij facturen ongeldig konden worden verklaard.

Het standpunt van het Gerecht is in tegenspraak met de bedoeling van de wetgever. Het Unierecht bevat geen rechtvaardiging voor een zodanig verstrekkende bescherming van een marktdeelnemer die verplichtingen schendt waarmee hij vrijwillig heeft ingestemd en die, zoals in casu, niet eens betwist dat dergelijke schendingen hebben plaatsgevonden. Dit standpunt is ook strikter dan wat wordt vereist op grond van het recht van de Wereldhandelsorganisatie (WTO), waardoor de EU wordt benadeeld ten opzichte van de handelspartners van de andere leden van de WTO.

Voorts maakt het bestreden besluit verbintenissen onevenredig riskant voor de Commissie. Het aangaan van verbintenissen brengt voor de EU zowel een risico als moeilijkheden bij het toezicht op de verbintenis met zich mee. De primaire verplichting voor de partij die de verbintenis aangaat is namelijk om mee te werken met de Commissie en zodoende het vlotte verloop van het toezicht op de correcte naleving van de verbintenis te waarborgen. Zonder deze waarborg zou de Commissie al het risico op zich nemen, terwijl eenieder die een verbintenis schendt de gedurende die schending ontstane voordelen zou mogen behouden. Deze uitlegging zou tevens afbreuk doen aan het doel van een doeltreffende bescherming van de EU-industrie tegen schade door dumping/subsidiëring, welke schade (anders) middels de verbintenis zou worden hersteld.

---

(1)  Uitvoeringsverordening (EU) 2016/2146 van de Commissie van 7 december 2016 tot intrekking van de aanvaarding van de verbintenis voor twee producenten-exporteurs op grond van uitvoeringsbesluit 2013/707/EU tot bevestiging van de aanvaarding van een verbintenis die is aangeboden in het kader van de antidumping- en de antisubsidieprocedure betreffende de invoer van fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen) van oorsprong uit of verzonden uit de Volksrepubliek China voor de periode waarin de definitieve maatregelen worden toegepast (PB 2016, L 333, blz. 4).

(2)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1238/2013 van de Raad van 2 december 2013 tot instelling van definitieve antidumpingrechten op fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen), van oorsprong uit of verzonden uit de Volksrepubliek China (PB 2013, L 325, blz. 1).

(3)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1239/2013 van de Raad van 2 december 2013 tot instelling van een definitief compenserend recht op de invoer van fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen), van oorsprong uit of verzonden uit de Volksrepubliek China (PB 2013, L 325, blz. 66).

---

Gerecht

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/25 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/25

---

Arrest van het Gerecht van 9 september 2020 — Italië / Commissie

(Zaak T-437/16) (1)

(“Regeling van het taalgebruik - Aankondiging van een algemeen vergelijkend onderzoek voor de aanwerving van administrateurs op het vakgebied audit - Talenkennis - Beperking van de keuze van de tweede taal van het vergelijkend onderzoek tot het Duits, het Engels en het Frans - Voor de communicatie gebruikte taal - Verordening nr. 1 - Artikel 1 quinquies, lid 1, artikel 27 en artikel 28, onder f), van het Statuut - Discriminatie op grond van taal - Rechtvaardiging - Dienstbelang - Evenredigheid”)

(2020/C 378/28)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, gemachtigde; bijgestaan door P. Gentili, avvocato dello Stato)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Gattinara en D. Milanowska, gemachtigden)

Interveniënt aan de zijde van verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: L. Aguilera Ruiz, gemachtigde)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkend tot nietigverklaring van de aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/322/16 voor de vorming van reservelijsten van administrateurs op het vakgebied audit (AD 5/AD 7) (PB 2016, C 171 A, blz. 1)

Dictum

| 1) | De aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/322/16 voor de vorming van reservelijsten van administrateurs op het vakgebied audit (AD 5/AD 7) wordt nietig verklaard. |
| --- | --- |

1)

De aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/322/16 voor de vorming van reservelijsten van administrateurs op het vakgebied audit (AD 5/AD 7) wordt nietig verklaard.

| 2) | De Europese Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Italiaanse Republiek. |
| --- | --- |

2)

De Europese Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Italiaanse Republiek.

| 3) | Het Koninkrijk Spanje draagt zijn eigen kosten. |
| --- | --- |

3)

Het Koninkrijk Spanje draagt zijn eigen kosten.

---

(1)  PB C 371 van 10.10.2016.

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/25 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/25

---

Arrest van het Gerecht van 9 september 2020 — Slovenië/Commissie

(Zaak T-626/17) (1)

(“Landbouw - Verordening (EU) nr. 1308/2013 - Oorsprongsbenamingen in de wijnbouwsector - Etikettering van wijn - Vermelding van de naam van een wijndruivenras die geheel of gedeeltelijk bestaat uit een beschermde oorsprongsbenaming - Verbod - Afwijking - Gedelegeerde verordening (EU) 2017/1353 - Opname van de naam van het wijndruivenras ‚teran’ in de lijst van bijlage XV, deel A, bij verordening (EG) nr. 607/2009 - Terugwerkende kracht tot op de datum van toetreding van de Republiek Kroatië tot de Unie - Sloveense beschermde oorsprongsbenaming ‚Teran’ - Rechtszekerheid - Gewettigd vertrouwen - Evenredigheid - Eigendomsrecht - Akte betreffende de voorwaarden voor de toetreding van Kroatië tot de Unie - Interinstitutioneel Akkoord over beter wetgeven - Institutioneel evenwicht”)

(2020/C 378/29)

Procestaal: Sloveens

Partijen

Verzoekende partij: Republiek Slovenië (vertegenwoordigers: V. Klemenc en T. Mihelič Žitko, gemachtigden, bijgestaan door R. Knaak, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Eggers, I. Galindo Martín en B. Rous Demiri, gemachtigden)

Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Republiek Kroatië (vertegenwoordigers: G. Vidović Mesarek, gemachtigde, bijgestaan door I. Ćuk, advocaat)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van gedelegeerde verordening (EU) 2017/1353 van de Commissie van 19 mei 2017 tot wijziging van verordening (EG) nr. 607/2009 wat betreft de wijndruivenrassen en synoniemen daarvan die op het etiket van wijn mogen voorkomen (PB 2017, L 190, blz. 5)

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | De Republiek Slovenië zal naast haar eigen kosten ook die van de Europese Commissie dragen. |
| --- | --- |

2)

De Republiek Slovenië zal naast haar eigen kosten ook die van de Europese Commissie dragen.

| 3) | De Republiek Kroatië draagt haar eigen kosten. |
| --- | --- |

3)

De Republiek Kroatië draagt haar eigen kosten.

---

(1)  PB C 392 van 20.11.2017.

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/26 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/26

---

Arrest van het Gerecht van 9 september 2020 — Kerkosand/Commissie

(Zaak T-745/17) (1)

(“Staatssteun - Steun voor een investeringsproject in het westen van Slowakije - Regionale investeringssteun - Afwijzing van een klacht - Besluit om geen bezwaar te maken - Voorwaarden voor vrijstelling - Artikel 14 van verordening (EU) nr. 651/2014 - Omvang van de toezichtsbevoegdheid van de Commissie - Richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen 2014-2020 - Begrip ‚kmo’ - Artikel 3, leden 2 en 3, van bijlage I bij verordening nr. 651/2014 - Gegevens voor de berekening van het aantal personeelsleden en van de financiële bedragen en referentieperiode - Artikel 4 van bijlage I bij verordening nr. 651/2014 - Twijfel over de verenigbaarheid van de steun met de interne markt - Artikel 4, lid 4, van verordening (EU) 2015/1589 - Ernstige moeilijkheden”)

(2020/C 378/30)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Kerkosand spol. s. r. o. (Šajdíkove Humence, Slowakije) (vertegenwoordigers: A. Rosenfeld en C. Holtmann, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Blanck en A. Bouchagiar, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit C(2017) 5050 final van de Commissie van 20 juli 2017 betreffende investeringssteun aan de Slowaakse producent van kiezelzand NAJPI a.s. [SA.38121 (2016/FC) — Slowakije] (PB 2017, C 336, blz. 1)

Dictum

| 1) | Besluit C(2017) 5050 final van de Commissie van 20 juli 2017 betreffende investeringssteun aan de Slowaakse producent van kiezelzand NAJPI a.s. [SA.38121 (2016/FC) — Slowakije] wordt nietig verklaard. |
| --- | --- |

1)

Besluit C(2017) 5050 final van de Commissie van 20 juli 2017 betreffende investeringssteun aan de Slowaakse producent van kiezelzand NAJPI a.s. [SA.38121 (2016/FC) — Slowakije] wordt nietig verklaard.

| 2) | De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 42 van 5.2.2018.

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/27 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/27

---

Arrest van het Gerecht van 9 september 2020 — Société générale / ECB

(Zaak T-143/18) (1)

(“Economisch en monetair beleid - Prudentieel toezicht op kredietinstellingen - Bijdrage aan het depositogarantiestelsel of het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds door middel van onherroepelijke betalingstoezeggingen - Bevoegdheden van de ECB - Specifieke toezichtbevoegdheden van de ECB - Artikel 4, lid 1, onder f), en artikel 16, lid 1, onder c), en lid 2, onder d), van verordening (EU) nr. 1024/2013 - Maatregel waarbij wordt opgelegd dat het totale bedrag van de uitstaande onherroepelijke betalingstoezeggingen in mindering wordt gebracht op het tier 1-kernkapitaal - Geen individuele toetsing”)

(2020/C 378/31)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Société générale (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: A. Gosset-Grainville, M. Trabucchi en M. Dalon, advocaten)

Verwerende partij: Europese Centrale bank (ECB) (vertegenwoordigers: E. Koupepidou, R. Bax en F. Bonnard, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende tot gedeeltelijke nietigverklaring van besluit ECB/SSM/2017-O2RNE8IBXP4R0TD8PU41/174 van de ECB van 19 december 2017, en van besluit ECB-SSM-2019-FRSOG-10 van de ECB van 14 februari 2019.

Dictum

| 1) | Punt 5 van besluit ECB/SSM/2017-O2RNE8IBXP4R0TD8PU41/174 van de Europese Centrale Bank (ECB) van 19 december 2017 en artikel 3 van bijlage A erbij, alsook punt 5 van besluit ECB-SSM-2019-FRSOG-10 van de ECB van 14 februari 2019 en artikel 3 van de bijlage daarbij worden nietig verklaard wat Société générale betreft. |
| --- | --- |

1)

Punt 5 van besluit ECB/SSM/2017-O2RNE8IBXP4R0TD8PU41/174 van de Europese Centrale Bank (ECB) van 19 december 2017 en artikel 3 van bijlage A erbij, alsook punt 5 van besluit ECB-SSM-2019-FRSOG-10 van de ECB van 14 februari 2019 en artikel 3 van de bijlage daarbij worden nietig verklaard wat Société générale betreft.

| 2) | De ECB wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

De ECB wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 161 van 7.5.2018.

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/27 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/27

---

Arrest van het Gerecht van 9 september 2020 — BNP Paribas / ECB

(Zaken T-150/18 en T-345/18) (1)

(“Economisch en monetair beleid - Prudentieel toezicht op kredietinstellingen - Bijdrage aan het depositogarantiestelsel of het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds door middel van onherroepelijke betalingstoezeggingen - Aan de ECB opgedragen taken - Specifieke toezichtbevoegdheden van de ECB - Artikel 4, lid 1, onder f), en artikel 16, lid 1, onder c), en lid 2, onder d), van verordening (EU) nr. 1024/2013 - Maatregel waarbij wordt opgelegd dat het totale bedrag van de uitstaande onherroepelijke betalingstoezeggingen in mindering wordt gebracht op het tier 1-kernkapitaal - Geen individuele toetsing”)

(2020/C 378/32)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: BNP Paribas (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: A. Gosset-Grainville, M. Trabucchi en M. Dalon, advocaten)

Verwerende partij: Europese Centrale Bank (ECB) (vertegenwoordigers: E. Koupepidou, R. Bax en F. Bonnard, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot gedeeltelijke nietigverklaring van besluit ECB/SSM/2017-R0MUWSFPU8MPRO8K5P83/248 van de ECB van 19 december 2017, besluit ECB-SSM-2018-FRBNP-17 van de ECB van 26 april 2018 en besluit ECB-SSM-2019-FRBNP-12 van de ECB van 14 februari 2019

Dictum

| 1) | De zaken T-150/18 en T-345/18 worden gevoegd voor het onderhavige arrest. |
| --- | --- |

1)

De zaken T-150/18 en T-345/18 worden gevoegd voor het onderhavige arrest.

| 2) | De punten 9.1 tot en met 9.3 van besluit ECB/SSM/2017-R0MUWSFPU8MPRO8K5P83/248 van de Europese Centrale Bank (ECB) van 19 december 2017, de punten 9.1 tot en met 9.3 van besluit ECB-SSM-2018-FRBNP-17 van de ECB van 26 april 2018 en de punten 8.1 tot en met 8.4 van besluit ECB-SSM-2019-FRBNP-12 van de ECB van 14 februari 2019 worden nietig verklaard. |
| --- | --- |

2)

De punten 9.1 tot en met 9.3 van besluit ECB/SSM/2017-R0MUWSFPU8MPRO8K5P83/248 van de Europese Centrale Bank (ECB) van 19 december 2017, de punten 9.1 tot en met 9.3 van besluit ECB-SSM-2018-FRBNP-17 van de ECB van 26 april 2018 en de punten 8.1 tot en met 8.4 van besluit ECB-SSM-2019-FRBNP-12 van de ECB van 14 februari 2019 worden nietig verklaard.

| 3) | De ECB wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

3)

De ECB wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 161 van 7.5.2018.

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/28 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/28

---

Arrest van het Gerecht van 9 september 2020 — Griekenland / Commissie

(Zaak T-46/19) (1)

(“ELGF en Elfpo - Van financiering uitgesloten uitgaven - Oppervlaktesteunregeling - Begrip, blijvend grasland’ - Artikel 4, lid 1, onder h), van verordening (EU) nr. 1307/2013 - Geïntegreerd beheers- en controlesysteem - Essentiële controles - Verordening nr. 1306/2013 - Motiveringsplicht”)

(2020/C 378/33)

Procestaal: Grieks

Partijen

Verzoekende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: G. Kanellopoulos, E. Leftheriotou en A. Vasilopoulou, gemachtigden)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Konstantinidis, J. Aquilina en A. Sauka, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot gedeeltelijke nietigverklaring van uitvoeringsbesluit (EU) 2018/1841 van de Commissie van 16 november 2018 tot onttrekking aan financiering door de Europese Unie van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) en het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) (PB 2018, L 298, blz. 34), voor zover het betrekking heeft op de uitgaven die de Helleense Republiek heeft verricht

Dictum

| 1) | Uitvoeringsbesluit (EU) 2018/1841 van de Commissie van 16 november 2018 tot onttrekking aan financiering door de Europese Unie van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) en het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) wordt nietig verklaard voor zover daarbij aan de Helleense Republiek een forfaitaire correctie wordt opgelegd van 2 % op de ontkoppelde rechtstreekse steun, ten bedrage van 12 342 563,07 EUR voor het begrotingsjaar 2016 en 12 060 282,13 EUR voor het begrotingsjaar 2017. |
| --- | --- |

1)

Uitvoeringsbesluit (EU) 2018/1841 van de Commissie van 16 november 2018 tot onttrekking aan financiering door de Europese Unie van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) en het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) wordt nietig verklaard voor zover daarbij aan de Helleense Republiek een forfaitaire correctie wordt opgelegd van 2 % op de ontkoppelde rechtstreekse steun, ten bedrage van 12 342 563,07 EUR voor het begrotingsjaar 2016 en 12 060 282,13 EUR voor het begrotingsjaar 2017.

| 2) | Het beroep wordt verworpen voor het overige. |
| --- | --- |

2)

Het beroep wordt verworpen voor het overige.

| 3) | De Europese Commissie en de Helleense Republiek dragen hun eigen kosten. |
| --- | --- |

3)

De Europese Commissie en de Helleense Republiek dragen hun eigen kosten.

---

(1)  PB C 93 van 11.3.2019.

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/29 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/29

---

Arrest van het Gerecht van 9 september 2020 — Casual Dreams/EUIPO — López Fernández (Dayaday)

(Zaak T-50/19) (1)

(“Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk Dayaday - Oudere nationale beeldmerken DAYADAY en dayaday - Relatieve weigeringsgronden - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 8, lid 5, van verordening 2017/1001) - Bekendheid - Ongerechtvaardigd voordeel uit het onderscheidend vermogen of de reputatie van het oudere merk”)

(2020/C 378/34)

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Casual Dreams, SLU (Manresa, Spanje) (vertegenwoordiger: A. B. Padial Martínez, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: H. O’Neill, gemachtigde)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Miguel Ángel López Fernández (Fuensalida, Spanje)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 16 november 2018 (zaak R 2097/2018-5) inzake een oppositieprocedure tussen Casual Dreams en Miguel Ángel López Fernández

Dictum

| 1) | De beslissing van de vijfde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 16 november 2018 (zaak R 2097/2018-5) wordt vernietigd voor zover zij betrekking heeft op de volgende waren:






  — | “polariserende brillen”, “sneeuwbrillen”, “brillen voor fietsers”, “sportbrillen”, “zwembrillen” van klasse 9; |
| --- | --- | --- |

1)

De beslissing van de vijfde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 16 november 2018 (zaak R 2097/2018-5) wordt vernietigd voor zover zij betrekking heeft op de volgende waren:

—

“polariserende brillen”, “sneeuwbrillen”, “brillen voor fietsers”, “sportbrillen”, “zwembrillen” van klasse 9;

| — | “waslapjes”, “goederen van textiel en vervangingsmiddelen daarvoor”, “weefsels”, “weefsels, voor zover niet begrepen in andere klassen” van klasse 24. |
| --- | --- |

—

“waslapjes”, “goederen van textiel en vervangingsmiddelen daarvoor”, “weefsels”, “weefsels, voor zover niet begrepen in andere klassen” van klasse 24.

| 2) | Het beroep wordt verworpen voor het overige. |
| --- | --- |

2)

Het beroep wordt verworpen voor het overige.

| 3) | Elke partij zal haar eigen kosten dragen. |
| --- | --- |

3)

Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

---

(1)  PB C 103 van 18.3.2019.

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/30 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/30

---

Arrest van het Gerecht van 9 september 2020 — Kludi/EUIPO — Adlon Brand (ADLON)

(Zaak T-144/19) (1)

(“Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk ADLON - Ouder Uniewoordmerk ADLON - Bewijs van de bekendheid van het oudere merk - Regel 19 van verordening (EG) nr. 2868/95 [thans artikel 7 van gedelegeerde verordening (EU) 2018/625] - Toepassing van de wet in de tijd - Te late overlegging van documenten - Beoordelingsbevoegdheid van de kamer van beroep - Artikel 95, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 - Relatieve weigeringsgrond - Afbreuk aan de reputatie - Artikel 8, lid 5, van verordening 2017/1001 - Ongerechtvaardigd voordeel uit het onderscheidend vermogen of de reputatie van het oudere merk”)

(2020/C 378/35)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Kludi GmbH & Co. KG (Menden, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Zafar, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Fischer en D. Walicka, gemachtigden)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Adlon Brand GmbH & Co. KG (Düren, Duitsland) (vertegenwoordigers: P. Baronikians, E. Saarmann en N. Dimmler, advocaten)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 26 november 2018 (zaak R 1500/2018-2) inzake een oppositieprocedure tussen Adlon Brand en Kludi

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Kludi GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Kludi GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 139 van 15.4.2019.

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/30 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/30

---

Arrest van het Gerecht van 9 september 2020 — Glaxo Group/EUIPO (Tint paars)

(Zaak T-187/19) (1)

(“Uniemerk - Aanvraag voor een Uniemerk bestaande in een tint paars - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening(EU) 2017/1001 - Geen onderscheidend vermogen verkregen door het gebruik - Artikel 7, lid 3, van verordening 2017/1001”)

(2020/C 378/36)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Glaxo Group Ltd (Brentford, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: S. Malynicz, QC, S. Baran, barrister, en R. Jacob, solicitor)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: S. Hanne en H. O’Neill, gemachtigden)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 15 januari 2019 (zaak R 1870/2017-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het teken bestaande in een tint paars als Uniemerk

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Glaxo Group Ltd wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Glaxo Group Ltd wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 172 van 20.5.2019.

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/31 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/31

---

Arrest van het Gerecht van 9 september 2020 — Gothe en Kunz/EUIPO — Aldi Einkauf (FAIR ZONE)

(Zaak T-589/19) (1)

(“Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk FAIR ZONE - Ouder Uniebeeldmerk FAIR - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001”)

(2020/C 378/37)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partijen: Oliver Gothe (Keulen, Duitsland) en Martin Kunz (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: K. Kruse, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: M. Fischer, gemachtigde)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Aldi Einkauf GmbH & Co. OHG (Essen, Duitsland) (vertegenwoordigers: N. Lützenrath, U. Rademacher, C. Fürsen, en M. Minkner, advocaten)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 3 juli 2019 (zaak R 2253/2018-4) inzake een oppositieprocedure tussen Aldi Einkauf, enerzijds, en Oliver Gothe en Martin Kunz, anderzijds

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Oliver Gothe en Martin Kunz worden verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Oliver Gothe en Martin Kunz worden verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 337 van 7.10.2019.

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/31 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/31

---

Arrest van het Gerecht van 9 september 2020 — Daw/EUIPO (SOS Innenfarbe)

(Zaak T-625/19) (1)

(“Uniemerk - Aanvraag voor Uniewoordmerk SOS Innenfarbe - Absolute weigeringsgronden - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening 2017/1001”)

(2020/C 378/38)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Daw SE (Ober-Ramstadt, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Haberl, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 18 juli 2019 (zaak R 277/2019-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken SOS Innenfarbe als Uniemerk

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Daw SE wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Daw SE wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 372 van 4.11.2019.

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/32 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/32

---

Arrest van het Gerecht van 9 september 2020 — Novomatic/EUIPO — Brouwerij Haacht (PRIMUS)

(Zaak T-669/19) (1)

(“Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk PRIMUS - Ouder Uniewoordmerk PRIMUS - Ouder Benelux-woordmerk PRIMUS - Relatieve weigeringsgrond - Afbreuk aan de reputatie - Artikel 8, lid 5, van verordening (EU) 2017/1001”)

(2020/C 378/39)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Novomatic AG (Gumpoldskirchen, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: W. Mosing, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: L. Rampini, gemachtigde)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Brouwerij Haacht NV (Boortmeerbeek, België) (vertegenwoordigers: G. Glas en E. Taelman, advocaten)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 19 juli 2019 (zaak R 2528/2018-5) inzake een oppositieprocedure tussen Brouwerij Haacht en Novomatic

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Novomatic AG wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Novomatic AG wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 399 van 25.11.2019.

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/33 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/33

---

Arrest van het Gerecht van 9 september 2020 — Sumol + Compal Marcas/EUIPO — Jacob (Dr. Jacob’s essentials)

(Zaak T-879/19) (1)

(“Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk Dr. Jacob’s essentials - Ouder internationaal woordmerk COMPAL ESSENCIAL - Oudere nationale en internationale beeldmerken FRUTA essencial, COMPAL essencial en Compal FRUTA essencial - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001”)

(2020/C 378/40)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Sumol + Compal Marcas, SA (Carnaxide, Portugal) (vertegenwoordiger: A. de Sampaio, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Söder en V. Ruzek, gemachtigden)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Ludwig Manfred Jacob (Heidesheim, Duitslsand) (vertegenwoordiger: W. Berlit, advocaat)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 3 oktober 2019 (zaak R 1025/2019-1) inzake een oppositieprocedure tussen Sumol + Compal Marcas en Ludwig Manfred Jacob

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Sumol + Compal Marcas, SA wordt verwezen in de kosten van het onderhavige beroep. |
| --- | --- |

2)

Sumol + Compal Marcas, SA wordt verwezen in de kosten van het onderhavige beroep.

---

(1)  PB C 61 van 24.2.2020.

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/33 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/33

---

Arrest van het Gerecht van 9 september 2020 — Klose/EUIPO (Weergave van een rechthoek met drie gekleurde delen)

(Zaak T-81/20) (1)

(“Uniemerk - Aanvraag voor Uniebeeldmerk dat een rechthoek met drie gekleurde delen weergeeft - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001”)

(2020/C 378/41)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Anne-Marie Klose (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: I. Seher, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. Söder; gemachtigde)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 12 december 2019 (zaak R 1955/2019-2) inzake een aanvraag tot inschrijving van een beeldteken dat een rechthoek met drie gekleurde delen weergeeft als Uniemerk

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Anne-Marie Klose wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Anne-Marie Klose wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 114 van 6.4.2020.

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/34 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/34

---

Arrest van het Gerecht van 2 september 2020 — IR / Commissie

(Zaak T-131/20) (1)

(“Openbare dienst - Ambtenaren - Rechten en plichten van de ambtenaar - Detachering in het belang van de dienst - Artikel 37, eerste alinea, onder a), eerste streepje, van het Statuut - Artikel 38 van het Statuut - Weigering om een detachering te verlengen - Zorgplicht - Rechten van de verdediging”)

(2020/C 378/42)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: IR (vertegenwoordigers: S. Pappas en A. Pappas, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Bohr en I. Melo Sampaio, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 270 VWEU tot nietigverklaring van, ten eerste, het besluit van de Commissie van 2 juli 2019 tot afwijzing van het verzoek van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (Cedefop) om verzoekers detachering bij dat Centrum voor nog een jaar te verlengen en, ten tweede, van het besluit van 23 januari 2020 tot afwijzing van verzoekers klacht tegen het besluit van 2 juli 2019.

Dictum

| 1) | Het besluit van de Europese Commissie van 2 juli 2019 tot afwijzing van het verzoek van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (Cedefop) om verzoekers detachering bij dat Centrum voor nog een jaar te verlengen wordt nietig verklaard. |
| --- | --- |

1)

Het besluit van de Europese Commissie van 2 juli 2019 tot afwijzing van het verzoek van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (Cedefop) om verzoekers detachering bij dat Centrum voor nog een jaar te verlengen wordt nietig verklaard.

| 2) | De Commissie wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

De Commissie wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 161 van 11.5.2020.

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/34 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/34

---

Beschikking van het Gerecht van 10 september 2020 — ADESO/Commissie

(Zaak T-529/19) (1)

(“Beroep tot nietigverklaring - Subsidieovereenkomsten inzake de projecten ‚Your Environment is Your Life’ en ‚Social Safety Net for Poor and Vulnerable Households in Northern Regions of Somalia/Somaliland Phase II’ - Niet in aanmerking komende kosten - Debetnota’s - Bevestigingsbrief - Aanvechtbare handeling - Contractuele aard van het geschil - Niet voor beroep vatbare handeling - Handeling die is verricht in een louter contractueel kader en daarmee onlosmakelijk verbonden is - Niet-ontvankelijkheid”)

(2020/C 378/43)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: African Development Solutions (ADESO) (Nairobi, Kenia) (vertegenwoordiger: R. Martens, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Estrada de Solà, M. Ilkova en A. Katsimerou, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van een besluit van de Commissie dat zou zijn vervat in een brief van 10 mei 2019 betreffende de terugvordering van bepaalde bedragen die zijn uitgekeerd in het kader van subsidieovereenkomsten inzake de projecten “Your Environment is Your Life” (EOF/2013/313-770) en “Social Safety Net for Poor and Vulnerable Households in Northern Regions of Somalia/Somaliland Phase II” (EOF/2013/316-291).

Dictum

| 1) | Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

| 2) | African Development Solutions (ADESO) wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

African Development Solutions (ADESO) wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 357 van 21.10.2019.

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/35 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/35

---

Beschikking van het Gerecht van 9 september 2020 — IMG/Commissie

(Zaak T-645/19) (1)

(“Beroep tot nietigverklaring - Ontwikkelingssamenwerking - Uitvoering van de begroting van de Unie in indirect beheer - Uitvoering van een arrest van het Hof - Brief van de Commissie waarin wordt verzocht om bepaalde documenten over te leggen - Niet voor beroep vatbare handeling - Voorbereidende handeling - Niet-ontvankelijkheid - Beroep tot schadevergoeding - Nauw verband met de vordering tot nietigverklaring - Aanhangigheid - Niet-ontvankelijkheid - Niet-inachtneming van de vormvoorschriften - Artikel 76, onder d), van het Reglement voor de procesvoering - Kennelijke niet-ontvankelijkheid”)

(2020/C 378/44)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: International Management Group (IMG) (Brussel, België) (vertegenwoordigers: L. Levi en J.-Y. de Cara, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Baquero Cruz en J. Norris, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van de brief van de Commissie van 18 juli 2019 waarbij zij, in het kader van de uitvoering van het arrest van 31 januari 2019, International Management Group/Commissie (C-183/17 P en C-184/17 P, EU:C:2019:78), verzoekster heeft verzocht bepaalde documenten over te leggen, en verzoek krachtens artikel 268 VWEU tot vergoeding van de schade die verzoekster stelt te hebben geleden als gevolg van die brief en van de besluiten van de Commissie die bij voornoemd arrest nietig zijn verklaard.

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | International Management Group (IMG) wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

International Management Group (IMG) wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 399 van 25.11.2019.

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/36 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/36

---

Beschikking van het Gerecht van 25 augustus 2020 — Frank Recruitment Group Services/EUIPO — Pearson (PEARSON FRANK)

(Zaak T-735/19) (1)

(“Uniemerk - Oppositieprocedure - Intrekking van de inschrijvingsaanvraag - Afdoening zonder beslissing”)

(2020/C 378/45)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Frank Recruitment Group Services Ltd (Newcastle upon Tyne, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: J. Dennis, solicitor)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: D. Gája, gemachtigde)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Pearson Plc (Londen, Verenigd Koninkrijk)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 26 augustus 2019 (zaak R 1884/2018-4) inzake een oppositieprocedure tussen Pearson Plc en Frank Recruitment Group Services Ltd

Dictum

| 1) | Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist. |
| --- | --- |

1)

Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

| 2) | Frank Recruitment Group Services Ltd en het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) worden verwezen in hun eigen kosten. |
| --- | --- |

2)

Frank Recruitment Group Services Ltd en het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) worden verwezen in hun eigen kosten.

---

(1)  PB C 432 van 23.12.2019.

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/36 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/36

---

Beroep ingesteld op 14 augustus 2020 — TrekStor/EUIPO — Zagg (Beschermingshoezen voor computermateriaal)

(Zaak T-512/20)

(2020/C 378/46)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: TrekStor GmbH (Lorsch, Duitsland) (vertegenwoordigers: O. Spieker, A. Schönfleisch en N. Willich, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Zagg Inc. (Salt Lake City, Utah, Verenigde Staten)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken model: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken model: Uniemodel nr. 1 253 876-0001

Bestreden beslissing: beslissing van de derde kamer van beroep van het EUIPO van 8 juni 2020 in zaak R 294/2019-3

Conclusies

| — | de bestreden beslissing vernietigen; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing vernietigen;

| — | het EUIPO gelasten het litigieuze model nietig te verklaren op grond van artikel 25, lid 1, onder f), van verordening (EG) nr. 6/2002 van de Raad. |
| --- | --- |

—

het EUIPO gelasten het litigieuze model nietig te verklaren op grond van artikel 25, lid 1, onder f), van verordening (EG) nr. 6/2002 van de Raad.

Aangevoerd middel

| — | schending van artikel 25, lid 1, onder f), van verordening (EG) nr. 6/2002 van de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 25, lid 1, onder f), van verordening (EG) nr. 6/2002 van de Raad.

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/37 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/37

---

Beroep ingesteld op 11 augustus 2020 — Carpatair/Commissie

(Zaak T-522/20)

(2020/C 378/47)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Carpatair SA (Timiş, Roemenië) (vertegenwoordigers: J. Rivas Andrés en A. Manzaneque Valverde, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | het besluit van de Commissie betreffende steunmaatregel SA.31662 — C/2011 (ex NN/2011) — Uitgevoerd door Roemenië ten gunste van Timisoara International Airport — Wizz Air nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

het besluit van de Commissie betreffende steunmaatregel SA.31662 — C/2011 (ex NN/2011) — Uitgevoerd door Roemenië ten gunste van Timisoara International Airport — Wizz Air nietig verklaren;

| — | de Europese Commissie verwijzen in de kosten van verzoekster. |
| --- | --- |

—

de Europese Commissie verwijzen in de kosten van verzoekster.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep voert verzoekster vier middelen aan.

| 1. | In het bestreden besluit is het recht kennelijk verkeerd toegepast met betrekking tot de selectiviteit van de Aeronautical Information Publication (luchtvaartgids; hierna: “AIP”) van 2010.






  — | Zoals Roemeense gerechten hebben erkend, is met de in de AIP van 2010 vermelde kortingen staatssteun verleend aan Wizz Air op Timisoara Airport. |
| --- | --- | --- |

1.

In het bestreden besluit is het recht kennelijk verkeerd toegepast met betrekking tot de selectiviteit van de Aeronautical Information Publication (luchtvaartgids; hierna: “AIP”) van 2010.

—

Zoals Roemeense gerechten hebben erkend, is met de in de AIP van 2010 vermelde kortingen staatssteun verleend aan Wizz Air op Timisoara Airport.

| 2. | De conclusie dat de afspraken tussen de beheerder van de luchthaven en Wizz Air laatstgenoemde geen ongerechtvaardigd voordeel verleenden, berust op een kennelijk onjuiste beoordeling van de feiten en een onjuiste toepassing van het recht.






  — | Ten eerste heeft de beheerder van de luchthaven niet gehandeld zoals een particuliere ondernemer in een markteconomie zou hebben gedaan. Ten tweede heeft de Commissie de afspraken ten onrechte aangemerkt als op zichzelf staande feiten en is zij voorbijgegaan aan elementen die van cruciaal belang waren voor de toetsing aan het criterium van de marktdeelnemer in een markteconomie. Ontwikkelingen die voorzienbaar waren op het moment dat de afspraken werden gemaakt, hebben ertoe geleid dat die afspraken voor de middellange en lange termijn niet winstgevend waren voor de beheerder van de luchthaven. |
| --- | --- | --- |

2.

De conclusie dat de afspraken tussen de beheerder van de luchthaven en Wizz Air laatstgenoemde geen ongerechtvaardigd voordeel verleenden, berust op een kennelijk onjuiste beoordeling van de feiten en een onjuiste toepassing van het recht.

—

Ten eerste heeft de beheerder van de luchthaven niet gehandeld zoals een particuliere ondernemer in een markteconomie zou hebben gedaan. Ten tweede heeft de Commissie de afspraken ten onrechte aangemerkt als op zichzelf staande feiten en is zij voorbijgegaan aan elementen die van cruciaal belang waren voor de toetsing aan het criterium van de marktdeelnemer in een markteconomie. Ontwikkelingen die voorzienbaar waren op het moment dat de afspraken werden gemaakt, hebben ertoe geleid dat die afspraken voor de middellange en lange termijn niet winstgevend waren voor de beheerder van de luchthaven.

| 3. | De Commissie heeft blijk gegeven van een onjuiste toepassing van het recht door met betrekking tot verzoeksters aantijging van prijsdiscriminatie op Timisoara Airport niet te voldoen aan haar zorgplicht. |
| --- | --- |

3.

De Commissie heeft blijk gegeven van een onjuiste toepassing van het recht door met betrekking tot verzoeksters aantijging van prijsdiscriminatie op Timisoara Airport niet te voldoen aan haar zorgplicht.

| 4. | Het bestreden besluit berust op een onjuiste toepassing van het recht, aangezien daarin wordt voorbijgegaan aan de aan Wizz Air verleende staatssteun in de vorm van een korting op de veiligheidsheffing. |
| --- | --- |

4.

Het bestreden besluit berust op een onjuiste toepassing van het recht, aangezien daarin wordt voorbijgegaan aan de aan Wizz Air verleende staatssteun in de vorm van een korting op de veiligheidsheffing.

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/38 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/38

---

Beroep ingesteld op 27 augustus 2020 — Jushi Egypt for Fiberglass Industry/Commissie

(Zaak T-540/20)

(2020/C 378/48)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Jushi Egypt for Fiberglass Industry SAE (Ain Sukhna, Egypte) (vertegenwoordigers: B. Servais en V. Crochet, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | uitvoeringsverordening (EU) 2020/870 van de Commissie van 24 juni 2020 tot instelling van een definitief compenserend recht en tot definitieve inning van het voorlopig compenserend recht op de invoer van continuglasvezelproducten van oorsprong uit Egypte en tot heffing van een definitief compenserend recht op de geregistreerde invoer van continuglasvezelproducten van oorsprong uit Egypte, overeenkomstig artikel 263, lid 4, VWEU nietig verklaren voor zover zij betrekking heeft op verzoekster; |
| --- | --- |

—

uitvoeringsverordening (EU) 2020/870 van de Commissie van 24 juni 2020 tot instelling van een definitief compenserend recht en tot definitieve inning van het voorlopig compenserend recht op de invoer van continuglasvezelproducten van oorsprong uit Egypte en tot heffing van een definitief compenserend recht op de geregistreerde invoer van continuglasvezelproducten van oorsprong uit Egypte, overeenkomstig artikel 263, lid 4, VWEU nietig verklaren voor zover zij betrekking heeft op verzoekster;

| — | verweerster en elke partij die in de loop van de procedure wordt toegelaten tot interventie aan de zijde van verweerster verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

verweerster en elke partij die in de loop van de procedure wordt toegelaten tot interventie aan de zijde van verweerster verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

| 1. | Het besluit van de Commissie om compenserende maatregelen te nemen ten opzichte van de financiële bijdragen die verzoekster zijn verleend door Chinese overheidsinstanties, is in strijd met artikel 2, onder a) en b), artikel 3, lid 1, onder a), artikel 4, leden 2 en 3, en artikel 28 van de basisverordening en met het recht van verdediging van de Egyptische regering. |
| --- | --- |

1.

Het besluit van de Commissie om compenserende maatregelen te nemen ten opzichte van de financiële bijdragen die verzoekster zijn verleend door Chinese overheidsinstanties, is in strijd met artikel 2, onder a) en b), artikel 3, lid 1, onder a), artikel 4, leden 2 en 3, en artikel 28 van de basisverordening en met het recht van verdediging van de Egyptische regering.

| 2. | Het besluit van de Commissie inzake de toebedeling van land aan verzoekster is in strijd met verzoeksters rechten van verdediging en met artikel 30, alsmede artikel 3, lid 2, artikel 5 en artikel 6, onder d), van de basisverordening. |
| --- | --- |

2.

Het besluit van de Commissie inzake de toebedeling van land aan verzoekster is in strijd met verzoeksters rechten van verdediging en met artikel 30, alsmede artikel 3, lid 2, artikel 5 en artikel 6, onder d), van de basisverordening.

| 3. | Het besluit van de Commissie om compenserende maatregelen te nemen ten opzichte van de kortingsregeling voor importrechten op de geïmporteerde materialen die Jushi gebruikt voor de verkoop van glasvezelproducten aan haar binnenlandse verbonden klant, is in strijd met artikel 3, lid 1, onder a) ii), en lid 2, en artikel 5 van de basisverordening. |
| --- | --- |

3.

Het besluit van de Commissie om compenserende maatregelen te nemen ten opzichte van de kortingsregeling voor importrechten op de geïmporteerde materialen die Jushi gebruikt voor de verkoop van glasvezelproducten aan haar binnenlandse verbonden klant, is in strijd met artikel 3, lid 1, onder a) ii), en lid 2, en artikel 5 van de basisverordening.

| 4. | Het besluit van de Commissie om compenserende maatregelen te nemen ten opzichte van de fiscale behandeling van wisselkoersverliezen is in strijd met artikel 3, lid 2, en artikel 4, lid 2, onder c), van de basisverordening. |
| --- | --- |

4.

Het besluit van de Commissie om compenserende maatregelen te nemen ten opzichte van de fiscale behandeling van wisselkoersverliezen is in strijd met artikel 3, lid 2, en artikel 4, lid 2, onder c), van de basisverordening.

| 5. | De methodologie die de Commissie hanteert bij de vaststelling van de prijsonderbiedingsmarge met betrekking tot verzoekster, is in strijd met artikel 1, lid 1, artikel 2, onder d), en artikel 8, leden 1, 2 en 5, van de basisverordening. |
| --- | --- |

5.

De methodologie die de Commissie hanteert bij de vaststelling van de prijsonderbiedingsmarge met betrekking tot verzoekster, is in strijd met artikel 1, lid 1, artikel 2, onder d), en artikel 8, leden 1, 2 en 5, van de basisverordening.

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/39 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/39

---

Beroep ingesteld op 10 september 2020 — TrekStor/EUIPO — Zagg (Beschermingshoezen voor computermateriaal)

(Zaak T-564/20)

(2020/C 378/49)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: TrekStor GmbH (Bensheim, Duitsland) (vertegenwoordigers: O. Spieker, A. Schönfleisch en N. Willich, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Zagg Inc. (Salt Lake City, Utah, Verenigde Staten)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken model: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken model: Uniemodel nr. 1 253 876-0002

Bestreden beslissing: beslissing van de derde kamer van beroep van het EUIPO van 17 juni 2020 in zaak R 296/2020-3

Conclusies

| — | de bestreden beslissing vernietigen; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing vernietigen;

| — | het EUIPO gelasten het litigieuze model nietig te verklaren op grond van artikel 25, lid 1, onder f), van verordening (EG) nr. 6/2002 van de Raad. |
| --- | --- |

—

het EUIPO gelasten het litigieuze model nietig te verklaren op grond van artikel 25, lid 1, onder f), van verordening (EG) nr. 6/2002 van de Raad.

Aangevoerd middel

| — | schending van artikel 25, lid 1, onder f), van verordening (EG) nr. 6/2002 van de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 25, lid 1, onder f), van verordening (EG) nr. 6/2002 van de Raad.

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/39 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/39

---

Beroep ingesteld op 10 september 2020 — TrekStor/EUIPO — Zagg (Beschermingshoezen voor computermateriaal)

(Zaak T-565/20)

(2020/C 378/50)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: TrekStor GmbH (Bensheim, Duitsland) (vertegenwoordigers: O. Spieker, A. Schönfleisch en N. Willich, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Zagg Inc. (Salt Lake City, Utah, Verenigde Staten)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken model: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken model: Uniemodel nr. 1 253 876-0003

Bestreden beslissing: beslissing van de derde kamer van beroep van het EUIPO van 17 juni 2020 in zaak R 297/2020-3

Conclusies

| — | de bestreden beslissing vernietigen; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing vernietigen;

| — | het EUIPO gelasten het litigieuze model nietig te verklaren op grond van artikel 25, lid 1, onder f), van verordening (EG) nr. 6/2002 van de Raad. |
| --- | --- |

—

het EUIPO gelasten het litigieuze model nietig te verklaren op grond van artikel 25, lid 1, onder f), van verordening (EG) nr. 6/2002 van de Raad.

Aangevoerd middel

| — | schending van artikel 25, lid 1, onder f), van verordening (EG) nr. 6/2002 van de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 25, lid 1, onder f), van verordening (EG) nr. 6/2002 van de Raad.

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/40 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/40

---

Beroep ingesteld op 7 september 2020 — Stichting Comité N 65 Ondergronds Helvoirt/Commissie

(Zaak T-569/20)

(2020/C 378/51)

Procestaal: Nederlands

Partijen

Verzoekende partij: Stichting Comité N 65 Ondergronds Helvoirt (Helvoirt, Nederland) (vertegenwoordigers: T. Malfait en A. Croes, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | het besluit van de Commissie van 6 juli 2020 waarbij het verzoek van verzoekster tot interne herziening van het besluit tot afsluiting van het dossier CHAP (2019) 2512 op grond van artikel 2, lid 2, van verordening (EU) nr. 1367/2006 niet-ontvankelijk wordt verklaard, nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

het besluit van de Commissie van 6 juli 2020 waarbij het verzoek van verzoekster tot interne herziening van het besluit tot afsluiting van het dossier CHAP (2019) 2512 op grond van artikel 2, lid 2, van verordening (EU) nr. 1367/2006 niet-ontvankelijk wordt verklaard, nietig verklaren;

| — | het dossier terugsturen naar de Commissie opdat zij het ontvankelijk zou verklaren en inhoudelijk zou beoordelen; |
| --- | --- |

—

het dossier terugsturen naar de Commissie opdat zij het ontvankelijk zou verklaren en inhoudelijk zou beoordelen;

| — | de Commissie verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Commissie verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

| 1. | Eerste middel: schending van artikel 1 en artikel 9, leden 2 en 3, van het Verdrag van Aarhus, artikel 216 VWEU, artikel 1, lid 1, onder d), artikel 2, lid 1, onder g) en lid 2, en artikel 10 van verordening (EU) nr. 1367/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 6 september 2006 betreffende de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden op de communautaire instellingen en organen (hierna: “Aarhus-verordening”).






  — | De Commissie oordeelt in het bestreden besluit dat verzoeksters verzoek tot herziening niet-ontvankelijk is omdat dit verzoek betrekking zou hebben op een administratieve handeling die is verricht door de Commissie als administratief toezichtsorgaan. Dergelijke handelingen worden in artikel 2, lid 1, onder g), van de Aarhus-verordening uitgesloten van het toepassingsgebied van de herzieningsprocedure van artikel 10 van de Aarhus-verordening. Dit besluit is onwettig omdat het verzoek tot herziening betrekking heeft op een besluit van de Commissie genomen in het kader van een klachtenprocedure, waarbij zij een louter interpretatief standpunt inneemt en aldus niet optreedt als toezichtsorgaan (zoals bijvoorbeeld in een inbreukprocedure). Het besluit valt dus wel binnen het materiële toepassingsgebied van de herzieningsprocedure van artikel 10 van de Aarhus-verordening. |
| --- | --- | --- |

1.

Eerste middel: schending van artikel 1 en artikel 9, leden 2 en 3, van het Verdrag van Aarhus, artikel 216 VWEU, artikel 1, lid 1, onder d), artikel 2, lid 1, onder g) en lid 2, en artikel 10 van verordening (EU) nr. 1367/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 6 september 2006 betreffende de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden op de communautaire instellingen en organen (hierna: “Aarhus-verordening”).

—

De Commissie oordeelt in het bestreden besluit dat verzoeksters verzoek tot herziening niet-ontvankelijk is omdat dit verzoek betrekking zou hebben op een administratieve handeling die is verricht door de Commissie als administratief toezichtsorgaan. Dergelijke handelingen worden in artikel 2, lid 1, onder g), van de Aarhus-verordening uitgesloten van het toepassingsgebied van de herzieningsprocedure van artikel 10 van de Aarhus-verordening. Dit besluit is onwettig omdat het verzoek tot herziening betrekking heeft op een besluit van de Commissie genomen in het kader van een klachtenprocedure, waarbij zij een louter interpretatief standpunt inneemt en aldus niet optreedt als toezichtsorgaan (zoals bijvoorbeeld in een inbreukprocedure). Het besluit valt dus wel binnen het materiële toepassingsgebied van de herzieningsprocedure van artikel 10 van de Aarhus-verordening.

| — | De Commissie schendt met haar besluit tot niet-ontvankelijkheid de doelstellingen van de Aarhus-verordening en het Verdrag van Aarhus, in het bijzonder het waarborgen van een doeltreffende toegang tot de rechter in milieuaangelegenheden. |
| --- | --- |

—

De Commissie schendt met haar besluit tot niet-ontvankelijkheid de doelstellingen van de Aarhus-verordening en het Verdrag van Aarhus, in het bijzonder het waarborgen van een doeltreffende toegang tot de rechter in milieuaangelegenheden.

| — | Subsidiair: mocht toch worden geoordeeld dat op basis van artikel 2, lid 1, onder g), van de Aarhus-verordening een besluit van de Commissie naar aanleiding van een klacht niet valt binnen het toepassingsgebied van de herzieningsprocedure van artikel 10 van de Aarhus-verordening (quod non), dan moet worden geoordeeld dat artikel 10, juncto artikel 2, lid 1, onder g), van de Aarhus-verordening in strijd is met het Verdrag van Aarhus en bijgevolg bij wijze van exceptie van onwettigheid buiten toepassing moet worden gelaten. |
| --- | --- |

—

Subsidiair: mocht toch worden geoordeeld dat op basis van artikel 2, lid 1, onder g), van de Aarhus-verordening een besluit van de Commissie naar aanleiding van een klacht niet valt binnen het toepassingsgebied van de herzieningsprocedure van artikel 10 van de Aarhus-verordening (quod non), dan moet worden geoordeeld dat artikel 10, juncto artikel 2, lid 1, onder g), van de Aarhus-verordening in strijd is met het Verdrag van Aarhus en bijgevolg bij wijze van exceptie van onwettigheid buiten toepassing moet worden gelaten.

| 2. | Tweede middel: schending van artikel 5 van het Verdrag van Aarhus, de artikelen 2 en 8 EVRM, de artikelen 2 en 7 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, artikel 3, lid 3, artikel 9, artikel 168, lid 1, en artikel 191, leden 1 en 2, VWEU, en de artikelen 6, 7, 23 en bijlagen III en XI, punt B, van richtlijn 2008/50/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 2008 betreffende de luchtkwaliteit en schonere lucht voor Europa (hierna: “Luchtkwaliteitsrichtlijn”).






  — | De Commissie gaat in het bestreden besluit niet over tot een inhoudelijke beoordeling en miskent hiermee dat de Nederlandse overheid de luchtkwaliteit langs drukke wegen die bebouwde omgevingen doorkruisen (zoals bijvoorbeeld in Helvoirt), steeds beoordeelt op meer dan 10 meter van de wegrand waardoor de normoverschrijdingen van de luchtverontreiniging op deze locaties niet worden geregistreerd, met de gekende gevaren voor de volksgezondheid tot gevolg. Deze praktijk van de Nederlandse overheid is strijdig met bijlage III, deel C, van de Luchtkwaliteitsrichtlijn waarin de beoordeling van de luchtkwaliteit en de plaatsing van de bemonsteringspunten worden beschreven, en in het bijzonder wordt bepaald dat deze beoordeling dient te gebeuren op niet meer dan 10 meter van de wegrand voor zover dit mogelijk is. |
| --- | --- | --- |

2.

Tweede middel: schending van artikel 5 van het Verdrag van Aarhus, de artikelen 2 en 8 EVRM, de artikelen 2 en 7 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, artikel 3, lid 3, artikel 9, artikel 168, lid 1, en artikel 191, leden 1 en 2, VWEU, en de artikelen 6, 7, 23 en bijlagen III en XI, punt B, van richtlijn 2008/50/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 2008 betreffende de luchtkwaliteit en schonere lucht voor Europa (hierna: “Luchtkwaliteitsrichtlijn”).

—

De Commissie gaat in het bestreden besluit niet over tot een inhoudelijke beoordeling en miskent hiermee dat de Nederlandse overheid de luchtkwaliteit langs drukke wegen die bebouwde omgevingen doorkruisen (zoals bijvoorbeeld in Helvoirt), steeds beoordeelt op meer dan 10 meter van de wegrand waardoor de normoverschrijdingen van de luchtverontreiniging op deze locaties niet worden geregistreerd, met de gekende gevaren voor de volksgezondheid tot gevolg. Deze praktijk van de Nederlandse overheid is strijdig met bijlage III, deel C, van de Luchtkwaliteitsrichtlijn waarin de beoordeling van de luchtkwaliteit en de plaatsing van de bemonsteringspunten worden beschreven, en in het bijzonder wordt bepaald dat deze beoordeling dient te gebeuren op niet meer dan 10 meter van de wegrand voor zover dit mogelijk is.

| — | De Commissie miskent ook dat de Nederlandse overheid de betrokken omgeving van Helvoirt kwalificeert als een buitenstedelijk gebied, terwijl er wel degelijk sprake is van een stedelijke omgeving, en dat aldus de verkeerde modelleringstechnieken worden toegepast. Dit heeft eveneens tot gevolg dat de normoverschrijdingen van de luchtverontreiniging niet worden vastgesteld. |
| --- | --- |

—

De Commissie miskent ook dat de Nederlandse overheid de betrokken omgeving van Helvoirt kwalificeert als een buitenstedelijk gebied, terwijl er wel degelijk sprake is van een stedelijke omgeving, en dat aldus de verkeerde modelleringstechnieken worden toegepast. Dit heeft eveneens tot gevolg dat de normoverschrijdingen van de luchtverontreiniging niet worden vastgesteld.

| — | Verder miskent de Commissie ook dat door deze onrechtmatige praktijk niet alleen geen overschrijdingen worden geregistreerd, maar dat bijgevolg ook voor de omgeving van Helvoirt nog geen luchtkwaliteitsplan werd opgesteld hoewel de Nederlandse overheid hiertoe verplicht is op basis van artikel 23, lid 1, van de Luchtkwaliteitsrichtlijn. |
| --- | --- |

—

Verder miskent de Commissie ook dat door deze onrechtmatige praktijk niet alleen geen overschrijdingen worden geregistreerd, maar dat bijgevolg ook voor de omgeving van Helvoirt nog geen luchtkwaliteitsplan werd opgesteld hoewel de Nederlandse overheid hiertoe verplicht is op basis van artikel 23, lid 1, van de Luchtkwaliteitsrichtlijn.

| — | Tot slot miskent de Commissie dat de Nederlandse overheid door deze onrechtmatige praktijk niet alleen het recht van elke Unieburger op toegang tot correcte milieu-informatie aantast, maar ook het recht van elke Unieburger op leven en een goede gezondheid. |
| --- | --- |

—

Tot slot miskent de Commissie dat de Nederlandse overheid door deze onrechtmatige praktijk niet alleen het recht van elke Unieburger op toegang tot correcte milieu-informatie aantast, maar ook het recht van elke Unieburger op leven en een goede gezondheid.

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/41 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/41

---

Beroep ingesteld op 23 september 2020 — Italia Wanbao-ACC/Commissie

(Zaak T-583/20)

(2020/C 378/52)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: Italia Wanbao-ACC Srl (Borgo Valbelluna, Italië) (vertegenwoordigers: P. Ferrari en F. Filì, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | Primair |
| --- | --- |

—

Primair

| — | Nietigverklaring in zijn geheel van het besluit van de Europese Commissie van 15 mei 2020, zaak M.8947, Nidec/Whirlpool (Embraco Business), C(2020) 3118 final, bekendgemaakt op 14 juli 2020 (besluit 2). |
| --- | --- |

—

Nietigverklaring in zijn geheel van het besluit van de Europese Commissie van 15 mei 2020, zaak M.8947, Nidec/Whirlpool (Embraco Business), C(2020) 3118 final, bekendgemaakt op 14 juli 2020 (besluit 2).

| — | Subsidiair |
| --- | --- |

—

Subsidiair

| — | Nietigverklaring van besluit 2 voor zover daarin het verbod van herverwerwing in de zin van punt 5 van de toezeggingen over de activa, octrooien, intellectuele-eigendomsrechten en knowhow, technologische rechten, ontwikkelingsprojecten, overeenkomsten en betrekkingen met afnemers en leveranciers, klantenlijsten, andere gegevens en informatie en personeel in verband met de VSD-versie van de Delta-serie wordt ingetrokken (waiver). |
| --- | --- |

—

Nietigverklaring van besluit 2 voor zover daarin het verbod van herverwerwing in de zin van punt 5 van de toezeggingen over de activa, octrooien, intellectuele-eigendomsrechten en knowhow, technologische rechten, ontwikkelingsprojecten, overeenkomsten en betrekkingen met afnemers en leveranciers, klantenlijsten, andere gegevens en informatie en personeel in verband met de VSD-versie van de Delta-serie wordt ingetrokken (waiver).

| — | In ieder geval |
| --- | --- |

—

In ieder geval

| — | Verwijzing van de Commissie in de kosten van de onderhavige instantie. |
| --- | --- |

—

Verwijzing van de Commissie in de kosten van de onderhavige instantie.

| — | Vaststelling van elke andere maatregel die passend wordt geacht. |
| --- | --- |

—

Vaststelling van elke andere maatregel die passend wordt geacht.

Middelen en voornaamste argumenten

Dit beroep is gericht tegen het besluit van de Commissie van 15 mei 2019 waarbij de voorwaarde van “niet-herverwerving” wordt ingetrokken in verband met de verwerving door Nidec Corporation van de zeggenschap over de sector van de koelcompressoren van Whirlpool Corporation [zaak M.8947 — Nidec/Whirlpool (EMBRACO BUSINESS)], een voorwaarde waarin was voorzien in het besluit van 12 april 2019, waarbij de transactie onder bepaalde voorwaarden verenigbaar met de interne markt was verklaard.

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

| 1. | Eerste en tweede middel: onjuiste toepassing en uitlegging van rechtsregels en verdraaiing van de bewijsmiddelen






  — | Een wijziging van structurele toezeggingen zoals deze kan door de Commissie worden geautoriseerd, maar uitsluitend in uitzonderlijke omstandigheden, namelijk indien zich wijzigingen voordoen in de marktomstandigheden (i) van aanzienlijke omvang en (ii) van permanente aard (iii) die niet voorzienbaar zijn. Bovendien moet (iv) de mededingingsreden waarom de toezeggingen zijn vastgesteld, zijn weggevallen. De factoren in de punten (i)-(iv) zijn cumulatief. In deze zaak is aan geen van deze vereisten voldaan. |
| --- | --- | --- |

1.

Eerste en tweede middel: onjuiste toepassing en uitlegging van rechtsregels en verdraaiing van de bewijsmiddelen

—

Een wijziging van structurele toezeggingen zoals deze kan door de Commissie worden geautoriseerd, maar uitsluitend in uitzonderlijke omstandigheden, namelijk indien zich wijzigingen voordoen in de marktomstandigheden (i) van aanzienlijke omvang en (ii) van permanente aard (iii) die niet voorzienbaar zijn. Bovendien moet (iv) de mededingingsreden waarom de toezeggingen zijn vastgesteld, zijn weggevallen. De factoren in de punten (i)-(iv) zijn cumulatief. In deze zaak is aan geen van deze vereisten voldaan.

| — | Wat betreft de aanzienlijke omvang in (i) en het wegvallen van de mededingingsredenen in verband met de toezeggingen in (iv) is de analyse van de bewijsmiddelen door de Commissie volgens verzoekster geheel ontspoord en de interpretatie en beoordeling van dat materiaal kennelijk onredelijk. |
| --- | --- |

—

Wat betreft de aanzienlijke omvang in (i) en het wegvallen van de mededingingsredenen in verband met de toezeggingen in (iv) is de analyse van de bewijsmiddelen door de Commissie volgens verzoekster geheel ontspoord en de interpretatie en beoordeling van dat materiaal kennelijk onredelijk.

| 2. | Derde en vierde middel: ontoereikend onderzoek, ontoereikende motivering en tegenstrijdigheid met voorgaande besluiten






  — | De analyse van de marktaandelen in het besluit richt zich enkel op de volumegegevens en gaat volledig voorbij aan de waardegegevens. Deze benadering resulteert niet alleen in een gedeeltelijke analyse, maar lijkt ook in strijd met het besluit van de Commissie van 12 april 2019, zaak M.8947, C(2019) 2734 final. |
| --- | --- | --- |

2.

Derde en vierde middel: ontoereikend onderzoek, ontoereikende motivering en tegenstrijdigheid met voorgaande besluiten

—

De analyse van de marktaandelen in het besluit richt zich enkel op de volumegegevens en gaat volledig voorbij aan de waardegegevens. Deze benadering resulteert niet alleen in een gedeeltelijke analyse, maar lijkt ook in strijd met het besluit van de Commissie van 12 april 2019, zaak M.8947, C(2019) 2734 final.

| — | Eveneens in verband met de gegevens over de marktaandelen lijkt het besluit uitsluitend gebaseerd op de ramingen van Nidec, dus van één marktdeelnemer, die bovendien rechtstreeks belanghebbende partij is. De Commissie had ten minste ook bij andere marktdeelnemers gegevens moeten vergaren (door middel van verzoeken om inlichtingen, zogenoemde markttests). |
| --- | --- |

—

Eveneens in verband met de gegevens over de marktaandelen lijkt het besluit uitsluitend gebaseerd op de ramingen van Nidec, dus van één marktdeelnemer, die bovendien rechtstreeks belanghebbende partij is. De Commissie had ten minste ook bij andere marktdeelnemers gegevens moeten vergaren (door middel van verzoeken om inlichtingen, zogenoemde markttests).

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/43 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/43

---

Beroep ingesteld op 24 september 2020 — Calzaturificio Emmegiemme Shoes/EUIPO — Inticom (MAIMAI MADE IN ITALY)

(Zaak T-589/20)

(2020/C 378/53)

Taal van het verzoekschrift: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: Calzaturificio Emmegiemme Shoes Srl (Surano, Italië) (vertegenwoordiger: R. Fragalà, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Inticom SpA (Gallarate, Italië)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekster voor het Gerecht

Betrokken merk: aanvraag voor Uniewoordmerk MAIMAI MADE IN ITALY — inschrijvingsaanvraag nr. 11 266 624

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 14 juli 2020 in zaak R 1874/2018-2

Conclusies

| — | incidenteel en bij wijze van prejudiciële beslissing in de zin van artikel 256, lid 3, junctis artikel 263, lid 1, en artikel 267, lid 1, onder b), VWEU, uitspraak doen over de wettigheid van artikel 18, lid 1, van besluit 2018-9 van 12 november 2018 van het presidium van de kamers van beroep dat niet voorziet in de verplichting om de samenstelling van een kamer van beroep te wijzigen in het geval van een beroep tegen een beslissing inzake oppositie bij terugverwijzing wegens onjuiste toepassing van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad of van enige andere rechtsregel inzake de toepassing daarvan, aangezien dit in strijd is met de beginselen van “behoorlijk bestuur” en “een doeltreffende voorziening in rechte/onpartijdig gerecht” die zijn neergelegd in de artikelen 41 en 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie; |
| --- | --- |

—

incidenteel en bij wijze van prejudiciële beslissing in de zin van artikel 256, lid 3, junctis artikel 263, lid 1, en artikel 267, lid 1, onder b), VWEU, uitspraak doen over de wettigheid van artikel 18, lid 1, van besluit 2018-9 van 12 november 2018 van het presidium van de kamers van beroep dat niet voorziet in de verplichting om de samenstelling van een kamer van beroep te wijzigen in het geval van een beroep tegen een beslissing inzake oppositie bij terugverwijzing wegens onjuiste toepassing van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad of van enige andere rechtsregel inzake de toepassing daarvan, aangezien dit in strijd is met de beginselen van “behoorlijk bestuur” en “een doeltreffende voorziening in rechte/onpartijdig gerecht” die zijn neergelegd in de artikelen 41 en 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie;

| — | primair en ten gronde in de zin van artikel 72 van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, de bestreden beslissing wijzigen en/of vernietigen, met terugverwijzing naar een andere kamer van beroep of naar de grote kamer in de zin van artikel 165, leden 2 en 3, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, wegens schending van wezenlijke vormvoorschriften, schending van het VWEU en schending en/of onjuiste toepassing van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad en van gedelegeerde verordening 2018/625 van de Commissie; |
| --- | --- |

—

primair en ten gronde in de zin van artikel 72 van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, de bestreden beslissing wijzigen en/of vernietigen, met terugverwijzing naar een andere kamer van beroep of naar de grote kamer in de zin van artikel 165, leden 2 en 3, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, wegens schending van wezenlijke vormvoorschriften, schending van het VWEU en schending en/of onjuiste toepassing van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad en van gedelegeerde verordening 2018/625 van de Commissie;

| — | het EUIPO verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

het EUIPO verwijzen in de kosten.

Aangevoerde middelen

| — | onwettigheid van artikel 18, lid 1, van besluit 2018-9 van 12 november 2018 van het presidium van de kamers van beroep inzake de organisatie van de kamers wegens strijdigheid met de artikelen 41 en 47 van het Handvest van de grondrechten; |
| --- | --- |

—

onwettigheid van artikel 18, lid 1, van besluit 2018-9 van 12 november 2018 van het presidium van de kamers van beroep inzake de organisatie van de kamers wegens strijdigheid met de artikelen 41 en 47 van het Handvest van de grondrechten;

| — | procedurele en formele onregelmatigheden van de bestreden beslissing:
  schending van artikel 24, lid 1, van gedelegeerde verordening 2018/625 van de Commissie en van artikel 3, leden 4 en 5, van besluit 2020-1 van 27 februari 2020 van het presidium van de kamers van beroep en schending van het recht op een eerlijk proces en van het beginsel van hoor en wederhoor, die zijn neergelegd in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten;
  schending van artikel 55, leden 2, 3 en 4, van gedelegeerde verordening 2018/625 van de Commissie en schending van het recht op een eerlijk proces en van het beginsel van hoor en wederhoor, die zijn neergelegd in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten;
  schending van artikel 54, lid 1, onder a), b), c) en d), van besluit 2020-1 van 27 februari 2020 van het presidium van de kamers van beroep, schending van artikel 27, lid 4, van gedelegeerde verordening 2018/625 van de Commissie en schending van het recht op een eerlijk proces en van het beginsel van hoor en wederhoor, die zijn neergelegd in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten;
  schending en/of onjuiste toepassing van artikel 18, lid 1, tweede alinea, onder a), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

procedurele en formele onregelmatigheden van de bestreden beslissing:

schending van artikel 24, lid 1, van gedelegeerde verordening 2018/625 van de Commissie en van artikel 3, leden 4 en 5, van besluit 2020-1 van 27 februari 2020 van het presidium van de kamers van beroep en schending van het recht op een eerlijk proces en van het beginsel van hoor en wederhoor, die zijn neergelegd in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten;

schending van artikel 55, leden 2, 3 en 4, van gedelegeerde verordening 2018/625 van de Commissie en schending van het recht op een eerlijk proces en van het beginsel van hoor en wederhoor, die zijn neergelegd in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten;

schending van artikel 54, lid 1, onder a), b), c) en d), van besluit 2020-1 van 27 februari 2020 van het presidium van de kamers van beroep, schending van artikel 27, lid 4, van gedelegeerde verordening 2018/625 van de Commissie en schending van het recht op een eerlijk proces en van het beginsel van hoor en wederhoor, die zijn neergelegd in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten;

schending en/of onjuiste toepassing van artikel 18, lid 1, tweede alinea, onder a), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending en/of onjuiste toepassing van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad en van artikel 10, leden 2 en 3, van gedelegeerde verordening 2018/625 van de Commissie. |
| --- | --- |

—

schending en/of onjuiste toepassing van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad en van artikel 10, leden 2 en 3, van gedelegeerde verordening 2018/625 van de Commissie.

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/44 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/44

---

Beroep ingesteld op 28 september 2020 — Tirrenia di navigazione / Commissie

(Zaak T-593/20)

(2020/C 378/54)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: Tirrenia di navigazione SpA (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: B. Nascimbene en F. Rossi Dal Pozzo, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | het bestreden besluit nietig te verklaren op de in het verzoekschrift genoemde punten, namelijk alleen met betrekking tot de artikelen 2, 3 en 4 ervan; |
| --- | --- |

—

het bestreden besluit nietig te verklaren op de in het verzoekschrift genoemde punten, namelijk alleen met betrekking tot de artikelen 2, 3 en 4 ervan;

| — | subsidiair, de artikelen 6 en 7 van het besluit, waarbij de terugvordering van de vermeende steun wordt gelast en wordt verklaard dat deze terugvordering onmiddellijk en effectief is, nietig te verklaren, en |
| --- | --- |

—

subsidiair, de artikelen 6 en 7 van het besluit, waarbij de terugvordering van de vermeende steun wordt gelast en wordt verklaard dat deze terugvordering onmiddellijk en effectief is, nietig te verklaren, en

| — | de Commissie te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Het onderhavige beroep is gericht tegen de artikelen 2, 3 en 4 van besluit C(2020) 1110 final van 2 maart 2020. In dat besluit heeft de Commissie geconcludeerd dat de compensaties voor de openbaredienstverplichtingen die vanaf 2009 aan Tirrenia AS en vervolgens aan haar koper, Compagnia Italiana di Navigazione, zijn toegekend voor de exploitatie van veerdiensten in Italië, in overeenstemming zijn met de staatssteunregels van de Europese Unie.

De Commissie heeft ook vastgesteld dat andere maatregelen ten gunste van Tirrenia AS onverenigbaar zijn met de EU-staatssteunregels. De Commissie heeft bovendien geconcludeerd dat de compensaties voor de openbaredienstverplichtingen die tussen 1992 en 2008 aan de ondernemingen van de voormalige Gruppo Tirrenia (Adriatica, Caremar, Saremar, Siremar en Toremar) zijn uitgekeerd, in overeenstemming zijn met de EU-staatssteunregels, met uitzondering van de steun voor een specifieke route, die onverenigbaar is bevonden.

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

| 1. | Eerste middel, ontleend aan schending van artikel 107, lid 1, en artikel 108, lid 2, VWEU en van de richtsnoeren inzake reddings- en herstructureringssteun van 2004.






  — | In dit verband wordt aangevoerd dat in het bestreden besluit blijk is gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van artikel 107, lid 3, onder b), VWEU en in het licht van de richtsnoeren inzake reddings- en herstructureringssteun van 2004, voor zover in dat besluit is geconcludeerd dat de voor de redding van Tirrenia AS verleende steun onrechtmatig was verlengd en onverenigbaar was met de interne markt. |
| --- | --- | --- |

1.

Eerste middel, ontleend aan schending van artikel 107, lid 1, en artikel 108, lid 2, VWEU en van de richtsnoeren inzake reddings- en herstructureringssteun van 2004.

—

In dit verband wordt aangevoerd dat in het bestreden besluit blijk is gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van artikel 107, lid 3, onder b), VWEU en in het licht van de richtsnoeren inzake reddings- en herstructureringssteun van 2004, voor zover in dat besluit is geconcludeerd dat de voor de redding van Tirrenia AS verleende steun onrechtmatig was verlengd en onverenigbaar was met de interne markt.

| — | Verzoekster preciseert in dit verband dat:






  a) | het herstructureringsplan vóór het verstrijken van de desbetreffende halfjaarlijkse termijn bestond; het was “haalbaar, samenhangend en ingrijpend”, zodat de levensvatbaarheid van het in liquidatie verkerende bedrijfsonderdeel Tirrenia kon worden hersteld; dankzij de privatisering van het bedrijfsonderdeel Tirrenia kon het plan volledig worden uitgevoerd; |
| --- | --- | --- |

—

Verzoekster preciseert in dit verband dat:

a)

het herstructureringsplan vóór het verstrijken van de desbetreffende halfjaarlijkse termijn bestond; het was “haalbaar, samenhangend en ingrijpend”, zodat de levensvatbaarheid van het in liquidatie verkerende bedrijfsonderdeel Tirrenia kon worden hersteld; dankzij de privatisering van het bedrijfsonderdeel Tirrenia kon het plan volledig worden uitgevoerd;

| b) | door het volledige bedrag van de reddingssteun in één keer terug te betalen, de toezegging om de gegarandeerde lening na voltooiing van de privatiseringsprocedure terug te betalen met de bedragen die als prijs zijn verkregen voor de verkoop van de activa van de onderneming, volledig is nagekomen; |
| --- | --- |

b)

door het volledige bedrag van de reddingssteun in één keer terug te betalen, de toezegging om de gegarandeerde lening na voltooiing van de privatiseringsprocedure terug te betalen met de bedragen die als prijs zijn verkregen voor de verkoop van de activa van de onderneming, volledig is nagekomen;

| c) | het basisprincipe dat aan het reddingsbesluit ten grondslag ligt, in acht is genomen, namelijk dat het bedrijfsonderdeel Tirrenia in staat wordt gesteld de continuïteit van de zeevervoersdiensten te waarborgen door middel van een tijdelijke en omkeerbare steunmaatregel, zonder dat de belangrijke, essentiële openbare dienst in de periode tot en met het einde van het privatiseringsproces wordt onderbroken. |
| --- | --- |

c)

het basisprincipe dat aan het reddingsbesluit ten grondslag ligt, in acht is genomen, namelijk dat het bedrijfsonderdeel Tirrenia in staat wordt gesteld de continuïteit van de zeevervoersdiensten te waarborgen door middel van een tijdelijke en omkeerbare steunmaatregel, zonder dat de belangrijke, essentiële openbare dienst in de periode tot en met het einde van het privatiseringsproces wordt onderbroken.

| 2. | Tweede middel, ontleend aan schending van artikel 107, lid 1, VWEU en artikel 108, lid 2, VWEU met betrekking tot vrijstellingen van de betaling van bepaalde belastingen.






  — | In dit verband wordt aangevoerd dat het recht op de betrokken belastingvrijstelling afhankelijk is van de voorwaarden die in het algemeen voor een insolventieprocedure zijn vastgesteld en dat, zoals in het bestreden besluit zelf wordt erkend, ook nu nog niet kan worden voorspeld of kan worden voldaan aan de voorwaarde dat er een positief verschil bestaat tussen het vermogen van de onderneming bij het begin van de bijzondere surseanceprocedure en het vermogen dat na afloop van de bijzondere surseanceprocedure overblijft. |
| --- | --- | --- |

2.

Tweede middel, ontleend aan schending van artikel 107, lid 1, VWEU en artikel 108, lid 2, VWEU met betrekking tot vrijstellingen van de betaling van bepaalde belastingen.

—

In dit verband wordt aangevoerd dat het recht op de betrokken belastingvrijstelling afhankelijk is van de voorwaarden die in het algemeen voor een insolventieprocedure zijn vastgesteld en dat, zoals in het bestreden besluit zelf wordt erkend, ook nu nog niet kan worden voorspeld of kan worden voldaan aan de voorwaarde dat er een positief verschil bestaat tussen het vermogen van de onderneming bij het begin van de bijzondere surseanceprocedure en het vermogen dat na afloop van de bijzondere surseanceprocedure overblijft.

| — | Volgens die voorwaarden is de vrijstelling van vennootschapsbelasting volkomen afhankelijk van het al dan niet plaatsvinden van toekomstige en onzekere gebeurtenissen, wat toe nu toe heeft belet dat Tirrenia AS enig voordeel heeft gekregen en, zoals in het besluit wordt erkend, het volkomen hypothetisch is dat een dergelijk voordeel in de toekomst kan ontstaan. In het licht van alle door het nationale recht opgelegde voorwaarden om het voordeel in kwestie te verkrijgen, kan derhalve niet worden gesteld dat het hypothetische voordeel dat uit de belastingvrijstelling voortvloeit, door Tirrenia AS is verworven. Deze vrijstelling valt dus niet onder het begrip staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU en is dus geen staatssteun. |
| --- | --- |

—

Volgens die voorwaarden is de vrijstelling van vennootschapsbelasting volkomen afhankelijk van het al dan niet plaatsvinden van toekomstige en onzekere gebeurtenissen, wat toe nu toe heeft belet dat Tirrenia AS enig voordeel heeft gekregen en, zoals in het besluit wordt erkend, het volkomen hypothetisch is dat een dergelijk voordeel in de toekomst kan ontstaan. In het licht van alle door het nationale recht opgelegde voorwaarden om het voordeel in kwestie te verkrijgen, kan derhalve niet worden gesteld dat het hypothetische voordeel dat uit de belastingvrijstelling voortvloeit, door Tirrenia AS is verworven. Deze vrijstelling valt dus niet onder het begrip staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU en is dus geen staatssteun.

| — | Bovendien is het — nog steeds in de veronderstelling dat in de toekomst aan de voorwaarden voor de betreffende belastingvrijstelling kan worden voldaan — twijfelachtig of dit zal gebeuren wanneer Tirrenia volledig wordt geliquideerd. |
| --- | --- |

—

Bovendien is het — nog steeds in de veronderstelling dat in de toekomst aan de voorwaarden voor de betreffende belastingvrijstelling kan worden voldaan — twijfelachtig of dit zal gebeuren wanneer Tirrenia volledig wordt geliquideerd.

| — | Volgens verzoekster neemt Tirrenia AS, ook al zou de betrokken maatregel een concreet voordeel opleveren, niet deel aan het handelsverkeer binnen de Unie en neemt zij op de nationale markt geen positie in die kan worden gehandhaafd of versterkt, waardoor de kansen van in andere lidstaten gevestigde ondernemingen om de Italiaanse markt te penetreren, worden verminderd. |
| --- | --- |

—

Volgens verzoekster neemt Tirrenia AS, ook al zou de betrokken maatregel een concreet voordeel opleveren, niet deel aan het handelsverkeer binnen de Unie en neemt zij op de nationale markt geen positie in die kan worden gehandhaafd of versterkt, waardoor de kansen van in andere lidstaten gevestigde ondernemingen om de Italiaanse markt te penetreren, worden verminderd.

| 3. | Derde middel, ontleend aan schending van de beginselen van rechtszekerheid en behoorlijk bestuur met betrekking tot de duur van de procedure.






  — | Verzoekster is van mening dat de onderzoeksprocedure waarop de klacht betrekking heeft, te lang heeft geduurd, hetgeen in strijd is met de beginselen van rechtszekerheid en behoorlijk bestuur. |
| --- | --- | --- |

3.

Derde middel, ontleend aan schending van de beginselen van rechtszekerheid en behoorlijk bestuur met betrekking tot de duur van de procedure.

—

Verzoekster is van mening dat de onderzoeksprocedure waarop de klacht betrekking heeft, te lang heeft geduurd, hetgeen in strijd is met de beginselen van rechtszekerheid en behoorlijk bestuur.

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/46 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/46

---

Beroep ingesteld op 29 september 2020 — Roller/EUIPO — Flex Equipos de Descanso (DORMILLO)

(Zaak T-596/20)

(2020/C 378/55)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Roller GmbH & Co. KG (Gelsenkirchen, Duitsland) (vertegenwoordiger: W. Zürbig, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Flex Equipos de Descanso, SA (Getafe, Spanje)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekster voor het Gerecht

Betrokken merk: internationale inschrijving, met aanduiding van de Europese Unie, van het beeldmerk DORMILLO — internationale inschrijving, met aanduiding van de Europese Unie, nr. 1 410 451

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 26 juni 2020 in zaak R 2846/2019-2

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | afwijzing van de door opposante ingestelde oppositie voor zover de bescherming van internationale inschrijving nr. 1 410 451 is geweigerd voor de Europese Unie voor alle litigieuze waren en diensten van de klassen 20, 24 en 35; |
| --- | --- |

—

afwijzing van de door opposante ingestelde oppositie voor zover de bescherming van internationale inschrijving nr. 1 410 451 is geweigerd voor de Europese Unie voor alle litigieuze waren en diensten van de klassen 20, 24 en 35;

| — | verlening van bescherming aan internationale inschrijving nr. 1410 451 (Dormillo) voor alle litigieuze waren en diensten op het grondgebied van de Europese Unie; |
| --- | --- |

—

verlening van bescherming aan internationale inschrijving nr. 1410 451 (Dormillo) voor alle litigieuze waren en diensten op het grondgebied van de Europese Unie;

| — | verwijzing van het EUIPO in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in de kosten.

Aangevoerd middel

| — | schending van artikel 72, lid 2, juncto artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 72, lid 2, juncto artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/46 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/46

---

Beroep ingesteld op 29 september 2020 — Tirrenia di navigazione / Commissie

(Zaak T-601/20)

(2020/C 378/56)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: Tirrenia di navigazione SpA (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: B. Nascimbene en F. Rossi Dal Pozzo, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | het bestreden besluit nietig te verklaren, wat betreft artikel 1, lid 3, ervan; |
| --- | --- |

—

het bestreden besluit nietig te verklaren, wat betreft artikel 1, lid 3, ervan;

| — | subsidiair, artikel 2 van het besluit, waarbij de terugvordering van de vermeende steun wordt gelast en wordt verklaard dat deze terugvordering onverwijld en daadwerkelijk geschiedt, nietig te verklaren, en |
| --- | --- |

—

subsidiair, artikel 2 van het besluit, waarbij de terugvordering van de vermeende steun wordt gelast en wordt verklaard dat deze terugvordering onverwijld en daadwerkelijk geschiedt, nietig te verklaren, en

| — | de Commissie te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Het onderhavige beroep strekt tot nietigverklaring van besluit C(2020) 1108 def. van de Commissie van 2 maart 2020 betreffende steunmaatregel C 64/99 (ex NN 68/99) die door Italië ten uitvoer is gelegd ten gunste van de scheepvaartondernemingen Adriatica, Caremar, Siremar, Saremar en Toremar (Gruppo Tirrenia), voor zover het in artikel 1, lid 3, ervan de steun aan Adriatica voor de periode van januari 1992 tot juli 1994 op de route Brindisi/Corfu/Igoumenitsa/Patras onverenigbaar met de interne markt en onrechtmatig verklaart, en in artikel 2 Italië gelast deze steun terug te vorderen van de begunstigde.

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

| 1. | Eerste middel, ontleend aan schending van procedurele voorschriften met betrekking tot de verjaringstermijn voor de terugvordering van steun die onrechtmatig en onverenigbaar is bevonden.






  — | In dit verband wordt aangevoerd dat de Commissie met haar besluit artikel 17 van de procedureverordening [verordening (EU) 2015/1589 van de Raad van 13 juli 2015 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie] heeft geschonden, volgens hetwelk de bevoegdheden van de Commissie om steun terug te vorderen, verjaren na een termijn van tien jaar. Volgens verzoekster is die verjaringstermijn overschreden. |
| --- | --- | --- |

1.

Eerste middel, ontleend aan schending van procedurele voorschriften met betrekking tot de verjaringstermijn voor de terugvordering van steun die onrechtmatig en onverenigbaar is bevonden.

—

In dit verband wordt aangevoerd dat de Commissie met haar besluit artikel 17 van de procedureverordening [verordening (EU) 2015/1589 van de Raad van 13 juli 2015 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie] heeft geschonden, volgens hetwelk de bevoegdheden van de Commissie om steun terug te vorderen, verjaren na een termijn van tien jaar. Volgens verzoekster is die verjaringstermijn overschreden.

| 2. | Tweede middel, ontleend aan de onjuiste toepassing van de staatssteunregels, de onjuiste kwalificatie van de steun als nieuw, de onrechtmatigheid van het besluit waarbij de staatssteun nieuw en onverenigbaar is verklaard, en schending van de motiveringsplicht en van het evenredigheidsbeginsel.






  — | In dit verband wordt aangevoerd dat verweerster de aan Adriatica verleende subsidies voor openbaredienstverplichtingen (ODV) ten onrechte als nieuwe steun heeft aangemerkt. Volgens verzoekster valt de financiering van de door Adriatica aangegane openbaredienstverplichtingen onder een in 1936 in het leven geroepen steunregeling en hebben de latere wijzigingen van die steunregeling de feitelijke aard ervan niet gewijzigd, waardoor zij in een nieuwe steunregeling is omgezet. |
| --- | --- | --- |

2.

Tweede middel, ontleend aan de onjuiste toepassing van de staatssteunregels, de onjuiste kwalificatie van de steun als nieuw, de onrechtmatigheid van het besluit waarbij de staatssteun nieuw en onverenigbaar is verklaard, en schending van de motiveringsplicht en van het evenredigheidsbeginsel.

—

In dit verband wordt aangevoerd dat verweerster de aan Adriatica verleende subsidies voor openbaredienstverplichtingen (ODV) ten onrechte als nieuwe steun heeft aangemerkt. Volgens verzoekster valt de financiering van de door Adriatica aangegane openbaredienstverplichtingen onder een in 1936 in het leven geroepen steunregeling en hebben de latere wijzigingen van die steunregeling de feitelijke aard ervan niet gewijzigd, waardoor zij in een nieuwe steunregeling is omgezet.

| — | Verweerster heeft bovendien de ODV-subsidies die aan Adriatica zijn toegekend voor de periode januari 1992-juli 1994 met betrekking tot de route Brindisi/Corfu/Igoemenitsa/Patras ten onrechte als onverenigbaar met de interne markt aangemerkt. Verweerster stelt dat de onverenigbaarheid van de aan Adriatica verleende steun voortvloeit uit het feit dat Adriatica in die periode heeft deelgenomen aan een overeenkomst tot vaststelling van de prijzen voor bedrijfsvoertuigen op de route Brindisi/Corfu/Igoumenitsa/Patras. |
| --- | --- |

—

Verweerster heeft bovendien de ODV-subsidies die aan Adriatica zijn toegekend voor de periode januari 1992-juli 1994 met betrekking tot de route Brindisi/Corfu/Igoemenitsa/Patras ten onrechte als onverenigbaar met de interne markt aangemerkt. Verweerster stelt dat de onverenigbaarheid van de aan Adriatica verleende steun voortvloeit uit het feit dat Adriatica in die periode heeft deelgenomen aan een overeenkomst tot vaststelling van de prijzen voor bedrijfsvoertuigen op de route Brindisi/Corfu/Igoumenitsa/Patras.

| — | Wat het tweede middel betreft, is verzoekster van mening dat verweerster de krachtens artikel 296, lid 2, VWEU en artikel 41, lid 2, onder c, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie op haar rustende motiveringsplicht niet naar behoren is nagekomen. Volgens verzoekster is het bestreden besluit derhalve ontoereikend gemotiveerd, zodat het Gerecht de rechtmatigheid ervan niet kan toetsen. |
| --- | --- |

—

Wat het tweede middel betreft, is verzoekster van mening dat verweerster de krachtens artikel 296, lid 2, VWEU en artikel 41, lid 2, onder c, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie op haar rustende motiveringsplicht niet naar behoren is nagekomen. Volgens verzoekster is het bestreden besluit derhalve ontoereikend gemotiveerd, zodat het Gerecht de rechtmatigheid ervan niet kan toetsen.

| — | Volgens verzoekster is ook het evenredigheidsbeginsel geschonden. |
| --- | --- |

—

Volgens verzoekster is ook het evenredigheidsbeginsel geschonden.

| 3. | Derde middel, ontleend aan schending van het rechtszekerheidsbeginsel en het beginsel van behoorlijk bestuur met betrekking tot de duur van de procedure en de relevantie van het vertrouwensbeginsel in het onderhavige geval.






  — | In dit verband wordt aangevoerd dat de procedure die tot de vaststelling van het bestreden besluit heeft geleid, over het geheel genomen te lang heeft geduurd en dat derhalve de beginselen van rechtszekerheid en behoorlijk bestuur zijn geschonden. Bovendien heeft de duur van de procedure verzoekster ertoe gebracht erop te vertrouwen dat de haar betreffende maatregelen niet konden worden aangemerkt als nieuwe en met de gemeenschappelijke markt onverenigbare steunmaatregelen. Verzoekster stelt derhalve dat verweerster niet de terugvordering van de steun had mogen gelasten omdat dit in strijd was met een algemeen beginsel van het Unierecht. |
| --- | --- | --- |

3.

Derde middel, ontleend aan schending van het rechtszekerheidsbeginsel en het beginsel van behoorlijk bestuur met betrekking tot de duur van de procedure en de relevantie van het vertrouwensbeginsel in het onderhavige geval.

—

In dit verband wordt aangevoerd dat de procedure die tot de vaststelling van het bestreden besluit heeft geleid, over het geheel genomen te lang heeft geduurd en dat derhalve de beginselen van rechtszekerheid en behoorlijk bestuur zijn geschonden. Bovendien heeft de duur van de procedure verzoekster ertoe gebracht erop te vertrouwen dat de haar betreffende maatregelen niet konden worden aangemerkt als nieuwe en met de gemeenschappelijke markt onverenigbare steunmaatregelen. Verzoekster stelt derhalve dat verweerster niet de terugvordering van de steun had mogen gelasten omdat dit in strijd was met een algemeen beginsel van het Unierecht.

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/48 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/48

---

Beschikking van het Gerecht van 18 september 2020 — IMI 2 Joint Undertaking/CHS

(Zaak T-53/20) (1)

(2020/C 378/57)

Procestaal: Engels

De president van de Negende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 114 van 6.4.2020.

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/48 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/48

---

Beschikking van het Gerecht van 15 september 2020 — Kahimbi Kasagwe/Raad

(Zaak T-108/20) (1)

(2020/C 378/58)

Procestaal: Frans

De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 129 van 20.4.2020.

---

| 9.11.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 378/48 |
| --- | --- | --- | --- |

9.11.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 378/48

---

Beschikking van het Gerecht van 8 september 2020 — KH/EDEO

(Zaak T-334/20) (1)

(2020/C 378/59)

Procestaal: Frans

De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 247 van 27.7.2020.

---