# Dziennik Urzędowy C 273/2012

| | ISSN 1977-1002
  doi:10.3000/19771002.C_2012.273.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 273 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 558 września 2012 |

ISSN 1977-1002

doi:10.3000/19771002.C_2012.273.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 273

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 558 września 2012

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej |
| 2012/C 273/01 | Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 258 z 25.8.2012. | 1 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

2012/C 273/01

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 258 z 25.8.2012.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2012/C 273/02 | Sprawa C-253/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nejvyšší správní soud (Republika Czeska) w dniu 24 maja 2012 r. — JS przeciwko Česká správa sociálního zabezpečení | 2 |
| 2012/C 273/03 | Sprawa C-270/12: Skarga wniesiona w dniu 1 czerwca 2012 r. Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej przeciwko Radzie Unii Europejskiej i Parlamentowi Europejskiemu | 3 |
| 2012/C 273/04 | Sprawa C-276/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nejvyšší správní soud (Republika Czeska) w dniu 4 czerwca 2012 r. — Jiří Sabou przeciwko Finanční ředitelství pro hlavní město Prahu | 3 |
| 2012/C 273/05 | Sprawa C-284/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Koblenz (Niemcy) w dniu 7 czerwca 2012 r. — Deutsche Lufthansa AG przeciwko Flughafen Frankfurt-Hahn GmbH | 4 |
| 2012/C 273/06 | Sprawa C-291/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Gelsenkirchen (Niemcy) w dniu 12 czerwca 2012 r. — Michael Schwarz przeciwko Stadt Bochum | 5 |
| 2012/C 273/07 | Sprawa C-296/12: Skarga wniesiona w dniu 14 czerwca 2012 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Belgii | 5 |
| 2012/C 273/08 | Sprawa C-298/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État (Francja) w dniu 18 czerwca 2012 r. — Confédération paysanne przeciwko Ministre de l'alimentation, de l'agriculture et de la pêche | 5 |
| 2012/C 273/09 | Sprawa C-299/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nejvyšší správní soud (Republika Czeska) w dniu 18 czerwca 2012 r. — GREEN — SWAN PHARMACEUTICALS CR, a.s. przeciwko Státní zemědělská a potravinářská inspekce | 6 |
| 2012/C 273/10 | Sprawa C-305/12: Skarga wniesiona w dniu 26 czerwca 2012 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Słowackiej | 6 |
| 2012/C 273/11 | Sprawa C-308/12: Skarga wniesiona w dniu 26 czerwca 2012 r. — Komisja Europejska przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej | 7 |
| | Sąd |
| 2012/C 273/12 | Sprawa T-350/09: Postanowienie Sądu z dnia 4 lipca 2012 r. — ICO Satellite przeciwko Komisji (Skarga o stwierdzenie nieważności — Termin do wniesienia skargi — Rozpoczęcie biegu terminu — Brak usprawiedliwionego błędu — Oczywista niedopuszczalność) | 8 |
| 2012/C 273/13 | Sprawa T-329/11: Postanowienie Sądu z dnia 4 lipca 2012 r. — TME przeciwko Komisji (Zamówienia publiczne na usługi — Postępowanie przetargowe dotyczące renowacji oczyszczalni ścieków w Bukareszcie współfinansowane z wykorzystaniem funduszy strukturalnych ISPA — Rzekomo nieprawidłowa decyzja rumuńskich organów o odrzuceniu oferty złożonej przez skarżącą — Odmowa wszczęcia przez Komisję procedury korekt finansowych w stosunku do Rumunii — Oczywista niedopuszczalność) | 8 |
| 2012/C 273/14 | Sprawa T-382/11: Postanowienie Sądu z dnia 9 lipca 2012 r. — Pigui przeciwko Komisji (Skarga na bezczynność — Zajęcie stanowiska — Wniosek o wydanie nakazu — Oczywista niedopuszczalność) | 9 |
| 2012/C 273/15 | Sprawa T-543/11: Postanowienie Sądu z dnia 3 lipca 2012 r. — Ghreiwati przeciwko Radzie (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające podjęte wobec Syrii — Usunięcie z wykazu osób, które środki dotyczą — Skarga o stwierdzenie nieważności — Umorzenie postępowania) | 9 |
| 2012/C 273/16 | Sprawa T-606/11: Postanowienie Sądu (szósta izba) z dnia 3 lipca 2012 r. — Woodman Labs przeciwko OHIM — 2 Mas 2 Publicidad Integral (HERO) (Wspólnotowy znak towarowy — Sprzeciw — Wycofanie sprzeciwu — Umorzenie postępowania) | 10 |
| 2012/C 273/17 | Sprawa T-83/12: Postanowienie Sądu z dnia 12 lipca 2012 r. — Chico’s Brands Investments przeciwko OHIM — Artsana (CHICO’S) (Wspólnotowy znak towarowy — Sprzeciw — Wycofanie sprzeciwu — Umorzenie postępowania) | 10 |
| 2012/C 273/18 | Sprawa T-215/12: Skarga wniesiona w dniu 22 maja 2012 r. — MPM-Quality i Eutech przeciwko OHIM — Elton hodinářská (MANUFACTURE PRIM 1949) | 10 |
| 2012/C 273/19 | Sprawa T-242/12: Skarga wniesiona w dniu 4 czerwca 2012 r. — SNCF przeciwko Komisji | 11 |
| 2012/C 273/20 | Sprawa T-277/12: Skarga wniesiona w dniu 25 czerwca 2012 r. — Bimbo przeciwko OHIM — Café do Brasil (Caffè KIMBO) | 12 |
| 2012/C 273/21 | Sprawa T-278/12: Skarga wniesiona w dniu 22 czerwca 2012 r. — Inter-Union Technohandel przeciwko OHIM — Gumersport Mediterranea de Distribuciones (PROFLEX) | 12 |
| 2012/C 273/22 | Sprawa T-285/12: Skarga wniesiona w dniu 28 czerwca 2012 r. — Cartoon Network przeciwko OHIM — Boomerang TV (BOOMERANG) | 13 |
| 2012/C 273/23 | Sprawa T-288/12: Skarga wniesiona w dniu 26 czerwca 2012 r. — EI du Pont de Nemours przeciwko OHIM — Zueco Ruiz (ZYTEL) | 13 |
| 2012/C 273/24 | Sprawa T-291/12: Skarga wniesiona w dniu 3 lipca 2012 r. — Deutsche Bank przeciwko OHIM (Passion to Perform) | 14 |
| 2012/C 273/25 | Sprawa T-292/12: Skarga wniesiona w dniu 3 lipca 2012 r. — Mega Brands przeciwko OHIM — Diset (MAGNEXT) | 14 |
| 2012/C 273/26 | Sprawa T-295/12: Skarga wniesiona w dniu 4 lipca 2012 r. — Niemcy przeciwko Komisji | 15 |
| 2012/C 273/27 | Sprawa T-297/12: Skarga wniesiona w dniu 2 lipca 2012 r. — Evropaïki Dynamiki przeciwko Komisji | 16 |
| 2012/C 273/28 | Sprawa T-300/12: Skarga wniesiona w dniu 9 lipca 2012 r. — Lidl Stiftung przeciwko OHIM — A Colmeia do Minho (FAIRGLOBE) | 16 |
| 2012/C 273/29 | Sprawa T-302/12: Skarga wniesiona w dniu 6 lipca 2012 r. — Torrefacção Camelo przeciwko OHIM — Pato Hermanos (zdobienie opakowań do kawy) | 17 |
| 2012/C 273/30 | Sprawa T-304/12: Skarga wniesiona w dniu 9 lipca 2012 r. — Message Management przeciwko OHIM — Absacker (ABSACKER of Germany) | 17 |
| 2012/C 273/31 | Sprawa T-306/12: Skarga wniesiona w dniu 10 lipca 2012 r. — Spirlea przeciwko Komisji | 18 |
| 2012/C 273/32 | Sprawa T-307/12: Skarga wniesiona w dniu 11 lipca 2012 r. — Mayaleh przeciwko Radzie | 19 |
| 2012/C 273/33 | Sprawa T-309/12: Skarga wniesiona w dniu 6 lipca 2012 r. — Zweckverband Tierkörperbeseitigung przeciwko Komisji | 19 |
| 2012/C 273/34 | Sprawa T-310/12: Skarga wniesiona w dniu 12 lipca 2012 r. — Yuanping Changyuan Chemicals przeciwko Radzie | 20 |
| 2012/C 273/35 | Sprawa T-315/12: Skarga wniesiona w dniu 13 lipca 2012 r. — Tubes Radiatori przeciwko OHIM — Antrax It (grzejniki promiennikowe) | 21 |
| 2012/C 273/36 | Sprawa T-325/12: Skarga wniesiona w dniu 23 lipca 2012 r. — Niderlandy przeciwko Komisji | 21 |
| 2012/C 273/37 | Sprawa T-329/12: Skarga wniesiona w dniu 23 lipca 2012 r. — Al-Tabbaa przeciwko Radzie | 22 |
| 2012/C 273/38 | Sprawa T-483/07: Postanowienie Sądu z dnia 11 lipca 2012 r. — Rumunia przeciwko Komisji | 22 |
| 2012/C 273/39 | Sprawa T-75/10: Postanowienie Sądu z dnia 13 lipca 2012 r. — Embraer i in. przeciwko Komisji | 23 |
| 2012/C 273/40 | Sprawa T-504/10: Postanowienie Sądu z dnia 10 lipca 2012 r. — Prima TV przeciwko Komisji | 23 |
| 2012/C 273/41 | Sprawa T-506/10: Postanowienie Sądu z dnia 10 lipca 2012 r. — RTI i Elettronica Industriale przeciwko Komisji | 23 |
| 2012/C 273/42 | Sprawa T-663/11: Postanowienie Sądu z dnia 12 lipca 2012 r. — Spa Monopole przeciwko OHIM — Royal Mediterranea (THAI SPA) | 23 |
| 2012/C 273/43 | Sprawa T-92/12: Postanowienie Sądu z dnia 12 lipca 2012 r. — Gas przeciwko OHIM — Grotto (GAS) | 23 |
| 2012/C 273/44 | Sprawa T-93/12: Postanowienie Sądu z dnia 12 lipca 2012 r. — Gas przeciwko OHIM — Grotto (BLUE JEANS GAS) | 23 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2012/C 273/02

Sprawa C-253/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nejvyšší správní soud (Republika Czeska) w dniu 24 maja 2012 r. — JS przeciwko Česká správa sociálního zabezpečení

2

2012/C 273/03

Sprawa C-270/12: Skarga wniesiona w dniu 1 czerwca 2012 r. Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej przeciwko Radzie Unii Europejskiej i Parlamentowi Europejskiemu

3

2012/C 273/04

Sprawa C-276/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nejvyšší správní soud (Republika Czeska) w dniu 4 czerwca 2012 r. — Jiří Sabou przeciwko Finanční ředitelství pro hlavní město Prahu

3

2012/C 273/05

Sprawa C-284/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Koblenz (Niemcy) w dniu 7 czerwca 2012 r. — Deutsche Lufthansa AG przeciwko Flughafen Frankfurt-Hahn GmbH

4

2012/C 273/06

Sprawa C-291/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Gelsenkirchen (Niemcy) w dniu 12 czerwca 2012 r. — Michael Schwarz przeciwko Stadt Bochum

5

2012/C 273/07

Sprawa C-296/12: Skarga wniesiona w dniu 14 czerwca 2012 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Belgii

5

2012/C 273/08

Sprawa C-298/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État (Francja) w dniu 18 czerwca 2012 r. — Confédération paysanne przeciwko Ministre de l'alimentation, de l'agriculture et de la pêche

5

2012/C 273/09

Sprawa C-299/12: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nejvyšší správní soud (Republika Czeska) w dniu 18 czerwca 2012 r. — GREEN — SWAN PHARMACEUTICALS CR, a.s. przeciwko Státní zemědělská a potravinářská inspekce

6

2012/C 273/10

Sprawa C-305/12: Skarga wniesiona w dniu 26 czerwca 2012 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Słowackiej

6

2012/C 273/11

Sprawa C-308/12: Skarga wniesiona w dniu 26 czerwca 2012 r. — Komisja Europejska przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej

7

Sąd

2012/C 273/12

Sprawa T-350/09: Postanowienie Sądu z dnia 4 lipca 2012 r. — ICO Satellite przeciwko Komisji (Skarga o stwierdzenie nieważności — Termin do wniesienia skargi — Rozpoczęcie biegu terminu — Brak usprawiedliwionego błędu — Oczywista niedopuszczalność)

8

2012/C 273/13

Sprawa T-329/11: Postanowienie Sądu z dnia 4 lipca 2012 r. — TME przeciwko Komisji (Zamówienia publiczne na usługi — Postępowanie przetargowe dotyczące renowacji oczyszczalni ścieków w Bukareszcie współfinansowane z wykorzystaniem funduszy strukturalnych ISPA — Rzekomo nieprawidłowa decyzja rumuńskich organów o odrzuceniu oferty złożonej przez skarżącą — Odmowa wszczęcia przez Komisję procedury korekt finansowych w stosunku do Rumunii — Oczywista niedopuszczalność)

8

2012/C 273/14

Sprawa T-382/11: Postanowienie Sądu z dnia 9 lipca 2012 r. — Pigui przeciwko Komisji (Skarga na bezczynność — Zajęcie stanowiska — Wniosek o wydanie nakazu — Oczywista niedopuszczalność)

9

2012/C 273/15

Sprawa T-543/11: Postanowienie Sądu z dnia 3 lipca 2012 r. — Ghreiwati przeciwko Radzie (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające podjęte wobec Syrii — Usunięcie z wykazu osób, które środki dotyczą — Skarga o stwierdzenie nieważności — Umorzenie postępowania)

9

2012/C 273/16

Sprawa T-606/11: Postanowienie Sądu (szósta izba) z dnia 3 lipca 2012 r. — Woodman Labs przeciwko OHIM — 2 Mas 2 Publicidad Integral (HERO) (Wspólnotowy znak towarowy — Sprzeciw — Wycofanie sprzeciwu — Umorzenie postępowania)

10

2012/C 273/17

Sprawa T-83/12: Postanowienie Sądu z dnia 12 lipca 2012 r. — Chico’s Brands Investments przeciwko OHIM — Artsana (CHICO’S) (Wspólnotowy znak towarowy — Sprzeciw — Wycofanie sprzeciwu — Umorzenie postępowania)

10

2012/C 273/18

Sprawa T-215/12: Skarga wniesiona w dniu 22 maja 2012 r. — MPM-Quality i Eutech przeciwko OHIM — Elton hodinářská (MANUFACTURE PRIM 1949)

10

2012/C 273/19

Sprawa T-242/12: Skarga wniesiona w dniu 4 czerwca 2012 r. — SNCF przeciwko Komisji

11

2012/C 273/20

Sprawa T-277/12: Skarga wniesiona w dniu 25 czerwca 2012 r. — Bimbo przeciwko OHIM — Café do Brasil (Caffè KIMBO)

12

2012/C 273/21

Sprawa T-278/12: Skarga wniesiona w dniu 22 czerwca 2012 r. — Inter-Union Technohandel przeciwko OHIM — Gumersport Mediterranea de Distribuciones (PROFLEX)

12

2012/C 273/22

Sprawa T-285/12: Skarga wniesiona w dniu 28 czerwca 2012 r. — Cartoon Network przeciwko OHIM — Boomerang TV (BOOMERANG)

13

2012/C 273/23

Sprawa T-288/12: Skarga wniesiona w dniu 26 czerwca 2012 r. — EI du Pont de Nemours przeciwko OHIM — Zueco Ruiz (ZYTEL)

13

2012/C 273/24

Sprawa T-291/12: Skarga wniesiona w dniu 3 lipca 2012 r. — Deutsche Bank przeciwko OHIM (Passion to Perform)

14

2012/C 273/25

Sprawa T-292/12: Skarga wniesiona w dniu 3 lipca 2012 r. — Mega Brands przeciwko OHIM — Diset (MAGNEXT)

14

2012/C 273/26

Sprawa T-295/12: Skarga wniesiona w dniu 4 lipca 2012 r. — Niemcy przeciwko Komisji

15

2012/C 273/27

Sprawa T-297/12: Skarga wniesiona w dniu 2 lipca 2012 r. — Evropaïki Dynamiki przeciwko Komisji

16

2012/C 273/28

Sprawa T-300/12: Skarga wniesiona w dniu 9 lipca 2012 r. — Lidl Stiftung przeciwko OHIM — A Colmeia do Minho (FAIRGLOBE)

16

2012/C 273/29

Sprawa T-302/12: Skarga wniesiona w dniu 6 lipca 2012 r. — Torrefacção Camelo przeciwko OHIM — Pato Hermanos (zdobienie opakowań do kawy)

17

2012/C 273/30

Sprawa T-304/12: Skarga wniesiona w dniu 9 lipca 2012 r. — Message Management przeciwko OHIM — Absacker (ABSACKER of Germany)

17

2012/C 273/31

Sprawa T-306/12: Skarga wniesiona w dniu 10 lipca 2012 r. — Spirlea przeciwko Komisji

18

2012/C 273/32

Sprawa T-307/12: Skarga wniesiona w dniu 11 lipca 2012 r. — Mayaleh przeciwko Radzie

19

2012/C 273/33

Sprawa T-309/12: Skarga wniesiona w dniu 6 lipca 2012 r. — Zweckverband Tierkörperbeseitigung przeciwko Komisji

19

2012/C 273/34

Sprawa T-310/12: Skarga wniesiona w dniu 12 lipca 2012 r. — Yuanping Changyuan Chemicals przeciwko Radzie

20

2012/C 273/35

Sprawa T-315/12: Skarga wniesiona w dniu 13 lipca 2012 r. — Tubes Radiatori przeciwko OHIM — Antrax It (grzejniki promiennikowe)

21

2012/C 273/36

Sprawa T-325/12: Skarga wniesiona w dniu 23 lipca 2012 r. — Niderlandy przeciwko Komisji

21

2012/C 273/37

Sprawa T-329/12: Skarga wniesiona w dniu 23 lipca 2012 r. — Al-Tabbaa przeciwko Radzie

22

2012/C 273/38

Sprawa T-483/07: Postanowienie Sądu z dnia 11 lipca 2012 r. — Rumunia przeciwko Komisji

22

2012/C 273/39

Sprawa T-75/10: Postanowienie Sądu z dnia 13 lipca 2012 r. — Embraer i in. przeciwko Komisji

23

2012/C 273/40

Sprawa T-504/10: Postanowienie Sądu z dnia 10 lipca 2012 r. — Prima TV przeciwko Komisji

23

2012/C 273/41

Sprawa T-506/10: Postanowienie Sądu z dnia 10 lipca 2012 r. — RTI i Elettronica Industriale przeciwko Komisji

23

2012/C 273/42

Sprawa T-663/11: Postanowienie Sądu z dnia 12 lipca 2012 r. — Spa Monopole przeciwko OHIM — Royal Mediterranea (THAI SPA)

23

2012/C 273/43

Sprawa T-92/12: Postanowienie Sądu z dnia 12 lipca 2012 r. — Gas przeciwko OHIM — Grotto (GAS)

23

2012/C 273/44

Sprawa T-93/12: Postanowienie Sądu z dnia 12 lipca 2012 r. — Gas przeciwko OHIM — Grotto (BLUE JEANS GAS)

23

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

| 8.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 273/1 |
| --- | --- | --- | --- |

8.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 273/1

---

2012/C 273/01

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dz.U. C 258 z 25.8.2012.

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 250 z 18.8.2012.

Dz.U. C 243 z 11.8.2012.

Dz.U. C 235 z 4.8.2012.

Dz.U. C 227 z 28.7.2012.

Dz.U. C 217 z 21.7.2012.

Dz.U. C 209 z 14.7.2012.

Teksty te są dostępne na stronach internetowych:

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 8.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 273/2 |
| --- | --- | --- | --- |

8.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 273/2

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nejvyšší správní soud (Republika Czeska) w dniu 24 maja 2012 r. — JS przeciwko Česká správa sociálního zabezpečení

(Sprawa C-253/12)

2012/C 273/02

Język postępowania: czeski

Sąd krajowy

Nejvyšší správní soud

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: JS

Strona pozwana: Česká správa sociálního zabezpečení

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy spod zakresu zastosowania ratione personae rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych i ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (1) [rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (2)] wyłączony jest obywatel Republiki Czeskiej, który w okolicznościach, takich jak w stanie faktycznym niniejszej sprawy przed dniem 1 stycznia 1993 r. podlegał przepisom o ubezpieczeniu emerytalnym dawnego państwa (Czeskiej i Słowackiej Republiki Federalnej, zwanej dalej „CSRF”), a okresy tego ubezpieczenia, zgodnie z art. 20 konwencji z dnia 29 października 1992 r. o zabezpieczeniu społecznym, zawartej pomiędzy pomiędzy Republiką Czeską a Republiką Słowacką, o której mowa w załączniku III do rozporządzeniu Rady (EWG) nr 1408/71 [załączniku II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004] uznaje się za okresy odbyte w Republice Słowackiej, a zgodnie z normami prawa krajowego ustanowionymi przez Ústavní soud (trybunał konstytucyjny) Republiki Czeskiej — równocześnie za okresy odbyte w Republice Czeskiej?
  Na wypadek udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze: |
| --- | --- |

1)

Czy spod zakresu zastosowania ratione personae rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych i ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (1) [rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (2)] wyłączony jest obywatel Republiki Czeskiej, który w okolicznościach, takich jak w stanie faktycznym niniejszej sprawy przed dniem 1 stycznia 1993 r. podlegał przepisom o ubezpieczeniu emerytalnym dawnego państwa (Czeskiej i Słowackiej Republiki Federalnej, zwanej dalej „CSRF”), a okresy tego ubezpieczenia, zgodnie z art. 20 konwencji z dnia 29 października 1992 r. o zabezpieczeniu społecznym, zawartej pomiędzy pomiędzy Republiką Czeską a Republiką Słowacką, o której mowa w załączniku III do rozporządzeniu Rady (EWG) nr 1408/71 [załączniku II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004] uznaje się za okresy odbyte w Republice Słowackiej, a zgodnie z normami prawa krajowego ustanowionymi przez Ústavní soud (trybunał konstytucyjny) Republiki Czeskiej — równocześnie za okresy odbyte w Republice Czeskiej?

Na wypadek udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze:

| 2) | Czy z artykułu 18 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w związku z art. 4 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej oraz w związku z art. 3 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 [względnie art. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004] wynika zakaz dla władz Republiki Czeskiej, by w okolicznościach takich, jak w stanie faktycznym niniejszej sprawy zaoferować traktowanie na preferencyjnych warunkach [dodatek do emerytury, podczas gdy kwota emerytury zgodnie z art. 20 konwencji z dnia 29 października 1992 r. o zabezpieczeniu społecznym, zawartej pomiędzy pomiędzy Republiką Czeską a Republiką Słowacką oraz zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 1408/71 (rozporządzeniem nr 883/2004) jest mniejsza, niż wysokość świadczenia emerytalnego, które byłoby wypłacane, gdyby emerytura została wyliczona zgodnie z prawem Republiki Czeskiej] jedynie obywatelom Republiki Czeskiej, w sytuacji gdy podstawowe prawo do zabezpieczenia w podeszłym wieku, zgodnie z wykładnią nadaną mu przez Ústavní soud Republiki Czeskiej specyficznie w odniesieniu do okresów ubezpieczenia emerytalnego, odbytych w czasie istnienia byłej CSRF, uznawane za część tożsamości narodowej, skutkuje takim traktowaniem i gdy takie traktowanie nie jest tego rodzaju, by mogło naruszać prawo do swobodnego przepływu pracowników jako unijne prawo podstawowe, oraz w sytuacji, gdy zaoferowanie podobnego traktowania wszystkim obywatelom państw członkowskich Unii, którzy odbyli podobne okresy ubezpieczenia emerytalnego w byłej CSRF, prowadziłoby do powstania istotnego zagrożenia dla równowagi finansowej systemu ubezpieczenia emerytalnego Republiki Czeskiej?
  Na wypadek udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie drugie: |
| --- | --- |

2)

Czy z artykułu 18 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w związku z art. 4 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej oraz w związku z art. 3 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 [względnie art. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004] wynika zakaz dla władz Republiki Czeskiej, by w okolicznościach takich, jak w stanie faktycznym niniejszej sprawy zaoferować traktowanie na preferencyjnych warunkach [dodatek do emerytury, podczas gdy kwota emerytury zgodnie z art. 20 konwencji z dnia 29 października 1992 r. o zabezpieczeniu społecznym, zawartej pomiędzy pomiędzy Republiką Czeską a Republiką Słowacką oraz zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 1408/71 (rozporządzeniem nr 883/2004) jest mniejsza, niż wysokość świadczenia emerytalnego, które byłoby wypłacane, gdyby emerytura została wyliczona zgodnie z prawem Republiki Czeskiej] jedynie obywatelom Republiki Czeskiej, w sytuacji gdy podstawowe prawo do zabezpieczenia w podeszłym wieku, zgodnie z wykładnią nadaną mu przez Ústavní soud Republiki Czeskiej specyficznie w odniesieniu do okresów ubezpieczenia emerytalnego, odbytych w czasie istnienia byłej CSRF, uznawane za część tożsamości narodowej, skutkuje takim traktowaniem i gdy takie traktowanie nie jest tego rodzaju, by mogło naruszać prawo do swobodnego przepływu pracowników jako unijne prawo podstawowe, oraz w sytuacji, gdy zaoferowanie podobnego traktowania wszystkim obywatelom państw członkowskich Unii, którzy odbyli podobne okresy ubezpieczenia emerytalnego w byłej CSRF, prowadziłoby do powstania istotnego zagrożenia dla równowagi finansowej systemu ubezpieczenia emerytalnego Republiki Czeskiej?

Na wypadek udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie drugie:

| 3) | Czy prawo Unii Europejskiej stoi na przeszkodzie temu, by sąd krajowy, który jest w danym państwie najwyższym sądem w zakresie prawa administracyjnego i od którego orzeczeń nie służy środek odwoławczy, był związany, zgodnie z prawem krajowym, poglądem prawnym wyrażonym przez Ústavní soud Republiki Czeskiej, w sytuacji, gdy pogląd taki wydaje się być niezgodny z prawem Unii w wykładni nadanej mu przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej? |
| --- | --- |

3)

Czy prawo Unii Europejskiej stoi na przeszkodzie temu, by sąd krajowy, który jest w danym państwie najwyższym sądem w zakresie prawa administracyjnego i od którego orzeczeń nie służy środek odwoławczy, był związany, zgodnie z prawem krajowym, poglądem prawnym wyrażonym przez Ústavní soud Republiki Czeskiej, w sytuacji, gdy pogląd taki wydaje się być niezgodny z prawem Unii w wykładni nadanej mu przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej?

---

(1)  Dz.U. L 149, s. 2.

(2)  Dz.U. L 166, s. 1.

---

| 8.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 273/3 |
| --- | --- | --- | --- |

8.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 273/3

---

Skarga wniesiona w dniu 1 czerwca 2012 r. Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej przeciwko Radzie Unii Europejskiej i Parlamentowi Europejskiemu

(Sprawa C-270/12)

2012/C 273/03

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (przedstawiciele: A. Robinson, pełnomocnik, J. Stratford QC, A. Henshaw, Barrister)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej, Parlament Europejski

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności art. 28 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 236/2012 z dnia 14 marca 2012 r. w sprawie krótkiej sprzedaży i wybranych aspektów dotyczących swapów ryzyka kredytowego. |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności art. 28 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 236/2012 z dnia 14 marca 2012 r. w sprawie krótkiej sprzedaży i wybranych aspektów dotyczących swapów ryzyka kredytowego.

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Artykuł 28, zatytułowany „Uprawnienia interwencyjne EUNGiPW w wyjątkowych okolicznościach”, zobowiązuje Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (EUNGiPW) do nałożenia zakazów lub ograniczeń dotyczących dokonywania przez osoby fizyczne lub prawne krótkiej sprzedaży lub też podobnych transakcji czy też do zażądania od osób fizycznych lub prawnych zgłoszenia lub podania do wiadomości publicznej takich pozycji.

EUNGiPW podejmuje takie środki wówczas jeżeli a) stanowią one ochronę przed zagrożeniem dla prawidłowego funkcjonowania i integralności rynków finansowych lub stabilności całego systemu finansowego Unii lub jego części; b) istnieją skutki transgraniczne; oraz c) właściwe organy nie podjęły żadnych środków w celu ochrony przed zagrożeniem lub podjęły środki, które nie stanowią adekwatnej ochrony przed tym zagrożeniem. Środki obowiązują przez okres nie dłuższy niż trzy miesiące przy czym EUNGiPW może przedłużyć je w sposób nieograniczony. Środki te mają charakter nadrzędny wobec wszelkich wcześniejszych środków podjętych przez właściwy organ zgodnie z rozporządzeniem w sprawie krótkiej sprzedaży.

Zjednoczone Królestwo twierdzi, że art. 28 jest niezgodny z prawem z następujących powodów.

Po pierwsze, jest sprzeczny z drugą zasadą ustanowioną przez Trybunał Sprawiedliwości w wyroku z dnia 13 czerwca 1958 r. w sprawie 9/56 Meroni przeciwko Wysokiej Władzy, Rec. s. 9, gdyż:

| 1) | kryteria określające kiedy EUNGiPW jest zobowiązany podjąć działania na podstawie art. 28 obejmują szeroki zakres uznania; |
| --- | --- |

1)

kryteria określające kiedy EUNGiPW jest zobowiązany podjąć działania na podstawie art. 28 obejmują szeroki zakres uznania;

| 2) | EUNGiPW przysługuje rozległy wybór w zakresie środka lub środków, które przyjmuje oraz wyjątków, które przewiduje, a takie decyzje wywołują bardzo istotne skutki w dziedzinie polityki gospodarczej; |
| --- | --- |

2)

EUNGiPW przysługuje rozległy wybór w zakresie środka lub środków, które przyjmuje oraz wyjątków, które przewiduje, a takie decyzje wywołują bardzo istotne skutki w dziedzinie polityki gospodarczej;

| 3) | czynniki, które powinien uwzględnić EUNGiPW obejmują dalece subiektywne oceny; |
| --- | --- |

3)

czynniki, które powinien uwzględnić EUNGiPW obejmują dalece subiektywne oceny;

| 4) | EUNGiPW jest uprawniony do przedłużenia podjętych środków bez ograniczenia całkowitego czasu ich obowiązywania. |
| --- | --- |

4)

EUNGiPW jest uprawniony do przedłużenia podjętych środków bez ograniczenia całkowitego czasu ich obowiązywania.

| 5) | nawet jeśli (wbrew stanowisku Zjednoczonego Królestwa) art. 28 nie prowadzi do podejmowania przez EUNGiPW decyzji w dziedzinie polityki makroekonomicznej, EUNGiPW posiada szeroki zakres uznania co do zastosowania tej polityki w szczególnym przypadku tak jak w sprawie Meroni. |
| --- | --- |

5)

nawet jeśli (wbrew stanowisku Zjednoczonego Królestwa) art. 28 nie prowadzi do podejmowania przez EUNGiPW decyzji w dziedzinie polityki makroekonomicznej, EUNGiPW posiada szeroki zakres uznania co do zastosowania tej polityki w szczególnym przypadku tak jak w sprawie Meroni.

Po drugie, art. 28 ma powierzać EUNGiPW uprawnienia do przyjmowania wiążących środków o ogólnym zakresie wbrew orzeczeniu Trybunału w sprawie 98/80 Giuseppe Romano przeciwko Institut national d'assurance maladie-invalidité, Rec. s. 1241.

Po trzecie, art. 28 ma przyznawać EUNGiPW uprawnienia do przyjmowania aktów o charakterze nieustawodawczym o zasięgu ogólnym, podczas gdy w świetle art. 290 TFUE i 291 TFUE Rada zgodnie z traktatami nie jest uprawniona do powierzenia takiego uprawnienia zwykłej agencji poza zakresem tych przepisów.

Po czwarte, jeżeli i w zakresie w jakim wykładni art. 28 dokonuje się w ten sposób, że powierza on EUNGiPW uprawnienie do przyjmowania indywidualnych środków dotyczących osób fizycznych lub prawnych, przepis ten naruszałby uprawnienia przewidziane w art. 114 TFUE.

Artykuł 28 może być oddzielony od reszty rozporządzenia w sprawie krótkiej sprzedaży. Jego usunięcie nie naruszyłoby zasadniczo pozostałej części rozporządzenia.

---

| 8.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 273/3 |
| --- | --- | --- | --- |

8.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 273/3

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nejvyšší správní soud (Republika Czeska) w dniu 4 czerwca 2012 r. — Jiří Sabou przeciwko Finanční ředitelství pro hlavní město Prahu

(Sprawa C-276/12)

2012/C 273/04

Język postępowania: czeski

Sąd krajowy

Nejvyšší správní soud

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Jiří Sabou

Strona pozwana: Finanční ředitelství pro hlavní město Prahu

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy z prawa Unii Europejskiej wynika, że podatnik ma prawo do zostać poinformowany o decyzji władz podatkowych w sprawie wystąpienia z wnioskiem o przekazanie informacji zgodnie z dyrektywą 77/799/EWG (1)? Czy podatnik ma prawo uczestniczyć w sporządzaniu wniosku skierowanego do innego państwa członkowskiego? Jeżeli podatnik nie wywodzi takich uprawnień z prawa Unii Europejskiej, to czy podobne uprawnienia może mu przyznawać prawo krajowe? |
| --- | --- |

1)

Czy z prawa Unii Europejskiej wynika, że podatnik ma prawo do zostać poinformowany o decyzji władz podatkowych w sprawie wystąpienia z wnioskiem o przekazanie informacji zgodnie z dyrektywą 77/799/EWG (1)? Czy podatnik ma prawo uczestniczyć w sporządzaniu wniosku skierowanego do innego państwa członkowskiego? Jeżeli podatnik nie wywodzi takich uprawnień z prawa Unii Europejskiej, to czy podobne uprawnienia może mu przyznawać prawo krajowe?

| 2) | Czy podatnik ma prawo uczestniczyć w przesłuchaniu świadków w państwie członkowskim, do którego wniosek o przekazanie informacji został skierowany, w ramach rozpatrywania takiego wniosku złożonego na podstawie dyrektywy 77/799/EWG? Czy państwo członkowskie, do którego zwrócono się z takim wnioskiem jest zobowiązane do uprzedniego poinformowania podatnika o tym, kiedy świadek będzie przesłuchiwany, jeżeli występujące z wnioskiem państwo członkowskie zwróciło się o przedstawienie takiej informacji? |
| --- | --- |

2)

Czy podatnik ma prawo uczestniczyć w przesłuchaniu świadków w państwie członkowskim, do którego wniosek o przekazanie informacji został skierowany, w ramach rozpatrywania takiego wniosku złożonego na podstawie dyrektywy 77/799/EWG? Czy państwo członkowskie, do którego zwrócono się z takim wnioskiem jest zobowiązane do uprzedniego poinformowania podatnika o tym, kiedy świadek będzie przesłuchiwany, jeżeli występujące z wnioskiem państwo członkowskie zwróciło się o przedstawienie takiej informacji?

| 3) | Czy władze podatkowe w państwie członkowskim, do którego zwrócono się z wnioskiem, są zobowiązane — przy przedstawianiu informacji zgodnie z dyrektywą 77/799/EWG — do zawarcia w swej odpowiedzi pewnej minimalnej treści, tak aby jasno wynikało z niej, z jakich źródeł i przy użyciu jakiej metody władze podatkowe państwa, do którego zwrócono się z wnioskiem, uzyskały przekazane informacje? Czy podatnik może zakwestionować prawidłowość przekazanych w ten sposób informacji, na przykład powołując się na uchybienia proceduralne, jakie wystąpiły w poprzedzającym przekazanie informacji postępowaniu w państwie, do którego zwrócono się z wnioskiem? Czy jednak zastosowanie ma zasada wzajemnego zaufania i współpracy, w myśl której informacje przekazane przez władze podatkowe państwa, do którego zwrócono się z wnioskiem, nie mogą być podawane w wątpliwość? |
| --- | --- |

3)

Czy władze podatkowe w państwie członkowskim, do którego zwrócono się z wnioskiem, są zobowiązane — przy przedstawianiu informacji zgodnie z dyrektywą 77/799/EWG — do zawarcia w swej odpowiedzi pewnej minimalnej treści, tak aby jasno wynikało z niej, z jakich źródeł i przy użyciu jakiej metody władze podatkowe państwa, do którego zwrócono się z wnioskiem, uzyskały przekazane informacje? Czy podatnik może zakwestionować prawidłowość przekazanych w ten sposób informacji, na przykład powołując się na uchybienia proceduralne, jakie wystąpiły w poprzedzającym przekazanie informacji postępowaniu w państwie, do którego zwrócono się z wnioskiem? Czy jednak zastosowanie ma zasada wzajemnego zaufania i współpracy, w myśl której informacje przekazane przez władze podatkowe państwa, do którego zwrócono się z wnioskiem, nie mogą być podawane w wątpliwość?

---

(1)  Dyrektywa Rady z dnia 19 grudnia 1977 r. dotycząca wzajemnej pomocy właściwych władz państw członkowskich w dziedzinie podatków bezpośrednich (Dz.U. L 336, s. 15, polskie wydanie specjalne: rozdział 9 tom 1 s. 63–68)

---

| 8.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 273/4 |
| --- | --- | --- | --- |

8.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 273/4

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Koblenz (Niemcy) w dniu 7 czerwca 2012 r. — Deutsche Lufthansa AG przeciwko Flughafen Frankfurt-Hahn GmbH

(Sprawa C-284/12)

2012/C 273/05

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Oberlandesgericht Koblenz

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Deutsche Lufthansa AG

Strona pozwana: Flughafen Frankfurt-Hahn GmbH

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy niezaskarżona decyzja Komisji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego, przewidzianego w art. 108 ust. 3 zdanie drugie TFUE powoduje, że sąd krajowy w postępowaniu w sprawie skargi o zwrot wypłaconych kwot i zaprzestanie dalszych wypłat jest związany w zakresie oceny charakteru pomocy państwa poglądem prawnym Komisji wyrażonym w decyzji o wszczęciu postępowania? |
| --- | --- |

1)

Czy niezaskarżona decyzja Komisji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego, przewidzianego w art. 108 ust. 3 zdanie drugie TFUE powoduje, że sąd krajowy w postępowaniu w sprawie skargi o zwrot wypłaconych kwot i zaprzestanie dalszych wypłat jest związany w zakresie oceny charakteru pomocy państwa poglądem prawnym Komisji wyrażonym w decyzji o wszczęciu postępowania?

| 2) | W przypadku udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi przeczącej:
  Czy działania przedsiębiorstwa publicznego w rozumieniu art. 2 lit. b) pkt i) dyrektywy 2006/111/WE (1), które prowadzi lotnisko, należy z punktu widzenia prawa pomocy państwa uznać za działania selektywne w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE z tego powodu, że są one korzystne tylko dla tych przedsiębiorstw transportu lotniczego, które korzystają z tego lotniska? |
| --- | --- |

2)

W przypadku udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi przeczącej:

Czy działania przedsiębiorstwa publicznego w rozumieniu art. 2 lit. b) pkt i) dyrektywy 2006/111/WE (1), które prowadzi lotnisko, należy z punktu widzenia prawa pomocy państwa uznać za działania selektywne w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE z tego powodu, że są one korzystne tylko dla tych przedsiębiorstw transportu lotniczego, które korzystają z tego lotniska?

| 3) | W przypadku odpowiedzi przeczącej na pytanie drugie:






  a) | Czy kryterium selektywności nie jest spełnione wówczas, gdy przedsiębiorstwo publiczne prowadzące lotnisko przyznaje wszystkim spółkom lotniczym decydującym się na korzystanie z lotniska w przejrzysty sposób takie same warunki? |
| --- | --- | --- |

3)

W przypadku odpowiedzi przeczącej na pytanie drugie:

a)

Czy kryterium selektywności nie jest spełnione wówczas, gdy przedsiębiorstwo publiczne prowadzące lotnisko przyznaje wszystkim spółkom lotniczym decydującym się na korzystanie z lotniska w przejrzysty sposób takie same warunki?

| b) | Czy dotyczy to także sytuacji, w której prowadzący lotnisko zdecydował się na określony model prowadzenia działalności (w niniejszej sprawie: współpraca z tak zwanymi tanimi liniami, Low-cost-carrier), warunki korzystania przystosowane są do tego kręgu klientów i z tego względu nie są w tym samym stopniu atrakcyjne dla wszystkich spółek lotniczych? |
| --- | --- |

b)

Czy dotyczy to także sytuacji, w której prowadzący lotnisko zdecydował się na określony model prowadzenia działalności (w niniejszej sprawie: współpraca z tak zwanymi tanimi liniami, Low-cost-carrier), warunki korzystania przystosowane są do tego kręgu klientów i z tego względu nie są w tym samym stopniu atrakcyjne dla wszystkich spółek lotniczych?

| c) | Czy dane działanie ma charakter selektywny w każdym razie wówczas, gdy znaczna część ruchu pasażerskiego lotniska na przestrzeni wielu lat związana jest z jedną spółką lotniczą? |
| --- | --- |

c)

Czy dane działanie ma charakter selektywny w każdym razie wówczas, gdy znaczna część ruchu pasażerskiego lotniska na przestrzeni wielu lat związana jest z jedną spółką lotniczą?

---

(1)  Dyrektywa Komisji z dnia 16 listopada 2006 r. w sprawie przejrzystości stosunków finansowych między państwami członkowskimi a przedsiębiorstwami publicznymi, a także w sprawie przejrzystości finansowej wewnątrz określonych przedsiębiorstw (Dz.U. L 318, s. 17).

---

| 8.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 273/5 |
| --- | --- | --- | --- |

8.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 273/5

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Gelsenkirchen (Niemcy) w dniu 12 czerwca 2012 r. — Michael Schwarz przeciwko Stadt Bochum

(Sprawa C-291/12)

2012/C 273/06

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Verwaltungsgericht Gelsenkirchen

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Michael Schwarz

Strona pozwana: Stadt Bochum

Pytanie prejudycjalne

Czy art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 2252/2004 (1) z dnia 13 grudnia 2004 r. w brzmieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 444/2009 (2) z dnia 6 maja 2009 r. obowiązuje?

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 2252/2004 z dnia 13 grudnia 2004 r. w sprawie norm dotyczących zabezpieczeń i danych biometrycznych w paszportach i dokumentach podróży wydawanych przez państwa członkowskie, Dz.U. L 385, s. 1

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 444/2009 z dnia 28 maja 2009 r. zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 2252/2004 w sprawie norm dotyczących zabezpieczeń i danych biometrycznych w paszportach i dokumentach podróży wydawanych przez państwa członkowskie, Dz. U. L 142, s.1; wersja ujednolicona: Dz.U. L 188, 127

---

| 8.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 273/5 |
| --- | --- | --- | --- |

8.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 273/5

---

Skarga wniesiona w dniu 14 czerwca 2012 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Belgii

(Sprawa C-296/12)

2012/C 273/07

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: R. Lyal i W. Roels)

Strona pozwana: Królestwo Belgii

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że zatwierdzając i utrzymując w mocy ulgę podatkową związaną z oszczędzaniem emerytalnym, w zakresie, w którym owa ulga ma zastosowanie jedynie do wpłat na rzecz instytucji i funduszy belgijskich, Królestwo Belgii uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, a mianowicie na mocy art. 56 i 63 owego traktatu; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że zatwierdzając i utrzymując w mocy ulgę podatkową związaną z oszczędzaniem emerytalnym, w zakresie, w którym owa ulga ma zastosowanie jedynie do wpłat na rzecz instytucji i funduszy belgijskich, Królestwo Belgii uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, a mianowicie na mocy art. 56 i 63 owego traktatu;

| — | obciążenie Królestwa Belgii kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Królestwa Belgii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zdaniem Komisji, poprzez brak udzielenia ulgi podatkowej w przypadku wpłat na rzecz instytucji mających siedzibę w innych państwach członkowskich, podczas gdy ulga ta została udzielona w przypadku wpłat na rzecz instytucji mających siedzibę w Belgii, nastąpiło ograniczenie swobodnego przepływu usług zarówno dla usługobiorców, jak również dla usługodawców nie mających siedziby w Belgii.

Komisja uważa ponadto, że miało miejsce ograniczenie swobodnego przepływu kapitału poprzez brak udzielenia ulgi podatkowej w przypadku indywidualnych lub kolektywnych kont oszczędnościowych lub w przypadku składek na ubezpieczenie na życie, gdy instytucje, w których prowadzone są konta oszczędnościowe, lub na rzecz których uiszczane są składki ubezpieczenia na życie, mają siedzibę w innym państwie członkowskim, podczas gdy dla tego rodzaju lokat i składek ulga podatkowa jest udzielana wówczas, gdy dane instytucje mają siedzibę w Belgii. Belgijski właściciel konta oszczędnościowego lub ubezpieczony są bowiem powstrzymywani od prowadzenia kont oszczędnościowych w instytucji nie mającej siedziby w Belgii lub od zawierania umów ubezpieczenia na życie, ponieważ tego rodzaju konto lub umowa ubezpieczenia na życie nie są objęte ulgą podatkową i są w związku z tym mniej korzystne.

Zdaniem Komisji brak jest uzasadnienia dla wskazanych ograniczeń.

---

| 8.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 273/5 |
| --- | --- | --- | --- |

8.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 273/5

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État (Francja) w dniu 18 czerwca 2012 r. — Confédération paysanne przeciwko Ministre de l'alimentation, de l'agriculture et de la pêche

(Sprawa C-298/12)

2012/C 273/08

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Conseil d'État

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Confédération paysanne

Strona pozwana: Ministre de l'alimentation, de l'agriculture et de la pêche

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 40 ust. 1 i 5 rozporządzenia Rady nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. (1) upoważnia, ze względu na swoje brzmienie, ale także ze wzglądu na swój cel, państwa członkowskie do przyjęcia jako podstawy uprawnienia do rewaloryzacji kwoty referencyjnej rolników, których produkcja ucierpiała z powodu zobowiązań środowiskowych ciążących na nich przez cały okres rozliczeniowy lub przez jego część, porównania pomiędzy kwotami płatności bezpośrednich otrzymanych w latach dotkniętych obowiązywaniem tych zobowiązań i płatności otrzymanych w latach nim niedotkniętych? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 40 ust. 1 i 5 rozporządzenia Rady nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. (1) upoważnia, ze względu na swoje brzmienie, ale także ze wzglądu na swój cel, państwa członkowskie do przyjęcia jako podstawy uprawnienia do rewaloryzacji kwoty referencyjnej rolników, których produkcja ucierpiała z powodu zobowiązań środowiskowych ciążących na nich przez cały okres rozliczeniowy lub przez jego część, porównania pomiędzy kwotami płatności bezpośrednich otrzymanych w latach dotkniętych obowiązywaniem tych zobowiązań i płatności otrzymanych w latach nim niedotkniętych?

| 2) | Czy art. 40 ust. 2 i 5 rozporządzenia Rady nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. upoważnia państwa członkowskie do przyjęcia jako podstawy uprawnienia do rewaloryzacji kwoty referencyjnej rolników, których produkcja ucierpiała z powodu zobowiązań środowiskowych ciążących na nich przez cały okres rozliczeniowy, porównania pomiędzy kwotą płatności bezpośrednich otrzymanych w ostatnim roku niedomkniętym obowiązywaniem zobowiązań rolnośrodowiskowych, również jeżeli rok ten jest wcześniejszy o osiem lat od okresu referencyjnego, i średnią kwotą roczną płatności bezpośrednich otrzymywaną w okresie referencyjnym? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 40 ust. 2 i 5 rozporządzenia Rady nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. upoważnia państwa członkowskie do przyjęcia jako podstawy uprawnienia do rewaloryzacji kwoty referencyjnej rolników, których produkcja ucierpiała z powodu zobowiązań środowiskowych ciążących na nich przez cały okres rozliczeniowy, porównania pomiędzy kwotą płatności bezpośrednich otrzymanych w ostatnim roku niedomkniętym obowiązywaniem zobowiązań rolnośrodowiskowych, również jeżeli rok ten jest wcześniejszy o osiem lat od okresu referencyjnego, i średnią kwotą roczną płatności bezpośrednich otrzymywaną w okresie referencyjnym?

---

(1)  Rozporządzenie (WE) Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001 (Dz.U. L 270, s. 1)

---

| 8.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 273/6 |
| --- | --- | --- | --- |

8.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 273/6

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nejvyšší správní soud (Republika Czeska) w dniu 18 czerwca 2012 r. — GREEN — SWAN PHARMACEUTICALS CR, a.s. przeciwko Státní zemědělská a potravinářská inspekce

(Sprawa C-299/12)

2012/C 273/09

Język postępowania: czeski

Sąd krajowy

Nejvyšší správní soud

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: GREEN — SWAN PHARMACEUTICALS CR, a.s.

Strona pozwana: Státní zemědělská a potravinářská inspekce (czeski urząd ds. rolnictwa i kontroli rolnictwa i żywności)

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy następujące oświadczenie zdrowotne: „Preparat zawiera także wapno i witaminę D3, które przyczyniają się do zmniejszenia czynnika ryzyka w rozwoju osteoporozy i złamań” stanowi oświadczenie o zmniejszeniu ryzyka choroby w rozumieniu art. 2 ust. 2 pkt 6) rozporządzenia (WE) nr 1924/2006 z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych dotyczących żywności (1), zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 116/2010 z dnia 9 lutego 2010 r. (2), mimo że z oświadczenia tego nie wynika wyraźnie, że spożycie tego preparatu znacząco obniża czynnik ryzyka w rozwoju wspomnianej choroby? |
| --- | --- |

1)

Czy następujące oświadczenie zdrowotne: „Preparat zawiera także wapno i witaminę D3, które przyczyniają się do zmniejszenia czynnika ryzyka w rozwoju osteoporozy i złamań” stanowi oświadczenie o zmniejszeniu ryzyka choroby w rozumieniu art. 2 ust. 2 pkt 6) rozporządzenia (WE) nr 1924/2006 z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych dotyczących żywności (1), zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 116/2010 z dnia 9 lutego 2010 r. (2), mimo że z oświadczenia tego nie wynika wyraźnie, że spożycie tego preparatu znacząco obniża czynnik ryzyka w rozwoju wspomnianej choroby?

| 2) | Czy pojęcie znaku handlowego lub marki w rozumieniu art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1924/2006 z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych dotyczących żywności, zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 116/2010 z dnia 9 lutego 2010 r. obejmuje także informację handlową na opakowaniu produktu? |
| --- | --- |

2)

Czy pojęcie znaku handlowego lub marki w rozumieniu art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1924/2006 z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych dotyczących żywności, zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 116/2010 z dnia 9 lutego 2010 r. obejmuje także informację handlową na opakowaniu produktu?

| 3) | Czy przepis przejściowy zawarty w art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1924/2006 z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych dotyczących żywności, zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 116/2010 z dnia 9 lutego 2010 r. należy interpretować w ten sposób, że odnosi się on do (każdej) żywności, która istniała przed dniem 1 stycznia 2005 r., czy też do żywności, która została oznaczona znakiem towarowym lub marką i która istniała w tej postaci przed wskazaną datą? |
| --- | --- |

3)

Czy przepis przejściowy zawarty w art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1924/2006 z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych dotyczących żywności, zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 116/2010 z dnia 9 lutego 2010 r. należy interpretować w ten sposób, że odnosi się on do (każdej) żywności, która istniała przed dniem 1 stycznia 2005 r., czy też do żywności, która została oznaczona znakiem towarowym lub marką i która istniała w tej postaci przed wskazaną datą?

---

(1)  Rozporządzenie (WE) nr 1924/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych dotyczących żywności (Rz.U. L 404, s. 9).

(2)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 116/2010 z dnia 9 lutego 2010 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1924/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wykazu oświadczeń żywieniowych (Dz.U. L 37, s. 16).

---

| 8.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 273/6 |
| --- | --- | --- | --- |

8.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 273/6

---

Skarga wniesiona w dniu 26 czerwca 2012 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Słowackiej

(Sprawa C-305/12)

2012/C 273/10

Język postępowania: słowacki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele:.P. Hetsch, D. Düsterhaus, A. Tokár, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Słowacka

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie że nieprzyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do dostosowania swego prawa krajowego do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylającej niektóre dyrektywy (1) lub w każdym razie nie powiadamiając Komisji o takich przepisach Republika Słowacka uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 40 rzeczonej dyrektywy; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie że nieprzyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do dostosowania swego prawa krajowego do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylającej niektóre dyrektywy (1) lub w każdym razie nie powiadamiając Komisji o takich przepisach Republika Słowacka uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 40 rzeczonej dyrektywy;

| — | nałożenie na Republikę Słowacką, zgodnie z art. 260 ust. 3 TFUE, okresowej kary pieniężnej za uchybienie obowiązkowi poinformowania o środkach przyjętych w celu dostosowania swego prawa krajowego do dyrektywy 2008/98/WE o dziennej kwocie w wysokości 17 136 EUR naliczanej od dnia wydania wyroku w niniejszej sprawie; |
| --- | --- |

—

nałożenie na Republikę Słowacką, zgodnie z art. 260 ust. 3 TFUE, okresowej kary pieniężnej za uchybienie obowiązkowi poinformowania o środkach przyjętych w celu dostosowania swego prawa krajowego do dyrektywy 2008/98/WE o dziennej kwocie w wysokości 17 136 EUR naliczanej od dnia wydania wyroku w niniejszej sprawie;

| — | obciążenie Republiki Słowackiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Słowackiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin na przyjęcie środków transponujących dyrektywę upłynął w dniu 12 grudnia 2010 r.

---

(1)  Dz.U. L 312 z 22.11.2008, s. 3.

---

| 8.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 273/7 |
| --- | --- | --- | --- |

8.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 273/7

---

Skarga wniesiona w dniu 26 czerwca 2012 r. — Komisja Europejska przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej

(Sprawa C-308/12)

2012/C 273/11

Język postępowania: polski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (Przedstawiciele: P. Hetsch, D. Düsterhaus, i K. Herrmann, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Rzeczpospolita Polska

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że nie przyjmując wszystkich przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do transpozycji dyrektywy 2008/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylającą niektóre dyrektywy (1),i w każdym razie nie powiadamiając Komisji o takich przepisach, Rzeczpospolita Polska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 40 ust.1 tejże dyrektywy; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie przyjmując wszystkich przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do transpozycji dyrektywy 2008/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylającą niektóre dyrektywy (1),i w każdym razie nie powiadamiając Komisji o takich przepisach, Rzeczpospolita Polska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 40 ust.1 tejże dyrektywy;

| — | nałożenie na Rzeczpospolitą Polskę zgodnie z art. 260 ust.3 TFUE okresowej kary pieniężnej za uchybienie obowiązkowi poinformowania o środkach transpozycji dyrektywy 2008/98/WE o dziennej stawce w wysokości 67 314,24 EUR naliczanej od dnia ogłoszenia wyroku w niniejszej sprawie; |
| --- | --- |

—

nałożenie na Rzeczpospolitą Polskę zgodnie z art. 260 ust.3 TFUE okresowej kary pieniężnej za uchybienie obowiązkowi poinformowania o środkach transpozycji dyrektywy 2008/98/WE o dziennej stawce w wysokości 67 314,24 EUR naliczanej od dnia ogłoszenia wyroku w niniejszej sprawie;

| — | obciążenie Rzeczpospolitej Polskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rzeczpospolitej Polskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin transpozycji dyrektywy 2008/98/WE upłynął w dniu 12 grudnia 2010 r.

---

(1)  Dz.U. L 312, s.3

---

Sąd

| 8.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 273/8 |
| --- | --- | --- | --- |

8.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 273/8

---

Postanowienie Sądu z dnia 4 lipca 2012 r. — ICO Satellite przeciwko Komisji

(Sprawa T-350/09) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - Termin do wniesienia skargi - Rozpoczęcie biegu terminu - Brak usprawiedliwionego błędu - Oczywista niedopuszczalność)

2012/C 273/12

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: ICO Satellite Ltd (Slough, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: S. Tupper, solicitor, D. Anderson, QC, i D. Scannell, barrister)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Braun i A. Nijenhuis, pełnomocnicy, wspierani przez D. Van Liedekerkego i K. Platteau, avocats)

Interwenientci popierający stronę pozwaną: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: F. Florindo Gijón i G. Kimberley, pełnomocnicy); Solaris Mobile Ltd (Dublin, Irlandia) (przedstawiciele: J. Wheeler, solicitor, i A. Robertson, barrister)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji 2009/449/WE z dnia 13 maja 2009 r. w sprawie selekcji operatorów ogólnoeuropejskich systemów dostarczających usługi komunikacji ruchomej (MSS) (Dz.U. L 149, s. 65)

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna.

| 2) | ICO Satellite Ltd ponosi własne koszty oraz zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

ICO Satellite Ltd ponosi własne koszty oraz zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską.

| 3) | Rada Unii Europejskiej i Solaris Mobile Ltd ponoszą koszty własne. |
| --- | --- |

3)

Rada Unii Europejskiej i Solaris Mobile Ltd ponoszą koszty własne.

---

(1)  Dz.U. C 267 z 7.11.2009

---

| 8.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 273/8 |
| --- | --- | --- | --- |

8.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 273/8

---

Postanowienie Sądu z dnia 4 lipca 2012 r. — TME przeciwko Komisji

(Sprawa T-329/11) (1)

(Zamówienia publiczne na usługi - Postępowanie przetargowe dotyczące renowacji oczyszczalni ścieków w Bukareszcie współfinansowane z wykorzystaniem funduszy strukturalnych ISPA - Rzekomo nieprawidłowa decyzja rumuńskich organów o odrzuceniu oferty złożonej przez skarżącą - Odmowa wszczęcia przez Komisję procedury korekt finansowych w stosunku do Rumunii - Oczywista niedopuszczalność)

2012/C 273/13

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: TME SpA — Termomeccanica Ecologia (Mediolan, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci C. Malinconico, S. Fidanzia i A. Gigliola)

Strona pozwana: Komisja Europejska (A. Aresu i P. van Nuffel, pełnomocnicy)

Przedmiot

Po pierwsze żądanie stwierdzenia nieważności pisma Komisji Europejskiej z dnia 20 kwietnia 2011 r. mającego za przedmiot skargę spółki TME SpA odnoszącą się do naruszeń prawa Unii Europejskiej przez Rumunię w ramach projektu „Bucharest Wastewater Treatment Plant Rehabilitation: Stage I ISPA 2004/R0/16/P/PE/003 03” dotyczącego renowacji oczyszczalni ścieków w Bukareszcie [D (2011)REGIO.B3/MAD], a po drugie żądanie odszkodowania.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna

| 2) | TME SpA — Termomeccanica Ecologia pokrywa własne koszty postępowania oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

TME SpA — Termomeccanica Ecologia pokrywa własne koszty postępowania oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

---

(1)  Dz.U. C 252 z 27.8.2011.

---

| 8.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 273/9 |
| --- | --- | --- | --- |

8.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 273/9

---

Postanowienie Sądu z dnia 9 lipca 2012 r. — Pigui przeciwko Komisji

(Sprawa T-382/11) (1)

(Skarga na bezczynność - Zajęcie stanowiska - Wniosek o wydanie nakazu - Oczywista niedopuszczalność)

2012/C 273/14

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Cristina Pigui (Strejnic, Rumunia) (przedstawiciel: adwokat M. Alexe)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Enegren i D. Roussanov, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga na bezczynność zmierzająca do uzyskania stwierdzenia, że Komisja bezprawnie zaniechała zajęcia stanowiska w sprawie wniosku skarżącej dotyczącego, po pierwsze, wszczęcia — zgodnie z art. 4 i 15 decyzji nr 1720/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 listopada 2006 r. ustanawiającej program działań w zakresie uczenia się przez całe życie (Dz.U. L 327, s. 4) — dochodzenia w sprawie programu akademickiego online Master organizowanego przez European Online Academy (EOA), utworzoną przez Międzynarodowe Centrum Szkoleń Europejskich (CIFE) we współpracy z katedrą Jean-Monnet Uniwersytetu w Kolonii (Niemcy), i po drugie, podjęcia wszelkich środków przewidzianych w art. 6 rzeczonej decyzji w celu zapobieżenia powtórnemu wystąpieniu popełnionych nieprawidłowości, następnie przywrócenia sytuacji, w której znajdowały się początkowo osoby poszkodowane w wyniku tych nieprawidłowości lub przynajmniej skarżąca, i wreszcie zakończenia finansowania wspomnianego programu Master w razie nieprzestrzegania głównych zasad w dziedzinie praw człowieka, do których odwołuje się art. 1 ust. 3 lit. i) rzeczonej decyzji, oraz odnośnych zasad prawa Unii Europejskiej.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona jako oczywiście niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona jako oczywiście niedopuszczalna.

| 2) | Cristina Pigui zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Cristina Pigui zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 282 z 24.9.2011

---

| 8.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 273/9 |
| --- | --- | --- | --- |

8.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 273/9

---

Postanowienie Sądu z dnia 3 lipca 2012 r. — Ghreiwati przeciwko Radzie

(Sprawa T-543/11) (1)

(Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające podjęte wobec Syrii - Usunięcie z wykazu osób, które środki dotyczą - Skarga o stwierdzenie nieważności - Umorzenie postępowania)

2012/C 273/15

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Emad Ghreiwati (Al Maliki, Syria) (przedstawiciel: P.-F. Gaborit, adwokat)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M.-M. Joséphidès i B. Driessen, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Komisja Europejska (przedstawiciele: S. Bartelt i E. Cujo, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności rozporządzenia Rady (UE) nr 878/2011 z dnia 2 września 2011 r. zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 442/2011 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii (Dz.U. L 228, s. 1) i decyzji Rady 2011/522/WPZiB z dnia 2 września 2011 r. zmieniającej decyzję 2011/273/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Syrii (Dz.U. L 228, s. 16), a także rozporządzenia Rady (UE) nr 950/2011 z dnia 23 września 2011 r. zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 442/2011 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii (Dz.U. L 247, s. 3) i decyzji Rady 2011/628/WPZiB z dnia 23 września 2011 r. zmieniającej decyzję 2011/273/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Syrii (Dz.U. L 247, s. 17) w zakresie, w jakim nazwisko skarżącego zostało umieszczone w wykazie osób i podmiotów, do których znajdują zastosowanie środki ograniczające w związku z sytuacją w Syrii.

Sentencja

| 1) | Postępowanie w sprawie zostaje umorzone. |
| --- | --- |

1)

Postępowanie w sprawie zostaje umorzone.

| 2) | Rada Unii Europejskiej zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Rada Unii Europejskiej zostaje obciążona kosztami postępowania.

| 3) | Komisja Europejska pokryje swoje własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Komisja Europejska pokryje swoje własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 355 z 3.12.2011.

---

| 8.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 273/10 |
| --- | --- | --- | --- |

8.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 273/10

---

Postanowienie Sądu (szósta izba) z dnia 3 lipca 2012 r. — Woodman Labs przeciwko OHIM — 2 Mas 2 Publicidad Integral (HERO)

(Sprawa T-606/11) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Sprzeciw - Wycofanie sprzeciwu - Umorzenie postępowania)

2012/C 273/16

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Woodman Labs, Inc. (Sausalito, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: M. Graf, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory (przedstawiciel: P. Geroulakos, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: 2 Mas 2 Publicidad Integral, SL (Vitoria-Gasteiz, Hiszpania)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 29 września 2011 r. (sprawa R 876/2010-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciw między 2 Mas 2 Publicidad Integral, SL a Woodman Labs, Inc.

Sentencja

| 1) | Postępowanie w sprawie skargi zostaje umorzone. |
| --- | --- |

1)

Postępowanie w sprawie skargi zostaje umorzone.

| 2) | Każda ze stron pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

2)

Każda ze stron pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 32 z 4.2.2012.

---

| 8.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 273/10 |
| --- | --- | --- | --- |

8.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 273/10

---

Postanowienie Sądu z dnia 12 lipca 2012 r. — Chico’s Brands Investments przeciwko OHIM — Artsana (CHICO’S)

(Sprawa T-83/12) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Sprzeciw - Wycofanie sprzeciwu - Umorzenie postępowania)

2012/C 273/17

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Chico’s Brands Investments, Inc. (Fort Myers, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: T. Holman, solicitor)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: P. Geroulakos, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Artsana SpA (Grandate, Włochy)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 27 października 2011 r. (sprawa R 2084/2010-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Artsana SpA a Chico’s Brands Investments, Inc.

Sentencja

| 1) | Postępowanie w przedmiocie skargi zostaje umorzone. |
| --- | --- |

1)

Postępowanie w przedmiocie skargi zostaje umorzone.

| 2) | Każda strona pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

2)

Każda strona pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 118 z 21.4.2012.

---

| 8.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 273/10 |
| --- | --- | --- | --- |

8.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 273/10

---

Skarga wniesiona w dniu 22 maja 2012 r. — MPM-Quality i Eutech przeciwko OHIM — Elton hodinářská (MANUFACTURE PRIM 1949)

(Sprawa T-215/12)

2012/C 273/18

Język skargi: czeski

Strony

Strona skarżąca: MPM-Quality v.o.s. (Frýdek-Místek, Republika Czeska) i Eutech akciová společnost (Šternberk, Republika Czeska) (przedstawiciel: adwokat M. Kyjovský)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Elton hodinářská, a.s.

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 5 marca 2012 r. w sprawie R 826/2010-4; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 5 marca 2012 r. w sprawie R 826/2010-4;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie prawa do znaku: Złożony znak towarowy „MANUFACTURE PRIM 1949” zarejestrowany pod numerem 3531662 dla towarów i usług należących do klas 9, 14 i 35

Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: Elton hodinářská, a.s.

Strona wnosząca o unieważnienie prawa do wspólnotowego znaku towarowego: Skarżąca

Uzasadnienie wniosku o unieważnienie prawa do znaku: Skarga opiera się na art. 51 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 w związku z art. 8 ust. 1 lit. a) i b) oraz art. 8 ust. 5 tego rozporządzenia a także na art. 52 ust. 1 lit. b) tego samego rozporządzenia

Decyzja Wydziału Unieważnień: Oddalenie wniosku

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Strona skarżąca twierdzi, że Izba Odwoławcza naruszyła art. 8 ust. 1 lit. a) i b), art. 8 ust. 5 i art. 52 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 poprzez:

| — | przyjęcie nieprawidłowej interpretacji ciężaru dowodu na podstawie art. 54 i 165 ust. 4 rozporządzenia; |
| --- | --- |

—

przyjęcie nieprawidłowej interpretacji ciężaru dowodu na podstawie art. 54 i 165 ust. 4 rozporządzenia;

| — | nieprawidłowe zastosowanie orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości; |
| --- | --- |

—

nieprawidłowe zastosowanie orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości;

| — | brak wzięcia pod uwagę korzystania w znacznym zakresie, używania międzynarodowego znaku towarowego i faktu, że jest on dobrze znany, co jest istotne dla postrzegania oznaczenia PRIM przez właściwych odbiorców; |
| --- | --- |

—

brak wzięcia pod uwagę korzystania w znacznym zakresie, używania międzynarodowego znaku towarowego i faktu, że jest on dobrze znany, co jest istotne dla postrzegania oznaczenia PRIM przez właściwych odbiorców;

| — | nieprawidłowe zastosowanie art. 55 w stosunku do art. 41 rozporządzenia w drodze stwierdzenia, że wcześniejsze prawa do oznaczenia muszą przysługiwać temu samemu właścicielowi; |
| --- | --- |

—

nieprawidłowe zastosowanie art. 55 w stosunku do art. 41 rozporządzenia w drodze stwierdzenia, że wcześniejsze prawa do oznaczenia muszą przysługiwać temu samemu właścicielowi;

| — | brak zajęcia stanowiska w przedmiocie faktów i dowodów przedstawionych przez stronę skarżącą, brak przypisania znaczenia tym dowodom i całkowite pominięcie niektórych z nich (np. porozumienia licencyjne); |
| --- | --- |

—

brak zajęcia stanowiska w przedmiocie faktów i dowodów przedstawionych przez stronę skarżącą, brak przypisania znaczenia tym dowodom i całkowite pominięcie niektórych z nich (np. porozumienia licencyjne);

| — | brak wzięcia pod uwagę, że podobne znaki towarowe zawierające słowo „PRIM” zostały już zarejestrowane w Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

—

brak wzięcia pod uwagę, że podobne znaki towarowe zawierające słowo „PRIM” zostały już zarejestrowane w Unii Europejskiej.

---

| 8.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 273/11 |
| --- | --- | --- | --- |

8.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 273/11

---

Skarga wniesiona w dniu 4 czerwca 2012 r. — SNCF przeciwko Komisji

(Sprawa T-242/12)

2012/C 273/19

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Société nationale des chemins de fer français (SNCF) (Paryż, Francja) (przedstawiciele: adwokaci P. Beurier, O. Billard i V. Landes)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania w całości. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania w całości.

Zarzuty i główne argument

Strona skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2012) 1616 wersja ostateczna z dnia 9 marca 2012 r. stwierdzającej niezgodność z rynkiem wewnętrznym pomocy państwa wdrożonej przez Republikę Francuską na rzecz Sernam SCS (1) między innymi poprzez rekapitalizację, przyznane gwarancje i zrzeczenie się wierzytelności wobec Sernam przez stronę skarżącą.

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi sześć zarzutów.

| 1) | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia praw do obrony strony skarżącej przez to, że przyjmując w zaskarżonej decyzji stanowisko, o którym nie było mowy w decyzji wszczynającej postępowanie, Komisja nie umożliwiła stronie skarżącej skutecznego przedstawienia swojego poglądu co do znaczenia tego stanowiska. |
| --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia praw do obrony strony skarżącej przez to, że przyjmując w zaskarżonej decyzji stanowisko, o którym nie było mowy w decyzji wszczynającej postępowanie, Komisja nie umożliwiła stronie skarżącej skutecznego przedstawienia swojego poglądu co do znaczenia tego stanowiska.

| 2) | Zarzut drugi dotyczący naruszenia zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań, gdyż decyzja w sprawie Sernam 2 (2) stworzyła sytuację legitymizującą uzasadnione oczekiwania skarżącej co do prawidłowego charakteru przeniesienia całości aktywów Sernamu. |
| --- | --- |

2)

Zarzut drugi dotyczący naruszenia zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań, gdyż decyzja w sprawie Sernam 2 (2) stworzyła sytuację legitymizującą uzasadnione oczekiwania skarżącej co do prawidłowego charakteru przeniesienia całości aktywów Sernamu.

| 3) | Zarzut trzeci dotyczący naruszenia obowiązku staranności i zasady pewności prawa przez to, że Komisja przyjęła decyzję prawie siedem lat po przeniesieniu całości aktywów Sernamu. |
| --- | --- |

3)

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia obowiązku staranności i zasady pewności prawa przez to, że Komisja przyjęła decyzję prawie siedem lat po przeniesieniu całości aktywów Sernamu.

| 4) | Zarzut czwarty dotyczący błędów prawnych i faktycznych zakresie, w jakim Komisja uznała, iż warunki określone w art. 3 ust. 2 decyzji w sprawie „Sernam 2” nie zostały dotrzymane. Zarzut ten jest rozwinięty na sześć części dotyczących błędów, których dopuściła się Komisja, uznając, że:






  — | do przeniesienia całości aktywów Sernamu nie doszło w dniu 30 czerwca 2005 r.; |
| --- | --- | --- |

4)

Zarzut czwarty dotyczący błędów prawnych i faktycznych zakresie, w jakim Komisja uznała, iż warunki określone w art. 3 ust. 2 decyzji w sprawie „Sernam 2” nie zostały dotrzymane. Zarzut ten jest rozwinięty na sześć części dotyczących błędów, których dopuściła się Komisja, uznając, że:

—

do przeniesienia całości aktywów Sernamu nie doszło w dniu 30 czerwca 2005 r.;

| — | nie stanowi ono sprzedaży; |
| --- | --- |

—

nie stanowi ono sprzedaży;

| — | stanowi ono transfer w całości (aktywów i pasywów) Sernam SA; |
| --- | --- |

—

stanowi ono transfer w całości (aktywów i pasywów) Sernam SA;

| — | nie jest ograniczone do aktywów Sernam SA, lecz zostało podwyższone o 59 mln EUR; |
| --- | --- |

—

nie jest ograniczone do aktywów Sernam SA, lecz zostało podwyższone o 59 mln EUR;

| — | nie odbyło się w drodze przejrzystej i otwartej procedury; |
| --- | --- |

—

nie odbyło się w drodze przejrzystej i otwartej procedury;

| — | i że nie zachowano celu sprzedaży aktywów. |
| --- | --- |

—

i że nie zachowano celu sprzedaży aktywów.

| 5) | Zarzut piąty dotyczący naruszenia prawa przez to, że Komisja uznała, iż obowiązek odzyskania pomocy w wysokości 41 mln EUR został przeniesiony na Financière Sernam i jej spółki zależne, chociaż nie można uznać, by Financière Sernam odniosła korzyść, gdyż zapłaciła cenę rynkową za całość aktywów Sernamu. |
| --- | --- |

5)

Zarzut piąty dotyczący naruszenia prawa przez to, że Komisja uznała, iż obowiązek odzyskania pomocy w wysokości 41 mln EUR został przeniesiony na Financière Sernam i jej spółki zależne, chociaż nie można uznać, by Financière Sernam odniosła korzyść, gdyż zapłaciła cenę rynkową za całość aktywów Sernamu.

| 6) | Zarzut szósty dotyczący braku uzasadnienia i błędów faktycznych i prawnych polegających na tym, że Komisja uznała, iż środki określone w protokole ustaleń dotyczące przeniesienia całości aktywów Sernamu stanowią pomoc państwa, chociaż cena zapłacona za nabycie jest ceną rynkową wynikającą z otwartego, przejrzystego, bezwarunkowego i niedyskryminującego przetargu i jest znacznie niższa od kosztów likwidacji, jakie strona skarżąca musiałaby ponieść w przypadku prawnej likwidacji Sernamu. |
| --- | --- |

6)

Zarzut szósty dotyczący braku uzasadnienia i błędów faktycznych i prawnych polegających na tym, że Komisja uznała, iż środki określone w protokole ustaleń dotyczące przeniesienia całości aktywów Sernamu stanowią pomoc państwa, chociaż cena zapłacona za nabycie jest ceną rynkową wynikającą z otwartego, przejrzystego, bezwarunkowego i niedyskryminującego przetargu i jest znacznie niższa od kosztów likwidacji, jakie strona skarżąca musiałaby ponieść w przypadku prawnej likwidacji Sernamu.

---

(1)  Pomoc państwa nr C 37/2008 — Francja — Zastosowanie decyzji „Sernam 2” — SA.12522.

(2)  Decyzja Komisji 2006/367/WE z dnia 20 października 2004 r. dotycząca pomocy państwa częściowo wdrożonej przez Francję na rzecz przedsiębiorstwa „Sernam” [notyfikowana jako dokument nr C(2004) 3940] (Dz.U. 2006, L 140, s. 1).

---

| 8.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 273/12 |
| --- | --- | --- | --- |

8.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 273/12

---

Skarga wniesiona w dniu 25 czerwca 2012 r. — Bimbo przeciwko OHIM — Café do Brasil (Caffè KIMBO)

(Sprawa T-277/12)

2012/C 273/20

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Bimbo, SA (Barcelona, Hiszpania) (przedstawiciel: J. Carbonell Callicó, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Café do Brasil SpA (Melito di Napoli, Włochy)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | zmianę decyzji wydanej w dniu 15 maja 2012 r. przez Czwartą Izbę Odwoławczą Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) w sprawie R 1017/2011-4; |
| --- | --- |

—

zmianę decyzji wydanej w dniu 15 maja 2012 r. przez Czwartą Izbę Odwoławczą Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) w sprawie R 1017/2011-4;

| — | subsydiarnie i wyłącznie w razie nieuwzględnienia powyższego żądania — stwierdzenie nieważności decyzji wydanej w dniu 15 maja 2012 r. przez Czwartą Izbę Odwoławczą Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) w sprawie R 1017/2011-4; |
| --- | --- |

—

subsydiarnie i wyłącznie w razie nieuwzględnienia powyższego żądania — stwierdzenie nieważności decyzji wydanej w dniu 15 maja 2012 r. przez Czwartą Izbę Odwoławczą Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) w sprawie R 1017/2011-4;

| — | obciążenie kosztami postępowania strony pozwanej oraz drugiej strony postępowania przed Izbą Odwoławczą. |
| --- | --- |

—

obciążenie kosztami postępowania strony pozwanej oraz drugiej strony postępowania przed Izbą Odwoławczą.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: druga strona postępowania przed Izbą Odwoławczą

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy w kolorach czarnym, czerwonym, złotym i białym „Caffè KIMBO” dla towarów z klas 11, 21 i 30 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 3478311

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: skarżąca

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: zarejestrowany pod nr 291655 hiszpański słowny znak towarowy „BIMBO” dla towarów z klasy 30; wcześniejszy znak towarowy powszechnie znany w Hiszpanii „BIMBO” dla towarów z klasy 30

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: uwzględnienie sprzeciwu dla części z kwestionowanych towarów

Decyzja Izby Odwoławczej: częściowe uchylenie zaskarżonej decyzji oraz oddalenie odwołania w pozostałym zakresie

Podniesione zarzuty:

| — | naruszenie art. 64, 75 i 76 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009; |
| --- | --- |

—

naruszenie art. 64, 75 i 76 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009;

| — | naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 |
| --- | --- |

—

naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009

---

| 8.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 273/12 |
| --- | --- | --- | --- |

8.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 273/12

---

Skarga wniesiona w dniu 22 czerwca 2012 r. — Inter-Union Technohandel przeciwko OHIM — Gumersport Mediterranea de Distribuciones (PROFLEX)

(Sprawa T-278/12)

2012/C 273/21

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Inter-Union Technohandel GmbH (Landau in der Pfalz, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci K. Schmidt-Hern i A. Feutlinske)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Gumersport Mediterranea de Distribuciones, SL (Barcelona, Hiszpania)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 27 marca 2012 r. w sprawie R 413/2011-2; oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 27 marca 2012 r. w sprawie R 413/2011-2; oraz

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Gumersport Mediterranea de Distribuciones, SL

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy „PROFLEX” dla towarów i usług z klas 9, 12 i 25.

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: strona skarżąca

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: zarejestrowany w Niemczech słowny znak towarowy nr 39628817 „PROFEX” dla towarów z klas 6, 8, 9, 11, 12, 16, 17 i 21

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: częściowe uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: uchylenie zaskarżonej decyzji i oddalenie sprzeciwu w całości

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 42 ust. 2 i 3 rozporządzenia Rada (WE) nr 207/2009 i zasady 22 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2868/95.

---

| 8.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 273/13 |
| --- | --- | --- | --- |

8.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 273/13

---

Skarga wniesiona w dniu 28 czerwca 2012 r. — Cartoon Network przeciwko OHIM — Boomerang TV (BOOMERANG)

(Sprawa T-285/12)

2012/C 273/22

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: The Cartoon Network, Inc. (Wilmington, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: I. Starr, solicitor)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Boomerang TV, SA (Madryt, Hiszpania)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 2 kwietnia 2012 r. w sprawie R 699/2011-2; oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 2 kwietnia 2012 r. w sprawie R 699/2011-2; oraz

| — | zasądzenie od strony pozwanej na rzecz strony skarżącej kosztów poniesionych przez tę ostatnią w związku z postępowaniem w sprawie niniejszej skargi. |
| --- | --- |

—

zasądzenie od strony pozwanej na rzecz strony skarżącej kosztów poniesionych przez tę ostatnią w związku z postępowaniem w sprawie niniejszej skargi.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Strona skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy„BOOMERANG” dla usług z klas 38 i 41

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Boomerang TV, SA

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Graficzny wspólnotowy znak towarowy nr 1160050 „Boomerang TV”, zarejestrowany dla usług z klasy 41

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009

---

| 8.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 273/13 |
| --- | --- | --- | --- |

8.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 273/13

---

Skarga wniesiona w dniu 26 czerwca 2012 r. — EI du Pont de Nemours przeciwko OHIM — Zueco Ruiz (ZYTEL)

(Sprawa T-288/12)

2012/C 273/23

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: EI du Pont de Nemours and Company (Wilmington, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: adwokat E. Armijo Chávarri)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą był również: Enrique Zueco Ruiz (Saragossa, Hiszpania)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 29 marca 2012 r. w sprawie R 464/2011-2; oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 29 marca 2012 r. w sprawie R 464/2011-2; oraz

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Enrique Zueco Ruiz

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy „ZYTEL” dla towarów i usług z klas 9, 12 i 37

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: strona skarżąca

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: słowny wspólnotowy znak towarowy nr 369314 „ZYTEL” dla towarów z klas 1 i 17; powszechnie znany znak towarowy „ZYTEL” dla towarów z klas 1 i 17

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: oddalenie sprzeciwu w całości

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009.

---

| 8.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 273/14 |
| --- | --- | --- | --- |

8.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 273/14

---

Skarga wniesiona w dniu 3 lipca 2012 r. — Deutsche Bank przeciwko OHIM (Passion to Perform)

(Sprawa T-291/12)

2012/C 273/24

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Deutsche Bank (Frankfurt nad Menem, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci R. Lange, T. Götting i G. Hild)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 24 kwietnia 2012 r. w sprawie R 2233/2011-4; oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 24 kwietnia 2012 r. w sprawie R 2233/2011-4; oraz

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Międzynarodowa rejestracja wskazująca Wspólnotę Europejską słownego znaku towarowego „Passion to Perform” dla usług z klas 35, 36, 38, 41 i 42 — zgłoszenie nr W 1066295

Decyzja eksperta: Odmowa przyznania ochrony na terytorium Wspólnoty Europejskiej

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 207/2009.

---

| 8.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 273/14 |
| --- | --- | --- | --- |

8.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 273/14

---

Skarga wniesiona w dniu 3 lipca 2012 r. — Mega Brands przeciwko OHIM — Diset (MAGNEXT)

(Sprawa T-292/12)

2012/C 273/25

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Mega Brands International, Luxembourg, Zweigniederlassung Zug (Zug, Szwajcaria) (przedstawiciel: adwokat A. Nordemann)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Diset, SA (Barcelona, Hiszpania)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 24 kwietnia 2012 r. w sprawie R 1722/2011-4 i oddalenie sprzeciwu nr B 1681447; oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 24 kwietnia 2012 r. w sprawie R 1722/2011-4 i oddalenie sprzeciwu nr B 1681447; oraz

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Strona skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „MAGNEXT” dla towarów z klasy 28 — zgłoszenie nr 8990591

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Diset, SA

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Zarejestrowany w Hiszpanii pod numerem 2550099 słowny znak towarowy „MAGNET 4” dla towarów z klasy 28; graficzny wspólnotowy znak towarowy nr 3840121 „Diset Magnetics”, zarejestrowany dla towarów z klas 16, 28 i 41

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Uwzględnienie sprzeciwu i odrzucenie zgłoszenia w całości

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009

---

| 8.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 273/15 |
| --- | --- | --- | --- |

8.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 273/15

---

Skarga wniesiona w dniu 4 lipca 2012 r. — Niemcy przeciwko Komisji

(Sprawa T-295/12)

2012/C 273/26

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: T. Henze i J. Möller oraz Rechtsanwälte T. Lübbig i M. Klasse)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie działania SA.25051 (C 19/2010) (ex NN 23/2010) podjętego przez Niemcy na rzecz Zweckverband Tierkörperbeseitigung in Rheinland-Pfalz, im Saarland, im Rheingau-Taunus-Kreis und im Landkreis Limburg-Weilburg (nr sprawy C(2012) 2557 wersja ostateczna); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie działania SA.25051 (C 19/2010) (ex NN 23/2010) podjętego przez Niemcy na rzecz Zweckverband Tierkörperbeseitigung in Rheinland-Pfalz, im Saarland, im Rheingau-Taunus-Kreis und im Landkreis Limburg-Weilburg (nr sprawy C(2012) 2557 wersja ostateczna);

| — | obciążenie pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżąca podnosi siedem zarzutów.

| 1) | Zarzut pierwszy: naruszenie art. 107 ust. 1 i art. 106 ust. 2 TFUE, jako że Komisja błędnie zaprzeczyła temu, iż zapewnienie dodatkowych mocy przerobowych przez Zweckverband stanowi usługę w ogólnym interesie gospodarczym, oraz w rażący sposób przekroczyła granice uznania przyznane jej przez sądy Unii. W szczególności Komisja zignorowała to, że jej kontrola uprawnień dyskrecjonalnych przysługujących państwom członkowskim przy definiowaniu usług w ogólnym interesie gospodarczym ogranicza się zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów Unii jedynie do „oczywistych błędów w ocenie” i że nie może ona zastąpić swoją oceną oceny dokonanej przez właściwe organy państwa członkowskiego. |
| --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy: naruszenie art. 107 ust. 1 i art. 106 ust. 2 TFUE, jako że Komisja błędnie zaprzeczyła temu, iż zapewnienie dodatkowych mocy przerobowych przez Zweckverband stanowi usługę w ogólnym interesie gospodarczym, oraz w rażący sposób przekroczyła granice uznania przyznane jej przez sądy Unii. W szczególności Komisja zignorowała to, że jej kontrola uprawnień dyskrecjonalnych przysługujących państwom członkowskim przy definiowaniu usług w ogólnym interesie gospodarczym ogranicza się zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów Unii jedynie do „oczywistych błędów w ocenie” i że nie może ona zastąpić swoją oceną oceny dokonanej przez właściwe organy państwa członkowskiego.

| 2) | Zarzut drugi: naruszenie art. 107 ust. 1 TFUE, jako że Komisja błędnie stwierdziła istnienie korzyści gospodarczej na podstawie błędnego badania tzw. kryteriów Altmark, zgodnie z którymi rekompensata z tytułu wykonania zobowiązań z zakresu usług publicznych nie prowadzi do przysporzenia korzyści w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. Przy badaniu każdego z czterech kryteriów Altmark Komisja popełniła błędy mające istotne znaczenie dla niniejszej sprawy. W szczególności w odniesieniu do trzeciego kryterium Altmark Komisja nie ograniczyła się do zbadania kwestii, czy rekompensata wykracza poza to, co konieczne do pokrycia kosztów wykonania zobowiązań z zakresu usług publicznych. Zamiast tego Komisja zbadała w niedopuszczalny sposób, czy zakres dodatkowych mocy przerobowych zapewnionych przez Zweckverband Tierkörperbeseitigung był nieodpowiedni w świetle możliwych scenariuszy wystąpienia epizootii, co instytucja ta potwierdziła mimo przeciwnych opinii biegłych. |
| --- | --- |

2)

Zarzut drugi: naruszenie art. 107 ust. 1 TFUE, jako że Komisja błędnie stwierdziła istnienie korzyści gospodarczej na podstawie błędnego badania tzw. kryteriów Altmark, zgodnie z którymi rekompensata z tytułu wykonania zobowiązań z zakresu usług publicznych nie prowadzi do przysporzenia korzyści w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. Przy badaniu każdego z czterech kryteriów Altmark Komisja popełniła błędy mające istotne znaczenie dla niniejszej sprawy. W szczególności w odniesieniu do trzeciego kryterium Altmark Komisja nie ograniczyła się do zbadania kwestii, czy rekompensata wykracza poza to, co konieczne do pokrycia kosztów wykonania zobowiązań z zakresu usług publicznych. Zamiast tego Komisja zbadała w niedopuszczalny sposób, czy zakres dodatkowych mocy przerobowych zapewnionych przez Zweckverband Tierkörperbeseitigung był nieodpowiedni w świetle możliwych scenariuszy wystąpienia epizootii, co instytucja ta potwierdziła mimo przeciwnych opinii biegłych.

| 3) | Zarzut trzeci: naruszenie art. 107 ust. 1 TFUE z powodu błędnych ustaleń dotyczących okoliczności faktycznych składających się na naruszenie handlu między państwami członkowskimi i na zakłócenie konkurencji. Z jednej strony Komisja przyznaje bowiem, że Zweckverband Tierkörperbeseitigung zgodnie z prawem korzysta na swoim obszarze usuwania [zwłok zwierzęcych] z regionalnego monopolu, w ramach którego nie jest on narażony na legalną konkurencję. Z drugiej strony Komisja nie wyciągnęła stąd jednak narzucającego się wniosku, że choćby tylko potencjalne naruszenie handlu między państwami członkowskimi lub zakłócenie konkurencji nie wchodzi w rachubę, gdyż Zweckverband Tierkörperbeseitigung nie pozostaje w stosunku konkurencji do innych przedsiębiorstw, zwłaszcza przedsiębiorstw z innych państw członkowskich pragnących podjąć i prowadzić działalność gospodarczą. |
| --- | --- |

3)

Zarzut trzeci: naruszenie art. 107 ust. 1 TFUE z powodu błędnych ustaleń dotyczących okoliczności faktycznych składających się na naruszenie handlu między państwami członkowskimi i na zakłócenie konkurencji. Z jednej strony Komisja przyznaje bowiem, że Zweckverband Tierkörperbeseitigung zgodnie z prawem korzysta na swoim obszarze usuwania [zwłok zwierzęcych] z regionalnego monopolu, w ramach którego nie jest on narażony na legalną konkurencję. Z drugiej strony Komisja nie wyciągnęła stąd jednak narzucającego się wniosku, że choćby tylko potencjalne naruszenie handlu między państwami członkowskimi lub zakłócenie konkurencji nie wchodzi w rachubę, gdyż Zweckverband Tierkörperbeseitigung nie pozostaje w stosunku konkurencji do innych przedsiębiorstw, zwłaszcza przedsiębiorstw z innych państw członkowskich pragnących podjąć i prowadzić działalność gospodarczą.

| 4) | Zarzut czwarty: naruszenie art. 106 ust. 2 TFUE z powodu błędnej analizy przesłanek wyrażenia zgody przewidzianych w tym postanowieniu. W szczególności Komisja zignorowała w zaskarżonej decyzji to, że zgodnie z owym postanowieniem musi ona zbadać występowanie nadmiernej rekompensaty z tytułu świadczenia usług w ogólnym interesie. Instytucja ta nie może jednak zaprzeczyć spełnieniu przesłanek postanowienia, kwestionując wysokość kosztów świadczenia, celowość decyzji politycznych podjętych przez organy krajowe na tym obszarze lub efektywność gospodarczą podmiotu świadczącego usługi. |
| --- | --- |

4)

Zarzut czwarty: naruszenie art. 106 ust. 2 TFUE z powodu błędnej analizy przesłanek wyrażenia zgody przewidzianych w tym postanowieniu. W szczególności Komisja zignorowała w zaskarżonej decyzji to, że zgodnie z owym postanowieniem musi ona zbadać występowanie nadmiernej rekompensaty z tytułu świadczenia usług w ogólnym interesie. Instytucja ta nie może jednak zaprzeczyć spełnieniu przesłanek postanowienia, kwestionując wysokość kosztów świadczenia, celowość decyzji politycznych podjętych przez organy krajowe na tym obszarze lub efektywność gospodarczą podmiotu świadczącego usługi.

| 5) | Zarzut piąty: ingerencja w podział kompetencji między Unią a państwami członkowskimi oraz naruszenie zasady pomocniczości prawa Unii, ponieważ Komisja poważnie zlekceważyła prerogatywy ocenne przysługujące państwom członkowskim i ich jednostkom niższego rzędu przy ustalaniu i definiowaniu usług w ogólnym interesie, zastępując swoją własną oceną ocenę dokonaną przez właściwe organy (naruszenie art. 14 TFUE i art. 5 ust. 3 traktatu o Unii Europejskiej). |
| --- | --- |

5)

Zarzut piąty: ingerencja w podział kompetencji między Unią a państwami członkowskimi oraz naruszenie zasady pomocniczości prawa Unii, ponieważ Komisja poważnie zlekceważyła prerogatywy ocenne przysługujące państwom członkowskim i ich jednostkom niższego rzędu przy ustalaniu i definiowaniu usług w ogólnym interesie, zastępując swoją własną oceną ocenę dokonaną przez właściwe organy (naruszenie art. 14 TFUE i art. 5 ust. 3 traktatu o Unii Europejskiej).

| 6) | Zarzut szósty: błąd w ocenie Komisji i naruszenie ogólnego zakazu dyskryminacji przewidzianego w prawie Unii, ponieważ przy badaniu definicji usługi świadczonej w ogólnym interesie Komisja nie ograniczyła się do zbadania oczywistych błędów w ocenie. |
| --- | --- |

6)

Zarzut szósty: błąd w ocenie Komisji i naruszenie ogólnego zakazu dyskryminacji przewidzianego w prawie Unii, ponieważ przy badaniu definicji usługi świadczonej w ogólnym interesie Komisja nie ograniczyła się do zbadania oczywistych błędów w ocenie.

| 7) | Zarzut siódmy: brak uzasadnienia zaskarżonej decyzji (naruszenie art. 296 ust. 2 TFUE). Komisja nie przedstawia bowiem w tej decyzji wywodów na temat tego, że właściwe organy, ustawodawca i Bundesverwaltungsgericht popełniły „oczywisty błąd w ocenie” w rozumieniu orzecznictwa sądów Unii, uznając zapewnienie dodatkowych mocy przerobowych za usługę w ogólnym interesie gospodarczym. |
| --- | --- |

7)

Zarzut siódmy: brak uzasadnienia zaskarżonej decyzji (naruszenie art. 296 ust. 2 TFUE). Komisja nie przedstawia bowiem w tej decyzji wywodów na temat tego, że właściwe organy, ustawodawca i Bundesverwaltungsgericht popełniły „oczywisty błąd w ocenie” w rozumieniu orzecznictwa sądów Unii, uznając zapewnienie dodatkowych mocy przerobowych za usługę w ogólnym interesie gospodarczym.

---

| 8.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 273/16 |
| --- | --- | --- | --- |

8.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 273/16

---

Skarga wniesiona w dniu 2 lipca 2012 r. — Evropaïki Dynamiki przeciwko Komisji

(Sprawa T-297/12)

2012/C 273/27

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Evropaïki Dynamiki-Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Ateny, Grecja) (przedstawiciele: adwokat B. Christianos)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | zasądzenie zapłaty przez Komisję na rzecz skarżącej kwoty 50 000 EUR tytułem odszkodowania za szkodę wyrządzoną jej reputacji zawodowej w wyniku naruszenia przez Komisję obowiązku zachowania tajemnicy zawodowej, wraz odsetkami wyrównawczymi od dnia 3 lipca 2007 r. do dnia wydania wyroku w niniejszym sporze i pełnej zapłaty; |
| --- | --- |

—

zasądzenie zapłaty przez Komisję na rzecz skarżącej kwoty 50 000 EUR tytułem odszkodowania za szkodę wyrządzoną jej reputacji zawodowej w wyniku naruszenia przez Komisję obowiązku zachowania tajemnicy zawodowej, wraz odsetkami wyrównawczymi od dnia 3 lipca 2007 r. do dnia wydania wyroku w niniejszym sporze i pełnej zapłaty;

| — | obciążenie Komisji kosztami poniesionymi przez skarżącą. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami poniesionymi przez skarżącą.

Zarzuty i główne argumenty

W niniejszej skardze skarżąca żąda, aby Trybunał Sprawiedliwości zasądził na jej rzecz odszkodowanie za szkodę spowodowaną bezprawnym zachowaniem Komisji Europejskiej (zwanej dalej „Komisją”), na mocy art. 340 ust. 2 TFUE (odpowiedzialność pozaumowna Unii). W szczególności Komisja wyrządziła szkodę reputacji zawodowej skarżącej wysyłając w dniu 3 lipca 2007 r. do przedsiębiorstw trzecich dokument dotyczący dochodzenia wszczętego w stosunku do samej skarżącej.

Skarżąca twierdzi, że zachodzą ustalone w orzecznictwie przesłanki odpowiedzialności pozaumownej Komisji, w odniesieniu do odszkodowania za szkody wyrządzone jej reputacji zawodowej, ponieważ Komisja bezprawnie ujawniła osobom trzecim istnienie i treść dochodzenia wszczętego w stosunku do samej skarżącej a także dotyczące jej informacje objęte tajemnicą zawodową.

---

| 8.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 273/16 |
| --- | --- | --- | --- |

8.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 273/16

---

Skarga wniesiona w dniu 9 lipca 2012 r. — Lidl Stiftung przeciwko OHIM — A Colmeia do Minho (FAIRGLOBE)

(Sprawa T-300/12)

2012/C 273/28

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Lidl Stiftung & Co. KG (Neckarsulm, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci M. Wolter i A. Berger)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: A Colmeia do Minho Lda (Aldeia de Paio Pires, Portugalia)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 2 kwietnia 2012 r. w sprawie R 1981/2010-2 w zakresie dotyczącym uwzględnienia sprzeciwu; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 2 kwietnia 2012 r. w sprawie R 1981/2010-2 w zakresie dotyczącym uwzględnienia sprzeciwu;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania; oraz |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania; oraz

| — | obciążenie interwenienta kosztami postępowania przed OHIM. |
| --- | --- |

—

obciążenie interwenienta kosztami postępowania przed OHIM.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Strona skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy „FAIRGLOBE” dla towarów z klas 18, 20, 24, 25, 29, 30, 31, 32 i 33 — zgłoszenie nr 6896261

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: A Colmeia do Minho Lda

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Zarejestrowany w Portugalii pod numerem 221497 graficzny znak towarowy „GLOBO PORTUGAL” dla towarów z klasy 30; zarejestrowany w Portugalii pod numerem 221498 graficzny znak towarowy „GLOBO PORTUGAL” dla towarów z klasy 29; zarejestrowany w Portugalii pod numerem 311549 słowny znak towarowy „GLOBO” dla towarów z klasy 29; zarejestrowany w Portugalii pod numerem 337398 słowny znak towarowy „GLOBO” dla towarów z klas 2, 29 i 30

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Częściowe uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: Częściowe uwzględnienie odwołania i częściowe oddalenie go

Podniesione zarzuty:

| — | Naruszenie art. 15 ust. 1 w związku z art. 42 ust. 2 i 3 rozporządzenia Rady nr 207/2009 oraz zasady 22 ust. 3 i 4 rozporządzenia Komisji nr 2868/95; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 15 ust. 1 w związku z art. 42 ust. 2 i 3 rozporządzenia Rady nr 207/2009 oraz zasady 22 ust. 3 i 4 rozporządzenia Komisji nr 2868/95;

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.

---

| 8.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 273/17 |
| --- | --- | --- | --- |

8.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 273/17

---

Skarga wniesiona w dniu 6 lipca 2012 r. — Torrefacção Camelo przeciwko OHIM — Pato Hermanos (zdobienie opakowań do kawy)

(Sprawa T-302/12)

2012/C 273/29

Język skargi: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Torrefacção Camelo Lda (Campo Maior, Portugalia) (przedstawiciel: J. Massaguer Fuentes, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Lorenzo Pato Hermanos, SA (Madryt, Hiszpania)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o włączenie do akt skargi wraz odpisami i załączonymi dokumentami, uznanie ich za dopuszczalne i w konsekwencji przyjęcie, że skarga bezpośrednia na decyzję Trzeciej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 17 kwietnia 2012 r. w sprawie R 2378/2010-3 została wniesiona w terminie i w należytej formie, a po przeprowadzeniu stosownego postępowania wydanie wyroku, którym Sąd uwzględni niniejszą skargę, stwierdzi nieważność zaskarżonej decyzji i utrzyma w mocy decyzję Wydziału Unieważnień z dnia 26 listopada 2010 r. unieważniającą wzór wspólnotowy nr 0 0070 6940-0001, a także o obciążenie Lorenzo Pato Hermanos, SA kosztami postępowania, jeżeli sprzeciwi się ona niniejszej skardze.

Zarzuty i główne argumenty

Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie prawa do znaku: wzór z czerwonym tłem, rozrzucone na tle w sposób nieuporządkowany ziarna kawy o białych konturach oraz dwa pasy poziome, górny i dolny, koloru żółtego, nałożone na czerwone tło, dla towarów z klasy 99-00 według klasyfikacji z Locarno — wzór wspólnotowy zarejestrowany pod nr 0 0070 6940-0001

Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: Lorenzo Pato Hermanos, SA

Strona wnosząca o unieważnienie prawa do wspólnotowego znaku towarowego: skarżąca

Uzasadnienie wniosku o unieważnienie prawa do znaku: naruszenie art. 4–9 rozporządzenia (WE) nr 6/2002

Decyzja Wydziału Unieważnień: uwzględnienie wniosku o unieważnienie

Decyzja Izby Odwoławczej: uchylenie decyzji Wydziału Unieważnień i oddalenie wniosku o unieważnienie

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 5 i 6 rozporządzenia (WE) nr 6/2002

---

| 8.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 273/17 |
| --- | --- | --- | --- |

8.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 273/17

---

Skarga wniesiona w dniu 9 lipca 2012 r. — Message Management przeciwko OHIM — Absacker (ABSACKER of Germany)

(Sprawa T-304/12)

2012/C 273/30

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Message Management GmbH (Wiesbaden, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat C. Konle)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była) również: Absacker GmbH (Kolinia, Niemcy)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 21 marca 2012 r. w sprawie R 1028/2011-1 i oddalenie odwołania dotyczącego postępowania w sprawie sprzeciwu B1663700 wobec rejestracji należącego do skarżącej wspólnotowego znaku towarowego nr 8753691; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 21 marca 2012 r. w sprawie R 1028/2011-1 i oddalenie odwołania dotyczącego postępowania w sprawie sprzeciwu B1663700 wobec rejestracji należącego do skarżącej wspólnotowego znaku towarowego nr 8753691;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania; |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania;

| — | tytułem ewentualnym stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 21 marca 2012 r. w sprawie R 1028/2011-1 i oddalenie odwołania dotyczącego postępowania w sprawie sprzeciwu B1663700 wobec rejestracji należącego do skarżącej wspólnotowego znaku towarowego nr 8753691 w zakresie dotyczącym klas 32 i 33; |
| --- | --- |

—

tytułem ewentualnym stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 21 marca 2012 r. w sprawie R 1028/2011-1 i oddalenie odwołania dotyczącego postępowania w sprawie sprzeciwu B1663700 wobec rejestracji należącego do skarżącej wspólnotowego znaku towarowego nr 8753691 w zakresie dotyczącym klas 32 i 33;

| — | dalszym tytułem ewentualnym stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 21 marca 2012 r. w sprawie R 1028/2011-1 i oddalenie odwołania dotyczącego postępowania w sprawie sprzeciwu B1663700 wobec rejestracji należącego do skarżącej wspólnotowego znaku towarowego nr 8753691 w zakresie dotyczącym klasy 33. |
| --- | --- |

—

dalszym tytułem ewentualnym stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 21 marca 2012 r. w sprawie R 1028/2011-1 i oddalenie odwołania dotyczącego postępowania w sprawie sprzeciwu B1663700 wobec rejestracji należącego do skarżącej wspólnotowego znaku towarowego nr 8753691 w zakresie dotyczącym klasy 33.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy w kolorach czarnym i białym przedstawiający orła i zawierający elementy słowne „ABSACKER of Germany” dla towarów z klas 25, 32 i 33 — zgłoszenie nr 8 753 691

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Absacker GmbH

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Graficzne krajowe znaki towarowe w kolorach czarnym, pomarańczowym i białym zawierający element słowny „ABSACKER”, zarejestrowany dla towarów z klas 25, 33 i 43

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Oddalenie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: Uwzględnienie odwołania i odrzucenie zgłoszenia znaku towarowego

Podniesione zarzuty: Błędne stwierdzenie podobieństwa oznaczeń i prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd.

---

| 8.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 273/18 |
| --- | --- | --- | --- |

8.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 273/18

---

Skarga wniesiona w dniu 10 lipca 2012 r. — Spirlea przeciwko Komisji

(Sprawa T-306/12)

2012/C 273/31

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Darius Nicolai Spirlea (Capezzano Piamore, Włochy) i Mihaela Spirlea (Capezzano Piamore) (przedstawiciele: adwokaci V. Foerster i T. Pahl)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | przyjęcie niniejszej skargi opartej na art. 263 TFUE; |
| --- | --- |

—

przyjęcie niniejszej skargi opartej na art. 263 TFUE;

| — | uznanie skargi za dopuszczalną; oraz |
| --- | --- |

—

uznanie skargi za dopuszczalną; oraz

| — | uznanie jej za uzasadnioną i z tego względu stwierdzenie, że Komisja dopuściła się naruszenia istotnych wymogów proceduralnych i kilku przepisów materialnych; |
| --- | --- |

—

uznanie jej za uzasadnioną i z tego względu stwierdzenie, że Komisja dopuściła się naruszenia istotnych wymogów proceduralnych i kilku przepisów materialnych;

| — | stwierdzenie nieważności na tej podstawie decyzji sekretariatu generalnego Komisji z dnia 21 czerwca 2012 r. (SG.B.5/MKu/psi — Ares (2012)744102) w zakresie, w jakim dotyczy to pism powiadamiających Komisji z dnia 10 maja 2011 r. i z dnia 10 października 2011 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności na tej podstawie decyzji sekretariatu generalnego Komisji z dnia 21 czerwca 2012 r. (SG.B.5/MKu/psi — Ares (2012)744102) w zakresie, w jakim dotyczy to pism powiadamiających Komisji z dnia 10 maja 2011 r. i z dnia 10 października 2011 r.;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi sześć zarzutów.

| 1) | Naruszenie obowiązku badania i zakresu badania przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 1049/2001 (1)

  Skarżący podnoszą w ramach zarzutu pierwszego naruszenie obowiązku badania „wyjątków” na podstawie art. 4 ust. 2 rozporządzenia nr 1049/2001 i zakresu tego badania. |
| --- | --- |

1)

Naruszenie obowiązku badania i zakresu badania przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 1049/2001 (1)

Skarżący podnoszą w ramach zarzutu pierwszego naruszenie obowiązku badania „wyjątków” na podstawie art. 4 ust. 2 rozporządzenia nr 1049/2001 i zakresu tego badania.

| 2) | Naruszenie obowiązku uzasadnienia w decyzji z dnia 21 czerwca 2012 r. w sprawach GestDem 2012/1073 i 2012/1251.
  Skarżący podnoszą w ramach zarzutu drugiego naruszenie obowiązku uzasadnienia odmowy dostępu do pism powiadamiających Komisji z dnia 10 maja 2011 r. i z dnia 10 października 2011 r. w zakresie nakazanym w państwie prawa. |
| --- | --- |

2)

Naruszenie obowiązku uzasadnienia w decyzji z dnia 21 czerwca 2012 r. w sprawach GestDem 2012/1073 i 2012/1251.

Skarżący podnoszą w ramach zarzutu drugiego naruszenie obowiązku uzasadnienia odmowy dostępu do pism powiadamiających Komisji z dnia 10 maja 2011 r. i z dnia 10 października 2011 r. w zakresie nakazanym w państwie prawa.

| 3) | Zrównanie „nieformalnego” postępowania pilotażowego Unii z postępowaniem w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego (art. 258 TFUE).
  Skarżący podnoszą w ramach zarzutu trzeciego, że zrównanie „nieformalnego” postępowania pilotażowego Unii z uregulowanym przepisami postępowaniem w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego (art. 258 TFUE) narusza prawo. |
| --- | --- |

3)

Zrównanie „nieformalnego” postępowania pilotażowego Unii z postępowaniem w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego (art. 258 TFUE).

Skarżący podnoszą w ramach zarzutu trzeciego, że zrównanie „nieformalnego” postępowania pilotażowego Unii z uregulowanym przepisami postępowaniem w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego (art. 258 TFUE) narusza prawo.

| 4) | Błędna ocena częściowego dostępu do dokumentów
  Skarżący podnoszą w ramach zarzutu czwartego, że Komisja pominęła prawo do częściowego dostępu do pism powiadamiających na podstawie art. 4 ust. 6 rozporządzenia nr 1049/2001 i w sposób oczywisty nie przeprowadziła konkretnego badania. |
| --- | --- |

4)

Błędna ocena częściowego dostępu do dokumentów

Skarżący podnoszą w ramach zarzutu czwartego, że Komisja pominęła prawo do częściowego dostępu do pism powiadamiających na podstawie art. 4 ust. 6 rozporządzenia nr 1049/2001 i w sposób oczywisty nie przeprowadziła konkretnego badania.

| 5) | Naruszenie zasady proporcjonalności/„nadrzędnego interesu publicznego”
  Skarżący podnoszą w ramach zarzutu piątego, że Komisja naruszyła zasadę proporcjonalności, gdyż rzeczowo nie rozważyła powołanego wyjątku „ochrony celu śledztwa” w świetle „nadrzędnego interesu publicznego” (art. 4 ust. 2 rozporządzenia 1049/2001). |
| --- | --- |

5)

Naruszenie zasady proporcjonalności/„nadrzędnego interesu publicznego”

Skarżący podnoszą w ramach zarzutu piątego, że Komisja naruszyła zasadę proporcjonalności, gdyż rzeczowo nie rozważyła powołanego wyjątku „ochrony celu śledztwa” w świetle „nadrzędnego interesu publicznego” (art. 4 ust. 2 rozporządzenia 1049/2001).

| 6) | Naruszenie komunikatu COM (2002) 141
  Skarżący podnoszą w ramach zarzutu szóstego, że Komisja naruszała systematycznie wobec skarżących ustanowione przez siebie samą reguły rozpatrywania skarg obywateli Unii i tym samym stale naruszała zobowiązanie, które sama na siebie nałożyła (załącznik do COM (2002) 141). |
| --- | --- |

6)

Naruszenie komunikatu COM (2002) 141

Skarżący podnoszą w ramach zarzutu szóstego, że Komisja naruszała systematycznie wobec skarżących ustanowione przez siebie samą reguły rozpatrywania skarg obywateli Unii i tym samym stale naruszała zobowiązanie, które sama na siebie nałożyła (załącznik do COM (2002) 141).

---

(1)  Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145, s. 43).

---

| 8.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 273/19 |
| --- | --- | --- | --- |

8.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 273/19

---

Skarga wniesiona w dniu 11 lipca 2012 r. — Mayaleh przeciwko Radzie

(Sprawa T-307/12)

2012/C 273/32

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Adib Mayaleh (Damaszek, Syria) (przedstawiciel(-e): G. Karouni, adwokat)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności:






  — | decyzji wykonawczej 2012/256/WPZiB z dnia 14 maja 2012 r. dotyczącej wykonania decyzji 2011/782/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Syrii — w zakresie, w jakim dotyczy Adiba Mayaleha; |
| --- | --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności:

—

decyzji wykonawczej 2012/256/WPZiB z dnia 14 maja 2012 r. dotyczącej wykonania decyzji 2011/782/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Syrii — w zakresie, w jakim dotyczy Adiba Mayaleha;

| — | rozporządzenia wykonawczego nr 410/2012 z dnia 14 maja 2012 r. dotyczącego wykonania art. 32 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii — w zakresie, w jakim dotyczy Adiba Mayaleha; |
| --- | --- |

—

rozporządzenia wykonawczego nr 410/2012 z dnia 14 maja 2012 r. dotyczącego wykonania art. 32 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii — w zakresie, w jakim dotyczy Adiba Mayaleha;

| — | obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania na podstawie art. 87 i 91 regulaminu postępowania przed Sądem. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania na podstawie art. 87 i 91 regulaminu postępowania przed Sądem.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi siedem zarzutów, które są co do zasady identyczne z zarzutami, które zostały podniesione w sprawie T-383/11 Makhlouf przeciwko Radzie (1) lub do nich podobne.

---

(1)  Dz.U. C 282, s. 30.

---

| 8.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 273/19 |
| --- | --- | --- | --- |

8.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 273/19

---

Skarga wniesiona w dniu 6 lipca 2012 r. — Zweckverband Tierkörperbeseitigung przeciwko Komisji

(Sprawa T-309/12)

2012/C 273/33

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Zweckverband Tierkörperbeseitigung in Rheinland-Pfalz, im Saarland, im Rheingau-Taunus-Kreis und im Landkreis Limburg-Weilburg (Rivenich, Niemcy) (przedstawiciele: A. Kerkmann, Rechtsanwältin)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie pomocy państwa SA.25051 (C 19/2010) (ex NN 23/2010), jaką Niemcy przyznały Zweckverband Tierkörperbeseitigung in Rheinland-Pfalz, im Saarland, im Rheingau-Taunus-Kreis und im Landkreis Limburg-Weilburg [nr sprawy C(2012) 2557 wersja ostateczna]; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie pomocy państwa SA.25051 (C 19/2010) (ex NN 23/2010), jaką Niemcy przyznały Zweckverband Tierkörperbeseitigung in Rheinland-Pfalz, im Saarland, im Rheingau-Taunus-Kreis und im Landkreis Limburg-Weilburg [nr sprawy C(2012) 2557 wersja ostateczna];

| — | obciążenie pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dziewięć zarzutów.

| — | Zarzut pierwszy: naruszenie art. 107 ust. 1 TFUE poprzez stwierdzenie, że stronę skarżącą należy uznać za przedsiębiorstwo.
  Jej zdaniem zapłata składek służy wykonaniu zadania z zakresu usług publicznych poza rynkiem. W ramach wykonywania tego zadania strona skarżąca nie działa jako przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. |
| --- | --- |

—

Zarzut pierwszy: naruszenie art. 107 ust. 1 TFUE poprzez stwierdzenie, że stronę skarżącą należy uznać za przedsiębiorstwo.

Jej zdaniem zapłata składek służy wykonaniu zadania z zakresu usług publicznych poza rynkiem. W ramach wykonywania tego zadania strona skarżąca nie działa jako przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.

| — | Zarzut drugi: naruszenie art. 107 ust. 1 i art. 106 ust. 2 TFUE poprzez stwierdzenie, że stronie skarżącej przysporzona została korzyść gospodarcza w drodze składek i że nie chodzi o usługę w ogólnym interesie gospodarczym.
  Strona skarżąca nie uzyskuje żadnej korzyści gospodarczej dzięki zapłacie składek przez jej członków, jako że płatność ta jest ustalana przez władze publiczne i nie stanowi subsydiowania krzyżowego działalności, jaką strona skarżąca proponuje na rynku. Pomocniczo chodzi tu o usługę w ogólnym interesie gospodarczym, czemu Komisja zaprzecza, naruszając przy tym poważnie kryteria badania przysługujące jej zgodnie z orzecznictwem, co stanowi błąd w ocenie. W niniejszym przypadku spełnione są także cztery [tzw.] kryteria Altmark. |
| --- | --- |

—

Zarzut drugi: naruszenie art. 107 ust. 1 i art. 106 ust. 2 TFUE poprzez stwierdzenie, że stronie skarżącej przysporzona została korzyść gospodarcza w drodze składek i że nie chodzi o usługę w ogólnym interesie gospodarczym.

Strona skarżąca nie uzyskuje żadnej korzyści gospodarczej dzięki zapłacie składek przez jej członków, jako że płatność ta jest ustalana przez władze publiczne i nie stanowi subsydiowania krzyżowego działalności, jaką strona skarżąca proponuje na rynku. Pomocniczo chodzi tu o usługę w ogólnym interesie gospodarczym, czemu Komisja zaprzecza, naruszając przy tym poważnie kryteria badania przysługujące jej zgodnie z orzecznictwem, co stanowi błąd w ocenie. W niniejszym przypadku spełnione są także cztery [tzw.] kryteria Altmark.

| — | Zarzut trzeci: naruszenie art. 107 ust. 1 TFUE z powodu nietrafnych ustaleń dotyczących okoliczności faktycznych składających się na zakłócenie konkurencji i na naruszenie handlu między państwami członkowskimi.
  Usuwanie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego kategorii 1 i 2 w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 nie stanowi w Niemczech działalności otwartej dla rynku, tak że wyłączność przyznana zgodnie z prawem stronie skarżącej nie prowadzi do zakłócenia konkurencji i naruszenia handlu. |
| --- | --- |

—

Zarzut trzeci: naruszenie art. 107 ust. 1 TFUE z powodu nietrafnych ustaleń dotyczących okoliczności faktycznych składających się na zakłócenie konkurencji i na naruszenie handlu między państwami członkowskimi.

Usuwanie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego kategorii 1 i 2 w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 nie stanowi w Niemczech działalności otwartej dla rynku, tak że wyłączność przyznana zgodnie z prawem stronie skarżącej nie prowadzi do zakłócenia konkurencji i naruszenia handlu.

| — | Zarzut czwarty: naruszenie art. 106 ust. 2 TFUE poprzez błędne zastosowanie przesłanek wyrażenia zgody przewidzianych w tym postanowieniu.
  Podczas swojego badania Komisja błędnie zastosowała kryterium efektywności gospodarczej i nie ograniczyła się, z naruszeniem przysługujących jej kompetencji kontrolnych, do wykazania występowania ewentualnej nadmiernej rekompensaty. |
| --- | --- |

—

Zarzut czwarty: naruszenie art. 106 ust. 2 TFUE poprzez błędne zastosowanie przesłanek wyrażenia zgody przewidzianych w tym postanowieniu.

Podczas swojego badania Komisja błędnie zastosowała kryterium efektywności gospodarczej i nie ograniczyła się, z naruszeniem przysługujących jej kompetencji kontrolnych, do wykazania występowania ewentualnej nadmiernej rekompensaty.

| — | Zarzut piąty: naruszenie podziału kompetencji między Unią a państwami członkowskimi przewidzianego w art. 14 TFUE i tym samym naruszenie zasady pomocniczości (art. 5 ust. 3 traktatu o Unii Europejskiej).
  Komisja naruszyła prerogatywy ocenne przysługujące jednostkom niższego rzędu państw członkowskich przy definiowaniu usług w ogólnym interesie gospodarczym. |
| --- | --- |

—

Zarzut piąty: naruszenie podziału kompetencji między Unią a państwami członkowskimi przewidzianego w art. 14 TFUE i tym samym naruszenie zasady pomocniczości (art. 5 ust. 3 traktatu o Unii Europejskiej).

Komisja naruszyła prerogatywy ocenne przysługujące jednostkom niższego rzędu państw członkowskich przy definiowaniu usług w ogólnym interesie gospodarczym.

| — | Zarzut szósty: naruszenie art. 108 ust. 1 TFUE i art. 1 ust. b) lit. v), art. 14 rozporządzenia (WE) nr 659/1999 poprzez stwierdzenie, że zapłata składek stanowi nową pomoc od 1998 r.
  Stwierdzenia Komisji opierają się na niewystarczającej ocenie okoliczności faktycznych. |
| --- | --- |

—

Zarzut szósty: naruszenie art. 108 ust. 1 TFUE i art. 1 ust. b) lit. v), art. 14 rozporządzenia (WE) nr 659/1999 poprzez stwierdzenie, że zapłata składek stanowi nową pomoc od 1998 r.

Stwierdzenia Komisji opierają się na niewystarczającej ocenie okoliczności faktycznych.

| — | Zarzut siódmy: naruszenie art. 2 traktatu o Unii Europejskiej, art. 52 Karty praw podstawowych, art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 659/1999 poprzez pogwałcenie wymogów ochrony uzasadnionych oczekiwań i zasady pewności prawa.
  Komisja niesłusznie wychodzi z założenia, że z powodu wyroku Bundesverwaltungsgericht z dnia 16 grudnia 2010 r. (sygn. akt 3 C 44.09) strona skarżąca nie może się powoływać na ochronę uzasadnionych oczekiwań, mimo że w owym wyroku sąd ten wyraźnie zaprzeczył istnieniu pomocy w postaci zapłaty składek na rzecz strony skarżącej. Jako że wyrok ten jest prawomocny, Komisja narusza także zasadę pewności prawa. |
| --- | --- |

—

Zarzut siódmy: naruszenie art. 2 traktatu o Unii Europejskiej, art. 52 Karty praw podstawowych, art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 659/1999 poprzez pogwałcenie wymogów ochrony uzasadnionych oczekiwań i zasady pewności prawa.

Komisja niesłusznie wychodzi z założenia, że z powodu wyroku Bundesverwaltungsgericht z dnia 16 grudnia 2010 r. (sygn. akt 3 C 44.09) strona skarżąca nie może się powoływać na ochronę uzasadnionych oczekiwań, mimo że w owym wyroku sąd ten wyraźnie zaprzeczył istnieniu pomocy w postaci zapłaty składek na rzecz strony skarżącej. Jako że wyrok ten jest prawomocny, Komisja narusza także zasadę pewności prawa.

| — | Zarzut ósmy: naruszenie art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 659/1999 poprzez nakazanie państwu członkowskiemu zażądania całkowitego zwrotu składek od 1998 r. — naruszenie zasady konieczności i proporcjonalności.
  Wezwanie skierowane przez Komisję do Niemiec, by państwo to zażądało od strony skarżącej całkowitego zwrotu składek od 1998 r., okazuje się nieproporcjonalne, ponieważ nie uwzględnia ono, że strona skarżąca faktycznie poniosła koszty w związku z utrzymywaniem mocy przerobowych do dyspozycji swoich członków, które to koszty pozostałyby niepokryte. |
| --- | --- |

—

Zarzut ósmy: naruszenie art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 659/1999 poprzez nakazanie państwu członkowskiemu zażądania całkowitego zwrotu składek od 1998 r. — naruszenie zasady konieczności i proporcjonalności.

Wezwanie skierowane przez Komisję do Niemiec, by państwo to zażądało od strony skarżącej całkowitego zwrotu składek od 1998 r., okazuje się nieproporcjonalne, ponieważ nie uwzględnia ono, że strona skarżąca faktycznie poniosła koszty w związku z utrzymywaniem mocy przerobowych do dyspozycji swoich członków, które to koszty pozostałyby niepokryte.

| — | Zarzut dziewiąty: naruszenie art. 107 ust. 1 TFUE poprzez stwierdzenie, że środki ze składek wykorzystane na działania sanacyjne dotyczące obciążeń historycznych należy uznać za pomoc państwa.
  Środki ze składek wykorzystane na działania sanacyjne dotyczące obciążeń historycznych wyrównują niekorzyść strukturalną, z jaką musiała uporać się strona skarżąca w związku z przypisaniem jej na podstawie ustawy nieruchomości do sanacji przez kraj związkowy Nadrenię-Palatynat i nie stanowią zatem pomocy. |
| --- | --- |

—

Zarzut dziewiąty: naruszenie art. 107 ust. 1 TFUE poprzez stwierdzenie, że środki ze składek wykorzystane na działania sanacyjne dotyczące obciążeń historycznych należy uznać za pomoc państwa.

Środki ze składek wykorzystane na działania sanacyjne dotyczące obciążeń historycznych wyrównują niekorzyść strukturalną, z jaką musiała uporać się strona skarżąca w związku z przypisaniem jej na podstawie ustawy nieruchomości do sanacji przez kraj związkowy Nadrenię-Palatynat i nie stanowią zatem pomocy.

---

| 8.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 273/20 |
| --- | --- | --- | --- |

8.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 273/20

---

Skarga wniesiona w dniu 12 lipca 2012 r. — Yuanping Changyuan Chemicals przeciwko Radzie

(Sprawa T-310/12)

2012/C 273/34

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Yuanping Changyuan Chemicals Co. Ltd (Yuan Ping City, Xin Zhou, Chiny) (przedstawiciel: V. Akritidis, prawnik)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 325/2012 z dnia 12 kwietnia 2012 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiącego o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz kwasu szczawiowego pochodzącego z Indii i Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. 2012 L 106, s. 1); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 325/2012 z dnia 12 kwietnia 2012 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiącego o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz kwasu szczawiowego pochodzącego z Indii i Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. 2012 L 106, s. 1);

| — | obciążenie strony pozwanej wszelkimi kosztami związanymi z niniejszym postępowaniem, poniesionymi przez skarżącą. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej wszelkimi kosztami związanymi z niniejszym postępowaniem, poniesionymi przez skarżącą.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

| 1) | Zarzut pierwszy dotyczy naruszenia art. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. 2009 L 343, s. 51) („rozporządzenie podstawowe”), stanowiącego, że szkoda odnosi się do szkody dla „przemysłu Unii”; oraz naruszenia art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego dotyczącego definicji przemysłu Unii, w związku z tym, że strona pozwana błędnie zdefiniowała przemysł Unii poprzez włączenie dwóch niewspółpracujących producentów, z których jeden zaniechał produkcji kilka lat przed okresem dochodzenia. |
| --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy dotyczy naruszenia art. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. 2009 L 343, s. 51) („rozporządzenie podstawowe”), stanowiącego, że szkoda odnosi się do szkody dla „przemysłu Unii”; oraz naruszenia art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego dotyczącego definicji przemysłu Unii, w związku z tym, że strona pozwana błędnie zdefiniowała przemysł Unii poprzez włączenie dwóch niewspółpracujących producentów, z których jeden zaniechał produkcji kilka lat przed okresem dochodzenia.

| 2) | Zarzut drugi dotyczy naruszenia art. 3 ust. 2 i art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, wedle których ustalenie szkody dla przemysłu Unii odbywa się na podstawie zebranych dowodów, po dokonaniu obiektywnej oceny wszystkich istotnych czynników, w związku z tym, że strona pozwana dopuściła się oczywistego błędu w ocenie poprzez dokonanie analizy czynników szkody w sposób arbitralny, na podstawie dwóch odrębnych i wzajemnie sprzecznych zbiorów informacji (czynniki mikroekonomiczne i makroekonomiczne). |
| --- | --- |

2)

Zarzut drugi dotyczy naruszenia art. 3 ust. 2 i art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, wedle których ustalenie szkody dla przemysłu Unii odbywa się na podstawie zebranych dowodów, po dokonaniu obiektywnej oceny wszystkich istotnych czynników, w związku z tym, że strona pozwana dopuściła się oczywistego błędu w ocenie poprzez dokonanie analizy czynników szkody w sposób arbitralny, na podstawie dwóch odrębnych i wzajemnie sprzecznych zbiorów informacji (czynniki mikroekonomiczne i makroekonomiczne).

| 3) | Zarzut trzeci dotyczy naruszenia art. 9 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, stanowiącego, że cła mogą zostać nałożone jedynie w zakresie, w którym są one konieczne celem wyeliminowania skutków dumpingu prowadzącego do powstania szkody; art. 14 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, stanowiącego, że cła pobiera się niezależnie od ceł, podatków i innych opłat; oraz art. 20 ust. 1 i art. 20 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, wymagających przekazania najważniejszych ustaleń i faktów, na podstawie których mają być nałożone cła antydumpingowe, w związku z tym, że strona pozwana dopuściła się kilku oczywistych błędów przy ocenie marginesu szkody, a ponadto nie przedstawiła uzasadnienia. |
| --- | --- |

3)

Zarzut trzeci dotyczy naruszenia art. 9 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, stanowiącego, że cła mogą zostać nałożone jedynie w zakresie, w którym są one konieczne celem wyeliminowania skutków dumpingu prowadzącego do powstania szkody; art. 14 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, stanowiącego, że cła pobiera się niezależnie od ceł, podatków i innych opłat; oraz art. 20 ust. 1 i art. 20 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, wymagających przekazania najważniejszych ustaleń i faktów, na podstawie których mają być nałożone cła antydumpingowe, w związku z tym, że strona pozwana dopuściła się kilku oczywistych błędów przy ocenie marginesu szkody, a ponadto nie przedstawiła uzasadnienia.

| 4) | Zarzut czwarty dotyczy naruszenia art. 20 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, przewidującego termin wynoszący co najmniej 10 dni na przedstawienie oświadczeń złożonych po przekazaniu ustaleń ostatecznych oraz naruszenia ogólnych zasad niedyskryminacji i dobrej administracji w związku z tym, że strona pozwana wyznaczyła skarżącej krótszy termin na udzielenie odpowiedzi po przekazaniu ustaleń ostatecznych w dochodzeniu, niż termin udzielony innym stronom postępowania. |
| --- | --- |

4)

Zarzut czwarty dotyczy naruszenia art. 20 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, przewidującego termin wynoszący co najmniej 10 dni na przedstawienie oświadczeń złożonych po przekazaniu ustaleń ostatecznych oraz naruszenia ogólnych zasad niedyskryminacji i dobrej administracji w związku z tym, że strona pozwana wyznaczyła skarżącej krótszy termin na udzielenie odpowiedzi po przekazaniu ustaleń ostatecznych w dochodzeniu, niż termin udzielony innym stronom postępowania.

---

| 8.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 273/21 |
| --- | --- | --- | --- |

8.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 273/21

---

Skarga wniesiona w dniu 13 lipca 2012 r. — Tubes Radiatori przeciwko OHIM — Antrax It (grzejniki promiennikowe)

(Sprawa T-315/12)

2012/C 273/35

Język skargi: włoski

Strony

Strona skarżąca: Tubes Radiatori Srl (Resana, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci S. Verea, K. Muraro i M. Balestriero)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Antrax It Srl (Resana, Włochy)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Trzeciej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 3 kwietnia 2012 r. w sprawie R 953/2011-3 i w konsekwencji ustalenie i stwierdzenie ważności wzoru wspólnotowego nr 000169 370-0002 należącego do TUBES RADIATORI srl, który jest nowy i ma charakter indywidualny; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Trzeciej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 3 kwietnia 2012 r. w sprawie R 953/2011-3 i w konsekwencji ustalenie i stwierdzenie ważności wzoru wspólnotowego nr 000169 370-0002 należącego do TUBES RADIATORI srl, który jest nowy i ma charakter indywidualny;

| — | obciążenie kosztami postępowania strony pozwanej zgodnie z art. 87 regulaminu postępowania przed Sądem Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich z dnia 2 maja 1991 r. |
| --- | --- |

—

obciążenie kosztami postępowania strony pozwanej zgodnie z art. 87 regulaminu postępowania przed Sądem Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich z dnia 2 maja 1991 r.

Zarzuty i główne argumenty

Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie prawa do znaku: Grzejniki promiennikowe — wzór wspólnotowy nr 169 370-0002

Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: Skarżąca

Strona wnosząca o unieważnienie prawa do wspólnotowego znaku towarowego: Antrax It Srl

Uzasadnienie wniosku o unieważnienie prawa do znaku: Naruszenie art. 4, 9 rozporządzenia w sprawie wzorów wspólnotowych a w szczególności podstawy unieważnienia, o której mowa w art. 25 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia ze względu na brak charakteru indywidualnego w rozumieniu art. 6 ust. 1 lit. b) tego samego rozporządzenia

Decyzja Wydziału Unieważnień: Unieważnienie wzoru wspólnotowego

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 4, 5, 6 rozporządzenia nr 6/2002

---

| 8.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 273/21 |
| --- | --- | --- | --- |

8.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 273/21

---

Skarga wniesiona w dniu 23 lipca 2012 r. — Niderlandy przeciwko Komisji

(Sprawa T-325/12)

2012/C 273/36

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Strona skarżąca: Królestwo Niderlandów (przedstawiciele: C. Wissels, J. Langer i M. de Ree)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 11 maja 2012 r. nr SG-Greffe (2012) D/3150 w sprawie SA.28855 (N 373/2009) (ex C 10/2009 i N 528/2009 — Niderlandy/ING — pomoc restrukturyzacyjna); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 11 maja 2012 r. nr SG-Greffe (2012) D/3150 w sprawie SA.28855 (N 373/2009) (ex C 10/2009 i N 528/2009 — Niderlandy/ING — pomoc restrukturyzacyjna);

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

| 1) | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia praw do obrony i zasady ostrożności
  Komisja nie powinna była wydać zaskarżonej decyzji bez umożliwienia Niderlandom odniesienia się do względów, dla których Komisja doszła w decyzji do wniosku, że Niderlandy udzieliły ING pomoc poprzez wyrażenie zgody na zmianę warunków spłaty.
  W każdym razie Komisja naruszyła zasadę słuszności poprzez wydanie decyzji nie uwzględniwszy argumentów Niderlandów we wcześniejszym postępowaniu przed sądem, który doprowadził do wyroku w połączonych sprawach T-29/10 i T-33/10, w którym Sąd uwzględnił owe argumenty. |
| --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia praw do obrony i zasady ostrożności

Komisja nie powinna była wydać zaskarżonej decyzji bez umożliwienia Niderlandom odniesienia się do względów, dla których Komisja doszła w decyzji do wniosku, że Niderlandy udzieliły ING pomoc poprzez wyrażenie zgody na zmianę warunków spłaty.

W każdym razie Komisja naruszyła zasadę słuszności poprzez wydanie decyzji nie uwzględniwszy argumentów Niderlandów we wcześniejszym postępowaniu przed sądem, który doprowadził do wyroku w połączonych sprawach T-29/10 i T-33/10, w którym Sąd uwzględnił owe argumenty.

| 2) | Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 107 TFUE
  Decyzja narusza art. 107 TFUE, ponieważ Komisja błędnie stwierdziła w pkt 213 owej decyzji, że zmiana warunków spłaty stanowi pomoc państwa. |
| --- | --- |

2)

Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 107 TFUE

Decyzja narusza art. 107 TFUE, ponieważ Komisja błędnie stwierdziła w pkt 213 owej decyzji, że zmiana warunków spłaty stanowi pomoc państwa.

| 3) | Zarzut trzeci dotyczący naruszenia art. 107 TFUE, regulaminu postępowania oraz art. 266 TFUE
  Komisja nie wykonała prawidłowo wyroku z dnia 2 marca 2012 r. i naruszyła art. 107 TFUE, regulamin postępowania i art. 266 TFUE poprzez powiązanie w owej decyzji zezwolenia na dokonanie wkładu kapitałowego z tymi samymi środkami wyrównawczymi, o jakich mowa w pierwszej decyzji z 2009 r. (Sąd stwierdził ich nieważność w wyroku z dnia 2 marca 2012 r.), chociaż szacowany przez nią rozmiar pomocy wynosił 2 miliardy Euro mniej. |
| --- | --- |

3)

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia art. 107 TFUE, regulaminu postępowania oraz art. 266 TFUE

Komisja nie wykonała prawidłowo wyroku z dnia 2 marca 2012 r. i naruszyła art. 107 TFUE, regulamin postępowania i art. 266 TFUE poprzez powiązanie w owej decyzji zezwolenia na dokonanie wkładu kapitałowego z tymi samymi środkami wyrównawczymi, o jakich mowa w pierwszej decyzji z 2009 r. (Sąd stwierdził ich nieważność w wyroku z dnia 2 marca 2012 r.), chociaż szacowany przez nią rozmiar pomocy wynosił 2 miliardy Euro mniej.

---

| 8.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 273/22 |
| --- | --- | --- | --- |

8.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 273/22

---

Skarga wniesiona w dniu 23 lipca 2012 r. — Al-Tabbaa przeciwko Radzie

(Sprawa T-329/12)

2012/C 273/37

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Mazen Al-Tabbaa (Bejrut, Liban) (przedstawiciele: M. Lester, Barrister i G. Martin, Solicitor)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej Rady 2012/256/WPZiB z dnia 14 maja 2012 r. dotyczącej wykonania decyzji Rady 2011/782/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Syrii (Dz.U. L 126, Dz. 9) — w zakresie, w jakim dotyczy strony skarżącej; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej Rady 2012/256/WPZiB z dnia 14 maja 2012 r. dotyczącej wykonania decyzji Rady 2011/782/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Syrii (Dz.U. L 126, Dz. 9) — w zakresie, w jakim dotyczy strony skarżącej;

| — | stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 410/2012 z dnia 14 maja 2012 r. dotyczącego wykonania art. 32 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii (Dz.U. L 126. s. 3) — w zakresie, w jakim dotyczy strony skarżącej; oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 410/2012 z dnia 14 maja 2012 r. dotyczącego wykonania art. 32 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii (Dz.U. L 126. s. 3) — w zakresie, w jakim dotyczy strony skarżącej; oraz

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty, wywiedzione z faktu, że — umieszczając nazwisko strony skarżącej w wykazach załączonych do zaskarżonych aktów — Rada:

| — | popełniła błąd dotyczący okoliczności faktycznych oraz oczywisty błąd w ocenie poprzez zastosowanie spornych środków ograniczających wobec strony skarżącej i uznanie, że zostało spełnione jedno z kryteriów umieszczenia w wykazie; |
| --- | --- |

—

popełniła błąd dotyczący okoliczności faktycznych oraz oczywisty błąd w ocenie poprzez zastosowanie spornych środków ograniczających wobec strony skarżącej i uznanie, że zostało spełnione jedno z kryteriów umieszczenia w wykazie;

| — | nie podała stronie skarżącej wystarczających i adekwatnych powodów umieszczenia jej w wykazach; |
| --- | --- |

—

nie podała stronie skarżącej wystarczających i adekwatnych powodów umieszczenia jej w wykazach;

| — | naruszyła prawa podstawowe strony skarżącej: do obrony i do skutecznej ochrony sądowej; oraz |
| --- | --- |

—

naruszyła prawa podstawowe strony skarżącej: do obrony i do skutecznej ochrony sądowej; oraz

| — | naruszyła w sposób nieuzasadniony lub nieproporcjonalny, prawa podstawowe strony skarżącej, w szczególności prawo własności, wolność prowadzenia działalności gospodarczej, prawo do dobrego imienia i prawo do poszanowania życia prywatnego oraz rodzinnego. |
| --- | --- |

—

naruszyła w sposób nieuzasadniony lub nieproporcjonalny, prawa podstawowe strony skarżącej, w szczególności prawo własności, wolność prowadzenia działalności gospodarczej, prawo do dobrego imienia i prawo do poszanowania życia prywatnego oraz rodzinnego.

---

| 8.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 273/22 |
| --- | --- | --- | --- |

8.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 273/22

---

Postanowienie Sądu z dnia 11 lipca 2012 r. — Rumunia przeciwko Komisji

(Sprawa T-483/07) (1)

2012/C 273/38

Język postępowania: rumuński

Prezes trzeciej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 51 z 23.2.2008.

---

| 8.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 273/23 |
| --- | --- | --- | --- |

8.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 273/23

---

Postanowienie Sądu z dnia 13 lipca 2012 r. — Embraer i in. przeciwko Komisji

(Sprawa T-75/10) (1)

2012/C 273/39

Język postępowania: angielski

Prezes siódmej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 113 z 1.5.2010.

---

| 8.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 273/23 |
| --- | --- | --- | --- |

8.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 273/23

---

Postanowienie Sądu z dnia 10 lipca 2012 r. — Prima TV przeciwko Komisji

(Sprawa T-504/10) (1)

2012/C 273/40

Język postępowania: włoski

Prezes piątej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 346 z 18.12.2010.

---

| 8.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 273/23 |
| --- | --- | --- | --- |

8.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 273/23

---

Postanowienie Sądu z dnia 10 lipca 2012 r. — RTI i Elettronica Industriale przeciwko Komisji

(Sprawa T-506/10) (1)

2012/C 273/41

Język postępowania: angielski

Prezes piątej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 346 z 18.12.2010.

---

| 8.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 273/23 |
| --- | --- | --- | --- |

8.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 273/23

---

Postanowienie Sądu z dnia 12 lipca 2012 r. — Spa Monopole przeciwko OHIM — Royal Mediterranea (THAI SPA)

(Sprawa T-663/11) (1)

2012/C 273/42

Język postępowania: francuski

Prezes czwartej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 65 z 3.3.2012.

---

| 8.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 273/23 |
| --- | --- | --- | --- |

8.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 273/23

---

Postanowienie Sądu z dnia 12 lipca 2012 r. — Gas przeciwko OHIM — Grotto (GAS)

(Sprawa T-92/12) (1)

2012/C 273/43

Język postępowania: francuski

Prezes czwartej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 126 z 28.4.2012.

---

| 8.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 273/23 |
| --- | --- | --- | --- |

8.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 273/23

---

Postanowienie Sądu z dnia 12 lipca 2012 r. — Gas przeciwko OHIM — Grotto (BLUE JEANS GAS)

(Sprawa T-93/12) (1)

2012/C 273/44

Język postępowania: francuski

Prezes czwartej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 126 z 28.4.2012.

---