# Dziennik Urzędowy C 331/2012

| | ISSN 1977-1002
  doi:10.3000/19771002.C_2012.331.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 331 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Rocznik 5527 października 2012 |

ISSN 1977-1002

doi:10.3000/19771002.C_2012.331.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 331

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 5527 października 2012

---

| Spis treśći | Strona |
| --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej |
| 2012/C 331/01 | Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej Dz.U. C 319 z 20.10.2012. | 1 |

Spis treśći

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

2012/C 331/01

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej Dz.U. C 319 z 20.10.2012.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2012/C 331/02 | Sprawa C-355/10: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 5 września 2012 r. — Parlament Europejski przeciwko Radzie Unii Europejskiej (Kodeks graniczny Schengen — Decyzja 2010/252/UE — Ochrona morskich granic zewnętrznych — Wprowadzenie dodatkowych szczegółowych zasad ochrony granic — Uprawnienia wykonawcze Komisji — Zakres — Żądanie stwierdzenia nieważności) | 2 |
| 2012/C 331/03 | Sprawa C-490/10: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 6 września 2012 r. — Parlament Europejski przeciwko Radzie Unii Europejskiej (Skarga o stwierdzenie nieważności — Rozporządzenie (UE, Euratom) nr 617/2010 — Zgłaszanie Komisji projektów inwestycyjnych dotyczących infrastruktury energetycznej w Unii Europejskiej — Wybór podstawy prawnej — Artykuł 337 TFUE i art. 187 EWEA — Artykuł 194 TFUE) | 2 |
| 2012/C 331/04 | Sprawa C-544/10: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 6 września 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht — Niemcy) — Deutsches Weintor eG przeciwko Land Rheinland-Pfalz (Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Zbliżanie ustawodawstw — Zdrowie publiczne — Informowanie i ochrona konsumentów — Etykietowanie i prezentacja środków spożywczych — Pojęcia oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych — Rozporządzenie (WE) nr 1924/2006 — Określenie wina jako lekkostrawnego — Wskazanie zredukowanego stopnia kwasowości — Napoje o zawartości alkoholu większej niż 1,2% objętości — Zakaz używania oświadczeń zdrowotnych — Karta praw podstawowych Unii Europejskiej — Artykuł 15 ust. 1 — Wolność wyboru zawodu — Artykuł 16 — Wolność prowadzenia działalności gospodarczej — Zgodność) | 3 |
| 2012/C 331/05 | Sprawa C-619/10: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 6 września 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākās tiesas Senāts — Łotwa) — Trade Agency Ltd przeciwko Seramico Investments Ltd (Współpraca sądowa w sprawach cywilnych — Rozporządzenie (WE) nr 44/2001 — Wykonanie — Podstawy zaskarżenia — Brak doręczenia dokumentu wszczynającego postępowanie — Kontrola przez właściwy sąd — Zakres — Znaczenie informacji zawartych w zaświadczeniu — Naruszenie porządku publicznego — Orzeczenie sądowe bez uzasadnienia) | 3 |
| 2012/C 331/06 | Sprawa C-18/11: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 6 września 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) — Zjednoczone Królestwo) — The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs przeciwko Philips Electronics UK Ltd (Swoboda przedsiębiorczości — Przepisy podatkowe — Podatek dochodowy od osób prawnych — Ulga podatkowa — Przepisy krajowe wyłączające przeniesienie strat poniesionych na terytorium krajowym przez niebędący rezydentem zakład spółki mającej siedzibę w innym państwie członkowskim na mającą siedzibę na terytorium krajowym spółkę należącą do tej samej grupy) | 4 |
| 2012/C 331/07 | Sprawa C-42/11: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 5 września 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour d'appel d'Amiens — Francja) — europejski nakaz aresztowania wydany przeciwko Joãowi Pedrowi Lopesowi Da Silvie Jorgemu (Współpraca policyjna i sądowa w sprawach karnych — Decyzja ramowa 2002/584/WSiSW — Europejski nakaz aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi — Artykuł 4 pkt 6 — Podstawa fakultatywnej odmowy wykonania europejskiego nakazu aresztowania — Wdrożenie do prawa krajowego — Osoba aresztowana będąca obywatelem państwa członkowskiego wydania nakazu — Europejski nakaz aresztowania wydany w celu wykonania kary pozbawienia wolności — Przepisy państwa członkowskiego zastrzegające możliwość niewykonania europejskiego nakazu aresztowania w przypadku osób poszukiwanych mających obywatelstwo rzeczonego państwa) | 5 |
| 2012/C 331/08 | Sprawy połączone C-71/11 i C-99/11: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 5 września 2012 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Bundesverwaltungsgericht — Niemcy) — Bundesrepublik Deutschland przeciwko Y (C-71/11), Z (C-99/11) (Dyrektywa 2004/83/WE — Minimalne normy dotyczące warunków przyznawania statusu uchodźcy lub statusu w ramach ochrony uzupełniającej — Artykuł 2 lit. c) — Uznanie za uchodźcę — Artykuł 9 ust. 1 — Pojęcie akt prześladowania — Artykuł 10 ust. 1 lit. b) — Wyznanie jako powód prześladowania — Związek między powodem prześladowania a aktami prześladowania — Obywatele pakistańscy będący członkami wspólnoty religijnej ahmadiyya — Działania władz pakistańskich mające na celu ograniczenie prawa do publicznego uprawiania praktyk religijnych — Akty wystarczająco poważne, by uzasadnić obawę zainteresowanego przed prześladowaniem z powodu wyznania — Indywidualna ocena okoliczności faktycznych — Artykuł 4) | 5 |
| 2012/C 331/09 | Sprawa C-83/11: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 5 września 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Upper Tribunal (Immigration and Asylum Chamber) — Zjednoczone Królestwo) — Secretary of State for the Home Department przeciwko Muhammadowi Sazzadurowi Rahmanowi, Fazly’emu Rabby’emu Islamowi, Mohibullahowi Rahmanowi (Dyrektywa 2004/38/WE — Prawo obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich — Artykuł 3 ust. 2 — Obowiązek ułatwiania zgodnie z ustawodawstwem krajowym wjazdu i pobytu wszelkich innych członków rodziny pozostających na utrzymaniu obywatela Unii) | 6 |
| 2012/C 331/10 | Sprawa C-96/11 P: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 6 września 2012 r. — August Storck KG przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (Odwołanie — Wspólnotowy znak towarowy — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Oznaczenie trójwymiarowe tworzone przez kształt myszy z czekolady) | 7 |
| 2012/C 331/11 | Sprawy połączone C-147/11 i C-148/11: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 6 września 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Upper Tribunal — Zjednoczone Królestwo) — Secretary of State for Work and Pensions przeciwko Łucji Czop (C-147/11), Margicie Punakovej (C-148/11) (Rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 — Dyrektywa 2004/38/WE — Prawo stałego pobytu — Świadczenia z zakresu pomocy społecznej — Piecza nad dzieckiem — Okresy pobytu ukończone przed przystąpieniem państwa pochodzenia do Unii) | 8 |
| 2012/C 331/12 | Sprawa C-170/11: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 6 września 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden — Niderlandy) — Maurice Robert Josse Marie Ghislain Lippens, Gilbert Georges Henri Mittler, Jean Paul François Caroline Votron przeciwko Hendrikusowi Cornelisowi Kortekaasowi, Kortekaas Entertainment Marketing BV, Kortekaas Pensioen BV, Dirkowi Robbardowi De Katowi, Johannesowi Hendrikusowi Vischowi, Euphemii Joannie Bökkerink, Laminco GLD N-A, Ageas NV, dawniej Fortis NV (Rozporządzenie (WE) nr 1206/2001 — Współpraca w dziedzinie uzyskiwania dowodów w sprawach cywilnych i handlowych — Przedmiotowy zakres stosowania — Przesłuchanie przez sąd państwa członkowskiego zamieszkałego w innym państwie członkowskim świadka będącego stroną postępowania przed sądem krajowym — Możliwość wezwania strony w charakterze świadka do właściwego sądu według prawa państwa członkowskiego, do którego należy ten sąd) | 8 |
| 2012/C 331/13 | Sprawa C-308/11: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 6 września 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Frankfurt am Main — Niemcy) — Chemische Fabrik Kreussler & Co. GmbH przeciwko Sunstar Deutschland GmbH, dawniej John O. Butler GmbH (Dyrektywa 2001/83/WE — Produkty lecznicze stosowane u ludzi — Artykuł 1 pkt 2 lit. b) — Pojęcie produktu leczniczego wedle funkcji — Definicja pojęcia działania farmakologicznego) | 9 |
| 2012/C 331/14 | Sprawa C-324/11: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 6 września 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Legfelsőbb Bíróság — Węgry) — Gábor Tóth przeciwko Nemzeti Adó — és Vámhivatal Észak-magyarországi Regionális Adó Főigazgatósága (Podatki — Podatek VAT — Dyrektywa 2006/112/WE — Artykuł 9 — Pojęcie podatnik — Prawo do odliczenia — Odmowa — Zasada neutralności podatkowej — Wystawca faktury wykreślony z rejestru podmiotów prowadzących jednoosobowo działalność gospodarczą — Wystawca faktury, który uchybił obowiązkowi zgłoszenia swych pracowników organowi podatkowemu — Obowiązek podatnika upewnienia się o zgodnym z prawem zachowaniu się wystawcy faktury wobec organu podatkowego) | 9 |
| 2012/C 331/15 | Sprawa C-327/11 P: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 6 września 2012 r. — United States Polo Association przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (Odwołanie — Wspólnotowy znak towarowy — Rozporządzenie (WE) nr 40/94 — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Oznaczenie słowne U.S. POLO ASSN. — Sprzeciw właściciela wcześniejszego słownego znaku towarowego POLO-POLO) | 10 |
| 2012/C 331/16 | Sprawa C-471/11: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 6 września 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākās tiesas Senāts — Łotwa) — Cido Grupa SIA przeciwko Valsts ieņēmumu dienests (Przystąpienie nowych państw członkowskich — Środki przejściowe — Produkty rolne — Cukier — Rozporządzenie (WE) nr 60/2004 — Stawka i podstawa wymiaru opłaty z tytułu nadmiernych zapasów) | 11 |
| 2012/C 331/17 | Sprawa C-487/11: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 6 września 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administratīvā rajona tiesa — Łotwa) — Laimonis Treimanis przeciwko Valsts ieņēmumu dienests (Rozporządzenie (EWG) nr 918/83 — Artykuł 1 ust. 2 lit. c), art. 2, art. 7 ust. 1 — Zwolnienie mienia osobistego z należności celnych przywozowych — Pojęcie mienia przeznaczonego do zaspokojenia potrzeb gospodarstw domowych — Pojazd samochodowy przywożony na terytorium Unii — Pojazd używany przez członka rodziny właściciela, który dokonał przywozu) | 11 |
| 2012/C 331/18 | Sprawa C-496/11: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 6 września 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Central Administrativo Sul — Portugalia) — Portugal Telecom SGPS, SA przeciwko Fazenda Pública (VAT — Szósta dyrektywa — Artykuł 17 ust. 2 i art. 19 — Odliczenia — Podatek podlegający zapłacie lub zapłacony za usługi nabyte przez spółkę holdingową — Usługi pozostające w bezpośrednim, ścisłym i niewątpliwym związku z transakcjami podlegającymi opodatkowaniu) | 12 |
| 2012/C 331/19 | Sprawa C-524/11: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 6 września 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden — Niderlandy) — Lowlands Design Holding BV przeciwko Minister van Financiën (Wspólna taryfa celna — Nomenklatura scalona — Klasyfikacja taryfowa — Śpiworki dla niemowląt i małych dzieci — Podpozycje 62092000 lub 62114290) | 12 |
| 2012/C 331/20 | Sprawa C-367/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Unabhängiger Verwaltungssenat des Landes Oberösterreich (Austria) w dniu 1 sierpnia 2012 r. — Corinna Prinz-Stremitzer, Susanne Sokoll-Seebacher | 13 |
| 2012/C 331/21 | Sprawa C-383/12 P: Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba) wydanego w dniu 22 maja 2012 r. w sprawie T-570/10 Environmental Manufacturing LLP przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM), wniesione w dniu 8 sierpnia 2012 r. przez Environmental Manufacturing LLP | 13 |
| 2012/C 331/22 | Sprawa C-397/12 P: Odwołanie od postanowienia Sądu wydanego w dniu 18 czerwca 2012 r. w sprawie T-203/11 Transports Schiocchet — Excursions przeciwko Radzie i Komisji, wniesione w dniu 28 sierpnia 2012 r. przez Transports Schiocchet — Excursions | 14 |
| 2012/C 331/23 | Sprawa C-400/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Upper Tribunal (Immigration and Asylum Chamber) London (Zjednoczone Królestwo) w dniu 31 sierpnia 2012 r. — Secretary of State for the Home Department przeciwko MG | 15 |
| 2012/C 331/24 | Sprawa C-406/12: Skarga wniesiona w dniu 4 września 2012 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Słowenii | 15 |
| 2012/C 331/25 | Sprawa C-407/12: Skarga wniesiona w dniu 3 września 2012 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Słowenii | 16 |
| 2012/C 331/26 | Sprawa C-410/12 P: Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 12 lipca 2012 r. w sprawie T-470/09 medi GmbH & Co. KG przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), wniesione w dniu 7 września 2012 r. przez medi GmbH & Co. KG | 16 |
| | Sąd |
| 2012/C 331/27 | Sprawy połączone T-133/08, T-134/08, T-177/08 i T-242/09: Wyrok Sądu z dnia 18 września 2012 r. — Schräder przeciwko CPVO — Hansson (LEMON SYMPHONY) (Odmiany roślin — Decyzja o dostosowaniu z urzędu urzędowego opisu odmiany LEMON SYMPHONY — Wniosek o uchylenie wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin przyznanego odmianie LEMON SYMPHONY — Wniosek o unieważnienie wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin przyznanego odmianie LEMON SYMPHONY — Wniosek o przyznanie wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin odmianie SUMOST 01 — Wezwanie do postępowania ustnego przed Izbą Odwoławczą CPVO — Termin dokonania wezwania wynoszący przynajmniej miesiąc) | 17 |
| 2012/C 331/28 | Sprawa T-265/08: Wyrok Sądu z dnia 19 września 2012 r. — Niemcy przeciwko Komisji (EFRR — Obniżenie pomocy finansowej — Program operacyjny należący do celu nr 1 (1994-1999), obejmujący kraj związkowy Turyngię (Niemcy)) | 17 |
| 2012/C 331/29 | Sprawy połączone T-168/10 i T-572/10: Wyrok Sądu z dnia 19 września 2012 r. — Komisja przeciwko SEMEA i gminie Millau (Klauzula arbitrażowa — Umowa dotacji dotycząca działań na rzecz rozwoju lokalnego polegających na realizacji prac przygotowawczych i uruchomieniu Centre européen d’entreprise locale w Millau (Francja) — Zwrot części wypłaconych zaliczek — Dopuszczalność skargi przeciwko spółce prawa francuskiego wykreślonej z rejestru handlowego i spółek — Zastosowanie prawa francuskiego — Umowa administracyjna — Zwrot nienależnego świadczenia — Przedawnienie — Możliwość powołania się na klauzulę arbitrażową — Przejęcie długu — Teoria przynależności — Postanowienie umowne na rzecz osoby trzeciej) | 18 |
| 2012/C 331/30 | Sprawa T-326/10: Wyrok Sądu z dnia 19 września 2012 r. — Fraas przeciwko OHIM (wzór w kratkę w kolorach jasnoszarym, ciemnoszarym, beżowym, ciemnoczerwonym i brązowym) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego wzór w kratkę w kolorach jasnoszarym, ciemnoszarym, beżowym, ciemnoczerwonym i brązowym — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b), art. 75 i art. 76 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009) | 19 |
| 2012/C 331/31 | Sprawa T-327/10: Wyrok Sądu z dnia 19 września 2012 r. — Fraas przeciwko OHIM (wzór w kratkę w kolorach czarnym, ciemnoszarym, jasnoszarym i ciemnoczerwonym) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego wzór w kratkę w kolorach czarnym, ciemnoszarym, jasnoszarym i ciemnoczerwonym — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b), art. 75 i art. 76 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009) | 19 |
| 2012/C 331/32 | Sprawa T-328/10: Wyrok Sądu z dnia 19 września 2012 r. — Fraas przeciwko OHIM (wzór w kratkę w kolorach ciemnoszarym, jasnoszarym, beżowym i ciemnoczerwonym) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego wzór w kratkę w kolorach ciemnoszarym, jasnoszarym, beżowym i ciemnoczerwonym — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b), art. 75 i art. 76 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009) | 19 |
| 2012/C 331/33 | Sprawa T-329/10: Wyrok Sądu z dnia 19 września 2012 r. — Fraas przeciwko OHIM (wzór w kratkę w kolorach czarnym, szarym, beżowym i ciemnoczerwonym) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego wzór w kratkę w kolorach czarnym, szarym, beżowym i ciemnoczerwonym — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b), art. 75 i art. 76 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009) | 20 |
| 2012/C 331/34 | Sprawa T-26/11: Wyrok Sądu z dnia 19 września 2012 r. — Fraas przeciwko OHIM (wzór w kratkę w kolorach czarnym, beżowym, brązowym, ciemnoczerwonym i szarym) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego wzór w kratkę w kolorach czarnym, beżowym, brązowym, ciemnoczerwonym i szarym — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b), art. 75 i art. 76 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009) | 20 |
| 2012/C 331/35 | Sprawa T-31/11: Wyrok Sądu z dnia 19 września 2012 r. — Fraas przeciwko OHIM (wzór w kratkę w kolorach różowym, fioletowym, beżowym i ciemnoszarym) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego wzór w kratkę w kolorach różowym, fioletowym, beżowym i ciemnoszarym — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b), art. 75 i art. 76 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009) | 20 |
| 2012/C 331/36 | Sprawa T-50/11: Wyrok Sądu z dnia 19 września 2012 r. — Fraas przeciwko OHIM (wzór w kratkę w kolorach ciemnoszarym, jasnoszarym, czarnym, beżowym, ciemnoczerwonym i jasnoczerwonym) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego wzór w kratkę w kolorach ciemnoszarym, jasnoszarym, czarnym, beżowym, ciemnoczerwonym i jasnoczerwonym — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b), art. 75 i art. 76 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009) | 21 |
| 2012/C 331/37 | Sprawa T-156/11: Wyrok Sądu z dnia 18 września 2012 r. — Since Hardware (Guangzhou) przeciwko Radzie (Dumping — Przywóz desek do prasowania pochodzących z Chin — Wszczęcie postępowania wobec jednej spółki — Status przedsiębiorstwa działającego w warunkach gospodarki rynkowej — Trzymiesięczny termin przewidziany w art. 2 ust. 7 lit. c) akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 — Ciężar dowodu — Ustalenie szkody) | 21 |
| 2012/C 331/38 | Sprawa T-164/11: Wyrok Sądu z dnia 19 września 2012 r. — Reddig przeciwko OHIM — Morleys (rękojeść noża) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Trójwymiarowy wspólnotowy znak towarowy — Rękojeść noża — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Oznaczenie tworzone wyłącznie przez kształt towaru niezbędny do uzyskania efektu technicznego — Artykuł 7 ust. 1 lit. e) ppkt ii) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 — Unieważnienie przez izbę odwoławczą) | 21 |
| 2012/C 331/39 | Sprawa T-220/11: Wyrok Sądu z dnia 19 września 2012 r. — TeamBank przeciwko OHIM — Fercredit Servizi Finanziari (f@ir Credit) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego f@ir/email Credit — Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy FERCREDIT — Względna podstawa odmowy — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009) | 22 |
| 2012/C 331/40 | Sprawa T-231/11: Wyrok Sądu z dnia 19 września 2012 r. — Fraas przeciwko OHIM (wzór w kratkę w kolorach ciemnoszarym, jasnoszarym, jasnoniebieskim, ciemnoniebieskim, żółtobrunatnym i beżowym) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego wzór w kratkę w kolorach ciemnoszarym, jasnoszarym, jasnoniebieskim, ciemnoniebieskim, żółtobrunatnym i beżowym — Względna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b), art. 75 i art. 76 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009) | 22 |
| 2012/C 331/41 | Sprawa T-267/11: Wyrok Sądu z dnia 19 września 2012 r. — Video Research USA przeciwko OHIM (VR) (Wspólnotowy znak towarowy — Graficzny wspólnotowy znak towarowy VR — Niezłożenie wniosku o przedłużenie prawa z rejestracji znaku towarowego — Wykreślenie znaku towarowego po wygaśnięciu prawa z rejestracji — Wniosek o przywrócenie stanu poprzedniego — Artykuł 81 rozporządzenia (WE) nr 207/2009) | 22 |
| 2012/C 331/42 | Sprawa T-460/11: Wyrok Sądu z dnia 18 września 2012 r. — Scandic Distilleries przeciwko OHIM — Bürgerbräu, Röhm & Söhne (BÜRGER) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego BÜRGER — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy Bürgerbräu — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009) | 23 |
| 2012/C 331/43 | Sprawa T-241/03 REV: Postanowienie Sądu z dnia 11 września 2012 r. — Marcuccio przeciwko Komisji (Postępowanie — Skarga o wznowienie postępowania — Skutki późniejszego wyroku Sądu — Nowa okoliczność faktyczna — Brak — Niedopuszczalność) | 23 |
| 2012/C 331/44 | Sprawa T-145/09: Postanowienie Sądu z dnia 6 września 2012 r. — Bredenkamp i in. przeciwko Komisji (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające przyjęte w świetle sytuacji w Zimbabwe — Wykreślenie z wykazu osób, których te środki dotyczą — Skarga o stwierdzenie nieważności — Umorzenie postępowania) | 23 |
| 2012/C 331/45 | Sprawa T-180/10: Postanowienie Sądu z dnia 6 września 2012 r. — Nickel Institute przeciwko Komisji (Dostęp do dokumentów — Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 — Klasyfikacja, pakowanie i etykietowanie niektórych związków węglanu niklu jako substancji niebezpiecznych — Dyrektywy 2008/58/WE i 2009/2/WE — 30 i 31 dostosowanie do postępu technicznego dyrektywy 67/548/EWG — Częściowa odmowa dostępu — Skarga o stwierdzenie nieważności — Umorzenie postępowania) | 24 |
| 2012/C 331/46 | Sprawa T-222/11: Postanowienie Sądu z dnia 6 września 2012 r. — Rautenbach przeciwko Radzie i Komisji. (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające przyjęte w świetle sytuacji w Zimbabwe — Wykreślenie z wykazu osób, których te środki dotyczą — Skarga o stwierdzenie nieważności — Umorzenie postępowania) | 24 |
| 2012/C 331/47 | Sprawa T-564/11: Postanowienie Sądu z dnia 5 września 2012 r. — Farage przeciwko Parlamentowi i Buzkowi (Prawo instytucjonalne — Decyzja przewodniczącego Parlamentu w sprawie nałożenia na posła europejskiego sankcji utraty prawa do otrzymywania dziennej diety na utrzymanie przez okres 10 dni — Decyzja komisji do spraw prawnych Parlamentu stwierdzająca niedopuszczalność wniosku posła o skorzystanie z immunitetu parlamentarnego — Oczywisty brak właściwości Sądu — Oczywista niedopuszczalność) | 25 |
| 2012/C 331/48 | Sprawa T-642/11 P: Postanowienie Sądu z dnia 4 września 2012 r. — Mische przeciwko Parlamentowi (Odwołanie — Służba publiczna — Urzędnicy — Powołanie — Zaszeregowanie do grupy — Konkurs opublikowany przed wejściem w życie nowego regulaminu pracowniczego — Przeinaczenie okoliczności faktycznych — Odwołanie oczywiście bezzasadne) | 25 |
| 2012/C 331/49 | Sprawa T-352/12: Skarga wniesiona w dniu 3 sierpnia 2012 r. — Grupo Flexi de León przeciwko OHIM (FLEXI) | 26 |
| 2012/C 331/50 | Sprawa T-372/12: Skarga wniesiona w dniu 20 sierpnia 2012 r. — El Corte Inglés przeciwko OHIM — Apro Tech (APRO) | 26 |
| 2012/C 331/51 | Sprawa T-376/12: Skarga wniesiona w dniu 21 sierpnia 2012 r. — Republika Grecka przeciwko Komisji | 26 |
| 2012/C 331/52 | Sprawa T-377/12: Skarga wniesiona w dniu 22 sierpnia 2012 r. — Spa Monopole przeciwko OHIM — Olivar Del Desierto (OLEOSPA) | 27 |
| 2012/C 331/53 | Sprawa T-380/12: Skarga wniesiona w dniu 22 sierpnia 2012 r. — Demon International przeciwko OHIM — Big Line Sas di Graziani Lorenzo (DEMON) | 28 |
| 2012/C 331/54 | Sprawa T-388/12: Skarga wniesiona w dniu 30 sierpnia 2012 r. — Singer przeciwko OHIM — Cordia Magyarország Ingatlanforgalmazó Zártkörüen Müködö (CORDIO) | 28 |
| 2012/C 331/55 | Sprawa T-389/12: Skarga wniesiona w dniu 5 września 2012 r. — EDF przeciwko Komisji | 29 |
| 2012/C 331/56 | Sprawa T-392/12: Skarga wniesiona w dniu 3 września 2012 r. — Luigi Lavazza SpA przeciwko OHIM | 29 |
| 2012/C 331/57 | Sprawa T-394/12: Skarga wniesiona w dniu 28 sierpnia 2012 r. — Alfastar Benelux przeciwko Radzie | 30 |
| 2012/C 331/58 | Sprawa T-398/12: Skarga wniesiona w dniu 6 września 2012 r. — Cosma Moden przeciwko OHIM — s.Oliver Bernd Freier (COSMA) | 30 |
| 2012/C 331/59 | Sprawa T-399/12: Skarga wniesiona w dniu 6 września 2012 r. — Cosma Moden przeciwko OHIM — s.Oliver Bernd Freier (COSMA) | 31 |
| 2012/C 331/60 | Sprawa T-401/12: Skarga wniesiona w dniu 10 września 2012 r. — Klingel przeciwko OHIM — Develey (JUNGBORN) | 31 |
| 2012/C 331/61 | Sprawa T-405/12: Skarga wniesiona w dniu 10 września 2012 r. — FH (*1) przeciwko Komisji | 32 |
| | Sąd do spraw Służby Publicznej |
| 2012/C 331/62 | Sprawa F-89/12: Skarga wniesiona w dniu 21 sierpnia 2012 r. — ZZ przeciwko Komisji | 33 |
| 2012/C 331/63 | Sprawa F-91/12: Skarga wniesiona w dniu 3 września 2012 r. — ZZ przeciwko Komisji | 33 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2012/C 331/02

Sprawa C-355/10: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 5 września 2012 r. — Parlament Europejski przeciwko Radzie Unii Europejskiej (Kodeks graniczny Schengen — Decyzja 2010/252/UE — Ochrona morskich granic zewnętrznych — Wprowadzenie dodatkowych szczegółowych zasad ochrony granic — Uprawnienia wykonawcze Komisji — Zakres — Żądanie stwierdzenia nieważności)

2

2012/C 331/03

Sprawa C-490/10: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 6 września 2012 r. — Parlament Europejski przeciwko Radzie Unii Europejskiej (Skarga o stwierdzenie nieważności — Rozporządzenie (UE, Euratom) nr 617/2010 — Zgłaszanie Komisji projektów inwestycyjnych dotyczących infrastruktury energetycznej w Unii Europejskiej — Wybór podstawy prawnej — Artykuł 337 TFUE i art. 187 EWEA — Artykuł 194 TFUE)

2

2012/C 331/04

Sprawa C-544/10: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 6 września 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht — Niemcy) — Deutsches Weintor eG przeciwko Land Rheinland-Pfalz (Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Zbliżanie ustawodawstw — Zdrowie publiczne — Informowanie i ochrona konsumentów — Etykietowanie i prezentacja środków spożywczych — Pojęcia oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych — Rozporządzenie (WE) nr 1924/2006 — Określenie wina jako lekkostrawnego — Wskazanie zredukowanego stopnia kwasowości — Napoje o zawartości alkoholu większej niż 1,2% objętości — Zakaz używania oświadczeń zdrowotnych — Karta praw podstawowych Unii Europejskiej — Artykuł 15 ust. 1 — Wolność wyboru zawodu — Artykuł 16 — Wolność prowadzenia działalności gospodarczej — Zgodność)

3

2012/C 331/05

Sprawa C-619/10: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 6 września 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākās tiesas Senāts — Łotwa) — Trade Agency Ltd przeciwko Seramico Investments Ltd (Współpraca sądowa w sprawach cywilnych — Rozporządzenie (WE) nr 44/2001 — Wykonanie — Podstawy zaskarżenia — Brak doręczenia dokumentu wszczynającego postępowanie — Kontrola przez właściwy sąd — Zakres — Znaczenie informacji zawartych w zaświadczeniu — Naruszenie porządku publicznego — Orzeczenie sądowe bez uzasadnienia)

3

2012/C 331/06

Sprawa C-18/11: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 6 września 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) — Zjednoczone Królestwo) — The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs przeciwko Philips Electronics UK Ltd (Swoboda przedsiębiorczości — Przepisy podatkowe — Podatek dochodowy od osób prawnych — Ulga podatkowa — Przepisy krajowe wyłączające przeniesienie strat poniesionych na terytorium krajowym przez niebędący rezydentem zakład spółki mającej siedzibę w innym państwie członkowskim na mającą siedzibę na terytorium krajowym spółkę należącą do tej samej grupy)

4

2012/C 331/07

Sprawa C-42/11: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 5 września 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour d'appel d'Amiens — Francja) — europejski nakaz aresztowania wydany przeciwko Joãowi Pedrowi Lopesowi Da Silvie Jorgemu (Współpraca policyjna i sądowa w sprawach karnych — Decyzja ramowa 2002/584/WSiSW — Europejski nakaz aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi — Artykuł 4 pkt 6 — Podstawa fakultatywnej odmowy wykonania europejskiego nakazu aresztowania — Wdrożenie do prawa krajowego — Osoba aresztowana będąca obywatelem państwa członkowskiego wydania nakazu — Europejski nakaz aresztowania wydany w celu wykonania kary pozbawienia wolności — Przepisy państwa członkowskiego zastrzegające możliwość niewykonania europejskiego nakazu aresztowania w przypadku osób poszukiwanych mających obywatelstwo rzeczonego państwa)

5

2012/C 331/08

Sprawy połączone C-71/11 i C-99/11: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 5 września 2012 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Bundesverwaltungsgericht — Niemcy) — Bundesrepublik Deutschland przeciwko Y (C-71/11), Z (C-99/11) (Dyrektywa 2004/83/WE — Minimalne normy dotyczące warunków przyznawania statusu uchodźcy lub statusu w ramach ochrony uzupełniającej — Artykuł 2 lit. c) — Uznanie za uchodźcę — Artykuł 9 ust. 1 — Pojęcie akt prześladowania — Artykuł 10 ust. 1 lit. b) — Wyznanie jako powód prześladowania — Związek między powodem prześladowania a aktami prześladowania — Obywatele pakistańscy będący członkami wspólnoty religijnej ahmadiyya — Działania władz pakistańskich mające na celu ograniczenie prawa do publicznego uprawiania praktyk religijnych — Akty wystarczająco poważne, by uzasadnić obawę zainteresowanego przed prześladowaniem z powodu wyznania — Indywidualna ocena okoliczności faktycznych — Artykuł 4)

5

2012/C 331/09

Sprawa C-83/11: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 5 września 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Upper Tribunal (Immigration and Asylum Chamber) — Zjednoczone Królestwo) — Secretary of State for the Home Department przeciwko Muhammadowi Sazzadurowi Rahmanowi, Fazly’emu Rabby’emu Islamowi, Mohibullahowi Rahmanowi (Dyrektywa 2004/38/WE — Prawo obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich — Artykuł 3 ust. 2 — Obowiązek ułatwiania zgodnie z ustawodawstwem krajowym wjazdu i pobytu wszelkich innych członków rodziny pozostających na utrzymaniu obywatela Unii)

6

2012/C 331/10

Sprawa C-96/11 P: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 6 września 2012 r. — August Storck KG przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (Odwołanie — Wspólnotowy znak towarowy — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Oznaczenie trójwymiarowe tworzone przez kształt myszy z czekolady)

7

2012/C 331/11

Sprawy połączone C-147/11 i C-148/11: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 6 września 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Upper Tribunal — Zjednoczone Królestwo) — Secretary of State for Work and Pensions przeciwko Łucji Czop (C-147/11), Margicie Punakovej (C-148/11) (Rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 — Dyrektywa 2004/38/WE — Prawo stałego pobytu — Świadczenia z zakresu pomocy społecznej — Piecza nad dzieckiem — Okresy pobytu ukończone przed przystąpieniem państwa pochodzenia do Unii)

8

2012/C 331/12

Sprawa C-170/11: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 6 września 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden — Niderlandy) — Maurice Robert Josse Marie Ghislain Lippens, Gilbert Georges Henri Mittler, Jean Paul François Caroline Votron przeciwko Hendrikusowi Cornelisowi Kortekaasowi, Kortekaas Entertainment Marketing BV, Kortekaas Pensioen BV, Dirkowi Robbardowi De Katowi, Johannesowi Hendrikusowi Vischowi, Euphemii Joannie Bökkerink, Laminco GLD N-A, Ageas NV, dawniej Fortis NV (Rozporządzenie (WE) nr 1206/2001 — Współpraca w dziedzinie uzyskiwania dowodów w sprawach cywilnych i handlowych — Przedmiotowy zakres stosowania — Przesłuchanie przez sąd państwa członkowskiego zamieszkałego w innym państwie członkowskim świadka będącego stroną postępowania przed sądem krajowym — Możliwość wezwania strony w charakterze świadka do właściwego sądu według prawa państwa członkowskiego, do którego należy ten sąd)

8

2012/C 331/13

Sprawa C-308/11: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 6 września 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Frankfurt am Main — Niemcy) — Chemische Fabrik Kreussler & Co. GmbH przeciwko Sunstar Deutschland GmbH, dawniej John O. Butler GmbH (Dyrektywa 2001/83/WE — Produkty lecznicze stosowane u ludzi — Artykuł 1 pkt 2 lit. b) — Pojęcie produktu leczniczego wedle funkcji — Definicja pojęcia działania farmakologicznego)

9

2012/C 331/14

Sprawa C-324/11: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 6 września 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Legfelsőbb Bíróság — Węgry) — Gábor Tóth przeciwko Nemzeti Adó — és Vámhivatal Észak-magyarországi Regionális Adó Főigazgatósága (Podatki — Podatek VAT — Dyrektywa 2006/112/WE — Artykuł 9 — Pojęcie podatnik — Prawo do odliczenia — Odmowa — Zasada neutralności podatkowej — Wystawca faktury wykreślony z rejestru podmiotów prowadzących jednoosobowo działalność gospodarczą — Wystawca faktury, który uchybił obowiązkowi zgłoszenia swych pracowników organowi podatkowemu — Obowiązek podatnika upewnienia się o zgodnym z prawem zachowaniu się wystawcy faktury wobec organu podatkowego)

9

2012/C 331/15

Sprawa C-327/11 P: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 6 września 2012 r. — United States Polo Association przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (Odwołanie — Wspólnotowy znak towarowy — Rozporządzenie (WE) nr 40/94 — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Oznaczenie słowne U.S. POLO ASSN. — Sprzeciw właściciela wcześniejszego słownego znaku towarowego POLO-POLO)

10

2012/C 331/16

Sprawa C-471/11: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 6 września 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākās tiesas Senāts — Łotwa) — Cido Grupa SIA przeciwko Valsts ieņēmumu dienests (Przystąpienie nowych państw członkowskich — Środki przejściowe — Produkty rolne — Cukier — Rozporządzenie (WE) nr 60/2004 — Stawka i podstawa wymiaru opłaty z tytułu nadmiernych zapasów)

11

2012/C 331/17

Sprawa C-487/11: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 6 września 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administratīvā rajona tiesa — Łotwa) — Laimonis Treimanis przeciwko Valsts ieņēmumu dienests (Rozporządzenie (EWG) nr 918/83 — Artykuł 1 ust. 2 lit. c), art. 2, art. 7 ust. 1 — Zwolnienie mienia osobistego z należności celnych przywozowych — Pojęcie mienia przeznaczonego do zaspokojenia potrzeb gospodarstw domowych — Pojazd samochodowy przywożony na terytorium Unii — Pojazd używany przez członka rodziny właściciela, który dokonał przywozu)

11

2012/C 331/18

Sprawa C-496/11: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 6 września 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Central Administrativo Sul — Portugalia) — Portugal Telecom SGPS, SA przeciwko Fazenda Pública (VAT — Szósta dyrektywa — Artykuł 17 ust. 2 i art. 19 — Odliczenia — Podatek podlegający zapłacie lub zapłacony za usługi nabyte przez spółkę holdingową — Usługi pozostające w bezpośrednim, ścisłym i niewątpliwym związku z transakcjami podlegającymi opodatkowaniu)

12

2012/C 331/19

Sprawa C-524/11: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 6 września 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden — Niderlandy) — Lowlands Design Holding BV przeciwko Minister van Financiën (Wspólna taryfa celna — Nomenklatura scalona — Klasyfikacja taryfowa — Śpiworki dla niemowląt i małych dzieci — Podpozycje 62092000 lub 62114290)

12

2012/C 331/20

Sprawa C-367/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Unabhängiger Verwaltungssenat des Landes Oberösterreich (Austria) w dniu 1 sierpnia 2012 r. — Corinna Prinz-Stremitzer, Susanne Sokoll-Seebacher

13

2012/C 331/21

Sprawa C-383/12 P: Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba) wydanego w dniu 22 maja 2012 r. w sprawie T-570/10 Environmental Manufacturing LLP przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM), wniesione w dniu 8 sierpnia 2012 r. przez Environmental Manufacturing LLP

13

2012/C 331/22

Sprawa C-397/12 P: Odwołanie od postanowienia Sądu wydanego w dniu 18 czerwca 2012 r. w sprawie T-203/11 Transports Schiocchet — Excursions przeciwko Radzie i Komisji, wniesione w dniu 28 sierpnia 2012 r. przez Transports Schiocchet — Excursions

14

2012/C 331/23

Sprawa C-400/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Upper Tribunal (Immigration and Asylum Chamber) London (Zjednoczone Królestwo) w dniu 31 sierpnia 2012 r. — Secretary of State for the Home Department przeciwko MG

15

2012/C 331/24

Sprawa C-406/12: Skarga wniesiona w dniu 4 września 2012 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Słowenii

15

2012/C 331/25

Sprawa C-407/12: Skarga wniesiona w dniu 3 września 2012 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Słowenii

16

2012/C 331/26

Sprawa C-410/12 P: Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 12 lipca 2012 r. w sprawie T-470/09 medi GmbH & Co. KG przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), wniesione w dniu 7 września 2012 r. przez medi GmbH & Co. KG

16

Sąd

2012/C 331/27

Sprawy połączone T-133/08, T-134/08, T-177/08 i T-242/09: Wyrok Sądu z dnia 18 września 2012 r. — Schräder przeciwko CPVO — Hansson (LEMON SYMPHONY) (Odmiany roślin — Decyzja o dostosowaniu z urzędu urzędowego opisu odmiany LEMON SYMPHONY — Wniosek o uchylenie wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin przyznanego odmianie LEMON SYMPHONY — Wniosek o unieważnienie wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin przyznanego odmianie LEMON SYMPHONY — Wniosek o przyznanie wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin odmianie SUMOST 01 — Wezwanie do postępowania ustnego przed Izbą Odwoławczą CPVO — Termin dokonania wezwania wynoszący przynajmniej miesiąc)

17

2012/C 331/28

Sprawa T-265/08: Wyrok Sądu z dnia 19 września 2012 r. — Niemcy przeciwko Komisji (EFRR — Obniżenie pomocy finansowej — Program operacyjny należący do celu nr 1 (1994-1999), obejmujący kraj związkowy Turyngię (Niemcy))

17

2012/C 331/29

Sprawy połączone T-168/10 i T-572/10: Wyrok Sądu z dnia 19 września 2012 r. — Komisja przeciwko SEMEA i gminie Millau (Klauzula arbitrażowa — Umowa dotacji dotycząca działań na rzecz rozwoju lokalnego polegających na realizacji prac przygotowawczych i uruchomieniu Centre européen d’entreprise locale w Millau (Francja) — Zwrot części wypłaconych zaliczek — Dopuszczalność skargi przeciwko spółce prawa francuskiego wykreślonej z rejestru handlowego i spółek — Zastosowanie prawa francuskiego — Umowa administracyjna — Zwrot nienależnego świadczenia — Przedawnienie — Możliwość powołania się na klauzulę arbitrażową — Przejęcie długu — Teoria przynależności — Postanowienie umowne na rzecz osoby trzeciej)

18

2012/C 331/30

Sprawa T-326/10: Wyrok Sądu z dnia 19 września 2012 r. — Fraas przeciwko OHIM (wzór w kratkę w kolorach jasnoszarym, ciemnoszarym, beżowym, ciemnoczerwonym i brązowym) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego wzór w kratkę w kolorach jasnoszarym, ciemnoszarym, beżowym, ciemnoczerwonym i brązowym — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b), art. 75 i art. 76 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009)

19

2012/C 331/31

Sprawa T-327/10: Wyrok Sądu z dnia 19 września 2012 r. — Fraas przeciwko OHIM (wzór w kratkę w kolorach czarnym, ciemnoszarym, jasnoszarym i ciemnoczerwonym) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego wzór w kratkę w kolorach czarnym, ciemnoszarym, jasnoszarym i ciemnoczerwonym — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b), art. 75 i art. 76 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009)

19

2012/C 331/32

Sprawa T-328/10: Wyrok Sądu z dnia 19 września 2012 r. — Fraas przeciwko OHIM (wzór w kratkę w kolorach ciemnoszarym, jasnoszarym, beżowym i ciemnoczerwonym) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego wzór w kratkę w kolorach ciemnoszarym, jasnoszarym, beżowym i ciemnoczerwonym — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b), art. 75 i art. 76 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009)

19

2012/C 331/33

Sprawa T-329/10: Wyrok Sądu z dnia 19 września 2012 r. — Fraas przeciwko OHIM (wzór w kratkę w kolorach czarnym, szarym, beżowym i ciemnoczerwonym) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego wzór w kratkę w kolorach czarnym, szarym, beżowym i ciemnoczerwonym — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b), art. 75 i art. 76 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009)

20

2012/C 331/34

Sprawa T-26/11: Wyrok Sądu z dnia 19 września 2012 r. — Fraas przeciwko OHIM (wzór w kratkę w kolorach czarnym, beżowym, brązowym, ciemnoczerwonym i szarym) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego wzór w kratkę w kolorach czarnym, beżowym, brązowym, ciemnoczerwonym i szarym — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b), art. 75 i art. 76 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009)

20

2012/C 331/35

Sprawa T-31/11: Wyrok Sądu z dnia 19 września 2012 r. — Fraas przeciwko OHIM (wzór w kratkę w kolorach różowym, fioletowym, beżowym i ciemnoszarym) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego wzór w kratkę w kolorach różowym, fioletowym, beżowym i ciemnoszarym — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b), art. 75 i art. 76 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009)

20

2012/C 331/36

Sprawa T-50/11: Wyrok Sądu z dnia 19 września 2012 r. — Fraas przeciwko OHIM (wzór w kratkę w kolorach ciemnoszarym, jasnoszarym, czarnym, beżowym, ciemnoczerwonym i jasnoczerwonym) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego wzór w kratkę w kolorach ciemnoszarym, jasnoszarym, czarnym, beżowym, ciemnoczerwonym i jasnoczerwonym — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b), art. 75 i art. 76 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009)

21

2012/C 331/37

Sprawa T-156/11: Wyrok Sądu z dnia 18 września 2012 r. — Since Hardware (Guangzhou) przeciwko Radzie (Dumping — Przywóz desek do prasowania pochodzących z Chin — Wszczęcie postępowania wobec jednej spółki — Status przedsiębiorstwa działającego w warunkach gospodarki rynkowej — Trzymiesięczny termin przewidziany w art. 2 ust. 7 lit. c) akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 — Ciężar dowodu — Ustalenie szkody)

21

2012/C 331/38

Sprawa T-164/11: Wyrok Sądu z dnia 19 września 2012 r. — Reddig przeciwko OHIM — Morleys (rękojeść noża) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Trójwymiarowy wspólnotowy znak towarowy — Rękojeść noża — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Oznaczenie tworzone wyłącznie przez kształt towaru niezbędny do uzyskania efektu technicznego — Artykuł 7 ust. 1 lit. e) ppkt ii) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 — Unieważnienie przez izbę odwoławczą)

21

2012/C 331/39

Sprawa T-220/11: Wyrok Sądu z dnia 19 września 2012 r. — TeamBank przeciwko OHIM — Fercredit Servizi Finanziari (f@ir Credit) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego f@ir/email Credit — Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy FERCREDIT — Względna podstawa odmowy — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009)

22

2012/C 331/40

Sprawa T-231/11: Wyrok Sądu z dnia 19 września 2012 r. — Fraas przeciwko OHIM (wzór w kratkę w kolorach ciemnoszarym, jasnoszarym, jasnoniebieskim, ciemnoniebieskim, żółtobrunatnym i beżowym) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego wzór w kratkę w kolorach ciemnoszarym, jasnoszarym, jasnoniebieskim, ciemnoniebieskim, żółtobrunatnym i beżowym — Względna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b), art. 75 i art. 76 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009)

22

2012/C 331/41

Sprawa T-267/11: Wyrok Sądu z dnia 19 września 2012 r. — Video Research USA przeciwko OHIM (VR) (Wspólnotowy znak towarowy — Graficzny wspólnotowy znak towarowy VR — Niezłożenie wniosku o przedłużenie prawa z rejestracji znaku towarowego — Wykreślenie znaku towarowego po wygaśnięciu prawa z rejestracji — Wniosek o przywrócenie stanu poprzedniego — Artykuł 81 rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

22

2012/C 331/42

Sprawa T-460/11: Wyrok Sądu z dnia 18 września 2012 r. — Scandic Distilleries przeciwko OHIM — Bürgerbräu, Röhm & Söhne (BÜRGER) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego BÜRGER — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy Bürgerbräu — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

23

2012/C 331/43

Sprawa T-241/03 REV: Postanowienie Sądu z dnia 11 września 2012 r. — Marcuccio przeciwko Komisji (Postępowanie — Skarga o wznowienie postępowania — Skutki późniejszego wyroku Sądu — Nowa okoliczność faktyczna — Brak — Niedopuszczalność)

23

2012/C 331/44

Sprawa T-145/09: Postanowienie Sądu z dnia 6 września 2012 r. — Bredenkamp i in. przeciwko Komisji (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające przyjęte w świetle sytuacji w Zimbabwe — Wykreślenie z wykazu osób, których te środki dotyczą — Skarga o stwierdzenie nieważności — Umorzenie postępowania)

23

2012/C 331/45

Sprawa T-180/10: Postanowienie Sądu z dnia 6 września 2012 r. — Nickel Institute przeciwko Komisji (Dostęp do dokumentów — Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 — Klasyfikacja, pakowanie i etykietowanie niektórych związków węglanu niklu jako substancji niebezpiecznych — Dyrektywy 2008/58/WE i 2009/2/WE — 30 i 31 dostosowanie do postępu technicznego dyrektywy 67/548/EWG — Częściowa odmowa dostępu — Skarga o stwierdzenie nieważności — Umorzenie postępowania)

24

2012/C 331/46

Sprawa T-222/11: Postanowienie Sądu z dnia 6 września 2012 r. — Rautenbach przeciwko Radzie i Komisji. (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające przyjęte w świetle sytuacji w Zimbabwe — Wykreślenie z wykazu osób, których te środki dotyczą — Skarga o stwierdzenie nieważności — Umorzenie postępowania)

24

2012/C 331/47

Sprawa T-564/11: Postanowienie Sądu z dnia 5 września 2012 r. — Farage przeciwko Parlamentowi i Buzkowi (Prawo instytucjonalne — Decyzja przewodniczącego Parlamentu w sprawie nałożenia na posła europejskiego sankcji utraty prawa do otrzymywania dziennej diety na utrzymanie przez okres 10 dni — Decyzja komisji do spraw prawnych Parlamentu stwierdzająca niedopuszczalność wniosku posła o skorzystanie z immunitetu parlamentarnego — Oczywisty brak właściwości Sądu — Oczywista niedopuszczalność)

25

2012/C 331/48

Sprawa T-642/11 P: Postanowienie Sądu z dnia 4 września 2012 r. — Mische przeciwko Parlamentowi (Odwołanie — Służba publiczna — Urzędnicy — Powołanie — Zaszeregowanie do grupy — Konkurs opublikowany przed wejściem w życie nowego regulaminu pracowniczego — Przeinaczenie okoliczności faktycznych — Odwołanie oczywiście bezzasadne)

25

2012/C 331/49

Sprawa T-352/12: Skarga wniesiona w dniu 3 sierpnia 2012 r. — Grupo Flexi de León przeciwko OHIM (FLEXI)

26

2012/C 331/50

Sprawa T-372/12: Skarga wniesiona w dniu 20 sierpnia 2012 r. — El Corte Inglés przeciwko OHIM — Apro Tech (APRO)

26

2012/C 331/51

Sprawa T-376/12: Skarga wniesiona w dniu 21 sierpnia 2012 r. — Republika Grecka przeciwko Komisji

26

2012/C 331/52

Sprawa T-377/12: Skarga wniesiona w dniu 22 sierpnia 2012 r. — Spa Monopole przeciwko OHIM — Olivar Del Desierto (OLEOSPA)

27

2012/C 331/53

Sprawa T-380/12: Skarga wniesiona w dniu 22 sierpnia 2012 r. — Demon International przeciwko OHIM — Big Line Sas di Graziani Lorenzo (DEMON)

28

2012/C 331/54

Sprawa T-388/12: Skarga wniesiona w dniu 30 sierpnia 2012 r. — Singer przeciwko OHIM — Cordia Magyarország Ingatlanforgalmazó Zártkörüen Müködö (CORDIO)

28

2012/C 331/55

Sprawa T-389/12: Skarga wniesiona w dniu 5 września 2012 r. — EDF przeciwko Komisji

29

2012/C 331/56

Sprawa T-392/12: Skarga wniesiona w dniu 3 września 2012 r. — Luigi Lavazza SpA przeciwko OHIM

29

2012/C 331/57

Sprawa T-394/12: Skarga wniesiona w dniu 28 sierpnia 2012 r. — Alfastar Benelux przeciwko Radzie

30

2012/C 331/58

Sprawa T-398/12: Skarga wniesiona w dniu 6 września 2012 r. — Cosma Moden przeciwko OHIM — s.Oliver Bernd Freier (COSMA)

30

2012/C 331/59

Sprawa T-399/12: Skarga wniesiona w dniu 6 września 2012 r. — Cosma Moden przeciwko OHIM — s.Oliver Bernd Freier (COSMA)

31

2012/C 331/60

Sprawa T-401/12: Skarga wniesiona w dniu 10 września 2012 r. — Klingel przeciwko OHIM — Develey (JUNGBORN)

31

2012/C 331/61

Sprawa T-405/12: Skarga wniesiona w dniu 10 września 2012 r. — FH (*1) przeciwko Komisji

*1

32

Sąd do spraw Służby Publicznej

2012/C 331/62

Sprawa F-89/12: Skarga wniesiona w dniu 21 sierpnia 2012 r. — ZZ przeciwko Komisji

33

2012/C 331/63

Sprawa F-91/12: Skarga wniesiona w dniu 3 września 2012 r. — ZZ przeciwko Komisji

33

---

| | |
| --- | --- |

---

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/1 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/1

---

(2012/C 331/01)

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dz.U. C 319 z 20.10.2012.

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 311 z 13.10.2012.

Dz.U. C 303 z 6.10.2012.

Dz.U. C 295 z 29.9.2012.

Dz.U. C 287 z 22.9.2012.

Dz.U. C 273 z 8.9.2012.

Dz.U. C 258 z 25.8.2012.

Teksty te są dostępne na stronach internetowych:

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/2 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/2

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 5 września 2012 r. — Parlament Europejski przeciwko Radzie Unii Europejskiej

(Sprawa C-355/10) (1)

(Kodeks graniczny Schengen - Decyzja 2010/252/UE - Ochrona morskich granic zewnętrznych - Wprowadzenie dodatkowych szczegółowych zasad ochrony granic - Uprawnienia wykonawcze Komisji - Zakres - Żądanie stwierdzenia nieważności)

(2012/C 331/02)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Parlament Europejski (przedstawiciele: M. Dean, A. Auersperger Matić i K. Bradley, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: Z. Kupčová i R. Szostak, pełnomocnicy)

Interwenient popierający żądania strony pozwanej: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. O’Reilly i M. Wilderspin, pełnomocnicy)

Przedmiot

Stwierdzenie nieważności decyzji Rady z dnia 26 kwietnia 2010 r. uzupełniającej kodeks graniczny Schengen w odniesieniu do ochrony granic morskich w kontekście współpracy operacyjnej koordynowanej przez Europejską Agencję ds. Zarządzania Współpracą Operacyjną na Granicach Zewnętrznych Państw Członkowskich Unii Europejskiej (Dz.U. L 111, s. 20) — Warunki uzupełniające dotyczące ochrony — Wprowadzenie norm wykraczających poza zakres uprawnień wykonawczych Rady

Sentencja

| 1) | Decyzja Rady 2010/252/UE z dnia 26 kwietnia 2010 r. uzupełniająca kodeks graniczny Schengen w odniesieniu do ochrony granic morskich w kontekście współpracy operacyjnej koordynowanej przez Europejską Agencję ds. Zarządzania Współpracą Operacyjną na Granicach Zewnętrznych Państw Członkowskich Unii Europejskiej jest nieważna |
| --- | --- |

1)

Decyzja Rady 2010/252/UE z dnia 26 kwietnia 2010 r. uzupełniająca kodeks graniczny Schengen w odniesieniu do ochrony granic morskich w kontekście współpracy operacyjnej koordynowanej przez Europejską Agencję ds. Zarządzania Współpracą Operacyjną na Granicach Zewnętrznych Państw Członkowskich Unii Europejskiej jest nieważna

| 2) | Skutki decyzji 2010/252 pozostają w mocy do dnia wejścia w życie, w rozsądnym terminie, nowego uregulowania. |
| --- | --- |

2)

Skutki decyzji 2010/252 pozostają w mocy do dnia wejścia w życie, w rozsądnym terminie, nowego uregulowania.

| 3) | Rada Unii Europejskiej zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

3)

Rada Unii Europejskiej zostaje obciążona kosztami postępowania.

| 4) | Komisja Europejska pokrywa swoje własne koszty. |
| --- | --- |

4)

Komisja Europejska pokrywa swoje własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 246 z 11.9.2010.

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/2 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/2

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 6 września 2012 r. — Parlament Europejski przeciwko Radzie Unii Europejskiej

(Sprawa C-490/10) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - Rozporządzenie (UE, Euratom) nr 617/2010 - Zgłaszanie Komisji projektów inwestycyjnych dotyczących infrastruktury energetycznej w Unii Europejskiej - Wybór podstawy prawnej - Artykuł 337 TFUE i art. 187 EWEA - Artykuł 194 TFUE)

(2012/C 331/03)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Parlament Europejski (przedstawiciele: M. Gómez-Leal, J. Rodrigues i L. Visaggio, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Simm i A. Lo Monaco, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Republika Francuska (przedstawiciele: G. de Bergues i A. Adam, pełnomocnicy), Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Oliver i O. Beynet, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga o stwierdzenie nieważności — Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 617/2010 z dnia 24 czerwca 2010 r. w sprawie zgłaszania Komisji projektów inwestycyjnych dotyczących infrastruktury energetycznej w Unii Europejskiej oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 736/96 (Dz.U. L 180, s. 7) — Wybór dwóch podstaw prawnych, z art. 337 TFUE i art. 187 EWEA — Przepisy objęte zakresem szczególnych uprawnień Unii w dziedzinie energetyki i wymagające jednej podstawy prawnej, z art. 194 TFUE

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 617/2010 z dnia 24 czerwca 2010 r. w sprawie zgłaszania Komisji projektów inwestycyjnych dotyczących infrastruktury energetycznej w Unii Europejskiej oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 736/96. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 617/2010 z dnia 24 czerwca 2010 r. w sprawie zgłaszania Komisji projektów inwestycyjnych dotyczących infrastruktury energetycznej w Unii Europejskiej oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 736/96.

| 2) | Skutki rozporządzenia nr 617/2010 zostają utrzymane do czasu wejścia w życie w rozsądnym terminie nowego rozporządzenia wydanego na właściwej podstawie prawnej, tj. na podstawie art. 194 ust. 2 TFUE. |
| --- | --- |

2)

Skutki rozporządzenia nr 617/2010 zostają utrzymane do czasu wejścia w życie w rozsądnym terminie nowego rozporządzenia wydanego na właściwej podstawie prawnej, tj. na podstawie art. 194 ust. 2 TFUE.

| 3) | Rada Unii Europejskiej zostaje obciążona kosztami postępowania, z wyjątkiem kosztów poniesionych przez Republikę Francuską i Komisję Europejską. |
| --- | --- |

3)

Rada Unii Europejskiej zostaje obciążona kosztami postępowania, z wyjątkiem kosztów poniesionych przez Republikę Francuską i Komisję Europejską.

| 4) | Republika Francuska i Komisja Europejska pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

4)

Republika Francuska i Komisja Europejska pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 13 z 15.01.2011.

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/3 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/3

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 6 września 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht — Niemcy) — Deutsches Weintor eG przeciwko Land Rheinland-Pfalz

(Sprawa C-544/10) (1)

(Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym - Zbliżanie ustawodawstw - Zdrowie publiczne - Informowanie i ochrona konsumentów - Etykietowanie i prezentacja środków spożywczych - Pojęcia „oświadczeń żywieniowych” i „zdrowotnych” - Rozporządzenie (WE) nr 1924/2006 - Określenie wina jako „lekkostrawnego” - Wskazanie zredukowanego stopnia kwasowości - Napoje o zawartości alkoholu większej niż 1,2% objętości - Zakaz używania oświadczeń zdrowotnych - Karta praw podstawowych Unii Europejskiej - Artykuł 15 ust. 1 - Wolność wyboru zawodu - Artykuł 16 - Wolność prowadzenia działalności gospodarczej - Zgodność)

(2012/C 331/04)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Bundesverwaltungsgericht

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Deutsches Weintor eG

Strona pozwana: Land Rheinland-Pfalz

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia prejudycjalnego — Bundesverwaltungsgericht — Wykładnia art. 6 ust. 1 akapit pierwszy TUE w związku z art. 15 ust. 1 i art. 16 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz art. 4 ust. 3 w związku z art. 2 ust. 2 pkt 5 lub art. 10 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1924/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych dotyczących żywności (Dz.U. L 404, s. 9), po zmianach wprowadzonych w drodze rozporządzenia Komisji (UE) nr 116/2010 z dnia 9 lutego 2010 r. (Dz.U. L 37, s. 16) — Określenie wina jako lekkostrawnego ze wskazaniem na zredukowany stopień jego kwasowości — Zakaz używania oświadczeń zdrowotnych w odniesieniu do napojów o zawartości alkoholu większej niż 1,2% objętości — Pojęcie „oświadczeń zdrowotnych”

Sentencja

| 1) | Wykładni art. 4 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1924/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych dotyczących żywności, po zmianach wprowadzonych ostatnio w drodze rozporządzenia Komisji (UE) nr 116/2010 z dnia 9 lutego 2010 r., należy dokonywać w ten sposób, iż pojęcie „oświadczenie zdrowotne” obejmuje określenie takie jak „lekkostrawne” występujące w związku z informacją o niskiej zawartości substancji uznawanych przez licznych konsumentów za szkodliwe. |
| --- | --- |

1)

Wykładni art. 4 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1924/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych dotyczących żywności, po zmianach wprowadzonych ostatnio w drodze rozporządzenia Komisji (UE) nr 116/2010 z dnia 9 lutego 2010 r., należy dokonywać w ten sposób, iż pojęcie „oświadczenie zdrowotne” obejmuje określenie takie jak „lekkostrawne” występujące w związku z informacją o niskiej zawartości substancji uznawanych przez licznych konsumentów za szkodliwe.

| 2) | Nałożony na producenta albo dystrybutora wina w rozporządzeniu 1924/2006, zmienionym rozporządzeniem nr 116/2010, bezwzględny zakaz używania oświadczenia zdrowotnego takiego rodzaju jak to sporne przed sądem krajowym — nawet jeśli to oświadczenie jest samo w sobie prawdziwe — jest zgodny z art. 6 ust. 1 akapit pierwszy TUE. |
| --- | --- |

2)

Nałożony na producenta albo dystrybutora wina w rozporządzeniu 1924/2006, zmienionym rozporządzeniem nr 116/2010, bezwzględny zakaz używania oświadczenia zdrowotnego takiego rodzaju jak to sporne przed sądem krajowym — nawet jeśli to oświadczenie jest samo w sobie prawdziwe — jest zgodny z art. 6 ust. 1 akapit pierwszy TUE.

---

(1)  Dz.U. C 72 z 5.3.2011.

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/3 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/3

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 6 września 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākās tiesas Senāts — Łotwa) — Trade Agency Ltd przeciwko Seramico Investments Ltd

(Sprawa C-619/10) (1)

(Współpraca sądowa w sprawach cywilnych - Rozporządzenie (WE) nr 44/2001 - Wykonanie - Podstawy zaskarżenia - Brak doręczenia dokumentu wszczynającego postępowanie - Kontrola przez właściwy sąd - Zakres - Znaczenie informacji zawartych w zaświadczeniu - Naruszenie porządku publicznego - Orzeczenie sądowe bez uzasadnienia)

(2012/C 331/05)

Język postępowania: łotewski

Sąd krajowy

Augstākās tiesas Senāts

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Trade Agency Ltd

Strona pozwana: Seramico Investments Ltd

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Augstākās tiesas Senāts — Wykładnia art. 34 pkt 1 i 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. L 12, s. 1) — Wykładnia art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej — Podstawa odmowy uznania — Prawo do skutecznego środka prawnego — Twierdzenie pozwanego, że nie zostały mu doręczone ani dokument wszczynający postępowanie, ani orzeczenie wydane zaocznie — Uprawnienie sądu rozpoznającego wniosek o wykonanie do zbadania kwestii doręczenia dokumentu wszczynającego postępowanie pozwanemu, który się nie stawił, w sytuacji, gdy doręczenie jest potwierdzone zaświadczeniem, o którym mowa w art. 54 rozporządzenia — Orzeczenie sądu państwa pochodzenia wydane zaocznie bez zbadania zasadności pozwu

Sentencja

| 1) | Artykuł 34 pkt 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych, do którego odsyła art. 45 ust. 1 owego rozporządzenia w związku z motywami 16 i 17 rozporządzenia, powinien być interpretowany w ten sposób, że wówczas, gdy pozwany wnosi środek zaskarżenia przeciwko stwierdzeniu wykonalności orzeczenia zaocznego wydanego w państwie członkowskim pochodzenia, do którego to orzeczenia dołączono zaświadczenie sporządzone zgodnie z art. 54 wskazanego rozporządzenia, podnosząc, że nie doręczono mu pozwu wszczynającego postępowanie, sąd wezwanego państwa członkowskiego rozpatrujący ów środek zaskarżenia jest uprawniony do zbadania zgodności informacji zawartych w owym zaświadczeniu z materiałem dowodowym. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 34 pkt 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych, do którego odsyła art. 45 ust. 1 owego rozporządzenia w związku z motywami 16 i 17 rozporządzenia, powinien być interpretowany w ten sposób, że wówczas, gdy pozwany wnosi środek zaskarżenia przeciwko stwierdzeniu wykonalności orzeczenia zaocznego wydanego w państwie członkowskim pochodzenia, do którego to orzeczenia dołączono zaświadczenie sporządzone zgodnie z art. 54 wskazanego rozporządzenia, podnosząc, że nie doręczono mu pozwu wszczynającego postępowanie, sąd wezwanego państwa członkowskiego rozpatrujący ów środek zaskarżenia jest uprawniony do zbadania zgodności informacji zawartych w owym zaświadczeniu z materiałem dowodowym.

| 2) | Artykuł 34 pkt 1 rozporządzenia nr 44/2001, do którego odsyła art. 45 ust. 1 owego rozporządzenia, powinien być interpretowany w ten sposób, że sąd wezwanego państwa członkowskiego nie może na podstawie klauzuli porządku publicznego udzielić odmowy wykonania zaocznego orzeczenia sądowego, w którym rozstrzygnięto spór bez zbadania zarówno przedmiotu pozwu, jak i jego zasadności, oraz które nie zawiera żadnej argumentacji dotyczącej zasadności pozwu, chyba że po dokonaniu całościowej oceny postępowania i przy uwzględnieniu wszystkich istotnych okoliczności stwierdzi on, że orzeczenie to stanowi oczywiste i nieproporcjonalne naruszenie prawa pozwanego do sprawiedliwego procesu, wskazanego w art. 47 akapit drugi karty praw podstawowych Unii Europejskiej, ze względu na brak możliwości wniesienia odpowiednio i skutecznie środka zaskarżenia od owego orzeczenia. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 34 pkt 1 rozporządzenia nr 44/2001, do którego odsyła art. 45 ust. 1 owego rozporządzenia, powinien być interpretowany w ten sposób, że sąd wezwanego państwa członkowskiego nie może na podstawie klauzuli porządku publicznego udzielić odmowy wykonania zaocznego orzeczenia sądowego, w którym rozstrzygnięto spór bez zbadania zarówno przedmiotu pozwu, jak i jego zasadności, oraz które nie zawiera żadnej argumentacji dotyczącej zasadności pozwu, chyba że po dokonaniu całościowej oceny postępowania i przy uwzględnieniu wszystkich istotnych okoliczności stwierdzi on, że orzeczenie to stanowi oczywiste i nieproporcjonalne naruszenie prawa pozwanego do sprawiedliwego procesu, wskazanego w art. 47 akapit drugi karty praw podstawowych Unii Europejskiej, ze względu na brak możliwości wniesienia odpowiednio i skutecznie środka zaskarżenia od owego orzeczenia.

---

(1)  Dz.U. C 72 z 5.3.2011.

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/4 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/4

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 6 września 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) — Zjednoczone Królestwo) — The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs przeciwko Philips Electronics UK Ltd

(Sprawa C-18/11) (1)

(Swoboda przedsiębiorczości - Przepisy podatkowe - Podatek dochodowy od osób prawnych - Ulga podatkowa - Przepisy krajowe wyłączające przeniesienie strat poniesionych na terytorium krajowym przez niebędący rezydentem zakład spółki mającej siedzibę w innym państwie członkowskim na mającą siedzibę na terytorium krajowym spółkę należącą do tej samej grupy)

(2012/C 331/06)

Język postępowania: angielski

Sąd krajowy

Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber)

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs

Strona pozwana: Philips Electronics UK Ltd

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) (Zjednoczone Królestwo) — Wykładnia art. 49 TFUE — Swoboda przedsiębiorczości — Przepisy podatkowe — Podatek dochodowy od osób prawnych — Ulga podatkowa — Przepisy krajowe wyłączające przeniesienie strat poniesionych na terytorium krajowym przez niebędący rezydentem zakład spółki mającej siedzibę w innym państwie członkowskim na mającą siedzibę na terytorium krajowym spółkę należącą do tej samej grupy

Sentencja

| 1) | Wykładni art. 43 WE należy dokonywać w ten sposób, że fakt, iż w przepisach krajowych możliwość przeniesienia, w drodze podatkowego zwolnienia grupowego na spółkę będącą rezydentem, strat poniesionych przez stały zakład spółki niebędącej rezydentem znajdujący się w tym państwie członkowskim uzależniono od warunku, zgodnie z którym straty te nie mogą być użyte dla celów zagranicznego podatku, w sytuacji gdy brak jest równoważnego warunku wobec przeniesienia strat poniesionych w tym państwie członkowskim przez spółkę będącą rezydentem, stanowi ograniczenie swobody przedsiębiorczości w innym państwie członkowskim względem spółki niebędącej rezydentem. |
| --- | --- |

1)

Wykładni art. 43 WE należy dokonywać w ten sposób, że fakt, iż w przepisach krajowych możliwość przeniesienia, w drodze podatkowego zwolnienia grupowego na spółkę będącą rezydentem, strat poniesionych przez stały zakład spółki niebędącej rezydentem znajdujący się w tym państwie członkowskim uzależniono od warunku, zgodnie z którym straty te nie mogą być użyte dla celów zagranicznego podatku, w sytuacji gdy brak jest równoważnego warunku wobec przeniesienia strat poniesionych w tym państwie członkowskim przez spółkę będącą rezydentem, stanowi ograniczenie swobody przedsiębiorczości w innym państwie członkowskim względem spółki niebędącej rezydentem.

| 2) | Ograniczenie swobody przedsiębiorczości w innym państwie członkowskim względem spółki niebędącej rezydentem, takie jak będące przedmiotem postępowania przed sądem krajowym, nie może być uzasadnione nadrzędnymi względami interesu ogólnego, do których należą cel w postaci zapobiegania podwójnemu uwzględnieniu strat, zachowanie zrównoważonego podziału kompetencji podatkowych pomiędzy państwami członkowskimi lub oba te powody łącznie. |
| --- | --- |

2)

Ograniczenie swobody przedsiębiorczości w innym państwie członkowskim względem spółki niebędącej rezydentem, takie jak będące przedmiotem postępowania przed sądem krajowym, nie może być uzasadnione nadrzędnymi względami interesu ogólnego, do których należą cel w postaci zapobiegania podwójnemu uwzględnieniu strat, zachowanie zrównoważonego podziału kompetencji podatkowych pomiędzy państwami członkowskimi lub oba te powody łącznie.

| 3) | W sytuacji takiej jak będąca przedmiotem postępowania przed sądem krajowym sąd ten ma obowiązek niezastosowania jakiegokolwiek przepisu prawa krajowego, który jest sprzeczny z art. 43 WE. |
| --- | --- |

3)

W sytuacji takiej jak będąca przedmiotem postępowania przed sądem krajowym sąd ten ma obowiązek niezastosowania jakiegokolwiek przepisu prawa krajowego, który jest sprzeczny z art. 43 WE.

---

(1)  Dz.U. C 89 z 19.3.2011.

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/5 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/5

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 5 września 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour d'appel d'Amiens — Francja) — europejski nakaz aresztowania wydany przeciwko Joãowi Pedrowi Lopesowi Da Silvie Jorgemu

(Sprawa C-42/11) (1)

(Współpraca policyjna i sądowa w sprawach karnych - Decyzja ramowa 2002/584/WSiSW - Europejski nakaz aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi - Artykuł 4 pkt 6 - Podstawa fakultatywnej odmowy wykonania europejskiego nakazu aresztowania - Wdrożenie do prawa krajowego - Osoba aresztowana będąca obywatelem państwa członkowskiego wydania nakazu - Europejski nakaz aresztowania wydany w celu wykonania kary pozbawienia wolności - Przepisy państwa członkowskiego zastrzegające możliwość niewykonania europejskiego nakazu aresztowania w przypadku osób poszukiwanych mających obywatelstwo rzeczonego państwa)

(2012/C 331/07)

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Cour d'appel d'Amiens

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

João Pedro Lopes Da Silva Jorge

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Cour d'appel d'Amiens — Wykładnia art. 4 ust. 6 decyzji ramowej Rady 2002/584/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi (Dz.U. L 190, s. 1) a także art. 18 TFUE — Europejski nakaz aresztowania wydany w celu wykonania kary pozbawienia wolności — Prawo państwa członkowskiego ograniczające możliwość niewykonania europejskiego nakazu aresztowania do poszukiwanych mających obywatelstwo tego państwa — Dyskryminacja ze względu na przynależność państwową

Sentencja

Artykuł 4 pkt 6 decyzji ramowej Rady 2002/584/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi i art. 18 TFUE powinny być interpretowane w ten sposób, że o ile państwo członkowskie może w ramach transpozycji rzeczonego art. 4 pkt 6 postanowić o ograniczeniu sytuacji, w których krajowy sąd wykonania nakazu może odmówić wydania osoby objętej zakresem zastosowania tego przepisu, o tyle jednak nie może ono wyłączyć w sposób bezwarunkowy i automatyczny z tego zakresu zastosowania obywateli innych państw członkowskich, którzy przebywają lub zamieszkują na jego terytorium, niezależnie od rodzaju ich powiązań z tym państwem członkowskim.

Sąd krajowy ma obowiązek — przy uwzględnieniu całego prawa krajowego i przy zastosowaniu metod wykładni przyjętych w tym prawie — dokonywać wykładni prawa krajowego w miarę możliwości w świetle treści i celu decyzji ramowej 2002/584 w celu zagwarantowania pełnej skuteczności tej decyzji ramowej i wydania rozstrzygnięcia zgodnego z zamierzonym przez nią celem.

---

(1)  Dz.U. C 103 z 2.4.2011.

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/5 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/5

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 5 września 2012 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Bundesverwaltungsgericht — Niemcy) — Bundesrepublik Deutschland przeciwko Y (C-71/11), Z (C-99/11)

(Sprawy połączone C-71/11 i C-99/11) (1)

(Dyrektywa 2004/83/WE - Minimalne normy dotyczące warunków przyznawania statusu uchodźcy lub statusu w ramach ochrony uzupełniającej - Artykuł 2 lit. c) - Uznanie za „uchodźcę” - Artykuł 9 ust. 1 - Pojęcie „akt prześladowania” - Artykuł 10 ust. 1 lit. b) - Wyznanie jako powód prześladowania - Związek między powodem prześladowania a aktami prześladowania - Obywatele pakistańscy będący członkami wspólnoty religijnej ahmadiyya - Działania władz pakistańskich mające na celu ograniczenie prawa do publicznego uprawiania praktyk religijnych - Akty wystarczająco poważne, by uzasadnić obawę zainteresowanego przed prześladowaniem z powodu wyznania - Indywidualna ocena okoliczności faktycznych - Artykuł 4)

(2012/C 331/08)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Bundesverwaltungsgericht

Strony w postępowaniach przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Bundesrepublik Deutschland

Strona pozwana: Y (C-71/11), Z (C-99/11)

Przy udziale: Vertreter des Bundesinteresses beim Bundesverwaltungsgericht, Bundesbeauftragter für Asylangelegenheiten beim Bundesamt für Migration und Flüchtlinge

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Bundesverwaltungsgericht — Wykładnia art. 2 lit. c) oraz art. 9 ust. 1 lit. a) dyrektywy Rady 2004/83/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie minimalnych norm dla kwalifikacji i statusu obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako uchodźców lub jako osoby, które z innych względów potrzebują międzynarodowej ochrony oraz zawartości przyznawanej ochrony (Dz.U. L 304 s. 12) — Warunki uznania za uchodźcę — Wystarczająco poważny charakter aktu prześladowania — Czynności władz Pakistanu mające na celu ograniczenie działalności wspólnoty religijnej ahmadiyya

Sentencja

| 1) | Artykuł 9 ust. 1 lit. a) dyrektywy Rady 2004/83/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie minimalnych norm dla kwalifikacji i statusu obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako uchodźców lub jako osoby, które z innych względów potrzebują międzynarodowej ochrony oraz zawartości przyznawanej ochrony, należy interpretować w ten sposób, że:






  — | nie każde naruszenie wolności wyznania sprzeczne z art. 10 ust. 1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej można uznać za „akt prześladowania” w rozumieniu wskazanego przepisu; |
| --- | --- | --- |

1)

Artykuł 9 ust. 1 lit. a) dyrektywy Rady 2004/83/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie minimalnych norm dla kwalifikacji i statusu obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako uchodźców lub jako osoby, które z innych względów potrzebują międzynarodowej ochrony oraz zawartości przyznawanej ochrony, należy interpretować w ten sposób, że:

—

nie każde naruszenie wolności wyznania sprzeczne z art. 10 ust. 1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej można uznać za „akt prześladowania” w rozumieniu wskazanego przepisu;

| — | akt prześladowania może polegać na naruszeniu prawa do zewnętrznego manifestowania wolności wyznania; |
| --- | --- |

—

akt prześladowania może polegać na naruszeniu prawa do zewnętrznego manifestowania wolności wyznania;

| — | w celu ustalenia, czy naruszenie wolności wyznania sprzeczne z art. 10 ust. 1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej może stanowić „akt prześladowania”, właściwy organ powinien zbadać, z uwzględnieniem osobistej sytuacji zainteresowanego, czy z powodu korzystania z owej wolności w kraju pochodzenia narażony jest on na rzeczywiste niebezpieczeństwo ścigania albo nieludzkiego lub poniżającego traktowania lub karania ze strony podmiotów wymienionych w art. 6 dyrektywy 2004/83. |
| --- | --- |

—

w celu ustalenia, czy naruszenie wolności wyznania sprzeczne z art. 10 ust. 1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej może stanowić „akt prześladowania”, właściwy organ powinien zbadać, z uwzględnieniem osobistej sytuacji zainteresowanego, czy z powodu korzystania z owej wolności w kraju pochodzenia narażony jest on na rzeczywiste niebezpieczeństwo ścigania albo nieludzkiego lub poniżającego traktowania lub karania ze strony podmiotów wymienionych w art. 6 dyrektywy 2004/83.

| 2) | Artykuł 2 lit. c) dyrektywy 2004/83 należy interpretować w ten sposób, że obawa wnioskodawcy przed prześladowaniem jest uzasadniona, jeżeli zdaniem właściwego organu w związku z osobistą sytuacją wnioskodawcy można racjonalnie przyjąć, iż po powrocie do kraju pochodzenia będzie on dokonywał czynności religijnych narażających go na rzeczywiste niebezpieczeństwo prześladowania. Oceniając w sposób indywidualny wniosek o przyznanie statusu uchodźcy, właściwy organ nie może racjonalnie oczekiwać, że wnioskodawca zrezygnuje z owych czynności religijnych. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 2 lit. c) dyrektywy 2004/83 należy interpretować w ten sposób, że obawa wnioskodawcy przed prześladowaniem jest uzasadniona, jeżeli zdaniem właściwego organu w związku z osobistą sytuacją wnioskodawcy można racjonalnie przyjąć, iż po powrocie do kraju pochodzenia będzie on dokonywał czynności religijnych narażających go na rzeczywiste niebezpieczeństwo prześladowania. Oceniając w sposób indywidualny wniosek o przyznanie statusu uchodźcy, właściwy organ nie może racjonalnie oczekiwać, że wnioskodawca zrezygnuje z owych czynności religijnych.

---

(1)  Dz.U. C 130 z 30.4.2011.

Dz.U. C 173 z 11.6.2011.

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/6 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/6

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 5 września 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Upper Tribunal (Immigration and Asylum Chamber) — Zjednoczone Królestwo) — Secretary of State for the Home Department przeciwko Muhammadowi Sazzadurowi Rahmanowi, Fazly’emu Rabby’emu Islamowi, Mohibullahowi Rahmanowi

(Sprawa C-83/11) (1)

(Dyrektywa 2004/38/WE - Prawo obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich - Artykuł 3 ust. 2 - Obowiązek ułatwiania zgodnie z ustawodawstwem krajowym wjazdu i pobytu „wszelkich innych członków rodziny” pozostających na utrzymaniu obywatela Unii)

(2012/C 331/09)

Język postępowania: angielski

Sąd krajowy

Upper Tribunal (Immigration and Asylum Chamber)

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Secretary of State for the Home Department

Strona pozwana: Muhammad Sazzadur Rahman, Fazly Rabby Islam, Mohibullah Rahman

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Upper Tribunal — Wykładnia art. 3 ust. 2 i art. 10 ust. 2 dyrektywy 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich, zmieniającej rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 i uchylającej dyrektywy 64/221/EWG, 68/360/EWG, 72/194/EWG, 73/148/EWG, 75/34/EWG, 75/35/EWG, 90/364/EWG, 90/365/EWG i 93/96/EWG (Dz.U. L 158, s. 77) — Pojęcie wszelkich innych członków rodzony obywatela Unii w rozumieniu art. 3 ust. 2 dyrektywy — Członkowie na utrzymaniu rodziny pary małżeńskiej, w której współmałżonek jest obywatelem kraju trzeciego — Członkowie rodziny, którzy nie są bezpośrednimi zstępnymi pary małżeńskiej

Sentencja

| 1) | Artykuł 3 ust. 2 dyrektywy 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich, zmieniającej rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 i uchylającej dyrektywy 64/221/EWG, 68/360/EWG, 72/194/EWG, 73/148/EWG, 75/34/EWG, 75/35/EWG, 90/364/EWG, 90/365/EWG i 93/96/EWG, należy interpretować w ten sposób, iż:






  — | państwa członkowskie nie są zobowiązane do uwzględnienia każdego wniosku o zezwolenie na wjazd lub pobyt złożonego przez członków rodziny obywatela Unii, którzy nie są objęci definicją ujętą w art. 2 pkt 2 wspomnianej dyrektywy, nawet jeśli wykażą oni zgodnie z art. 10 ust. 2 tej dyrektywy, że pozostają na utrzymaniu wspomnianego obywatela; |
| --- | --- | --- |

1)

Artykuł 3 ust. 2 dyrektywy 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich, zmieniającej rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 i uchylającej dyrektywy 64/221/EWG, 68/360/EWG, 72/194/EWG, 73/148/EWG, 75/34/EWG, 75/35/EWG, 90/364/EWG, 90/365/EWG i 93/96/EWG, należy interpretować w ten sposób, iż:

—

państwa członkowskie nie są zobowiązane do uwzględnienia każdego wniosku o zezwolenie na wjazd lub pobyt złożonego przez członków rodziny obywatela Unii, którzy nie są objęci definicją ujętą w art. 2 pkt 2 wspomnianej dyrektywy, nawet jeśli wykażą oni zgodnie z art. 10 ust. 2 tej dyrektywy, że pozostają na utrzymaniu wspomnianego obywatela;

| — | na państwach członkowskich ciąży jednakże obowiązek zapewnienia, by ich ustawodawstwo zawierało kryteria umożliwiające uzyskanie przez wspomniane osoby decyzji w przedmiocie ich wniosku o zezwolenie na wjazd i pobyt opartej na szczegółowej analizie ich osobistych okoliczności i — w razie odmowy — uzasadnionej; |
| --- | --- |

—

na państwach członkowskich ciąży jednakże obowiązek zapewnienia, by ich ustawodawstwo zawierało kryteria umożliwiające uzyskanie przez wspomniane osoby decyzji w przedmiocie ich wniosku o zezwolenie na wjazd i pobyt opartej na szczegółowej analizie ich osobistych okoliczności i — w razie odmowy — uzasadnionej;

| — | państwa członkowskie mają szeroki zakres swobodnego uznania co do wyboru wspomnianych kryteriów, przy czym kryteria te powinny jednak być zgodne ze zwykłym rozumieniem określenia „ułatwia” oraz określeń dotyczących zależności zastosowanych we wspomnianym art. 3 ust. 2 i nie pozbawiać tego przepisu skuteczności; oraz |
| --- | --- |

—

państwa członkowskie mają szeroki zakres swobodnego uznania co do wyboru wspomnianych kryteriów, przy czym kryteria te powinny jednak być zgodne ze zwykłym rozumieniem określenia „ułatwia” oraz określeń dotyczących zależności zastosowanych we wspomnianym art. 3 ust. 2 i nie pozbawiać tego przepisu skuteczności; oraz

| — | każdy wnioskodawca ma prawo do tego, by sąd sprawdził, czy ustawodawstwo krajowe i jego zastosowanie spełniają te przesłanki. |
| --- | --- |

—

każdy wnioskodawca ma prawo do tego, by sąd sprawdził, czy ustawodawstwo krajowe i jego zastosowanie spełniają te przesłanki.

| 2) | Aby dana osoba była objęta kategorią członka rodziny pozostającego „na utrzymaniu” obywatela Unii, o której mowa w art. 3 ust. 2 dyrektywy 2004/38, sytuacja zależności musi istnieć w kraju, z którego przybył ten członek rodziny, i to przynajmniej w chwili zwrócenia się o umożliwienie mu dołączenia do obywatela Unii, na utrzymaniu którego pozostaje. |
| --- | --- |

2)

Aby dana osoba była objęta kategorią członka rodziny pozostającego „na utrzymaniu” obywatela Unii, o której mowa w art. 3 ust. 2 dyrektywy 2004/38, sytuacja zależności musi istnieć w kraju, z którego przybył ten członek rodziny, i to przynajmniej w chwili zwrócenia się o umożliwienie mu dołączenia do obywatela Unii, na utrzymaniu którego pozostaje.

| 3) | Artykuł 3 ust. 2 dyrektywy 2004/38 należy interpretować w ten sposób, iż państwa członkowskie mogą, korzystając z zakresu swobodnego uznania, nałożyć szczególne wymogi dotyczące charakteru lub czasu trwania zależności, pod warunkiem że wymogi te są zgodne ze zwykłym rozumieniem określeń dotyczących zależności, o której mowa w art. 3 ust. 2 akapit pierwszy lit. a) dyrektywy 2004/38, i nie pozbawiają tego przepisu skuteczności. |
| --- | --- |

3)

Artykuł 3 ust. 2 dyrektywy 2004/38 należy interpretować w ten sposób, iż państwa członkowskie mogą, korzystając z zakresu swobodnego uznania, nałożyć szczególne wymogi dotyczące charakteru lub czasu trwania zależności, pod warunkiem że wymogi te są zgodne ze zwykłym rozumieniem określeń dotyczących zależności, o której mowa w art. 3 ust. 2 akapit pierwszy lit. a) dyrektywy 2004/38, i nie pozbawiają tego przepisu skuteczności.

| 4) | Kwestia tego, czy wydawanie kart pobytowych, o którym mowa w art. 10 dyrektywy 2004/38, może zostać uzależnione od wymogu, zgodnie z którym sytuacja zależności w rozumieniu art. 3 ust. 2 akapit pierwszy lit. a) tej dyrektywy powinna nadal trwać w przyjmującym państwie członkowskim, nie jest objęta zakresem stosowania tejże dyrektywy. |
| --- | --- |

4)

Kwestia tego, czy wydawanie kart pobytowych, o którym mowa w art. 10 dyrektywy 2004/38, może zostać uzależnione od wymogu, zgodnie z którym sytuacja zależności w rozumieniu art. 3 ust. 2 akapit pierwszy lit. a) tej dyrektywy powinna nadal trwać w przyjmującym państwie członkowskim, nie jest objęta zakresem stosowania tejże dyrektywy.

---

(1)  Dz.U. C 145 z 14.5.2011.

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/7 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/7

---

Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 6 września 2012 r. — August Storck KG przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

(Sprawa C-96/11 P) (1)

(Odwołanie - Wspólnotowy znak towarowy - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Oznaczenie trójwymiarowe tworzone przez kształt myszy z czekolady)

(2012/C 331/10)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnoszący odwołanie: August Storck KG (przedstawiciel: adwokaci T. Reher i R. Staub)

Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: R. Manea i G. Schneider, pełnomocnicy)

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba) z dnia 17 grudnia 2010 r. w sprawie T-13/09 Storck przeciwko OHIM, na mocy którego Sąd oddalił skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 12 listopada 2008 r., oddalającej odwołanie od decyzji eksperta, którą odmówiono rejestracji oznaczenia trójwymiarowego tworzonego przez kształt myszy z czekolady jako wspólnotowego znaku towarowego dla niektórych towarów należących do klasy 30 — Charakter odróżniający znaku towarowego

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | August Storck KG zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

August Storck KG zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 152 z 21.5.2011.

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/8 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/8

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 6 września 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Upper Tribunal — Zjednoczone Królestwo) — Secretary of State for Work and Pensions przeciwko Łucji Czop (C-147/11), Margicie Punakovej (C-148/11)

(Sprawy połączone C-147/11 i C-148/11) (1)

(Rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 - Dyrektywa 2004/38/WE - Prawo stałego pobytu - Świadczenia z zakresu pomocy społecznej - Piecza nad dzieckiem - Okresy pobytu ukończone przed przystąpieniem państwa pochodzenia do Unii)

(2012/C 331/11)

Język postępowania: angielski

Sąd krajowy

Upper Tribunal

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Secretary of State for Work and Pensions

Strona pozwana: Łucja Czop (C-147/11), Margita Punakova (C-148/11)

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Upper Tribunal — Wykładnia art. 12 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1612/68 z dnia 15 października 1968 r. w sprawie swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Wspólnoty (Dz.U. L 257, s. 2) oraz art. 16 ust. 1 dyrektywy 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich (Dz.U. L 158, s. 77) — Prawo pobytu obywatelki polskiej, która przybyła do Zjednoczonego Królestwa przed przystąpieniem Polski do Unii Europejskiej, po akcesji wykonywała działalność na własny rachunek przez okres krótszy niż rok i sprawuje pieczę nad dzieckiem, które rozpoczęło naukę w szkole powszechnej po zakończeniu okresu wykonywania działalności na własny rachunek

Sentencja

Artykuł 12 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1612/68 z dnia 15 października 1968 r. w sprawie swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Wspólnoty należy interpretować w ten sposób, że przyznano w nim osobie rzeczywiście sprawującej pieczę nad dzieckiem pracownika migrującego lub byłego pracownika migrującego, które to dziecko pobiera naukę w przyjmującym państwie członkowskim, prawo pobytu na terytorium tego państwa, podczas gdy wspomnianego artykułu nie powinno się interpretować w ten sposób, że przyznano w nim takie prawo osobie sprawującej rzeczywistą pieczę nad dzieckiem osoby prowadzącej działalność na własny rachunek.

Artykuł 16 ust. 1 dyrektywy 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich, zmieniającej rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 i uchylającej dyrektywy 64/221/EWG, 68/360/EWG, 72/194/EWG, 73/148/EWG, 75/34/EWG, 75/35/EWG, 90/364/EWG, 90/365/EWG i 93/96/EWG należy interpretować w ten sposób, że obywatel Unii będący obywatelem państwa członkowskiego, które niedawno przystąpiło do Unii Europejskiej, może na podstawie tego przepisu powołać się na prawo stałego pobytu, jeżeli zamieszkiwał w przyjmującym państwie członkowskim przez nieprzerwany okres pięciu lat, którego część miała miejsce przed przystąpieniem tego pierwszego państwa do Unii Europejskiej, o ile zamieszkiwał zgodnie z warunkami przewidzianymi w art. 7 ust. 1 dyrektywy 2004/38.

---

(1)  Dz.U. C 152 z 21.5.2011.

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/8 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/8

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 6 września 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden — Niderlandy) — Maurice Robert Josse Marie Ghislain Lippens, Gilbert Georges Henri Mittler, Jean Paul François Caroline Votron przeciwko Hendrikusowi Cornelisowi Kortekaasowi, Kortekaas Entertainment Marketing BV, Kortekaas Pensioen BV, Dirkowi Robbardowi De Katowi, Johannesowi Hendrikusowi Vischowi, Euphemii Joannie Bökkerink, Laminco GLD N-A, Ageas NV, dawniej Fortis NV

(Sprawa C-170/11) (1)

(Rozporządzenie (WE) nr 1206/2001 - Współpraca w dziedzinie uzyskiwania dowodów w sprawach cywilnych i handlowych - Przedmiotowy zakres stosowania - Przesłuchanie przez sąd państwa członkowskiego zamieszkałego w innym państwie członkowskim świadka będącego stroną postępowania przed sądem krajowym - Możliwość wezwania strony w charakterze świadka do właściwego sądu według prawa państwa członkowskiego, do którego należy ten sąd)

(2012/C 331/12)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Hoge Raad der Nederlanden

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Maurice Robert Josse Marie Ghislain Lippens, Gilbert Georges Henri Mittler, Jean Paul François Caroline Votron

Strona pozwana: Hendrikus Cornelis Kortekaas, Kortekaas Entertainment Marketing BV, Kortekaas Pensioen BV, Dirk Robbard De Kat, Johannes Hendrikus Visch, Euphemia Joanna Bökkerink, Laminco GLD N-A, Ageas NV, dawniej Fortis NV

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Hoge Raad der Nederlanden — Wykładnia art. 1 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1206/2001 z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie współpracy między sądami państw członkowskich przy przeprowadzaniu dowodów w sprawach cywilnych lub handlowych (Dz.U. L 174, s. 1) — Zakres stosowania — Przesłuchanie przez sądy niderlandzkie świadków, będących również stronami postępowania przed sądem krajowym, którzy nie są rezydentami Niderlandów — Wewnętrzne prawo procesowe

Sentencja

Przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 1206/2001 z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie współpracy między sądami państw członkowskich przy przeprowadzaniu dowodów w sprawach cywilnych lub handlowych, a zwłaszcza jego art. 1 ust. 1, powinny być interpretowane w ten sposób, że sąd właściwy jednego z państw członkowskich, który zamierza przesłuchać w charakterze świadka stronę zamieszkałą w innym państwie członkowskim, jest uprawniony w celu dokonania takiego przesłuchania do wezwania strony do stawiennictwa przed nim i do jej przesłuchania zgodnie z prawem państwa członkowskiego, do którego należy ten sąd.

---

(1)  Dz.U. C 179 z 18.6.2011.

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/9 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/9

---

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 6 września 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Frankfurt am Main — Niemcy) — Chemische Fabrik Kreussler & Co. GmbH przeciwko Sunstar Deutschland GmbH, dawniej John O. Butler GmbH

(Sprawa C-308/11) (1)

(Dyrektywa 2001/83/WE - Produkty lecznicze stosowane u ludzi - Artykuł 1 pkt 2 lit. b) - Pojęcie produktu leczniczego wedle funkcji - Definicja pojęcia działania farmakologicznego)

(2012/C 331/13)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Oberlandesgericht Frankfurt am Main

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Chemische Fabrik Kreussler & Co. GmbH

Strona pozwana: Sunstar Deutschland GmbH, dawniej John O. Butler GmbH

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Oberlandesgericht Frankfurt am Main — Wykładnia art. 1 pkt 2 lit. b) dyrektywy 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi (Dz.U. L 311, s. 67) zmieniona dyrektywą 2004/27/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. (Dz.U. L 136, s. 34) — Kwalifikacja produktu jako produktu leczniczego — Płyn do płukania jamy ustnej zawierający 0,12 % chlorheksydyny — Pojęcie „działania farmakologicznego”

Sentencja

| 1) | Artykuł 1 pkt 2 lit. b) dyrektywy 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi, zmienionej dyrektywą 2004/27/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r., powinien być interpretowany w ten sposób, że dla celów zdefiniowania pojęcia działania farmakologicznego w rozumieniu wskazanego przepisu można wziąć pod uwagę definicję owego pojęcia zawartą w wytycznych opracowanych wspólnie przez służby Komisji oraz przez właściwe władze państw członkowskich w sprawie odgraniczenia dyrektywy 76/768 dotyczącej produktów kosmetycznych od dyrektywy 2001/83 dotyczącej produktów leczniczych. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 1 pkt 2 lit. b) dyrektywy 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi, zmienionej dyrektywą 2004/27/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r., powinien być interpretowany w ten sposób, że dla celów zdefiniowania pojęcia działania farmakologicznego w rozumieniu wskazanego przepisu można wziąć pod uwagę definicję owego pojęcia zawartą w wytycznych opracowanych wspólnie przez służby Komisji oraz przez właściwe władze państw członkowskich w sprawie odgraniczenia dyrektywy 76/768 dotyczącej produktów kosmetycznych od dyrektywy 2001/83 dotyczącej produktów leczniczych.

| 2) | Artykuł 1 pkt 2 lit. b) dyrektywy 2001/83 zmienionej dyrektywą 2004/27 powinien być interpretowany w ten sposób, że aby można było uznać, iż dana substancja ma działanie farmakologiczne w rozumieniu tego przepisu, nie jest konieczne, by doszło do współdziałania pomiędzy molekułami, z których się ona składa, a składnikami komórkowymi ciała osoby stosującej substancję, wystarczające może być natomiast współdziałanie owej substancji z jakimkolwiek składnikiem komórkowym obecnym w ciele osoby stosującej substancję. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 1 pkt 2 lit. b) dyrektywy 2001/83 zmienionej dyrektywą 2004/27 powinien być interpretowany w ten sposób, że aby można było uznać, iż dana substancja ma działanie farmakologiczne w rozumieniu tego przepisu, nie jest konieczne, by doszło do współdziałania pomiędzy molekułami, z których się ona składa, a składnikami komórkowymi ciała osoby stosującej substancję, wystarczające może być natomiast współdziałanie owej substancji z jakimkolwiek składnikiem komórkowym obecnym w ciele osoby stosującej substancję.

---

(1)  Dz.U. C 282 z 24.9.2011.

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/9 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/9

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 6 września 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Legfelsőbb Bíróság — Węgry) — Gábor Tóth przeciwko Nemzeti Adó — és Vámhivatal Észak-magyarországi Regionális Adó Főigazgatósága

(Sprawa C-324/11) (1)

(Podatki - Podatek VAT - Dyrektywa 2006/112/WE - Artykuł 9 - Pojęcie „podatnik” - Prawo do odliczenia - Odmowa - Zasada neutralności podatkowej - Wystawca faktury wykreślony z rejestru podmiotów prowadzących jednoosobowo działalność gospodarczą - Wystawca faktury, który uchybił obowiązkowi zgłoszenia swych pracowników organowi podatkowemu - Obowiązek podatnika upewnienia się o zgodnym z prawem zachowaniu się wystawcy faktury wobec organu podatkowego)

(2012/C 331/14)

Język postępowania: węgierski

Sąd krajowy

Legfelsőbb Bíróság

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Gábor Tóth

Strona pozwana: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Észak-magyarországi Regionális Adó Főigazgatósága

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Magyar Köztársaság Legfelsöbb Bírósága — Wykładnia dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347, s. 1) — Warunki korzystania z prawa do odliczenia zapłaconego podatku naliczonego w praktyce krajowych organów podatkowych — Obowiązek upewnienia się przez podatnika o posiadaniu przez wystawcę faktury statusu podatnika, a także o zgodności prawem stosunku prawnego i sytuacji podatkowej zatrudnianych przez tego wystawcę pracowników wykonujących zafakturowane prace

Sentencja

| 1) | Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej i zasada neutralności podatkowej powinny być interpretowane w ten sposób, że sprzeciwiają się one temu, aby organ podatkowy odmawiał podatnikowi prawa do odliczenia podatku od wartości dodanej należnego lub zapłaconego z tytułu wyświadczonych na jego rzecz usług tylko z tego powodu, iż pozwolenie na prowadzenie jednoosobowej działalności gospodarczej zostało cofnięte wystawcy faktury przed wyświadczeniem przez niego odnośnych usług lub przed wystawieniem odpowiedniej faktury, jeżeli faktura ta zawiera wszystkie informacje wymagane przez art. 226 tej dyrektywy, a w szczególności informacje konieczne do ustalenia tożsamości osoby wystawiającej fakturę i charakteru wyświadczonych usług. |
| --- | --- |

1)

Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej i zasada neutralności podatkowej powinny być interpretowane w ten sposób, że sprzeciwiają się one temu, aby organ podatkowy odmawiał podatnikowi prawa do odliczenia podatku od wartości dodanej należnego lub zapłaconego z tytułu wyświadczonych na jego rzecz usług tylko z tego powodu, iż pozwolenie na prowadzenie jednoosobowej działalności gospodarczej zostało cofnięte wystawcy faktury przed wyświadczeniem przez niego odnośnych usług lub przed wystawieniem odpowiedniej faktury, jeżeli faktura ta zawiera wszystkie informacje wymagane przez art. 226 tej dyrektywy, a w szczególności informacje konieczne do ustalenia tożsamości osoby wystawiającej fakturę i charakteru wyświadczonych usług.

| 2) | Dyrektywa 2006/112 powinna być interpretowana w ten sposób, że sprzeciwia się ona temu, aby organ podatkowy odmawiał podatnikowi prawa do odliczenia podatku od wartości dodanej należnego lub zapłaconego z tytułu usług, które zostały mu wyświadczone, na tej podstawie, że wystawca faktury, której dotyczą owe usługi, nie zgłosił zatrudnionych przez niego pracowników, przy czym organ ten nie wykazał za pomocą obiektywnych dowodów, iż podatnik ów wiedział lub powinien był wiedzieć, że transakcja powołana dla uzasadnienia prawa do odliczenia stanowiła oszustwo popełnione przez rzeczonego wystawcę lub przez przedsiębiorcę występującego w łańcuchu usług. |
| --- | --- |

2)

Dyrektywa 2006/112 powinna być interpretowana w ten sposób, że sprzeciwia się ona temu, aby organ podatkowy odmawiał podatnikowi prawa do odliczenia podatku od wartości dodanej należnego lub zapłaconego z tytułu usług, które zostały mu wyświadczone, na tej podstawie, że wystawca faktury, której dotyczą owe usługi, nie zgłosił zatrudnionych przez niego pracowników, przy czym organ ten nie wykazał za pomocą obiektywnych dowodów, iż podatnik ów wiedział lub powinien był wiedzieć, że transakcja powołana dla uzasadnienia prawa do odliczenia stanowiła oszustwo popełnione przez rzeczonego wystawcę lub przez przedsiębiorcę występującego w łańcuchu usług.

| 3) | Dyrektywa 2006/112 powinna być interpretowana w ten sposób, iż okoliczność, że podatnik nie sprawdził, czy pracownicy zatrudnieni na budowie pozostawali w stosunku prawnym z wystawcą faktury lub czy wystawca ów zgłosił tych pracowników, nie stanowi obiektywnej okoliczności, która pozwalałaby na wniosek, że adresat faktury wiedział lub powinien był wiedzieć, iż uczestniczył w transakcji stanowiącej oszustwo w podatku od wartości dodanej, jeżeli adresat ten nie dysponował przesłankami uzasadniającymi przypuszczenie istnienia nieprawidłowości lub oszustwa po stronie rzeczonego wystawcy. Tym samym nie można odmówić prawa do odliczenia na podstawie rzeczonej okoliczności wówczas, gdy zostały spełnione materialne i formalne przesłanki przewidziane przez tę dyrektywę dla skorzystania z tego prawa. |
| --- | --- |

3)

Dyrektywa 2006/112 powinna być interpretowana w ten sposób, iż okoliczność, że podatnik nie sprawdził, czy pracownicy zatrudnieni na budowie pozostawali w stosunku prawnym z wystawcą faktury lub czy wystawca ów zgłosił tych pracowników, nie stanowi obiektywnej okoliczności, która pozwalałaby na wniosek, że adresat faktury wiedział lub powinien był wiedzieć, iż uczestniczył w transakcji stanowiącej oszustwo w podatku od wartości dodanej, jeżeli adresat ten nie dysponował przesłankami uzasadniającymi przypuszczenie istnienia nieprawidłowości lub oszustwa po stronie rzeczonego wystawcy. Tym samym nie można odmówić prawa do odliczenia na podstawie rzeczonej okoliczności wówczas, gdy zostały spełnione materialne i formalne przesłanki przewidziane przez tę dyrektywę dla skorzystania z tego prawa.

| 4) | Jeżeli organ podatkowy przedstawi konkretne przesłanki dotyczące istnienia oszustwa, dyrektywa 2006/112 i zasada neutralności podatkowej nie sprzeciwiają się temu, aby sąd krajowy zbadał na podstawie ogólnej oceny wszystkich okoliczności faktycznych sprawy, czy wystawca faktury sam wykonał daną transakcję. Niemniej jednak w sytuacji takiej jak przed sądem krajowym prawa do odliczenia można odmówić tylko wtedy, gdy organ podatkowy wykaże na podstawie obiektywnych dowodów, że adresat faktury wiedział lub powinien był wiedzieć, iż transakcja powołana w celu uzasadnienia prawa do odliczenia stanowiła oszustwo popełnione przez rzeczonego wystawcę lub przez innego przedsiębiorcę występującego w łańcuchu usług. |
| --- | --- |

4)

Jeżeli organ podatkowy przedstawi konkretne przesłanki dotyczące istnienia oszustwa, dyrektywa 2006/112 i zasada neutralności podatkowej nie sprzeciwiają się temu, aby sąd krajowy zbadał na podstawie ogólnej oceny wszystkich okoliczności faktycznych sprawy, czy wystawca faktury sam wykonał daną transakcję. Niemniej jednak w sytuacji takiej jak przed sądem krajowym prawa do odliczenia można odmówić tylko wtedy, gdy organ podatkowy wykaże na podstawie obiektywnych dowodów, że adresat faktury wiedział lub powinien był wiedzieć, iż transakcja powołana w celu uzasadnienia prawa do odliczenia stanowiła oszustwo popełnione przez rzeczonego wystawcę lub przez innego przedsiębiorcę występującego w łańcuchu usług.

---

(1)  Dz.U. C 282 z 24.9.2011.

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/10 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/10

---

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 6 września 2012 r. — United States Polo Association przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

(Sprawa C-327/11 P) (1)

(Odwołanie - Wspólnotowy znak towarowy - Rozporządzenie (WE) nr 40/94 - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Oznaczenie słowne „U.S. POLO ASSN.” - Sprzeciw właściciela wcześniejszego słownego znaku towarowego POLO-POLO)

(2012/C 331/15)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnosząca odwołanie: United States Polo Association (przedstawiciel: P. Goldenbaum, Rechtsanwältin)

Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: D. Botis, pełnomocnik)

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba) z dnia 13 kwietnia 2011 r. w sprawie T-228/09 United States Polo Association przeciwko OHIM, w którym Sąd oddalił skargę o stwierdzenie nieważności wniesioną przez zgłaszającego słowny znak towarowy „U.S. POLO ASSN.” dla towarów należących do klas 9, 20, 21, 24 i 27 na decyzję R 886/2008-4 Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM) z dnia 20 marca 2009 r. oddalającą odwołanie od decyzji Wydziału Sprzeciwów odmawiającej częściowo rejestracji wspomnianego znaku towarowego w wyniku sprzeciwu wniesionego przez właściciela słownych, wspólnotowego i krajowego, znaków towarowych „POLO-POLO” dla towarów należących do klas 24, 35 i 39 — Wykładnia i stosowanie art. 8 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 8 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 207/2009]

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | United States Polo Association zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

United States Polo Association zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 311 z 22.10.2011.

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/11 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/11

---

Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 6 września 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākās tiesas Senāts — Łotwa) — Cido Grupa SIA przeciwko Valsts ieņēmumu dienests

(Sprawa C-471/11) (1)

(Przystąpienie nowych państw członkowskich - Środki przejściowe - Produkty rolne - Cukier - Rozporządzenie (WE) nr 60/2004 - Stawka i podstawa wymiaru opłaty z tytułu nadmiernych zapasów)

(2012/C 331/16)

Język postępowania: łotewski

Sąd krajowy

Augstākās tiesas Senāts

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Cido Grupa SIA

Strona pozwana: Valsts ieņēmumu dienests

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Augstākās tiesas Senāts — Wykładnia art. 4 pkt 1 i art. 6 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 60/2004 z dnia 14 stycznia 2004 r. ustanawiającego środki przejściowe w sektorze cukru w następstwie przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji (Dz.U. L 9, s. 8) — Obliczanie opłaty z tytułu nadmiernych zapasów cukru przechowywanych przez przedsiębiorców — Pojęcia „danej ilości” i „tego produktu” w przypadku syropu cukrowego

Sentencja

Artykuł 6 ust. 3 akapit trzeci rozporządzenia Komisji (WE) nr 60/2004 z dnia 14 stycznia 2004 r. ustanawiającego środki przejściowe w sektorze cukru w następstwie przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji, zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1667/2005 z dnia 13 października 2005 r., należy interpretować w ten sposób, że podstawą wymiaru opłaty z tytułu nadmiernych zapasów syropu cukrowego (kod CN 2106 90 59) jest ilość cukru białego (kod CN 1701 99 10) rzeczywiście występująca w tym produkcie, a stawką tej opłaty jest stawka należności celnej przywozowej dla cukru białego, powiększona o 1,21 EUR/100 kg.

---

(1)  Dz.U. C 331 z 12.11.2011.

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/11 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/11

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 6 września 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administratīvā rajona tiesa — Łotwa) — Laimonis Treimanis przeciwko Valsts ieņēmumu dienests

(Sprawa C-487/11) (1)

(Rozporządzenie (EWG) nr 918/83 - Artykuł 1 ust. 2 lit. c), art. 2, art. 7 ust. 1 - Zwolnienie mienia osobistego z należności celnych przywozowych - Pojęcie „mienia przeznaczonego do zaspokojenia potrzeb gospodarstw domowych” - Pojazd samochodowy przywożony na terytorium Unii - Pojazd używany przez członka rodziny właściciela, który dokonał przywozu)

(2012/C 331/17)

Język postępowania: łotewski

Sąd krajowy

Administratīvā rajona tiesa

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Laimonis Treimanis

Strona pozwana: Valsts ieņēmumu dienests

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Administratīvā rajona tiesa Rīgas tiesu nams — Wykładnia art. 7 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 918/83 z dnia 28 marca 1983 r. ustanawiającego wspólnotowy system zwolnień celnych (Dz.U. L 105, s. 1) — Zwolnienie z należności celnych mienia osobistego — Pojęcie gospodarstwa domowego — Pojazd samochodowy wykorzystywany dla potrzeb gospodarstwa domowego w państwie trzecim — Przywóz tego pojazdu przez właściciela, mającego miejsce zamieszkania zasadniczo w państwie trzecim, do państwa członkowskiego Unii Europejskiej w celu jego nieodpłatnego używania przez członka rodziny właściciela, który przeniósł swoje miejsce zamieszkania do tego państwa członkowskiego, a wcześniej, przed przywozem pojazdu, wchodził w skład tego samego gospodarstwa domowego co właściciel

Sentencja

Artykuł 2 i art. 7 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 918/83 z dnia 28 marca 1983 r. ustanawiającego wspólnotowy system zwolnień celnych powinny być interpretowane w ten sposób, że prywatny pojazd samochodowy przywieziony z państwa trzeciego na obszar celny Unii Europejskiej może zostać objęty zwolnieniem z należności celnych przywozowych pod warunkiem, że importer rzeczywiście przeniósł swoje miejsce stałego pobytu na obszar celny Unii Europejskiej, co podlega weryfikacji przez sąd krajowy. Pojazd samochodowy używany nieodpłatnie przez członka rodziny owego importera, a więc przez osobę wspólnie z nim zamieszkującą i gospodarującą lub pozostającą głównie na jego utrzymaniu — co podlega weryfikacji przez sąd krajowy — uznaje się za przeznaczony do zaspokojenia potrzeb gospodarstwa domowego importera i owo użycie nie skutkuje utratą uprawnień do zwolnienia.

---

(1)  Dz.U. C 347 z 26.11.2011.

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/12 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/12

---

Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 6 września 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Central Administrativo Sul — Portugalia) — Portugal Telecom SGPS, SA przeciwko Fazenda Pública

(Sprawa C-496/11) (1)

(VAT - Szósta dyrektywa - Artykuł 17 ust. 2 i art. 19 - Odliczenia - Podatek podlegający zapłacie lub zapłacony za usługi nabyte przez spółkę holdingową - Usługi pozostające w bezpośrednim, ścisłym i niewątpliwym związku z transakcjami podlegającymi opodatkowaniu)

(2012/C 331/18)

Język postępowania: portugalski

Sąd krajowy

Tribunal Central Administrativo Sul

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Portugal Telecom SGPS, SA

Strona pozwana: Fazenda Pública

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Tribunal Central Administrativo Sul — Wykładnia art. 17 ust. 2 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, s.1) — Odliczenia — Podatek podlegający zapłacie lub zapłacony od usług nabywanych przez holding — Usługi pozostające w bezpośrednim, ścisłym i bezspornym związku z transakcjami podlegającymi opodatkowaniu

Sentencja

Artykuł 17 ust. 2 i 5 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, powinien być interpretowany w ten sposób, że spółka holdingowa taka jak w postępowaniu przed sądem krajowym, która pomocniczo względem swojej podstawowej działalności zarządzania akcjami i udziałami w spółkach, w których posiada cały kapitał zakładowy lub jego część, nabywa towary i usługi, które następnie fakturuje na rzeczone spółki, jest upoważniona do odliczenia zapłaconego naliczonego podatku od wartości dodanej, pod warunkiem że transakcje gospodarcze powodujące naliczenie podatku pozostają w bezpośrednim związku z transakcjami gospodarczymi dającymi prawo do odliczenia. Jeżeli rzeczone towary i usługi są wykorzystywane przez spółki holdingowe w celu dokonywania jednocześnie transakcji gospodarczych dających prawo do odliczenia i transakcji gospodarczych niedających prawa do odliczenia, odliczenie jest dopuszczalne jedynie w części podatku od wartości dodanej, który jest proporcjonalny do kwoty przypadającej na pierwsze transakcje, i krajowy organ podatkowy może przewidzieć jedną z metod ustalania prawa do odliczenia wymienionych w rzeczonym art. 17 ust. 5. Jeżeli rzeczone towary i usługi są jednocześnie wykorzystywane do działalności gospodarczej i działalności niegospodarczej, art. 17 ust. 5 szóstej dyrektywy 77/388 nie znajduje zastosowania, a metody odliczenia i podziału są określane przez państwa członkowskie, które przy wykonywaniu tego prawa powinny uwzględniać cel i systematykę szóstej dyrektywy 77/388 i w tym celu przewidzieć metodę obliczania rzeczywiście odzwierciedlającą część wydatków faktycznie przypadających odpowiednio na każdy z tych dwóch rodzajów działalności.

---

(1)  Dz.U. C 362 z 10.12.2011.

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/12 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/12

---

Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 6 września 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden — Niderlandy) — Lowlands Design Holding BV przeciwko Minister van Financiën

(Sprawa C-524/11) (1)

(Wspólna taryfa celna - Nomenklatura scalona - Klasyfikacja taryfowa - Śpiworki dla niemowląt i małych dzieci - Podpozycje 6209 20 00 lub 6211 42 90)

(2012/C 331/19)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Hoge Raad der Nederlanden

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Lowlands Design Holding BV

Strona pozwana: Minister van Financiën

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Hoge Raad der Nederlanden — Wykładnia załącznika I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 256, s. 1) i rozporządzenia Komisji (WE) nr 651/2007 z dnia 8 czerwca 2007 r. dotyczącego klasyfikacji niektórych towarów w Nomenklaturze Scalonej (Dz.U. L 153, s. 3) — Śpiworki dla niemowląt i małych dzieci

Sentencja

Nomenklaturę scaloną, zawartą w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy celnej, zmienionym rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1719/2005 z dnia 27 października 2005 r., należy interpretować w ten sposób, że śpiworki takie jak będące przedmiotem postępowania przed sądem krajowym powinny być klasyfikowane do podpozycji 6209 20 00 jako „odzież i dodatki odzieżowe dla niemowląt, z bawełny”, jeżeli ze względu na ich rozmiary są one odpowiednie dla dzieci o wysokości ciała nieprzekraczającej 86 cm. Jeśli jest inaczej, produkty te należy klasyfikować do podpozycji 6211 42 90 jako „pozostałą odzież damską lub dziewczęcą, z bawełny”.

---

(1)  Dz.U. C 25 z 28.1.2011.

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/13 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/13

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Unabhängiger Verwaltungssenat des Landes Oberösterreich (Austria) w dniu 1 sierpnia 2012 r. — Corinna Prinz-Stremitzer, Susanne Sokoll-Seebacher

(Sprawa C-367/12)

(2012/C 331/20)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Unabhängiger Verwaltungssenat des Landes Oberösterreich

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Corinna Prinz-Stremitzer, Susanne Sokoll-Seebacher

Pozostali uczestnicy postępowania: Tanja Lang, Susanna Zehetner

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy obowiązek działania zgodnie z prawem wynikający z art. 16 europejskiej karty praw podstawowych lub obowiązek przejrzystości wynikający z art. 49 TFUE sprzeciwiają się uregulowaniu krajowemu, takiemu jak sporny w postępowaniach przed sądem krajowym przepis § 10 ust. 2 pkt 3 Apothekengesetz (ustawy o aptekach, zwanej dalej „ApG”), który nie reguluje przynajmniej w podstawowym zakresie już w ustawie kryterium zapotrzebowania na założenie nowej apteki publicznej, lecz pozostawia konkretyzację właściwych elementów jego treści krajowej judykaturze, z tego względu, że nie można w związku z tym wykluczyć, że określone krajowe podmioty oraz podmioty te łącznie uzyskują w stosunku do obywateli innych państw członkowskich znaczną korzyść konkurencyjną? |
| --- | --- |

1)

Czy obowiązek działania zgodnie z prawem wynikający z art. 16 europejskiej karty praw podstawowych lub obowiązek przejrzystości wynikający z art. 49 TFUE sprzeciwiają się uregulowaniu krajowemu, takiemu jak sporny w postępowaniach przed sądem krajowym przepis § 10 ust. 2 pkt 3 Apothekengesetz (ustawy o aptekach, zwanej dalej „ApG”), który nie reguluje przynajmniej w podstawowym zakresie już w ustawie kryterium zapotrzebowania na założenie nowej apteki publicznej, lecz pozostawia konkretyzację właściwych elementów jego treści krajowej judykaturze, z tego względu, że nie można w związku z tym wykluczyć, że określone krajowe podmioty oraz podmioty te łącznie uzyskują w stosunku do obywateli innych państw członkowskich znaczną korzyść konkurencyjną?

| 2) | W przypadku odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze: czy art. 49 TFUE sprzeciwia się uregulowaniu krajowemu takiemu jak § 10 ust. 2 pkt 3 ApG, które ustanawia dla zasadniczego kryterium oceny zapotrzebowania sztywny limit 5 500 osób, w odniesieniu do którego w ustawie nie jest przewidziana jakakolwiek możliwość odstępstwa od tej podstawowej zasady, z tego względu, że w związku z tym de facto nie wydaje się (w sposób automatyczny) zagwarantowane spójne osiągnięcie celu w rozumieniu pkt 98 — 101 wyroku Trybunału z dnia 1 czerwca 2010 r. w sprawach połączonych C-570/07 i C-571/07 (1)? |
| --- | --- |

2)

W przypadku odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze: czy art. 49 TFUE sprzeciwia się uregulowaniu krajowemu takiemu jak § 10 ust. 2 pkt 3 ApG, które ustanawia dla zasadniczego kryterium oceny zapotrzebowania sztywny limit 5 500 osób, w odniesieniu do którego w ustawie nie jest przewidziana jakakolwiek możliwość odstępstwa od tej podstawowej zasady, z tego względu, że w związku z tym de facto nie wydaje się (w sposób automatyczny) zagwarantowane spójne osiągnięcie celu w rozumieniu pkt 98 — 101 wyroku Trybunału z dnia 1 czerwca 2010 r. w sprawach połączonych C-570/07 i C-571/07 (1)?

| 3) | W przypadku także odpowiedzi przeczącej na pytanie drugie: czy art. 49 TFUE lub art. 47 europejskiej karty praw podstawowych sprzeciwia się uregulowaniu krajowemu takiemu jak § 10 ust. 2 pkt 3 ApG, z którego w następstwie orzecznictwa wyższych sądów krajowych dotyczącego oceny zapotrzebowania wynikają dalsze szczegółowe kryteria — jak czasowe pierwszeństwo złożenia wniosku, skutek toczącego się postępowania w postaci wyłączenia możliwości składania wniosku dla późniejszych zainteresowanych; dwuletni termin wyłączający możliwość uwzględniania nowych wniosków w razie uprzedniego odrzucenia wniosku, kryteria dotyczące ustalania „stałych mieszkańców” z jednej strony i „osób napływowych” z drugiej strony oraz dotyczące oddzielenia potencjału klientów w razie nakładania się czterokilometrowego obszaru działania dwóch lub więcej aptek itp., z tego względu, że wskutek tego nie jest możliwe przewidywalne stosowanie tego przepisu w ciągu rozsądnego terminu jako reguły i w związku z tym (zob. wyrok Trybunału z dnia 1 czerwca 2010 r. w sprawach połączonych C-570/07 i C-571/07, pkt 98 — 101 i 114 — 125) można stwierdzić, że nie są one odpowiednie z punktu widzenia konieczności spójności osiągnięcia celu lub nie jest de facto zagwarantowana odpowiednia opieka farmaceutyczna lub istnieje tendencja do dyskryminacji krajowych zainteresowanych w relacjach między nimi oraz między nimi i innymi zainteresowanymi pochodzącymi z innych państw członkowskich? |
| --- | --- |

3)

W przypadku także odpowiedzi przeczącej na pytanie drugie: czy art. 49 TFUE lub art. 47 europejskiej karty praw podstawowych sprzeciwia się uregulowaniu krajowemu takiemu jak § 10 ust. 2 pkt 3 ApG, z którego w następstwie orzecznictwa wyższych sądów krajowych dotyczącego oceny zapotrzebowania wynikają dalsze szczegółowe kryteria — jak czasowe pierwszeństwo złożenia wniosku, skutek toczącego się postępowania w postaci wyłączenia możliwości składania wniosku dla późniejszych zainteresowanych; dwuletni termin wyłączający możliwość uwzględniania nowych wniosków w razie uprzedniego odrzucenia wniosku, kryteria dotyczące ustalania „stałych mieszkańców” z jednej strony i „osób napływowych” z drugiej strony oraz dotyczące oddzielenia potencjału klientów w razie nakładania się czterokilometrowego obszaru działania dwóch lub więcej aptek itp., z tego względu, że wskutek tego nie jest możliwe przewidywalne stosowanie tego przepisu w ciągu rozsądnego terminu jako reguły i w związku z tym (zob. wyrok Trybunału z dnia 1 czerwca 2010 r. w sprawach połączonych C-570/07 i C-571/07, pkt 98 — 101 i 114 — 125) można stwierdzić, że nie są one odpowiednie z punktu widzenia konieczności spójności osiągnięcia celu lub nie jest de facto zagwarantowana odpowiednia opieka farmaceutyczna lub istnieje tendencja do dyskryminacji krajowych zainteresowanych w relacjach między nimi oraz między nimi i innymi zainteresowanymi pochodzącymi z innych państw członkowskich?

---

(1)  Wyrok z dnia 1 czerwca 2010 r. w sprawach połączonych C-570/07 i C-571/07, Zb.Orz. 2010, I-04629

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/13 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/13

---

Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba) wydanego w dniu 22 maja 2012 r. w sprawie T-570/10 Environmental Manufacturing LLP przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM), wniesione w dniu 8 sierpnia 2012 r. przez Environmental Manufacturing LLP

(Sprawa C-383/12 P)

(2012/C 331/21)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Environmental Manufacturing LLP (przedstawiciele: S. Malynicz, barrister, M. Atkins, solicitor, K. Shadbolt, trade mark attorney)

Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Société Elmar Wolf

Żądania wnoszącego odwołanie

Wnoszący odwołanie wnosi o:

| 1) | uchylenie wyroku Sądu (czwarta izba) wydanego w dniu 22 maja 2012 r. w sprawie T-570/10 i wydanie orzeczenia ostatecznego w sprawie, oraz |
| --- | --- |

1)

uchylenie wyroku Sądu (czwarta izba) wydanego w dniu 22 maja 2012 r. w sprawie T-570/10 i wydanie orzeczenia ostatecznego w sprawie, oraz

| 2) | zasądzenie, że OHIM i interwenient powinni pokryć własne koszty oraz kosztt poniesione przez wnoszącą odwołanie. |
| --- | --- |

2)

zasądzenie, że OHIM i interwenient powinni pokryć własne koszty oraz kosztt poniesione przez wnoszącą odwołanie.

Zarzuty i główne argumenty

Wnosząca odwołanie wskazuje, że zgodnie z wyrokiem Trybunału z dnia 27 listopada 2008 r. w sprawie C-252/07 Intel Corporation (Zb.Orz. s. I-8823) dowód na okoliczność, że późniejszy znak towarowy działa lub może działać na szkodę odróżniającego charakteru wcześniejszego znaku towarowego wymaga wykazania rynkowego zachowania przeciętnego konsumenta towarów lub usług, dla których wcześniejszy znak towarowy jest zarejestrowany, będącej konsekwencją używania późniejszego znaku towarowego lub dużego prawdopodobieństwa, że taka zmiana nastąpi w przyszłości. Sąd popełnił błąd, nie wymagając przedstawienia takiego dowodu, i uznając, że jest wystarczy jedynie, by została osłabiona zdolność wcześniejszego znaku towarowego do identyfikowania towarów lub usług, dla których został zarejestrowany i jest używany, jako pochodzących od właściciela tego znaku towarowego, ponieważ używanie późniejszego znaku towarowego prowadzi do rozmycia tożsamości znaku wcześniejszego i jego oddziaływania na odbiorców.

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/14 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/14

---

Odwołanie od postanowienia Sądu wydanego w dniu 18 czerwca 2012 r. w sprawie T-203/11 Transports Schiocchet — Excursions przeciwko Radzie i Komisji, wniesione w dniu 28 sierpnia 2012 r. przez Transports Schiocchet — Excursions

(Sprawa C-397/12 P)

(2012/C 331/22)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Transports Schiocchet — Excursions (przedstawiciel: adwokat E Deshoulières)

Druga strona postępowania: Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie w całości postanowienia o niedopuszczalności skargi wydanego przez Sąd Unii Europejskiej w dniu 18 czerwca 2012 r. w sprawie T-203/11; |
| --- | --- |

—

uchylenie w całości postanowienia o niedopuszczalności skargi wydanego przez Sąd Unii Europejskiej w dniu 18 czerwca 2012 r. w sprawie T-203/11;

| — | uwzględnienie żądań podniesionych przez wnoszącego odwołanie w pierwszej instancji, a mianowicie:






  — | nakazanie Radzie Unii Europejskiej i Komisji Europejskiej solidarnego naprawienia SARL Transport Schiocchet — Excursions wyrządzonej mu szkody majątkowej w wysokości 8 372 483 EUR; |
| --- | --- | --- |

—

uwzględnienie żądań podniesionych przez wnoszącego odwołanie w pierwszej instancji, a mianowicie:

—

nakazanie Radzie Unii Europejskiej i Komisji Europejskiej solidarnego naprawienia SARL Transport Schiocchet — Excursions wyrządzonej mu szkody majątkowej w wysokości 8 372 483 EUR;

| — | orzeczenie, że zasądzone w ten sposób kwoty będą zawierały odsetki ustawowe liczone od dnia wniesienia do Komisji Europejskiej wstępnej skargi o odszkodowanie; |
| --- | --- |

—

orzeczenie, że zasądzone w ten sposób kwoty będą zawierały odsetki ustawowe liczone od dnia wniesienia do Komisji Europejskiej wstępnej skargi o odszkodowanie;

| — | obciążenie Rady Unii Europejskiej i Komisji Europejskiej poniesionymi przez wnoszącego odwołanie kosztami postępowania, na podstawie art. 69 regulaminu postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady Unii Europejskiej i Komisji Europejskiej poniesionymi przez wnoszącego odwołanie kosztami postępowania, na podstawie art. 69 regulaminu postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości.

Zarzuty i główne argumenty

Wnoszący odwołanie podnosi cztery zarzuty przeciwko postanowieniu Sądu, którym Sąd oddalił jako oczywiście pozbawione jakiejkolwiek podstawy prawnej żądanie naprawienia poniesionej szkody.

Po pierwsze, wnoszący odwołanie zarzuca Sądowi, że orzekł w przedmiocie wagi niezgodnego z prawem działania popełnionego przez organy Unii, podczas gdy zwykłe naruszenie normy wyższego rzędu byłoby wystarczające do wykazania niezgodnego z prawem działania instytucji Unii oraz że Sąd, w ramach badania dopuszczalności skargi, może orzekać tylko w przedmiocie oczywistego braku niezgodnego z prawem działania a nie w przedmiocie wagi niezgodnego z prawem działania.

Po drugie, wnoszący odwołanie podnosi, że Sąd nie odpowiedział na wszystkie przedstawione argumenty. W szczególności Sąd nie uwzględnił tego, że rozporządzenie nr 684/92 (1) nie wprowadziło żadnej sankcji wobec państw członkowskich, które nie przestrzegają procedury wydawania zezwoleń ustanowionej tym rozporządzeniem.

Po trzecie, wnoszący odwołanie zaskarżył orzeczenie Sądu, w drodze którego Sąd uznał, że przysługujące wnoszącemu odwołanie prawo do skutecznej skargi zostało zachowane w ramach systemu ustanowionego w drodze rozporządzenia nr 684/92.

Wreszcie wnoszący odwołanie zarzuca Sądowi, że nie uznał w orzeczeniu odpowiedzialności Komisji, uwzględniając jej zawinioną bezczynność. Zdaniem wnoszącego odwołanie Komisja ani nie sporządziła sprawozdania monitorującego przewidzianego przez rozporządzenie nr 684/92, ani nie uwzględniła sytuacji gospodarczej podmiotów gospodarczych, naruszając art. 94 TFUE.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 684/92 z dnia 16 marca 1992 r. w sprawie wspólnych zasad międzynarodowego przewozu osób autokarem i autobusem (Dz.U. L 74, s. 1)

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/15 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/15

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Upper Tribunal (Immigration and Asylum Chamber) London (Zjednoczone Królestwo) w dniu 31 sierpnia 2012 r. — Secretary of State for the Home Department przeciwko MG

(Sprawa C-400/12)

(2012/C 331/23)

Język postępowania: angielski

Sąd krajowy

Upper Tribunal (Immigration and Asylum Chamber) London

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Secretary of State for the Home Department

Strona pozwana: MG

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy okres spędzony przez obywatela Unii w zakładzie karnym w następstwie skazania go za przestępstwo przerywa okres pobytu w przyjmującym państwie członkowskim wymagany do tego, aby obywatel ów mógł skorzystać z najwyższego poziomu ochrony przed wydaleniem na podstawie art. 28 ust. 3 lit. a) dyrektywy 2004/38/WE (1), czy też w inny sposób wyklucza możliwość skorzystania przez niego z tego poziomu ochrony? |
| --- | --- |

1)

Czy okres spędzony przez obywatela Unii w zakładzie karnym w następstwie skazania go za przestępstwo przerywa okres pobytu w przyjmującym państwie członkowskim wymagany do tego, aby obywatel ów mógł skorzystać z najwyższego poziomu ochrony przed wydaleniem na podstawie art. 28 ust. 3 lit. a) dyrektywy 2004/38/WE (1), czy też w inny sposób wyklucza możliwość skorzystania przez niego z tego poziomu ochrony?

| 2) | Czy sformułowanie „poprzednie dziesięć lat” użyte w art. 28 ust. 3 lit. a) dyrektywy oznacza, że aby obywatel Unii mógł skorzystać z najwyższego poziomu ochrony przed wydaleniem, jego pobyt musi być nieprzerwany? |
| --- | --- |

2)

Czy sformułowanie „poprzednie dziesięć lat” użyte w art. 28 ust. 3 lit. a) dyrektywy oznacza, że aby obywatel Unii mógł skorzystać z najwyższego poziomu ochrony przed wydaleniem, jego pobyt musi być nieprzerwany?

| 3) | Czy okres 10 lat, wymagany do celów art. 28 ust. 3 lit. a) dyrektywy, w trakcie którego obywatel Unii musiał zamieszkiwać w przyjmującym państwie członkowskim, ustala się: a) licząc wstecz od dnia podjęcia decyzji o wydaleniu; czy też b) licząc wprzód od dnia rozpoczęcia przez tego obywatela pobytu w przyjmującym państwie członkowskim? |
| --- | --- |

3)

Czy okres 10 lat, wymagany do celów art. 28 ust. 3 lit. a) dyrektywy, w trakcie którego obywatel Unii musiał zamieszkiwać w przyjmującym państwie członkowskim, ustala się: a) licząc wstecz od dnia podjęcia decyzji o wydaleniu; czy też b) licząc wprzód od dnia rozpoczęcia przez tego obywatela pobytu w przyjmującym państwie członkowskim?

| 4) | Czy w przypadku odpowiedzi na pytanie 3 a) w ten sposób, że owy 10-letni okres ustala się, licząc wstecz, ma znaczenie okoliczność, iż w przypadku danej osoby 10-letni okres upłynął przed owym pozbawieniem wolności? |
| --- | --- |

4)

Czy w przypadku odpowiedzi na pytanie 3 a) w ten sposób, że owy 10-letni okres ustala się, licząc wstecz, ma znaczenie okoliczność, iż w przypadku danej osoby 10-letni okres upłynął przed owym pozbawieniem wolności?

---

(1)  Dyrektywa 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich, zmieniająca rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 i uchylająca dyrektywy 64/221/EWG, 68/360/EWG, 72/194/EWG, 73/148/EWG, 75/34/EWG, 75/35/EWG, 90/364/EWG, 90/365/EWG i 93/96/EWG (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.U. L 158, s. 77).

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/15 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/15

---

Skarga wniesiona w dniu 4 września 2012 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Słowenii

(Sprawa C-406/12)

(2012/C 331/24)

Język postępowania: słoweński

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Hetsch, L. Nicolae i M. Žebre)

Strona pozwana: Republika Słowenii

Żądania strony skarżącej

Komisja wnosi do Trybunału o:

| — | stwierdzenie, że nie przyjmując wszystkich przepisów ustawodawczych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do transpozycji dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/136/WE (1) z dnia 25 listopada 2009 r. zmieniającej dyrektywę 2002/22/WE (2) w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników, dyrektywę 2002/58/WE (3) dotyczącą przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej oraz rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów, a w każdym razie nie informując o tych przepisach Komisji, Republika Słowenii uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 4 wskazanej dyrektywy; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie przyjmując wszystkich przepisów ustawodawczych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do transpozycji dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/136/WE (1) z dnia 25 listopada 2009 r. zmieniającej dyrektywę 2002/22/WE (2) w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników, dyrektywę 2002/58/WE (3) dotyczącą przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej oraz rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów, a w każdym razie nie informując o tych przepisach Komisji, Republika Słowenii uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 4 wskazanej dyrektywy;

| — | zasądzenie od Republiki Słowenii z uwagi na niedopełnienie obowiązku poinformowania o wszystkich środkach transpozycji dyrektywy 2009/136/WE na podstawie art. 260 ust. 3 TFUE dziennej okresowej kary pieniężnej w wysokości 6 531,84 EUR od dnia wydania wyroku w niniejszej sprawie; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od Republiki Słowenii z uwagi na niedopełnienie obowiązku poinformowania o wszystkich środkach transpozycji dyrektywy 2009/136/WE na podstawie art. 260 ust. 3 TFUE dziennej okresowej kary pieniężnej w wysokości 6 531,84 EUR od dnia wydania wyroku w niniejszej sprawie;

| — | obciążenie Republiki Słowenii kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Słowenii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin transpozycji dyrektywy upłynął w dniu 25 maja 2011 r.

---

(1)  Dz.U. L 337, s. 11.

(2)  Dz.U. L 108, s. 51.

(3)  Dz.U.L 201, s. 37.

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/16 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/16

---

Skarga wniesiona w dniu 3 września 2012 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Słowenii

(Sprawa C-407/12)

(2012/C 331/25)

Język postępowania: słoweński

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Hetsch, L. Nicolae i M. Žebre)

Strona pozwana: Republika Słowenii

Żądania strony skarżącej

Komisja wnosi do Trybunału o:

| — | stwierdzenie, że nie przyjmując wszystkich przepisów ustawodawczych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do transpozycji dyrektywy Europejskiego Parlamentu i Rady 2009/140/WE (1) z dnia 25 listopada 2009 r. zmieniającej dyrektywy 2002/21/WE (2) w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej, 2002/19/WE (3) w sprawie dostępu do sieci i usług łączności elektronicznej oraz wzajemnych połączeń oraz 2002/20/WE (4) w sprawie zezwoleń na udostępnienie sieci i usług łączności elektronicznej, a w każdym razie nie informując o tych przepisach Komisji, Republika Słowenii uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 5 wskazanej dyrektywy; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie przyjmując wszystkich przepisów ustawodawczych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do transpozycji dyrektywy Europejskiego Parlamentu i Rady 2009/140/WE (1) z dnia 25 listopada 2009 r. zmieniającej dyrektywy 2002/21/WE (2) w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej, 2002/19/WE (3) w sprawie dostępu do sieci i usług łączności elektronicznej oraz wzajemnych połączeń oraz 2002/20/WE (4) w sprawie zezwoleń na udostępnienie sieci i usług łączności elektronicznej, a w każdym razie nie informując o tych przepisach Komisji, Republika Słowenii uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 5 wskazanej dyrektywy;

| — | zasądzenie od Republiki Słowenii z uwagi na niedopełnienie obowiązku poinformowania o wszystkich środkach transpozycji dyrektywy 2009/140/WE na podstawie art. 260 ust. 3 TFUE dziennej okresowej kary pieniężnej w wysokości 6 531,84 EUR od dnia wydania wyroku w niniejszej sprawie; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od Republiki Słowenii z uwagi na niedopełnienie obowiązku poinformowania o wszystkich środkach transpozycji dyrektywy 2009/140/WE na podstawie art. 260 ust. 3 TFUE dziennej okresowej kary pieniężnej w wysokości 6 531,84 EUR od dnia wydania wyroku w niniejszej sprawie;

| — | obciążenie Republiki Słowenii kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Słowenii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin transpozycji dyrektywy upłynął w dniu 25 maja 2011 r.

---

(1)  Dz.U. L 337, s. 37.

(2)  Dz.U. L 108, s. 33.

(3)  Dz.U.L 108, s. 7.

(4)  Dz.U. L 108, s. 21.

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/16 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/16

---

Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 12 lipca 2012 r. w sprawie T-470/09 medi GmbH & Co. KG przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), wniesione w dniu 7 września 2012 r. przez medi GmbH & Co. KG

(Sprawa C-410/12 P)

(2012/C 331/26)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnosząca odwołanie: medi GmbH & Co. KG (przedstawiciel: D. Terheggen, Rechtsanwalt)

Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania wnoszącej odwołanie

| — | uchylenie w całości zaskarżonego orzeczenia Sądu (wyrok z dnia 12 lipca 2012 r. w sprawie T-470/09); |
| --- | --- |

—

uchylenie w całości zaskarżonego orzeczenia Sądu (wyrok z dnia 12 lipca 2012 r. w sprawie T-470/09);

| — | uwzględnienie w całości żądań przedstawionych w pierwszej instancji w skardze skierowanej do Sądu Unii Europejskiej i zmienionych w toku rozprawy z dnia 2 maja 2012 r. zgodnie z protokołem z rozprawy. |
| --- | --- |

—

uwzględnienie w całości żądań przedstawionych w pierwszej instancji w skardze skierowanej do Sądu Unii Europejskiej i zmienionych w toku rozprawy z dnia 2 maja 2012 r. zgodnie z protokołem z rozprawy.

Zarzuty i główne argumenty

Niniejsze odwołanie skierowane jest przeciwko wyrokowi Sądu z dnia 12 lipca 2012 r. w sprawie T-470/09, w którym Sąd oddalił skargę wniesioną przez medi GmbH & Co. KG na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego z dnia 1 października 2009 r. (sprawa R 692/2008-4) dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego „medi” jako wspólnotowego znaku towarowego.

Wnosząca odwołanie opiera je w istocie na następującej podstawie:

Sąd błędnie zastosował art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (1) w ten sposób, że wyszedł z założenia, iż oznaczenie słowne „medi” nie posiada minimalnego charakteru odróżniającego wymaganego dla wspólnotowego znaku towarowego. Zdaniem wnoszącej odwołanie jest to nietrafne, gdyż to oznaczenie słowne nie stanowi dla właściwego angielskojęzycznego przeciętnego konsumenta potocznego skrótu słowa „medicine”.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 78, s. 1).

---

Sąd

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/17 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/17

---

Wyrok Sądu z dnia 18 września 2012 r. — Schräder przeciwko CPVO — Hansson (LEMON SYMPHONY)

(Sprawy połączone T-133/08, T-134/08, T-177/08 i T-242/09) (1)

(Odmiany roślin - Decyzja o dostosowaniu z urzędu urzędowego opisu odmiany LEMON SYMPHONY - Wniosek o uchylenie wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin przyznanego odmianie LEMON SYMPHONY - Wniosek o unieważnienie wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin przyznanego odmianie LEMON SYMPHONY - Wniosek o przyznanie wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin odmianie SUMOST 01 - Wezwanie do postępowania ustnego przed Izbą Odwoławczą CPVO - Termin dokonania wezwania wynoszący przynajmniej miesiąc)

(2012/C 331/27)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Ralf Schräder (Lüdinghausen, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci T. Leidereiter i W.A. Schmidt oraz w sprawach T-133/08 i T-134/08 adwokat T. Henssler)

Strona pozwana: Wspólnotowy Urząd Odmian Roślin (CPVO) (przedstawiciele: początkowo B. Kiewiet i M. Ekvad, następnie M. Ekvad, działający w charakterze pełnomocników, wspierani przez adwokata A. von Mühlendahla, zaś w sprawie T-242/09 przez adwokatów A. von Mühlendahla i H. Hartwiga)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą CPVO był również, interwenient przed Sądem: Jørn Hansson (Søndersø, Dania) (przedstawiciele: adwokaci G. Würtenberger i R. Kunze)

Przedmiot

W sprawie T-133/08 skarga na decyzję Izby Odwoławczej CPVO z dnia 4 grudnia 2007 r. (sprawa A 007/2007) dotyczącą zaskarżenia decyzji o dostosowaniu z urzędu urzędowego opisu odmiany LEMON SYMPHONY w rejestrze wspólnotowych praw do ochrony odmian roślin; w sprawie T-134/08 skarga na decyzję Izby Odwoławczej CPVO z dnia 4 grudnia 2007 r. (sprawa A 006/2007) dotyczącą wniosku o uchylenie wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin przyznanego odmianie LEMON SYMPHONY; w sprawie T-177/08 skarga na decyzję Izby Odwoławczej CPVO z dnia 4 grudnia 2007 r. (sprawa A 005/2007) dotyczącą wniosku o przyznanie wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin odmianie SUMOST 01; oraz w sprawie T-242/09 skarga na decyzję Izby Odwoławczej CPVO z dnia 23 stycznia 2009 r. (sprawa A 010/2007) dotyczącą wniosku o unieważnienie wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin przyznanego odmianie LEMON SYMPHONY

Sentencja

| 1) | Skarga na decyzję Izby Odwoławczej Wspólnotowego Urzędu Odmian Roślin (CPVO) z dnia 23 stycznia 2009 r. (sprawa A 010/2007) dotyczącą wniosku o unieważnienie wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin przyznanego odmianie LEMON SYMPHONY zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga na decyzję Izby Odwoławczej Wspólnotowego Urzędu Odmian Roślin (CPVO) z dnia 23 stycznia 2009 r. (sprawa A 010/2007) dotyczącą wniosku o unieważnienie wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin przyznanego odmianie LEMON SYMPHONY zostaje oddalona.

| 2) | Stwierdza się nieważność decyzji Izby Odwoławczej CPVO z dnia 4 grudnia 2007 r. (sprawa A 007/2007) dotyczącej zaskarżenia decyzji o dostosowaniu z urzędu urzędowego opisu odmiany LEMON SYMPHONY w rejestrze wspólnotowych praw do ochrony odmian roślin. |
| --- | --- |

2)

Stwierdza się nieważność decyzji Izby Odwoławczej CPVO z dnia 4 grudnia 2007 r. (sprawa A 007/2007) dotyczącej zaskarżenia decyzji o dostosowaniu z urzędu urzędowego opisu odmiany LEMON SYMPHONY w rejestrze wspólnotowych praw do ochrony odmian roślin.

| 3) | W pozostałym zakresie skarga na tę decyzję zostaje oddalona. |
| --- | --- |

3)

W pozostałym zakresie skarga na tę decyzję zostaje oddalona.

| 4) | Stwierdza się nieważność decyzji Izby Odwoławczej CPVO z dnia 4 grudnia 2007 r. (sprawa A 006/2007) dotyczącej wniosku o uchylenie wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin udzielonego odmianie LEMON SYMPHONY. |
| --- | --- |

4)

Stwierdza się nieważność decyzji Izby Odwoławczej CPVO z dnia 4 grudnia 2007 r. (sprawa A 006/2007) dotyczącej wniosku o uchylenie wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin udzielonego odmianie LEMON SYMPHONY.

| 5) | Stwierdza się nieważność decyzji Izby Odwoławczej CPVO z dnia 4 grudnia 2007 r. (sprawa A 005/2007) dotyczącej wniosku o przyznanie wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin odmianie SUMOST 01. |
| --- | --- |

5)

Stwierdza się nieważność decyzji Izby Odwoławczej CPVO z dnia 4 grudnia 2007 r. (sprawa A 005/2007) dotyczącej wniosku o przyznanie wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin odmianie SUMOST 01.

| 6) | Każda ze stron pokrywa swoje własne koszty. |
| --- | --- |

6)

Każda ze stron pokrywa swoje własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 142 z 7.6.2008.

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/17 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/17

---

Wyrok Sądu z dnia 19 września 2012 r. — Niemcy przeciwko Komisji

(Sprawa T-265/08) (1)

(EFRR - Obniżenie pomocy finansowej - Program operacyjny należący do celu nr 1 (1994-1999), obejmujący kraj związkowy Turyngię (Niemcy))

(2012/C 331/28)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: M. Lumma, T. Henze, C. Blaschke i K. Petersen, pełnomocnicy, których wspierał U. Karpenstein, Rechtstanwalt)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Steiblytė i B. Conte, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający żądania strony skarżącej: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciele: początkowo J. M. Rodríguez Cárcamo, następine N. Díaz Abad i J. M. Rodríguez Cárcamo, wreszcie A. Rubio González, abogados del Estado); Republika Francuska (przedstawiciele: G. de Bergues i N. Rouam, pełnomocnicy); Królestwo Niderlandów (przedstawiciele: C. Wissels, Y. de Vries, B. Koopman, M. Bulterman i J. Langer, pełnomocnicy)

Przedmiot

Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2008) 1690 z dnia 30 kwietnia 2008 r., wersja ostateczna, dotyczącej zmniejszenia kwoty pomocy z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) przyznanej początkowo na rzecz programu operacyjnego w regionie celu 1 — kraju związkowym Turyngii w Republice Federalnej Niemiec (1994–1999), zgodnie z decyzją Komisji nr C (94) 1939/5 z dnia 5 sierpnia 1994 r.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Republika Federalna Niemiec pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Republika Federalna Niemiec pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

| 3) | Królestwo Hiszpanii, Republika Francuska oraz Królestwo Niderlandów pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Królestwo Hiszpanii, Republika Francuska oraz Królestwo Niderlandów pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 223 z 30.8.2008.

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/18 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/18

---

Wyrok Sądu z dnia 19 września 2012 r. — Komisja przeciwko SEMEA i gminie Millau

(Sprawy połączone T-168/10 i T-572/10) (1)

(Klauzula arbitrażowa - Umowa dotacji dotycząca działań na rzecz rozwoju lokalnego polegających na realizacji prac przygotowawczych i uruchomieniu Centre européen d’entreprise locale w Millau (Francja) - Zwrot części wypłaconych zaliczek - Dopuszczalność skargi przeciwko spółce prawa francuskiego wykreślonej z rejestru handlowego i spółek - Zastosowanie prawa francuskiego - Umowa administracyjna - Zwrot nienależnego świadczenia - Przedawnienie - Możliwość powołania się na klauzulę arbitrażową - Przejęcie długu - Teoria przynależności - Postanowienie umowne na rzecz osoby trzeciej)

(2012/C 331/29)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: S. Petrova, pełnomocnik, wspierana przez adwokata E. Bouttiera)

Strona pozwana: Société d’économie mixte d’équipement de l’Aveyron (SEMEA) (Millau, Francja); i gmina Millau (Francja) (przedstawiciele: L. Hincker i F. Bleykasten, adwokaci)

Przedmiot

Żądania zwrotu kwoty głównej 41 012 EUR wypłaconej przez Komisję tytułem gwarancji udzielonej przez nią w ramach finansowania przyznanego SEMEA, powiększonej o odsetki narosłe i odsetki, które narosną, oraz wszystkich innych kwot wyrównujących poniesioną przez nią szkodę.

Sentencja

| 1) | Sprawy T-168/10 i T-572/10 zostają połączone do celów wydania wyroku. |
| --- | --- |

1)

Sprawy T-168/10 i T-572/10 zostają połączone do celów wydania wyroku.

| 2) | Od Société d’économie mixte d’équipement de l’Aveyron (SEMEA) i gminy Millau (Francja) zasądza się solidarnie na rzecz Komisji Europejskiej zapłatę kwoty głównej 41 012 EUR, powiększonej o odsetki za zwłokę według stosowanej we Francji rocznej stopy ustawowej począwszy od dnia 27 kwietnia 1993 r. do kompletnej zapłaty tej kwoty. Odsetki należne w dniu 15 kwietnia 2010 r., a następnie w każdym corocznym terminie zapłaty począwszy od tej daty, będą kapitalizowane, by można było naliczać od nich odsetki. |
| --- | --- |

2)

Od Société d’économie mixte d’équipement de l’Aveyron (SEMEA) i gminy Millau (Francja) zasądza się solidarnie na rzecz Komisji Europejskiej zapłatę kwoty głównej 41 012 EUR, powiększonej o odsetki za zwłokę według stosowanej we Francji rocznej stopy ustawowej począwszy od dnia 27 kwietnia 1993 r. do kompletnej zapłaty tej kwoty. Odsetki należne w dniu 15 kwietnia 2010 r., a następnie w każdym corocznym terminie zapłaty począwszy od tej daty, będą kapitalizowane, by można było naliczać od nich odsetki.

| 3) | Skargi Komisji w sprawach T-168/10 i T-572/10 zostają oddalone w pozostałej części. |
| --- | --- |

3)

Skargi Komisji w sprawach T-168/10 i T-572/10 zostają oddalone w pozostałej części.

| 4) | Żądanie wzajemne SEMEA w sprawie T-168/10 i żądanie wzajemne gminy Millau w sprawie T-572/10 zostają oddalone. |
| --- | --- |

4)

Żądanie wzajemne SEMEA w sprawie T-168/10 i żądanie wzajemne gminy Millau w sprawie T-572/10 zostają oddalone.

| 5) | SEMEA pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję w sprawie T-168/10. |
| --- | --- |

5)

SEMEA pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję w sprawie T-168/10.

| 6) | Gmina Millau pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję w sprawie T-572/10. |
| --- | --- |

6)

Gmina Millau pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję w sprawie T-572/10.

---

(1)  Dz.U. C 161 z 19.6.2010.

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/19 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/19

---

Wyrok Sądu z dnia 19 września 2012 r. — Fraas przeciwko OHIM (wzór w kratkę w kolorach jasnoszarym, ciemnoszarym, beżowym, ciemnoczerwonym i brązowym)

(Sprawa T-326/10) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego wzór w kratkę w kolorach jasnoszarym, ciemnoszarym, beżowym, ciemnoczerwonym i brązowym - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b), art. 75 i art. 76 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009)

(2012/C 331/30)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: V. Fraas GmbH (Helmbrechts-Wüstenselbitz, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci R. Kunze i G. Würtenberger)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: początkowo B. Schmidt, następnie D. Walicka, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 7 czerwca 2010 r. (sprawa R 188/2010-4) dotyczącą rejestracji jako wspólnotowego znaku towarowego oznaczenia graficznego przedstawiającego wzór w kratkę w kolorach jasnoszarym, ciemnoszarym, beżowym, ciemnoczerwonym i brązowym.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | V. Fraas GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

V. Fraas GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 288 z 23.10.2010.

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/19 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/19

---

Wyrok Sądu z dnia 19 września 2012 r. — Fraas przeciwko OHIM (wzór w kratkę w kolorach czarnym, ciemnoszarym, jasnoszarym i ciemnoczerwonym)

(Sprawa T-327/10) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego wzór w kratkę w kolorach czarnym, ciemnoszarym, jasnoszarym i ciemnoczerwonym - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b), art. 75 i art. 76 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009)

(2012/C 331/31)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: V. Fraas GmbH (Helmbrechts-Wüstenselbitz, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci R. Kunze i G. Würtenberger)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: początkowo B. Schmidt, następnie D. Walicka, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 7 czerwca 2010 r. (sprawa R 189/2010-4) dotyczącą rejestracji jako wspólnotowego znaku towarowego oznaczenia graficznego przedstawiającego wzór w kratkę w kolorach czarnym, ciemnoszarym, jasnoszarym i ciemnoczerwonym.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | V. Fraas GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

V. Fraas GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 288 z 23.10.2010.

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/19 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/19

---

Wyrok Sądu z dnia 19 września 2012 r. — Fraas przeciwko OHIM (wzór w kratkę w kolorach ciemnoszarym, jasnoszarym, beżowym i ciemnoczerwonym)

(Sprawa T-328/10) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego wzór w kratkę w kolorach ciemnoszarym, jasnoszarym, beżowym i ciemnoczerwonym - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b), art. 75 i art. 76 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009)

(2012/C 331/32)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: V. Fraas GmbH (Helmbrechts-Wüstenselbitz, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci R. Kunze i G. Würtenberger)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: początkowo B. Schmidt, następnie D. Walicka, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 7 czerwca 2010 r. (sprawa R 190/2010-4) dotyczącą rejestracji jako wspólnotowego znaku towarowego oznaczenia graficznego przedstawiającego wzór w kratkę w kolorach ciemnoszarym, jasnoszarym, beżowym i ciemnoczerwonym.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | V. Fraas GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

V. Fraas GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 288 z 23.10.2010.

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/20 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/20

---

Wyrok Sądu z dnia 19 września 2012 r. — Fraas przeciwko OHIM (wzór w kratkę w kolorach czarnym, szarym, beżowym i ciemnoczerwonym)

(Sprawa T-329/10) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego wzór w kratkę w kolorach czarnym, szarym, beżowym i ciemnoczerwonym - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b), art. 75 i art. 76 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009)

(2012/C 331/33)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: V. Fraas GmbH (Helmbrechts-Wüstenselbitz, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci R. Kunze i G. Würtenberger)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: początkowo B. Schmidt, następnie D. Walicka, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 7 czerwca 2010 r. (sprawa R 191/2010-4) dotyczącą rejestracji jako wspólnotowego znaku towarowego oznaczenia graficznego przedstawiającego wzór w kratkę w kolorach czarnym, szarym, beżowym i ciemnoczerwonym.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | V. Fraas GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

V. Fraas GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 288 z 23.10.2010.

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/20 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/20

---

Wyrok Sądu z dnia 19 września 2012 r. — Fraas przeciwko OHIM (wzór w kratkę w kolorach czarnym, beżowym, brązowym, ciemnoczerwonym i szarym)

(Sprawa T-26/11) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego wzór w kratkę w kolorach czarnym, beżowym, brązowym, ciemnoczerwonym i szarym - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b), art. 75 i art. 76 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009)

(2012/C 331/34)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: V. Fraas GmbH (Helmbrechts-Wüstenselbitz, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci R. Kunze i G. Würtenberger)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: początkowo B. Schmidt, następnie D. Walicka, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 15 listopada 2010 r. (sprawa R 1317/2010-4) dotyczącą rejestracji jako wspólnotowego znaku towarowego oznaczenia graficznego przedstawiającego wzór w kratkę w kolorach czarnym, beżowym, brązowym, ciemnoczerwonym i szarym.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | V. Fraas GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

V. Fraas GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 72 z 5.3.2011.

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/20 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/20

---

Wyrok Sądu z dnia 19 września 2012 r. — Fraas przeciwko OHIM (wzór w kratkę w kolorach różowym, fioletowym, beżowym i ciemnoszarym)

(Sprawa T-31/11) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego wzór w kratkę w kolorach różowym, fioletowym, beżowym i ciemnoszarym - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b), art. 75 i art. 76 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009)

(2012/C 331/35)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: V. Fraas GmbH (Helmbrechts-Wüstenselbitz, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci R. Kunze i G. Würtenberger)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: początkowo B. Schmidt, następnie D. Walicka, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 15 listopada 2010 r. (sprawa R 1284/2010-4) dotyczącą rejestracji jako wspólnotowego znaku towarowego oznaczenia graficznego przedstawiającego wzór w kratkę w kolorach różowym, fioletowym, beżowym i ciemnoszarym.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | V. Fraas GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

V. Fraas GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 72 z 5.3.2011.

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/21 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/21

---

Wyrok Sądu z dnia 19 września 2012 r. — Fraas przeciwko OHIM (wzór w kratkę w kolorach ciemnoszarym, jasnoszarym, czarnym, beżowym, ciemnoczerwonym i jasnoczerwonym)

(Sprawa T-50/11) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego wzór w kratkę w kolorach ciemnoszarym, jasnoszarym, czarnym, beżowym, ciemnoczerwonym i jasnoczerwonym - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b), art. 75 i art. 76 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009)

(2012/C 331/36)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: V. Fraas GmbH (Helmbrechts-Wüstenselbitz, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci R. Kunze i G. Würtenberger)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: początkowo B. Schmidt, następnie D. Walicka, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 15 listopada 2010 r. (sprawa R 1316/2010-4) dotyczącą rejestracji jako wspólnotowego znaku towarowego oznaczenia graficznego przedstawiającego wzór w kratkę w kolorach ciemnoszarym, jasnoszarym, czarnym, beżowym, ciemnoczerwonym i jasnoczerwonym.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | V. Fraas GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

V. Fraas GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 89 z 19.3.2011.

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/21 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/21

---

Wyrok Sądu z dnia 18 września 2012 r. — Since Hardware (Guangzhou)

przeciwko Radzie

(Sprawa T-156/11) (1)

(Dumping - Przywóz desek do prasowania pochodzących z Chin - Wszczęcie postępowania wobec jednej spółki - Status przedsiębiorstwa działającego w warunkach gospodarki rynkowej - Trzymiesięczny termin przewidziany w art. 2 ust. 7 lit. c) akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 - Ciężar dowodu - Ustalenie szkody)

(2012/C 331/37)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Since Hardware (Guangzhou) Co., Ltd (Kanton, Chiny) (przedstawiciele: adwokaci V. Akritidis i Y. Melin)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: B. Driessen, pełnomocnik, wspierany przez B. O’Connora, solicitor oraz przez adwokata S. Gubla)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Komisja Europejska (przedstawiciele: S. Thomas i H. van Vliet, pełnomocnicy); Vale Mill (Rochdale) Ltd (Rochdale, Zjednoczone Królestwo); i Colombo New Scal SpA (Rovagnate, Włochy) (przedstawiciele: adwokat G. Berrisch i N. Chesaites, barrister)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 1243/2010 z dnia 20 grudnia 2010 r. w sprawie nałożenia ostatecznego cła antydumpingowego na przywóz desek do prasowania pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej produkowanych przez Since Hardware (Guangzhou) Co., Ltd (Dz.U. L 338, s. 22).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Since Hardware (Guangzhou) Co., Ltd pokrywa własne koszty jak również koszty poniesione Radę Unii Europejskiej oraz przez Vale Mill (Rochdale) Ltd i przez Colombo New Scal SpA. |
| --- | --- |

2)

Since Hardware (Guangzhou) Co., Ltd pokrywa własne koszty jak również koszty poniesione Radę Unii Europejskiej oraz przez Vale Mill (Rochdale) Ltd i przez Colombo New Scal SpA.

| 3) | Komisja Europejska pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Komisja Europejska pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 120 z 16.4.2011.

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/21 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/21

---

Wyrok Sądu z dnia 19 września 2012 r. — Reddig przeciwko OHIM — Morleys (rękojeść noża)

(Sprawa T-164/11) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Trójwymiarowy wspólnotowy znak towarowy - Rękojeść noża - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Oznaczenie tworzone wyłącznie przez kształt towaru niezbędny do uzyskania efektu technicznego - Artykuł 7 ust. 1 lit. e) ppkt ii) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 - Unieważnienie przez izbę odwoławczą)

(2012/C 331/38)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Reddig GmbH (Drebber, Niemcy) (przedstawiciel: C. Thomas, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: A. Folliard-Monguiral, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Morleys Ltd (Preston, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: A. Stein, M. Terbach, adwokaci i E. Gunaratnam, solicitor)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 15 grudnia 2010 r. (sprawa R 1072/2009-2) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku pomiędzy Morleys Ltd a Reddig GmbH.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Reddig GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Reddig GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 152 z 21.5.2011.

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/22 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/22

---

Wyrok Sądu z dnia 19 września 2012 r. — TeamBank przeciwko OHIM — Fercredit Servizi Finanziari (f@ir Credit)

(Sprawa T-220/11) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego f@ir/email Credit - Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy FERCREDIT - Względna podstawa odmowy - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009)

(2012/C 331/39)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: TeamBank AG Nürnberg (Norymberga, Niemcy) (przedstawiciele: T. Kiputh, H. Lindner i D. Terheggen, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: R. Manea i G. Schneider, pełnomocnicy)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Fercredit Servizi Finanziari SpA (Rzym, Włochy) (przedstawiciele: G. Petrocchi, A. Masetti Zannini de Concina i R. Cartella, adwokaci)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 3 lutego 2011 r. (sprawa R 719/2010-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Fercredit Servizi Finanziari SpA a TeamBank AG Nürnberg.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | TeamBank AG zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

TeamBank AG zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 194 z 2.7.2011.

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/22 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/22

---

Wyrok Sądu z dnia 19 września 2012 r. — Fraas przeciwko OHIM (wzór w kratkę w kolorach ciemnoszarym, jasnoszarym, jasnoniebieskim, ciemnoniebieskim, żółtobrunatnym i beżowym)

(Sprawa T-231/11) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego wzór w kratkę w kolorach ciemnoszarym, jasnoszarym, jasnoniebieskim, ciemnoniebieskim, żółtobrunatnym i beżowym - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b), art. 75 i art. 76 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009)

(2012/C 331/40)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: V. Fraas GmbH (Helmbrechts-Wüstenselbitz, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci R. Kunze i G. Würtenberger)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: początkowo R. Manea, następnie D. Walicka, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 4 marca 2011 r. (sprawa R 2041/2010-4) dotyczącą rejestracji jako wspólnotowego znaku towarowego oznaczenia graficznego przedstawiającego wzór w kratkę w kolorach ciemnoszarym, jasnoszarym, jasnoniebieskim, ciemnoniebieskim, żółtobrunatnym i beżowym.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | V. Fraas GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

V. Fraas GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 238 z 13.8.2011.

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/22 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/22

---

Wyrok Sądu z dnia 19 września 2012 r. — Video Research USA przeciwko OHIM (VR)

(Sprawa T-267/11) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Graficzny wspólnotowy znak towarowy VR - Niezłożenie wniosku o przedłużenie prawa z rejestracji znaku towarowego - Wykreślenie znaku towarowego po wygaśnięciu prawa z rejestracji - Wniosek o przywrócenie stanu poprzedniego - Artykuł 81 rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

(2012/C 331/41)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Video Research USA, Inc. (Nowy Jork, Nowy Jork, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: B. Brandreth, barrister)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: P. Bullock, pełnomocnik)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 8 marca 2011 r. (sprawa R 1187/2010-2) dotyczącą wniosku o przywrócenie stanu poprzedniego

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Video Research USA, Inc. zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Video Research USA, Inc. zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 211 z 16.7.2011.

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/23 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/23

---

Wyrok Sądu z dnia 18 września 2012 r. — Scandic Distilleries przeciwko OHIM — Bürgerbräu, Röhm & Söhne (BÜRGER)

(Sprawa T-460/11) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego BÜRGER - Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy Bürgerbräu - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

(2012/C 331/42)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Scandic Distilleries SA (Bihor, Rumunia) (przedstawiciel: adwokat Á. László)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: J. Crespo Carrillo, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Bürgerbräu, August Röhm & Söhne KG (Bad Reichenhall, Niemcy)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 25 maja 2011 r. (sprawa R 1962/2010-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Bürgerbräu, August Röhm & Söhne KG a Scandic Distilleries S.A.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje w części odrzucona, a w części oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje w części odrzucona, a w części oddalona.

| 2) | Scandic Distilleries SA zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Scandic Distilleries SA zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 331 z 12.11.2011.

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/23 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/23

---

Postanowienie Sądu z dnia 11 września 2012 r. — Marcuccio przeciwko Komisji

(Sprawa T-241/03 REV) (1)

(Postępowanie - Skarga o wznowienie postępowania - Skutki późniejszego wyroku Sądu - Nowa okoliczność faktyczna - Brak - Niedopuszczalność)

(2012/C 331/43)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Luigi Marcuccio (Tricase, Włochy) (przedstawiciel: adwokat G. Cipressa)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Berardis-Kayser i J. Baquero Cruz, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata A. Dal Ferra)

Przedmiot

Wniosek o wznowienie postępowania w odniesieniu do postanowienia Sądu z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie T-241/03 Marcuccio przeciwko Komisji, Zb.Orz. SP s. I-A-2-111 i II-A-2-517

Sentencja

| 1) | Wniosek o wznowienie postępowania zostaje odrzucony jako niedopuszczalny. |
| --- | --- |

1)

Wniosek o wznowienie postępowania zostaje odrzucony jako niedopuszczalny.

| 2) | L. Marcuccio pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

L. Marcuccio pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

---

(1)  Dz.U. C 200 z 23.8.2003.

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/23 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/23

---

Postanowienie Sądu z dnia 6 września 2012 r. — Bredenkamp i in. przeciwko Komisji

(Sprawa T-145/09) (1)

(Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte w świetle sytuacji w Zimbabwe - Wykreślenie z wykazu osób, których te środki dotyczą - Skarga o stwierdzenie nieważności - Umorzenie postępowania)

(2012/C 331/44)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: John Arnold Bredenkamp (Harare, Zimbabwe) i pozostali skarżący, których nazwy figurują w załączniku do niniejszego postanowienia (przedstawiciele: D. Vaughan, QC, P. Moser, barrister i R. Khan, solicitor)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. van Nuffel, T. Scharf i M. Konstantinidis, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (przedstawiciele: początkowo E. Jenkinson, I. Rao i F. Penlington, następnie E. Jenkinson, I. Rao i C. Murrell, pełnomocnicy, wspierani przez D. Bearda QC) i Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele:M. Bishop i R. Szostak, pełnomocnicy)

Przedmiot

Wniosek o stwierdzenie nieważności rozporządzenia Komisji (WE) nr 77/2009 z dnia 26 stycznia 2009 r. zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 314/2004 dotyczące niektórych środków ograniczających w odniesieniu do Zimbabwe (Dz.U. L 23, s. 5) zmienionego rozporządzeniem Komisji (UE) nr 173/2010 z dnia 25 lutego 2010 r. zmieniającym rozporządzenie Rady (WE) nr 314/2004 dotyczące niektórych środków ograniczających w odniesieniu do Zimbabwe (Dz.U. L 51, s. 13), w zakresie w jakim dotyczy ono skarżących.

Sentencja

| 1) | Postępowanie w sprawie niniejszej skargi zostaje umorzone. |
| --- | --- |

1)

Postępowanie w sprawie niniejszej skargi zostaje umorzone.

| 2) | Komisja Europejska zostaje obciążona, poza własnymi kosztami, kosztami poniesionymi przez Johna Arnolda Bredenkampa, Alpha International (PVT) Ltd, Breco (Asia Pacific) Ltd, Breco (Eastern Europe) Ltd, Breco (South Africa) Ltd, Breco (UK) Ltd, Breco Group, Breco International, Breco Nominees Ltd, Breco Services Ltd, Corybantes Ltd, Echo Delta Holdings, Masters International Ltd, Piedmont (UK) Ltd, Raceview Enterprises, Scottlee Holdings (PVT) Ltd, Scottlee Resorts Ltd, Timpani Exports Ltd oraz Tremalt Ltd. |
| --- | --- |

2)

Komisja Europejska zostaje obciążona, poza własnymi kosztami, kosztami poniesionymi przez Johna Arnolda Bredenkampa, Alpha International (PVT) Ltd, Breco (Asia Pacific) Ltd, Breco (Eastern Europe) Ltd, Breco (South Africa) Ltd, Breco (UK) Ltd, Breco Group, Breco International, Breco Nominees Ltd, Breco Services Ltd, Corybantes Ltd, Echo Delta Holdings, Masters International Ltd, Piedmont (UK) Ltd, Raceview Enterprises, Scottlee Holdings (PVT) Ltd, Scottlee Resorts Ltd, Timpani Exports Ltd oraz Tremalt Ltd.

| 3) | Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej i Rada Unii Europejskiej pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej i Rada Unii Europejskiej pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 141 z 20.6.2009.

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/24 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/24

---

Postanowienie Sądu z dnia 6 września 2012 r. — Nickel Institute przeciwko Komisji

(Sprawa T-180/10) (1)

(Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Klasyfikacja, pakowanie i etykietowanie niektórych związków węglanu niklu jako substancji niebezpiecznych - Dyrektywy 2008/58/WE i 2009/2/WE - 30 i 31 dostosowanie do postępu technicznego dyrektywy 67/548/EWG - Częściowa odmowa dostępu - Skarga o stwierdzenie nieważności - Umorzenie postępowania)

(2012/C 331/45)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Nickel Institute (Toronto, Kanada) (przedstawiciele: początkowo, K. Nordlander, lawyer i H. Pearson, solicitor, a następnie, K. Nordlander)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Oliver i P. Costa de Oliveira, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę skarżącą: Republika Finlandii (przedstawiciele: J. Heliskoski i M. Pere, pełnomocnicy) oraz Królestwo Szwecji (przedstawiciele: A. Falk, K. Petkovska, C. Meyer-Seitz i S. Johannesson, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 8 lutego 2010 r. [SG.E3/HP/psi — Ares(2010)65824] odmawiającej Nickel Institute pełnego dostępu do niektórych dokumentów wewnętrznych, w szczególności opinii Służby Prawnej Komisji sporządzonych w ramach dwóch kolejnych postępowań prowadzących do klasyfikacji między innymi niektórych związków węglanu niklu w załączniku I do dyrektywy Rady 67/548/WE z dnia 27 czerwca 1967 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawodawczych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania substancji niebezpiecznych (Dz.U. 196, s. 1).

Sentencja

| 1) | Postępowanie w przedmiocie skargi zostaje umorzone. |
| --- | --- |

1)

Postępowanie w przedmiocie skargi zostaje umorzone.

| 2) | Komisja Europejska pokrywa własne koszty oraz połowę kosztów poniesionych przez Nickel Institute. |
| --- | --- |

2)

Komisja Europejska pokrywa własne koszty oraz połowę kosztów poniesionych przez Nickel Institute.

| 3) | Nickel Institute pokrywa połowę kosztów własnych. |
| --- | --- |

3)

Nickel Institute pokrywa połowę kosztów własnych.

| 4) | Republika Finlandii i Królestwo Szwecji pokrywają koszty własne. |
| --- | --- |

4)

Republika Finlandii i Królestwo Szwecji pokrywają koszty własne.

---

(1)  Dz.U. C 161 z 19.6.2010.

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/24 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/24

---

Postanowienie Sądu z dnia 6 września 2012 r. — Rautenbach przeciwko Radzie i Komisji.

(Sprawa T-222/11) (1)

(Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte w świetle sytuacji w Zimbabwe - Wykreślenie z wykazu osób, których te środki dotyczą - Skarga o stwierdzenie nieważności - Umorzenie postępowania)

(2012/C 331/46)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Muller Conrad Rautenbach (Harare, Zimbabwe) (przedstawiciele: S. Smith, QC, M. Lester, barrister i W. Osmond, solicitor)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: B. Driessen i J. Herrmann, pełnomocnicy) i Komisja Europejska (przedstawiciele: E. Paasivirta, M. Konstantinidis i T. Scharf, pełnomocnicy)

Przedmiot

Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Rady 2011/101/WPZiB z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie środków ograniczających wobec Zimbabwe (Dz.U. L 42, s.. 6) oraz rozporządzenia Komisji (UE) nr 174/2011 z dnia 23 lutego 2011 r. zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 314/2004 dotyczące niektórych środków ograniczających w odniesieniu do Zimbabwe (Dz.U. L 49, s. 23), w zakresie w jakim dotyczą one skarżącego.

Sentencja

| 1) | Postępowanie w sprawie niniejszej skargi zostaje umorzone. |
| --- | --- |

1)

Postępowanie w sprawie niniejszej skargi zostaje umorzone.

| 2) | Rada Unii Europejskiej zostaje obciążona, poza własnymi kosztami, kosztami poniesionymi przez Mullera Conrada Rautenbacha. |
| --- | --- |

2)

Rada Unii Europejskiej zostaje obciążona, poza własnymi kosztami, kosztami poniesionymi przez Mullera Conrada Rautenbacha.

| 3) | Komisja Europejska pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Komisja Europejska pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 186 z 25.6.2011.

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/25 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/25

---

Postanowienie Sądu z dnia 5 września 2012 r. — Farage przeciwko Parlamentowi i Buzkowi

(Sprawa T-564/11) (1)

(Prawo instytucjonalne - Decyzja przewodniczącego Parlamentu w sprawie nałożenia na posła europejskiego sankcji utraty prawa do otrzymywania dziennej diety na utrzymanie przez okres 10 dni - Decyzja komisji do spraw prawnych Parlamentu stwierdzająca niedopuszczalność wniosku posła o skorzystanie z immunitetu parlamentarnego - Oczywisty brak właściwości Sądu - Oczywista niedopuszczalność)

(2012/C 331/47)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Nigel Paul Farage (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: P. Bennett, solicitor)

Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: N. Lorenz i D. Moore, pełnomocnicy); Jerzy Buzek (Bruksela, Belgia)

Przedmiot

Wniosek o stwierdzenie nieważności, po pierwsze, decyzji przewodniczącego Parlamentu z dnia 2 marca 2010 r., nakładającej na skarżącego sankcję utraty prawa do otrzymywania dziennej diety na utrzymanie przez okres 10 dni, po drugie, decyzji Prezydium Parlamentu z dnia 24 marca 2010 r. utrzymującej w mocy ww. decyzję przewodniczącego Parlamentu, po trzecie, decyzji komisji do spraw prawnych Parlamentu stwierdzającej niedopuszczalność wniosku skarżącego o skorzystanie z immunitetu, po czwarte, niezidentyfikowanej decyzji Parlamentu.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje odrzucona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona.

| 2) | Nigel Paul Farage pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Parlament Europejski. |
| --- | --- |

2)

Nigel Paul Farage pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Parlament Europejski.

---

(1)  Dz.U. C 25 z 28.1.2012.

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/25 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/25

---

Postanowienie Sądu z dnia 4 września 2012 r. — Mische przeciwko Parlamentowi

(Sprawa T-642/11 P) (1)

(Odwołanie - Służba publiczna - Urzędnicy - Powołanie - Zaszeregowanie do grupy - Konkurs opublikowany przed wejściem w życie nowego regulaminu pracowniczego - Przeinaczenie okoliczności faktycznych - Odwołanie oczywiście bezzasadne)

(2012/C 331/48)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Harald Mische (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci R. Holland, J. Mische i M. Velardo)

Druga strona postępowania: Parlament Europejski (przedstawiciele: S. Seyr i S. Alves, pełnomocnicy); Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: A. Jensen i J. Herrmann, pełnomocnicy)

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (druga izba) z dnia 29 września 2011 r. w sprawie F-93/05 Mische przeciwko Parlamentowi (dotychczas nieopublikowany w Zbiorze) zmierzające do uchylenia tego wyroku.

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Harald Mische pokrywa własne koszty, jak również koszty poniesione przez Parlament Europejski w ramach postępowania w niniejszej instancji. |
| --- | --- |

2)

Harald Mische pokrywa własne koszty, jak również koszty poniesione przez Parlament Europejski w ramach postępowania w niniejszej instancji.

| 3) | Rada Unii Europejskiej pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Rada Unii Europejskiej pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U C 49 z 18.2.2012.

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/26 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/26

---

Skarga wniesiona w dniu 3 sierpnia 2012 r. — Grupo Flexi de León przeciwko OHIM (FLEXI)

(Sprawa T-352/12)

(2012/C 331/49)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Grupo Flexi de León, SA de CV (León, Meksyk) (przedstawiciel: adwokat M. Zarobe)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 4 maja 2012 r. w sprawie R 1335/2011-2 dotyczącej odwołania w przedmiocie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego nr 9 532 797„FLEXI”; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 4 maja 2012 r. w sprawie R 1335/2011-2 dotyczącej odwołania w przedmiocie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego nr 9 532 797„FLEXI”;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania przed Sądem. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania przed Sądem.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „FLEXI” dla towarów z klas 18 i 25 — zgłoszenie nr 9 532 797

Decyzja eksperta: Odrzucenie zgłoszenia

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) i b) rozporządzenia nr 207/2009

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/26 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/26

---

Skarga wniesiona w dniu 20 sierpnia 2012 r. — El Corte Inglés przeciwko OHIM — Apro Tech (APRO)

(Sprawa T-372/12)

(2012/C 331/50)

Język skargi: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: El Corte Inglés, SA (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci E. Seijo Veiguela, J. Rivas Zurdo i I. Munilla Muñoz)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Apro Tech Co., Ltd (Taichung Hsien, Tajwan)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 25 maja 2012 r. w sprawie R 196/2011-2, orzekając, że na podstawie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 odwołanie wnoszącej odwołanie do OHIM należało uwzględnić i uchylić decyzję Wydziału Sprzeciwów o całkowitym dopuszczeniu do rejestracji wspólnotowego znaku towarowego nr 8 253 551„APRO” (znak mieszany); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 25 maja 2012 r. w sprawie R 196/2011-2, orzekając, że na podstawie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 odwołanie wnoszącej odwołanie do OHIM należało uwzględnić i uchylić decyzję Wydziału Sprzeciwów o całkowitym dopuszczeniu do rejestracji wspólnotowego znaku towarowego nr 8 253 551„APRO” (znak mieszany);

| — | obciążenie strony przeciwnej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony przeciwnej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Apro Tech Co., Ltd

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy „APRO” dla towarów z klasy 12 — zgłoszenie nr 8 253 551

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Skarżąca

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Graficzny krajowy i wspólnotowy znak towarowy „B-PRO by Boomerang” i słowne wspólnotowe znaki towarowe „PRO MOUNTAIN” i „PRO OUTDOOR” dla towarów z klasy 12

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Oddalenie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/26 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/26

---

Skarga wniesiona w dniu 21 sierpnia 2012 r. — Republika Grecka przeciwko Komisji

(Sprawa T-376/12)

(2012/C 331/51)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Republika Grecka (przedstawiciele: I. Chalkias, E. Leftheriotou i S. Papaioannou)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | uwzględnienie skargi; |
| --- | --- |

—

uwzględnienie skargi;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej Komisji z dnia 22 czerwca 2012 r. wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR), Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW), notyfikowanej jako dokument C(2012) 3838 i opublikowanej w Dz.U. L 165, s. 83 w części dotyczącej korekt finansowych obciążających Republikę Grecką w sektorze suszonych winogron i niezgodnego z prawem sadzenia winorośli; i |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej Komisji z dnia 22 czerwca 2012 r. wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR), Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW), notyfikowanej jako dokument C(2012) 3838 i opublikowanej w Dz.U. L 165, s. 83 w części dotyczącej korekt finansowych obciążających Republikę Grecką w sektorze suszonych winogron i niezgodnego z prawem sadzenia winorośli; i

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W swojej skardze Republika Grecka wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej Komisji z dnia 22 czerwca 2012 r. wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR), Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW), notyfikowanej jako dokument C(2012) 3838 i opublikowanej w Dz.U. L 165, s. 83 w części dotyczącej korekt finansowych obciążających Republikę Grecką w sektorze suszonych winogron w okresie sprzedaży 2006 2007 i w sektorze wina/sadzenia winorośli bez prawa do ponownego sadzenia.

W odniesieniu do korekty w sektorze suszonych winogron skarżąca twierdzi w pierwszej kolejności, że korekty nałożone w wysokości 100% w przypadku sułtanek i w wysokości 25% w przypadku koryntek odnoszące się do spadku wydajności minimalnej, specjalizacji działek obsadzonych winoroślą, rzeczywistej produkcji i dostaw opierają się na błędnej ocenie okoliczności faktycznych oraz na błędnej wykładni i błędnym zastosowaniu art. 3 ust. 2 tiret czwarte rozporządzenia nr 1621/1999 (1).

W drugiej kolejności skarżąca utrzymuje, że zaskarżona decyzja jest niegodna z prawem i należy stwierdzić jej nieważność, jako że nałożenie przez Komisję korekty ryczałtowej w wysokości 100% w przypadku sułtanek i w wysokości 25% w przypadku koryntek odnoszącej się do braków w zakresie spadku wydajności minimalnej, nieprzestrzegania wymogu specjalizacji działek obsadzonych winoroślą oraz rzeczywistej produkcji i dostaw opiera się na błędnej wykładni i błędnym zastosowaniu załącznika 2 do dokumentu VI/5330/97, załącznika 17 do dokumentu AGRI/17933/2000 i do dokumentu AGRI/60637/2006, jest niewystarczająco uzasadnione i nieproporcjonalne do stwierdzonych braków i wykracza poza uprawnienia dyskrecjonalne Komisji.

W odniesieniu do sadzenia w braku prawa do ponownego sadzenia skarżąca twierdzi w pierwszej kolejności, że nałożenie przez Komisję korekty finansowej jest niezgodne z prawem i należy stwierdzić jej nieważność w zakresie, w jakim: a) wyłącza ona wydatki poniesione ponad dwadzieścia cztery miesiące przed zawiadomieniem [państwa członkowskiego] przez Komisję o wynikach kontroli z naruszeniem art. 7 ust. 4 rozporządzenia nr 1258/1999 (2), obecnie art. 31 rozporządzenia nr 1290/2005 (3) oraz b) narusza zasadę pewności prawa i osłabia prawo do obrony i prawo do poparcia twierdzeń skarżącej ze względu na powołanie się na okoliczności faktyczne i akty z minionych dekad.

W trzeciej kolejności skarżąca utrzymuje, że ocena Komisji, zgodnie z którą obszary uregulowane na podstawie art. 2 ust. 3 lit. a) rozporządzenia nr 1493/1999 (4) zostały uregulowane w sposób niezgodny z tym przepisem, jako że nieustanowienie rejestru winnic w momencie badania wniosków w sprawie regularyzacji nie dawało koniecznych gwarancji co do kontroli odstępstw, opiera się na błędzie w ustaleniach faktycznych.

W czwartej kolejności skarżąca twierdzi, że zaskarżona decyzja jest niezgodna z prawem i należy stwierdzić jej nieważność, ponieważ nałożona korekta i metoda zastosowana do jej obliczenia w drodze analogicznego zastosowania art. 86 rozporządzenia nr 479/2008 (5) są sprzeczne z art. 31 rozporządzenia nr 1290/2005 oraz z wytycznymi zawartymi w dokumencie VI/5330/87, a jej stosowanie wywołuje skutki nieproprocjonalne do stwierdzonych braków.

W piątej kolejności skarżąca utrzymuje, że okoliczność, iż Komisja określiła całkowitą powierzchnię uregulowaną na podstawie art. 2 ust. 3 lit. a) rozporządzenia nr 1493/1999 na 7 112,04 hektarów oraz średnią wartość praw do sadzenia na 1500 EUR/hektar, opiera się na błędzie w ustaleniach faktycznych, jest niewystarczająco uzasadniona i sprzeczna z zasadą proporcjonalności.

---

(1)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1621/1999 z dnia 22 lipca 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/96 w odniesieniu do pomocy odnoszącej się do uprawy winogron przeznaczonych do produkcji niektórych odmian winogron suszonych (Dz.U. L 192, s. 21).

(2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1258/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (Dz.U. L 160, s. 103).

(3)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1290/2005 z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (Dz.U. L 209, s. 1).

(4)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1493/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina (Dz.U. L 179, s. 1).

(5)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 479/2008 z dnia 29 kwietnia 2008 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1493/1999, (WE) nr 1782/2003, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 3/2008 oraz uchylające rozporządzenia (EWG) nr 2392/86 i (WE) nr 1493/1999 (Dz.U. L 148, s. 1).

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/27 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/27

---

Skarga wniesiona w dniu 22 sierpnia 2012 r. — Spa Monopole przeciwko OHIM — Olivar Del Desierto (OLEOSPA)

(Sprawa T-377/12)

(2012/C 331/52)

Język skargi: francuski

Strony

Strona skarżąca: Spa Monopole, compagnie fermière de Spa SA/NV (Spa, Belgia) (przedstawiciele: L. De Brouwer, E. Cornu i É. De Gryse, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Olivar Del Desierto, SL (Almería, Hiszpania)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 22 czerwca 2012 r. w sprawie R135/2011-4; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 22 czerwca 2012 r. w sprawie R135/2011-4;

| — | obciążenie pozwanego kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanego kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Olivar Del Desierto, SL.

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy zawierający element słowny „OLEOSPA” dla towarów i usług należących do klas 3, 35 i 39 — Zgłoszenie do rejestracji nr 7 268 832.

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: skarżąca

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Zarejestrowane w Beneluksie słowne znaki towarowe „SPA” dla towarów należących do klas 3 i 32

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: uwzględnienie odwołania i oddalenie sprzeciwu

Podniesione zarzuty:

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009;

| — | Naruszenie art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/28 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/28

---

Skarga wniesiona w dniu 22 sierpnia 2012 r. — Demon International przeciwko OHIM — Big Line Sas di Graziani Lorenzo (DEMON)

(Sprawa T-380/12)

(2012/C 331/53)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Demon International, LC (Orem, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: adwokat T. Krüger)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Big Line Sas di Graziani Lorenzo [Thiene (VI), Włochy]

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 20 czerwca 2012 r. w sprawie R 1845/2011-4; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 20 czerwca 2012 r. w sprawie R 1845/2011-4;

| — | obciążenie pozwanego Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) kosztami postępowania przed Sądem oraz postępowania odwoławczego w sprawie R 1845/2011-4. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanego Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) kosztami postępowania przed Sądem oraz postępowania odwoławczego w sprawie R 1845/2011-4.

Zarzuty i główne argumenty

Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie prawa do znaku: Graficzny znak towarowy zawierający element słowny „Demon” dla towarów z klasy 9 — wspólnotowy znak towarowy nr 6 375 398

Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: Big Line Sas di Graziani Lorenzo

Strona wnosząca o unieważnienie prawa do wspólnotowego znaku towarowego: Skarżąca

Uzasadnienie wniosku o unieważnienie prawa do znaku: Słowny międzynarodowy znak towarowy „DEMON”, zarejestrowany dla towarów z klasy 28

Decyzja Wydziału Unieważnień: Częściowe uwzględnienie wniosku o unieważnienie prawa do znaku

Decyzja Izby Odwoławczej: Uwzględnienie odwołania i oddalenie wniosku o unieważnienie prawa do znaku

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 53 ust. 1 lit. a) w związku z art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/28 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/28

---

Skarga wniesiona w dniu 30 sierpnia 2012 r. — Singer przeciwko OHIM — Cordia Magyarország Ingatlanforgalmazó Zártkörüen Müködö (CORDIO)

(Sprawa T-388/12)

(2012/C 331/54)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Daniela Singer (Obertrubach, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat B. Krom)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Cordia Magyarország Ingatlanforgalmazó Zártkörüen Müködö rt (Budapeszt, Węgry)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 10 lipca 2012 r. w sprawie R 1842/2011-2. |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 10 lipca 2012 r. w sprawie R 1842/2011-2.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: strona skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „CORDIO” dla usług z klasy 42 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 9 115 262

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Cordia Magyarország Ingatlanforgalmazó Zártkörüen Müködö rt

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: słowny znak towarowy „CORDIA” dla usług z klas 36, 37 i 42

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: w przypadku kolidujących ze sobą znaków towarowych nie istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd.

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/29 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/29

---

Skarga wniesiona w dniu 5 września 2012 r. — EDF przeciwko Komisji

(Sprawa T-389/12)

(2012/C 331/55)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Électricité de France SA (EDF) (Paryż, Francja) (przedstawiciele: adwokaci A. Creus Carreras i A. Valiente Martin)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2012) 4617 wersja ostateczna z dnia 28 czerwca 2012 r. dotyczącej odmowy przyznania skarżącej przedłużenia do dnia 31 grudnia 2014 r. terminu do wydania ostatecznej decyzji inwestycyjnej, przewidzianej tytułem jednego ze zobowiązań nałożonych w ramach procedury w sprawie koncentracji (sprawa COMP/M.5549 — EDF/Segebel); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2012) 4617 wersja ostateczna z dnia 28 czerwca 2012 r. dotyczącej odmowy przyznania skarżącej przedłużenia do dnia 31 grudnia 2014 r. terminu do wydania ostatecznej decyzji inwestycyjnej, przewidzianej tytułem jednego ze zobowiązań nałożonych w ramach procedury w sprawie koncentracji (sprawa COMP/M.5549 — EDF/Segebel);

| — | obciążenie skarżącej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie skarżącej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.

| 1) | Zarzut pierwszy oparty jest na naruszeniu prawa i na błędnym zastosowaniu art. 75 i nast. zawiadomienia Komisji w sprawie środków zaradczych dopuszczalnych na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 i rozporządzenia Komisji (WE) nr 802/2004 (1). |
| --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy oparty jest na naruszeniu prawa i na błędnym zastosowaniu art. 75 i nast. zawiadomienia Komisji w sprawie środków zaradczych dopuszczalnych na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 i rozporządzenia Komisji (WE) nr 802/2004 (1).

| 2) | Zarzut drugi oparty jest na oczywistym błędzie w ocenie istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych. |
| --- | --- |

2)

Zarzut drugi oparty jest na oczywistym błędzie w ocenie istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych.

| 3) | Zarzut trzeci oparty jest na naruszeniu zasady proporcjonalności. |
| --- | --- |

3)

Zarzut trzeci oparty jest na naruszeniu zasady proporcjonalności.

| 4) | Zarzut czwarty oparty jest na nadużyciu władzy lub naruszeniu zasady dobrej administracji. |
| --- | --- |

4)

Zarzut czwarty oparty jest na nadużyciu władzy lub naruszeniu zasady dobrej administracji.

| 5) | Zarzut piąty oparty jest na braku uzasadnienia, ponieważ Komisja nie wskazała żadnego powodu uzasadniającego swoją decyzję |
| --- | --- |

5)

Zarzut piąty oparty jest na braku uzasadnienia, ponieważ Komisja nie wskazała żadnego powodu uzasadniającego swoją decyzję

---

(1)  Dz.U. C 267 2008, s. 1.

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/29 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/29

---

Skarga wniesiona w dniu 3 września 2012 r. — Luigi Lavazza SpA przeciwko OHIM

(Sprawa T-392/12)

(2012/C 331/56)

Język skargi: włoski

Strony

Strona skarżąca: Luigi Lavazza SpA (Turyn, Włochy) (przedstawiciele: A. Vanzetti, G.E. Sironi, M. Ricolfi i C.E. Mezzetti, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Commercialunione Prima Srl (Bresso, Włochy)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | uwzględnienie skargi i stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie R 124/2011-1, ze względu na naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009; |
| --- | --- |

—

uwzględnienie skargi i stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie R 124/2011-1, ze względu na naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009;

| — | oddalenie sprzeciwu Commercialunione Prima Srl wobec rozszerzonej na Unię Europejską rejestracji międzynarodowego znaku towarowego nr W000943981 „Lavazza a modo mio” i w konsekwencji wyrażenie zgody na rejestrację o tym samym zakresie; |
| --- | --- |

—

oddalenie sprzeciwu Commercialunione Prima Srl wobec rozszerzonej na Unię Europejską rejestracji międzynarodowego znaku towarowego nr W000943981 „Lavazza a modo mio” i w konsekwencji wyrażenie zgody na rejestrację o tym samym zakresie;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Luigi Lavazza SpA

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy „LAVAZZA A MODO MIO” dla towarów i usług z klas 11, 29, 30 i 43 — Rozszerzona na Unię Europejską rejestracja międzynarodowa nr W00 943 981

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Commercialunione Prima Srl

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: graficzne krajowe znaki towarowe „A MODO MIO”, „la PIZZA A MODO MIO” i „A MODO MIO BIRRA & MUSIC” dla usług z klasy 42

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: częściowe uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: wzięcie pod uwagę przez Izbę Odwoławczą wycofania zgłoszenia do rejestracji znaku towarowego „LAVAZZA A MODO MIO” i oddalenie odwołania w pozostałym zakresie

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit b) oraz art. 76 ust. 1, druga część rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/30 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/30

---

Skarga wniesiona w dniu 28 sierpnia 2012 r. — Alfastar Benelux przeciwko Radzie

(Sprawa T-394/12)

(2012/C 331/57)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Alfastar Benelux SA (Ixelles, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci N. Keramidas i N. Korogiannakis)

Strona pozwana: Rada Uni Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji pozwanej o odrzuceniu oferty skarżącej złożonej w odpowiedzi na otwarte zamówienie publiczne UCA 218 07 na „Świadczenie usług obsługi technicznej — usługi help desk oraz naprawy na miejscu komputerów osobistych, drukarek i urządzeń peryferyjnych Sekretariatu Generalnego Rady” (Dz.U. 2008/S 91-122796), przekazanej skarżącej ponownie pismem poleconym z dnia 18 czerwca 2012 r. w następstwie stwierdzenia nieważności poprzedniej decyzji o udzieleniu zamówienia z dnia 1 grudnia 2008 r. przez Sąd wyrokiem w sprawie T-57/09 Alfastar Benelux przeciwko Radzie; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji pozwanej o odrzuceniu oferty skarżącej złożonej w odpowiedzi na otwarte zamówienie publiczne UCA 218 07 na „Świadczenie usług obsługi technicznej — usługi help desk oraz naprawy na miejscu komputerów osobistych, drukarek i urządzeń peryferyjnych Sekretariatu Generalnego Rady” (Dz.U. 2008/S 91-122796), przekazanej skarżącej ponownie pismem poleconym z dnia 18 czerwca 2012 r. w następstwie stwierdzenia nieważności poprzedniej decyzji o udzieleniu zamówienia z dnia 1 grudnia 2008 r. przez Sąd wyrokiem w sprawie T-57/09 Alfastar Benelux przeciwko Radzie;

| — | zasądzenie od pozwanej zapłaty skarżącej odszkodowania z tytułu szkody poniesionej w wyniku wspomnianego postępowania w sprawie zamówienia publicznego; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od pozwanej zapłaty skarżącej odszkodowania z tytułu szkody poniesionej w wyniku wspomnianego postępowania w sprawie zamówienia publicznego;

| — | obciążenie pozwanej kosztami. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.

| 1) | Zarzut pierwszy dotyczy naruszenia przez zaskarżoną decyzję specyfikacji zamówienia, gdyż użycie personelu przeprowadzkowego do wykonywania pomocy technicznej, jak przewidziano w zwycięskiej ofercie, jest sprzeczne z tą specyfikacją. |
| --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy dotyczy naruszenia przez zaskarżoną decyzję specyfikacji zamówienia, gdyż użycie personelu przeprowadzkowego do wykonywania pomocy technicznej, jak przewidziano w zwycięskiej ofercie, jest sprzeczne z tą specyfikacją.

| 2) | Zarzut drugi dotyczy nieważności zaskarżonej decyzji w wyniku licznych błędów w ocenie, odnoszących się w szczególności do certyfikacji zwycięskiego oferenta, kwalifikacji jego personelu w porównaniu do personelu skarżącej, oceny za transfer wiedzy oraz oceny za liczbę pracowników proponowaną przez oferentów. |
| --- | --- |

2)

Zarzut drugi dotyczy nieważności zaskarżonej decyzji w wyniku licznych błędów w ocenie, odnoszących się w szczególności do certyfikacji zwycięskiego oferenta, kwalifikacji jego personelu w porównaniu do personelu skarżącej, oceny za transfer wiedzy oraz oceny za liczbę pracowników proponowaną przez oferentów.

| 3) | Zarzut trzeci dotyczy pomieszania przez komisję przetargową kryteriów wyboru i udzielenia zmówienia oraz etapów postępowania o udzielenie zamówienia. |
| --- | --- |

3)

Zarzut trzeci dotyczy pomieszania przez komisję przetargową kryteriów wyboru i udzielenia zmówienia oraz etapów postępowania o udzielenie zamówienia.

| 4) | Zarzut czwarty dotyczy różnych niespójności i błędnych informacji w ogłoszeniu o zamówieniu. |
| --- | --- |

4)

Zarzut czwarty dotyczy różnych niespójności i błędnych informacji w ogłoszeniu o zamówieniu.

| 5) | Zarzut piąty dotyczy naruszenia przez pozwaną przepisu art. 100 ust. 2 rozporządzenia finansowego (1) w szczególności w odniesieniu do weryfikacji kryteriów wyboru. |
| --- | --- |

5)

Zarzut piąty dotyczy naruszenia przez pozwaną przepisu art. 100 ust. 2 rozporządzenia finansowego (1) w szczególności w odniesieniu do weryfikacji kryteriów wyboru.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 248, s. 1).

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/30 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/30

---

Skarga wniesiona w dniu 6 września 2012 r. — Cosma Moden przeciwko OHIM — s.Oliver Bernd Freier (COSMA)

(Sprawa T-398/12)

(2012/C 331/58)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Cosma Moden GmbH & Co. KG (Emsdetten, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat J. Meyer)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: s.Oliver Bernd Freier GmbH & Co. KG (Rottendorf, Niemcy)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie R 2011/2010-4 dotyczącej zgłoszenia nr 6 589 808 i jej zmiana poprzez uznanie odwołania za uzasadnione i w rezultacie oddalenie sprzeciwu także w pozostałym zakresie; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie R 2011/2010-4 dotyczącej zgłoszenia nr 6 589 808 i jej zmiana poprzez uznanie odwołania za uzasadnione i w rezultacie oddalenie sprzeciwu także w pozostałym zakresie;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi w toku postępowania odwoławczego. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi w toku postępowania odwoławczego.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „COSMA” dla towarów i usług z klas 24, 25 i 35 — zgłoszenie nr 6 589 808

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: s.Oliver Bernd Freier GmbH & Co. KG

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Graficzny znak towarowy zawierający element słowny „comma” i słowny krajowy znak towarowy „comma”, zarejestrowane dla towarów i usług z klas 3, 6, 9, 14, 18, 20, 25, 26, 28 i 35

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Częściowe uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/31 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/31

---

Skarga wniesiona w dniu 6 września 2012 r. — Cosma Moden przeciwko OHIM — s.Oliver Bernd Freier (COSMA)

(Sprawa T-399/12)

(2012/C 331/59)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Cosma Moden GmbH & Co. KG (Emsdetten, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat J. Meyer)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: s.Oliver Bernd Freier GmbH & Co. KG (Rottendorf, Niemcy)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie R 2010/2010-4 dotyczącej rejestracji wspólnotowego znaku towarowego nr 6 593 479 i jej zmianę poprzez uznanie odwołania za zasadne i w rezultacie oddalenie sprzeciwu w pozostałym zakresie; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie R 2010/2010-4 dotyczącej rejestracji wspólnotowego znaku towarowego nr 6 593 479 i jej zmianę poprzez uznanie odwołania za zasadne i w rezultacie oddalenie sprzeciwu w pozostałym zakresie;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi w toku postępowania odwoławczego. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi w toku postępowania odwoławczego.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: strona skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy zawierający element słowny „COSMA” dla towarów i usług z klas 24, 25 i 35 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 6 593 479

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: s.Oliver Bernd Freier GmbH & Co. KG

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: graficzny znak towarowy zawierający element słowny „comma” i krajowy słowny znak towarowy „comma” dla usług i towarów z klas 3, 6, 9, 14, 18, 20, 25, 26, 28 i 35

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: częściowe uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/31 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/31

---

Skarga wniesiona w dniu 10 września 2012 r. — Klingel przeciwko OHIM — Develey (JUNGBORN)

(Sprawa T-401/12)

(2012/C 331/60)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Robert Klingel OHG (Pforzheim, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat T. Zeiher)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Develey Holding GmbH & Co. Beteiligungs KG (Unterhaching, Niemcy)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 9 lipca 2012 r. w sprawie R 936/2011-4; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 9 lipca 2012 r. w sprawie R 936/2011-4;

| — | oddalenie sprzeciwu wobec przyznania ochrony międzynarodowej rejestracji W 1 002 323 — JUNGBORN; |
| --- | --- |

—

oddalenie sprzeciwu wobec przyznania ochrony międzynarodowej rejestracji W 1 002 323 — JUNGBORN;

| — | posiłkowo przekazanie sprawy Izbie Odwoławczej celem ponownego rozpoznania; |
| --- | --- |

—

posiłkowo przekazanie sprawy Izbie Odwoławczej celem ponownego rozpoznania;

| — | obciążenie kosztami postępowania strony, która przegra niniejszą sprawę. |
| --- | --- |

—

obciążenie kosztami postępowania strony, która przegra niniejszą sprawę.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „JUNGBORN” dla towarów z klas 29, 30, 32 i 33 — międzynarodowa rejestracja wskazująca Unię Europejską nr W 1 002 323

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Develey Holding GmbH & Co. Beteiligungs KG

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Zarejestrowany w Niemczech słowny znak towarowy „BORN” dla towarów z klas 29, 30 i 32

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Częściowe uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 41 ust. 1 lit. a) i art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/32 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/32

---

Skarga wniesiona w dniu 10 września 2012 r. —  FH (*1) przeciwko Komisji

(Sprawa T-405/12)

(2012/C 331/61)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: FH (*1) (przedstawiciele: adwokaci É. Boigelot i R. Murru)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | uznanie skargi za dopuszczalną i zasadną; |
| --- | --- |

—

uznanie skargi za dopuszczalną i zasadną;

| — | w związku z powyższym,






  — | przed wydaniem orzeczenia, tytułem środków dowodowych, nakazanie przedstawienia umowy ramowej DI/06350-00, która została jakoby zawarta między Komisją a spółką Intrasoft; |
| --- | --- | --- |

—

w związku z powyższym,

—

przed wydaniem orzeczenia, tytułem środków dowodowych, nakazanie przedstawienia umowy ramowej DI/06350-00, która została jakoby zawarta między Komisją a spółką Intrasoft;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 10 lipca 2012 r. oraz w konsekwencji sprostowania z dnia 11 lipca 2012 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 10 lipca 2012 r. oraz w konsekwencji sprostowania z dnia 11 lipca 2012 r.;

| — | nakazanie Komisji Europejskiej naprawienia szkody poniesionej przez stronę skarżącą, której wartość wycenia się na ogólną kwotę 12 500 EUR, z zastrzeżeniem możliwości jej podwyższenia w toku postępowania; |
| --- | --- |

—

nakazanie Komisji Europejskiej naprawienia szkody poniesionej przez stronę skarżącą, której wartość wycenia się na ogólną kwotę 12 500 EUR, z zastrzeżeniem możliwości jej podwyższenia w toku postępowania;

| — | w każdym razie, obciążenie pozwanej całością kosztów, zgodnie z art. 87 regulaminu postępowania przed Sądem Unii. |
| --- | --- |

—

w każdym razie, obciążenie pozwanej całością kosztów, zgodnie z art. 87 regulaminu postępowania przed Sądem Unii.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

| 1) | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia zasady obowiązku uzasadnienia, uzasadnionych oczekiwań i prawa do obrony, ponieważ skarżący został ustnie poinformowany o spornej decyzji w sprawie odebrania mu ze skutkiem natychmiastowym przepustek do budynków Komisji, która to decyzja znajduje się wyłącznie w protokole z wysłuchania skarżącego przez służby ds. zasobów ludzkich i ochrony Komisji. Skarżący podnosi, że sporna decyzja nie podaje, co skłoniło Komisję do podjęcia takiej decyzji, oraz że podstawa prawna decyzji została skarżącemu podana w sprostowaniu, po tym, jak decyzja wywarła skutki. |
| --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia zasady obowiązku uzasadnienia, uzasadnionych oczekiwań i prawa do obrony, ponieważ skarżący został ustnie poinformowany o spornej decyzji w sprawie odebrania mu ze skutkiem natychmiastowym przepustek do budynków Komisji, która to decyzja znajduje się wyłącznie w protokole z wysłuchania skarżącego przez służby ds. zasobów ludzkich i ochrony Komisji. Skarżący podnosi, że sporna decyzja nie podaje, co skłoniło Komisję do podjęcia takiej decyzji, oraz że podstawa prawna decyzji została skarżącemu podana w sprostowaniu, po tym, jak decyzja wywarła skutki.

| 2) | Zarzut drugi dotyczący naruszenia zasady domniemania niewinności, ponieważ wydaje się, że zaskarżona decyzja opiera się jedynie na fakcie, że skarżący był przesłuchiwany przez belgijską policję w ramach dochodzenia, które dotyczy nie jego, lecz jednego z jego przyjaciół z dzieciństwa, z którym odbywał on od czasu do czasu rozmowy telefoniczne. |
| --- | --- |

2)

Zarzut drugi dotyczący naruszenia zasady domniemania niewinności, ponieważ wydaje się, że zaskarżona decyzja opiera się jedynie na fakcie, że skarżący był przesłuchiwany przez belgijską policję w ramach dochodzenia, które dotyczy nie jego, lecz jednego z jego przyjaciół z dzieciństwa, z którym odbywał on od czasu do czasu rozmowy telefoniczne.

| 3) | Zarzut trzeci dotyczący naruszenia zasady proporcjonalności, ponieważ Komisja zakazała skarżącemu wstępu do budynków Komisji, mimo że nie postawiono mu żadnych zarzutów i nie dotyczy go omawiane śledztwo policji. |
| --- | --- |

3)

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia zasady proporcjonalności, ponieważ Komisja zakazała skarżącemu wstępu do budynków Komisji, mimo że nie postawiono mu żadnych zarzutów i nie dotyczy go omawiane śledztwo policji.

---

(*1)  Informacje usunięto lub zastąpiono w ramach ochrony danych osobowych i/lub poufności.

---

Sąd do spraw Służby Publicznej

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/33 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/33

---

Skarga wniesiona w dniu 21 sierpnia 2012 r. — ZZ przeciwko Komisji

(Sprawa F-89/12)

(2012/C 331/62)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciele: S. Rodrigues, A. Blot i A. Tymen, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji o odmowie przeszeregowania skarżącej

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji dyrektora Dyrekcji D w DG ds. Zasobów Ludzkich i Bezpieczeństwa wydanej w dniu 10 maja 2012 r. i przekazanej skarżącej pismem z dnia 11 maja 2012 r., oddalającej zażalenie skarżącej z dnia 25 stycznia 2012 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji dyrektora Dyrekcji D w DG ds. Zasobów Ludzkich i Bezpieczeństwa wydanej w dniu 10 maja 2012 r. i przekazanej skarżącej pismem z dnia 11 maja 2012 r., oddalającej zażalenie skarżącej z dnia 25 stycznia 2012 r.;

| — | w razie potrzeby stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 21 listopada 2011 r. o oddaleniu wniosku skarżącej z dnia 29 czerwca 2011 r.; |
| --- | --- |

—

w razie potrzeby stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 21 listopada 2011 r. o oddaleniu wniosku skarżącej z dnia 29 czerwca 2011 r.;

| — | nakazanie stronie pozwanej, by podjęła środki naprawcze w celu przywrócenia przestrzegania, w odniesieniu do skarżącej, zasady równoważności karier; |
| --- | --- |

—

nakazanie stronie pozwanej, by podjęła środki naprawcze w celu przywrócenia przestrzegania, w odniesieniu do skarżącej, zasady równoważności karier;

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

---

| 27.10.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 331/33 |
| --- | --- | --- | --- |

27.10.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 331/33

---

Skarga wniesiona w dniu 3 września 2012 r. — ZZ przeciwko Komisji

(Sprawa F-91/12)

(2012/C 331/63)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: ZZ (przedstawiciele: adwokaci D. Abreu Caldas, A. Coolen, J.-N. Louis, E. Marchal i S. Orlandi)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji o przeliczeniu uprawnień emerytalnych nabytych przed podjęciem służby na dodatkowe lata zaliczane do okresu uprawniającego do emerytury na podstawie ogólnych przepisów wykonawczych do art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego z dnia 3 marca 2011 r.

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności o przeliczeniu uprawnień emerytalnych nabytych przed podjęciem służby przez skarżącego na dodatkowe lata zaliczane do okresu uprawniającego do emerytury w systemie emerytalnym instytucji Unii Europejskiej na podstawie ogólnych przepisów wykonawczych do art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego z dnia 3 marca 2011 r., |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności o przeliczeniu uprawnień emerytalnych nabytych przed podjęciem służby przez skarżącego na dodatkowe lata zaliczane do okresu uprawniającego do emerytury w systemie emerytalnym instytucji Unii Europejskiej na podstawie ogólnych przepisów wykonawczych do art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego z dnia 3 marca 2011 r.,

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

---