# Dziennik Urzędowy C 277/2012

| | ISSN 1977-1002
  doi:10.3000/19771002.C_2012.277.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 277 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5513 września 2012 |

ISSN 1977-1002

doi:10.3000/19771002.C_2012.277.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 277

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5513 września 2012

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | I   Rezolucje, zalecenia i opinie |
| | REZOLUCJE |
| | Komitet Regionów |
| | 96. sesja plenarna w dniach 18 i 19 lipca 2012 r. |
| 2012/C 277/01 | Rezolucja Priorytety Komitetu Regionów na rok 2013 w kontekście programu prac Komisji Europejskiej | 1 |
| | OPINIE |
| | Komitet Regionów |
| | 96. sesja plenarna w dniach 18 i 19 lipca 2012 r. |
| 2012/C 277/02 | Opinia Komitetu Regionów Globalne podejście do kwestii migracji i mobilności | 6 |
| 2012/C 277/03 | Opinia Komitetu Regionów Zwiększenie solidarności wewnątrz UE w dziedzinie azylu | 12 |
| 2012/C 277/04 | Opinia Komitetu Regionów Miasta przyszłości: miasta zrównoważone pod względem ekologicznym i społecznym | 18 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

I   Rezolucje, zalecenia i opinie

REZOLUCJE

Komitet Regionów

96. sesja plenarna w dniach 18 i 19 lipca 2012 r.

2012/C 277/01

Rezolucja Priorytety Komitetu Regionów na rok 2013 w kontekście programu prac Komisji Europejskiej

1

OPINIE

Komitet Regionów

96. sesja plenarna w dniach 18 i 19 lipca 2012 r.

2012/C 277/02

Opinia Komitetu Regionów Globalne podejście do kwestii migracji i mobilności

6

2012/C 277/03

Opinia Komitetu Regionów Zwiększenie solidarności wewnątrz UE w dziedzinie azylu

12

2012/C 277/04

Opinia Komitetu Regionów Miasta przyszłości: miasta zrównoważone pod względem ekologicznym i społecznym

18

| | III   Akty przygotowawcze |
| --- | --- |
| | KOMITET REGIONÓW |
| | 96. sesja plenarna w dniach 18 i 19 lipca 2012 r. |
| 2012/C 277/05 | Opinia Komitetu Regionów Instrumenty finansowe UE w dziedzinie spraw wewnętrznych | 23 |
| 2012/C 277/06 | Opinia Komitetu Regionów Instrumenty finansowe UE w dziedzinie sprawiedliwości i obywatelstwa | 43 |
| 2012/C 277/07 | Opinia Komitetu Regionów Mechanizm monitorowania i sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych | 51 |
| 2012/C 277/08 | Opinia Komitetu Regionów Wniosek dotyczący rozporządzenia ustanawiającego Program działań na rzecz środowiska i klimatu (LIFE) | 61 |
| 2012/C 277/09 | Opinia Komitetu Regionów Udzielanie koncesji | 74 |
| 2012/C 277/10 | Opinia Komitetu Regionów Wniosek dotyczący rozporządzenia w sprawie Europejskiej współpracy terytorialnej | 96 |
| 2012/C 277/11 | Opinia Komitetu Regionów Pakiet dotyczący portów lotniczych | 110 |
| 2012/C 277/12 | Opinia Komitetu Regionów Instrument Łącząc Europę | 125 |
| 2012/C 277/13 | Opinia Komitetu Regionów Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wytycznych dotyczących transeuropejskiej infrastruktury energetycznej i uchylającego decyzję nr 1364/2006/WE | 137 |
| 2012/C 277/14 | Opinia Komitetu Regionów  Horyzont 2020 – program ramowy w zakresie badań naukowych i innowacji | 143 |
| 2012/C 277/15 | Opinia Komitetu Regionów Kreatywna Europa | 156 |
| 2012/C 277/16 | Opinia Komitetu Regionów Unijny mechanizm ochrony ludności | 164 |
| 2012/C 277/17 | Opinia Komitetu Regionów Pakiet Odpowiedzialne przedsiębiorstwa | 171 |

III   Akty przygotowawcze

KOMITET REGIONÓW

96. sesja plenarna w dniach 18 i 19 lipca 2012 r.

2012/C 277/05

Opinia Komitetu Regionów Instrumenty finansowe UE w dziedzinie spraw wewnętrznych

23

2012/C 277/06

Opinia Komitetu Regionów Instrumenty finansowe UE w dziedzinie sprawiedliwości i obywatelstwa

43

2012/C 277/07

Opinia Komitetu Regionów Mechanizm monitorowania i sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych

51

2012/C 277/08

Opinia Komitetu Regionów Wniosek dotyczący rozporządzenia ustanawiającego Program działań na rzecz środowiska i klimatu (LIFE)

61

2012/C 277/09

Opinia Komitetu Regionów Udzielanie koncesji

74

2012/C 277/10

Opinia Komitetu Regionów Wniosek dotyczący rozporządzenia w sprawie Europejskiej współpracy terytorialnej

96

2012/C 277/11

Opinia Komitetu Regionów Pakiet dotyczący portów lotniczych

110

2012/C 277/12

Opinia Komitetu Regionów Instrument Łącząc Europę

125

2012/C 277/13

Opinia Komitetu Regionów Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wytycznych dotyczących transeuropejskiej infrastruktury energetycznej i uchylającego decyzję nr 1364/2006/WE

137

2012/C 277/14

Opinia Komitetu Regionów  Horyzont 2020 – program ramowy w zakresie badań naukowych i innowacji

143

2012/C 277/15

Opinia Komitetu Regionów Kreatywna Europa

156

2012/C 277/16

Opinia Komitetu Regionów Unijny mechanizm ochrony ludności

164

2012/C 277/17

Opinia Komitetu Regionów Pakiet Odpowiedzialne przedsiębiorstwa

171

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

I Rezolucje, zalecenia i opinie

REZOLUCJE

Komitet Regionów

96. sesja plenarna w dniach 18 i 19 lipca 2012 r.

| 13.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 277/1 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 277/1

---

Rezolucja „Priorytety Komitetu Regionów na rok 2013 w kontekście programu prac Komisji Europejskiej”

2012/C 277/01

KOMITET REGIONÓW

| — | Uwzględniając komunikat Komisji w sprawie programu prac Komisji na rok 2012 „Odnowa Europy” (1), |
| --- | --- |

—

Uwzględniając komunikat Komisji w sprawie programu prac Komisji na rok 2012 „Odnowa Europy” (1),

| — | Uwzględniając swoją rezolucję z 15 grudnia 2011 r.„Priorytety Komitetu Regionów na rok 2012 na podstawie programu działalności legislacyjnej i prac Komisji Europejskiej” (2), |
| --- | --- |

—

Uwzględniając swoją rezolucję z 15 grudnia 2011 r.„Priorytety Komitetu Regionów na rok 2012 na podstawie programu działalności legislacyjnej i prac Komisji Europejskiej” (2),

| — | Uwzględniając swoją rezolucję z 16 lutego 2012 r., stanowiącą wkład Komitetu w wiosenny szczyt Rady Europejskiej, w sprawie projektu traktatu o stabilności, koordynacji i zarządzaniu w unii gospodarczej i walutowej (3), |
| --- | --- |

—

Uwzględniając swoją rezolucję z 16 lutego 2012 r., stanowiącą wkład Komitetu w wiosenny szczyt Rady Europejskiej, w sprawie projektu traktatu o stabilności, koordynacji i zarządzaniu w unii gospodarczej i walutowej (3),

| — | Uwzględniając istniejący protokół o współpracy między Komisją Europejską a Komitetem Regionów, podpisany 16 lutego 2012 r., |
| --- | --- |

—

Uwzględniając istniejący protokół o współpracy między Komisją Europejską a Komitetem Regionów, podpisany 16 lutego 2012 r.,

Mając na uwadze, że Komitet Regionów chciałby przedstawić swoje stanowisko odnośnie do programu prac Komisji na 2013 r.,

Przyszłość Unii

| 1. | Wyraża przekonanie, że w obliczu ogromnych wyzwań związanych z trwającym kryzysem finansowym, gospodarczym, społecznym i politycznym pilnie potrzebny jest ambitny program prac Komisji Europejskiej na 2013 r., który wspierałby zrównoważony rozwój, tworzenie miejsc pracy i działania na rzecz podniesienia jakości życia w Europie oraz przyczyniłby się do przywrócenia obywatelom zaufania do procesu integracji europejskiej. |
| --- | --- |

1.

Wyraża przekonanie, że w obliczu ogromnych wyzwań związanych z trwającym kryzysem finansowym, gospodarczym, społecznym i politycznym pilnie potrzebny jest ambitny program prac Komisji Europejskiej na 2013 r., który wspierałby zrównoważony rozwój, tworzenie miejsc pracy i działania na rzecz podniesienia jakości życia w Europie oraz przyczyniłby się do przywrócenia obywatelom zaufania do procesu integracji europejskiej.

| 2. | Jest zdania, że odnowa musi opierać się na dwóch jednakowo istotnych filarach reform strukturalnych, a mianowicie przywróceniu wzrostu gospodarczego i zagwarantowaniu dyscypliny budżetowej. |
| --- | --- |

2.

Jest zdania, że odnowa musi opierać się na dwóch jednakowo istotnych filarach reform strukturalnych, a mianowicie przywróceniu wzrostu gospodarczego i zagwarantowaniu dyscypliny budżetowej.

| 3. | Popiera głębszą integrację gospodarczą i lepsze dostosowanie priorytetów politycznych, dochodów i wydatków pomiędzy wszystkimi szczeblami sprawowania rządów, przy jednoczesnym poszanowaniu autonomii i kompetencji rządów krajowych, regionalnych i lokalnych. Mając na względzie zasadę pomocniczości i wielopoziomowego sprawowania rządów, odrzuca wszelkie jawne bądź ukryte koncepcje ponownej nacjonalizacji lub centralizacji strategii politycznych. |
| --- | --- |

3.

Popiera głębszą integrację gospodarczą i lepsze dostosowanie priorytetów politycznych, dochodów i wydatków pomiędzy wszystkimi szczeblami sprawowania rządów, przy jednoczesnym poszanowaniu autonomii i kompetencji rządów krajowych, regionalnych i lokalnych. Mając na względzie zasadę pomocniczości i wielopoziomowego sprawowania rządów, odrzuca wszelkie jawne bądź ukryte koncepcje ponownej nacjonalizacji lub centralizacji strategii politycznych.

| 4. | Wzywa Komisję Europejską, aby nie godziła się na próby wykorzystania porozumień międzyrządowych do obejścia demokratycznych procedur Unii uzgodnionych w traktatach, nie podając w wątpliwość wzmocnionej współpracy przewidzianej w traktacie lizbońskim. |
| --- | --- |

4.

Wzywa Komisję Europejską, aby nie godziła się na próby wykorzystania porozumień międzyrządowych do obejścia demokratycznych procedur Unii uzgodnionych w traktatach, nie podając w wątpliwość wzmocnionej współpracy przewidzianej w traktacie lizbońskim.

| 5. | Przywołuje ponownie stanowisko Komitetu (4), że wczesne przyjęcie kolejnych wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020 już pod koniec 2012 r. jest ważnym sygnałem zdolności UE do reagowania na światowe wyzwania za pomocą własnej strategii na rzecz wzrostu, zatrudnienia i konkurencyjności. Jest to również warunek niezbędny do zapewnienia nieprzerwanego funkcjonowania polityki spójności. |
| --- | --- |

5.

Przywołuje ponownie stanowisko Komitetu (4), że wczesne przyjęcie kolejnych wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020 już pod koniec 2012 r. jest ważnym sygnałem zdolności UE do reagowania na światowe wyzwania za pomocą własnej strategii na rzecz wzrostu, zatrudnienia i konkurencyjności. Jest to również warunek niezbędny do zapewnienia nieprzerwanego funkcjonowania polityki spójności.

| 6. | Ponownie stwierdza, że budżet UE jest budżetem inwestycyjnym, że należy odrzucić propozycje cięć finansowych w programach stanowiących część programu UE na rzecz wzrostu gospodarczego oraz że konieczne jest stworzenie nowych zasobów własnych, głównie z myślą o zastąpieniu nimi składek krajowych do budżetu UE. |
| --- | --- |

6.

Ponownie stwierdza, że budżet UE jest budżetem inwestycyjnym, że należy odrzucić propozycje cięć finansowych w programach stanowiących część programu UE na rzecz wzrostu gospodarczego oraz że konieczne jest stworzenie nowych zasobów własnych, głównie z myślą o zastąpieniu nimi składek krajowych do budżetu UE.

| 7. | Przypomina determinację władz lokalnych i regionalnych, by włączyć się do uproszczenia funduszy UE oraz przeglądu rozporządzenia finansowego w celu ograniczenia biurokracji, zwiększenia efektu dźwigni funduszy publicznych na szczeblu europejskim, krajowym i regionalnym, a także zapewnienia podatnikom w UE przejrzystości i rozliczalności finansowej. |
| --- | --- |

7.

Przypomina determinację władz lokalnych i regionalnych, by włączyć się do uproszczenia funduszy UE oraz przeglądu rozporządzenia finansowego w celu ograniczenia biurokracji, zwiększenia efektu dźwigni funduszy publicznych na szczeblu europejskim, krajowym i regionalnym, a także zapewnienia podatnikom w UE przejrzystości i rozliczalności finansowej.

| 8. | Uważa, że Komisja Europejska powinna przedstawić analizę oddziaływania traktatu o stabilności, koordynacji i zarządzaniu w unii gospodarczej i walutowej na władze lokalne i regionalne i w szczególności na kwestię zachowania autonomii fiskalnej na poziomie lokalnym i regionalnym. |
| --- | --- |

8.

Uważa, że Komisja Europejska powinna przedstawić analizę oddziaływania traktatu o stabilności, koordynacji i zarządzaniu w unii gospodarczej i walutowej na władze lokalne i regionalne i w szczególności na kwestię zachowania autonomii fiskalnej na poziomie lokalnym i regionalnym.

| 9. | Wspiera wysiłki na rzecz zapewnienia dyscypliny budżetowej, w szczególności z myślą o zaradzeniu wysokiemu poziomowi długu publicznego, który poważnie zagraża solidarności międzypokoleniowej. Odpowiedni potencjał władz lokalnych i regionalnych może zapewnić jednocześnie wzrost poprzez racjonalne inwestycje, na przykład na drodze realizacji projektów współfinansowanych z funduszy europejskich i zamówień publicznych. |
| --- | --- |

9.

Wspiera wysiłki na rzecz zapewnienia dyscypliny budżetowej, w szczególności z myślą o zaradzeniu wysokiemu poziomowi długu publicznego, który poważnie zagraża solidarności międzypokoleniowej. Odpowiedni potencjał władz lokalnych i regionalnych może zapewnić jednocześnie wzrost poprzez racjonalne inwestycje, na przykład na drodze realizacji projektów współfinansowanych z funduszy europejskich i zamówień publicznych.

| 10. | Ponownie apeluje do Komisji, by we wszystkich swych wnioskach uwzględniła art. 9 TFUE w sprawie działań na rzecz wysokiego poziomu zatrudnienia, zapewniania odpowiedniej ochrony socjalnej i zwalczania wyłączenia społecznego. Dlatego też wzywa Komisję do przedstawienia wyważonych zaleceń w sprawie europejskiego semestru oraz do uwzględnienia tych zobowiązań traktatowych we wszystkich przepisach dotyczących kryzysu finansowego i gospodarczego. |
| --- | --- |

10.

Ponownie apeluje do Komisji, by we wszystkich swych wnioskach uwzględniła art. 9 TFUE w sprawie działań na rzecz wysokiego poziomu zatrudnienia, zapewniania odpowiedniej ochrony socjalnej i zwalczania wyłączenia społecznego. Dlatego też wzywa Komisję do przedstawienia wyważonych zaleceń w sprawie europejskiego semestru oraz do uwzględnienia tych zobowiązań traktatowych we wszystkich przepisach dotyczących kryzysu finansowego i gospodarczego.

| 11. | Wzywa Komisję do podjęcia współpracy z Komitetem Regionów przy opracowywaniu europejskiego aktu o procedurach administracyjnych. |
| --- | --- |

11.

Wzywa Komisję do podjęcia współpracy z Komitetem Regionów przy opracowywaniu europejskiego aktu o procedurach administracyjnych.

Strategia „Europa 2020” i europejski semestr

| 12. | Podkreśla, że europejski semestr powinien wprawdzie przyczynić się do wzrostu gospodarczego, dyscypliny fiskalnej i zmian strukturalnych, lecz Komisja i państwa członkowskie muszą również przewidywać i dokładnie monitorować wpływ przedsiębranych środków na autonomię władz lokalnych i regionalnych. |
| --- | --- |

12.

Podkreśla, że europejski semestr powinien wprawdzie przyczynić się do wzrostu gospodarczego, dyscypliny fiskalnej i zmian strukturalnych, lecz Komisja i państwa członkowskie muszą również przewidywać i dokładnie monitorować wpływ przedsiębranych środków na autonomię władz lokalnych i regionalnych.

| 13. | Zasadniczo z zadowoleniem przyjmuje nowy Pakt na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia zgodnie z decyzją Rady Europejskiej z czerwca 2012 r. i popiera jej wezwanie do „mobilizowania w tym celu, na każdym szczeblu zarządzania w Unii Europejskiej, wszystkich środków działania, narzędzi i polityk”, by osiągnąć cele strategii „Europa 2020” (5). |
| --- | --- |

13.

Zasadniczo z zadowoleniem przyjmuje nowy Pakt na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia zgodnie z decyzją Rady Europejskiej z czerwca 2012 r. i popiera jej wezwanie do „mobilizowania w tym celu, na każdym szczeblu zarządzania w Unii Europejskiej, wszystkich środków działania, narzędzi i polityk”, by osiągnąć cele strategii „Europa 2020” (5).

| 14. | Popiera wysiłki Komisji Europejskiej na rzecz udoskonalenia sposobów sprawowania rządów, a zwłaszcza zasady partnerstwa w zakresie opracowywania, wdrażania i oceny krajowych programów reform. Niemniej wzywa Komisję Europejską do uwzględnienia oceny tych aspektów we wszystkich zaleceniach dla poszczególnych krajów. |
| --- | --- |

14.

Popiera wysiłki Komisji Europejskiej na rzecz udoskonalenia sposobów sprawowania rządów, a zwłaszcza zasady partnerstwa w zakresie opracowywania, wdrażania i oceny krajowych programów reform. Niemniej wzywa Komisję Europejską do uwzględnienia oceny tych aspektów we wszystkich zaleceniach dla poszczególnych krajów.

| 15. | Przypomina o potrzebie uwzględnienia w krajowych programach reform struktur ukierunkowanych na wyniki, takich jak pakty terytorialne (6). Ponadto należy uznać i wspierać inicjatywy promujące konkurencyjność i innowacje na poziomie lokalnym i regionalnym, takie jak Europejski Region Przedsiębiorczości. |
| --- | --- |

15.

Przypomina o potrzebie uwzględnienia w krajowych programach reform struktur ukierunkowanych na wyniki, takich jak pakty terytorialne (6). Ponadto należy uznać i wspierać inicjatywy promujące konkurencyjność i innowacje na poziomie lokalnym i regionalnym, takie jak Europejski Region Przedsiębiorczości.

| 16. | Oczekuje nasilenia współpracy z Komisją Europejską w całym cyklu politycznym strategii „Europa 2020” oraz wnioskuje o udział w przygotowywaniu rocznej analizy wzrostu gospodarczego. |
| --- | --- |

16.

Oczekuje nasilenia współpracy z Komisją Europejską w całym cyklu politycznym strategii „Europa 2020” oraz wnioskuje o udział w przygotowywaniu rocznej analizy wzrostu gospodarczego.

| 17. | Sugeruje, by Komisja dostarczała regularnych informacji na temat stanu wdrażania inicjatyw przewodnich strategii „Europa 2020”, a zwłaszcza stopnia zaangażowania w te działania samorządów terytorialnych. |
| --- | --- |

17.

Sugeruje, by Komisja dostarczała regularnych informacji na temat stanu wdrażania inicjatyw przewodnich strategii „Europa 2020”, a zwłaszcza stopnia zaangażowania w te działania samorządów terytorialnych.

| 18. | Wzywa Komisję, by w ramach śródokresowej oceny strategii przedstawiła w 2013 r. plany dotyczące ściślejszego włączenia władz lokalnych i regionalnych w te procesy. |
| --- | --- |

18.

Wzywa Komisję, by w ramach śródokresowej oceny strategii przedstawiła w 2013 r. plany dotyczące ściślejszego włączenia władz lokalnych i regionalnych w te procesy.

| 19. | Domaga się, by jakiekolwiek przekierowanie niewykorzystanych funduszy strukturalnych do nowego programu wzrostu gospodarczego miało miejsce z poszanowaniem zasad pomocniczości i odbywało się przy udziale władz lokalnych i regionalnych. |
| --- | --- |

19.

Domaga się, by jakiekolwiek przekierowanie niewykorzystanych funduszy strukturalnych do nowego programu wzrostu gospodarczego miało miejsce z poszanowaniem zasad pomocniczości i odbywało się przy udziale władz lokalnych i regionalnych.

| 20. | Zachęca Komisję, by dalej zajmowała się najważniejszymi wyzwaniami, takimi jak bezrobocie młodzieży oraz zatrudnianie osób powyżej 55 roku życia i osób z najsłabszych społecznie grup, a jednocześnie brała pod uwagę kluczową rolę samorządów terytorialnych. W szczególności zwraca się do Komisji o przedłożenie projektu zalecenia Rady w sprawie gwarancji dla młodzieży. Apeluje o uwzględnienie w krajowych planach na rzecz zatrudnienia konkretnego wymiaru lokalnego i regionalnego. |
| --- | --- |

20.

Zachęca Komisję, by dalej zajmowała się najważniejszymi wyzwaniami, takimi jak bezrobocie młodzieży oraz zatrudnianie osób powyżej 55 roku życia i osób z najsłabszych społecznie grup, a jednocześnie brała pod uwagę kluczową rolę samorządów terytorialnych. W szczególności zwraca się do Komisji o przedłożenie projektu zalecenia Rady w sprawie gwarancji dla młodzieży. Apeluje o uwzględnienie w krajowych planach na rzecz zatrudnienia konkretnego wymiaru lokalnego i regionalnego.

| 21. | Zwraca się do Komisji o zadbanie, by w przyszłym zaleceniu w sprawie ubóstwa dzieci i ich dobrostanu uwzględniono propozycje przedstawione w opinii KR u w sprawie ubóstwa dzieci z lutego 2012 r. (CdR 333/2011), dotyczące zwłaszcza szeroko zakrojonej strategii walki z ubóstwem dzieci i wykluczeniem społecznym (obejmującej poziom krajowy, regionalny i lokalny), a także stworzenia systemu monitoringu opartego na miarodajnych wskaźnikach, który zostałby połączony z mechanizmem sprawozdawczości funkcjonującym obecnie w ramach Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawach dziecka. KR jest przekonany, że w 2013 r. należy przeprowadzić ocenę wpływu kryzysu na ubóstwo dzieci w oparciu o odpowiednie sprawozdania państw członkowskich sporządzane w ramach krajowych programów reform i strategii „Europa 2020”. |
| --- | --- |

21.

Zwraca się do Komisji o zadbanie, by w przyszłym zaleceniu w sprawie ubóstwa dzieci i ich dobrostanu uwzględniono propozycje przedstawione w opinii KR u w sprawie ubóstwa dzieci z lutego 2012 r. (CdR 333/2011), dotyczące zwłaszcza szeroko zakrojonej strategii walki z ubóstwem dzieci i wykluczeniem społecznym (obejmującej poziom krajowy, regionalny i lokalny), a także stworzenia systemu monitoringu opartego na miarodajnych wskaźnikach, który zostałby połączony z mechanizmem sprawozdawczości funkcjonującym obecnie w ramach Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawach dziecka. KR jest przekonany, że w 2013 r. należy przeprowadzić ocenę wpływu kryzysu na ubóstwo dzieci w oparciu o odpowiednie sprawozdania państw członkowskich sporządzane w ramach krajowych programów reform i strategii „Europa 2020”.

Budżet UE

| 22. | Przypomina, że w czasach kryzysu i oszczędności budżet UE powinien stymulować w jak największym stopniu współfinansowanie ze źródeł publicznych i prywatnych na wszystkich szczeblach sprawowania władzy (7). Ubolewa nad brakiem danych statystycznych pozwalających na rzetelną ocenę efektu dźwigni i efektu mnożnikowego. |
| --- | --- |

22.

Przypomina, że w czasach kryzysu i oszczędności budżet UE powinien stymulować w jak największym stopniu współfinansowanie ze źródeł publicznych i prywatnych na wszystkich szczeblach sprawowania władzy (7). Ubolewa nad brakiem danych statystycznych pozwalających na rzetelną ocenę efektu dźwigni i efektu mnożnikowego.

| 23. | Popiera zamiar Komisji przedstawienia sprawozdania w sprawie jakości wydatków publicznych (8). Obliczając deficyt budżetowy, zdaniem Komitetu należy oddzielić wydatki bieżące oraz inwestycje, tak aby inwestycje z długookresowymi korzyściami netto nie zostały zaliczone do wydatków. |
| --- | --- |

23.

Popiera zamiar Komisji przedstawienia sprawozdania w sprawie jakości wydatków publicznych (8). Obliczając deficyt budżetowy, zdaniem Komitetu należy oddzielić wydatki bieżące oraz inwestycje, tak aby inwestycje z długookresowymi korzyściami netto nie zostały zaliczone do wydatków.

| 24. | Podkreśla możliwość poszukiwania synergii zwłaszcza między budżetem UE, budżetem krajowymi i budżetami szczebla niższego niż krajowy, pod warunkiem zapewnienia właściwych i skutecznych mechanizmów koordynacji, takich jak interoperacyjność między organami publicznymi zajmującymi się kwestiami budżetowymi, harmonizacja zasad księgowości i cyklów budżetowych odnośnie do finansów publicznych oraz porównywalność struktur budżetowych. Wzywa Komisję do przygotowania zielonej księgi w celu rozważenia możliwości konkretnych działań w tej dziedzinie. |
| --- | --- |

24.

Podkreśla możliwość poszukiwania synergii zwłaszcza między budżetem UE, budżetem krajowymi i budżetami szczebla niższego niż krajowy, pod warunkiem zapewnienia właściwych i skutecznych mechanizmów koordynacji, takich jak interoperacyjność między organami publicznymi zajmującymi się kwestiami budżetowymi, harmonizacja zasad księgowości i cyklów budżetowych odnośnie do finansów publicznych oraz porównywalność struktur budżetowych. Wzywa Komisję do przygotowania zielonej księgi w celu rozważenia możliwości konkretnych działań w tej dziedzinie.

Jednolity rynek, MŚP i przemysł

| 25. | Wzywa Komisję do uwzględnienia w programie prac na 2013 r. Aktu o jednolitym rynku III, który powinien obejmować wszystkie pozostałe inicjatywy polityczne Aktu o jednolitym rynku, które nie doczekały się dotychczas realizacji, a także zapewniać równowagę między filarem gospodarczym, społecznym i związanym ze sprawowaniem rządów odnośnie do czterech podstawowych swobód. |
| --- | --- |

25.

Wzywa Komisję do uwzględnienia w programie prac na 2013 r. Aktu o jednolitym rynku III, który powinien obejmować wszystkie pozostałe inicjatywy polityczne Aktu o jednolitym rynku, które nie doczekały się dotychczas realizacji, a także zapewniać równowagę między filarem gospodarczym, społecznym i związanym ze sprawowaniem rządów odnośnie do czterech podstawowych swobód.

| 26. | Wzywa Komisję do zwrócenia szczególnej uwagi na dalszą poprawę transgranicznej mobilności siły roboczej, przy jednoczesnym zagwarantowaniu praw pracowniczych. Apeluje o usprawnienie systemu uznawania kwalifikacji w celu wspierania mobilności specjalistów. |
| --- | --- |

26.

Wzywa Komisję do zwrócenia szczególnej uwagi na dalszą poprawę transgranicznej mobilności siły roboczej, przy jednoczesnym zagwarantowaniu praw pracowniczych. Apeluje o usprawnienie systemu uznawania kwalifikacji w celu wspierania mobilności specjalistów.

| 27. | Zachęca Komisję Europejską do wycofania swego wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady w sprawie wykonywania prawa do podejmowania działań zbiorowych w kontekście swobody przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług, który uruchomił mechanizm wczesnego ostrzegania dotyczący zasady pomocniczości w 12 parlamentach krajowych. |
| --- | --- |

27.

Zachęca Komisję Europejską do wycofania swego wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady w sprawie wykonywania prawa do podejmowania działań zbiorowych w kontekście swobody przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług, który uruchomił mechanizm wczesnego ostrzegania dotyczący zasady pomocniczości w 12 parlamentach krajowych.

| 28. | Podkreśla istotną rolę MŚP w odbudowie gospodarki i tworzeniu miejsc pracy na szczeblu lokalnym i regionalnym. Rolę tę można wzmocnić poprzez udział MŚP, uczelni wyższych oraz samorządów terytorialnych w unijnych programach finansowania badań naukowych i innowacji. |
| --- | --- |

28.

Podkreśla istotną rolę MŚP w odbudowie gospodarki i tworzeniu miejsc pracy na szczeblu lokalnym i regionalnym. Rolę tę można wzmocnić poprzez udział MŚP, uczelni wyższych oraz samorządów terytorialnych w unijnych programach finansowania badań naukowych i innowacji.

| 29. | Apeluje do Komisji o ułatwienie MŚP dostępu do finansowania i zamówień publicznych, jak też o dalsze zmniejszenie obciążeń biurokratycznych. |
| --- | --- |

29.

Apeluje do Komisji o ułatwienie MŚP dostępu do finansowania i zamówień publicznych, jak też o dalsze zmniejszenie obciążeń biurokratycznych.

| 30. | Oczekuje, iż Komisja włączy Komitet w przegląd inicjatywy przewodniej dotyczącej polityki przemysłowej. |
| --- | --- |

30.

Oczekuje, iż Komisja włączy Komitet w przegląd inicjatywy przewodniej dotyczącej polityki przemysłowej.

| 31. | Popiera postulat Parlamentu Europejskiego, by na podstawie art. 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do stycznia 2013 r. Komisja przedłożyła wniosek dotyczący dyrektywy w celu zapewnienia wszystkim konsumentom legalnie zamieszkującym w UE dostępu do podstawowych usług płatniczych. |
| --- | --- |

31.

Popiera postulat Parlamentu Europejskiego, by na podstawie art. 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do stycznia 2013 r. Komisja przedłożyła wniosek dotyczący dyrektywy w celu zapewnienia wszystkim konsumentom legalnie zamieszkującym w UE dostępu do podstawowych usług płatniczych.

| 32. | Ponawia swój apel o europejski program na rzecz budownictwa socjalnego, w którym wyjaśniono by reguły konkurencji odnoszące się do mieszkalnictwa socjalnego oraz stworzono by władzom lokalnym i regionalnym możliwości w zakresie zapewnienia godziwych i przystępnych cenowo mieszkań socjalnych, promowania zróżnicowania grup społecznych i zwalczania dyskryminacji. |
| --- | --- |

32.

Ponawia swój apel o europejski program na rzecz budownictwa socjalnego, w którym wyjaśniono by reguły konkurencji odnoszące się do mieszkalnictwa socjalnego oraz stworzono by władzom lokalnym i regionalnym możliwości w zakresie zapewnienia godziwych i przystępnych cenowo mieszkań socjalnych, promowania zróżnicowania grup społecznych i zwalczania dyskryminacji.

| 33. | Wzywa Komisję, by z uwagi na wycofanie pierwszego projektu rozporządzenia w sprawie statutu europejskich towarzystw ubezpieczeń wzajemnych jak najszybciej przedstawiła jego nową, zmienioną wersję. |
| --- | --- |

33.

Wzywa Komisję, by z uwagi na wycofanie pierwszego projektu rozporządzenia w sprawie statutu europejskich towarzystw ubezpieczeń wzajemnych jak najszybciej przedstawiła jego nową, zmienioną wersję.

Energia

| 34. | Wzywa do podjęcia w 2013 r. dalszych działań w związki z planem działania w dziedzinie energii na rok 2050, tak aby zapewnić, iż władze lokalne i regionalne będą w stanie wnieść wkład w promowanie zdecentralizowanych i zrównoważonych systemów energetycznych oraz infrastruktury energetycznej, jak np. inteligentnych zintegrowanych sieci, co stanowi kluczowy element efektywnego użytkowania zasobów i zielonej gospodarki. Dlatego też wzywa Komisję do utworzenia szeroko zakrojonych ram inwestycyjnych w perspektywie do 2030 r., aby zapewnić wymaganą pewność zarówno podmiotom rynkowym, jak i samorządom terytorialnym. |
| --- | --- |

34.

Wzywa do podjęcia w 2013 r. dalszych działań w związki z planem działania w dziedzinie energii na rok 2050, tak aby zapewnić, iż władze lokalne i regionalne będą w stanie wnieść wkład w promowanie zdecentralizowanych i zrównoważonych systemów energetycznych oraz infrastruktury energetycznej, jak np. inteligentnych zintegrowanych sieci, co stanowi kluczowy element efektywnego użytkowania zasobów i zielonej gospodarki. Dlatego też wzywa Komisję do utworzenia szeroko zakrojonych ram inwestycyjnych w perspektywie do 2030 r., aby zapewnić wymaganą pewność zarówno podmiotom rynkowym, jak i samorządom terytorialnym.

| 35. | Wzywa Komisję do zbadania opcji dodatkowego, zarządzanego decentralistycznie instrumentu finansowego w celu stymulowania wdrażania przez władze lokalne i regionalne, a szczególnie partnerów Porozumienia Burmistrzów, planów działań na rzecz zrównoważonej energii. Popiera również sprawniejsze powiązanie wsparcia finansowego na rzecz efektywności energetycznej i energooszczędności w przyszłych programach finansowych UE (9). |
| --- | --- |

35.

Wzywa Komisję do zbadania opcji dodatkowego, zarządzanego decentralistycznie instrumentu finansowego w celu stymulowania wdrażania przez władze lokalne i regionalne, a szczególnie partnerów Porozumienia Burmistrzów, planów działań na rzecz zrównoważonej energii. Popiera również sprawniejsze powiązanie wsparcia finansowego na rzecz efektywności energetycznej i energooszczędności w przyszłych programach finansowych UE (9).

| 36. | Zwraca się do Komisji Europejskiej o podjęcie kroków w celu rozwiązania problemów z połączeniami między państwami członkowskimi i pomiędzy regionami w państwach członkowskich, a także o propagowanie środków ułatwiających rozpowszechnienie mikroprodukcji energii i jej włączenia do systemu dystrybucyjnego. |
| --- | --- |

36.

Zwraca się do Komisji Europejskiej o podjęcie kroków w celu rozwiązania problemów z połączeniami między państwami członkowskimi i pomiędzy regionami w państwach członkowskich, a także o propagowanie środków ułatwiających rozpowszechnienie mikroprodukcji energii i jej włączenia do systemu dystrybucyjnego.

| 37. | Wzywa do udostępnienia pożyczek z Europejskiego Banku Inwestycyjnego dla inwestycji w dziedzinie efektywności energetycznej i energii ze źródeł odnawialnych dla małych i średnich firm oraz władz lokalnych i regionalnych. |
| --- | --- |

37.

Wzywa do udostępnienia pożyczek z Europejskiego Banku Inwestycyjnego dla inwestycji w dziedzinie efektywności energetycznej i energii ze źródeł odnawialnych dla małych i średnich firm oraz władz lokalnych i regionalnych.

Polityka regionalna

| 38. | Nalega, by planowo na początku 2013 r. przyjęto pakiet legislacyjny dotyczący polityki spójności na lata 2014-2020, tak aby umożliwić samorządom terytorialnym rozpoczęcie programów funduszy strukturalnych 1 stycznia 2014 r. |
| --- | --- |

38.

Nalega, by planowo na początku 2013 r. przyjęto pakiet legislacyjny dotyczący polityki spójności na lata 2014-2020, tak aby umożliwić samorządom terytorialnym rozpoczęcie programów funduszy strukturalnych 1 stycznia 2014 r.

| 39. | Wzywa EUROSTAT i krajowe urzędy statystyczne do zaspokojenia potrzeby bardziej terminowego dostarczania porównywalnych danych dotyczących PKB wytwarzanego w regionach. |
| --- | --- |

39.

Wzywa EUROSTAT i krajowe urzędy statystyczne do zaspokojenia potrzeby bardziej terminowego dostarczania porównywalnych danych dotyczących PKB wytwarzanego w regionach.

| 40. | Przypomina o potrzebie spójniejszego i bardziej rygorystycznego uwzględnienia wymiaru terytorialnego polityk UE. Sugeruje, by Komisja wzięła pod uwagę te elementy w przyszłych ocenach skutków oraz regularnie zdawała z nich sprawozdanie (10). |
| --- | --- |

40.

Przypomina o potrzebie spójniejszego i bardziej rygorystycznego uwzględnienia wymiaru terytorialnego polityk UE. Sugeruje, by Komisja wzięła pod uwagę te elementy w przyszłych ocenach skutków oraz regularnie zdawała z nich sprawozdanie (10).

| 41. | Zachęca Komisję Europejską do rozszerzenia na szczebel lokalny i regionalny systemu tymczasowego delegowania urzędników UE (zamiast skupiania się jedynie na szczeblu krajowym), aby zwiększyć wiedzę w instytucjach europejskich na temat praktycznego wdrażania prawodawstwa i projektów UE na szczeblu lokalnym i regionalnym. |
| --- | --- |

41.

Zachęca Komisję Europejską do rozszerzenia na szczebel lokalny i regionalny systemu tymczasowego delegowania urzędników UE (zamiast skupiania się jedynie na szczeblu krajowym), aby zwiększyć wiedzę w instytucjach europejskich na temat praktycznego wdrażania prawodawstwa i projektów UE na szczeblu lokalnym i regionalnym.

Transport

| 42. | Oczekuje wniosku dotyczącego przyszłej polityki portowej w UE. Apeluje o poddanie wniosku ocenie oddziaływania terytorialnego i wyraża gotowość uczestniczenia w tym procesie. |
| --- | --- |

42.

Oczekuje wniosku dotyczącego przyszłej polityki portowej w UE. Apeluje o poddanie wniosku ocenie oddziaływania terytorialnego i wyraża gotowość uczestniczenia w tym procesie.

| 43. | Wskazuje na wagę zrównoważonej mobilności miejskiej i opowiada się za promocją elektronicznych i inteligentnych biletów we wszystkich rodzajach transportu, w tym w autobusach, pociągach, promach, w ramach wspólnego korzystania z samochodów i rowerów i w przypadku opłat za wjazd. Powinno to sprzyjać poprawie interoperacyjności między systemami oraz częstszemu korzystaniu z transportu publicznego. |
| --- | --- |

43.

Wskazuje na wagę zrównoważonej mobilności miejskiej i opowiada się za promocją elektronicznych i inteligentnych biletów we wszystkich rodzajach transportu, w tym w autobusach, pociągach, promach, w ramach wspólnego korzystania z samochodów i rowerów i w przypadku opłat za wjazd. Powinno to sprzyjać poprawie interoperacyjności między systemami oraz częstszemu korzystaniu z transportu publicznego.

Środowisko naturalne

| 44. | Dochodzi do wniosku, że spowolnienie w zakresie poprawy jakości powietrza jest w znacznej mierze konsekwencją zbyt mało ambitnej polityki UE dotyczącej źródeł zanieczyszczeń oraz niedostatecznej ilości środków krajowych. Na władzach lokalnych i regionalnych spoczywa wiele obciążeń oraz odpowiedzialność w zakresie rozwiązywania tych problemów (11). W zbliżającym się przeglądzie przepisów unijnych dotyczących jakości powietrza oczekuje propozycji, jak poradzić sobie z tymi wyzwaniami. |
| --- | --- |

44.

Dochodzi do wniosku, że spowolnienie w zakresie poprawy jakości powietrza jest w znacznej mierze konsekwencją zbyt mało ambitnej polityki UE dotyczącej źródeł zanieczyszczeń oraz niedostatecznej ilości środków krajowych. Na władzach lokalnych i regionalnych spoczywa wiele obciążeń oraz odpowiedzialność w zakresie rozwiązywania tych problemów (11). W zbliżającym się przeglądzie przepisów unijnych dotyczących jakości powietrza oczekuje propozycji, jak poradzić sobie z tymi wyzwaniami.

| 45. | Ma nadzieję, że w przeglądzie tym zostaną dostosowane założenia i harmonogram polityki emisji UE (ukierunkowanej na źródła) i polityki imisji, a zwłaszcza wzmocniona zostanie dyrektywa w sprawie krajowych poziomów emisji w celu ograniczenia stężenia tła. Należy zaostrzyć normy emisji NO2 i NOx i emisji cząstek dla pojazdów oraz podjąć kwestię emisji z transportu morskiego, ruchu lotniczego i rolnictwa, a jednocześnie uprościć wskaźniki i kryteria pomiaru. Komitet wzywa też do zintegrowania polityki jakości powietrza z innymi kierunkami polityki, a zwłaszcza z polityką w dziedzinie transportu, mieszkalnictwa, energii, klimatu i polityką przemysłową. |
| --- | --- |

45.

Ma nadzieję, że w przeglądzie tym zostaną dostosowane założenia i harmonogram polityki emisji UE (ukierunkowanej na źródła) i polityki imisji, a zwłaszcza wzmocniona zostanie dyrektywa w sprawie krajowych poziomów emisji w celu ograniczenia stężenia tła. Należy zaostrzyć normy emisji NO2 i NOx i emisji cząstek dla pojazdów oraz podjąć kwestię emisji z transportu morskiego, ruchu lotniczego i rolnictwa, a jednocześnie uprościć wskaźniki i kryteria pomiaru. Komitet wzywa też do zintegrowania polityki jakości powietrza z innymi kierunkami polityki, a zwłaszcza z polityką w dziedzinie transportu, mieszkalnictwa, energii, klimatu i polityką przemysłową.

| 46. | Apeluje, by w strategii UE na rzecz adaptacji do zmiany klimatu uwzględnić rozdział dotyczący konkretnych działań na poziomie regionalnym i gminnym, a także wytyczne i wsparcie dla decydentów szczebla lokalnego i regionalnego. Należy też rozważyć powołanie grupy roboczej ds. strategii adaptacyjnych w najsłabiej rozwiniętych regionach europejskich, w której znaleźliby się przedstawiciele KR-u, DG ds. Działań w dziedzinie Klimatu, EOG, Wspólnego Centrum Badawczego oraz lokalnych i regionalnych sieci i stowarzyszeń. |
| --- | --- |

46.

Apeluje, by w strategii UE na rzecz adaptacji do zmiany klimatu uwzględnić rozdział dotyczący konkretnych działań na poziomie regionalnym i gminnym, a także wytyczne i wsparcie dla decydentów szczebla lokalnego i regionalnego. Należy też rozważyć powołanie grupy roboczej ds. strategii adaptacyjnych w najsłabiej rozwiniętych regionach europejskich, w której znaleźliby się przedstawiciele KR-u, DG ds. Działań w dziedzinie Klimatu, EOG, Wspólnego Centrum Badawczego oraz lokalnych i regionalnych sieci i stowarzyszeń.

Rolnictwo i polityka morska

| 47. | Podkreśla potrzebę opracowania komunikatu w sprawie systemu jakości UE dla produktów lokalnych, mając na uwadze, iż lokalne systemy żywnościowe wspierają gospodarkę lokalną i regionalną dzięki tworzeniu miejsc pracy w rolnictwie i w sektorze produkcji żywności. |
| --- | --- |

47.

Podkreśla potrzebę opracowania komunikatu w sprawie systemu jakości UE dla produktów lokalnych, mając na uwadze, iż lokalne systemy żywnościowe wspierają gospodarkę lokalną i regionalną dzięki tworzeniu miejsc pracy w rolnictwie i w sektorze produkcji żywności.

| 48. | Uważa, że stosowna byłaby większa elastyczność Komisji, jeżeli chodzi o starania na rzecz przezwyciężenia obecnego impasu między Parlamentem Europejskim a Radą odnośnie do podstawy prawnej wieloletnich planów dla sektora rybołówstwa. Pragnie, by w ramach pakietu wniosków dotyczących reformy wspólnej polityki rybołówstwa zwiększona została liczba środków na rzecz większej decentralizacji polityki rybołówstwa i środków wykonawczych adekwatnych do potrzeb regionów przybrzeżnych i regionów położonych wokół wód śródlądowych oraz stojących przed nimi wyzwań. |
| --- | --- |

48.

Uważa, że stosowna byłaby większa elastyczność Komisji, jeżeli chodzi o starania na rzecz przezwyciężenia obecnego impasu między Parlamentem Europejskim a Radą odnośnie do podstawy prawnej wieloletnich planów dla sektora rybołówstwa. Pragnie, by w ramach pakietu wniosków dotyczących reformy wspólnej polityki rybołówstwa zwiększona została liczba środków na rzecz większej decentralizacji polityki rybołówstwa i środków wykonawczych adekwatnych do potrzeb regionów przybrzeżnych i regionów położonych wokół wód śródlądowych oraz stojących przed nimi wyzwań.

| 49. | Popiera rozwój podejścia opartego na „strategii na rzecz basenu morskiego” jako instrumentu zintegrowanej polityki morskiej, lecz uważa, że strategie te – jak strategia dla obszaru Atlantyku, która zostanie przyjęta w 2013 r. – muszą lepiej uwzględniać wymiar terytorialny i wnioski płynące z zastosowania podejścia opartego na strategii makroregionalnej. |
| --- | --- |

49.

Popiera rozwój podejścia opartego na „strategii na rzecz basenu morskiego” jako instrumentu zintegrowanej polityki morskiej, lecz uważa, że strategie te – jak strategia dla obszaru Atlantyku, która zostanie przyjęta w 2013 r. – muszą lepiej uwzględniać wymiar terytorialny i wnioski płynące z zastosowania podejścia opartego na strategii makroregionalnej.

Obywatelstwo UE

| 50. | Apeluje o uwzględnienie wymiaru lokalnego i regionalnego w inicjatywach mających na celu rozwijanie i wzmacnianie praw obywatelskich oraz w wysiłkach zmierzających do przywrócenia zaufania obywateli do Unii i jej instytucji. Wskazuje na konieczność zaangażowania dzieci i młodych ludzi, zważywszy na ich zdolność do korzystania z praw i obowiązków obywatelskich. Wzywa Komisję do skoncentrowania zaplanowanych w ramach Europejskiego Roku Obywateli 2013 działań w tym aspekcie i wyraża chęć do wniesienia wkładu w ten proces. |
| --- | --- |

50.

Apeluje o uwzględnienie wymiaru lokalnego i regionalnego w inicjatywach mających na celu rozwijanie i wzmacnianie praw obywatelskich oraz w wysiłkach zmierzających do przywrócenia zaufania obywateli do Unii i jej instytucji. Wskazuje na konieczność zaangażowania dzieci i młodych ludzi, zważywszy na ich zdolność do korzystania z praw i obowiązków obywatelskich. Wzywa Komisję do skoncentrowania zaplanowanych w ramach Europejskiego Roku Obywateli 2013 działań w tym aspekcie i wyraża chęć do wniesienia wkładu w ten proces.

| 51. | Zobowiązuje się do dalszych działań we współpracy z pozostałymi instytucjami UE w związku z udaną europejską inicjatywą obywatelską. |
| --- | --- |

51.

Zobowiązuje się do dalszych działań we współpracy z pozostałymi instytucjami UE w związku z udaną europejską inicjatywą obywatelską.

„Większa Europa” i Europa na świecie

| 52. | Wnosi o ułatwienie dostępu podmiotów lokalnych i regionalnych w krajach objętych europejską polityką sąsiedztwa do specjalnych funduszy UE dla tego obszaru oraz popiera otwarcie istniejących programów, w tym EUWT, dla partnerów w krajach sąsiadujących z UE. |
| --- | --- |

52.

Wnosi o ułatwienie dostępu podmiotów lokalnych i regionalnych w krajach objętych europejską polityką sąsiedztwa do specjalnych funduszy UE dla tego obszaru oraz popiera otwarcie istniejących programów, w tym EUWT, dla partnerów w krajach sąsiadujących z UE.

| 53. | Potwierdza swój zamiar kontynuowania pozytywnej współpracy z Komisją Europejską w ramach Instrumentu na rzecz administracji lokalnej, aby zwiększyć potencjał lokalny oraz promować wiedzę o UE i jej procedurach w krajach kandydujących i potencjalnych krajach kandydujących. Zachęca Komisję do rozważenia możliwości rozszerzenia Instrumentu na władze lokalne w krajach objętych europejską polityką sąsiedztwa. |
| --- | --- |

53.

Potwierdza swój zamiar kontynuowania pozytywnej współpracy z Komisją Europejską w ramach Instrumentu na rzecz administracji lokalnej, aby zwiększyć potencjał lokalny oraz promować wiedzę o UE i jej procedurach w krajach kandydujących i potencjalnych krajach kandydujących. Zachęca Komisję do rozważenia możliwości rozszerzenia Instrumentu na władze lokalne w krajach objętych europejską polityką sąsiedztwa.

| 54. | Ma nadzieję, że jego zalecenia zostaną odpowiednio uwzględnione w procesie przygotowywania programu prac Komisji na 2013 r. i zobowiązuje swoją przewodniczącą do przedłożenia niniejszej rezolucji przewodniczącym Komisji Europejskiej, Rady Europejskiej i Parlamentu Europejskiego oraz cypryjskiej prezydencji w Radzie UE oraz przyszłym prezydencjom: irlandzkiej i litewskiej. |
| --- | --- |

54.

Ma nadzieję, że jego zalecenia zostaną odpowiednio uwzględnione w procesie przygotowywania programu prac Komisji na 2013 r. i zobowiązuje swoją przewodniczącą do przedłożenia niniejszej rezolucji przewodniczącym Komisji Europejskiej, Rady Europejskiej i Parlamentu Europejskiego oraz cypryjskiej prezydencji w Radzie UE oraz przyszłym prezydencjom: irlandzkiej i litewskiej.

Bruksela, 19 lipca 2012 r.

Przewodnicząca Komitetu Regionów

Mercedes BRESSO

---

(1)  COM(2011) 777 final

1

(2)  CdR 361/2011 fin.

2

(3)  CdR 42/2012 fin.

3

(4)  CdR 318/2010, współsprawozdawcy: Mercedes Bresso i Ramón Luis Valcárcel Siso.

4

(5)  Konkluzje Rady Europejskiej z 28–29 czerwca 2012, s. 7.

5

(6)  CdR 72/2011, sprawozdawca: Markku Markkula.

6

(7)  CdR 318/2010, współsprawozdawcy: Mercedes Bresso i Ramón Luis Valcárcel Siso.

7

(8)  Zob. COM (2012) 299, punkt 2.1.

8

(9)  CdR 85/2012, sprawozdawca: Brian Meaney.

9

(10)  CdR 273/2011, sprawozdawca: Luc Van den Brande.

10

(11)  CdR 329/2011, sprawozdawca: Cor Lamers.

11

---

OPINIE

Komitet Regionów

96. sesja plenarna w dniach 18 i 19 lipca 2012 r.

| 13.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 277/6 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 277/6

---

Opinia Komitetu Regionów „Globalne podejście do kwestii migracji i mobilności”

2012/C 277/02

KOMITET REGIONÓW

| — | Podkreśla, że poszanowanie praw człowieka migrantów i solidarność wobec krajów, z których pochodzi większość przypływów migracyjnych, powinny nadawać ton wszystkim etapom polityki migracyjnej UE, również w kontaktach z państwami trzecimi, przy pełnym poszanowaniu zasad zapisanych w art. 21 ust. 1 Traktatu UE. |
| --- | --- |

—

Podkreśla, że poszanowanie praw człowieka migrantów i solidarność wobec krajów, z których pochodzi większość przypływów migracyjnych, powinny nadawać ton wszystkim etapom polityki migracyjnej UE, również w kontaktach z państwami trzecimi, przy pełnym poszanowaniu zasad zapisanych w art. 21 ust. 1 Traktatu UE.

| — | Podkreśla konieczność dokładnego przeanalizowania wszystkich przyczyn migracji, w tym zmiany klimatu, tak by określić odpowiednie ramy prawne dla tych, którzy uchodzą ze swego kraju pochodzenia z powodu klęsk żywiołowych lub warunków klimatycznych zagrażających ich przetrwaniu lub integralności cielesnej. |
| --- | --- |

—

Podkreśla konieczność dokładnego przeanalizowania wszystkich przyczyn migracji, w tym zmiany klimatu, tak by określić odpowiednie ramy prawne dla tych, którzy uchodzą ze swego kraju pochodzenia z powodu klęsk żywiołowych lub warunków klimatycznych zagrażających ich przetrwaniu lub integralności cielesnej.

| — | Uważa, że globalne podejście do kwestii migracji należy wdrażać poprzez wielopoziomowe sprawowanie rządów i zadbać o to, by przepływy migracyjne kontrolowano na jak najwłaściwszym szczeblu, stosownie do okoliczności i zgodnie z zasadą pomocniczości – w celu zagwarantowania optymalnych warunków życia obywatelom zarówno w krajach pochodzenia, jak i w krajach docelowych. |
| --- | --- |

—

Uważa, że globalne podejście do kwestii migracji należy wdrażać poprzez wielopoziomowe sprawowanie rządów i zadbać o to, by przepływy migracyjne kontrolowano na jak najwłaściwszym szczeblu, stosownie do okoliczności i zgodnie z zasadą pomocniczości – w celu zagwarantowania optymalnych warunków życia obywatelom zarówno w krajach pochodzenia, jak i w krajach docelowych.

| — | Zwraca się zwłaszcza o pełne uwzględnienie władz lokalnych i regionalnych w realizacji globalnego podejścia, promując zarówno już istniejące projekty współpracy zdecentralizowanej, jak i wcześniej prowadzony dialog typu ARLEM czy CORLEAP. |
| --- | --- |

—

Zwraca się zwłaszcza o pełne uwzględnienie władz lokalnych i regionalnych w realizacji globalnego podejścia, promując zarówno już istniejące projekty współpracy zdecentralizowanej, jak i wcześniej prowadzony dialog typu ARLEM czy CORLEAP.

| Sprawozdawca | Nichi VENDOLA (IT/PSE), przewodniczący regionu Puglia |
| --- | --- |
| Dokument źródłowy | Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Globalne podejście do kwestii migracji i mobilności”
  COM(2011) 743 final |

Sprawozdawca

Nichi VENDOLA (IT/PSE), przewodniczący regionu Puglia

Dokument źródłowy

Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Globalne podejście do kwestii migracji i mobilności”

COM(2011) 743 final

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

Uwagi ogólne

| 1. | Podkreśla znaczenie globalnego podejścia jako punktu odniesienia dla działań UE w zakresie sprawowania rządów na świecie w zakresie migracji i mobilności oraz jako instrumentu, który oferuje całościową wizję polityki migracyjnej, zmierzając do zharmonizowania działań UE w dziedzinie stosunków zewnętrznych i polityki na rzecz rozwoju z polityką imigracyjną. |
| --- | --- |

1.

Podkreśla znaczenie globalnego podejścia jako punktu odniesienia dla działań UE w zakresie sprawowania rządów na świecie w zakresie migracji i mobilności oraz jako instrumentu, który oferuje całościową wizję polityki migracyjnej, zmierzając do zharmonizowania działań UE w dziedzinie stosunków zewnętrznych i polityki na rzecz rozwoju z polityką imigracyjną.

| 2. | Pozytywnie ocenia inicjatywę Komisji Europejskiej, polegającą na przedstawieniu zaktualizowanej wersji globalnego podejścia, bardziej złożonej i ukierunkowanej na migrantów oraz na poszanowanie praw człowieka w krajach pochodzenia, tranzytu i przeznaczenia. |
| --- | --- |

2.

Pozytywnie ocenia inicjatywę Komisji Europejskiej, polegającą na przedstawieniu zaktualizowanej wersji globalnego podejścia, bardziej złożonej i ukierunkowanej na migrantów oraz na poszanowanie praw człowieka w krajach pochodzenia, tranzytu i przeznaczenia.

| 3. | Podkreśla ponownie prawo człowieka do opuszczenia dowolnego kraju, w tym własnego i do powrotu do niego (1), jako podstawę prawną wszelkich dyskusji na temat migracji oraz potrzebę wspierania migracji z wyboru niezależnie od jej przyczyn i specyficznych wymogów kraju docelowego (2). |
| --- | --- |

3.

Podkreśla ponownie prawo człowieka do opuszczenia dowolnego kraju, w tym własnego i do powrotu do niego (1), jako podstawę prawną wszelkich dyskusji na temat migracji oraz potrzebę wspierania migracji z wyboru niezależnie od jej przyczyn i specyficznych wymogów kraju docelowego (2).

| 4. | Podkreśla, że poszanowanie praw człowieka migrantów i solidarność wobec krajów, z których pochodzi większość przypływów migracyjnych, powinny nadawać ton wszystkim etapom polityki migracyjnej UE, również w kontaktach z państwami trzecimi, przy pełnym poszanowaniu zasad zapisanych w art. 21 ust. 1 Traktatu UE. |
| --- | --- |

4.

Podkreśla, że poszanowanie praw człowieka migrantów i solidarność wobec krajów, z których pochodzi większość przypływów migracyjnych, powinny nadawać ton wszystkim etapom polityki migracyjnej UE, również w kontaktach z państwami trzecimi, przy pełnym poszanowaniu zasad zapisanych w art. 21 ust. 1 Traktatu UE.

| 5. | Uważa, że określając możliwości wjazdu obywateli państw trzecich, a także opracowując politykę przyjmowania i integracji migrantów, należy zagwarantować skuteczną ochronę praw człowieka. |
| --- | --- |

5.

Uważa, że określając możliwości wjazdu obywateli państw trzecich, a także opracowując politykę przyjmowania i integracji migrantów, należy zagwarantować skuteczną ochronę praw człowieka.

| 6. | Podkreśla, że umowy o readmisji i umowy o ułatwieniach wizowych zawarte zarówno na szczeblu UE, jak i poszczególnych państw członkowskich, a także wszystkie działania na rzecz zapobiegania nielegalnej imigracji powinny być faktycznie zgodne z prawami człowieka, a zwłaszcza z postanowieniami Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz Europejskiej konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, o co nieustannie zabiega Europejski Trybunał Praw Człowieka. |
| --- | --- |

6.

Podkreśla, że umowy o readmisji i umowy o ułatwieniach wizowych zawarte zarówno na szczeblu UE, jak i poszczególnych państw członkowskich, a także wszystkie działania na rzecz zapobiegania nielegalnej imigracji powinny być faktycznie zgodne z prawami człowieka, a zwłaszcza z postanowieniami Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz Europejskiej konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, o co nieustannie zabiega Europejski Trybunał Praw Człowieka.

| 7. | Podkreśla, że wymóg ograniczenia przepływów migracyjnych nie powinien być nigdy istotniejszy od prawa wszystkich osób do ubiegania się o ochronę międzynarodową w UE, która powinna pozostać miejscem schronienia dla osób uchodzących przed prześladowaniami lub wymagających ochrony. |
| --- | --- |

7.

Podkreśla, że wymóg ograniczenia przepływów migracyjnych nie powinien być nigdy istotniejszy od prawa wszystkich osób do ubiegania się o ochronę międzynarodową w UE, która powinna pozostać miejscem schronienia dla osób uchodzących przed prześladowaniami lub wymagających ochrony.

| 8. | Stwierdza, że kryzys gospodarczy dotykający większości krajów Unii Europejskiej może doprowadzić do tego, że polityka kontroli granic realizowana będzie bez poszanowania praw człowieka w odniesieniu do migrantów. |
| --- | --- |

8.

Stwierdza, że kryzys gospodarczy dotykający większości krajów Unii Europejskiej może doprowadzić do tego, że polityka kontroli granic realizowana będzie bez poszanowania praw człowieka w odniesieniu do migrantów.

| 9. | Podkreśla konieczność dokładnego przeanalizowania wszystkich przyczyn migracji, w tym zmiany klimatu (3), tak by określić odpowiednie ramy prawne dla tych, którzy uchodzą ze swego kraju pochodzenia z powodu klęsk żywiołowych lub warunków klimatycznych zagrażających ich przetrwaniu lub integralności cielesnej (4). |
| --- | --- |

9.

Podkreśla konieczność dokładnego przeanalizowania wszystkich przyczyn migracji, w tym zmiany klimatu (3), tak by określić odpowiednie ramy prawne dla tych, którzy uchodzą ze swego kraju pochodzenia z powodu klęsk żywiołowych lub warunków klimatycznych zagrażających ich przetrwaniu lub integralności cielesnej (4).

| 10. | Wzywa Komisję Europejską do publikacji dokumentu roboczego w sprawie migracji i zmiany klimatu, o czym mowa była w komunikacie w sprawie migracji z 4 maja 2011 r. (5) |
| --- | --- |

10.

Wzywa Komisję Europejską do publikacji dokumentu roboczego w sprawie migracji i zmiany klimatu, o czym mowa była w komunikacie w sprawie migracji z 4 maja 2011 r. (5)

| 11. | Uważa, że warunkiem skuteczności globalnego podejścia jest zacieśnienie koordynacji działań Unii Europejskiej z działaniami na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym oraz współpraca z krajami trzecimi. |
| --- | --- |

11.

Uważa, że warunkiem skuteczności globalnego podejścia jest zacieśnienie koordynacji działań Unii Europejskiej z działaniami na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym oraz współpraca z krajami trzecimi.

| 12. | Podkreśla swe wcześniejsze stanowisko: „wspólna polityka imigracyjna dotyczy przede wszystkim władz lokalnych i regionalnych. Z jednej strony to zwłaszcza one zmagają się z trudnościami związanymi z nielegalną imigracją, z drugiej zaś to do nich należy zapewnienie imigrantom szeregu świadczeń w ramach procesu integracji. Dlatego należy w szerokim zakresie angażować władze lokalne i regionalne w tworzenie europejskich ram legalnej imigracji, w działania na rzecz zwalczania imigracji nielegalnej oraz we współpracę na rzecz rozwoju z krajami pochodzenia” (6). |
| --- | --- |

12.

Podkreśla swe wcześniejsze stanowisko: „wspólna polityka imigracyjna dotyczy przede wszystkim władz lokalnych i regionalnych. Z jednej strony to zwłaszcza one zmagają się z trudnościami związanymi z nielegalną imigracją, z drugiej zaś to do nich należy zapewnienie imigrantom szeregu świadczeń w ramach procesu integracji. Dlatego należy w szerokim zakresie angażować władze lokalne i regionalne w tworzenie europejskich ram legalnej imigracji, w działania na rzecz zwalczania imigracji nielegalnej oraz we współpracę na rzecz rozwoju z krajami pochodzenia” (6).

| 13. | Przyjmuje z zadowoleniem znaczne postępy na drodze do tego, by przekazy pieniężne do krajów pochodzenia migrantów stały się bardziej przejrzyste, bezpieczne i mniej kosztowne oraz popiera inicjatywy promowane przez Komisję Europejską, zmierzające do przeznaczania przekazów pieniężnych migrantów na inwestycje produkcyjne. |
| --- | --- |

13.

Przyjmuje z zadowoleniem znaczne postępy na drodze do tego, by przekazy pieniężne do krajów pochodzenia migrantów stały się bardziej przejrzyste, bezpieczne i mniej kosztowne oraz popiera inicjatywy promowane przez Komisję Europejską, zmierzające do przeznaczania przekazów pieniężnych migrantów na inwestycje produkcyjne.

| 14. | Zgadza się z tym, iż globalne podejście podkreśla rolę, jaką diaspora może odgrywać zarówno w polityce na rzecz rozwoju, jak i w regulacji przepływów migracyjnych, opowiadając się za stosowaniem środków poprzedzających wyjazd z kraju, a także rozwiązań na rzecz integracji w krajach docelowych. |
| --- | --- |

14.

Zgadza się z tym, iż globalne podejście podkreśla rolę, jaką diaspora może odgrywać zarówno w polityce na rzecz rozwoju, jak i w regulacji przepływów migracyjnych, opowiadając się za stosowaniem środków poprzedzających wyjazd z kraju, a także rozwiązań na rzecz integracji w krajach docelowych.

Rola regionów i władz lokalnych w zastosowaniu globalnego podejścia

| 15. | Uważa, że globalne podejście do kwestii migracji należy wdrażać poprzez wielopoziomowe sprawowanie rządów i zadbać o to, by przepływy migracyjne kontrolowano na jak najwłaściwszym szczeblu, stosownie do okoliczności i zgodnie z zasadą pomocniczości – w celu zagwarantowania optymalnych warunków życia obywatelom zarówno w krajach pochodzenia, jak i w krajach docelowych. |
| --- | --- |

15.

Uważa, że globalne podejście do kwestii migracji należy wdrażać poprzez wielopoziomowe sprawowanie rządów i zadbać o to, by przepływy migracyjne kontrolowano na jak najwłaściwszym szczeblu, stosownie do okoliczności i zgodnie z zasadą pomocniczości – w celu zagwarantowania optymalnych warunków życia obywatelom zarówno w krajach pochodzenia, jak i w krajach docelowych.

| 16. | Jest zdania, że władze lokalne i regionalne są kluczowym podmiotem globalnego podejścia, gdyż promują i realizują politykę społeczną oraz politykę zatrudnienia, przyjmowania i integracji migrantów, jak również zarządzania kwestiami związanymi z nielegalną migracją, oraz inicjują ożywiony dialog i różnorodne formy współpracy z krajami pochodzenia i tranzytu ruchów migracyjnych (7). |
| --- | --- |

16.

Jest zdania, że władze lokalne i regionalne są kluczowym podmiotem globalnego podejścia, gdyż promują i realizują politykę społeczną oraz politykę zatrudnienia, przyjmowania i integracji migrantów, jak również zarządzania kwestiami związanymi z nielegalną migracją, oraz inicjują ożywiony dialog i różnorodne formy współpracy z krajami pochodzenia i tranzytu ruchów migracyjnych (7).

| 17. | Stwierdza, że władze lokalne i regionalne już teraz propagują inicjatywy mające na celu dialog ze swymi odpowiednikami w państwach trzecich – wiele z nich to kraje pochodzenia lub tranzytu przepływów migracyjnych, w których realizowane są projekty współpracy zdecentralizowanej. |
| --- | --- |

17.

Stwierdza, że władze lokalne i regionalne już teraz propagują inicjatywy mające na celu dialog ze swymi odpowiednikami w państwach trzecich – wiele z nich to kraje pochodzenia lub tranzytu przepływów migracyjnych, w których realizowane są projekty współpracy zdecentralizowanej.

| 18. | Ma nadzieję, że ARLEM (Eurośródziemnomorskie Zgromadzenie Samorządów Lokalnych i Regionalnych) oraz CORLEAP (Konferencja Władz Lokalnych i Regionalnych Partnerstwa Wschodniego) zostaną uznane za najbardziej odpowiednie forum dialogu na temat polityki imigracyjnej i polityki na rzecz rozwoju z władzami regionalnymi basenu Morza Śródziemnego oraz Europy Wschodniej. |
| --- | --- |

18.

Ma nadzieję, że ARLEM (Eurośródziemnomorskie Zgromadzenie Samorządów Lokalnych i Regionalnych) oraz CORLEAP (Konferencja Władz Lokalnych i Regionalnych Partnerstwa Wschodniego) zostaną uznane za najbardziej odpowiednie forum dialogu na temat polityki imigracyjnej i polityki na rzecz rozwoju z władzami regionalnymi basenu Morza Śródziemnego oraz Europy Wschodniej.

| 19. | Uważa, że trzeba dążyć do jak największej spójności między inicjatywami dwustronnymi państw członkowskich a prowadzonymi już rozmowami na szczeblu regionalnym i dwustronnym, uznawanymi za instrument polityki zagranicznej UE w dziedzinie imigracji, i że taką spójność gwarantuje również pełne uznanie inicjatyw na rzecz dialogu, popularyzowanych przez władze lokalne i regionalne. |
| --- | --- |

19.

Uważa, że trzeba dążyć do jak największej spójności między inicjatywami dwustronnymi państw członkowskich a prowadzonymi już rozmowami na szczeblu regionalnym i dwustronnym, uznawanymi za instrument polityki zagranicznej UE w dziedzinie imigracji, i że taką spójność gwarantuje również pełne uznanie inicjatyw na rzecz dialogu, popularyzowanych przez władze lokalne i regionalne.

| 20. | Zachęca instytucje do uznania władz lokalnych i regionalnych za kluczowe podmioty odpowiedzialne za realizację globalnego podejścia, zgodnie ze swoimi kompetencjami w kontekście krajowym, za pomocą instrumentów, przy pomocy których korzystają ze wsparcia finansowego UE, również bez udziału władz centralnych oraz z poszanowaniem różnic między poszczególnymi państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

20.

Zachęca instytucje do uznania władz lokalnych i regionalnych za kluczowe podmioty odpowiedzialne za realizację globalnego podejścia, zgodnie ze swoimi kompetencjami w kontekście krajowym, za pomocą instrumentów, przy pomocy których korzystają ze wsparcia finansowego UE, również bez udziału władz centralnych oraz z poszanowaniem różnic między poszczególnymi państwami członkowskimi.

| 21. | Apeluje do Komisji o propagowanie innowacyjnych projektów mających na celu ułatwienie powiązania popytu i podaży pracy za pośrednictwem władz lokalnych i regionalnych, zważywszy na ich kompetencje w tym zakresie w wielu państwach członkowskich, tak by wypracować skuteczne narzędzie służące rozwiązaniu problemu braku umiejętności w niektórych segmentach rynku pracy. |
| --- | --- |

21.

Apeluje do Komisji o propagowanie innowacyjnych projektów mających na celu ułatwienie powiązania popytu i podaży pracy za pośrednictwem władz lokalnych i regionalnych, zważywszy na ich kompetencje w tym zakresie w wielu państwach członkowskich, tak by wypracować skuteczne narzędzie służące rozwiązaniu problemu braku umiejętności w niektórych segmentach rynku pracy.

| 22. | Ma nadzieję, że władze lokalne i regionalne wezmą również udział w aktualizacji portalu UE na temat imigracji, dzięki czemu może on zostać wzbogacony o istotne dla migrantów informacje dotyczące docelowego regionu, miasta i gminy. |
| --- | --- |

22.

Ma nadzieję, że władze lokalne i regionalne wezmą również udział w aktualizacji portalu UE na temat imigracji, dzięki czemu może on zostać wzbogacony o istotne dla migrantów informacje dotyczące docelowego regionu, miasta i gminy.

Związek między polityką imigracyjną a polityką współpracy na rzecz rozwoju

| 23. | Uważa, że największe znaczenie ma dbałość o ciągłą spójność między unijną polityką migracyjną i polityką na rzecz rozwoju a zewnętrzną polityką imigracyjną i azylową. Zwłaszcza działania UE i państw członkowskich w państwach trzecich powinny niezmiennie opierać się przede wszystkim na zasadach solidarności i wspólnego rozwoju oraz być podejmowane z myślą o zwalczaniu przyczyn leżących u podstaw migracji i ubóstwa, ze szczególną dbałością o wykorzystanie zasobów wewnętrznych w tych krajach, a także o wsparcie rozwoju instytucjonalnego, poprawę zarządzania i wsparcie zasad państwa prawnego, które mają kluczowe znaczenie dla sprzyjania przemianie społecznej i gospodarczej. |
| --- | --- |

23.

Uważa, że największe znaczenie ma dbałość o ciągłą spójność między unijną polityką migracyjną i polityką na rzecz rozwoju a zewnętrzną polityką imigracyjną i azylową. Zwłaszcza działania UE i państw członkowskich w państwach trzecich powinny niezmiennie opierać się przede wszystkim na zasadach solidarności i wspólnego rozwoju oraz być podejmowane z myślą o zwalczaniu przyczyn leżących u podstaw migracji i ubóstwa, ze szczególną dbałością o wykorzystanie zasobów wewnętrznych w tych krajach, a także o wsparcie rozwoju instytucjonalnego, poprawę zarządzania i wsparcie zasad państwa prawnego, które mają kluczowe znaczenie dla sprzyjania przemianie społecznej i gospodarczej.

| 24. | Apeluje do Komisji o przeprowadzenie dystrybucji środków przeznaczonych dla krajów rozwijających się zgodnie z zasadami, priorytetami i strategiami współpracy na rzecz rozwoju i z jednoczesnym uwzględnieniem zasady „więcej za więcej”. |
| --- | --- |

24.

Apeluje do Komisji o przeprowadzenie dystrybucji środków przeznaczonych dla krajów rozwijających się zgodnie z zasadami, priorytetami i strategiami współpracy na rzecz rozwoju i z jednoczesnym uwzględnieniem zasady „więcej za więcej”.

| 25. | Uważa, że zasada wzajemności powinna współgrać z zasadami współpracy na rzecz rozwoju, zwłaszcza w partnerstwach na rzecz mobilności i we wspólnym programie w obszarze migracji i mobilności (8). |
| --- | --- |

25.

Uważa, że zasada wzajemności powinna współgrać z zasadami współpracy na rzecz rozwoju, zwłaszcza w partnerstwach na rzecz mobilności i we wspólnym programie w obszarze migracji i mobilności (8).

| 26. | Uważa, że realizując globalne podejście, należy zapewnić odpowiednią ochronę wszystkim grupom znajdującym się w trudnym położeniu – przede wszystkim niepełnoletnim bez opieki – zarówno w celu odpowiedniego ukierunkowania działań w państwach trzecich, jak i zaproponowania stosownych form przyjmowania i integracji społecznej migrantów w państwach członkowskich. Warto także popularyzować sprawdzone rozwiązania stosowane niejednokrotnie przez władze lokalne i regionalne w państwach członkowskich. Wzywa ponadto Komisję do skutecznego wprowadzania środków zawartych w planie działania w zakresie małoletnich bez opieki. |
| --- | --- |

26.

Uważa, że realizując globalne podejście, należy zapewnić odpowiednią ochronę wszystkim grupom znajdującym się w trudnym położeniu – przede wszystkim niepełnoletnim bez opieki – zarówno w celu odpowiedniego ukierunkowania działań w państwach trzecich, jak i zaproponowania stosownych form przyjmowania i integracji społecznej migrantów w państwach członkowskich. Warto także popularyzować sprawdzone rozwiązania stosowane niejednokrotnie przez władze lokalne i regionalne w państwach członkowskich. Wzywa ponadto Komisję do skutecznego wprowadzania środków zawartych w planie działania w zakresie małoletnich bez opieki.

| 27. | Wzywa do opracowania podejścia faktycznie uwzględniającego problematykę płci, tak by dostrzeżona została szczególna rola kobiet w migracji i integracji społecznej całych rodzin w krajach przyjmujących. |
| --- | --- |

27.

Wzywa do opracowania podejścia faktycznie uwzględniającego problematykę płci, tak by dostrzeżona została szczególna rola kobiet w migracji i integracji społecznej całych rodzin w krajach przyjmujących.

| 28. | Podkreśla to, że polityka imigracyjna UE może okazać się sprzeczna z polityką współpracy na rzecz rozwoju, gdyż jest ukierunkowana na przyciągnięcie talentów z państw trzecich zgodnie z celami rozwoju demograficznego i gospodarczego wytyczonymi w strategii „Europa 2020”. |
| --- | --- |

28.

Podkreśla to, że polityka imigracyjna UE może okazać się sprzeczna z polityką współpracy na rzecz rozwoju, gdyż jest ukierunkowana na przyciągnięcie talentów z państw trzecich zgodnie z celami rozwoju demograficznego i gospodarczego wytyczonymi w strategii „Europa 2020”.

| 29. | Wątpi, czy zjawisko drenażu mózgów, wynikające z selektywnej polityki migracyjnej, można zwalczać za pomocą instrumentu migracji cyrkulacyjnej, gdyż nie jest w ogóle jasne, czy będzie on skuteczny i jaki wpływ w rzeczywistości przyniesie. |
| --- | --- |

29.

Wątpi, czy zjawisko drenażu mózgów, wynikające z selektywnej polityki migracyjnej, można zwalczać za pomocą instrumentu migracji cyrkulacyjnej, gdyż nie jest w ogóle jasne, czy będzie on skuteczny i jaki wpływ w rzeczywistości przyniesie.

| 30. | Uważa również, że instrument migracji cyrkulacyjnej może być sprzeczny z celem integracji migrantów, w związku z czym konieczne jest opracowanie strategii integracyjnych ukierunkowanych specjalnie na tych właśnie pracowników, tak by mogli oni się skutecznie zintegrować ze społeczeństwem, chociaż okres ich pobytu w UE nie ma być długi (9). |
| --- | --- |

30.

Uważa również, że instrument migracji cyrkulacyjnej może być sprzeczny z celem integracji migrantów, w związku z czym konieczne jest opracowanie strategii integracyjnych ukierunkowanych specjalnie na tych właśnie pracowników, tak by mogli oni się skutecznie zintegrować ze społeczeństwem, chociaż okres ich pobytu w UE nie ma być długi (9).

| 31. | Uważa, że uznawanie, w oparciu o zharmonizowane zasady, dyplomów akademickich i kwalifikacji zawodowych ma zasadnicze znaczenie dla zapobieżenia tzw. „marnotrawstwu mózgów”, zagwarantowania rzeczywistej integracji migrantów i ich reintegracji w krajach pochodzenia w kontekście migracji cyrkulacyjnej. |
| --- | --- |

31.

Uważa, że uznawanie, w oparciu o zharmonizowane zasady, dyplomów akademickich i kwalifikacji zawodowych ma zasadnicze znaczenie dla zapobieżenia tzw. „marnotrawstwu mózgów”, zagwarantowania rzeczywistej integracji migrantów i ich reintegracji w krajach pochodzenia w kontekście migracji cyrkulacyjnej.

| 32. | Apeluje do Komisji Europejskiej o promowanie środków wspierających państwa członkowskie w uproszczeniu uznawania dyplomów akademickich i kwalifikacji zawodowych oraz o wspieranie systemu polegającego na nieformalnym uznawaniu kompetencji, m.in. w celu ułatwienia przepływu pracowników z państw trzecich na europejskim rynku pracy. |
| --- | --- |

32.

Apeluje do Komisji Europejskiej o promowanie środków wspierających państwa członkowskie w uproszczeniu uznawania dyplomów akademickich i kwalifikacji zawodowych oraz o wspieranie systemu polegającego na nieformalnym uznawaniu kompetencji, m.in. w celu ułatwienia przepływu pracowników z państw trzecich na europejskim rynku pracy.

| 33. | Ma nadzieję, że skierowany do państw trzecich apel o współpracę ukierunkowaną na powstrzymanie przepływów migracyjnych nie doprowadzi nigdy do podważenia uniwersalnego prawa człowieka do opuszczenia kraju, w tym kraju własnego, zwłaszcza w sytuacji, gdy wzywa się państwa trzecie do prowadzenia kontroli emigracyjnych na podstawie przepisów krajów docelowych. |
| --- | --- |

33.

Ma nadzieję, że skierowany do państw trzecich apel o współpracę ukierunkowaną na powstrzymanie przepływów migracyjnych nie doprowadzi nigdy do podważenia uniwersalnego prawa człowieka do opuszczenia kraju, w tym kraju własnego, zwłaszcza w sytuacji, gdy wzywa się państwa trzecie do prowadzenia kontroli emigracyjnych na podstawie przepisów krajów docelowych.

| 34. | Uważa, że niezbędne są większe inwestycje w projekty współpracy na rzecz rozwoju w dziedzinie kształcenia i opieki zdrowotnej przy bezpośrednim udziale struktur uniwersyteckich, które to inwestycje sprzyjałyby mobilności naukowców oraz wszystkich pracowników akademickich. |
| --- | --- |

34.

Uważa, że niezbędne są większe inwestycje w projekty współpracy na rzecz rozwoju w dziedzinie kształcenia i opieki zdrowotnej przy bezpośrednim udziale struktur uniwersyteckich, które to inwestycje sprzyjałyby mobilności naukowców oraz wszystkich pracowników akademickich.

| 35. | Popiera petycję złożoną w Parlamencie Europejskim w sprawie przyjęcia eurośródziemnomorskiego programu Erasmus i Leonardo da Vinci, jako konkretnego instrumentu umożliwiającego dwustronną mobilność studentów z obu wybrzeży Morza Śródziemnego. |
| --- | --- |

35.

Popiera petycję złożoną w Parlamencie Europejskim w sprawie przyjęcia eurośródziemnomorskiego programu Erasmus i Leonardo da Vinci, jako konkretnego instrumentu umożliwiającego dwustronną mobilność studentów z obu wybrzeży Morza Śródziemnego.

| 36. | Ma nadzieję, że mobilność młodych ludzi, a zwłaszcza studentów, będzie nabierać coraz realniejszego kształtu, m.in. poprzez uproszczenie procesu wydawania wiz, usprawnienie procedur biurokratycznych i przyznanie wystarczających środków finansowych. |
| --- | --- |

36.

Ma nadzieję, że mobilność młodych ludzi, a zwłaszcza studentów, będzie nabierać coraz realniejszego kształtu, m.in. poprzez uproszczenie procesu wydawania wiz, usprawnienie procedur biurokratycznych i przyznanie wystarczających środków finansowych.

| 37. | Uważa, że program „Erasmus dla wszystkich” powinien być promowany i wspierany wraz z już istniejącymi sprawdzonymi rozwiązaniami w zakresie wymiany młodzieży, takimi jak program Eurodissey propagowany przez Zgromadzenie Regionów Europy (AER). |
| --- | --- |

37.

Uważa, że program „Erasmus dla wszystkich” powinien być promowany i wspierany wraz z już istniejącymi sprawdzonymi rozwiązaniami w zakresie wymiany młodzieży, takimi jak program Eurodissey propagowany przez Zgromadzenie Regionów Europy (AER).

| 38. | Uważa, że konieczne jest pogłębienie analizy na temat presji migracyjnej wynikającej z braku równowagi gospodarczej, tak by wypracować skuteczne instrumenty reagowania, m.in. programy gwarantujące mobilność również nisko wykwalifikowanych pracowników (nadal poszukiwanych w niektórych państwach członkowskich), których niedoboru nie rozwiązuje sam mechanizm migracji cyrkulacyjnej. |
| --- | --- |

38.

Uważa, że konieczne jest pogłębienie analizy na temat presji migracyjnej wynikającej z braku równowagi gospodarczej, tak by wypracować skuteczne instrumenty reagowania, m.in. programy gwarantujące mobilność również nisko wykwalifikowanych pracowników (nadal poszukiwanych w niektórych państwach członkowskich), których niedoboru nie rozwiązuje sam mechanizm migracji cyrkulacyjnej.

| 39. | Uważa, że także diaspora powinna uczestniczyć w przygotowaniach migrantów do wyjazdu z kraju. Można w tym celu wykorzystać istniejące już strony internetowe prowadzone bezpośrednio przez stowarzyszenia imigrantów, na których da się znaleźć dokładne informacje w języku zrozumiałym dla potencjalnie zainteresowanych. |
| --- | --- |

39.

Uważa, że także diaspora powinna uczestniczyć w przygotowaniach migrantów do wyjazdu z kraju. Można w tym celu wykorzystać istniejące już strony internetowe prowadzone bezpośrednio przez stowarzyszenia imigrantów, na których da się znaleźć dokładne informacje w języku zrozumiałym dla potencjalnie zainteresowanych.

| 40. | Docenia wykorzystanie środków poprzedzających wyjazd z kraju. Należy na nie przeznaczyć większe inwestycje, angażując organizacje pozarządowe już działające w krajach pochodzenia migrantów oraz władze lokalne i regionalne, które uczestniczą w procesie przyjmowania i integracji migrantów oraz ich rodzin. |
| --- | --- |

40.

Docenia wykorzystanie środków poprzedzających wyjazd z kraju. Należy na nie przeznaczyć większe inwestycje, angażując organizacje pozarządowe już działające w krajach pochodzenia migrantów oraz władze lokalne i regionalne, które uczestniczą w procesie przyjmowania i integracji migrantów oraz ich rodzin.

Zwalczanie nielegalnej imigracji

| 41. | Docenia duże wysiłki UE na rzecz przeciwdziałania nielegalnej imigracji, a zwłaszcza przemytowi i handlowi ludźmi, a także środki skierowane przeciw pracodawcom, którzy zatrudniają osoby zamieszkujące nielegalnie w UE. |
| --- | --- |

41.

Docenia duże wysiłki UE na rzecz przeciwdziałania nielegalnej imigracji, a zwłaszcza przemytowi i handlowi ludźmi, a także środki skierowane przeciw pracodawcom, którzy zatrudniają osoby zamieszkujące nielegalnie w UE.

| 42. | Podkreśla znaczenie podejścia do zwalczania nielegalnej imigracji, w ramach którego uważa się, że migranci mogą stać się ofiarami nielegalnego handlu ludźmi i z tego względu wymagają opieki i ochrony. |
| --- | --- |

42.

Podkreśla znaczenie podejścia do zwalczania nielegalnej imigracji, w ramach którego uważa się, że migranci mogą stać się ofiarami nielegalnego handlu ludźmi i z tego względu wymagają opieki i ochrony.

| 43. | Zachęca Komisję Europejską do dalszego podejmowania się analizy zjawiska pracy nierejestrowanej i zwalczania go, gdyż stanowi ono poważny problem dla gospodarki całej UE, a także zachętę do przyjazdu dla nielegalnych imigrantów, którzy mogą paść ofiarą wyzysku zarówno w sektorze zatrudnienia, jak i w gałęzi operacyjnej sieci przestępczych. |
| --- | --- |

43.

Zachęca Komisję Europejską do dalszego podejmowania się analizy zjawiska pracy nierejestrowanej i zwalczania go, gdyż stanowi ono poważny problem dla gospodarki całej UE, a także zachętę do przyjazdu dla nielegalnych imigrantów, którzy mogą paść ofiarą wyzysku zarówno w sektorze zatrudnienia, jak i w gałęzi operacyjnej sieci przestępczych.

| 44. | Podkreśla, że ogromne środki finansowe zainwestowano również w działania na rzecz zwalczania nielegalnej imigracji, wśród których wyróżniają się operacje kontroli granic organizowane przez agencję FRONTEX. |
| --- | --- |

44.

Podkreśla, że ogromne środki finansowe zainwestowano również w działania na rzecz zwalczania nielegalnej imigracji, wśród których wyróżniają się operacje kontroli granic organizowane przez agencję FRONTEX.

| 45. | Podkreśla potrzebę poszanowania praw człowieka, a zwłaszcza zasady non-refoulement na każdym etapie kontroli granic oraz związanego z nią wymogu poddania ścisłej kontroli działalności agencji FRONTEX przez instytucje UE, w tym szczególnie przez Parlament Europejski. |
| --- | --- |

45.

Podkreśla potrzebę poszanowania praw człowieka, a zwłaszcza zasady non-refoulement na każdym etapie kontroli granic oraz związanego z nią wymogu poddania ścisłej kontroli działalności agencji FRONTEX przez instytucje UE, w tym szczególnie przez Parlament Europejski.

| 46. | Ma nadzieję, że analogiczna kontrola dotyczyć będzie również współpracy międzynarodowej prowadzonej bezpośrednio przez agencję FRONTEX, która ma prawo zawierać z państwami trzecimi umowy międzynarodowe o charakterze technicznym. Treść tych umów powinna być bardziej przejrzysta, zaś zakres ich zastosowania winien zostać określony z większą dokładnością. |
| --- | --- |

46.

Ma nadzieję, że analogiczna kontrola dotyczyć będzie również współpracy międzynarodowej prowadzonej bezpośrednio przez agencję FRONTEX, która ma prawo zawierać z państwami trzecimi umowy międzynarodowe o charakterze technicznym. Treść tych umów powinna być bardziej przejrzysta, zaś zakres ich zastosowania winien zostać określony z większą dokładnością.

| 47. | Uważa, że konieczne jest przeprowadzenie dokładnej oceny kosztów i korzyści wszystkich istniejących instrumentów, tak by porównać ich skuteczność, w tym kosztów procedur repatriacji (zatrzymania i przymusowego wydalenia) oraz faktycznej wielkości środków przeznaczanych przez państwa na dobrowolną repatriację w porównaniu z repatriacją przymusową. |
| --- | --- |

47.

Uważa, że konieczne jest przeprowadzenie dokładnej oceny kosztów i korzyści wszystkich istniejących instrumentów, tak by porównać ich skuteczność, w tym kosztów procedur repatriacji (zatrzymania i przymusowego wydalenia) oraz faktycznej wielkości środków przeznaczanych przez państwa na dobrowolną repatriację w porównaniu z repatriacją przymusową.

| 48. | Jest zdania, że nie należy dopuszczać do delegalizacji pobytu obcokrajowców zamieszkujących legalnie w UE z powodu niewystarczającej elastyczności przepisów krajowych i tym samym do tego, by zasilili oni szeregi osób nadmiernie przedłużających pobyt. |
| --- | --- |

48.

Jest zdania, że nie należy dopuszczać do delegalizacji pobytu obcokrajowców zamieszkujących legalnie w UE z powodu niewystarczającej elastyczności przepisów krajowych i tym samym do tego, by zasilili oni szeregi osób nadmiernie przedłużających pobyt.

| 49. | Ma nadzieję, że instytucje europejskie i państwa członkowskie wnikliwie rozważą możliwość wjazdu do UE w poszukiwaniu pracy, co zostało wyraźnie wspomniane w art. 79 ust. 5 TFUE. |
| --- | --- |

49.

Ma nadzieję, że instytucje europejskie i państwa członkowskie wnikliwie rozważą możliwość wjazdu do UE w poszukiwaniu pracy, co zostało wyraźnie wspomniane w art. 79 ust. 5 TFUE.

| 50. | Uważa, że dostępność legalnych kanałów napływu należy uznać za jeden z głównych instrumentów zwalczania nielegalnej imigracji oraz nadmiernego wydłużania pobytu, a także za sposób zagwarantowania pewnego stopnia solidarności w kontaktach z krajami pochodzenia przepływów migracyjnych. |
| --- | --- |

50.

Uważa, że dostępność legalnych kanałów napływu należy uznać za jeden z głównych instrumentów zwalczania nielegalnej imigracji oraz nadmiernego wydłużania pobytu, a także za sposób zagwarantowania pewnego stopnia solidarności w kontaktach z krajami pochodzenia przepływów migracyjnych.

| 51. | Wzywa instytucje do włączenia strategii readmisji do globalnego podejścia, tak by opierała się ona na zasadach współpracy na rzecz rozwoju, a nie była od niej oderwana i z nią niespójna. |
| --- | --- |

51.

Wzywa instytucje do włączenia strategii readmisji do globalnego podejścia, tak by opierała się ona na zasadach współpracy na rzecz rozwoju, a nie była od niej oderwana i z nią niespójna.

| 52. | Uważa, że umowy o readmisji należy poddawać okresowej ocenie, zwłaszcza w odniesieniu do obowiązku readmisji przez kraj tranzytu nie tylko swych własnych obywateli, lecz również obcokrajowców przejeżdżających przez niego w drodze do UE, którzy mogą zostać zesłani na ziemię niczyją. Pogorszyłoby to sytuację w krajach tranzytu i poważnie naraziło te osoby na pogwałcenie praw człowieka. |
| --- | --- |

52.

Uważa, że umowy o readmisji należy poddawać okresowej ocenie, zwłaszcza w odniesieniu do obowiązku readmisji przez kraj tranzytu nie tylko swych własnych obywateli, lecz również obcokrajowców przejeżdżających przez niego w drodze do UE, którzy mogą zostać zesłani na ziemię niczyją. Pogorszyłoby to sytuację w krajach tranzytu i poważnie naraziło te osoby na pogwałcenie praw człowieka.

Zewnętrzny wymiar azylu

| 53. | Uważa, że wzmocnienia systemów azylowych państw trzecich nie należy postrzegać jako sposobu uchylania się od uznania prawa do ochrony międzynarodowej w UE. |
| --- | --- |

53.

Uważa, że wzmocnienia systemów azylowych państw trzecich nie należy postrzegać jako sposobu uchylania się od uznania prawa do ochrony międzynarodowej w UE.

| 54. | Docenia fakt, że w regionalnych programach ochrony UE działała wspólnie z Biurem Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców, chociaż oferuje ona ochronę szerszą od ochrony uchodźców uznanej w konwencji genewskiej, gdyż obejmuje również ochronę uzupełniającą oraz ochronę przed traktowaniem niezgodnym z Europejską konwencją o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności. |
| --- | --- |

54.

Docenia fakt, że w regionalnych programach ochrony UE działała wspólnie z Biurem Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców, chociaż oferuje ona ochronę szerszą od ochrony uchodźców uznanej w konwencji genewskiej, gdyż obejmuje również ochronę uzupełniającą oraz ochronę przed traktowaniem niezgodnym z Europejską konwencją o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności.

| 55. | Ma nadzieję, że działania UE nie będą nigdy ukierunkowane na uniemożliwienie ubiegającym się o azyl pozostawienia kraju, w którym się znajdują, w celu zwrócenia się o ochronę w państwie członkowskim UE. |
| --- | --- |

55.

Ma nadzieję, że działania UE nie będą nigdy ukierunkowane na uniemożliwienie ubiegającym się o azyl pozostawienia kraju, w którym się znajdują, w celu zwrócenia się o ochronę w państwie członkowskim UE.

| 56. | Uważa, że – zwłaszcza po wyraźnym upomnieniu ze strony Trybunału Sprawiedliwości – niezbędny jest przegląd tzw. rozporządzenia „Dublin II”, tak by skutecznie zagwarantować solidarność państw członkowskich przy pełnym poszanowaniu praw człowieka, w tym prawa do łączenia rodzin. |
| --- | --- |

56.

Uważa, że – zwłaszcza po wyraźnym upomnieniu ze strony Trybunału Sprawiedliwości – niezbędny jest przegląd tzw. rozporządzenia „Dublin II”, tak by skutecznie zagwarantować solidarność państw członkowskich przy pełnym poszanowaniu praw człowieka, w tym prawa do łączenia rodzin.

| 57. | Apeluje do Komisji o uwzględnienie w partnerstwach na rzecz mobilności odpowiednich klauzul ochronnych dla ubiegających się o azyl i dla uchodźców. |
| --- | --- |

57.

Apeluje do Komisji o uwzględnienie w partnerstwach na rzecz mobilności odpowiednich klauzul ochronnych dla ubiegających się o azyl i dla uchodźców.

| 58. | Zachęca instytucje, a także państwa członkowskie, do zwiększenia skuteczności systemu poszukiwawczo-ratowniczego na morzu, zwłaszcza dzięki większej koordynacji i opracowaniu wspólnych kryteriów ustalania odpowiedniejszego i zabezpieczonego miejsca, w którym migranci sprowadzeni są na ląd. |
| --- | --- |

58.

Zachęca instytucje, a także państwa członkowskie, do zwiększenia skuteczności systemu poszukiwawczo-ratowniczego na morzu, zwłaszcza dzięki większej koordynacji i opracowaniu wspólnych kryteriów ustalania odpowiedniejszego i zabezpieczonego miejsca, w którym migranci sprowadzeni są na ląd.

Uwagi końcowe

| 59. | Zwraca się do Komisji, Rady i Parlamentu Europejskiego o pozostawienie kwestii czterech filarów globalnego podejścia otwartą, tak by w jego realizacji w pełni uczestniczyły wszystkie potencjalnie zainteresowane podmioty. |
| --- | --- |

59.

Zwraca się do Komisji, Rady i Parlamentu Europejskiego o pozostawienie kwestii czterech filarów globalnego podejścia otwartą, tak by w jego realizacji w pełni uczestniczyły wszystkie potencjalnie zainteresowane podmioty.

| 60. | Zwraca się zwłaszcza o pełne uwzględnienie władz lokalnych i regionalnych w realizacji globalnego podejścia, promując zarówno już istniejące projekty współpracy zdecentralizowanej, jak i wcześniej prowadzony dialog typu ARLEM czy CORLEAP. |
| --- | --- |

60.

Zwraca się zwłaszcza o pełne uwzględnienie władz lokalnych i regionalnych w realizacji globalnego podejścia, promując zarówno już istniejące projekty współpracy zdecentralizowanej, jak i wcześniej prowadzony dialog typu ARLEM czy CORLEAP.

| 61. | Apeluje do Komisji Europejskiej o dalszą analizę przyczyn i cech zjawiska migracji na szczeblu światowym, potrzebną do wskazania skutecznych strategii zajęcia się tym zjawiskiem, opartych na solidarności z państwami trzecimi. |
| --- | --- |

61.

Apeluje do Komisji Europejskiej o dalszą analizę przyczyn i cech zjawiska migracji na szczeblu światowym, potrzebną do wskazania skutecznych strategii zajęcia się tym zjawiskiem, opartych na solidarności z państwami trzecimi.

| 62. | Ubolewa nad polityką traktowania migrantów jako przestępców i popiera środki zwalczania sieci przestępczych, których ofiarą padają migranci. |
| --- | --- |

62.

Ubolewa nad polityką traktowania migrantów jako przestępców i popiera środki zwalczania sieci przestępczych, których ofiarą padają migranci.

| 63. | Wnioskuje o to, by polityka zwalczania nielegalnej imigracji nie skupiała się wyłącznie na kontroli granic i przechwytywaniu migrantów w chwili wyjazdu, lecz również na faktycznym umożliwianiu legalnego wjazdu cudzoziemcom, w tym pracownikom bez wysokich kwalifikacji, z uwzględnieniem konkretnej sytuacji panującej w poszczególnych państwach członkowskich. |
| --- | --- |

63.

Wnioskuje o to, by polityka zwalczania nielegalnej imigracji nie skupiała się wyłącznie na kontroli granic i przechwytywaniu migrantów w chwili wyjazdu, lecz również na faktycznym umożliwianiu legalnego wjazdu cudzoziemcom, w tym pracownikom bez wysokich kwalifikacji, z uwzględnieniem konkretnej sytuacji panującej w poszczególnych państwach członkowskich.

Bruksela, 18 lipca 2012 r.

Przewodnicząca Komitetu Regionów

Mercedes BRESSO

---

(1)  Art. 13 ust. 2 Powszechnej deklaracji praw człowieka, art. 2 ust. 2 protokołu nr 4 do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, a także art. 12 ust. 2 paktu praw obywatelskich i politycznych.

1

(2)  Opinia Parlamentu Europejskiego w sprawie rozwoju i migracji, P6_TA(2006)0319, przyjęta 6 lipca 2006 r.

2

(3)  Opinia KR-u ENVE-V-008 w sprawie roli władz lokalnych i regionalnych w propagowaniu zrównoważonej gospodarki wodnej, 30 czerwca – 1 lipca 2011 r., pkt 14; sprawozdanie ARLEM-u (SUDEV) w sprawie związku pustynnienia ze zmianą klimatu w basenie Morza Śródziemnego, 31 stycznia 2012 r.

3

(4)  http://www.unhcr.org/pages/49e4a5096.html.

4

(5)  Komunikat w sprawie migracji, COM(2011) 248, s. 21.

5

(6)  Opinia KR-u CONST-IV-017 w sprawie wspólnej europejskiej polityki imigracyjnej, przyjęta na sesji plenarnej w dniach 26-27 listopada 2008 r., sprawozdawca: Werner JOSTMEIER.

6

(7)  Opinia KR-u CONST-IV-017 w sprawie wspólnej europejskiej polityki imigracyjnej, 26–27 listopada 2008 r., pkt 5.

7

(8)  Na tym podejściu opiera się całkowicie wniosek dotyczący rozporządzenia COM(2011) 290 zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu.

8

(9)  Projekt opinii KR-u w sprawie nowego europejskiego programu integracji, pkt 60, projekt opinii CIVEX w sprawie prawa do łączenia rodzin, sprawozdawca: Sergio SOAVE, pkt 11.

9

---

| 13.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 277/12 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 277/12

---

Opinia Komitetu Regionów „Zwiększenie solidarności wewnątrz UE w dziedzinie azylu”

2012/C 277/03

KOMITET REGIONÓW

| — | Podkreśla zasadnicze znaczenie azylu jako prawa człowieka, lecz także jako „dorobku” cywilizacyjnego, usankcjonowanego w aktach prawa międzynarodowego, takich jak konwencja genewska, Karta praw podstawowych Unii Europejskiej, Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), i w ustawodawstwach wszystkich państw członkowskich, bez żadnych wyjątków, z zasadą non-refoulement jako podstawą funkcjonowania instrumentów polityki azylowej. |
| --- | --- |

—

Podkreśla zasadnicze znaczenie azylu jako prawa człowieka, lecz także jako „dorobku” cywilizacyjnego, usankcjonowanego w aktach prawa międzynarodowego, takich jak konwencja genewska, Karta praw podstawowych Unii Europejskiej, Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), i w ustawodawstwach wszystkich państw członkowskich, bez żadnych wyjątków, z zasadą non-refoulement jako podstawą funkcjonowania instrumentów polityki azylowej.

| — | Przypomina, że zgodnie z art. 80 TFUE solidarność wraz ze sprawiedliwym podziałem odpowiedzialności to instytucjonalne koncepcje regulujące wszystkie europejskie strategie polityczne, które w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości dotyczą przemieszczania się osób, a konkretnie zarządzania granicami zewnętrznymi, przekraczania tych granic, azylu, ochrony międzynarodowej i imigracji. Artykuł ten stanowi wystarczającą podstawę prawną dla europejskich środków legislacyjnych mających na celu zwiększenie solidarności i sprzyjanie sprawiedliwemu podziałowi odpowiedzialności. |
| --- | --- |

—

Przypomina, że zgodnie z art. 80 TFUE solidarność wraz ze sprawiedliwym podziałem odpowiedzialności to instytucjonalne koncepcje regulujące wszystkie europejskie strategie polityczne, które w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości dotyczą przemieszczania się osób, a konkretnie zarządzania granicami zewnętrznymi, przekraczania tych granic, azylu, ochrony międzynarodowej i imigracji. Artykuł ten stanowi wystarczającą podstawę prawną dla europejskich środków legislacyjnych mających na celu zwiększenie solidarności i sprzyjanie sprawiedliwemu podziałowi odpowiedzialności.

| — | Zwraca uwagę na to, że w obecnej sytuacji konieczne są konkretne przejawy solidarności w dziedzinie azylu między UE i państwami członkowskimi. Jest przekonany, że nie będzie można osiągnąć wspólnego i wysokiego poziomu ochrony osób ubiegających się o międzynarodową ochronę lub mających do niej prawo bez mechanizmów uwzględniających duże różnice między poszczególnymi państwami członkowskimi zarówno w odniesieniu do liczby przyjmowanych na ich terytorium obywateli państw trzecich, jak i w odniesieniu do możliwości finansowych, technicznych i innych, dostępnych w zarządzaniu przepływami migracyjnymi. |
| --- | --- |

—

Zwraca uwagę na to, że w obecnej sytuacji konieczne są konkretne przejawy solidarności w dziedzinie azylu między UE i państwami członkowskimi. Jest przekonany, że nie będzie można osiągnąć wspólnego i wysokiego poziomu ochrony osób ubiegających się o międzynarodową ochronę lub mających do niej prawo bez mechanizmów uwzględniających duże różnice między poszczególnymi państwami członkowskimi zarówno w odniesieniu do liczby przyjmowanych na ich terytorium obywateli państw trzecich, jak i w odniesieniu do możliwości finansowych, technicznych i innych, dostępnych w zarządzaniu przepływami migracyjnymi.

| — | Podkreśla lokalny i regionalny wymiar solidarności i sprawiedliwego podziału odpowiedzialności w dziedzinie polityki azylowej. Podkreśla, że samorządy lokalne odgrywają bardzo ważną rolę w informowaniu społeczeństwa oraz że mogą się przyczynić do zwiększania wiedzy na temat azylu i ochrony międzynarodowej i w ten sposób wywierać pozytywny wpływ na warunki przyjmowania migrantów i na ich akceptowanie przez społeczność lokalną. |
| --- | --- |

—

Podkreśla lokalny i regionalny wymiar solidarności i sprawiedliwego podziału odpowiedzialności w dziedzinie polityki azylowej. Podkreśla, że samorządy lokalne odgrywają bardzo ważną rolę w informowaniu społeczeństwa oraz że mogą się przyczynić do zwiększania wiedzy na temat azylu i ochrony międzynarodowej i w ten sposób wywierać pozytywny wpływ na warunki przyjmowania migrantów i na ich akceptowanie przez społeczność lokalną.

| Sprawozdawca | Theodoros GKOTSOPULOS (Grecja, PSE), członek rady miejskiej, Pallini (Attyka) |
| --- | --- |
| Dokument źródłowy | Komunikat Komisji w sprawie zwiększenia solidarności wewnątrz UE w dziedzinie azylu. Agenda UE na rzecz lepszego podziału odpowiedzialności i większego wzajemnego zaufania
  COM(2011) 835 final |

Sprawozdawca

Theodoros GKOTSOPULOS (Grecja, PSE), członek rady miejskiej, Pallini (Attyka)

Dokument źródłowy

Komunikat Komisji w sprawie zwiększenia solidarności wewnątrz UE w dziedzinie azylu. Agenda UE na rzecz lepszego podziału odpowiedzialności i większego wzajemnego zaufania

COM(2011) 835 final

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

Uwagi ogólne

| 1. | Zwraca uwagę na to, że mieszane przepływy migracyjne występują we wszystkich państwach członkowskich UE i są aktualnym tematem z pierwszych stron gazet, głównie wskutek obecnych gwałtownych przemian politycznych w krajach Afryki Północnej i na Bliskim Wschodzie, lecz także ze względu na ogólną sytuację polityczną w państwach takich jak Afganistan, Pakistan, Irak czy Iran, i że te okoliczności prowadzą do kolejnych przemieszczeń ludności w kierunku Europy. Te mieszane przepływy migracyjne stwarzają na zewnętrznych granicach Unii problemy o różnym stopniu natężenia, które mają z kolei wpływ na funkcjonowanie instrumentów polityki azylowej niektórych państw członkowskich i przyczyniają się do powstawania wyzwań humanitarnych. |
| --- | --- |

1.

Zwraca uwagę na to, że mieszane przepływy migracyjne występują we wszystkich państwach członkowskich UE i są aktualnym tematem z pierwszych stron gazet, głównie wskutek obecnych gwałtownych przemian politycznych w krajach Afryki Północnej i na Bliskim Wschodzie, lecz także ze względu na ogólną sytuację polityczną w państwach takich jak Afganistan, Pakistan, Irak czy Iran, i że te okoliczności prowadzą do kolejnych przemieszczeń ludności w kierunku Europy. Te mieszane przepływy migracyjne stwarzają na zewnętrznych granicach Unii problemy o różnym stopniu natężenia, które mają z kolei wpływ na funkcjonowanie instrumentów polityki azylowej niektórych państw członkowskich i przyczyniają się do powstawania wyzwań humanitarnych.

| 2. | Podkreśla, że ostry kryzys gospodarczy, doświadczający szczególnie śródziemnomorskie państwa UE, które przyjmują nieproporcjonalnie dużą liczbę osób ubiegających się o azyl, oraz wynikająca z tego niezdolność tych państw do wystarczająco skutecznego rozwiązania powstałego problemu to negatywne czynniki utrudniające podjęcie odpowiednich działań i pogarszające już i tak trudną sytuację. |
| --- | --- |

2.

Podkreśla, że ostry kryzys gospodarczy, doświadczający szczególnie śródziemnomorskie państwa UE, które przyjmują nieproporcjonalnie dużą liczbę osób ubiegających się o azyl, oraz wynikająca z tego niezdolność tych państw do wystarczająco skutecznego rozwiązania powstałego problemu to negatywne czynniki utrudniające podjęcie odpowiednich działań i pogarszające już i tak trudną sytuację.

| 3. | Sądzi, że konieczne jest opracowanie znaczącej wspólnej polityki europejskiej w zakresie migracji i azylu, zgodnej z zaleceniami zawartymi w programie sztokholmskim. Polityka ta powinna powstać w wyniku przyjęcia zintegrowanego podejścia, którego podstawą byłoby skuteczne zarządzanie legalną migracją połączone ze zwalczaniem migracji nielegalnej, a także, i przede wszystkim, umocnienie systemów azylowych. |
| --- | --- |

3.

Sądzi, że konieczne jest opracowanie znaczącej wspólnej polityki europejskiej w zakresie migracji i azylu, zgodnej z zaleceniami zawartymi w programie sztokholmskim. Polityka ta powinna powstać w wyniku przyjęcia zintegrowanego podejścia, którego podstawą byłoby skuteczne zarządzanie legalną migracją połączone ze zwalczaniem migracji nielegalnej, a także, i przede wszystkim, umocnienie systemów azylowych.

| 4. | Podkreśla zasadnicze znaczenie azylu jako prawa człowieka, lecz także jako „dorobku” cywilizacyjnego, usankcjonowanego w aktach prawa międzynarodowego, takich jak konwencja genewska, Karta praw podstawowych Unii Europejskiej, Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), i w ustawodawstwach wszystkich państw członkowskich, bez żadnych wyjątków, z zasadą non-refoulement jako podstawą funkcjonowania instrumentów polityki azylowej. |
| --- | --- |

4.

Podkreśla zasadnicze znaczenie azylu jako prawa człowieka, lecz także jako „dorobku” cywilizacyjnego, usankcjonowanego w aktach prawa międzynarodowego, takich jak konwencja genewska, Karta praw podstawowych Unii Europejskiej, Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), i w ustawodawstwach wszystkich państw członkowskich, bez żadnych wyjątków, z zasadą non-refoulement jako podstawą funkcjonowania instrumentów polityki azylowej.

| 5. | Zwraca uwagę na prawa pokrewne, uzupełniające prawo do azylu, czyli prawo do godności, zakaz tortur i nieludzkiego traktowania, ochronę w przypadku deportacji, wydalenia lub ekstradycji czy też prawo do skutecznego środka odwoławczego i dostępu do bezstronnego sądu, a także prawo do łączenia rodzin. |
| --- | --- |

5.

Zwraca uwagę na prawa pokrewne, uzupełniające prawo do azylu, czyli prawo do godności, zakaz tortur i nieludzkiego traktowania, ochronę w przypadku deportacji, wydalenia lub ekstradycji czy też prawo do skutecznego środka odwoławczego i dostępu do bezstronnego sądu, a także prawo do łączenia rodzin.

| 6. | Dostrzega postępy w opracowywaniu wspólnego europejskiego systemu azylowego, jest jednak zdania, że należy ponowić apel o ukończenie prac nad nim do 2012 r. zawarty w programie sztokholmskim, a także zwrócić się do państw członkowskich, Rady i Parlamentu Europejskiego o okazanie politycznej woli doprowadzenia do końca negocjacji dotyczących przeglądu dyrektyw w sprawie warunków przyjmowania i procedur azylowych oraz reformy rozporządzeń dublińskich i systemu Eurodac. |
| --- | --- |

6.

Dostrzega postępy w opracowywaniu wspólnego europejskiego systemu azylowego, jest jednak zdania, że należy ponowić apel o ukończenie prac nad nim do 2012 r. zawarty w programie sztokholmskim, a także zwrócić się do państw członkowskich, Rady i Parlamentu Europejskiego o okazanie politycznej woli doprowadzenia do końca negocjacji dotyczących przeglądu dyrektyw w sprawie warunków przyjmowania i procedur azylowych oraz reformy rozporządzeń dublińskich i systemu Eurodac.

| 7. | Podkreśla, że jedną z zasad przewodnich działania wspólnego europejskiego systemu azylowego ma być także konkretna obrona praw osób, które potrzebują ochrony międzynarodowej, a nie tylko zapewnianie bezpieczeństwa w ścisłym znaczeniu tego słowa czy ochrona terytorium państwa. |
| --- | --- |

7.

Podkreśla, że jedną z zasad przewodnich działania wspólnego europejskiego systemu azylowego ma być także konkretna obrona praw osób, które potrzebują ochrony międzynarodowej, a nie tylko zapewnianie bezpieczeństwa w ścisłym znaczeniu tego słowa czy ochrona terytorium państwa.

| 8. | Pragnie zaznaczyć, że prawdziwie wspólny system azylowy funkcjonuje w oparciu o jednolitość praw i procedur na całym terytorium UE, a jego celem powinno być eliminowanie ryzyka wystąpienia poważnych rozbieżności w rozpatrywaniu wniosków o azyl. W związku z tym pochwala wysiłki zmierzające do zmiany istniejących przepisów tak, aby umożliwiały one ustalenie raczej wspólnych zasad, a nie norm minimalnych. |
| --- | --- |

8.

Pragnie zaznaczyć, że prawdziwie wspólny system azylowy funkcjonuje w oparciu o jednolitość praw i procedur na całym terytorium UE, a jego celem powinno być eliminowanie ryzyka wystąpienia poważnych rozbieżności w rozpatrywaniu wniosków o azyl. W związku z tym pochwala wysiłki zmierzające do zmiany istniejących przepisów tak, aby umożliwiały one ustalenie raczej wspólnych zasad, a nie norm minimalnych.

| 9. | Wskazuje na ostatnie orzeczenia Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu i Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Luksemburgu (1), w których bardziej niż jakiekolwiek inne kwestie podkreślono a) ogromne niedostatki w obecnym systemie prawnym, szczególnie w odniesieniu do rozporządzenia dublińskiego, oraz b) luki prawne poważnie zagrażające, w obecnych czasach kryzysu, prawom osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, wynikające z rozbieżności w działaniach podejmowanych przez poszczególne państwa członkowskie w wymiarze politycznym, prawnym i praktycznym. We wspomnianych orzeczeniach zaznaczono konieczność opracowania wspólnego zintegrowanego europejskiego systemu azylowego, a także – w odniesieniu do tego przedsięwzięcia – wzmocnienia przepisów ustalonych w rozporządzeniu dublińskim za pomocą regulacji uwzględniających przyczyny kryzysów i służących dzięki temu zapobieganiu szkodliwemu wpływowi niedostatków w systemach poszczególnych państw członkowskich na całość wspólnego systemu i ochronę praw człowieka. |
| --- | --- |

9.

Wskazuje na ostatnie orzeczenia Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu i Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Luksemburgu (1), w których bardziej niż jakiekolwiek inne kwestie podkreślono a) ogromne niedostatki w obecnym systemie prawnym, szczególnie w odniesieniu do rozporządzenia dublińskiego, oraz b) luki prawne poważnie zagrażające, w obecnych czasach kryzysu, prawom osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, wynikające z rozbieżności w działaniach podejmowanych przez poszczególne państwa członkowskie w wymiarze politycznym, prawnym i praktycznym. We wspomnianych orzeczeniach zaznaczono konieczność opracowania wspólnego zintegrowanego europejskiego systemu azylowego, a także – w odniesieniu do tego przedsięwzięcia – wzmocnienia przepisów ustalonych w rozporządzeniu dublińskim za pomocą regulacji uwzględniających przyczyny kryzysów i służących dzięki temu zapobieganiu szkodliwemu wpływowi niedostatków w systemach poszczególnych państw członkowskich na całość wspólnego systemu i ochronę praw człowieka.

| 10. | Uważa, że wobec skali zjawiska migracji należy dokonać dużych zmian w polityce azylowej UE oraz że wdrożenie skutecznych metod i strategii zarządzania tym zjawiskiem staje się pilną potrzebą. |
| --- | --- |

10.

Uważa, że wobec skali zjawiska migracji należy dokonać dużych zmian w polityce azylowej UE oraz że wdrożenie skutecznych metod i strategii zarządzania tym zjawiskiem staje się pilną potrzebą.

| 11. | Przypomina, że zgodnie z art. 80 TFUE solidarność wraz ze sprawiedliwym podziałem odpowiedzialności to instytucjonalne koncepcje regulujące wszystkie europejskie strategie polityczne, które w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości dotyczą przemieszczania się osób, a konkretnie zarządzania granicami zewnętrznymi, przekraczania tych granic, azylu, ochrony międzynarodowej i imigracji. Artykuł ten stanowi wystarczającą podstawę prawną dla europejskich środków legislacyjnych mających na celu zwiększenie solidarności i sprzyjanie sprawiedliwemu podziałowi odpowiedzialności. |
| --- | --- |

11.

Przypomina, że zgodnie z art. 80 TFUE solidarność wraz ze sprawiedliwym podziałem odpowiedzialności to instytucjonalne koncepcje regulujące wszystkie europejskie strategie polityczne, które w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości dotyczą przemieszczania się osób, a konkretnie zarządzania granicami zewnętrznymi, przekraczania tych granic, azylu, ochrony międzynarodowej i imigracji. Artykuł ten stanowi wystarczającą podstawę prawną dla europejskich środków legislacyjnych mających na celu zwiększenie solidarności i sprzyjanie sprawiedliwemu podziałowi odpowiedzialności.

| 12. | Uznaje, że solidarność jest ściśle związana z odpowiedzialnością, i wzywa wszystkie państwa członkowskie do uregulowania sytuacji wewnętrznej w ich własnych granicach tak, by wywiązywać się z zobowiązań, które przyjęły na arenie międzynarodowej i na szczeblu Unii oraz przestrzegać ich. Komitet podkreśla jednak, że w dziedzinie prawa lub w wymiarze praktycznym nie można z ograniczonej koncepcji odpowiedzialności uczynić wstępnego i nieodzownego warunku solidarności: istnieją bowiem przypadki, w których konkretny przejaw solidarności może w odpowiednim momencie przyczynić się do efektywnego przestrzegania zobowiązań. |
| --- | --- |

12.

Uznaje, że solidarność jest ściśle związana z odpowiedzialnością, i wzywa wszystkie państwa członkowskie do uregulowania sytuacji wewnętrznej w ich własnych granicach tak, by wywiązywać się z zobowiązań, które przyjęły na arenie międzynarodowej i na szczeblu Unii oraz przestrzegać ich. Komitet podkreśla jednak, że w dziedzinie prawa lub w wymiarze praktycznym nie można z ograniczonej koncepcji odpowiedzialności uczynić wstępnego i nieodzownego warunku solidarności: istnieją bowiem przypadki, w których konkretny przejaw solidarności może w odpowiednim momencie przyczynić się do efektywnego przestrzegania zobowiązań.

| 13. | Zwraca uwagę na to, że w obecnej sytuacji konieczne są takie konkretne przejawy solidarności w dziedzinie azylu między UE i państwami członkowskimi, w formie zaleconej w art. 80 TFUE. Jest przekonany, że nie będzie można osiągnąć wspólnego i wysokiego poziomu ochrony osób ubiegających się o międzynarodową ochronę lub mających do niej prawo bez mechanizmów uwzględniających duże różnice między poszczególnymi państwami członkowskimi zarówno w odniesieniu do liczby przyjmowanych na ich terytorium obywateli państw trzecich – migrantów zarobkowych lub osób ubiegających się o ochronę międzynarodową – jak i w odniesieniu do możliwości finansowych, technicznych i innych, dostępnych w zarządzaniu przepływami migracyjnymi. |
| --- | --- |

13.

Zwraca uwagę na to, że w obecnej sytuacji konieczne są takie konkretne przejawy solidarności w dziedzinie azylu między UE i państwami członkowskimi, w formie zaleconej w art. 80 TFUE. Jest przekonany, że nie będzie można osiągnąć wspólnego i wysokiego poziomu ochrony osób ubiegających się o międzynarodową ochronę lub mających do niej prawo bez mechanizmów uwzględniających duże różnice między poszczególnymi państwami członkowskimi zarówno w odniesieniu do liczby przyjmowanych na ich terytorium obywateli państw trzecich – migrantów zarobkowych lub osób ubiegających się o ochronę międzynarodową – jak i w odniesieniu do możliwości finansowych, technicznych i innych, dostępnych w zarządzaniu przepływami migracyjnymi.

| 14. | Zaznacza, że w komunikacie Komisji dokonano analizy obecnej sytuacji i przeglądu dostępnych narzędzi zwiększania solidarności, ale ubolewa nad tym, że nie zawarto w nim propozycji dotyczących nowych korzystnych działań mających na celu wspieranie solidarności i ułatwianie podziału odpowiedzialności. |
| --- | --- |

14.

Zaznacza, że w komunikacie Komisji dokonano analizy obecnej sytuacji i przeglądu dostępnych narzędzi zwiększania solidarności, ale ubolewa nad tym, że nie zawarto w nim propozycji dotyczących nowych korzystnych działań mających na celu wspieranie solidarności i ułatwianie podziału odpowiedzialności.

| 15. | Pochwala podjętą przez Radę inicjatywę dotyczącą stworzenia „wspólnych ram odniesienia” solidarności z państwami członkowskimi, w których system azylowy musi zmagać się ze szczególnie poważnymi problemami, m.in. ze względu na mieszane przepływy migracyjne (2). |
| --- | --- |

15.

Pochwala podjętą przez Radę inicjatywę dotyczącą stworzenia „wspólnych ram odniesienia” solidarności z państwami członkowskimi, w których system azylowy musi zmagać się ze szczególnie poważnymi problemami, m.in. ze względu na mieszane przepływy migracyjne (2).

| 16. | Podkreśla, że korzystne działania na rzecz solidarności i podziału odpowiedzialności zwiększyłyby poszanowanie praw człowieka i umocniły wartości takie jak sprawiedliwość, równość, wspólne podejmowanie decyzji i uczestnictwo w życiu politycznym. Działania te powinny być ponadto zgodne z zasadami pomocniczości i proporcjonalności. |
| --- | --- |

16.

Podkreśla, że korzystne działania na rzecz solidarności i podziału odpowiedzialności zwiększyłyby poszanowanie praw człowieka i umocniły wartości takie jak sprawiedliwość, równość, wspólne podejmowanie decyzji i uczestnictwo w życiu politycznym. Działania te powinny być ponadto zgodne z zasadami pomocniczości i proporcjonalności.

| 17. | Zwraca w związku z tym uwagę na niemożność przeprowadzenia kompletnej analizy komunikatu Komisji Europejskiej pod kątem przestrzegania zasady pomocniczości, gdyż skupiono się w nim głównie na sposobach, w jakich istniejące instrumenty i prawodawstwo UE mogą przyczynić się do zwiększenia solidarności. Niemniej Komitet zwraca się do Komisji Europejskiej o zachowanie należytej uwagi podczas opracowywania wspomnianych w komunikacie ewentualnych przyszłych inicjatyw, dotyczących np. programów relokacji osób uznanych za uchodźców, lub przepisów regulujących wspólne rozpatrywanie wniosków o azyl, które prawdopodobnie będą miały wpływ na sprawy związane dotychczas ściśle z suwerennością narodową państw członkowskich, np. rozpatrywanie wniosków o azyl lub przyjmowanie osób ubiegających się o azyl, i mogą mieć bardziej dalekosiężne skutki polityczne, prawne lub finansowe. |
| --- | --- |

17.

Zwraca w związku z tym uwagę na niemożność przeprowadzenia kompletnej analizy komunikatu Komisji Europejskiej pod kątem przestrzegania zasady pomocniczości, gdyż skupiono się w nim głównie na sposobach, w jakich istniejące instrumenty i prawodawstwo UE mogą przyczynić się do zwiększenia solidarności. Niemniej Komitet zwraca się do Komisji Europejskiej o zachowanie należytej uwagi podczas opracowywania wspomnianych w komunikacie ewentualnych przyszłych inicjatyw, dotyczących np. programów relokacji osób uznanych za uchodźców, lub przepisów regulujących wspólne rozpatrywanie wniosków o azyl, które prawdopodobnie będą miały wpływ na sprawy związane dotychczas ściśle z suwerennością narodową państw członkowskich, np. rozpatrywanie wniosków o azyl lub przyjmowanie osób ubiegających się o azyl, i mogą mieć bardziej dalekosiężne skutki polityczne, prawne lub finansowe.

| 18. | Zaznacza, że pojęcie solidarności ma również wymiar zewnętrzny – solidarność między UE a pozostałymi regionami świata doświadczonymi przez kryzysy humanitarne, do których wg danych Biura Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (UNHCR) przybywa miażdżąca większość uchodźców i osób ubiegających się o ochronę międzynarodową. W związku z tym zasadnicze znaczenie ma współdziałanie państw członkowskich z państwami trzecimi w dziedzinie polityki współpracy na rzecz rozwoju, służące stworzeniu lepszych warunków gospodarczych i społecznych oraz umocnieniu pokoju. Wsparcie dla systemów azylowych krajów trzecich nie może być jednak uważane za sposób uniknięcia przyznawania prawa do ochrony międzynarodowej w UE ani na przenoszenie procedur poza własne granice – powinno być po prostu narzędziem ulepszania warunków gospodarczych i społecznych w tych krajach. |
| --- | --- |

18.

Zaznacza, że pojęcie solidarności ma również wymiar zewnętrzny – solidarność między UE a pozostałymi regionami świata doświadczonymi przez kryzysy humanitarne, do których wg danych Biura Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (UNHCR) przybywa miażdżąca większość uchodźców i osób ubiegających się o ochronę międzynarodową. W związku z tym zasadnicze znaczenie ma współdziałanie państw członkowskich z państwami trzecimi w dziedzinie polityki współpracy na rzecz rozwoju, służące stworzeniu lepszych warunków gospodarczych i społecznych oraz umocnieniu pokoju. Wsparcie dla systemów azylowych krajów trzecich nie może być jednak uważane za sposób uniknięcia przyznawania prawa do ochrony międzynarodowej w UE ani na przenoszenie procedur poza własne granice – powinno być po prostu narzędziem ulepszania warunków gospodarczych i społecznych w tych krajach.

| 19. | Wzywa właściwe instytucje i państwa członkowskie UE, aby aktywniej działały na rzecz tego, by państwa sąsiadujące z UE przestrzegały swych zobowiązań podjętych zarówno na mocy prawa międzynarodowego, jak i wobec Unii i państw członkowskich, szczególnie w przypadku państw, które zawarły z UE umowy o readmisji. |
| --- | --- |

19.

Wzywa właściwe instytucje i państwa członkowskie UE, aby aktywniej działały na rzecz tego, by państwa sąsiadujące z UE przestrzegały swych zobowiązań podjętych zarówno na mocy prawa międzynarodowego, jak i wobec Unii i państw członkowskich, szczególnie w przypadku państw, które zawarły z UE umowy o readmisji.

Rola samorządów lokalnych i regionalnych

| 20. | Podkreśla lokalny i regionalny wymiar solidarności i sprawiedliwego podziału odpowiedzialności w dziedzinie polityki azylowej. Szczególnie samorządy terytorialne na obszarach przy granicach zewnętrznych UE odgrywają główną rolę we wdrażaniu prawodawstwa europejskiego w dziedzinie azylu i wspólnego europejskiego systemu azylowego. To samo dotyczy władz dużych ośrodków miejskich, w których zauważa się stałe nasilenie przepływu uchodźców i wzrost liczby osób ubiegających się o azyl. Władze terytorialne pełnią ważną funkcję w procesie przyjmowania osób ubiegających się o azyl, uchodźców i osób korzystających z ochrony międzynarodowej i w niektórych państwach członkowskich są odpowiedzialne za pierwsze kontakty z nowo przybyłymi. |
| --- | --- |

20.

Podkreśla lokalny i regionalny wymiar solidarności i sprawiedliwego podziału odpowiedzialności w dziedzinie polityki azylowej. Szczególnie samorządy terytorialne na obszarach przy granicach zewnętrznych UE odgrywają główną rolę we wdrażaniu prawodawstwa europejskiego w dziedzinie azylu i wspólnego europejskiego systemu azylowego. To samo dotyczy władz dużych ośrodków miejskich, w których zauważa się stałe nasilenie przepływu uchodźców i wzrost liczby osób ubiegających się o azyl. Władze terytorialne pełnią ważną funkcję w procesie przyjmowania osób ubiegających się o azyl, uchodźców i osób korzystających z ochrony międzynarodowej i w niektórych państwach członkowskich są odpowiedzialne za pierwsze kontakty z nowo przybyłymi.

| 21. | Podkreśla, że pomimo konkretnej roli, którą odgrywają samorządy lokalne i regionalne, nie są one wcale uwzględnione w pojęciu solidarności i podziału odpowiedzialności, które obecnie odnoszą się wyłącznie do państw członkowskich. Poza tym programowanie działań i dialog na szczeblu politycznym obejmują jedynie obciążenia finansowe spoczywające na państwach członkowskich, a nie wpływ przyjęcia obywateli państw trzecich na spójność społeczną na poziomie społeczności lokalnych i regionalnych, mimo że to właśnie samorządy lokalne i regionalne są w pierwszej kolejności odpowiedzialne za stawienie czoła powstałym przez to problemom. |
| --- | --- |

21.

Podkreśla, że pomimo konkretnej roli, którą odgrywają samorządy lokalne i regionalne, nie są one wcale uwzględnione w pojęciu solidarności i podziału odpowiedzialności, które obecnie odnoszą się wyłącznie do państw członkowskich. Poza tym programowanie działań i dialog na szczeblu politycznym obejmują jedynie obciążenia finansowe spoczywające na państwach członkowskich, a nie wpływ przyjęcia obywateli państw trzecich na spójność społeczną na poziomie społeczności lokalnych i regionalnych, mimo że to właśnie samorządy lokalne i regionalne są w pierwszej kolejności odpowiedzialne za stawienie czoła powstałym przez to problemom.

| 22. | Rozważa w związku z tym możliwość bezpośredniego zajęcia stanowiska i opracowania wniosków, aby zapewnić samorządom terytorialnym możliwość aktywnego uczestniczenia w systemie relokacji uchodźców, a także w funkcjonowaniu mechanizmów pomocy, wsparcia i solidarności wobec osób ubiegających się o azyl lub tych, które ten azyl otrzymały. Niektóre państwa członkowskie przyjęły już środki prawne, za pomocą których oddaje się tę odpowiedzialność samorządom regionalnym. |
| --- | --- |

22.

Rozważa w związku z tym możliwość bezpośredniego zajęcia stanowiska i opracowania wniosków, aby zapewnić samorządom terytorialnym możliwość aktywnego uczestniczenia w systemie relokacji uchodźców, a także w funkcjonowaniu mechanizmów pomocy, wsparcia i solidarności wobec osób ubiegających się o azyl lub tych, które ten azyl otrzymały. Niektóre państwa członkowskie przyjęły już środki prawne, za pomocą których oddaje się tę odpowiedzialność samorządom regionalnym.

| 23. | Podkreśla, że samorządy lokalne odgrywają bardzo ważną rolę w informowaniu społeczeństwa oraz że ze względu na swoje bogate doświadczenie we współdziałaniu z organizacjami pozarządowymi i organizacjami społeczeństwa obywatelskiego mogą się przyczynić do zwiększania wiedzy na temat azylu i ochrony międzynarodowej i w ten sposób wywierać pozytywny wpływ na warunki przyjmowania migrantów i na ich akceptowanie przez społeczność lokalną. |
| --- | --- |

23.

Podkreśla, że samorządy lokalne odgrywają bardzo ważną rolę w informowaniu społeczeństwa oraz że ze względu na swoje bogate doświadczenie we współdziałaniu z organizacjami pozarządowymi i organizacjami społeczeństwa obywatelskiego mogą się przyczynić do zwiększania wiedzy na temat azylu i ochrony międzynarodowej i w ten sposób wywierać pozytywny wpływ na warunki przyjmowania migrantów i na ich akceptowanie przez społeczność lokalną.

Lepszy podział kompetencji i zarządzanie w dziedzinie azylu

| 24. | Podkreśla, że konieczne jest poddanie rozporządzenia dublińskiego ponownej, szczegółowej analizie w ramach wniosku Komisji Europejskiej z 2008 r. (3) Dotychczas samo stosowanie kryterium pierwszego wjazdu na terytorium Unii przyczyniło się do stopniowego pojawiania się coraz większej liczby punktów spornych w systemach azylowych niektórych państw członkowskich i obecnie sprawia, że wdrażanie rozporządzenia dublińskiego jest związane jedynie z położeniem geograficznym, co prowadzi do naruszania zasady solidarności. W związku z tym Komitet gorąco wzywa państwa członkowskie, Radę i Parlament Europejski do opracowania nowej procedury zarządzania kryzysowego i do zbadania niektórych pozytywnych środków na rzecz solidarności, mających złagodzić szkodliwe skutki dotychczasowego stosowania tego kryterium. |
| --- | --- |

24.

Podkreśla, że konieczne jest poddanie rozporządzenia dublińskiego ponownej, szczegółowej analizie w ramach wniosku Komisji Europejskiej z 2008 r. (3) Dotychczas samo stosowanie kryterium pierwszego wjazdu na terytorium Unii przyczyniło się do stopniowego pojawiania się coraz większej liczby punktów spornych w systemach azylowych niektórych państw członkowskich i obecnie sprawia, że wdrażanie rozporządzenia dublińskiego jest związane jedynie z położeniem geograficznym, co prowadzi do naruszania zasady solidarności. W związku z tym Komitet gorąco wzywa państwa członkowskie, Radę i Parlament Europejski do opracowania nowej procedury zarządzania kryzysowego i do zbadania niektórych pozytywnych środków na rzecz solidarności, mających złagodzić szkodliwe skutki dotychczasowego stosowania tego kryterium.

| 25. | Przypomina, że w poprzedniej opinii (4) Komitet z zadowoleniem przyjął propozycję Komisji Europejskiej dotyczącą tymczasowego wstrzymania przekazywania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową na zasadach zapisanych w zmienionej wersji rozporządzenia dublińskiego w przypadkach, w których państwo członkowskie staje wobec szczególnie naglącej sytuacji, w której takie przekazywanie może jeszcze bardziej zaciążyć na zdolności tego państwa do przyjmowania osób, a także na jego systemie azylowym i wewnętrznej infrastrukturze azylowej. Zdaje sobie jednak sprawę ze wszystkich trudności związanych z zaakceptowaniem i stosowaniem takiego środka i rozumie zasadność kontrpropozycji dotyczącej utworzenia mechanizmu oceny i wczesnego ostrzegania, obejmującego wszystkie elementy systemów azylowych państw członkowskich. |
| --- | --- |

25.

Przypomina, że w poprzedniej opinii (4) Komitet z zadowoleniem przyjął propozycję Komisji Europejskiej dotyczącą tymczasowego wstrzymania przekazywania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową na zasadach zapisanych w zmienionej wersji rozporządzenia dublińskiego w przypadkach, w których państwo członkowskie staje wobec szczególnie naglącej sytuacji, w której takie przekazywanie może jeszcze bardziej zaciążyć na zdolności tego państwa do przyjmowania osób, a także na jego systemie azylowym i wewnętrznej infrastrukturze azylowej. Zdaje sobie jednak sprawę ze wszystkich trudności związanych z zaakceptowaniem i stosowaniem takiego środka i rozumie zasadność kontrpropozycji dotyczącej utworzenia mechanizmu oceny i wczesnego ostrzegania, obejmującego wszystkie elementy systemów azylowych państw członkowskich.

| 26. | W związku z komentarzami przedstawionymi powyżej uważa za użyteczne podkreślenie tego, że skuteczność proponowanego mechanizmu oceny i wczesnego ostrzegania będzie w dużej mierze zależeć od dysponowania wiarygodnymi i aktualnymi informacjami, lojalnej współpracy państw członkowskich i zdolności UE do usuwania i rozwiązywania na czas ewentualnych niedociągnięć i problemów, które zostaną zgłoszone. Ponadto Komitet zwraca uwagę na cenną pomoc, którą mogą zaoferować organizacje takie jak Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu, Biuro Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (UNHCR), krajowe rady ds. uchodźców oraz organizacje pozarządowe i przede wszystkim samorządy lokalne i regionalne. |
| --- | --- |

26.

W związku z komentarzami przedstawionymi powyżej uważa za użyteczne podkreślenie tego, że skuteczność proponowanego mechanizmu oceny i wczesnego ostrzegania będzie w dużej mierze zależeć od dysponowania wiarygodnymi i aktualnymi informacjami, lojalnej współpracy państw członkowskich i zdolności UE do usuwania i rozwiązywania na czas ewentualnych niedociągnięć i problemów, które zostaną zgłoszone. Ponadto Komitet zwraca uwagę na cenną pomoc, którą mogą zaoferować organizacje takie jak Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu, Biuro Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (UNHCR), krajowe rady ds. uchodźców oraz organizacje pozarządowe i przede wszystkim samorządy lokalne i regionalne.

| 27. | Sądzi, że propozycja rozszerzenia zakresu dobrowolnej relokacji osób uznanych za uchodźców, na wzór programu pilotażowego dla Malty, jest kolejnym krokiem na drodze do większej solidarności. Z tego względu Komitet wzywa Komisję Europejską i państwa członkowskie do zastanowienia się nad możliwością wprowadzenia obowiązkowej relokacji w pewnych okolicznościach, np. wtedy, gdy dane państwo członkowskie się o to zwróci, lub kiedy zalecono przeprowadzenie relokacji już wcześniej w ramach mechanizmu wczesnego ostrzegania, a Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu wydał swoją opinię na ten temat, lub kiedy osoby zainteresowane zgodzą się na zastosowanie tego środka. Komitet wzywa Komisję Europejską i państwa członkowskie do poważnego zastanowienia się nad tym, czy osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową także mogłyby zostać włączone do mechanizmu relokacji, i w związku z tym zwraca się do Komisji o ponowną analizę przeprowadzonych badań prawnych, ekonomicznych i technicznych (5). |
| --- | --- |

27.

Sądzi, że propozycja rozszerzenia zakresu dobrowolnej relokacji osób uznanych za uchodźców, na wzór programu pilotażowego dla Malty, jest kolejnym krokiem na drodze do większej solidarności. Z tego względu Komitet wzywa Komisję Europejską i państwa członkowskie do zastanowienia się nad możliwością wprowadzenia obowiązkowej relokacji w pewnych okolicznościach, np. wtedy, gdy dane państwo członkowskie się o to zwróci, lub kiedy zalecono przeprowadzenie relokacji już wcześniej w ramach mechanizmu wczesnego ostrzegania, a Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu wydał swoją opinię na ten temat, lub kiedy osoby zainteresowane zgodzą się na zastosowanie tego środka. Komitet wzywa Komisję Europejską i państwa członkowskie do poważnego zastanowienia się nad tym, czy osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową także mogłyby zostać włączone do mechanizmu relokacji, i w związku z tym zwraca się do Komisji o ponowną analizę przeprowadzonych badań prawnych, ekonomicznych i technicznych (5).

| 28. | Zauważa, iż w związku z relokacją zaobserwowano trudności o charakterze praktycznym i prawnym, spowodowane brakiem systemu wzajemnego uznawania decyzji w zakresie ochrony międzynarodowej. Wzywa zatem Komisję Europejską do rozważenia środków koniecznych do zaradzenia tej sytuacji. |
| --- | --- |

28.

Zauważa, iż w związku z relokacją zaobserwowano trudności o charakterze praktycznym i prawnym, spowodowane brakiem systemu wzajemnego uznawania decyzji w zakresie ochrony międzynarodowej. Wzywa zatem Komisję Europejską do rozważenia środków koniecznych do zaradzenia tej sytuacji.

| 29. | Zgadza się z propozycją Biura Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców dotyczącą opracowania zasady zapewniającej funkcjonowanie systemu relokacji i uwzględniającej m.in. elementy takie jak PKB zainteresowanego państwa, jego powierzchnia, zasoby naturalne i inne, liczba ludności, możliwości przyjmowania osób, szczególne uwarunkowania lokalne i regionalne, a także całkowita liczba przybyłych osób ubiegających się o azyl oraz zobowiązania dotyczące przesiedlenia (6). |
| --- | --- |

29.

Zgadza się z propozycją Biura Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców dotyczącą opracowania zasady zapewniającej funkcjonowanie systemu relokacji i uwzględniającej m.in. elementy takie jak PKB zainteresowanego państwa, jego powierzchnia, zasoby naturalne i inne, liczba ludności, możliwości przyjmowania osób, szczególne uwarunkowania lokalne i regionalne, a także całkowita liczba przybyłych osób ubiegających się o azyl oraz zobowiązania dotyczące przesiedlenia (6).

| 30. | Z zadowoleniem przyjmuje niedawną decyzję Parlamentu Europejskiego prowadzącą do sfinalizowania wspólnego unijnego programu przesiedleń, ponieważ uważa, że przyczyni się on do wzmocnienia zewnętrznego wymiaru solidarności, i wzywa państwa członkowskie do tego, żeby odtąd przestrzegały zobowiązań, które przyjęły w ramach programów UNHCR. |
| --- | --- |

30.

Z zadowoleniem przyjmuje niedawną decyzję Parlamentu Europejskiego prowadzącą do sfinalizowania wspólnego unijnego programu przesiedleń, ponieważ uważa, że przyczyni się on do wzmocnienia zewnętrznego wymiaru solidarności, i wzywa państwa członkowskie do tego, żeby odtąd przestrzegały zobowiązań, które przyjęły w ramach programów UNHCR.

| 31. | Pozytywnie ocenia propozycję wspólnego rozpatrywania wniosków o azyl, w którym uczestniczyłaby większa liczba państw członkowskich, Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu i ewentualnie Biuro Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców, ale zwraca uwagę, że taka zmiana musi nastąpić w poszanowaniu zasady, zgodnie z którą wnioski o ochronę międzynarodową są rozpatrywane indywidualnie. W związku z tym Komitet apeluje do Komisji Europejskiej o opracowanie analizy prawnej, ekonomicznej i technicznej i o powiadomienie go o jej wynikach. |
| --- | --- |

31.

Pozytywnie ocenia propozycję wspólnego rozpatrywania wniosków o azyl, w którym uczestniczyłaby większa liczba państw członkowskich, Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu i ewentualnie Biuro Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców, ale zwraca uwagę, że taka zmiana musi nastąpić w poszanowaniu zasady, zgodnie z którą wnioski o ochronę międzynarodową są rozpatrywane indywidualnie. W związku z tym Komitet apeluje do Komisji Europejskiej o opracowanie analizy prawnej, ekonomicznej i technicznej i o powiadomienie go o jej wynikach.

| 32. | Sądzi również, że jako specjalny i wyjątkowy mechanizm solidarności dyrektywa 2001/55/WE w sprawie przyznawania tymczasowej ochrony na wypadek masowego napływu wysiedleńców oraz środków wspierających równowagę wysiłków między państwami członkowskimi nabiera bardzo dużego znaczenia, choć do chwili obecnej nigdy nie została zastosowana. W związku z tym uważa, że nadeszła pora na dokonanie jej przeglądu tak, aby łatwiej było można stwierdzić, na podstawie obiektywnych i ilościowych kryteriów, że faktycznie istnieje sytuacja masowego napływu wysiedleńców, i dodatkowo na rozważenie możliwości uruchomienia mechanizmu w wyniku napłynięcia wniosku złożonego w tym celu przez co najmniej jeden region. |
| --- | --- |

32.

Sądzi również, że jako specjalny i wyjątkowy mechanizm solidarności dyrektywa 2001/55/WE w sprawie przyznawania tymczasowej ochrony na wypadek masowego napływu wysiedleńców oraz środków wspierających równowagę wysiłków między państwami członkowskimi nabiera bardzo dużego znaczenia, choć do chwili obecnej nigdy nie została zastosowana. W związku z tym uważa, że nadeszła pora na dokonanie jej przeglądu tak, aby łatwiej było można stwierdzić, na podstawie obiektywnych i ilościowych kryteriów, że faktycznie istnieje sytuacja masowego napływu wysiedleńców, i dodatkowo na rozważenie możliwości uruchomienia mechanizmu w wyniku napłynięcia wniosku złożonego w tym celu przez co najmniej jeden region.

| 33. | Z zadowoleniem stwierdza, że dyrektywa 2003/109/WE dotycząca statusu obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi została zmieniona i dzięki temu jej zakres obejmuje także osoby korzystające z ochrony międzynarodowej. W praktyce w wyniku rozszerzenia zakresu dyrektywy osoby uznane za uchodźców, które spędziły w danym państwie pięć lat, i spełniają pewne warunki, będą mogły zamieszkać w innym państwie członkowskim niż to, które przyznało im początkowo ochronę międzynarodową. Wspomniana wyżej decyzja nie jest środkiem na rzecz solidarności sensu stricto, ale mogłaby się ewentualnie przyczynić do łagodzenia napięć i do zwiększenia integracji tych osób. Dlatego też Komitet wzywa państwa członkowskie do szybkiej transpozycji dyrektywy zmieniającej 2011/51/UE (7) do ich porządków prawnych. |
| --- | --- |

33.

Z zadowoleniem stwierdza, że dyrektywa 2003/109/WE dotycząca statusu obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi została zmieniona i dzięki temu jej zakres obejmuje także osoby korzystające z ochrony międzynarodowej. W praktyce w wyniku rozszerzenia zakresu dyrektywy osoby uznane za uchodźców, które spędziły w danym państwie pięć lat, i spełniają pewne warunki, będą mogły zamieszkać w innym państwie członkowskim niż to, które przyznało im początkowo ochronę międzynarodową. Wspomniana wyżej decyzja nie jest środkiem na rzecz solidarności sensu stricto, ale mogłaby się ewentualnie przyczynić do łagodzenia napięć i do zwiększenia integracji tych osób. Dlatego też Komitet wzywa państwa członkowskie do szybkiej transpozycji dyrektywy zmieniającej 2011/51/UE (7) do ich porządków prawnych.

Współpraca praktyczna

| 34. | Zaznacza, że współpraca praktyczna jest jednym z fundamentów wspólnego europejskiego systemu azylowego, i z zadowoleniem przyjmuje merytoryczny wkład instytucji UE, w pierwszym rzędzie Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu, lecz także agencji FRONTEX, która udziela swojej pomocy w pewnych konkretnych i wyjątkowych sytuacjach, np. w przypadku Malty i Grecji, ale zaznacza, że działaniom tych wyspecjalizowanych instytucji musi muszą towarzyszyć gwarancje zachowania praw osób ubiegających się o ochronę międzynarodową. |
| --- | --- |

34.

Zaznacza, że współpraca praktyczna jest jednym z fundamentów wspólnego europejskiego systemu azylowego, i z zadowoleniem przyjmuje merytoryczny wkład instytucji UE, w pierwszym rzędzie Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu, lecz także agencji FRONTEX, która udziela swojej pomocy w pewnych konkretnych i wyjątkowych sytuacjach, np. w przypadku Malty i Grecji, ale zaznacza, że działaniom tych wyspecjalizowanych instytucji musi muszą towarzyszyć gwarancje zachowania praw osób ubiegających się o ochronę międzynarodową.

| 35. | Jest zdania, że należy unikać zwłaszcza praktyk skutkujących niemożnością skorzystania z prawa do złożenia wniosku o azyl. W związku z tym Komitet wzywa agencję FRONTEX do przywiązywania większej wagi do przestrzegania praw człowieka podczas misji, które podejmuje w celu ochrony zewnętrznych granic UE. Uważa, że poczyniono już pierwsze kroki w tym kierunku wraz z niedawnym wprowadzeniem zmian do rozporządzenia ustanawiającego agencję FRONTEX, dotyczących zobowiązania tej instytucji do opracowania strategii dotyczącej praw podstawowych, powołania forum konsultacyjnego i utworzenia stanowiska urzędnika ds. praw podstawowych (8). W tym zakresie uznaje ewentualną rolę Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej, która już dokonała analizy sytuacji dotyczącej praw człowieka na zewnętrznych granicach UE (9), i wzywa ją do rozszerzenia zakresu jej dochodzeń w tej dziedzinie oraz do przekazania rad i fachowej wiedzy agencji FRONTEX i Europejskiemu Urzędowi Wsparcia w dziedzinie Azylu. |
| --- | --- |

35.

Jest zdania, że należy unikać zwłaszcza praktyk skutkujących niemożnością skorzystania z prawa do złożenia wniosku o azyl. W związku z tym Komitet wzywa agencję FRONTEX do przywiązywania większej wagi do przestrzegania praw człowieka podczas misji, które podejmuje w celu ochrony zewnętrznych granic UE. Uważa, że poczyniono już pierwsze kroki w tym kierunku wraz z niedawnym wprowadzeniem zmian do rozporządzenia ustanawiającego agencję FRONTEX, dotyczących zobowiązania tej instytucji do opracowania strategii dotyczącej praw podstawowych, powołania forum konsultacyjnego i utworzenia stanowiska urzędnika ds. praw podstawowych (8). W tym zakresie uznaje ewentualną rolę Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej, która już dokonała analizy sytuacji dotyczącej praw człowieka na zewnętrznych granicach UE (9), i wzywa ją do rozszerzenia zakresu jej dochodzeń w tej dziedzinie oraz do przekazania rad i fachowej wiedzy agencji FRONTEX i Europejskiemu Urzędowi Wsparcia w dziedzinie Azylu.

| 36. | Podkreśla potrzebę wzmocnienia potencjału operacyjnego Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu, tak aby organ ten mógł być skuteczniejszy w udzielaniu bezpośredniej pomocy oraz przekazywaniu wiedzy fachowo-technicznej władzom lokalnym i regionalnym. Apeluje również o większe zaangażowanie władz lokalnych i regionalnych w prace forum konsultacyjnego Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu. Pochwala zamiary Komisji Europejskiej, która ogłosiła przeprowadzenie w 2013 r. oceny skutków działań Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu, i zaznacza chęć swojego udziału w tej inicjatywie. |
| --- | --- |

36.

Podkreśla potrzebę wzmocnienia potencjału operacyjnego Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu, tak aby organ ten mógł być skuteczniejszy w udzielaniu bezpośredniej pomocy oraz przekazywaniu wiedzy fachowo-technicznej władzom lokalnym i regionalnym. Apeluje również o większe zaangażowanie władz lokalnych i regionalnych w prace forum konsultacyjnego Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu. Pochwala zamiary Komisji Europejskiej, która ogłosiła przeprowadzenie w 2013 r. oceny skutków działań Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu, i zaznacza chęć swojego udziału w tej inicjatywie.

| 37. | Uważa, że edukacja ma ogromne znaczenie jako bardziej szczególny środek konkretnej współpracy, w której uczestniczy Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu, i podkreśla możliwość lepszej praktycznej harmonizacji będącej skutkiem sfinalizowania i integralnego wdrożenia europejskiego programu w dziedzinie azylu. W tym kontekście Komitet proponuje Europejskiemu Urzędowi Wsparcia w dziedzinie Azylu stworzenie programów szkoleniowych z pożytkiem dla urzędników administracji lokalnej i regionalnej, którzy uczestniczą w procedurach przyjmowania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową. |
| --- | --- |

37.

Uważa, że edukacja ma ogromne znaczenie jako bardziej szczególny środek konkretnej współpracy, w której uczestniczy Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu, i podkreśla możliwość lepszej praktycznej harmonizacji będącej skutkiem sfinalizowania i integralnego wdrożenia europejskiego programu w dziedzinie azylu. W tym kontekście Komitet proponuje Europejskiemu Urzędowi Wsparcia w dziedzinie Azylu stworzenie programów szkoleniowych z pożytkiem dla urzędników administracji lokalnej i regionalnej, którzy uczestniczą w procedurach przyjmowania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową.

Solidarność gospodarcza i finansowa

| 38. | Uznaje to, że w ostatnich latach UE stworzyła szereg użytecznych narzędzi, w tym zwłaszcza Europejski Fundusz na rzecz Uchodźców, które pozwalają państwom członkowskim na lepsze stosowanie europejskiej polityki azylowej. |
| --- | --- |

38.

Uznaje to, że w ostatnich latach UE stworzyła szereg użytecznych narzędzi, w tym zwłaszcza Europejski Fundusz na rzecz Uchodźców, które pozwalają państwom członkowskim na lepsze stosowanie europejskiej polityki azylowej.

| 39. | Pozytywnie ocenia uproszczenie, które zaleca się wprowadzić w strukturze europejskich mechanizmów finansowania przeznaczonych na politykę azylową i migracyjną, dzięki propozycji utworzenia funduszu na rzecz migracji i azylu, który zostanie wyposażony w zasoby sięgające ogółem kwoty 3,87 mld euro w celu zapewnienia zintegrowanego zarządzania przepływami migracyjnymi i obejmie różne aspekty wspólnej polityki azylowej i migracyjnej na lata 2014–2020. Komitet ma nadzieję, że wprowadzenie tego rozwiązania będzie szło w parze z racjonalizacją procedur. |
| --- | --- |

39.

Pozytywnie ocenia uproszczenie, które zaleca się wprowadzić w strukturze europejskich mechanizmów finansowania przeznaczonych na politykę azylową i migracyjną, dzięki propozycji utworzenia funduszu na rzecz migracji i azylu, który zostanie wyposażony w zasoby sięgające ogółem kwoty 3,87 mld euro w celu zapewnienia zintegrowanego zarządzania przepływami migracyjnymi i obejmie różne aspekty wspólnej polityki azylowej i migracyjnej na lata 2014–2020. Komitet ma nadzieję, że wprowadzenie tego rozwiązania będzie szło w parze z racjonalizacją procedur.

| 40. | Podkreśla konieczność przyznania wystarczających zasobów na środki zwiększania solidarności, które mogłyby polegać na wspieraniu uzgodnionych wysiłków zmierzających do polepszenia podstawowych warunków działania systemów azylowych, w stosownych przypadkach, na udzielaniu konkretnej pomocy państwom członkowskim i regionom zmagającym się z wyjątkową presją czy też na realizowaniu programów relokacji lub przesiedleń. |
| --- | --- |

40.

Podkreśla konieczność przyznania wystarczających zasobów na środki zwiększania solidarności, które mogłyby polegać na wspieraniu uzgodnionych wysiłków zmierzających do polepszenia podstawowych warunków działania systemów azylowych, w stosownych przypadkach, na udzielaniu konkretnej pomocy państwom członkowskim i regionom zmagającym się z wyjątkową presją czy też na realizowaniu programów relokacji lub przesiedleń.

| 41. | Zaznacza, że środki przyznane na politykę azylową i ochronę międzynarodową koniecznie muszą odpowiadać międzynarodowym zobowiązaniom UE, tak aby powstała właściwa i należyta równowaga między wydatkami na bezpieczeństwo i zarządzanie granicami a wydatkami na działania interwencyjne dotyczące np. warunków przyjmowania osób ubiegających się o azyl, dziedziny, w których samorządy lokalne i regionalne mogą wnieść dużą wartość dodaną. |
| --- | --- |

41.

Zaznacza, że środki przyznane na politykę azylową i ochronę międzynarodową koniecznie muszą odpowiadać międzynarodowym zobowiązaniom UE, tak aby powstała właściwa i należyta równowaga między wydatkami na bezpieczeństwo i zarządzanie granicami a wydatkami na działania interwencyjne dotyczące np. warunków przyjmowania osób ubiegających się o azyl, dziedziny, w których samorządy lokalne i regionalne mogą wnieść dużą wartość dodaną.

| 42. | Wzywa Komisję Europejską i państwa członkowskie do zaangażowania się w integralne wdrożenie zasady partnerstwa, która leży u podstaw działania funduszy, tak aby zapewnić uczestnictwo wszystkich zainteresowanych podmiotów na szczeblu lokalnym i regionalnym zarówno w określaniu priorytetów finansowania, jak i w ocenianiu prowadzonych inicjatyw. Należy ją stosować zgodnie z ramami wdrażania opisanymi w rozdziale IV wniosku w sprawie rozporządzenia ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Funduszu Migracji i Azylu (COM(2011) 752 final). |
| --- | --- |

42.

Wzywa Komisję Europejską i państwa członkowskie do zaangażowania się w integralne wdrożenie zasady partnerstwa, która leży u podstaw działania funduszy, tak aby zapewnić uczestnictwo wszystkich zainteresowanych podmiotów na szczeblu lokalnym i regionalnym zarówno w określaniu priorytetów finansowania, jak i w ocenianiu prowadzonych inicjatyw. Należy ją stosować zgodnie z ramami wdrażania opisanymi w rozdziale IV wniosku w sprawie rozporządzenia ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Funduszu Migracji i Azylu (COM(2011) 752 final).

| 43. | W związku z tym wzywa państwa członkowskie, aby zadbały o udział przedstawicieli swych samorządów lokalnych i regionalnych w dialogu politycznym dotyczącym ustalenia rocznych priorytetów finansowych wspomnianego funduszu (10). |
| --- | --- |

43.

W związku z tym wzywa państwa członkowskie, aby zadbały o udział przedstawicieli swych samorządów lokalnych i regionalnych w dialogu politycznym dotyczącym ustalenia rocznych priorytetów finansowych wspomnianego funduszu (10).

Bruksela, 18 lipca 2012 r.

Przewodnicząca Komitetu Regionów

Mercedes BRESSO

---

(1)  Sprawa M.S.S przeciwko Belgii i Grecji, wyrok wydany przez Europejski Trybunał Praw Człowieka w Strasburgu w dniu 21 stycznia 2011 r., oraz sprawa N.S. przeciwko ministrowi spraw wewnętrznych (Secretary of State for the Home Department) Wielkiej Brytanii i sprawa M.E. i inni, wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 21 grudnia 2011 r. w sprawach połączonych odnoszących się do wniosków o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym C-411/10 i C-493/10.

1

(2)  3151. posiedzenie Rady ds. Wymiaru Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych, Bruksela, 8 marca 2012 r.

2

(3)  COM(2008) 820 final.

3

(4)  CdR 90/2009, „Przyszłość wspólnego europejskiego systemu azylowego II”.

4

(5)  „Study on the feasibility of establishing a mechanism for the relocation of beneficiaries of international protection” („Badanie wykonalności wprowadzenia mechanizmu relokacji osób korzystających z ochrony międzynarodowej”), JLS/2009/ERFX/PR/1005 – 70092056.

5

(http://ec.europa.eu/home-affairs/doc_centre/asylum/docs/final_report_relocation_of_refugees.pdf).

(6)  „Wyzwania dotyczące mieszanych przepływów migracyjnych, dostęp do ochrony i podział odpowiedzialności w UE” – nieoficjalny dokument UNHCR, (http://www.unhcr.org/4a44dd756.html).

6

(7)  Dz.U. L 132 z 19.5.2011.

7

(8)  Rozporządzenie (UE) nr 1168/2011, Dz.U. L 304 z 22.11.2011, s. 1 i następne.

8

(9)  Sprawozdanie „Coping with a fundamental rights emergency – The situation of persons crossing the Greek land border in an irregular manner” („Rozwiązanie pilnych problemów związanych z prawami podstawowymi – sytuacja osób nielegalnie przekraczających lądową granicę grecką”).

9

(10)  Art. 13 wniosku dotyczącego rozporządzenia ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Funduszu Migracji i Azylu, COM(2011) 752 final.

10

---

| 13.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 277/18 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 277/18

---

Opinia Komitetu Regionów „Miasta przyszłości: miasta zrównoważone pod względem ekologicznym i społecznym”

2012/C 277/04

KOMITET REGIONÓW

| — | Popiera wezwanie do przyjęcia kompleksowych strategii zrównoważonego rozwoju miast i do współpracy horyzontalnej i wertykalnej w opartym na uczestnictwie systemie zarządzania, który uwzględniałby różnorodność miast i znaczenie innowacji społecznych oraz dalekowzroczne planowanie. |
| --- | --- |

—

Popiera wezwanie do przyjęcia kompleksowych strategii zrównoważonego rozwoju miast i do współpracy horyzontalnej i wertykalnej w opartym na uczestnictwie systemie zarządzania, który uwzględniałby różnorodność miast i znaczenie innowacji społecznych oraz dalekowzroczne planowanie.

| — | Podkreśla potrzebę przeciwdziałania coraz większym podziałom gospodarczym i społecznym w naszych społeczeństwach za pomocą natychmiastowych inwestycji w kształcenie dla wszystkich, począwszy od wczesnego dzieciństwa, rynków pracy sprzyjających włączeniu społecznemu, uczenia się przez całe życie, polityki aktywnej integracji oraz sprawiedliwych i równych dla kobiet i mężczyzn płac umożliwiających zaspokojenie potrzeb. |
| --- | --- |

—

Podkreśla potrzebę przeciwdziałania coraz większym podziałom gospodarczym i społecznym w naszych społeczeństwach za pomocą natychmiastowych inwestycji w kształcenie dla wszystkich, począwszy od wczesnego dzieciństwa, rynków pracy sprzyjających włączeniu społecznemu, uczenia się przez całe życie, polityki aktywnej integracji oraz sprawiedliwych i równych dla kobiet i mężczyzn płac umożliwiających zaspokojenie potrzeb.

| — | Wskazuje na konieczność zaspokojenia potrzeb społecznie niezbędnych, tj. dostępności mieszkań, żłobków, przedszkoli, miejsc do bezpiecznej zabawy i rozwoju dzieci, jak również umożliwiających niwelowanie barier utrudniających zakładanie i powiększanie rodzin. |
| --- | --- |

—

Wskazuje na konieczność zaspokojenia potrzeb społecznie niezbędnych, tj. dostępności mieszkań, żłobków, przedszkoli, miejsc do bezpiecznej zabawy i rozwoju dzieci, jak również umożliwiających niwelowanie barier utrudniających zakładanie i powiększanie rodzin.

| — | Uwypukla problematykę zmiany klimatu i konieczność zmniejszenia zużycia energii poprzez procesy obiegu i podwyższenie efektywności energetycznej, połączenie systemów w sieci, rozbudowę terenów wypoczynkowych i zielonych, nowe formy budownictwa oraz nowe rodzaje mobilności, neutralne pod względem zużycia zasobów, zdrowe i bezpieczne. |
| --- | --- |

—

Uwypukla problematykę zmiany klimatu i konieczność zmniejszenia zużycia energii poprzez procesy obiegu i podwyższenie efektywności energetycznej, połączenie systemów w sieci, rozbudowę terenów wypoczynkowych i zielonych, nowe formy budownictwa oraz nowe rodzaje mobilności, neutralne pod względem zużycia zasobów, zdrowe i bezpieczne.

| — | Wskazuje na znaczenie kultury i twórczości nie tylko dla wzrostu gospodarczego, lecz szczególnie dla jakości życia, aktywnej demokracji, pokoju i wzajemnego poszanowania. |
| --- | --- |

—

Wskazuje na znaczenie kultury i twórczości nie tylko dla wzrostu gospodarczego, lecz szczególnie dla jakości życia, aktywnej demokracji, pokoju i wzajemnego poszanowania.

| — | Podkreśla fundamentalne znaczenie aspektów partycypacyjnych w kształtowaniu polityki. |
| --- | --- |

—

Podkreśla fundamentalne znaczenie aspektów partycypacyjnych w kształtowaniu polityki.

| — | Za konieczne postrzega wielokierunkowe działania instytucji europejskich mające na celu wsparcie miast i wzywa do wyraźnego wsparcia miast w nadchodzącym okresie finansowania poprzez wzmocnienie wymiaru miejskiego, elastyczność w przydziale środków oraz zapewnienie centralnej roli szczebla lokalnego w procesie wdrażania polityki spójności. |
| --- | --- |

—

Za konieczne postrzega wielokierunkowe działania instytucji europejskich mające na celu wsparcie miast i wzywa do wyraźnego wsparcia miast w nadchodzącym okresie finansowania poprzez wzmocnienie wymiaru miejskiego, elastyczność w przydziale środków oraz zapewnienie centralnej roli szczebla lokalnego w procesie wdrażania polityki spójności.

| — | Z zadowoleniem przyjmuje dalszy rozwój zrównoważonych instrumentów finansowania w ramach polityki strukturalnej. Stanowią one twórcze i stabilne mechanizmy finansowania. |
| --- | --- |

—

Z zadowoleniem przyjmuje dalszy rozwój zrównoważonych instrumentów finansowania w ramach polityki strukturalnej. Stanowią one twórcze i stabilne mechanizmy finansowania.

| Sprawozdawca | Hella DUNGER-LÖPER (DE/PSE), pełnomocnik kraju związkowego Berlin ds. związkowych i europejskich |
| --- | --- |

Sprawozdawca

Hella DUNGER-LÖPER (DE/PSE), pełnomocnik kraju związkowego Berlin ds. związkowych i europejskich

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

Tło i powody opracowania opinii

| 1. | Z zadowoleniem przyjmuje wniosek o przygotowanie niniejszej opinii, skierowany do Komitetu przez prezydencję duńską, jak również aktywne zaangażowanie prezydencji w 5. Szczyt Regionów i Miast, który odbył się w dn. 22–23 marca 2012 r. w Kopenhadze i dotyczył europejskiej tkanki miejskiej XXI wieku. Stanowi to wyraz uznania dla wkładu miast i regionów w integrację europejską oraz ich kluczowej roli w osiąganiu celów strategii „Europa 2020”. |
| --- | --- |

1.

Z zadowoleniem przyjmuje wniosek o przygotowanie niniejszej opinii, skierowany do Komitetu przez prezydencję duńską, jak również aktywne zaangażowanie prezydencji w 5. Szczyt Regionów i Miast, który odbył się w dn. 22–23 marca 2012 r. w Kopenhadze i dotyczył europejskiej tkanki miejskiej XXI wieku. Stanowi to wyraz uznania dla wkładu miast i regionów w integrację europejską oraz ich kluczowej roli w osiąganiu celów strategii „Europa 2020”.

| 2. | Z zainteresowaniem przyjmuje sprawozdanie Komisji Europejskiej pt. „Miasta przyszłości – wyzwania, wizje, perspektywy” (październik 2011 r.) i podziela przedstawioną tam wizję miasta przyszłości jako „miejsca zaawansowanego postępu społecznego, z wysokim poziomem spójności społecznej, społecznie zrównoważonym mieszkalnictwem, usługami socjalnymi i zdrowotnymi oraz ogólnodostępnym szkolnictwem”, które stanowić będzie „platformę procesu demokratycznego, dialogu kulturowego i różnorodności kulturowej [...], miejsca rewitalizacji przyrodniczej, ekologicznej i środowiskowej” oraz „miejsca atrakcji i lokomotywy wzrostu gospodarczego”. |
| --- | --- |

2.

Z zainteresowaniem przyjmuje sprawozdanie Komisji Europejskiej pt. „Miasta przyszłości – wyzwania, wizje, perspektywy” (październik 2011 r.) i podziela przedstawioną tam wizję miasta przyszłości jako „miejsca zaawansowanego postępu społecznego, z wysokim poziomem spójności społecznej, społecznie zrównoważonym mieszkalnictwem, usługami socjalnymi i zdrowotnymi oraz ogólnodostępnym szkolnictwem”, które stanowić będzie „platformę procesu demokratycznego, dialogu kulturowego i różnorodności kulturowej [...], miejsca rewitalizacji przyrodniczej, ekologicznej i środowiskowej” oraz „miejsca atrakcji i lokomotywy wzrostu gospodarczego”.

| 3. | Podziela wyrażoną w sprawozdaniu troskę o przyszłość miast w świetle zagrożeń powodowanych przez zmiany demograficzne, spowolniony wzrost i coraz słabsze powiązania między wzrostem gospodarczym, zatrudnieniem i postępem społecznym. Inne zagrożenia to coraz większe dysproporcje dochodowe, rosnąca polaryzacja i segregacja społeczna, wzrastająca liczba „wyrzutków społecznych”, rozlewanie się miast, jak też większa presja na ekosystemy miejskie. |
| --- | --- |

3.

Podziela wyrażoną w sprawozdaniu troskę o przyszłość miast w świetle zagrożeń powodowanych przez zmiany demograficzne, spowolniony wzrost i coraz słabsze powiązania między wzrostem gospodarczym, zatrudnieniem i postępem społecznym. Inne zagrożenia to coraz większe dysproporcje dochodowe, rosnąca polaryzacja i segregacja społeczna, wzrastająca liczba „wyrzutków społecznych”, rozlewanie się miast, jak też większa presja na ekosystemy miejskie.

| 4. | Podkreśla, że Unia Europejska jako całość może osiągnąć cele strategii „Europa 2020” jedynie wówczas, gdy miasta staną się miejscami innowacji społecznych i gospodarczych i tym samym będą w stanie wnieść pełny wkład w inteligentny i zrównoważony wzrost sprzyjający włączeniu społecznemu oraz w budowanie spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej. |
| --- | --- |

4.

Podkreśla, że Unia Europejska jako całość może osiągnąć cele strategii „Europa 2020” jedynie wówczas, gdy miasta staną się miejscami innowacji społecznych i gospodarczych i tym samym będą w stanie wnieść pełny wkład w inteligentny i zrównoważony wzrost sprzyjający włączeniu społecznemu oraz w budowanie spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej.

| 5. | Dlatego z zadowoleniem przyjmuje zalecenia przedstawione w sprawozdaniu „Miasta przyszłości”, by wzmocnić miasta poprzez wspieranie zrównoważonych struktur lokalnych w celu zapewnienia odpornej gospodarki sprzyjającej włączeniu społecznemu, wykorzystanie potencjału różnych pokoleń oraz różnic społeczno-gospodarczych, kulturowych i etnicznych, zwalczanie wykluczenia społecznego i ubóstwa dzięki polepszeniu polityki mieszkaniowej, kompleksowym strategiom w zakresie środowiska i energii, ochronie starej i tworzeniu nowej atrakcyjnej przestrzeni publicznej, propagowaniu zrównoważonego systemu transportu, służącemu włączeniu społecznemu i zdrowiu, jak również promowaniu wyważonego rozwoju terytorialnego. |
| --- | --- |

5.

Dlatego z zadowoleniem przyjmuje zalecenia przedstawione w sprawozdaniu „Miasta przyszłości”, by wzmocnić miasta poprzez wspieranie zrównoważonych struktur lokalnych w celu zapewnienia odpornej gospodarki sprzyjającej włączeniu społecznemu, wykorzystanie potencjału różnych pokoleń oraz różnic społeczno-gospodarczych, kulturowych i etnicznych, zwalczanie wykluczenia społecznego i ubóstwa dzięki polepszeniu polityki mieszkaniowej, kompleksowym strategiom w zakresie środowiska i energii, ochronie starej i tworzeniu nowej atrakcyjnej przestrzeni publicznej, propagowaniu zrównoważonego systemu transportu, służącemu włączeniu społecznemu i zdrowiu, jak również promowaniu wyważonego rozwoju terytorialnego.

| 6. | Popiera wezwanie do przyjęcia kompleksowych strategii zrównoważonego rozwoju miast i do współpracy horyzontalnej i wertykalnej w opartym na uczestnictwie systemie zarządzania obejmującym różne poziomy i dziedziny, który uwzględniałby różnorodność miast i znaczenie innowacji społecznych oraz dalekowzroczne planowanie. |
| --- | --- |

6.

Popiera wezwanie do przyjęcia kompleksowych strategii zrównoważonego rozwoju miast i do współpracy horyzontalnej i wertykalnej w opartym na uczestnictwie systemie zarządzania obejmującym różne poziomy i dziedziny, który uwzględniałby różnorodność miast i znaczenie innowacji społecznych oraz dalekowzroczne planowanie.

| 7. | Odsyła do deklaracji kopenhaskiej, przyjętej przez Komitet Regionów 23 marca 2012 r., w której wezwano do budowania zielonych, konkurencyjnych gospodarczo i sprzyjających włączeniu społecznemu miast, wezwano instytucje europejskie do: zakorzenienia strategii „Europa 2020” na szczeblu lokalnym, przeznaczenia wystarczających środków finansowych na kompleksową politykę miejską, priorytetowego potraktowania współpracy terytorialnej między miastami europejskimi i zwiększenia roli miast i regionów w kształtowaniu polityki europejskiej, jak też czynienia dalszych wysiłków w kierunku decentralizacji w państwach członkowskich UE oraz powiększania swobody finansowej miast i regionów. |
| --- | --- |

7.

Odsyła do deklaracji kopenhaskiej, przyjętej przez Komitet Regionów 23 marca 2012 r., w której wezwano do budowania zielonych, konkurencyjnych gospodarczo i sprzyjających włączeniu społecznemu miast, wezwano instytucje europejskie do: zakorzenienia strategii „Europa 2020” na szczeblu lokalnym, przeznaczenia wystarczających środków finansowych na kompleksową politykę miejską, priorytetowego potraktowania współpracy terytorialnej między miastami europejskimi i zwiększenia roli miast i regionów w kształtowaniu polityki europejskiej, jak też czynienia dalszych wysiłków w kierunku decentralizacji w państwach członkowskich UE oraz powiększania swobody finansowej miast i regionów.

| 8. | Przypomina o swojej opinii w sprawie znaczenia rewitalizacji miast dla przyszłego rozwoju miast w Europie z 10 czerwca 2010 r. i sformułowanym tam wezwaniu do wzmocnienia wymiaru miejskiego we wszystkich politykach Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

8.

Przypomina o swojej opinii w sprawie znaczenia rewitalizacji miast dla przyszłego rozwoju miast w Europie z 10 czerwca 2010 r. i sformułowanym tam wezwaniu do wzmocnienia wymiaru miejskiego we wszystkich politykach Unii Europejskiej.

Uwagi

| 9. | Przypomina, że miasta nadal odzwierciedlają stosunki panujące w społeczeństwie. Kształt miast w przyszłości i jakość życia w nich będzie zależeć od decyzji gospodarczych i społecznych oraz zmian na wszystkim poziomach odpowiedzialności politycznej i gospodarczej. |
| --- | --- |

9.

Przypomina, że miasta nadal odzwierciedlają stosunki panujące w społeczeństwie. Kształt miast w przyszłości i jakość życia w nich będzie zależeć od decyzji gospodarczych i społecznych oraz zmian na wszystkim poziomach odpowiedzialności politycznej i gospodarczej.

| 10. | Stwierdza, że znaczenie miast w Unii Europejskiej daleko wykracza poza czynniki ekonomiczne i demograficzne. Ładne, inteligentne, zielone miasta efektywnie korzystające z energii i zasobów i sprzyjające włączeniu społecznemu stanowią podstawę harmonijnego i solidarnego współżycia w naszych społeczeństwach. |
| --- | --- |

10.

Stwierdza, że znaczenie miast w Unii Europejskiej daleko wykracza poza czynniki ekonomiczne i demograficzne. Ładne, inteligentne, zielone miasta efektywnie korzystające z energii i zasobów i sprzyjające włączeniu społecznemu stanowią podstawę harmonijnego i solidarnego współżycia w naszych społeczeństwach.

| 11. | Podkreśla, że miasta są ściśle i nierozerwalnie powiązane z otaczającymi je obszarami, za pośrednictwem stosunków społecznych i gospodarczych, i dlatego odgrywają ważną rolę w zapewnianiu wyważonego rozwoju terytorialnego. |
| --- | --- |

11.

Podkreśla, że miasta są ściśle i nierozerwalnie powiązane z otaczającymi je obszarami, za pośrednictwem stosunków społecznych i gospodarczych, i dlatego odgrywają ważną rolę w zapewnianiu wyważonego rozwoju terytorialnego.

| 12. | Stwierdza, że dotychczasowe kategoryczne rozdzielenie miast i obszarów wiejskich nie odpowiada zadaniom przyszłości i musi ustąpić miejsca postrzeganiu współzależności wszystkich obszarów w kontekście ich funkcjonalności i powiązania. |
| --- | --- |

12.

Stwierdza, że dotychczasowe kategoryczne rozdzielenie miast i obszarów wiejskich nie odpowiada zadaniom przyszłości i musi ustąpić miejsca postrzeganiu współzależności wszystkich obszarów w kontekście ich funkcjonalności i powiązania.

| 13. | Podkreśla, że miasta europejskie wyróżniają się wśród miast na świecie demokratyczną autonomią, silnym społeczeństwem obywatelskim, integracją społeczną, sprawnie funkcjonującymi stosunkami między sferą prywatną i publiczną, obietnicą wolności, emancypacji oraz solidną kulturą planowania przestrzennego. |
| --- | --- |

13.

Podkreśla, że miasta europejskie wyróżniają się wśród miast na świecie demokratyczną autonomią, silnym społeczeństwem obywatelskim, integracją społeczną, sprawnie funkcjonującymi stosunkami między sferą prywatną i publiczną, obietnicą wolności, emancypacji oraz solidną kulturą planowania przestrzennego.

| 14. | Odnotowuje, że wraz z dezindustrializacją i globalizacją naruszone zostały ważne podstawy integracji społecznej i gospodarczej. Nowe strategie mają doprowadzić do wzmocnienia spójności społecznej zarówno na obszarach prosperujących, jak i ubogich, ale do tej pory ledwo zdołały one powstrzymać tendencję do coraz większego zróżnicowania społeczno-przestrzennego. Mimo podejmowanych wysiłków rozdźwięk społeczny i segregacja w wielu miejscach przybrały na sile i nadal stanowią poważne wyzwanie dla koegzystencji w miastach. |
| --- | --- |

14.

Odnotowuje, że wraz z dezindustrializacją i globalizacją naruszone zostały ważne podstawy integracji społecznej i gospodarczej. Nowe strategie mają doprowadzić do wzmocnienia spójności społecznej zarówno na obszarach prosperujących, jak i ubogich, ale do tej pory ledwo zdołały one powstrzymać tendencję do coraz większego zróżnicowania społeczno-przestrzennego. Mimo podejmowanych wysiłków rozdźwięk społeczny i segregacja w wielu miejscach przybrały na sile i nadal stanowią poważne wyzwanie dla koegzystencji w miastach.

| 15. | Wskazuje, że coraz większe podziały gospodarcze i społeczne w naszych społeczeństwach wymagają natychmiastowych inwestycji w kształcenie dla wszystkich, począwszy od wczesnego dzieciństwa, rynków pracy sprzyjających włączeniu społecznemu, uczenia się przez całe życie, polityki aktywnej integracji oraz sprawiedliwych i równych dla kobiet i mężczyzn płac umożliwiających zaspokojenie potrzeb. Wskazuje ponadto, że nieodzownymi elementami są w tym zakresie rozwój gospodarczy i tworzenie większej liczby miejsc pracy w miastach. |
| --- | --- |

15.

Wskazuje, że coraz większe podziały gospodarcze i społeczne w naszych społeczeństwach wymagają natychmiastowych inwestycji w kształcenie dla wszystkich, począwszy od wczesnego dzieciństwa, rynków pracy sprzyjających włączeniu społecznemu, uczenia się przez całe życie, polityki aktywnej integracji oraz sprawiedliwych i równych dla kobiet i mężczyzn płac umożliwiających zaspokojenie potrzeb. Wskazuje ponadto, że nieodzownymi elementami są w tym zakresie rozwój gospodarczy i tworzenie większej liczby miejsc pracy w miastach.

| 16. | Z zaniepokojeniem obserwuje, iż problemy te zostały jeszcze zaostrzone w niektórych dużych miastach, co doprowadziło do gwałtownych protestów. Stanowią one także świadectwo braku zaufania wielu obywateli do instytucji politycznych. |
| --- | --- |

16.

Z zaniepokojeniem obserwuje, iż problemy te zostały jeszcze zaostrzone w niektórych dużych miastach, co doprowadziło do gwałtownych protestów. Stanowią one także świadectwo braku zaufania wielu obywateli do instytucji politycznych.

| 17. | Zwraca uwagę na skutki lokalne zmian demograficznych i starzenia się społeczeństwa, które niosą ze sobą nowe wyzwania dla infrastruktury społecznej i przestrzeni publicznej. W związku z coraz powszechniejszym ubóstwem wśród osób starszych rodzi się pytanie o zrównoważone systemy zabezpieczeń społecznych oraz usługi, który byłyby dostępne dla obywateli, przystępne cenowo i uwzględniały specyfikę kulturową. |
| --- | --- |

17.

Zwraca uwagę na skutki lokalne zmian demograficznych i starzenia się społeczeństwa, które niosą ze sobą nowe wyzwania dla infrastruktury społecznej i przestrzeni publicznej. W związku z coraz powszechniejszym ubóstwem wśród osób starszych rodzi się pytanie o zrównoważone systemy zabezpieczeń społecznych oraz usługi, który byłyby dostępne dla obywateli, przystępne cenowo i uwzględniały specyfikę kulturową.

| 18. | W tym kontekście zaznacza, że bez względu na obecną dramatyczną sytuację związaną z bezrobociem wśród młodzieży, w nadchodzących dziesięcioleciach Europa będzie zależna od napływu młodych ludzi, by zagwarantować wzrost gospodarczy i sprostać konsekwencjom starzenia się społeczeństw dla systemów społecznych i zdrowotnych. Warunkiem napływu nowych osób są otwarte i atrakcyjne miasta. Jednakże często migranci i mniejszości etniczne doświadczają w miastach znacznych utrudnień w dostępie do kształcenia, miejsc pracy, mieszkań i opieki lekarskiej. Dlatego też skuteczne strategie integracyjne na poziomie lokalnym są niezbędnym elementem perspektywicznej polityki migracyjnej. |
| --- | --- |

18.

W tym kontekście zaznacza, że bez względu na obecną dramatyczną sytuację związaną z bezrobociem wśród młodzieży, w nadchodzących dziesięcioleciach Europa będzie zależna od napływu młodych ludzi, by zagwarantować wzrost gospodarczy i sprostać konsekwencjom starzenia się społeczeństw dla systemów społecznych i zdrowotnych. Warunkiem napływu nowych osób są otwarte i atrakcyjne miasta. Jednakże często migranci i mniejszości etniczne doświadczają w miastach znacznych utrudnień w dostępie do kształcenia, miejsc pracy, mieszkań i opieki lekarskiej. Dlatego też skuteczne strategie integracyjne na poziomie lokalnym są niezbędnym elementem perspektywicznej polityki migracyjnej.

| 19. | Wskazuje na konieczność zaspokojenia potrzeb społecznie niezbędnych, tj. dostępności mieszkań, żłobków, przedszkoli, miejsc do bezpiecznej zabawy i rozwoju dzieci, jak również umożliwiających niwelowanie barier utrudniających zakładanie i powiększanie rodzin. Dlatego należy wspierać wszelkie działania, które sprzyjają pozytywnemu wzrostowi populacji. |
| --- | --- |

19.

Wskazuje na konieczność zaspokojenia potrzeb społecznie niezbędnych, tj. dostępności mieszkań, żłobków, przedszkoli, miejsc do bezpiecznej zabawy i rozwoju dzieci, jak również umożliwiających niwelowanie barier utrudniających zakładanie i powiększanie rodzin. Dlatego należy wspierać wszelkie działania, które sprzyjają pozytywnemu wzrostowi populacji.

| 20. | Uwypukla problematykę zmiany klimatu i konieczność zmniejszenia zużycia energii poprzez procesy obiegu i podwyższenie efektywności energetycznej, połączenie systemów w sieci, rozbudowę terenów wypoczynkowych i zielonych, nowe formy budownictwa oraz nowe rodzaje mobilności, neutralne pod względem zużycia zasobów, zdrowe i bezpieczne. |
| --- | --- |

20.

Uwypukla problematykę zmiany klimatu i konieczność zmniejszenia zużycia energii poprzez procesy obiegu i podwyższenie efektywności energetycznej, połączenie systemów w sieci, rozbudowę terenów wypoczynkowych i zielonych, nowe formy budownictwa oraz nowe rodzaje mobilności, neutralne pod względem zużycia zasobów, zdrowe i bezpieczne.

| 21. | Wskazuje na znaczenie kultury i twórczości nie tylko dla wzrostu gospodarczego, lecz szczególnie dla jakości życia, aktywnej demokracji, pokoju i wzajemnego poszanowania. Kultura miejska obejmuje także zachowanie miejskiej kultury planowania przestrzennego, wysokiej jakości przestrzeni publicznej dostępnej dla wszystkich oraz uwzględnienie lokalnej i regionalnej specyfiki. |
| --- | --- |

21.

Wskazuje na znaczenie kultury i twórczości nie tylko dla wzrostu gospodarczego, lecz szczególnie dla jakości życia, aktywnej demokracji, pokoju i wzajemnego poszanowania. Kultura miejska obejmuje także zachowanie miejskiej kultury planowania przestrzennego, wysokiej jakości przestrzeni publicznej dostępnej dla wszystkich oraz uwzględnienie lokalnej i regionalnej specyfiki.

| 22. | Podkreśla fundamentalne znaczenie aspektów partycypacyjnych w kształtowaniu polityki, aby zyskać zaufanie i poparcie obywateli oraz wzmocnić spójność społeczną. Uczestnictwo obywateli będzie możliwe tylko pod warunkiem, że administracja miejska zapewni pełną otwartość i przejrzystość swych decyzji i działań. |
| --- | --- |

22.

Podkreśla fundamentalne znaczenie aspektów partycypacyjnych w kształtowaniu polityki, aby zyskać zaufanie i poparcie obywateli oraz wzmocnić spójność społeczną. Uczestnictwo obywateli będzie możliwe tylko pod warunkiem, że administracja miejska zapewni pełną otwartość i przejrzystość swych decyzji i działań.

| 23. | Za konieczne uważa wielokierunkowe działania instytucji europejskich mające na celu wsparcie miast poprzez specjalne programy i inicjatywy, gdyż gminy, nieposiadające własnych środków finansowych, są uzależnione od tej pomocy. |
| --- | --- |

23.

Za konieczne uważa wielokierunkowe działania instytucji europejskich mające na celu wsparcie miast poprzez specjalne programy i inicjatywy, gdyż gminy, nieposiadające własnych środków finansowych, są uzależnione od tej pomocy.

| 24. | Z niepokojem odnotowuje osłabnięcie w ostatnich latach zaangażowania państw członkowskich w kwestie dotyczące miast, mimo deklaracji zawartych w karcie lipskiej i związanego z nimi procesu politycznego. Przejawia się to tym, iż do tej pory nie potraktowano priorytetowo kwestii dotyczących miast w odnośnych obszarach polityki, takich jak zatrudnienie, środowisko, kształcenie i nauka oraz mieszkalnictwo. Problem ten znajduje również odzwierciedlenie w niewielkim budżecie programów wsparcia miast. Tym samym należy możliwie najszybciej uruchomić na poziomie unijnym środki, które umożliwią miastom elastyczne reagowanie na te zróżnicowane problemy. |
| --- | --- |

24.

Z niepokojem odnotowuje osłabnięcie w ostatnich latach zaangażowania państw członkowskich w kwestie dotyczące miast, mimo deklaracji zawartych w karcie lipskiej i związanego z nimi procesu politycznego. Przejawia się to tym, iż do tej pory nie potraktowano priorytetowo kwestii dotyczących miast w odnośnych obszarach polityki, takich jak zatrudnienie, środowisko, kształcenie i nauka oraz mieszkalnictwo. Problem ten znajduje również odzwierciedlenie w niewielkim budżecie programów wsparcia miast. Tym samym należy możliwie najszybciej uruchomić na poziomie unijnym środki, które umożliwią miastom elastyczne reagowanie na te zróżnicowane problemy.

| 25. | Niepokoi się katastrofalnym stanem środków finansowych gmin w większości państw członkowskich. Nie sądzi, że jest możliwa poprawa bez zmiany polityki w państwach członkowskich, biorąc pod uwagę obowiązujące w nich priorytety budżetowe. |
| --- | --- |

25.

Niepokoi się katastrofalnym stanem środków finansowych gmin w większości państw członkowskich. Nie sądzi, że jest możliwa poprawa bez zmiany polityki w państwach członkowskich, biorąc pod uwagę obowiązujące w nich priorytety budżetowe.

| 26. | Przyznaje, że w obliczu poważnych zagrożeń społecznych, gospodarczych i ekologicznych dotychczasowe wysiłki są niewystarczające, by uczynić w przyszłości z miast europejskich miejsca konkurencyjne, ładne, inteligentne, energo- i zasobooszczędne, zielone i służące włączeniu społecznemu, zapewniające innowacje społeczne i wnoszące pełny wkład we wzmocnienie spójności społecznej, gospodarczej i terytorialnej w Unii Europejskiej oraz w realizację celów strategii „Europa 2020”. |
| --- | --- |

26.

Przyznaje, że w obliczu poważnych zagrożeń społecznych, gospodarczych i ekologicznych dotychczasowe wysiłki są niewystarczające, by uczynić w przyszłości z miast europejskich miejsca konkurencyjne, ładne, inteligentne, energo- i zasobooszczędne, zielone i służące włączeniu społecznemu, zapewniające innowacje społeczne i wnoszące pełny wkład we wzmocnienie spójności społecznej, gospodarczej i terytorialnej w Unii Europejskiej oraz w realizację celów strategii „Europa 2020”.

Wymogi polityczne

Ogólne

| 27. | Sugeruje, że z uwagi na wyzwania społeczne, wszystkie szczeble polityczne są żywotnie zainteresowane istnieniem silnych, demokratycznie samodzielnych miast jako fundamentu społeczeństwa europejskiego. Silna, elastyczna i zdolna do działania demokracja lokalna może wnieść decydujący wkład w odzyskiwanie zaufania do instytucji demokracji przedstawicielskiej na wszystkich poziomach. |
| --- | --- |

27.

Sugeruje, że z uwagi na wyzwania społeczne, wszystkie szczeble polityczne są żywotnie zainteresowane istnieniem silnych, demokratycznie samodzielnych miast jako fundamentu społeczeństwa europejskiego. Silna, elastyczna i zdolna do działania demokracja lokalna może wnieść decydujący wkład w odzyskiwanie zaufania do instytucji demokracji przedstawicielskiej na wszystkich poziomach.

| 28. | Potwierdza swoje wezwanie do stosowania innych wskaźników niż tylko PKB w ocenie rozwoju społecznego, do poważnego uwzględnienia obaw i potrzeb obywateli oraz większego zaangażowania ich w planowanie programów i działań. |
| --- | --- |

28.

Potwierdza swoje wezwanie do stosowania innych wskaźników niż tylko PKB w ocenie rozwoju społecznego, do poważnego uwzględnienia obaw i potrzeb obywateli oraz większego zaangażowania ich w planowanie programów i działań.

| 29. | Oczekuje świadomej i odważnej roli przywódczej od wybranych przedstawicieli na wszystkich szczeblach politycznych w celu zapewnienia pokojowej i solidarnej koegzystencji. Jedynie w warunkach pokoju i prawdziwej solidarności wychodzącej poza utarte granice możliwy jest inteligentny i zrównoważony wzrost sprzyjający włączeniu społecznemu. Obejmuje to również kulturę otwartości na migrantów, w tym szerzenie kompetencji międzykulturowych w administracji i instytucjach publicznych. Należy tu również wymienić postanowienie ochrony uchodźców i osób prześladowanych politycznie lub dyskryminowanych z powodu swojego pochodzenia, wiary, orientacji seksualnej, przynależności do określonej grupy czy też przekonań politycznych. |
| --- | --- |

29.

Oczekuje świadomej i odważnej roli przywódczej od wybranych przedstawicieli na wszystkich szczeblach politycznych w celu zapewnienia pokojowej i solidarnej koegzystencji. Jedynie w warunkach pokoju i prawdziwej solidarności wychodzącej poza utarte granice możliwy jest inteligentny i zrównoważony wzrost sprzyjający włączeniu społecznemu. Obejmuje to również kulturę otwartości na migrantów, w tym szerzenie kompetencji międzykulturowych w administracji i instytucjach publicznych. Należy tu również wymienić postanowienie ochrony uchodźców i osób prześladowanych politycznie lub dyskryminowanych z powodu swojego pochodzenia, wiary, orientacji seksualnej, przynależności do określonej grupy czy też przekonań politycznych.

| 30. | Podkreśla znaczenie, jakie zintegrowane strategie lokalne mają dla uzgodnionego i skutecznego wydatkowania środków, oraz wzywa do uwzględnienia przy tym wszystkich właściwych polityk. Konstruktywna i naturalna współpraca między wszystkimi płaszczyznami i resortami politycznymi służy zademonstrowaniu obywatelom, że instytucje odpowiedzialnie odnoszą się do pokładanego w nich zaufania i czują się zobowiązane do sprostania potrzebom lokalnym. |
| --- | --- |

30.

Podkreśla znaczenie, jakie zintegrowane strategie lokalne mają dla uzgodnionego i skutecznego wydatkowania środków, oraz wzywa do uwzględnienia przy tym wszystkich właściwych polityk. Konstruktywna i naturalna współpraca między wszystkimi płaszczyznami i resortami politycznymi służy zademonstrowaniu obywatelom, że instytucje odpowiedzialnie odnoszą się do pokładanego w nich zaufania i czują się zobowiązane do sprostania potrzebom lokalnym.

| 31. | Wzywa decydentów na wszystkich szczeblach do aktywniejszego działania na rzecz zdrowej i zrównoważonej mobilności w miastach i między nimi. Należy wspierać transport publiczny, tak by był dostępny dla wszystkich obywateli. Wzywa ponadto decydentów, by rozwijali miasta zgodnie z modelem miasta europejskiego, dbając o integrowanie różnych zastosowań, gęstość oraz jakość (urbanistyczną i architektoniczną). |
| --- | --- |

31.

Wzywa decydentów na wszystkich szczeblach do aktywniejszego działania na rzecz zdrowej i zrównoważonej mobilności w miastach i między nimi. Należy wspierać transport publiczny, tak by był dostępny dla wszystkich obywateli. Wzywa ponadto decydentów, by rozwijali miasta zgodnie z modelem miasta europejskiego, dbając o integrowanie różnych zastosowań, gęstość oraz jakość (urbanistyczną i architektoniczną).

| 32. | Popiera nowe wysiłki w kierunku wzmocnienia wiedzy na temat rozwoju miast w ich wymiarze technicznym, społecznym, gospodarczym i ekologicznym. Musi to również wyraźnie uwzględniać znaczenie wirtualnej przestrzeni dla życia i pracy w miastach i regionach. |
| --- | --- |

32.

Popiera nowe wysiłki w kierunku wzmocnienia wiedzy na temat rozwoju miast w ich wymiarze technicznym, społecznym, gospodarczym i ekologicznym. Musi to również wyraźnie uwzględniać znaczenie wirtualnej przestrzeni dla życia i pracy w miastach i regionach.

| 33. | Podkreśla znaczenie partnerstw miast, europejskich sieci miast, takich jak Eurocities, oraz projektów na rzecz transnarodowej współpracy międzygminnej w ramach URBACT, INTERREG i EUWT w celu poprawy wiedzy i sposobów podejścia do polityki rozwoju miast. Zwraca uwagę na konieczność wykorzystania tej wymiany wiedzy w kształtowaniu polityki, zwłaszcza w obszarze funduszy strukturalnych, lecz także w ramach usług świadczonych w interesie ogólnym oraz polityki transportowej i ochrony środowiska. |
| --- | --- |

33.

Podkreśla znaczenie partnerstw miast, europejskich sieci miast, takich jak Eurocities, oraz projektów na rzecz transnarodowej współpracy międzygminnej w ramach URBACT, INTERREG i EUWT w celu poprawy wiedzy i sposobów podejścia do polityki rozwoju miast. Zwraca uwagę na konieczność wykorzystania tej wymiany wiedzy w kształtowaniu polityki, zwłaszcza w obszarze funduszy strukturalnych, lecz także w ramach usług świadczonych w interesie ogólnym oraz polityki transportowej i ochrony środowiska.

Dla Komisji, Rady i Parlamentu Europejskiego

| 34. | Wzywa do naturalnego włączenia miast i regionów do wielopoziomowych struktur Unii Europejskiej we wszystkich obszarach polityki, w których decyzje podejmowane na szczeblu UE wpływają na możliwości działania administracji lokalnej. |
| --- | --- |

34.

Wzywa do naturalnego włączenia miast i regionów do wielopoziomowych struktur Unii Europejskiej we wszystkich obszarach polityki, w których decyzje podejmowane na szczeblu UE wpływają na możliwości działania administracji lokalnej.

| 35. | Wzywa instytucje europejskie do większego wspierania miast, co przekłada się na ustalanie priorytetów w ramach nowego budżetu UE. |
| --- | --- |

35.

Wzywa instytucje europejskie do większego wspierania miast, co przekłada się na ustalanie priorytetów w ramach nowego budżetu UE.

| 36. | Przypomina o swoim wezwaniu do prowadzenia polityki wsparcia strukturalnego, pozostawiającej gminom wystarczającą swobodę, by mogły wdrożyć podejście oparte na lokalnych priorytetach, obejmujące aspekty inwestycyjne i społeczne, angażujące różne fundusze i odpowiadające miejscowym potrzebom. Aby faktycznie umożliwić gminom realizację polityki strukturalnej, należy zmniejszyć wydatki na administrowanie i kontrolę. |
| --- | --- |

36.

Przypomina o swoim wezwaniu do prowadzenia polityki wsparcia strukturalnego, pozostawiającej gminom wystarczającą swobodę, by mogły wdrożyć podejście oparte na lokalnych priorytetach, obejmujące aspekty inwestycyjne i społeczne, angażujące różne fundusze i odpowiadające miejscowym potrzebom. Aby faktycznie umożliwić gminom realizację polityki strukturalnej, należy zmniejszyć wydatki na administrowanie i kontrolę.

| 37. | Podkreśla znaczenie polityki spójności jako kluczowego narzędzia wzmacniania spójności społecznej, gospodarczej i terytorialnej i wzywa do wyraźnego wsparcia miast w nadchodzącym okresie finansowania poprzez wzmocnienie wymiaru miejskiego, elastyczność w przydziale środków oraz zapewnienie centralnej roli szczebla lokalnego w procesie wdrażania. Z uwagi na kluczowe znaczenie miast dla spójności społecznej, gospodarczej i terytorialnej próg wsparcia powinien być znacznie wyższy niż proponowane dotąd minimalne 5 %. |
| --- | --- |

37.

Podkreśla znaczenie polityki spójności jako kluczowego narzędzia wzmacniania spójności społecznej, gospodarczej i terytorialnej i wzywa do wyraźnego wsparcia miast w nadchodzącym okresie finansowania poprzez wzmocnienie wymiaru miejskiego, elastyczność w przydziale środków oraz zapewnienie centralnej roli szczebla lokalnego w procesie wdrażania. Z uwagi na kluczowe znaczenie miast dla spójności społecznej, gospodarczej i terytorialnej próg wsparcia powinien być znacznie wyższy niż proponowane dotąd minimalne 5 %.

| 38. | Przypomina o swoim apelu zawartym w opinii w sprawie wniosku Komisji dotyczącego EFRR, zwłaszcza w odniesieniu do możliwości elastycznego rozdziału środków, bez uprzywilejowywania lub dyskryminowania niektórych obszarów, tak aby obszary wiejskie i położone w pobliżu miast mogły czerpać korzyści z EFRR. Terytorialne skoncentrowanie środków EFRR na różnych typach obszarów musi odbywać się w ramach partnerskich procesów programowania i nie może zostać ustalone z góry. Przekazywanie zadań miastom poprzez instrument zintegrowanych inwestycji terytorialnych, o których mowa w art. 99 rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów, powinno stanowić opcję, a nie obowiązek. |
| --- | --- |

38.

Przypomina o swoim apelu zawartym w opinii w sprawie wniosku Komisji dotyczącego EFRR, zwłaszcza w odniesieniu do możliwości elastycznego rozdziału środków, bez uprzywilejowywania lub dyskryminowania niektórych obszarów, tak aby obszary wiejskie i położone w pobliżu miast mogły czerpać korzyści z EFRR. Terytorialne skoncentrowanie środków EFRR na różnych typach obszarów musi odbywać się w ramach partnerskich procesów programowania i nie może zostać ustalone z góry. Przekazywanie zadań miastom poprzez instrument zintegrowanych inwestycji terytorialnych, o których mowa w art. 99 rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów, powinno stanowić opcję, a nie obowiązek.

| 39. | Z zadowoleniem przyjmuje dalszy rozwój zrównoważonych instrumentów finansowania w ramach polityki strukturalnej. Stanowią one twórcze i stabilne mechanizmy finansowania wykraczające poza wsparcie publiczne. |
| --- | --- |

39.

Z zadowoleniem przyjmuje dalszy rozwój zrównoważonych instrumentów finansowania w ramach polityki strukturalnej. Stanowią one twórcze i stabilne mechanizmy finansowania wykraczające poza wsparcie publiczne.

| 40. | Apeluje o zapewnienie silnej pozycji miast i regionów w dalszym rozwoju polityki migracyjnej i integracyjnej UE, która uwzględniałaby kluczowe znaczenie szczebla lokalnego dla integracji. |
| --- | --- |

40.

Apeluje o zapewnienie silnej pozycji miast i regionów w dalszym rozwoju polityki migracyjnej i integracyjnej UE, która uwzględniałaby kluczowe znaczenie szczebla lokalnego dla integracji.

Dla państw członkowskich

| 41. | Wzywa państwa członkowskie do ożywienia działań dotyczących polityki miejskiej i uwzględnienia w nich także innych, niezwiązanych z tym obszarów polityki. Zrównoważony rozwój miast zależy od sprzyjających warunków ramowych, szczególnie w polityce zatrudnienia, polityce społecznej, polityce kształcenia i ochrony środowiska. |
| --- | --- |

41.

Wzywa państwa członkowskie do ożywienia działań dotyczących polityki miejskiej i uwzględnienia w nich także innych, niezwiązanych z tym obszarów polityki. Zrównoważony rozwój miast zależy od sprzyjających warunków ramowych, szczególnie w polityce zatrudnienia, polityce społecznej, polityce kształcenia i ochrony środowiska.

| 42. | Apeluje o intensywniejszą dyskusję w miastach i z miastami na temat działań, które należy podjąć. Współpraca miast i aglomeracji jest niezbędna dla zachowania spójności i zrównoważonego rozwoju. |
| --- | --- |

42.

Apeluje o intensywniejszą dyskusję w miastach i z miastami na temat działań, które należy podjąć. Współpraca miast i aglomeracji jest niezbędna dla zachowania spójności i zrównoważonego rozwoju.

Bruksela, 19 lipca 2012 r.

Przewodnicząca Komitetu Regionów

Mercedes BRESSO

---

III Akty przygotowawcze

KOMITET REGIONÓW

96. sesja plenarna w dniach 18 i 19 lipca 2012 r.

| 13.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 277/23 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 277/23

---

Opinia Komitetu Regionów „Instrumenty finansowe UE w dziedzinie spraw wewnętrznych”

2012/C 277/05

KOMITET REGIONÓW

| — | Z zadowoleniem przyjmuje posunięcie dotyczące utworzenia autentycznej przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości na podstawie wniosków budżetowych, w których uznano za konieczne zapewnienie niezbędnych środków w budżecie przeznaczonym na imigrację, azyl i bezpieczeństwo. |
| --- | --- |

—

Z zadowoleniem przyjmuje posunięcie dotyczące utworzenia autentycznej przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości na podstawie wniosków budżetowych, w których uznano za konieczne zapewnienie niezbędnych środków w budżecie przeznaczonym na imigrację, azyl i bezpieczeństwo.

| — | Potwierdza znaczenie proponowanych zmian dla władz lokalnych i regionalnych, mających bezpośredni wpływ na ich obowiązki i życie codzienne osób mieszkających w Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

—

Potwierdza znaczenie proponowanych zmian dla władz lokalnych i regionalnych, mających bezpośredni wpływ na ich obowiązki i życie codzienne osób mieszkających w Unii Europejskiej.

| — | W kontekście powszechnej ochrony podstawowych praw i wolności podkreśla znaczenie reagowania na problemy związane z bezpieczeństwem, wynikające z większej mobilności na świecie. |
| --- | --- |

—

W kontekście powszechnej ochrony podstawowych praw i wolności podkreśla znaczenie reagowania na problemy związane z bezpieczeństwem, wynikające z większej mobilności na świecie.

| — | Z zadowoleniem przyjmuje koncentrację na elastyczności i osiąganiu wyników oraz podkreśla, że wymaga to dobrego planowania oraz udziału i poczucia odpowiedzialności wszystkich zainteresowanych stron. W związku z tym podkreśla konieczność zaangażowania władz lokalnych i regionalnych oraz innych zainteresowanych stron, takich jak wyspecjalizowane organizacje międzynarodowe, społeczeństwo obywatelskie i sami beneficjenci (począwszy od etapu planowania), ponieważ to właśnie te podmioty najczęściej realizują programy i projekty. |
| --- | --- |

—

Z zadowoleniem przyjmuje koncentrację na elastyczności i osiąganiu wyników oraz podkreśla, że wymaga to dobrego planowania oraz udziału i poczucia odpowiedzialności wszystkich zainteresowanych stron. W związku z tym podkreśla konieczność zaangażowania władz lokalnych i regionalnych oraz innych zainteresowanych stron, takich jak wyspecjalizowane organizacje międzynarodowe, społeczeństwo obywatelskie i sami beneficjenci (począwszy od etapu planowania), ponieważ to właśnie te podmioty najczęściej realizują programy i projekty.

| — | Uważa, że dzięki proponowanym reformom znacznie poprawi się dostęp do funduszy. KR zachęca jednak do rozbudowania mechanizmów służących przekazywaniu informacji dotyczących możliwości korzystania z tych środków. W większych krajach można by poprosić władze samorządowe o organizację konsultacji regionalnych i lokalnych, aby umożliwić większe zaangażowanie zarówno tych organizacji, jak i zainteresowanych stron działających z dala od głównych miast. |
| --- | --- |

—

Uważa, że dzięki proponowanym reformom znacznie poprawi się dostęp do funduszy. KR zachęca jednak do rozbudowania mechanizmów służących przekazywaniu informacji dotyczących możliwości korzystania z tych środków. W większych krajach można by poprosić władze samorządowe o organizację konsultacji regionalnych i lokalnych, aby umożliwić większe zaangażowanie zarówno tych organizacji, jak i zainteresowanych stron działających z dala od głównych miast.

| Sprawozdawca | Sprawozdawca: Samuel AZZOPARDI (MT/PPE), burmistrz miasta Victoria, Gozo |
| --- | --- |
| Dokumenty źródłowy | | Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Budowanie otwartej i bezpiecznej Europy: budżet spraw wewnętrznych na lata 2014–2020”
  COM (2011) 749 final |

Sprawozdawca

Sprawozdawca: Samuel AZZOPARDI (MT/PPE), burmistrz miasta Victoria, Gozo

Dokumenty źródłowy

Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Budowanie otwartej i bezpiecznej Europy: budżet spraw wewnętrznych na lata 2014–2020”

COM (2011) 749 final

| | Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego, w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, instrument wsparcia finansowego w zakresie granic zewnętrznych i wiz
  COM (2011) 750 final |
| --- | --- |

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego, w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, instrument wsparcia finansowego w zakresie granic zewnętrznych i wiz

COM (2011) 750 final

| | Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Fundusz Migracji i Azylu
  COM (2011) 751 final |
| --- | --- |

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Fundusz Migracji i Azylu

COM (2011) 751 final

| | Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Funduszu Migracji i Azylu oraz instrumentu finansowego na rzecz wspierania współpracy policyjnej, zapobiegania i zwalczania przestępczości oraz zarządzania kryzysowego
  COM (2011) 752 final |
| --- | --- |

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Funduszu Migracji i Azylu oraz instrumentu finansowego na rzecz wspierania współpracy policyjnej, zapobiegania i zwalczania przestępczości oraz zarządzania kryzysowego

COM (2011) 752 final

| | Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego, w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, instrument finansowy na rzecz wspierania współpracy policyjnej, zapobiegania i zwalczania przestępczości oraz zarządzania kryzysowego
  COM (2011) 753 final |
| --- | --- |

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego, w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, instrument finansowy na rzecz wspierania współpracy policyjnej, zapobiegania i zwalczania przestępczości oraz zarządzania kryzysowego

COM (2011) 753 final

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

Ocena ogólna

| 1. | Z zadowoleniem przyjmuje posunięcie dotyczące utworzenia autentycznej przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości na podstawie wniosków budżetowych, w których uznano za konieczne zapewnienie niezbędnych środków w budżecie przeznaczonym na imigrację, azyl i bezpieczeństwo (1). |
| --- | --- |

1.

Z zadowoleniem przyjmuje posunięcie dotyczące utworzenia autentycznej przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości na podstawie wniosków budżetowych, w których uznano za konieczne zapewnienie niezbędnych środków w budżecie przeznaczonym na imigrację, azyl i bezpieczeństwo (1).

| 2. | Z zadowoleniem przyjmuje uproszczenie istniejących instrumentów poprzez połączenie ich w dwa fundusze. |
| --- | --- |

2.

Z zadowoleniem przyjmuje uproszczenie istniejących instrumentów poprzez połączenie ich w dwa fundusze.

| 3. | Potwierdza znaczenie proponowanych zmian dla władz lokalnych i regionalnych, mających bezpośredni wpływ na ich obowiązki i życie codzienne osób mieszkających w Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

3.

Potwierdza znaczenie proponowanych zmian dla władz lokalnych i regionalnych, mających bezpośredni wpływ na ich obowiązki i życie codzienne osób mieszkających w Unii Europejskiej.

| 4. | W kontekście powszechnej ochrony podstawowych praw i wolności podkreśla znaczenie reagowania na problemy związane z bezpieczeństwem, wynikające z większej mobilności na świecie. |
| --- | --- |

4.

W kontekście powszechnej ochrony podstawowych praw i wolności podkreśla znaczenie reagowania na problemy związane z bezpieczeństwem, wynikające z większej mobilności na świecie.

| 5. | Podkreśla, że można tego dokonać poprzez wdrożenie spójnych instrumentów w dziedzinie wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości w oparciu o poszanowanie praw człowieka, solidarność i odpowiedzialność, ze zwróceniem szczególnej uwagi na równouprawnienie płci i zasady niedyskryminacji (2). |
| --- | --- |

5.

Podkreśla, że można tego dokonać poprzez wdrożenie spójnych instrumentów w dziedzinie wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości w oparciu o poszanowanie praw człowieka, solidarność i odpowiedzialność, ze zwróceniem szczególnej uwagi na równouprawnienie płci i zasady niedyskryminacji (2).

| 6. | Uważa, że potrzebna jest równowaga między pulą środków przeznaczonych na bezpieczeństwo i ochronę granic a wydatkami w takich dziedzinach jak integracja imigrantów czy warunki przyjmowania osób ubiegających się o azyl. |
| --- | --- |

6.

Uważa, że potrzebna jest równowaga między pulą środków przeznaczonych na bezpieczeństwo i ochronę granic a wydatkami w takich dziedzinach jak integracja imigrantów czy warunki przyjmowania osób ubiegających się o azyl.

| 7. | Popiera utworzenie budżetu opartego na potrzebach, pomagającego osiągnąć efekt synergii między instrumentami finansowymi UE, czyli między funduszami strukturalnymi a funduszami przeznaczonymi na sprawy wewnętrzne. W budżecie Unii należy wyasygnować odpowiednie środki na dziedzinę spraw wewnętrznych, zarówno przy wykorzystaniu funduszy strukturalnych, jak i wyspecjalizowanych instrumentów w obrębie przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości. |
| --- | --- |

7.

Popiera utworzenie budżetu opartego na potrzebach, pomagającego osiągnąć efekt synergii między instrumentami finansowymi UE, czyli między funduszami strukturalnymi a funduszami przeznaczonymi na sprawy wewnętrzne. W budżecie Unii należy wyasygnować odpowiednie środki na dziedzinę spraw wewnętrznych, zarówno przy wykorzystaniu funduszy strukturalnych, jak i wyspecjalizowanych instrumentów w obrębie przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości.

| 8. | Wskazuje na fakt, że spowodowana przez uchylenie decyzji Rady 2007/125/WSiSW utrata możliwości uzupełniającego korzystania z innych instrumentów unijnych i wspólnotowych w znaczącym stopniu ogranicza pożądaną elastyczność wykorzystania instrumentów finansowych. Naraża to także na szwank dalszy nieprzerwany rozwój regionalnych projektów transgranicznych w dziedzinie bezpieczeństwa wewnętrznego, które dotychczas finansowane były ze środków przeznaczonych na finansowanie Celu 3 w oparciu o EFRR. Dlatego Komitet opowiada się za utrzymaniem komplementarności instrumentów wspólnotowych. |
| --- | --- |

8.

Wskazuje na fakt, że spowodowana przez uchylenie decyzji Rady 2007/125/WSiSW utrata możliwości uzupełniającego korzystania z innych instrumentów unijnych i wspólnotowych w znaczącym stopniu ogranicza pożądaną elastyczność wykorzystania instrumentów finansowych. Naraża to także na szwank dalszy nieprzerwany rozwój regionalnych projektów transgranicznych w dziedzinie bezpieczeństwa wewnętrznego, które dotychczas finansowane były ze środków przeznaczonych na finansowanie Celu 3 w oparciu o EFRR. Dlatego Komitet opowiada się za utrzymaniem komplementarności instrumentów wspólnotowych.

| 9. | Zaznacza, że dla właściwego funkcjonowania budżetu i instrumentów finansowych potrzebna jest pewna elastyczność, która umożliwiałaby dokonanie autentycznego przeglądu śródokresowego, uwzględniającego wyodrębnione priorytety polityczne, a jednocześnie podkreśla, że elastyczność ta nie może być forsowana kosztem sprawiedliwego przydziału środków. |
| --- | --- |

9.

Zaznacza, że dla właściwego funkcjonowania budżetu i instrumentów finansowych potrzebna jest pewna elastyczność, która umożliwiałaby dokonanie autentycznego przeglądu śródokresowego, uwzględniającego wyodrębnione priorytety polityczne, a jednocześnie podkreśla, że elastyczność ta nie może być forsowana kosztem sprawiedliwego przydziału środków.

| 10. | Z zadowoleniem przyjmuje koncepcję polityki imigracyjnej, której realizacja miałaby rozpoczynać się w krajach pochodzenia i która uwzględniałaby potrzeby europejskiego rynku pracy oraz zmiany demograficzne, co doprowadziłoby do powstania systemu korzystnego dla wszystkich stron, w tym krajów pochodzenia tak często korzystających z przekazów pieniężnych z UE (3). |
| --- | --- |

10.

Z zadowoleniem przyjmuje koncepcję polityki imigracyjnej, której realizacja miałaby rozpoczynać się w krajach pochodzenia i która uwzględniałaby potrzeby europejskiego rynku pracy oraz zmiany demograficzne, co doprowadziłoby do powstania systemu korzystnego dla wszystkich stron, w tym krajów pochodzenia tak często korzystających z przekazów pieniężnych z UE (3).

| 11. | Podkreśla konieczność ścisłej współpracy na szczeblu UE, ukierunkowanej na lepszą koordynację działań państw członkowskich w zakresie zarządzania zewnętrznymi granicami Unii, oraz tworzenia wspólnego europejskiego systemu azylowego. |
| --- | --- |

11.

Podkreśla konieczność ścisłej współpracy na szczeblu UE, ukierunkowanej na lepszą koordynację działań państw członkowskich w zakresie zarządzania zewnętrznymi granicami Unii, oraz tworzenia wspólnego europejskiego systemu azylowego.

| 12. | Podkreśla potrzebę tego, by wykorzystanie budżetu było przejrzyste – wnioski, projekty i osiągnięte wyniki powinny być widoczne, łatwo dostępne i zrozumiałe dla zwykłych obywateli. |
| --- | --- |

12.

Podkreśla potrzebę tego, by wykorzystanie budżetu było przejrzyste – wnioski, projekty i osiągnięte wyniki powinny być widoczne, łatwo dostępne i zrozumiałe dla zwykłych obywateli.

Programowanie i zarządzanie funduszami

| 13. | Z zadowoleniem przyjmuje koncentrację na elastyczności i osiąganiu wyników oraz podkreśla, że wymaga to dobrego planowania oraz udziału i poczucia odpowiedzialności wszystkich zainteresowanych stron. W związku z tym podkreśla konieczność zaangażowania władz lokalnych i regionalnych oraz innych zainteresowanych stron, takich jak wyspecjalizowane organizacje międzynarodowe, społeczeństwo obywatelskie i sami beneficjenci (począwszy od etapu planowania), ponieważ to właśnie te podmioty najczęściej realizują programy i projekty. |
| --- | --- |

13.

Z zadowoleniem przyjmuje koncentrację na elastyczności i osiąganiu wyników oraz podkreśla, że wymaga to dobrego planowania oraz udziału i poczucia odpowiedzialności wszystkich zainteresowanych stron. W związku z tym podkreśla konieczność zaangażowania władz lokalnych i regionalnych oraz innych zainteresowanych stron, takich jak wyspecjalizowane organizacje międzynarodowe, społeczeństwo obywatelskie i sami beneficjenci (począwszy od etapu planowania), ponieważ to właśnie te podmioty najczęściej realizują programy i projekty.

| 14. | Zwraca uwagę na konieczność niezależnego monitorowania i oceny w celu zapewnienia efektywnego wykorzystania funduszy oraz solidnego zarządzania nimi przez organizacje wdrażające. Może to być zachętą do poprawy sprawności instytucjonalnej. Wskaźniki jakościowe oraz ilościowe muszą wybrać wspólnie wszystkie zainteresowane strony. Komitet zaznacza, że efektywne i opłacalne mogą być niektóre wskaźniki jakościowe. Komitet apeluje również o wzmocnienie kontroli Komisji Europejskiej i Parlamentu nad funduszami, aby pomóc w utworzeniu niezależnego elementu monitorowania i oceny. |
| --- | --- |

14.

Zwraca uwagę na konieczność niezależnego monitorowania i oceny w celu zapewnienia efektywnego wykorzystania funduszy oraz solidnego zarządzania nimi przez organizacje wdrażające. Może to być zachętą do poprawy sprawności instytucjonalnej. Wskaźniki jakościowe oraz ilościowe muszą wybrać wspólnie wszystkie zainteresowane strony. Komitet zaznacza, że efektywne i opłacalne mogą być niektóre wskaźniki jakościowe. Komitet apeluje również o wzmocnienie kontroli Komisji Europejskiej i Parlamentu nad funduszami, aby pomóc w utworzeniu niezależnego elementu monitorowania i oceny.

Dostęp do funduszy

| 15. | Uważa, że dzięki proponowanym reformom znacznie poprawi się dostęp do funduszy. KR zachęca jednak do rozbudowania mechanizmów służących przekazywaniu informacji dotyczących możliwości korzystania z tych środków. W większych krajach można by poprosić władze samorządowe o organizację konsultacji regionalnych i lokalnych, aby umożliwić większe zaangażowanie zarówno tych organizacji, jak i zainteresowanych stron działających z dala od głównych miast. |
| --- | --- |

15.

Uważa, że dzięki proponowanym reformom znacznie poprawi się dostęp do funduszy. KR zachęca jednak do rozbudowania mechanizmów służących przekazywaniu informacji dotyczących możliwości korzystania z tych środków. W większych krajach można by poprosić władze samorządowe o organizację konsultacji regionalnych i lokalnych, aby umożliwić większe zaangażowanie zarówno tych organizacji, jak i zainteresowanych stron działających z dala od głównych miast.

Przydział środków

| 16. | Zaznacza, że oprócz pozytywnych aspektów uproszczenia i elastyczności proponowane reformy wnoszą również pewną dozę niepewności co do podziału środków pomiędzy różne sektory i zagadnienia tematyczne. W związku z tym KR podkreśla, że alokacji funduszy należy dokonać w oparciu o realne zapotrzebowanie mierzone na podstawie analizy potrzeb, a jednocześnie należy ustalić priorytety zgodnie z podejściem opartym na uprawnieniach. Można tego dokonać za pomocą mechanizmów i zabezpieczeń wprowadzanych w celu zapewnienia efektywnego sposobu ustalenia priorytetów, a także angażując władze lokalne i regionalne oraz inne zainteresowane strony w proces opracowywania strategii krajowych. |
| --- | --- |

16.

Zaznacza, że oprócz pozytywnych aspektów uproszczenia i elastyczności proponowane reformy wnoszą również pewną dozę niepewności co do podziału środków pomiędzy różne sektory i zagadnienia tematyczne. W związku z tym KR podkreśla, że alokacji funduszy należy dokonać w oparciu o realne zapotrzebowanie mierzone na podstawie analizy potrzeb, a jednocześnie należy ustalić priorytety zgodnie z podejściem opartym na uprawnieniach. Można tego dokonać za pomocą mechanizmów i zabezpieczeń wprowadzanych w celu zapewnienia efektywnego sposobu ustalenia priorytetów, a także angażując władze lokalne i regionalne oraz inne zainteresowane strony w proces opracowywania strategii krajowych.

| 17. | Podkreśla konieczność równego podziału funduszy, uwzględniającego potencjał instytucjonalny i wnioski projektowe, zamiast skupiania ich wokół kilku beneficjentów. |
| --- | --- |

17.

Podkreśla konieczność równego podziału funduszy, uwzględniającego potencjał instytucjonalny i wnioski projektowe, zamiast skupiania ich wokół kilku beneficjentów.

| 18. | Uważa, że w przypadku niewystarczających funduszy priorytetowo należy traktować fundusze ukierunkowane na ochronę podstawowych praw i wolności osób, w tym fundusze dotyczące podstawowych standardów życia, kwestii związanych z płcią i prawem do azylu, a także środki przeznaczone na budowę potencjału władz lokalnych i regionalnych do zarządzania przepływami migracyjnymi. |
| --- | --- |

18.

Uważa, że w przypadku niewystarczających funduszy priorytetowo należy traktować fundusze ukierunkowane na ochronę podstawowych praw i wolności osób, w tym fundusze dotyczące podstawowych standardów życia, kwestii związanych z płcią i prawem do azylu, a także środki przeznaczone na budowę potencjału władz lokalnych i regionalnych do zarządzania przepływami migracyjnymi.

Obowiązkowy udział zainteresowanych stron

| 19. | Podkreśla, jak ważne jest podejście nastawione na uczestnictwo dla osiągnięcia wyników i popiera propozycje zobowiązujące państwa członkowskie do tworzenia partnerstw ze wszystkimi właściwymi organami publicznymi i odpowiednimi zainteresowanymi stronami, w tym społeczeństwem obywatelskim i organizacjami międzynarodowymi, w celu opracowywania, realizacji i monitorowania programów krajowych. |
| --- | --- |

19.

Podkreśla, jak ważne jest podejście nastawione na uczestnictwo dla osiągnięcia wyników i popiera propozycje zobowiązujące państwa członkowskie do tworzenia partnerstw ze wszystkimi właściwymi organami publicznymi i odpowiednimi zainteresowanymi stronami, w tym społeczeństwem obywatelskim i organizacjami międzynarodowymi, w celu opracowywania, realizacji i monitorowania programów krajowych.

| 20. | W związku z tym wzywa do wzmocnienia partnerstwa zainteresowanych stron i nadania mu charakteru obowiązkowego. KR zaznacza, że zasada zdefiniowana obecnie w projekcie rozporządzenia określającego przepisy ogólne (4) może nie nadać uczestnictwu charakteru wystarczająco wiążącego. Podczas gdy mechanizmy koordynacji są sztywne, w innych obszarach istnieje znaczna swoboda decyzyjna, jeśli chodzi o faktyczne tworzenie sensownych partnerstw. |
| --- | --- |

20.

W związku z tym wzywa do wzmocnienia partnerstwa zainteresowanych stron i nadania mu charakteru obowiązkowego. KR zaznacza, że zasada zdefiniowana obecnie w projekcie rozporządzenia określającego przepisy ogólne (4) może nie nadać uczestnictwu charakteru wystarczająco wiążącego. Podczas gdy mechanizmy koordynacji są sztywne, w innych obszarach istnieje znaczna swoboda decyzyjna, jeśli chodzi o faktyczne tworzenie sensownych partnerstw.

| 21. | Sugeruje, że wyznaczenie pojedynczej instytucji odpowiedzialnej za wszystkie działania wspierane za pomocą funduszy może nie być optymalnym rozwiązaniem – pomimo wszelkich uproszczeń. Aby decyzje były podejmowane w sposób sprawiedliwy, potrzebne są: przejrzystość, kontrole i równowaga. KR jest zaniepokojony faktem, iż mogą pojawiać się problemy prawne, które uniemożliwiają oddelegowanej instytucji pracę pod nadzorem właściwego organu krajowego. Proponuje zatem, aby przepisy uelastycznić do tego stopnia, by zapewniały zgodność z normami krajowymi obowiązującymi w UE oraz by nie zmuszały państw członkowskich do zmiany swych struktur konstytucyjnych – jeśli oczywiście możliwa jest realizacja celów przy zastosowaniu podejścia opartego na partnerstwie. |
| --- | --- |

21.

Sugeruje, że wyznaczenie pojedynczej instytucji odpowiedzialnej za wszystkie działania wspierane za pomocą funduszy może nie być optymalnym rozwiązaniem – pomimo wszelkich uproszczeń. Aby decyzje były podejmowane w sposób sprawiedliwy, potrzebne są: przejrzystość, kontrole i równowaga. KR jest zaniepokojony faktem, iż mogą pojawiać się problemy prawne, które uniemożliwiają oddelegowanej instytucji pracę pod nadzorem właściwego organu krajowego. Proponuje zatem, aby przepisy uelastycznić do tego stopnia, by zapewniały zgodność z normami krajowymi obowiązującymi w UE oraz by nie zmuszały państw członkowskich do zmiany swych struktur konstytucyjnych – jeśli oczywiście możliwa jest realizacja celów przy zastosowaniu podejścia opartego na partnerstwie.

Wspólny europejski system azylowy

| 22. | Z zadowoleniem przyjmuje dążenie do utworzenia „wspólnego europejskiego systemu azylowego”, a jednocześnie podkreśla, że musi on wzorować się na standardach państw posiadających lepsze systemy i struktury, a nie powodować ogólne obniżenie jakości na podobieństwo państw posiadających systemy gorsze. |
| --- | --- |

22.

Z zadowoleniem przyjmuje dążenie do utworzenia „wspólnego europejskiego systemu azylowego”, a jednocześnie podkreśla, że musi on wzorować się na standardach państw posiadających lepsze systemy i struktury, a nie powodować ogólne obniżenie jakości na podobieństwo państw posiadających systemy gorsze.

| 23. | Chciałby, aby istniała większa jasność co do tego, czy Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu będzie korzystał wyłącznie z funduszy przydzielonych mu bezpośrednio czy też będzie miał również dostęp do funduszy związanych ze sprawami wewnętrznymi. |
| --- | --- |

23.

Chciałby, aby istniała większa jasność co do tego, czy Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu będzie korzystał wyłącznie z funduszy przydzielonych mu bezpośrednio czy też będzie miał również dostęp do funduszy związanych ze sprawami wewnętrznymi.

Przyjmowanie i integracja osób objętych ochroną międzynarodową i obywateli państw trzecich

| 24. | Z zadowoleniem odnotowuje uznanie znaczenia władz lokalnych i regionalnych w systemach przyjmowania i azylu oraz w integracji obywateli państw trzecich i legalnych migrantów. |
| --- | --- |

24.

Z zadowoleniem odnotowuje uznanie znaczenia władz lokalnych i regionalnych w systemach przyjmowania i azylu oraz w integracji obywateli państw trzecich i legalnych migrantów.

| 25. | Pochwala koncepcję skupienia się na osobach wymagających szczególnego traktowania, w tym ofiarach handlu. |
| --- | --- |

25.

Pochwala koncepcję skupienia się na osobach wymagających szczególnego traktowania, w tym ofiarach handlu.

| 26. | Podkreśla, że integracja musi skupiać się na działaniach długoterminowych i trwałych. Nie wolno zapominać, że jest ona procesem dwukierunkowym, w którym inicjatywy mogą być podejmowane zarówno na rzecz społeczności przyjmującej, jak i migrantów. |
| --- | --- |

26.

Podkreśla, że integracja musi skupiać się na działaniach długoterminowych i trwałych. Nie wolno zapominać, że jest ona procesem dwukierunkowym, w którym inicjatywy mogą być podejmowane zarówno na rzecz społeczności przyjmującej, jak i migrantów.

| 27. | Proponuje, aby fundusze asygnowane na sprawy wewnętrzne przeznaczać także na działania zalecane przez Komisję Europejską, co byłoby uznaniem podejścia opartego na wielopoziomowym sprawowaniu rządów w ramach drugiej europejskiej agendy na rzecz integracji (5). |
| --- | --- |

27.

Proponuje, aby fundusze asygnowane na sprawy wewnętrzne przeznaczać także na działania zalecane przez Komisję Europejską, co byłoby uznaniem podejścia opartego na wielopoziomowym sprawowaniu rządów w ramach drugiej europejskiej agendy na rzecz integracji (5).

| 28. | Zaznacza, że z perspektywy administracyjnej praktyki aresztowania osób, stosowane w UE, są kontrolowane przez Europejski Trybunał Praw Człowieka i organy ds. praw człowieka oraz podkreśla, że finansowanie projektów związanych z zatrzymywaniem osób nie może odbywać się niezgodnie z prawem UE i postanowieniami ECHR. |
| --- | --- |

28.

Zaznacza, że z perspektywy administracyjnej praktyki aresztowania osób, stosowane w UE, są kontrolowane przez Europejski Trybunał Praw Człowieka i organy ds. praw człowieka oraz podkreśla, że finansowanie projektów związanych z zatrzymywaniem osób nie może odbywać się niezgodnie z prawem UE i postanowieniami ECHR.

| 29. | Podkreśla, że członkowie rodzin korzystający z ochrony międzynarodowej w różnych państwach członkowskich powinni mieć możliwość wspólnego zamieszkania i korzystania z ochrony w tym samym państwie członkowskim. |
| --- | --- |

29.

Podkreśla, że członkowie rodzin korzystający z ochrony międzynarodowej w różnych państwach członkowskich powinni mieć możliwość wspólnego zamieszkania i korzystania z ochrony w tym samym państwie członkowskim.

Podział odpowiedzialności i relokacja w granicach UE

| 30. | Podkreśla, że europejskie regiony przygraniczne powinny otrzymywać bardziej odpowiednie wsparcie w zakresie azylu i migracji, zwłaszcza w czasie szczególnych trudności (6). |
| --- | --- |

30.

Podkreśla, że europejskie regiony przygraniczne powinny otrzymywać bardziej odpowiednie wsparcie w zakresie azylu i migracji, zwłaszcza w czasie szczególnych trudności (6).

| 31. | Podkreśla, że kryteria i mechanizmy dotyczące relokacji muszą mieć charakter niedyskryminujący i winny koncentrować się na osobach znajdujących się w najtrudniejszym położeniu – z jednoczesnym uwzględnieniem aspektów rynku pracy w UE, zwłaszcza w przypadku osób zmuszonych obecnie do przebywania na obszarach charakteryzujących się ograniczonym dostępem do rynku pracy. Kryteria te nie powinny koncentrować się na priorytetowym traktowaniu jednostek o wysokich kwalifikacjach, już zintegrowanych ze społeczeństwem kraju przyjmującego. |
| --- | --- |

31.

Podkreśla, że kryteria i mechanizmy dotyczące relokacji muszą mieć charakter niedyskryminujący i winny koncentrować się na osobach znajdujących się w najtrudniejszym położeniu – z jednoczesnym uwzględnieniem aspektów rynku pracy w UE, zwłaszcza w przypadku osób zmuszonych obecnie do przebywania na obszarach charakteryzujących się ograniczonym dostępem do rynku pracy. Kryteria te nie powinny koncentrować się na priorytetowym traktowaniu jednostek o wysokich kwalifikacjach, już zintegrowanych ze społeczeństwem kraju przyjmującego.

| 32. | Zaznacza, że władze lokalne i regionalne są w stanie uczestniczyć w procesie tworzenia takich mechanizmów (7). |
| --- | --- |

32.

Zaznacza, że władze lokalne i regionalne są w stanie uczestniczyć w procesie tworzenia takich mechanizmów (7).

| 33. | Jest zdania, że solidarność we wspieraniu obciążonych krajów powinna zależeć od sytuacji pod względem przestrzegania praw człowieka i poszanowania norm UE w zakresie przyjmowania cudzoziemców. Takie podejście sprzyjałoby poprawie sytuacji. |
| --- | --- |

33.

Jest zdania, że solidarność we wspieraniu obciążonych krajów powinna zależeć od sytuacji pod względem przestrzegania praw człowieka i poszanowania norm UE w zakresie przyjmowania cudzoziemców. Takie podejście sprzyjałoby poprawie sytuacji.

Unijny program przesiedleń

| 34. | Z zadowoleniem przyjmuje ustanowienie unijnego programu przesiedleń i zachęca do sformułowania jasnych norm w ramach partnerstwa między Europejskim Urzędem Wsparcia w dziedzinie Azylu, Biurem Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców i organizacjami pozarządowymi, z uwzględnieniem sprawdzonych rozwiązań w innych częściach świata. UE powinna przewodzić poprzez dawanie dobrego przykładu, dążąc do identyfikacji osób najbardziej zapomnianych przez społeczność międzynarodową i do zapewnienia im ochrony. |
| --- | --- |

34.

Z zadowoleniem przyjmuje ustanowienie unijnego programu przesiedleń i zachęca do sformułowania jasnych norm w ramach partnerstwa między Europejskim Urzędem Wsparcia w dziedzinie Azylu, Biurem Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców i organizacjami pozarządowymi, z uwzględnieniem sprawdzonych rozwiązań w innych częściach świata. UE powinna przewodzić poprzez dawanie dobrego przykładu, dążąc do identyfikacji osób najbardziej zapomnianych przez społeczność międzynarodową i do zapewnienia im ochrony.

| 35. | Zwraca uwagę na konieczność stosowania zachęt i przekazywania informacji dotyczących korzyści w celu zwiększenia ilości miejsc przeznaczanych przez państwa członkowskie dla przesiedleńców. |
| --- | --- |

35.

Zwraca uwagę na konieczność stosowania zachęt i przekazywania informacji dotyczących korzyści w celu zwiększenia ilości miejsc przeznaczanych przez państwa członkowskie dla przesiedleńców.

| 36. | Podkreśla potrzebę zachowania wyraźnego rozróżnienia między przesiedlaniem z państw trzecich a relokacją w granicach UE. Wzywa tym samym do przestrzegania postanowień w zakresie maksymalnej liczby osób przydzielonych do tych dwóch programów. |
| --- | --- |

36.

Podkreśla potrzebę zachowania wyraźnego rozróżnienia między przesiedlaniem z państw trzecich a relokacją w granicach UE. Wzywa tym samym do przestrzegania postanowień w zakresie maksymalnej liczby osób przydzielonych do tych dwóch programów.

Wspomagane powroty dobrowolne

| 37. | Potwierdza, że programy powinny – co do zasady – funkcjonować wyłącznie na bazie dobrowolności i zgodnie z celami współpracy na rzecz rozwoju, a powrót powinien prowadzić do trwałej integracji społecznej objętych tym procesem osób (8). Projekt powrotu musi mieć sens i nie może prowadzić do podjęcia ponownie próby emigracji (9). Cel ten można osiągnąć dzięki partnerstwom z wyspecjalizowanymi organizacjami międzynarodowymi, takimi jak Międzynarodowa Organizacja ds. Migracji (IOM). |
| --- | --- |

37.

Potwierdza, że programy powinny – co do zasady – funkcjonować wyłącznie na bazie dobrowolności i zgodnie z celami współpracy na rzecz rozwoju, a powrót powinien prowadzić do trwałej integracji społecznej objętych tym procesem osób (8). Projekt powrotu musi mieć sens i nie może prowadzić do podjęcia ponownie próby emigracji (9). Cel ten można osiągnąć dzięki partnerstwom z wyspecjalizowanymi organizacjami międzynarodowymi, takimi jak Międzynarodowa Organizacja ds. Migracji (IOM).

| 38. | Zaznacza, że powodzenia strategii powrotów nie można w wystarczającym stopniu zmierzyć za pomocą wyłącznie ilościowego wskaźnika liczby osób powracających. Dobrym wskaźnikiem mogłaby być liczba osób powracających w stosunku do liczby wszystkich przypadków z uwzględnieniem długoterminowych czynników jakości. |
| --- | --- |

38.

Zaznacza, że powodzenia strategii powrotów nie można w wystarczającym stopniu zmierzyć za pomocą wyłącznie ilościowego wskaźnika liczby osób powracających. Dobrym wskaźnikiem mogłaby być liczba osób powracających w stosunku do liczby wszystkich przypadków z uwzględnieniem długoterminowych czynników jakości.

Strategia bezpieczeństwa wewnętrznego

| 39. | Zwraca uwagę na własny, nieodzowny udział w procesie poprawy bezpieczeństwa wewnętrznego Europy oraz na konieczność budowania potencjału władz lokalnych i regionalnych. |
| --- | --- |

39.

Zwraca uwagę na własny, nieodzowny udział w procesie poprawy bezpieczeństwa wewnętrznego Europy oraz na konieczność budowania potencjału władz lokalnych i regionalnych.

| 40. | Podkreśla, że przy wydatkowaniu środków z Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego należy pamiętać o konieczności inwestowania w dalsze badania, wprowadzaniu innowacji i wymianie wiedzy specjalistycznej w takich dziedzinach jak bezpieczeństwo cybernetyczne, kryminalistyka, ochrona infrastruktury strategicznej czy bezpieczeństwo w miastach. Komisja Europejska pragnie upowszechniać te aspekty w związku z coraz bardziej naglącą potrzebą rozwiązywania konkretnych i złożonych problemów. |
| --- | --- |

40.

Podkreśla, że przy wydatkowaniu środków z Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego należy pamiętać o konieczności inwestowania w dalsze badania, wprowadzaniu innowacji i wymianie wiedzy specjalistycznej w takich dziedzinach jak bezpieczeństwo cybernetyczne, kryminalistyka, ochrona infrastruktury strategicznej czy bezpieczeństwo w miastach. Komisja Europejska pragnie upowszechniać te aspekty w związku z coraz bardziej naglącą potrzebą rozwiązywania konkretnych i złożonych problemów.

| 41. | Potwierdza znaczenie zaangażowania władz lokalnych i regionalnych we współpracę z policją i współdziałanie w dziedzinie bezpieczeństwa. Zaangażowanie to polega m.in. na: szkoleniach, wymianie sprawdzonych rozwiązań, prowadzeniu programów prewencji, opracowywaniu wspólnych narzędzi i systemów informatycznych oraz na lepszej komunikacji. |
| --- | --- |

41.

Potwierdza znaczenie zaangażowania władz lokalnych i regionalnych we współpracę z policją i współdziałanie w dziedzinie bezpieczeństwa. Zaangażowanie to polega m.in. na: szkoleniach, wymianie sprawdzonych rozwiązań, prowadzeniu programów prewencji, opracowywaniu wspólnych narzędzi i systemów informatycznych oraz na lepszej komunikacji.

Walka z terroryzmem i przestępczością zorganizowaną

| 42. | Zaleca wzmocnienie i wykorzystanie w każdym państwie członkowskim obecnych sieci władz lokalnych i regionalnych lub w razie potrzeby utworzenie nowych sieci w celu ułatwienia wymiany sprawdzonych rozwiązań w zakresie integracji społecznej, kształcenia zawodowego i zrozumienia ekstremizmu rodzącego się w lokalnych dzielnicach i w sąsiedztwie. Mogłoby to wspierać prace podjęte w ramach ostatnio utworzonej europejskiej sieci na rzecz przeciwdziałania radykalizacji. |
| --- | --- |

42.

Zaleca wzmocnienie i wykorzystanie w każdym państwie członkowskim obecnych sieci władz lokalnych i regionalnych lub w razie potrzeby utworzenie nowych sieci w celu ułatwienia wymiany sprawdzonych rozwiązań w zakresie integracji społecznej, kształcenia zawodowego i zrozumienia ekstremizmu rodzącego się w lokalnych dzielnicach i w sąsiedztwie. Mogłoby to wspierać prace podjęte w ramach ostatnio utworzonej europejskiej sieci na rzecz przeciwdziałania radykalizacji.

| 43. | Proponuje, aby finansowanie w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego obejmowało konsultacje społeczne na szczeblu lokalnym w państwach członkowskich i było ukierunkowane na osoby, które czują się oderwane od społeczeństwa. Może to pomóc w wielowymiarowym zrozumieniu lokalnych doświadczeń, problemu terroryzmu i czynników powodujących ekstremizm. |
| --- | --- |

43.

Proponuje, aby finansowanie w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego obejmowało konsultacje społeczne na szczeblu lokalnym w państwach członkowskich i było ukierunkowane na osoby, które czują się oderwane od społeczeństwa. Może to pomóc w wielowymiarowym zrozumieniu lokalnych doświadczeń, problemu terroryzmu i czynników powodujących ekstremizm.

| 44. | Podkreśla znaczenie zwiększenia bezpieczeństwa praktyk bankowych i sposobów działania przedsiębiorstw w celu określenia i zidentyfikowania czynności polegających na finansowaniu terroryzmu i przestępczości zorganizowanej poprzez pranie pieniędzy i łączenie działalności przestępczej z procedurami prowadzonymi przez legalnie funkcjonujące przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

44.

Podkreśla znaczenie zwiększenia bezpieczeństwa praktyk bankowych i sposobów działania przedsiębiorstw w celu określenia i zidentyfikowania czynności polegających na finansowaniu terroryzmu i przestępczości zorganizowanej poprzez pranie pieniędzy i łączenie działalności przestępczej z procedurami prowadzonymi przez legalnie funkcjonujące przedsiębiorstwa.

| 45. | Przypomina również znaczenie orzekania przepadku mienia pochodzącego z przestępstwa, co jest niewątpliwie istotnym sposobem zwalczania wszelkich rodzajów nielegalnej działalności, w związku z czym z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja Europejska zaproponowała przepisy mające na celu wzmocnienie ram prawnych UE dotyczących konfiskaty (10). |
| --- | --- |

45.

Przypomina również znaczenie orzekania przepadku mienia pochodzącego z przestępstwa, co jest niewątpliwie istotnym sposobem zwalczania wszelkich rodzajów nielegalnej działalności, w związku z czym z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja Europejska zaproponowała przepisy mające na celu wzmocnienie ram prawnych UE dotyczących konfiskaty (10).

| 46. | Zaznacza, że chociaż partnerstwa publiczno-prywatne mogłyby przynieść pozytywne skutki, należy unikać prywatyzacji organów bezpieczeństwa. |
| --- | --- |

46.

Zaznacza, że chociaż partnerstwa publiczno-prywatne mogłyby przynieść pozytywne skutki, należy unikać prywatyzacji organów bezpieczeństwa.

Kontrola graniczna i operacje ratownicze

| 47. | Podkreśla konieczność odpowiedniego finansowania kontroli granicznej (11). Jednocześnie uważa, że biorąc pod uwagę kwestię przeciwdziałania nielegalnej migracji, można mieć wątpliwości, czy dokonywanie znaczących inwestycji w kontrolę graniczną jest najskuteczniejszym i najbardziej efektywnym sposobem generowania długofalowych i znaczących zmian. |
| --- | --- |

47.

Podkreśla konieczność odpowiedniego finansowania kontroli granicznej (11). Jednocześnie uważa, że biorąc pod uwagę kwestię przeciwdziałania nielegalnej migracji, można mieć wątpliwości, czy dokonywanie znaczących inwestycji w kontrolę graniczną jest najskuteczniejszym i najbardziej efektywnym sposobem generowania długofalowych i znaczących zmian.

| 48. | Podkreśla konieczność niezależnego monitorowania działań prowadzonych na granicach przez takie organizacje jak Biuro Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (Biuro UNHCR), mających na celu zapewnienie poszanowania podstawowych praw człowieka, w tym uwrażliwienie na kwestie płci. |
| --- | --- |

48.

Podkreśla konieczność niezależnego monitorowania działań prowadzonych na granicach przez takie organizacje jak Biuro Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (Biuro UNHCR), mających na celu zapewnienie poszanowania podstawowych praw człowieka, w tym uwrażliwienie na kwestie płci.

| 49. | Podkreśla, że dbałość o życie ludzkie powinna mieć pierwszeństwo przed wszystkimi innymi kwestiami i apeluje o większą współpracę i podział odpowiedzialności za osoby uratowane pomiędzy państwa członkowskie, co zapewniłoby zachęty do ratowania osób. KR uważa, że automatyczny podział odpowiedzialności mógłby pomóc ocalić więcej osób na morzu. |
| --- | --- |

49.

Podkreśla, że dbałość o życie ludzkie powinna mieć pierwszeństwo przed wszystkimi innymi kwestiami i apeluje o większą współpracę i podział odpowiedzialności za osoby uratowane pomiędzy państwa członkowskie, co zapewniłoby zachęty do ratowania osób. KR uważa, że automatyczny podział odpowiedzialności mógłby pomóc ocalić więcej osób na morzu.

Reagowanie w sytuacjach nadzwyczajnych

| 50. | Z zadowoleniem przyjmuje zmiany mające na celu przyspieszenie reakcji w sytuacjach nadzwyczajnych. |
| --- | --- |

50.

Z zadowoleniem przyjmuje zmiany mające na celu przyspieszenie reakcji w sytuacjach nadzwyczajnych.

| 51. | Wzywa Komisję do zaangażowania się w planowanie i opracowywanie działań transgranicznych wiążących się z czynnym udziałem obszarów przygranicznych. Umożliwiłoby to regionom połączenie doświadczeń w zakresie ochrony ludności i zapewniłoby solidną podstawę działań, dzięki której można by utworzyć europejskie siły reagowania w sytuacjach nadzwyczajnych. |
| --- | --- |

51.

Wzywa Komisję do zaangażowania się w planowanie i opracowywanie działań transgranicznych wiążących się z czynnym udziałem obszarów przygranicznych. Umożliwiłoby to regionom połączenie doświadczeń w zakresie ochrony ludności i zapewniłoby solidną podstawę działań, dzięki której można by utworzyć europejskie siły reagowania w sytuacjach nadzwyczajnych.

| 52. | Wzywa Komisję do udziału w bezpośredniej kontroli sytuacji nadzwyczajnych w celu utrzymania odpowiedniego poziomu nadzoru i pomocy w koordynacji transgranicznej. |
| --- | --- |

52.

Wzywa Komisję do udziału w bezpośredniej kontroli sytuacji nadzwyczajnych w celu utrzymania odpowiedniego poziomu nadzoru i pomocy w koordynacji transgranicznej.

| 53. | Zachęca państwa członkowskie do utworzenia interdyscyplinarnych zespołów szybkiego reagowania w sytuacjach nadzwyczajnych, zwłaszcza jeżeli sytuacja nadzwyczajna charakteryzuje się takimi aspektami jak mieszane przepływy migracyjne, w którym to przypadku istotnego znaczenia nabiera specjalistyczna wiedza w zakresie przepisów azylowych i praw człowieka. |
| --- | --- |

53.

Zachęca państwa członkowskie do utworzenia interdyscyplinarnych zespołów szybkiego reagowania w sytuacjach nadzwyczajnych, zwłaszcza jeżeli sytuacja nadzwyczajna charakteryzuje się takimi aspektami jak mieszane przepływy migracyjne, w którym to przypadku istotnego znaczenia nabiera specjalistyczna wiedza w zakresie przepisów azylowych i praw człowieka.

| 54. | Zaznacza, że niektóre sytuacje nadzwyczajne mogą mieć charakter bardziej długofalowy oraz że przeznaczane na nie fundusze muszą być dostępne przez cały czas trwania danej sytuacji. |
| --- | --- |

54.

Zaznacza, że niektóre sytuacje nadzwyczajne mogą mieć charakter bardziej długofalowy oraz że przeznaczane na nie fundusze muszą być dostępne przez cały czas trwania danej sytuacji.

Zewnętrzne aspekty zarządzania migracją

| 55. | Z zadowoleniem przyjmuje uspójnienie podejścia do wewnętrznych i zewnętrznych aspektów zarządzania migracją i bezpieczeństwa wewnętrznego oraz zaznacza, że współpraca i dialog z państwami trzecimi są konieczne do tego, aby rozwiązać zarówno problem nielegalnej imigracji, jak i skoncentrować się na migracji legalnej. |
| --- | --- |

55.

Z zadowoleniem przyjmuje uspójnienie podejścia do wewnętrznych i zewnętrznych aspektów zarządzania migracją i bezpieczeństwa wewnętrznego oraz zaznacza, że współpraca i dialog z państwami trzecimi są konieczne do tego, aby rozwiązać zarówno problem nielegalnej imigracji, jak i skoncentrować się na migracji legalnej.

| 56. | Zaznacza, że władze lokalne i regionalne, które są najbliżej państw trzecich lub mają z nimi najsilniejsze związki, mogą zapewnić niezbędne powiązania sprzyjające współpracy UE z tymi państwami, co stanowiłoby znaczący wkład w poprawę stosunków z miastami i regionami pochodzenia i tranzytu oraz przyczyniłoby się do poprawy warunków życia w tych lokalizacjach (12). Dzięki współpracy z władzami lokalnymi i regionalnymi w nowych państwach członkowskich i państwach sąsiadujących (dotyczy to np. grup roboczych i wspólnych komitetów konsultacyjnych, CORLEAP-u, ARLEM-u) KR ma możliwość upowszechniania celów programów dofinansowania poza granicami UE. |
| --- | --- |

56.

Zaznacza, że władze lokalne i regionalne, które są najbliżej państw trzecich lub mają z nimi najsilniejsze związki, mogą zapewnić niezbędne powiązania sprzyjające współpracy UE z tymi państwami, co stanowiłoby znaczący wkład w poprawę stosunków z miastami i regionami pochodzenia i tranzytu oraz przyczyniłoby się do poprawy warunków życia w tych lokalizacjach (12). Dzięki współpracy z władzami lokalnymi i regionalnymi w nowych państwach członkowskich i państwach sąsiadujących (dotyczy to np. grup roboczych i wspólnych komitetów konsultacyjnych, CORLEAP-u, ARLEM-u) KR ma możliwość upowszechniania celów programów dofinansowania poza granicami UE.

| 57. | Nie dostrzega wyraźnej granicy między działaniami na rzecz rozwoju a działaniami niezwiązanymi z rozwojem w przypadku państw trzecich i apeluje o spójność i koordynację między projektami finansowania pomocy i rozwoju a projektami dotyczącymi spraw wewnętrznych, co powinno opierać się solidarności i podziale odpowiedzialności z państwami trzecimi. |
| --- | --- |

57.

Nie dostrzega wyraźnej granicy między działaniami na rzecz rozwoju a działaniami niezwiązanymi z rozwojem w przypadku państw trzecich i apeluje o spójność i koordynację między projektami finansowania pomocy i rozwoju a projektami dotyczącymi spraw wewnętrznych, co powinno opierać się solidarności i podziale odpowiedzialności z państwami trzecimi.

| 58. | Apeluje o utworzenie zabezpieczeń uniemożliwiających państwom członkowskim działanie tylko we własnym interesie w ramach zewnętrznych aspektów funduszy związanych ze sprawami wewnętrznymi, a także o wypracowanie mechanizmów zapewniających przejrzystość we współpracy dwustronnej między państwami członkowskimi a państwami trzecimi. |
| --- | --- |

58.

Apeluje o utworzenie zabezpieczeń uniemożliwiających państwom członkowskim działanie tylko we własnym interesie w ramach zewnętrznych aspektów funduszy związanych ze sprawami wewnętrznymi, a także o wypracowanie mechanizmów zapewniających przejrzystość we współpracy dwustronnej między państwami członkowskimi a państwami trzecimi.

II.   ZALECANE POPRAWKI

COM(2011) 750 final

Rozporządzenie ustanawiające, w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, instrument wsparcia finansowego w zakresie granic zewnętrznych i wiz

Poprawka 1

Artykuł 3

Zmienić ust. 2 lit. b)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| b) | wspieranie zarządzania granicami w celu zapewnienia, z jednej strony, wysokiego poziomu ochrony granic zewnętrznych, a z drugiej strony – sprawnego przekraczania granic zewnętrznych zgodnie z dorobkiem Schengen. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

b)

wspieranie zarządzania granicami w celu zapewnienia, z jednej strony, wysokiego poziomu ochrony granic zewnętrznych, a z drugiej strony – sprawnego przekraczania granic zewnętrznych zgodnie z dorobkiem Schengen.

| b) | wspieranie zarządzania granicami w celu zapewnienia, z jednej strony, wysokiego poziomu ochrony granic zewnętrznych, a z drugiej strony – sprawnego przekraczania granic zewnętrznych zgodnie z dorobkiem Schengen. |
| --- | --- |

b)

wspieranie zarządzania granicami w celu zapewnienia, z jednej strony, wysokiego poziomu ochrony granic zewnętrznych, a z drugiej strony – sprawnego przekraczania granic zewnętrznych zgodnie z dorobkiem Schengen.

Wskaźnikami osiągnięcia tego celu są między innymi rozwój wyposażenia do kontroli granicznej oraz zatrzymania obywateli państw trzecich nielegalnie przekraczających granicę na granicy zewnętrznej odpowiednio do ryzyka występującego na danym odcinku granicy zewnętrznej.

Wskaźnikami osiągnięcia tego celu są między innymi rozwój wyposażenia do kontroli granicznej, zatrzymania obywateli państw trzecich nielegalnie przekraczających granicę na granicy zewnętrznej odpowiednio do ryzyka występującego na danym odcinku granicy zewnętrznej .

Uzasadnienie

Zob. pkt 5. Aby przestrzegać prawa do azylu, podmioty zajmujące się mieszanymi przepływami migracyjnymi muszą posiadać określony poziom wiedzy na temat tego prawa.

Poprawka 2

Artykuł 3

Dodać ust. 2 lit. c)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | | |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Uzasadnienie

Zob. pkt 48.

Poprawka 3

Artykuł 3

Zmienić ust. 3 lit. f)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| f) | wzmacnianie współpracy między państwami członkowskimi prowadzącymi działania w państwach trzecich w odniesieniu do napływu obywateli państw trzecich na terytorium państw członkowskich, jak również współpracy z państwami trzecimi w tym względzie. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

f)

wzmacnianie współpracy między państwami członkowskimi prowadzącymi działania w państwach trzecich w odniesieniu do napływu obywateli państw trzecich na terytorium państw członkowskich, jak również współpracy z państwami trzecimi w tym względzie.

| f) | wzmacnianie współpracy między państwami członkowskimi prowadzącymi działania w państwach trzecich w odniesieniu do napływu obywateli państw trzecich na terytorium państw członkowskich, jak również współpracy z państwami trzecimi w tym względzie. |
| --- | --- |

f)

wzmacnianie współpracy między państwami członkowskimi prowadzącymi działania w państwach trzecich w odniesieniu do napływu obywateli państw trzecich na terytorium państw członkowskich, jak również współpracy z państwami trzecimi w tym względzie.

Uzasadnienie

Zob. pkt 55.

Poprawka 4

Artykuł 3

Dodać ust. 3 lit. g)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | | |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Uzasadnienie

Zob. pkt 47.

Poprawka 5

Artykuł 4

Dodać ust. 1 lit. f)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | | |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Uzasadnienie

Zob. pkt 48.

Poprawka 6

Artykuł 4

Dodać ust. 1 lit. g)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | | |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Uzasadnienie

Zob. pkt 47 i 48.

Poprawka 7

Artykuł 4

Dodać ust. 1 lit. h)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | | |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Uzasadnienie

Zob. pkt 5.

Poprawka 8

Artykuł 9

Zmienić ust. 2 lit. b)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| b) | wspieranie i zwiększanie istniejącego krajowego potencjału w zakresie zarządzania granicami zewnętrznymi, z uwzględnieniem między innymi nowych technologii, zmian lub norm związanych z zarządzaniem przepływami migracyjnymi; |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

b)

wspieranie i zwiększanie istniejącego krajowego potencjału w zakresie zarządzania granicami zewnętrznymi, z uwzględnieniem między innymi nowych technologii, zmian lub norm związanych z zarządzaniem przepływami migracyjnymi;

| b) | wspieranie i zwiększanie istniejącego krajowego potencjału w zakresie zarządzania granicami zewnętrznymi, z uwzględnieniem między innymi nowych technologii, zmian lub norm związanych z zarządzaniem przepływami migracyjnymi ; |
| --- | --- |

b)

wspieranie i zwiększanie istniejącego krajowego potencjału w zakresie zarządzania granicami zewnętrznymi, z uwzględnieniem między innymi nowych technologii, zmian lub norm związanych z zarządzaniem przepływami migracyjnymi ;

Uzasadnienie

Zob. pkt 5.

Poprawka 9

Artykuł 13

Zmienić ust. 2 lit. g)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| g) | poprawienie zdolności sieci europejskich do promowania, wspierania i dalszego rozwijania polityki i celów Unii; |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

g)

poprawienie zdolności sieci europejskich do promowania, wspierania i dalszego rozwijania polityki i celów Unii;

| g) | poprawienie zdolności sieci europejskich do promowania, wspierania i dalszego rozwijania polityki i celów Unii; |
| --- | --- |

g)

poprawienie zdolności sieci europejskich do promowania, wspierania i dalszego rozwijania polityki i celów Unii;

Uzasadnienie

Zob. pkt 3 i 55.

COM(2011) 751 final

Rozporządzenie ustanawiające Fundusz Migracji i Azylu

Poprawka 1

Artykuł 3

Zmienić ust. 2 lit. c)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| c) | rozwijanie sprawiedliwych i skutecznych strategii powrotów w państwach członkowskich z naciskiem na zapewnienie stałego charakteru powrotu oraz skutecznej readmisji w krajach pochodzenia; |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

c)

rozwijanie sprawiedliwych i skutecznych strategii powrotów w państwach członkowskich z naciskiem na zapewnienie stałego charakteru powrotu oraz skutecznej readmisji w krajach pochodzenia;

| c) | rozwijanie sprawiedliwych i skutecznych strategii powrotów w państwach członkowskich z naciskiem na zapewnienie stałego charakteru powrotu oraz skutecznej readmisji w krajach pochodzenia; |
| --- | --- |

c)

rozwijanie sprawiedliwych i skutecznych strategii powrotów w państwach członkowskich z naciskiem na zapewnienie stałego charakteru powrotu oraz skutecznej readmisji w krajach pochodzenia;

Wskaźnikiem osiągnięcia tego celu jest między innymi liczba osób powracających.

Wskaźnikiem osiągnięcia tego celu jest między innymi liczba osób powracających .

Uzasadnienie

Zob. pkt 37.

Poprawka 2

Artykuł 5

Zmienić ust. 1 lit. e)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| e) | informowania społeczności lokalnych, a także szkolenia personelu organów lokalnych, które będą miały styczność z osobami przyjmowanymi; |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

e)

informowania społeczności lokalnych, a także szkolenia personelu organów lokalnych, które będą miały styczność z osobami przyjmowanymi;

| e) | informowania społeczności lokalnych , a także szkolenia personelu organów lokalnych , które będą miały styczność z osobami przyjmowanymi; |
| --- | --- |

e)

informowania społeczności lokalnych , a także szkolenia personelu organów lokalnych , które będą miały styczność z osobami przyjmowanymi;

Uzasadnienie

Podmioty społeczeństwa obywatelskiego często realizują projekty integracji.

Poprawka 3

Artykuł 5

Dodać ust. 1 lit. g)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | | |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Uzasadnienie

Zob. pkt 28.

Poprawka 4

Artykuł 6

Zmienić lit. b)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| b) | działania bezpośrednio przyczyniające się do oceny polityki azylowej, takie jak: krajowe oceny skutków, badania prowadzone wśród grup docelowych, opracowywanie wskaźników i analiza porównawcza. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

b)

działania bezpośrednio przyczyniające się do oceny polityki azylowej, takie jak: krajowe oceny skutków, badania prowadzone wśród grup docelowych, opracowywanie wskaźników i analiza porównawcza.

| b) | działania bezpośrednio przyczyniające się do oceny polityki azylowej, takie jak: krajowe oceny skutków, badania prowadzone wśród grup docelowych , opracowywanie wskaźników i analiza porównawcza. |
| --- | --- |

b)

działania bezpośrednio przyczyniające się do oceny polityki azylowej, takie jak: krajowe oceny skutków, badania prowadzone wśród grup docelowych , opracowywanie wskaźników i analiza porównawcza.

Uzasadnienie

Zob. pkt 13.

Poprawka 5

Artykuł 7

Dodać lit. h)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | | |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Uzasadnienie

Zob. pkt 30.

Poprawka 6

Artykuł 8

Zmienić lit. a)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| a) | pakiety informacyjne i kampanie na rzecz zwiększania świadomości społecznej, w tym za pośrednictwem technologii informacyjno-komunikacyjnych i stron internetowych przyjaznych dla użytkowników; |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

a)

pakiety informacyjne i kampanie na rzecz zwiększania świadomości społecznej, w tym za pośrednictwem technologii informacyjno-komunikacyjnych i stron internetowych przyjaznych dla użytkowników;

| a) | pakiety informacyjne kampanie na rzecz zwiększania świadomości społecznej , w tym za pośrednictwem technologii informacyjno-komunikacyjnych i stron internetowych przyjaznych dla użytkowników; |
| --- | --- |

a)

pakiety informacyjne kampanie na rzecz zwiększania świadomości społecznej , w tym za pośrednictwem technologii informacyjno-komunikacyjnych i stron internetowych przyjaznych dla użytkowników;

Uzasadnienie

Zob. pkt 25.

Poprawka 7

Artykuł 9

Zmienić ust. 1

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 1.   W ramach celu szczegółowego zdefiniowanego w art. 3 ust. 2 lit. b) działania kwalifikowalne odbywają się w ramach spójnych strategii, wdrażanych przez organizacje pozarządowe bądź organy lokalne lub regionalne i zaprojektowanych specjalnie na potrzeby integracji – odpowiednio na poziomie lokalnym lub regionalnym – osób, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. a)–g). W tym kontekście działania kwalifikowalne obejmują w szczególności następujące działania: | 1.   W ramach celu szczegółowego zdefiniowanego w art. 3 ust. 2 lit. b) działania kwalifikowalne odbywają się w ramach spójnych strategii , wdrażanych przez organizacje pozarządowe bądź organy lokalne lub regionalne i zaprojektowanych specjalnie na potrzeby integracji – odpowiednio na poziomie lokalnym lub regionalnym – osób, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. a)–g). W tym kontekście działania kwalifikowalne obejmują w szczególności następujące działania: |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1.   W ramach celu szczegółowego zdefiniowanego w art. 3 ust. 2 lit. b) działania kwalifikowalne odbywają się w ramach spójnych strategii, wdrażanych przez organizacje pozarządowe bądź organy lokalne lub regionalne i zaprojektowanych specjalnie na potrzeby integracji – odpowiednio na poziomie lokalnym lub regionalnym – osób, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. a)–g). W tym kontekście działania kwalifikowalne obejmują w szczególności następujące działania:

1.   W ramach celu szczegółowego zdefiniowanego w art. 3 ust. 2 lit. b) działania kwalifikowalne odbywają się w ramach spójnych strategii , wdrażanych przez organizacje pozarządowe bądź organy lokalne lub regionalne i zaprojektowanych specjalnie na potrzeby integracji – odpowiednio na poziomie lokalnym lub regionalnym – osób, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. a)–g). W tym kontekście działania kwalifikowalne obejmują w szczególności następujące działania:

Uzasadnienie

Zob. pkt 25.

Poprawka 8

Artykuł 9

Zmienić ust. 1 lit. a)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| a) | tworzenie i rozwijanie takich strategii integracji, w tym analiza potrzeb, udoskonalanie wskaźników i ocena; |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

a)

tworzenie i rozwijanie takich strategii integracji, w tym analiza potrzeb, udoskonalanie wskaźników i ocena;

| a) | tworzenie i rozwijanie takich strategii integracji z , w tym analiza potrzeb, udoskonalanie wskaźników i ocena ; |
| --- | --- |

a)

tworzenie i rozwijanie takich strategii integracji z , w tym analiza potrzeb, udoskonalanie wskaźników i ocena ;

Uzasadnienie

Zob. pkt 18 i 23.

Poprawka 9

Artykuł 9

Dodać ust. 1 lit. i)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | | |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Uzasadnienie

Zob. pkt 26.

Poprawka 10

Artykuł 9

Dodać ust. 1 lit. j)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | | |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Uzasadnienie

Zob. pkt 26.

Poprawka 11

Artykuł 10

Dodać lit. f)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | | |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Uzasadnienie

Zob. pkt 46 i 54.

Poprawka 12

Artykuł 11

Zmienić lit. a)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| a) | tworzenia i udoskonalania infrastruktury lub usług służących zapewnieniu zakwaterowania oraz warunków przyjmowania lub zatrzymywania; |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

a)

tworzenia i udoskonalania infrastruktury lub usług służących zapewnieniu zakwaterowania oraz warunków przyjmowania lub zatrzymywania;

| a) | tworzenia i udoskonalania infrastruktury lub usług służących zapewnieniu zakwaterowania oraz warunków przyjmowania lub zatrzymywania; |
| --- | --- |

a)

tworzenia i udoskonalania infrastruktury lub usług służących zapewnieniu zakwaterowania oraz warunków przyjmowania lub zatrzymywania;

Uzasadnienie

Zob. pkt 27.

Poprawka 13

Artykuł 12

Zmienić lit. b)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| b) | środków w zakresie wspomaganych powrotów dobrowolnych, w tym badań lekarskich i pomocy medycznej, organizacji podróży, wkładu finansowego, doradztwa przed powrotem i po nim oraz wsparcia; |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

b)

środków w zakresie wspomaganych powrotów dobrowolnych, w tym badań lekarskich i pomocy medycznej, organizacji podróży, wkładu finansowego, doradztwa przed powrotem i po nim oraz wsparcia;

| b) | środków w zakresie wspomaganych powrotów dobrowolnych, w tym badań lekarskich i pomocy medycznej, organizacji podróży, wkładu finansowego, doradztwa przed powrotem i po nim oraz wsparcia; |
| --- | --- |

b)

środków w zakresie wspomaganych powrotów dobrowolnych, w tym badań lekarskich i pomocy medycznej, organizacji podróży, wkładu finansowego, doradztwa przed powrotem i po nim oraz wsparcia;

Uzasadnienie

Zob. pkt 36 i 37.

Poprawka 14

Artykuł 13

Zmienić lit. a)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| a) | działania mające na celu promowanie i wzmacnianie współpracy operacyjnej między służbami państw członkowskich ds. powrotów, w tym współpracy z organami konsularnymi i służbami imigracyjnymi państw trzecich; |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

a)

działania mające na celu promowanie i wzmacnianie współpracy operacyjnej między służbami państw członkowskich ds. powrotów, w tym współpracy z organami konsularnymi i służbami imigracyjnymi państw trzecich;

| a) | działania mające na celu promowanie i wzmacnianie współpracy operacyjnej między służbami państw członkowskich ds. powrotów, w tym współpracy z organami konsularnymi i służbami imigracyjnymi państw trzecich; |
| --- | --- |

a)

działania mające na celu promowanie i wzmacnianie współpracy operacyjnej między służbami państw członkowskich ds. powrotów, w tym współpracy z organami konsularnymi i służbami imigracyjnymi państw trzecich;

Uzasadnienie

Zob. pkt 36.

Poprawka 15

Artykuł 17

Zmienić ust. 4

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 4.   Poniższe grupy uchodźców wymagające szczególnego traktowania w każdym przypadku uwzględnia się we wspólnych priorytetach unijnych w zakresie przesiedleń i kwalifikuje do kwoty ryczałtowej określonej w ust. 2:






  — | kobiety i dzieci narażone na ryzyko, |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

4.   Poniższe grupy uchodźców wymagające szczególnego traktowania w każdym przypadku uwzględnia się we wspólnych priorytetach unijnych w zakresie przesiedleń i kwalifikuje do kwoty ryczałtowej określonej w ust. 2:

—

kobiety i dzieci narażone na ryzyko,

| — | małoletni bez opieki, |
| --- | --- |

—

małoletni bez opieki,

| — | osoby wymagające opieki medycznej, którą można zapewnić wyłącznie w drodze przesiedlenia, |
| --- | --- |

—

osoby wymagające opieki medycznej, którą można zapewnić wyłącznie w drodze przesiedlenia,

| — | osoby potrzebujące natychmiastowego lub pilnego przesiedlenia z powodów prawnych oraz wymagające ochrony fizycznej. |
| --- | --- |

—

osoby potrzebujące natychmiastowego lub pilnego przesiedlenia z powodów prawnych oraz wymagające ochrony fizycznej.

4.   Poniższe grupy uchodźców wymagające szczególnego traktowania w każdym przypadku uwzględnia się we wspólnych priorytetach unijnych w zakresie przesiedleń i kwalifikuje do kwoty ryczałtowej określonej w ust. 2:

| — | kobiety i dzieci narażone na ryzyko, |
| --- | --- |

—

kobiety i dzieci narażone na ryzyko,

| — | małoletni bez opieki, |
| --- | --- |

—

małoletni bez opieki,

| — | osoby wymagające opieki medycznej , którą można zapewnić wyłącznie w drodze przesiedlenia, |
| --- | --- |

—

osoby wymagające opieki medycznej , którą można zapewnić wyłącznie w drodze przesiedlenia,

| — | osoby potrzebujące natychmiastowego lub pilnego przesiedlenia z powodów prawnych oraz wymagające ochrony fizycznej. |
| --- | --- |

—

osoby potrzebujące natychmiastowego lub pilnego przesiedlenia z powodów prawnych oraz wymagające ochrony fizycznej.

Uzasadnienie

Zob. pkt 33. Uwzględnienie w priorytetach osób wymagających opieki psychologicznej jest dobrą praktyką stosowaną przez Biuro UNHCR i inne podmioty.

Poprawka 16

Artykuł 18

Dodać ust. 5

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Uzasadnienie

Zob. pkt 32.

Poprawka 17

Artykuł 18

Dodać ust. 6

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Uzasadnienie

Zob. pkt 30.

Poprawka 18

Artykuł 19

Zmienić ust. 1

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 1.   W celu przydzielenia kwoty wskazanej w art. 15 ust. 1 lit. c) Komisja do dnia 31 maja 2017 r. ocenia potrzeby państw członkowskich w odniesieniu do ich systemów azylu i przyjmowania, ich sytuacji pod względem przepływów migracyjnych w latach 2014–2016 oraz przewidywanego rozwoju sytuacji. | 1.   W celu przydzielenia kwoty wskazanej w art. 15 ust. 1 lit. c) Komisja do dnia 31 maja 2017 r. ocenia potrzeby państw członkowskich w odniesieniu do ich systemów azylu i przyjmowania, ich sytuacji pod względem przepływów migracyjnych w latach 2014–2016 oraz przewidywanego rozwoju sytuacji. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1.   W celu przydzielenia kwoty wskazanej w art. 15 ust. 1 lit. c) Komisja do dnia 31 maja 2017 r. ocenia potrzeby państw członkowskich w odniesieniu do ich systemów azylu i przyjmowania, ich sytuacji pod względem przepływów migracyjnych w latach 2014–2016 oraz przewidywanego rozwoju sytuacji.

1.   W celu przydzielenia kwoty wskazanej w art. 15 ust. 1 lit. c) Komisja do dnia 31 maja 2017 r. ocenia potrzeby państw członkowskich w odniesieniu do ich systemów azylu i przyjmowania, ich sytuacji pod względem przepływów migracyjnych w latach 2014–2016 oraz przewidywanego rozwoju sytuacji.

Uzasadnienie

Sytuacja migracyjna może ulec bardzo szybkiej zmianie, a system powinien być wystarczająco elastyczny, aby umożliwić poradzenie sobie z wyzwaniem tego rodzaju.

Poprawka 19

Artykuł 22

Zmienić ust. 1

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 1.   Fundusz zapewnia pomoc finansową w celu zaspokojenia pilnych i szczególnych potrzeb w przypadku wystąpienia sytuacji nadzwyczajnej. | 1.   Fundusz zapewnia pomoc finansową w celu zaspokojenia pilnych i szczególnych potrzeb w przypadku wystąpienia sytuacji nadzwyczajnej . |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1.   Fundusz zapewnia pomoc finansową w celu zaspokojenia pilnych i szczególnych potrzeb w przypadku wystąpienia sytuacji nadzwyczajnej.

1.   Fundusz zapewnia pomoc finansową w celu zaspokojenia pilnych i szczególnych potrzeb w przypadku wystąpienia sytuacji nadzwyczajnej .

Uzasadnienie

Zob. pkt 53.

Poprawka 20

Artykuł 23

Zmienić ust. 2 lit. a)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| a) | pełnienie funkcji unijnego komitetu doradczego ds. migracji i azylu poprzez wspólne koordynowanie działań i współpracę zarówno na poziomie krajowym, jak i unijnymi z przedstawicielami państw członkowskich, środowiska akademickiego, społeczeństwa obywatelskiego, ośrodków analitycznych i innych podmiotów unijnych/międzynarodowych; |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

a)

pełnienie funkcji unijnego komitetu doradczego ds. migracji i azylu poprzez wspólne koordynowanie działań i współpracę zarówno na poziomie krajowym, jak i unijnymi z przedstawicielami państw członkowskich, środowiska akademickiego, społeczeństwa obywatelskiego, ośrodków analitycznych i innych podmiotów unijnych/międzynarodowych;

| a) | pełnienie funkcji unijnego komitetu doradczego ds. migracji i azylu poprzez wspólne koordynowanie działań i współpracę zarówno na poziomie krajowym, jak i unijnym z przedstawicielami państw członkowskich, środowiska akademickiego, społeczeństwa obywatelskiego, ośrodków analitycznych i innych podmiotów unijnych/międzynarodowych; |
| --- | --- |

a)

pełnienie funkcji unijnego komitetu doradczego ds. migracji i azylu poprzez wspólne koordynowanie działań i współpracę zarówno na poziomie krajowym, jak i unijnym z przedstawicielami państw członkowskich, środowiska akademickiego, społeczeństwa obywatelskiego, ośrodków analitycznych i innych podmiotów unijnych/międzynarodowych;

Uzasadnienie

Zob. pkt 15.

Poprawka 21

Artykuł 23

Zmienić ust. 5 lit. c)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| c) | krajowych punktów kontaktowych wyznaczanych przez państwa członkowskie, z których każdy składa się z co najmniej trzech ekspertów, którzy dysponują wspólnie odpowiednią wiedzą fachową na temat azylu i migracji, w tym kształtowania polityki, prawa, badań i statystyki, oraz którzy koordynują i zapewniają krajowy wkład w działania, o których mowa w art. 19 ust. 1, w celu uzyskania wkładu wszystkich odpowiednich zainteresowanych stron; |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

c)

krajowych punktów kontaktowych wyznaczanych przez państwa członkowskie, z których każdy składa się z co najmniej trzech ekspertów, którzy dysponują wspólnie odpowiednią wiedzą fachową na temat azylu i migracji, w tym kształtowania polityki, prawa, badań i statystyki, oraz którzy koordynują i zapewniają krajowy wkład w działania, o których mowa w art. 19 ust. 1, w celu uzyskania wkładu wszystkich odpowiednich zainteresowanych stron;

| c) | krajowych punktów kontaktowych wyznaczanych przez państwa członkowskie, z których każdy składa się z co najmniej trzech ekspertów, którzy dysponują wspólnie odpowiednią wiedzą fachową na temat azylu i migracji, w tym kształtowania polityki, prawa, badań i statystyki, oraz którzy koordynują i zapewniają krajowy wkład w działania, o których mowa w art. 19 ust. 1, w celu uzyskania wkładu wszystkich odpowiednich zainteresowanych stron; |
| --- | --- |

c)

krajowych punktów kontaktowych wyznaczanych przez państwa członkowskie, z których każdy składa się z co najmniej trzech ekspertów, którzy dysponują wspólnie odpowiednią wiedzą fachową na temat azylu i migracji, w tym kształtowania polityki, prawa, badań i statystyki, oraz którzy koordynują i zapewniają krajowy wkład w działania, o których mowa w art. 19 ust. 1, w celu uzyskania wkładu wszystkich odpowiednich zainteresowanych stron;

Uzasadnienie

Zob. pkt 13. Pomogłoby to zwiększyć przejrzystość mechanizmów.

COM(2011) 752 final

Rozporządzenie ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Funduszu Migracji i Azylu oraz instrumentu finansowego na rzecz wspierania współpracy policyjnej, zapobiegania i zwalczania przestępczości oraz zarządzania kryzysowego

Poprawka 1

Artykuł 4

Zmienić

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Działania finansowane na mocy rozporządzeń szczegółowych są zgodne z właściwym prawem Unii i prawem krajowym. | Działania finansowane na mocy rozporządzeń szczegółowych są zgodne z właściwym prawem Unii i prawem krajowym. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Działania finansowane na mocy rozporządzeń szczegółowych są zgodne z właściwym prawem Unii i prawem krajowym.

Działania finansowane na mocy rozporządzeń szczegółowych są zgodne z właściwym prawem Unii i prawem krajowym.

Uzasadnienie

Orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka stanowi część dorobku UE, lecz czasami rezultaty postanowień Trybunału nie są uwzględniane w praktyce przez państwa członkowskie. Zwrócenie uwagi na ich znaczenie jest pomocne.

Poprawka 2

Artykuł 8

Dodać ust. 5

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Uzasadnienie

Zob. pkt 53.

Poprawka 3

Artykuł 12

Zmienić ust. 1

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 1.   Każde państwo członkowskie organizuje, zgodnie z przepisami i praktykami krajowymi, partnerstwo z odpowiednimi instytucjami i podmiotami w celu opracowania i realizacji programów krajowych | 1.   Każde państwo członkowskie organizuje, zgodnie z przepisami i praktykami krajowymi, partnerstwo z odpowiednimi instytucjami i podmiotami w celu opracowania i realizacji programów krajowych. |
| Takie instytucje i podmioty mogą obejmować właściwe władze regionalne, lokalne, miejskie i inne organy publiczne, a także w stosownych przypadkach organizacje międzynarodowe i podmioty reprezentujące społeczeństwo obywatelskie, takie jak organizacje pozarządowe lub partnerzy społeczni. | Takie instytucje i podmioty mogą obejmować właściwe władze regionalne, lokalne, miejskie i inne organy publiczne, a także organizacje międzynarodowe i podmioty reprezentujące społeczeństwo obywatelskie i , takie jak organizacje pozarządowe lub partnerzy społeczni. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1.   Każde państwo członkowskie organizuje, zgodnie z przepisami i praktykami krajowymi, partnerstwo z odpowiednimi instytucjami i podmiotami w celu opracowania i realizacji programów krajowych

1.   Każde państwo członkowskie organizuje, zgodnie z przepisami i praktykami krajowymi, partnerstwo z odpowiednimi instytucjami i podmiotami w celu opracowania i realizacji programów krajowych.

Takie instytucje i podmioty mogą obejmować właściwe władze regionalne, lokalne, miejskie i inne organy publiczne, a także w stosownych przypadkach organizacje międzynarodowe i podmioty reprezentujące społeczeństwo obywatelskie, takie jak organizacje pozarządowe lub partnerzy społeczni.

Takie instytucje i podmioty mogą obejmować właściwe władze regionalne, lokalne, miejskie i inne organy publiczne, a także organizacje międzynarodowe i podmioty reprezentujące społeczeństwo obywatelskie i , takie jak organizacje pozarządowe lub partnerzy społeczni.

Uzasadnienie

W przeciwieństwie do sformułowania „w stosownych przypadkach” wyraz „odpowiednie” wyklucza element uznaniowości, który może prowadzić do braku jasności. Wkład grup docelowych jest podstawą programowania w UE.

Poprawka 4

Artykuł 12

Zmienić ust. 4

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 4.   Każde państwo członkowskie ustanawia komitet monitorujący w celu wsparcia wdrażania programów krajowych. | 4.   Każde państwo członkowskie ustanawia komitet monitorujący w celu wsparcia wdrażania programów krajowych. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

4.   Każde państwo członkowskie ustanawia komitet monitorujący w celu wsparcia wdrażania programów krajowych.

4.   Każde państwo członkowskie ustanawia komitet monitorujący w celu wsparcia wdrażania programów krajowych.

Uzasadnienie

Zob. pkt 13. Zwiększy to przejrzystość i pozwoli uniknąć ewentualnego konfliktu interesów.

Poprawka 5

Artykuł 12

Zmienić ust. 5

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 5.   Komisja może uczestniczyć w pracach komitetu monitorującego w charakterze doradcy. | 5.   Komisja ć w pracach komitetu monitorującego w charakterze doradcy. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

5.   Komisja może uczestniczyć w pracach komitetu monitorującego w charakterze doradcy.

5.   Komisja ć w pracach komitetu monitorującego w charakterze doradcy.

Uzasadnienie

Uczestnictwo Komisji jest bardzo istotne i nie należy w tym przypadku dopuszczać swobody decyzyjnej.

Poprawka 6

Artykuł 14

Dodać ust. 5 lit. g)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | | |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Uzasadnienie

Zob. pkt 18 i 19.

Poprawka 7

Artykuł 20

Zmienić ust. 2 lit. c)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| c) | wydatki związane z oceną działań lub projektów; |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

c)

wydatki związane z oceną działań lub projektów;

| c) | wydatki związane z oceną działań lub projektów ; |
| --- | --- |

c)

wydatki związane z oceną działań lub projektów ;

Uzasadnienie

Zob. pkt 18 i 19. Właściwe zainteresowane strony mają możliwość oceny efektywności projektu.

Poprawka 8

Artykuł 23

Zmienić ust. 1 lit. b)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| b) | akredytowaną Instytucję Odpowiedzialną: podmiot sektora publicznego państwa członkowskiego, ponoszący wyłączną odpowiedzialność za właściwe zarządzanie programem krajowym i właściwą kontrolę nad nim oraz zajmujący się wszelkimi kontaktami z Komisją; |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

b)

akredytowaną Instytucję Odpowiedzialną: podmiot sektora publicznego państwa członkowskiego, ponoszący wyłączną odpowiedzialność za właściwe zarządzanie programem krajowym i właściwą kontrolę nad nim oraz zajmujący się wszelkimi kontaktami z Komisją;

| b) | akredytowaną Instytucję Odpowiedzialną: podmiot sektora publicznego państwa członkowskiego, ponoszący wyłączną odpowiedzialność za właściwe zarządzanie programem krajowym i właściwą kontrolę nad nim oraz zajmujący się wszelkimi kontaktami z Komisją; |
| --- | --- |

b)

akredytowaną Instytucję Odpowiedzialną: podmiot sektora publicznego państwa członkowskiego, ponoszący wyłączną odpowiedzialność za właściwe zarządzanie programem krajowym i właściwą kontrolę nad nim oraz zajmujący się wszelkimi kontaktami z Komisją;

Uzasadnienie

Zob. pkt 18 i 19.

Poprawka 9

Artykuł 25

Dodać ust. 5 lit. d)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | | |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Uzasadnienie

Zob. pkt 18 i 19. Właściwe zainteresowane strony mają możliwość oceny efektywności projektu.

Poprawka 10

Artykuł 48

Zmienić ust. 1 lit. b)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| b) | informowanie potencjalnych beneficjentów o możliwościach finansowania w ramach programów krajowych; |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

b)

informowanie potencjalnych beneficjentów o możliwościach finansowania w ramach programów krajowych;

| b) | informowanie potencjalnych beneficjentów o możliwościach finansowania w ramach programów krajowych; |
| --- | --- |

b)

informowanie potencjalnych beneficjentów o możliwościach finansowania w ramach programów krajowych;

Uzasadnienie

Zob. pkt 14.

Poprawka 11

Artykuł 50

Dodać ust. 7

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Uzasadnienie

Zob. pkt 18 i 19.

Poprawka 12

Artykuł 51

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 2.   Państwa członkowskie dopilnowują, by stosowane były procedury mające na celu opracowywanie i gromadzenie danych niezbędnych do przeprowadzenia ocen, w tym danych odnoszących się do wskaźników ogólnych i specyficznych dla programu. | 2.   Państwa członkowskie dopilnowują, by stosowane były procedury mające na celu opracowywanie i gromadzenie danych niezbędnych do przeprowadzenia ocen, w tym danych odnoszących się do wskaźników ogólnych i specyficznych dla programu. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

2.   Państwa członkowskie dopilnowują, by stosowane były procedury mające na celu opracowywanie i gromadzenie danych niezbędnych do przeprowadzenia ocen, w tym danych odnoszących się do wskaźników ogólnych i specyficznych dla programu.

2.   Państwa członkowskie dopilnowują, by stosowane były procedury mające na celu opracowywanie i gromadzenie danych niezbędnych do przeprowadzenia ocen, w tym danych odnoszących się do wskaźników ogólnych i specyficznych dla programu.

Uzasadnienie

Zob. pkt 13.

Poprawka 13

Artykuł 55

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 1.   Komisję wspiera Wspólny Komitet ds. Azylu, Migracji i Bezpieczeństwa, ustanowiony na mocy niniejszego rozporządzenia. Komitet stanowi komitet w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011. | 1.   Komisję wspiera Wspólny Komitet ds. Azylu, Migracji i Bezpieczeństwa, ustanowiony na mocy niniejszego rozporządzenia . Komitet stanowi komitet w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1.   Komisję wspiera Wspólny Komitet ds. Azylu, Migracji i Bezpieczeństwa, ustanowiony na mocy niniejszego rozporządzenia. Komitet stanowi komitet w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

1.   Komisję wspiera Wspólny Komitet ds. Azylu, Migracji i Bezpieczeństwa, ustanowiony na mocy niniejszego rozporządzenia . Komitet stanowi komitet w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

Uzasadnienie

Zob. pkt 18 i 19.

COM(2011) 753 final

Rozporządzenie ustanawiające, w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, instrument finansowy na rzecz wspierania współpracy policyjnej, zapobiegania i zwalczania przestępczości oraz zarządzania kryzysowego

Poprawka 1

Artykuł 3

Zmienić ust. 2 lit. a)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| a) | zapobiegania i zwalczania przestępczości transgranicznej, poważnej i zorganizowanej oraz wzmacniania koordynacji i zacieśniania współpracy między organami ścigania państw członkowskich a odpowiednimi państwami trzecimi. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

a)

zapobiegania i zwalczania przestępczości transgranicznej, poważnej i zorganizowanej oraz wzmacniania koordynacji i zacieśniania współpracy między organami ścigania państw członkowskich a odpowiednimi państwami trzecimi.

| a) | zapobiegania i zwalczania przestępczości transgranicznej, poważnej i zorganizowanej oraz wzmacniania koordynacji i zacieśniania współpracy między organami ścigania państw członkowskich a odpowiednimi państwami trzecimi. |
| --- | --- |

a)

zapobiegania i zwalczania przestępczości transgranicznej, poważnej i zorganizowanej oraz wzmacniania koordynacji i zacieśniania współpracy między organami ścigania państw członkowskich a odpowiednimi państwami trzecimi.

Uzasadnienie

Zob. pkt 41 i 55.

Poprawka 2

Artykuł 3

Zmienić ust. 3 lit. a)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| a) | środków (metod, narzędzi, struktur) wzmacniających zdolność państw członkowskich do zapobiegania i zwalczania przestępczości transgranicznej, poważnej i zorganizowanej, w szczególności w drodze partnerstw publiczno-prywatnych, wymiany informacji i najlepszych praktyk, dostępu do danych, technologii interoperacyjnych, porównywalnych statystyk, stosowanych metod kryminologicznych, komunikacji społecznej i podnoszenia świadomości. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

a)

środków (metod, narzędzi, struktur) wzmacniających zdolność państw członkowskich do zapobiegania i zwalczania przestępczości transgranicznej, poważnej i zorganizowanej, w szczególności w drodze partnerstw publiczno-prywatnych, wymiany informacji i najlepszych praktyk, dostępu do danych, technologii interoperacyjnych, porównywalnych statystyk, stosowanych metod kryminologicznych, komunikacji społecznej i podnoszenia świadomości.

| a) | środków (metod, narzędzi, struktur) wzmacniających zdolność państw członkowskich do zapobiegania i zwalczania przestępczości transgranicznej, poważnej i zorganizowanej, w szczególności w drodze partnerstw publiczno-prywatnych, wymiany informacji i najlepszych praktyk, dostępu do danych, technologii interoperacyjnych, porównywalnych statystyk, stosowanych metod kryminologicznych, komunikacji społecznej i i podnoszenia świadomości. |
| --- | --- |

a)

środków (metod, narzędzi, struktur) wzmacniających zdolność państw członkowskich do zapobiegania i zwalczania przestępczości transgranicznej, poważnej i zorganizowanej, w szczególności w drodze partnerstw publiczno-prywatnych, wymiany informacji i najlepszych praktyk, dostępu do danych, technologii interoperacyjnych, porównywalnych statystyk, stosowanych metod kryminologicznych, komunikacji społecznej i i podnoszenia świadomości.

Uzasadnienie

Zob. pkt 38, 39, 40, 41, 43 i 44.

Poprawka 3

Artykuł 4

Zmienić ust. 1 lit. a)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| a) | działania poprawiające koordynację policji oraz koordynację między organami ścigania, w tym wspólne zespoły dochodzeniowo-śledcze oraz każdą inną formę wspólnych operacji transgranicznych, dostęp do informacji oraz ich wymianę i technologie interoperacyjne; |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

a)

działania poprawiające koordynację policji oraz koordynację między organami ścigania, w tym wspólne zespoły dochodzeniowo-śledcze oraz każdą inną formę wspólnych operacji transgranicznych, dostęp do informacji oraz ich wymianę i technologie interoperacyjne;

| a) | działania poprawiające koordynację policji oraz koordynację między organami ścigania , w tym wspólne zespoły dochodzeniowo-śledcze oraz każdą inną formę wspólnych operacji transgranicznych, dostęp do informacji oraz ich wymianę i technologie interoperacyjne; |
| --- | --- |

a)

działania poprawiające koordynację policji oraz koordynację między organami ścigania , w tym wspólne zespoły dochodzeniowo-śledcze oraz każdą inną formę wspólnych operacji transgranicznych, dostęp do informacji oraz ich wymianę i technologie interoperacyjne;

Uzasadnienie

Zob. pkt 38 i 40.

Poprawka 4

Artykuł 4

Dodać ust. 1 lit. h)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | | |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Uzasadnienie

Zob. pkt 42.

Poprawka 5

Artykuł 4

Dodać ust. 1 lit. i)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | | |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Uzasadnienie

Zob. pkt 41.

Poprawka 6

Artykuł 6

Zmienić ust. 1

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 1.   Państwa członkowskie sporządzają program krajowy przewidziany na mocy niniejszego Instrumentu i program przewidziany na mocy rozporządzenia (UE) nr XXX/2012 ustanawiającego, w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, finansowy instrument wspierania w zakresie zarządzania granicami i wizami, i przedstawiają je Komisji łącznie jako jeden program krajowy dotyczący funduszu zgodnie z art. 14 rozporządzenia (UE) nr XXX/2012 [rozporządzenie horyzontalne]. | 1.   Państwa członkowskie, sporządzają program krajowy przewidziany na mocy niniejszego Instrumentu i program przewidziany na mocy rozporządzenia (UE) nr XXX/2012 ustanawiającego, w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, finansowy instrument wspierania w zakresie zarządzania granicami i wizami, i przedstawiają je Komisji łącznie jako jeden program krajowy dotyczący funduszu zgodnie z art. 14 rozporządzenia (UE) nr XXX/2012 [rozporządzenie horyzontalne]. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1.   Państwa członkowskie sporządzają program krajowy przewidziany na mocy niniejszego Instrumentu i program przewidziany na mocy rozporządzenia (UE) nr XXX/2012 ustanawiającego, w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, finansowy instrument wspierania w zakresie zarządzania granicami i wizami, i przedstawiają je Komisji łącznie jako jeden program krajowy dotyczący funduszu zgodnie z art. 14 rozporządzenia (UE) nr XXX/2012 [rozporządzenie horyzontalne].

1.   Państwa członkowskie, sporządzają program krajowy przewidziany na mocy niniejszego Instrumentu i program przewidziany na mocy rozporządzenia (UE) nr XXX/2012 ustanawiającego, w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, finansowy instrument wspierania w zakresie zarządzania granicami i wizami, i przedstawiają je Komisji łącznie jako jeden program krajowy dotyczący funduszu zgodnie z art. 14 rozporządzenia (UE) nr XXX/2012 [rozporządzenie horyzontalne].

Uzasadnienie

Zob. pkt 18 i 19.

Poprawka 7

Artykuł 14a

Dodać nowy punkt

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Uzasadnienie

Wspieranie transgranicznych działań w dziedzinie policyjnej mogło dotychczas odbywać się (do wyboru) w ramach programu ISEC (program Komisji „Zapobieganie i walka z przestępczością) albo w ramach finansowania Celu 3 (z EFRR), zgodnie z zasadą komplementarności (art. 11 decyzji Rady 2007/125/WSiSW). O ile działania w ramach ISEC były finansowane centralnie przez Unię, o tyle finansowanie w ramach Celu 3 podlegało zdecentralizowanemu zarządzaniu środkami. Zgodnie z art. 14 wniosku dotyczącego rozporządzenia w sprawie instrumentu finansowego w ramach FBW decyzja Rady z 2007 r. ma w przyszłym okresie finansowania zostać uchylona. Będzie to oznaczało także zniesienie zasady komplementarności instrumentów wspólnotowych i brak możliwości wyboru między FBW a środkami na Cel 3. Nie należy jednak rezygnować z korzyści, jakie daje elastyczne wykorzystanie różnych instrumentów finansowania. Jeżeli zniesienie komplementarności ma służyć zapobieganiu podwójnemu finansowaniu, można to wystarczająco uwzględnić przy praktycznym wdrażaniu finansowania. Dlatego proponuje się włączenie zasady komplementarności, a także klauzuli ochronnej zawartej w art. 11 ust. 3 decyzji w sprawie programu ISEC, do rozporządzenia w sprawie instrumentu finansowego w ramach FBW w postaci nowego artykułu 14a.

Bruksela, 18 lipca 2012 r.

Przewodnicząca Komitetu Regionów

Mercedes BRESSO

---

(1)  CdR 201/2009, pkt 1.

1

(2)  CdR 201/2009, pkt 8 i 9.

2

(3)  CdR 170/2010, pkt 43.

3

(4)  COM(2011) 752 final.

4

(5)  Komunikat Komisji „Europejski program integracji obywateli państw trzecich” – COM(2011) 455 final.

5

(6)  CdR 170/2010, pkt 41 i 42.

6

(7)  CdR 201/2009, pkt 92.

7

(8)  CdR 170/2010, pkt 48.

8

(9)  CdR 201/2009, pkt 87.

9

(10)  COM (2012) 85 final.

10

(11)  CdR 210/2008, pkt 30.

11

(12)  CdR 201/2009, pkt 76 i 77.

12

---

| 13.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 277/43 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 277/43

---

Opinia Komitetu Regionów „Instrumenty finansowe UE w dziedzinie sprawiedliwości i obywatelstwa”

2012/C 277/06

KOMITET REGIONÓW

| — | Uważa, że proponowane programy są ważnymi instrumentami sprzyjającymi realizacji strategii UE w dziedzinie sprawiedliwości, praw i obywatelstwa. |
| --- | --- |

—

Uważa, że proponowane programy są ważnymi instrumentami sprzyjającymi realizacji strategii UE w dziedzinie sprawiedliwości, praw i obywatelstwa.

| — | Jest zdania, iż przedstawione wnioski zgodne są z zasadą pomocniczości, gdyż z jednej strony uwzględniają znaczący wymiar transgraniczny w obszarach polityki, których dotyczą, a z drugiej przewiduje się w nich wdrożenie europejskiej przestrzeni prawa i sprawiedliwości, w której niezbędne są mechanizmy współpracy transgranicznej i możliwości współdziałania zainteresowanych specjalistów. Cele te są zazwyczaj trudne do osiągnięcia tylko za pomocą działań pojedynczych państw członkowskich. |
| --- | --- |

—

Jest zdania, iż przedstawione wnioski zgodne są z zasadą pomocniczości, gdyż z jednej strony uwzględniają znaczący wymiar transgraniczny w obszarach polityki, których dotyczą, a z drugiej przewiduje się w nich wdrożenie europejskiej przestrzeni prawa i sprawiedliwości, w której niezbędne są mechanizmy współpracy transgranicznej i możliwości współdziałania zainteresowanych specjalistów. Cele te są zazwyczaj trudne do osiągnięcia tylko za pomocą działań pojedynczych państw członkowskich.

| — | Stoi na stanowisku, że środki przewidziane w wieloletnich ramach finansowych na okres 2014-2020 pozwolą na realizację działań generujących wartość dodaną na szczeblu europejskim, ukierunkowanych na rozwój europejskiej przestrzeni sprawiedliwości oraz lepsze promowanie i ochronę praw osób (gwarantowanych na mocy Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i Karty praw podstawowych Unii Europejskiej). |
| --- | --- |

—

Stoi na stanowisku, że środki przewidziane w wieloletnich ramach finansowych na okres 2014-2020 pozwolą na realizację działań generujących wartość dodaną na szczeblu europejskim, ukierunkowanych na rozwój europejskiej przestrzeni sprawiedliwości oraz lepsze promowanie i ochronę praw osób (gwarantowanych na mocy Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i Karty praw podstawowych Unii Europejskiej).

| — | Potwierdza swoją gotowość i zaangażowanie na rzecz wspierania przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości oraz propagowania idei obywatelstwa europejskiego. |
| --- | --- |

—

Potwierdza swoją gotowość i zaangażowanie na rzecz wspierania przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości oraz propagowania idei obywatelstwa europejskiego.

| — | Zwraca się z prośbą do Komisji i państw członkowskich o jak najdalej idące włączanie władz lokalnych i regionalnych w proces wdrażania programów, a szczególnie w przygotowywanie i prowadzenie rocznych programów prac. |
| --- | --- |

—

Zwraca się z prośbą do Komisji i państw członkowskich o jak najdalej idące włączanie władz lokalnych i regionalnych w proces wdrażania programów, a szczególnie w przygotowywanie i prowadzenie rocznych programów prac.

| — | Proponuje, aby do udziału w procedurze konsultacyjnej mógł zostać dopuszczony przedstawiciel Komitetu Regionów. |
| --- | --- |

—

Proponuje, aby do udziału w procedurze konsultacyjnej mógł zostać dopuszczony przedstawiciel Komitetu Regionów.

| Sprawozdawca | Giuseppe VARACALLI (IT/ALDE), burmistrz Gerace |
| --- | --- |
| Dokumenty źródłowe | | Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego na lata 2014-2020 program „Prawa i obywatelstwo”
  COM(2011) 758 final |

Sprawozdawca

Giuseppe VARACALLI (IT/ALDE), burmistrz Gerace

Dokumenty źródłowe

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego na lata 2014-2020 program „Prawa i obywatelstwo”

COM(2011) 758 final

| | Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego na lata 2014-2020 program „Sprawiedliwość”
  COM(2011) 759 final |
| --- | --- |

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego na lata 2014-2020 program „Sprawiedliwość”

COM(2011) 759 final

| | Wniosek dotyczący rozporządzenia Rady ustanawiającego program „Europa dla obywateli” na lata 2014-2020
  COM(2011) 884 final |
| --- | --- |

Wniosek dotyczący rozporządzenia Rady ustanawiającego program „Europa dla obywateli” na lata 2014-2020

COM(2011) 884 final

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

Uwagi ogólne

| 1. | Uważa, że proponowane programy są ważnymi instrumentami sprzyjającymi realizacji strategii UE w dziedzinie sprawiedliwości, praw i obywatelstwa. Chodzi bowiem o projekty, które jako całość mają na celu wspieranie działań zainicjowanych przez państwa członkowskie z myślą o sprawniejszym wdrażaniu prawa i strategii Unii oraz o zwiększeniu świadomości społecznej w tym zakresie. Programy te ukierunkowane są również na wspieranie współpracy transgranicznej i ugruntowanie wiedzy na temat potencjalnych problemów we wskazanych dziedzinach polityki. Opracowano je z myślą o tym, by strategie i normy przygotowywane były na podstawie konkretnych danych. Zwłaszcza program „Europa dla obywateli” stworzono w celu wspierania rozwoju koncepcji obywatelstwa europejskiego. |
| --- | --- |

1.

Uważa, że proponowane programy są ważnymi instrumentami sprzyjającymi realizacji strategii UE w dziedzinie sprawiedliwości, praw i obywatelstwa. Chodzi bowiem o projekty, które jako całość mają na celu wspieranie działań zainicjowanych przez państwa członkowskie z myślą o sprawniejszym wdrażaniu prawa i strategii Unii oraz o zwiększeniu świadomości społecznej w tym zakresie. Programy te ukierunkowane są również na wspieranie współpracy transgranicznej i ugruntowanie wiedzy na temat potencjalnych problemów we wskazanych dziedzinach polityki. Opracowano je z myślą o tym, by strategie i normy przygotowywane były na podstawie konkretnych danych. Zwłaszcza program „Europa dla obywateli” stworzono w celu wspierania rozwoju koncepcji obywatelstwa europejskiego.

| 2. | Jest zdania, iż przedstawione wnioski zgodne są z zasadą pomocniczości, gdyż z jednej strony uwzględniają znaczący wymiar transgraniczny w obszarach polityki, których dotyczą, a z drugiej przewiduje się w nich wdrożenie europejskiej przestrzeni prawa i sprawiedliwości, w której niezbędne są mechanizmy współpracy transgranicznej i możliwości współdziałania zainteresowanych specjalistów. Cele te są zazwyczaj trudne do osiągnięcia tylko za pomocą działań pojedynczych państw członkowskich. |
| --- | --- |

2.

Jest zdania, iż przedstawione wnioski zgodne są z zasadą pomocniczości, gdyż z jednej strony uwzględniają znaczący wymiar transgraniczny w obszarach polityki, których dotyczą, a z drugiej przewiduje się w nich wdrożenie europejskiej przestrzeni prawa i sprawiedliwości, w której niezbędne są mechanizmy współpracy transgranicznej i możliwości współdziałania zainteresowanych specjalistów. Cele te są zazwyczaj trudne do osiągnięcia tylko za pomocą działań pojedynczych państw członkowskich.

| 3. | Uważa, że wnioski zgodne są także z zasadą proporcjonalności. Stwierdza bowiem przede wszystkim, że ich forma i treść zdają się obiektywnie odpowiadać temu, co jest potencjalnie niezbędne do osiągnięcia przewidzianych celów, oraz że, jak się wydaje, środki finansowe przeznaczone w sumie na trzy programy pozwolą na ich efektywną realizację, zwłaszcza że wysokość tych funduszy ma – zasadnie – być równa puli przeznaczonej na programy prowadzone obecnie w omawianych obszarach polityki i że wyraźnie przewidziano możliwość korekty wyasygnowanych kwot w przypadku przyjęcia do Unii nowego państwa członkowskiego. |
| --- | --- |

3.

Uważa, że wnioski zgodne są także z zasadą proporcjonalności. Stwierdza bowiem przede wszystkim, że ich forma i treść zdają się obiektywnie odpowiadać temu, co jest potencjalnie niezbędne do osiągnięcia przewidzianych celów, oraz że, jak się wydaje, środki finansowe przeznaczone w sumie na trzy programy pozwolą na ich efektywną realizację, zwłaszcza że wysokość tych funduszy ma – zasadnie – być równa puli przeznaczonej na programy prowadzone obecnie w omawianych obszarach polityki i że wyraźnie przewidziano możliwość korekty wyasygnowanych kwot w przypadku przyjęcia do Unii nowego państwa członkowskiego.

| 4. | Mając na względzie ulepszenie przepisów, docenia fakt, iż wnioskom towarzyszą kompletne i odpowiednio uzasadnione oceny skutków, biorąc również pod uwagę, że Komisja Europejska przeprowadziła w fazie przygotowawczej konsultacje z zainteresowanymi stronami, a ich wyniki uwzględniono w ocenach skutków. Podobne konsultacje przeprowadzono na różnych szczeblach z władzami lokalnymi i regionalnymi. |
| --- | --- |

4.

Mając na względzie ulepszenie przepisów, docenia fakt, iż wnioskom towarzyszą kompletne i odpowiednio uzasadnione oceny skutków, biorąc również pod uwagę, że Komisja Europejska przeprowadziła w fazie przygotowawczej konsultacje z zainteresowanymi stronami, a ich wyniki uwzględniono w ocenach skutków. Podobne konsultacje przeprowadzono na różnych szczeblach z władzami lokalnymi i regionalnymi.

| 5. | Stoi na stanowisku, że środki przewidziane w wieloletnich ramach finansowych na okres 2014–2020 pozwolą na realizację działań generujących wartość dodaną na szczeblu europejskim, ukierunkowanych na rozwój europejskiej przestrzeni sprawiedliwości oraz lepsze promowanie i ochronę praw osób (gwarantowanych na mocy Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i Karty praw podstawowych Unii Europejskiej). |
| --- | --- |

5.

Stoi na stanowisku, że środki przewidziane w wieloletnich ramach finansowych na okres 2014–2020 pozwolą na realizację działań generujących wartość dodaną na szczeblu europejskim, ukierunkowanych na rozwój europejskiej przestrzeni sprawiedliwości oraz lepsze promowanie i ochronę praw osób (gwarantowanych na mocy Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i Karty praw podstawowych Unii Europejskiej).

| 6. | Ma nadzieję, że programy w dalszym ciągu będą przyczyniać się do coraz lepszego rozumienia UE przez obywateli – głównie dzięki inicjatywom zachęcającym ich do aktywnego uczestnictwa – oraz do znacznego podniesienia świadomości. |
| --- | --- |

6.

Ma nadzieję, że programy w dalszym ciągu będą przyczyniać się do coraz lepszego rozumienia UE przez obywateli – głównie dzięki inicjatywom zachęcającym ich do aktywnego uczestnictwa – oraz do znacznego podniesienia świadomości.

| 7. | Życzyłby sobie również, by faza wdrożeniowa programów „Prawa i obywatelstwo” (jeśli chodzi o cel szczegółowy dotyczący „przyczynienia się do lepszego wykonywania praw wynikających z obywatelstwa Unii”) i „Europa dla obywateli” (jeśli chodzi zarówno o cel ogólny dotyczący „... zwiększenia zaangażowania obywatelskiego na szczeblu Unii”, jak i o cel szczegółowy dotyczący „zachęcania do demokratycznego i obywatelskiego uczestnictwa obywateli na szczeblu Unii ...”) doprowadziła także do zwiększenia świadomości obywateli Europy na temat możliwości, którą niedawno im stworzono w specjalnym rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (nr 211/2011) z dnia 16 lutego 2011 r. w sprawie europejskiej inicjatywy obywatelskiej. Dotyczy ona mianowicie przedstawiania Komisji inicjatyw ustawodawczych w kwestiach wchodzących w zakres kompetencji UE. W tym samym rozporządzeniu przewidziano, że inicjatywy tego rodzaju mogą być również przedstawiane lub wspierane przez organizacje. |
| --- | --- |

7.

Życzyłby sobie również, by faza wdrożeniowa programów „Prawa i obywatelstwo” (jeśli chodzi o cel szczegółowy dotyczący „przyczynienia się do lepszego wykonywania praw wynikających z obywatelstwa Unii”) i „Europa dla obywateli” (jeśli chodzi zarówno o cel ogólny dotyczący „... zwiększenia zaangażowania obywatelskiego na szczeblu Unii”, jak i o cel szczegółowy dotyczący „zachęcania do demokratycznego i obywatelskiego uczestnictwa obywateli na szczeblu Unii ...”) doprowadziła także do zwiększenia świadomości obywateli Europy na temat możliwości, którą niedawno im stworzono w specjalnym rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (nr 211/2011) z dnia 16 lutego 2011 r. w sprawie europejskiej inicjatywy obywatelskiej. Dotyczy ona mianowicie przedstawiania Komisji inicjatyw ustawodawczych w kwestiach wchodzących w zakres kompetencji UE. W tym samym rozporządzeniu przewidziano, że inicjatywy tego rodzaju mogą być również przedstawiane lub wspierane przez organizacje.

| 8. | Potwierdza swoją gotowość i zaangażowanie na rzecz wspierania przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości oraz propagowania idei obywatelstwa europejskiego. |
| --- | --- |

8.

Potwierdza swoją gotowość i zaangażowanie na rzecz wspierania przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości oraz propagowania idei obywatelstwa europejskiego.

| 9. | Uważa, że w odniesieniu do programu „Prawa i obywatelstwo” oraz do problematyki płci konieczne jest, by odpowiednio i skutecznie zastosowane zostały wytyczne zawarte w motywie 12 wniosku dotyczącego rozporządzenia, odnoszące się do kontynuacji i rozwoju działań prowadzonych w ramach trzech wcześniejszych programów, ze szczególnym uwzględnieniem programu szczegółowego na rzecz zapobiegania i zwalczania przemocy wobec dzieci, młodzieży i kobiet oraz na rzecz ochrony ofiar i grup ryzyka (program Daphne III), a także działów „Równość płci” i „Walka z dyskryminacją i różnorodność” wspólnotowego programu na rzecz zatrudnienia i solidarności społecznej – Progress. Niezbędne jest również odpowiednie i skuteczne zastosowanie wytycznych zawartych w art. 4 („Cele szczegółowe”) lit. b) ze szczególnym uwzględnieniem celu szczegółowego, którym jest zakaz dyskryminacji ze względu na płeć, oraz zasady równouprawnienia płci. |
| --- | --- |

9.

Uważa, że w odniesieniu do programu „Prawa i obywatelstwo” oraz do problematyki płci konieczne jest, by odpowiednio i skutecznie zastosowane zostały wytyczne zawarte w motywie 12 wniosku dotyczącego rozporządzenia, odnoszące się do kontynuacji i rozwoju działań prowadzonych w ramach trzech wcześniejszych programów, ze szczególnym uwzględnieniem programu szczegółowego na rzecz zapobiegania i zwalczania przemocy wobec dzieci, młodzieży i kobiet oraz na rzecz ochrony ofiar i grup ryzyka (program Daphne III), a także działów „Równość płci” i „Walka z dyskryminacją i różnorodność” wspólnotowego programu na rzecz zatrudnienia i solidarności społecznej – Progress. Niezbędne jest również odpowiednie i skuteczne zastosowanie wytycznych zawartych w art. 4 („Cele szczegółowe”) lit. b) ze szczególnym uwzględnieniem celu szczegółowego, którym jest zakaz dyskryminacji ze względu na płeć, oraz zasady równouprawnienia płci.

| 10. | Co do zasady popiera przewidywane zastąpienie sześciu programów operacyjnych na lata 2007–2013 dwoma programami, gdyż uważa, że zmiana ta może pozwolić lepiej i skuteczniej prowadzić zaplanowane działania – również ze względu na pożądane lepsze ukierunkowanie podziału środków czy uniknięcie nierównowagi geograficznej, które to problemy Komisja, odnosząc się do wdrażanych obecnie programów, wskazuje w dołączonych do wniosków ocenach skutków finansowych regulacji. |
| --- | --- |

10.

Co do zasady popiera przewidywane zastąpienie sześciu programów operacyjnych na lata 2007–2013 dwoma programami, gdyż uważa, że zmiana ta może pozwolić lepiej i skuteczniej prowadzić zaplanowane działania – również ze względu na pożądane lepsze ukierunkowanie podziału środków czy uniknięcie nierównowagi geograficznej, które to problemy Komisja, odnosząc się do wdrażanych obecnie programów, wskazuje w dołączonych do wniosków ocenach skutków finansowych regulacji.

| 11. | Zwraca się z prośbą do Komisji i państw członkowskich o jak najdalej idące włączanie władz lokalnych i regionalnych w proces wdrażania programów, a szczególnie w przygotowywanie i prowadzenie rocznych programów prac. |
| --- | --- |

11.

Zwraca się z prośbą do Komisji i państw członkowskich o jak najdalej idące włączanie władz lokalnych i regionalnych w proces wdrażania programów, a szczególnie w przygotowywanie i prowadzenie rocznych programów prac.

| 12. | Jeśli chodzi o plany dotyczące potwierdzonej już możliwości (zaproponowanej w najbardziej odpowiednim momencie), by z przewidywanych działań mogły korzystać również podmioty prywatne, zaleca Komisji, by dążyła także do dalszego usprawnienia mechanizmów wstępnej weryfikacji jakości składanych wniosków. |
| --- | --- |

12.

Jeśli chodzi o plany dotyczące potwierdzonej już możliwości (zaproponowanej w najbardziej odpowiednim momencie), by z przewidywanych działań mogły korzystać również podmioty prywatne, zaleca Komisji, by dążyła także do dalszego usprawnienia mechanizmów wstępnej weryfikacji jakości składanych wniosków.

| 13. | Zwraca uwagę na fakt, iż kwestie związane z przestrzenią wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości mają szczególne znaczenie dla władz lokalnych i regionalnych, biorąc pod uwagę, że wywierają bezpośredni wpływ na życie codzienne osób zamieszkujących Unię i na zadania wspomnianych władz, jak również, że organy samorządowe dysponują wieloma kluczowymi kompetencjami w dziedzinach, których dotyczy wyżej wymieniona przestrzeń. |
| --- | --- |

13.

Zwraca uwagę na fakt, iż kwestie związane z przestrzenią wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości mają szczególne znaczenie dla władz lokalnych i regionalnych, biorąc pod uwagę, że wywierają bezpośredni wpływ na życie codzienne osób zamieszkujących Unię i na zadania wspomnianych władz, jak również, że organy samorządowe dysponują wieloma kluczowymi kompetencjami w dziedzinach, których dotyczy wyżej wymieniona przestrzeń.

| 14. | Podkreśla, że dzięki zasadzie pomocniczości i bliskości z mieszkańcami władze lokalne i regionalne są w stanie bezpośrednio uwzględniać ich aspiracje i problemy. Z tego powodu organy samorządowe często potrafią stosować odpowiednie i innowacyjne rozwiązania w praktyce. |
| --- | --- |

14.

Podkreśla, że dzięki zasadzie pomocniczości i bliskości z mieszkańcami władze lokalne i regionalne są w stanie bezpośrednio uwzględniać ich aspiracje i problemy. Z tego powodu organy samorządowe często potrafią stosować odpowiednie i innowacyjne rozwiązania w praktyce.

| 15. | Nawiązując do programu „Europa dla obywateli”, sygnalizuje, że uczestnictwo w partnerstwach miast (inicjatywie wyraźnie przewidzianej w tym programie) umożliwiło jakże potrzebną wymianę doświadczeń pomiędzy społecznościami zamieszkującymi różne regiony, pozwalającą na konsolidację wyników efektywnie przeprowadzonych inicjatyw, dzięki którym władze regionalne i lokalne propagowały i ułatwiały m.in. przyjęcie postawy obywatelskiej. |
| --- | --- |

15.

Nawiązując do programu „Europa dla obywateli”, sygnalizuje, że uczestnictwo w partnerstwach miast (inicjatywie wyraźnie przewidzianej w tym programie) umożliwiło jakże potrzebną wymianę doświadczeń pomiędzy społecznościami zamieszkującymi różne regiony, pozwalającą na konsolidację wyników efektywnie przeprowadzonych inicjatyw, dzięki którym władze regionalne i lokalne propagowały i ułatwiały m.in. przyjęcie postawy obywatelskiej.

| 16. | Popiera opcję, o której wspomina się w trzech proponowanych rozporządzeniach, umożliwiającą wszystkim organom publicznym – w tym władzom lokalnym i regionalnym – dostęp do programów. Jednocześnie zaznacza, iż procedury wdrożeniowe nie powinny być zbyt uciążliwe, zwłaszcza w powiązaniu z planowaną komplementarnością programów oraz istotną możliwością wykorzystania również zasobów przeznaczonych na inne programy (pod warunkiem, że finansowanie dotyczy różnych pozycji kosztów). |
| --- | --- |

16.

Popiera opcję, o której wspomina się w trzech proponowanych rozporządzeniach, umożliwiającą wszystkim organom publicznym – w tym władzom lokalnym i regionalnym – dostęp do programów. Jednocześnie zaznacza, iż procedury wdrożeniowe nie powinny być zbyt uciążliwe, zwłaszcza w powiązaniu z planowaną komplementarnością programów oraz istotną możliwością wykorzystania również zasobów przeznaczonych na inne programy (pod warunkiem, że finansowanie dotyczy różnych pozycji kosztów).

| 17. | Potwierdza swoje poparcie dla celów programu, wyrażone już w poprzednich opiniach. Pragnie zapewnić o swym niesłabnącym zaangażowaniu na rzecz promowania i upowszechniania tych celów również w krajach sąsiednich za pośrednictwem własnych struktur współpracy (grupy robocze, wspólne komitety konsultacyjne, CORLEAP, ARLEM), zgodnie z zapisami stosownych umów o współpracy i we współdziałaniu z Komisją. |
| --- | --- |

17.

Potwierdza swoje poparcie dla celów programu, wyrażone już w poprzednich opiniach. Pragnie zapewnić o swym niesłabnącym zaangażowaniu na rzecz promowania i upowszechniania tych celów również w krajach sąsiednich za pośrednictwem własnych struktur współpracy (grupy robocze, wspólne komitety konsultacyjne, CORLEAP, ARLEM), zgodnie z zapisami stosownych umów o współpracy i we współdziałaniu z Komisją.

| 18. | Podkreśla niezwykłą wagę, jaką ma ustanowienie faktycznej, służącej obywatelom przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości w świecie cechującym się coraz większą mobilnością. Mając na uwadze prowadzone przez siebie od dawna intensywne działania na rzecz upowszechnienia wielopoziomowego systemu ochrony praw podstawowych, wyraża ponadto zadowolenie z postępów poczynionych na drodze do utworzenia przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, dzięki którym obywatele stali się głównym przedmiotem projektu. |
| --- | --- |

18.

Podkreśla niezwykłą wagę, jaką ma ustanowienie faktycznej, służącej obywatelom przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości w świecie cechującym się coraz większą mobilnością. Mając na uwadze prowadzone przez siebie od dawna intensywne działania na rzecz upowszechnienia wielopoziomowego systemu ochrony praw podstawowych, wyraża ponadto zadowolenie z postępów poczynionych na drodze do utworzenia przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, dzięki którym obywatele stali się głównym przedmiotem projektu.

| 19. | Za stale ważną uznaje potrzebę pogodzenia – z zachowaniem odpowiedniej równowagi – kwestii bezpieczeństwa ze sprawą ochrony podstawowych praw i swobód poprzez zastosowanie spójnych instrumentów dotyczących przestrzeni wolności bezpieczeństwa i sprawiedliwości. W tym względzie nie można zaprzeczyć, że Europa bez wątpienia dysponuje solidnym prawodawstwem umożliwiającym ochronę praw człowieka. W praktyce prawodawstwo to należy bezustannie ulepszać w celu zapewnienia obywatelom realnych możliwości wykonywania tych praw. |
| --- | --- |

19.

Za stale ważną uznaje potrzebę pogodzenia – z zachowaniem odpowiedniej równowagi – kwestii bezpieczeństwa ze sprawą ochrony podstawowych praw i swobód poprzez zastosowanie spójnych instrumentów dotyczących przestrzeni wolności bezpieczeństwa i sprawiedliwości. W tym względzie nie można zaprzeczyć, że Europa bez wątpienia dysponuje solidnym prawodawstwem umożliwiającym ochronę praw człowieka. W praktyce prawodawstwo to należy bezustannie ulepszać w celu zapewnienia obywatelom realnych możliwości wykonywania tych praw.

| 20. | Z zadowoleniem odnotowuje, że trzy programy – traktowane w całości, mimo obiektywnych różnic między nimi – przyczyniają się do podniesienia świadomości społecznej na temat europejskiego wymiaru obywatelstwa, które jest instrumentem umożliwiającym zaangażowanie mieszkańców Europy w proces integracji kontynentu i w szybszy rozwój europejskiej demokracji. |
| --- | --- |

20.

Z zadowoleniem odnotowuje, że trzy programy – traktowane w całości, mimo obiektywnych różnic między nimi – przyczyniają się do podniesienia świadomości społecznej na temat europejskiego wymiaru obywatelstwa, które jest instrumentem umożliwiającym zaangażowanie mieszkańców Europy w proces integracji kontynentu i w szybszy rozwój europejskiej demokracji.

| 21. | Ponownie formułuje kilka uwag, które zawarł już w przyjętej niedawno opinii na temat nowych wieloletnich ram finansowych po roku 2013. Wskazał tam na konieczność zapewnienia właściwych zasobów celem promowania praw podstawowych, demokracji i partycypacji obywatelskiej z myślą o budowaniu obywatelstwa europejskiego. Zarazem stwierdza, że w programie „Europa dla obywateli” sprawą podstawowej wagi jest umieszczenie w centrum uwagi partnerstw na rzecz wspierania, że bezpieczeństwo UE jest ściśle powiązane z rozwojem demokracji, dobrego sprawowania rządów i praworządności w państwach trzecich i że to właśnie Unia Europejska powinna promować te wartości w skali globalnej. |
| --- | --- |

21.

Ponownie formułuje kilka uwag, które zawarł już w przyjętej niedawno opinii na temat nowych wieloletnich ram finansowych po roku 2013. Wskazał tam na konieczność zapewnienia właściwych zasobów celem promowania praw podstawowych, demokracji i partycypacji obywatelskiej z myślą o budowaniu obywatelstwa europejskiego. Zarazem stwierdza, że w programie „Europa dla obywateli” sprawą podstawowej wagi jest umieszczenie w centrum uwagi partnerstw na rzecz wspierania, że bezpieczeństwo UE jest ściśle powiązane z rozwojem demokracji, dobrego sprawowania rządów i praworządności w państwach trzecich i że to właśnie Unia Europejska powinna promować te wartości w skali globalnej.

| 22. | Przypomina, że wskazywał już na konieczność wspierania różnych form współpracy terytorialnej z myślą o wdrażaniu projektów i działań, które mają na celu urzeczywistnienie obywatelstwa europejskiego i mogą przyczynić się do ograniczenia przeszkód i obciążeń o charakterze administracyjnym i biurokratycznym – również poprzez upowszechnianie szeregu sprawdzonych rozwiązań w obszarze usług transgranicznych, m.in. tych związanych ze zdrowiem i wielojęzycznością. |
| --- | --- |

22.

Przypomina, że wskazywał już na konieczność wspierania różnych form współpracy terytorialnej z myślą o wdrażaniu projektów i działań, które mają na celu urzeczywistnienie obywatelstwa europejskiego i mogą przyczynić się do ograniczenia przeszkód i obciążeń o charakterze administracyjnym i biurokratycznym – również poprzez upowszechnianie szeregu sprawdzonych rozwiązań w obszarze usług transgranicznych, m.in. tych związanych ze zdrowiem i wielojęzycznością.

| 23. | Wyraża nadzieję, że działania przewidziane w zakresie tych fundamentalnych kwestii zostaną potraktowane priorytetowo w rocznych programach prac, zwłaszcza w odniesieniu do programów „Prawa i obywatelstwo” oraz „Europa dla obywateli”. |
| --- | --- |

23.

Wyraża nadzieję, że działania przewidziane w zakresie tych fundamentalnych kwestii zostaną potraktowane priorytetowo w rocznych programach prac, zwłaszcza w odniesieniu do programów „Prawa i obywatelstwo” oraz „Europa dla obywateli”.

| 24. | Uznaje, że połączenie sześciu poprzednich programów dotyczących sprawiedliwości oraz praw i obywatelstwa w dwa nowe, a także przeformułowanie programu „Europa dla obywateli” mogą zapewnić większą elastyczność w określaniu priorytetów w 7-letnim okresie programowania, a tym samym doprowadzić do obniżenia kosztów zarządzania na poziomie europejskim, zmniejszyć obciążenia biurokratyczne dla beneficjentów, jak również sprzyjać większej przekrojowości projektów ukierunkowanych na realizację różnych celów omawianych programów. |
| --- | --- |

24.

Uznaje, że połączenie sześciu poprzednich programów dotyczących sprawiedliwości oraz praw i obywatelstwa w dwa nowe, a także przeformułowanie programu „Europa dla obywateli” mogą zapewnić większą elastyczność w określaniu priorytetów w 7-letnim okresie programowania, a tym samym doprowadzić do obniżenia kosztów zarządzania na poziomie europejskim, zmniejszyć obciążenia biurokratyczne dla beneficjentów, jak również sprzyjać większej przekrojowości projektów ukierunkowanych na realizację różnych celów omawianych programów.

| 25. | Ponownie podkreśla – w kontekście problematyki z zakresu sprawiedliwości – konieczność koordynowania i integrowania strategii w dziedzinie sprawiedliwości i spraw wewnętrznych z innymi strategiami politycznymi UE, ze szczególnym uwzględnieniem polityki zagranicznej, gospodarczej i społecznej. Taka lepsza koordynacja między wspomnianymi strategiami powinna z pewnością zagwarantować ich większą skuteczność. |
| --- | --- |

25.

Ponownie podkreśla – w kontekście problematyki z zakresu sprawiedliwości – konieczność koordynowania i integrowania strategii w dziedzinie sprawiedliwości i spraw wewnętrznych z innymi strategiami politycznymi UE, ze szczególnym uwzględnieniem polityki zagranicznej, gospodarczej i społecznej. Taka lepsza koordynacja między wspomnianymi strategiami powinna z pewnością zagwarantować ich większą skuteczność.

| 26. | Podziela pogląd, iż promowanie postawy obywatelskiej stanowi kwestię o charakterze przekrojowym, która winna zostać uwzględniona w pozostałych inicjatywach podejmowanych przez Unię Europejską. Z tego powodu planowana synergia z Instrumentem Pomocy Przedakcesyjnej (IPA) jest istotnym czynnikiem mogącym zagwarantować przyszłym obywatelom Unii, że będą informowani o obywatelstwie europejskim i będą bardziej świadomi swych praw i obowiązków. |
| --- | --- |

26.

Podziela pogląd, iż promowanie postawy obywatelskiej stanowi kwestię o charakterze przekrojowym, która winna zostać uwzględniona w pozostałych inicjatywach podejmowanych przez Unię Europejską. Z tego powodu planowana synergia z Instrumentem Pomocy Przedakcesyjnej (IPA) jest istotnym czynnikiem mogącym zagwarantować przyszłym obywatelom Unii, że będą informowani o obywatelstwie europejskim i będą bardziej świadomi swych praw i obowiązków.

| 27. | Wyraża zatem nadzieję, że wykorzystane zostaną konkretne rozwiązania sprzyjające komplementarności i synergii między proponowanymi programami a innymi narzędziami Unii. Zachęca tym samym Komisję do ciągłego przedstawiania informacji na temat środków, które zostaną zastosowane w celu zapewnienia tejże komplementarności i synergii. |
| --- | --- |

27.

Wyraża zatem nadzieję, że wykorzystane zostaną konkretne rozwiązania sprzyjające komplementarności i synergii między proponowanymi programami a innymi narzędziami Unii. Zachęca tym samym Komisję do ciągłego przedstawiania informacji na temat środków, które zostaną zastosowane w celu zapewnienia tejże komplementarności i synergii.

| 28. | Jest zaniepokojony faktycznie niewystarczającymi możliwościami efektywnego uczestnictwa władz lokalnych i regionalnych w fazie przygotowywania rocznych programów prac i oceny przynajmniej dwóch z trzech omawianych programów. Budowanie obywatelskiej Europy nie może odbywać się bez udziału (na każdym etapie) władz lokalnych i regionalnych, które tworzą niezbędny poziom instytucjonalny, gwarantujący, że procesy decyzyjne charakteryzować się będą większą legitymacją demokratyczną. |
| --- | --- |

28.

Jest zaniepokojony faktycznie niewystarczającymi możliwościami efektywnego uczestnictwa władz lokalnych i regionalnych w fazie przygotowywania rocznych programów prac i oceny przynajmniej dwóch z trzech omawianych programów. Budowanie obywatelskiej Europy nie może odbywać się bez udziału (na każdym etapie) władz lokalnych i regionalnych, które tworzą niezbędny poziom instytucjonalny, gwarantujący, że procesy decyzyjne charakteryzować się będą większą legitymacją demokratyczną.

| 29. | Wnosi zatem, by zapewnić formalne uczestnictwo władz lokalnych i regionalnych – za pośrednictwem Komitetu Regionów – w fazie przygotowywania rocznych programów działań dotyczących programów „Prawa i obywatelstwo” oraz „Europa dla obywateli”. |
| --- | --- |

29.

Wnosi zatem, by zapewnić formalne uczestnictwo władz lokalnych i regionalnych – za pośrednictwem Komitetu Regionów – w fazie przygotowywania rocznych programów działań dotyczących programów „Prawa i obywatelstwo” oraz „Europa dla obywateli”.

| 30. | Jeśli chodzi o przedstawiane przez Komisję okresowe sprawozdanie oceniające i sprawozdanie oceniające ex-post dotyczące programu „Prawa i obywatelstwo”, uważa, że powinien mieć możliwość odpowiedzialnego wyrażenia swego zdania, co już zresztą formalnie przewidziano w przypadku programu „Europa dla obywateli”. Wobec powyższego wnosi o zawarcie stosownych zapisów we wniosku odnoszącym się do programu „Prawa i obywatelstwo”. |
| --- | --- |

30.

Jeśli chodzi o przedstawiane przez Komisję okresowe sprawozdanie oceniające i sprawozdanie oceniające ex-post dotyczące programu „Prawa i obywatelstwo”, uważa, że powinien mieć możliwość odpowiedzialnego wyrażenia swego zdania, co już zresztą formalnie przewidziano w przypadku programu „Europa dla obywateli”. Wobec powyższego wnosi o zawarcie stosownych zapisów we wniosku odnoszącym się do programu „Prawa i obywatelstwo”.

| 31. | Wnosi o to, by pomiar realizacji celów szczegółowych programu „Prawa i obywatelstwo” wiązał się także z gromadzeniem danych jakościowo-ilościowych dotyczących przestrzegania, wykonywania i wdrażania tych praw. Uważa, iż zakładane odnoszenie się do sposobu postrzegania tej kwestii na poziomie europejskim nie umożliwia adekwatnego pomiaru pod względem wyników. W związku z tym zwraca uwagę na działania Europejskiej Agencji Praw Podstawowych i Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn zmierzające do opracowania odpowiednich wskaźników oraz analiz porównawczych. |
| --- | --- |

31.

Wnosi o to, by pomiar realizacji celów szczegółowych programu „Prawa i obywatelstwo” wiązał się także z gromadzeniem danych jakościowo-ilościowych dotyczących przestrzegania, wykonywania i wdrażania tych praw. Uważa, iż zakładane odnoszenie się do sposobu postrzegania tej kwestii na poziomie europejskim nie umożliwia adekwatnego pomiaru pod względem wyników. W związku z tym zwraca uwagę na działania Europejskiej Agencji Praw Podstawowych i Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn zmierzające do opracowania odpowiednich wskaźników oraz analiz porównawczych.

| 32. | Zgadza się, że obecne wnioski dotyczące programów powinny – poprzez planowane działania w zakresie uwrażliwiania i informowania – odegrać istotną rolę w życiu obywateli europejskich, zwłaszcza w odniesieniu do pełnego dostępu do informacji, który jest coraz bardziej niezbędny do aktywnej partycypacji politycznej. O zasadzie tej mówił już Komitet, wzywając swoich członków do podjęcia zdecydowanych działań ukierunkowanych na zapewnienie rzeczywistego dostępu do informacji w poszczególnych państwach członkowskich. |
| --- | --- |

32.

Zgadza się, że obecne wnioski dotyczące programów powinny – poprzez planowane działania w zakresie uwrażliwiania i informowania – odegrać istotną rolę w życiu obywateli europejskich, zwłaszcza w odniesieniu do pełnego dostępu do informacji, który jest coraz bardziej niezbędny do aktywnej partycypacji politycznej. O zasadzie tej mówił już Komitet, wzywając swoich członków do podjęcia zdecydowanych działań ukierunkowanych na zapewnienie rzeczywistego dostępu do informacji w poszczególnych państwach członkowskich.

| 33. | W odniesieniu do programu „Sprawiedliwość”, stoi na stanowisku, iż planowana kontynuacja wymiany pracowników krajowych organów sprawiedliwości, objętej szerszymi ramami europejskiej sieci sądowej, winna sprzyjać trwającemu już procesowi stopniowego wzajemnego uznawania systemów sądowych oraz zwiększaniu wzajemnego zaufania. |
| --- | --- |

33.

W odniesieniu do programu „Sprawiedliwość”, stoi na stanowisku, iż planowana kontynuacja wymiany pracowników krajowych organów sprawiedliwości, objętej szerszymi ramami europejskiej sieci sądowej, winna sprzyjać trwającemu już procesowi stopniowego wzajemnego uznawania systemów sądowych oraz zwiększaniu wzajemnego zaufania.

| 34. | Z pełnym przekonaniem popiera zatem propozycję finansowania działań szkoleniowych przeznaczonych dla pracowników systemów sądowniczych (zgodnie z zapisami art. 6 wniosku odnoszącego się do programu „Sprawiedliwość”). Szkolenie i wiedza tych pracowników są elementem koniecznym do budowy Europy sprawiedliwości. |
| --- | --- |

34.

Z pełnym przekonaniem popiera zatem propozycję finansowania działań szkoleniowych przeznaczonych dla pracowników systemów sądowniczych (zgodnie z zapisami art. 6 wniosku odnoszącego się do programu „Sprawiedliwość”). Szkolenie i wiedza tych pracowników są elementem koniecznym do budowy Europy sprawiedliwości.

| 35. | Zaleca, by zwrócić na tę kwestię szczególną uwagę, aby zapewnić efektywne zaangażowanie całej gamy specjalistów – zarówno z sektora publicznego, jak i prywatnego – działających w obszarze systemów sądowniczych. |
| --- | --- |

35.

Zaleca, by zwrócić na tę kwestię szczególną uwagę, aby zapewnić efektywne zaangażowanie całej gamy specjalistów – zarówno z sektora publicznego, jak i prywatnego – działających w obszarze systemów sądowniczych.

| 36. | Odnośnie do działań szkoleniowych finansowanych w ramach programu „Prawa i obywatelstwo”, uważa, iż powinny one obejmować także kształcenie w zakresie obywatelstwa europejskiego dla osób pragnących uzyskać obywatelstwo któregoś z państw członkowskich, jak również dla dzieci i młodzieży w wieku szkolnym, z pełnym poszanowaniem zasady promowania aktywnego obywatelstwa młodych poprzez edukację. |
| --- | --- |

36.

Odnośnie do działań szkoleniowych finansowanych w ramach programu „Prawa i obywatelstwo”, uważa, iż powinny one obejmować także kształcenie w zakresie obywatelstwa europejskiego dla osób pragnących uzyskać obywatelstwo któregoś z państw członkowskich, jak również dla dzieci i młodzieży w wieku szkolnym, z pełnym poszanowaniem zasady promowania aktywnego obywatelstwa młodych poprzez edukację.

| 37. | Pozytywnie ocenia wsparcie finansowe na tworzenie przewidzianych we wniosku modułów szkoleń on-line, zgodnie z sugestią Komitetu Regionów, by wspierać działania na rzecz edukacji obywatelskiej przy pomocy mediów i technologii informacyjno-komunikacyjnych. |
| --- | --- |

37.

Pozytywnie ocenia wsparcie finansowe na tworzenie przewidzianych we wniosku modułów szkoleń on-line, zgodnie z sugestią Komitetu Regionów, by wspierać działania na rzecz edukacji obywatelskiej przy pomocy mediów i technologii informacyjno-komunikacyjnych.

| 38. | W programach „Sprawiedliwość” oraz „Prawa i obywatelstwo” dostrzega także odpowiedni środek pozwalający wzmacniać znaczny potencjał władz regionalnych i lokalnych w dziedzinie współpracy transgranicznej w sprawach związanych z przestrzenią wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości. |
| --- | --- |

38.

W programach „Sprawiedliwość” oraz „Prawa i obywatelstwo” dostrzega także odpowiedni środek pozwalający wzmacniać znaczny potencjał władz regionalnych i lokalnych w dziedzinie współpracy transgranicznej w sprawach związanych z przestrzenią wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości.

| 39. | Odnośnie do wszystkich trzech programów, w zasadzie zdecydowanie popiera podejście Komisji ukierunkowane w głównej mierze na osiąganie wyników i koncentrujące się na stosowaniu wskaźników pomiaru realizacji celów programów. Zauważa jednak, że pełna lista tych wskaźników znajduje się jedynie we wniosku dotyczącym programu „Europa dla obywateli”, podczas gdy np. lista odnosząca się do programu „Sprawiedliwość” zawiera tylko jeden wskaźnik dla każdego celu i wspomina się w niej o nieokreślonym zbiorze innych wskaźników. Z tego powodu KR opowiada się za opracowaniem pełniejszej specyfikacji, najlepiej z uwzględnieniem parametrów nie tylko ilościowych, ale również jakościowych. |
| --- | --- |

39.

Odnośnie do wszystkich trzech programów, w zasadzie zdecydowanie popiera podejście Komisji ukierunkowane w głównej mierze na osiąganie wyników i koncentrujące się na stosowaniu wskaźników pomiaru realizacji celów programów. Zauważa jednak, że pełna lista tych wskaźników znajduje się jedynie we wniosku dotyczącym programu „Europa dla obywateli”, podczas gdy np. lista odnosząca się do programu „Sprawiedliwość” zawiera tylko jeden wskaźnik dla każdego celu i wspomina się w niej o nieokreślonym zbiorze innych wskaźników. Z tego powodu KR opowiada się za opracowaniem pełniejszej specyfikacji, najlepiej z uwzględnieniem parametrów nie tylko ilościowych, ale również jakościowych.

| 40. | Odnotowuje, że we wniosku dotyczącym programu „Europa dla obywateli” przewidziano strukturę bardziej elastyczną w porównaniu z programem obowiązującym obecnie, dlatego też nie przewidziano z góry określonych kwot, które można by przeznaczać na poszczególne działania realizowane w ramach nowego programu. |
| --- | --- |

40.

Odnotowuje, że we wniosku dotyczącym programu „Europa dla obywateli” przewidziano strukturę bardziej elastyczną w porównaniu z programem obowiązującym obecnie, dlatego też nie przewidziano z góry określonych kwot, które można by przeznaczać na poszczególne działania realizowane w ramach nowego programu.

| 41. | W związku z tym zwraca uwagę, że partnerstwa miast – oprócz tego, że mogą być beneficjentami wsparcia w ramach programu – winny mieć możliwość dysponowania przewidzianą wcześniej, stałą kwotą, która w aktualnie obowiązującym programie równa jest niemal jednej trzeci całego budżetu i mogłaby zostać utrzymana na podobnym poziomie. |
| --- | --- |

41.

W związku z tym zwraca uwagę, że partnerstwa miast – oprócz tego, że mogą być beneficjentami wsparcia w ramach programu – winny mieć możliwość dysponowania przewidzianą wcześniej, stałą kwotą, która w aktualnie obowiązującym programie równa jest niemal jednej trzeci całego budżetu i mogłaby zostać utrzymana na podobnym poziomie.

| 42. | Wnioskuje zatem o przeznaczenie stosownej części całkowitego budżetu programu „Europa dla obywateli” na działania prowadzone w ramach partnerstw miast, biorąc w szczególności pod uwagę ważną i uznaną rolę odgrywaną przez te partnerstwa w już skonsolidowanym procesie nawiązywania stałych i intensywnych kontaktów między obywatelami, w tym obywatelami państw trzecich. |
| --- | --- |

42.

Wnioskuje zatem o przeznaczenie stosownej części całkowitego budżetu programu „Europa dla obywateli” na działania prowadzone w ramach partnerstw miast, biorąc w szczególności pod uwagę ważną i uznaną rolę odgrywaną przez te partnerstwa w już skonsolidowanym procesie nawiązywania stałych i intensywnych kontaktów między obywatelami, w tym obywatelami państw trzecich.

| 43. | Przypomina, iż ponieważ Parlament Europejski i Rada wprowadziły niedawno znak dziedzictwa europejskiego jako narzędzie służące promowaniu wspólnego dziedzictwa kulturowego państw członkowskich UE w kontekście różnic regionalnych i narodowych, program „Europa dla obywateli” może – z myślą o realizacji przewidzianych celów – wykorzystać potencjał miejsc, które zostaną uhonorowane nowym znakiem. Podobna idea przyświeca znanej już powszechnie inicjatywie europejskich stolic kultury, promującej tożsamość europejską i obywatelstwo europejskie. |
| --- | --- |

43.

Przypomina, iż ponieważ Parlament Europejski i Rada wprowadziły niedawno znak dziedzictwa europejskiego jako narzędzie służące promowaniu wspólnego dziedzictwa kulturowego państw członkowskich UE w kontekście różnic regionalnych i narodowych, program „Europa dla obywateli” może – z myślą o realizacji przewidzianych celów – wykorzystać potencjał miejsc, które zostaną uhonorowane nowym znakiem. Podobna idea przyświeca znanej już powszechnie inicjatywie europejskich stolic kultury, promującej tożsamość europejską i obywatelstwo europejskie.

II.   ZALECANE POPRAWKI

PRAWA I OBYWATELSTWO – COM(2011) 758 final

Poprawka 1

Artykuł 4 ust. 2

Cele szczegółowe

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Wskaźniki do mierzenia realizacji celów określonych w ust. 1 to m.in. sposób postrzegania kwestii przestrzegania tych praw, ich wykonywania i wdrażania w Europie oraz liczba skarg. | Wskaźniki do mierzenia realizacji celów określonych w ust. 1 to m.in. oraz liczba skarg. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Wskaźniki do mierzenia realizacji celów określonych w ust. 1 to m.in. sposób postrzegania kwestii przestrzegania tych praw, ich wykonywania i wdrażania w Europie oraz liczba skarg.

Wskaźniki do mierzenia realizacji celów określonych w ust. 1 to m.in. oraz liczba skarg.

Uzasadnienie

Wydaje się, że – mając na względzie efektywną ocenę realizacji celów szczegółowych programu, lepiej jest mówić bardziej konkretnie o gromadzeniu danych jakościowych i ilościowych. Nie wolno zapominać, że pojęcie „sposobu postrzegania” mogłoby prowadzić do wypracowania ocen niejasnych i niewłaściwie odzwierciedlających proces realizacji celów.

PRAWA I OBYWATELSTWO – COM(2011) 758 final

Poprawka 2

Artykuł 9 ust. 1

Procedura komitetowa

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Komisję wspomaga komitet. Jest on komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011. | Komisję wspomaga komitet. Jest on komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Komisję wspomaga komitet. Jest on komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

Komisję wspomaga komitet. Jest on komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

Uzasadnienie

Niezbędne i użyteczne wydaje się uczestnictwo przedstawiciela Komitetu Regionów w procesie zatwierdzania rocznych programów prac (poprzez które realizowany jest cały program) przez komitet złożony z przedstawicieli państw członkowskich, asystujący Komisji.

Ponieważ mamy do czynienia z działaniami dotyczącymi wdrażania programów, w realizację których mocno zaangażowane są także władze regionalne i lokalne, udział tych podmiotów, za pośrednictwem reprezentującej je instytucji europejskiej (Komitet Regionów), w fazie przygotowania rocznych programów prac pozwoliłby na oddolne opracowanie tych programów zgodnie z potrzebami obywateli Europy.

Poza tym udział Komitetu Regionów w fazie przygotowywania programów rocznych doskonale wpisuje się w kompetencje KR-u – w ramach procedury legislacyjnej przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady – dotyczące formalnego przedstawienia niniejszej opinii.

PRAWA I OBYWATELSTWO – COM(2011) 758 final

Poprawka 3

Artykuł 12 ust. 2

Monitorowanie i ocena

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie:






  a) | okresowe sprawozdanie oceniające, najpóźniej do połowy 2018 r.; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie:

a)

okresowe sprawozdanie oceniające, najpóźniej do połowy 2018 r.;

| b) | sprawozdanie oceniające ex post. |
| --- | --- |

b)

sprawozdanie oceniające ex post.

Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, :

| a) | okresowe sprawozdanie oceniające, najpóźniej do połowy 2018 r.; |
| --- | --- |

a)

okresowe sprawozdanie oceniające, najpóźniej do połowy 2018 r.;

| b) | sprawozdanie oceniające ex post. |
| --- | --- |

b)

sprawozdanie oceniające ex post.

Uzasadnienie

Szczególnie niezbędne wydaje się, by fazy monitorowania i oceny opierały się na takiej samej procedurze w programach „Prawa i obywatelstwo” oraz „Europa dla obywateli”. Jeśli chodzi o ten ostatni, w art. 14 („Monitorowanie i ocena”) ust. 3 wniosku Komisji stwierdzono wyraźnie, że Komisja przedstawia okresowe sprawozdanie oceniające oraz sprawozdanie oceniające ex post nie tylko Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, ale także Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów.

Nie ma powodów, by utrzymać zapisy art. 12 ust. 2 wniosku dotyczącego programu „Prawa i obywatelstwo”, nieuwzględniające Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego ani Komitetu Regionów jako organów otrzymujących okresowe sprawozdanie oceniające i sprawozdanie oceniające ex post. W poprawce zasugerowano niezbędną korektę tego stanu rzeczy.

SPRAWIEDLIWOŚĆ – COM(2011) 759 final

Poprawka 1

Artykuł 7

Uczestnictwo

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 1.   Program jest otwarty dla wszystkich organów i instytucji, publicznych lub prywatnych, mających prawną siedzibę w:






  a) | państwach członkowskich; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1.   Program jest otwarty dla wszystkich organów i instytucji, publicznych lub prywatnych, mających prawną siedzibę w:

a)

państwach członkowskich;

| b) | państwach EFTA będących członkami EOG, zgodnie z warunkami ustanowionymi w Porozumieniu EOG; |
| --- | --- |

b)

państwach EFTA będących członkami EOG, zgodnie z warunkami ustanowionymi w Porozumieniu EOG;

| c) | krajach przystępujących do UE, krajach kandydujących i potencjalnych krajach kandydujących, zgodnie z ogólnymi zasadami i warunkami określonymi w zawartych z nimi umowach dotyczących ich uczestnictwa w programach unijnych; |
| --- | --- |

c)

krajach przystępujących do UE, krajach kandydujących i potencjalnych krajach kandydujących, zgodnie z ogólnymi zasadami i warunkami określonymi w zawartych z nimi umowach dotyczących ich uczestnictwa w programach unijnych;

| d) | Danii, na podstawie umowy międzynarodowej. |
| --- | --- |

d)

Danii, na podstawie umowy międzynarodowej.

2.   Publiczne i prywatne organy i instytucje mające prawną siedzibę w innych państwach trzecich, zwłaszcza krajach objętych europejską polityką sąsiedztwa, mogą zostać włączone w działania w ramach programu, jeśli służy to celom tych działań.

Uzasadnienie

Nie dotyczy polskiej wersji językowej.

EUROPA DLA OBYWATELI – COM(2011) 884 final

Poprawka 1

Artykuł 9 ust. 1

Komitet

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Komisję wspomaga komitet. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011. | Komisję wspomaga komitet. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Komisję wspomaga komitet. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

Komisję wspomaga komitet. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

Uzasadnienie

Niezbędne i użyteczne wydaje się uczestnictwo przedstawiciela Komitetu Regionów w procesie zatwierdzania rocznych programów prac (poprzez które realizowany jest cały program) przez komitet złożony z przedstawicieli państw członkowskich, asystujący Komisji.

Ponieważ mamy do czynienia z działaniami dotyczącymi wdrażania programów, w realizację których mocno zaangażowane są także władze regionalne i lokalne, udział tych podmiotów, za pośrednictwem reprezentującej je instytucji europejskiej (Komitet Regionów), w fazie przygotowania rocznych programów prac pozwala na oddolne opracowanie tych programów zgodnie z potrzebami obywateli Europy.

Bruksela, 18 lipca 2012 r.

Przewodnicząca Komitetu Regionów

Mercedes BRESSO

---

| 13.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 277/51 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 277/51

---

Opinia Komitetu Regionów „Mechanizm monitorowania i sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych”

2012/C 277/07

KOMITET REGIONÓW

| — | Przyjmuje z zadowoleniem starania Komisji o ulepszenie i uproszczenie wymogów dotyczących monitorowania i sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych, ale apeluje o zmianę wniosku Komisji w celu wprowadzenia kontekstu przestrzennego / regionalnego dla emisji gazów cieplarnianych oraz prognoz i planów rozwoju niskoemisyjnego. |
| --- | --- |

—

Przyjmuje z zadowoleniem starania Komisji o ulepszenie i uproszczenie wymogów dotyczących monitorowania i sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych, ale apeluje o zmianę wniosku Komisji w celu wprowadzenia kontekstu przestrzennego / regionalnego dla emisji gazów cieplarnianych oraz prognoz i planów rozwoju niskoemisyjnego.

| — | Apeluje, by wszystkie wykorzystane dane i metodologie były publicznie dostępne (i nie stanowiły własności prywatnej), przejrzyste, a co za tym idzie możliwe do powtórzenia, oraz określane przez organ taki jak Europejska Agencja Środowiska w celu uniknięcia problemów związanych z wielorakością danych / metodologii, tak by ułatwić realizację polityki w kontekście wielopoziomowego sprawowania rządów. |
| --- | --- |

—

Apeluje, by wszystkie wykorzystane dane i metodologie były publicznie dostępne (i nie stanowiły własności prywatnej), przejrzyste, a co za tym idzie możliwe do powtórzenia, oraz określane przez organ taki jak Europejska Agencja Środowiska w celu uniknięcia problemów związanych z wielorakością danych / metodologii, tak by ułatwić realizację polityki w kontekście wielopoziomowego sprawowania rządów.

| — | Wzywa, by oddziaływanie na emisje w ujęciu przestrzennym było istotnym czynnikiem uwzględnianym w szerzej zakrojonych strategiach politycznych, programach, przydziałach środków i projektach Komisji. |
| --- | --- |

—

Wzywa, by oddziaływanie na emisje w ujęciu przestrzennym było istotnym czynnikiem uwzględnianym w szerzej zakrojonych strategiach politycznych, programach, przydziałach środków i projektach Komisji.

| — | Odsyła Komisję do inicjatyw takich jak Porozumienie Burmistrzów, ClimAct Regions, Carbonn, ICLEI czy EUCO2 80/50 jako przykładów godnych naśladowania międzynarodowych działań podejmowanych na szczeblu regionalnym w celu ograniczenia emisji CO2. |
| --- | --- |

—

Odsyła Komisję do inicjatyw takich jak Porozumienie Burmistrzów, ClimAct Regions, Carbonn, ICLEI czy EUCO2 80/50 jako przykładów godnych naśladowania międzynarodowych działań podejmowanych na szczeblu regionalnym w celu ograniczenia emisji CO2.

| — | Zaleca harmonizację prognoz państw członkowskich w celu stworzenia zbioru jednolitych prognoz, włącznie ze sprawozdawczością w zakresie zużycia energii ze źródeł odnawialnych i efektywności energetycznej. |
| --- | --- |

—

Zaleca harmonizację prognoz państw członkowskich w celu stworzenia zbioru jednolitych prognoz, włącznie ze sprawozdawczością w zakresie zużycia energii ze źródeł odnawialnych i efektywności energetycznej.

| — | Powtarza apel – jaki wystosował podczas 17. Konferencji Stron w Durbanie oraz podczas wcześniejszych konferencji stron Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (UNFCCC) – o respektowanie znaczenia działań podejmowanych na poziomie lokalnym i regionalnym, służących łagodzeniu zmiany klimatu i przystosowaniu się do niej. |
| --- | --- |

—

Powtarza apel – jaki wystosował podczas 17. Konferencji Stron w Durbanie oraz podczas wcześniejszych konferencji stron Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (UNFCCC) – o respektowanie znaczenia działań podejmowanych na poziomie lokalnym i regionalnym, służących łagodzeniu zmiany klimatu i przystosowaniu się do niej.

| Sprawozdawca | Neil SWANNICK (UK/PSE), członek Rady Miejskiej w Manchesterze |
| --- | --- |
| Dokument źródłowy | Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie mechanizmu monitorowania i sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych oraz zgłaszania innych informacji na poziomie krajowym i unijnym, istotnych dla zmiany klimatu
  COM(2011) 789 final |

Sprawozdawca

Neil SWANNICK (UK/PSE), członek Rady Miejskiej w Manchesterze

Dokument źródłowy

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie mechanizmu monitorowania i sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych oraz zgłaszania innych informacji na poziomie krajowym i unijnym, istotnych dla zmiany klimatu

COM(2011) 789 final

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

1.   Wprowadzenie

1.1   Wniosek dotyczący rozporządzenia (zwany dalej „wnioskiem”) w sprawie mechanizmu monitorowania i sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych oraz zgłaszania innych informacji na poziomie krajowym i unijnym, istotnych dla zmiany klimatu, został opracowany w dużej mierze w wyniku ustaleń z Cancún oraz częściowo w związku z decyzją nr 406/2009/WE i dyrektywą 2009/29/WE. Podstawa prawna wniosku została określona w kontekście art. 191 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zwanego dalej „traktatem”.

1.2   Decyzja nr 406/2009/WE, dyrektywa 2009/29/WE oraz traktat, zwane dalej „ramami regionalnymi”, zawierają większe wymagania dotyczące udziału podmiotów regionalnych w łagodzeniu zmiany klimatu, niż przewidziano we wniosku. Komitet apeluje o zmianę wniosku w celu wprowadzenia kontekstu przestrzennego / regionalnego dla:

| — | emisji gazów cieplarnianych oraz |
| --- | --- |

—

emisji gazów cieplarnianych oraz

| — | prognoz i planów rozwoju niskoemisyjnego, |
| --- | --- |

—

prognoz i planów rozwoju niskoemisyjnego,

oraz o to, by wszystkie wykorzystane dane i metodologie były:

| — | publicznie dostępne (i nie stanowiły własności prywatnej), |
| --- | --- |

—

publicznie dostępne (i nie stanowiły własności prywatnej),

| — | przejrzyste, a co za tym idzie możliwe do powtórzenia, |
| --- | --- |

—

przejrzyste, a co za tym idzie możliwe do powtórzenia,

| — | określane przez organ taki jak Europejska Agencja Środowiska w celu uniknięcia problemów związanych z wielorakością danych / metodologii, |
| --- | --- |

—

określane przez organ taki jak Europejska Agencja Środowiska w celu uniknięcia problemów związanych z wielorakością danych / metodologii,

tak by ułatwić realizację polityki w kontekście wielopoziomowego sprawowania rządów.

Komitet wzywa do uwzględnienia w planach rozwoju niskoemisyjnego „emisji konsumpcyjnych”, tzn. emisji związanych z importowanymi towarami i usługami. Ponadto w planach rozwoju niskoemisyjnego należy brać pod uwagę zamierzone lub niezamierzone skutki polityki, która prowadzi do „eksportowania” emisji poza dane państwo członkowskie. Często nazywa się to zjawisko „ucieczką emisji gazów cieplarnianych”; dobrym jego przykładem jest przenoszenie ciężkiego przemysłu za granicę. W planach rozwoju niskoemisyjnego należy rozważyć kwestię ucieczki emisji i jasno wskazać działania podejmowane w celu jej uniknięcia. Jest to ważne, by móc określić prawdziwą rolę Europy w ograniczaniu emisji w skali globalnej.

Ponadto oddziaływanie na emisje w ujęciu przestrzennym powinno być istotnym czynnikiem uwzględnianym w szerzej zakrojonych strategiach politycznych, programach, przydziałach środków i projektach Komisji.

Komitet powtarza apel – jaki wystosował podczas 17. Konferencji Stron w Durbanie oraz podczas wcześniejszych konferencji stron Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (UNFCCC) – o respektowanie znaczenia działań podejmowanych na poziomie lokalnym i regionalnym, służących łagodzeniu zmiany klimatu i przystosowaniu się do niej.

1.3   Komitet Regionów podziela zapatrywania Komisji, że skoro celów zaproponowanych w rozporządzeniu – w kontekście zobowiązań UNFCCC – nie można w wystarczającym stopniu osiągnąć na poziomie państw członkowskich i z punktu widzenia skali działań i skutków można je lepiej osiągnąć na poziomie Unii, to Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgadza się również co do tego, że zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym samym artykule rozporządzenie nie wykracza poza działania konieczne do osiągnięcia tych celów.

2.   Uwagi ogólne

2.1   KR przyjmuje z zadowoleniem:

| — | wniosek oraz konsultacje z zainteresowanymi stronami i ocenę skutków, które poprzedziły jego przedstawienie; |
| --- | --- |

—

wniosek oraz konsultacje z zainteresowanymi stronami i ocenę skutków, które poprzedziły jego przedstawienie;

| — | przedkładanie oprócz danych inwentaryzacyjnych także informacji dotyczących prognoz i działań łagodzących; |
| --- | --- |

—

przedkładanie oprócz danych inwentaryzacyjnych także informacji dotyczących prognoz i działań łagodzących;

| — | zobowiązanie do harmonizacji procesów monitorowania i sprawozdawczości na poziomie międzynarodowym i unijnym oraz ułatwienie wdrażania mechanizmu monitorowania i sprawozdawczości; oczekuje jednak, że Komisja wykorzysta zobowiązania określone w ramach regionalnych w celu poszerzenia zakresu wniosku; |
| --- | --- |

—

zobowiązanie do harmonizacji procesów monitorowania i sprawozdawczości na poziomie międzynarodowym i unijnym oraz ułatwienie wdrażania mechanizmu monitorowania i sprawozdawczości; oczekuje jednak, że Komisja wykorzysta zobowiązania określone w ramach regionalnych w celu poszerzenia zakresu wniosku;

| — | starania o ulepszenie i uproszczenie wymogów dotyczących monitorowania i sprawozdawczości zawartych we wniosku; |
| --- | --- |

—

starania o ulepszenie i uproszczenie wymogów dotyczących monitorowania i sprawozdawczości zawartych we wniosku;

| — | spójność między szacowaniem emisji gazów cieplarnianych oraz szacowaniem lokalnych emisji zanieczyszczeń do atmosfery; |
| --- | --- |

—

spójność między szacowaniem emisji gazów cieplarnianych oraz szacowaniem lokalnych emisji zanieczyszczeń do atmosfery;

| — | unijny system wymiany informacji; ma nadzieję, że będzie on użytecznym narzędziem dla krajowych, regionalnych i lokalnych decydentów realizujących politykę klimatyczną; |
| --- | --- |

—

unijny system wymiany informacji; ma nadzieję, że będzie on użytecznym narzędziem dla krajowych, regionalnych i lokalnych decydentów realizujących politykę klimatyczną;

| — | poszerzenie zakresu w stosunku do innych rozwiązań dotyczących wpływu transportu lotniczego na globalne ocieplenie. |
| --- | --- |

—

poszerzenie zakresu w stosunku do innych rozwiązań dotyczących wpływu transportu lotniczego na globalne ocieplenie.

2.2   Kwestie finansowe

Realizacja polityki przeciwdziałania zmianie klimatu często powoduje konkurencję, jeśli chodzi o przeznaczanie środków na łagodzenie zmiany klimatu oraz na przystosowywanie się do niej. Dlatego też zaniepokojenie Komitetu budzą następujące kwestie:

| — | we wniosku wyraźnie wspomina się o adaptacji jako o zagadnieniu lokalnym, natomiast jako sprawy lokalnej nie traktuje się łagodzenia, co w długim okresie osłabi skuteczność polityki łagodzenia zmiany klimatu; |
| --- | --- |

—

we wniosku wyraźnie wspomina się o adaptacji jako o zagadnieniu lokalnym, natomiast jako sprawy lokalnej nie traktuje się łagodzenia, co w długim okresie osłabi skuteczność polityki łagodzenia zmiany klimatu;

| — | brak wskazówek dotyczących faktycznego poszerzenia zakresu działań, jakie wniosek oznacza dla państw członkowskich; wskazówki te są potrzebne, aby uniknąć wydawania nadmiernych środków na fachowców, którzy będą ostatecznie wdrażali wiele zmian opisanych we wniosku; |
| --- | --- |

—

brak wskazówek dotyczących faktycznego poszerzenia zakresu działań, jakie wniosek oznacza dla państw członkowskich; wskazówki te są potrzebne, aby uniknąć wydawania nadmiernych środków na fachowców, którzy będą ostatecznie wdrażali wiele zmian opisanych we wniosku;

| — | nie przydzielono regionom przynajmniej 30 % dochodów z aukcji uprawnień do emisji; jest to niezbędne, aby pomóc we wdrażaniu celów strategii „Europa 2020” dotyczących energii odnawialnej i efektywności energetycznej; |
| --- | --- |

—

nie przydzielono regionom przynajmniej 30 % dochodów z aukcji uprawnień do emisji; jest to niezbędne, aby pomóc we wdrażaniu celów strategii „Europa 2020” dotyczących energii odnawialnej i efektywności energetycznej;

| — | obciążenia administracyjne, techniczne i finansowe związane z dodatkowymi wymogami dotyczącymi monitorowania i sprawozdawczości prawdopodobnie dotkną także regiony, więc powinny być proporcjonalne; |
| --- | --- |

—

obciążenia administracyjne, techniczne i finansowe związane z dodatkowymi wymogami dotyczącymi monitorowania i sprawozdawczości prawdopodobnie dotkną także regiony, więc powinny być proporcjonalne;

| — | dążenie do marginalnych stopniowych ulepszeń zbiorów danych może utrudnić wdrażanie polityki dotyczącej łagodzenia zmiany klimatu lub przystosowywania się do niej – należy zatem tego unikać. |
| --- | --- |

—

dążenie do marginalnych stopniowych ulepszeń zbiorów danych może utrudnić wdrażanie polityki dotyczącej łagodzenia zmiany klimatu lub przystosowywania się do niej – należy zatem tego unikać.

2.3   Wykazy emisji gazów cieplarnianych oraz dane dotyczące emisji

Wykaz emisji pozwala określić obecną lub przeszłą sytuację w zakresie emisji. Jego celem powinno być informowanie zainteresowanych stron o aktualnej sytuacji, jeśli chodzi o politykę łagodzenia zmiany klimatu.

W związku z tym:

| — | użyteczność istnienia wykazu znacznie się zwiększa dzięki uwzględnieniu w planie rozwoju niskoemisyjnego perspektyw krótko-, średnio- i długookresowych; |
| --- | --- |

—

użyteczność istnienia wykazu znacznie się zwiększa dzięki uwzględnieniu w planie rozwoju niskoemisyjnego perspektyw krótko-, średnio- i długookresowych;

| — | dane dotyczące emisji, jakie zostaną zgromadzone dzięki wnioskowi, mają kluczowe znaczenie dla zrozumienia strategicznego kierunku, priorytetów i wyników Unii Europejskiej, jej państw członkowskich i regionów; |
| --- | --- |

—

dane dotyczące emisji, jakie zostaną zgromadzone dzięki wnioskowi, mają kluczowe znaczenie dla zrozumienia strategicznego kierunku, priorytetów i wyników Unii Europejskiej, jej państw członkowskich i regionów;

| — | jednak aby zmaksymalizować ich wykorzystywanie, dane te powinny być prezentowane wraz z głównymi danymi dotyczącymi wyników gospodarczych i społecznych wykorzystywanymi przez decydentów. |
| --- | --- |

—

jednak aby zmaksymalizować ich wykorzystywanie, dane te powinny być prezentowane wraz z głównymi danymi dotyczącymi wyników gospodarczych i społecznych wykorzystywanymi przez decydentów.

Europejska Agencja Środowiska ma do odegrania ważną rolę w rozwoju i stosowaniu spójnej metodologii oraz we wspieraniu państw członkowskich w tworzeniu wykazów.

| — | Za dane dotyczące emisji i ich jakość odpowiedzialny powinien być centralny organ Unii Europejskiej zajmujący się statystykami i danymi. Odpowiedzialność ta powinna obejmować solidny, przejrzysty i rozliczalny zcentralizowany proces sprawdzania dokładności / wiarygodności przedstawianych przez państwa członkowskie zbiorów danych i planów rozwoju niskoemisyjnego. |
| --- | --- |

—

Za dane dotyczące emisji i ich jakość odpowiedzialny powinien być centralny organ Unii Europejskiej zajmujący się statystykami i danymi. Odpowiedzialność ta powinna obejmować solidny, przejrzysty i rozliczalny zcentralizowany proces sprawdzania dokładności / wiarygodności przedstawianych przez państwa członkowskie zbiorów danych i planów rozwoju niskoemisyjnego.

| — | Każde państwo członkowskie powinno podawać następujące skumulowane dane dotyczące łącznego poziomu uwalniania zanieczyszczeń od 1990 r.:






  — | dane dotyczące emisji powstających w danym państwie członkowskim (źródeł); |
| --- | --- | --- |

—

Każde państwo członkowskie powinno podawać następujące skumulowane dane dotyczące łącznego poziomu uwalniania zanieczyszczeń od 1990 r.:

—

dane dotyczące emisji powstających w danym państwie członkowskim (źródeł);

| — | dane dotyczące emisji kompensowanych zmianą użytkowania gruntów; |
| --- | --- |

—

dane dotyczące emisji kompensowanych zmianą użytkowania gruntów;

| — | dane dotyczące emisji kompensowanych zgodnie z art. 5 decyzji nr 406/2009/WE. |
| --- | --- |

—

dane dotyczące emisji kompensowanych zgodnie z art. 5 decyzji nr 406/2009/WE.

Dane te potrzebne są do osiągnięcia docelowego poziomu 20 % i mają ogromne znaczenie dla utrzymania globalnego ocieplenia w granicach 2 °C.

2.4   Wdrażanie polityki

Komitet pragnie, by plany rozwoju niskoemisyjnego zawierały jasno wskazany, określony ilościowo element przestrzenny / regionalny, ponieważ:

| — | element przestrzenny pozwala lepiej monitorować i dokumentować postępy niż ogólna prezentacja na poziomie krajowym; |
| --- | --- |

—

element przestrzenny pozwala lepiej monitorować i dokumentować postępy niż ogólna prezentacja na poziomie krajowym;

| — | regiony są bliżej obywateli niż państwa członkowskie, dzięki czemu mogą przekazywać społeczeństwu informacje dotyczące zagadnień klimatycznych, co jest jednym z celów mechanizmu monitorowania i sprawozdawczości. |
| --- | --- |

—

regiony są bliżej obywateli niż państwa członkowskie, dzięki czemu mogą przekazywać społeczeństwu informacje dotyczące zagadnień klimatycznych, co jest jednym z celów mechanizmu monitorowania i sprawozdawczości.

Władze regionalne są kluczowym źródłem fachowej wiedzy i przedstawiały swe działania podczas konferencji stron UNFCCC. Powinny być od samego początku włączone w określanie działań służących łagodzeniu zmiany klimatu oraz przystosowywaniu się do niej, tak by w jak największym stopniu wykorzystać wiedzę i doświadczenie tych organów w zmaganiach ze skutkami i przyczynami zmiany klimatu, której konsekwencje są najbardziej odczuwalne na poziomie lokalnym.

| — | Komitet odsyła tu Komisję do inicjatyw takich jak Porozumienie Burmistrzów, ClimAct Regions, Carbonn, ICLEI czy EUCO2 80/50 jako przykładów godnych naśladowania międzynarodowych działań podejmowanych na szczeblu regionalnym w celu ograniczenia emisji CO2. |
| --- | --- |

—

Komitet odsyła tu Komisję do inicjatyw takich jak Porozumienie Burmistrzów, ClimAct Regions, Carbonn, ICLEI czy EUCO2 80/50 jako przykładów godnych naśladowania międzynarodowych działań podejmowanych na szczeblu regionalnym w celu ograniczenia emisji CO2.

| — | Będzie to zgodne z ramami regionalnymi. |
| --- | --- |

—

Będzie to zgodne z ramami regionalnymi.

| — | Przekaże jasny sygnał polityczny idący w wytyczonym kierunku. |
| --- | --- |

—

Przekaże jasny sygnał polityczny idący w wytyczonym kierunku.

| — | Wpływ polityki krajowej – w zakresie redukcji emisji – będzie różny w poszczególnych regionach danego państwa członkowskiego, co należy mieć na uwadze. |
| --- | --- |

—

Wpływ polityki krajowej – w zakresie redukcji emisji – będzie różny w poszczególnych regionach danego państwa członkowskiego, co należy mieć na uwadze.

| — | Trzeba podejmować działania bliżej źródeł emisji, więc gdy zostaną podane dane, które można wykorzystać na poziomie lokalnym, zwiększy to prawdopodobieństwo podjęcia stosownych działań. |
| --- | --- |

—

Trzeba podejmować działania bliżej źródeł emisji, więc gdy zostaną podane dane, które można wykorzystać na poziomie lokalnym, zwiększy to prawdopodobieństwo podjęcia stosownych działań.

| — | Z uwagi na art. 191 i 192 traktatu byłoby to rozwiązanie proporcjonalne. |
| --- | --- |

—

Z uwagi na art. 191 i 192 traktatu byłoby to rozwiązanie proporcjonalne.

| — | Regiony osiągną różne poziomy redukcji emisji zależnie od swojej struktury gospodarczej i infrastruktury. Regionalne poziomy ograniczenia emisji będą zróżnicowane zarówno w ramach państw członkowskich, jak i w ramach UE. |
| --- | --- |

—

Regiony osiągną różne poziomy redukcji emisji zależnie od swojej struktury gospodarczej i infrastruktury. Regionalne poziomy ograniczenia emisji będą zróżnicowane zarówno w ramach państw członkowskich, jak i w ramach UE.

| — | Choć władze regionalne uczestniczą we wdrażaniu polityki, państwa członkowskie nie konsultują się z nimi systematycznie w odniesieniu do zagadnień związanych z klimatem. |
| --- | --- |

—

Choć władze regionalne uczestniczą we wdrażaniu polityki, państwa członkowskie nie konsultują się z nimi systematycznie w odniesieniu do zagadnień związanych z klimatem.

| — | Stawianie czoła wyzwaniu związanemu z łagodzeniem zmiany klimatu nie jest procesem odgórnym. |
| --- | --- |

—

Stawianie czoła wyzwaniu związanemu z łagodzeniem zmiany klimatu nie jest procesem odgórnym.

Ponadto trzeba też docenić pomoc techniczną i finansową, jaką oferują władze regionalne państwom rozwijającym się w ramach zdecentralizowanych programów współpracy.

2.5   Przystosowywanie się

Obecnie strategie przystosowywania się do zmiany klimatu nie są obowiązkowe, zatem wprowadzenie obowiązku sprawozdawczości w zakresie działań przystosowawczych (art. 16) może wydać się niezrozumiałe – choć oczywiście nie oznacza to, że informacji takich nie należy przekazywać.

Komitet powtarza swój apel o to, by przedstawiciel władz lokalnych i regionalnych znalazł się w organach takich jak nowy komitet adaptacyjny. Komitet odsyła tu do paktu z Meksyku z 2010 r. oraz do karty dotyczącej przystosowywania się do zmiany klimatu podpisanej w Durbanie w grudniu 2011 r.

2.6   Plan rozwoju niskoemisyjnego oraz prognozy: przejrzystość i własność danych

Władze krajowe, regionalne i lokalne potrzebują narzędzi, rozwiązań, instrukcji i wytycznych od Komisji lub Europejskiej Agencji Środowiska, aby:

| — | opracować plany rozwoju niskoemisyjnego; |
| --- | --- |

—

opracować plany rozwoju niskoemisyjnego;

| — | stworzyć mechanizmy monitorowania; |
| --- | --- |

—

stworzyć mechanizmy monitorowania;

| — | zapewnić szybki i racjonalny pod względem kosztów dostęp do danych; |
| --- | --- |

—

zapewnić szybki i racjonalny pod względem kosztów dostęp do danych;

| — | uniknąć komercjalizacji (utowarowienia) i rozpowszechniania danych i narzędzi gromadzenia danych; |
| --- | --- |

—

uniknąć komercjalizacji (utowarowienia) i rozpowszechniania danych i narzędzi gromadzenia danych;

| — | zapewnić spójność między planami rozwoju niskoemisyjnego; |
| --- | --- |

—

zapewnić spójność między planami rozwoju niskoemisyjnego;

| — | poprawić jakość, wiarygodność i rzetelność danych; |
| --- | --- |

—

poprawić jakość, wiarygodność i rzetelność danych;

| — | spełnić obowiązki związane z Protokołem z Kioto, porozumieniami z Cancún i platformą z Durbanu dotyczącą zwiększenia działań na rzecz ochrony klimatu. |
| --- | --- |

—

spełnić obowiązki związane z Protokołem z Kioto, porozumieniami z Cancún i platformą z Durbanu dotyczącą zwiększenia działań na rzecz ochrony klimatu.

Komitet wzywa Europejską Agencję Środowiska, by oprócz wykazów krajowych i statystyk dotyczących łagodzenia zmiany klimaty przedstawiała także ujednolicone i przejrzyste zbiory danych lokalnych i regionalnych. Powinna istnieć możliwość przeszukiwania tych zbiorów on-line, z zastosowaniem podziału na wyniki dotyczące poziomu państw członkowskich oraz poziomu regionalnego i lokalnego, a także z podziałem na sektory. Zbiory te powinny umożliwiać analizę porównawczą, standaryzację i analizę z wykorzystaniem danych społeczno-gospodarczych.

2.7   Emisje z transportu lotniczego i morskiego

Odniesienia dotyczące traktowania sprawozdawczości w zakresie emisji z lotnictwa cywilnego i transportu morskiego są niejasne:

| — | Zdaniem Komitetu wynika to z nieporozumienia co do kategorii „1.A.3.A lotnictwo cywilne”; chodzi o to, by traktować jako równe zeru emisje z prywatnych (niekomercyjnych) statków powietrznych, tzn. zasadniczo lekkich statków powietrznych i śmigłowców korzystających przeważnie z małych prywatnych lotnisk – powinno to być jasno stwierdzone. |
| --- | --- |

—

Zdaniem Komitetu wynika to z nieporozumienia co do kategorii „1.A.3.A lotnictwo cywilne”; chodzi o to, by traktować jako równe zeru emisje z prywatnych (niekomercyjnych) statków powietrznych, tzn. zasadniczo lekkich statków powietrznych i śmigłowców korzystających przeważnie z małych prywatnych lotnisk – powinno to być jasno stwierdzone.

| — | Nie podano metodologii dotyczącej emisji z transportu morskiego generowanych przez statki morskie korzystające z europejskich portów. We wniosku należy zatem jasno stwierdzić, że Komisja czeka na przyjęcie prawodawstwa, zanim określi metodologię. |
| --- | --- |

—

Nie podano metodologii dotyczącej emisji z transportu morskiego generowanych przez statki morskie korzystające z europejskich portów. We wniosku należy zatem jasno stwierdzić, że Komisja czeka na przyjęcie prawodawstwa, zanim określi metodologię.

3.   Wniosek

Komitet jest zaniepokojony brakiem regionalnego ukierunkowania we wniosku. Sądzi, że jest to zaprzepaszczona szansa i trudniej będzie realizować politykę dotyczącą łagodzenia zmiany klimatu. Jego zdaniem wniosek będzie krokiem naprzód, jeśli uwzględni się w nim aspekt regionalny. Komitet przyjmuje natomiast z zadowoleniem nastawienie na plany rozwoju niskoemisyjnego.

II.   ZALECANE POPRAWKI

Poprawka 1

Artykuł 1 – Przedmiot

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| e) | sprawozdawczości w zakresie emisji CO2 z transportu morskiego; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

e)

sprawozdawczości w zakresie emisji CO2 z transportu morskiego;

| e) | ; |
| --- | --- |

e)

;

| f) | monitorowania i sprawozdawczości w zakresie wykorzystywania dochodów uzyskanych ze sprzedaży uprawnień na aukcji zgodnie z art. 3d ust. 1 i 2 lub art. 10 ust. 1 dyrektywy 2003/87/WE, na mocy art. 3d ust. 4 i art. 10 ust. 3 tej dyrektywy; |
| --- | --- |

f)

monitorowania i sprawozdawczości w zakresie wykorzystywania dochodów uzyskanych ze sprzedaży uprawnień na aukcji zgodnie z art. 3d ust. 1 i 2 lub art. 10 ust. 1 dyrektywy 2003/87/WE, na mocy art. 3d ust. 4 i art. 10 ust. 3 tej dyrektywy;

| f) | monitorowania i sprawozdawczości w zakresie wykorzystywania dochodów uzyskanych ze sprzedaży uprawnień na aukcji zgodnie z art. 3d ust. 1 i 2 lub art. 10 ust. 1 dyrektywy 2003/87/WE, na mocy art. 3d ust. 4 i art. 10 ust. 3 tej dyrektywy; |
| --- | --- |

f)

monitorowania i sprawozdawczości w zakresie wykorzystywania dochodów uzyskanych ze sprzedaży uprawnień na aukcji zgodnie z art. 3d ust. 1 i 2 lub art. 10 ust. 1 dyrektywy 2003/87/WE, na mocy art. 3d ust. 4 i art. 10 ust. 3 tej dyrektywy;

| g) | monitorowania i sprawozdawczości w zakresie działań podejmowanych przez państwa członkowskie w celu przystosowania się do nieuniknionych skutków zmiany klimatu; |
| --- | --- |

g)

monitorowania i sprawozdawczości w zakresie działań podejmowanych przez państwa członkowskie w celu przystosowania się do nieuniknionych skutków zmiany klimatu;

| g) | monitorowania i sprawozdawczości w zakresie działań podejmowanych przez państwa członkowskie w celu przystosowania się do nieuniknionych skutków zmiany klimatu; |
| --- | --- |

g)

monitorowania i sprawozdawczości w zakresie działań podejmowanych przez państwa członkowskie w celu przystosowania się do nieuniknionych skutków zmiany klimatu;

| h) | oceniania postępów państw członkowskich w zakresie wypełniania ich obowiązków na mocy decyzji nr 406/2009/WE; |
| --- | --- |

h)

oceniania postępów państw członkowskich w zakresie wypełniania ich obowiązków na mocy decyzji nr 406/2009/WE;

| h) | oceniania postępów państw członkowskich w zakresie wypełniania ich obowiązków na mocy decyzji nr 406/2009/WE; |
| --- | --- |

h)

oceniania postępów państw członkowskich w zakresie wypełniania ich obowiązków na mocy decyzji nr 406/2009/WE;

| i) | gromadzenia informacji i danych niezbędnych do wspomagania formułowania i oceniania przyszłej polityki Unii w dziedzinie zmiany klimatu. |
| --- | --- |

i)

gromadzenia informacji i danych niezbędnych do wspomagania formułowania i oceniania przyszłej polityki Unii w dziedzinie zmiany klimatu.

| i) | gromadzenia informacji i danych niezbędnych do wspomagania formułowania i oceniania przyszłej polityki Unii w dziedzinie zmiany klimatu. |
| --- | --- |

i)

gromadzenia informacji i danych niezbędnych do wspomagania formułowania i oceniania przyszłej polityki Unii w dziedzinie zmiany klimatu.

Uzasadnienie

Mechanizm sprawozdawczości w zakresie emisji z transportu morskiego nie został przedstawiony; Komitet przypuszcza, że zostanie on przedłożony, jeśli będą tego wymagały nowe przepisy prawne.

Ponieważ propozycje będą zasadniczo realizowane na poziomie lokalnym / regionalnym, we wniosku należy bezpośrednio wspomnieć o tym poziomie.

Poprawka 2

Artykuł 2 – Zakres stosowania

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | | |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Uzasadnienie

Jasne wskazanie, że poziom regionalny jest niezbędny nie tylko w przystosowywaniu się do zmiany klimatu, ale także w jej łagodzeniu.

Poprawka 3

Artykuł 3 – Definicje

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| (13) | „krajowy system polityki, środków i prognoz” oznacza system rozwiązań instytucjonalnych, prawnych i proceduralnych ustanowiony w państwie członkowskim na potrzeby sprawozdawczości w zakresie polityki i środków oraz w celu przygotowywania i przekazywania prognoz dotyczących antropogenicznych emisji gazów cieplarnianych według ich źródeł oraz usuwania przez pochłaniacze, zgodnie z wymogiem zawartym w art. 13 niniejszego rozporządzenia; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

(13)

„krajowy system polityki, środków i prognoz” oznacza system rozwiązań instytucjonalnych, prawnych i proceduralnych ustanowiony w państwie członkowskim na potrzeby sprawozdawczości w zakresie polityki i środków oraz w celu przygotowywania i przekazywania prognoz dotyczących antropogenicznych emisji gazów cieplarnianych według ich źródeł oraz usuwania przez pochłaniacze, zgodnie z wymogiem zawartym w art. 13 niniejszego rozporządzenia;

| (13) | „krajowy system polityki, środków i prognoz” oznacza system rozwiązań instytucjonalnych, prawnych i proceduralnych ustanowiony w państwie członkowskim na potrzeby sprawozdawczości w zakresie polityki i środków oraz w celu przygotowywania i przekazywania prognoz dotyczących antropogenicznych emisji gazów cieplarnianych według ich źródeł oraz usuwania przez pochłaniacze, zgodnie z wymogiem zawartym w art. 13 niniejszego rozporządzenia; |
| --- | --- |

(13)

„krajowy system polityki, środków i prognoz” oznacza system rozwiązań instytucjonalnych, prawnych i proceduralnych ustanowiony w państwie członkowskim na potrzeby sprawozdawczości w zakresie polityki i środków oraz w celu przygotowywania i przekazywania prognoz dotyczących antropogenicznych emisji gazów cieplarnianych według ich źródeł oraz usuwania przez pochłaniacze, zgodnie z wymogiem zawartym w art. 13 niniejszego rozporządzenia;

Uzasadnienie

Strategie, środki i prognozy w poszczególnych państwach członkowskich powinny być traktowane w sposób spójny.

Poprawka 4

Artykuł 4 – Strategie rozwoju niskoemisyjnego

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 2.   Państwa członkowskie przedkładają Komisji swoje strategie rozwoju niskoemisyjnego po upływie roku od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia lub zgodnie z dowolnym harmonogramem uzgodnionym na poziomie międzynarodowym w kontekście procesu UNFCCC. | 2.   Państwa członkowskie przedkładają Komisji swoje strategie rozwoju niskoemisyjnego po upływie roku od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia lub zgodnie z dowolnym harmonogramem uzgodnionym na poziomie międzynarodowym w kontekście procesu UNFCCC. |
| 3.   Komisja i państwa członkowskie niezwłocznie podają do wiadomości publicznej swoje odpowiednie strategie rozwoju niskoemisyjnego oraz wszelkie ich aktualizacje. | 3.   Komisja i państwa członkowskie niezwłocznie podają do wiadomości publicznej swoje odpowiednie strategie rozwoju niskoemisyjnego oraz wszelkie ich aktualizacje. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

2.   Państwa członkowskie przedkładają Komisji swoje strategie rozwoju niskoemisyjnego po upływie roku od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia lub zgodnie z dowolnym harmonogramem uzgodnionym na poziomie międzynarodowym w kontekście procesu UNFCCC.

2.   Państwa członkowskie przedkładają Komisji swoje strategie rozwoju niskoemisyjnego po upływie roku od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia lub zgodnie z dowolnym harmonogramem uzgodnionym na poziomie międzynarodowym w kontekście procesu UNFCCC.

3.   Komisja i państwa członkowskie niezwłocznie podają do wiadomości publicznej swoje odpowiednie strategie rozwoju niskoemisyjnego oraz wszelkie ich aktualizacje.

3.   Komisja i państwa członkowskie niezwłocznie podają do wiadomości publicznej swoje odpowiednie strategie rozwoju niskoemisyjnego oraz wszelkie ich aktualizacje.

Uzasadnienie

W planach tych trzeba uwzględnić element przestrzenny, aby wskazać, że zostały one opracowane w oparciu o odpowiednie rozważania i zrozumienie zagadnienia; po części dlatego że bez elementu przestrzennego trudno będzie wdrożyć plany w terenie.

Zrozumienie, jak dane prognozy czy obliczenia dotyczące rozwoju niskoemisyjnego zostały wyprowadzone, ma kluczowe znaczenie dla analizy polityki i przejrzystości.

Poprawka 5

Artykuł 5 – Krajowe systemy wykazów

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 1.   Państwa członkowskie ustanawiają i prowadzą krajowe systemy wykazów w celu szacowania antropogenicznych emisji gazów cieplarnianych wymienionych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia według ich źródeł oraz usuwania przez pochłaniacze, a także dążą do ciągłego ulepszania tych systemów oraz do zapewnienia terminowości, przejrzystości, dokładności, spójności, porównywalności i kompletności swoich wykazów gazów cieplarnianych. | 1.   Państwa członkowskie ustanawiają i prowadzą krajowe systemy wykazów w celu szacowania antropogenicznych emisji gazów cieplarnianych wymienionych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia według ich źródeł oraz usuwania przez pochłaniacze, a także dążą do ciągłego ulepszania tych systemów oraz do zapewnienia terminowości, przejrzystości, dokładności, spójności, porównywalności i kompletności swoich wykazów gazów cieplarnianych. |
| 2.   Państwa członkowskie gwarantują, że ich właściwe organy ds. wykazów mają dostęp do, a ich krajowy system wykazów stanowi, że ich właściwe organy mają dostęp do: | 2.   Państwa członkowskie gwarantują, że ich właściwe organy ds. wykazów mają dostęp do, a ich krajowy system wykazów stanowi, że ich właściwe organy mają dostęp do: |
| (a) | danych i metod zgłoszonych w odniesieniu do działań i instalacji na mocy dyrektywy 2003/87/WE na potrzeby przygotowywania krajowych wykazów gazów cieplarnianych, aby zapewnić spójność zgłoszonych emisji gazów cieplarnianych w ramach unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych i w krajowych wykazach gazów cieplarnianych; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1.   Państwa członkowskie ustanawiają i prowadzą krajowe systemy wykazów w celu szacowania antropogenicznych emisji gazów cieplarnianych wymienionych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia według ich źródeł oraz usuwania przez pochłaniacze, a także dążą do ciągłego ulepszania tych systemów oraz do zapewnienia terminowości, przejrzystości, dokładności, spójności, porównywalności i kompletności swoich wykazów gazów cieplarnianych.

1.   Państwa członkowskie ustanawiają i prowadzą krajowe systemy wykazów w celu szacowania antropogenicznych emisji gazów cieplarnianych wymienionych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia według ich źródeł oraz usuwania przez pochłaniacze, a także dążą do ciągłego ulepszania tych systemów oraz do zapewnienia terminowości, przejrzystości, dokładności, spójności, porównywalności i kompletności swoich wykazów gazów cieplarnianych.

2.   Państwa członkowskie gwarantują, że ich właściwe organy ds. wykazów mają dostęp do, a ich krajowy system wykazów stanowi, że ich właściwe organy mają dostęp do:

2.   Państwa członkowskie gwarantują, że ich właściwe organy ds. wykazów mają dostęp do, a ich krajowy system wykazów stanowi, że ich właściwe organy mają dostęp do:

(a)

danych i metod zgłoszonych w odniesieniu do działań i instalacji na mocy dyrektywy 2003/87/WE na potrzeby przygotowywania krajowych wykazów gazów cieplarnianych, aby zapewnić spójność zgłoszonych emisji gazów cieplarnianych w ramach unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych i w krajowych wykazach gazów cieplarnianych;

| (a) | danych i metod zgłoszonych w odniesieniu do działań i instalacji na mocy dyrektywy 2003/87/WE na potrzeby przygotowywania krajowych wykazów gazów cieplarnianych, aby zapewnić spójność zgłoszonych emisji gazów cieplarnianych w ramach unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych i w krajowych wykazach gazów cieplarnianych; |
| --- | --- |

(a)

danych i metod zgłoszonych w odniesieniu do działań i instalacji na mocy dyrektywy 2003/87/WE na potrzeby przygotowywania krajowych wykazów gazów cieplarnianych, aby zapewnić spójność zgłoszonych emisji gazów cieplarnianych w ramach unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych i w krajowych wykazach gazów cieplarnianych;

| (b) | danych zebranych za pośrednictwem systemów składania sprawozdań dotyczących gazów fluorowanych w różnych sektorach, ustanowionych na mocy art. 6 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 842/2006, na potrzeby przygotowywania krajowych wykazów gazów cieplarnianych; |
| --- | --- |

(b)

danych zebranych za pośrednictwem systemów składania sprawozdań dotyczących gazów fluorowanych w różnych sektorach, ustanowionych na mocy art. 6 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 842/2006, na potrzeby przygotowywania krajowych wykazów gazów cieplarnianych;

| (b) | danych zebranych za pośrednictwem systemów składania sprawozdań dotyczących gazów fluorowanych w różnych sektorach, ustanowionych na mocy art. 6 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 842/2006, na potrzeby przygotowywania krajowych wykazów gazów cieplarnianych; |
| --- | --- |

(b)

danych zebranych za pośrednictwem systemów składania sprawozdań dotyczących gazów fluorowanych w różnych sektorach, ustanowionych na mocy art. 6 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 842/2006, na potrzeby przygotowywania krajowych wykazów gazów cieplarnianych;

| (c) | emisji, danych bazowych i metodyk zgłoszonych przez zakłady na mocy rozporządzenia (WE) nr 166/2006 na potrzeby przygotowywania krajowych wykazów gazów cieplarnianych; |
| --- | --- |

(c)

emisji, danych bazowych i metodyk zgłoszonych przez zakłady na mocy rozporządzenia (WE) nr 166/2006 na potrzeby przygotowywania krajowych wykazów gazów cieplarnianych;

| (c) | emisji, danych bazowych i metodyk zgłoszonych przez zakłady na mocy rozporządzenia (WE) nr 166/2006 na potrzeby przygotowywania krajowych wykazów gazów cieplarnianych; |
| --- | --- |

(c)

emisji, danych bazowych i metodyk zgłoszonych przez zakłady na mocy rozporządzenia (WE) nr 166/2006 na potrzeby przygotowywania krajowych wykazów gazów cieplarnianych;

| (d) | danych zgłoszonych na mocy rozporządzenia (WE) nr 1099/2008. |
| --- | --- |

(d)

danych zgłoszonych na mocy rozporządzenia (WE) nr 1099/2008.

| (d) | danych zgłoszonych na mocy rozporządzenia (WE) nr 1099/2008. |
| --- | --- |

(d)

danych zgłoszonych na mocy rozporządzenia (WE) nr 1099/2008.

3.   Państwa członkowskie i ich krajowy system wykazów gwarantują, że ich właściwe organy ds. wykazów:

3.   Państwa członkowskie i ich krajowy system wykazów gwarantują, że ich właściwe organy ds. wykazów:

| (a) | wykorzystują systemy składania sprawozdań ustanowione na mocy art. 6 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 842/2006 w celu udoskonalenia szacowania gazów fluorowanych w wykazach gazów cieplarnianych; |
| --- | --- |

(a)

wykorzystują systemy składania sprawozdań ustanowione na mocy art. 6 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 842/2006 w celu udoskonalenia szacowania gazów fluorowanych w wykazach gazów cieplarnianych;

| (a) | wykorzystują systemy składania sprawozdań ustanowione na mocy art. 6 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 842/2006 w celu udoskonalenia szacowania gazów fluorowanych w wykazach gazów cieplarnianych; |
| --- | --- |

(a)

wykorzystują systemy składania sprawozdań ustanowione na mocy art. 6 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 842/2006 w celu udoskonalenia szacowania gazów fluorowanych w wykazach gazów cieplarnianych;

| (b) | są w stanie przeprowadzić roczne kontrole zgodności, o których mowa w art. 7 ust. 1 lit. l) i m) niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(b)

są w stanie przeprowadzić roczne kontrole zgodności, o których mowa w art. 7 ust. 1 lit. l) i m) niniejszego rozporządzenia.

| (b) | są w stanie przeprowadzić roczne kontrole zgodności, o których mowa w art. 7 ust. 1 lit. l) i m) niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(b)

są w stanie przeprowadzić roczne kontrole zgodności, o których mowa w art. 7 ust. 1 lit. l) i m) niniejszego rozporządzenia.

Uzasadnienie

Ustanowienie i odpowiednie opracowanie środków na rzecz ograniczenia emisji oraz odzwierciedlenie wyników w wykazie gazów cieplarnianych jest ściśle powiązane z poznaniem źródeł informacji i wiedzą na temat metodologicznych modeli i sposobów podejścia, obliczeń, hipotez itp. Niektóre źródła emisji z sektorów odpowiedzialnych za emisję niezorganizowaną i za pochłanianie dwutlenku węgla podlegają kompetencjom władz regionalnych. Dlatego też powinny one zapoznać się z krajowym systemem wykazów i uczestniczyć w nim, aby usprawnić i dostosować zarówno krajowy wykaz, jak i politykę łagodzenia prowadzoną na płaszczyźnie regionalnej.

Poprawka 6

Artykuł 6 – Unijny system wykazów

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| c) | roczny przegląd ekspercki wykazów gazów cieplarnianych państw członkowskich. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

c)

roczny przegląd ekspercki wykazów gazów cieplarnianych państw członkowskich.

| c) | roczny przegląd ekspercki wykazów gazów cieplarnianych państw członkowskich |
| --- | --- |

c)

roczny przegląd ekspercki wykazów gazów cieplarnianych państw członkowskich

| | |
| --- | --- |

Uzasadnienie

Wykazy państw członkowskich powinny być poddawane niezależnym przeglądom dokonywanym przez niedochodowy organ właściwy ds. wykazów, który w danym roku nie uczestniczył w opracowywaniu wykazu krajowego. Byłoby najlepiej, gdyby był to organ wewnętrzny Europejskiej Agencji Środowiska. Komisja powinna ponadto dostrzegać wpływ na emisje, jaki wywierają jej własne strategie i programy, tak by móc stwierdzić, czy mają one pozytywne czy negatywne oddziaływanie.

Poprawka 7

Artykuł 7 – Wykazy gazów cieplarnianych

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| a) | swoje antropogeniczne emisje gazów cieplarnianych wymienionych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia i antropogeniczne emisje gazów cieplarnianych, o których mowa w art. 2 ust. 1 decyzji nr 406/2009/WE w odniesieniu do roku X-2. Bez uszczerbku dla składania sprawozdań dotyczących gazów cieplarnianych wymienionych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, dla celów art. 3 i art. 7 ust. 1 decyzji nr 406/2009/WE emisje dwutlenku węgla (CO2) z kategorii źródeł IPCC „1.A.3.A lotnictwo cywilne” traktuje się jako równe zeru; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

a)

swoje antropogeniczne emisje gazów cieplarnianych wymienionych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia i antropogeniczne emisje gazów cieplarnianych, o których mowa w art. 2 ust. 1 decyzji nr 406/2009/WE w odniesieniu do roku X-2. Bez uszczerbku dla składania sprawozdań dotyczących gazów cieplarnianych wymienionych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, dla celów art. 3 i art. 7 ust. 1 decyzji nr 406/2009/WE emisje dwutlenku węgla (CO2) z kategorii źródeł IPCC „1.A.3.A lotnictwo cywilne” traktuje się jako równe zeru;

| a) | swoje antropogeniczne emisje gazów cieplarnianych wymienionych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia i antropogeniczne emisje gazów cieplarnianych, o których mowa w art. 2 ust. 1 decyzji nr 406/2009/WE w odniesieniu do roku X-2. Bez uszczerbku dla składania sprawozdań dotyczących gazów cieplarnianych wymienionych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, dla celów art. 3 i art. 7 ust. 1 decyzji nr 406/2009/WE emisje dwutlenku węgla (CO2) z kategorii źródeł IPCC „1.A.3.A lotnictwo cywilne” traktuje się jako równe zeru; |
| --- | --- |

a)

swoje antropogeniczne emisje gazów cieplarnianych wymienionych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia i antropogeniczne emisje gazów cieplarnianych, o których mowa w art. 2 ust. 1 decyzji nr 406/2009/WE w odniesieniu do roku X-2. Bez uszczerbku dla składania sprawozdań dotyczących gazów cieplarnianych wymienionych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, dla celów art. 3 i art. 7 ust. 1 decyzji nr 406/2009/WE emisje dwutlenku węgla (CO2) z kategorii źródeł IPCC „1.A.3.A lotnictwo cywilne” traktuje się jako równe zeru;

Uzasadnienie

Kategoria 1.A.3.A dotyczy emisji pochodzących ze statków powietrznych startujących i lądujących w danym państwie członkowskim oraz związanych z fragmentem lotu odbywanym nad danym państwem członkowskim. Emisje pochodzące z lekkich statków powietrznych startujących z prywatnych lotnisk mogą być uciążliwe w krótkim okresie. Jednakże paliwo wykorzystywane przez lekkie statki powietrzne będzie prawdopodobnie zaliczane do emisji związanych z paliwem bunkrowym, jeśli statki te korzystają z komercyjnych portów lotniczych – oznacza to niekonsekwencję.

Poprawka 8

Artykuł 13 – Krajowe systemy polityki, środków i prognoz

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 2.   Ich celem jest zapewnienie terminowości, przejrzystości, dokładności, spójności, porównywalności i kompletności przekazanych informacji dotyczących polityki, środków i prognoz antropogenicznych emisji gazów cieplarnianych według ich źródeł oraz usuwania przez pochłaniacze, o których to informacjach mowa w art. 14 i 15 niniejszego rozporządzenia, w tym wykorzystywania i stosowania danych, metod i modeli oraz wdrożenie działań w zakresie zapewniania jakości i kontroli jakości oraz analizy wrażliwości. | 2.    przekazanych informacji dotyczących polityki, środków i prognoz antropogenicznych emisji gazów cieplarnianych według ich źródeł oraz usuwania przez pochłaniacze, o których to informacjach mowa w art. 14 i 15 niniejszego rozporządzenia, w tym wykorzystywania i stosowania danych, metod i modeli oraz wdrożenie działań w zakresie zapewniania jakości i kontroli jakości oraz analizy wrażliwości. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

2.   Ich celem jest zapewnienie terminowości, przejrzystości, dokładności, spójności, porównywalności i kompletności przekazanych informacji dotyczących polityki, środków i prognoz antropogenicznych emisji gazów cieplarnianych według ich źródeł oraz usuwania przez pochłaniacze, o których to informacjach mowa w art. 14 i 15 niniejszego rozporządzenia, w tym wykorzystywania i stosowania danych, metod i modeli oraz wdrożenie działań w zakresie zapewniania jakości i kontroli jakości oraz analizy wrażliwości.

2.    przekazanych informacji dotyczących polityki, środków i prognoz antropogenicznych emisji gazów cieplarnianych według ich źródeł oraz usuwania przez pochłaniacze, o których to informacjach mowa w art. 14 i 15 niniejszego rozporządzenia, w tym wykorzystywania i stosowania danych, metod i modeli oraz wdrożenie działań w zakresie zapewniania jakości i kontroli jakości oraz analizy wrażliwości.

Uzasadnienie

Powinna istnieć możliwość porównywania planów rozwoju niskoemisyjnego różnych państw członkowskich. Powinno też być możliwe porównywanie oddziaływania na emisje w różnych sektorach na różnych obszarach UE. Dlatego też dane powinny być dostępne do dalszej analizy oraz w celu wzmocnienia ufności w powodzenie strategii.

Poprawka 9

Artykuł 14 – Sprawozdawczość w zakresie polityki i środków

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 1.   [...] | 1.   [...] |
| c) | informacje dotyczące krajowej polityki i środków oraz wdrożenia polityki i środków Unii, które ograniczają lub redukują emisje gazów cieplarnianych przez źródła lub zwiększają ich usunięcie przez pochłaniacze, przedstawione w układzie sektorowym dla każdego z gazów cieplarnianych, o których mowa w załączniku I do niniejszego rozporządzenia. Informacje te powinny zawierać odniesienia do mającej zastosowanie polityki krajowej lub polityki Unii, szczególnie w dziedzinie jakości powietrza, i obejmować: |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1.   [...]

1.   [...]

c)

informacje dotyczące krajowej polityki i środków oraz wdrożenia polityki i środków Unii, które ograniczają lub redukują emisje gazów cieplarnianych przez źródła lub zwiększają ich usunięcie przez pochłaniacze, przedstawione w układzie sektorowym dla każdego z gazów cieplarnianych, o których mowa w załączniku I do niniejszego rozporządzenia. Informacje te powinny zawierać odniesienia do mającej zastosowanie polityki krajowej lub polityki Unii, szczególnie w dziedzinie jakości powietrza, i obejmować:

| c) | informacje dotyczące krajowej polityki i środków oraz wdrożenia polityki i środków Unii, które ograniczają lub redukują emisje gazów cieplarnianych przez źródła lub zwiększają ich usunięcie przez pochłaniacze, przedstawione w układzie sektorowym dla każdego z gazów cieplarnianych, o których mowa w załączniku I do niniejszego rozporządzenia. Informacje te powinny zawierać odniesienia do mającej zastosowanie polityki krajowej lub polityki Unii, szczególnie w dziedzinie jakości powietrza, i obejmować: |
| --- | --- |

c)

informacje dotyczące krajowej polityki i środków oraz wdrożenia polityki i środków Unii, które ograniczają lub redukują emisje gazów cieplarnianych przez źródła lub zwiększają ich usunięcie przez pochłaniacze, przedstawione w układzie sektorowym dla każdego z gazów cieplarnianych, o których mowa w załączniku I do niniejszego rozporządzenia. Informacje te powinny zawierać odniesienia do mającej zastosowanie polityki krajowej lub polityki Unii, szczególnie w dziedzinie jakości powietrza, i obejmować:

[...]

[...]

2.   Państwa członkowskie podają do wiadomości publicznej, w formie elektronicznej, wszelkie oceny kosztów i skutków krajowej polityki i środków oraz wszelkie informacje dotyczące wdrożenia polityki i środków Unii, które ograniczają lub redukują emisje gazów cieplarnianych przez źródła lub zwiększają ich usunięcie przez pochłaniacze, wraz ze sprawozdaniami technicznymi, które stanowią podstawę tych ocen. Powinny one obejmować opisy zastosowanych modeli i rodzajów podejścia metodologicznego, definicje i założenia bazowe.

2.   Państwa członkowskie podają do wiadomości publicznej, w formie elektronicznej, wszelkie oceny kosztów i skutków krajowej polityki i środków oraz wszelkie informacje dotyczące wdrożenia polityki i środków Unii, które ograniczają lub redukują emisje gazów cieplarnianych przez źródła lub zwiększają ich usunięcie przez pochłaniacze, wraz ze sprawozdaniami technicznymi, które stanowią podstawę tych ocen. Powinny one obejmować opisy zastosowanych modeli i rodzajów podejścia metodologicznego, definicje założenia bazowe.

Uzasadnienie

Trzeba wyraźnie wspomnieć o kontekście regionalnym.

Oprócz wyjaśnień jakościowych potrzebne są też obliczenia.

Poprawka 10

Artykuł 15 – Sprawozdawczość w zakresie prognoz

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 1.   Państwa członkowskie przekazują Komisji do dnia 15 marca każdego roku („rok X”) krajowe prognozy dotyczące antropogenicznych emisji gazów cieplarnianych według ich źródeł oraz usuwania przez pochłaniacze, przedstawione w podziale na gazy i sektory. | 1.   Państwa członkowskie przekazują Komisji do dnia 15 marca każdego roku („rok X”) krajowe prognozy dotyczące antropogenicznych emisji gazów cieplarnianych według ich źródeł oraz usuwania przez pochłaniacze, przedstawione w podziale na gazy sektory. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1.   Państwa członkowskie przekazują Komisji do dnia 15 marca każdego roku („rok X”) krajowe prognozy dotyczące antropogenicznych emisji gazów cieplarnianych według ich źródeł oraz usuwania przez pochłaniacze, przedstawione w podziale na gazy i sektory.

1.   Państwa członkowskie przekazują Komisji do dnia 15 marca każdego roku („rok X”) krajowe prognozy dotyczące antropogenicznych emisji gazów cieplarnianych według ich źródeł oraz usuwania przez pochłaniacze, przedstawione w podziale na gazy sektory.

Uzasadnienie

Trzeba wyraźnie wspomnieć o kontekście regionalnym.

Poprawka 11

Artykuł 25 – Rola Europejskiej Agencji Środowiska

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| [...] | [...] |
| d) | przeprowadzaniu rocznego przeglądu eksperckiego; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

[...]

[...]

d)

przeprowadzaniu rocznego przeglądu eksperckiego;

| d) | przeprowadzaniu rocznego przeglądu eksperckiego; |
| --- | --- |

d)

przeprowadzaniu rocznego przeglądu eksperckiego;

[...]

[...]

| h) | przygotowywaniu oszacowań w odniesieniu do dotyczących prognoz danych niezgłoszonych przez państwa członkowskie; |
| --- | --- |

h)

przygotowywaniu oszacowań w odniesieniu do dotyczących prognoz danych niezgłoszonych przez państwa członkowskie;

| h) | przygotowywaniu oszacowań w odniesieniu do dotyczących prognoz danych niezgłoszonych przez państwa członkowskie; |
| --- | --- |

h)

przygotowywaniu oszacowań w odniesieniu do dotyczących prognoz danych niezgłoszonych przez państwa członkowskie;

[...]

[...]

| j) | rozpowszechnianiu informacji zgromadzonych na mocy niniejszego rozporządzenia, w tym utrzymywaniu i aktualizowaniu bazy danych dotyczących polityki i środków łagodzenia zmiany klimatu w państwach członkowskich oraz systemu wymiany informacji o skutkach zmiany klimatu, wrażliwości na nie i przystosowywaniu się do zmiany klimatu. |
| --- | --- |

j)

rozpowszechnianiu informacji zgromadzonych na mocy niniejszego rozporządzenia, w tym utrzymywaniu i aktualizowaniu bazy danych dotyczących polityki i środków łagodzenia zmiany klimatu w państwach członkowskich oraz systemu wymiany informacji o skutkach zmiany klimatu, wrażliwości na nie i przystosowywaniu się do zmiany klimatu.

| j) | rozpowszechnianiu informacji zgromadzonych na mocy niniejszego rozporządzenia, w tym utrzymywaniu i aktualizowaniu bazy danych dotyczących polityki i środków łagodzenia zmiany klimatu w państwach członkowskich oraz systemu wymiany informacji o skutkach zmiany klimatu, wrażliwości na nie i przystosowywaniu się do zmiany klimatu |
| --- | --- |

j)

rozpowszechnianiu informacji zgromadzonych na mocy niniejszego rozporządzenia, w tym utrzymywaniu i aktualizowaniu bazy danych dotyczących polityki i środków łagodzenia zmiany klimatu w państwach członkowskich oraz systemu wymiany informacji o skutkach zmiany klimatu, wrażliwości na nie i przystosowywaniu się do zmiany klimatu

| | |
| --- | --- |

| | |
| --- | --- |

| | |
| --- | --- |

| | |
| --- | --- |

| | |
| --- | --- |

Uzasadnienie

Europejska Agencja Środowiska ma kluczowe znaczenie dla powodzenia polityki państw członkowskich. Oznacza to, że powinna ona być źródłem wiedzy i wskazówek dotyczących prawdopodobnych tendencji rozwoju emisji. Łączne emisje mają kluczowe znaczenie dla stężenia gazów cieplarnianych w atmosferze i zatem także dla wzrostu temperatury. Emisje w ramach granic UE nie odzwierciedlają w pełni światowych emisji związanych z UE. Dlatego też trzeba wyraźnie wspomnieć o uwzględnianiu „emisji konsumpcyjnych”.

Bruksela, 19 lipca 2012 r.

Przewodnicząca Komitetu Regionów

Mercedes BRESSO

---

| 13.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 277/61 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 277/61

---

Opinia Komitetu Regionów „Wniosek dotyczący rozporządzenia ustanawiającego Program działań na rzecz środowiska i klimatu (LIFE)”

2012/C 277/08

KOMITET REGIONÓW

| — | Zważywszy na istotne wyzwania na tym obszarze, opowiada się za jeszcze większym zwiększeniem budżetu programu oraz uznaje to, że dokładna suma nie może zostać ustalona, dopóki nie zakończą się negocjacje w sprawie wieloletnich ram finansowych. |
| --- | --- |

—

Zważywszy na istotne wyzwania na tym obszarze, opowiada się za jeszcze większym zwiększeniem budżetu programu oraz uznaje to, że dokładna suma nie może zostać ustalona, dopóki nie zakończą się negocjacje w sprawie wieloletnich ram finansowych.

| — | Popiera nowe podejście dotyczące „projektów zintegrowanych”, ale apeluje, by zachęcać zainteresowane strony do udziału w projektach zintegrowanych oraz promować dostępność takich projektów. Uważa, że jako dalsze zagadnienia o podstawowym znaczeniu w zakresie projektów zintegrowanych należy dodać środowisko morskie, gleby oraz hałas oraz że należy opracować odpowiednie mechanizmy koordynacji programu LIFE z innymi funduszami UE we wspólnych ramach strategicznych oraz z traktowanymi priorytetowo ramowymi programami służącymi finansowaniu sieci „Natura 2000”. |
| --- | --- |

—

Popiera nowe podejście dotyczące „projektów zintegrowanych”, ale apeluje, by zachęcać zainteresowane strony do udziału w projektach zintegrowanych oraz promować dostępność takich projektów. Uważa, że jako dalsze zagadnienia o podstawowym znaczeniu w zakresie projektów zintegrowanych należy dodać środowisko morskie, gleby oraz hałas oraz że należy opracować odpowiednie mechanizmy koordynacji programu LIFE z innymi funduszami UE we wspólnych ramach strategicznych oraz z traktowanymi priorytetowo ramowymi programami służącymi finansowaniu sieci „Natura 2000”.

| — | Jest przekonany, że zniesienie uznawania podatku VAT za koszt kwalifikowany prawdopodobnie będzie zniechęcało wielu potencjalnych wnioskodawców do opracowania wniosku i sugeruje, by uznawać VAT za koszt kwalifikowany, o ile beneficjent może udowodnić, że nie ma możliwości uzyskania zwrotu podatku VAT. |
| --- | --- |

—

Jest przekonany, że zniesienie uznawania podatku VAT za koszt kwalifikowany prawdopodobnie będzie zniechęcało wielu potencjalnych wnioskodawców do opracowania wniosku i sugeruje, by uznawać VAT za koszt kwalifikowany, o ile beneficjent może udowodnić, że nie ma możliwości uzyskania zwrotu podatku VAT.

| — | Zaleca, by koszty dotyczące pracowników stałych pozostały kosztami kwalifikowanymi, pod warunkiem udowodnienia i udokumentowania tego, że konkretni pracownicy zostali formalnie oddelegowani do wykonywania prac związanych z projektem w pełnym lub niepełnym wymiarze czasu pracy. |
| --- | --- |

—

Zaleca, by koszty dotyczące pracowników stałych pozostały kosztami kwalifikowanymi, pod warunkiem udowodnienia i udokumentowania tego, że konkretni pracownicy zostali formalnie oddelegowani do wykonywania prac związanych z projektem w pełnym lub niepełnym wymiarze czasu pracy.

| — | Proponuje, by maksymalny poziom współfinansowania został podwyższony do 85 % w odniesieniu do regionów słabiej rozwiniętych (zgodnie z definicją określoną w rozporządzeniach w sprawie funduszy strukturalnych) i regionów najbardziej oddalonych. |
| --- | --- |

—

Proponuje, by maksymalny poziom współfinansowania został podwyższony do 85 % w odniesieniu do regionów słabiej rozwiniętych (zgodnie z definicją określoną w rozporządzeniach w sprawie funduszy strukturalnych) i regionów najbardziej oddalonych.

| — | Apeluje, by program LIFE był otwarty także dla krajów i terytoriów zamorskich UE będących stroną decyzji o stowarzyszeniu zamorskim (decyzja Rady 2001/822/WE), gdyż te kraje i terytoria odpowiadają za znaczną część różnorodności biologicznej UE. |
| --- | --- |

—

Apeluje, by program LIFE był otwarty także dla krajów i terytoriów zamorskich UE będących stroną decyzji o stowarzyszeniu zamorskim (decyzja Rady 2001/822/WE), gdyż te kraje i terytoria odpowiadają za znaczną część różnorodności biologicznej UE.

| Sprawozdawca | Kay TWITCHEN (UK/NI), członkini Rady Hrabstwa Essex |
| --- | --- |
| Dokument źródłowy | Wniosek dotyczący rozporządzenia Rady i Parlamentu Europejskiego ustanawiającego Program działań na rzecz środowiska i klimatu (LIFE)
  COM(2011) 874 final – 2011(0428) COD |

Sprawozdawca

Kay TWITCHEN (UK/NI), członkini Rady Hrabstwa Essex

Dokument źródłowy

Wniosek dotyczący rozporządzenia Rady i Parlamentu Europejskiego ustanawiającego Program działań na rzecz środowiska i klimatu (LIFE)

COM(2011) 874 final – 2011(0428) COD

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

A.   
  Uwagi ogólne

| 1. | Ponownie stwierdza, że program LIFE jest ważnym instrumentem wspierającym finansowanie lokalnych i regionalnych polityk i projektów w dziedzinie środowiska, wnoszących europejską wartość dodaną, oraz pomaga w mobilizacji wysiłków podejmowanych przez władze lokalne i regionalne. Ponadto program ten przyczynia się do tworzenia partnerstw, co z kolei wzmacnia struktury współpracy oraz ułatwia wymianę doświadczeń i informacji na szczeblu lokalnym i regionalnym. |
| --- | --- |

1.

Ponownie stwierdza, że program LIFE jest ważnym instrumentem wspierającym finansowanie lokalnych i regionalnych polityk i projektów w dziedzinie środowiska, wnoszących europejską wartość dodaną, oraz pomaga w mobilizacji wysiłków podejmowanych przez władze lokalne i regionalne. Ponadto program ten przyczynia się do tworzenia partnerstw, co z kolei wzmacnia struktury współpracy oraz ułatwia wymianę doświadczeń i informacji na szczeblu lokalnym i regionalnym.

| 2. | Z zadowoleniem przyjmuje zamiar kontynuacji programu LIFE w nowym okresie finansowania. Uważa, że zagwarantuje to bardziej efektywną interwencję, stworzy synergie poprzez koordynację działań unijnych i krajowych oraz zwiększy zauważalność działań na rzecz środowiska i klimatu. |
| --- | --- |

2.

Z zadowoleniem przyjmuje zamiar kontynuacji programu LIFE w nowym okresie finansowania. Uważa, że zagwarantuje to bardziej efektywną interwencję, stworzy synergie poprzez koordynację działań unijnych i krajowych oraz zwiększy zauważalność działań na rzecz środowiska i klimatu.

| 3. | Podziela pogląd Komisji, że działania na rzecz środowiska i klimatu powinny być integralną częścią większości strategii politycznych UE. Główne unijne instrumenty finansowania nie uwzględniają jednak wszystkich szczególnych potrzeb w dziedzinie środowiska i klimatu, w związku z czym konieczne jest kontynuowanie realizacji odrębnego programu działań na rzecz środowiska i klimatu w oparciu o osiągnięcia dokonane zgodnie z rozporządzeniem LIFE+ (WE) nr 614/2007 w latach 2007–2013. Program ten uzupełnia podejście polegające na włączeniu w główny nurt, które służy osiągnięciu celów działań na rzecz środowiska i klimatu w ramach budżetu Unii poprzez finansowanie projektów w dziedzinie środowiska i klimatu, które nie kwalifikują się do jakiegokolwiek innego finansowania. |
| --- | --- |

3.

Podziela pogląd Komisji, że działania na rzecz środowiska i klimatu powinny być integralną częścią większości strategii politycznych UE. Główne unijne instrumenty finansowania nie uwzględniają jednak wszystkich szczególnych potrzeb w dziedzinie środowiska i klimatu, w związku z czym konieczne jest kontynuowanie realizacji odrębnego programu działań na rzecz środowiska i klimatu w oparciu o osiągnięcia dokonane zgodnie z rozporządzeniem LIFE+ (WE) nr 614/2007 w latach 2007–2013. Program ten uzupełnia podejście polegające na włączeniu w główny nurt, które służy osiągnięciu celów działań na rzecz środowiska i klimatu w ramach budżetu Unii poprzez finansowanie projektów w dziedzinie środowiska i klimatu, które nie kwalifikują się do jakiegokolwiek innego finansowania.

| 4. | Zauważa, że z oceny istniejącego programu LIFE wyraźnie wynika, że jego wpływ jest ograniczony ze względu na brak strategicznego ukierunkowania programu. Za pomocą nowego programu wprowadzono by zatem elastyczne podejście odgórne, a także ustanowiono dwa odrębne podprogramy obejmujące działania na rzecz środowiska i klimatu z jasno określonymi priorytetami. |
| --- | --- |

4.

Zauważa, że z oceny istniejącego programu LIFE wyraźnie wynika, że jego wpływ jest ograniczony ze względu na brak strategicznego ukierunkowania programu. Za pomocą nowego programu wprowadzono by zatem elastyczne podejście odgórne, a także ustanowiono dwa odrębne podprogramy obejmujące działania na rzecz środowiska i klimatu z jasno określonymi priorytetami.

| 5. | Podkreśla w tym kontekście, że istotne jest zagwarantowanie w programie odpowiedniej elastyczności. Wyznaczanie priorytetów nie może oznaczać nadmiernych ograniczeń lub zbyt krępujących kryteriów. Tak jak w obecnym programie najważniejsza musi pozostać jakość projektów. |
| --- | --- |

5.

Podkreśla w tym kontekście, że istotne jest zagwarantowanie w programie odpowiedniej elastyczności. Wyznaczanie priorytetów nie może oznaczać nadmiernych ograniczeń lub zbyt krępujących kryteriów. Tak jak w obecnym programie najważniejsza musi pozostać jakość projektów.

| 6. | Uważa, że rozporządzenie LIFE powinno wyraźnie odnosić się do potrzeby poszukiwania synergii pomiędzy różnymi aspektami, np. w celu zapewnienia, że projekty w dziedzinie klimatu finansowane w ramach programu LIFE wywierają korzystny wpływ na różnorodność biologiczną oraz że projekty w dziedzinie środowiska finansowane w ramach programu LIFE uwzględniają kwestie związane z klimatem. Komisja wskazała potencjalne synergie pomiędzy obydwoma podprogramami oraz zamiar, by projekty przyczyniały się do realizacji wielorakich celów, ważne będzie jednak zadbanie o to, by faktycznie miało to miejsce. |
| --- | --- |

6.

Uważa, że rozporządzenie LIFE powinno wyraźnie odnosić się do potrzeby poszukiwania synergii pomiędzy różnymi aspektami, np. w celu zapewnienia, że projekty w dziedzinie klimatu finansowane w ramach programu LIFE wywierają korzystny wpływ na różnorodność biologiczną oraz że projekty w dziedzinie środowiska finansowane w ramach programu LIFE uwzględniają kwestie związane z klimatem. Komisja wskazała potencjalne synergie pomiędzy obydwoma podprogramami oraz zamiar, by projekty przyczyniały się do realizacji wielorakich celów, ważne będzie jednak zadbanie o to, by faktycznie miało to miejsce.

| 7. | Ponawia swój apel (1), by program LIFE nadal wspierał projekty komunikacyjne i informacyjne, a także w większym stopniu skupiał się na podnoszeniu świadomości, w tym na edukacji na rzecz zrównoważonego rozwoju oraz na promowaniu projektów, które przewidują udział władz lokalnych i regionalnych. W tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje zaproponowany obszar priorytetowy dotyczący zarządzania i informacji w obydwóch podprogramach. |
| --- | --- |

7.

Ponawia swój apel (1), by program LIFE nadal wspierał projekty komunikacyjne i informacyjne, a także w większym stopniu skupiał się na podnoszeniu świadomości, w tym na edukacji na rzecz zrównoważonego rozwoju oraz na promowaniu projektów, które przewidują udział władz lokalnych i regionalnych. W tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje zaproponowany obszar priorytetowy dotyczący zarządzania i informacji w obydwóch podprogramach.

| 8. | Z zadowoleniem przyjmuje propozycję, zgodnie z którą w celu zapewnienia spójności dwóch podprogramów LIFE muszą one podlegać ramom pojedynczego wieloletniego programu prac oraz musi w odniesieniu do nich obowiązywać jeden zestaw wspólnych zasad wdrażania i jedno zaproszenie do składania wniosków, a także należy zajmować się nimi w ramach jednego komitetu ds. programu LIFE. Komitet jest zaniepokojony możliwym istnieniem rozbieżnych procedur i priorytetów dla poszczególnych podprogramów. |
| --- | --- |

8.

Z zadowoleniem przyjmuje propozycję, zgodnie z którą w celu zapewnienia spójności dwóch podprogramów LIFE muszą one podlegać ramom pojedynczego wieloletniego programu prac oraz musi w odniesieniu do nich obowiązywać jeden zestaw wspólnych zasad wdrażania i jedno zaproszenie do składania wniosków, a także należy zajmować się nimi w ramach jednego komitetu ds. programu LIFE. Komitet jest zaniepokojony możliwym istnieniem rozbieżnych procedur i priorytetów dla poszczególnych podprogramów.

| 9. | Z zadowoleniem przyjmuje to, że Komisja Europejska podczas przygotowywania przedmiotowego wniosku przeprowadziła szeroko zakrojone konsultacje oraz uwzględniła wiele opinii zainteresowanych stron oraz Komitetu Regionów (2). |
| --- | --- |

9.

Z zadowoleniem przyjmuje to, że Komisja Europejska podczas przygotowywania przedmiotowego wniosku przeprowadziła szeroko zakrojone konsultacje oraz uwzględniła wiele opinii zainteresowanych stron oraz Komitetu Regionów (2).

B.   
  Wskaźniki

| 10. | Z zadowoleniem przyjmuje położony w art. 3 przedmiotowego wniosku nacisk na określenie wskaźników pomiaru sukcesu programu LIFE. Zaleca uwzględnienie wskaźników, które służą do pomiaru i promowania dobrego sprawowania rządów i dobrej komunikacji, w każdym projekcie LIFE. KR apeluje o to, by program LIFE promował ukierunkowane, i przez to skuteczniejsze, metody komunikacji i działania mające na celu budowanie zdolności w ramach każdego projektu LIFE. |
| --- | --- |

10.

Z zadowoleniem przyjmuje położony w art. 3 przedmiotowego wniosku nacisk na określenie wskaźników pomiaru sukcesu programu LIFE. Zaleca uwzględnienie wskaźników, które służą do pomiaru i promowania dobrego sprawowania rządów i dobrej komunikacji, w każdym projekcie LIFE. KR apeluje o to, by program LIFE promował ukierunkowane, i przez to skuteczniejsze, metody komunikacji i działania mające na celu budowanie zdolności w ramach każdego projektu LIFE.

C.   
  Podprogram działań na rzecz środowiska (LIFE Środowisko)

Obszar priorytetowy „Ochrona środowiska i efektywne gospodarowanie zasobami”

| 11. | Zauważa, że art. 10 przedmiotowego wniosku nie obejmuje innowacji ukierunkowanych na powielanie rynkowe w sektorze prywatnym, ponieważ kwestia ta zostanie uwzględniona w programie „Horyzont 2020”. Umożliwia to skoncentrowanie się w ramach programu LIFE na ekoinnowacjach wprowadzanych przez władze lokalne i regionalne oraz na poszukiwaniu rozwiązań, które najczęściej najlepiej jest wdrażać za pośrednictwem partnerstw publiczno-prywatnych. W związku z tym KR z zadowoleniem przyjmuje przejście na innowacje w sektorze publicznym oraz możliwość zawierania partnerstw publiczno-prywatnych. |
| --- | --- |

11.

Zauważa, że art. 10 przedmiotowego wniosku nie obejmuje innowacji ukierunkowanych na powielanie rynkowe w sektorze prywatnym, ponieważ kwestia ta zostanie uwzględniona w programie „Horyzont 2020”. Umożliwia to skoncentrowanie się w ramach programu LIFE na ekoinnowacjach wprowadzanych przez władze lokalne i regionalne oraz na poszukiwaniu rozwiązań, które najczęściej najlepiej jest wdrażać za pośrednictwem partnerstw publiczno-prywatnych. W związku z tym KR z zadowoleniem przyjmuje przejście na innowacje w sektorze publicznym oraz możliwość zawierania partnerstw publiczno-prywatnych.

Obszar priorytetowy „Różnorodność biologiczna”

| 12. | Z zadowoleniem przyjmuje to, że zgodnie z wnioskiem KR-u (3) przepisy określone w art. 11 przedmiotowego wniosku umożliwiają podejmowanie powtarzalnych działań, pod warunkiem że projekty są realizowane w oparciu o przykładowe procedury, które można stosować w odniesieniu do innych regionów, oraz że będą one podlegały standardom monitorowania i przekazywania wyników opinii publicznej. |
| --- | --- |

12.

Z zadowoleniem przyjmuje to, że zgodnie z wnioskiem KR-u (3) przepisy określone w art. 11 przedmiotowego wniosku umożliwiają podejmowanie powtarzalnych działań, pod warunkiem że projekty są realizowane w oparciu o przykładowe procedury, które można stosować w odniesieniu do innych regionów, oraz że będą one podlegały standardom monitorowania i przekazywania wyników opinii publicznej.

| 13. | Uważa, że wsparcie udzielane za pośrednictwem projektów zintegrowanych dla traktowanych priorytetowo ramowych programów na rzecz finansowania sieci „Natura 2000” będzie w przyszłości kluczowym elementem obszaru priorytetowego LIFE „Różnorodność biologiczna”. KR zwraca się o przekazanie władzom regionalnym, z poszanowaniem ram instytucjonalnych w poszczególnych państwach członkowskich, zadania opracowywania traktowanych priorytetowo ramowych programów oraz odnotowuje przedstawione ostatnio przez Komisję Europejską inicjatywy dotyczące finansowania sieci „Natura 2000” (4). |
| --- | --- |

13.

Uważa, że wsparcie udzielane za pośrednictwem projektów zintegrowanych dla traktowanych priorytetowo ramowych programów na rzecz finansowania sieci „Natura 2000” będzie w przyszłości kluczowym elementem obszaru priorytetowego LIFE „Różnorodność biologiczna”. KR zwraca się o przekazanie władzom regionalnym, z poszanowaniem ram instytucjonalnych w poszczególnych państwach członkowskich, zadania opracowywania traktowanych priorytetowo ramowych programów oraz odnotowuje przedstawione ostatnio przez Komisję Europejską inicjatywy dotyczące finansowania sieci „Natura 2000” (4).

Obszar priorytetowy „Zarządzanie i informacja w zakresie środowiska”

| 14. | Z ogromnym zadowoleniem przyjmuje wzmocnienie w ramach programu LIFE wsparcia na rzecz zarządzania w zakresie środowiska poprzez uznanie go w zaproponowanym rozporządzeniu (art. 12) za obszar priorytetowy. KR uważa, że zwiększy to zauważalność potencjalnych projektów w dziedzinie zarządzania oraz że władze lokalne i regionalne staną się ważnymi beneficjentami tego nowego obszaru priorytetowego. KR wzywa do tego, aby program LIFE przyczynił się do wzmocnienia zdolności administracyjnych władz lokalnych i regionalnych oraz aby w większym stopniu skupiał się na podnoszeniu świadomości, w tym na edukacji na rzecz zrównoważonego rozwoju oraz na promowaniu projektów, które przewidują udział władz lokalnych i regionalnych oraz wywierają znaczący wpływ na szczeblu UE (5). |
| --- | --- |

14.

Z ogromnym zadowoleniem przyjmuje wzmocnienie w ramach programu LIFE wsparcia na rzecz zarządzania w zakresie środowiska poprzez uznanie go w zaproponowanym rozporządzeniu (art. 12) za obszar priorytetowy. KR uważa, że zwiększy to zauważalność potencjalnych projektów w dziedzinie zarządzania oraz że władze lokalne i regionalne staną się ważnymi beneficjentami tego nowego obszaru priorytetowego. KR wzywa do tego, aby program LIFE przyczynił się do wzmocnienia zdolności administracyjnych władz lokalnych i regionalnych oraz aby w większym stopniu skupiał się na podnoszeniu świadomości, w tym na edukacji na rzecz zrównoważonego rozwoju oraz na promowaniu projektów, które przewidują udział władz lokalnych i regionalnych oraz wywierają znaczący wpływ na szczeblu UE (5).

| 15. | Uważa, że ten obszar priorytetowy powinien promować wymianę wiedzy na temat wdrażania i egzekwowania unijnego prawa ochrony środowiska za pośrednictwem pomocniczych sieci, szkoleń i projektów wymiany sprawdzonych rozwiązań, w szczególności władz lokalnych i regionalnych działających w tym zakresie, na szczeblu europejskim. |
| --- | --- |

15.

Uważa, że ten obszar priorytetowy powinien promować wymianę wiedzy na temat wdrażania i egzekwowania unijnego prawa ochrony środowiska za pośrednictwem pomocniczych sieci, szkoleń i projektów wymiany sprawdzonych rozwiązań, w szczególności władz lokalnych i regionalnych działających w tym zakresie, na szczeblu europejskim.

D.   
  Podprogram działań na rzecz klimatu (LIFE Klimat)

| 16. | Z zadowoleniem przyjmuje utworzenie nowego podprogramu działań na rzecz klimatu, który może odegrać rolę w promowaniu takich działań i inwestycji, które są niskoemisyjne, oparte na efektywnym korzystaniu z zasobów i uwzględniają kwestie związane z klimatem. Z zadowoleniem odnotowuje to w świetle zobowiązań międzynarodowych UE dotyczących redukcji emisji gazów cieplarnianych w ramach protokołu z Kioto oraz przyszłego porozumienia dotyczącego kwestii klimatu na świecie, które ma zostać wynegocjowane do 2015 r., a także w świetle celów UE wynikających z pakietu klimatyczno-energetycznego, strategii „Europa 2020” oraz planu działania prowadzącego do przejścia na gospodarkę niskoemisyjną do 2050 r. (6) |
| --- | --- |

16.

Z zadowoleniem przyjmuje utworzenie nowego podprogramu działań na rzecz klimatu, który może odegrać rolę w promowaniu takich działań i inwestycji, które są niskoemisyjne, oparte na efektywnym korzystaniu z zasobów i uwzględniają kwestie związane z klimatem. Z zadowoleniem odnotowuje to w świetle zobowiązań międzynarodowych UE dotyczących redukcji emisji gazów cieplarnianych w ramach protokołu z Kioto oraz przyszłego porozumienia dotyczącego kwestii klimatu na świecie, które ma zostać wynegocjowane do 2015 r., a także w świetle celów UE wynikających z pakietu klimatyczno-energetycznego, strategii „Europa 2020” oraz planu działania prowadzącego do przejścia na gospodarkę niskoemisyjną do 2050 r. (6)

| 17. | Zauważa jednak, że zaproponowany budżet stanowi raczej nieznaczną część budżetu przeznaczonego na cały program LIFE (25 %). W związku z tym podprogram LIFE Klimat może jedynie w bardzo niewielkim stopniu wnieść znaczący wkład w redukcję emisji gazów cieplarnianych. Powinien on zatem promować wielorakie korzyści środowiskowe np. obszary przyrodnicze, które są istotne z punktu widzenia zapewniania jakości powietrza i które są źródłem ogromnej różnorodności biologicznej (torfowiska i lasy), lub przyspieszać rozwój zielonej infrastruktury jako zintegrowanej koncepcji ochrony różnorodności biologicznej i ograniczenia skutków zmiany klimatu. |
| --- | --- |

17.

Zauważa jednak, że zaproponowany budżet stanowi raczej nieznaczną część budżetu przeznaczonego na cały program LIFE (25 %). W związku z tym podprogram LIFE Klimat może jedynie w bardzo niewielkim stopniu wnieść znaczący wkład w redukcję emisji gazów cieplarnianych. Powinien on zatem promować wielorakie korzyści środowiskowe np. obszary przyrodnicze, które są istotne z punktu widzenia zapewniania jakości powietrza i które są źródłem ogromnej różnorodności biologicznej (torfowiska i lasy), lub przyspieszać rozwój zielonej infrastruktury jako zintegrowanej koncepcji ochrony różnorodności biologicznej i ograniczenia skutków zmiany klimatu.

| 18. | Z zadowoleniem przyjmuje to, że projekty zintegrowane będą się koncentrowały przede wszystkim na łagodzeniu zmiany klimatu, strategiach adaptacyjnych i planach działania. |
| --- | --- |

18.

Z zadowoleniem przyjmuje to, że projekty zintegrowane będą się koncentrowały przede wszystkim na łagodzeniu zmiany klimatu, strategiach adaptacyjnych i planach działania.

| 19. | Z zadowoleniem przyjmuje cele wymienione w ramach obszaru priorytetowego „Zarządzanie i informacja w zakresie klimatu” (art. 16) oraz sądzi, że KR zdecydowanie mógłby odegrać rolę w promowaniu podnoszenia świadomości zagadnień dotyczących klimatu. |
| --- | --- |

19.

Z zadowoleniem przyjmuje cele wymienione w ramach obszaru priorytetowego „Zarządzanie i informacja w zakresie klimatu” (art. 16) oraz sądzi, że KR zdecydowanie mógłby odegrać rolę w promowaniu podnoszenia świadomości zagadnień dotyczących klimatu.

E.   
  Projekty zintegrowane

| 20. | Jak zaznaczył w swojej wcześniejszej opinii (7), z zadowoleniem przyjmuje propozycję wprowadzenia długoterminowych „projektów zintegrowanych” na dużą skalę terytorialną (w szczególności w wymiarze regionalnym, wieloregionalnym lub krajowym) w celu wykorzystania tych projektów do rozwiązania różnorakich problemów poprzez ich strategiczne, zorganizowane połączenie z innymi unijnymi źródłami finansowania. Projekty LIFE nadal odgrywałyby ważną rolę katalizatora. |
| --- | --- |

20.

Jak zaznaczył w swojej wcześniejszej opinii (7), z zadowoleniem przyjmuje propozycję wprowadzenia długoterminowych „projektów zintegrowanych” na dużą skalę terytorialną (w szczególności w wymiarze regionalnym, wieloregionalnym lub krajowym) w celu wykorzystania tych projektów do rozwiązania różnorakich problemów poprzez ich strategiczne, zorganizowane połączenie z innymi unijnymi źródłami finansowania. Projekty LIFE nadal odgrywałyby ważną rolę katalizatora.

| 21. | Uważa, że projekty zintegrowane przyczynią się do poprawy wdrożenia polityki ochrony środowiska i polityki przeciwdziałania zmianie klimatu oraz do ich włączenia do innych strategii politycznych, z zastosowaniem zasady wielopoziomowego sprawowania rządów, poprzez zapewnienie skoordynowanej mobilizacji innych funduszy unijnych, krajowych i prywatnych na potrzeby osiągnięcia celów w dziedzinie środowiska i klimatu. Projekty zintegrowane będą skupiały się na realizacji planów i strategii w dziedzinie środowiska i klimatu na większą skalę terytorialną niż zwykle ma to miejsce w przypadku LIFE+. |
| --- | --- |

21.

Uważa, że projekty zintegrowane przyczynią się do poprawy wdrożenia polityki ochrony środowiska i polityki przeciwdziałania zmianie klimatu oraz do ich włączenia do innych strategii politycznych, z zastosowaniem zasady wielopoziomowego sprawowania rządów, poprzez zapewnienie skoordynowanej mobilizacji innych funduszy unijnych, krajowych i prywatnych na potrzeby osiągnięcia celów w dziedzinie środowiska i klimatu. Projekty zintegrowane będą skupiały się na realizacji planów i strategii w dziedzinie środowiska i klimatu na większą skalę terytorialną niż zwykle ma to miejsce w przypadku LIFE+.

| 22. | Z zadowoleniem przyjmuje to, ze wykaz obszarów mających podstawowe znaczenie dla projektów zintegrowanych, przedstawiony w art. 18 lit. d), w dużej mierze odzwierciedla poprzednie zalecenia KR-u (gospodarka wodna, ochrona przyrody i różnorodności biologicznej, zrównoważone korzystanie z zasobów i gospodarowanie odpadami). Uważa jednak, że jako dalsze zagadnienia o podstawowym znaczeniu należy dodać środowisko morskie, glebę oraz hałas. |
| --- | --- |

22.

Z zadowoleniem przyjmuje to, ze wykaz obszarów mających podstawowe znaczenie dla projektów zintegrowanych, przedstawiony w art. 18 lit. d), w dużej mierze odzwierciedla poprzednie zalecenia KR-u (gospodarka wodna, ochrona przyrody i różnorodności biologicznej, zrównoważone korzystanie z zasobów i gospodarowanie odpadami). Uważa jednak, że jako dalsze zagadnienia o podstawowym znaczeniu należy dodać środowisko morskie, glebę oraz hałas.

| 23. | Jest zaniepokojony tym, że mogą wystąpić trudności podczas przygotowywania projektów zintegrowanych i zarządzania nimi, zwłaszcza biorąc pod uwagę mnogość terminów, kryteria wyboru, procedury i formy stosowania, warunki zarządzania oraz ustalenia co do sprawozdawczości. Wymienione trudności będą wywierały szczególnie zniechęcający wpływ na mniejsze jednostki samorządu lokalnego, i w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje przewidzianą w przedmiotowym wniosku pomoc techniczną w przygotowywaniu i przedkładaniu projektów zintegrowanych. |
| --- | --- |

23.

Jest zaniepokojony tym, że mogą wystąpić trudności podczas przygotowywania projektów zintegrowanych i zarządzania nimi, zwłaszcza biorąc pod uwagę mnogość terminów, kryteria wyboru, procedury i formy stosowania, warunki zarządzania oraz ustalenia co do sprawozdawczości. Wymienione trudności będą wywierały szczególnie zniechęcający wpływ na mniejsze jednostki samorządu lokalnego, i w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje przewidzianą w przedmiotowym wniosku pomoc techniczną w przygotowywaniu i przedkładaniu projektów zintegrowanych.

| 24. | Apeluje o opracowanie odpowiednich mechanizmów koordynacji programu LIFE z innymi funduszami UE we wspólnych ramach strategicznych, a w szczególności w ramach umów partnerskich, o których mowa w art. 14 projektu rozporządzenia ogólnego, a także z zaproponowanym nowym podejściem dotyczącym uwzględniania rozwoju kierowanego przez lokalną społeczność oraz strategii rozwoju lokalnego w odniesieniu do wszystkich funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych, zgodnie z art. 28 i 29 projektu rozporządzenia ogólnego. |
| --- | --- |

24.

Apeluje o opracowanie odpowiednich mechanizmów koordynacji programu LIFE z innymi funduszami UE we wspólnych ramach strategicznych, a w szczególności w ramach umów partnerskich, o których mowa w art. 14 projektu rozporządzenia ogólnego, a także z zaproponowanym nowym podejściem dotyczącym uwzględniania rozwoju kierowanego przez lokalną społeczność oraz strategii rozwoju lokalnego w odniesieniu do wszystkich funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych, zgodnie z art. 28 i 29 projektu rozporządzenia ogólnego.

| 25. | Oczekuje, że nowa kategoria projektów LIFE o większej skali obejmie ramy i wskazówki dotyczące opracowywania indywidualnych projektów LIFE i innych projektów, w tym także plan połączenia różnych rodzajów finansowania unijnego, krajowego, regionalnego, lokalnego i prywatnego w celu sfinansowania zaproponowanych działań. W określonych przypadkach tego rodzaju projekty mogą trwać dłużej, tak aby umożliwić opracowanie i wdrożenie indywidualnych powiązanych projektów LIFE. |
| --- | --- |

25.

Oczekuje, że nowa kategoria projektów LIFE o większej skali obejmie ramy i wskazówki dotyczące opracowywania indywidualnych projektów LIFE i innych projektów, w tym także plan połączenia różnych rodzajów finansowania unijnego, krajowego, regionalnego, lokalnego i prywatnego w celu sfinansowania zaproponowanych działań. W określonych przypadkach tego rodzaju projekty mogą trwać dłużej, tak aby umożliwić opracowanie i wdrożenie indywidualnych powiązanych projektów LIFE.

| 26. | Jednocześnie zwraca uwagę na znaczenie tradycyjnych projektów na mniejszą skalę, dostępnych dla mniejszych jednostek samorządowych, które mają mniejsze możliwości opracowania projektu zintegrowanego. Z zadowoleniem przyjmuje zatem dalsze uwzględnienie tych projektów w nowym programie i wnosi, by przeznaczone na nie ogólne budżety nie uległy zmniejszeniu. |
| --- | --- |

26.

Jednocześnie zwraca uwagę na znaczenie tradycyjnych projektów na mniejszą skalę, dostępnych dla mniejszych jednostek samorządowych, które mają mniejsze możliwości opracowania projektu zintegrowanego. Z zadowoleniem przyjmuje zatem dalsze uwzględnienie tych projektów w nowym programie i wnosi, by przeznaczone na nie ogólne budżety nie uległy zmniejszeniu.

| 27. | Uznaje potrzebę określenia przybliżonego rozłożenia geograficznego, lecz uważa, że nie powinno to doprowadzić do zmniejszenia finansowania podstawowych projektów jedynie w celu osiągnięcia teoretycznej normy krajowej na innym obszarze. Z zadowoleniem przyjmuje możliwość włączenia do tych projektów krajów sąsiadujących. |
| --- | --- |

27.

Uznaje potrzebę określenia przybliżonego rozłożenia geograficznego, lecz uważa, że nie powinno to doprowadzić do zmniejszenia finansowania podstawowych projektów jedynie w celu osiągnięcia teoretycznej normy krajowej na innym obszarze. Z zadowoleniem przyjmuje możliwość włączenia do tych projektów krajów sąsiadujących.

| 28. | Uważa, że powinno się bardziej zachęcać zainteresowane strony do udziału w projektach zintegrowanych. |
| --- | --- |

28.

Uważa, że powinno się bardziej zachęcać zainteresowane strony do udziału w projektach zintegrowanych.

F.   
  Uproszczenie, programowanie i akty delegowane

| 29. | Uznaje to, że Komisja Europejska starała się odpowiedzieć na apele zawarte we wcześniejszej opinii (8), które dotyczyły większego uproszczenia procedur administracyjnych, w tym programowania wieloletniego, oraz zwiększenia wykorzystania narzędzi IT. Stosowanie stałych stawek i kwot ryczałtowych może zmniejszyć biurokrację, i w związku z tym jest pożądane. Jest jednak zaniepokojony tym, że zobowiązanie do uproszczenia zostało wyrażone w motywie 26 preambuły bardzo ogólnie i jedynie jako aspiracja. |
| --- | --- |

29.

Uznaje to, że Komisja Europejska starała się odpowiedzieć na apele zawarte we wcześniejszej opinii (8), które dotyczyły większego uproszczenia procedur administracyjnych, w tym programowania wieloletniego, oraz zwiększenia wykorzystania narzędzi IT. Stosowanie stałych stawek i kwot ryczałtowych może zmniejszyć biurokrację, i w związku z tym jest pożądane. Jest jednak zaniepokojony tym, że zobowiązanie do uproszczenia zostało wyrażone w motywie 26 preambuły bardzo ogólnie i jedynie jako aspiracja.

| 30. | Pozytywnie ocenia wprowadzenie dwuetapowego podejścia do wyboru projektów zintegrowanych, zgodnie z którym potencjalni wnioskodawcy mogą przedłożyć Komisji zarys koncepcji do wstępnego zatwierdzenia, co wiąże się z mniejszym marnotrawstwem środków na propozycje projektów, które prawdopodobnie zostałyby odrzucone. Jest to również zgodne z zaleceniem KR-u (9). |
| --- | --- |

30.

Pozytywnie ocenia wprowadzenie dwuetapowego podejścia do wyboru projektów zintegrowanych, zgodnie z którym potencjalni wnioskodawcy mogą przedłożyć Komisji zarys koncepcji do wstępnego zatwierdzenia, co wiąże się z mniejszym marnotrawstwem środków na propozycje projektów, które prawdopodobnie zostałyby odrzucone. Jest to również zgodne z zaleceniem KR-u (9).

| 31. | Z zadowoleniem przyjmuje wieloletnie programy prac obejmujące okres przynajmniej dwóch lat, o których mowa w art. 24. Uważa, że tego rodzaju wieloletnie programy prac mogą zapewnić, że program LIFE uwzględni priorytety UE w bardziej strategiczny i polityczny sposób. Wzywa Komisję do zaangażowania władz lokalnych i regionalnych w opracowanie programów prac, które będą odpowiadać rzeczywistej sytuacji. |
| --- | --- |

31.

Z zadowoleniem przyjmuje wieloletnie programy prac obejmujące okres przynajmniej dwóch lat, o których mowa w art. 24. Uważa, że tego rodzaju wieloletnie programy prac mogą zapewnić, że program LIFE uwzględni priorytety UE w bardziej strategiczny i polityczny sposób. Wzywa Komisję do zaangażowania władz lokalnych i regionalnych w opracowanie programów prac, które będą odpowiadać rzeczywistej sytuacji.

| 32. | Jest jednak zaniepokojony tym, że umożliwienie średnioterminowej zmiany wieloletnich programów prac, o czym jest mowa w art. 24 ust. 3, może oznaczać brak przewidywalności dla beneficjentów. W związku z tym zakres wprowadzania zmian powinien być ograniczony do minimum. |
| --- | --- |

32.

Jest jednak zaniepokojony tym, że umożliwienie średnioterminowej zmiany wieloletnich programów prac, o czym jest mowa w art. 24 ust. 3, może oznaczać brak przewidywalności dla beneficjentów. W związku z tym zakres wprowadzania zmian powinien być ograniczony do minimum.

| 33. | Odnotowuje zróżnicowane wyniki krajowych punktów kontaktowych w ramach obecnego programu, a w niektórych przypadkach dostrzega słabości prowadzące do niedostatecznego wykorzystania przydziałów krajowych (KR już wcześniej apelował o poprawę jakości szkolenia krajowych punktów kontaktowych (10)). |
| --- | --- |

33.

Odnotowuje zróżnicowane wyniki krajowych punktów kontaktowych w ramach obecnego programu, a w niektórych przypadkach dostrzega słabości prowadzące do niedostatecznego wykorzystania przydziałów krajowych (KR już wcześniej apelował o poprawę jakości szkolenia krajowych punktów kontaktowych (10)).

| 34. | Nalega, by funkcjonowanie procedur sprawdzających i komitetu ds. programu LIFE (art. 29) było przejrzyste i partycypacyjne. |
| --- | --- |

34.

Nalega, by funkcjonowanie procedur sprawdzających i komitetu ds. programu LIFE (art. 29) było przejrzyste i partycypacyjne.

| 35. | Zauważa, że w projekcie rozporządzenia przewidziano akty delegowane dotyczące wskaźników wyników dotyczących poszczególnych priorytetów tematycznych (art. 3), stosowania kryterium zgodności z interesem Unii (art. 19 ust. 1) oraz stosowania kryterium „zapewniania równowagi geograficznej” w odniesieniu do projektów zintegrowanych (art. 19 ust. 3). KR przyjął krytyczne stanowisko w sprawie powszechniejszego wykorzystywania komitologii w polityce ochrony środowiska, gdyż w kontekście unijnego procesu decyzyjnego i operacyjnego jest ona nieprzejrzysta dla władz lokalnych i regionalnych (11). W związku z tym zaleca, by Komisja Europejska przeprowadziła odpowiednie konsultacje z władzami lokalnymi i regionalnymi podczas prac przygotowujących do przyjęcia aktów delegowanych. |
| --- | --- |

35.

Zauważa, że w projekcie rozporządzenia przewidziano akty delegowane dotyczące wskaźników wyników dotyczących poszczególnych priorytetów tematycznych (art. 3), stosowania kryterium zgodności z interesem Unii (art. 19 ust. 1) oraz stosowania kryterium „zapewniania równowagi geograficznej” w odniesieniu do projektów zintegrowanych (art. 19 ust. 3). KR przyjął krytyczne stanowisko w sprawie powszechniejszego wykorzystywania komitologii w polityce ochrony środowiska, gdyż w kontekście unijnego procesu decyzyjnego i operacyjnego jest ona nieprzejrzysta dla władz lokalnych i regionalnych (11). W związku z tym zaleca, by Komisja Europejska przeprowadziła odpowiednie konsultacje z władzami lokalnymi i regionalnymi podczas prac przygotowujących do przyjęcia aktów delegowanych.

G.   
  Współfinansowanie i koszty kwalifikowane

| 36. | Uznaje to, że Komisja Europejska odpowiedziała na apele zawarte we wcześniejszej opinii (12), które dotyczyły podwyższenia maksymalnego poziomu współfinansowania z 50 % do 70 % (oraz do 80 % dla projektów zintegrowanych i projektów przygotowawczych). |
| --- | --- |

36.

Uznaje to, że Komisja Europejska odpowiedziała na apele zawarte we wcześniejszej opinii (12), które dotyczyły podwyższenia maksymalnego poziomu współfinansowania z 50 % do 70 % (oraz do 80 % dla projektów zintegrowanych i projektów przygotowawczych).

| 37. | Proponuje podwyższenie maksymalnego poziomu do 85 % w odniesieniu do regionów słabiej rozwiniętych (zgodnie z definicją określoną w rozporządzeniach w sprawie funduszy strukturalnych (13)) i regionów najbardziej oddalonych. Regiony te często odgrywają kluczową rolę w powstrzymywaniu utraty różnorodności biologicznej. |
| --- | --- |

37.

Proponuje podwyższenie maksymalnego poziomu do 85 % w odniesieniu do regionów słabiej rozwiniętych (zgodnie z definicją określoną w rozporządzeniach w sprawie funduszy strukturalnych (13)) i regionów najbardziej oddalonych. Regiony te często odgrywają kluczową rolę w powstrzymywaniu utraty różnorodności biologicznej.

| 38. | Wyraża ubolewanie w związku z tym, że Komisja Europejska nie odpowiedziała na apele zawarte we wcześniejszej opinii (14), które dotyczyły tego, że władzom lokalnym i regionalnym powinno się umożliwić obliczanie kosztów dotyczących pracowników stałych jako zasobów własnych. Wyłączenie kosztów dotyczących pracowników stałych wywarłoby poważny negatywny wpływ na jakość i wykonalność projektów, zwłaszcza tych realizowanych przez mniejsze organizacje rządowe i pozarządowe, które są uzależnione od ciągłości zatrudnienia pracowników stałych oraz ich wiedzy, a także których pracownicy często pracują w niepełnym wymiarze godzin przy realizacji kilku projektów w tym samym czasie. |
| --- | --- |

38.

Wyraża ubolewanie w związku z tym, że Komisja Europejska nie odpowiedziała na apele zawarte we wcześniejszej opinii (14), które dotyczyły tego, że władzom lokalnym i regionalnym powinno się umożliwić obliczanie kosztów dotyczących pracowników stałych jako zasobów własnych. Wyłączenie kosztów dotyczących pracowników stałych wywarłoby poważny negatywny wpływ na jakość i wykonalność projektów, zwłaszcza tych realizowanych przez mniejsze organizacje rządowe i pozarządowe, które są uzależnione od ciągłości zatrudnienia pracowników stałych oraz ich wiedzy, a także których pracownicy często pracują w niepełnym wymiarze godzin przy realizacji kilku projektów w tym samym czasie.

| 39. | Jest przekonany, że powyższe wraz ze zniesieniem uznawania podatku VAT za koszt kwalifikowany, co zostało zaproponowane w art. 20, prawdopodobnie będzie zniechęcało wielu potencjalnych wnioskodawców do opracowania wniosku. Przypomina, że w przypadku innych funduszy UE VAT uznaje się za koszt kwalifikowany, o ile beneficjent może udowodnić, że nie ma możliwości uzyskania zwrotu podatku VAT. |
| --- | --- |

39.

Jest przekonany, że powyższe wraz ze zniesieniem uznawania podatku VAT za koszt kwalifikowany, co zostało zaproponowane w art. 20, prawdopodobnie będzie zniechęcało wielu potencjalnych wnioskodawców do opracowania wniosku. Przypomina, że w przypadku innych funduszy UE VAT uznaje się za koszt kwalifikowany, o ile beneficjent może udowodnić, że nie ma możliwości uzyskania zwrotu podatku VAT.

| 40. | Zauważa jednak, że wyniki analizy zdają się wskazywać na to, że skutki znacznego podwyższenia poziomów współfinansowania, zgodnie z propozycją Komisji, zrównoważą usunięcie niektórych elementów kwalifikujących się do finansowania w przypadku większości projektów. Ponadto jest świadomy tego, że kwestia czasu pracowników jest przyczyną wielu sporów między audytorami Komisji i beneficjentami oraz prowadzi do odzyskiwania przez Komisję znacznych sum, czasami długo po zakończeniu projektu. |
| --- | --- |

40.

Zauważa jednak, że wyniki analizy zdają się wskazywać na to, że skutki znacznego podwyższenia poziomów współfinansowania, zgodnie z propozycją Komisji, zrównoważą usunięcie niektórych elementów kwalifikujących się do finansowania w przypadku większości projektów. Ponadto jest świadomy tego, że kwestia czasu pracowników jest przyczyną wielu sporów między audytorami Komisji i beneficjentami oraz prowadzi do odzyskiwania przez Komisję znacznych sum, czasami długo po zakończeniu projektu.

| 41. | Niemniej jednak zaleca, by koszty dotyczące pracowników stałych pozostały kosztami kwalifikowanymi, pod warunkiem udowodnienia i udokumentowania tego, że konkretni pracownicy zostali formalnie oddelegowani do wykonywania prac związanych z projektem. |
| --- | --- |

41.

Niemniej jednak zaleca, by koszty dotyczące pracowników stałych pozostały kosztami kwalifikowanymi, pod warunkiem udowodnienia i udokumentowania tego, że konkretni pracownicy zostali formalnie oddelegowani do wykonywania prac związanych z projektem.

H.   
  Budżet

| 42. | Zauważa, że zaproponowane zwiększenie budżetu na program LIFE z 2 100 mln EUR do 3 600 mln EUR, mimo że stanowi znaczny wzrost, wciąż jest stosunkowo skromne, biorąc pod uwagę to, że budżet na program LIFE stanowi jedynie 0,3 % całkowitego budżetu UE. |
| --- | --- |

42.

Zauważa, że zaproponowane zwiększenie budżetu na program LIFE z 2 100 mln EUR do 3 600 mln EUR, mimo że stanowi znaczny wzrost, wciąż jest stosunkowo skromne, biorąc pod uwagę to, że budżet na program LIFE stanowi jedynie 0,3 % całkowitego budżetu UE.

| 43. | Zważywszy jednak na istotne wyzwania na tym obszarze, KR opowiada się za jeszcze większym zwiększeniem tego budżetu. Uznaje to, że dokładna suma nie może zostać ustalona, dopóki nie zakończą się negocjacje w sprawie wieloletnich ram finansowych. |
| --- | --- |

43.

Zważywszy jednak na istotne wyzwania na tym obszarze, KR opowiada się za jeszcze większym zwiększeniem tego budżetu. Uznaje to, że dokładna suma nie może zostać ustalona, dopóki nie zakończą się negocjacje w sprawie wieloletnich ram finansowych.

| 44. | Mimo że większa spójność i komplementarność z innymi źródłami finansowania jest pożądana, finansowanie programu LIFE nie powinno wpływać na inne fundusze (np. fundusze strukturalne). |
| --- | --- |

44.

Mimo że większa spójność i komplementarność z innymi źródłami finansowania jest pożądana, finansowanie programu LIFE nie powinno wpływać na inne fundusze (np. fundusze strukturalne).

| 45. | Z zadowoleniem przyjmuje to, że 50 % budżetu podprogramu działań na rzecz środowiska ma zostać przeznaczone na różnorodność biologiczną, co jest zgodnie z wnioskiem KR-u (15). |
| --- | --- |

45.

Z zadowoleniem przyjmuje to, że 50 % budżetu podprogramu działań na rzecz środowiska ma zostać przeznaczone na różnorodność biologiczną, co jest zgodnie z wnioskiem KR-u (15).

| 46. | Z zadowoleniem przyjmuje włączenie do art. 17 nowego przepisu, zgodnie z którym program LIFE można łączyć z innowacyjnymi instrumentami finansowymi. Uważa, że ma to szczególne znaczenie dla obszaru priorytetowego „Ochrona środowiska i efektywne gospodarowanie zasobami”. Ponownie zaznacza, że narzędzia te powinny być wykorzystywane wyłącznie jako uzupełnienie dotacji na działania, a nie zamiast nich. |
| --- | --- |

46.

Z zadowoleniem przyjmuje włączenie do art. 17 nowego przepisu, zgodnie z którym program LIFE można łączyć z innowacyjnymi instrumentami finansowymi. Uważa, że ma to szczególne znaczenie dla obszaru priorytetowego „Ochrona środowiska i efektywne gospodarowanie zasobami”. Ponownie zaznacza, że narzędzia te powinny być wykorzystywane wyłącznie jako uzupełnienie dotacji na działania, a nie zamiast nich.

I.   
  Pomocniczość

| 47. | Potwierdza, że polityka ochrony środowiska jest obszarem, na którym kompetencje są podzielone między Unię Europejską a państwa członkowskie. W związku z tym stosuje się zasadę pomocniczości. Uważa jednak, że, zważywszy na to, że zaproponowane rozporządzenie jest zasadniczo kontynuacją programu LIFE, który jest realizowany od 1992 r., nie ma potrzeby dokonywania szczegółowej oceny jego zgodności z zasadami pomocniczości i proporcjonalności. Zasady pomocniczości i proporcjonalności zostały potwierdzone w motywie 34 preambuły projektu rozporządzenia. |
| --- | --- |

47.

Potwierdza, że polityka ochrony środowiska jest obszarem, na którym kompetencje są podzielone między Unię Europejską a państwa członkowskie. W związku z tym stosuje się zasadę pomocniczości. Uważa jednak, że, zważywszy na to, że zaproponowane rozporządzenie jest zasadniczo kontynuacją programu LIFE, który jest realizowany od 1992 r., nie ma potrzeby dokonywania szczegółowej oceny jego zgodności z zasadami pomocniczości i proporcjonalności. Zasady pomocniczości i proporcjonalności zostały potwierdzone w motywie 34 preambuły projektu rozporządzenia.

| 48. | Jednakże:






  a) | Zasadniczo popiera kontynuację centralnego zarządzania programem LIFE, lecz uważa, że konieczne będzie dopilnowanie, aby powierzanie agencji wykonawczej zadań takich jak wybór projektów i monitorowanie nie spowodowało zmniejszenia zaangażowania państw członkowskich w realizowanie programu LIFE ani utraty wiedzy i doświadczenia niezbędnych do rozpatrywania wniosków do programu LIFE. |
| --- | --- | --- |

48.

Jednakże:

a)

Zasadniczo popiera kontynuację centralnego zarządzania programem LIFE, lecz uważa, że konieczne będzie dopilnowanie, aby powierzanie agencji wykonawczej zadań takich jak wybór projektów i monitorowanie nie spowodowało zmniejszenia zaangażowania państw członkowskich w realizowanie programu LIFE ani utraty wiedzy i doświadczenia niezbędnych do rozpatrywania wniosków do programu LIFE.

| b) | Przypomina o ważnej roli władz lokalnych i regionalnych we wdrażaniu prawodawstwa UE w dziedzinie ochrony środowiska i unijnych strategii przeciwdziałania zmianie klimatu na szczeblu niższym niż krajowy oraz w rozpowszechnianiu wiedzy o innowacjach i sprawdzonych rozwiązaniach wśród opinii publicznej. |
| --- | --- |

b)

Przypomina o ważnej roli władz lokalnych i regionalnych we wdrażaniu prawodawstwa UE w dziedzinie ochrony środowiska i unijnych strategii przeciwdziałania zmianie klimatu na szczeblu niższym niż krajowy oraz w rozpowszechnianiu wiedzy o innowacjach i sprawdzonych rozwiązaniach wśród opinii publicznej.

II.   ZALECANE POPRAWKI

Poprawka 1

Motyw 15

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Plan działania prowadzący do przejścia na konkurencyjną gospodarkę niskoemisyjną do 2050 r.” (16) (zwany dalej „planem działania do 2050 r.”) potwierdza, że testowanie nowych podejść do łagodzenia zmian klimatu wciąż będzie miało podstawowe znaczenie w kontekście przejścia na gospodarkę niskoemisyjną. Należy również zapewnić, że dostosowanie się do skutków zmiany klimatu stanie się przekrojowym priorytetem Unii. Oprócz tego, wspieranie zarządzania i podnoszenia świadomości stanowią fundament zapewnienia konstruktywnych wyników i zaangażowania zainteresowanych stron. W związku z powyższym, podprogram działań na rzecz klimatu powinien wspierać starania w trzech szczególnych obszarach priorytetowych: łagodzenia skutków zmiany klimatu, dostosowywania się do nich oraz zarządzania i informacji w zakresie klimatu. Należy zapewnić możliwość wspierania realizacji szczegółowych celów w więcej niż jednym z wymienionych obszarów priorytetowych przez projekty finansowane przez program LIFE, a także możliwość udziału więcej niż jednego państwa członkowskiego. | Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Plan działania prowadzący do przejścia na konkurencyjną gospodarkę niskoemisyjną do 2050 r.” (16) (zwany dalej „planem działania do 2050 r.”) potwierdza, że testowanie nowych podejść do łagodzenia zmian klimatu wciąż będzie miało podstawowe znaczenie w kontekście przejścia na gospodarkę niskoemisyjną. Należy również zapewnić, że dostosowanie się do skutków zmiany klimatu stanie się przekrojowym priorytetem Unii. Oprócz tego, wspieranie zarządzania i podnoszenia świadomości stanowią fundament zapewnienia konstruktywnych wyników i zaangażowania zainteresowanych stron. W związku z powyższym, podprogram działań na rzecz klimatu powinien wspierać starania w trzech szczególnych obszarach priorytetowych: łagodzenia skutków zmiany klimatu, dostosowywania się do nich oraz zarządzania i informacji w zakresie klimatu. Należy zapewnić możliwość wspierania realizacji szczegółowych celów w więcej niż jednym z wymienionych obszarów priorytetowych przez projekty finansowane przez program LIFE, a także możliwość udziału więcej niż jednego państwa członkowskiego. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Plan działania prowadzący do przejścia na konkurencyjną gospodarkę niskoemisyjną do 2050 r.” (16) (zwany dalej „planem działania do 2050 r.”) potwierdza, że testowanie nowych podejść do łagodzenia zmian klimatu wciąż będzie miało podstawowe znaczenie w kontekście przejścia na gospodarkę niskoemisyjną. Należy również zapewnić, że dostosowanie się do skutków zmiany klimatu stanie się przekrojowym priorytetem Unii. Oprócz tego, wspieranie zarządzania i podnoszenia świadomości stanowią fundament zapewnienia konstruktywnych wyników i zaangażowania zainteresowanych stron. W związku z powyższym, podprogram działań na rzecz klimatu powinien wspierać starania w trzech szczególnych obszarach priorytetowych: łagodzenia skutków zmiany klimatu, dostosowywania się do nich oraz zarządzania i informacji w zakresie klimatu. Należy zapewnić możliwość wspierania realizacji szczegółowych celów w więcej niż jednym z wymienionych obszarów priorytetowych przez projekty finansowane przez program LIFE, a także możliwość udziału więcej niż jednego państwa członkowskiego.

Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Plan działania prowadzący do przejścia na konkurencyjną gospodarkę niskoemisyjną do 2050 r.” (16) (zwany dalej „planem działania do 2050 r.”) potwierdza, że testowanie nowych podejść do łagodzenia zmian klimatu wciąż będzie miało podstawowe znaczenie w kontekście przejścia na gospodarkę niskoemisyjną. Należy również zapewnić, że dostosowanie się do skutków zmiany klimatu stanie się przekrojowym priorytetem Unii. Oprócz tego, wspieranie zarządzania i podnoszenia świadomości stanowią fundament zapewnienia konstruktywnych wyników i zaangażowania zainteresowanych stron. W związku z powyższym, podprogram działań na rzecz klimatu powinien wspierać starania w trzech szczególnych obszarach priorytetowych: łagodzenia skutków zmiany klimatu, dostosowywania się do nich oraz zarządzania i informacji w zakresie klimatu. Należy zapewnić możliwość wspierania realizacji szczegółowych celów w więcej niż jednym z wymienionych obszarów priorytetowych przez projekty finansowane przez program LIFE, a także możliwość udziału więcej niż jednego państwa członkowskiego.

Uzasadnienie

W rozporządzeniu LIFE należy wyraźnie wspomnieć potrzebę poszukiwania synergii pomiędzy celami środowiskowymi, a w szczególności pomiędzy tymi dotyczącymi klimatu i różnorodności biologicznej. Istotne jest też podkreślenie znaczenia funkcji ekosystemów leśnych, gdyż mogą one korzystnie oddziaływać na różnorodność biologiczną i na ograniczenie skutków zmiany klimatu, zwiększając jednocześnie możliwości pochłaniania dwutlenku węgla.

Poprawka 2

Motyw 26

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| W celu uproszczenia programu LIFE i ograniczenia obciążeń administracyjnych dla wnioskodawców i beneficjentów, należy w większym stopniu stosować stałe stawki i kwoty ryczałtowe, a finansowanie powinno skupiać się na ściślej określonych kategoriach kosztów. Poziom współfinansowania powinien zasadniczo wynosić 70 %, a w szczególnych przypadkach – 80 %, co zapewni wyrównanie z tytułu kosztów niekwalifikowalnych i pozwoli zachować efektywny poziom wsparcia ze strony programu LIFE. | W celu uproszczenia programu LIFE i ograniczenia obciążeń administracyjnych dla wnioskodawców i beneficjentów, należy w większym stopniu stosować stałe stawki i kwoty ryczałtowe, a finansowanie powinno skupiać się na ściślej określonych kategoriach kosztów. Poziom współfinansowania powinien zasadniczo wynosić 70 %, a w –  %, co zapewni wyrównanie z tytułu kosztów niekwalifikowalnych i pozwoli zachować efektywny poziom wsparcia ze strony programu LIFE. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

W celu uproszczenia programu LIFE i ograniczenia obciążeń administracyjnych dla wnioskodawców i beneficjentów, należy w większym stopniu stosować stałe stawki i kwoty ryczałtowe, a finansowanie powinno skupiać się na ściślej określonych kategoriach kosztów. Poziom współfinansowania powinien zasadniczo wynosić 70 %, a w szczególnych przypadkach – 80 %, co zapewni wyrównanie z tytułu kosztów niekwalifikowalnych i pozwoli zachować efektywny poziom wsparcia ze strony programu LIFE.

W celu uproszczenia programu LIFE i ograniczenia obciążeń administracyjnych dla wnioskodawców i beneficjentów, należy w większym stopniu stosować stałe stawki i kwoty ryczałtowe, a finansowanie powinno skupiać się na ściślej określonych kategoriach kosztów. Poziom współfinansowania powinien zasadniczo wynosić 70 %, a w –  %, co zapewni wyrównanie z tytułu kosztów niekwalifikowalnych i pozwoli zachować efektywny poziom wsparcia ze strony programu LIFE.

Uzasadnienie

Maksymalny poziom powinien zostać podwyższony do 85 % w odniesieniu do regionów słabiej rozwiniętych pod względem gospodarczym lub regionów w okresie przejściowym (zgodnie z definicją określoną w rozporządzeniach w sprawie funduszy strukturalnych). Regiony te często odgrywają kluczową rolę w powstrzymywaniu utraty różnorodności biologicznej. Regiony najbardziej oddalone z reguły korzystają z poziomu współfinansowania 85 % w ramach głównych funduszy europejskich, w związku z czym należy także przewidzieć możliwość przyznania im tego poziomu współfinansowania w ramach innych programów unijnych, takich jak LIFE. Należy też zwrócić uwagę, że regiony najbardziej oddalone wnoszą zasadniczy wkład netto w różnorodność biologiczną na terytorium Unii Europejskiej i posiadają znaczną liczbę obszarów o znaczeniu wspólnotowym w ramach sieci „Natura 2000”.

Poprawka 3

Motyw 30

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| W celu zapewnienia najlepszego możliwego wykorzystania środków Unii, i aby zagwarantować europejską wartość dodaną, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do dokładniejszego określenia kryteriów kwalifikowalności w kontekście wyboru projektów, kryteriów zapewnienia równowagi geograficznej projektów zintegrowanych oraz wskaźników wyników dotyczących poszczególnych priorytetów tematycznych. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, również z ekspertami. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić równoczesne, terminowe i odpowiednie przekazanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. | W celu zapewnienia najlepszego możliwego wykorzystania środków Unii, i aby zagwarantować europejską wartość dodaną, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do dokładniejszego określenia kryteriów kwalifikowalności w kontekście wyboru projektów, kryteriów zapewnienia równowagi geograficznej projektów zintegrowanych oraz wskaźników wyników dotyczących poszczególnych priorytetów tematycznych. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, również z ekspertami. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić równoczesne, terminowe i odpowiednie przekazanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

W celu zapewnienia najlepszego możliwego wykorzystania środków Unii, i aby zagwarantować europejską wartość dodaną, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do dokładniejszego określenia kryteriów kwalifikowalności w kontekście wyboru projektów, kryteriów zapewnienia równowagi geograficznej projektów zintegrowanych oraz wskaźników wyników dotyczących poszczególnych priorytetów tematycznych. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, również z ekspertami. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić równoczesne, terminowe i odpowiednie przekazanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

W celu zapewnienia najlepszego możliwego wykorzystania środków Unii, i aby zagwarantować europejską wartość dodaną, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do dokładniejszego określenia kryteriów kwalifikowalności w kontekście wyboru projektów, kryteriów zapewnienia równowagi geograficznej projektów zintegrowanych oraz wskaźników wyników dotyczących poszczególnych priorytetów tematycznych. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, również z ekspertami. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić równoczesne, terminowe i odpowiednie przekazanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

Uzasadnienie

KR przyjął krytyczne stanowisko w sprawie powszechniejszego wykorzystywania komitologii w polityce ochrony środowiska, gdyż w kontekście unijnego procesu decyzyjnego i operacyjnego jest ona nieprzejrzysta dla władz lokalnych i regionalnych.

Poprawka 4

Artykuł 5 – Udział państw trzecich w programie LIFE

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| W programie LIFE mogą wziąć udział następujące kraje: | W programie LIFE mogą wziąć udział następujące kraje: |
| (a) | kraje Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA), które są stronami Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (EOG); |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

W programie LIFE mogą wziąć udział następujące kraje:

W programie LIFE mogą wziąć udział następujące kraje:

(a)

kraje Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA), które są stronami Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (EOG);

| (a) | kraje Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA), które są stronami Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (EOG); |
| --- | --- |

(a)

kraje Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA), które są stronami Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (EOG);

| (b) | kraje kandydujące, potencjalne kraje kandydujące oraz kraje przystępujące do Unii; |
| --- | --- |

(b)

kraje kandydujące, potencjalne kraje kandydujące oraz kraje przystępujące do Unii;

| (b) | kraje kandydujące, potencjalne kraje kandydujące oraz kraje przystępujące do Unii; |
| --- | --- |

(b)

kraje kandydujące, potencjalne kraje kandydujące oraz kraje przystępujące do Unii;

| (c) | kraje objęte europejską polityką sąsiedztwa; |
| --- | --- |

(c)

kraje objęte europejską polityką sąsiedztwa;

| (c) | kraje objęte europejską polityką sąsiedztwa; |
| --- | --- |

(c)

kraje objęte europejską polityką sąsiedztwa;

| (d) | państwa, które stały się członkami Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 993/1999 z dnia 29 kwietnia 1999 r. zmieniającym rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska oraz Europejskiej Sieci Informacji i Obserwacji Środowiska. |
| --- | --- |

(d)

państwa, które stały się członkami Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 993/1999 z dnia 29 kwietnia 1999 r. zmieniającym rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska oraz Europejskiej Sieci Informacji i Obserwacji Środowiska.

| (d) | państwa, które stały się członkami Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 993/1999 z dnia 29 kwietnia 1999 r. zmieniającym rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska oraz Europejskiej Sieci Informacji i Obserwacji Środowiska |
| --- | --- |

(d)

państwa, które stały się członkami Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 993/1999 z dnia 29 kwietnia 1999 r. zmieniającym rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska oraz Europejskiej Sieci Informacji i Obserwacji Środowiska

| | |
| --- | --- |

Wspomniany udział będzie zgodny z warunkami określonymi w stosownych umowach dwustronnych lub wielostronnych określających ogólne zasady udziału tych państw w programach unijnych.

Wspomniany udział będzie zgodny z warunkami określonymi w stosownych umowach dwustronnych lub wielostronnych określających ogólne zasady udziału tych państw w programach unijnych.

Uzasadnienie

W 21 krajach i terytoriach zamorskich UE oraz czterech najbardziej oddalonych regionach Francji występuje łącznie więcej gatunków endemicznych i zagrożonych niż w krajach UE–27. W krajach i terytoriach zamorskich UE sytuuje się pięć spośród 34 istotnych dla całego świata kluczowych obszarów różnorodności biologicznej. Ekosystemy wysp stanowią tylko 5 % powierzchni lądowej globu, lecz jak wiadomo, żyje w nich jedna trzecia wszystkich zagrożonych gatunków. W pewnym stopniu ta różnorodność biologiczna jest pozbawiona ochrony, albowiem dyrektywy ptasia i siedliskowa nie mają tu zastosowania. Trudno jest pozyskać środki finansowe przeznaczone na ochronę zagrożonych gatunków, ponieważ – wskutek swojego stowarzyszenia z UE – te odległe obszary nie kwalifikują się do wielu funduszy międzynarodowych. Fundusze na projekty realizowane w krajach i terytoriach zamorskich mogłyby pochodzić z przydziałów krajowych czterech państw członkowskich (Zjednoczone Królestwo, Niderlandy, Francja, Dania), które posiadają obszary zaklasyfikowane jako kraje i terytoria zamorskie, tak że nie miałoby to żadnego wpływu na finansowanie dostępne w ramach całego programu LIFE.

Poprawka 5

Artykuł 8 – Komplementarność, ustęp 3

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Zgodnie ze swoimi właściwymi obowiązkami Komisja i państwa członkowskie zapewniają koordynację pomiędzy programem LIFE a Europejskim Funduszem Rozwoju Regionalnego, Europejskim Funduszem Społecznym, Funduszem Spójności, Europejskim Funduszem Rolnym na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, a także Europejskim Funduszem Morskim i Rybackim, tak aby utworzyć synergie, szczególnie w kontekście projektów zintegrowanych wymienionych w art. 18 lit. d) i wspierać zastosowanie rozwiązań, metod i podejść opracowanych w ramach programu LIFE. Na poziomie Unii koordynacja będzie prowadzona poprzez wspólne ramy strategiczne wymienione w art. 10 rozporządzenia (UE) nr ... (rozporządzenie w sprawie wspólnych ram strategicznych). | Zgodnie ze swoimi właściwymi obowiązkami Komisja i państwa członkowskie zapewniają koordynację pomiędzy programem LIFE a Europejskim Funduszem Rozwoju Regionalnego, Europejskim Funduszem Społecznym, Funduszem Spójności, Europejskim Funduszem Rolnym na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, a także Europejskim Funduszem Morskim i Rybackim, tak aby utworzyć synergie, szczególnie w kontekście projektów zintegrowanych wymienionych w art. 18 lit. d) i wspierać zastosowanie rozwiązań, metod i podejść opracowanych w ramach programu LIFE. Na poziomie Unii koordynacja będzie prowadzona poprzez wspólne ramy strategiczne wymienione w art. 10 rozporządzenia (UE) nr ... (rozporządzenie ). |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Zgodnie ze swoimi właściwymi obowiązkami Komisja i państwa członkowskie zapewniają koordynację pomiędzy programem LIFE a Europejskim Funduszem Rozwoju Regionalnego, Europejskim Funduszem Społecznym, Funduszem Spójności, Europejskim Funduszem Rolnym na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, a także Europejskim Funduszem Morskim i Rybackim, tak aby utworzyć synergie, szczególnie w kontekście projektów zintegrowanych wymienionych w art. 18 lit. d) i wspierać zastosowanie rozwiązań, metod i podejść opracowanych w ramach programu LIFE. Na poziomie Unii koordynacja będzie prowadzona poprzez wspólne ramy strategiczne wymienione w art. 10 rozporządzenia (UE) nr ... (rozporządzenie w sprawie wspólnych ram strategicznych).

Zgodnie ze swoimi właściwymi obowiązkami Komisja i państwa członkowskie zapewniają koordynację pomiędzy programem LIFE a Europejskim Funduszem Rozwoju Regionalnego, Europejskim Funduszem Społecznym, Funduszem Spójności, Europejskim Funduszem Rolnym na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, a także Europejskim Funduszem Morskim i Rybackim, tak aby utworzyć synergie, szczególnie w kontekście projektów zintegrowanych wymienionych w art. 18 lit. d) i wspierać zastosowanie rozwiązań, metod i podejść opracowanych w ramach programu LIFE. Na poziomie Unii koordynacja będzie prowadzona poprzez wspólne ramy strategiczne wymienione w art. 10 rozporządzenia (UE) nr ... (rozporządzenie ).

Uzasadnienie

Biorąc pod uwagę znaczenie programu LIFE dla wniesienia strategicznego wkładu w finansowanie sieci „Natura 2000”, KR zwraca się o to, by w przedmiotowym rozporządzeniu wyraźnie wezwać państwa członkowskie do zapewnienia koordynacji również poprzez ustanowienie traktowanych priorytetowo ramowych programów. Ponadto potencjalne synergie mogłyby wynikać z koordynacji projektów zintegrowanych LIFE z zaproponowanym nowym podejściem dotyczącym uwzględniania rozwoju kierowanego przez lokalną społeczność oraz strategii rozwoju lokalnego w odniesieniu do wszystkich funduszy objętych zakresem wspólnych ram strategicznych, o których jest mowa w art. 28 i 29 projektu rozporządzenia w sprawie wspólnych ram strategicznych.

Ponadto zmieniono sformułowanie dotyczące projektu rozporządzenia w sprawie wspólnych ram strategicznych, w celu zachowania spójności z poprzednimi opiniami Komitetu Regionów (CdR 5/2012 rev. 1).

Poprawka 6

Artykuł 10 – Szczegółowe cele obszaru priorytetowego „Ochrona środowiska i efektywne gospodarowanie zasobami”, lit. b)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| wspieranie zastosowania, rozwoju, testowania i prezentacji zintegrowanych podejść do realizacji planów i programów zgodnie z unijną polityką i przepisami prawnymi w zakresie środowiska, głównie w dziedzinie wody, odpadów i powietrza; | wspieranie zastosowania, rozwoju, testowania i prezentacji zintegrowanych podejść do realizacji planów i programów zgodnie z unijną polityką i przepisami prawnymi w zakresie środowiska, głównie w dziedzinie wody, odpadów powietrza; |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

wspieranie zastosowania, rozwoju, testowania i prezentacji zintegrowanych podejść do realizacji planów i programów zgodnie z unijną polityką i przepisami prawnymi w zakresie środowiska, głównie w dziedzinie wody, odpadów i powietrza;

wspieranie zastosowania, rozwoju, testowania i prezentacji zintegrowanych podejść do realizacji planów i programów zgodnie z unijną polityką i przepisami prawnymi w zakresie środowiska, głównie w dziedzinie wody, odpadów powietrza;

Uzasadnienie

W wielu regionach zajęcie się zanieczyszczeniem gleby jest niezmiernie ważne oraz uznaje się je za ściśle powiązane z ochroną wody i zapobieganiem powstawaniu odpadów.

Poprawka 7

Artykuł 14 – Szczegółowe cele obszaru priorytetowego „Łagodzenie skutków zmiany klimatu”

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| W celu wspierania redukcji emisji gazów cieplarnianych obszar priorytetowy „Łagodzenie skutków zmiany klimatu” obejmuje przede wszystkim następujące cele szczegółowe: | W celu wspierania redukcji emisji gazów cieplarnianych obszar priorytetowy „Łagodzenie skutków zmiany klimatu” obejmuje przede wszystkim następujące cele szczegółowe: |
| a) | wspieranie wdrażania i rozwoju unijnej polityki i przepisów prawnych w dziedzinie łagodzenia skutków zmiany klimatu, w tym włączanie do głównego nurtu w obszarach polityk, w szczególności poprzez rozwój, testowanie i prezentację podejść, najlepszych praktyk i rozwiązań związanych z polityką lub zarządzaniem w kontekście łagodzenia skutków zmiany klimatu; |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

W celu wspierania redukcji emisji gazów cieplarnianych obszar priorytetowy „Łagodzenie skutków zmiany klimatu” obejmuje przede wszystkim następujące cele szczegółowe:

W celu wspierania redukcji emisji gazów cieplarnianych obszar priorytetowy „Łagodzenie skutków zmiany klimatu” obejmuje przede wszystkim następujące cele szczegółowe:

a)

wspieranie wdrażania i rozwoju unijnej polityki i przepisów prawnych w dziedzinie łagodzenia skutków zmiany klimatu, w tym włączanie do głównego nurtu w obszarach polityk, w szczególności poprzez rozwój, testowanie i prezentację podejść, najlepszych praktyk i rozwiązań związanych z polityką lub zarządzaniem w kontekście łagodzenia skutków zmiany klimatu;

| a) | wspieranie wdrażania i rozwoju unijnej polityki i przepisów prawnych w dziedzinie łagodzenia skutków zmiany klimatu, w tym włączanie do głównego nurtu w obszarach polityk, w szczególności poprzez rozwój, testowanie i prezentację podejść, najlepszych praktyk i rozwiązań związanych z polityką lub zarządzaniem w kontekście łagodzenia skutków zmiany klimatu; |
| --- | --- |

a)

wspieranie wdrażania i rozwoju unijnej polityki i przepisów prawnych w dziedzinie łagodzenia skutków zmiany klimatu, w tym włączanie do głównego nurtu w obszarach polityk, w szczególności poprzez rozwój, testowanie i prezentację podejść, najlepszych praktyk i rozwiązań związanych z polityką lub zarządzaniem w kontekście łagodzenia skutków zmiany klimatu;

| b) | ulepszanie bazy wiedzy dla celów rozwoju, oceny, monitorowania, opiniowania i realizacji skutecznych działań i środków związanych z łagodzeniem skutków zmiany klimatu, a także wzmacnianie potencjału zastosowania tej wiedzy w praktyce; |
| --- | --- |

b)

ulepszanie bazy wiedzy dla celów rozwoju, oceny, monitorowania, opiniowania i realizacji skutecznych działań i środków związanych z łagodzeniem skutków zmiany klimatu, a także wzmacnianie potencjału zastosowania tej wiedzy w praktyce;

| b) | ulepszanie bazy wiedzy dla celów rozwoju, oceny, monitorowania, opiniowania i realizacji skutecznych działań i środków związanych z łagodzeniem skutków zmiany klimatu, a także wzmacnianie potencjału zastosowania tej wiedzy w praktyce; |
| --- | --- |

b)

ulepszanie bazy wiedzy dla celów rozwoju, oceny, monitorowania, opiniowania i realizacji skutecznych działań i środków związanych z łagodzeniem skutków zmiany klimatu, a także wzmacnianie potencjału zastosowania tej wiedzy w praktyce;

| c) | ułatwianie rozwoju i zastosowania podejść zintegrowanych, takich jak strategie i plany działania mające na celu łagodzenie skutków zmiany klimatu na poziomie lokalnym, regionalnym lub krajowym; |
| --- | --- |

c)

ułatwianie rozwoju i zastosowania podejść zintegrowanych, takich jak strategie i plany działania mające na celu łagodzenie skutków zmiany klimatu na poziomie lokalnym, regionalnym lub krajowym;

| c) | ułatwianie rozwoju i zastosowania podejść zintegrowanych, takich jak strategie i plany działania mające na celu łagodzenie skutków zmiany klimatu na poziomie lokalnym, regionalnym lub krajowym; |
| --- | --- |

c)

ułatwianie rozwoju i zastosowania podejść zintegrowanych, takich jak strategie i plany działania mające na celu łagodzenie skutków zmiany klimatu na poziomie lokalnym, regionalnym lub krajowym;

| d) | wspieranie rozwoju i prezentacji innowacyjnych technologii, systemów, metod i instrumentów służących łagodzeniu skutków zmiany klimatu, odpowiednich do powielenia, przeniesienia lub włączenia do głównego nurtu. |
| --- | --- |

d)

wspieranie rozwoju i prezentacji innowacyjnych technologii, systemów, metod i instrumentów służących łagodzeniu skutków zmiany klimatu, odpowiednich do powielenia, przeniesienia lub włączenia do głównego nurtu.

| d) | wspieranie rozwoju i prezentacji innowacyjnych technologii, systemów, metod i instrumentów służących łagodzeniu skutków zmiany klimatu, odpowiednich do powielenia, przeniesienia lub włączenia do głównego nurtu |
| --- | --- |

d)

wspieranie rozwoju i prezentacji innowacyjnych technologii, systemów, metod i instrumentów służących łagodzeniu skutków zmiany klimatu, odpowiednich do powielenia, przeniesienia lub włączenia do głównego nurtu

| | |
| --- | --- |

Uzasadnienie

Należy czuwać nad tym, by działania związane ze zmianą klimatu nie wywierały niekorzystnego wpływu na różnorodność biologiczną. Przeciwnie, ze względu na to, że działania te zostały wprowadzone do programu LIFE, trzeba czuwać nad tym, by wywierały korzystny wpływ na różnorodność biologiczną. Sprawą istotną jest zachowanie spójności między dwoma głównymi osiami programu LIFE.

Poprawka 8

Artykuł 15 – Szczegółowe cele obszaru priorytetowego „Łagodzenie skutków zmiany klimatu”

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| W celu wspierania redukcji emisji gazów cieplarnianych obszar priorytetowy „Łagodzenie skutków zmiany klimatu” obejmuje przede wszystkim następujące cele szczegółowe: | W celu wspierania redukcji emisji gazów cieplarnianych obszar priorytetowy „Łagodzenie skutków zmiany klimatu” obejmuje przede wszystkim następujące cele szczegółowe: |
| a) | wspieranie wdrażania i rozwoju unijnej polityki i przepisów prawnych w dziedzinie łagodzenia skutków zmiany klimatu, w tym włączanie do głównego nurtu w obszarach polityk, w szczególności poprzez rozwój, testowanie i prezentację podejść, najlepszych praktyk i rozwiązań związanych z polityką lub zarządzaniem w kontekście łagodzenia skutków zmiany klimatu; |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

W celu wspierania redukcji emisji gazów cieplarnianych obszar priorytetowy „Łagodzenie skutków zmiany klimatu” obejmuje przede wszystkim następujące cele szczegółowe:

W celu wspierania redukcji emisji gazów cieplarnianych obszar priorytetowy „Łagodzenie skutków zmiany klimatu” obejmuje przede wszystkim następujące cele szczegółowe:

a)

wspieranie wdrażania i rozwoju unijnej polityki i przepisów prawnych w dziedzinie łagodzenia skutków zmiany klimatu, w tym włączanie do głównego nurtu w obszarach polityk, w szczególności poprzez rozwój, testowanie i prezentację podejść, najlepszych praktyk i rozwiązań związanych z polityką lub zarządzaniem w kontekście łagodzenia skutków zmiany klimatu;

| a) | wspieranie wdrażania i rozwoju unijnej polityki i przepisów prawnych w dziedzinie łagodzenia skutków zmiany klimatu, w tym włączanie do głównego nurtu w obszarach polityk, w szczególności poprzez rozwój, testowanie i prezentację podejść, najlepszych praktyk i rozwiązań związanych z polityką lub zarządzaniem w kontekście łagodzenia skutków zmiany klimatu; |
| --- | --- |

a)

wspieranie wdrażania i rozwoju unijnej polityki i przepisów prawnych w dziedzinie łagodzenia skutków zmiany klimatu, w tym włączanie do głównego nurtu w obszarach polityk, w szczególności poprzez rozwój, testowanie i prezentację podejść, najlepszych praktyk i rozwiązań związanych z polityką lub zarządzaniem w kontekście łagodzenia skutków zmiany klimatu;

| b) | ulepszanie bazy wiedzy dla celów rozwoju, oceny, monitorowania, opiniowania i realizacji skutecznych działań i środków związanych z łagodzeniem skutków zmiany klimatu, a także wzmacnianie potencjału zastosowania tej wiedzy w praktyce; |
| --- | --- |

b)

ulepszanie bazy wiedzy dla celów rozwoju, oceny, monitorowania, opiniowania i realizacji skutecznych działań i środków związanych z łagodzeniem skutków zmiany klimatu, a także wzmacnianie potencjału zastosowania tej wiedzy w praktyce;

| b) | ulepszanie bazy wiedzy dla celów rozwoju, oceny, monitorowania, opiniowania i realizacji skutecznych działań i środków związanych z łagodzeniem skutków zmiany klimatu, a także wzmacnianie potencjału zastosowania tej wiedzy w praktyce; |
| --- | --- |

b)

ulepszanie bazy wiedzy dla celów rozwoju, oceny, monitorowania, opiniowania i realizacji skutecznych działań i środków związanych z łagodzeniem skutków zmiany klimatu, a także wzmacnianie potencjału zastosowania tej wiedzy w praktyce;

| c) | ułatwianie rozwoju i zastosowania podejść zintegrowanych, takich jak strategie i plany działania mające na celu łagodzenie skutków zmiany klimatu na poziomie lokalnym, regionalnym lub krajowym; |
| --- | --- |

c)

ułatwianie rozwoju i zastosowania podejść zintegrowanych, takich jak strategie i plany działania mające na celu łagodzenie skutków zmiany klimatu na poziomie lokalnym, regionalnym lub krajowym;

| c) | ułatwianie rozwoju i zastosowania podejść zintegrowanych, takich jak strategie i plany działania mające na celu łagodzenie skutków zmiany klimatu na poziomie lokalnym, regionalnym lub krajowym; |
| --- | --- |

c)

ułatwianie rozwoju i zastosowania podejść zintegrowanych, takich jak strategie i plany działania mające na celu łagodzenie skutków zmiany klimatu na poziomie lokalnym, regionalnym lub krajowym;

| d) | wspieranie rozwoju i prezentacji innowacyjnych technologii, systemów, metod i instrumentów służących łagodzeniu skutków zmiany klimatu, odpowiednich do powielenia, przeniesienia lub włączenia do głównego nurtu. |
| --- | --- |

d)

wspieranie rozwoju i prezentacji innowacyjnych technologii, systemów, metod i instrumentów służących łagodzeniu skutków zmiany klimatu, odpowiednich do powielenia, przeniesienia lub włączenia do głównego nurtu.

| d) | wspieranie rozwoju i prezentacji innowacyjnych technologii, systemów, metod i instrumentów służących łagodzeniu skutków zmiany klimatu, odpowiednich do powielenia, przeniesienia lub włączenia do głównego nurtu |
| --- | --- |

d)

wspieranie rozwoju i prezentacji innowacyjnych technologii, systemów, metod i instrumentów służących łagodzeniu skutków zmiany klimatu, odpowiednich do powielenia, przeniesienia lub włączenia do głównego nurtu

| | |
| --- | --- |

Uzasadnienie

Należy czuwać nad tym, by działania związane ze zmianą klimatu nie wywierały niekorzystnego wpływu na różnorodność biologiczną. Przeciwnie, ze względu na to, że działania te zostały wprowadzone do programu LIFE, trzeba czuwać nad tym, by wywierały korzystny wpływ na różnorodność biologiczną. Sprawą istotną jest zachowanie spójności między dwoma głównymi osiami programu LIFE.

Poprawka 9

Artykuł 18 – Projekty, lit. d)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Dotacje na działania mogą finansować następujące projekty:
  [....]






  d) | projekty zintegrowane, przede wszystkim w obszarze przyrody, wody, odpadów, powietrza, a także łagodzenia skutków zmiany klimatu i dostosowywania się do nich; |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Dotacje na działania mogą finansować następujące projekty:

[....]

d)

projekty zintegrowane, przede wszystkim w obszarze przyrody, wody, odpadów, powietrza, a także łagodzenia skutków zmiany klimatu i dostosowywania się do nich;

Dotacje na działania mogą finansować następujące projekty:

[....]

| d) | projekty zintegrowane, przede wszystkim w obszarze przyrody, wody, odpadów, powietrza, a także łagodzenia skutków zmiany klimatu i dostosowywania się do nich; |
| --- | --- |

d)

projekty zintegrowane, przede wszystkim w obszarze przyrody, wody, odpadów, powietrza, a także łagodzenia skutków zmiany klimatu i dostosowywania się do nich;

Uzasadnienie

Obszary priorytetowe powinny obejmować środowisko morskie, gleby i zarządzanie hałasem.

Poprawka 10

Artykuł 19 – Kryteria kwalifikowalności dla projektów

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 1.   Projekty wymienione w art. 18 spełniają następujące kryteria kwalifikowalności: | 1.   Projekty wymienione w art. 18 spełniają następujące kryteria kwalifikowalności: |
| a) | leżą w interesie Unii poprzez zapewnienie znaczącego wkładu w realizację jednego z celów programu LIFE określonych w art. 3; |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1.   Projekty wymienione w art. 18 spełniają następujące kryteria kwalifikowalności:

1.   Projekty wymienione w art. 18 spełniają następujące kryteria kwalifikowalności:

a)

leżą w interesie Unii poprzez zapewnienie znaczącego wkładu w realizację jednego z celów programu LIFE określonych w art. 3;

| a) | leżą w interesie Unii poprzez zapewnienie znaczącego wkładu w realizację jednego z celów programu LIFE określonych w art. 3; |
| --- | --- |

a)

leżą w interesie Unii poprzez zapewnienie znaczącego wkładu w realizację jednego z celów programu LIFE określonych w art. 3;

| b) | zapewniają efektywne pod względem kosztów podejście i są spójne pod względem technicznym i finansowym; |
| --- | --- |

b)

zapewniają efektywne pod względem kosztów podejście i są spójne pod względem technicznym i finansowym;

| b) | zapewniają efektywne pod względem kosztów podejście i są spójne pod względem technicznym i finansowym; |
| --- | --- |

b)

zapewniają efektywne pod względem kosztów podejście i są spójne pod względem technicznym i finansowym;

| c) | są rzetelne z punktu widzenia proponowanej realizacji. |
| --- | --- |

c)

są rzetelne z punktu widzenia proponowanej realizacji.

| c) | są rzetelne z punktu widzenia proponowanej realizacji. |
| --- | --- |

c)

są rzetelne z punktu widzenia proponowanej realizacji.

Komisja jest upoważniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 30 dotyczących określenia warunków zastosowania kryteriów, o których mowa w ust. 1 lit. a) w celu dostosowania tego kryterium do poszczególnych obszarów priorytetowych określonych w art. 9 i 13.

Komisja jest upoważniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 30 dotyczących określenia warunków zastosowania kryteriów, o których mowa w ust. 1 lit. a) w celu dostosowania tego kryterium do poszczególnych obszarów priorytetowych określonych w art. 9 i 13.

2.   Jeśli to możliwe, projekty finansowane z programu LIFE promują synergie pomiędzy różnymi celami oraz zastosowanie zielonych zamówień publicznych.

2.    finansowane z programu LIFE promują synergie pomiędzy różnymi celami oraz zastosowanie zielonych zamówień publicznych.

3.   W projektach zintegrowanych wymienionych w art. 18 lit. d) uczestniczą, odpowiednio, zainteresowane strony, a projekty te, jeśli to możliwe, promują koordynację z innymi unijnymi źródłami finansowania i mobilizację tych źródeł.

3.   W projektach zintegrowanych wymienionych w art. 18 lit. d) uczestniczą zainteresowane strony, a projekty te, jeśli to możliwe, promują koordynację z innymi unijnymi źródłami finansowania i mobilizację tych źródeł.

Komisja zapewnia równowagę geograficzną zgodnie z zasadami solidarności i wspólnych starań w procedurze udzielania zamówień na projekty zintegrowane. Komisja jest upoważniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 30 dotyczących kryteriów zastosowania równowagi geograficznej w każdym obszarze tematycznym, o którym mowa w art. 18 lit. d).

Komisja zapewnia równowagę geograficzną zgodnie z zasadami solidarności i wspólnych starań w procedurze udzielania zamówień na projekty zintegrowane. Komisja jest upoważniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 30 dotyczących kryteriów zastosowania równowagi geograficznej w każdym obszarze tematycznym, o którym mowa w art. 18 lit. d).

4.   Komisja zwraca szczególną uwagę na projekty ponadnarodowe, w przypadkach gdy współpraca ponadnarodowa ma podstawowe znaczenie dla zagwarantowania ochrony środowiska i realizacji celów w zakresie klimatu. Poza tym, Komisja dokłada starań, aby zapewnić, że co najmniej 15 % środków z budżetu przydzielonych na projekty przeznaczone jest na projekty ponadnarodowe

4.   Komisja zwraca szczególną uwagę na projekty ponadnarodowe, w przypadkach gdy współpraca ponadnarodowa ma podstawowe znaczenie dla zagwarantowania ochrony środowiska i realizacji celów w zakresie klimatu. Poza tym, Komisja dokłada starań, aby zapewnić, że co najmniej 15 % środków z budżetu przydzielonych na projekty przeznaczone jest na projekty ponadnarodowe.

Uzasadnienie

W miarę możliwości i gdy tylko to możliwe powinno się zachęcać zainteresowane strony do udziału w projektach zintegrowanych oraz promować dostępność takich projektów.

Chociaż wysiłki związane z realizacją programu LIFE powinny być podejmowane w całej UE, zwłaszcza ze względu na to, że kwestie odnoszące się do środowiska i klimatu często mają skutki transgraniczne, to jednak koncepcje „kwot krajowych” są nieodpowiednie i nie powinno się ich traktować priorytetowo w stosunku do rzeczywistej wartości poszczególnych wniosków.

Nie można dopuścić do tego, by wprowadzone w przyszłości zintegrowane i kwalifikujące się wieloletnie projekty zmniejszyły budżety przeznaczone na prowadzone już działania, które dowiodły swej zasadności. Zresztą działania te, z których społeczności lokalne i regionalne mogą łatwiej korzystać, niekoniecznie dysponują niezbędnymi środkami, by realizować zintegrowane projekty, jakie przewidziano we wniosku Komisji. Ponadto logiczne wydaje się, by projekty finansowane przez program LIFE zachęcały do korzystania z ekologicznych zamówień publicznych.

Poprawka 11

Artykuł 20 – Poziomy współfinansowania i kwalifikowalność kosztów projektów, ustęp 1

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Maksymalny poziom współfinansowania dla projektów wymienionych w art. 18 wynosi 70 % kosztów kwalifikowanych. W drodze wyjątku, maksymalny poziom współfinansowania dla projektów wymienionych w art. 18 lit. d) i f) wynosi 80 % kosztów kwalifikowanych. | Maksymalny poziom współfinansowania dla projektów wymienionych w art. 18 wynosi 70 % kosztów kwalifikowanych. W drodze wyjątku, maksymalny poziom współfinansowania dla projektów wymienionych w art. 18 lit. d) i f) wynosi 80 % kosztów kwalifikowanych . |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Maksymalny poziom współfinansowania dla projektów wymienionych w art. 18 wynosi 70 % kosztów kwalifikowanych. W drodze wyjątku, maksymalny poziom współfinansowania dla projektów wymienionych w art. 18 lit. d) i f) wynosi 80 % kosztów kwalifikowanych.

Maksymalny poziom współfinansowania dla projektów wymienionych w art. 18 wynosi 70 % kosztów kwalifikowanych. W drodze wyjątku, maksymalny poziom współfinansowania dla projektów wymienionych w art. 18 lit. d) i f) wynosi 80 % kosztów kwalifikowanych .

Uzasadnienie

Maksymalny poziom powinien zostać podwyższony do 85 % w odniesieniu do regionów słabiej rozwiniętych (zgodnie z definicją określoną w rozporządzeniach w sprawie funduszy strukturalnych). Regiony te często odgrywają kluczową rolę w powstrzymywaniu utraty różnorodności biologicznej. Regiony najbardziej oddalone z reguły korzystają z poziomu współfinansowania 85 % w ramach głównych funduszy europejskich, w związku z czym należy także przewidzieć możliwość przyznania im tego poziomu współfinansowania w ramach innych programów unijnych, takich jak LIFE. Należy też zwrócić uwagę, że regiony najbardziej oddalone wnoszą zasadniczy wkład netto w różnorodność biologiczną na terytorium Unii Europejskiej i posiadają znaczną liczbę obszarów o znaczeniu wspólnotowym w ramach sieci „Natura 2000”.

Poprawka 12

Artykuł 20 – Poziomy współfinansowania i kwalifikowalność kosztów projektów, ustęp 2, akapit pierwszy dotyczący podatku VAT

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| VAT nie jest uznawany za koszt kwalifikowany w odniesieniu do projektów wymienionymi w art. 18. | VAT uznawany za koszt kwalifikowany w odniesieniu do projektów wymienionymi w art. 18. | |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

VAT nie jest uznawany za koszt kwalifikowany w odniesieniu do projektów wymienionymi w art. 18.

VAT uznawany za koszt kwalifikowany w odniesieniu do projektów wymienionymi w art. 18.

Uzasadnienie

| | |
| --- | --- |

KR jest przekonany, że zniesienie uznawania podatku VAT za koszt kwalifikowany prawdopodobnie będzie zniechęcało wielu potencjalnych wnioskodawców do opracowania wniosku. Przypomina, że w przypadku innych funduszy UE VAT uznaje się za koszt kwalifikowany, o ile beneficjent może udowodnić, że nie ma możliwości uzyskania zwrotu podatku VAT.

Poprawka 13

Artykuł 20 – Poziomy współfinansowania i kwalifikowalność kosztów projektów, ustęp 3 (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | — | |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

—

Uzasadnienie

KR jest przekonany, że zniesienie uznawania kosztów wynagrodzenia za koszt kwalifikowany prawdopodobnie będzie zniechęcało wielu potencjalnych wnioskodawców do opracowania wniosku. Powyższe sformułowanie przywraca kwalifikowalność określoną w rozporządzeniu LIFE+ (WE) nr 614/2007 opublikowanym w Dzienniku Urzędowym L 309 z 20 listopada 2008 r. (zob. art. 5), przy czym jednak uwzględnia się koszty zatrudnienia, a nie tylko dopuszcza taką możliwość bez określenia ścisłych kryteriów. Co więcej, zobowiązanie niewielkich podmiotów do zatrudnienia dodatkowych pracowników w celu przeprowadzenia tych projektów nie jest realistyczne i często mogłoby uniemożliwić ich realizację, tym bardziej że w wielu wypadkach potrzebni są pracownicy dobrze znający daną dziedzinę. Wobec powyższego proponuje się, by warunek ten ograniczyć do zadbania o to, by pracownicy ci byli faktycznie oddelegowani do realizacji projektów finansowanych w ten sposób.

Należy ponadto uściślić, że urzędnik specjalnie oddelegowany do realizacji projektu może nad nim pracować w pełnym lub niepełnym wymiarze godzin, aby uniknąć dyskryminacji w momencie obliczania kosztów pracy urzędników rzeczywiście pracujących nad projektem. Doświadczenie zdobyte w trakcie realizacji projektów w poprzednich okresach obowiązywania programu LIFE pokazuje, że często wymagany jest udział – skądinąd niezbędny – w niepełnym wymiarze czasu pracy; dlatego konieczne jest uznanie tej możliwości, tak by objęta ona była finansowaniem.

Bruksela, 19 lipca 2012 r.

Przewodnicząca Komitetu Regionów

Mercedes BRESSO

---

(1)  CdR 6/2011 fin (pkt 74).

1

(2)  Sprawozdanie dotyczące oceny skutków terytorialnych unijnego instrumentu LIFE+, przygotowane przez Sekretariat Komitetu Regionów, maj 2011 r.; CdR 6/2011 fin.

2

(3)  CdR 6/2011 (pkt 56).

3

(4)  Dokument roboczy służb Komisji SEC(2011) 1573 final.

4

(5)  CdR 6/2011 fin, sprawozdanie dotyczące oceny skutków terytorialnych unijnego instrumentu LIFE+, przygotowane przez Sekretariat Komitetu Regionów, maj 2011 r.

5

(6)  COM(2010) 2020 final oraz COM(2011) 112 final.

6

(7)  CdR 6/2011 fin (pkt 6, 25, 65–69).

7

(8)  CdR 6/2011 fin (pkt 33, 37).

8

(9)  CdR 6/2011 fin (pkt 38).

9

(10)  CdR 6/2011 fin (pkt 18).

10

(11)  CdR 25/2010 fin, CdR 159/2008 fin, CdR 47/2006 fin.

11

(12)  CdR 6/2011 fin (pkt 35).

12

(13)  COM(2011) 615 final; CdR 6/2011 fin (pkt 15).

13

(14)  CdR 6/2011 fin (pkt 34).

14

(15)  CdR 6/2011 fin (pkt 9, 14).

15

(16)  COM(2011) 112 final z 8.3.2011.

16

---

| 13.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 277/74 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 277/74

---

Opinia Komitetu Regionów „Udzielanie koncesji”

2012/C 277/09

KOMITET REGIONÓW

| — | Stwierdza, że obecne reguły w dziedzinie koncesji stanowi orzecznictwo oraz krajowe ustawodawstwo. Zważywszy że pewne koncesje mogą mieć wpływ na rynek wewnętrzny, pożądana jest jasność w kwestii przepisów, a także jednolita wykładnia i podejście. Komitet uznaje zatem za uzasadnione rozważenie przepisów w tej dziedzinie. |
| --- | --- |

—

Stwierdza, że obecne reguły w dziedzinie koncesji stanowi orzecznictwo oraz krajowe ustawodawstwo. Zważywszy że pewne koncesje mogą mieć wpływ na rynek wewnętrzny, pożądana jest jasność w kwestii przepisów, a także jednolita wykładnia i podejście. Komitet uznaje zatem za uzasadnione rozważenie przepisów w tej dziedzinie.

| — | W związku z tym uważa za istotne, by pozostawić instytucjom zamawiającym i państwom członkowskim swobodę decyzji odnośnie do tego, za pomocą jakiego instrumentu zechcą wykonywać swoje zadania. Zezwolenia, w tym zezwolenia na prowadzenie określonej działalności wydawane ograniczonej liczbie podmiotów, powinny zostać wyłączone z zakresu dyrektywy. Dotyczy to także samego finansowania działalności, często niezwiązanego z obowiązkiem zwrotu otrzymanych kwot, o ile nie zostały one wykorzystane w zamierzonym celu. |
| --- | --- |

—

W związku z tym uważa za istotne, by pozostawić instytucjom zamawiającym i państwom członkowskim swobodę decyzji odnośnie do tego, za pomocą jakiego instrumentu zechcą wykonywać swoje zadania. Zezwolenia, w tym zezwolenia na prowadzenie określonej działalności wydawane ograniczonej liczbie podmiotów, powinny zostać wyłączone z zakresu dyrektywy. Dotyczy to także samego finansowania działalności, często niezwiązanego z obowiązkiem zwrotu otrzymanych kwot, o ile nie zostały one wykorzystane w zamierzonym celu.

| — | Uważa za pożądane, by Komisja zamieściła więcej wyjaśnień na temat sposobu udzielania koncesji. Należy znaleźć właściwą równowagę między wyjaśnieniami na temat np. terminów i sposobu sporządzania ogłoszeń a swobodą decyzyjną instytucji zamawiających, jeśli chodzi np. o wybór kryteriów, które chciałyby zastosować. Taka jasność daje instytucjom zamawiającym solidny punkt oparcia i zapewnia pożądane ujednolicenie sposobu traktowania omawianej kwestii przez państwa członkowskie. Ta swoboda decyzyjna uwzględnia praktyczną rzeczywistość, tj. wiedzę instytucji zamawiających na temat własnych koncesji, a zarazem respektuje autonomię państw członkowskich. Instytucje zamawiające muszą mieć znaczny margines swobody, tak aby mogły wybrać kryteria społeczne i dotyczące zrównoważonego rozwoju. |
| --- | --- |

—

Uważa za pożądane, by Komisja zamieściła więcej wyjaśnień na temat sposobu udzielania koncesji. Należy znaleźć właściwą równowagę między wyjaśnieniami na temat np. terminów i sposobu sporządzania ogłoszeń a swobodą decyzyjną instytucji zamawiających, jeśli chodzi np. o wybór kryteriów, które chciałyby zastosować. Taka jasność daje instytucjom zamawiającym solidny punkt oparcia i zapewnia pożądane ujednolicenie sposobu traktowania omawianej kwestii przez państwa członkowskie. Ta swoboda decyzyjna uwzględnia praktyczną rzeczywistość, tj. wiedzę instytucji zamawiających na temat własnych koncesji, a zarazem respektuje autonomię państw członkowskich. Instytucje zamawiające muszą mieć znaczny margines swobody, tak aby mogły wybrać kryteria społeczne i dotyczące zrównoważonego rozwoju.

| — | Stoi na stanowisku, że omawiany wniosek musi być zgodny z zasadą pomocniczości: władze lokalne i regionalne powinny zachować swobodę wyboru, tak aby mogły decydować, czy chcą same wykonać określone roboty budowlane bądź świadczyć usługi, czy też chcą zlecić realizację tych zadań podmiotom trzecim. Jeśli władze lokalne lub regionalne postanowią o zleceniu tych zadań, wówczas mają swobodę wyboru, jeśli chodzi o określenie instrumentu prawnego: zezwolenia, zamówienia publicznego bądź koncesji. |
| --- | --- |

—

Stoi na stanowisku, że omawiany wniosek musi być zgodny z zasadą pomocniczości: władze lokalne i regionalne powinny zachować swobodę wyboru, tak aby mogły decydować, czy chcą same wykonać określone roboty budowlane bądź świadczyć usługi, czy też chcą zlecić realizację tych zadań podmiotom trzecim. Jeśli władze lokalne lub regionalne postanowią o zleceniu tych zadań, wówczas mają swobodę wyboru, jeśli chodzi o określenie instrumentu prawnego: zezwolenia, zamówienia publicznego bądź koncesji.

| Sprawozdawca | Henk KOOL (NL/PSE), radny, członek rady wykonawczej miasta Hagi |
| --- | --- |
| Dokument źródłowy | Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie udzielania koncesji
  COM(2011) 897 final |

Sprawozdawca

Henk KOOL (NL/PSE), radny, członek rady wykonawczej miasta Hagi

Dokument źródłowy

Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie udzielania koncesji

COM(2011) 897 final

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

| 1. | Stwierdza, że nie istnieją jednolite ramy prawne w zakresie koncesji. Koncesje na roboty budowlane są uregulowane w europejskich dyrektywach w sprawie zamówień. Prawo dotyczące koncesji na usługi jest natomiast wyłączone z zakresu tych dyrektyw i podlega zasadom Traktatu o UE. Zasady te zostały dalej doprecyzowane w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. |
| --- | --- |

1.

Stwierdza, że nie istnieją jednolite ramy prawne w zakresie koncesji. Koncesje na roboty budowlane są uregulowane w europejskich dyrektywach w sprawie zamówień. Prawo dotyczące koncesji na usługi jest natomiast wyłączone z zakresu tych dyrektyw i podlega zasadom Traktatu o UE. Zasady te zostały dalej doprecyzowane w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości.

| 2. | Stwierdza, że państwa członkowskie zobowiązane są przestrzegać zasad Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (równe traktowanie, niedyskryminacja, przejrzystość i proporcjonalność) przy udzielaniu koncesji, ale zauważa, że zasady te wdrażane są w różny sposób. Wniosek dotyczący dyrektywy w sprawie koncesji zmierza do tego, by przepisy dotyczące koncesji na roboty budowlane i koncesji na usługi zostały uregulowane w jednych ramach. Dzięki temu istniałaby jedna dyrektywa w dziedzinie udzielania tych koncesji na poziomie UE. Mając na względzie m.in. stojące przed Unią Europejską wyzwania gospodarcze, Komisja Europejska uważa dalszy rozwój rynku wewnętrznego za bardzo ważny, pod warunkiem że przepisy UE w zakresie koncesji będą pozostawiały instytucjom zamawiającym wystarczającą swobodę własnej interpretacji. |
| --- | --- |

2.

Stwierdza, że państwa członkowskie zobowiązane są przestrzegać zasad Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (równe traktowanie, niedyskryminacja, przejrzystość i proporcjonalność) przy udzielaniu koncesji, ale zauważa, że zasady te wdrażane są w różny sposób. Wniosek dotyczący dyrektywy w sprawie koncesji zmierza do tego, by przepisy dotyczące koncesji na roboty budowlane i koncesji na usługi zostały uregulowane w jednych ramach. Dzięki temu istniałaby jedna dyrektywa w dziedzinie udzielania tych koncesji na poziomie UE. Mając na względzie m.in. stojące przed Unią Europejską wyzwania gospodarcze, Komisja Europejska uważa dalszy rozwój rynku wewnętrznego za bardzo ważny, pod warunkiem że przepisy UE w zakresie koncesji będą pozostawiały instytucjom zamawiającym wystarczającą swobodę własnej interpretacji.

| 3. | Zauważa, że podstawę prawną dla tworzenia jednolitych ram prawnych w zakresie koncesji znajduje się w art. 53 ust. 1, art. 62 i art. 114 TFUE. Artykuły te dotyczą funkcjonowania rynku wewnętrznego. W tym kontekście zwraca uwagę, że koncesje na świadczenie usług należy w dalszym ciągu postrzegać także w związku z wykonywaniem usług świadczonych w ogólnym interesie (gospodarczym). Komitet uważa, że proponowana dyrektywa w niedostatecznym stopniu uwzględnia nowe zapisy traktatu lizbońskiego w tym zakresie. Domaga się zatem, by w przypadku tego rodzaju usług przewidziano szersze odstępstwa od zakresu stosowania dyrektywy. |
| --- | --- |

3.

Zauważa, że podstawę prawną dla tworzenia jednolitych ram prawnych w zakresie koncesji znajduje się w art. 53 ust. 1, art. 62 i art. 114 TFUE. Artykuły te dotyczą funkcjonowania rynku wewnętrznego. W tym kontekście zwraca uwagę, że koncesje na świadczenie usług należy w dalszym ciągu postrzegać także w związku z wykonywaniem usług świadczonych w ogólnym interesie (gospodarczym). Komitet uważa, że proponowana dyrektywa w niedostatecznym stopniu uwzględnia nowe zapisy traktatu lizbońskiego w tym zakresie. Domaga się zatem, by w przypadku tego rodzaju usług przewidziano szersze odstępstwa od zakresu stosowania dyrektywy.

| 4. | Stoi na stanowisku, że omawiany wniosek musi być zgodny z zasadą pomocniczości: władze lokalne i regionalne powinny zachować swobodę wyboru, tak aby mogły decydować, czy chcą same wykonać określone roboty budowlane bądź świadczyć usługi, czy też chcą zlecić realizację tych zadań podmiotom trzecim. Jeśli władze lokalne lub regionalne postanowią o zleceniu tych zadań, wówczas mają swobodę wyboru, jeśli chodzi o określenie instrumentu prawnego: zezwolenia, zamówienia publicznego bądź koncesji. |
| --- | --- |

4.

Stoi na stanowisku, że omawiany wniosek musi być zgodny z zasadą pomocniczości: władze lokalne i regionalne powinny zachować swobodę wyboru, tak aby mogły decydować, czy chcą same wykonać określone roboty budowlane bądź świadczyć usługi, czy też chcą zlecić realizację tych zadań podmiotom trzecim. Jeśli władze lokalne lub regionalne postanowią o zleceniu tych zadań, wówczas mają swobodę wyboru, jeśli chodzi o określenie instrumentu prawnego: zezwolenia, zamówienia publicznego bądź koncesji.

| 5. | Zauważa, że umowy koncesji z natury mają bardziej złożony charakter i są zawierane na dłuższy okres. We wcześniejszej opinii (CdR 21/2010) Komitet zalecał, aby – w wypadku gdy podjęte zostaną prace nad przepisami w zakresie udzielania koncesji – regulacje te były elastyczne i proste. Należy unikać niejasności prawnych. |
| --- | --- |

5.

Zauważa, że umowy koncesji z natury mają bardziej złożony charakter i są zawierane na dłuższy okres. We wcześniejszej opinii (CdR 21/2010) Komitet zalecał, aby – w wypadku gdy podjęte zostaną prace nad przepisami w zakresie udzielania koncesji – regulacje te były elastyczne i proste. Należy unikać niejasności prawnych.

W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM KOMITET REGIONÓW

| 6. | W art. 1 dyrektywy lub przynajmniej w motywach należy wyraźnie zaznaczyć, że przedmiotem tej dyrektywy nie jest kwestia przekazywania zadań i kompetencji jednego organu publicznego drugiemu. Ponadto nie należy uwzględniać takich sektorów, które są już objęte sektorowymi przepisami UE lub też celowo nie zostały uregulowane na podstawie decyzji prawodawcy UE. |
| --- | --- |

6.

W art. 1 dyrektywy lub przynajmniej w motywach należy wyraźnie zaznaczyć, że przedmiotem tej dyrektywy nie jest kwestia przekazywania zadań i kompetencji jednego organu publicznego drugiemu. Ponadto nie należy uwzględniać takich sektorów, które są już objęte sektorowymi przepisami UE lub też celowo nie zostały uregulowane na podstawie decyzji prawodawcy UE.

| 7. | Uznaje, że koncesje, których wartość przekracza określoną kwotę, mają wpływ na rynek wewnętrzny i że w związku z tym mogą one być przedmiotem ustawodawstwa UE. |
| --- | --- |

7.

Uznaje, że koncesje, których wartość przekracza określoną kwotę, mają wpływ na rynek wewnętrzny i że w związku z tym mogą one być przedmiotem ustawodawstwa UE.

| 8. | Stwierdza, że obecne reguły w dziedzinie koncesji stanowi orzecznictwo oraz krajowe ustawodawstwo. Zważywszy że pewne koncesje mogą mieć wpływ na rynek wewnętrzny, pożądana jest jasność w kwestii przepisów, a także jednolita wykładnia i podejście. Komitet uznaje zatem za uzasadnione rozważenie przepisów w tej dziedzinie. |
| --- | --- |

8.

Stwierdza, że obecne reguły w dziedzinie koncesji stanowi orzecznictwo oraz krajowe ustawodawstwo. Zważywszy że pewne koncesje mogą mieć wpływ na rynek wewnętrzny, pożądana jest jasność w kwestii przepisów, a także jednolita wykładnia i podejście. Komitet uznaje zatem za uzasadnione rozważenie przepisów w tej dziedzinie.

| 9. | Stwierdza, że koncesje są jednak różnie stosowane w różnych państwach członkowskich. Wiąże się to m.in. z faktem, że każde państwo członkowskie dysponuje innymi instrumentami krajowymi do regulowania lub zlecania działań. Tak więc skutki dyrektywy mogą się różnić w zależności od państwa członkowskiego. Komisja powinna zatem wyraźnie wyjaśnić i określić, które rodzaje umów są traktowane jako koncesje i które rodzaje stosunków umownych są objęte zakresem stosowania dyrektywy. |
| --- | --- |

9.

Stwierdza, że koncesje są jednak różnie stosowane w różnych państwach członkowskich. Wiąże się to m.in. z faktem, że każde państwo członkowskie dysponuje innymi instrumentami krajowymi do regulowania lub zlecania działań. Tak więc skutki dyrektywy mogą się różnić w zależności od państwa członkowskiego. Komisja powinna zatem wyraźnie wyjaśnić i określić, które rodzaje umów są traktowane jako koncesje i które rodzaje stosunków umownych są objęte zakresem stosowania dyrektywy.

| 10. | W związku z tym uważa za istotne, by pozostawić instytucjom zamawiającym i państwom członkowskim swobodę decyzji odnośnie do tego, za pomocą jakiego instrumentu zechcą wykonywać swoje zadania. Zezwolenia, w tym zezwolenia na prowadzenie określonej działalności wydawane ograniczonej liczbie podmiotów, powinny zostać wyłączone z zakresu dyrektywy. Dotyczy to także samego finansowania działalności, często niezwiązanego z obowiązkiem zwrotu otrzymanych kwot, o ile nie zostały one wykorzystane w zamierzonym celu. |
| --- | --- |

10.

W związku z tym uważa za istotne, by pozostawić instytucjom zamawiającym i państwom członkowskim swobodę decyzji odnośnie do tego, za pomocą jakiego instrumentu zechcą wykonywać swoje zadania. Zezwolenia, w tym zezwolenia na prowadzenie określonej działalności wydawane ograniczonej liczbie podmiotów, powinny zostać wyłączone z zakresu dyrektywy. Dotyczy to także samego finansowania działalności, często niezwiązanego z obowiązkiem zwrotu otrzymanych kwot, o ile nie zostały one wykorzystane w zamierzonym celu.

| 11. | Z zaniepokojeniem stwierdza, że ustanowienie obowiązku przetargów w przypadku udzielania tego rodzaju instrumentów krajowych oznacza nadmierną ingerencję w krajową autonomię państw członkowskich. Dlatego też Komitet wyraża zadowolenie, że – jak wynika z preambuły – Komisja Europejska uważa, że tego rodzaju akty państwa nie powinny kwalifikować się jako koncesje; Komitet jest jednak zdania, że należy przewidzieć dla nich wyraźny wyjątek w jednym z artykułów. |
| --- | --- |

11.

Z zaniepokojeniem stwierdza, że ustanowienie obowiązku przetargów w przypadku udzielania tego rodzaju instrumentów krajowych oznacza nadmierną ingerencję w krajową autonomię państw członkowskich. Dlatego też Komitet wyraża zadowolenie, że – jak wynika z preambuły – Komisja Europejska uważa, że tego rodzaju akty państwa nie powinny kwalifikować się jako koncesje; Komitet jest jednak zdania, że należy przewidzieć dla nich wyraźny wyjątek w jednym z artykułów.

| 12. | Jest zdania, że omawiana dyrektywa powinna dotyczyć koncesji, które mają wpływ na rynek wewnętrzny. Koncesje, które z uwagi na ich niską wartość nie wpływają na rynek wewnętrzny, powinny być udzielane bezpośrednio, bez uprzedniego zaproszenia do ubiegania się o zamówienie. |
| --- | --- |

12.

Jest zdania, że omawiana dyrektywa powinna dotyczyć koncesji, które mają wpływ na rynek wewnętrzny. Koncesje, które z uwagi na ich niską wartość nie wpływają na rynek wewnętrzny, powinny być udzielane bezpośrednio, bez uprzedniego zaproszenia do ubiegania się o zamówienie.

| 13. | Uważa, że takie rozróżnienie ma ogromne znaczenie dla MŚP. Dzięki temu instytucje zamawiające będą miały możliwość prowadzenia przyjaznej dla MŚP polityki w zakresie koncesji. |
| --- | --- |

13.

Uważa, że takie rozróżnienie ma ogromne znaczenie dla MŚP. Dzięki temu instytucje zamawiające będą miały możliwość prowadzenia przyjaznej dla MŚP polityki w zakresie koncesji.

| 14. | Wyraża zaniepokojenie z powodu tego, że przepisy mają złożony charakter. Instytucje zamawiające uważają obecne dyrektywy w sprawie zamówień za niepotrzebnie skomplikowane. Istnieją obawy, że omawiana dyrektywa w sprawie koncesji także rozrośnie się do rozmiarów złożonego aktu prawnego. Komitet uważa, że koncesji nie można traktować tak samo jak przepisów europejskich dyrektyw w sprawie zamówień, i dlatego wzywa Komisję, by zachowała prostą formę dyrektywy, a także komunikatów, które ewentualnie opublikuje w jej następstwie. |
| --- | --- |

14.

Wyraża zaniepokojenie z powodu tego, że przepisy mają złożony charakter. Instytucje zamawiające uważają obecne dyrektywy w sprawie zamówień za niepotrzebnie skomplikowane. Istnieją obawy, że omawiana dyrektywa w sprawie koncesji także rozrośnie się do rozmiarów złożonego aktu prawnego. Komitet uważa, że koncesji nie można traktować tak samo jak przepisów europejskich dyrektyw w sprawie zamówień, i dlatego wzywa Komisję, by zachowała prostą formę dyrektywy, a także komunikatów, które ewentualnie opublikuje w jej następstwie.

| 15. | Uważa za pożądane, by Komisja zamieściła więcej wyjaśnień na temat sposobu udzielania koncesji. Należy znaleźć właściwą równowagę między wyjaśnieniami na temat np. terminów i sposobu sporządzania ogłoszeń a swobodą decyzyjną instytucji zamawiających, jeśli chodzi np. o wybór kryteriów, które chciałyby zastosować. Taka jasność daje instytucjom zamawiającym solidny punkt oparcia i zapewnia pożądane ujednolicenie sposobu traktowania omawianej kwestii przez państwa członkowskie. Ta swoboda decyzyjna uwzględnia praktyczną rzeczywistość, tj. wiedzę instytucji zamawiających na temat własnych koncesji, a zarazem respektuje autonomię państw członkowskich. Instytucje zamawiające muszą mieć znaczny margines swobody, tak aby mogły wybrać kryteria społeczne i dotyczące zrównoważonego rozwoju. |
| --- | --- |

15.

Uważa za pożądane, by Komisja zamieściła więcej wyjaśnień na temat sposobu udzielania koncesji. Należy znaleźć właściwą równowagę między wyjaśnieniami na temat np. terminów i sposobu sporządzania ogłoszeń a swobodą decyzyjną instytucji zamawiających, jeśli chodzi np. o wybór kryteriów, które chciałyby zastosować. Taka jasność daje instytucjom zamawiającym solidny punkt oparcia i zapewnia pożądane ujednolicenie sposobu traktowania omawianej kwestii przez państwa członkowskie. Ta swoboda decyzyjna uwzględnia praktyczną rzeczywistość, tj. wiedzę instytucji zamawiających na temat własnych koncesji, a zarazem respektuje autonomię państw członkowskich. Instytucje zamawiające muszą mieć znaczny margines swobody, tak aby mogły wybrać kryteria społeczne i dotyczące zrównoważonego rozwoju.

II.   ZALECANE POPRAWKI

Poprawka 1

Motyw 5

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Należy również wprowadzić pewne przepisy koordynujące w przypadku udzielania koncesji na roboty budowlane i koncesji na usługi w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych ze względu na to, że organy krajowe mogą wpływać na zachowania podmiotów działających w tych sektorach, a także biorąc pod uwagę zamknięty charakter rynków, na których prowadzą one działalność, ze względu na istnienie szczególnych lub wyłącznych praw przyznawanych przez państwa członkowskie w zakresie zasilania, zapewniania lub eksploatacji sieci do świadczenia tych usług. | |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Należy również wprowadzić pewne przepisy koordynujące w przypadku udzielania koncesji na roboty budowlane i koncesji na usługi w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych ze względu na to, że organy krajowe mogą wpływać na zachowania podmiotów działających w tych sektorach, a także biorąc pod uwagę zamknięty charakter rynków, na których prowadzą one działalność, ze względu na istnienie szczególnych lub wyłącznych praw przyznawanych przez państwa członkowskie w zakresie zasilania, zapewniania lub eksploatacji sieci do świadczenia tych usług.

Uzasadnienie

Wyżej wymienione sektory są już objęte konkretnymi przepisami.

Poprawka 2

Preambuła, motyw 6

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Koncesje są to umowy o charakterze odpłatnym zawierane między co najmniej jednym wykonawcą i co najmniej jedną instytucją zamawiającą lub podmiotem zamawiającym, których przedmiotem jest nabycie robót budowlanych lub usług i w ramach których wynagrodzenie stanowi zwykle prawo do eksploatacji obiektów budowlanych lub świadczenia usług, które są przedmiotem koncesji. Wykonanie tych robót budowlanych lub usług podlega szczególnym wiążącym obowiązkom określonym przez instytucję zamawiającą lub podmiot zamawiający, które są możliwe do wyegzekwowania na gruncie prawa. Jakokoncesje nie powinny kwalifikować się natomiast niektóre akty państwa takie jak upoważnienia i zezwolenia, na podstawie których państwo lub organ publiczny określa warunki prowadzenia działalności gospodarczej. To samo dotyczy pewnych umów, których przedmiotem jest prawo wykonawcy do eksploatacji pewnych domen publicznych lub zasobów, takich jak umowy dzierżawy gruntu, na podstawie których państwo, instytucja zamawiająca lub podmiot zamawiający ustanawia wyłącznie ogólne warunki ich wykorzystania, nienabywając przy tym konkretnych robót budowlanych lub usług. | Koncesje są to umowy o charakterze odpłatnym zawierane między co najmniej jednym wykonawcą i co najmniej jedną instytucją zamawiającą lub podmiotem zamawiającym, których przedmiotem jest nabycie robót budowlanych lub usług i w ramach których wynagrodzenie stanowi zwykle prawo do eksploatacji obiektów budowlanych lub świadczenia usług, które są przedmiotem koncesji. tych robót budowlanych lub usług podlega szczególnym określonym przez instytucję zamawiającąlub podmiot zamawiający, możliwe do wyegzekwowania na gruncie prawa. Jako koncesje nie powinny kwalifikować się natomiast niektóre akty państwa takie jak upoważnienia i zezwolenia, na podstawie których państwo lub organ publiczny określa warunki prowadzenia działalności gospodarczej. To samo dotyczy pewnych umów, których przedmiotem jest prawo wykonawcy do eksploatacji pewnych domen publicznych lub zasobów, takich jak umowy dzierżawy gruntu, na podstawie których państwo, instytucja zamawiająca lub podmiot zamawiający ustanawia wyłącznie ogólne warunki ich wykorzystania, nienabywając przy tym konkretnych robót budowlanych lub usług. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Koncesje są to umowy o charakterze odpłatnym zawierane między co najmniej jednym wykonawcą i co najmniej jedną instytucją zamawiającą lub podmiotem zamawiającym, których przedmiotem jest nabycie robót budowlanych lub usług i w ramach których wynagrodzenie stanowi zwykle prawo do eksploatacji obiektów budowlanych lub świadczenia usług, które są przedmiotem koncesji. Wykonanie tych robót budowlanych lub usług podlega szczególnym wiążącym obowiązkom określonym przez instytucję zamawiającą lub podmiot zamawiający, które są możliwe do wyegzekwowania na gruncie prawa. Jakokoncesje nie powinny kwalifikować się natomiast niektóre akty państwa takie jak upoważnienia i zezwolenia, na podstawie których państwo lub organ publiczny określa warunki prowadzenia działalności gospodarczej. To samo dotyczy pewnych umów, których przedmiotem jest prawo wykonawcy do eksploatacji pewnych domen publicznych lub zasobów, takich jak umowy dzierżawy gruntu, na podstawie których państwo, instytucja zamawiająca lub podmiot zamawiający ustanawia wyłącznie ogólne warunki ich wykorzystania, nienabywając przy tym konkretnych robót budowlanych lub usług.

Koncesje są to umowy o charakterze odpłatnym zawierane między co najmniej jednym wykonawcą i co najmniej jedną instytucją zamawiającą lub podmiotem zamawiającym, których przedmiotem jest nabycie robót budowlanych lub usług i w ramach których wynagrodzenie stanowi zwykle prawo do eksploatacji obiektów budowlanych lub świadczenia usług, które są przedmiotem koncesji. tych robót budowlanych lub usług podlega szczególnym określonym przez instytucję zamawiającąlub podmiot zamawiający, możliwe do wyegzekwowania na gruncie prawa. Jako koncesje nie powinny kwalifikować się natomiast niektóre akty państwa takie jak upoważnienia i zezwolenia, na podstawie których państwo lub organ publiczny określa warunki prowadzenia działalności gospodarczej. To samo dotyczy pewnych umów, których przedmiotem jest prawo wykonawcy do eksploatacji pewnych domen publicznych lub zasobów, takich jak umowy dzierżawy gruntu, na podstawie których państwo, instytucja zamawiająca lub podmiot zamawiający ustanawia wyłącznie ogólne warunki ich wykorzystania, nienabywając przy tym konkretnych robót budowlanych lub usług.

Uzasadnienie

Należy uściślić, na czym polega rozróżnienie między zezwoleniem, zezwoleniem udzielanym ograniczonej liczbie podmiotów, w przypadku którego instytucja zamawiająca udziela prawa do prowadzenia określonej działalności, i koncesją.

Zezwolenie umożliwia poddanie pewnym wymogom sposobu prowadzenia określonej działalności. Niemniej istnieją także zezwolenia, które ograniczają samą działalność. Mowa wtedy o zezwoleniu na prowadzenie określonej działalności lub zezwoleniu udzielanym ograniczonej liczbie podmiotów. Stosuje się je najczęściej ze względów dotyczących porządku publicznego, zdrowia publicznego i/lub bezpieczeństwa. Chodzi np. o zezwolenia na świadczenie usług prostytucji, hotelarskich i gastronomicznych oraz na kasyna.

Umowa koncesji ma pewne cechy wspólne z takim zezwoleniem na prowadzenie określonej działalności. Najważniejsza różnica polega na tym, że w przypadku umowy koncesji realizacja działania ma istotne znaczenie dla instytucji zamawiającej. Dlatego też w ramach takiej umowy wykonanie zadań może zostać wyegzekwowane na gruncie prawa. Jeśli realizacja zadania, którego dotyczy prawo do prowadzenia określonej działalności, jest możliwa do wyegzekwowania na gruncie prawa, wówczas można przyjąć, że umowa ma „charakter odpłatny”. To kryterium ma też zastosowanie do definicji zamówienia publicznego.

Istotne jest, by pozostawić instytucjom zamawiającym i państwom członkowskim swobodę decyzji odnośnie do tego, za pomocą jakiego instrumentu będą wykonywać swoje zadania. Zezwolenie, zezwolenie na prowadzenie określonej działalności i zezwolenie udzielane ograniczonej liczbie podmiotów powinny zostać wyłączone z zakresu dyrektywy. Nie jest pożądane, aby w przypadku udzielania tego rodzaju zezwoleń miał zastosowanie obowiązek przejrzystości czy, w stosownych wypadkach, obowiązek przetargu. Przepisy krajowe oraz regionalne i lokalne powinny stanowić podstawę umożliwiającą określenie, komu można udzielić zezwolenia. Z motywu 6 w preambule wynika, że Komisja Europejska podziela taki pogląd.

Definicja koncesji odnosi się wprawdzie do formy umowy, jednak kryteria te zostały wyjaśnione w sposób funkcjonalny. W rezultacie może dojść do tego, że zezwolenie jednak zostanie potraktowane jako koncesja. W związku z tym w preambule i w definicji koncesji należy uściślić, na czym polega różnica między zezwoleniem (na prowadzenie określonej działalności) a koncesją.

Koncesje trzeba jasno odróżnić od zadań publicznych, takich jak wydawanie licencji i zezwoleń.

Poprawka 3

Motyw 9

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Pojęcie praw specjalnych lub wyłącznych ma zasadnicze znaczenie dla określenia zakresu stosowania niniejszej dyrektywy, ponieważ podmioty, które nie są ani instytucjami zamawiającymi zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1), ani przedsiębiorstwami publicznymi, podlegają jej przepisom jedynie w zakresie, w jakim wykonują jeden z objętych nią rodzajów działalności na podstawie takich praw. Należy w związku z tym wyjaśnić, iż prawa, które przyznano w drodze procedury opartej na obiektywnych kryteriach, zgodnych w szczególności z prawodawstwemunijnym, i w przypadku której zapewniono odpowiednie nagłośnienie postępowania, nie stanowią praw specjalnych lub wyłącznych do celów niniejszej dyrektywy. Wspomniane prawodawstwo powinno obejmować dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 98/30/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. dotyczącą wspólnych zasad w odniesieniu do rynku wewnętrznego gazu ziemnego (1), dyrektywę 96/92/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 grudnia 1996 r. dotyczącą wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej (2), dyrektywę 97/67/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie wspólnych zasad rozwoju rynku wewnętrznego usług pocztowych Wspólnoty oraz poprawy jakości usług (3), dyrektywę 94/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 maja 1994 r. w sprawie warunków udzielania i korzystania z zezwoleń na poszukiwanie, badanie i produkcję węglowodorów (4) oraz rozporządzenie (WE) nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczące usług publicznych w zakresie kolejowego i drogowego transportu pasażerskiego oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 1191/69 i (EWG) nr 1107/70 (5). Coraz bardziej zróżnicowane formy działań publicznych spowodowały konieczność bardziej przejrzystego zdefiniowania pojęcia samych zamówień. Przepisy unijne w sprawie koncesji dotyczą nabycia robót budowlanych lub usług za wynagrodzenie, które stanowi eksploatacja przedmiotowych obiektów budowlanych lub świadczenie przedmiotowych usług. Termin „nabycie” należy rozumieć jako szeroko pojęte uzyskiwanie korzyści z tytułu określonych robót budowlanych lub usług, przy czym przeniesienie praw własności na instytucje zamawiające lub podmioty zamawiające nie jest konieczne w każdym przypadku. Co za tym idzie, samo finansowanie działalności, często związane z obowiązkiem zwrotu otrzymanych kwot, o ile nie zostały wykorzystane w zamierzonym celu, nie podlega zwykle przepisom niniejszej dyrektywy. | Pojęcie praw specjalnych lub wyłącznych ma zasadnicze znaczenie dla określenia zakresu stosowania niniejszej dyrektywy, ponieważ podmioty, które nie są ani instytucjami zamawiającymi zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1), ani przedsiębiorstwami publicznymi, podlegają jej przepisom jedynie w zakresie, w jakim wykonują jeden z objętych nią rodzajów działalności na podstawie takich praw. Należy w związku z tym wyjaśnić, iż prawa, które przyznano w drodze procedury opartej na obiektywnych kryteriach, zgodnych w szczególności z prawodawstwem unijnym, i wprzypadku której zapewniono odpowiednie nagłośnienie postępowania, nie stanowią praw specjalnych lub wyłącznych do celów niniejszej dyrektywy. Wspomniane prawodawstwo powinno obejmować dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 98/30/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. dotyczącą wspólnych zasad w odniesieniu do rynku wewnętrznego gazu ziemnego (1), dyrektywę 96/92/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 grudnia 1996 r. dotyczącą wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej (2), dyrektywę 97/67/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie wspólnych zasad rozwoju rynku wewnętrznego usług pocztowych Wspólnoty oraz poprawy jakości usług (3), dyrektywę 94/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 maja 1994 r. w sprawie warunków udzielania i korzystania z zezwoleń na poszukiwanie, badanie i produkcję węglowodorów (4) oraz rozporządzenie (WE) nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczące usług publicznych w zakresie kolejowego I drogowego transportu pasażerskiego oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 1191/69 i (EWG) nr 1107/70 (5). Coraz bardziej zróżnicowane formy działań publicznych spowodowały konieczność bardziej przejrzystego zdefiniowania pojęcia samych zamówień. Przepisy unijne w sprawie koncesji dotyczą nabycia robót budowlanych lub usług za wynagrodzenie, które stanowi eksploatacja przedmiotowych obiektów budowlanych lub świadczenie przedmiotowych usług. Termin „nabycie” należy rozumieć jako szeroko pojęte uzyskiwanie korzyści z tytułu określonych robót budowlanych lub usług, przy czym przeniesienie praw własności na instytucje zamawiające lub podmioty zamawiające nie jest konieczne w każdym przypadku. Co za tym idzie, samo finansowanie działalności, często związane z obowiązkiem zwrotu otrzymanych kwot, o ile nie zostały wykorzystane w zamierzonym celu, nie podlega zwykle przepisom niniejszej dyrektywy. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Pojęcie praw specjalnych lub wyłącznych ma zasadnicze znaczenie dla określenia zakresu stosowania niniejszej dyrektywy, ponieważ podmioty, które nie są ani instytucjami zamawiającymi zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1), ani przedsiębiorstwami publicznymi, podlegają jej przepisom jedynie w zakresie, w jakim wykonują jeden z objętych nią rodzajów działalności na podstawie takich praw. Należy w związku z tym wyjaśnić, iż prawa, które przyznano w drodze procedury opartej na obiektywnych kryteriach, zgodnych w szczególności z prawodawstwemunijnym, i w przypadku której zapewniono odpowiednie nagłośnienie postępowania, nie stanowią praw specjalnych lub wyłącznych do celów niniejszej dyrektywy. Wspomniane prawodawstwo powinno obejmować dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 98/30/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. dotyczącą wspólnych zasad w odniesieniu do rynku wewnętrznego gazu ziemnego (1), dyrektywę 96/92/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 grudnia 1996 r. dotyczącą wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej (2), dyrektywę 97/67/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie wspólnych zasad rozwoju rynku wewnętrznego usług pocztowych Wspólnoty oraz poprawy jakości usług (3), dyrektywę 94/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 maja 1994 r. w sprawie warunków udzielania i korzystania z zezwoleń na poszukiwanie, badanie i produkcję węglowodorów (4) oraz rozporządzenie (WE) nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczące usług publicznych w zakresie kolejowego i drogowego transportu pasażerskiego oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 1191/69 i (EWG) nr 1107/70 (5). Coraz bardziej zróżnicowane formy działań publicznych spowodowały konieczność bardziej przejrzystego zdefiniowania pojęcia samych zamówień. Przepisy unijne w sprawie koncesji dotyczą nabycia robót budowlanych lub usług za wynagrodzenie, które stanowi eksploatacja przedmiotowych obiektów budowlanych lub świadczenie przedmiotowych usług. Termin „nabycie” należy rozumieć jako szeroko pojęte uzyskiwanie korzyści z tytułu określonych robót budowlanych lub usług, przy czym przeniesienie praw własności na instytucje zamawiające lub podmioty zamawiające nie jest konieczne w każdym przypadku. Co za tym idzie, samo finansowanie działalności, często związane z obowiązkiem zwrotu otrzymanych kwot, o ile nie zostały wykorzystane w zamierzonym celu, nie podlega zwykle przepisom niniejszej dyrektywy.

Pojęcie praw specjalnych lub wyłącznych ma zasadnicze znaczenie dla określenia zakresu stosowania niniejszej dyrektywy, ponieważ podmioty, które nie są ani instytucjami zamawiającymi zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1), ani przedsiębiorstwami publicznymi, podlegają jej przepisom jedynie w zakresie, w jakim wykonują jeden z objętych nią rodzajów działalności na podstawie takich praw. Należy w związku z tym wyjaśnić, iż prawa, które przyznano w drodze procedury opartej na obiektywnych kryteriach, zgodnych w szczególności z prawodawstwem unijnym, i wprzypadku której zapewniono odpowiednie nagłośnienie postępowania, nie stanowią praw specjalnych lub wyłącznych do celów niniejszej dyrektywy. Wspomniane prawodawstwo powinno obejmować dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 98/30/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. dotyczącą wspólnych zasad w odniesieniu do rynku wewnętrznego gazu ziemnego (1), dyrektywę 96/92/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 grudnia 1996 r. dotyczącą wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej (2), dyrektywę 97/67/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie wspólnych zasad rozwoju rynku wewnętrznego usług pocztowych Wspólnoty oraz poprawy jakości usług (3), dyrektywę 94/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 maja 1994 r. w sprawie warunków udzielania i korzystania z zezwoleń na poszukiwanie, badanie i produkcję węglowodorów (4) oraz rozporządzenie (WE) nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczące usług publicznych w zakresie kolejowego I drogowego transportu pasażerskiego oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 1191/69 i (EWG) nr 1107/70 (5). Coraz bardziej zróżnicowane formy działań publicznych spowodowały konieczność bardziej przejrzystego zdefiniowania pojęcia samych zamówień. Przepisy unijne w sprawie koncesji dotyczą nabycia robót budowlanych lub usług za wynagrodzenie, które stanowi eksploatacja przedmiotowych obiektów budowlanych lub świadczenie przedmiotowych usług. Termin „nabycie” należy rozumieć jako szeroko pojęte uzyskiwanie korzyści z tytułu określonych robót budowlanych lub usług, przy czym przeniesienie praw własności na instytucje zamawiające lub podmioty zamawiające nie jest konieczne w każdym przypadku. Co za tym idzie, samo finansowanie działalności, często związane z obowiązkiem zwrotu otrzymanych kwot, o ile nie zostały wykorzystane w zamierzonym celu, nie podlega zwykle przepisom niniejszej dyrektywy.

Uzasadnienie

Poprawka ma na celu jednoznaczne przywrócenie podstawowego pojęcia używanego w dyrektywie 2004/17 dotyczącego zamówień publicznych w sektorach specjalnych. Na jego podstawie i zgodnie z motywem 25 tej dyrektywy „Prawa przyznane przez państwo członkowskie w jakiejkolwiek formie, w tym udzielenie koncesji, ograniczonej liczbie podmiotów na podstawie obiektywnych, proporcjonalnych i niedyskryminacyjnych kryteriów, które umożliwiają jakiejkolwiek zainteresowanej osobie spełnienie powyższych kryteriów korzystania z praw, nie mogą także być uważane za specjalne lub wyłączne prawa”. Nie należy ograniczać tego pojęcia, wyliczając akty prawne Unii Europejskiej; lista taka może brzmieć kategorycznie i sprawiać przez to wrażenie, że wyłączone zostają akty prawne lub zarządzenia poszczególnych państw członkowskich, które spełniają jednak te same kryteria obiektywności, proporcjonalności i niedyskryminacji.

Poprawka 4

Preambuła, motyw 10

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Niezbędne okazało się również doprecyzowanie tego, co należy rozumieć jako pojedyncze zamówienie, wskutekczego łączna wartość wszystkich koncesji zawartych na potrzeby tego zamówienia musi zostać uwzględniona w kontekście progów określonych w niniejszej dyrektywie, a zamówienie należy ogłaszać jako całość z możliwym podziałem na części. Pojęcie pojedynczego zamówienia obejmuje wszelkie dostawy, roboty budowlane i usługi niezbędne do realizacji określonego projektu. Na występowanie jednego projektu wskazuje na przykład uprzednie opracowanie przez instytucję zamawiającą ogólnego planu i koncepcji, fakt, że różne nabyte elementy pełnią jedną funkcję gospodarczą i techniczną lub że są w inny sposób logicznie powiązane. | |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Niezbędne okazało się również doprecyzowanie tego, co należy rozumieć jako pojedyncze zamówienie, wskutekczego łączna wartość wszystkich koncesji zawartych na potrzeby tego zamówienia musi zostać uwzględniona w kontekście progów określonych w niniejszej dyrektywie, a zamówienie należy ogłaszać jako całość z możliwym podziałem na części. Pojęcie pojedynczego zamówienia obejmuje wszelkie dostawy, roboty budowlane i usługi niezbędne do realizacji określonego projektu. Na występowanie jednego projektu wskazuje na przykład uprzednie opracowanie przez instytucję zamawiającą ogólnego planu i koncepcji, fakt, że różne nabyte elementy pełnią jedną funkcję gospodarczą i techniczną lub że są w inny sposób logicznie powiązane.

Uzasadnienie

Przygotowanie i realizacja koncesji może trwać latami. Jest prawdopodobne, że w fazie przygotowania instytucje zamawiające będą musiały zebrać wszelkiego rodzaju opinie zewnętrzne. Zgodnie z definicją opinie te byłyby uwzględniane przy określaniu wartości koncesji. Nie jest to logiczne. Zamówienia, które mają inną naturę i zostały udzielone innej zainteresowanej stronie, nie powinny stanowić elementu oceny wartości koncesji. Jeśli zamówienia te przedstawiają określoną wartość, powinny być udzielane na podstawie dyrektywy w sprawie zamówień i zgodnie z jej przepisami.

Stanowisko to jest zgodne z wcześniejszymi opiniami Komitetu dotyczącymi tego, by niepotrzebnie nie łączyć zamówień.

Zob. poprawkę 14.

Poprawka 5

Motyw 11

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| W celu zapewnienia rzeczywistego otwarcia rynku i odpowiedniej równowagi w stosowaniu reguł udzielania koncesji w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych niezbędne jest określenie podmiotów należących do powyższych sektorów na innej podstawie niż ich status prawny. Należy zatem dopilnować, aby nie zostało naruszone równe traktowanie podmiotów zamawiających działających w sektorze publicznym oraz podmiotów działających w sektorze prywatnym. Należy również dopilnować, z poszanowaniem art. 345 Traktatu, aby nie zostały naruszone zasady regulujące system praw majątkowych w państwach członkowskich. | W celu zapewnienia rzeczywistego otwarcia rynku i odpowiedniej równowagi w stosowaniu reguł udzielania koncesji w sektorach energetyki, transportu i usług pocztowych niezbędne jest określenie podmiotów należących do powyższych sektorów na innej podstawie niż ich status prawny. Należy zatem dopilnować, aby nie zostało naruszone równe traktowanie podmiotów zamawiających działających w sektorze publicznym oraz podmiotów działających w sektorze prywatnym. Należy również dopilnować, z poszanowaniem art. 345 Traktatu, aby nie zostały naruszone zasady regulujące system praw majątkowych w państwach członkowskich. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

W celu zapewnienia rzeczywistego otwarcia rynku i odpowiedniej równowagi w stosowaniu reguł udzielania koncesji w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych niezbędne jest określenie podmiotów należących do powyższych sektorów na innej podstawie niż ich status prawny. Należy zatem dopilnować, aby nie zostało naruszone równe traktowanie podmiotów zamawiających działających w sektorze publicznym oraz podmiotów działających w sektorze prywatnym. Należy również dopilnować, z poszanowaniem art. 345 Traktatu, aby nie zostały naruszone zasady regulujące system praw majątkowych w państwach członkowskich.

W celu zapewnienia rzeczywistego otwarcia rynku i odpowiedniej równowagi w stosowaniu reguł udzielania koncesji w sektorach energetyki, transportu i usług pocztowych niezbędne jest określenie podmiotów należących do powyższych sektorów na innej podstawie niż ich status prawny. Należy zatem dopilnować, aby nie zostało naruszone równe traktowanie podmiotów zamawiających działających w sektorze publicznym oraz podmiotów działających w sektorze prywatnym. Należy również dopilnować, z poszanowaniem art. 345 Traktatu, aby nie zostały naruszone zasady regulujące system praw majątkowych w państwach członkowskich.

Uzasadnienie

Rezolucje z 14.1.2004, 10.3.2004 i 31.5.2006 pokazują, jaka jest wola Parlamentu Europejskiego w odniesieniu do sektora gospodarki wodnej. Zgodnie z ich tekstem, Parlament Europejski pragnie, by w sektorze gospodarki wodnej przeprowadzono nie liberalizację, lecz modernizację, w ramach której zasady ekonomiczne powinny pozostawać w zgodzie zarówno ze standardami jakości i ekologii, jak i z niezbędną zasadą skuteczności. Dlatego też nie jest wskazane jego dodatkowe horyzontalne uregulowanie.

Poprawka 6

Preambuła, nowy motyw 14 po motywie 13

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Uzasadnienie

Tryb podejmowania współpracy przez samorządy lokalne (dzielenie się kompetencjami na zasadach umownych lub instytucjonalnych) nie może podlegać prawodawstwu w zakresie rynku wewnętrznego.

Poprawka 7

Motyw 20

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Wyniki dokonanego przez Komisję przeglądu tzw. usług priorytetowych i niepriorytetowych (usług „A” i „B”) wykazały, że ograniczanie pełnego zastosowania przepisów dotyczących zamówień publicznych do wąskiej grupy usług nie jest już uzasadnione. W związku z tym niniejsza dyrektywa powinna mieć zastosowanie do szeregu usług (takich jak usługi gastronomiczne i dystrybucji wody), które cechują potencjalne możliwości w zakresie obrotów transgranicznych. | |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Wyniki dokonanego przez Komisję przeglądu tzw. usług priorytetowych i niepriorytetowych (usług „A” i „B”) wykazały, że ograniczanie pełnego zastosowania przepisów dotyczących zamówień publicznych do wąskiej grupy usług nie jest już uzasadnione. W związku z tym niniejsza dyrektywa powinna mieć zastosowanie do szeregu usług (takich jak usługi gastronomiczne i dystrybucji wody), które cechują potencjalne możliwości w zakresie obrotów transgranicznych.

Uzasadnienie

Należy utrzymać zasadnicze rozróżnienie na usługi priorytetowe i niepriorytetowe, a tym samym uprzywilejowane miejsce tzw. usług „B” w przepisach dotyczących zamówień publicznych. Usługi społeczne i zdrowotne nie mają lub prawie nie mają znaczenia dla rynku wewnętrznego i z reguły są świadczone lokalnie. Woda jest dobrem niezbędnym do życia. Działania w zakresie gospodarki wodnej muszą być zatem bardzo rozważne i uwzględniać aspekty ekologiczne i higieniczne. Zgodnie z art. 17 dyrektywy 2006/123/WE dotyczącej usług na jednolitym rynku, usługi z zakresu gospodarki wodnej powinny zatem zostać wyłączone z zakresu obowiązywania dyrektywy w sprawie udzielania koncesji.

Poprawka 8

Preambuła, motyw 22

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Ze względu na znaczenie kontekstu kulturowego oraz wrażliwy charakter tych usług, państwa członkowskie powinny dysponować szeroko swobodą w zakresie organizacji wyboru usługodawcy w sposób uznany przez siebie za najbardziej odpowiedni. Przepisy niniejszej dyrektywy nie uniemożliwiają państwom członkowskim stosowania określonych kryteriów jakości przy wyborze usługodawców, takie jak kryteria określone w dobrowolnych europejskich ramach odniesienia na rzecz zapewniania jakości usług społecznych unijnego Komitetu Ochrony Socjalnej.Państwa członkowskie lub instytucje publiczne zachowują swobodę samodzielnego świadczenia tych usług lub zorganizowania usług społecznych w sposób niewymagający udzielania koncesji, na przykład poprzez zwykłe finansowanie takich usług lub poprzez udzielanie licencji lub zezwoleń wszystkim wykonawcom spełniającym warunki określone wcześniej przez instytucję zamawiającą lub podmiot zamawiający, bez jakichkolwiek ograniczeń ani kwot, o ile system taki gwarantuje wystarczające upublicznienie i jest zgodny z zasadami przejrzystości i niedyskryminacji. | Ze względu na znaczenie kontekstu kulturowego oraz wrażliwy charakter tych usług, państwa członkowskie powinny dysponować szeroko swobodą w zakresie organizacji wyboru usługodawcy w sposób uznany przez siebie za najbardziej odpowiedni. Przepisy niniejszej dyrektywy nie uniemożliwiają państwom członkowskim stosowania określonych kryteriów jakości przy wyborze usługodawców, takie jak kryteria określone w dobrowolnych europejskich ramach odniesienia na rzecz zapewniania jakości usług społecznych unijnego Komitetu Ochrony Socjalnej.Państwa członkowskie lub instytucje publiczne zachowują swobodę samodzielnego świadczenia tych usług lub zorganizowania usług społecznych w sposób niewymagający udzielania koncesji, na przykład poprzez zwykłe finansowanie takich usług lub poprzez udzielanie licencji lub zezwoleń wszystkim wykonawcom spełniającym warunki określone wcześniej przez instytucję zamawiającą lub podmiot zamawiający, o ile system taki gwarantuje wystarczające upublicznienie i jest zgodny z zasadami przejrzystości i niedyskryminacji. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Ze względu na znaczenie kontekstu kulturowego oraz wrażliwy charakter tych usług, państwa członkowskie powinny dysponować szeroko swobodą w zakresie organizacji wyboru usługodawcy w sposób uznany przez siebie za najbardziej odpowiedni. Przepisy niniejszej dyrektywy nie uniemożliwiają państwom członkowskim stosowania określonych kryteriów jakości przy wyborze usługodawców, takie jak kryteria określone w dobrowolnych europejskich ramach odniesienia na rzecz zapewniania jakości usług społecznych unijnego Komitetu Ochrony Socjalnej.Państwa członkowskie lub instytucje publiczne zachowują swobodę samodzielnego świadczenia tych usług lub zorganizowania usług społecznych w sposób niewymagający udzielania koncesji, na przykład poprzez zwykłe finansowanie takich usług lub poprzez udzielanie licencji lub zezwoleń wszystkim wykonawcom spełniającym warunki określone wcześniej przez instytucję zamawiającą lub podmiot zamawiający, bez jakichkolwiek ograniczeń ani kwot, o ile system taki gwarantuje wystarczające upublicznienie i jest zgodny z zasadami przejrzystości i niedyskryminacji.

Ze względu na znaczenie kontekstu kulturowego oraz wrażliwy charakter tych usług, państwa członkowskie powinny dysponować szeroko swobodą w zakresie organizacji wyboru usługodawcy w sposób uznany przez siebie za najbardziej odpowiedni. Przepisy niniejszej dyrektywy nie uniemożliwiają państwom członkowskim stosowania określonych kryteriów jakości przy wyborze usługodawców, takie jak kryteria określone w dobrowolnych europejskich ramach odniesienia na rzecz zapewniania jakości usług społecznych unijnego Komitetu Ochrony Socjalnej.Państwa członkowskie lub instytucje publiczne zachowują swobodę samodzielnego świadczenia tych usług lub zorganizowania usług społecznych w sposób niewymagający udzielania koncesji, na przykład poprzez zwykłe finansowanie takich usług lub poprzez udzielanie licencji lub zezwoleń wszystkim wykonawcom spełniającym warunki określone wcześniej przez instytucję zamawiającą lub podmiot zamawiający, o ile system taki gwarantuje wystarczające upublicznienie i jest zgodny z zasadami przejrzystości i niedyskryminacji.

Uzasadnienie

Komitet proponuje skreślenie tego fragmentu.

Istnieją zezwolenia na prowadzenie określonej działalności, które regulują określone rodzaje działalności i w których wypadku nie jest pożądane przeprowadzanie przetargów. Dotyczy to działań, które nie są realizowane na rzecz danego organu publicznego ani w interesie ogólnym, lecz uznawane przez ten organ za potencjalnie szkodliwe, a zatem wymagające uregulowania. Przykładem jest zezwolenie na świadczenie usług prostytucji. Dlatego też fakt, że liczba danego rodzaju zezwoleń na prowadzenie określonej działalności jest ograniczona, nie powinien automatycznie oznaczać zastosowania przejrzystej procedury udzielania zezwoleń.

Zob. także uzasadnienie do poprawki 4.

Poprawka 9

Preambuła, motyw 25

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| W celu zapewnienia przejrzystości i równego traktowania kryteria udzielania koncesji powinny zawsze być zgodne z pewnymi ogólnymi normami. Powinny one być ujawnione z wyprzedzeniem wszystkim potencjalnym oferentom, dotyczyć przedmiotu umowy i nie powinny dawać instytucji zamawiającej lub podmiotowi zamawiającemu nieograniczonej swobody wyboru. Powinny zapewniać możliwość efektywnej konkurencji, a ich uzupełnienie powinny stanowić wymogi, które umożliwiają skuteczną weryfikację informacji przekazanych przez oferentów. W celu spełnienia tych norm, zapewniając jednocześnie zwiększenie poziomu pewności prawa, państwa członkowskie mogą przewidzieć stosowanie kryterium oferty najkorzystniejszej ekonomicznie. | W celu zapewnienia przejrzystości i równego traktowania kryteria udzielania koncesji powinny zawsze być zgodne z pewnymi ogólnymi normami. Powinny one być ujawnione z wyprzedzeniem wszystkim potencjalnym oferentom. Powinny zapewniać możliwość efektywnej konkurencji, a ich uzupełnienie powinny stanowić wymogi, które umożliwiają skuteczną weryfikację informacji przekazanych przez oferentów. W celu spełnienia tych norm, zapewniając jednocześnie zwiększenie poziomu pewności prawa, państwa członkowskie mogą przewidzieć stosowanie kryterium oferty najkorzystniejszej ekonomicznie. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

W celu zapewnienia przejrzystości i równego traktowania kryteria udzielania koncesji powinny zawsze być zgodne z pewnymi ogólnymi normami. Powinny one być ujawnione z wyprzedzeniem wszystkim potencjalnym oferentom, dotyczyć przedmiotu umowy i nie powinny dawać instytucji zamawiającej lub podmiotowi zamawiającemu nieograniczonej swobody wyboru. Powinny zapewniać możliwość efektywnej konkurencji, a ich uzupełnienie powinny stanowić wymogi, które umożliwiają skuteczną weryfikację informacji przekazanych przez oferentów. W celu spełnienia tych norm, zapewniając jednocześnie zwiększenie poziomu pewności prawa, państwa członkowskie mogą przewidzieć stosowanie kryterium oferty najkorzystniejszej ekonomicznie.

W celu zapewnienia przejrzystości i równego traktowania kryteria udzielania koncesji powinny zawsze być zgodne z pewnymi ogólnymi normami. Powinny one być ujawnione z wyprzedzeniem wszystkim potencjalnym oferentom. Powinny zapewniać możliwość efektywnej konkurencji, a ich uzupełnienie powinny stanowić wymogi, które umożliwiają skuteczną weryfikację informacji przekazanych przez oferentów. W celu spełnienia tych norm, zapewniając jednocześnie zwiększenie poziomu pewności prawa, państwa członkowskie mogą przewidzieć stosowanie kryterium oferty najkorzystniejszej ekonomicznie.

Uzasadnienie

Zob. też poprawki 23 i 28.

Poprawka 10

Art. 1, nowy ust. 3

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 1



  Przedmiot i zakres stosowania | Artykuł 1



  Przedmiot i zakres stosowania |
| | |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 1

Przedmiot i zakres stosowania

Artykuł 1

Przedmiot i zakres stosowania

Uzasadnienie

Komitet uważa, że omawiana dyrektywa powinna dotyczyć tylko tych koncesji, które mają wpływ na rynek wewnętrzny. W przypadku koncesji, których wartość nie przekracza europejskich progów, nie ma mowy o „transgranicznym wymiarze”, dlatego też rynek wewnętrzny nie wchodzi tu w grę. Dzięki takiemu uzupełnieniu tekstu gwarantuje się instytucjom zamawiającym swobodę decyzyjną.

Poprawka 11

Art. 2 ust. 1 pkt 7

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 2


  Definicje | Artykuł 2


  Definicje |
| 1.   Do celów niniejszej dyrektywy zastosowanie mają następujące definicje: | 1.   Do celów niniejszej dyrektywy zastosowanie mają następujące definicje: |
| [...] | [...] |
| (7) | „koncesja na usługi” oznacza umowę o charakterze odpłatnym zawieraną na piśmie pomiędzy co najmniej jedną instytucją zamawiającą lub podmiotem zamawiającym a co najmniej jednym wykonawcą, której przedmiotem jest świadczenie usług innych niż usługi wymienione w pkt. 2) i 4), w przypadku której wynagrodzenie za usługi, które mają być świadczone, stanowi albo wyłącznie prawo do świadczenia usług będących przedmiotem umowy, albo takie prawo wraz z płatnością; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 2

Definicje

Artykuł 2

Definicje

1.   Do celów niniejszej dyrektywy zastosowanie mają następujące definicje:

1.   Do celów niniejszej dyrektywy zastosowanie mają następujące definicje:

[...]

[...]

(7)

„koncesja na usługi” oznacza umowę o charakterze odpłatnym zawieraną na piśmie pomiędzy co najmniej jedną instytucją zamawiającą lub podmiotem zamawiającym a co najmniej jednym wykonawcą, której przedmiotem jest świadczenie usług innych niż usługi wymienione w pkt. 2) i 4), w przypadku której wynagrodzenie za usługi, które mają być świadczone, stanowi albo wyłącznie prawo do świadczenia usług będących przedmiotem umowy, albo takie prawo wraz z płatnością;

| (7) | „koncesja na usługi” oznacza umowę o charakterze odpłatnym zawieraną na piśmie pomiędzy co najmniej jedną instytucją zamawiającą lub podmiotem zamawiającym a co najmniej jednym wykonawcą, której przedmiotem jest świadczenie usług innych niż usługi wymienione w pkt. 2) i 4), w przypadku której wynagrodzenie za usługi, które mają być świadczone, stanowi albo wyłącznie prawo do świadczenia usług będących przedmiotem umowy, albo takie prawo wraz z płatnością; |
| --- | --- |

(7)

„koncesja na usługi” oznacza umowę o charakterze odpłatnym zawieraną na piśmie pomiędzy co najmniej jedną instytucją zamawiającą lub podmiotem zamawiającym a co najmniej jednym wykonawcą, której przedmiotem jest świadczenie usług innych niż usługi wymienione w pkt. 2) i 4), w przypadku której wynagrodzenie za usługi, które mają być świadczone, stanowi albo wyłącznie prawo do świadczenia usług będących przedmiotem umowy, albo takie prawo wraz z płatnością;

Uzasadnienie

Należy uściślić, na czym polega rozróżnienie między zezwoleniem, zezwoleniem udzielanym ograniczonej liczbie podmiotów, w przypadku którego instytucja zamawiająca udziela prawa do prowadzenia określonej działalności, oraz koncesją.

Zezwolenie umożliwia poddanie pewnym wymogom sposobu prowadzenia określonej działalności. Niemniej istnieją także zezwolenia, które ograniczają samą działalność. Mowa wtedy o zezwoleniu na prowadzenie określonej działalności lub zezwoleniu udzielanym ograniczonej liczbie podmiotów. Stosuje się je najczęściej ze względów porządku publicznego, zdrowia publicznego i/lub bezpieczeństwa. Chodzi np. o zezwolenie na świadczenie usług prostytucji, hotelarskich i gastronomicznych oraz na kasyna.

Umowa koncesji ma pewne cechy wspólne z takim zezwoleniem na prowadzenie określonej działalności. Najważniejsza różnica polega na tym, że w przypadku umowy koncesji realizacja działania ma istotne znaczenie dla instytucji zamawiającej. Dlatego też w ramach takiej umowy realizacja zadań może zostać wyegzekwowana na gruncie prawa. Jeśli realizacja zadania, którego dotyczy prawo do świadczenia usług, jest możliwa do wyegzekwowania na gruncie prawa, wówczas można przyjąć, że umowa ma „charakter odpłatny”. To kryterium ma też zastosowanie do definicji zamówienia publicznego.

Istotne jest, by pozostawić instytucjom zamawiającym i państwom członkowskim swobodę decyzji odnośnie do tego, za pomocą jakiego instrumentu będą wykonywać swoje zadania. Zezwolenie, zezwolenie na prowadzenie określonej działalności i zezwolenie udzielane ograniczonej liczbie podmiotów powinny zostać wyłączone z zakresu dyrektywy. Nie jest pożądane, aby w przypadku udzielania tego rodzaju zezwoleń miał zastosowanie obowiązek przejrzystości czy, w stosownych wypadkach, obowiązek przetargu. Przepisy krajowe oraz regionalne i lokalne powinny stanowić podstawę umożliwiającą określenie, komu można udzielić zezwolenia. Z motywu 6 w preambule wynika, że Komisja Europejska podziela taki pogląd.

Definicja koncesji odnosi się wprawdzie do formy umowy, jednak kryteria te zostały wyjaśnione w sposób funkcjonalny. W rezultacie może dojść do tego, że zezwolenie jednak zostanie potraktowane jako koncesja. W związku z tym w preambule i w definicji koncesji należy uściślić, na czym polega różnica między zezwoleniem (na prowadzenie określonej działalności) a koncesją.

Poprawka 12

Art. 2 ust. 2

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 2



  Definicje


  2.   Przyznanie prawa do eksploatacji obiektu budowlanego lub świadczenia usług, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, 4 i 7 obejmuje przeniesienie na koncesjonariusza zasadniczej części ryzyka ekonomicznego wykonywania koncesji. Uznaje się, że koncesjonariusz przejmuje zasadniczą część ryzyka ekonomicznego wykonywania koncesji, jeśli nie ma gwarancji odzyskania poniesionych nakładów inwestycyjnych ani kosztów poniesionych w związku z eksploatacją obiektów budowlanych lub wykonywaniem usług będących przedmiotem koncesji. [...] | Artykuł 2



  Definicje


  2.   Przyznanie prawa do eksploatacji obiektu budowlanego lub świadczenia usług, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, 4 i 7 obejmuje przeniesienie na koncesjonariusza ryzyka ekonomicznego wykonywania koncesji. Uznaje się, że koncesjonariusz przejmuje wykonywania koncesji, jeśli nie ma gwarancji odzyskania poniesionych nakładów inwestycyjnych ani kosztów poniesionych w związku z eksploatacją obiektów budowlanych lub wykonywaniem usług będących przedmiotem koncesji. [...] |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 2

Definicje

2.   Przyznanie prawa do eksploatacji obiektu budowlanego lub świadczenia usług, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, 4 i 7 obejmuje przeniesienie na koncesjonariusza zasadniczej części ryzyka ekonomicznego wykonywania koncesji. Uznaje się, że koncesjonariusz przejmuje zasadniczą część ryzyka ekonomicznego wykonywania koncesji, jeśli nie ma gwarancji odzyskania poniesionych nakładów inwestycyjnych ani kosztów poniesionych w związku z eksploatacją obiektów budowlanych lub wykonywaniem usług będących przedmiotem koncesji. [...]

Artykuł 2

Definicje

2.   Przyznanie prawa do eksploatacji obiektu budowlanego lub świadczenia usług, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, 4 i 7 obejmuje przeniesienie na koncesjonariusza ryzyka ekonomicznego wykonywania koncesji. Uznaje się, że koncesjonariusz przejmuje wykonywania koncesji, jeśli nie ma gwarancji odzyskania poniesionych nakładów inwestycyjnych ani kosztów poniesionych w związku z eksploatacją obiektów budowlanych lub wykonywaniem usług będących przedmiotem koncesji. [...]

Uzasadnienie

Należy skreślić określenie „zasadnicza część” odnoszące się do ryzyka ekonomicznego. Wyróżnienie czy stwierdzenie znacznego ryzyka ekonomicznego i oddzielenie go od zadania publicznego ogólnie stwarza poważne problemy w praktyce gmin. Zawarta we wniosku dotyczącym dyrektywy definicja „zasadniczej części ryzyka ekonomicznego” znacznie wykracza poza ramy orzecznictwa ETS, które nie stawia zbyt dużych wymogów względem ryzyka ekonomicznego. Nawet w przypadku konieczności przyłączenia i użytkowania w dziedzinie dystrybucji wody (wyrok ETS C-206/08 z 10 września 2009 r., sprawa Wasser- und Abwasserzweckverband Gotha, pkt 72–76), Trybunał uznał, że chodzi o koncesję na usługi bez obowiązku przeprowadzania procedury zamówienia publicznego.

Poprawka 13

Art. 5

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 5



  Progi | Artykuł 5



  Progi |
| 1.   Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do następujących koncesji, których wartość wynosi nie mniej niż 5 000 000 EUR: | 1.   Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do następujących koncesji, których wartość wynosi nie mniej niż 5 000 000 EUR: |
| a) | koncesji zawartych przez podmioty zamawiające w celu realizacji jednego z rodzajów działalności, o których mowa w załączniku III; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 5

Progi

Artykuł 5

Progi

1.   Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do następujących koncesji, których wartość wynosi nie mniej niż 5 000 000 EUR:

1.   Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do następujących koncesji, których wartość wynosi nie mniej niż 5 000 000 EUR:

a)

koncesji zawartych przez podmioty zamawiające w celu realizacji jednego z rodzajów działalności, o których mowa w załączniku III;

| a) | koncesji zawartych przez podmioty zamawiające w celu realizacji jednego z rodzajów działalności, o których mowa w załączniku III; |
| --- | --- |

a)

koncesji zawartych przez podmioty zamawiające w celu realizacji jednego z rodzajów działalności, o których mowa w załączniku III;

| b) | koncesji zawartych przez instytucje zamawiające. |
| --- | --- |

b)

koncesji zawartych przez instytucje zamawiające.

| b) | koncesji zawartych przez instytucje zamawiające. |
| --- | --- |

b)

koncesji zawartych przez instytucje zamawiające.

| a) | |
| --- | --- |

a)

| b) | |
| --- | --- |

b)

2.   Koncesje na usługi, których wartość wynosi nie mniej niż 2 500 000 EUR, lecz nie więcej niż 5 000 000 EUR, innych niż usługi społeczne i inne szczególne usługi, podlegają obowiązkowi publikacji ogłoszenia o udzieleniu koncesji zgodnie z art. 27 i 28.

2.   Koncesje na usługi, których wartość wynosi nie mniej niż 2 500 000 EUR, lecz nie więcej niż 5 000 000 EUR, innych niż usługi społeczne i inne szczególne usługi, podlegają obowiązkowi publikacji ogłoszenia o udzieleniu koncesji zgodnie z art. 27 i 28.

Uzasadnienie

Koncesje mogą mieć długi okres obowiązywania, ponieważ dany przedsiębiorca musi mieć możliwość uzyskania zwrotu z zainwestowanych przez siebie środków. W przypadku koncesji z długim okresem obowiązywania próg w wysokości 5 000 000 EUR dla całej wartości koncesji okazuje się niski. Roczna kwota, jaką dzięki koncesji zarabia przedsiębiorca, nie jest jednak na tyle wysoka, by wpływała na rynek wewnętrzny. Stąd też zaleca się wprowadzenie rozróżnienia.

Poprawka 14

Art. 6 ust. 2

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 6



  Metody obliczania szacunkowej wartości koncesji | Artykuł 6



  Metody obliczania szacunkowej wartości koncesji |
| 2.   Szacunkową wartość koncesji oblicza się jako wartość całości robót budowlanych lub usług, nawet zakupionych w ramach różnych umów, o ile umowy te są częścią jednego projektu. Na występowanie jednego projektu wskazuje uprzednie opracowanie przez instytucję zamawiającą lub podmiot zamawiający ogólnego planu i koncepcji, fakt, że różne nabyte elementy pełnią jedną funkcję gospodarczą i techniczną lub że są w inny sposób logicznie powiązane. | 2.   Szacunkową wartość koncesji oblicza się . |
| W przypadku gdy instytucja zamawiająca lub podmiot zamawiający przewiduje nagrody lub wynagrodzenia dla kandydatów lub oferentów, uwzględnia je on przy obliczaniu szacunkowej wartości koncesji. | W przypadku gdy instytucja zamawiająca lub podmiot zamawiający przewiduje nagrody lub wynagrodzenia dla kandydatów lub oferentów, uwzględnia je on przy obliczaniu szacunkowej wartości koncesji. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 6

Metody obliczania szacunkowej wartości koncesji

Artykuł 6

Metody obliczania szacunkowej wartości koncesji

2.   Szacunkową wartość koncesji oblicza się jako wartość całości robót budowlanych lub usług, nawet zakupionych w ramach różnych umów, o ile umowy te są częścią jednego projektu. Na występowanie jednego projektu wskazuje uprzednie opracowanie przez instytucję zamawiającą lub podmiot zamawiający ogólnego planu i koncepcji, fakt, że różne nabyte elementy pełnią jedną funkcję gospodarczą i techniczną lub że są w inny sposób logicznie powiązane.

2.   Szacunkową wartość koncesji oblicza się .

W przypadku gdy instytucja zamawiająca lub podmiot zamawiający przewiduje nagrody lub wynagrodzenia dla kandydatów lub oferentów, uwzględnia je on przy obliczaniu szacunkowej wartości koncesji.

W przypadku gdy instytucja zamawiająca lub podmiot zamawiający przewiduje nagrody lub wynagrodzenia dla kandydatów lub oferentów, uwzględnia je on przy obliczaniu szacunkowej wartości koncesji.

Uzasadnienie

Zob. poprawkę 8.

Poprawka 15

Art. 8 ust. 5

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 8


  Wyłączenia dotyczące koncesji udzielonych przez instytucje zamawiające i podmioty zamawiające | Artykuł 8


  Wyłączenia dotyczące koncesji udzielonych przez instytucje zamawiające i podmioty zamawiające |
| 5.   Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do koncesji na usługi w zakresie: | 5.   Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do koncesji na usługi w zakresie: |
| a) | nabycia lub najmu/dzierżawy, bez względu na sposób finansowania, gruntu, istniejących budynków lub innych nieruchomości lub praw do nich; zakres niniejszej dyrektywy obejmuje jednakże koncesje na usługi finansowe, udzielone w dowolnej formie równocześnie z zawarciem umowy nabycia lub najmu/dzierżawy, przed jej zawarciem lub po jej zawarciu; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 8

Wyłączenia dotyczące koncesji udzielonych przez instytucje zamawiające i podmioty zamawiające

Artykuł 8

Wyłączenia dotyczące koncesji udzielonych przez instytucje zamawiające i podmioty zamawiające

5.   Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do koncesji na usługi w zakresie:

5.   Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do koncesji na usługi w zakresie:

a)

nabycia lub najmu/dzierżawy, bez względu na sposób finansowania, gruntu, istniejących budynków lub innych nieruchomości lub praw do nich; zakres niniejszej dyrektywy obejmuje jednakże koncesje na usługi finansowe, udzielone w dowolnej formie równocześnie z zawarciem umowy nabycia lub najmu/dzierżawy, przed jej zawarciem lub po jej zawarciu;

| a) | nabycia lub najmu/dzierżawy, bez względu na sposób finansowania, gruntu, istniejących budynków lub innych nieruchomości lub praw do nich; zakres niniejszej dyrektywy obejmuje jednakże koncesje na usługi finansowe, udzielone w dowolnej formie równocześnie z zawarciem umowy nabycia lub najmu/dzierżawy, przed jej zawarciem lub po jej zawarciu; |
| --- | --- |

a)

nabycia lub najmu/dzierżawy, bez względu na sposób finansowania, gruntu, istniejących budynków lub innych nieruchomości lub praw do nich; zakres niniejszej dyrektywy obejmuje jednakże koncesje na usługi finansowe, udzielone w dowolnej formie równocześnie z zawarciem umowy nabycia lub najmu/dzierżawy, przed jej zawarciem lub po jej zawarciu;

| b) | zamówień udzielanych przez nadawców na potrzeby nabycia, opracowania, produkcji lub koprodukcji materiałów programowych przeznaczonych do nadawania, zdefiniowanego jako transmisja i rozpowszechnianie za pośrednictwem dowolnej sieci elektronicznej, ani do koncesji dotyczących czasu antenowego udzielanych nadawcom; |
| --- | --- |

b)

zamówień udzielanych przez nadawców na potrzeby nabycia, opracowania, produkcji lub koprodukcji materiałów programowych przeznaczonych do nadawania, zdefiniowanego jako transmisja i rozpowszechnianie za pośrednictwem dowolnej sieci elektronicznej, ani do koncesji dotyczących czasu antenowego udzielanych nadawcom;

| b) | zamówień udzielanych przez nadawców na potrzeby nabycia, opracowania, produkcji lub koprodukcji materiałów programowych przeznaczonych do nadawania, zdefiniowanego jako transmisja i rozpowszechnianie za pośrednictwem dowolnej sieci elektronicznej, ani do koncesji dotyczących czasu antenowego udzielanych nadawcom; |
| --- | --- |

b)

zamówień udzielanych przez nadawców na potrzeby nabycia, opracowania, produkcji lub koprodukcji materiałów programowych przeznaczonych do nadawania, zdefiniowanego jako transmisja i rozpowszechnianie za pośrednictwem dowolnej sieci elektronicznej, ani do koncesji dotyczących czasu antenowego udzielanych nadawcom;

| c) | usług arbitrażowych lub pojednawczych; |
| --- | --- |

c)

usług arbitrażowych lub pojednawczych;

| c) | usług arbitrażowych lub pojednawczych; |
| --- | --- |

c)

usług arbitrażowych lub pojednawczych;

| d) | usług finansowych związanych z emisją, sprzedażą, zakupem lub zbyciem papierów wartościowych lub innych instrumentów finansowych w rozumieniu dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, usług banku centralnego oraz operacji przeprowadzanych z Europejskim Instrumentem Stabilności Finansowej (EFSF); |
| --- | --- |

d)

usług finansowych związanych z emisją, sprzedażą, zakupem lub zbyciem papierów wartościowych lub innych instrumentów finansowych w rozumieniu dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, usług banku centralnego oraz operacji przeprowadzanych z Europejskim Instrumentem Stabilności Finansowej (EFSF);

| d) | usług finansowych związanych z emisją, sprzedażą, zakupem lub zbyciem papierów wartościowych lub innych instrumentów finansowych w rozumieniu dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, usług banku centralnego oraz przeprowadzanych z Europejskim Instrumentem Stabilności Finansowej (EFSF); |
| --- | --- |

d)

usług finansowych związanych z emisją, sprzedażą, zakupem lub zbyciem papierów wartościowych lub innych instrumentów finansowych w rozumieniu dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, usług banku centralnego oraz przeprowadzanych z Europejskim Instrumentem Stabilności Finansowej (EFSF);

| e) | umów o pracę; |
| --- | --- |

e)

umów o pracę;

| e) | umów o pracę; |
| --- | --- |

e)

umów o pracę;

| f) | usług transportu lotniczego świadczonych w oparciu o udzieloną koncesję w rozumieniu rozporządzenia (WE) 1008/2008 (6) Parlamentu Europejskiego i Rady (7); |
| --- | --- |

f)

usług transportu lotniczego świadczonych w oparciu o udzieloną koncesję w rozumieniu rozporządzenia (WE) 1008/2008 (6) Parlamentu Europejskiego i Rady (7);

| f) | usług transportu lotniczego świadczonych w oparciu o udzieloną koncesję w rozumieniu rozporządzenia (WE) 1008/2008 (6) Parlamentu Europejskiego i Rady (7); |
| --- | --- |

f)

usług transportu lotniczego świadczonych w oparciu o udzieloną koncesję w rozumieniu rozporządzenia (WE) 1008/2008 (6) Parlamentu Europejskiego i Rady (7);

| g) | usług publicznych w zakresie transportu pasażerskiego w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady (8). |
| --- | --- |

g)

usług publicznych w zakresie transportu pasażerskiego w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady (8).

| g) | usług publicznych w zakresie transportu pasażerskiego w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady (8) |
| --- | --- |

g)

usług publicznych w zakresie transportu pasażerskiego w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady (8)

| | |
| --- | --- |

| | |
| --- | --- |

Nadawanie, o którym mowa w akapicie pierwszym lit. b), obejmuje transmisję i rozpowszechnianie za pośrednictwem dowolnej sieci elektronicznej.

Nadawanie, o którym mowa w akapicie pierwszym lit. b), obejmuje transmisję i rozpowszechnianie za pośrednictwem dowolnej sieci elektronicznej.

Uzasadnienie

Spójność z poprawką 5 do motywu 11.

Poprawka 16

Art. 15 ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 15


  Stosunki między instytucjami publicznymi | Artykuł 15


  Stosunki między instytucjami publicznymi |
| 1.   Koncesja udzielona przez instytucję zamawiającą lub podmiot zamawiający w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 innej osobie prawnej wykracza poza zakres stosowania niniejszej dyrektywy, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki: | 1.   Koncesja udzielona przez instytucję zamawiającą lub podmiot zamawiający w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 innej osobie prawnej wykracza poza zakres stosowania niniejszej dyrektywy, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki: |
| a) | instytucja zamawiająca lub podmiot zamawiający sprawuje nad daną osobą prawną kontrolę podobną do kontroli, jaką sprawuje nad własnymi jednostkami; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 15

Stosunki między instytucjami publicznymi

Artykuł 15

Stosunki między instytucjami publicznymi

1.   Koncesja udzielona przez instytucję zamawiającą lub podmiot zamawiający w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 innej osobie prawnej wykracza poza zakres stosowania niniejszej dyrektywy, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

1.   Koncesja udzielona przez instytucję zamawiającą lub podmiot zamawiający w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 innej osobie prawnej wykracza poza zakres stosowania niniejszej dyrektywy, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

a)

instytucja zamawiająca lub podmiot zamawiający sprawuje nad daną osobą prawną kontrolę podobną do kontroli, jaką sprawuje nad własnymi jednostkami;

| a) | instytucja zamawiająca lub podmiot zamawiający sprawuje nad daną osobą prawną kontrolę podobną do kontroli, jaką sprawuje nad własnymi jednostkami; |
| --- | --- |

a)

instytucja zamawiająca lub podmiot zamawiający sprawuje nad daną osobą prawną kontrolę podobną do kontroli, jaką sprawuje nad własnymi jednostkami;

| b) | co najmniej 90 % działalności tej osoby prawnej jest prowadzone na potrzeby instytucji zamawiającej lub podmiotu zamawiającego, które sprawują kontrolę, lub na potrzeby innych osób prawnych kontrolowanych przez tę instytucję zamawiającą lub ten podmiot zamawiający; |
| --- | --- |

b)

co najmniej 90 % działalności tej osoby prawnej jest prowadzone na potrzeby instytucji zamawiającej lub podmiotu zamawiającego, które sprawują kontrolę, lub na potrzeby innych osób prawnych kontrolowanych przez tę instytucję zamawiającą lub ten podmiot zamawiający;

| b) | co najmniej  % działalności tej osoby prawnej jest prowadzone na potrzeby instytucji zamawiającej lub podmiotu zamawiającego, które sprawują kontrolę, lub na potrzeby innych osób prawnych kontrolowanych przez tę instytucję zamawiającą lub ten podmiot zamawiający; |
| --- | --- |

b)

co najmniej  % działalności tej osoby prawnej jest prowadzone na potrzeby instytucji zamawiającej lub podmiotu zamawiającego, które sprawują kontrolę, lub na potrzeby innych osób prawnych kontrolowanych przez tę instytucję zamawiającą lub ten podmiot zamawiający;

| c) | w kontrolowanej osobie prawnej nie posiadają udziałów podmioty prywatne. |
| --- | --- |

c)

w kontrolowanej osobie prawnej nie posiadają udziałów podmioty prywatne.

| c) | w kontrolowanej osobie prawnej nie posiadają udziałów podmioty prywatne. |
| --- | --- |

c)

w kontrolowanej osobie prawnej nie posiadają udziałów podmioty prywatne.

Uznaje się, że instytucja zamawiająca lub podmiot zamawiający w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 sprawuje nad daną osobą prawną kontrolę podobną do kontroli, jaką sprawuje nad własnymi jednostkami w rozumieniu akapitu pierwszego lit. a), jeżeli wywiera decydujący wpływ zarówno na cele strategiczne, jak i na istotne decyzje kontrolowanej osoby prawnej.

Uznaje się, że instytucja zamawiająca lub podmiot zamawiający w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 sprawuje nad daną osobą prawną kontrolę podobną do kontroli, jaką sprawuje nad własnymi jednostkami w rozumieniu akapitu pierwszego lit. a), jeżeli wywiera decydujący wpływ zarówno na cele strategiczne, jak i na istotne decyzje kontrolowanej osoby prawnej.

Poprawka 17

Art. 15 ust. 2

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 15


  Stosunki między instytucjami publicznymi


  2.   Ustęp 1 ma także zastosowanie w przypadku, gdy kontrolowany podmiot będący instytucją zamawiającą lub podmiotem zamawiającym w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 udziela koncesji podmiotowi sprawującemu nad nim kontrolę lub innej osobie prawnej kontrolowanej przez tę instytucję zamawiającą, pod warunkiem że w osobie prawnej, której udziela się koncesji publicznej, nie posiadają udziałów podmioty prywatne. | Artykuł 15


  Stosunki między instytucjami publicznymi


  2.   Ustęp 1 ma także zastosowanie w przypadku, gdy kontrolowany podmiot będący instytucją zamawiającą lub podmiotem zamawiającym w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 udziela koncesji nad nim kontrolę lub innej osobie prawnej kontrolowanej przez tę instytucję zamawiającą, pod warunkiem że w osobie prawnej, której udziela się koncesji publicznej, nie posiadają udziałów podmioty prywatne. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 15

Stosunki między instytucjami publicznymi

2.   Ustęp 1 ma także zastosowanie w przypadku, gdy kontrolowany podmiot będący instytucją zamawiającą lub podmiotem zamawiającym w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 udziela koncesji podmiotowi sprawującemu nad nim kontrolę lub innej osobie prawnej kontrolowanej przez tę instytucję zamawiającą, pod warunkiem że w osobie prawnej, której udziela się koncesji publicznej, nie posiadają udziałów podmioty prywatne.

Artykuł 15

Stosunki między instytucjami publicznymi

2.   Ustęp 1 ma także zastosowanie w przypadku, gdy kontrolowany podmiot będący instytucją zamawiającą lub podmiotem zamawiającym w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 udziela koncesji nad nim kontrolę lub innej osobie prawnej kontrolowanej przez tę instytucję zamawiającą, pod warunkiem że w osobie prawnej, której udziela się koncesji publicznej, nie posiadają udziałów podmioty prywatne.

Uzasadnienie

Zastrzeżenie to powinno dotyczyć wyłącznie „operacyjnych” czy „aktywnych” prywatnych udziałów kapitałowych w kontrolowanej osobie prawnej, które mogłyby wpływać na decyzje zarządcze kontrolowanej osoby prawnej. Powinno to umożliwić inwestycje czysto kapitałowe w osobę prawną, takie jak na przykład wkłady ciche, nie naruszając odstępstw przewidzianych dla wewnętrznego udzielenia zamówienia czy horyzontalnej współpracy publiczno-publicznej. Tym tokiem idzie też argumentacja samej Komisji w komunikacie z 5.2.2008 w sprawie zinstytucjonalizowanych partnerstw publiczno-prywatnych. Otwarcie na inwestycje czysto kapitałowe jest niezbędne, aby umożliwić samorządom terytorialnym zapewnienie oferty usług dla obywateli po przystępnych cenach.

Poprawka 18

Art. 15 ust. 3

| Teskt zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 15


  Stosunki między instytucjami publicznymi | Artykuł 15


  Stosunki między instytucjami publicznymi |
| 3.   Instytucja zamawiająca lub podmiot zamawiający w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1, które nie sprawują nad osobą prawną kontroli w rozumieniu ust. 1, mogą udzielić koncesji osobie prawnej, nad którą sprawuje kontrolę wspólnie z innymi instytucjami zamawiającymi lub podmiotami zamawiającymi, bez zastosowania przepisów niniejszej dyrektywy, jeżeli spełnione są następujące warunki: | 3.   Instytucja zamawiająca lub podmiot zamawiający w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1, które nie sprawują nad osobą prawną kontroli w rozumieniu ust. 1, mogą udzielić koncesji osobie prawnej, nad którą sprawuje kontrolę wspólnie z innymi instytucjami zamawiającymi lub podmiotami zamawiającymi, bez zastosowania przepisów niniejszej dyrektywy, jeżeli spełnione są następujące warunki: |
| a) | instytucje zamawiające lub podmioty zamawiające w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 sprawują wspólnie nad daną osobą prawną kontrolę podobną do kontroli, jaką sprawuje nad własnymi jednostkami; |

Teskt zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 15

Stosunki między instytucjami publicznymi

Artykuł 15

Stosunki między instytucjami publicznymi

3.   Instytucja zamawiająca lub podmiot zamawiający w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1, które nie sprawują nad osobą prawną kontroli w rozumieniu ust. 1, mogą udzielić koncesji osobie prawnej, nad którą sprawuje kontrolę wspólnie z innymi instytucjami zamawiającymi lub podmiotami zamawiającymi, bez zastosowania przepisów niniejszej dyrektywy, jeżeli spełnione są następujące warunki:

3.   Instytucja zamawiająca lub podmiot zamawiający w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1, które nie sprawują nad osobą prawną kontroli w rozumieniu ust. 1, mogą udzielić koncesji osobie prawnej, nad którą sprawuje kontrolę wspólnie z innymi instytucjami zamawiającymi lub podmiotami zamawiającymi, bez zastosowania przepisów niniejszej dyrektywy, jeżeli spełnione są następujące warunki:

a)

instytucje zamawiające lub podmioty zamawiające w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 sprawują wspólnie nad daną osobą prawną kontrolę podobną do kontroli, jaką sprawuje nad własnymi jednostkami;

| a) | instytucje zamawiające lub podmioty zamawiające w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 sprawują wspólnie nad daną osobą prawną kontrolę podobną do kontroli, jaką sprawuje nad własnymi jednostkami; |
| --- | --- |

a)

instytucje zamawiające lub podmioty zamawiające w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 sprawują wspólnie nad daną osobą prawną kontrolę podobną do kontroli, jaką sprawuje nad własnymi jednostkami;

| b) | co najmniej 90 % działalności tej osoby prawnej jest prowadzone na potrzeby instytucji zamawiającej lub podmiotu zamawiającego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1, które sprawują kontrolę, lub na potrzeby innych osób prawnych kontrolowanych przez tę samą instytucję zamawiającą lub ten sam podmiot zamawiający; |
| --- | --- |

b)

co najmniej 90 % działalności tej osoby prawnej jest prowadzone na potrzeby instytucji zamawiającej lub podmiotu zamawiającego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1, które sprawują kontrolę, lub na potrzeby innych osób prawnych kontrolowanych przez tę samą instytucję zamawiającą lub ten sam podmiot zamawiający;

| b) | co najmniej  % działalności tej osoby prawnej jest prowadzone na potrzeby instytucji zamawiającej lub podmiotu zamawiającego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1, które sprawują kontrolę, lub na potrzeby innych osób prawnych kontrolowanych przez tę samą instytucję zamawiającą lub ten sam podmiot zamawiający; |
| --- | --- |

b)

co najmniej  % działalności tej osoby prawnej jest prowadzone na potrzeby instytucji zamawiającej lub podmiotu zamawiającego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1, które sprawują kontrolę, lub na potrzeby innych osób prawnych kontrolowanych przez tę samą instytucję zamawiającą lub ten sam podmiot zamawiający;

| c) | w kontrolowanej osobie prawnej nie posiadają udziałów podmioty prywatne. |
| --- | --- |

c)

w kontrolowanej osobie prawnej nie posiadają udziałów podmioty prywatne.

| c) | w kontrolowanej osobie prawnej nie posiadają udziałów podmioty prywatne. |
| --- | --- |

c)

w kontrolowanej osobie prawnej nie posiadają udziałów podmioty prywatne.

Do celów lit. a) uznaje się, że instytucje zamawiające lub podmioty zamawiające w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 sprawują wspólnie kontrolę nad daną osobą prawną, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

Do celów lit. a) uznaje się, że instytucje zamawiające lub podmioty zamawiające w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 sprawują wspólnie kontrolę nad daną osobą prawną, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

| a) | w skład organów decyzyjnych kontrolowanej osoby prawnej wchodzą przedstawiciele wszystkich uczestniczących instytucji zamawiających lub podmiotów zamawiających w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1; |
| --- | --- |

a)

w skład organów decyzyjnych kontrolowanej osoby prawnej wchodzą przedstawiciele wszystkich uczestniczących instytucji zamawiających lub podmiotów zamawiających w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1;

| a) | w skład organów decyzyjnych kontrolowanej osoby prawnej wchodzą przedstawiciele wszystkich uczestniczących instytucji zamawiających lub podmiotów zamawiających w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1; |
| --- | --- |

a)

w skład organów decyzyjnych kontrolowanej osoby prawnej wchodzą przedstawiciele wszystkich uczestniczących instytucji zamawiających lub podmiotów zamawiających w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1;

| b) | wspomniane instytucje zamawiające lub podmioty zamawiające w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 mogą wspólnie wywierać decydujący wpływ na cele strategiczne oraz istotne decyzje kontrolowanej osoby prawnej; |
| --- | --- |

b)

wspomniane instytucje zamawiające lub podmioty zamawiające w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 mogą wspólnie wywierać decydujący wpływ na cele strategiczne oraz istotne decyzje kontrolowanej osoby prawnej;

| b) | wspomniane instytucje zamawiające lub podmioty zamawiające w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 mogą wspólnie wywierać decydujący wpływ na cele strategiczne oraz istotne decyzje kontrolowanej osoby prawnej; |
| --- | --- |

b)

wspomniane instytucje zamawiające lub podmioty zamawiające w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 mogą wspólnie wywierać decydujący wpływ na cele strategiczne oraz istotne decyzje kontrolowanej osoby prawnej;

| c) | kontrolowana osoba prawna nie działa w interesie innym niż interes powiązanych z nią instytucji publicznych; |
| --- | --- |

c)

kontrolowana osoba prawna nie działa w interesie innym niż interes powiązanych z nią instytucji publicznych;

| c) | kontrolowana osoba prawna nie działa w interesie innym niż interes powiązanych z nią instytucji publicznych; |
| --- | --- |

c)

kontrolowana osoba prawna nie działa w interesie innym niż interes powiązanych z nią instytucji publicznych;

| d) | kontrolowana osoba prawna nie czerpie żadnego zysku, poza zwrotem rzeczywiście poniesionych kosztów, z zamówień publicznych udzielanych jej przez instytucje zamawiające. |
| --- | --- |

d)

kontrolowana osoba prawna nie czerpie żadnego zysku, poza zwrotem rzeczywiście poniesionych kosztów, z zamówień publicznych udzielanych jej przez instytucje zamawiające.

| d) | kontrolowana osoba prawna nie czerpie żadnego zysku, poza zwrotem rzeczywiście poniesionych kosztów, z zamówień publicznych udzielanych jej przez instytucje zamawiające. |
| --- | --- |

d)

kontrolowana osoba prawna nie czerpie żadnego zysku, poza zwrotem rzeczywiście poniesionych kosztów, z zamówień publicznych udzielanych jej przez instytucje zamawiające.

Uzasadnienie

Spójność z poprawką 16, dotycząca art. 15 ust. 1.

Poprawka 19

Art. 15 ust. 4

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 15


  Stosunki między instytucjami publicznymi | Artykuł 15


  Stosunki między instytucjami publicznymi |
| 4.   Umowy zawartej między dwiema lub więcej instytucjami zamawiającymi lub podmiotami zamawiającymi w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 nie uznaje się za koncesję w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 1 niniejszej dyrektywy, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki: | 4.   Umowy zawartej między dwiema lub więcej instytucjami zamawiającymi lub podmiotami zamawiającymi w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 nie uznaje się za koncesję w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 1 niniejszej dyrektywy, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki: |
| a) | umowa ustanawia prawdziwą współpracę między uczestniczącymi instytucjami zamawiającymi lub podmiotami zamawiającymi, mającą na celu wspólną realizację ich zadań publicznych i obejmującą wzajemne prawa i obowiązki stron; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 15

Stosunki między instytucjami publicznymi

Artykuł 15

Stosunki między instytucjami publicznymi

4.   Umowy zawartej między dwiema lub więcej instytucjami zamawiającymi lub podmiotami zamawiającymi w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 nie uznaje się za koncesję w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 1 niniejszej dyrektywy, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

4.   Umowy zawartej między dwiema lub więcej instytucjami zamawiającymi lub podmiotami zamawiającymi w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 nie uznaje się za koncesję w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 1 niniejszej dyrektywy, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

a)

umowa ustanawia prawdziwą współpracę między uczestniczącymi instytucjami zamawiającymi lub podmiotami zamawiającymi, mającą na celu wspólną realizację ich zadań publicznych i obejmującą wzajemne prawa i obowiązki stron;

| | |
| --- | --- |

b)

| b) | umowa podlega wyłącznie względom interesu publicznego; |
| --- | --- |

umowa podlega wyłącznie względom interesu publicznego;

| | |
| --- | --- |

c)

| c) | uczestniczące instytucje zamawiające lub podmioty zamawiające nie prowadzą na otwartym rynku więcej niż 10 % mierzonej obrotami działalności, której dotyczy umowa; |
| --- | --- |

uczestniczące instytucje zamawiające lub podmioty zamawiające nie prowadzą na otwartym rynku więcej niż 10 % mierzonej obrotami działalności, której dotyczy umowa;

| c) | instytucje zamawiające; |
| --- | --- |

c)

instytucje zamawiające;

| d) | umowa nie obejmuje przekazywania między uczestniczącymi instytucjami zamawiającymi lub podmiotami zamawiającymi środków finansowych innych niż środki stanowiące zwrot rzeczywiście poniesionych kosztów robót budowlanych, usług lub dostaw; |
| --- | --- |

d)

umowa nie obejmuje przekazywania między uczestniczącymi instytucjami zamawiającymi lub podmiotami zamawiającymi środków finansowych innych niż środki stanowiące zwrot rzeczywiście poniesionych kosztów robót budowlanych, usług lub dostaw;

| d) | umowa nie obejmuje przekazywania między uczestniczącymi instytucjami zamawiającymi lub podmiotami zamawiającymi środków finansowych innych niż środki stanowiące zwrot rzeczywiście poniesionych kosztów robót budowlanych, usług lub dostaw; |
| --- | --- |

d)

umowa nie obejmuje przekazywania między uczestniczącymi instytucjami zamawiającymi lub podmiotami zamawiającymi środków finansowych innych niż środki stanowiące zwrot rzeczywiście poniesionych kosztów robót budowlanych, usług lub dostaw;

| e) | w żadnej uczestniczącej instytucji zamawiającej lub podmiotach zamawiających nie posiadają udziałów podmioty prywatne. |
| --- | --- |

e)

w żadnej uczestniczącej instytucji zamawiającej lub podmiotach zamawiających nie posiadają udziałów podmioty prywatne.

| e) | w żadnej uczestniczącej instytucji zamawiającej lub podmiotach zamawiających nie posiadają udziałów podmioty prywatne. |
| --- | --- |

e)

w żadnej uczestniczącej instytucji zamawiającej lub podmiotach zamawiających nie posiadają udziałów podmioty prywatne.

Uzasadnienie

Umowy koncesji zawierane między instytucjami zamawiającymi powinny (w ramach odpowiedzialnego zarządzania wpływami z podatków) być całkowicie wyłączone z zakresu przepisów w sprawie zamówień, z zachowaniem warunków określonych w podpunktach c–e).

Instytucje zamawiające powinny także mieć możliwość współpracy w dziedzinach, które nie dotyczą bezpośrednich służb użyteczności publicznej. Może chodzić np. o współpracę w zakresie procesów, które ułatwiają i wspierają ich działanie, jak np. ICT, mieszkalnictwo, zaopatrzenie i usługi gastronomiczne.

Taka współpraca między instytucjami zarządzającymi nie zawsze jest oparta na równości stron. Zdarza się, że większe organy władzy publicznej wykonują działania na rzecz mniejszych. Dlatego jest pożądane, aby jedna instytucja zamawiająca mogła wykonywać umowę koncesji na rzecz innej. Jest to istotne z punktu widzenia racjonalnego zarządzania środkami publicznymi.

Europejski Trybunał Sprawiedliwości nie stwierdził, że uczestniczące instytucje zamawiające mogą prowadzić na otwartym rynku maksymalnie 10 % działalności mierzonej obrotami. To, jak duży powinien to być odsetek, musi zależeć od rodzaju działalności i innych istotnych czynników. Ważne, by nie wszystkie rodzaje prywatnego udziału wykluczały objęcie wyłączeniem. Tylko w przypadku aktywnego udziału, tzn. gdy udziałowiec jest przedsiębiorstwem prywatnym działającym na rynku, powinien wystąpić obowiązek stosowania procedury udzielenia zamówienia.

Poprawka 20

Art. 15 ust. 5

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 15


  Stosunki między instytucjami publicznymi | Artykuł 15


  Stosunki między instytucjami publicznymi |
| 5. Brak udziałów podmiotów prywatnych, o którym mowa w ust. 1–4, weryfikuje się na etapie udzielenia koncesji lub zawarcia umowy. | |
| Wyłączenia przewidziane w niniejszym artykule przestają obowiązywać w chwili nabycia udziałów przez podmiot prywatny, skutkując obowiązkiem otwarcia realizowanych koncesji na konkurencję przez zastosowanie zwykłych procedur udzielania koncesji. | |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 15

Stosunki między instytucjami publicznymi

Artykuł 15

Stosunki między instytucjami publicznymi

5. Brak udziałów podmiotów prywatnych, o którym mowa w ust. 1–4, weryfikuje się na etapie udzielenia koncesji lub zawarcia umowy.

Wyłączenia przewidziane w niniejszym artykule przestają obowiązywać w chwili nabycia udziałów przez podmiot prywatny, skutkując obowiązkiem otwarcia realizowanych koncesji na konkurencję przez zastosowanie zwykłych procedur udzielania koncesji.

Uzasadnienie

Z uwagi na wytyczone cele dotyczące uproszczenia i zredukowania prawa dotyczącego koncesji należy unikać zbyt daleko idących wyjaśnień w tekście aktu, które nie prowadzą do większej pewności prawa oraz wychodzą poza zakres orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości.

Poprawka 21

Art. 26 ust. 3

| Projekt opinii | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 26


  Ogłoszenia o koncesji | Artykuł 26


  Ogłoszenia o koncesji |
| 3.   Instytucje zamawiające i podmioty zamawiające zamierzające udzielić koncesji na usługi społeczne i inne szczególne usługi informują o swoim zamiarze planowanego udzielenia koncesji poprzez publikację wstępnego ogłoszenia informacyjnego tak szybko, jak to możliwe po rozpoczęciu roku budżetowego. Ogłoszenia te zawierają informacje określone w załączniku XIII. | |

Projekt opinii

Poprawka KR-u

Artykuł 26

Ogłoszenia o koncesji

Artykuł 26

Ogłoszenia o koncesji

3.   Instytucje zamawiające i podmioty zamawiające zamierzające udzielić koncesji na usługi społeczne i inne szczególne usługi informują o swoim zamiarze planowanego udzielenia koncesji poprzez publikację wstępnego ogłoszenia informacyjnego tak szybko, jak to możliwe po rozpoczęciu roku budżetowego. Ogłoszenia te zawierają informacje określone w załączniku XIII.

Uzasadnienie

Usługi społeczne nie mają lub prawie nie mają znaczenia dla rynku wewnętrznego i z reguły są świadczone lokalnie. Dlatego też w tej dziedzinie przedstawione obowiązki przekazywania informacji stanowią nieproporcjonalne obciążenie dla podmiotów zamawiających. Zwłaszcza w tym sektorze usług nie można zatem zaostrzyć uregulowań, jeśli chce się osiągnąć główny cel reformy, jakim jest uproszczenie prawa dotyczącego koncesji.

Poprawka 22

Art. 35

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 35


  Gwarancje proceduralne | Artykuł 35


  Gwarancje proceduralne |
| 1.   Instytucje zamawiające i podmioty zamawiające zawierają – w ogłoszeniu o koncesji, w zaproszeniu do składania ofert lub w dokumentach specyfikujących koncesję – opis koncesji, kryteria udzielenia koncesji oraz minimalne wymagania, jakie należy spełnić. Informacje te muszą być wystarczające do ustalenia charakteru i zakresu koncesji, tak aby umożliwić wykonawcom podjęcie decyzji dotyczącej złożenia wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu o udzielenie koncesji. Opis, kryteria udzielenia koncesji oraz minimalne wymagania nie mogą być zmieniane w trakcie negocjacji. | 1.   Instytucje zamawiające i podmioty zamawiające zawierają – w ogłoszeniu o koncesji, w zaproszeniu do składania ofert lub w dokumentach specyfikujących koncesję – opis koncesji, kryteria udzielenia koncesji oraz minimalne wymagania, jakie należy spełnić. Informacje te muszą być wystarczające do ustalenia charakteru i zakresu koncesji, tak aby umożliwić wykonawcom podjęcie decyzji dotyczącej złożenia wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu o udzielenie koncesji. |
| | |
| | | |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 35

Gwarancje proceduralne

Artykuł 35

Gwarancje proceduralne

1.   Instytucje zamawiające i podmioty zamawiające zawierają – w ogłoszeniu o koncesji, w zaproszeniu do składania ofert lub w dokumentach specyfikujących koncesję – opis koncesji, kryteria udzielenia koncesji oraz minimalne wymagania, jakie należy spełnić. Informacje te muszą być wystarczające do ustalenia charakteru i zakresu koncesji, tak aby umożliwić wykonawcom podjęcie decyzji dotyczącej złożenia wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu o udzielenie koncesji. Opis, kryteria udzielenia koncesji oraz minimalne wymagania nie mogą być zmieniane w trakcie negocjacji.

1.   Instytucje zamawiające i podmioty zamawiające zawierają – w ogłoszeniu o koncesji, w zaproszeniu do składania ofert lub w dokumentach specyfikujących koncesję – opis koncesji, kryteria udzielenia koncesji oraz minimalne wymagania, jakie należy spełnić. Informacje te muszą być wystarczające do ustalenia charakteru i zakresu koncesji, tak aby umożliwić wykonawcom podjęcie decyzji dotyczącej złożenia wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu o udzielenie koncesji.

| | |
| --- | --- |

| | |
| --- | --- |

| | |
| --- | --- |

Uzasadnienie

W trakcie procedury instytucja zamawiająca może uznać, że koncesja wymaga zmian bądź dostosowań w następstwie zapytań i uwag zgłoszonych przez oferentów. W ramach negocjacji bądź sesji dialogu instytucja zamawiająca próbuje lepiej dopasować popyt i podaż. Dlatego musi istnieć możliwość częściowej zmiany i uzupełnienia wymogów minimalnych i kryteriów udzielania koncesji na podstawie nowych pomysłów, które pojawią się w trakcie negocjacji czy sesji dialogu. W przeciwnym razie procedura przetargowa traci swój sens.

Obecnie w przypadku istotnych zmian procedurę należy zablokować, a następnie rozpisać zamówienie na nowo. Komitet zaleca więc, by umożliwić organom zamawiającym prostą modyfikację koncesji, np. w postaci oficjalnej korekty z nieznacznym wydłużeniem terminu składania ofert.

Poprawka 23

Art. 36 ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 36


  Kwalifikacja i ocena podmiotowa kandydatów | Artykuł 36


  Kwalifikacja i ocena podmiotowa kandydatów |
| 1.   Instytucje zamawiające określają w ogłoszeniu o koncesji warunki udziału dotyczące: | 1.   Instytucje zamawiające określają w ogłoszeniu o koncesji warunki udziału dotyczące: |
| a) | kompetencji do prowadzenia działalności zawodowej; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 36

Kwalifikacja i ocena podmiotowa kandydatów

Artykuł 36

Kwalifikacja i ocena podmiotowa kandydatów

1.   Instytucje zamawiające określają w ogłoszeniu o koncesji warunki udziału dotyczące:

1.   Instytucje zamawiające określają w ogłoszeniu o koncesji warunki udziału dotyczące:

a)

kompetencji do prowadzenia działalności zawodowej;

| a) | kompetencji do prowadzenia działalności zawodowej; |
| --- | --- |

a)

kompetencji do prowadzenia działalności zawodowej;

| b) | sytuacji ekonomicznej i finansowej; |
| --- | --- |

b)

sytuacji ekonomicznej i finansowej;

| b) | sytuacji ekonomicznej i finansowej; |
| --- | --- |

b)

sytuacji ekonomicznej i finansowej;

| c) | zdolności technicznej i zawodowej. |
| --- | --- |

c)

zdolności technicznej i zawodowej.

| c) | zdolności technicznej i zawodowej. |
| --- | --- |

c)

zdolności technicznej i zawodowej.

Instytucje zamawiające ograniczają warunki udziału do tych, które są odpowiednie dla zagwarantowania, że kandydat lub oferent posiada zdolność prawną i finansową oraz zdolność handlową i techniczną niezbędne do wykonywania udzielanej koncesji. Wszystkie wymagania muszą być związane z przedmiotem koncesji i być ściśle proporcjonalne do tego przedmiotu, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia rzeczywistej konkurencji.

Instytucje zamawiające ograniczają warunki udziału do tych, które są odpowiednie dla zagwarantowania, że kandydat lub oferent posiada zdolność prawną i finansową oraz zdolność handlową i techniczną niezbędne do wykonywania udzielanej koncesji.

Instytucje zamawiające i podmioty zamawiające określają również w ogłoszeniu o koncesji referencje, jakie należy przedłożyć na dowód posiadania przez wykonawcę wspomnianej zdolności. Wymogi dotyczące tych referencji muszą być niedyskryminacyjne i współmierne do przedmiotu koncesji.

Instytucje zamawiające i podmioty zamawiające określają również w ogłoszeniu o koncesji referencje, jakie należy przedłożyć na dowód posiadania przez wykonawcę wspomnianej zdolności. Wymogi dotyczące tych referencji muszą być niedyskryminacyjne i współmierne do przedmiotu koncesji.

Uzasadnienie

Zob. też poprawki 2 i 28.

Poprawka 24

Art. 36 ust. 7

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 36


  Kwalifikacja i ocena podmiotowa kandydatów


  7.   Państwa członkowskie mogą postanowić, że instytucje zamawiające lub podmioty zamawiające mogą wykluczyć z udziału w postępowaniu o udzielenie koncesji każdego wykonawcę, jeżeli spełniony jest jeden z następujących warunków: [...] | Artykuł 36


  Kwalifikacja i ocena podmiotowa kandydatów


  7.    mogą postanowić, że instytucje zamawiające lub podmioty zamawiające mogą wykluczyć z udziału w postępowaniu o udzielenie koncesji każdego wykonawcę, jeżeli spełniony jest jeden z następujących warunków: [...] |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 36

Kwalifikacja i ocena podmiotowa kandydatów

7.   Państwa członkowskie mogą postanowić, że instytucje zamawiające lub podmioty zamawiające mogą wykluczyć z udziału w postępowaniu o udzielenie koncesji każdego wykonawcę, jeżeli spełniony jest jeden z następujących warunków: [...]

Artykuł 36

Kwalifikacja i ocena podmiotowa kandydatów

7.    mogą postanowić, że instytucje zamawiające lub podmioty zamawiające mogą wykluczyć z udziału w postępowaniu o udzielenie koncesji każdego wykonawcę, jeżeli spełniony jest jeden z następujących warunków: [...]

Uzasadnienie

Zdaniem Komitetu leży to w kompetencjach instytucji zamawiających.

Poprawka 25

Art. 38 nowy ust. 3

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 38


  Termin składania wniosków o koncesję | Artykuł 38


  Termin składania wniosków o koncesję |
| | |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 38

Termin składania wniosków o koncesję

Artykuł 38

Termin składania wniosków o koncesję

Uzasadnienie

Niektóre koncesje nie budzą dużego zainteresowania. Nie ma potrzeby przeprowadzania kompletnej procedury, jeśli zainteresowanie wyraził tylko jeden podmiot. Ponadto w takiej sytuacji swobodne negocjacje pozwolą osiągnąć efekt korzystniejszy dla instytucji zamawiającej.

Poprawka 26

Art. 29 ust. 2

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 39


  Kryteria udzielenia koncesji | Artykuł 39


  Kryteria udzielenia koncesji |
| 2.   Kryteria udzielania koncesji muszą być związane z przedmiotem koncesji i nie mogą dawać instytucji zamawiającej lub podmiotowi zamawiającemu nieograniczonej swobody wyboru. | |
| Kryteria te zapewniają faktyczną konkurencję i są uzupełniane wymaganiami, które umożliwiają skuteczną weryfikację informacji przedstawianych przez oferentów. Instytucje zamawiające i podmioty zamawiające dokonują skutecznej weryfikacji – na podstawie informacji i dowodów przedstawionych przez oferentów – tego, czy oferty spełniają kryteria udzielenia koncesji. | |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 39

Kryteria udzielenia koncesji

Artykuł 39

Kryteria udzielenia koncesji

2.   Kryteria udzielania koncesji muszą być związane z przedmiotem koncesji i nie mogą dawać instytucji zamawiającej lub podmiotowi zamawiającemu nieograniczonej swobody wyboru.

Kryteria te zapewniają faktyczną konkurencję i są uzupełniane wymaganiami, które umożliwiają skuteczną weryfikację informacji przedstawianych przez oferentów. Instytucje zamawiające i podmioty zamawiające dokonują skutecznej weryfikacji – na podstawie informacji i dowodów przedstawionych przez oferentów – tego, czy oferty spełniają kryteria udzielenia koncesji.

Uzasadnienie

Ten przepis jest zbędny. Nie wnosi żadnej wartości dodanej i powinien być skreślony z myślą o pożądanym uproszczeniu prawodawstwa. Jego treść jest już zawarta w ogólnych zasadach prawa pierwotnego.

Poprawka 27

Art. 39 ust. 4

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 39


  Kryteria udzielenia koncesji


  4.   Państwa członkowskie mogą ustanowić wymóg udzielania przez instytucje zamawiające i podmioty zamawiające koncesji w oparciu o kryterium oferty najkorzystniejszej ekonomicznie, zgodnie z ust. 2. Kryteria te, oprócz kryterium ceny lub kosztów, mogą obejmować następujące kryteria: [...] | Artykuł 39


  Kryteria udzielenia koncesji


  4.   Państwa członkowskie mogą ustanowić wymóg udzielania przez instytucje zamawiające i podmioty zamawiające koncesji w oparciu o kryterium oferty najkorzystniejszej ekonomicznie, zgodnie z ust. 2. Kryteria te, oprócz kryterium ceny lub kosztów, mogą obejmować następujące kryteria: [...] |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 39

Kryteria udzielenia koncesji

4.   Państwa członkowskie mogą ustanowić wymóg udzielania przez instytucje zamawiające i podmioty zamawiające koncesji w oparciu o kryterium oferty najkorzystniejszej ekonomicznie, zgodnie z ust. 2. Kryteria te, oprócz kryterium ceny lub kosztów, mogą obejmować następujące kryteria: [...]

Artykuł 39

Kryteria udzielenia koncesji

4.   Państwa członkowskie mogą ustanowić wymóg udzielania przez instytucje zamawiające i podmioty zamawiające koncesji w oparciu o kryterium oferty najkorzystniejszej ekonomicznie, zgodnie z ust. 2. Kryteria te, oprócz kryterium ceny lub kosztów, mogą obejmować następujące kryteria: [...]

Uzasadnienie

Zdaniem Komitetu jest pożądane, by zachować kryterium najniższej ceny. W obecnym sformułowaniu kwestia ta nie jest jasna. Także w przypadku kryterium najniższej ceny może grać rolę jakość, mianowicie w postaci minimalnych wymogów. Instytucje zamawiające muszą tutaj mieć możliwość wyboru. Poza tym instytucje zamawiające muszą też często realizować cel dotyczący oszczędności, który trzeba uwzględnić przy wyborze kryterium udzielania koncesji.

Poprawka 28

Art. 39 ust. 4 lit. a)

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 39


  Kryteria udzielenia koncesji | Artykuł 39


  Kryteria udzielenia koncesji |
| a) | jakość, w tym wartość techniczna, właściwości estetyczne i funkcjonalne, dostępność, dostosowanie projektu do potrzeb wszystkich użytkowników, aspekty środowiskowe oraz innowacyjny charakter; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 39

Kryteria udzielenia koncesji

Artykuł 39

Kryteria udzielenia koncesji

a)

jakość, w tym wartość techniczna, właściwości estetyczne i funkcjonalne, dostępność, dostosowanie projektu do potrzeb wszystkich użytkowników, aspekty środowiskowe oraz innowacyjny charakter;

| a) | jakość, w tym wartość techniczna, właściwości estetyczne i funkcjonalne, dostępność, dostosowanie projektu do potrzeb wszystkich użytkowników, aspekty środowiskowe oraz innowacyjny charakter; |
| --- | --- |

a)

jakość, w tym wartość techniczna, właściwości estetyczne i funkcjonalne, dostępność, dostosowanie projektu do potrzeb wszystkich użytkowników, aspekty środowiskowe oraz innowacyjny charakter;

Uzasadnienie

Niektóre instytucje zamawiające chcą mieć możliwość określania kryteriów społecznych dla swoich zamówień publicznych i koncesji. Obecnie kryteria te najczęściej nie mogą być uwzględniane przy ocenie, ponieważ nie mają wystarczająco bezpośredniego związku z zamówieniem. Z tego względu wzmianka ta została dodana w dyrektywie w sprawie zamówień publicznych. Komitet zaleca, aby w omawianej dyrektywie wyraźnie przewidziano możliwość ustalania kryteriów społecznych. Dzięki temu instytucje zamawiające, które tego pragną, będą mogły określać takie kryteria. W punkcie 29 w preambule nadmienia się o takich warunkach społecznych, jednak nie ma o nich mowy w odpowiednim artykule.

Zob. też poprawki 2 i 25.

Poprawka 29

Art. 40 ust. 3

| Projekt opinii | Poprawka |
| --- | --- |
| Artykuł 40


  Rachunek kosztów cyklu życia | Artykuł 40


  Rachunek kosztów cyklu życia |
| 3.   W przypadku gdy wspólna metodyka obliczania kosztów cyklu życia została przyjęta w ramach unijnego aktu ustawodawczego, w tym w drodze aktów delegowanych na podstawie prawodawstwa właściwego dla poszczególnych sektorów, ma ona zastosowanie, jeżeli kryteria udzielenia zamówienia, o których mowa w art. 39 ust. 4, obejmują rachunek kosztów cyklu życia. | |
| Wykaz takich aktów ustawodawczych i delegowanych określa załącznik II. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 46 w odniesieniu do aktualizacji tego wykazu, w przypadku gdy takie zmiany okażą się konieczne w związku z przyjęciem, uchyleniem lub modyfikacją przepisów. | |

Projekt opinii

Poprawka

Artykuł 40

Rachunek kosztów cyklu życia

Artykuł 40

Rachunek kosztów cyklu życia

3.   W przypadku gdy wspólna metodyka obliczania kosztów cyklu życia została przyjęta w ramach unijnego aktu ustawodawczego, w tym w drodze aktów delegowanych na podstawie prawodawstwa właściwego dla poszczególnych sektorów, ma ona zastosowanie, jeżeli kryteria udzielenia zamówienia, o których mowa w art. 39 ust. 4, obejmują rachunek kosztów cyklu życia.

Wykaz takich aktów ustawodawczych i delegowanych określa załącznik II. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 46 w odniesieniu do aktualizacji tego wykazu, w przypadku gdy takie zmiany okażą się konieczne w związku z przyjęciem, uchyleniem lub modyfikacją przepisów.

Uzasadnienie

Jest godne pochwały to, że Komisja zachęca instytucje zamawiające do uwzględniania kosztów cyklu życia w ramach udzielania koncesji. Zawarte w tym ustępie zobowiązanie idzie jednak zbyt daleko, gdyż odnosi się do przyszłej i jeszcze nieokreślonej metodyki obliczania tych kosztów. Wprowadzenie zobowiązania prawnego do uwzględniania nieistniejącej metodyki jest nie do przyjęcia z uwagi na brak przewidywalności.

Poprawka 30

Art. 42 ust. 4

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 42


  Modyfikacja koncesji w okresie ich ważności


  4.   W przypadku gdy wartość modyfikacji wyrazić można w wielkościach pieniężnych, modyfikacji nie uznaje się za istotną w rozumieniu ust. 1, o ile jej wartość nie przekracza progów określonych w art. 5 i jest niższa niż 5 % ceny pierwotnego zamówienia, pod warunkiem że modyfikacja ta nie zmienia ogólnego charakteru zamówienia. W przypadku gdy wprowadzanych jest kilka kolejnych modyfikacji, wartość tę należy ocenić na podstawie łącznej wartości kolejnych modyfikacji. | Artykuł 42


  Modyfikacja koncesji w okresie ich ważności


  4.   W przypadku gdy wartość modyfikacji wyrazić można w wielkościach pieniężnych, modyfikacji nie uznaje się za istotną w rozumieniu ust. 1, o ile jej wartość nie przekracza progów określonych w art. 5 i jest niższa niż  % ceny pierwotnego zamówienia, pod warunkiem że modyfikacja ta nie zmienia ogólnego charakteru zamówienia. W przypadku gdy wprowadzanych jest kilka kolejnych modyfikacji, wartość tę należy ocenić na podstawie łącznej wartości kolejnych modyfikacji. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 42

Modyfikacja koncesji w okresie ich ważności

4.   W przypadku gdy wartość modyfikacji wyrazić można w wielkościach pieniężnych, modyfikacji nie uznaje się za istotną w rozumieniu ust. 1, o ile jej wartość nie przekracza progów określonych w art. 5 i jest niższa niż 5 % ceny pierwotnego zamówienia, pod warunkiem że modyfikacja ta nie zmienia ogólnego charakteru zamówienia. W przypadku gdy wprowadzanych jest kilka kolejnych modyfikacji, wartość tę należy ocenić na podstawie łącznej wartości kolejnych modyfikacji.

Artykuł 42

Modyfikacja koncesji w okresie ich ważności

4.   W przypadku gdy wartość modyfikacji wyrazić można w wielkościach pieniężnych, modyfikacji nie uznaje się za istotną w rozumieniu ust. 1, o ile jej wartość nie przekracza progów określonych w art. 5 i jest niższa niż  % ceny pierwotnego zamówienia, pod warunkiem że modyfikacja ta nie zmienia ogólnego charakteru zamówienia. W przypadku gdy wprowadzanych jest kilka kolejnych modyfikacji, wartość tę należy ocenić na podstawie łącznej wartości kolejnych modyfikacji.

Uzasadnienie

Komitet zaleca przyjęcie wyższego odsetka dotyczącego dopuszczalnych modyfikacji. Należy mianowicie wziąć pod uwagę fakt, że koncesje zwykle mają dłuższy okres obowiązywania niż zamówienia publiczne.

Poprawka 31

Załącznik 3 ust. 3

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| ZAŁĄCZNIK III
  DZIAŁALNOŚĆ PROWADZONA PRZEZ PODMIOTY ZAMAWIAJĄCE W ROZUMIENIU ART. 4
  Przepisy niniejszej dyrektywy dotyczące koncesji udzielanych przez podmioty zamawiające mają zastosowanie do poniższych rodzajów działalności. | ZAŁĄCZNIK III
  DZIAŁALNOŚĆ PROWADZONA PRZEZ PODMIOTY ZAMAWIAJĄCE W ROZUMIENIU ART. 4
  Przepisy niniejszej dyrektywy dotyczące koncesji udzielanych przez podmioty zamawiające mają zastosowanie do poniższych rodzajów działalności. |
| [...] | [...] |
| 3. | W odniesieniu do wody: |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

ZAŁĄCZNIK III

DZIAŁALNOŚĆ PROWADZONA PRZEZ PODMIOTY ZAMAWIAJĄCE W ROZUMIENIU ART. 4

Przepisy niniejszej dyrektywy dotyczące koncesji udzielanych przez podmioty zamawiające mają zastosowanie do poniższych rodzajów działalności.

ZAŁĄCZNIK III

DZIAŁALNOŚĆ PROWADZONA PRZEZ PODMIOTY ZAMAWIAJĄCE W ROZUMIENIU ART. 4

Przepisy niniejszej dyrektywy dotyczące koncesji udzielanych przez podmioty zamawiające mają zastosowanie do poniższych rodzajów działalności.

[...]

[...]

3.

W odniesieniu do wody:

| | |
| --- | --- |

a)

| a) | zapewniania lub obsługi stałych sieci przeznaczonych do świadczenia usług dla odbiorców publicznych w związku z produkcją, transportem lub dystrybucją wody pitnej; |
| --- | --- |

zapewniania lub obsługi stałych sieci przeznaczonych do świadczenia usług dla odbiorców publicznych w związku z produkcją, transportem lub dystrybucją wody pitnej;

| | |
| --- | --- |

b)

| b) | dostaw wody pitnej do takich sieci. |
| --- | --- |

dostaw wody pitnej do takich sieci.

| | |
| --- | --- |

Niniejsza dyrektywa ma również zastosowanie do koncesji, które są udzielane bądź organizowane przez podmioty wykonujące jeden z rodzajów działalności wymienionych powyżej i które są związane z jednym z poniższych działań:

a)

| a) | projektami dotyczącymi inżynierii wodnej, nawadniania lub melioracji, pod warunkiem że ilość wody wykorzystywanej do celów dostaw wody pitnej stanowi ponad 20 % łącznej ilości wody dostępnej dzięki wspomnianym projektom lub instalacjom nawadniającym lub melioracyjnym; lub |
| --- | --- |

projektami dotyczącymi inżynierii wodnej, nawadniania lub melioracji, pod warunkiem że ilość wody wykorzystywanej do celów dostaw wody pitnej stanowi ponad 20 % łącznej ilości wody dostępnej dzięki wspomnianym projektom lub instalacjom nawadniającym lub melioracyjnym; lub

| | |
| --- | --- |

b)

| b) | odprowadzaniem lub oczyszczaniem ścieków. |
| --- | --- |

odprowadzaniem lub oczyszczaniem ścieków.

| | |
| --- | --- |

Dostawy wody pitnej do sieci zapewniających usługi dla odbiorców publicznych przez podmiot zamawiający w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 i 2 nie są uważane za odpowiednią działalność w rozumieniu pkt. 1, jeżeli spełnione są wszystkie następujące warunki:

a)

| a) | produkcja wody pitnej przez dany podmiot ma miejsce, gdyż jej zużycie jest niezbędne do prowadzenia innego rodzaju działalności niż wymienione w pkt. 1–4 niniejszego załącznika; |
| --- | --- |

produkcja wody pitnej przez dany podmiot ma miejsce, gdyż jej zużycie jest niezbędne do prowadzenia innego rodzaju działalności niż wymienione w pkt. 1–4 niniejszego załącznika;

| | |
| --- | --- |

b)

| b) | dostawy do publicznej sieci uzależnione są wyłącznie od własnego zużycia danego podmiotu i nie przekraczają 30 % wielkości jego łącznej produkcji wody pitnej, ustalonej na podstawie średniego poziomu w trzech poprzednich latach, łącznie z rokiem bieżącym. |
| --- | --- |

dostawy do publicznej sieci uzależnione są wyłącznie od własnego zużycia danego podmiotu i nie przekraczają 30 % wielkości jego łącznej produkcji wody pitnej, ustalonej na podstawie średniego poziomu w trzech poprzednich latach, łącznie z rokiem bieżącym.

| | |
| --- | --- |

Uzasadnienie

Spójność z poprawkami 1, 5 i 15.

Poprawka 32

Załącznik IV, tytuł

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Uzasadnienie

Komitet zaleca, aby procedury pozostały elastyczne, i w związku z tym radzi, aby zamiast przewidywać obszerne ogłoszenie, uwzględnić też możliwość zamieszczenia tych informacji w dokumentach dotyczących koncesji. Z doświadczenia wiadomo, że kwestie te wymagają wyjaśnień, które lepiej jest zawrzeć w załączonych dokumentach dotyczących koncesji. Przejrzystość jest zagwarantowana, ponieważ dokumenty dotyczące koncesji są wysyłane z wyprzedzeniem do wszystkich zainteresowanych stron.

Bruksela, 19 lipca 2012 r.

Przewodnicząca Komitetu Regionów

Mercedes BRESSO

---

(1)  Dz.U. L 204 z 21.7.1998, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 27 z 30.1.1997, s. 20.

2

(3)  Dz.U. L 15 z 21.1.1998, s. 14.

3

(4)  Dz.U. L 164 z 30.6.1994, s. 3.

4

(5)  Dz.U. L 315 z 3.12.2007, s. 1.

5

(6)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 września 2008 r. w sprawie wspólnych zasad wykonywania przewozów lotniczych na terenie Wspólnoty.

6

(7)  Dz.U. L 293 z 31.10.2008, s. 3.

7

(8)  Dz.U. L 315 z 3.12.2007.

8

---

| 13.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 277/96 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 277/96

---

Opinia Komitetu Regionów „Wniosek dotyczący rozporządzenia w sprawie Europejskiej współpracy terytorialnej”

2012/C 277/10

KOMITET REGIONÓW

| — | Przyjmuje z zadowoleniem specjalne rozporządzenie dotyczące europejskiej współpracy terytorialnej, gdyż w znacznym stopniu przyczynia się ono do realizacji celu dotyczącego spójności terytorialnej. Wyraża także zadowolenie ze zwiększenia środków finansowych przeznaczonych na tę współpracę oraz apeluje o to, by fundusze UE przydzielane były w ramach programów współpracy, a nie przez państwa członkowskie. |
| --- | --- |

—

Przyjmuje z zadowoleniem specjalne rozporządzenie dotyczące europejskiej współpracy terytorialnej, gdyż w znacznym stopniu przyczynia się ono do realizacji celu dotyczącego spójności terytorialnej. Wyraża także zadowolenie ze zwiększenia środków finansowych przeznaczonych na tę współpracę oraz apeluje o to, by fundusze UE przydzielane były w ramach programów współpracy, a nie przez państwa członkowskie.

| — | Zwraca uwagę, że ze względu na wielostronny charakter europejskiej współpracy terytorialnej współpracą tą nie można kierować za pośrednictwem umów partnerskich. Powinna ona zatem zostać wyraźnie wyłączona z zakresu obowiązywania tych umów. |
| --- | --- |

—

Zwraca uwagę, że ze względu na wielostronny charakter europejskiej współpracy terytorialnej współpracą tą nie można kierować za pośrednictwem umów partnerskich. Powinna ona zatem zostać wyraźnie wyłączona z zakresu obowiązywania tych umów.

| — | Wyraża ubolewanie z powodu tego, że nowe rozporządzenie nie zostało przygotowane z myślą o małych projektach i wzywa Komisję, by zezwoliła na odstępstwa odnośnie do małych programów i operacji transgranicznych, zwłaszcza tych, na których realizację przeznacza się maksymalnie 35 tys. EUR. |
| --- | --- |

—

Wyraża ubolewanie z powodu tego, że nowe rozporządzenie nie zostało przygotowane z myślą o małych projektach i wzywa Komisję, by zezwoliła na odstępstwa odnośnie do małych programów i operacji transgranicznych, zwłaszcza tych, na których realizację przeznacza się maksymalnie 35 tys. EUR.

| — | Sądzi, że w przypadku europejskiej współpracy terytorialnej nie można automatycznie wprowadzać tematycznego ukierunkowania, ponieważ obawia się, iż gdyby europejska współpraca terytorialna była wąsko ukierunkowana jedynie na realizację podstawowych priorytetów strategii „Europa 2020”, nie mogłaby odgrywać swej odrębnej i jedynej w swoim rodzaju roli. Zaleca zatem zwiększenie liczby celów tematycznych z czterech do pięciu oraz poszerzenie wykazu priorytetów inwestycyjnych. Wzywa zatem do objęcia celami tematycznymi innych dziedzin takich jak turystyka, przyjazny klimatowi transport morski, kultura czy wpływ zmian demograficznych. |
| --- | --- |

—

Sądzi, że w przypadku europejskiej współpracy terytorialnej nie można automatycznie wprowadzać tematycznego ukierunkowania, ponieważ obawia się, iż gdyby europejska współpraca terytorialna była wąsko ukierunkowana jedynie na realizację podstawowych priorytetów strategii „Europa 2020”, nie mogłaby odgrywać swej odrębnej i jedynej w swoim rodzaju roli. Zaleca zatem zwiększenie liczby celów tematycznych z czterech do pięciu oraz poszerzenie wykazu priorytetów inwestycyjnych. Wzywa zatem do objęcia celami tematycznymi innych dziedzin takich jak turystyka, przyjazny klimatowi transport morski, kultura czy wpływ zmian demograficznych.

| — | Uważa, że Komitet Regionów powinien odgrywać aktywną rolę w promowaniu europejskiej współpracy terytorialnej oraz we wskazywaniu i usuwaniu przeszkód w jej wdrażaniu. |
| --- | --- |

—

Uważa, że Komitet Regionów powinien odgrywać aktywną rolę w promowaniu europejskiej współpracy terytorialnej oraz we wskazywaniu i usuwaniu przeszkód w jej wdrażaniu.

| — | Domaga się określenia 85-procentowego poziomu współfinansowania dla regionów słabiej rozwiniętych zgodnie z zapisami obowiązującego rozporządzenia ogólnego nr 1083/2006. |
| --- | --- |

—

Domaga się określenia 85-procentowego poziomu współfinansowania dla regionów słabiej rozwiniętych zgodnie z zapisami obowiązującego rozporządzenia ogólnego nr 1083/2006.

| — | Zgadza się na odstępstwa dla regionów najbardziej oddalonych, dotyczące środków i poziomu współfinansowania, apelując jednocześnie o wprowadzenie specjalnych warunków dla obszarów, które stanowiły granice zewnętrzne Wspólnoty 30 kwietnia 2004 r. i 31 grudnia 2006 r. |
| --- | --- |

—

Zgadza się na odstępstwa dla regionów najbardziej oddalonych, dotyczące środków i poziomu współfinansowania, apelując jednocześnie o wprowadzenie specjalnych warunków dla obszarów, które stanowiły granice zewnętrzne Wspólnoty 30 kwietnia 2004 r. i 31 grudnia 2006 r.

| — | Wzywa do wzmocnienia mechanizmów zapewniających koordynację między wszystkimi funduszami a programami współpracy terytorialnej; podkreśla również konieczność lepszej koordynacji europejskiej współpracy terytorialnej z zewnętrznymi programami finansowymi UE oraz wyjaśnienia zasad dotyczących udziału państw trzecich w programach europejskiej współpracy terytorialnej. |
| --- | --- |

—

Wzywa do wzmocnienia mechanizmów zapewniających koordynację między wszystkimi funduszami a programami współpracy terytorialnej; podkreśla również konieczność lepszej koordynacji europejskiej współpracy terytorialnej z zewnętrznymi programami finansowymi UE oraz wyjaśnienia zasad dotyczących udziału państw trzecich w programach europejskiej współpracy terytorialnej.

| — | Podkreśla kluczową rolę EUWT we wzmacnianiu współpracy terytorialnej i wzywa państwa członkowskie do usunięcia barier, które odstręczają od tworzenia EUWT bądź utrudniają ich funkcjonowanie. |
| --- | --- |

—

Podkreśla kluczową rolę EUWT we wzmacnianiu współpracy terytorialnej i wzywa państwa członkowskie do usunięcia barier, które odstręczają od tworzenia EUWT bądź utrudniają ich funkcjonowanie.

| Sprawozdawca | Petr OSVALD (CZ/PSE), członek rady miasta Pilzno |
| --- | --- |
| Dokument źródłowy | Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie przepisów szczegółowych dotyczących wsparcia z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna”
  COM(2011) 611 final – 2011/0273 (COD) |

Sprawozdawca

Petr OSVALD (CZ/PSE), członek rady miasta Pilzno

Dokument źródłowy

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie przepisów szczegółowych dotyczących wsparcia z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna”

COM(2011) 611 final – 2011/0273 (COD)

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

Ogólne uwagi dotyczące projektu rozporządzenia

| 1. | Przyjmuje z zadowoleniem proponowane oddzielne rozporządzenie dotyczące europejskiej współpracy terytorialnej, które umożliwi uwzględnienie specyficznych celów, aspektów i statusu współpracy terytorialnej jako drugiego celu polityki spójności. Dzięki temu oddzielnemu aktowi prawnemu podkreślony zostanie ogólny wkład europejskiej współpracy terytorialnej we wspieranie nowego celu traktatowego dotyczącego spójności terytorialnej i w realizację celów polityki spójności, jak również wzmocnione zostanie znaczenie europejskiej współpracy terytorialnej zorientowanej na współpracę transgraniczną, transnarodową i międzyregionalną. |
| --- | --- |

1.

Przyjmuje z zadowoleniem proponowane oddzielne rozporządzenie dotyczące europejskiej współpracy terytorialnej, które umożliwi uwzględnienie specyficznych celów, aspektów i statusu współpracy terytorialnej jako drugiego celu polityki spójności. Dzięki temu oddzielnemu aktowi prawnemu podkreślony zostanie ogólny wkład europejskiej współpracy terytorialnej we wspieranie nowego celu traktatowego dotyczącego spójności terytorialnej i w realizację celów polityki spójności, jak również wzmocnione zostanie znaczenie europejskiej współpracy terytorialnej zorientowanej na współpracę transgraniczną, transnarodową i międzyregionalną.

| 2. | Zgadza się z tym, że rola europejskiej współpracy terytorialnej jest szczególnie ważna, jako że problemy, z którymi borykają się państwa członkowskie i regiony, coraz częściej wykraczają poza granice krajowe i regionalne oraz wymagają rozwiązań opartych na współpracy na odpowiednim poziomie terytorialnym. Europejska współpraca terytorialna może zatem w znacznym stopniu przyczynić się do realizacji nowego celu zapisanego w traktacie dotyczącego spójności terytorialnej. |
| --- | --- |

2.

Zgadza się z tym, że rola europejskiej współpracy terytorialnej jest szczególnie ważna, jako że problemy, z którymi borykają się państwa członkowskie i regiony, coraz częściej wykraczają poza granice krajowe i regionalne oraz wymagają rozwiązań opartych na współpracy na odpowiednim poziomie terytorialnym. Europejska współpraca terytorialna może zatem w znacznym stopniu przyczynić się do realizacji nowego celu zapisanego w traktacie dotyczącego spójności terytorialnej.

| 3. | Zasadniczo popiera propozycje Komisji, by ukierunkować współpracę terytorialną na realizację strategii „Europa 2020”, zapewniając wystarczającą elastyczność, aby odpowiednio reagować na lokalne potrzeby, i w związku z tym pozytywnie ocenia fakt, że utrzymano trzy wymiary (współpraca transgraniczna, transnarodowa i międzyregionalna) europejskiej współpracy terytorialnej we wszystkich regionach europejskich. Współpraca transgraniczna w ramach projektów i struktur już obecnie efektywnie przyczynia się do integracji europejskiej. Z zadowoleniem przyjmuje się także zwiększenie udziału krajów trzecich. |
| --- | --- |

3.

Zasadniczo popiera propozycje Komisji, by ukierunkować współpracę terytorialną na realizację strategii „Europa 2020”, zapewniając wystarczającą elastyczność, aby odpowiednio reagować na lokalne potrzeby, i w związku z tym pozytywnie ocenia fakt, że utrzymano trzy wymiary (współpraca transgraniczna, transnarodowa i międzyregionalna) europejskiej współpracy terytorialnej we wszystkich regionach europejskich. Współpraca transgraniczna w ramach projektów i struktur już obecnie efektywnie przyczynia się do integracji europejskiej. Z zadowoleniem przyjmuje się także zwiększenie udziału krajów trzecich.

| 4. | Sądzi, że w ramach europejskiej współpracy terytorialnej kluczową rolę nadal powinna odgrywać współpraca transgraniczna, dlatego też zasadniczo popiera propozycję rozdzielenia środków finansowych między poszczególne rodzaje europejskiej współpracy terytorialnej. |
| --- | --- |

4.

Sądzi, że w ramach europejskiej współpracy terytorialnej kluczową rolę nadal powinna odgrywać współpraca transgraniczna, dlatego też zasadniczo popiera propozycję rozdzielenia środków finansowych między poszczególne rodzaje europejskiej współpracy terytorialnej.

| 5. | Zwraca uwagę, że zwłaszcza dla małych programów współpracy transgranicznej rozporządzenie wprowadza zbyt wiele obciążeń, jest zbyt skomplikowane i szczegółowe, co może stanąć na przeszkodzie realizacji małych, ale często bardzo skutecznych operacji. Apeluje zatem do Komisji Europejskiej, by rozważyła, czy jest niezbędne, by wszystkie przepisy tego rozporządzenia miały zastosowanie także do tych programów. Aby osiągnąć maksymalną efektywność, nie można stawiać takich samych wymagań wobec małych i dużych programów i operacji. |
| --- | --- |

5.

Zwraca uwagę, że zwłaszcza dla małych programów współpracy transgranicznej rozporządzenie wprowadza zbyt wiele obciążeń, jest zbyt skomplikowane i szczegółowe, co może stanąć na przeszkodzie realizacji małych, ale często bardzo skutecznych operacji. Apeluje zatem do Komisji Europejskiej, by rozważyła, czy jest niezbędne, by wszystkie przepisy tego rozporządzenia miały zastosowanie także do tych programów. Aby osiągnąć maksymalną efektywność, nie można stawiać takich samych wymagań wobec małych i dużych programów i operacji.

| 6. | Popiera obecną metodologię określania regionów uczestniczących we współpracy transgranicznej i proponuje, by rozszerzony został zakres obszarów kwalifikujących się do współpracy przygranicznej (komponent A), aby umożliwić też uwzględnienie funkcjonalnych relacji transgranicznych przy określaniu kwalifikowalności do danej dziedziny programu. W związku z tym decyzja o dołączeniu regionów kwalifikujących się ze względów funkcjonalnych i mających szczególne znaczenie dla osiągnięcia celów nie powinna być podejmowana dopiero na etapie procedury zatwierdzania programu. Popiera także stworzenie większych możliwości realizacji projektów wielostronnych na obszarach, na których nie będą tworzone wielostronne programy współpracy. |
| --- | --- |

6.

Popiera obecną metodologię określania regionów uczestniczących we współpracy transgranicznej i proponuje, by rozszerzony został zakres obszarów kwalifikujących się do współpracy przygranicznej (komponent A), aby umożliwić też uwzględnienie funkcjonalnych relacji transgranicznych przy określaniu kwalifikowalności do danej dziedziny programu. W związku z tym decyzja o dołączeniu regionów kwalifikujących się ze względów funkcjonalnych i mających szczególne znaczenie dla osiągnięcia celów nie powinna być podejmowana dopiero na etapie procedury zatwierdzania programu. Popiera także stworzenie większych możliwości realizacji projektów wielostronnych na obszarach, na których nie będą tworzone wielostronne programy współpracy.

| 7. | Podkreśla istotną rolę europejskiej współpracy terytorialnej w rozwijaniu współpracy transnarodowej, zwłaszcza w promowaniu zintegrowanego rozwoju terytorialnego w skali spójnych obszarów oraz we wspieraniu projektów rozwoju strategii makroregionalnych. Przyjmuje z zadowoleniem fakt, że w zasadzie zachowano sprawdzone już obszary współpracy transnarodowej (komponent B) i że makrostrategie UE nie prowadzą do powstania nowych obszarów współpracy ani do wykluczenia obszarów ze współpracy transnarodowej. Ponadto zasadniczo pozytywnie ocenia fakt, że w ramach współpracy transnarodowej wspiera się także opracowanie i wdrażanie strategii makroregionalnych. |
| --- | --- |

7.

Podkreśla istotną rolę europejskiej współpracy terytorialnej w rozwijaniu współpracy transnarodowej, zwłaszcza w promowaniu zintegrowanego rozwoju terytorialnego w skali spójnych obszarów oraz we wspieraniu projektów rozwoju strategii makroregionalnych. Przyjmuje z zadowoleniem fakt, że w zasadzie zachowano sprawdzone już obszary współpracy transnarodowej (komponent B) i że makrostrategie UE nie prowadzą do powstania nowych obszarów współpracy ani do wykluczenia obszarów ze współpracy transnarodowej. Ponadto zasadniczo pozytywnie ocenia fakt, że w ramach współpracy transnarodowej wspiera się także opracowanie i wdrażanie strategii makroregionalnych.

| 8. | Podkreśla potencjał współpracy międzyregionalnej, zwłaszcza jej stymulujący wpływ na wykorzystanie funduszy strukturalnych. Postrzega wspieranie współpracy międzyregionalnej (komponent C) jako doskonałe narzędzie sprzyjania wymianie doświadczeń i współpracy samorządów lokalnych i regionalnych w dziedzinie polityki spójności oraz proponuje, aby efekty tej wymiany doświadczeń wykorzystywano w większym niż dotąd stopniu w lokalnych i regionalnych strategiach rozwoju (kapitalizacja doświadczeń). |
| --- | --- |

8.

Podkreśla potencjał współpracy międzyregionalnej, zwłaszcza jej stymulujący wpływ na wykorzystanie funduszy strukturalnych. Postrzega wspieranie współpracy międzyregionalnej (komponent C) jako doskonałe narzędzie sprzyjania wymianie doświadczeń i współpracy samorządów lokalnych i regionalnych w dziedzinie polityki spójności oraz proponuje, aby efekty tej wymiany doświadczeń wykorzystywano w większym niż dotąd stopniu w lokalnych i regionalnych strategiach rozwoju (kapitalizacja doświadczeń).

Cel i tematyczne ukierunkowanie europejskiej współpracy terytorialnej

| 9. | Zwraca jednak uwagę na to, że europejska współpraca terytorialna powinna przede wszystkim:






  — | rozwiązywać dzięki współpracy problemy wszystkich zainteresowanych regionów; |
| --- | --- | --- |

9.

Zwraca jednak uwagę na to, że europejska współpraca terytorialna powinna przede wszystkim:

—

rozwiązywać dzięki współpracy problemy wszystkich zainteresowanych regionów;

| — | stanowić skuteczny mechanizm wymiany dobrych praktyk i uczenia się; |
| --- | --- |

—

stanowić skuteczny mechanizm wymiany dobrych praktyk i uczenia się;

| — | zapewnić większą skuteczność rozwiązań konkretnych problemów dzięki korzyściom skali i osiągnięciu masy krytycznej; |
| --- | --- |

—

zapewnić większą skuteczność rozwiązań konkretnych problemów dzięki korzyściom skali i osiągnięciu masy krytycznej;

| — | ulepszyć sprawowanie rządów dzięki koordynacji polityk sektorowych, działań i inwestycji w skali transgranicznej i transnarodowej; |
| --- | --- |

—

ulepszyć sprawowanie rządów dzięki koordynacji polityk sektorowych, działań i inwestycji w skali transgranicznej i transnarodowej;

| — | przyczynić się do bezpieczeństwa, stabilności i do rozwoju wzajemnie korzystnych relacji; |
| --- | --- |

—

przyczynić się do bezpieczeństwa, stabilności i do rozwoju wzajemnie korzystnych relacji;

| — | tam, gdzie to potrzebne, wspierać wzrost gospodarczy, zatrudnienie i zarządzanie oparte na ochronie ekosystemu; |
| --- | --- |

—

tam, gdzie to potrzebne, wspierać wzrost gospodarczy, zatrudnienie i zarządzanie oparte na ochronie ekosystemu;

o czym wspomniano także w uzasadnieniu wniosku dotyczącego rozporządzenia.

| 10. | Zdaniem Komitetu Regionów europejska współpraca terytorialna powinna pomagać w tworzeniu poczucia przynależności do Europy i współzależności, w usuwaniu uprzedzeń i w rozwoju objętych nią regionów. Dlatego też Komitet Regionów sądzi, że w przypadku europejskiej współpracy terytorialnej nie można automatycznie wprowadzać tematycznego ukierunkowania, ale trzeba uwzględnić także poziom rozwoju i potencjał poszczególnych regionów, a zatem nie należy usiłować stosować zasady „one size fits all” tzn. takich samych priorytetów dla wszystkich, ale zamiast tego zastosować podejście dostosowane do potrzeb danego obszaru („place based approach”). Komitet Regionów obawia się, że gdyby europejska współpraca terytorialna, a zwłaszcza współpraca transgraniczna, była wąsko ukierunkowana jedynie na realizację podstawowych priorytetów strategii „Europa 2020” i celów tematycznych, nie mogłaby odgrywać swej odrębnej i jedynej w swoim rodzaju roli i stałaby się jedynie wariantem głównej polityki spójności z inną formą dystrybucji środków. |
| --- | --- |

10.

Zdaniem Komitetu Regionów europejska współpraca terytorialna powinna pomagać w tworzeniu poczucia przynależności do Europy i współzależności, w usuwaniu uprzedzeń i w rozwoju objętych nią regionów. Dlatego też Komitet Regionów sądzi, że w przypadku europejskiej współpracy terytorialnej nie można automatycznie wprowadzać tematycznego ukierunkowania, ale trzeba uwzględnić także poziom rozwoju i potencjał poszczególnych regionów, a zatem nie należy usiłować stosować zasady „one size fits all” tzn. takich samych priorytetów dla wszystkich, ale zamiast tego zastosować podejście dostosowane do potrzeb danego obszaru („place based approach”). Komitet Regionów obawia się, że gdyby europejska współpraca terytorialna, a zwłaszcza współpraca transgraniczna, była wąsko ukierunkowana jedynie na realizację podstawowych priorytetów strategii „Europa 2020” i celów tematycznych, nie mogłaby odgrywać swej odrębnej i jedynej w swoim rodzaju roli i stałaby się jedynie wariantem głównej polityki spójności z inną formą dystrybucji środków.

| 11. | Domaga się, aby zmiany demograficzne i ich wpływ na usługi świadczone w interesie ogólnym, jak również zrównoważony rozwój regionalny zostały uznane za samoistne tematy europejskiej współpracy terytorialnej. Należy przyznać priorytet nowym formom partnerstwa miasta i wsi jako podstawie spójności terytorialnej na poziomie regionalnym (zgodnie z Agendą terytorialną 2020). Ponadto pominięte zostały ważne dziedziny, takie jak turystyka, przyjazny klimatowi transport morski i kultura. |
| --- | --- |

11.

Domaga się, aby zmiany demograficzne i ich wpływ na usługi świadczone w interesie ogólnym, jak również zrównoważony rozwój regionalny zostały uznane za samoistne tematy europejskiej współpracy terytorialnej. Należy przyznać priorytet nowym formom partnerstwa miasta i wsi jako podstawie spójności terytorialnej na poziomie regionalnym (zgodnie z Agendą terytorialną 2020). Ponadto pominięte zostały ważne dziedziny, takie jak turystyka, przyjazny klimatowi transport morski i kultura.

| 12. | W przypadku współpracy transgranicznej konieczne jest określenie potencjału rozwojowego każdego obszaru transgranicznego z uwzględnieniem obserwowanego w tym samym okresie poziomu rozwoju wchodzących w jego skład regionów. Europejska współpraca terytorialna, a zwłaszcza współpraca transgraniczna, nie powinna służyć w pierwszym rzędzie realizacji strategii „Europa 2020”, ale przede wszystkim tworzeniu warunków do jak najszerszej, czyli obejmującej całe terytorium UE, realizacji tej strategii. Zwłaszcza w programach współpracy transgranicznej powinna zatem istnieć możliwość wyboru większej ilości celów tematycznych i nie powinno się wprowadzać ograniczeń w postaci określonego z góry ukierunkowania tych programów. |
| --- | --- |

12.

W przypadku współpracy transgranicznej konieczne jest określenie potencjału rozwojowego każdego obszaru transgranicznego z uwzględnieniem obserwowanego w tym samym okresie poziomu rozwoju wchodzących w jego skład regionów. Europejska współpraca terytorialna, a zwłaszcza współpraca transgraniczna, nie powinna służyć w pierwszym rzędzie realizacji strategii „Europa 2020”, ale przede wszystkim tworzeniu warunków do jak najszerszej, czyli obejmującej całe terytorium UE, realizacji tej strategii. Zwłaszcza w programach współpracy transgranicznej powinna zatem istnieć możliwość wyboru większej ilości celów tematycznych i nie powinno się wprowadzać ograniczeń w postaci określonego z góry ukierunkowania tych programów.

| 13. | Stwierdza, że trwałą spójność terytorialną można osiągnąć tylko wtedy, gdy uda się zaangażować do współdziałania mieszkańców danych regionów. Dlatego należy zadbać o to, by w ramach programów europejskiej współpracy terytorialnej nadal można było wspierać również działania w zakresie społeczeństwa obywatelskiego i kultury (np. konkretne projekty sprzyjające spotkaniom). W obecnych programach istnieją już bardzo skuteczne metody w tym zakresie. Wnosi się zatem o odpowiednie uzupełnienie celów tematycznych. |
| --- | --- |

13.

Stwierdza, że trwałą spójność terytorialną można osiągnąć tylko wtedy, gdy uda się zaangażować do współdziałania mieszkańców danych regionów. Dlatego należy zadbać o to, by w ramach programów europejskiej współpracy terytorialnej nadal można było wspierać również działania w zakresie społeczeństwa obywatelskiego i kultury (np. konkretne projekty sprzyjające spotkaniom). W obecnych programach istnieją już bardzo skuteczne metody w tym zakresie. Wnosi się zatem o odpowiednie uzupełnienie celów tematycznych.

| 14. | Wyraża zadowolenie z propozycji Komisji dotyczącej zapewnienia ciągłości w zakresie współpracy transnarodowej. Niemniej krytycznie ocenia fakt, że uzupełniający priorytet inwestycyjny w ramach współpracy transnarodowej ogranicza się do opracowania i realizacji strategii makroregionalnych i strategii dotyczących basenów morskich. Biorąc pod uwagę liczne wyzwania, przed którymi stoją dziś regiony, oraz istniejące deficyty, także innym regionom, obszarom i obszarom funkcjonalnym potrzebne są odpowiednie priorytety inwestycyjne. |
| --- | --- |

14.

Wyraża zadowolenie z propozycji Komisji dotyczącej zapewnienia ciągłości w zakresie współpracy transnarodowej. Niemniej krytycznie ocenia fakt, że uzupełniający priorytet inwestycyjny w ramach współpracy transnarodowej ogranicza się do opracowania i realizacji strategii makroregionalnych i strategii dotyczących basenów morskich. Biorąc pod uwagę liczne wyzwania, przed którymi stoją dziś regiony, oraz istniejące deficyty, także innym regionom, obszarom i obszarom funkcjonalnym potrzebne są odpowiednie priorytety inwestycyjne.

| 15. | Komitet Regionów zgadza się z tym, że w ramach współpracy międzyregionalnej powinno się dążyć do wzmocnienia skuteczności polityki spójności, zachęcając do wymiany doświadczeń między regionami i wykorzystując wyniki tej wymiany w ramach celu inwestowania we wzrost i zatrudnienie. Uważa, że wymiana doświadczeń powinna mieć szeroki zakres i nie powinna być postrzegana jedynie jako uzupełnienie siódmego programu ramowego. |
| --- | --- |

15.

Komitet Regionów zgadza się z tym, że w ramach współpracy międzyregionalnej powinno się dążyć do wzmocnienia skuteczności polityki spójności, zachęcając do wymiany doświadczeń między regionami i wykorzystując wyniki tej wymiany w ramach celu inwestowania we wzrost i zatrudnienie. Uważa, że wymiana doświadczeń powinna mieć szeroki zakres i nie powinna być postrzegana jedynie jako uzupełnienie siódmego programu ramowego.

| 16. | Uważa, że Komitet Regionów powinien odgrywać aktywną rolę w promowaniu europejskiej współpracy terytorialnej oraz we wskazywaniu i usuwaniu przeszkód w jej wdrażaniu, aby zoptymalizować synergie z innymi dziedzinami polityki spójności. |
| --- | --- |

16.

Uważa, że Komitet Regionów powinien odgrywać aktywną rolę w promowaniu europejskiej współpracy terytorialnej oraz we wskazywaniu i usuwaniu przeszkód w jej wdrażaniu, aby zoptymalizować synergie z innymi dziedzinami polityki spójności.

Przydział środków finansowych i stopa współfinansowania

| 17. | Komitet Regionów przyjmuje z zadowoleniem zwiększenie środków finansowych przeznaczonych na europejską współpracę terytorialną. |
| --- | --- |

17.

Komitet Regionów przyjmuje z zadowoleniem zwiększenie środków finansowych przeznaczonych na europejską współpracę terytorialną.

| 18. | Jest zdania, że nie jest stosowne, by proponowana stopa współfinansowania wynosząca 75 % dla programów operacyjnych w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna”, określona w rozporządzeniu ogólnym, była niższa niż stopa współfinansowania dla słabiej rozwiniętych regionów w ramach celu „Inwestycje na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia”. Ten niższy poziom współfinansowania może sprawić, że programy europejskiej współpracy terytorialnej staną się w tych słabiej rozwiniętych regionach nieatrakcyjne. Komitet Regionów uważa takie zróżnicowanie za nieuzasadnione i domaga się określenia poziomu współfinansowania dla obu celów na takim samym poziomie 85 %. Uważa też za nieuzasadnione, że stopa współfinansowania stosowana dla dodatkowego wsparcia w zakresie współpracy międzyregionalnej w regionach najbardziej oddalonych wynosi 50 %, i wzywa do ustalenia jej na poziomie 85 %. |
| --- | --- |

18.

Jest zdania, że nie jest stosowne, by proponowana stopa współfinansowania wynosząca 75 % dla programów operacyjnych w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna”, określona w rozporządzeniu ogólnym, była niższa niż stopa współfinansowania dla słabiej rozwiniętych regionów w ramach celu „Inwestycje na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia”. Ten niższy poziom współfinansowania może sprawić, że programy europejskiej współpracy terytorialnej staną się w tych słabiej rozwiniętych regionach nieatrakcyjne. Komitet Regionów uważa takie zróżnicowanie za nieuzasadnione i domaga się określenia poziomu współfinansowania dla obu celów na takim samym poziomie 85 %. Uważa też za nieuzasadnione, że stopa współfinansowania stosowana dla dodatkowego wsparcia w zakresie współpracy międzyregionalnej w regionach najbardziej oddalonych wynosi 50 %, i wzywa do ustalenia jej na poziomie 85 %.

| 19. | Zwraca uwagę na to, że współfinansowanie nie zawsze zapewnia partner programu, państwo członkowskie czy inny organ publiczny – czasem zapewnia je też beneficjent. Dlatego też nie można ogólnie żądać, by uczestniczące państwa członkowskie zobowiązały się do udostępnienia środków na współfinansowanie niezbędnych do realizacji programu współpracy, a zatem z wniosku dotyczącego rozporządzenia należy usunąć przewidzianą deklarację o zobowiązaniu. |
| --- | --- |

19.

Zwraca uwagę na to, że współfinansowanie nie zawsze zapewnia partner programu, państwo członkowskie czy inny organ publiczny – czasem zapewnia je też beneficjent. Dlatego też nie można ogólnie żądać, by uczestniczące państwa członkowskie zobowiązały się do udostępnienia środków na współfinansowanie niezbędnych do realizacji programu współpracy, a zatem z wniosku dotyczącego rozporządzenia należy usunąć przewidzianą deklarację o zobowiązaniu.

| 20. | Sądzi, że w celu utrzymania jakości współpracy w omawianym rozporządzeniu należy zachować obecne warunki w zakresie współfinansowania, określone w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1083/2006 (rozporządzeniu ogólnym) w art. 53 ust. 3 i 4: „3. Dla programów operacyjnych w ramach celu Europejska współpraca terytorialna, w których co najmniej jeden uczestnik należy do państwa członkowskiego, którego średni PKB na mieszkańca w okresie 2001–2003 wynosił poniżej 85 % średniej UE-25 w tym samym okresie, wkład EFRR nie przekracza 85 % kwalifikowalnych wydatków. Dla wszystkich innych programów operacyjnych wkład EFRR nie przekracza 75 % kwalifikowalnych wydatków współfinansowanych z EFRR. 4. Wkład funduszy na poziomie osi priorytetowej nie podlega pułapom określonym w ust. 3 i w załączniku III. Jest on jednak ustalony w sposób zapewniający zgodność z maksymalną kwotą wkładu funduszy oraz maksymalnym wskaźnikiem wkładu poszczególnych funduszy ustalonych na poziomie programu operacyjnego”. |
| --- | --- |

20.

Sądzi, że w celu utrzymania jakości współpracy w omawianym rozporządzeniu należy zachować obecne warunki w zakresie współfinansowania, określone w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1083/2006 (rozporządzeniu ogólnym) w art. 53 ust. 3 i 4: „3. Dla programów operacyjnych w ramach celu Europejska współpraca terytorialna, w których co najmniej jeden uczestnik należy do państwa członkowskiego, którego średni PKB na mieszkańca w okresie 2001–2003 wynosił poniżej 85 % średniej UE-25 w tym samym okresie, wkład EFRR nie przekracza 85 % kwalifikowalnych wydatków. Dla wszystkich innych programów operacyjnych wkład EFRR nie przekracza 75 % kwalifikowalnych wydatków współfinansowanych z EFRR. 4. Wkład funduszy na poziomie osi priorytetowej nie podlega pułapom określonym w ust. 3 i w załączniku III. Jest on jednak ustalony w sposób zapewniający zgodność z maksymalną kwotą wkładu funduszy oraz maksymalnym wskaźnikiem wkładu poszczególnych funduszy ustalonych na poziomie programu operacyjnego”.

| 21. | Nie uważa jednak za właściwe, by określać maksymalny poziom współfinansowania na poziomie poszczególnych osi priorytetowych, jak ustalono w rozporządzeniu ogólnym. Powinno być możliwe różnicowanie stopy współfinansowania w ramach poszczególnych osi priorytetowych, by zachęcić beneficjentów do realizacji pewnych strategicznych priorytetów. Byłoby słuszne, gdyby w każdym programie określono poziom współfinansowania dla poszczególnych działań w zależności od ich rodzaju, z tym że nie dla wszystkich działań można byłoby uzyskać maksymalny poziom wsparcia. |
| --- | --- |

21.

Nie uważa jednak za właściwe, by określać maksymalny poziom współfinansowania na poziomie poszczególnych osi priorytetowych, jak ustalono w rozporządzeniu ogólnym. Powinno być możliwe różnicowanie stopy współfinansowania w ramach poszczególnych osi priorytetowych, by zachęcić beneficjentów do realizacji pewnych strategicznych priorytetów. Byłoby słuszne, gdyby w każdym programie określono poziom współfinansowania dla poszczególnych działań w zależności od ich rodzaju, z tym że nie dla wszystkich działań można byłoby uzyskać maksymalny poziom wsparcia.

| 22. | Zgadza się z tym, by programy współpracy obejmujące regiony najbardziej oddalone otrzymywały co najmniej 150 % wsparcia, jakie otrzymały z EFRR w okresie 2007–2013, oraz by ponadto ze środków na współpracę międzyregionalną przeznaczono 50 000 000 EUR na współpracę regionów najbardziej oddalonych. |
| --- | --- |

22.

Zgadza się z tym, by programy współpracy obejmujące regiony najbardziej oddalone otrzymywały co najmniej 150 % wsparcia, jakie otrzymały z EFRR w okresie 2007–2013, oraz by ponadto ze środków na współpracę międzyregionalną przeznaczono 50 000 000 EUR na współpracę regionów najbardziej oddalonych.

| 23. | Domaga się stworzenia specjalnych warunków dla regionów, które do 30 kwietnia 2004 r. i do 31 grudnia 2006 r. były położone przy zewnętrznych granicach Wspólnoty, a które przestały spełniać ten warunek po tej dacie – tak jak o tym mowa w art. 52 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 (rozporządzenia ogólnego). Siedmiu lat wsparcia nie można uznać za okres wystarczający do zlikwidowania problemów tych obszarów. Komitet zwraca uwagę na to, że większe wsparcie dla obszarów położonych przy wcześniejszych zewnętrznych granicach UE nie ma na celu jedynie podniesienia poziomu rozwoju gospodarczego tych regionów, ale także ma istotny wpływ na tworzenie poczucia przynależności do Europy i współzależności oraz usuwanie uprzedzeń. |
| --- | --- |

23.

Domaga się stworzenia specjalnych warunków dla regionów, które do 30 kwietnia 2004 r. i do 31 grudnia 2006 r. były położone przy zewnętrznych granicach Wspólnoty, a które przestały spełniać ten warunek po tej dacie – tak jak o tym mowa w art. 52 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 (rozporządzenia ogólnego). Siedmiu lat wsparcia nie można uznać za okres wystarczający do zlikwidowania problemów tych obszarów. Komitet zwraca uwagę na to, że większe wsparcie dla obszarów położonych przy wcześniejszych zewnętrznych granicach UE nie ma na celu jedynie podniesienia poziomu rozwoju gospodarczego tych regionów, ale także ma istotny wpływ na tworzenie poczucia przynależności do Europy i współzależności oraz usuwanie uprzedzeń.

Programowanie

| 24. | Krytykuje to, że wymagania zawarte w art. 7 ust. 2 lit. a) oznaczają znaczne dodatkowe nakłady na programowanie w porównaniu z obecnym okresem finansowania, a jednocześnie nie wnoszą widocznej wartości dodanej. |
| --- | --- |

24.

Krytykuje to, że wymagania zawarte w art. 7 ust. 2 lit. a) oznaczają znaczne dodatkowe nakłady na programowanie w porównaniu z obecnym okresem finansowania, a jednocześnie nie wnoszą widocznej wartości dodanej.

| 25. | Zwraca uwagę, że ze względu na wielostronny charakter europejskiej współpracy terytorialnej współpracą tą nie można kierować za pośrednictwem instrumentu umów partnerskich. Powinna ona zatem zostać wyraźnie wyłączona z zakresu obowiązywania tych umów. |
| --- | --- |

25.

Zwraca uwagę, że ze względu na wielostronny charakter europejskiej współpracy terytorialnej współpracą tą nie można kierować za pośrednictwem instrumentu umów partnerskich. Powinna ona zatem zostać wyraźnie wyłączona z zakresu obowiązywania tych umów.

| 26. | Uważa za bardzo ważne opracowanie dyrektywy dotyczącej konkretnego stosowania przepisów o pomocy państwa w odniesieniu do programów europejskiej współpracy terytorialnej, i apeluje, by do możliwych beneficjentów środków z zakresu współpracy transgranicznej i transnarodowej zaliczyć także podmioty prywatne, a w szczególności małe i średnie przedsiębiorstwa, w przypadku gdy zgodzą się na to wszystkie państwa członkowskie uczestniczące w realizacji danego programu. |
| --- | --- |

26.

Uważa za bardzo ważne opracowanie dyrektywy dotyczącej konkretnego stosowania przepisów o pomocy państwa w odniesieniu do programów europejskiej współpracy terytorialnej, i apeluje, by do możliwych beneficjentów środków z zakresu współpracy transgranicznej i transnarodowej zaliczyć także podmioty prywatne, a w szczególności małe i średnie przedsiębiorstwa, w przypadku gdy zgodzą się na to wszystkie państwa członkowskie uczestniczące w realizacji danego programu.

| 27. | Domaga się, by określając grupy docelowe programów europejskiej współpracy terytorialnej, lepiej uwzględniać bardzo zróżnicowane w całej Europie struktury zarządzania na poziomie regionalnym i lokalnym. Celem musi być lepsze odzwierciedlenie różnorodności form organizacyjnych podmiotów publicznych w regionach poszczególnych państw członkowskich. W szczególności forma organizacji oparta na prawie prywatnym nie może oznaczać wykluczenia podmiotów publicznych z udziału w programach. |
| --- | --- |

27.

Domaga się, by określając grupy docelowe programów europejskiej współpracy terytorialnej, lepiej uwzględniać bardzo zróżnicowane w całej Europie struktury zarządzania na poziomie regionalnym i lokalnym. Celem musi być lepsze odzwierciedlenie różnorodności form organizacyjnych podmiotów publicznych w regionach poszczególnych państw członkowskich. W szczególności forma organizacji oparta na prawie prywatnym nie może oznaczać wykluczenia podmiotów publicznych z udziału w programach.

Monitorowanie i ocena

| 28. | Stwierdza, że poszerza się obowiązki dotyczące sprawozdawczości zarówno pod względem zakresu, jak i częstotliwości, i domaga się, by ograniczyć je do niezbędnego minimum. Komitet sprzeciwia się zatem przesunięciu terminu przekazywania rocznego sprawozdania z realizacji z 30 czerwca każdego kolejnego roku, jak miało to miejsce dotychczas, na 30 kwietnia każdego kolejnego roku. Konieczność dokonania uzgodnień z kilkoma partnerami posługującymi się różnymi językami uzasadnia poniesienie większych nakładów i potrzebę poświęcenia na to większej ilości czasu. |
| --- | --- |

28.

Stwierdza, że poszerza się obowiązki dotyczące sprawozdawczości zarówno pod względem zakresu, jak i częstotliwości, i domaga się, by ograniczyć je do niezbędnego minimum. Komitet sprzeciwia się zatem przesunięciu terminu przekazywania rocznego sprawozdania z realizacji z 30 czerwca każdego kolejnego roku, jak miało to miejsce dotychczas, na 30 kwietnia każdego kolejnego roku. Konieczność dokonania uzgodnień z kilkoma partnerami posługującymi się różnymi językami uzasadnia poniesienie większych nakładów i potrzebę poświęcenia na to większej ilości czasu.

| 29. | Przyjmuje z zadowoleniem ustalenie wspólnych wskaźników produktu i rezultatu pozwalających zapewnić skuteczniejszą realizację celów i lepsze zorientowanie na wyniki oraz przeprowadzić przekrojową ocenę programów. Wskaźniki zaproponowane w załączniku do rozporządzenia o europejskiej współpracy terytorialnej są jednak w zbyt małym stopniu dostosowane do szczególnych wyzwań wiążących się z tą współpracą i nie zapewniają dostatecznych możliwości opisu czy oceny jakości współpracy. Komitet apeluje zatem o taką zmianę wykazu wskaźników, by można było dzięki nim odpowiednio przedstawić specyficzne wyniki europejskiej współpracy terytorialnej. |
| --- | --- |

29.

Przyjmuje z zadowoleniem ustalenie wspólnych wskaźników produktu i rezultatu pozwalających zapewnić skuteczniejszą realizację celów i lepsze zorientowanie na wyniki oraz przeprowadzić przekrojową ocenę programów. Wskaźniki zaproponowane w załączniku do rozporządzenia o europejskiej współpracy terytorialnej są jednak w zbyt małym stopniu dostosowane do szczególnych wyzwań wiążących się z tą współpracą i nie zapewniają dostatecznych możliwości opisu czy oceny jakości współpracy. Komitet apeluje zatem o taką zmianę wykazu wskaźników, by można było dzięki nim odpowiednio przedstawić specyficzne wyniki europejskiej współpracy terytorialnej.

| 30. | Zasadniczo z zadowoleniem przyjmuje ustalenie, że pomoc techniczna nie przekracza 6 % łącznej kwoty i wynosi co najmniej 1 500 000 EUR. Jako problematyczny postrzega jednak obowiązek przeniesienia w ramach pomocy technicznej do 31 grudnia 2014 r. całej wymiany informacji na elektroniczne systemy wymiany informacji. |
| --- | --- |

30.

Zasadniczo z zadowoleniem przyjmuje ustalenie, że pomoc techniczna nie przekracza 6 % łącznej kwoty i wynosi co najmniej 1 500 000 EUR. Jako problematyczny postrzega jednak obowiązek przeniesienia w ramach pomocy technicznej do 31 grudnia 2014 r. całej wymiany informacji na elektroniczne systemy wymiany informacji.

Zarządzanie, kontrola i akredytacja

| 31. | Opowiada się za tym, by zasadniczo utrzymać struktury zarządzania służące wdrażaniu programów operacyjnych, które to struktury sprawdziły się w okresie finansowania 2007–2013, w znacznym stopniu zapewnić ich ciągłość oraz jaśniej określić zadania i kompetencje poszczególnych organów w ramach realizacji programów. |
| --- | --- |

31.

Opowiada się za tym, by zasadniczo utrzymać struktury zarządzania służące wdrażaniu programów operacyjnych, które to struktury sprawdziły się w okresie finansowania 2007–2013, w znacznym stopniu zapewnić ich ciągłość oraz jaśniej określić zadania i kompetencje poszczególnych organów w ramach realizacji programów.

| 32. | Przyjmuje z zadowoleniem możliwość połączenia zadań instytucji zarządzającej i instytucji certyfikującej (zob. art. 113 rozporządzenia ogólnego). Sprzeciwia się jednak obowiązkowi łączenia tych zadań w ramach europejskiej współpracy terytorialnej (zob. art. 22 rozporządzenia o europejskiej współpracy terytorialnej). Zdecydowanie odrzuca przewidzianą akredytację instytucji zarządzających i audytowych. |
| --- | --- |

32.

Przyjmuje z zadowoleniem możliwość połączenia zadań instytucji zarządzającej i instytucji certyfikującej (zob. art. 113 rozporządzenia ogólnego). Sprzeciwia się jednak obowiązkowi łączenia tych zadań w ramach europejskiej współpracy terytorialnej (zob. art. 22 rozporządzenia o europejskiej współpracy terytorialnej). Zdecydowanie odrzuca przewidzianą akredytację instytucji zarządzających i audytowych.

Koordynacja między funduszami

| 33. | Komitet Regionów z zadowoleniem przyjmuje starania o lepszą koordynację między programami europejskiej współpracy terytorialnej a pozostałymi instrumentami polityki spójności. Dlatego należy wzmacniać w projektach współpracy opłacalność wspólnotowego finansowania poprzez rozpowszechnianie rezultatów tych projektów, dążenie do pomnażania osiągniętych efektów i unikanie ponownego podejmowania sprawdzonych i wypróbowanych działań. |
| --- | --- |

33.

Komitet Regionów z zadowoleniem przyjmuje starania o lepszą koordynację między programami europejskiej współpracy terytorialnej a pozostałymi instrumentami polityki spójności. Dlatego należy wzmacniać w projektach współpracy opłacalność wspólnotowego finansowania poprzez rozpowszechnianie rezultatów tych projektów, dążenie do pomnażania osiągniętych efektów i unikanie ponownego podejmowania sprawdzonych i wypróbowanych działań.

| 34. | Zwraca jednak uwagę na to, że aby mógł powstać mechanizm zapewniający koordynację między funduszami a innymi instrumentami, konieczne jest skoordynowanie tych funduszy i instrumentów na poziomie UE i na poziomie wdrażania w poszczególnych państwach członkowskich. Niezbędne jest wprowadzenie zbieżnych i skoordynowanych sposobów działania, podobnych metod zarządzania, monitorowania i kontroli oraz analogicznych zasad kwalifikowalności kosztów i metod sprawozdawczości w oparciu o wskaźniki itd. Bardzo pożądane byłoby też zapewnienie koordynacji między poszczególnymi państwami, gdyż w programach europejskiej współpracy terytorialnej uczestniczy coraz więcej państw. Szczególną uwagę trzeba zwrócić na koordynację z zewnętrznymi instrumentami finansowymi. Komitet apeluje zatem do Komisji Europejskiej, by opracowała metodologię koordynacji programów. |
| --- | --- |

34.

Zwraca jednak uwagę na to, że aby mógł powstać mechanizm zapewniający koordynację między funduszami a innymi instrumentami, konieczne jest skoordynowanie tych funduszy i instrumentów na poziomie UE i na poziomie wdrażania w poszczególnych państwach członkowskich. Niezbędne jest wprowadzenie zbieżnych i skoordynowanych sposobów działania, podobnych metod zarządzania, monitorowania i kontroli oraz analogicznych zasad kwalifikowalności kosztów i metod sprawozdawczości w oparciu o wskaźniki itd. Bardzo pożądane byłoby też zapewnienie koordynacji między poszczególnymi państwami, gdyż w programach europejskiej współpracy terytorialnej uczestniczy coraz więcej państw. Szczególną uwagę trzeba zwrócić na koordynację z zewnętrznymi instrumentami finansowymi. Komitet apeluje zatem do Komisji Europejskiej, by opracowała metodologię koordynacji programów.

| 35. | Zwraca uwagę na to, że we wniosku dotyczącym rozporządzenia w sprawie Europejskiego Funduszu Społecznego (COM(2011) 607 final) w art. 10 mowa jest o współpracy ponadnarodowej, czyli o terminie analogicznym do występującego w rozporządzeniu o europejskiej współpracy terytorialnej, jednak bez wprowadzenia jakiegokolwiek odniesienia do rozporządzenia o europejskiej współpracy terytorialnej. Przy tym Komitet Regionów za najważniejszą uważa właśnie koordynację między europejską współpracą terytorialną finansowaną z EFRR a EFS, gdyż dzięki odpowiedniemu połączeniu działań obu tych funduszy można osiągnąć potrzebną synergię. Wysokiej efektywności działań prowadzonych obecnie w ramach EFS można spodziewać się zwłaszcza w zakresie współpracy transgranicznej, gdyż na obszarach przygranicznych sąsiadujących ze sobą państw zazwyczaj panuje podobna sytuacja, jeśli chodzi o rynek pracy, problemy społeczne itd. Działania tematycznie związane z zakresem stosowania EFS są bardzo ważnym elementem wszystkich programów europejskiej współpracy terytorialnej, w związku z czym Komitet Regionów wzywa Komisję Europejską, by zwróciła należytą uwagę na koordynację między nimi. Jeśli nie zostanie zapewniona lepsza forma koordynacji, należy przynajmniej umożliwić finansowanie z EFRR w ramach europejskiej współpracy terytorialnej działań wchodzących pod względem tematycznym w zakres stosowania EFS. |
| --- | --- |

35.

Zwraca uwagę na to, że we wniosku dotyczącym rozporządzenia w sprawie Europejskiego Funduszu Społecznego (COM(2011) 607 final) w art. 10 mowa jest o współpracy ponadnarodowej, czyli o terminie analogicznym do występującego w rozporządzeniu o europejskiej współpracy terytorialnej, jednak bez wprowadzenia jakiegokolwiek odniesienia do rozporządzenia o europejskiej współpracy terytorialnej. Przy tym Komitet Regionów za najważniejszą uważa właśnie koordynację między europejską współpracą terytorialną finansowaną z EFRR a EFS, gdyż dzięki odpowiedniemu połączeniu działań obu tych funduszy można osiągnąć potrzebną synergię. Wysokiej efektywności działań prowadzonych obecnie w ramach EFS można spodziewać się zwłaszcza w zakresie współpracy transgranicznej, gdyż na obszarach przygranicznych sąsiadujących ze sobą państw zazwyczaj panuje podobna sytuacja, jeśli chodzi o rynek pracy, problemy społeczne itd. Działania tematycznie związane z zakresem stosowania EFS są bardzo ważnym elementem wszystkich programów europejskiej współpracy terytorialnej, w związku z czym Komitet Regionów wzywa Komisję Europejską, by zwróciła należytą uwagę na koordynację między nimi. Jeśli nie zostanie zapewniona lepsza forma koordynacji, należy przynajmniej umożliwić finansowanie z EFRR w ramach europejskiej współpracy terytorialnej działań wchodzących pod względem tematycznym w zakres stosowania EFS.

| 36. | Uważa za jak najbardziej słuszne skoordynowanie nowego instrumentu „Łącząc Europę” z programami europejskiej współpracy terytorialnej, gdyż ten nowy instrument powinien uwzględniać powiązania transgraniczne i międzynarodowe. |
| --- | --- |

36.

Uważa za jak najbardziej słuszne skoordynowanie nowego instrumentu „Łącząc Europę” z programami europejskiej współpracy terytorialnej, gdyż ten nowy instrument powinien uwzględniać powiązania transgraniczne i międzynarodowe.

Udział państw trzecich

| 37. | 37 Uznaje za bardzo ważne zapewnienie koordynacji między programami europejskiej współpracy terytorialnej a instrumentami UE służącymi udzielaniu pomocy finansowej państwom trzecim. Do programów tych należy włączyć system, który pozwoli koordynować je z poszczególnymi programami europejskiej współpracy terytorialnej, aby nie było przeszkód dla udziału podmiotów z państw trzecich we wspólnych projektach. System ten powinien między innymi zapewnić zgodność sposobów postępowania, zasad kwalifikowalności kosztów itd. między programami europejskiej współpracy terytorialnej w państwach członkowskich a programami przedakcesyjnymi i programami sąsiedztwa. Powinien także zadbać o to, by państwa trzecie zapewniły dostęp, zasoby administracyjne i wystarczające środki finansowe na programy w ramach europejskiej współpracy terytorialnej z programów przedakcesyjnych lub programów sąsiedztwa. |
| --- | --- |

37.

37 Uznaje za bardzo ważne zapewnienie koordynacji między programami europejskiej współpracy terytorialnej a instrumentami UE służącymi udzielaniu pomocy finansowej państwom trzecim. Do programów tych należy włączyć system, który pozwoli koordynować je z poszczególnymi programami europejskiej współpracy terytorialnej, aby nie było przeszkód dla udziału podmiotów z państw trzecich we wspólnych projektach. System ten powinien między innymi zapewnić zgodność sposobów postępowania, zasad kwalifikowalności kosztów itd. między programami europejskiej współpracy terytorialnej w państwach członkowskich a programami przedakcesyjnymi i programami sąsiedztwa. Powinien także zadbać o to, by państwa trzecie zapewniły dostęp, zasoby administracyjne i wystarczające środki finansowe na programy w ramach europejskiej współpracy terytorialnej z programów przedakcesyjnych lub programów sąsiedztwa.

| 38. | Zgadza się z tym, że trzeba doprecyzować obowiązujące przepisy dotyczące zarządzania finansami, programowania, monitorowania, oceny i kontroli w odniesieniu do udziału państw trzecich w programach współpracy transnarodowej i międzyregionalnej oraz z tym, że przepisy te powinny zostać ustanowione w odpowiednich programach współpracy lub w odpowiednich porozumieniach o finansowaniu między Komisją, poszczególnymi państwami trzecimi i państwem członkowskim, w którym siedzibę ma instytucja zarządzająca odpowiedniego programu współpracy. Komitet Regionów zwraca jednak uwagę, że trzeba zadbać o to, by w przypadku problemów lub opieszałości państwa trzeciego nie dochodziło do opóźnień w ponadnarodowych i międzynarodowych programach i nie było zagrożenia dla ich całościowej realizacji. |
| --- | --- |

38.

Zgadza się z tym, że trzeba doprecyzować obowiązujące przepisy dotyczące zarządzania finansami, programowania, monitorowania, oceny i kontroli w odniesieniu do udziału państw trzecich w programach współpracy transnarodowej i międzyregionalnej oraz z tym, że przepisy te powinny zostać ustanowione w odpowiednich programach współpracy lub w odpowiednich porozumieniach o finansowaniu między Komisją, poszczególnymi państwami trzecimi i państwem członkowskim, w którym siedzibę ma instytucja zarządzająca odpowiedniego programu współpracy. Komitet Regionów zwraca jednak uwagę, że trzeba zadbać o to, by w przypadku problemów lub opieszałości państwa trzeciego nie dochodziło do opóźnień w ponadnarodowych i międzynarodowych programach i nie było zagrożenia dla ich całościowej realizacji.

Rola EUWT

| 39. | 39 Podkreśla rolę EUWT jako istotnego instrumentu wzmacniania współpracy terytorialnej. Ponawia swój postulat, by znowelizowane rozporządzenie dotyczące EUWT, które nie ma szczególnego wpływu na budżet UE, zostało przyjęte bez zwłoki i bez oczekiwania na przyjęcie całego pakietu legislacyjnego dotyczącego polityki spójności w okresie po 2013 r. Wzywa również państwa członkowskie do usunięcia wszelkich barier administracyjnych, które odstręczają od tworzenia EUWT lub dyskryminują wybór EUWT w stosunku do innych instrumentów prawnych, zwłaszcza z punktu widzenia podatków i zatrudnienia personelu. |
| --- | --- |

39.

39 Podkreśla rolę EUWT jako istotnego instrumentu wzmacniania współpracy terytorialnej. Ponawia swój postulat, by znowelizowane rozporządzenie dotyczące EUWT, które nie ma szczególnego wpływu na budżet UE, zostało przyjęte bez zwłoki i bez oczekiwania na przyjęcie całego pakietu legislacyjnego dotyczącego polityki spójności w okresie po 2013 r. Wzywa również państwa członkowskie do usunięcia wszelkich barier administracyjnych, które odstręczają od tworzenia EUWT lub dyskryminują wybór EUWT w stosunku do innych instrumentów prawnych, zwłaszcza z punktu widzenia podatków i zatrudnienia personelu.

| 40. | Zwraca uwagę na to, że chociaż należy wspierać państwa członkowskie w tym, by powierzały rolę organów zarządzających EUWT, Komisja Europejska powinna zaproponować ogólne mechanizmy w celu uściślenia zapisów art. 25 ust. 3 omawianego wniosku dotyczącego rozporządzenia, w którym zobowiązuje się państwo członkowskie, na którego terytorium zarejestrowano EUWT lub ma siedzibę beneficjent wiodący, do pokrycia kwot nienależnie wypłaconych beneficjentom z krajów trzecich. Ten obowiązek państw, na których terytorium zarejestrowano EUWT lub ma siedzibę beneficjent wiodący, może znacznie ograniczyć chęć tych państw do przenoszenia uprawnień do zarządzania programem na EUWT, gdyż mogą one być pociągane do odpowiedzialności za coś, na co faktycznie nie mają wpływu. Komitet Regionów jest zatem zdania, że należałoby potwierdzić, iż stosowny organ w państwie członkowskim, w którym ma siedzibę beneficjent nienależnie wypłaconej kwoty, może zostać upoważniony przez organ państwa członkowskiego, na którego terytorium zarejestrowano EUWT, do jej odzyskania. Jako alternatywne rozwiązanie należałoby zastosować warunki obowiązujące w obecnym okresie programowania, w którym odpowiedzialność ponosi państwo członkowskie, w którym znajduje się beneficjent, od którego oczekuje się zwrotu nienależnie wypłaconych środków. |
| --- | --- |

40.

Zwraca uwagę na to, że chociaż należy wspierać państwa członkowskie w tym, by powierzały rolę organów zarządzających EUWT, Komisja Europejska powinna zaproponować ogólne mechanizmy w celu uściślenia zapisów art. 25 ust. 3 omawianego wniosku dotyczącego rozporządzenia, w którym zobowiązuje się państwo członkowskie, na którego terytorium zarejestrowano EUWT lub ma siedzibę beneficjent wiodący, do pokrycia kwot nienależnie wypłaconych beneficjentom z krajów trzecich. Ten obowiązek państw, na których terytorium zarejestrowano EUWT lub ma siedzibę beneficjent wiodący, może znacznie ograniczyć chęć tych państw do przenoszenia uprawnień do zarządzania programem na EUWT, gdyż mogą one być pociągane do odpowiedzialności za coś, na co faktycznie nie mają wpływu. Komitet Regionów jest zatem zdania, że należałoby potwierdzić, iż stosowny organ w państwie członkowskim, w którym ma siedzibę beneficjent nienależnie wypłaconej kwoty, może zostać upoważniony przez organ państwa członkowskiego, na którego terytorium zarejestrowano EUWT, do jej odzyskania. Jako alternatywne rozwiązanie należałoby zastosować warunki obowiązujące w obecnym okresie programowania, w którym odpowiedzialność ponosi państwo członkowskie, w którym znajduje się beneficjent, od którego oczekuje się zwrotu nienależnie wypłaconych środków.

Uwagi dodatkowe

| 41. | Przyjmuje z zadowoleniem wprowadzenie stawki ryczałtowej w odniesieniu do kosztów personelu jako bardzo dobre rozwiązanie, które przyniesie znaczne uproszczenie dla beneficjentów. Stawki ryczałtowe dotyczące kosztów personelu powinny być takie same dla wszystkich państw realizujących daną operację, gdyż wykonują one taką sama pracę. Należy też ujednolicić metody kontroli i zasady kwalifikowalności kosztów. Odrzuca jednak ograniczenie stawki ryczałtowej dotyczącej kosztów personelu do maksymalnie 15 % wszystkich kosztów, gdyż współpraca terytorialna z natury rzeczy wymaga dużego zaangażowania zasobów ludzkich i 15-procentowy udział kosztów personelu w całości kosztów jest zdecydowanie niższy od ich obecnego średniego udziału. |
| --- | --- |

41.

Przyjmuje z zadowoleniem wprowadzenie stawki ryczałtowej w odniesieniu do kosztów personelu jako bardzo dobre rozwiązanie, które przyniesie znaczne uproszczenie dla beneficjentów. Stawki ryczałtowe dotyczące kosztów personelu powinny być takie same dla wszystkich państw realizujących daną operację, gdyż wykonują one taką sama pracę. Należy też ujednolicić metody kontroli i zasady kwalifikowalności kosztów. Odrzuca jednak ograniczenie stawki ryczałtowej dotyczącej kosztów personelu do maksymalnie 15 % wszystkich kosztów, gdyż współpraca terytorialna z natury rzeczy wymaga dużego zaangażowania zasobów ludzkich i 15-procentowy udział kosztów personelu w całości kosztów jest zdecydowanie niższy od ich obecnego średniego udziału.

| 42. | Choć za bardzo ważne uważa ochronę środowiska, efektywną gospodarkę zasobami, łagodzenie skutków i dostosowanie do zmiany klimatu, zapobieganie ryzyku i zarządzanie nim, promowanie równości szans i zapobieganie dyskryminacji ze względu na płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną, promowanie równouprawnienia kobiet i mężczyzn itd., nie uważa za właściwe wymaganie opisu wdrażania tych celów w każdym programie. Te przepisy rozporządzenia mogą bardzo skomplikować i uniemożliwić realizację zwłaszcza małych programów współpracy transgranicznej. Komitet Regionów zaleca w związku z tym, by wymogów tych nie stosowano w każdym przypadku, ale jedynie w odniesieniu do priorytetów i operacji, w przypadku których jest to celowe i właściwe. Wymóg ten mógłby bowiem prowadzić do obowiązku uzasadniania operacji zupełnie niezwiązanych z tą problematyką, co byłoby pozbawione sensu i zupełnie nielogiczne. |
| --- | --- |

42.

Choć za bardzo ważne uważa ochronę środowiska, efektywną gospodarkę zasobami, łagodzenie skutków i dostosowanie do zmiany klimatu, zapobieganie ryzyku i zarządzanie nim, promowanie równości szans i zapobieganie dyskryminacji ze względu na płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną, promowanie równouprawnienia kobiet i mężczyzn itd., nie uważa za właściwe wymaganie opisu wdrażania tych celów w każdym programie. Te przepisy rozporządzenia mogą bardzo skomplikować i uniemożliwić realizację zwłaszcza małych programów współpracy transgranicznej. Komitet Regionów zaleca w związku z tym, by wymogów tych nie stosowano w każdym przypadku, ale jedynie w odniesieniu do priorytetów i operacji, w przypadku których jest to celowe i właściwe. Wymóg ten mógłby bowiem prowadzić do obowiązku uzasadniania operacji zupełnie niezwiązanych z tą problematyką, co byłoby pozbawione sensu i zupełnie nielogiczne.

| 43. | Sądzi, że ważne jest, by beneficjenci współpracowali w zakresie opracowania, realizacji, zapewnienia personelu i finansowania operacji. Przede wszystkim w przypadku małych projektów (do 35 000 EUR subwencji z EFRR) spełnienie wszystkich czterech kryteriów współpracy może utrudnić powstawanie i realizację projektów, w związku z czym Komitet uważa za właściwe, by w ich przypadku nie wymagać spełnienia tego warunku. Proponuje, by w przypadku małych projektów nadal obowiązywał wymóg spełnienia przynajmniej dwóch z czterech kryteriów. |
| --- | --- |

43.

Sądzi, że ważne jest, by beneficjenci współpracowali w zakresie opracowania, realizacji, zapewnienia personelu i finansowania operacji. Przede wszystkim w przypadku małych projektów (do 35 000 EUR subwencji z EFRR) spełnienie wszystkich czterech kryteriów współpracy może utrudnić powstawanie i realizację projektów, w związku z czym Komitet uważa za właściwe, by w ich przypadku nie wymagać spełnienia tego warunku. Proponuje, by w przypadku małych projektów nadal obowiązywał wymóg spełnienia przynajmniej dwóch z czterech kryteriów.

Propozycje

| 44. | Mając na uwadze nacisk na koordynację, efektywność, usuwanie różnic i integralność, Komitet Regionów proponuje, by w nowym okresie programowania wysunąć nową inicjatywę, która wspierałaby transgraniczną koordynację strategii tematycznych i dotyczących rozwoju (transportu, energetyki, rynku pracy, ochrony środowiska, nauki i badań naukowych itd.) oraz wypracowywanie zintegrowanego podejścia. W ten sposób udałoby się określić braki i potencjał rozwojowy występujące w kontekście transgranicznym oraz zintegrowane rozwiązania ich dotyczące. Do zajmowania się takimi jasno wskazanymi problemami i wykorzystywania ustalonego potencjału rozwojowego należałoby włączyć zarówno podmioty publiczne, jak i prywatne oraz sięgnąć po środki z różnych źródeł. Aby zapewnić sprawne funkcjonowanie tego instrumentu, właściwe wydaje się wykorzystanie potencjału EUWT i euroregionów. Na inicjatywę tę należy w ramach europejskiej współpracy terytorialnej przeznaczyć odpowiednio wysokie środki finansowe z myślą o zagwarantowaniu jej skuteczności. |
| --- | --- |

44.

Mając na uwadze nacisk na koordynację, efektywność, usuwanie różnic i integralność, Komitet Regionów proponuje, by w nowym okresie programowania wysunąć nową inicjatywę, która wspierałaby transgraniczną koordynację strategii tematycznych i dotyczących rozwoju (transportu, energetyki, rynku pracy, ochrony środowiska, nauki i badań naukowych itd.) oraz wypracowywanie zintegrowanego podejścia. W ten sposób udałoby się określić braki i potencjał rozwojowy występujące w kontekście transgranicznym oraz zintegrowane rozwiązania ich dotyczące. Do zajmowania się takimi jasno wskazanymi problemami i wykorzystywania ustalonego potencjału rozwojowego należałoby włączyć zarówno podmioty publiczne, jak i prywatne oraz sięgnąć po środki z różnych źródeł. Aby zapewnić sprawne funkcjonowanie tego instrumentu, właściwe wydaje się wykorzystanie potencjału EUWT i euroregionów. Na inicjatywę tę należy w ramach europejskiej współpracy terytorialnej przeznaczyć odpowiednio wysokie środki finansowe z myślą o zagwarantowaniu jej skuteczności.

II.   ZALECANE POPRAWKI

Poprawka 1

Artykuł 3 ust. 1

Zmienić

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Zasięg geograficzny | Zasięg geograficzny |
| 1.   W przypadku współpracy transgranicznej wsparciem obejmowane są regiony Unii na poziomie NUTS 3 wzdłuż wszystkich wewnętrznych i zewnętrznych granic lądowych, inne niż objęte programami w ramach zewnętrznych instrumentów finansowych Unii, i wszystkie regiony Unii na poziomie NUTS 3 położone wzdłuż granic morskich, oddalone od siebie nie więcej niż o 150 kilometrów, bez uszczerbku dla możliwych dostosowań niezbędnych do zapewnienia spójności i ciągłości obszarów objętych programami współpracy ustanowionych dla okresu programowania 2007–2013. | 1.   W przypadku współpracy transgranicznej wsparciem obejmowane są regiony Unii na poziomie NUTS 3 wzdłuż wszystkich wewnętrznych i zewnętrznych granic lądowych, inne niż objęte programami w ramach zewnętrznych instrumentów finansowych Unii, i wszystkie regiony Unii na poziomie NUTS 3 położone wzdłuż granic morskich, oddalone od siebie nie więcej niż o 150 300 kilometrów, bez uszczerbku dla możliwych dostosowań niezbędnych do zapewnienia spójności i ciągłości obszarów objętych programami współpracy ustanowionych dla okresu programowania 2007–2013. |
| Komisja przyjmuje, w drodze aktów wykonawczych, wykaz obszarów transgranicznych mających otrzymać wsparcie, w podziale na programy współpracy. Akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 30 ust. 2. | Komisja przyjmuje, w drodze aktów wykonawczych, wykaz obszarów transgranicznych mających otrzymać wsparcie, w podziale na programy współpracy. Akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 30 ust. 2. |
| Wykaz ten obejmuje także regiony Unii na poziomie NUTS 3 uwzględniane w ramach alokacji EFRR na współpracę transgraniczną na wszystkich granicach wewnętrznych oraz na granicach zewnętrznych objętych zewnętrznymi instrumentami finansowymi Unii, takimi jak ENI na mocy rozporządzenia (UE) nr [...]/2012 [rozporządzenie w sprawie ENI] oraz w ramach IPA na mocy rozporządzenia (UE) nr [...]/2012 [rozporządzenie w sprawie IPA]. | Wykaz ten obejmuje także regiony Unii na poziomie NUTS 3 uwzględniane w ramach alokacji EFRR na współpracę transgraniczną na wszystkich granicach wewnętrznych oraz na granicach zewnętrznych objętych zewnętrznymi instrumentami finansowymi Unii, takimi jak ENI na mocy rozporządzenia (UE) nr [...]/2012 [rozporządzenie w sprawie ENI] oraz w ramach IPA na mocy rozporządzenia (UE) nr [...]/2012 [rozporządzenie w sprawie IPA]. |
| Przedkładając Komisji projekty programów współpracy transgranicznej, państwa członkowskie mogą wystąpić o włączenie do danego obszaru transgranicznego dodatkowych regionów na poziomie NUTS 3 przyległych do regionów wymienionych w decyzji, o której mowa w akapicie drugim, podając uzasadnienie takiego wniosku. | Przedkładając Komisji projekty programów współpracy transgranicznej, państwa członkowskie mogą wystąpić o włączenie do danego obszaru transgranicznego dodatkowych regionów na poziomie NUTS 3 przyległych do regionów wymienionych w decyzji, o której mowa w akapicie drugim, . |
| [...] | [...] |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Zasięg geograficzny

Zasięg geograficzny

1.   W przypadku współpracy transgranicznej wsparciem obejmowane są regiony Unii na poziomie NUTS 3 wzdłuż wszystkich wewnętrznych i zewnętrznych granic lądowych, inne niż objęte programami w ramach zewnętrznych instrumentów finansowych Unii, i wszystkie regiony Unii na poziomie NUTS 3 położone wzdłuż granic morskich, oddalone od siebie nie więcej niż o 150 kilometrów, bez uszczerbku dla możliwych dostosowań niezbędnych do zapewnienia spójności i ciągłości obszarów objętych programami współpracy ustanowionych dla okresu programowania 2007–2013.

1.   W przypadku współpracy transgranicznej wsparciem obejmowane są regiony Unii na poziomie NUTS 3 wzdłuż wszystkich wewnętrznych i zewnętrznych granic lądowych, inne niż objęte programami w ramach zewnętrznych instrumentów finansowych Unii, i wszystkie regiony Unii na poziomie NUTS 3 położone wzdłuż granic morskich, oddalone od siebie nie więcej niż o 150 300 kilometrów, bez uszczerbku dla możliwych dostosowań niezbędnych do zapewnienia spójności i ciągłości obszarów objętych programami współpracy ustanowionych dla okresu programowania 2007–2013.

Komisja przyjmuje, w drodze aktów wykonawczych, wykaz obszarów transgranicznych mających otrzymać wsparcie, w podziale na programy współpracy. Akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 30 ust. 2.

Komisja przyjmuje, w drodze aktów wykonawczych, wykaz obszarów transgranicznych mających otrzymać wsparcie, w podziale na programy współpracy. Akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 30 ust. 2.

Wykaz ten obejmuje także regiony Unii na poziomie NUTS 3 uwzględniane w ramach alokacji EFRR na współpracę transgraniczną na wszystkich granicach wewnętrznych oraz na granicach zewnętrznych objętych zewnętrznymi instrumentami finansowymi Unii, takimi jak ENI na mocy rozporządzenia (UE) nr [...]/2012 [rozporządzenie w sprawie ENI] oraz w ramach IPA na mocy rozporządzenia (UE) nr [...]/2012 [rozporządzenie w sprawie IPA].

Wykaz ten obejmuje także regiony Unii na poziomie NUTS 3 uwzględniane w ramach alokacji EFRR na współpracę transgraniczną na wszystkich granicach wewnętrznych oraz na granicach zewnętrznych objętych zewnętrznymi instrumentami finansowymi Unii, takimi jak ENI na mocy rozporządzenia (UE) nr [...]/2012 [rozporządzenie w sprawie ENI] oraz w ramach IPA na mocy rozporządzenia (UE) nr [...]/2012 [rozporządzenie w sprawie IPA].

Przedkładając Komisji projekty programów współpracy transgranicznej, państwa członkowskie mogą wystąpić o włączenie do danego obszaru transgranicznego dodatkowych regionów na poziomie NUTS 3 przyległych do regionów wymienionych w decyzji, o której mowa w akapicie drugim, podając uzasadnienie takiego wniosku.

Przedkładając Komisji projekty programów współpracy transgranicznej, państwa członkowskie mogą wystąpić o włączenie do danego obszaru transgranicznego dodatkowych regionów na poziomie NUTS 3 przyległych do regionów wymienionych w decyzji, o której mowa w akapicie drugim, .

[...]

[...]

Uzasadnienie

Co się tyczy odległości 300 km (zamiast 150 km), to praktyka wykazała, że powody uzasadniające współpracę transgraniczną na obszarach morskich nie są bezpośrednio zależne od bliskiej odległości, lecz od stosunków między danymi dwoma państwami. Ponadto znaczenie odległości maleje ze względu na środki komunikacji i transport.

Poza tym, jeśli chodzi o poziom NUTS 2, to na przykład regiony francuskie opowiadają się ogólnie za utrzymaniem obszarów w formie z obecnego okresu programowania. Jednak, biorąc pod uwagę różnorodność sytuacji poszczególnych obszarów, uważają one za konieczne pewną elastyczność w określaniu zakresu geograficznego projektów. Chodzi zwłaszcza o sprzyjanie wzmocnionej współpracy na obszarach transnarodowych na poziomie NUTS 2 (bez zmiany ich granic) i o poszerzenie obszaru geograficznego niektórych programów transgranicznych poza zakres poziomu NUTS 3 (aż do NUTS 2, jeśli jest to uzasadnione, bez uszczerbku dla koncentrowania finansowania w strefach bezpośrednio granicznych). Wzywają też Komisję, by wzięła pod uwagę nowe obszary wzmocnionej współpracy, jakimi są euroregiony.

Poprawka 2

Artykuł 4 ust. 3

Zmienić

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Środki na europejską współpracę terytorialną | Środki na europejską współpracę terytorialną |
| Komisja przyjmuje w drodze aktów wykonawczych jedną decyzję określającą wykaz wszystkich programów współpracy oraz wskazującą kwoty całkowitego wsparcia z EFRR w podziale na poszczególne programy oraz alokacje na 2014 r. w podziale na poszczególne programy. Akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 30 ust. 2. | Komisja przyjmuje w drodze aktów wykonawczych jedną decyzję określającą wykaz wszystkich programów współpracy oraz wskazującą kwoty całkowitego wsparcia z EFRR w podziale na poszczególne programy oraz alokacje na 2014 r. w podziale na poszczególne programy. Akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 30 ust. 2. |
| Roczny podział środków między państwa członkowskie opiera się na kryterium ludności na obszarach, o których mowa w art. 3 ust. 1 akapit trzeci i w art. 3 ust. 3 akapit pierwszy. | między opiera się na kryterium ludności na obszarach, o których mowa w art. 3 ust. 1 akapit trzeci i w art. 3 ust. 3 akapit pierwszy. |
| [...] | |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Środki na europejską współpracę terytorialną

Środki na europejską współpracę terytorialną

Komisja przyjmuje w drodze aktów wykonawczych jedną decyzję określającą wykaz wszystkich programów współpracy oraz wskazującą kwoty całkowitego wsparcia z EFRR w podziale na poszczególne programy oraz alokacje na 2014 r. w podziale na poszczególne programy. Akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 30 ust. 2.

Komisja przyjmuje w drodze aktów wykonawczych jedną decyzję określającą wykaz wszystkich programów współpracy oraz wskazującą kwoty całkowitego wsparcia z EFRR w podziale na poszczególne programy oraz alokacje na 2014 r. w podziale na poszczególne programy. Akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 30 ust. 2.

Roczny podział środków między państwa członkowskie opiera się na kryterium ludności na obszarach, o których mowa w art. 3 ust. 1 akapit trzeci i w art. 3 ust. 3 akapit pierwszy.

między opiera się na kryterium ludności na obszarach, o których mowa w art. 3 ust. 1 akapit trzeci i w art. 3 ust. 3 akapit pierwszy.

[...]

Uzasadnienie

Trzeba energicznie domagać się przyznawania środków europejskich według programów współpracy. Utrzymanie obecnego systemu podziału według państw członkowskich (które rozdzielają dostępne środki na współpracę pomiędzy obszary leżące w ich gestii) niesie podwójne ryzyko: nierównych subwencji krajowych dla tego samego obszaru oraz podtrzymania logiki „sprawiedliwego zwrotu”, zgodnie z którą każde państwo, nie bacząc na logikę współpracy, może chcieć „odzyskać” dla danego obszaru finansowanie przynajmniej równe środkom, jakie nań przyznał.

Poprawka 3

Artykuł 4 ust. 7

Zmienić

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Środki na europejską współpracę terytorialną
  W 2015 i 2016 r. roczny wkład z EFRR na programy w ramach ENI oraz IPA, w odniesieniu do którego do dnia 30 czerwca nie został przedłożony Komisji żaden program transgraniczny lub program dotyczący basenów morskich w ramach ENI i IPA, przydziela się na wewnętrzne programy współpracy transgranicznej zgodnie z ust. 1 lit. a), w których uczestniczy dane państwo członkowskie. | Środki na europejską współpracę terytorialną
  W 2015 i 2016 r. roczny wkład z EFRR na programy w ramach ENI oraz IPA, w odniesieniu do którego do dnia 30 czerwca nie został przedłożony Komisji żaden program transgraniczny lub program dotyczący basenów morskich w ramach ENI i IPA, przydziela się na programy współpracy transgranicznej zgodnie z ust. 1 lit. a), w których uczestniczy dane państwo członkowskie. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Środki na europejską współpracę terytorialną

W 2015 i 2016 r. roczny wkład z EFRR na programy w ramach ENI oraz IPA, w odniesieniu do którego do dnia 30 czerwca nie został przedłożony Komisji żaden program transgraniczny lub program dotyczący basenów morskich w ramach ENI i IPA, przydziela się na wewnętrzne programy współpracy transgranicznej zgodnie z ust. 1 lit. a), w których uczestniczy dane państwo członkowskie.

Środki na europejską współpracę terytorialną

W 2015 i 2016 r. roczny wkład z EFRR na programy w ramach ENI oraz IPA, w odniesieniu do którego do dnia 30 czerwca nie został przedłożony Komisji żaden program transgraniczny lub program dotyczący basenów morskich w ramach ENI i IPA, przydziela się na programy współpracy transgranicznej zgodnie z ust. 1 lit. a), w których uczestniczy dane państwo członkowskie.

Uzasadnienie

Na podstawie wniosku Komisji, inaczej niż w obecnym okresie, w przypadku niedotrzymania terminu przedłożenia programów niewykorzystane środki z EFRR będzie można przeznaczyć jedynie na wewnętrzne programy współpracy transgranicznej, w których uczestniczy dane państwo członkowskie. Ponieważ może to zaszkodzić niektórym regionom, gdy nie dotrzymają terminu nie ze swojej winy, proponuje się utrzymanie sytuacji obecnej.

Poprawka 4

Art. 5

Zmienić

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Koncentracja tematyczna
  Cele tematyczne, o których mowa w art. 9 rozporządzenia (UE) nr [...]/2012 [RWP] koncentrowane są w następujący sposób:






  a) | dla każdego programu współpracy transgranicznej wybiera się nie więcej niż 4 cele tematyczne; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Koncentracja tematyczna

Cele tematyczne, o których mowa w art. 9 rozporządzenia (UE) nr [...]/2012 [RWP] koncentrowane są w następujący sposób:

a)

dla każdego programu współpracy transgranicznej wybiera się nie więcej niż 4 cele tematyczne;

| b) | dla każdego programu współpracy transnarodowej wybiera się nie więcej niż 4 cele tematyczne; |
| --- | --- |

b)

dla każdego programu współpracy transnarodowej wybiera się nie więcej niż 4 cele tematyczne;

| c) | dla programów współpracy międzyregionalnej można wybierać wszystkie cele tematyczne zgodnie z art. 2 ust. 3 lit. a). |
| --- | --- |

c)

dla programów współpracy międzyregionalnej można wybierać wszystkie cele tematyczne zgodnie z art. 2 ust. 3 lit. a).

Koncentracja tematyczna

Cele tematyczne, o których mowa w art. 9 rozporządzenia (UE) nr [...]/2012 [RWP] koncentrowane są w następujący sposób:

| a) | dla każdego programu współpracy transgranicznej wybiera się nie więcej niż ; |
| --- | --- |

a)

dla każdego programu współpracy transgranicznej wybiera się nie więcej niż ;

| b) | dla każdego programu współpracy transnarodowej wybiera się nie więcej niż ; |
| --- | --- |

b)

dla każdego programu współpracy transnarodowej wybiera się nie więcej niż ;

| c) | dla programów współpracy międzyregionalnej można wybierać wszystkie cele tematyczne zgodnie z art. 2 ust. 3 lit. a). |
| --- | --- |

c)

dla programów współpracy międzyregionalnej można wybierać wszystkie cele tematyczne zgodnie z art. 2 ust. 3 lit. a).

Uzasadnienie

Celem programu współpracy transgranicznej jest pomoc w pokonaniu trudności i problemów wynikających z peryferyjnego położenia regionów poprzez zainicjowanie i wspieranie współpracy transgranicznej we wszystkich dziedzinach życia (integracja obszarów przygranicznych). Wspierana jest zarówno współpraca, której celem jest wspólne usuwanie problemów, jaki i współpraca sprzyjająca integracji w różnych dziedzinach. Dla obszarów przygranicznych kluczowe znaczenie ma zatem, by utrzymano możliwie szeroki zakres wspieranych działań, który będzie odpowiadał szerokiemu spektrum dziedzin współpracy transgranicznej.

To samo uzasadnienie jak w przypadku współpracy transgranicznej dotyczy współpracy transnarodowej. Dla każdego typu współpracy zasadnicze znaczenie ma utrzymanie jak najszerszego zakresu współpracy.

Poprawka 5

Art. 6 lit. a)

Zmienić

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Priorytety inwestycyjne | Priorytety inwestycyjne |
| [...] | [...] |
| a) | w ramach współpracy transgranicznej: |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Priorytety inwestycyjne

Priorytety inwestycyjne

[...]

[...]

a)

w ramach współpracy transgranicznej:

| a) | w ramach współpracy transgranicznej: |
| --- | --- |

a)

w ramach współpracy transgranicznej:

| i) | integracja transgranicznych rynków pracy, w tym transgraniczna mobilność, wspólne lokalne inicjatywy na rzecz zatrudnienia oraz wspólne szkolenia (w ramach celu tematycznego dotyczącego wspierania zatrudnienia i mobilności zawodowej); |
| --- | --- |

i)

integracja transgranicznych rynków pracy, w tym transgraniczna mobilność, wspólne lokalne inicjatywy na rzecz zatrudnienia oraz wspólne szkolenia (w ramach celu tematycznego dotyczącego wspierania zatrudnienia i mobilności zawodowej);

| i) | integracja transgranicznych rynków pracy, w tym transgraniczna mobilność, wspólne lokalne inicjatywy na rzecz zatrudnienia oraz wspólne szkolenia (w ramach celu tematycznego dotyczącego wspierania zatrudnienia i mobilności zawodowej); |
| --- | --- |

i)

integracja transgranicznych rynków pracy, w tym transgraniczna mobilność, wspólne lokalne inicjatywy na rzecz zatrudnienia oraz wspólne szkolenia (w ramach celu tematycznego dotyczącego wspierania zatrudnienia i mobilności zawodowej);

| ii) | promowanie równouprawnienia płci i równych szans w skali transgranicznej, jak również wspieranie włączenia społecznego ponad granicami (w ramach celu tematycznego dotyczącego wspierania włączenia społecznego i walki z ubóstwem); |
| --- | --- |

ii)

promowanie równouprawnienia płci i równych szans w skali transgranicznej, jak również wspieranie włączenia społecznego ponad granicami (w ramach celu tematycznego dotyczącego wspierania włączenia społecznego i walki z ubóstwem);

| ii) | promowanie równouprawnienia płci i równych szans w skali transgranicznej, jak również wspieranie włączenia społecznego ponad granicami (w ramach celu tematycznego dotyczącego wspierania włączenia społecznego i walki z ubóstwem); |
| --- | --- |

ii)

promowanie równouprawnienia płci i równych szans w skali transgranicznej, jak również wspieranie włączenia społecznego ponad granicami (w ramach celu tematycznego dotyczącego wspierania włączenia społecznego i walki z ubóstwem);

| iii) | opracowywanie i realizacja wspólnych systemów kształcenia i szkolenia (w ramach celu tematycznego dotyczącego inwestowania w umiejętności, edukację i uczenie się przez całe życie); |
| --- | --- |

iii)

opracowywanie i realizacja wspólnych systemów kształcenia i szkolenia (w ramach celu tematycznego dotyczącego inwestowania w umiejętności, edukację i uczenie się przez całe życie);

| iii) | opracowywanie i realizacja wspólnych systemów kształcenia i szkolenia (w ramach celu tematycznego dotyczącego inwestowania w umiejętności, edukację i uczenie się przez całe życie); |
| --- | --- |

iii)

opracowywanie i realizacja wspólnych systemów kształcenia i szkolenia (w ramach celu tematycznego dotyczącego inwestowania w umiejętności, edukację i uczenie się przez całe życie);

| iv) | wspieranie współpracy prawnej i administracyjnej i współpracy między obywatelami i instytucjami (w ramach celu tematycznego dotyczącego wzmacniania potencjału instytucjonalnego i efektywnej administracji publicznej); |
| --- | --- |

iv)

wspieranie współpracy prawnej i administracyjnej i współpracy między obywatelami i instytucjami (w ramach celu tematycznego dotyczącego wzmacniania potencjału instytucjonalnego i efektywnej administracji publicznej);

| iv) | wspieranie współpracy prawnej i administracyjnej i współpracy między obywatelami i instytucjami (w ramach celu tematycznego dotyczącego wzmacniania potencjału instytucjonalnego i efektywnej administracji publicznej); |
| --- | --- |

iv)

wspieranie współpracy prawnej i administracyjnej i współpracy między obywatelami i instytucjami (w ramach celu tematycznego dotyczącego wzmacniania potencjału instytucjonalnego i efektywnej administracji publicznej);

| | |
| --- | --- |

| | |
| --- | --- |

| | |
| --- | --- |

| | |
| --- | --- |

Uzasadnienie

Zob. pkt 9 „Zaleceń politycznych”

Poprawka 6

Art. 6 lit. b)

Dodać

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| (b) | w ramach współpracy transnarodowej: opracowanie i realizacja strategii makroregionalnych i dotyczących basenów morskich (w ramach celu tematycznego dotyczącego wzmacniania potencjału instytucjonalnego i efektywnej administracji publicznej). |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka

(b)

w ramach współpracy transnarodowej: opracowanie i realizacja strategii makroregionalnych i dotyczących basenów morskich (w ramach celu tematycznego dotyczącego wzmacniania potencjału instytucjonalnego i efektywnej administracji publicznej).

| (b) | w ramach współpracy transnarodowej: opracowanie i realizacja strategii makroregionalnych I dotyczących basenów morskich (w ramach celu tematycznego dotyczącego wzmacniania potencjału instytucjonalnego i efektywnej administracji publicznej). |
| --- | --- |

(b)

w ramach współpracy transnarodowej: opracowanie i realizacja strategii makroregionalnych I dotyczących basenów morskich (w ramach celu tematycznego dotyczącego wzmacniania potencjału instytucjonalnego i efektywnej administracji publicznej).

Uzasadnienie

Zob. pkt 14 „Zaleceń politycznych”

Poprawka 7

Art. 6 – nowa lit. c)

Dodać

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | | |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka

Uzasadnienie

Zob. pkt 11 „Zaleceń politycznych”

Poprawka 8

Art. 7 ust. 2 lit. c)

Dodać

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Treść programów współpracy | Treść programów współpracy |
| [...] | [...] |
| c) | wkład w zintegrowaną strategię rozwoju terytorialnego określoną w umowie partnerskiej, w tym: |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Treść programów współpracy

Treść programów współpracy

[...]

[...]

c)

wkład w zintegrowaną strategię rozwoju terytorialnego określoną w umowie partnerskiej, w tym:

| c) | wkład w zintegrowaną strategię rozwoju terytorialnego określoną w umowie partnerskiej w tym: |
| --- | --- |

c)

wkład w zintegrowaną strategię rozwoju terytorialnego określoną w umowie partnerskiej w tym:

| i) | mechanizmy zapewniające koordynację między funduszami, EFRROW, EFMR i innymi unijnymi i krajowymi instrumentami finansowymi oraz z Europejskim Bankiem Inwestycyjnym (EBI); |
| --- | --- |

i)

mechanizmy zapewniające koordynację między funduszami, EFRROW, EFMR i innymi unijnymi i krajowymi instrumentami finansowymi oraz z Europejskim Bankiem Inwestycyjnym (EBI);

| i) | mechanizmy zapewniające koordynację między funduszami, EFRROW, EFMR i innymi unijnymi i krajowymi instrumentami finansowymi oraz z Europejskim Bankiem Inwestycyjnym (EBI); |
| --- | --- |

i)

mechanizmy zapewniające koordynację między funduszami, EFRROW, EFMR i innymi unijnymi i krajowymi instrumentami finansowymi oraz z Europejskim Bankiem Inwestycyjnym (EBI);

| ii) | w stosownych przypadkach, planowane zintegrowane podejście do rozwoju terytorialnego obszarów miejskich, wiejskich i przybrzeżnych oraz obszarów o szczególnych uwarunkowaniach terytorialnych, w szczególności ustalenia dotyczące sposobu wykonywania art. 28 i 29 rozporządzenia (UE) nr /2012 [RWP]; |
| --- | --- |

ii)

w stosownych przypadkach, planowane zintegrowane podejście do rozwoju terytorialnego obszarów miejskich, wiejskich i przybrzeżnych oraz obszarów o szczególnych uwarunkowaniach terytorialnych, w szczególności ustalenia dotyczące sposobu wykonywania art. 28 i 29 rozporządzenia (UE) nr /2012 [RWP];

| ii) | w stosownych przypadkach, planowane zintegrowane podejście do rozwoju terytorialnego obszarów miejskich, wiejskich i przybrzeżnych oraz obszarów o szczególnych uwarunkowaniach terytorialnych, w szczególności ustalenia dotyczące sposobu wykonywania art. 28 i 29 rozporządzenia (UE) nr /2012 [RWP]; |
| --- | --- |

ii)

w stosownych przypadkach, planowane zintegrowane podejście do rozwoju terytorialnego obszarów miejskich, wiejskich i przybrzeżnych oraz obszarów o szczególnych uwarunkowaniach terytorialnych, w szczególności ustalenia dotyczące sposobu wykonywania art. 28 i 29 rozporządzenia (UE) nr /2012 [RWP];

| iii) | w stosownych przypadkach, wykaz miast, w których mają być realizowane zintegrowane działania na rzecz zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich oraz orientacyjna roczna alokacja wsparcia z EFRR na te działania; |
| --- | --- |

iii)

w stosownych przypadkach, wykaz miast, w których mają być realizowane zintegrowane działania na rzecz zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich oraz orientacyjna roczna alokacja wsparcia z EFRR na te działania;

| iii) | w stosownych przypadkach, wykaz miast, w których mają być realizowane zintegrowane działania na rzecz zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich oraz orientacyjna roczna alokacja wsparcia z EFRR na te działania; |
| --- | --- |

iii)

w stosownych przypadkach, wykaz miast, w których mają być realizowane zintegrowane działania na rzecz zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich oraz orientacyjna roczna alokacja wsparcia z EFRR na te działania;

| iv) | wskazanie obszarów, na których rozwój lokalny będzie kierowany przez lokalną społeczność; |
| --- | --- |

iv)

wskazanie obszarów, na których rozwój lokalny będzie kierowany przez lokalną społeczność;

| iv) | wskazanie obszarów, na których rozwój lokalny będzie kierowany przez lokalną społeczność; |
| --- | --- |

iv)

wskazanie obszarów, na których rozwój lokalny będzie kierowany przez lokalną społeczność;

| v) | w stosownych przypadkach, wkład planowanych interwencji w realizację strategii makroregionalnych i strategii dotyczących basenów morskich; |
| --- | --- |

v)

w stosownych przypadkach, wkład planowanych interwencji w realizację strategii makroregionalnych i strategii dotyczących basenów morskich;

| v) | w stosownych przypadkach, wkład planowanych interwencji w realizację strategii makroregionalnych i strategii dotyczących basenów morskich; |
| --- | --- |

v)

w stosownych przypadkach, wkład planowanych interwencji w realizację strategii makroregionalnych i strategii dotyczących basenów morskich;

Uzasadnienie

Podawanie informacji dotyczących specyficznych form współpracy, tak jak to opisano w art. 7 lit. c) jest zdaniem Komitetu stosowne i obowiązkowe na poziomie dokumentu programowego tylko wtedy, gdy w ramach programu operacyjnego mechanizmy te są aktywnie wykorzystywane lub gdy istnieje inny powód do opisania ich w dokumencie programowym. Dlatego też w programach europejskiej współpracy terytorialnej opisywanie tych dziedzin powinno być obowiązkowe tylko w stosownych przypadkach, zgodnie z ideą kompromisowej propozycji prezydencji duńskiej dotyczącej rozporządzenia ogólnego (art. 87 ust. 2) dla programów celu 1.

Poprawka 9

Art. 7 ust. 2 lit. g) pkt iv)

Dodać

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| procedurę utworzenia wspólnego sekretariatu; | procedurę utworzenia wspólnego sekretariatu ; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka

procedurę utworzenia wspólnego sekretariatu;

procedurę utworzenia wspólnego sekretariatu ;

Uzasadnienie

W szeregu programów powołanie instytucji pośredniczących okazało się rozwiązaniem bardzo efektywnym. Komitet Regionów apeluje zatem, by rozwiązanie to mogło zostać utrzymane tam, gdzie się sprawdziło.

Poprawka 10

Art. 11 ust. 2

Zmienić

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Wybór operacji | Wybór operacji |
| [...] | [...] |
| 2.   Operacje wybrane w ramach współpracy transgranicznej i transnarodowej obejmują beneficjentów z co najmniej dwóch państw uczestniczących, z których co najmniej jeden jest z państwa członkowskiego. Operacja może być realizowana w jednym państwie, pod warunkiem że przynosi korzyść dla obszaru objętego programem. | 2.   Operacje wybrane w ramach współpracy transgranicznej obejmują beneficjentów z co najmniej dwóch państw uczestniczących, z których co najmniej jeden jest z państwa członkowskiego. Operacja może być realizowana w jednym państwie, pod warunkiem że przynosi korzyść dla obszaru objętego programem. |
| Operacje dotyczące współpracy międzyregionalnej, o których mowa w art. 2 ust. 3 lit a) i b), obejmują beneficjentów z co najmniej trzech państw, z których co najmniej dwa są państwami członkowskimi. | Operacje dotyczące współpracy międzyregionalnej , o których mowa w art. 2 ust. 3 lit a) i b), obejmują beneficjentów z co najmniej trzech państw, z których co najmniej dwa są państwami członkowskimi. |
| | |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Wybór operacji

Wybór operacji

[...]

[...]

2.   Operacje wybrane w ramach współpracy transgranicznej i transnarodowej obejmują beneficjentów z co najmniej dwóch państw uczestniczących, z których co najmniej jeden jest z państwa członkowskiego. Operacja może być realizowana w jednym państwie, pod warunkiem że przynosi korzyść dla obszaru objętego programem.

2.   Operacje wybrane w ramach współpracy transgranicznej obejmują beneficjentów z co najmniej dwóch państw uczestniczących, z których co najmniej jeden jest z państwa członkowskiego. Operacja może być realizowana w jednym państwie, pod warunkiem że przynosi korzyść dla obszaru objętego programem.

Operacje dotyczące współpracy międzyregionalnej, o których mowa w art. 2 ust. 3 lit a) i b), obejmują beneficjentów z co najmniej trzech państw, z których co najmniej dwa są państwami członkowskimi.

Operacje dotyczące współpracy międzyregionalnej , o których mowa w art. 2 ust. 3 lit a) i b), obejmują beneficjentów z co najmniej trzech państw, z których co najmniej dwa są państwami członkowskimi.

Uzasadnienie

Współpraca transnarodowa objęta jest zgodnie z wnioskiem Komisji systemem podobnym jak współpraca transgraniczna, tzn. beneficjenci mogą pochodzić z jedynie dwóch państw i możliwe jest realizowanie operacji w tylko jednym państwie. Komitet sądzi, że w takiej sytuacji współpraca ta traciłaby wymiar transnarodowy i powinny obowiązywać wobec niej zasady takie jak obowiązujące dla współpracy międzyregionalnej, o których mowa w tym ustępie.

Poza tym niektóre obecne programy współpracy transnarodowej są przeznaczone dla regionów najbardziej oddalonych. W przypadku tych programów bardzo trudno byłoby wymagać udziału beneficjentów z trzech państw.

Poprawka 11

Artykuł 11 ust. 4

Dodać

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| Beneficjenci współpracują w zakresie opracowania, realizacji, zapewnienia personelu i finansowania operacji. | Beneficjenci współpracują w zakresie opracowania, realizacji, zapewnienia personelu i finansowania operacji. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka

Beneficjenci współpracują w zakresie opracowania, realizacji, zapewnienia personelu i finansowania operacji.

Beneficjenci współpracują w zakresie opracowania, realizacji, zapewnienia personelu i finansowania operacji.

Uzasadnienie

Trzeba złagodzić ostre wymogi dotyczące aspektów transgranicznych przede wszystkim w przypadku małych projektów, spośród których bardzo wiele jednoznacznie przyczynia się do rozwoju powiązań transgranicznych, a jednocześnie ma trudności ze spełnieniem wszystkich czterech kryteriów.

Poprawka 12

Artykuł 15

Zmienić

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Wskaźniki dla celu „Europejska współpraca terytorialna” | Wskaźniki dla celu „Europejska współpraca terytorialna” |
| Wspólnych wskaźników określonych w załączniku do niniejszego rozporządzenia używa się w stosownych przypadkach i zgodnie z art. 24 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr /2012 [RWP]. Ich wartości bazowe ustala się na zero, a łączne cele ustala się w odniesieniu do 2022 r. | wspólnych wskaźników określonych w załączniku do niniejszego rozporządzenia używa się w stosownych przypadkach i zgodnie z art. 24 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr /2012 [RWP]. Ich wartości bazowe ustala się na zero, a łączne cele ustala się w odniesieniu do 2022 r. |
| [...] | [...] |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Wskaźniki dla celu „Europejska współpraca terytorialna”

Wskaźniki dla celu „Europejska współpraca terytorialna”

Wspólnych wskaźników określonych w załączniku do niniejszego rozporządzenia używa się w stosownych przypadkach i zgodnie z art. 24 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr /2012 [RWP]. Ich wartości bazowe ustala się na zero, a łączne cele ustala się w odniesieniu do 2022 r.

wspólnych wskaźników określonych w załączniku do niniejszego rozporządzenia używa się w stosownych przypadkach i zgodnie z art. 24 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr /2012 [RWP]. Ich wartości bazowe ustala się na zero, a łączne cele ustala się w odniesieniu do 2022 r.

[...]

[...]

Uzasadnienie

Wspólne wskaźniki podane w załączniku trzeba traktować jedynie jako przykład. Aby były one właściwe, powinny być określane indywidualnie dla każdego programu, celu i priorytetu. Taki ogólny przepis nie zapewnia efektywności konkretnych programów ani operacji. Ponadto wskaźniki podane w załączniku antycypują priorytety i rodzaje operacji dla wszystkich programów.

Poprawka 13

Artykuł 16

Zmienić

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Pomoc techniczna
  Kwota z EFRR przydzielona na pomoc techniczną nie przekracza 6 % łącznej kwoty przydzielonej na programy współpracy i wynosi co najmniej 1 500 000 EUR. | Pomoc techniczna
  Kwota z EFRR przydzielona na pomoc techniczną nie przekracza 6 % łącznej kwoty przydzielonej na programy współpracy i wynosi co najmniej 1 500 000 EUR. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Pomoc techniczna

Kwota z EFRR przydzielona na pomoc techniczną nie przekracza 6 % łącznej kwoty przydzielonej na programy współpracy i wynosi co najmniej 1 500 000 EUR.

Pomoc techniczna

Kwota z EFRR przydzielona na pomoc techniczną nie przekracza 6 % łącznej kwoty przydzielonej na programy współpracy i wynosi co najmniej 1 500 000 EUR.

Uzasadnienie

W wypadku czterech ogólnoeuropejskich projektów współpracy terytorialnej (ESPON, Interact, Interreg IV C i Urbact) koszty są z pewnością mniejsze niż w wypadku projektów inwestycyjnych, ale udział kosztów administracyjnych jest większy ze względu na charakter działalności (badania, ekspertyzy, wymiana wzorcowych rozwiązań).

Poprawka 14

Artykuł 18

Zmienić

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| Koszty personelu danej operacji można obliczać według stawki zryczałtowanej w wysokości do 15 % kosztów bezpośrednich innych niż koszty personelu tej operacji. | Koszty personelu danej operacji można obliczać według stawki zryczałtowanej w wysokości do  % kosztów bezpośrednich innych niż koszty personelu tej operacji. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka

Koszty personelu danej operacji można obliczać według stawki zryczałtowanej w wysokości do 15 % kosztów bezpośrednich innych niż koszty personelu tej operacji.

Koszty personelu danej operacji można obliczać według stawki zryczałtowanej w wysokości do  % kosztów bezpośrednich innych niż koszty personelu tej operacji.

Uzasadnienie

Zob. pkt 41 „Zaleceń politycznych”

Poprawka 15

Artykuł 19 nowy ust. 4

Zmienić

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| Kwalifikowalność operacji w programach współpracy w zależności od lokalizacji | Kwalifikowalność operacji w programach współpracy w zależności od lokalizacji |
| | [...] |
| | |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka

Kwalifikowalność operacji w programach współpracy w zależności od lokalizacji

Kwalifikowalność operacji w programach współpracy w zależności od lokalizacji

[...]

Uzasadnienie

Choć obowiązujące obecnie rozporządzenia umożliwiają wykorzystywanie tzw. zasady elastyczności w programach współpracy transgranicznej, państwa członkowskie (czy też instytucje zarządzające i krajowe) często nie korzystały z tej możliwości podczas przygotowywania programów. Utrudnia to realizację projektów w wielostronnych sieciach regionalnych (np. w euroregionach).

Poprawka 16

Artykuł 26

Zmienić

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Stosowanie euro | Stosowanie euro |
| W drodze odstępstwa od art. 123 rozporządzenia (UE) nr [...]/2012 [RWP], wydatki poniesione w walucie innej niż euro są przeliczane przez beneficjentów na euro w miesiącu, w którym poniesiono wydatki. | W drodze odstępstwa od art. 123 rozporządzenia (UE) nr [...]/2012 [RWP], wydatki poniesione w walucie innej niż euro są przeliczane przez beneficjentów na euro w miesiącu, w którym . |
| Przeliczenie jest weryfikowane przez instytucję zarządzającą lub przez kontrolera w państwie członkowskim lub państwie trzecim, w którym beneficjent ma swoją siedzibę. | Przeliczenie jest weryfikowane przez instytucję zarządzającą lub przez kontrolera w państwie członkowskim lub państwie trzecim, w którym beneficjent ma swoją siedzibę. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Stosowanie euro

Stosowanie euro

W drodze odstępstwa od art. 123 rozporządzenia (UE) nr [...]/2012 [RWP], wydatki poniesione w walucie innej niż euro są przeliczane przez beneficjentów na euro w miesiącu, w którym poniesiono wydatki.

W drodze odstępstwa od art. 123 rozporządzenia (UE) nr [...]/2012 [RWP], wydatki poniesione w walucie innej niż euro są przeliczane przez beneficjentów na euro w miesiącu, w którym .

Przeliczenie jest weryfikowane przez instytucję zarządzającą lub przez kontrolera w państwie członkowskim lub państwie trzecim, w którym beneficjent ma swoją siedzibę.

Przeliczenie jest weryfikowane przez instytucję zarządzającą lub przez kontrolera w państwie członkowskim lub państwie trzecim, w którym beneficjent ma swoją siedzibę.

Uzasadnienie

Komitet jest zdania, że właściwym momentem do dokonania przeliczenia walut krajowych na euro jest moment (chyba że wykorzystuje się kurs obowiązujący w danym miesiącu), gdy przedłożono wydatki do kontroli zgodnie z art. 114 ust. 4 lit. a) rozporządzenia ogólnego. Choć chodzi o kwestię techniczną, Komitet uznaje obecny przepis dotyczący przeliczenia zgodnie z kursem z okresu ponoszenia wydatków za niefortunny i wprowadzający komplikacje (a tym samym zwiększający ryzyko błędu), zwłaszcza z uwagi na fakt, że do kontroli są zazwyczaj przedkładane wydatki z różnych okresów. W ramach jednego pakietu przedkładanych danych do przeliczenia wykorzystywano by zatem kilka różnych kursów. Technicznie najprostsze i najmniej ryzykowne jest zatem przeliczanie wszystkich przekładanych wydatków według jednego kursu, tzn. kursu obowiązującego w miesiącu, w którym są one przedkładane do kontroli. Ponadto proponowana zmiana zwiększy pewność beneficjentów odnośnie do wysokości otrzymywanych środków, ponieważ skróci odstęp czasowy między przeliczeniem waluty krajowej na euro a wypłatą dotacji.

Bruksela, 19 lipca 2012 r.

Przewodnicząca Komitetu Regionów

Mercedes BRESSO

---

| 13.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 277/110 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 277/110

---

Opinia Komitetu Regionów „Pakiet dotyczący portów lotniczych”

2012/C 277/11

KOMITET REGIONÓW

| — | Przyjmuje z zadowoleniem cel tworzenia koniecznych warunków umożliwiających bardziej efektywne wykorzystanie istniejącej infrastruktury, lecz uważa, że trzeba podjąć dalsze działania mające na celu zaspokojenie rosnących potrzeb w zakresie przepustowości. Szczególnie ważna jest rozbudowa infrastruktury przeciążonych portów lotniczych, lepsze wykorzystanie wolnej przepustowości regionalnych portów lotniczych, przyspieszenie tworzenia jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej oraz zapewnienie konkurencyjnych godzin eksploatacji, także w nocy. |
| --- | --- |

—

Przyjmuje z zadowoleniem cel tworzenia koniecznych warunków umożliwiających bardziej efektywne wykorzystanie istniejącej infrastruktury, lecz uważa, że trzeba podjąć dalsze działania mające na celu zaspokojenie rosnących potrzeb w zakresie przepustowości. Szczególnie ważna jest rozbudowa infrastruktury przeciążonych portów lotniczych, lepsze wykorzystanie wolnej przepustowości regionalnych portów lotniczych, przyspieszenie tworzenia jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej oraz zapewnienie konkurencyjnych godzin eksploatacji, także w nocy.

| — | Apeluje o poprawę intermodalnych połączeń portów lotniczych z innymi rodzajami transportu. Dzięki temu można będzie zwiększyć konkurencyjność i zapewnić dostateczną łączność regionów z europejską i światową siecią lotniczą. |
| --- | --- |

—

Apeluje o poprawę intermodalnych połączeń portów lotniczych z innymi rodzajami transportu. Dzięki temu można będzie zwiększyć konkurencyjność i zapewnić dostateczną łączność regionów z europejską i światową siecią lotniczą.

| — | Podziela pogląd, że w ramach zrównoważonego podejścia należy wybrać środek, który pozwoli zrealizować cele w zakresie zmniejszania hałasu w sposób najbardziej opłacalny, lecz uważa, że przewidziane uprawnienia kontrolne Komisji Europejskiej wykraczają poza zakres kompetencji Komisji dopuszczalny zgodnie z zasadą pomocniczości. Ograniczenia działalności powinny być ustalane przez władze regionalne z uwzględnieniem lokalnej sytuacji i specyfiki. Dodatkowe uprawnienia kontrolne dla Komisji Europejskiej nie są ani konieczne, ani proporcjonalne. |
| --- | --- |

—

Podziela pogląd, że w ramach zrównoważonego podejścia należy wybrać środek, który pozwoli zrealizować cele w zakresie zmniejszania hałasu w sposób najbardziej opłacalny, lecz uważa, że przewidziane uprawnienia kontrolne Komisji Europejskiej wykraczają poza zakres kompetencji Komisji dopuszczalny zgodnie z zasadą pomocniczości. Ograniczenia działalności powinny być ustalane przez władze regionalne z uwzględnieniem lokalnej sytuacji i specyfiki. Dodatkowe uprawnienia kontrolne dla Komisji Europejskiej nie są ani konieczne, ani proporcjonalne.

| — | Przyjmuje z zadowoleniem dalsze otwarcie i harmonizację dostępu do rynku usług obsługi naziemnej. Zwiększy to konkurencję, a co za tym idzie, jeszcze bardziej poprawi jakość obsługi naziemnej świadczonej w portach lotniczych Unii. Aby uniknąć niekorzystnych skutków dla panujących stosunków pracy, bezpieczeństwa lotniczego i przepustowości portów lotniczych, należy pozwolić na odpowiednie uwzględnienie lokalnej specyfiki portów lotniczych. |
| --- | --- |

—

Przyjmuje z zadowoleniem dalsze otwarcie i harmonizację dostępu do rynku usług obsługi naziemnej. Zwiększy to konkurencję, a co za tym idzie, jeszcze bardziej poprawi jakość obsługi naziemnej świadczonej w portach lotniczych Unii. Aby uniknąć niekorzystnych skutków dla panujących stosunków pracy, bezpieczeństwa lotniczego i przepustowości portów lotniczych, należy pozwolić na odpowiednie uwzględnienie lokalnej specyfiki portów lotniczych.

| — | Z zadowoleniem przyjmuje zamiar Komisji, by wprowadzić mechanizmy rynkowe w celu optymalnego wykorzystania ograniczonej przepustowości infrastruktury w zatłoczonych portach lotniczych, lecz podkreśla, że należy przy tym zapewnić dalsze połączenie regionów z siecią transportu lotniczego. |
| --- | --- |

—

Z zadowoleniem przyjmuje zamiar Komisji, by wprowadzić mechanizmy rynkowe w celu optymalnego wykorzystania ograniczonej przepustowości infrastruktury w zatłoczonych portach lotniczych, lecz podkreśla, że należy przy tym zapewnić dalsze połączenie regionów z siecią transportu lotniczego.

| Sprawozdawca | Roland WERNER (DE/ALDE), sekretarz stanu w Ministerstwie Gospodarki, Pracy i Transportu kraju związkowego Saksonia |
| --- | --- |
| Dokumenty źródłowe | | Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Polityka wobec portów lotniczych w Unii Europejskiej – rozwiązywanie kwestii przepustowości i jakości z myślą o promowaniu wzrostu, komunikacji i mobilności zgodnej z zasadami zrównoważonego rozwoju”
  COM(2011) 823 final |

Sprawozdawca

Roland WERNER (DE/ALDE), sekretarz stanu w Ministerstwie Gospodarki, Pracy i Transportu kraju związkowego Saksonia

Dokumenty źródłowe

Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Polityka wobec portów lotniczych w Unii Europejskiej – rozwiązywanie kwestii przepustowości i jakości z myślą o promowaniu wzrostu, komunikacji i mobilności zgodnej z zasadami zrównoważonego rozwoju”

COM(2011) 823 final

| | Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ustanowienia zasad i procedur w odniesieniu do wprowadzenia ograniczeń działalności odnoszących się do poziomu hałasu w portach lotniczych Unii w ramach zrównoważonego podejścia oraz uchylającego dyrektywę 2002/30/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
  COM(2011) 828 final |
| --- | --- |

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ustanowienia zasad i procedur w odniesieniu do wprowadzenia ograniczeń działalności odnoszących się do poziomu hałasu w portach lotniczych Unii w ramach zrównoważonego podejścia oraz uchylającego dyrektywę 2002/30/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

COM(2011) 828 final

| | Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie usług obsługi naziemnej w portach lotniczych Unii i uchylającego dyrektywę Rady 96/67/WE
  COM(2011) 824 final |
| --- | --- |

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie usług obsługi naziemnej w portach lotniczych Unii i uchylającego dyrektywę Rady 96/67/WE

COM(2011) 824 final

| | Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnych zasad przydzielania czasu na start lub lądowanie w portach lotniczych Unii Europejskiej (wersja przekształcona)
  COM(2011) 827 final |
| --- | --- |

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnych zasad przydzielania czasu na start lub lądowanie w portach lotniczych Unii Europejskiej (wersja przekształcona)

COM(2011) 827 final

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

Uwagi ogólne (odnośnie do COM(2011) 823 final)

| 1. | Podziela zdanie, że porty lotnicze są nieodzownym elementem nowoczesnej i efektywnej sieci transportowej. Dostarczają one ważnych bodźców dla rozwoju gospodarki, rynku pracy i turystyki w regionach. Jednocześnie przyczyniają się do wzmocnienia spójności terytorialnej w Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

1.

Podziela zdanie, że porty lotnicze są nieodzownym elementem nowoczesnej i efektywnej sieci transportowej. Dostarczają one ważnych bodźców dla rozwoju gospodarki, rynku pracy i turystyki w regionach. Jednocześnie przyczyniają się do wzmocnienia spójności terytorialnej w Unii Europejskiej.

| 2. | Podziela pogląd, że coraz więcej obywateli UE cierpi z powodu hałasu pochodzącego z samolotów na lotniskach, szczególnie w nocy, dlatego konieczna jest aktywna strategia zwalczania hałasu w celu ograniczenia niepożądanych skutków. |
| --- | --- |

2.

Podziela pogląd, że coraz więcej obywateli UE cierpi z powodu hałasu pochodzącego z samolotów na lotniskach, szczególnie w nocy, dlatego konieczna jest aktywna strategia zwalczania hałasu w celu ograniczenia niepożądanych skutków.

| 3. | Popiera cel Komisji Europejskiej, by jak najlepiej wykorzystywać i rozwijać potencjał transportu lotniczego, szczególnie jeśli chodzi o prognozowany wzrost ruchu lotniczego. |
| --- | --- |

3.

Popiera cel Komisji Europejskiej, by jak najlepiej wykorzystywać i rozwijać potencjał transportu lotniczego, szczególnie jeśli chodzi o prognozowany wzrost ruchu lotniczego.

| 4. | Podkreśla, że UE mogłaby wspierać inwestycje w modernizację sieci portów lotniczych oraz budowę nowych portów lotniczych, przede wszystkim z zastosowaniem innowacyjnych instrumentów finansowych, aby zapewnić trwały wzrost gospodarczy w UE i poprawę powiązań gospodarczych z resztą świata. |
| --- | --- |

4.

Podkreśla, że UE mogłaby wspierać inwestycje w modernizację sieci portów lotniczych oraz budowę nowych portów lotniczych, przede wszystkim z zastosowaniem innowacyjnych instrumentów finansowych, aby zapewnić trwały wzrost gospodarczy w UE i poprawę powiązań gospodarczych z resztą świata.

| 5. | Zgadza się z opinią, że luka pomiędzy przepustowością infrastruktury portów lotniczych a stale rosnącym popytem na przewóz podróżnych i towarów coraz bardziej się powiększa. Już obecnie niektóre europejskie porty lotnicze są przeciążone lub działają na granicy przepustowości. Zwłaszcza w portach przesiadkowych nie zawsze da się zwiększyć przepustowość w takim stopniu, w jakim wymaga tego popyt. Dlatego należy spodziewać się, że w nadchodzących latach problem ograniczonej przepustowości będzie się dalej zaostrzać. |
| --- | --- |

5.

Zgadza się z opinią, że luka pomiędzy przepustowością infrastruktury portów lotniczych a stale rosnącym popytem na przewóz podróżnych i towarów coraz bardziej się powiększa. Już obecnie niektóre europejskie porty lotnicze są przeciążone lub działają na granicy przepustowości. Zwłaszcza w portach przesiadkowych nie zawsze da się zwiększyć przepustowość w takim stopniu, w jakim wymaga tego popyt. Dlatego należy spodziewać się, że w nadchodzących latach problem ograniczonej przepustowości będzie się dalej zaostrzać.

| 6. | Przyjmuje z zadowoleniem cel przeciwdziałania rosnącym ograniczeniom przepustowości oraz tworzenia koniecznych warunków umożliwiających bardziej efektywne wykorzystanie istniejącej infrastruktury. Wskazuje jednak, że środki zaproponowane w pakiecie dotyczącym portów lotniczych nie są wystarczające, by osiągnąć ten cel. |
| --- | --- |

6.

Przyjmuje z zadowoleniem cel przeciwdziałania rosnącym ograniczeniom przepustowości oraz tworzenia koniecznych warunków umożliwiających bardziej efektywne wykorzystanie istniejącej infrastruktury. Wskazuje jednak, że środki zaproponowane w pakiecie dotyczącym portów lotniczych nie są wystarczające, by osiągnąć ten cel.

| 7. | Zwraca uwagę na fakt, że wiele regionalnych portów lotniczych dysponuje dostateczną przepustowością infrastruktury, by skutecznie odciążyć porty, na których występują jej ograniczenia. Mogłoby to także poprawić połączenia komunikacyjne regionów. |
| --- | --- |

7.

Zwraca uwagę na fakt, że wiele regionalnych portów lotniczych dysponuje dostateczną przepustowością infrastruktury, by skutecznie odciążyć porty, na których występują jej ograniczenia. Mogłoby to także poprawić połączenia komunikacyjne regionów.

| 8. | Stwierdza, że trzeba podjąć dalsze działania mające na celu zaspokojenie rosnących potrzeb w zakresie przepustowości. Szczególnie ważna jest rozbudowa infrastruktury przeciążonych portów lotniczych, lepsze wykorzystanie wolnej przepustowości regionalnych portów lotniczych, przyspieszenie tworzenia jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej oraz zapewnienie konkurencyjnych godzin eksploatacji, także w nocy. Należy ponadto zdecydowanie wspierać małe regionalne porty lotnicze, aby uzupełniać potencjał większych portów lotniczych i optymalnie wykorzystywać istniejącą infrastrukturę. |
| --- | --- |

8.

Stwierdza, że trzeba podjąć dalsze działania mające na celu zaspokojenie rosnących potrzeb w zakresie przepustowości. Szczególnie ważna jest rozbudowa infrastruktury przeciążonych portów lotniczych, lepsze wykorzystanie wolnej przepustowości regionalnych portów lotniczych, przyspieszenie tworzenia jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej oraz zapewnienie konkurencyjnych godzin eksploatacji, także w nocy. Należy ponadto zdecydowanie wspierać małe regionalne porty lotnicze, aby uzupełniać potencjał większych portów lotniczych i optymalnie wykorzystywać istniejącą infrastrukturę.

| 9. | Wskazuje na konieczność poprawy intermodalnych połączeń portów lotniczych z innymi rodzajami transportu. Dzięki temu można będzie zwiększyć konkurencyjność i zapewnić dostateczną łączność regionów z europejską i światową siecią lotniczą. |
| --- | --- |

9.

Wskazuje na konieczność poprawy intermodalnych połączeń portów lotniczych z innymi rodzajami transportu. Dzięki temu można będzie zwiększyć konkurencyjność i zapewnić dostateczną łączność regionów z europejską i światową siecią lotniczą.

| 10. | Uważa, że efektywniejszy system przydziału czasu na start lub lądowanie zapewni odpowiednie możliwości optymalnego wykorzystania ograniczonej przepustowości infrastruktury w zatłoczonych portach lotniczych. Z zadowoleniem przyjmuje zamiar Komisji, by wprowadzić w tym celu mechanizmy rynkowe. Należy przy tym zapewnić połączenie regionów z siecią transportu lotniczego. |
| --- | --- |

10.

Uważa, że efektywniejszy system przydziału czasu na start lub lądowanie zapewni odpowiednie możliwości optymalnego wykorzystania ograniczonej przepustowości infrastruktury w zatłoczonych portach lotniczych. Z zadowoleniem przyjmuje zamiar Komisji, by wprowadzić w tym celu mechanizmy rynkowe. Należy przy tym zapewnić połączenie regionów z siecią transportu lotniczego.

| 11. | Popiera propozycję wprowadzenia zmian do zasad i procedur wprowadzania ograniczeń działalności odnoszących się do poziomu hałasu. Przyjęcie celu polegającego na harmonizacji stosowania zrównoważonego podejścia powinno przyczynić się do poprawy ochrony osób dotkniętych hałasem powodowanym przez ruch lotniczy, zgodnie z dyrektywą 2002/49/WE w sprawie oceny i zarządzania poziomem hałasu w środowisku z 25 czerwca 2002 r. |
| --- | --- |

11.

Popiera propozycję wprowadzenia zmian do zasad i procedur wprowadzania ograniczeń działalności odnoszących się do poziomu hałasu. Przyjęcie celu polegającego na harmonizacji stosowania zrównoważonego podejścia powinno przyczynić się do poprawy ochrony osób dotkniętych hałasem powodowanym przez ruch lotniczy, zgodnie z dyrektywą 2002/49/WE w sprawie oceny i zarządzania poziomem hałasu w środowisku z 25 czerwca 2002 r.

| 12. | Przyjmuje z zadowoleniem cel dalszej liberalizacji rynku obsługi naziemnej. Zwiększy to konkurencję, a co za tym idzie, jeszcze bardziej poprawi jakość obsługi. Aby uniknąć niekorzystnych skutków dla panujących stosunków pracy, bezpieczeństwa lotniczego i przepustowości portów lotniczych, należy pozwolić na odpowiednie uwzględnienie lokalnej specyfiki portów lotniczych. Trzeba przy tym dopilnować, by przepisy nie doprowadziły do nierównego traktowania przedsiębiorstw oferujących te usługi. Cel, który stawia sobie Komisja Europejska, czyli niedopuszczenie do zakłóceń konkurencji, można osiągnąć tylko wtedy, gdy w stosunku do wszystkich uczestników będą obowiązywać równe reguły gry. |
| --- | --- |

12.

Przyjmuje z zadowoleniem cel dalszej liberalizacji rynku obsługi naziemnej. Zwiększy to konkurencję, a co za tym idzie, jeszcze bardziej poprawi jakość obsługi. Aby uniknąć niekorzystnych skutków dla panujących stosunków pracy, bezpieczeństwa lotniczego i przepustowości portów lotniczych, należy pozwolić na odpowiednie uwzględnienie lokalnej specyfiki portów lotniczych. Trzeba przy tym dopilnować, by przepisy nie doprowadziły do nierównego traktowania przedsiębiorstw oferujących te usługi. Cel, który stawia sobie Komisja Europejska, czyli niedopuszczenie do zakłóceń konkurencji, można osiągnąć tylko wtedy, gdy w stosunku do wszystkich uczestników będą obowiązywać równe reguły gry.

| 13. | Wyraża zaniepokojenie propozycjami Komisji i jeszcze dalej idącymi propozycjami zawartymi w podejściu ogólnym Rady dotyczącymi regulacji opłat za infrastrukturę obsługi naziemnej zgodnie z zapisami dyrektywy w sprawie opłat lotniskowych (dyrektywą 2009/12/WE) i wychodząc poza jej postanowienia. Takie opłaty stanowią zwykle niewielki odsetek ogólnych przychodów portów lotniczych, zwłaszcza regionalnych portów lotniczych zaledwie przekraczających nowy proponowany próg dwóch milionów pasażerów rocznie, i również w wymiarze absolutnym stanowią nieduże kwoty. Koszty administracyjne mogą łatwo przewyższyć wszelkie potencjalne korzyści, zważywszy że porty lotnicze już teraz są zobowiązane do przedstawiania tych opłat w sposób obiektywny i przejrzysty. |
| --- | --- |

13.

Wyraża zaniepokojenie propozycjami Komisji i jeszcze dalej idącymi propozycjami zawartymi w podejściu ogólnym Rady dotyczącymi regulacji opłat za infrastrukturę obsługi naziemnej zgodnie z zapisami dyrektywy w sprawie opłat lotniskowych (dyrektywą 2009/12/WE) i wychodząc poza jej postanowienia. Takie opłaty stanowią zwykle niewielki odsetek ogólnych przychodów portów lotniczych, zwłaszcza regionalnych portów lotniczych zaledwie przekraczających nowy proponowany próg dwóch milionów pasażerów rocznie, i również w wymiarze absolutnym stanowią nieduże kwoty. Koszty administracyjne mogą łatwo przewyższyć wszelkie potencjalne korzyści, zważywszy że porty lotnicze już teraz są zobowiązane do przedstawiania tych opłat w sposób obiektywny i przejrzysty.

| 14. | Podkreśla znaczenie lotnictwa ogólnego dla transportu lotniczego w UE. Umożliwia ono przedsiębiorcom, którzy tworzą bogactwo i miejsca pracy, podróżowanie w warunkach największej możliwej elastyczności i wzmacnia pozycję gospodarczą regionów peryferyjnych oraz regionów najbardziej oddalonych. Jest to szczególnie istotne w kontekście kwestii przydziału czasu na start lub lądowanie i dostępności portów lotniczych. |
| --- | --- |

14.

Podkreśla znaczenie lotnictwa ogólnego dla transportu lotniczego w UE. Umożliwia ono przedsiębiorcom, którzy tworzą bogactwo i miejsca pracy, podróżowanie w warunkach największej możliwej elastyczności i wzmacnia pozycję gospodarczą regionów peryferyjnych oraz regionów najbardziej oddalonych. Jest to szczególnie istotne w kontekście kwestii przydziału czasu na start lub lądowanie i dostępności portów lotniczych.

Ograniczenia działalności odnoszące się do poziomu hałasu (odnośnie do COM(2011) 828 final)

| 15. | Przyjmuje z zadowoleniem cel polegający na sprecyzowaniu procedur i zasad wprowadzania ograniczeń działalności odnoszących się do poziomu hałasu oraz nadaniu procesowi oceny bardziej przejrzystego charakteru. Pomoże to przeciwdziałać niejednolitemu stosowaniu dyrektywy w poszczególnych państwach członkowskich, co dotychczas miało miejsce. Ponadto osoby dotknięte hałasem powodowanym przez ruch lotniczy będą miały zapewniony porównywalny poziom ochrony. Komitet zauważa jednak, że projekt rozporządzenia, zwłaszcza w odniesieniu do oceny hałasu i analizy opłacalności, nie został jeszcze dostosowany do dyrektywy 2002/49/WE w sprawie oceny i zarządzania poziomem hałasu w środowisku i dlatego pociągałby za sobą poważne obciążenia administracyjne i tym samym znaczące koszty, a także podważał akceptację społeczną dla ruchu powietrznego. |
| --- | --- |

15.

Przyjmuje z zadowoleniem cel polegający na sprecyzowaniu procedur i zasad wprowadzania ograniczeń działalności odnoszących się do poziomu hałasu oraz nadaniu procesowi oceny bardziej przejrzystego charakteru. Pomoże to przeciwdziałać niejednolitemu stosowaniu dyrektywy w poszczególnych państwach członkowskich, co dotychczas miało miejsce. Ponadto osoby dotknięte hałasem powodowanym przez ruch lotniczy będą miały zapewniony porównywalny poziom ochrony. Komitet zauważa jednak, że projekt rozporządzenia, zwłaszcza w odniesieniu do oceny hałasu i analizy opłacalności, nie został jeszcze dostosowany do dyrektywy 2002/49/WE w sprawie oceny i zarządzania poziomem hałasu w środowisku i dlatego pociągałby za sobą poważne obciążenia administracyjne i tym samym znaczące koszty, a także podważał akceptację społeczną dla ruchu powietrznego.

| 16. | Oczekuje, że zmiana dotychczasowej dyrektywy w rozporządzenie zwiększy skuteczność środków ograniczających hałas i zapobiegnie zakłóceniom konkurencji wewnątrz Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

16.

Oczekuje, że zmiana dotychczasowej dyrektywy w rozporządzenie zwiększy skuteczność środków ograniczających hałas i zapobiegnie zakłóceniom konkurencji wewnątrz Unii Europejskiej.

| 17. | Podziela pogląd Komisji Europejskiej, że w ramach zrównoważonego podejścia należy wybrać środek, który pozwoli zrealizować cele w zakresie zmniejszania hałasu w sposób najbardziej opłacalny. Należy jednak także uwzględnić – w jak największym stopniu, a nie tylko opcjonalnie – zdrowie i bezpieczeństwo mieszkańców okolic portów lotniczych. Umożliwi to państwom członkowskim znalezienie równowagi między gospodarczymi skutkami środków ograniczających hałas a uzasadnionymi potrzebami ochrony osób dotkniętych hałasem powodowanym przez ruch lotniczy. |
| --- | --- |

17.

Podziela pogląd Komisji Europejskiej, że w ramach zrównoważonego podejścia należy wybrać środek, który pozwoli zrealizować cele w zakresie zmniejszania hałasu w sposób najbardziej opłacalny. Należy jednak także uwzględnić – w jak największym stopniu, a nie tylko opcjonalnie – zdrowie i bezpieczeństwo mieszkańców okolic portów lotniczych. Umożliwi to państwom członkowskim znalezienie równowagi między gospodarczymi skutkami środków ograniczających hałas a uzasadnionymi potrzebami ochrony osób dotkniętych hałasem powodowanym przez ruch lotniczy.

| 18. | Popiera zasadniczo cel podniesienia limitu dla samolotów marginalnie zgodnych. Uwzględnia się w ten sposób postęp techniczny w konstruowaniu cichszych samolotów. Komitet poddaje jednak pod rozwagę, że samoloty transportowe rzadziej spełniają surowszy limit wynoszący 10 EPNdB (efektywnie odczuwalny hałas w decybelach) niż samoloty pasażerskie. W związku z tym ewentualny zakaz dotyczący samolotów marginalnie zgodnych dotknie przewoźników towarowych w nieproporcjonalnie większym stopniu. Dlatego Komitet zaleca nieco mniejsze podniesienie tego limitu w odpowiednim okresie przejściowym. Już przy 8 EPNdB można oczekiwać znacznego ograniczenia hałasu. |
| --- | --- |

18.

Popiera zasadniczo cel podniesienia limitu dla samolotów marginalnie zgodnych. Uwzględnia się w ten sposób postęp techniczny w konstruowaniu cichszych samolotów. Komitet poddaje jednak pod rozwagę, że samoloty transportowe rzadziej spełniają surowszy limit wynoszący 10 EPNdB (efektywnie odczuwalny hałas w decybelach) niż samoloty pasażerskie. W związku z tym ewentualny zakaz dotyczący samolotów marginalnie zgodnych dotknie przewoźników towarowych w nieproporcjonalnie większym stopniu. Dlatego Komitet zaleca nieco mniejsze podniesienie tego limitu w odpowiednim okresie przejściowym. Już przy 8 EPNdB można oczekiwać znacznego ograniczenia hałasu.

| 19. | Uważa, że konieczny jest niezależny organ odwoławczy na szczeblu państw członkowskich. |
| --- | --- |

19.

Uważa, że konieczny jest niezależny organ odwoławczy na szczeblu państw członkowskich.

| 20. | Przyjmuje z zadowoleniem zastosowanie zrównoważonego podejścia w celu zmniejszenia lub ograniczenia liczby osób dotkniętych hałasem. Zapewni to państwom członkowskim niezbędną elastyczność w zakresie zarządzania hałasem. Komitet podziela przy tym zdanie Komisji Europejskiej, że ograniczenia działalności należy stosować tylko w ostateczności. |
| --- | --- |

20.

Przyjmuje z zadowoleniem zastosowanie zrównoważonego podejścia w celu zmniejszenia lub ograniczenia liczby osób dotkniętych hałasem. Zapewni to państwom członkowskim niezbędną elastyczność w zakresie zarządzania hałasem. Komitet podziela przy tym zdanie Komisji Europejskiej, że ograniczenia działalności należy stosować tylko w ostateczności.

| 21. | Popiera cel polegający na sprecyzowaniu zasad oceny hałasu powodowanego ruchem lotniczym oraz nadaniu procesowi oceny bardziej przejrzystego charakteru. Przewidziane wysłuchanie z udziałem osób dotkniętych hałasem zapewni większą akceptację dla realizacji środków służących zmniejszeniu hałasu. Komitet zaleca jednak, by przyznać państwom członkowskim stosowną swobodę, jeśli chodzi o skład „forum współpracy technicznej” przewidzianego we wniosku dotyczącym rozporządzenia. Jeżeli w państwie członkowskim działają już podobne ciała, powinna istnieć możliwość ich uznania, tak by nie tworzyć dodatkowych gremiów. |
| --- | --- |

21.

Popiera cel polegający na sprecyzowaniu zasad oceny hałasu powodowanego ruchem lotniczym oraz nadaniu procesowi oceny bardziej przejrzystego charakteru. Przewidziane wysłuchanie z udziałem osób dotkniętych hałasem zapewni większą akceptację dla realizacji środków służących zmniejszeniu hałasu. Komitet zaleca jednak, by przyznać państwom członkowskim stosowną swobodę, jeśli chodzi o skład „forum współpracy technicznej” przewidzianego we wniosku dotyczącym rozporządzenia. Jeżeli w państwie członkowskim działają już podobne ciała, powinna istnieć możliwość ich uznania, tak by nie tworzyć dodatkowych gremiów.

| 22. | Jest zdania, że wymieniona w załączniku I wniosku metoda oceny hałasu opracowana zgodnie ze sprawozdaniem ECAC Doc 29 na temat standardowej metody obliczania poziomic hałasu wokół cywilnych portów lotniczych nie jest odpowiednia z punktu widzenia zwiększenia przejrzystości procesu oceny hałasu. Dodatkowa metoda oceny prowadzi do utraty porównywalności, np. z dyrektywą w sprawie hałasu w środowisku czy z krajowymi przepisami dotyczącymi obliczania, i do powstania niepotrzebnych obciążeń biurokratycznych. W celu oceny hałasu należy sięgnąć do dyrektywy w sprawie oceny hałasu w środowisku (dyrektywa 2002/49/WE). |
| --- | --- |

22.

Jest zdania, że wymieniona w załączniku I wniosku metoda oceny hałasu opracowana zgodnie ze sprawozdaniem ECAC Doc 29 na temat standardowej metody obliczania poziomic hałasu wokół cywilnych portów lotniczych nie jest odpowiednia z punktu widzenia zwiększenia przejrzystości procesu oceny hałasu. Dodatkowa metoda oceny prowadzi do utraty porównywalności, np. z dyrektywą w sprawie hałasu w środowisku czy z krajowymi przepisami dotyczącymi obliczania, i do powstania niepotrzebnych obciążeń biurokratycznych. W celu oceny hałasu należy sięgnąć do dyrektywy w sprawie oceny hałasu w środowisku (dyrektywa 2002/49/WE).

| 23. | Uważa, że przewidziane uprawnienia kontrolne Komisji Europejskiej, która będzie mogła zbadać decyzję o ograniczeniu działalności przed wdrożeniem takiego ograniczenia i w odpowiednich przypadkach ją zawiesić, wykraczają poza zakres kompetencji Komisji dopuszczalny zgodnie z zasadą pomocniczości. Ograniczenia działalności powinny być ustalane przez władze regionalne z uwzględnieniem lokalnej sytuacji i specyfiki. Dodatkowe uprawnienia kontrolne dla Komisji Europejskiej nie są ani konieczne, ani proporcjonalne. Ponadto w żaden sposób nie wpłyną one na lepszą realizację celu polegającego na zmniejszeniu liczby osób dotkniętych hałasem powodowanym przez ruch lotniczy. |
| --- | --- |

23.

Uważa, że przewidziane uprawnienia kontrolne Komisji Europejskiej, która będzie mogła zbadać decyzję o ograniczeniu działalności przed wdrożeniem takiego ograniczenia i w odpowiednich przypadkach ją zawiesić, wykraczają poza zakres kompetencji Komisji dopuszczalny zgodnie z zasadą pomocniczości. Ograniczenia działalności powinny być ustalane przez władze regionalne z uwzględnieniem lokalnej sytuacji i specyfiki. Dodatkowe uprawnienia kontrolne dla Komisji Europejskiej nie są ani konieczne, ani proporcjonalne. Ponadto w żaden sposób nie wpłyną one na lepszą realizację celu polegającego na zmniejszeniu liczby osób dotkniętych hałasem powodowanym przez ruch lotniczy.

| 24. | Sądzi, że definicja pojęć „samolot” i „samolot marginalnie zgodny”, aktualizacja norm certyfikacji hałasu i procedury certyfikacyjnej oraz zmiana metody i sprawozdania technicznego to istotne elementy rozporządzenia. W związku z tym nie są one odpowiednie do tego, by powierzyć Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

24.

Sądzi, że definicja pojęć „samolot” i „samolot marginalnie zgodny”, aktualizacja norm certyfikacji hałasu i procedury certyfikacyjnej oraz zmiana metody i sprawozdania technicznego to istotne elementy rozporządzenia. W związku z tym nie są one odpowiednie do tego, by powierzyć Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

Usługi obsługi naziemnej (odnośnie do COM(2011) 824 final)

| 25. | Podziela zdanie Komisji Europejskiej, że usługi obsługi naziemnej pełnią kluczową funkcję w łańcuchu transportu lotniczego. Efektywne i ukierunkowane na jakość usługi obsługi naziemnej w istotnym stopniu przyczyniają się do zapewnienia skutecznego funkcjonowania i konkurencyjności systemu transportu lotniczego. |
| --- | --- |

25.

Podziela zdanie Komisji Europejskiej, że usługi obsługi naziemnej pełnią kluczową funkcję w łańcuchu transportu lotniczego. Efektywne i ukierunkowane na jakość usługi obsługi naziemnej w istotnym stopniu przyczyniają się do zapewnienia skutecznego funkcjonowania i konkurencyjności systemu transportu lotniczego.

| 26. | Przyjmuje z zadowoleniem dalsze otwarcie i harmonizację dostępu do rynku usług obsługi naziemnej. Dzięki temu można spodziewać się dalszej poprawy jakości usług obsługi naziemnej świadczonych w portach lotniczych Unii, z korzyścią zarówno dla przewoźników lotniczych, spedytorów, jak i dla pasażerów. Aby uniknąć niekorzystnych skutków dla panujących stosunków pracy, bezpieczeństwa lotniczego i przepustowości portów lotniczych, należy pozwolić na odpowiednie uwzględnienie lokalnej specyfiki portów lotniczych. |
| --- | --- |

26.

Przyjmuje z zadowoleniem dalsze otwarcie i harmonizację dostępu do rynku usług obsługi naziemnej. Dzięki temu można spodziewać się dalszej poprawy jakości usług obsługi naziemnej świadczonych w portach lotniczych Unii, z korzyścią zarówno dla przewoźników lotniczych, spedytorów, jak i dla pasażerów. Aby uniknąć niekorzystnych skutków dla panujących stosunków pracy, bezpieczeństwa lotniczego i przepustowości portów lotniczych, należy pozwolić na odpowiednie uwzględnienie lokalnej specyfiki portów lotniczych.

| 27. | Popiera uregulowania dotyczące przejmowania pracowników przez operatorów usług. Wzywa w tym kontekście do zbadania, czy instytucje zamawiające nie mogłyby wykorzystać bezpośrednio art. 4 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 do przejmowania pracowników, określanego przez państwa członkowskie, bez konieczności podejmowania dodatkowych środków w zakresie transpozycji przez państwa członkowskie, a także czy można by określić parametry dla przejmowania pracowników. |
| --- | --- |

27.

Popiera uregulowania dotyczące przejmowania pracowników przez operatorów usług. Wzywa w tym kontekście do zbadania, czy instytucje zamawiające nie mogłyby wykorzystać bezpośrednio art. 4 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 do przejmowania pracowników, określanego przez państwa członkowskie, bez konieczności podejmowania dodatkowych środków w zakresie transpozycji przez państwa członkowskie, a także czy można by określić parametry dla przejmowania pracowników.

| 28. | Zwraca uwagę, że nie wszystkie zasady dotyczące procedury zatwierdzania są wystarczające. W szczególności można by dokonać ulepszeń w zakresie odstępów czasowych między poszczególnymi etapami procedury, szczególnej regulacji likwidującej problem opóźnień powodowanych przez skargi oraz odpowiedzialności za przeprowadzanie procedury zatwierdzania i kryteriów przyznawania. |
| --- | --- |

28.

Zwraca uwagę, że nie wszystkie zasady dotyczące procedury zatwierdzania są wystarczające. W szczególności można by dokonać ulepszeń w zakresie odstępów czasowych między poszczególnymi etapami procedury, szczególnej regulacji likwidującej problem opóźnień powodowanych przez skargi oraz odpowiedzialności za przeprowadzanie procedury zatwierdzania i kryteriów przyznawania.

| 29. | Podziela zdanie Komisji Europejskiej, że porty lotnicze odgrywają decydującą rolę w koordynacji działalności operatorów obsługi naziemnej. Poddaje jednak pod rozwagę, że porty lotnicze mogą pełnić tę funkcję tylko wtedy, gdy w państwach członkowskich zapewnione będą niezbędne ramy prawne. Ponadto zadania te są źródłem dodatkowych kosztów, na które portom lotniczym trudno jest zdobyć środki z działalności rynkowej. |
| --- | --- |

29.

Podziela zdanie Komisji Europejskiej, że porty lotnicze odgrywają decydującą rolę w koordynacji działalności operatorów obsługi naziemnej. Poddaje jednak pod rozwagę, że porty lotnicze mogą pełnić tę funkcję tylko wtedy, gdy w państwach członkowskich zapewnione będą niezbędne ramy prawne. Ponadto zadania te są źródłem dodatkowych kosztów, na które portom lotniczym trudno jest zdobyć środki z działalności rynkowej.

| 30. | Podkreśla, że dalsze otwarcie rynku nie może odbić się niekorzystnie na ochronie lotnictwa. Aby zagwarantować wysoki poziom bezpieczeństwa w portach lotniczych Unii, konieczne jest odpowiednie kształcenie i szkolenie personelu. |
| --- | --- |

30.

Podkreśla, że dalsze otwarcie rynku nie może odbić się niekorzystnie na ochronie lotnictwa. Aby zagwarantować wysoki poziom bezpieczeństwa w portach lotniczych Unii, konieczne jest odpowiednie kształcenie i szkolenie personelu.

| 31. | Uważa, że istotne jest określenie długości szkolenia tak, by gwarantowało ono dostateczną jakość usług obsługi naziemnej. Wobec tego, że świadczenie usług obsługi naziemnej ma podlegać zatwierdzaniu uznawanemu we wszystkich państwach członkowskich, Komitet zaleca takie ustalenie zakresu kształcenia i szkolenia, by powstały porównywalne standardy kwalifikacji. Należy przy tym uwzględniać efektywność pod względem kosztów i promowanie zatrudnienia. |
| --- | --- |

31.

Uważa, że istotne jest określenie długości szkolenia tak, by gwarantowało ono dostateczną jakość usług obsługi naziemnej. Wobec tego, że świadczenie usług obsługi naziemnej ma podlegać zatwierdzaniu uznawanemu we wszystkich państwach członkowskich, Komitet zaleca takie ustalenie zakresu kształcenia i szkolenia, by powstały porównywalne standardy kwalifikacji. Należy przy tym uwzględniać efektywność pod względem kosztów i promowanie zatrudnienia.

| 32. | Zauważa, że z podwykonawstwa mogą korzystać tylko operatorzy trzeci. Możliwości takiej nie będą mieli operatorzy portów lotniczych i użytkownicy portów lotniczych. Zdaniem Komitetu jest to dyskryminacja zakłócająca konkurencję, sprzeczna z celem wniosku, który zakłada wzmocnienie konkurencji. Pod warunkiem przestrzegania ściśle określonych zasad wszystkie podmioty świadczące usługi z zakresu obsługi naziemnej powinny mieć możliwość zlecania podwykonawstwa. |
| --- | --- |

32.

Zauważa, że z podwykonawstwa mogą korzystać tylko operatorzy trzeci. Możliwości takiej nie będą mieli operatorzy portów lotniczych i użytkownicy portów lotniczych. Zdaniem Komitetu jest to dyskryminacja zakłócająca konkurencję, sprzeczna z celem wniosku, który zakłada wzmocnienie konkurencji. Pod warunkiem przestrzegania ściśle określonych zasad wszystkie podmioty świadczące usługi z zakresu obsługi naziemnej powinny mieć możliwość zlecania podwykonawstwa.

Czas na start lub lądowanie (odnośnie do COM(2011) 827 final)

| 33. | Jest zdania, że zmiana rozporządzenia w istotnym stopniu przyczyni się do jeszcze bardziej efektywnego wykorzystania infrastruktury o ograniczonej przepustowości. Wobec prognozowanego wzrostu ruchu lotniczego oraz nienadążającego za nim rozwoju infrastruktury portów lotniczych, linie lotnicze napotykają na coraz większe ograniczenia utrudniające im świadczenie usług transportowych odpowiednio do popytu. Stanowi to przeszkodę dla gospodarczego rozwoju transportu lotniczego, a tym samym także dla regionów. |
| --- | --- |

33.

Jest zdania, że zmiana rozporządzenia w istotnym stopniu przyczyni się do jeszcze bardziej efektywnego wykorzystania infrastruktury o ograniczonej przepustowości. Wobec prognozowanego wzrostu ruchu lotniczego oraz nienadążającego za nim rozwoju infrastruktury portów lotniczych, linie lotnicze napotykają na coraz większe ograniczenia utrudniające im świadczenie usług transportowych odpowiednio do popytu. Stanowi to przeszkodę dla gospodarczego rozwoju transportu lotniczego, a tym samym także dla regionów.

| 34. | Uważa, że w sytuacjach, gdy niezależny organ nadzorujący został poproszony o podjęcie decyzji w sprawie poziomu opłat za korzystanie ze scentralizowanej infrastruktury, podmiot zarządzający tą infrastrukturą powinien być upoważniony do pobierania ich od użytkowników na ustalonym pierwotnie poziomie, aż do momentu wydania ostatecznej decyzji przez niezależny organ nadzorujący. W ten sposób zmniejszone zostałyby bodźce do dokuczliwego zaskarżania decyzji co do wysokości opłat. |
| --- | --- |

34.

Uważa, że w sytuacjach, gdy niezależny organ nadzorujący został poproszony o podjęcie decyzji w sprawie poziomu opłat za korzystanie ze scentralizowanej infrastruktury, podmiot zarządzający tą infrastrukturą powinien być upoważniony do pobierania ich od użytkowników na ustalonym pierwotnie poziomie, aż do momentu wydania ostatecznej decyzji przez niezależny organ nadzorujący. W ten sposób zmniejszone zostałyby bodźce do dokuczliwego zaskarżania decyzji co do wysokości opłat.

| 35. | Przyjmuje zasadniczo z zadowoleniem wprowadzenie rynkowych mechanizmów przydziału czasu na start lub lądowanie. Zagwarantuje to, że przydziały czasu na start lub lądowanie otrzymają ci przewoźnicy, którzy są w stanie jak najlepiej je wykorzystać. Należy przy tym zapewnić dalsze połączenie regionów z siecią transportu lotniczego. |
| --- | --- |

35.

Przyjmuje zasadniczo z zadowoleniem wprowadzenie rynkowych mechanizmów przydziału czasu na start lub lądowanie. Zagwarantuje to, że przydziały czasu na start lub lądowanie otrzymają ci przewoźnicy, którzy są w stanie jak najlepiej je wykorzystać. Należy przy tym zapewnić dalsze połączenie regionów z siecią transportu lotniczego.

| 36. | Zwraca uwagę, że nie przedstawiono w wystarczającym stopniu wszystkich skutków obrotu przydziałami czasu na start lub lądowanie. W szczególności Komisja Europejska nie wspomina o tym, jak obrót ten wpłynie na regionalne porty lotnicze, a tym samym na połączenia komunikacyjne regionów. |
| --- | --- |

36.

Zwraca uwagę, że nie przedstawiono w wystarczającym stopniu wszystkich skutków obrotu przydziałami czasu na start lub lądowanie. W szczególności Komisja Europejska nie wspomina o tym, jak obrót ten wpłynie na regionalne porty lotnicze, a tym samym na połączenia komunikacyjne regionów.

| 37. | Sądzi, że istnieje możliwość, iż w zatłoczonych portach przesiadkowych linie lotnicze będą wykorzystywały przydzielony im czas na start lub lądowanie przede wszystkim na połączenia długodystansowe. Pogorszyłoby to połączenia regionalnych portów lotniczych z portami przesiadkowymi. Dlatego Komitet apeluje, by przewidzieć odpowiednie środki, które zapewnią łączność regionów ze światową siecią transportu lotniczego. |
| --- | --- |

37.

Sądzi, że istnieje możliwość, iż w zatłoczonych portach przesiadkowych linie lotnicze będą wykorzystywały przydzielony im czas na start lub lądowanie przede wszystkim na połączenia długodystansowe. Pogorszyłoby to połączenia regionalnych portów lotniczych z portami przesiadkowymi. Dlatego Komitet apeluje, by przewidzieć odpowiednie środki, które zapewnią łączność regionów ze światową siecią transportu lotniczego.

| 38. | Przyjmuje z zadowoleniem zamiar zwiększenia niezależności koordynatorów przydziałów czasu na start lub lądowanie. Wniosek dotyczący rozporządzenia przewiduje umożliwienie przewoźnikom lotniczym przenoszenia przydziałów czasu na start lub lądowanie także za opłatą pieniężną. Przenoszenie jest uzależnione od zgody koordynatora, który musi je potwierdzić. Dlatego zdaniem Komitetu szczególnie ważne jest, by koordynator przydziałów czasu na start lub lądowanie mógł podejmować decyzje niezależnie i obiektywnie. |
| --- | --- |

38.

Przyjmuje z zadowoleniem zamiar zwiększenia niezależności koordynatorów przydziałów czasu na start lub lądowanie. Wniosek dotyczący rozporządzenia przewiduje umożliwienie przewoźnikom lotniczym przenoszenia przydziałów czasu na start lub lądowanie także za opłatą pieniężną. Przenoszenie jest uzależnione od zgody koordynatora, który musi je potwierdzić. Dlatego zdaniem Komitetu szczególnie ważne jest, by koordynator przydziałów czasu na start lub lądowanie mógł podejmować decyzje niezależnie i obiektywnie.

| 39. | Uważa, że nieodpłatne przydzielanie czasu na start lub lądowanie tylko po to, by został on następnie sprzedany, byłoby sprzeczne z założonymi celami. Przewoźnicy powinni otrzymać zgodę na obrót przydziałami czasu na start lub lądowanie wtedy, gdy mogą wykazać, że wcześniej czas ten faktycznie regularnie wykorzystywali. |
| --- | --- |

39.

Uważa, że nieodpłatne przydzielanie czasu na start lub lądowanie tylko po to, by został on następnie sprzedany, byłoby sprzeczne z założonymi celami. Przewoźnicy powinni otrzymać zgodę na obrót przydziałami czasu na start lub lądowanie wtedy, gdy mogą wykazać, że wcześniej czas ten faktycznie regularnie wykorzystywali.

| 40. | Uważa, że zmiana przepisu dotyczącego minimalnego wykorzystania czasu na start i lądowanie jest odpowiednia. Będzie to silniejszym bodźcem do efektywniejszego wykorzystywania przydzielonych czasów. Jednocześnie należy zapewnić uwzględnienie szczególnych okoliczności (np. strajków czy chmury pyłu wulkanicznego). Można oczekiwać, że w przyszłości więcej przydziałów czasu na start lub lądowanie będzie zwracane do puli czasów lub odsprzedawane innemu przewoźnikowi. Ułatwi to innym liniom lotniczym dostęp do zatłoczonych portów. |
| --- | --- |

40.

Uważa, że zmiana przepisu dotyczącego minimalnego wykorzystania czasu na start i lądowanie jest odpowiednia. Będzie to silniejszym bodźcem do efektywniejszego wykorzystywania przydzielonych czasów. Jednocześnie należy zapewnić uwzględnienie szczególnych okoliczności (np. strajków czy chmury pyłu wulkanicznego). Można oczekiwać, że w przyszłości więcej przydziałów czasu na start lub lądowanie będzie zwracane do puli czasów lub odsprzedawane innemu przewoźnikowi. Ułatwi to innym liniom lotniczym dostęp do zatłoczonych portów.

| 41. | Przyjmuje z zadowoleniem fakt, że porty lotnicze będą miały możliwość wpływania za pomocą systemu opłat lotniskowych na jak najwcześniejsze zwracanie niepotrzebnych lub zarezerwowanych przydziałów czasu na start lub lądowanie. Dzięki temu przydziały czasu nie będą blokowane i będą mogły zostać wykorzystane przez innych przewoźników. |
| --- | --- |

41.

Przyjmuje z zadowoleniem fakt, że porty lotnicze będą miały możliwość wpływania za pomocą systemu opłat lotniskowych na jak najwcześniejsze zwracanie niepotrzebnych lub zarezerwowanych przydziałów czasu na start lub lądowanie. Dzięki temu przydziały czasu nie będą blokowane i będą mogły zostać wykorzystane przez innych przewoźników.

| 42. | Uznaje znaczenie zapewnienia możliwości stosowania „zasad lokalnych” w celu zagwarantowania, że ramy regulacyjne będą dopuszczać wystarczającą elastyczność w tych regionach i w tych portach lotniczych, w których specyficzne okoliczności uzasadniają szczególne traktowanie. W takich okolicznościach konieczne są działania na poziomie regionalnym na rzecz zapewnienia optymalnego i efektywnego wykorzystania potencjału poszczególnych portów lotniczych. |
| --- | --- |

42.

Uznaje znaczenie zapewnienia możliwości stosowania „zasad lokalnych” w celu zagwarantowania, że ramy regulacyjne będą dopuszczać wystarczającą elastyczność w tych regionach i w tych portach lotniczych, w których specyficzne okoliczności uzasadniają szczególne traktowanie. W takich okolicznościach konieczne są działania na poziomie regionalnym na rzecz zapewnienia optymalnego i efektywnego wykorzystania potencjału poszczególnych portów lotniczych.

| 43. | Uważa, że proponowane uprawnienie Komisji Europejskiej do wyznaczania poszczególnych portów lotniczych będących częścią sieci, dzięki czemu może ona wymagać od państw członkowskich indywidualnego traktowania poszczególnych portów lotniczych, przekraczają jej uprawnienia w związku z zasadą pomocniczości. |
| --- | --- |

43.

Uważa, że proponowane uprawnienie Komisji Europejskiej do wyznaczania poszczególnych portów lotniczych będących częścią sieci, dzięki czemu może ona wymagać od państw członkowskich indywidualnego traktowania poszczególnych portów lotniczych, przekraczają jej uprawnienia w związku z zasadą pomocniczości.

| 44. | Wyraża zaniepokojenie z powodu przedstawienia przez Komisję Europejską koncepcji „menedżera sieci”, a w szczególności z powodu propozycji nadania mu ważnych i szerokich kompetencji, przy jednoczesnym braku jasności co do istoty jego zwierzchnictwa. |
| --- | --- |

44.

Wyraża zaniepokojenie z powodu przedstawienia przez Komisję Europejską koncepcji „menedżera sieci”, a w szczególności z powodu propozycji nadania mu ważnych i szerokich kompetencji, przy jednoczesnym braku jasności co do istoty jego zwierzchnictwa.

II.   ZALECANE POPRAWKI

Poprawka 1

Ograniczenia działalności odnoszące się do hałasu (odnośnie do COM(2011) 828 final)

Artykuł 2

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 4)   „samolot marginalnie zgodny” to cywilny samolot, który spełnia limity certyfikacyjne ustanowione w tomie 1 część II rozdział 3 załącznika 16 do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym (Konwencja chicagowska), mieszcząc się w granicach skumulowanego marginesu wynoszącego mniej niż 10 EPNdB (efektywnie odczuwalny hałas w decybelach), gdzie skumulowany margines jest liczbą wyrażoną w jednostkach EPNdB, otrzymaną przez dodanie indywidualnych marginesów (tj. różnic pomiędzy certyfikowanym poziomem hałasu i maksymalnym dopuszczalnym poziomem hałasu) z każdego z trzech referencyjnych punktów pomiaru hałasu określonych w tomie 1 część II rozdział 4 załącznika 16 do Konwencji chicagowskiej; | 4)   „samolot marginalnie zgodny” to cywilny samolot, który spełnia limity certyfikacyjne ustanowione w tomie 1 część II rozdział 3 załącznika 16 do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym (Konwencja chicagowska), mieszcząc się w granicach skumulowanego marginesu wynoszącego mniej niż EPNdB (efektywnie odczuwalny hałas w decybelach), gdzie skumulowany margines jest liczbą wyrażoną w jednostkach EPNdB, otrzymaną przez dodanie indywidualnych marginesów (tj. różnic pomiędzy certyfikowanym poziomem hałasu i maksymalnym dopuszczalnym poziomem hałasu) z każdego z trzech referencyjnych punktów pomiaru hałasu określonych w tomie 1 część II rozdział 4 załącznika 16 do Konwencji chicagowskiej; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

4)   „samolot marginalnie zgodny” to cywilny samolot, który spełnia limity certyfikacyjne ustanowione w tomie 1 część II rozdział 3 załącznika 16 do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym (Konwencja chicagowska), mieszcząc się w granicach skumulowanego marginesu wynoszącego mniej niż 10 EPNdB (efektywnie odczuwalny hałas w decybelach), gdzie skumulowany margines jest liczbą wyrażoną w jednostkach EPNdB, otrzymaną przez dodanie indywidualnych marginesów (tj. różnic pomiędzy certyfikowanym poziomem hałasu i maksymalnym dopuszczalnym poziomem hałasu) z każdego z trzech referencyjnych punktów pomiaru hałasu określonych w tomie 1 część II rozdział 4 załącznika 16 do Konwencji chicagowskiej;

4)   „samolot marginalnie zgodny” to cywilny samolot, który spełnia limity certyfikacyjne ustanowione w tomie 1 część II rozdział 3 załącznika 16 do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym (Konwencja chicagowska), mieszcząc się w granicach skumulowanego marginesu wynoszącego mniej niż EPNdB (efektywnie odczuwalny hałas w decybelach), gdzie skumulowany margines jest liczbą wyrażoną w jednostkach EPNdB, otrzymaną przez dodanie indywidualnych marginesów (tj. różnic pomiędzy certyfikowanym poziomem hałasu i maksymalnym dopuszczalnym poziomem hałasu) z każdego z trzech referencyjnych punktów pomiaru hałasu określonych w tomie 1 część II rozdział 4 załącznika 16 do Konwencji chicagowskiej;

Uzasadnienie

| 1. | Samoloty transportowe rzadziej spełniają proponowany we wniosku limit wynoszący 10 EPNdB niż samoloty pasażerskie. W związku z tym ewentualny zakaz dotyczący samolotów marginalnie zgodnych dotknie przewoźników towarowych w nieproporcjonalnie większym stopniu. |
| --- | --- |

1.

Samoloty transportowe rzadziej spełniają proponowany we wniosku limit wynoszący 10 EPNdB niż samoloty pasażerskie. W związku z tym ewentualny zakaz dotyczący samolotów marginalnie zgodnych dotknie przewoźników towarowych w nieproporcjonalnie większym stopniu.

| 2. | Dzięki zapewnieniu odpowiedniego okresu przejściowego przewoźnicy lotniczy zyskują możliwość zaplanowania i przeprowadzenia ewentualnej koniecznej modernizacji floty samolotów z uwzględnieniem realiów ekonomicznych. |
| --- | --- |

2.

Dzięki zapewnieniu odpowiedniego okresu przejściowego przewoźnicy lotniczy zyskują możliwość zaplanowania i przeprowadzenia ewentualnej koniecznej modernizacji floty samolotów z uwzględnieniem realiów ekonomicznych.

Poprawka 2

Ograniczenia działalności odnoszące się do hałasu (odnośnie do COM(2011) 828 final)

Artykuł 10

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Uprawnienia kontrolne | |
| 4)   „samolot marginalnie zgodny” to cywilny samolot, który spełnia limity certyfikacyjne ustanowione w tomie 1 część II rozdział 3 załącznika 16 do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym (Konwencja chicagowska), mieszcząc się w granicach skumulowanego marginesu wynoszącego mniej niż 10 EPNdB (efektywnie odczuwalny hałas w decybelach), gdzie skumulowany margines jest liczbą wyrażoną w jednostkach EPNdB, otrzymaną przez dodanie indywidualnych marginesów (tj. różnic pomiędzy certyfikowanym poziomem hałasu i maksymalnym dopuszczalnym poziomem hałasu) z każdego z trzech referencyjnych punktów pomiaru hałasu określonych w tomie 1 część II rozdział 4 załącznika 16 do Konwencji chicagowskiej; | |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Uprawnienia kontrolne

4)   „samolot marginalnie zgodny” to cywilny samolot, który spełnia limity certyfikacyjne ustanowione w tomie 1 część II rozdział 3 załącznika 16 do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym (Konwencja chicagowska), mieszcząc się w granicach skumulowanego marginesu wynoszącego mniej niż 10 EPNdB (efektywnie odczuwalny hałas w decybelach), gdzie skumulowany margines jest liczbą wyrażoną w jednostkach EPNdB, otrzymaną przez dodanie indywidualnych marginesów (tj. różnic pomiędzy certyfikowanym poziomem hałasu i maksymalnym dopuszczalnym poziomem hałasu) z każdego z trzech referencyjnych punktów pomiaru hałasu określonych w tomie 1 część II rozdział 4 załącznika 16 do Konwencji chicagowskiej;

Uzasadnienie

| 1. | Ograniczenia działalności powinny być nakładane tylko przez państwa członkowskie, tak jak miało to miejsce dotychczas. Rada już wyraziła swoją opinię w tej sprawie i wykreśliła odpowiedni artykuł z wniosku Komisji. Ponadto powyższe wykreślenie jest zgodne z punktem 23 niniejszej opinii. |
| --- | --- |

1.

Ograniczenia działalności powinny być nakładane tylko przez państwa członkowskie, tak jak miało to miejsce dotychczas. Rada już wyraziła swoją opinię w tej sprawie i wykreśliła odpowiedni artykuł z wniosku Komisji. Ponadto powyższe wykreślenie jest zgodne z punktem 23 niniejszej opinii.

| 2. | W swoim obecnym brzmieniu artykuł 10 mógłby podawać w wątpliwość regionalne ugody zawarte w wyniku mediacji. Wspomniane ugody między portami lotniczymi, danym regionem oraz obywatelami często osiąga się po latach trudnych i wyczerpujących negocjacji. Niemiecki Bundesrat, austriacki Bundesrat, francuski Senat i niderlandzka Eerste Kamer uznały, że „prawo kontroli” Komisji na podstawie art. 10 stoi w sprzeczności z zasadą pomocniczości Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

2.

W swoim obecnym brzmieniu artykuł 10 mógłby podawać w wątpliwość regionalne ugody zawarte w wyniku mediacji. Wspomniane ugody między portami lotniczymi, danym regionem oraz obywatelami często osiąga się po latach trudnych i wyczerpujących negocjacji. Niemiecki Bundesrat, austriacki Bundesrat, francuski Senat i niderlandzka Eerste Kamer uznały, że „prawo kontroli” Komisji na podstawie art. 10 stoi w sprzeczności z zasadą pomocniczości Unii Europejskiej.

Poprawka 3

Ograniczenia działalności odnoszące się do hałasu (odnośnie do COM(2011) 828 final)

Artykuł 11

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 12, dotyczących: | |
| a) | zmian definicji samolotu zawartej w art. 2 pkt 3 oraz definicji samolotu marginalnie zgodnego zawartej w art. 2 pkt 4; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 12, dotyczących:

a)

zmian definicji samolotu zawartej w art. 2 pkt 3 oraz definicji samolotu marginalnie zgodnego zawartej w art. 2 pkt 4;

| | |
| --- | --- |

b)

| b) | zmian i uaktualnień norm certyfikacji hałasu przewidzianych w art. 4 i 8; oraz procedury certyfikacyjnej przewidzianej w art. 6 ust. 1; |
| --- | --- |

zmian i uaktualnień norm certyfikacji hałasu przewidzianych w art. 4 i 8; oraz procedury certyfikacyjnej przewidzianej w art. 6 ust. 1;

| | |
| --- | --- |

c)

| c) | zmian metody i sprawozdania technicznego, o których mowa w załączniku I. |
| --- | --- |

zmian metody i sprawozdania technicznego, o których mowa w załączniku I.

| | |
| --- | --- |

Uzasadnienie

Definicja pojęć „samolot” i „samolot marginalnie zgodny”, zmiana norm certyfikacji hałasu i procedury certyfikacyjnej oraz zmiana metody i sprawozdania technicznego to istotne elementy rozporządzenia. W związku z tym nie są one odpowiednie do tego, by powierzyć Komisji Europejskiej uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

Poprawka 4

Ograniczenia działalności odnoszące się do hałasu (odnośnie do COM(2011) 828 final)

Artykuł 12

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule. | |
| 2.   Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 11, powierza się Komisji na czas nieokreślony od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. | |
| 3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 11, może zostać odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych. | |
| 4.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. | |
| 5.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 11 wchodzi w życie tylko jeśli Parlament Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub jeśli, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady. | |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 11, powierza się Komisji na czas nieokreślony od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 11, może zostać odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

5.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 11 wchodzi w życie tylko jeśli Parlament Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub jeśli, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Uzasadnienie

Poprawka 3 wiąże się bezpośrednio z poprawką 4. Zaproponowane skreślenie artykułu 11 pociąga za sobą skreślenie artykułu 12.

Poprawka 5

Usługi obsługi naziemnej (odnośnie do COM(2011) 824 final)

Artykuł 13

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 13
  Porty lotnicze na wyspach | Artykuł 13
  Porty lotnicze na wyspach |
| W odniesieniu do wyboru operatorów usług obsługi naziemnej w porcie lotniczym zgodnie z art. 7–10, państwo członkowskie może rozszerzyć obowiązek świadczenia usługi publicznej na inne porty lotnicze w tym państwie członkowskim, pod warunkiem że: | W odniesieniu do wyboru operatorów usług obsługi naziemnej w porcie lotniczym zgodnie z art. 7–10, państwo członkowskie może rozszerzyć obowiązek świadczenia usługi publicznej na inne porty lotnicze w tym państwie członkowskim, pod warunkiem że: |
| a) | takie porty lotnicze są usytuowane na wyspach położonych w tym samym regionie geograficznym, oraz |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 13

Porty lotnicze na wyspach

Artykuł 13

Porty lotnicze na wyspach

W odniesieniu do wyboru operatorów usług obsługi naziemnej w porcie lotniczym zgodnie z art. 7–10, państwo członkowskie może rozszerzyć obowiązek świadczenia usługi publicznej na inne porty lotnicze w tym państwie członkowskim, pod warunkiem że:

W odniesieniu do wyboru operatorów usług obsługi naziemnej w porcie lotniczym zgodnie z art. 7–10, państwo członkowskie może rozszerzyć obowiązek świadczenia usługi publicznej na inne porty lotnicze w tym państwie członkowskim, pod warunkiem że:

a)

takie porty lotnicze są usytuowane na wyspach położonych w tym samym regionie geograficznym, oraz

| a) | takie porty lotnicze są usytuowane na wyspach położonych w tym samym regionie geograficznym, oraz |
| --- | --- |

a)

takie porty lotnicze są usytuowane na wyspach położonych w tym samym regionie geograficznym, oraz

| b) | wielkość ruchu w każdym z tych portów lotniczych jest nie mniejsza niż 100 000 pasażerów rocznie; |
| --- | --- |

b)

wielkość ruchu w każdym z tych portów lotniczych jest nie mniejsza niż 100 000 pasażerów rocznie;

| b) | wielkość ruchu w każdym z tych portów lotniczych jest nie mniejsza niż 100 000 pasażerów rocznie; |
| --- | --- |

b)

wielkość ruchu w każdym z tych portów lotniczych jest nie mniejsza niż 100 000 pasażerów rocznie;

| c) | takie rozszerzenie zostało zatwierdzone przez Komisję. |
| --- | --- |

c)

takie rozszerzenie zostało zatwierdzone przez Komisję.

| c) | takie rozszerzenie zostało zatwierdzone przez Komisję. |
| --- | --- |

c)

takie rozszerzenie zostało zatwierdzone przez Komisję.

Decyzja o zatwierdzeniu rozszerzenia stanowi akt wykonawczy przyjmowany zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 43 ust. 2. Przepis ten nie narusza zasad pomocy państwa w UE.

Decyzja o zatwierdzeniu rozszerzenia stanowi akt wykonawczy przyjmowany zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 43 ust. 2. Przepis ten nie narusza zasad pomocy państwa w UE.

Uzasadnienie

W artykule 13 projektu, dotyczącym możliwości rozszerzenia obowiązków świadczenia usługi publicznej na porty lotnicze położone na wyspach, należałoby dodać, że w przypadku portów lotniczych położonych na wyspach zarządzający portem lotniczym są zobowiązani do świadczenia usług określonych w art. 6 ust. 2 wniosku, tj. obsługi bagażu, obsługi ramp, obsługi w zakresie tankowania paliwa oraz obsługi ładunków i poczty. Należałoby dalej dodać, że w wypadku gdy świadczenie tych usług nie będzie opłacalne ekonomicznie i w związku z tym żadne przedsiębiorstwo nie będzie zainteresowane ich świadczeniem, a przewoźnicy lotniczy nie będą chcieli wykonywać ich dla siebie za pomocą samoobsługi naziemnej, wówczas obowiązek świadczenia takich usług bierze na siebie sam zarządzający. Uwzględnia się przy tym zasadnicze znaczenie, jakie taka infrastruktura ma nie tylko z punktu widzenia zapewnienia dostępności wyspy i jej połączeń ze światem zewnętrznym, kiedy wyspa nie ma odpowiednich możliwości alternatywnych, lecz także z uwagi na to, że infrastruktura ta jest niezbędna do świadczenia podstawowych usług publicznych, takich jak ratunkowe usługi medyczne, gaszenie pożarów, nadzór morski i ratownictwo morskie oraz inne usługi, które są wykonywane za pośrednictwem takich portów lotniczych z wykorzystaniem statków powietrznych (helikopterów) i których nie można by zrealizować w inny sposób (np. bez dostaw paliwa).

Poprawka 6

Ograniczenia działalności odnoszące się do hałasu (odnośnie do COM(2011) 824 final)

Artykuł 28 ust. 6

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Jeżeli Komitet Użytkowników Portu Lotniczego nie zgadza się z opłatą wyznaczoną przez zarządzającego portem lotniczym lub, w stosownych przypadkach, podmiot dysponujący scentralizowaną infrastrukturą, może zwrócić się do niezależnego organu nadzorującego danego państwa członkowskiego o podjęcie decyzji o wysokości opłaty. | Jeżeli Komitet Użytkowników Portu Lotniczego nie zgadza się z opłatą wyznaczoną przez zarządzającego portem lotniczym lub, w stosownych przypadkach, podmiot dysponujący scentralizowaną infrastrukturą, może zwrócić się do niezależnego organu nadzorującego danego państwa członkowskiego o decyzji o wysokości opłaty. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Jeżeli Komitet Użytkowników Portu Lotniczego nie zgadza się z opłatą wyznaczoną przez zarządzającego portem lotniczym lub, w stosownych przypadkach, podmiot dysponujący scentralizowaną infrastrukturą, może zwrócić się do niezależnego organu nadzorującego danego państwa członkowskiego o podjęcie decyzji o wysokości opłaty.

Jeżeli Komitet Użytkowników Portu Lotniczego nie zgadza się z opłatą wyznaczoną przez zarządzającego portem lotniczym lub, w stosownych przypadkach, podmiot dysponujący scentralizowaną infrastrukturą, może zwrócić się do niezależnego organu nadzorującego danego państwa członkowskiego o decyzji o wysokości opłaty.

Uzasadnienie

Propozycja ta zasadniczo wprowadza szczegółową procedurę odwoławczą w przypadku braku porozumienia co do wysokości opłat, które może spowodować znaczące koszty, zarówno w kategoriach finansowych jak i w formie poświęconego czasu. Podejście to jest nieproporcjonalne w przypadku niektórych lotnisk, gdzie koszty obsługi naziemnej stanowią poniżej 1 % całkowitych kosztów.

Poprawka 7

Usługi obsługi naziemnej (odnośnie do COM(2011) 824 final)

Artykuł 28 – nowy ustęp 8

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | Artykuł 28
  Opłaty z tytułu scentralizowanej infrastruktury i urządzeń |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 28

Opłaty z tytułu scentralizowanej infrastruktury i urządzeń

Uzasadnienie

Aby uniknąć sytuacji, gdy decyzje są zaskarżane w sposób dokuczliwy tylko po to, aby odsunąć w czasie uiszczenie nałożonych opłat aż do momentu wyjaśnienia sporu wynikającego z braku zgody ze strony użytkowników, ważne byłoby, aby władze portu lotniczego były w stanie pobierać opłaty na poziomie pierwotnie zaproponowanym od momentu, gdy opłata została nałożona. Jest to kwestia istotna w regionalnych portach lotniczych, które często mają ograniczone dochody z usług innych niż aeronautyczne, zwłaszcza jeśli są one zdominowane przez przewoźników narzucających przepis o jednej sztuce bagażu. Byłaby to neutralna dochodowo metoda zachęty do współpracy wewnątrz tego sektora, zbliżona do systemu opłat dla portów lotniczych za zwrot niepotrzebnych lub niezarezerwowanych przydziałów czasu na start lub lądowanie.

Poprawka 8

Usługi obsługi naziemnej (odnośnie do COM(2011) 824 final)

Artykuł 32 ust. 3

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| Operatorzy usług obsługi naziemnej i użytkownicy portu lotniczego wykonujący własną obsługę naziemną przestrzegają takich minimalnych norm jakości. Ponadto użytkownicy portu lotniczego i operatorzy usług obsługi naziemnej przestrzegają minimalnych norm jakości w swoich stosunkach umownych. | Operatorzy usług obsługi naziemnej i użytkownicy portu lotniczego wykonujący własną obsługę naziemną przestrzegają takich minimalnych norm jakości. Ponadto użytkownicy portu lotniczego i operatorzy usług obsługi naziemnej przestrzegają minimalnych norm jakości w swoich stosunkach umownych. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka

Operatorzy usług obsługi naziemnej i użytkownicy portu lotniczego wykonujący własną obsługę naziemną przestrzegają takich minimalnych norm jakości. Ponadto użytkownicy portu lotniczego i operatorzy usług obsługi naziemnej przestrzegają minimalnych norm jakości w swoich stosunkach umownych.

Operatorzy usług obsługi naziemnej i użytkownicy portu lotniczego wykonujący własną obsługę naziemną przestrzegają takich minimalnych norm jakości. Ponadto użytkownicy portu lotniczego i operatorzy usług obsługi naziemnej przestrzegają minimalnych norm jakości w swoich stosunkach umownych.

Uzasadnienie

Z uwagi na znaczenie obsługi naziemnej dla właściwego funkcjonowania portów lotniczych, w celu zapewnienia przestrzegania minimalnych norm jakości potrzebne są odpowiednie i proporcjonalne środki służące egzekwowaniu przepisów.

Poprawka 9

Usługi obsługi naziemnej (odnośnie do COM(2011) 824 final)

Artykuł 35

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 1.   Nie naruszając przepisów ust. 2, 3 i 4, operatorzy usług obsługi naziemnej mogą korzystać z podwykonawstwa. | 1.   Nie naruszając przepisów ust. 3, operatorzy usług obsługi naziemnej mogą korzystać z podwykonawstwa. |
| 2.   Użytkownicy portu lotniczego wykonujący własną obsługę naziemną mogą podzlecać usługi obsługi naziemnej tylko w przypadku czasowej niezdolności do wykonywania własnej obsługi naziemnej z powodu siły wyższej. | |
| 3.   Podwykonawcy nie mogą podzlecać usług obsługi naziemnej. | .   Podwykonawcy nie mogą podzlecać usług obsługi naziemnej. |
| 4.   Operator usług obsługi naziemnej, o których mowa w art. 11 ust. 1, nie może podzlecać usług obsługi naziemnej, chyba że jest czasowo niezdolny do świadczenia takich usług obsługi naziemnej z powodu siły wyższej. | |
| 5.   Operatorzy usług obsługi naziemnej i użytkownicy portu lotniczego wykonujący własną obsługę naziemną, którzy korzystają z co najmniej jednego podwykonawcy, dopilnowują, aby podwykonawcy wypełniali obowiązki dotyczące operatorów usług obsługi naziemnej określone w niniejszym rozporządzeniu. | .   Operatorzy usług obsługi naziemnej i użytkownicy portu lotniczego wykonujący własną obsługę naziemną, którzy korzystają z co najmniej jednego podwykonawcy, dopilnowują, aby podwykonawcy wypełniali obowiązki dotyczące operatorów usług obsługi naziemnej określone w niniejszym rozporządzeniu. |
| | |
| | |
| 6.   Operatorzy usług obsługi naziemnej i użytkownicy portu lotniczego wykonujący własną obsługę naziemną, którzy korzystają z co najmniej jednego podwykonawcy, powiadamiają zarządzającego portem lotniczym o nazwie i czynnościach wykonywanych przez danych podwykonawców. | 6.   Operatorzy usług obsługi naziemnej i użytkownicy portu lotniczego wykonujący własną obsługę naziemną, którzy korzystają z co najmniej jednego podwykonawcy, powiadamiają zarządzającego portem lotniczym o nazwie i czynnościach wykonywanych przez danych podwykonawców. |
| 7.   Jeżeli operator usług obsługi naziemnej ubiega się o zatwierdzenie w zakresie świadczenia usług obsługi naziemnej zgodnie z procedurą selekcyjną określoną w art. 7, to wskazuje liczbę, czynności i nazwy podwykonawców, których zamierza zatrudnić. | 7.   Jeżeli operator usług obsługi naziemnej ubiega się o zatwierdzenie w zakresie świadczenia usług obsługi naziemnej zgodnie z procedurą selekcyjną określoną w art. 7, to wskazuje liczbę, czynności i nazwy podwykonawców, których zamierza zatrudnić. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1.   Nie naruszając przepisów ust. 2, 3 i 4, operatorzy usług obsługi naziemnej mogą korzystać z podwykonawstwa.

1.   Nie naruszając przepisów ust. 3, operatorzy usług obsługi naziemnej mogą korzystać z podwykonawstwa.

2.   Użytkownicy portu lotniczego wykonujący własną obsługę naziemną mogą podzlecać usługi obsługi naziemnej tylko w przypadku czasowej niezdolności do wykonywania własnej obsługi naziemnej z powodu siły wyższej.

3.   Podwykonawcy nie mogą podzlecać usług obsługi naziemnej.

.   Podwykonawcy nie mogą podzlecać usług obsługi naziemnej.

4.   Operator usług obsługi naziemnej, o których mowa w art. 11 ust. 1, nie może podzlecać usług obsługi naziemnej, chyba że jest czasowo niezdolny do świadczenia takich usług obsługi naziemnej z powodu siły wyższej.

5.   Operatorzy usług obsługi naziemnej i użytkownicy portu lotniczego wykonujący własną obsługę naziemną, którzy korzystają z co najmniej jednego podwykonawcy, dopilnowują, aby podwykonawcy wypełniali obowiązki dotyczące operatorów usług obsługi naziemnej określone w niniejszym rozporządzeniu.

.   Operatorzy usług obsługi naziemnej i użytkownicy portu lotniczego wykonujący własną obsługę naziemną, którzy korzystają z co najmniej jednego podwykonawcy, dopilnowują, aby podwykonawcy wypełniali obowiązki dotyczące operatorów usług obsługi naziemnej określone w niniejszym rozporządzeniu.

6.   Operatorzy usług obsługi naziemnej i użytkownicy portu lotniczego wykonujący własną obsługę naziemną, którzy korzystają z co najmniej jednego podwykonawcy, powiadamiają zarządzającego portem lotniczym o nazwie i czynnościach wykonywanych przez danych podwykonawców.

6.   Operatorzy usług obsługi naziemnej i użytkownicy portu lotniczego wykonujący własną obsługę naziemną, którzy korzystają z co najmniej jednego podwykonawcy, powiadamiają zarządzającego portem lotniczym o nazwie i czynnościach wykonywanych przez danych podwykonawców.

7.   Jeżeli operator usług obsługi naziemnej ubiega się o zatwierdzenie w zakresie świadczenia usług obsługi naziemnej zgodnie z procedurą selekcyjną określoną w art. 7, to wskazuje liczbę, czynności i nazwy podwykonawców, których zamierza zatrudnić.

7.   Jeżeli operator usług obsługi naziemnej ubiega się o zatwierdzenie w zakresie świadczenia usług obsługi naziemnej zgodnie z procedurą selekcyjną określoną w art. 7, to wskazuje liczbę, czynności i nazwy podwykonawców, których zamierza zatrudnić.

Uzasadnienie

| 1. | Zakaz korzystania z podwykonawstwa przez operatorów portów lotniczych i użytkowników portów lotniczych prowadzi do ich dyskryminacyjnego traktowania w stosunku do innych operatorów usług obsługi naziemnej i zakłóca konkurencję. Jest to sprzeczne z celem wniosku, który zakłada wzmocnienie konkurencji. |
| --- | --- |

1.

Zakaz korzystania z podwykonawstwa przez operatorów portów lotniczych i użytkowników portów lotniczych prowadzi do ich dyskryminacyjnego traktowania w stosunku do innych operatorów usług obsługi naziemnej i zakłóca konkurencję. Jest to sprzeczne z celem wniosku, który zakłada wzmocnienie konkurencji.

| 2. | Wymogi dotyczące jakości i solidności usług muszą w równym stopniu spełniać zarówno podwykonawcy, jak i zlecający. Ponadto porty lotnicze powinny mieć możliwość ograniczenia liczby podwykonawców, gdy jest to niezbędne z uwagi na niewystarczającą dostępną powierzchnię. |
| --- | --- |

2.

Wymogi dotyczące jakości i solidności usług muszą w równym stopniu spełniać zarówno podwykonawcy, jak i zlecający. Ponadto porty lotnicze powinny mieć możliwość ograniczenia liczby podwykonawców, gdy jest to niezbędne z uwagi na niewystarczającą dostępną powierzchnię.

Poprawka 10

Przydzielanie czasu na start lub lądowanie (odnośnie do COM(2011) 827 final)

Artykuł 3 ust. 3 pkt ii)

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| na wniosek Komisji, w szczególności w przypadku, gdy przewoźnicy lotniczy, a w szczególności nowe podmioty napotykają poważne problemy w zapewnianiu możliwości lądowań i startów w danym porcie lotniczym lub w przypadku, gdy menedżer sieci uzna to za konieczne dla zapewnienia spójności planu funkcjonowania portu lotniczego z planem funkcjonowania sieci zgodnie z art. 6 ust. 7 rozporządzenia Komisji (UE) nr 677/2011. | na wniosek Komisji, w szczególności w przypadku, gdy przewoźnicy lotniczy, a w szczególności nowe podmioty napotykają poważne problemy w zapewnianiu możliwości lądowań i startów w danym porcie lotniczym lub w przypadku, gdy menedżer sieci uzna to za konieczne dla zapewnienia spójności planu funkcjonowania z planem funkcjonowania zgodnie z art. 6 ust. 7 rozporządzenia Komisji (UE) nr 677/2011. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka

na wniosek Komisji, w szczególności w przypadku, gdy przewoźnicy lotniczy, a w szczególności nowe podmioty napotykają poważne problemy w zapewnianiu możliwości lądowań i startów w danym porcie lotniczym lub w przypadku, gdy menedżer sieci uzna to za konieczne dla zapewnienia spójności planu funkcjonowania portu lotniczego z planem funkcjonowania sieci zgodnie z art. 6 ust. 7 rozporządzenia Komisji (UE) nr 677/2011.

na wniosek Komisji, w szczególności w przypadku, gdy przewoźnicy lotniczy, a w szczególności nowe podmioty napotykają poważne problemy w zapewnianiu możliwości lądowań i startów w danym porcie lotniczym lub w przypadku, gdy menedżer sieci uzna to za konieczne dla zapewnienia spójności planu funkcjonowania z planem funkcjonowania zgodnie z art. 6 ust. 7 rozporządzenia Komisji (UE) nr 677/2011.

Uzasadnienie

Rola menedżera sieci powinna raczej polegać na koordynacji na poziomie sieci, a nie na wydawaniu poleceń na szczeblu lokalnym. To poszczególne porty lotnicze, a nie menedżerowie sieci, są odpowiedzialne za swoje plany funkcjonowania.

Poprawka 11

Przydzielanie czasu na start lub lądowanie (odnośnie do COM(2011) 827 final)

Artykuł 3 ust. 9

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Na wniosek Komisji, która może działać z własnej inicjatywy lub z inicjatywy menedżera sieci, oraz po konsultacji z jednostkami wymienionymi w ust. 4, państwo członkowskie dopilnowuje aby port lotniczy z nieokreślonym statusem wyznaczono jako port lotniczy będący częścią sieci. Komisja jest powiadamiana o podjętej decyzji. Jeżeli Komisja uzna, że dany port lotniczy nie jest już ważny dla sieci, państwo członkowskie po konsultacji z jednostkami wymienionymi w ust. 4, zmienia klasyfikację portu lotniczego na port lotniczy z nieokreślonym statusem. | |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Na wniosek Komisji, która może działać z własnej inicjatywy lub z inicjatywy menedżera sieci, oraz po konsultacji z jednostkami wymienionymi w ust. 4, państwo członkowskie dopilnowuje aby port lotniczy z nieokreślonym statusem wyznaczono jako port lotniczy będący częścią sieci. Komisja jest powiadamiana o podjętej decyzji. Jeżeli Komisja uzna, że dany port lotniczy nie jest już ważny dla sieci, państwo członkowskie po konsultacji z jednostkami wymienionymi w ust. 4, zmienia klasyfikację portu lotniczego na port lotniczy z nieokreślonym statusem.

Uzasadnienie

Definicja portów lotniczych będących częścią sieci znajdująca się w obecnych wnioskach Komisji jest bardzo szeroka i nadaje uprawnienia Komisji, która mogłaby podejmować subiektywne decyzje co do tego, czy dany port „mógłby mieć wpływ na funkcjonowanie europejskiej sieci zarządzania ruchem lotniczym”. W szczególności regionalne porty lotnicze mogą doświadczyć „nagłego i znaczącego wzrostu ruchu”, tak wiec koncepcję portu lotniczego będącego częścią sieci i związane z nią zobowiązania należałoby usunąć, a przynajmniej zdefiniować bardziej szczegółowo. Nie ma uzasadnienia dla wprowadzania tego ustępu, gdyż koncepcja portów lotniczych będących częścią sieci nie ma znaczenia dla omawianego rozporządzenia.

Poprawka 12

Przydzielanie czasu na start lub lądowanie (odnośnie do COM(2011) 827 final)

Artykuł 3 ust. 10

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Jeżeli podejmowana jest decyzja na podstawie ust. 6, 8 lub 9, państwo członkowskie powiadamia o niej jednostki wymienione w ust. 4 najpóźniej dnia 1 kwietnia w odniesieniu do zimowego sezonu lotniczego i najpóźniej dnia 1 września w odniesieniu do letniego sezonu lotniczego. | Jeżeli podejmowana jest decyzja na podstawie ust. 6 8, państwo członkowskie powiadamia o niej jednostki wymienione w ust. 4 najpóźniej dnia 1 kwietnia w odniesieniu do zimowego sezonu lotniczego i najpóźniej dnia 1 września w odniesieniu do letniego sezonu lotniczego. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Jeżeli podejmowana jest decyzja na podstawie ust. 6, 8 lub 9, państwo członkowskie powiadamia o niej jednostki wymienione w ust. 4 najpóźniej dnia 1 kwietnia w odniesieniu do zimowego sezonu lotniczego i najpóźniej dnia 1 września w odniesieniu do letniego sezonu lotniczego.

Jeżeli podejmowana jest decyzja na podstawie ust. 6 8, państwo członkowskie powiadamia o niej jednostki wymienione w ust. 4 najpóźniej dnia 1 kwietnia w odniesieniu do zimowego sezonu lotniczego i najpóźniej dnia 1 września w odniesieniu do letniego sezonu lotniczego.

Uzasadnienie

Zob. poprawka 11.

Poprawka 13

Przydzielanie czasu na start lub lądowanie (odnośnie do COM(2011) 827 final)

Artykuł 5 ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Państwo członkowskie odpowiedzialne za port lotniczy będący częścią sieci, port lotniczy z organizacją rozkładów lub port lotniczy koordynowany zapewnia wyznaczenie wykwalifikowanej osoby fizycznej lub prawnej jako organizatora rozkładów lub koordynatora portu lotniczego, po zasięgnięciu opinii przewoźników lotniczych regularnie korzystających z portu lotniczego, ich reprezentatywnych organizacji, organu zarządzającego portu lotniczego oraz komitetu koordynacyjnego, w przypadku gdy taki komitet istnieje. Ten sam organizator rozkładów lub koordynator może zostać wyznaczony w więcej niż jednym porcie lotniczym. | Państwo członkowskie odpowiedzialne za port lotniczy z organizacją rozkładów lub port lotniczy koordynowany zapewnia wyznaczenie wykwalifikowanej osoby fizycznej lub prawnej jako organizatora rozkładów lub koordynatora portu lotniczego, po zasięgnięciu opinii przewoźników lotniczych regularnie korzystających z portu lotniczego, ich reprezentatywnych organizacji, organu zarządzającego portu lotniczego oraz komitetu koordynacyjnego, w przypadku gdy taki komitet istnieje. Ten sam organizator rozkładów lub koordynator może zostać wyznaczony w więcej niż jednym porcie lotniczym. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Państwo członkowskie odpowiedzialne za port lotniczy będący częścią sieci, port lotniczy z organizacją rozkładów lub port lotniczy koordynowany zapewnia wyznaczenie wykwalifikowanej osoby fizycznej lub prawnej jako organizatora rozkładów lub koordynatora portu lotniczego, po zasięgnięciu opinii przewoźników lotniczych regularnie korzystających z portu lotniczego, ich reprezentatywnych organizacji, organu zarządzającego portu lotniczego oraz komitetu koordynacyjnego, w przypadku gdy taki komitet istnieje. Ten sam organizator rozkładów lub koordynator może zostać wyznaczony w więcej niż jednym porcie lotniczym.

Państwo członkowskie odpowiedzialne za port lotniczy z organizacją rozkładów lub port lotniczy koordynowany zapewnia wyznaczenie wykwalifikowanej osoby fizycznej lub prawnej jako organizatora rozkładów lub koordynatora portu lotniczego, po zasięgnięciu opinii przewoźników lotniczych regularnie korzystających z portu lotniczego, ich reprezentatywnych organizacji, organu zarządzającego portu lotniczego oraz komitetu koordynacyjnego, w przypadku gdy taki komitet istnieje. Ten sam organizator rozkładów lub koordynator może zostać wyznaczony w więcej niż jednym porcie lotniczym.

Uzasadnienie

Za wszystkie swe porty lotnicze, niezależnie od tego, czy są to porty z organizacją rozkładów czy porty lotnicze koordynowane, są odpowiedzialne państwa członkowskie, a nie Komisja Europejska.

Poprawka 14

Przydzielanie czasu na start lub lądowanie (odnośnie do COM(2011) 827 final)

Artykuł 6

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 6
  Przejrzystość działań w zakresie koordynacji i organizacji rozkładów | Artykuł 6
  Przejrzystość działań w zakresie koordynacji i organizacji rozkładów |
| 1.   Na zakończenie każdego sezonu lotniczego koordynator lub organizator rozkładów składa zainteresowanym państwom członkowskim oraz Komisji sprawozdanie z działalności zawierające ogólny opis sytuacji w zakresie przydzielania czasu na start lub lądowanie lub organizacji rozkładów. Sprawozdanie to obejmuje, w szczególności, stosowanie art. 9 ust. 5 oraz art. 13 i 18, jak również wszelkie skargi dotyczące stosowania art. 9 i 10 złożone komitetowi koordynacyjnemu oraz kroki podjęte w ich następstwie. Sprawozdanie zawiera również wyniki ankiety przeprowadzonej wśród zainteresowanych stron dotyczącej jakości usług świadczonych przez koordynatora. | 1.   Na zakończenie każdego sezonu lotniczego koordynator lub organizator rozkładów składa zainteresowanym państwom członkowskim oraz Komisji sprawozdanie z działalności zawierające ogólny opis sytuacji w zakresie przydzielania czasu na start lub lądowanie lub organizacji rozkładów. Sprawozdanie to obejmuje, w szczególności, stosowanie art. 9 ust. 5 oraz art. 13 i 18, jak również wszelkie skargi dotyczące stosowania art. 9 i 10 złożone komitetowi koordynacyjnemu oraz kroki podjęte w ich następstwie. Sprawozdanie zawiera również wyniki ankiety przeprowadzonej wśród zainteresowanych stron dotyczącej jakości usług świadczonych przez koordynatora. |
| 2.   Komisja może przyjąć model sprawozdania z działalności, o którym mowa w ust. 1. Przedmiotowy akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 16 ust. 2. | 2.   Komisja może przyjąć model sprawozdania z działalności, o którym mowa w ust. 1. Przedmiotowy akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 16 ust. 2. |
| 3.   Koordynator prowadzi i aktualizuje elektroniczną bazę danych, dostępną bezpłatnie i zawierającą następujące informacje: | 3.   Koordynator prowadzi i aktualizuje elektroniczną bazę danych, dostępną bezpłatnie i zawierającą następujące informacje: |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 6

Przejrzystość działań w zakresie koordynacji i organizacji rozkładów

Artykuł 6

Przejrzystość działań w zakresie koordynacji i organizacji rozkładów

1.   Na zakończenie każdego sezonu lotniczego koordynator lub organizator rozkładów składa zainteresowanym państwom członkowskim oraz Komisji sprawozdanie z działalności zawierające ogólny opis sytuacji w zakresie przydzielania czasu na start lub lądowanie lub organizacji rozkładów. Sprawozdanie to obejmuje, w szczególności, stosowanie art. 9 ust. 5 oraz art. 13 i 18, jak również wszelkie skargi dotyczące stosowania art. 9 i 10 złożone komitetowi koordynacyjnemu oraz kroki podjęte w ich następstwie. Sprawozdanie zawiera również wyniki ankiety przeprowadzonej wśród zainteresowanych stron dotyczącej jakości usług świadczonych przez koordynatora.

1.   Na zakończenie każdego sezonu lotniczego koordynator lub organizator rozkładów składa zainteresowanym państwom członkowskim oraz Komisji sprawozdanie z działalności zawierające ogólny opis sytuacji w zakresie przydzielania czasu na start lub lądowanie lub organizacji rozkładów. Sprawozdanie to obejmuje, w szczególności, stosowanie art. 9 ust. 5 oraz art. 13 i 18, jak również wszelkie skargi dotyczące stosowania art. 9 i 10 złożone komitetowi koordynacyjnemu oraz kroki podjęte w ich następstwie. Sprawozdanie zawiera również wyniki ankiety przeprowadzonej wśród zainteresowanych stron dotyczącej jakości usług świadczonych przez koordynatora.

2.   Komisja może przyjąć model sprawozdania z działalności, o którym mowa w ust. 1. Przedmiotowy akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 16 ust. 2.

2.   Komisja może przyjąć model sprawozdania z działalności, o którym mowa w ust. 1. Przedmiotowy akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 16 ust. 2.

3.   Koordynator prowadzi i aktualizuje elektroniczną bazę danych, dostępną bezpłatnie i zawierającą następujące informacje:

3.   Koordynator prowadzi i aktualizuje elektroniczną bazę danych, dostępną bezpłatnie i zawierającą następujące informacje:

Uzasadnienie

Jeżeli chodzi o dostępność i przejrzystość informacji, w art. 6 projektu przewiduje się, że koordynator prowadzi elektroniczną bazę danych zawierającą informacje dostępne bezpłatnie. Należy wyraźnie dodać, że informacje te powinny być dostępne każdemu, nie tylko portom lotniczym i przewoźnikom lotniczym. We wcześniejszym rozporządzeniu (EWG) nr 95/93 dostęp ten był ograniczony, gdyż informacje udostępniano tylko „zainteresowanym stronom [przewoźnikom lotniczym], w szczególności członkom lub obserwatorom komitetu koordynacyjnego”, a więc już nie innym zainteresowanym stronom, takim jak władze terytorialne. Skorygowano to już we wniosku (zob. ostatni akapit wykreślony na stronie 35 dokumentu COM(2011) 827 final), jednak należy położyć nacisk na konieczność wyraźnego zaznaczenia, że informacje z tej bazy danych powinny być dostępne każdej zainteresowanej osobie trzeciej (władzom lokalnym, uniwersyteckim ośrodkom analitycznym i badawczym, a nawet firmom doradczym, które w ostateczności zajmują się ulepszaniem polityki publicznej i inicjatyw przedsiębiorstw). Ta otwartość bynajmniej nie stanowi uszczerbku dla zasad wolnej konkurencji ani nie narusza zasady tajemnicy i poufności obowiązującej w strategiach przedsiębiorstw, zważywszy że informacjami tymi dysponują już sami przewoźnicy lotniczy. Z drugiej strony dzięki technologiom informacyjnym i komunikacyjnym informacje te mogą być gromadzone i udostępniane zainteresowanym podmiotom bezpośrednio oraz przy zerowych lub niewielkich kosztach. Powinny one zatem być udostępniane szerokiej publiczności jako cenne narzędzie, które nie tylko umożliwia zwiększenie przejrzystości funkcjonowania przydziałów czasu na start lub lądowanie, lecz także wspiera programowanie i planowanie w zainteresowanym sektorze (podmioty świadczące usługi hotelarskie, rekreacja, gastronomia) i ułatwia skoordynowane wykonywanie kompetencji administracyjnych, np. planowanie kampanii promocji turystycznej przez władze regionalne, strategie negocjacji z wielkimi biurami podróży itd.

Poprawka 15

Przydzielanie czasu na start lub lądowanie (odnośnie do COM(2011) 827 final)

Artykuł 7 ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Przewoźnicy lotniczy prowadzący działalność lub zamierzający prowadzić działalność w portach lotniczych będących częścią sieci, portach lotniczych z organizacją rozkładów lub koordynowanych portach lotniczych dostarczają organizatorowi rozkładów lub koordynatorowi wszelkie istotne informacje przez nich wymagane. Przewoźnicy lotniczy bezzwłocznie informują organizatora rozkładów i koordynatora o wszelkich zmianach w zakresie przedmiotowych informacji. Wszelkie istotne informacje są dostarczane w formacie i w czasie określonym przez organizatora rozkładów lub koordynatora. W szczególności, przewoźnik lotniczy powiadamia koordynatora, w momencie składania wniosku o przydział, czy będzie korzystał ze statusu nowego podmiotu, zgodnie z art. 2 pkt 2, w odniesieniu do wnioskowanych czasów na start lub lądowanie. | Przewoźnicy lotniczy prowadzący działalność lub zamierzający prowadzić działalność w portach lotniczych z organizacją rozkładów lub koordynowanych portach lotniczych dostarczają organizatorowi rozkładów lub koordynatorowi wszelkie istotne informacje przez nich wymagane. Przewoźnicy lotniczy bezzwłocznie informują organizatora rozkładów i koordynatora o wszelkich zmianach w zakresie przedmiotowych informacji. Wszelkie istotne informacje są dostarczane w formacie i w czasie określonym przez organizatora rozkładów lub koordynatora. W szczególności, przewoźnik lotniczy powiadamia koordynatora, w momencie składania wniosku o przydział, czy będzie korzystał ze statusu nowego podmiotu, zgodnie z art. 2 pkt 2, w odniesieniu do wnioskowanych czasów na start lub lądowanie. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Przewoźnicy lotniczy prowadzący działalność lub zamierzający prowadzić działalność w portach lotniczych będących częścią sieci, portach lotniczych z organizacją rozkładów lub koordynowanych portach lotniczych dostarczają organizatorowi rozkładów lub koordynatorowi wszelkie istotne informacje przez nich wymagane. Przewoźnicy lotniczy bezzwłocznie informują organizatora rozkładów i koordynatora o wszelkich zmianach w zakresie przedmiotowych informacji. Wszelkie istotne informacje są dostarczane w formacie i w czasie określonym przez organizatora rozkładów lub koordynatora. W szczególności, przewoźnik lotniczy powiadamia koordynatora, w momencie składania wniosku o przydział, czy będzie korzystał ze statusu nowego podmiotu, zgodnie z art. 2 pkt 2, w odniesieniu do wnioskowanych czasów na start lub lądowanie.

Przewoźnicy lotniczy prowadzący działalność lub zamierzający prowadzić działalność w portach lotniczych z organizacją rozkładów lub koordynowanych portach lotniczych dostarczają organizatorowi rozkładów lub koordynatorowi wszelkie istotne informacje przez nich wymagane. Przewoźnicy lotniczy bezzwłocznie informują organizatora rozkładów i koordynatora o wszelkich zmianach w zakresie przedmiotowych informacji. Wszelkie istotne informacje są dostarczane w formacie i w czasie określonym przez organizatora rozkładów lub koordynatora. W szczególności, przewoźnik lotniczy powiadamia koordynatora, w momencie składania wniosku o przydział, czy będzie korzystał ze statusu nowego podmiotu, zgodnie z art. 2 pkt 2, w odniesieniu do wnioskowanych czasów na start lub lądowanie.

Uzasadnienie

Zob. poprawka 11.

Poprawka 16

Przydzielanie czasu na start lub lądowanie (odnośnie do COM(2011) 827 final)

Artykuł 8 ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 1.   Odpowiedzialne państwo członkowskie dopilnowuje, aby w koordynowanym porcie lotniczym powołano komitet koordynacyjny. Ten sam komitet koordynacyjny może zostać wyznaczony dla więcej niż jednego portu lotniczego. Udział w tym komitecie jest otwarty przynajmniej dla przewoźników lotniczych regularnie korzystających z portu(-ów) lotniczego(-ych) oraz ich reprezentatywnych organizacji, organu zarządzającego danego portu lotniczego, właściwych organów kontroli ruchu lotniczego, przedstawicieli nieregularnego lotnictwa cywilnego regularnie korzystających z portu lotniczego, menedżera sieci, organu oceny skuteczności działania i krajowego organu nadzoru zainteresowanego państwa członkowskiego. | Odpowiedzialne państwo członkowskie dopilnowuje, aby w koordynowanym porcie lotniczym powołano komitet koordynacyjny. Ten sam komitet koordynacyjny może zostać wyznaczony dla więcej niż jednego portu lotniczego. Udział w tym komitecie jest otwarty przynajmniej dla przewoźników lotniczych regularnie korzystających z portu(-ów) lotniczego(-ych) oraz ich reprezentatywnych organizacji, organu zarządzającego danego portu lotniczego, właściwych organów kontroli ruchu lotniczego, przedstawicieli nieregularnego lotnictwa cywilnego regularnie korzystających z portu lotniczego, menedżera sieci, organu oceny skuteczności działania i krajowego organu nadzoru zainteresowanego państwa członkowskiego. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1.   Odpowiedzialne państwo członkowskie dopilnowuje, aby w koordynowanym porcie lotniczym powołano komitet koordynacyjny. Ten sam komitet koordynacyjny może zostać wyznaczony dla więcej niż jednego portu lotniczego. Udział w tym komitecie jest otwarty przynajmniej dla przewoźników lotniczych regularnie korzystających z portu(-ów) lotniczego(-ych) oraz ich reprezentatywnych organizacji, organu zarządzającego danego portu lotniczego, właściwych organów kontroli ruchu lotniczego, przedstawicieli nieregularnego lotnictwa cywilnego regularnie korzystających z portu lotniczego, menedżera sieci, organu oceny skuteczności działania i krajowego organu nadzoru zainteresowanego państwa członkowskiego.

Odpowiedzialne państwo członkowskie dopilnowuje, aby w koordynowanym porcie lotniczym powołano komitet koordynacyjny. Ten sam komitet koordynacyjny może zostać wyznaczony dla więcej niż jednego portu lotniczego. Udział w tym komitecie jest otwarty przynajmniej dla przewoźników lotniczych regularnie korzystających z portu(-ów) lotniczego(-ych) oraz ich reprezentatywnych organizacji, organu zarządzającego danego portu lotniczego, właściwych organów kontroli ruchu lotniczego, przedstawicieli nieregularnego lotnictwa cywilnego regularnie korzystających z portu lotniczego, menedżera sieci, organu oceny skuteczności działania i krajowego organu nadzoru zainteresowanego państwa członkowskiego.

Uzasadnienie

Żądanie włączenia do komitetu koordynacyjnego również przedstawicieli administracji lokalnej (gmin i regionów) nie jest celowe. Państwa członkowskie już obecnie mają obowiązek oddelegować do tego gremium przedstawicieli organów nadzoru. Postulowany udział administracji lokalnej powinien mieć miejsce jedynie, jeśli wymagać tego będą szczególne okoliczności.

Poprawka 17

Przydzielanie czasu na start lub lądowanie (odnośnie do COM(2011) 827 final)

Artykuł 9 ust. 8

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Koordynator uwzględnia również dodatkowe wytyczne ustanowione w skali Unii lub na całym świecie przez branżę transportu lotniczego, jak również lokalne wytyczne zaproponowane przez komitet koordynacyjny i zatwierdzone przez państwo członkowskie lub inny właściwy organ odpowiedzialny za dany port lotniczy, pod warunkiem że takie wytyczne nie mają wpływu na niezależny status koordynatora, są zgodne z prawem Unii, mają na celu bardziej efektywne wykorzystanie przepustowości portów lotniczych, zostały uprzednio zgłoszone Komisji i zatwierdzone przez nią. | Koordynator uwzględnia również dodatkowe wytyczne ustanowione w skali Unii lub na całym świecie przez branżę transportu lotniczego, jak również lokalne wytyczne zaproponowane przez komitet koordynacyjny i zatwierdzone przez państwo członkowskie lub inny właściwy organ odpowiedzialny za dany port lotniczy, pod warunkiem że takie wytyczne nie mają wpływu na niezależny status koordynatora, są zgodne z prawem Unii mają na celu bardziej efektywne wykorzystanie przepustowości portów lotniczych |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Koordynator uwzględnia również dodatkowe wytyczne ustanowione w skali Unii lub na całym świecie przez branżę transportu lotniczego, jak również lokalne wytyczne zaproponowane przez komitet koordynacyjny i zatwierdzone przez państwo członkowskie lub inny właściwy organ odpowiedzialny za dany port lotniczy, pod warunkiem że takie wytyczne nie mają wpływu na niezależny status koordynatora, są zgodne z prawem Unii, mają na celu bardziej efektywne wykorzystanie przepustowości portów lotniczych, zostały uprzednio zgłoszone Komisji i zatwierdzone przez nią.

Koordynator uwzględnia również dodatkowe wytyczne ustanowione w skali Unii lub na całym świecie przez branżę transportu lotniczego, jak również lokalne wytyczne zaproponowane przez komitet koordynacyjny i zatwierdzone przez państwo członkowskie lub inny właściwy organ odpowiedzialny za dany port lotniczy, pod warunkiem że takie wytyczne nie mają wpływu na niezależny status koordynatora, są zgodne z prawem Unii mają na celu bardziej efektywne wykorzystanie przepustowości portów lotniczych

Uzasadnienie

Zasady lokalne istnieją i są niezbędne, by uwzględniać szczególne/lokalne warunki w danym lokalnym porcie lotniczym (np. środowisko, dostępność, zróżnicowanie geograficzne, szczególne warunki pogodowe). Podobnie jak sytuacja i warunki lokalne muszą być uwzględniane w ograniczeniach dotyczących hałasu, tak samo należy je uwzględniać przy przyznawaniu czasu na start lub lądowanie, dzięki czemu ramy regulacyjne będą wystarczająco elastyczne, aby wykorzystywać potencjał poszczególnych portów lotniczych w sposób optymalny i efektywny.

Poprawka 18

Przydzielanie czasu na start lub lądowanie (odnośnie do COM(2011) 827 final)

Artykuł 12 ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| W przypadku nałożenia na trasę obowiązku świadczenia usługi publicznej zgodnie z art. 16 rozporządzenia (WE) nr 1008/2008, państwo członkowskie może zarezerwować w koordynowanym porcie lotniczym czasy na start lub lądowanie wymagane do operacji przewidzianych na tej trasie. Jeżeli zarezerwowane czasy na start lub lądowanie na danej trasie nie są wykorzystywane, zostają udostępnione każdemu innemu przewoźnikowi lotniczemu zainteresowanemu obsługą trasy zgodnie z obowiązkiem świadczenia usługi publicznej, z zastrzeżeniem ust. 2. Jeżeli żaden inny przewoźnik nie jest zainteresowany obsługą trasy, a dane państwo członkowskie nie wydaje zaproszenia do składania ofert na mocy art. 16 ust. 10, art. 17 ust. 3–7 i art. 18 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1008/2008, czasy na start lub lądowanie zostają albo zarezerwowane dla innej trasy z zastrzeżeniem obowiązku świadczenia usługi publicznej albo zwrócone do puli. | W przypadku nałożenia na trasę obowiązku świadczenia usługi publicznej zgodnie z art. 16 rozporządzenia (WE) nr 1008/2008, państwo członkowskie może zarezerwować w koordynowanym porcie lotniczym czasy na start lub lądowanie wymagane do operacji przewidzianych na tej trasie. Jeżeli zarezerwowane czasy na start lub lądowanie na danej trasie nie są wykorzystywane, zostają udostępnione każdemu innemu przewoźnikowi lotniczemu zainteresowanemu obsługą trasy zgodnie z obowiązkiem świadczenia usługi publicznej, z zastrzeżeniem ust. 2. Jeżeli żaden inny przewoźnik nie jest zainteresowany obsługą trasy, a dane państwo członkowskie nie wydaje zaproszenia do składania ofert na mocy art. 16 ust. 10, art. 17 ust. 3–7 i art. 18 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1008/2008, czasy na start lub lądowanie zostają albo zarezerwowane dla innej trasy z zastrzeżeniem obowiązku świadczenia usługi publicznej albo zwrócone do puli. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

W przypadku nałożenia na trasę obowiązku świadczenia usługi publicznej zgodnie z art. 16 rozporządzenia (WE) nr 1008/2008, państwo członkowskie może zarezerwować w koordynowanym porcie lotniczym czasy na start lub lądowanie wymagane do operacji przewidzianych na tej trasie. Jeżeli zarezerwowane czasy na start lub lądowanie na danej trasie nie są wykorzystywane, zostają udostępnione każdemu innemu przewoźnikowi lotniczemu zainteresowanemu obsługą trasy zgodnie z obowiązkiem świadczenia usługi publicznej, z zastrzeżeniem ust. 2. Jeżeli żaden inny przewoźnik nie jest zainteresowany obsługą trasy, a dane państwo członkowskie nie wydaje zaproszenia do składania ofert na mocy art. 16 ust. 10, art. 17 ust. 3–7 i art. 18 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1008/2008, czasy na start lub lądowanie zostają albo zarezerwowane dla innej trasy z zastrzeżeniem obowiązku świadczenia usługi publicznej albo zwrócone do puli.

W przypadku nałożenia na trasę obowiązku świadczenia usługi publicznej zgodnie z art. 16 rozporządzenia (WE) nr 1008/2008, państwo członkowskie może zarezerwować w koordynowanym porcie lotniczym czasy na start lub lądowanie wymagane do operacji przewidzianych na tej trasie. Jeżeli zarezerwowane czasy na start lub lądowanie na danej trasie nie są wykorzystywane, zostają udostępnione każdemu innemu przewoźnikowi lotniczemu zainteresowanemu obsługą trasy zgodnie z obowiązkiem świadczenia usługi publicznej, z zastrzeżeniem ust. 2. Jeżeli żaden inny przewoźnik nie jest zainteresowany obsługą trasy, a dane państwo członkowskie nie wydaje zaproszenia do składania ofert na mocy art. 16 ust. 10, art. 17 ust. 3–7 i art. 18 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1008/2008, czasy na start lub lądowanie zostają albo zarezerwowane dla innej trasy z zastrzeżeniem obowiązku świadczenia usługi publicznej albo zwrócone do puli.

Uzasadnienie

Zaostrzenie postanowień dotyczących rezerwacji nie jest konieczne. Wniosek dotyczący rozporządzenia w swojej obecnej postaci gwarantuje państwom członkowskim wystarczające prawa w tym zakresie. Jeśli nie powstają żadne zobowiązania z tytułu świadczenia usługi publicznej, to również w przypadku portów lotniczych na wyspach nie należy przewidywać możliwości rezerwacji, aby nie ograniczać niepotrzebnie konkurencji.

Bruksela, 19 lipca 2012 r.

Przewodnicząca Komitetu Regionów

Mercedes BRESSO

---

| 13.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 277/125 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 277/125

---

Opinia Komitetu Regionów „Instrument »Łącząc Europę«”

2012/C 277/12

KOMITET REGIONÓW

| — | Przypomina wagę europejskiej polityki w dziedzinie transportu, energii i telekomunikacji jako kluczowego instrumentu zapewniającego wzrost konkurencyjności miast i regionów oraz przyczyniającego się do osiągnięcia gospodarczej, społecznej i terytorialnej spójności UE. |
| --- | --- |

—

Przypomina wagę europejskiej polityki w dziedzinie transportu, energii i telekomunikacji jako kluczowego instrumentu zapewniającego wzrost konkurencyjności miast i regionów oraz przyczyniającego się do osiągnięcia gospodarczej, społecznej i terytorialnej spójności UE.

| — | Popiera utworzenie nowego instrumentu „Łącząc Europę”, służącego zarówno jako ramy prawne, jak i odrębny mechanizm finansowania dla sektora transportowego, energetycznego i telekomunikacyjnego. |
| --- | --- |

—

Popiera utworzenie nowego instrumentu „Łącząc Europę”, służącego zarówno jako ramy prawne, jak i odrębny mechanizm finansowania dla sektora transportowego, energetycznego i telekomunikacyjnego.

| — | Z zadowoleniem przyjmuje koncentrację Komisji na uzupełnianiu brakujących połączeń, usuwaniu wąskich gardeł i zapewnianiu właściwych powiązań transgranicznych oraz wprowadzenie innowacyjnych instrumentów finansowych – w celu zagwarantowania optymalnego efektu dźwigni w zakresie wydatków publicznych i generowania wyższej wartości dodanej dla obywateli UE. |
| --- | --- |

—

Z zadowoleniem przyjmuje koncentrację Komisji na uzupełnianiu brakujących połączeń, usuwaniu wąskich gardeł i zapewnianiu właściwych powiązań transgranicznych oraz wprowadzenie innowacyjnych instrumentów finansowych – w celu zagwarantowania optymalnego efektu dźwigni w zakresie wydatków publicznych i generowania wyższej wartości dodanej dla obywateli UE.

| — | Wzywa do tego, by wdrażanie odbywało się w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi, władzami regionalnymi i lokalnymi oraz podmiotami działającymi w terenie – zgodnie z zasadą pomocniczości. |
| --- | --- |

—

Wzywa do tego, by wdrażanie odbywało się w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi, władzami regionalnymi i lokalnymi oraz podmiotami działającymi w terenie – zgodnie z zasadą pomocniczości.

| — | Stoi na stanowisku, że wdrażanie powinno być także dopasowane do celów zarówno strategii „Europa 2020”, jak i polityki spójności oraz odbywać się z uwzględnieniem komplementarności i zgodności z funduszami polityki spójności. |
| --- | --- |

—

Stoi na stanowisku, że wdrażanie powinno być także dopasowane do celów zarówno strategii „Europa 2020”, jak i polityki spójności oraz odbywać się z uwzględnieniem komplementarności i zgodności z funduszami polityki spójności.

| — | Apeluje o sprawiedliwe przyznawanie funduszy wszystkim regionom i państwom członkowskim UE z uwzględnieniem konkretnych warunków terytorialnych UE. |
| --- | --- |

—

Apeluje o sprawiedliwe przyznawanie funduszy wszystkim regionom i państwom członkowskim UE z uwzględnieniem konkretnych warunków terytorialnych UE.

| — | Zwraca się z prośbą, aby Komisja Europejska wyjaśniła, że kwota 10 mld EUR, która ma zostać przeniesiona z Funduszu Spójności, zostanie przetransferowana z poszanowaniem postanowień rozporządzenia dotyczącego Funduszu Spójności, w tym kwot krajowych przeznaczonych dla państw członkowskich. |
| --- | --- |

—

Zwraca się z prośbą, aby Komisja Europejska wyjaśniła, że kwota 10 mld EUR, która ma zostać przeniesiona z Funduszu Spójności, zostanie przetransferowana z poszanowaniem postanowień rozporządzenia dotyczącego Funduszu Spójności, w tym kwot krajowych przeznaczonych dla państw członkowskich.

| Sprawozdawca | Ivan ŽAGAR (SI/PPE), burmistrz Słoweńskiej Bystrzycy |
| --- | --- |
| Dokumenty źródłowe | | Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego instrument „Łącząc Europę”
  COM(2011) 665 final/3 – 2011/0302 (COD) |

Sprawozdawca

Ivan ŽAGAR (SI/PPE), burmistrz Słoweńskiej Bystrzycy

Dokumenty źródłowe

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego instrument „Łącząc Europę”

COM(2011) 665 final/3 – 2011/0302 (COD)

| | Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady, zmieniającego decyzję nr 1639/2006/WE ustanawiającą Program ramowy na rzecz konkurencyjności i innowacji (2007–2013) oraz rozporządzenia (WE) nr 680/2007 ustanawiającego ogólne zasady przyznawania pomocy finansowej Wspólnoty w zakresie transeuropejskich sieci transportowych i energetycznych
  COM (2011) 659 final/2 – 2011/0301 (COD) |
| --- | --- |

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady, zmieniającego decyzję nr 1639/2006/WE ustanawiającą Program ramowy na rzecz konkurencyjności i innowacji (2007–2013) oraz rozporządzenia (WE) nr 680/2007 ustanawiającego ogólne zasady przyznawania pomocy finansowej Wspólnoty w zakresie transeuropejskich sieci transportowych i energetycznych

COM (2011) 659 final/2 – 2011/0301 (COD)

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

Ocena ogólna

| 1. | Przypomina, że europejska polityka w dziedzinie transportu, telekomunikacji i usług cyfrowych powinna stanowić kluczowy instrument zapewniający wzrost konkurencyjności miast i regionów, swobodny przepływ osób i towarów, integrację jednolitego rynku, a także gospodarczą, społeczną i terytorialną spójność UE oraz powiązanie Unii z resztą świata. |
| --- | --- |

1.

Przypomina, że europejska polityka w dziedzinie transportu, telekomunikacji i usług cyfrowych powinna stanowić kluczowy instrument zapewniający wzrost konkurencyjności miast i regionów, swobodny przepływ osób i towarów, integrację jednolitego rynku, a także gospodarczą, społeczną i terytorialną spójność UE oraz powiązanie Unii z resztą świata.

| 2. | Z zadowoleniem przyjmuje potencjalną rolę instrumentu „Łącząc Europę” w ożywieniu wzrostu i zatrudnienia oraz w zwiększeniu konkurencyjności Europy (1) i popiera koncentrację Komisji na uzupełnianiu brakujących połączeń, usuwaniu wąskich gardeł, i zapewnianiu właściwych powiązań transgranicznych. |
| --- | --- |

2.

Z zadowoleniem przyjmuje potencjalną rolę instrumentu „Łącząc Europę” w ożywieniu wzrostu i zatrudnienia oraz w zwiększeniu konkurencyjności Europy (1) i popiera koncentrację Komisji na uzupełnianiu brakujących połączeń, usuwaniu wąskich gardeł, i zapewnianiu właściwych powiązań transgranicznych.

| 3. | Popiera utworzenie nowego instrumentu „Łącząc Europę”, służącego zarówno jako ramy prawne, jak i mechanizm finansowy dla sektora transportowego, energetycznego i telekomunikacyjnego. |
| --- | --- |

3.

Popiera utworzenie nowego instrumentu „Łącząc Europę”, służącego zarówno jako ramy prawne, jak i mechanizm finansowy dla sektora transportowego, energetycznego i telekomunikacyjnego.

| 4. | Wzywa do tego, by wdrażanie tego mechanizmu odbywało się w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi, władzami regionalnymi i lokalnymi oraz podmiotami działającymi w terenie – zgodnie z zasadą pomocniczości. |
| --- | --- |

4.

Wzywa do tego, by wdrażanie tego mechanizmu odbywało się w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi, władzami regionalnymi i lokalnymi oraz podmiotami działającymi w terenie – zgodnie z zasadą pomocniczości.

| 5. | Apeluje o przejrzystsze, spójniejsze i bardziej uproszczone podejście do finansowania unijnego, sprzyjające przyciąganiu funduszy z sektora prywatnego, bez których nie da się dziś zrealizować celów UE. |
| --- | --- |

5.

Apeluje o przejrzystsze, spójniejsze i bardziej uproszczone podejście do finansowania unijnego, sprzyjające przyciąganiu funduszy z sektora prywatnego, bez których nie da się dziś zrealizować celów UE.

| 6. | Stoi na stanowisku, że wdrażanie instrumentu „Łącząc Europę” powinno się również przyczynić do wzmocnienia celów spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej i winno być związane z funduszami polityki spójności, tak by uzupełniały się one nawzajem i były ze sobą spójne. |
| --- | --- |

6.

Stoi na stanowisku, że wdrażanie instrumentu „Łącząc Europę” powinno się również przyczynić do wzmocnienia celów spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej i winno być związane z funduszami polityki spójności, tak by uzupełniały się one nawzajem i były ze sobą spójne.

| 7. | Przyjmuje z zadowoleniem propozycje Komisji dotyczące przeznaczenia 10 mld euro z Funduszu Spójności na CEF w celu wsparcia realizacji skoordynowanych projektów w zakresie infrastruktury transportowej dla sieci bazowej TEN-T w państwach członkowskich objętych Funduszem Spójności. Podkreśla potrzebę jak największego respektowania krajowych przydziałów z Funduszu Spójności, tak by – zgodnie z nim – zapewnić korzystne warunki wsparcia finansowego dla wszystkich rodzajów kwalifikujących się projektów, m.in. dla transgranicznych projektów drogowych. |
| --- | --- |

7.

Przyjmuje z zadowoleniem propozycje Komisji dotyczące przeznaczenia 10 mld euro z Funduszu Spójności na CEF w celu wsparcia realizacji skoordynowanych projektów w zakresie infrastruktury transportowej dla sieci bazowej TEN-T w państwach członkowskich objętych Funduszem Spójności. Podkreśla potrzebę jak największego respektowania krajowych przydziałów z Funduszu Spójności, tak by – zgodnie z nim – zapewnić korzystne warunki wsparcia finansowego dla wszystkich rodzajów kwalifikujących się projektów, m.in. dla transgranicznych projektów drogowych.

| 8. | Uważa, że projekty powiązane z instrumentem „Łącząc Europę” należy prowadzić z poszanowaniem priorytetów w zakresie inteligentnego i zrównoważonego wzrostu sprzyjającemu włączeniu społecznemu, czyli założeń strategii „Europa 2020”. |
| --- | --- |

8.

Uważa, że projekty powiązane z instrumentem „Łącząc Europę” należy prowadzić z poszanowaniem priorytetów w zakresie inteligentnego i zrównoważonego wzrostu sprzyjającemu włączeniu społecznemu, czyli założeń strategii „Europa 2020”.

| 9. | Zwraca uwagę na trudności wielu państw członkowskich starających się samodzielnie opracować skomplikowane projekty infrastrukturalne w dziedzinie transportu transgranicznego, podczas gdy na poziomie UE mamy do czynienia z masą krytyczną zapotrzebowania na większą synergię między różnymi programami finansowania a sektorami polityki, która powinna gwarantować optymalny efekt dźwigni w zakresie wydatków publicznych, generujący wyższą wartość dodaną dla obywateli UE. |
| --- | --- |

9.

Zwraca uwagę na trudności wielu państw członkowskich starających się samodzielnie opracować skomplikowane projekty infrastrukturalne w dziedzinie transportu transgranicznego, podczas gdy na poziomie UE mamy do czynienia z masą krytyczną zapotrzebowania na większą synergię między różnymi programami finansowania a sektorami polityki, która powinna gwarantować optymalny efekt dźwigni w zakresie wydatków publicznych, generujący wyższą wartość dodaną dla obywateli UE.

Ramy prawne

Instrument „Łącząc Europę” – kontekst ogólny

| 10. | Popiera utworzenie nowego instrumentu „Łącząc Europę”, służącego zarówno jako ramy prawne, jak i odrębny mechanizm finansowania dla sektora transportowego, energetycznego i telekomunikacyjnego. |
| --- | --- |

10.

Popiera utworzenie nowego instrumentu „Łącząc Europę”, służącego zarówno jako ramy prawne, jak i odrębny mechanizm finansowania dla sektora transportowego, energetycznego i telekomunikacyjnego.

| 11. | Podkreśla, że w ramach projektów transportowych należałoby uwzględnić ich wzajemne powiązania z innymi formami transportu związane z węzłami komunikacyjnymi, np. transport powietrzny, metro itd. Powinien zostać zapewniony dostęp do szybkiej sieci szerokopasmowej i powiązanych z nią usług – zwłaszcza na obszarach nieatrakcyjnych pod względem handlowym, takich jak słabo zaludnione obszary wiejskie, na których ICT mogą ułatwić świadczenie usług publicznych oraz przyczynić się do zatrzymania na nich ludności i do spójności terytorialnej. |
| --- | --- |

11.

Podkreśla, że w ramach projektów transportowych należałoby uwzględnić ich wzajemne powiązania z innymi formami transportu związane z węzłami komunikacyjnymi, np. transport powietrzny, metro itd. Powinien zostać zapewniony dostęp do szybkiej sieci szerokopasmowej i powiązanych z nią usług – zwłaszcza na obszarach nieatrakcyjnych pod względem handlowym, takich jak słabo zaludnione obszary wiejskie, na których ICT mogą ułatwić świadczenie usług publicznych oraz przyczynić się do zatrzymania na nich ludności i do spójności terytorialnej.

| 12. | Wzywa do objaśnienia sposobu traktowania regionów charakteryzujących się odmiennym wskaźnikiem rozwoju, tak by odzwierciedlić ich specyficzną sytuację terytorialną w UE, w tym regionów cierpiących na skutek poważnych i trwałych niekorzystnych warunków demograficznych i przyrodniczych; wzywa także do wzięcia pod uwagę wymiaru regionów najbardziej oddalonych i do wyważonego uwzględnienia regionów europejskich. |
| --- | --- |

12.

Wzywa do objaśnienia sposobu traktowania regionów charakteryzujących się odmiennym wskaźnikiem rozwoju, tak by odzwierciedlić ich specyficzną sytuację terytorialną w UE, w tym regionów cierpiących na skutek poważnych i trwałych niekorzystnych warunków demograficznych i przyrodniczych; wzywa także do wzięcia pod uwagę wymiaru regionów najbardziej oddalonych i do wyważonego uwzględnienia regionów europejskich.

Cele sektorowe

| 13. | Popiera wysiłki ukierunkowane na promowanie czystych i zrównoważonych systemów transportowych (szczególnie kolejowych i morskich, które są skuteczne i konkurencyjne oraz wymagają odpowiedniej infrastruktury i zorganizowanych usług). By zapewnić sprawne funkcjonowanie tych zrównoważonych środków transportu, konieczne jest również rozwinięcie wewnętrznych węzłów logistycznych, które umożliwiałyby optymalną wymianę intermodalną i skuteczność całego systemu. |
| --- | --- |

13.

Popiera wysiłki ukierunkowane na promowanie czystych i zrównoważonych systemów transportowych (szczególnie kolejowych i morskich, które są skuteczne i konkurencyjne oraz wymagają odpowiedniej infrastruktury i zorganizowanych usług). By zapewnić sprawne funkcjonowanie tych zrównoważonych środków transportu, konieczne jest również rozwinięcie wewnętrznych węzłów logistycznych, które umożliwiałyby optymalną wymianę intermodalną i skuteczność całego systemu.

| 14. | Jest zdania, że trzeba uwzględnić szczególną sytuację różnych obszarów w UE, w tym regionów w nowych państwach członkowskich UE o dotychczas słabo rozwiniętej infrastrukturze i niewystarczającym finansowaniu, zwłaszcza tam, gdzie na szczeblu regionalnym infrastruktura drogowa wnosi dużą wartość dodaną, na przykład w transporcie przygranicznym. |
| --- | --- |

14.

Jest zdania, że trzeba uwzględnić szczególną sytuację różnych obszarów w UE, w tym regionów w nowych państwach członkowskich UE o dotychczas słabo rozwiniętej infrastrukturze i niewystarczającym finansowaniu, zwłaszcza tam, gdzie na szczeblu regionalnym infrastruktura drogowa wnosi dużą wartość dodaną, na przykład w transporcie przygranicznym.

| 15. | Podkreśla potrzebę upowszechniania wzajemnych połączeń sieci energetycznych i funkcjonowania wewnętrznego rynku energetycznego w UE. Uważa także, iż należy uznać niezależność energetyczną UE za jeden z kluczowych priorytetów tego instrumentu oraz poprawić bezpieczeństwo dostaw. |
| --- | --- |

15.

Podkreśla potrzebę upowszechniania wzajemnych połączeń sieci energetycznych i funkcjonowania wewnętrznego rynku energetycznego w UE. Uważa także, iż należy uznać niezależność energetyczną UE za jeden z kluczowych priorytetów tego instrumentu oraz poprawić bezpieczeństwo dostaw.

| 16. | Podkreśla, iż inwestycje w telekomunikacyjną sieć szerokopasmową i platformy infrastruktury usług cyfrowych są niezbędne do osiągnięcia założeń europejskiej agendy cyfrowej, wniesienia wkładu w realizację celów strategii „Europa 2020” i świadczenia europejskich usług publicznych. |
| --- | --- |

16.

Podkreśla, iż inwestycje w telekomunikacyjną sieć szerokopasmową i platformy infrastruktury usług cyfrowych są niezbędne do osiągnięcia założeń europejskiej agendy cyfrowej, wniesienia wkładu w realizację celów strategii „Europa 2020” i świadczenia europejskich usług publicznych.

Kwestie budżetowe

| 17. | Popiera utworzenie instrumentu „Łącząc Europę” i jego budżet, którego nie należy kwestionować, aby utrzymać efektywność tego instrumentu i efekt dźwigni, jaki wywiera on na inne publiczne i prywatne źródła finansowania. Ostrzega jednak przed próbami osłabienia funduszy strukturalnych. |
| --- | --- |

17.

Popiera utworzenie instrumentu „Łącząc Europę” i jego budżet, którego nie należy kwestionować, aby utrzymać efektywność tego instrumentu i efekt dźwigni, jaki wywiera on na inne publiczne i prywatne źródła finansowania. Ostrzega jednak przed próbami osłabienia funduszy strukturalnych.

| 18. | Jest zaniepokojony – ze względu na stan rynków finansowych – spodziewanym wpływem i efektem dźwigni wywieranym przez fundusze pochodzące z instrumentu „Łącząc Europę” na plany publicznego finansowania inwestycji infrastrukturalnych na szczeblu regionalnym i lokalnym. |
| --- | --- |

18.

Jest zaniepokojony – ze względu na stan rynków finansowych – spodziewanym wpływem i efektem dźwigni wywieranym przez fundusze pochodzące z instrumentu „Łącząc Europę” na plany publicznego finansowania inwestycji infrastrukturalnych na szczeblu regionalnym i lokalnym.

| 19. | Apeluje o sprawiedliwe przyznawanie funduszy wszystkim regionom i państwom członkowskim UE oraz bierze pod uwagę jakość i wartość dodaną finansowanych z instrumentu „Łącząc Europę” projektów w zakresie sieci transportowych, energetycznych i telekomunikacyjnych dla najsłabszych regionów, w tym, cechujących się trwałymi niekorzystnymi warunkami geograficznymi i przyrodniczymi i bardzo niską gęstością zaludnienia, oraz regionów wyspiarskich, transgranicznych i górskich. Szczególną uwagę należałoby zwrócić na efektywność i efekt dźwigni proponowanych projektów. |
| --- | --- |

19.

Apeluje o sprawiedliwe przyznawanie funduszy wszystkim regionom i państwom członkowskim UE oraz bierze pod uwagę jakość i wartość dodaną finansowanych z instrumentu „Łącząc Europę” projektów w zakresie sieci transportowych, energetycznych i telekomunikacyjnych dla najsłabszych regionów, w tym, cechujących się trwałymi niekorzystnymi warunkami geograficznymi i przyrodniczymi i bardzo niską gęstością zaludnienia, oraz regionów wyspiarskich, transgranicznych i górskich. Szczególną uwagę należałoby zwrócić na efektywność i efekt dźwigni proponowanych projektów.

| 20. | Zwraca się z prośbą, aby Komisja Europejska wyjaśniła, że kwota 10 mld EUR, która ma zostać przeniesiona z Funduszu Spójności, zostanie przetransferowana z poszanowaniem postanowień rozporządzenia dotyczącego Funduszu Spójności, w tym kwot krajowych przeznaczonych dla państw członkowskich. |
| --- | --- |

20.

Zwraca się z prośbą, aby Komisja Europejska wyjaśniła, że kwota 10 mld EUR, która ma zostać przeniesiona z Funduszu Spójności, zostanie przetransferowana z poszanowaniem postanowień rozporządzenia dotyczącego Funduszu Spójności, w tym kwot krajowych przeznaczonych dla państw członkowskich.

| 21. | Podkreśla, że w zasadach decydujących o przyznaniu środków powinny zostać uwzględnione koszty administracyjne. |
| --- | --- |

21.

Podkreśla, że w zasadach decydujących o przyznaniu środków powinny zostać uwzględnione koszty administracyjne.

Formy finansowania i przepisy finansowe

| 22. | Opowiada się za przejrzystszym, spójniejszym i bardziej uproszczonym podejściem do finansowania unijnego, sprzyjającym przyciąganiu funduszy z sektora prywatnego. Wnosi zatem, by koszty administracyjne dodawać do kwalifikowanych wydatków i umożliwić w ten sposób skuteczniejszą realizację założeń. Podkreśla jednocześnie, że nowe źródła finansowania nie powinny zastępować tradycyjnej pomocy finansowej UE, ale raczej ją uzupełniać. |
| --- | --- |

22.

Opowiada się za przejrzystszym, spójniejszym i bardziej uproszczonym podejściem do finansowania unijnego, sprzyjającym przyciąganiu funduszy z sektora prywatnego. Wnosi zatem, by koszty administracyjne dodawać do kwalifikowanych wydatków i umożliwić w ten sposób skuteczniejszą realizację założeń. Podkreśla jednocześnie, że nowe źródła finansowania nie powinny zastępować tradycyjnej pomocy finansowej UE, ale raczej ją uzupełniać.

| 23. | Z zadowoleniem przyjmuje wprowadzenie innowacyjnych instrumentów finansowania, zwłaszcza wykorzystanie obligacji projektowych UE, które przyciągną prywatnych inwestorów i będą stymulować partnerstwa publiczno-prywatne w UE. Ze względu na stan rynków finansowych obligacje te powinny być gwarantowane przez Komisję. |
| --- | --- |

23.

Z zadowoleniem przyjmuje wprowadzenie innowacyjnych instrumentów finansowania, zwłaszcza wykorzystanie obligacji projektowych UE, które przyciągną prywatnych inwestorów i będą stymulować partnerstwa publiczno-prywatne w UE. Ze względu na stan rynków finansowych obligacje te powinny być gwarantowane przez Komisję.

| 24. | Zwraca się do Komisji z prośbą o zaplanowanie środków służących budowie potencjału w celu wykorzystania innowacyjnych instrumentów finansowych ukierunkowanych na wspieranie uczestnictwa organów publicznych, którym brakuje wymaganej fachowej wiedzy – zwłaszcza na poziomie regionalnym i lokalnym. Przyjmuje z zadowoleniem przyjęcie 6 lipca 2012 r. rozporządzenia rozpoczynającego etap pilotażowy inicjatywy w zakresie obligacji projektowych UE przewidziany na lata 2012–2013, którego celem jest zgromadzenie do 4,5 mld EUR finansowania z sektora prywatnego dla kluczowych projektów dotyczących infrastruktury strategicznej (2). Popiera przeprowadzenie po etapie pilotażowym – jeśli ten zakończy się powodzeniem – etapu operacyjnego w latach 2014–2020 w ramach unijnego instrumentu „Łącząc Europę”. |
| --- | --- |

24.

Zwraca się do Komisji z prośbą o zaplanowanie środków służących budowie potencjału w celu wykorzystania innowacyjnych instrumentów finansowych ukierunkowanych na wspieranie uczestnictwa organów publicznych, którym brakuje wymaganej fachowej wiedzy – zwłaszcza na poziomie regionalnym i lokalnym. Przyjmuje z zadowoleniem przyjęcie 6 lipca 2012 r. rozporządzenia rozpoczynającego etap pilotażowy inicjatywy w zakresie obligacji projektowych UE przewidziany na lata 2012–2013, którego celem jest zgromadzenie do 4,5 mld EUR finansowania z sektora prywatnego dla kluczowych projektów dotyczących infrastruktury strategicznej (2). Popiera przeprowadzenie po etapie pilotażowym – jeśli ten zakończy się powodzeniem – etapu operacyjnego w latach 2014–2020 w ramach unijnego instrumentu „Łącząc Europę”.

Dotacje

| 25. | Z zadowoleniem odnosi się do programów prac jako instrumentów wykorzystujących formę dotacji w przypadku rozwiązań szczególnych. |
| --- | --- |

25.

Z zadowoleniem odnosi się do programów prac jako instrumentów wykorzystujących formę dotacji w przypadku rozwiązań szczególnych.

| 26. | Stwierdza, że kwalifikowalność wydatków, określona zapisami instrumentu „Łącząc Europę”, może być czynnikiem ograniczającym wdrażanie projektów. Należałoby zatem ją zmodyfikować pod względem terminów i konkretnych pozycji kwalifikowanych kosztów, takich jak koszty przygotowań, niepodlegający zwrotowi VAT czy zakup gruntów. |
| --- | --- |

26.

Stwierdza, że kwalifikowalność wydatków, określona zapisami instrumentu „Łącząc Europę”, może być czynnikiem ograniczającym wdrażanie projektów. Należałoby zatem ją zmodyfikować pod względem terminów i konkretnych pozycji kwalifikowanych kosztów, takich jak koszty przygotowań, niepodlegający zwrotowi VAT czy zakup gruntów.

| 27. | Jest zaniepokojony faktem, iż wszelkie propozycje dotacji mają być uzależnione wyłącznie od zgody państw członkowskich. Komitet Regionów zwraca się zatem z prośbą, by władze lokalne i regionalne uczestniczyły – w uzasadnionych przypadkach i zgodnie ze swoimi kompetencjami prawnymi – w procesie selekcyjnym. |
| --- | --- |

27.

Jest zaniepokojony faktem, iż wszelkie propozycje dotacji mają być uzależnione wyłącznie od zgody państw członkowskich. Komitet Regionów zwraca się zatem z prośbą, by władze lokalne i regionalne uczestniczyły – w uzasadnionych przypadkach i zgodnie ze swoimi kompetencjami prawnymi – w procesie selekcyjnym.

| 28. | Podkreśla, że w związku z sytuacją, w której znalazły się obecnie władze regionalne i lokalne, beneficjenci nie będą w stanie rozpocząć pracy w terminie. Dlatego też zapisy dotyczące rezygnacji z projektów nie powinny być nadto restrykcyjne i powinny w związku z tym przewidywać okres trzyletni zamiast dwuletniego, który zaproponowała Komisja Europejska. |
| --- | --- |

28.

Podkreśla, że w związku z sytuacją, w której znalazły się obecnie władze regionalne i lokalne, beneficjenci nie będą w stanie rozpocząć pracy w terminie. Dlatego też zapisy dotyczące rezygnacji z projektów nie powinny być nadto restrykcyjne i powinny w związku z tym przewidywać okres trzyletni zamiast dwuletniego, który zaproponowała Komisja Europejska.

Zamówienia

| 29. | Przypomina, że 10 mld euro wyodrębnionymi z Funduszu Spójności należy zarządzać zgodnie z zasadami zarządzania bezpośredniego, a nie według kolejności wpłynięcia wniosków. Podkreśla, że metoda obsługi wniosków zgodnie z kolejnością wpłynięcia grozi uwypuklaniem braku równowagi w krajach UE korzystających z Funduszu Spójności i borykających się z większymi problemami (dotyczącymi warunków administracyjnych, ludzkich i finansowych). Mogłoby to stać się przeszkodą dla niektórych państw członkowskich i regionów w przedstawianiu dopracowanych projektów. |
| --- | --- |

29.

Przypomina, że 10 mld euro wyodrębnionymi z Funduszu Spójności należy zarządzać zgodnie z zasadami zarządzania bezpośredniego, a nie według kolejności wpłynięcia wniosków. Podkreśla, że metoda obsługi wniosków zgodnie z kolejnością wpłynięcia grozi uwypuklaniem braku równowagi w krajach UE korzystających z Funduszu Spójności i borykających się z większymi problemami (dotyczącymi warunków administracyjnych, ludzkich i finansowych). Mogłoby to stać się przeszkodą dla niektórych państw członkowskich i regionów w przedstawianiu dopracowanych projektów.

| 30. | Sugeruje, by zasady dotyczące kwalifikowalności wydatkowania 10 mld EUR, które mają zostać przeniesione z Funduszu Spójności, były zgodne z rozporządzeniem dotyczącym tego funduszu. |
| --- | --- |

30.

Sugeruje, by zasady dotyczące kwalifikowalności wydatkowania 10 mld EUR, które mają zostać przeniesione z Funduszu Spójności, były zgodne z rozporządzeniem dotyczącym tego funduszu.

Instrumenty finansowe

| 31. | Zwraca się z prośbą, by – bez uszczerbku dla kwestii kompetencyjnych – wsparcie finansowe dla projektów poniżej poziomu sieci transeuropejskich realizowane było zgodnie z zasadą pomocniczości. |
| --- | --- |

31.

Zwraca się z prośbą, by – bez uszczerbku dla kwestii kompetencyjnych – wsparcie finansowe dla projektów poniżej poziomu sieci transeuropejskich realizowane było zgodnie z zasadą pomocniczości.

Programowanie, wdrażanie i kontrola

| 32. | Popiera wieloletnie programy prac, o których powiadomione zostaną wszystkie zainteresowane strony. Zgodnie z zasadami wielopoziomowego sprawowania rządów w przygotowaniu programów prac powinni uczestniczyć partnerzy na wszystkich szczeblach. |
| --- | --- |

32.

Popiera wieloletnie programy prac, o których powiadomione zostaną wszystkie zainteresowane strony. Zgodnie z zasadami wielopoziomowego sprawowania rządów w przygotowaniu programów prac powinni uczestniczyć partnerzy na wszystkich szczeblach.

Wielopoziomowe sprawowanie rządów

| 33. | Podkreśla, że władze lokalne i regionalne ponoszą prawną odpowiedzialność za wiele obszarów objętych instrumentem „Łącząc Europę”. Ponieważ na organy te bezpośredni wpływ wywierają proponowane rozwiązania ukierunkowane na finansowanie transeuropejskiego transportu i infrastruktury energetyczno-telekomunikacyjnej, konieczne jest bezwzględne przestrzeganie zasad wielopoziomowego sprawowania rządów, sprzyjających zrównoważonemu rozwojowi terytorialnemu. |
| --- | --- |

33.

Podkreśla, że władze lokalne i regionalne ponoszą prawną odpowiedzialność za wiele obszarów objętych instrumentem „Łącząc Europę”. Ponieważ na organy te bezpośredni wpływ wywierają proponowane rozwiązania ukierunkowane na finansowanie transeuropejskiego transportu i infrastruktury energetyczno-telekomunikacyjnej, konieczne jest bezwzględne przestrzeganie zasad wielopoziomowego sprawowania rządów, sprzyjających zrównoważonemu rozwojowi terytorialnemu.

| 34. | Uważa, że we wniosku dotyczącym CEF nie poruszono żadnej kwestii związanej z jego zgodnością z zasadą pomocniczości (3). Przypomina, że z uwagi na swą skalę i skutki projekty realizowane w ramach tego instrumentu mogą mieć wymiar transgraniczny, w związku z czym muszą być prowadzone na najodpowiedniejszym szczeblu: unijnym, krajowym, regionalnym lub lokalnym. |
| --- | --- |

34.

Uważa, że we wniosku dotyczącym CEF nie poruszono żadnej kwestii związanej z jego zgodnością z zasadą pomocniczości (3). Przypomina, że z uwagi na swą skalę i skutki projekty realizowane w ramach tego instrumentu mogą mieć wymiar transgraniczny, w związku z czym muszą być prowadzone na najodpowiedniejszym szczeblu: unijnym, krajowym, regionalnym lub lokalnym.

| 35. | Nalega, by władze regionalne i lokalne oraz inne właściwe zainteresowane strony zostały uwzględnione w procesie decyzyjnym i w procesie planowania realizowanym przez państwa członkowskie w zakresie indykatywnego wykazu projektów (w ramach instrumentu „Łącząc Europę”), które mogą zostać objęte finansowaniem. |
| --- | --- |

35.

Nalega, by władze regionalne i lokalne oraz inne właściwe zainteresowane strony zostały uwzględnione w procesie decyzyjnym i w procesie planowania realizowanym przez państwa członkowskie w zakresie indykatywnego wykazu projektów (w ramach instrumentu „Łącząc Europę”), które mogą zostać objęte finansowaniem.

| 36. | Nalega na niezwłoczne informowanie władz lokalnych i regionalnych na temat propozycji związanych z instrumentem „Łącząc Europę” oraz na włączanie tych organów w przygotowywanie projektów i opracowywanie terytorialnych strategii rozwojowych. Sprawą wagi nadrzędnej jest także to, by wszystkie zainteresowane strony w poszczególnych regionach uczestniczyły w pracach nad przygotowaniem i wdrażaniem przyszłych projektów związanych z instrumentem „Łącząc Europę”. |
| --- | --- |

36.

Nalega na niezwłoczne informowanie władz lokalnych i regionalnych na temat propozycji związanych z instrumentem „Łącząc Europę” oraz na włączanie tych organów w przygotowywanie projektów i opracowywanie terytorialnych strategii rozwojowych. Sprawą wagi nadrzędnej jest także to, by wszystkie zainteresowane strony w poszczególnych regionach uczestniczyły w pracach nad przygotowaniem i wdrażaniem przyszłych projektów związanych z instrumentem „Łącząc Europę”.

| 37. | Jest zdania, że należy wypracować strategiczne rozwiązania mające na celu zachęcenie władz regionalnych i krajowych do przygotowania wykazów proponowanych inwestycji w dziedzinie energii i telekomunikacji do końca roku 2012. Tylko w ten sposób poszczególne państwa członkowskie będą miały dość czasu na opracowanie dokumentacji projektowej. |
| --- | --- |

37.

Jest zdania, że należy wypracować strategiczne rozwiązania mające na celu zachęcenie władz regionalnych i krajowych do przygotowania wykazów proponowanych inwestycji w dziedzinie energii i telekomunikacji do końca roku 2012. Tylko w ten sposób poszczególne państwa członkowskie będą miały dość czasu na opracowanie dokumentacji projektowej.

Zarządzanie i wdrażanie

| 38. | Podkreśla, że nowe technologie (np. infrastruktura dla paliw alternatywnych) trudniej jest wprowadzić na rynek niż tradycyjną infrastrukturę, taką jak infrastruktura drogowa i kolejowa, w związku z czym należy zwiększyć dotacje z 20 % do 50 %. |
| --- | --- |

38.

Podkreśla, że nowe technologie (np. infrastruktura dla paliw alternatywnych) trudniej jest wprowadzić na rynek niż tradycyjną infrastrukturę, taką jak infrastruktura drogowa i kolejowa, w związku z czym należy zwiększyć dotacje z 20 % do 50 %.

| 39. | Podkreśla, że wdrażanie instrumentu „Łącząc Europę” przez agencję wykonawczą Komisji Europejskiej, występującą w roli organu zarządzającego, powinno być prowadzone w ścisłej współpracy z innymi właściwymi organami publicznymi. Należałoby unikać dodatkowych kosztów związanych z ustanowieniem i działaniem tej agencji. |
| --- | --- |

39.

Podkreśla, że wdrażanie instrumentu „Łącząc Europę” przez agencję wykonawczą Komisji Europejskiej, występującą w roli organu zarządzającego, powinno być prowadzone w ścisłej współpracy z innymi właściwymi organami publicznymi. Należałoby unikać dodatkowych kosztów związanych z ustanowieniem i działaniem tej agencji.

| 40. | Zwraca uwagę na fakt, iż w sytuacji, gdy różne państwa członkowskie nie są w stanie dojść do porozumienia w sprawie wdrożenia danego projektu, trzeba określić zasady regulujące wydawanie środków w ramach instrumentu „Łącząc Europę”. |
| --- | --- |

40.

Zwraca uwagę na fakt, iż w sytuacji, gdy różne państwa członkowskie nie są w stanie dojść do porozumienia w sprawie wdrożenia danego projektu, trzeba określić zasady regulujące wydawanie środków w ramach instrumentu „Łącząc Europę”.

| 41. | Sugeruje zatem, by Komisja Europejska – w celu pokonania trudności związanych z wdrażaniem projektów transgranicznych, wynikających z różnych systemów prawnych obowiązujących w poszczególnych państwach oraz z połączenia różnych źródeł finansowania zdefiniowanych w szeregu rozporządzeń – podjęła się szczegółowej analizy przydatności EUWT. |
| --- | --- |

41.

Sugeruje zatem, by Komisja Europejska – w celu pokonania trudności związanych z wdrażaniem projektów transgranicznych, wynikających z różnych systemów prawnych obowiązujących w poszczególnych państwach oraz z połączenia różnych źródeł finansowania zdefiniowanych w szeregu rozporządzeń – podjęła się szczegółowej analizy przydatności EUWT.

Zgodność z innymi strategiami UE – polityka spójności

| 42. | Podkreśla konieczność zapewnienia spójnej kompatybilności między projektami finansowanymi z funduszy strukturalnych, Funduszu Spójności i instrumentu „Łącząc Europę” oraz uwzględnienia spodziewanego wpływu instrumentu „Łącząc Europę” na mniejsze projekty. |
| --- | --- |

42.

Podkreśla konieczność zapewnienia spójnej kompatybilności między projektami finansowanymi z funduszy strukturalnych, Funduszu Spójności i instrumentu „Łącząc Europę” oraz uwzględnienia spodziewanego wpływu instrumentu „Łącząc Europę” na mniejsze projekty.

| 43. | Zwraca się do Komisji o zastosowanie jasnych rozwiązań gwarantujących koordynację i kompatybilność między rozporządzeniami dotyczącymi funduszy strukturalnych – nie tylko w odniesieniu do opracowywania wspólnych ram strategicznych i umów partnerskich, lecz także w stosunku do zasad kwalifikowania i ewentualnego nachodzenia na siebie projektów objętych finansowaniem. |
| --- | --- |

43.

Zwraca się do Komisji o zastosowanie jasnych rozwiązań gwarantujących koordynację i kompatybilność między rozporządzeniami dotyczącymi funduszy strukturalnych – nie tylko w odniesieniu do opracowywania wspólnych ram strategicznych i umów partnerskich, lecz także w stosunku do zasad kwalifikowania i ewentualnego nachodzenia na siebie projektów objętych finansowaniem.

| 44. | Zwraca uwagę na wpływ, jaki instrument „Łącząc Europę” wywiera na planowanie terytorialne oraz regionalne i lokalne strategie rozwojowe. Popiera stosowanie rozwiązań z zakresu budowy potencjału, wspierających władze regionalne i lokalne w jak najlepszym przygotowaniu się do składania dopracowanych projektów podlegających finansowaniu ze środków instrumentu „Łącząc Europę”. |
| --- | --- |

44.

Zwraca uwagę na wpływ, jaki instrument „Łącząc Europę” wywiera na planowanie terytorialne oraz regionalne i lokalne strategie rozwojowe. Popiera stosowanie rozwiązań z zakresu budowy potencjału, wspierających władze regionalne i lokalne w jak najlepszym przygotowaniu się do składania dopracowanych projektów podlegających finansowaniu ze środków instrumentu „Łącząc Europę”.

| 45. | Nalega na terminowe zatwierdzenie programów operacyjnych i rozporządzeń w okresie programowania 2014–2020 tak, aby wdrażanie projektów mogło się rozpocząć na początku roku 2014. |
| --- | --- |

45.

Nalega na terminowe zatwierdzenie programów operacyjnych i rozporządzeń w okresie programowania 2014–2020 tak, aby wdrażanie projektów mogło się rozpocząć na początku roku 2014.

Przepisy ogólne i końcowe

| 46. | Popiera propozycję Komisji Europejskiej, by w większym stopniu skupić się na wynikach w oparciu o jasno wytyczone i wymierne cele oraz wskaźniki wydajności ustanowione na wcześniejszym etapie. Należy określić kilka jasnych i gruntownie przygotowanych wskaźników. Powinny one być ogólne, sprawiedliwe, proporcjonalne i oparte na zasadzie równego traktowania. W tej sytuacji instrumenty planowania strategicznego winny zostać udostępnione władzom regionalnym i lokalnym tak, by władze te mogły uniknąć dodatkowych obciążeń administracyjnych w zakresie sprawozdawczości. Konieczna jest również ocena uwzględniająca wpływ na spójność gospodarczą, społeczną i terytorialną. |
| --- | --- |

46.

Popiera propozycję Komisji Europejskiej, by w większym stopniu skupić się na wynikach w oparciu o jasno wytyczone i wymierne cele oraz wskaźniki wydajności ustanowione na wcześniejszym etapie. Należy określić kilka jasnych i gruntownie przygotowanych wskaźników. Powinny one być ogólne, sprawiedliwe, proporcjonalne i oparte na zasadzie równego traktowania. W tej sytuacji instrumenty planowania strategicznego winny zostać udostępnione władzom regionalnym i lokalnym tak, by władze te mogły uniknąć dodatkowych obciążeń administracyjnych w zakresie sprawozdawczości. Konieczna jest również ocena uwzględniająca wpływ na spójność gospodarczą, społeczną i terytorialną.

| 47. | Zwraca się do państw członkowskich o większe wykorzystanie wsparcia technicznego dostępnego w obrębie programów operacyjnych, by usprawnić możliwości organów samorządowych i innych jednostek w zakresie wykorzystania funduszy UE. W ramach instrumentu „Łącząc Europę” szczególnego znaczenia nabiera kwestia, by mniej rozwinięte państwa członkowskie również przygotowywały jakościowe projekty z wykorzystaniem wsparcia technicznego i by mogły one stać się kandydatami równorzędnymi innym państwom członkowskim w momencie składania ofert, które mogą zostać objęte współfinansowaniem z UE. |
| --- | --- |

47.

Zwraca się do państw członkowskich o większe wykorzystanie wsparcia technicznego dostępnego w obrębie programów operacyjnych, by usprawnić możliwości organów samorządowych i innych jednostek w zakresie wykorzystania funduszy UE. W ramach instrumentu „Łącząc Europę” szczególnego znaczenia nabiera kwestia, by mniej rozwinięte państwa członkowskie również przygotowywały jakościowe projekty z wykorzystaniem wsparcia technicznego i by mogły one stać się kandydatami równorzędnymi innym państwom członkowskim w momencie składania ofert, które mogą zostać objęte współfinansowaniem z UE.

| 48. | Apeluje o wypracowanie bardziej szczegółowych definicji związanych z przygotowywaniem dokumentacji projektowej, opracowywaniem projektów, uruchamianiem procedur i składaniem wniosków przez poszczególnych uczestników (podział zadań między organami krajowymi a władzami regionalnymi i lokalnymi) w ramach instrumentu „Łącząc Europę”. |
| --- | --- |

48.

Apeluje o wypracowanie bardziej szczegółowych definicji związanych z przygotowywaniem dokumentacji projektowej, opracowywaniem projektów, uruchamianiem procedur i składaniem wniosków przez poszczególnych uczestników (podział zadań między organami krajowymi a władzami regionalnymi i lokalnymi) w ramach instrumentu „Łącząc Europę”.

II.   ZALECANE POPRAWKI

COM(2011) 665 final/3

Poprawka 1

Dodać nowy motyw po motywie 2

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | Instrument ten wyraźnie wzmocni także projekty, w ramach których priorytetowe znaczenie przypada infrastrukturze kolejowego transportu towarów jako elementowi wiążącemu porty i platformy multimodalne i spajającemu cały obszar, zwłaszcza w wymiarze gospodarczym, społecznym i terytorialnym, co bez wątpienia polepszy dostęp do rynków wschodzących. Te zelektryfikowane sieci kolejowe w dużym stopniu przyczyniają się do oszczędności energii, pozwalają ograniczyć zewnętrzną zależność energetyczną dzięki ich wszechstronności, tzn. możliwości powiązania ich z różnymi źródłami energii, a także sprzyjają zrównoważeniu środowiskowemu, wpisując się tym samym bezpośrednio w cele strategii „Europa 2020”. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Instrument ten wyraźnie wzmocni także projekty, w ramach których priorytetowe znaczenie przypada infrastrukturze kolejowego transportu towarów jako elementowi wiążącemu porty i platformy multimodalne i spajającemu cały obszar, zwłaszcza w wymiarze gospodarczym, społecznym i terytorialnym, co bez wątpienia polepszy dostęp do rynków wschodzących. Te zelektryfikowane sieci kolejowe w dużym stopniu przyczyniają się do oszczędności energii, pozwalają ograniczyć zewnętrzną zależność energetyczną dzięki ich wszechstronności, tzn. możliwości powiązania ich z różnymi źródłami energii, a także sprzyjają zrównoważeniu środowiskowemu, wpisując się tym samym bezpośrednio w cele strategii „Europa 2020”.

Uzasadnienie

Spójność społeczna i terytorialna Europy w dużym stopniu zależeć będzie od zdolności UE do zapewnienia równowagi między poszczególnymi obszarami i utrzymania między nimi powiązań. Koncepcja terytorium europejskiego, odzwierciedlona w dużych i proekologicznych sieciach transportowych powinna uwzględniać nie tylko potrzebę powiązania obszarów już rozwiniętych – osie łączące terytoria powinny same stanowić element spajający i stymulować obszary znajdujące się w gorszej sytuacji gospodarczej i społecznej. Uruchomienie instrumentów łączących Europę powinno być również centralnym zagadnieniem planowania przestrzennego i równowagi międzyregionalnej.

Poprawka 2

Artykuł 3 lit. a)

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| przyczynia się do inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu poprzez tworzenie nowoczesnych i wysoce efektywnych sieci transeuropejskich, przynosząc tym samym korzyści dla całej Unii Europejskiej w zakresie konkurencyjności, spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej w ramach jednolitego rynku oraz kreując bardziej sprzyjające inwestycjom publicznym i prywatnym otoczenie dzięki połączeniu instrumentów finansowych z bezpośrednim finansowaniem unijnym, a także dzięki wykorzystaniu synergii między sektorami. | przyczynia się do inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu poprzez tworzenie nowoczesnych i wysoce efektywnych sieci transeuropejskich, przynosząc tym samym korzyści dla całej Unii Europejskiej w zakresie konkurencyjności, spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej w ramach jednolitego rynku oraz kreując bardziej sprzyjające inwestycjom publicznym i prywatnym otoczenie dzięki połączeniu instrumentów finansowych z bezpośrednim finansowaniem unijnym, a także dzięki wykorzystaniu synergii między sektorami. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

przyczynia się do inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu poprzez tworzenie nowoczesnych i wysoce efektywnych sieci transeuropejskich, przynosząc tym samym korzyści dla całej Unii Europejskiej w zakresie konkurencyjności, spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej w ramach jednolitego rynku oraz kreując bardziej sprzyjające inwestycjom publicznym i prywatnym otoczenie dzięki połączeniu instrumentów finansowych z bezpośrednim finansowaniem unijnym, a także dzięki wykorzystaniu synergii między sektorami.

przyczynia się do inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu poprzez tworzenie nowoczesnych i wysoce efektywnych sieci transeuropejskich, przynosząc tym samym korzyści dla całej Unii Europejskiej w zakresie konkurencyjności, spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej w ramach jednolitego rynku oraz kreując bardziej sprzyjające inwestycjom publicznym i prywatnym otoczenie dzięki połączeniu instrumentów finansowych z bezpośrednim finansowaniem unijnym, a także dzięki wykorzystaniu synergii między sektorami.

Uzasadnienie

Zob. punkt 12.

Poprawka 3

Art. 5 ust. 2

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Koperta finansowa instrumentu „Łącząc Europę” może obejmować wydatki dotyczące czynności związanych z fazą przygotowawczą, monitorowaniem, kontrolą, audytem i oceną, które są wymagane do zarządzania programem i realizacji jego celów, w szczególności analizy, spotkania ekspertów, w zakresie, w jakim dotyczą ogólnych celów niniejszego rozporządzenia, koszty związane z sieciami IT służącymi przetwarzaniu i wymianie informacji, a także wszelkie koszty obsługi technicznej i administracyjnej poniesione przez Komisję w związku z zarządzaniem programem. | Koperta finansowa instrumentu „Łącząc Europę” może obejmować wydatki dotyczące czynności związanych z fazą przygotowawczą, monitorowaniem, kontrolą, audytem i oceną , które są wymagane do zarządzania programem i realizacji jego celów, w szczególności analizy, spotkania ekspertów, w zakresie, w jakim dotyczą ogólnych celów niniejszego rozporządzenia, koszty związane z sieciami IT służącymi przetwarzaniu i wymianie informacji, a także wszelkie koszty obsługi technicznej i administracyjnej poniesione przez Komisję w związku z zarządzaniem programem. |
| [...] | [...] |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Koperta finansowa instrumentu „Łącząc Europę” może obejmować wydatki dotyczące czynności związanych z fazą przygotowawczą, monitorowaniem, kontrolą, audytem i oceną, które są wymagane do zarządzania programem i realizacji jego celów, w szczególności analizy, spotkania ekspertów, w zakresie, w jakim dotyczą ogólnych celów niniejszego rozporządzenia, koszty związane z sieciami IT służącymi przetwarzaniu i wymianie informacji, a także wszelkie koszty obsługi technicznej i administracyjnej poniesione przez Komisję w związku z zarządzaniem programem.

Koperta finansowa instrumentu „Łącząc Europę” może obejmować wydatki dotyczące czynności związanych z fazą przygotowawczą, monitorowaniem, kontrolą, audytem i oceną , które są wymagane do zarządzania programem i realizacji jego celów, w szczególności analizy, spotkania ekspertów, w zakresie, w jakim dotyczą ogólnych celów niniejszego rozporządzenia, koszty związane z sieciami IT służącymi przetwarzaniu i wymianie informacji, a także wszelkie koszty obsługi technicznej i administracyjnej poniesione przez Komisję w związku z zarządzaniem programem.

[...]

[...]

Uzasadnienie

Zob. punkt 22.

Poprawka 4

Art. 7 ust. 2

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Kwalifikowalność i warunki pomocy finansowej | Kwalifikowalność i warunki pomocy finansowej |
| 2.   W dziedzinie transportu jedynie działania służące realizacji projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/2012 [wytyczne dotyczące TEN-T] oraz działania wspierające program kwalifikują się do otrzymania unijnej pomocy finansowej w formie zamówień i instrumentów finansowych na podstawie niniejszego rozporządzenia. Jedynie poniższe działania kwalifikują się do otrzymania unijnej pomocy finansowej w formie dotacji na podstawie niniejszego rozporządzenia: | 2.   W dziedzinie transportu jedynie działania służące realizacji projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/2012 [wytyczne dotyczące TEN-T] oraz działania wspierające program kwalifikują się do otrzymania unijnej pomocy finansowej w formie zamówień i instrumentów finansowych na podstawie niniejszego rozporządzenia. Jedynie poniższe działania kwalifikują się do otrzymania unijnej pomocy finansowej w formie dotacji na podstawie niniejszego rozporządzenia: |
| a) | działania służące realizacji sieci bazowej zgodnie z rozdziałem III rozporządzenia (UE) nr XXXX/2012 [wytyczne dotyczące TEN-T], w tym wdrożenie nowych technologii i rozwiązań innowacyjnych zgodnie z art. 39 rozporządzenia (UE) nr XXXX/2012 [wytyczne dotyczące TEN-T]; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Kwalifikowalność i warunki pomocy finansowej

Kwalifikowalność i warunki pomocy finansowej

2.   W dziedzinie transportu jedynie działania służące realizacji projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/2012 [wytyczne dotyczące TEN-T] oraz działania wspierające program kwalifikują się do otrzymania unijnej pomocy finansowej w formie zamówień i instrumentów finansowych na podstawie niniejszego rozporządzenia. Jedynie poniższe działania kwalifikują się do otrzymania unijnej pomocy finansowej w formie dotacji na podstawie niniejszego rozporządzenia:

2.   W dziedzinie transportu jedynie działania służące realizacji projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/2012 [wytyczne dotyczące TEN-T] oraz działania wspierające program kwalifikują się do otrzymania unijnej pomocy finansowej w formie zamówień i instrumentów finansowych na podstawie niniejszego rozporządzenia. Jedynie poniższe działania kwalifikują się do otrzymania unijnej pomocy finansowej w formie dotacji na podstawie niniejszego rozporządzenia:

a)

działania służące realizacji sieci bazowej zgodnie z rozdziałem III rozporządzenia (UE) nr XXXX/2012 [wytyczne dotyczące TEN-T], w tym wdrożenie nowych technologii i rozwiązań innowacyjnych zgodnie z art. 39 rozporządzenia (UE) nr XXXX/2012 [wytyczne dotyczące TEN-T];

| a) | działania służące realizacji sieci bazowej zgodnie z rozdziałem III rozporządzenia (UE) nr XXXX/2012 [wytyczne dotyczące TEN-T], w tym wdrożenie nowych technologii i rozwiązań innowacyjnych zgodnie z art. 39 rozporządzenia (UE) nr XXXX/2012 [wytyczne dotyczące TEN-T]; |
| --- | --- |

a)

działania służące realizacji sieci bazowej zgodnie z rozdziałem III rozporządzenia (UE) nr XXXX/2012 [wytyczne dotyczące TEN-T], w tym wdrożenie nowych technologii i rozwiązań innowacyjnych zgodnie z art. 39 rozporządzenia (UE) nr XXXX/2012 [wytyczne dotyczące TEN-T];

| b) | prace studyjne dotyczące projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, zgodnie z art. 8 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (UE) nr XXXX/2012 [wytyczne dotyczące TEN-T]; |
| --- | --- |

b)

prace studyjne dotyczące projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, zgodnie z art. 8 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (UE) nr XXXX/2012 [wytyczne dotyczące TEN-T];

| | |
| --- | --- |

c)

| c) | działania wspierające projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania, zgodnie z art. 8 ust. 1 lit. a) i d) rozporządzenia (UE) nr XXXX/2012 [wytyczne dotyczące TEN-T]; |
| --- | --- |

działania wspierające projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania, zgodnie z art. 8 ust. 1 lit. a) i d) rozporządzenia (UE) nr XXXX/2012 [wytyczne dotyczące TEN-T];

| | prace studyjne dotyczące projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, zgodnie z art. 8 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (UE) nr XXXX/2012 [wytyczne dotyczące TEN-T]; |
| --- | --- |

prace studyjne dotyczące projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, zgodnie z art. 8 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (UE) nr XXXX/2012 [wytyczne dotyczące TEN-T];

| d) | działania wspierające systemy zarządzania ruchem zgodnie z art. 37 rozporządzenia (UE) nr XXX/2012 [wytyczne dotyczące TEN-T]; |
| --- | --- |

d)

działania wspierające systemy zarządzania ruchem zgodnie z art. 37 rozporządzenia (UE) nr XXX/2012 [wytyczne dotyczące TEN-T];

| | działania wspierające projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania, zgodnie z art. 8 ust. 1 lit. a) i d) rozporządzenia (UE) nr XXXX/2012 [wytyczne dotyczące TEN-T]; |
| --- | --- |

działania wspierające projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania, zgodnie z art. 8 ust. 1 lit. a) i d) rozporządzenia (UE) nr XXXX/2012 [wytyczne dotyczące TEN-T];

| e) | działania wspierające usługi w zakresie transportu towarowego zgodnie z art. 38 rozporządzenia (UE) nr XXX/2012 [wytyczne dotyczące TEN-T]; |
| --- | --- |

e)

działania wspierające usługi w zakresie transportu towarowego zgodnie z art. 38 rozporządzenia (UE) nr XXX/2012 [wytyczne dotyczące TEN-T];

| | działania wspierające systemy zarządzania ruchem zgodnie z art. 37 rozporządzenia (UE) nr XXX/2012 [wytyczne dotyczące TEN-T]; |
| --- | --- |

działania wspierające systemy zarządzania ruchem zgodnie z art. 37 rozporządzenia (UE) nr XXX/2012 [wytyczne dotyczące TEN-T];

| f) | działania służące ograniczeniu hałasu powodowanego przez kolejowy transport towarowy poprzez modernizację obecnie używanego taboru; |
| --- | --- |

f)

działania służące ograniczeniu hałasu powodowanego przez kolejowy transport towarowy poprzez modernizację obecnie używanego taboru;

| | działania wspierające usługi w zakresie transportu towarowego zgodnie z art. 38 rozporządzenia (UE) nr XXX/2012 [wytyczne dotyczące TEN-T]; |
| --- | --- |

działania wspierające usługi w zakresie transportu towarowego zgodnie z art. 38 rozporządzenia (UE) nr XXX/2012 [wytyczne dotyczące TEN-T];

| g) | działania wspierające program. |
| --- | --- |

g)

działania wspierające program.

| | działania służące ograniczeniu hałasu powodowanego przez kolejowy transport towarowy poprzez modernizację obecnie używanego taboru; |
| --- | --- |

działania służące ograniczeniu hałasu powodowanego przez kolejowy transport towarowy poprzez modernizację obecnie używanego taboru;

| | działania wspierające program. |
| --- | --- |

działania wspierające program.

Poprawka 5

Art. 7 ust. 4

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| W dziedzinie telekomunikacji wszystkie działania w sektorze telekomunikacji służące realizacji projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania oraz działania wspierające program określone w załączniku I do rozporządzenia (UE) XXXX/2012 [wytyczne INFSO] kwalifikują się do otrzymania unijnej pomocy finansowej w formie dotacji, zamówień i instrumentów finansowych na podstawie niniejszego rozporządzenia. | W dziedzinie telekomunikacji wszystkie działania w sektorze telekomunikacji służące realizacji projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania oraz działania wspierające program określone w załączniku I do rozporządzenia (UE) XXXX/2012 [wytyczne INFSO] kwalifikują się do otrzymania unijnej pomocy finansowej w formie dotacji, zamówień i instrumentów finansowych na podstawie niniejszego rozporządzenia. |
| | |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

W dziedzinie telekomunikacji wszystkie działania w sektorze telekomunikacji służące realizacji projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania oraz działania wspierające program określone w załączniku I do rozporządzenia (UE) XXXX/2012 [wytyczne INFSO] kwalifikują się do otrzymania unijnej pomocy finansowej w formie dotacji, zamówień i instrumentów finansowych na podstawie niniejszego rozporządzenia.

W dziedzinie telekomunikacji wszystkie działania w sektorze telekomunikacji służące realizacji projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania oraz działania wspierające program określone w załączniku I do rozporządzenia (UE) XXXX/2012 [wytyczne INFSO] kwalifikują się do otrzymania unijnej pomocy finansowej w formie dotacji, zamówień i instrumentów finansowych na podstawie niniejszego rozporządzenia.

Uzasadnienie

W art. 2 ust. 9 wniosku dotyczącego rozporządzenia stwierdza się, że (bezpośrednimi) beneficjentami wsparcia mogą być również organy. Należy to przyjąć z zadowoleniem. Dostępne środki powinny zostać również udostępnione państwom członkowskim i regionom, by wesprzeć finansowo programy na rzecz rozpowszechniania sieci szerokopasmowych.

Poprawka 6

Art. 8 ust. 2

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Wydatki mogą być kwalifikowalne od daty złożenia wniosku o pomoc finansową. [Wydatki na działania wynikające z projektów ujętych w pierwszym programie wieloletnim mogą być kwalifikowalne od dnia 1 stycznia 2014 r.]. | Wydatki mogą być kwalifikowalne od daty złożenia wniosku o pomoc finansową. [Wydatki na działania wynikające z projektów ujętych w pierwszym programie wieloletnim mogą być kwalifikowalne od dnia 1 stycznia 2014 r.]. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Wydatki mogą być kwalifikowalne od daty złożenia wniosku o pomoc finansową. [Wydatki na działania wynikające z projektów ujętych w pierwszym programie wieloletnim mogą być kwalifikowalne od dnia 1 stycznia 2014 r.].

Wydatki mogą być kwalifikowalne od daty złożenia wniosku o pomoc finansową. [Wydatki na działania wynikające z projektów ujętych w pierwszym programie wieloletnim mogą być kwalifikowalne od dnia 1 stycznia 2014 r.].

Uzasadnienie

Zob. punkt 26.

Poprawka 7

Art. 8 ust. 6

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Wydatki związane z nabyciem ziemi nie są kosztem kwalifikowanym. | Wydatki związane z nabyciem ziemi są kosztem kwalifikowanym . |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Wydatki związane z nabyciem ziemi nie są kosztem kwalifikowanym.

Wydatki związane z nabyciem ziemi są kosztem kwalifikowanym .

Uzasadnienie

Zob. punkt 26.

Poprawka 8

Art. 8 ust. 7

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| VAT nie jest kosztem kwalifikowanym | Niepodlegający zwrotowi VAT jest kosztem kwalifikowanym |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

VAT nie jest kosztem kwalifikowanym

Niepodlegający zwrotowi VAT jest kosztem kwalifikowanym

Uzasadnienie

Zob. punkt 26.

Poprawka 9

Art. 9 ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Wnioski mogą być składane przez pojedyncze lub działające w większej liczbie państwa członkowskie, organizacje międzynarodowe, wspólne przedsiębiorstwa, bądź przedsiębiorstwa lub instytucje publiczne lub prywatne ustanowione w państwach członkowskich. | Wnioski mogą być składane przez pojedyncze lub działające w większej liczbie państwa członkowskie, organizacje międzynarodowe, w ramach wspólnych przedsięwzięć takich jak , bądź przez przedsiębiorstwa lub instytucje publiczne lub prywatne ustanowione w państwach członkowskich. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Wnioski mogą być składane przez pojedyncze lub działające w większej liczbie państwa członkowskie, organizacje międzynarodowe, wspólne przedsiębiorstwa, bądź przedsiębiorstwa lub instytucje publiczne lub prywatne ustanowione w państwach członkowskich.

Wnioski mogą być składane przez pojedyncze lub działające w większej liczbie państwa członkowskie, organizacje międzynarodowe, w ramach wspólnych przedsięwzięć takich jak , bądź przez przedsiębiorstwa lub instytucje publiczne lub prywatne ustanowione w państwach członkowskich.

Uzasadnienie

Zob. punkt 27.

Poprawka 10

Art. 10 ust. 2 lit. b

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| w odniesieniu do dotacji na roboty:






  (i) | koleje i śródlądowe drogi wodne: wartość unijnej pomocy finansowej nie przekracza 20 % kosztówkwalifikowalnych; stawki finansowania mogą zostać podniesione do 30 % dla działań związanych z eliminacją wąskich gardeł; stawka finansowania może zostać podniesiona do 40 % dla działań związanych z odcinkami transgranicznymi; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

w odniesieniu do dotacji na roboty:

(i)

koleje i śródlądowe drogi wodne: wartość unijnej pomocy finansowej nie przekracza 20 % kosztówkwalifikowalnych; stawki finansowania mogą zostać podniesione do 30 % dla działań związanych z eliminacją wąskich gardeł; stawka finansowania może zostać podniesiona do 40 % dla działań związanych z odcinkami transgranicznymi;

w odniesieniu do dotacji na roboty:

| (i) | koleje i śródlądowe drogi wodne: wartość unijnej pomocy finansowej nie przekracza 20 % kosztówkwalifikowalnych; stawki finansowania mogą zostać podniesione do 30 % dla działań związanych z eliminacją wąskich gardeł; stawka finansowania może zostać podniesiona do 40 % dla działań związanych z odcinkami transgranicznymi; |
| --- | --- |

(i)

koleje i śródlądowe drogi wodne: wartość unijnej pomocy finansowej nie przekracza 20 % kosztówkwalifikowalnych; stawki finansowania mogą zostać podniesione do 30 % dla działań związanych z eliminacją wąskich gardeł; stawka finansowania może zostać podniesiona do 40 % dla działań związanych z odcinkami transgranicznymi;

[...]

[...]

Uzasadnienie

W niektórych krajach, takich jak Hiszpania, należy podjąć większe starania na rzecz osiągnięcia norm europejskiej interoperacyjności kolejowej ze względu na sytuację wyjściową, która charakteryzuje się m.in. inną szerokością toru oraz innym systemem elektryfikacji. W związku z tym konieczne jest ustalenie hierarchii działań umożliwiających faktyczne wprowadzenie interoperacyjności, pojawienie się nowych operatorów, stworzenie tkanki przedsiębiorczości w dziedzinie transportu i logistyki, która powinna wykorzystywać powstające sieci, jak też wyposażenie w odpowiedni tabor itp. Zaawansowane już w czasie wdrożenie rozwiązań technicznych, takich jak „trzecia szyna” (trzy szyny na podkład, co umożliwia podwójną szerokość torów) na istniejących odcinkach, umożliwi funkcjonowanie interoperacyjnych usług transportowych bez konieczności oczekiwania na korytarze zaprojektowane specjalnie według tych norm, co mogłoby opóźnić wprowadzenie tych usług znacznie poza 2020 r. Działania te powinny być postrzegane jako zarodek pełnej interoperacyjności korytarzy tworzonych obecnie i w dalszej przyszłości, w związku z czym zasługują na priorytetowe potraktowanie w ramach instrumentów finansowych. Jednym z rozwiązań byłoby nadanie tym działaniom tej samej rangi co odcinkom transgranicznym. W każdym razie propozycja ta jest zgodna z punktem 17 zaleceń politycznych, gdyż w sektorze kolejowym Hiszpania jest jednym z najsłabszych i borykających się z największymi problemami regionów. Jest to zgodne również z punktem 26, ponieważ ze względu na inną szerokość torów konwencjonalna sieć kolejowa w Hiszpanii sprawia, że należy ona do „regionów słabiej rozwiniętych”.

Poprawka 11

Art. 10 ust. 4 lit. a)

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| działania w zakresie sieci szerokopasmowych: wartość unijnej pomocy finansowej nie przekracza 50 % kosztów kwalifikowalnych; | działania w zakresie sieci szerokopasmowych: wartość unijnej pomocy finansowej nie przekracza  % kosztów kwalifikowalnych |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka

działania w zakresie sieci szerokopasmowych: wartość unijnej pomocy finansowej nie przekracza 50 % kosztów kwalifikowalnych;

działania w zakresie sieci szerokopasmowych: wartość unijnej pomocy finansowej nie przekracza  % kosztów kwalifikowalnych

Uzasadnienie

Budowa sieci szerokopasmowych na obszarach słabo zaludnionych wymaga znacznych inwestycji finansowych, a zainteresowanie podmiotów gospodarczych rozwijaniem działalności handlowej na tych obszarach jest niskie, a nawet żadne. Jeśli zatem wziąć pod uwagę proponowany poziom współfinansowania, sektorowi komunikacji elektronicznej trudno będzie osiągnąć cele wyznaczone w agendzie cyfrowej dla Europy odnośnie do dostępu do sieci szerokopasmowych.

Poprawka 12

Art. 10 ust. 5

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Stawki współfinansowania podane wyżej mogą zostać podniesione o maksymalnie 10 punktów procentowych dla działań charakteryzujących się synergiami międzysektorowymi, realizujących cele w zakresie przeciwdziałania zmianie klimatu, podnoszących poziom odporności na skutki zmiany klimatu lub ograniczających emisje gazów cieplarnianych. Możliwość podniesienia stawek współfinansowania nie dotyczy stawek, o których mowa w art. 11. | Stawki współfinansowania podane wyżej mogą zostać podniesione o maksymalnie 10 punktów procentowych dla działań charakteryzujących się synergiami międzysektorowymi, realizujących cele w zakresie przeciwdziałania zmianie klimatu podnoszących poziom odporności na skutki zmiany klimatu lub ograniczających emisje gazów cieplarnianych. Możliwość podniesienia stawek współfinansowania nie dotyczy stawek, o których mowa w art. 11. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Stawki współfinansowania podane wyżej mogą zostać podniesione o maksymalnie 10 punktów procentowych dla działań charakteryzujących się synergiami międzysektorowymi, realizujących cele w zakresie przeciwdziałania zmianie klimatu, podnoszących poziom odporności na skutki zmiany klimatu lub ograniczających emisje gazów cieplarnianych. Możliwość podniesienia stawek współfinansowania nie dotyczy stawek, o których mowa w art. 11.

Stawki współfinansowania podane wyżej mogą zostać podniesione o maksymalnie 10 punktów procentowych dla działań charakteryzujących się synergiami międzysektorowymi, realizujących cele w zakresie przeciwdziałania zmianie klimatu podnoszących poziom odporności na skutki zmiany klimatu lub ograniczających emisje gazów cieplarnianych. Możliwość podniesienia stawek współfinansowania nie dotyczy stawek, o których mowa w art. 11.

Uzasadnienie

Za konieczne uznajemy zróżnicowane traktowanie regionów słabiej rozwiniętych i regionów cierpiących wskutek poważnych i trwałych niekorzystnych warunków przyrodniczych i demograficznych, gdyż wszystkie te kryteria wpływają na rozwój regionalny; należy więc mieć je w równym stopniu na uwadze, oceniając poziomy współfinansowania. W tym samym miejscu Komisja Europejska uwzględniła we wniosku dotyczącym rozporządzenia w sprawie EFRR w następnym okresie programowania szczegółowe przepisy w celu skierowania uwagi na konkretne utrudnienia w regionach o tych szczególnych cechach terytorialnych, zgodnie z art. 174 TFUE.

Poprawka 13

Art. 11 ust. 2

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Przepisy mające zastosowanie do sektora transportu na podstawie niniejszego rozporządzenia stosuje się do specjalnych zaproszeń do składania wniosków, o których mowa powyżej. W trakcie realizacji tych zaproszeń największy możliwy priorytet nadaje się projektom odpowiadającym alokacjom krajowym w ramach Funduszu Spójności. | Przepisy mające zastosowanie do sektora transportu na podstawie niniejszego rozporządzenia stosuje się do specjalnych zaproszeń do składania wniosków, o których mowa powyżej. W trakcie realizacji tych zaproszeń w ramach Funduszu Spójności. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Przepisy mające zastosowanie do sektora transportu na podstawie niniejszego rozporządzenia stosuje się do specjalnych zaproszeń do składania wniosków, o których mowa powyżej. W trakcie realizacji tych zaproszeń największy możliwy priorytet nadaje się projektom odpowiadającym alokacjom krajowym w ramach Funduszu Spójności.

Przepisy mające zastosowanie do sektora transportu na podstawie niniejszego rozporządzenia stosuje się do specjalnych zaproszeń do składania wniosków, o których mowa powyżej. W trakcie realizacji tych zaproszeń w ramach Funduszu Spójności.

Uzasadnienie

Zob. punkt 7.

Poprawka 14

Art. 12 ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Komisja anuluje, z wyjątkiem należycie uzasadnionych przypadków, pomoc finansową przyznaną na działania, których realizacji nie rozpoczęto w ciągu jednego roku od daty rozpoczęcia działania ustalonej w warunkach regulujących przyznanie pomocy. | Komisja anuluje, z wyjątkiem należycie uzasadnionych przypadków, pomoc finansową przyznaną na działania, których realizacji nie rozpoczęto w ciągu od daty rozpoczęcia działania ustalonej w warunkach regulujących przyznanie pomocy. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Komisja anuluje, z wyjątkiem należycie uzasadnionych przypadków, pomoc finansową przyznaną na działania, których realizacji nie rozpoczęto w ciągu jednego roku od daty rozpoczęcia działania ustalonej w warunkach regulujących przyznanie pomocy.

Komisja anuluje, z wyjątkiem należycie uzasadnionych przypadków, pomoc finansową przyznaną na działania, których realizacji nie rozpoczęto w ciągu od daty rozpoczęcia działania ustalonej w warunkach regulujących przyznanie pomocy.

Uzasadnienie

Zapewni to większą elastyczność, potrzebną po to, by pomóc beneficjentom przezwyciężyć przeszkody w realizacji.

Poprawka 15

Art. 12 ust. 2 lit. c)

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| w wyniku oceny postępów w realizacji projektu, zwłaszcza w przypadku poważnych opóźnień w realizacji działania. | w wyniku oceny postępów w realizacji projektu, zwłaszcza w przypadku poważnych opóźnień w realizacji działania. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

w wyniku oceny postępów w realizacji projektu, zwłaszcza w przypadku poważnych opóźnień w realizacji działania.

w wyniku oceny postępów w realizacji projektu, zwłaszcza w przypadku poważnych opóźnień w realizacji działania.

Uzasadnienie

Zob. punkt 28.

Poprawka 16

Art. 12 ust. 3

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Komisja może zażądać zwrotu przyznanej pomocy finansowej, jeżeli w terminie dwóch lat od daty zakończenia realizacji ustalonej w warunkach regulujących przyznanie pomocy, realizacja działania korzystającego z pomocy finansowej nie została zakończona. | Komisja może zażądać zwrotu przyznanej pomocy finansowej, jeżeli w terminie lat od daty zakończenia realizacji ustalonej w warunkach regulujących przyznanie pomocy, realizacja działania korzystającego z pomocy finansowej nie została zakończona. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Komisja może zażądać zwrotu przyznanej pomocy finansowej, jeżeli w terminie dwóch lat od daty zakończenia realizacji ustalonej w warunkach regulujących przyznanie pomocy, realizacja działania korzystającego z pomocy finansowej nie została zakończona.

Komisja może zażądać zwrotu przyznanej pomocy finansowej, jeżeli w terminie lat od daty zakończenia realizacji ustalonej w warunkach regulujących przyznanie pomocy, realizacja działania korzystającego z pomocy finansowej nie została zakończona.

Uzasadnienie

Zob. punkt 28.

Poprawka 17

Art. 12 ust. 4

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Przed podjęciem jednej z decyzji przewidzianych w ust. 1, 2 i 3 Komisja analizuje daną sprawę i informuje zainteresowanych beneficjentów, aby umożliwić im przedstawienie uwag w określonym terminie. | Przed podjęciem jednej z decyzji przewidzianych w ust. 1, 2 i 3 Komisja analizuje daną sprawę i informuje zainteresowanych beneficjentów, aby umożliwić im przedstawienie uwag w. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Przed podjęciem jednej z decyzji przewidzianych w ust. 1, 2 i 3 Komisja analizuje daną sprawę i informuje zainteresowanych beneficjentów, aby umożliwić im przedstawienie uwag w określonym terminie.

Przed podjęciem jednej z decyzji przewidzianych w ust. 1, 2 i 3 Komisja analizuje daną sprawę i informuje zainteresowanych beneficjentów, aby umożliwić im przedstawienie uwag w.

Uzasadnienie

Zob. punkt 28.

Poprawka 18

Art. 17 ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Komisja przyjmuje wieloletnie i roczne programy prac dla każdego sektora. Komisja może także przyjąć wieloletnie i roczne programy prac, które obejmują więcej niż jeden sektor. Przedmiotowe akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 24 ust. 2. | Komisja przyjmuje wieloletnie i roczne programy prac dla każdego sektora. Komisja może także przyjąć wieloletnie i roczne programy prac, które obejmują więcej niż jeden sektor. Przedmiotowe akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 24 ust. 2. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Komisja przyjmuje wieloletnie i roczne programy prac dla każdego sektora. Komisja może także przyjąć wieloletnie i roczne programy prac, które obejmują więcej niż jeden sektor. Przedmiotowe akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 24 ust. 2.

Komisja przyjmuje wieloletnie i roczne programy prac dla każdego sektora. Komisja może także przyjąć wieloletnie i roczne programy prac, które obejmują więcej niż jeden sektor. Przedmiotowe akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 24 ust. 2.

Uzasadnienie

Zob. punkt 32.

Poprawka 19

Art. 17 (nowy ustęp 8)

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | W ramach instrumentu „Łącząc Europę” Komisja wspiera działania obejmujące zastosowanie nowych technologii, gdyż trudniej je wprowadzić na rynek niż tradycyjną infrastrukturę, taką jak infrastruktura drogowa i kolejowa, w związku z czym dotacje należy podwyższyć z 20 % do 50 %. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

W ramach instrumentu „Łącząc Europę” Komisja wspiera działania obejmujące zastosowanie nowych technologii, gdyż trudniej je wprowadzić na rynek niż tradycyjną infrastrukturę, taką jak infrastruktura drogowa i kolejowa, w związku z czym dotacje należy podwyższyć z 20 % do 50 %.

Uzasadnienie

Trudniej jest wprowadzić na rynek nowe technologie (np. infrastrukturę dla alternatywnych paliw) niż tradycyjną infrastrukturę, taką jak infrastruktura drogowa i kolejowa. Stanowią one część nowych wytycznych TEN-T, lecz CEF brakuje klauzul dotyczących ich finansowania. Projekty te trudniej finansować. Z drugiej strony wspierają one niezależność od ropy naftowej oraz cele zapisane w białej księdze w sprawie transportu, polegające na zmniejszeniu do 2030 r. o połowę liczby pojazdów wykorzystujących konwencjonalne paliwa w miastach. Uważamy, że ograniczanie dotacji na innowacje w transporcie do 20 % jest niekonsekwentne (stanowi to tym samym najniższą ze wszystkich dotacji).

Poprawka 20

Art. 17 (nowy ustęp 9)

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | Komisja wspiera działania w ramach instrumentu „Łącząc Europę” (możliwe że również w ramach Funduszu Spójności) mające na celu zwiększenie potencjału instytucjonalnego i skuteczności administracji publicznej oraz służb publicznych w zakresie realizacji projektów ukierunkowanych na cele CEF. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Komisja wspiera działania w ramach instrumentu „Łącząc Europę” (możliwe że również w ramach Funduszu Spójności) mające na celu zwiększenie potencjału instytucjonalnego i skuteczności administracji publicznej oraz służb publicznych w zakresie realizacji projektów ukierunkowanych na cele CEF.

Poprawka 21

Art. 26 ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Nie później niż w połowie 2018 r. Komisja sporządza sprawozdanie z oceny na temat realizacji celów wszystkich środków (na poziomie wyników i skutków), skuteczności wykorzystania zasobów i europejskiej wartości dodanej, pod kątem decyzji o przedłużeniu, modyfikacji lub zawieszeniu środków. W ocenie uwzględnia się ponadto kwestie uproszczenia, wewnętrznej i zewnętrznej spójności, dalszego znaczenia wszystkich celów, a także wkładu środków w realizację unijnych priorytetów w zakresie inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu. Uwzględnia się także wyniki oceny długoterminowych skutków poprzednich środków. | Nie później niż w połowie 2018 r. Komisja sporządza sprawozdanie z oceny na temat realizacji celów wszystkich środków (na poziomie wyników i skutków), skuteczności wykorzystania zasobów i europejskiej wartości dodanej, pod kątem decyzji o przedłużeniu, modyfikacji lub zawieszeniu środków. W ocenie uwzględnia się ponadto kwestie uproszczenia, wewnętrznej i zewnętrznej spójności, dalszego znaczenia wszystkich celów, a także wkładu środków w realizację unijnych priorytetów w zakresie inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu. Uwzględnia się także wyniki oceny długoterminowych skutków poprzednich środków. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Nie później niż w połowie 2018 r. Komisja sporządza sprawozdanie z oceny na temat realizacji celów wszystkich środków (na poziomie wyników i skutków), skuteczności wykorzystania zasobów i europejskiej wartości dodanej, pod kątem decyzji o przedłużeniu, modyfikacji lub zawieszeniu środków. W ocenie uwzględnia się ponadto kwestie uproszczenia, wewnętrznej i zewnętrznej spójności, dalszego znaczenia wszystkich celów, a także wkładu środków w realizację unijnych priorytetów w zakresie inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu. Uwzględnia się także wyniki oceny długoterminowych skutków poprzednich środków.

Nie później niż w połowie 2018 r. Komisja sporządza sprawozdanie z oceny na temat realizacji celów wszystkich środków (na poziomie wyników i skutków), skuteczności wykorzystania zasobów i europejskiej wartości dodanej, pod kątem decyzji o przedłużeniu, modyfikacji lub zawieszeniu środków. W ocenie uwzględnia się ponadto kwestie uproszczenia, wewnętrznej i zewnętrznej spójności, dalszego znaczenia wszystkich celów, a także wkładu środków w realizację unijnych priorytetów w zakresie inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu. Uwzględnia się także wyniki oceny długoterminowych skutków poprzednich środków.

Uzasadnienie

Zob. punkt 46

Bruksela, 19 lipca 2012 r.

Przewodnicząca Komitetu Regionów

Mercedes BRESSO

---

(1)  Rolę tę podkreślono w konkluzjach Rady Europejskiej z 28–29 czerwca 2012 r. (s. 11, „Wkład polityk europejskich we wzrost gospodarczy i zatrudnienie”).

1

(2)  Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego decyzję nr 1639/2006/WE ustanawiającą Program ramowy na rzecz konkurencyjności i innowacji (2007–2013) oraz rozporządzenie (WE) nr 680/2007 ustanawiające ogólne zasady przyznawania pomocy finansowej Wspólnoty w zakresie transeuropejskich sieci transportowych i energetycznych.

2

(3)  W opinii KR-u w sprawie CEF uwzględniono konsultacje z Siecią Monitorującą Stosowanie Zasady Pomocniczości Komitetu Regionów. Sprawozdanie z konsultacji dostępne jest na stronie KR-u: http://extranet.cor.europa.eu/subsidiarity/Pages/default.aspx.

3

---

| 13.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 277/137 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 277/137

---

Opinia Komitetu Regionów „Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wytycznych dotyczących transeuropejskiej infrastruktury energetycznej i uchylającego decyzję nr 1364/2006/WE”

2012/C 277/13

KOMITET REGIONÓW

| — | Stwierdza, że w zakresie wysokiego i bardzo wysokiego napięcia wyzwaniem jest tanie i wydajne doprowadzenie energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych z obszarów morskich i lądowych do regionów o największym zapotrzebowaniu energetycznym, a w wypadku przesyłu energii elektrycznej niskiego i średniego napięcia konieczne jest stworzenie warunków infrastrukturalnych dla wielu nowych zdecentralizowanych producentów. |
| --- | --- |

—

Stwierdza, że w zakresie wysokiego i bardzo wysokiego napięcia wyzwaniem jest tanie i wydajne doprowadzenie energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych z obszarów morskich i lądowych do regionów o największym zapotrzebowaniu energetycznym, a w wypadku przesyłu energii elektrycznej niskiego i średniego napięcia konieczne jest stworzenie warunków infrastrukturalnych dla wielu nowych zdecentralizowanych producentów.

| — | Podkreśla potrzebę jednoznacznego sygnału politycznego Komisji dla państw członkowskich, gospodarki, sektora bankowego i partnerów na całym świecie, że nie można już zawrócić z raz obranej drogi do większego udziału energii odnawialnej w przyszłym koszyku energetycznym i że ma ona sens w wypadku inwestycji prywatnych. |
| --- | --- |

—

Podkreśla potrzebę jednoznacznego sygnału politycznego Komisji dla państw członkowskich, gospodarki, sektora bankowego i partnerów na całym świecie, że nie można już zawrócić z raz obranej drogi do większego udziału energii odnawialnej w przyszłym koszyku energetycznym i że ma ona sens w wypadku inwestycji prywatnych.

| — | Podkreśla, że dla osiągnięcia celów przyjętych przez UE na okres do 2020 r. należy – o co Komitet apelował już w swych wcześniejszych opiniach (CdR 160/2008 fin, CdR 8/2009 fin, CdR 244/2010 fin, CdR 312/2010 fin, CdR 7/2011 fin i CdR 104/2011 fin) – także silniej wspierać rozwój inteligentnych sieci na poziomie lokalnym i regionalnym. Ceny dla odbiorców końcowych muszą być, za pomocą skomputeryzowanego zarządzania obciążeniem, dostosowane do produkcji i popytu, tak aby zachęcić do oszczędzania energii oraz lepiej skoordynować zdecentralizowaną produkcję i zdecentralizowane zużycie energii. |
| --- | --- |

—

Podkreśla, że dla osiągnięcia celów przyjętych przez UE na okres do 2020 r. należy – o co Komitet apelował już w swych wcześniejszych opiniach (CdR 160/2008 fin, CdR 8/2009 fin, CdR 244/2010 fin, CdR 312/2010 fin, CdR 7/2011 fin i CdR 104/2011 fin) – także silniej wspierać rozwój inteligentnych sieci na poziomie lokalnym i regionalnym. Ceny dla odbiorców końcowych muszą być, za pomocą skomputeryzowanego zarządzania obciążeniem, dostosowane do produkcji i popytu, tak aby zachęcić do oszczędzania energii oraz lepiej skoordynować zdecentralizowaną produkcję i zdecentralizowane zużycie energii.

| — | Wzywa do zbadania, czy nie byłoby właściwsze przyjęcie łagodniejszego środka, czyli opracowanie mniej szczegółowych wytycznych, którymi kierowaliby się krajowi decydenci. W ten sposób Komisja zapewniłaby państwom członkowskim jak najszerszy margines swobody w podejmowaniu decyzji dotyczących konkretnego włączenia już istniejących struktur. Dotyczy to organów państw członkowskich odpowiedzialnych za zagospodarowanie przestrzenne, zatwierdzanie planów zabudowy i udzielania zezwoleń, których organizacja może mieć charakter federalny, a także już istniejących grup regionalnych w ramach 3. pakietu dotyczącego rynku wewnętrznego. Zasadniczo powierzanie zadań instytucjom, które już skutecznie funkcjonują, powinno mieć pierwszeństwo przed tworzeniem nowych struktur. |
| --- | --- |

—

Wzywa do zbadania, czy nie byłoby właściwsze przyjęcie łagodniejszego środka, czyli opracowanie mniej szczegółowych wytycznych, którymi kierowaliby się krajowi decydenci. W ten sposób Komisja zapewniłaby państwom członkowskim jak najszerszy margines swobody w podejmowaniu decyzji dotyczących konkretnego włączenia już istniejących struktur. Dotyczy to organów państw członkowskich odpowiedzialnych za zagospodarowanie przestrzenne, zatwierdzanie planów zabudowy i udzielania zezwoleń, których organizacja może mieć charakter federalny, a także już istniejących grup regionalnych w ramach 3. pakietu dotyczącego rynku wewnętrznego. Zasadniczo powierzanie zadań instytucjom, które już skutecznie funkcjonują, powinno mieć pierwszeństwo przed tworzeniem nowych struktur.

| Sprawozdawca | Heinz LEHMANN (DE/PPE), poseł do parlamentu kraju związkowego Saksonia |
| --- | --- |
| Dokument źródłowy: | Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wytycznych dotyczących transeuropejskiej infrastruktury energetycznej i uchylającego decyzję nr 1364/2006/WE
  COM(2011) 658 final – 2011/0300 (COD) |

Sprawozdawca

Heinz LEHMANN (DE/PPE), poseł do parlamentu kraju związkowego Saksonia

Dokument źródłowy:

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wytycznych dotyczących transeuropejskiej infrastruktury energetycznej i uchylającego decyzję nr 1364/2006/WE

COM(2011) 658 final – 2011/0300 (COD)

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

| 1. | Przyjmuje z zadowoleniem fakt, że rozporządzenie ma na celu pełną integrację wewnętrznego rynku energii, a dzięki niej zapewnienie, że żadne państwo członkowskie i żaden region nie będą odizolowane od sieci europejskiej, zagwarantowanie bezpieczeństwa dostaw i solidarności między państwami członkowskimi oraz przestrzeganie zasad zrównoważonego rozwoju i ochrony środowiska. Jest to istotny warunek, by do 2020 r. można było obniżyć o 20 % emisje gazów cieplarnianych, podnieść o 20 % efektywność energetyczną i zwiększyć do 20 % udział odnawialnych źródeł energii w ostatecznym zużyciu energii. |
| --- | --- |

1.

Przyjmuje z zadowoleniem fakt, że rozporządzenie ma na celu pełną integrację wewnętrznego rynku energii, a dzięki niej zapewnienie, że żadne państwo członkowskie i żaden region nie będą odizolowane od sieci europejskiej, zagwarantowanie bezpieczeństwa dostaw i solidarności między państwami członkowskimi oraz przestrzeganie zasad zrównoważonego rozwoju i ochrony środowiska. Jest to istotny warunek, by do 2020 r. można było obniżyć o 20 % emisje gazów cieplarnianych, podnieść o 20 % efektywność energetyczną i zwiększyć do 20 % udział odnawialnych źródeł energii w ostatecznym zużyciu energii.

| 2. | Podkreśla zasadnicze znaczenie tej inicjatywy, której celem jest zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego dzięki wykorzystaniu wszelkiego rodzaju rozwiązań technicznych służących temu celowi (szczególnie rozwoju systemów przesyłu i dystrybucji) oraz każdego rodzaju dostępnych i perspektywicznych źródeł energii, wykorzystując przy tym dostępne środki wsparcia. |
| --- | --- |

2.

Podkreśla zasadnicze znaczenie tej inicjatywy, której celem jest zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego dzięki wykorzystaniu wszelkiego rodzaju rozwiązań technicznych służących temu celowi (szczególnie rozwoju systemów przesyłu i dystrybucji) oraz każdego rodzaju dostępnych i perspektywicznych źródeł energii, wykorzystując przy tym dostępne środki wsparcia.

| 3. | Oczekuje, że wniosek przyczyni się do inteligentnego i zrównoważonego wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu oraz przyniesie znaczące korzyści dla całej Unii Europejskiej pod względem konkurencyjności oraz spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej. |
| --- | --- |

3.

Oczekuje, że wniosek przyczyni się do inteligentnego i zrównoważonego wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu oraz przyniesie znaczące korzyści dla całej Unii Europejskiej pod względem konkurencyjności oraz spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej.

| 4. | Przyjmuje z zadowoleniem fakt, że po to, by szybciej osiągnąć cele infrastrukturalne, na okres do 2020 r. i w dalszej perspektywie wyznaczono ograniczoną liczbę priorytetowych korytarzy transeuropejskich oraz obszarów obejmujących sieci elektroenergetyczne i gazowe, a także infrastrukturę przesyłu ropy naftowej, gazu ziemnego, dwutlenku węgla i biometanu (oczyszczony biogaz z biogazowni), w przypadku których działanie na szczeblu unijnym jest najbardziej uzasadnione. Dzięki usprawnieniu i skróceniu procedur wydawania pozwoleń, zwiększeniu akceptacji wskutek zapewnienia udziału społeczeństwa na wczesnym etapie, uproszczeniu regulacji dotyczących projektów, sprawiedliwiej alokacji kosztów w zależności od zapewnianych korzyści i przy zachowaniu adekwatności stopy zwrotu do ryzyka oraz udostępnieniu koniecznego wsparcia rynkowego i bezpośredniego wsparcia finansowego UE będzie można trwale przyczynić się do przyspieszenia realizacji projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania. |
| --- | --- |

4.

Przyjmuje z zadowoleniem fakt, że po to, by szybciej osiągnąć cele infrastrukturalne, na okres do 2020 r. i w dalszej perspektywie wyznaczono ograniczoną liczbę priorytetowych korytarzy transeuropejskich oraz obszarów obejmujących sieci elektroenergetyczne i gazowe, a także infrastrukturę przesyłu ropy naftowej, gazu ziemnego, dwutlenku węgla i biometanu (oczyszczony biogaz z biogazowni), w przypadku których działanie na szczeblu unijnym jest najbardziej uzasadnione. Dzięki usprawnieniu i skróceniu procedur wydawania pozwoleń, zwiększeniu akceptacji wskutek zapewnienia udziału społeczeństwa na wczesnym etapie, uproszczeniu regulacji dotyczących projektów, sprawiedliwiej alokacji kosztów w zależności od zapewnianych korzyści i przy zachowaniu adekwatności stopy zwrotu do ryzyka oraz udostępnieniu koniecznego wsparcia rynkowego i bezpośredniego wsparcia finansowego UE będzie można trwale przyczynić się do przyspieszenia realizacji projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania.

| 5. | Zwraca uwagę, że wspólna europejska sieć energetyczna musi spełniać bardziej wymagające normy w zakresie bezpieczeństwa. Trzeba zwłaszcza wykluczyć ryzyko, że ataki cybernetyczne lub fizyczne zagrożą bezpieczeństwu dostaw w Europie i wpłyną niekorzystnie na potencjał gospodarczy państw członkowskich. |
| --- | --- |

5.

Zwraca uwagę, że wspólna europejska sieć energetyczna musi spełniać bardziej wymagające normy w zakresie bezpieczeństwa. Trzeba zwłaszcza wykluczyć ryzyko, że ataki cybernetyczne lub fizyczne zagrożą bezpieczeństwu dostaw w Europie i wpłyną niekorzystnie na potencjał gospodarczy państw członkowskich.

A.   
  Sytuacja wyjściowa

| 6. | Stwierdza, że każde państwo członkowskie UE dysponuje obecnie takim koszykiem energetycznym, jaki wynika z warunków geograficznych, geologicznych, technicznych i politycznych, a także z krajowego zapotrzebowania. Składa się on z obciążenia podstawowego, jak dotąd pokrywanego przede wszystkim z zasobów kopalnych, jądrowych i niektórych źródeł odnawialnych, (energia wodna, biomasa stała), oraz zmiennego, obejmującego niektóre elastyczne zasoby kopalne i częściowo również odnawialne źródła energii zależne od warunków meteorologicznych, które aktualnie cechują się jeszcze brakiem stałości. By osiągnąć uzgodnione cele klimatyczne, trzeba będzie przede wszystkim poprawić efektywność energetyczną, zmniejszając zużycie energii cieplnej, obniżyć zużycie paliw napędowych (nieuwzględnianych w bilansach paliw pierwotnych) oraz zwiększać udział energii odnawialnej w całkowitej produkcji energii. Naturalne wahania w tej produkcji energii muszą zostać wyrównane za pomocą szeregu środków, takich jak na przykład modernizacja istniejących elektrowni, budowy nowych wysoce elastycznych elektrowni gazowych opartych na kogeneracji, zwiększenia wydajności wodnych elektrowni pompowo-szczytowych lub innych technologii magazynowania, a także udoskonalenia i rozwoju istniejących systemów przesyłu i dystrybucji. Wszystkie szczeble struktury sieciowej wymagają modernizacji. Podczas gdy w zakresie przesyłu energii elektrycznej niskiego i średniego napięcia konieczne jest stworzenie warunków infrastrukturalnych dla wielu nowych zdecentralizowanych producentów, to na poziomie wysokiego i bardzo wysokiego napięcia wyzwaniem jest tanie i wydajne doprowadzenie energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych z obszarów morskich i lądowych do regionów o największym zapotrzebowaniu energetycznym. |
| --- | --- |

6.

Stwierdza, że każde państwo członkowskie UE dysponuje obecnie takim koszykiem energetycznym, jaki wynika z warunków geograficznych, geologicznych, technicznych i politycznych, a także z krajowego zapotrzebowania. Składa się on z obciążenia podstawowego, jak dotąd pokrywanego przede wszystkim z zasobów kopalnych, jądrowych i niektórych źródeł odnawialnych, (energia wodna, biomasa stała), oraz zmiennego, obejmującego niektóre elastyczne zasoby kopalne i częściowo również odnawialne źródła energii zależne od warunków meteorologicznych, które aktualnie cechują się jeszcze brakiem stałości. By osiągnąć uzgodnione cele klimatyczne, trzeba będzie przede wszystkim poprawić efektywność energetyczną, zmniejszając zużycie energii cieplnej, obniżyć zużycie paliw napędowych (nieuwzględnianych w bilansach paliw pierwotnych) oraz zwiększać udział energii odnawialnej w całkowitej produkcji energii. Naturalne wahania w tej produkcji energii muszą zostać wyrównane za pomocą szeregu środków, takich jak na przykład modernizacja istniejących elektrowni, budowy nowych wysoce elastycznych elektrowni gazowych opartych na kogeneracji, zwiększenia wydajności wodnych elektrowni pompowo-szczytowych lub innych technologii magazynowania, a także udoskonalenia i rozwoju istniejących systemów przesyłu i dystrybucji. Wszystkie szczeble struktury sieciowej wymagają modernizacji. Podczas gdy w zakresie przesyłu energii elektrycznej niskiego i średniego napięcia konieczne jest stworzenie warunków infrastrukturalnych dla wielu nowych zdecentralizowanych producentów, to na poziomie wysokiego i bardzo wysokiego napięcia wyzwaniem jest tanie i wydajne doprowadzenie energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych z obszarów morskich i lądowych do regionów o największym zapotrzebowaniu energetycznym.

| 7. | Dla zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego państw członkowskich należy wprowadzać rozwiązania polegające na modernizacji, dalszej eksploatacji oraz rozbudowie istniejących zawodowych źródeł konwencjonalnych i alternatywnych, ponieważ w decydujący sposób zapewniają one stabilną pracę systemów elektroenergetycznych, np. na poziomie lokalnym i krajowym. |
| --- | --- |

7.

Dla zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego państw członkowskich należy wprowadzać rozwiązania polegające na modernizacji, dalszej eksploatacji oraz rozbudowie istniejących zawodowych źródeł konwencjonalnych i alternatywnych, ponieważ w decydujący sposób zapewniają one stabilną pracę systemów elektroenergetycznych, np. na poziomie lokalnym i krajowym.

| 8. | Ponownie podkreśla, że w centrum rozważań musi znajdować się testowanie wydajniejszych technologii przesyłu i składowania, zastosowanie technologii informacyjno-komunikacyjnych oraz pobudzanie rozwoju gminnych i regionalnych planów dotyczących energii. |
| --- | --- |

8.

Ponownie podkreśla, że w centrum rozważań musi znajdować się testowanie wydajniejszych technologii przesyłu i składowania, zastosowanie technologii informacyjno-komunikacyjnych oraz pobudzanie rozwoju gminnych i regionalnych planów dotyczących energii.

| 9. | Stwierdza, że w nadchodzących dziesięcioleciach także gaz ziemny w Europie może odgrywać istotną rolę w wyrównywaniu wahań w wytwarzaniu energii elektrycznej. Dlatego też konieczne jest zróżnicowanie importu gazu, rozwój jego produkcji w krajach członkowskich UE w oparciu o złoża konwencjonalne i niekonwencjonalne, a także produkcja biometanu (oczyszczonego biogazu), pozyskiwanego z biogazowni, uzupełnienie sieci gazowych przez gazociągi i zwiększenie pojemności magazynowej. Podstawą do eksploatacji dodatkowych elektrowni gazowych do wytwarzania mocy regulacyjnej jest wzmocnienie odpowiedniej infrastruktury przesyłowej dla gazu w państwach członkowskich, w których gaz ziemny jest ważnym źródłem energii. |
| --- | --- |

9.

Stwierdza, że w nadchodzących dziesięcioleciach także gaz ziemny w Europie może odgrywać istotną rolę w wyrównywaniu wahań w wytwarzaniu energii elektrycznej. Dlatego też konieczne jest zróżnicowanie importu gazu, rozwój jego produkcji w krajach członkowskich UE w oparciu o złoża konwencjonalne i niekonwencjonalne, a także produkcja biometanu (oczyszczonego biogazu), pozyskiwanego z biogazowni, uzupełnienie sieci gazowych przez gazociągi i zwiększenie pojemności magazynowej. Podstawą do eksploatacji dodatkowych elektrowni gazowych do wytwarzania mocy regulacyjnej jest wzmocnienie odpowiedniej infrastruktury przesyłowej dla gazu w państwach członkowskich, w których gaz ziemny jest ważnym źródłem energii.

| 10. | Dostrzega, że także w najbliższej przyszłości konieczny będzie pewien udział paliw kopalnych w europejskim koszyku energetycznym, nawet jeśli ich udział będzie się dalej zmniejszał. Technologia CCS może w tym czasie wnieść wkład w zmniejszenie emisji dwutlenku węgla, ale pod warunkiem że uda się ją rozwinąć tak, by system był technicznie możliwy do wdrożenia, racjonalny pod względem kosztów i dostatecznie bezpieczny. W każdym razie nadal istnieje potrzeba badań i rozwoju w odniesieniu do testowania technologii w praktyce, zwłaszcza jeśli chodzi o aspekty techniczne i gospodarcze oraz związane z nimi skutki dla środowiska. Także przyszły rozwój transgranicznej sieci do przesyłu dwutlenku węgla wymaga podjęcia już teraz działań na poziomie europejskim. |
| --- | --- |

10.

Dostrzega, że także w najbliższej przyszłości konieczny będzie pewien udział paliw kopalnych w europejskim koszyku energetycznym, nawet jeśli ich udział będzie się dalej zmniejszał. Technologia CCS może w tym czasie wnieść wkład w zmniejszenie emisji dwutlenku węgla, ale pod warunkiem że uda się ją rozwinąć tak, by system był technicznie możliwy do wdrożenia, racjonalny pod względem kosztów i dostatecznie bezpieczny. W każdym razie nadal istnieje potrzeba badań i rozwoju w odniesieniu do testowania technologii w praktyce, zwłaszcza jeśli chodzi o aspekty techniczne i gospodarcze oraz związane z nimi skutki dla środowiska. Także przyszły rozwój transgranicznej sieci do przesyłu dwutlenku węgla wymaga podjęcia już teraz działań na poziomie europejskim.

B.   
  Zasada pomocniczości

| 11. | Podkreśla, że UE uzgodniła cele klimatyczne, których osiągnięcie wymaga wielu wysiłków ze strony wszystkich państw członkowskich. Konieczne jest m.in. stworzenie jak najinteligentniejszej infrastruktury energetycznej. Do istniejących sieci trzeba włączyć wielu małych producentów i mikroproducentów energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych, jak też należy rozwijać inteligentne sieci dystrybucji zdolne do zapewnienia równowagi w sposób zdecentralizowany, zwiększając jednocześnie liczbę połączeń z państwami posiadającymi zasoby energetyczne i ułatwiając ich powstawanie, by podwyższyć produkcję energii pochodzącej ze źródeł odnawialnych. Oprócz tego niezbędne jest również wydajne, a przede wszystkim elastyczne powiązanie infrastruktur krajowych. Komisja przyjęła takie podejście już wiele lat temu w programie TEN-E. |
| --- | --- |

11.

Podkreśla, że UE uzgodniła cele klimatyczne, których osiągnięcie wymaga wielu wysiłków ze strony wszystkich państw członkowskich. Konieczne jest m.in. stworzenie jak najinteligentniejszej infrastruktury energetycznej. Do istniejących sieci trzeba włączyć wielu małych producentów i mikroproducentów energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych, jak też należy rozwijać inteligentne sieci dystrybucji zdolne do zapewnienia równowagi w sposób zdecentralizowany, zwiększając jednocześnie liczbę połączeń z państwami posiadającymi zasoby energetyczne i ułatwiając ich powstawanie, by podwyższyć produkcję energii pochodzącej ze źródeł odnawialnych. Oprócz tego niezbędne jest również wydajne, a przede wszystkim elastyczne powiązanie infrastruktur krajowych. Komisja przyjęła takie podejście już wiele lat temu w programie TEN-E.

| 12. | Zauważa, że jednocześnie wszystkie państwa członkowskie opracowały krajowe plany zwiększenia udziału energii odnawialnej w wytwarzaniu energii i wydały odpowiednie przepisy. Ponadto po wejściu w życie 3. pakietu energetycznego UE szereg transgranicznych instytucji i grup skutecznie ze sobą współpracuje. |
| --- | --- |

12.

Zauważa, że jednocześnie wszystkie państwa członkowskie opracowały krajowe plany zwiększenia udziału energii odnawialnej w wytwarzaniu energii i wydały odpowiednie przepisy. Ponadto po wejściu w życie 3. pakietu energetycznego UE szereg transgranicznych instytucji i grup skutecznie ze sobą współpracuje.

| 13. | Stwierdza, że pomimo tych powstałych w tym czasie struktur, w trakcie realizacji konkretnych projektów transgranicznych w zakresie energii pojawiają się trudności, które wynikają ze stanu infrastruktury krajowej, ze specyficznych priorytetów polityki energetycznej lub z różnych kompetencji. Rozbieżności te prowadzą do straty czasu na etapie planowania, finansowania i budowy projektów TEN-E. |
| --- | --- |

13.

Stwierdza, że pomimo tych powstałych w tym czasie struktur, w trakcie realizacji konkretnych projektów transgranicznych w zakresie energii pojawiają się trudności, które wynikają ze stanu infrastruktury krajowej, ze specyficznych priorytetów polityki energetycznej lub z różnych kompetencji. Rozbieżności te prowadzą do straty czasu na etapie planowania, finansowania i budowy projektów TEN-E.

| 14. | Stwierdza, że za pomocą projektu rozporządzenia Komisja pragnie zapewnić jak najszybsze dostrzeżenie tych rozbieżności i usunięcie ich podczas proponowanej procedury mediacyjnej. Celem rozporządzenia Komisji jest przyspieszenie niewielkiej liczby kluczowych projektów transgranicznych i projektów krajowych o znacznym oddziaływaniu transgranicznym, które należy postrzegać jako podstawę przyszłej europejskiej sieci przesyłu energii o wysokiej wydajności. |
| --- | --- |

14.

Stwierdza, że za pomocą projektu rozporządzenia Komisja pragnie zapewnić jak najszybsze dostrzeżenie tych rozbieżności i usunięcie ich podczas proponowanej procedury mediacyjnej. Celem rozporządzenia Komisji jest przyspieszenie niewielkiej liczby kluczowych projektów transgranicznych i projektów krajowych o znacznym oddziaływaniu transgranicznym, które należy postrzegać jako podstawę przyszłej europejskiej sieci przesyłu energii o wysokiej wydajności.

| 15. | Uznaje, że o wiele bardziej kompleksowe zadanie przygotowania krajowych sieci do przyszłych dostaw energii leży nadal w kompetencji państw członkowskich, a rozporządzenie odnosi się do niego tylko pośrednio. Podejście to opiera się na europejskim dorobku traktatowym (art. 170–172 TFUE). Chociaż rozporządzenie ma wpływ na zasadę pomocniczości, to jednak nie narusza jej z powodu niewielkiej liczby projektów transgranicznych, których dotyczy. |
| --- | --- |

15.

Uznaje, że o wiele bardziej kompleksowe zadanie przygotowania krajowych sieci do przyszłych dostaw energii leży nadal w kompetencji państw członkowskich, a rozporządzenie odnosi się do niego tylko pośrednio. Podejście to opiera się na europejskim dorobku traktatowym (art. 170–172 TFUE). Chociaż rozporządzenie ma wpływ na zasadę pomocniczości, to jednak nie narusza jej z powodu niewielkiej liczby projektów transgranicznych, których dotyczy.

| 16. | Podkreśla, że oprócz opracowania ogólnego europejskiego planu transgranicznych sieci energetycznych, podejście to przynosi również korzyść w postaci jednoznacznego sygnału politycznego Komisji dla państw członkowskich, gospodarki, sektora bankowego i partnerów na całym świecie, że nie można już zawrócić z raz obranej drogi do większego udziału energii odnawialnej w przyszłym koszyku energetycznym i że ma ona sens szczególnie w wypadku inwestycji prywatnych. |
| --- | --- |

16.

Podkreśla, że oprócz opracowania ogólnego europejskiego planu transgranicznych sieci energetycznych, podejście to przynosi również korzyść w postaci jednoznacznego sygnału politycznego Komisji dla państw członkowskich, gospodarki, sektora bankowego i partnerów na całym świecie, że nie można już zawrócić z raz obranej drogi do większego udziału energii odnawialnej w przyszłym koszyku energetycznym i że ma ona sens szczególnie w wypadku inwestycji prywatnych.

| 17. | Zauważa, że jako instrument prawny Komisja proponuje rozporządzenie, które jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich i w całości wiążące. Z uwagi na pożądane przyspieszenie procedur przyznawania pozwoleń KR uważa, że jest ono zasadniczo proporcjonalne. |
| --- | --- |

17.

Zauważa, że jako instrument prawny Komisja proponuje rozporządzenie, które jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich i w całości wiążące. Z uwagi na pożądane przyspieszenie procedur przyznawania pozwoleń KR uważa, że jest ono zasadniczo proporcjonalne.

| 18. | Zwraca jednak uwagę, że usprawnienie procedur wydawania pozwoleń na projekty infrastrukturalne może znacznie ingerować w prawa państw członkowskich do planowania i w prawo zainteresowanych podmiotów oraz społeczeństwa do udziału. Zagwarantowana w konstytucji krajów o systemie federalnym odpowiedzialność krajów związkowych za realizację i opracowanie procedur planowania i przyznawania pozwoleń powinna być również uwzględniona w projektach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania. Komitet nie uważa, że zgodnie z rozumieniem art. 171 TFUE wszystkie szczegółowe przepisy zawarte w rozdziale III mogą być jeszcze postrzegane jako „wytyczne” lub „ogólne wskazówki” w sprawie sieci transeuropejskich, a tym samym nie jako środek rzeczywiście niezbędnej minimalnej harmonizacji krajowych procedur administracyjnych. |
| --- | --- |

18.

Zwraca jednak uwagę, że usprawnienie procedur wydawania pozwoleń na projekty infrastrukturalne może znacznie ingerować w prawa państw członkowskich do planowania i w prawo zainteresowanych podmiotów oraz społeczeństwa do udziału. Zagwarantowana w konstytucji krajów o systemie federalnym odpowiedzialność krajów związkowych za realizację i opracowanie procedur planowania i przyznawania pozwoleń powinna być również uwzględniona w projektach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania. Komitet nie uważa, że zgodnie z rozumieniem art. 171 TFUE wszystkie szczegółowe przepisy zawarte w rozdziale III mogą być jeszcze postrzegane jako „wytyczne” lub „ogólne wskazówki” w sprawie sieci transeuropejskich, a tym samym nie jako środek rzeczywiście niezbędnej minimalnej harmonizacji krajowych procedur administracyjnych.

| 19. | Wzywa w tym kontekście do zbadania, czy nie byłoby właściwsze przyjęcie łagodniejszego środka, czyli opracowanie mniej szczegółowych wytycznych, którymi kierowaliby się krajowi decydenci. W ten sposób Komisja zapewniłaby państwom członkowskim jak najszerszy margines swobody w podejmowaniu decyzji dotyczących konkretnego włączenia już istniejących struktur, ułatwiając powstawanie połączeń i nadając im charakter priorytetowy, jeżeli państwo posiada zasoby umożliwiające zwiększenie produkcji energii ze źródeł odnawialnych. Dotyczy to organów państw członkowskich odpowiedzialnych za zagospodarowanie przestrzenne, zatwierdzanie planów zabudowy i udzielania zezwoleń, których organizacja może mieć charakter federalny, a także już istniejących grup regionalnych w ramach 3. pakietu dotyczącego rynku wewnętrznego. Zasadniczo powierzanie zadań instytucjom, które już skutecznie funkcjonują, powinno mieć pierwszeństwo przed tworzeniem nowych struktur. |
| --- | --- |

19.

Wzywa w tym kontekście do zbadania, czy nie byłoby właściwsze przyjęcie łagodniejszego środka, czyli opracowanie mniej szczegółowych wytycznych, którymi kierowaliby się krajowi decydenci. W ten sposób Komisja zapewniłaby państwom członkowskim jak najszerszy margines swobody w podejmowaniu decyzji dotyczących konkretnego włączenia już istniejących struktur, ułatwiając powstawanie połączeń i nadając im charakter priorytetowy, jeżeli państwo posiada zasoby umożliwiające zwiększenie produkcji energii ze źródeł odnawialnych. Dotyczy to organów państw członkowskich odpowiedzialnych za zagospodarowanie przestrzenne, zatwierdzanie planów zabudowy i udzielania zezwoleń, których organizacja może mieć charakter federalny, a także już istniejących grup regionalnych w ramach 3. pakietu dotyczącego rynku wewnętrznego. Zasadniczo powierzanie zadań instytucjom, które już skutecznie funkcjonują, powinno mieć pierwszeństwo przed tworzeniem nowych struktur.

| 20. | Ocenia krytycznie narzucone w sposób apodyktyczny terminy dotyczące procedur administracyjnych. Właśnie w wypadku projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania jakość musi mieć pierwszeństwo przed szybkością. Oprócz bezpieczeństwa dostaw jakość tych projektów będzie miała również niebagatelny wpływ na ceny dla odbiorców końcowych. Ważnym czynnikiem decydującym o lokalizacji inwestycji są nie tylko interesy inwestorów, ale także koszty dla lokalnych MŚP oraz dla obywateli. |
| --- | --- |

20.

Ocenia krytycznie narzucone w sposób apodyktyczny terminy dotyczące procedur administracyjnych. Właśnie w wypadku projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania jakość musi mieć pierwszeństwo przed szybkością. Oprócz bezpieczeństwa dostaw jakość tych projektów będzie miała również niebagatelny wpływ na ceny dla odbiorców końcowych. Ważnym czynnikiem decydującym o lokalizacji inwestycji są nie tylko interesy inwestorów, ale także koszty dla lokalnych MŚP oraz dla obywateli.

| 21. | Sądzi, że problemy pojawiające się podczas planowania i realizacji projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania powinny być rozwiązywane oddolnie, zgodnie z zasadą pomocniczości, i że wszystkie rozwiązania alternatywne powinny być analizowane z należną uwagą. Europejski koordynator projektów powinien zaczynać działać wyłącznie w wypadku, gdy władze lokalne, regionalne, krajowe lub międzynarodowe nie potrafią się porozumieć w odpowiednim czasie. W przeszłości zdarzało się już, że zaangażowanie europejskiego moderatora było pomocne. Działalność europejskiego koordynatora, który pomaga w zaradzeniu poszczególnym przypadkom przysparzającym trudności, nie jest sama w sobie sprzeczna z zasadą pomocniczości. Jego mianowanie lub – w stosownych przypadkach – przedłużenie jego mandatu powinno następować na podstawie wspólnej decyzji Rady i Parlamentu Europejskiego. |
| --- | --- |

21.

Sądzi, że problemy pojawiające się podczas planowania i realizacji projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania powinny być rozwiązywane oddolnie, zgodnie z zasadą pomocniczości, i że wszystkie rozwiązania alternatywne powinny być analizowane z należną uwagą. Europejski koordynator projektów powinien zaczynać działać wyłącznie w wypadku, gdy władze lokalne, regionalne, krajowe lub międzynarodowe nie potrafią się porozumieć w odpowiednim czasie. W przeszłości zdarzało się już, że zaangażowanie europejskiego moderatora było pomocne. Działalność europejskiego koordynatora, który pomaga w zaradzeniu poszczególnym przypadkom przysparzającym trudności, nie jest sama w sobie sprzeczna z zasadą pomocniczości. Jego mianowanie lub – w stosownych przypadkach – przedłużenie jego mandatu powinno następować na podstawie wspólnej decyzji Rady i Parlamentu Europejskiego.

| 22. | Przyjmuje z zadowoleniem powołanie jednego krajowego organu wydającego pozwolenia jako punktu kompleksowej obsługi. Decyzja, czy w procesie przyznawania pozwoleń zostanie zastosowany tryb zintegrowany czy tryb skooordynowany, powinna pozostać do uznania państw członkowskich. |
| --- | --- |

22.

Przyjmuje z zadowoleniem powołanie jednego krajowego organu wydającego pozwolenia jako punktu kompleksowej obsługi. Decyzja, czy w procesie przyznawania pozwoleń zostanie zastosowany tryb zintegrowany czy tryb skooordynowany, powinna pozostać do uznania państw członkowskich.

| 23. | Popiera propozycję zawartą w rozporządzeniu dotyczącą transgranicznej alokacji kosztów przy udziale ACER. To samo dotyczy zobowiązania krajowych organów regulacyjnych do przyznawania – poprzez opłaty – zachęt inwestycyjnych na realizację projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania. Zachęty te powinny być adekwatne do ryzyka. |
| --- | --- |

23.

Popiera propozycję zawartą w rozporządzeniu dotyczącą transgranicznej alokacji kosztów przy udziale ACER. To samo dotyczy zobowiązania krajowych organów regulacyjnych do przyznawania – poprzez opłaty – zachęt inwestycyjnych na realizację projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania. Zachęty te powinny być adekwatne do ryzyka.

| 24. | Uważa za konieczne, by lista projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania była regularnie sprawdzana i dostosowywana do zmieniających się wymogów. |
| --- | --- |

24.

Uważa za konieczne, by lista projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania była regularnie sprawdzana i dostosowywana do zmieniających się wymogów.

C.   
  Akceptacja

| 25. | Stwierdza z naciskiem, że stworzenie warunków technicznych do osiągnięcia naszych ambitnych celów w zakresie energii i klimatu może się powieść wyłącznie we współpracy z obywatelami, a nie przeciwko nim. Dlatego też należy przyjąć z dużym zadowoleniem wczesne informowanie, włączenie i udział obywateli, gmin oraz samorządów lokalnych. |
| --- | --- |

25.

Stwierdza z naciskiem, że stworzenie warunków technicznych do osiągnięcia naszych ambitnych celów w zakresie energii i klimatu może się powieść wyłącznie we współpracy z obywatelami, a nie przeciwko nim. Dlatego też należy przyjąć z dużym zadowoleniem wczesne informowanie, włączenie i udział obywateli, gmin oraz samorządów lokalnych.

| 26. | Podkreśla, że przestawienie się na niskoemisyjną produkcję energii elektrycznej wymaga reorganizacji struktury sieciowej. Podczas gdy podłączenie nowych drobnych producentów do sieci niskiego i średniego napięcia oraz inteligentne zarządzanie nimi może nadal następować bez interwencji wpływających na wygląd krajobrazu, to w celu utworzenia nowych europejskich autostrad bardzo wysokiego napięcia nieunikniona jest budowa nowych linii energetycznych, przy czym należałoby nadać priorytetowy charakter odcinkom umożliwiającym zwiększenie połączeń z państwami, które mogą zapewnić podwyższenie produkcji energii ze źródeł odnawialnych. Jako że w ostatecznym rozrachunku koszty budowy tych systemów muszą ponieść odbiorcy energii elektrycznej, istotne jest, by ich projekt techniczny był jak najinteligentniejszy i jak najefektywniejszy. Obejmuje to również minimalizację zużycia gruntów. Fakty te muszą zostać jak najwcześniej wyjaśnione obywatelom, a także należy ich o nich stale informować. |
| --- | --- |

26.

Podkreśla, że przestawienie się na niskoemisyjną produkcję energii elektrycznej wymaga reorganizacji struktury sieciowej. Podczas gdy podłączenie nowych drobnych producentów do sieci niskiego i średniego napięcia oraz inteligentne zarządzanie nimi może nadal następować bez interwencji wpływających na wygląd krajobrazu, to w celu utworzenia nowych europejskich autostrad bardzo wysokiego napięcia nieunikniona jest budowa nowych linii energetycznych, przy czym należałoby nadać priorytetowy charakter odcinkom umożliwiającym zwiększenie połączeń z państwami, które mogą zapewnić podwyższenie produkcji energii ze źródeł odnawialnych. Jako że w ostatecznym rozrachunku koszty budowy tych systemów muszą ponieść odbiorcy energii elektrycznej, istotne jest, by ich projekt techniczny był jak najinteligentniejszy i jak najefektywniejszy. Obejmuje to również minimalizację zużycia gruntów. Fakty te muszą zostać jak najwcześniej wyjaśnione obywatelom, a także należy ich o nich stale informować.

| 27. | Apeluje, by władze krajowe tworzyły zachęty, które umożliwiłyby sprawiedliwe zrekompensowanie szkód obywatelom, gminom i samorządom lokalnym. Doświadczenia gmin, które w przeszłości uczestniczyły w nowych projektach budowy na taką skalę, pokazały, że przejrzystość i obecność stałego punktu kontaktowego realizatora projektu na miejscu jest istotnym warunkiem przebiegu planowania i budowy zgodnie z wyznaczonymi terminami. |
| --- | --- |

27.

Apeluje, by władze krajowe tworzyły zachęty, które umożliwiłyby sprawiedliwe zrekompensowanie szkód obywatelom, gminom i samorządom lokalnym. Doświadczenia gmin, które w przeszłości uczestniczyły w nowych projektach budowy na taką skalę, pokazały, że przejrzystość i obecność stałego punktu kontaktowego realizatora projektu na miejscu jest istotnym warunkiem przebiegu planowania i budowy zgodnie z wyznaczonymi terminami.

| 28. | Podkreśla, że przewidywany podręcznik będzie bardzo pomocny w informowaniu obywateli o korzyściach płynących z rozwoju infrastruktury i inteligentnych sieci w odniesieniu do bezpieczeństwa dostaw, zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych i efektywności energetycznej. Przekazywane informacje nie powinny pomijać niekorzystnych zjawisk. Jedynie pełne i przejrzyste informacje pozwolą zrozumieć obywatelom skalę tego wyzwania i łatwiej zaakceptować ewentualne negatywne skutki. Przepływ informacji musi być dostosowany do sytuacji i zapewniać obywatelom rzeczowe informacje. |
| --- | --- |

28.

Podkreśla, że przewidywany podręcznik będzie bardzo pomocny w informowaniu obywateli o korzyściach płynących z rozwoju infrastruktury i inteligentnych sieci w odniesieniu do bezpieczeństwa dostaw, zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych i efektywności energetycznej. Przekazywane informacje nie powinny pomijać niekorzystnych zjawisk. Jedynie pełne i przejrzyste informacje pozwolą zrozumieć obywatelom skalę tego wyzwania i łatwiej zaakceptować ewentualne negatywne skutki. Przepływ informacji musi być dostosowany do sytuacji i zapewniać obywatelom rzeczowe informacje.

| 29. | Uważa, że oprócz odszkodowań materialnych dla obywateli, gmin i samorządów lokalnych w szczególnym stopniu dotkniętych przez realizację projektów, konieczne jest publiczne powiadomienie o przyjętych środkach ostrożności, a także o ocenie skutków społeczno-gospodarczych i środowiskowych. Dążenie do maksymalnej przejrzystości i sprawiedliwy system rekompensat są niezbędne do akceptacji przyspieszonego rozwoju przyszłych sieci energetycznych. |
| --- | --- |

29.

Uważa, że oprócz odszkodowań materialnych dla obywateli, gmin i samorządów lokalnych w szczególnym stopniu dotkniętych przez realizację projektów, konieczne jest publiczne powiadomienie o przyjętych środkach ostrożności, a także o ocenie skutków społeczno-gospodarczych i środowiskowych. Dążenie do maksymalnej przejrzystości i sprawiedliwy system rekompensat są niezbędne do akceptacji przyspieszonego rozwoju przyszłych sieci energetycznych.

D.   
  Finansowanie

| 30. | Przyjmuje do wiadomości, że zdaniem Komisji dotychczasowe instrumenty finansowania TEN-E okazały się niewystarczająco skuteczne. Mają one zostać zastąpione przez instrument „Łącząc Europę”. Z 50 mld euro przewidzianych w rozporządzeniu dotyczącym infrastruktury w odniesieniu do wieloletnich ram finansowych, na sektor energii w okresie 7 lat przypada 9,1 mld euro. Dzięki temu można przeznaczyć środki na badania i instrumenty finansowe na rzecz projektów dotyczących energii elektrycznej, gazu i dwutlenku węgla, a także zapewnić dotacje bezzwrotne na projekty w zakresie energii elektrycznej i gazu, które mają korzystne oddziaływanie na bezpieczeństwo dostaw, solidarność i innowacje, w biznesplanach okazują się nieuzasadnione z ekonomicznego punktu widzenia i w odniesieniu do których podjęto decyzję o transgranicznej alokacji kosztów. Ponadto za pomocą dotacji bezzwrotnych wspierane mogą być również inteligentne sieci i urządzenia pomiarowe, a także projekty związane z dwutlenkiem węgla, których rentowności ekonomicznej nie można wykazać. |
| --- | --- |

30.

Przyjmuje do wiadomości, że zdaniem Komisji dotychczasowe instrumenty finansowania TEN-E okazały się niewystarczająco skuteczne. Mają one zostać zastąpione przez instrument „Łącząc Europę”. Z 50 mld euro przewidzianych w rozporządzeniu dotyczącym infrastruktury w odniesieniu do wieloletnich ram finansowych, na sektor energii w okresie 7 lat przypada 9,1 mld euro. Dzięki temu można przeznaczyć środki na badania i instrumenty finansowe na rzecz projektów dotyczących energii elektrycznej, gazu i dwutlenku węgla, a także zapewnić dotacje bezzwrotne na projekty w zakresie energii elektrycznej i gazu, które mają korzystne oddziaływanie na bezpieczeństwo dostaw, solidarność i innowacje, w biznesplanach okazują się nieuzasadnione z ekonomicznego punktu widzenia i w odniesieniu do których podjęto decyzję o transgranicznej alokacji kosztów. Ponadto za pomocą dotacji bezzwrotnych wspierane mogą być również inteligentne sieci i urządzenia pomiarowe, a także projekty związane z dwutlenkiem węgla, których rentowności ekonomicznej nie można wykazać.

| 31. | Przyjmuje z zadowoleniem fakt, że w ramach instrumentu „Łącząc Europę” poświęca się większą uwagę projektom infrastrukturalnym istotnym z punktu widzenia energetyki, lecz mniej atrakcyjnym z komercyjnego punktu widzenia. Pomyślna realizacja takich projektów przyczyniłaby się znacznie do urzeczywistnienia rynku wewnętrznego i do bezpieczeństwa dostaw energii. |
| --- | --- |

31.

Przyjmuje z zadowoleniem fakt, że w ramach instrumentu „Łącząc Europę” poświęca się większą uwagę projektom infrastrukturalnym istotnym z punktu widzenia energetyki, lecz mniej atrakcyjnym z komercyjnego punktu widzenia. Pomyślna realizacja takich projektów przyczyniłaby się znacznie do urzeczywistnienia rynku wewnętrznego i do bezpieczeństwa dostaw energii.

| 32. | Uważa, że przesłanie wysyłane przez Komisję Europejską w zakresie polityki energetycznej jest całkowicie błędne ze względu na to, że większość z dwunastu priorytetowych projektów infrastrukturalnych przewidzianych w ramach instrumentu „Łącząc Europę” dotyczy naftociągów i gazociągów, które wymagają inwestycji zwracających się w perspektywie długoterminowej, a jak dotąd brakuje przekonującego uzasadnienia, w jaki sposób priorytety ustalone na korzyść kopalnych źródeł energii mają być uzgodnione z celami przyjętymi przez UE na okres do 2020 r. oraz z sięgającymi dalej w przyszłość – do 2030 r. i do 2050 r. –celami dotyczącymi zmiany klimatu. |
| --- | --- |

32.

Uważa, że przesłanie wysyłane przez Komisję Europejską w zakresie polityki energetycznej jest całkowicie błędne ze względu na to, że większość z dwunastu priorytetowych projektów infrastrukturalnych przewidzianych w ramach instrumentu „Łącząc Europę” dotyczy naftociągów i gazociągów, które wymagają inwestycji zwracających się w perspektywie długoterminowej, a jak dotąd brakuje przekonującego uzasadnienia, w jaki sposób priorytety ustalone na korzyść kopalnych źródeł energii mają być uzgodnione z celami przyjętymi przez UE na okres do 2020 r. oraz z sięgającymi dalej w przyszłość – do 2030 r. i do 2050 r. –celami dotyczącymi zmiany klimatu.

| 33. | Podkreśla, że dla osiągnięcia celów przyjętych przez UE na okres do 2020 r. należy, oprócz przyspieszonego rozwoju wielkich sieci przesyłowych – o co Komitet apelował już w swych wcześniejszych opiniach (CdR 160/2008 fin, CdR 8/2009 fin, CdR 244/2010 fin, CdR 312/2010 fin, CdR 7/2011 fin i CdR 104/2011 fin) – także silniej wspierać rozwój inteligentnych sieci na poziomie lokalnym i regionalnym. Ceny dla odbiorców końcowych muszą być, za pomocą skomputeryzowanego zarządzania obciążeniem, dostosowane do produkcji i popytu, tak aby zachęcić do oszczędzania energii oraz lepiej skoordynować zdecentralizowaną produkcję i zdecentralizowane zużycie energii. Tak więc, o ile opodatkowanie energii jest jednym z instrumentów, które państwa członkowskie mogą wykorzystać w celu przeciwdziałania zmianie klimatu na warunkach określonych w dyrektywie Rady 2003/96/WE w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej, KR uważa, że możliwość wprowadzenia systemu zróżnicowanego opodatkowania nie powinna być ograniczona jedynie do regionów, ale że należy ją rozszerzyć również na władze lokalne, które są także uznawane za pełnoprawne podmioty rozwoju zrównoważonego w UE. Władze te powinny zatem mieć możliwość ustalania zróżnicowanych stawek ogólnego opodatkowania zużycia energii w stosunku do odpowiadających im krajowych poziomów opodatkowania, zwłaszcza w państwach członkowskich, w których władze te przyczyniają się do rozwoju inteligentnych sieci w celu zwiększenia bezpieczeństwa dostaw energii, ograniczenia emisji gazów cieplarnianych i poprawy efektywności energetycznej, pod warunkiem, że równość traktowania konkurencyjnych źródeł energii zostanie zachowana i że różnice w poziomie opodatkowania nie zakłócą prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego oraz przepływu produktów energetycznych między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

33.

Podkreśla, że dla osiągnięcia celów przyjętych przez UE na okres do 2020 r. należy, oprócz przyspieszonego rozwoju wielkich sieci przesyłowych – o co Komitet apelował już w swych wcześniejszych opiniach (CdR 160/2008 fin, CdR 8/2009 fin, CdR 244/2010 fin, CdR 312/2010 fin, CdR 7/2011 fin i CdR 104/2011 fin) – także silniej wspierać rozwój inteligentnych sieci na poziomie lokalnym i regionalnym. Ceny dla odbiorców końcowych muszą być, za pomocą skomputeryzowanego zarządzania obciążeniem, dostosowane do produkcji i popytu, tak aby zachęcić do oszczędzania energii oraz lepiej skoordynować zdecentralizowaną produkcję i zdecentralizowane zużycie energii. Tak więc, o ile opodatkowanie energii jest jednym z instrumentów, które państwa członkowskie mogą wykorzystać w celu przeciwdziałania zmianie klimatu na warunkach określonych w dyrektywie Rady 2003/96/WE w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej, KR uważa, że możliwość wprowadzenia systemu zróżnicowanego opodatkowania nie powinna być ograniczona jedynie do regionów, ale że należy ją rozszerzyć również na władze lokalne, które są także uznawane za pełnoprawne podmioty rozwoju zrównoważonego w UE. Władze te powinny zatem mieć możliwość ustalania zróżnicowanych stawek ogólnego opodatkowania zużycia energii w stosunku do odpowiadających im krajowych poziomów opodatkowania, zwłaszcza w państwach członkowskich, w których władze te przyczyniają się do rozwoju inteligentnych sieci w celu zwiększenia bezpieczeństwa dostaw energii, ograniczenia emisji gazów cieplarnianych i poprawy efektywności energetycznej, pod warunkiem, że równość traktowania konkurencyjnych źródeł energii zostanie zachowana i że różnice w poziomie opodatkowania nie zakłócą prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego oraz przepływu produktów energetycznych między państwami członkowskimi.

| 34. | W kontekście niezbędnej integracji rynku energii odnawialnej wyraża głębokie zaniepokojenie wywołane wyłączeniem z instrumentu „Łącząc Europę” elektrowni szczytowo-pompowych (i innych technologii). Oferowane przez tego rodzaju elektrownie możliwości magazynowania energii wytworzonej ze źródeł odnawialnych mają kluczowe znaczenie dla wyrównania podaży ze zmiennych źródeł energii wiatrowej i słonecznej. |
| --- | --- |

34.

W kontekście niezbędnej integracji rynku energii odnawialnej wyraża głębokie zaniepokojenie wywołane wyłączeniem z instrumentu „Łącząc Europę” elektrowni szczytowo-pompowych (i innych technologii). Oferowane przez tego rodzaju elektrownie możliwości magazynowania energii wytworzonej ze źródeł odnawialnych mają kluczowe znaczenie dla wyrównania podaży ze zmiennych źródeł energii wiatrowej i słonecznej.

| 35. | Ubolewa, że Komisja nie podała jeszcze szczegółów na temat nowych instrumentów finansowych, które będą dostępne od 2014 r. Przy ich wyborze konieczne będzie zwrócenie uwagi na dodatkowe korzyści, które przynoszą. Powinny one uzupełniać dotychczasowe zwykłe dotacje bezzwrotne oraz zapewniać spójne i jednolite ramy finansowe dla sieci kolejowych, energetycznych i telekomunikacyjnych w oparciu o doświadczenia zdobyte dzięki mechanizmowi finansowania opartemu na podziale ryzyka, instrumentowi gwarancji kredytowych i funduszowi Marguerite. |
| --- | --- |

35.

Ubolewa, że Komisja nie podała jeszcze szczegółów na temat nowych instrumentów finansowych, które będą dostępne od 2014 r. Przy ich wyborze konieczne będzie zwrócenie uwagi na dodatkowe korzyści, które przynoszą. Powinny one uzupełniać dotychczasowe zwykłe dotacje bezzwrotne oraz zapewniać spójne i jednolite ramy finansowe dla sieci kolejowych, energetycznych i telekomunikacyjnych w oparciu o doświadczenia zdobyte dzięki mechanizmowi finansowania opartemu na podziale ryzyka, instrumentowi gwarancji kredytowych i funduszowi Marguerite.

| 36. | Przyjmuje do wiadomości, że jako źródło finansowania przewidziano zarówno instrumenty kapitałowe i instrumenty kapitału podwyższonego ryzyka, jak i instrumenty dłużne. Należą do nich gwarancje dla pośredników oferujących finansowanie dla odbiorców, którzy mają z nim trudności, a także mechanizmy podziału ryzyka z instytucjami finansowymi, umożliwiające zwiększenie kwoty finansowania. Zalicza się tu również pożyczki na projekty (obligacje projektowe). |
| --- | --- |

36.

Przyjmuje do wiadomości, że jako źródło finansowania przewidziano zarówno instrumenty kapitałowe i instrumenty kapitału podwyższonego ryzyka, jak i instrumenty dłużne. Należą do nich gwarancje dla pośredników oferujących finansowanie dla odbiorców, którzy mają z nim trudności, a także mechanizmy podziału ryzyka z instytucjami finansowymi, umożliwiające zwiększenie kwoty finansowania. Zalicza się tu również pożyczki na projekty (obligacje projektowe).

| 37. | Zgadza się z wyrażoną w ocenie skutków opinią Komisji, że proponowane instrumenty finansowe nie wywołują żadnych zakłóceń na rynku finansowym, gdyż są one możliwe do wprowadzenia z ekonomicznego punktu widzenia, lecz w konkretnych przypadkach nie otrzymują wystarczającego finansowania ze strony rynku. |
| --- | --- |

37.

Zgadza się z wyrażoną w ocenie skutków opinią Komisji, że proponowane instrumenty finansowe nie wywołują żadnych zakłóceń na rynku finansowym, gdyż są one możliwe do wprowadzenia z ekonomicznego punktu widzenia, lecz w konkretnych przypadkach nie otrzymują wystarczającego finansowania ze strony rynku.

| 38. | Stwierdza, że stanowi to pewną sprzeczność z art. 15 rozporządzenia, zgodnie z którym problemy z finansowaniem nie stanowią kryterium kwalifikowalności do instrumentów finansowych. |
| --- | --- |

38.

Stwierdza, że stanowi to pewną sprzeczność z art. 15 rozporządzenia, zgodnie z którym problemy z finansowaniem nie stanowią kryterium kwalifikowalności do instrumentów finansowych.

| 39. | Ocenia zasadniczo pozytywnie to, że podczas planowania w ramach instrumentu „Łącząc Europę” do 20 % dostępnego budżetu zostanie przeznaczone na instrumenty podziału ryzyka i instrumenty kapitałowe. W ten sposób, przy starannej organizacji, zwiększają się możliwości finansowania i w przeciwieństwie do dotacji bezzwrotnych promuje się również odpowiedzialność własną przedsiębiorstw. Należy jednak zagwarantować, by zarówno przy analizie kosztów i korzyści danego projektu, jak i przy ocenie ekonomicznej rentowności zastosowano surowe kryteria w odniesieniu do projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania. |
| --- | --- |

39.

Ocenia zasadniczo pozytywnie to, że podczas planowania w ramach instrumentu „Łącząc Europę” do 20 % dostępnego budżetu zostanie przeznaczone na instrumenty podziału ryzyka i instrumenty kapitałowe. W ten sposób, przy starannej organizacji, zwiększają się możliwości finansowania i w przeciwieństwie do dotacji bezzwrotnych promuje się również odpowiedzialność własną przedsiębiorstw. Należy jednak zagwarantować, by zarówno przy analizie kosztów i korzyści danego projektu, jak i przy ocenie ekonomicznej rentowności zastosowano surowe kryteria w odniesieniu do projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania.

| 40. | Wyraża zastrzeżenia co do przydatności proponowanych instrumentów finansowych dla projektów rozbudowy sieci energetycznej. |
| --- | --- |

40.

Wyraża zastrzeżenia co do przydatności proponowanych instrumentów finansowych dla projektów rozbudowy sieci energetycznej.

| 41. | Podkreśla konieczność dostosowania kryteriów kwalifikowalności do instrumentu „Łącząc Europę” w taki sposób, aby zagwarantować dostęp regionów najbardziej oddalonych do finansowania projektów mających na celu zwiększenie niezależności energetycznej tych regionów. |
| --- | --- |

41.

Podkreśla konieczność dostosowania kryteriów kwalifikowalności do instrumentu „Łącząc Europę” w taki sposób, aby zagwarantować dostęp regionów najbardziej oddalonych do finansowania projektów mających na celu zwiększenie niezależności energetycznej tych regionów.

E.   
  Obligacje projektowe

| 42. | Przyjmuje do wiadomości, że w odniesieniu do inicjatywy wprowadzenia obligacji projektowych na lata 2012–2013 przewiduje się fazę pilotażową pod kierownictwem EBI. W grę wchodzą tu projekty, których planowanie w kontekście wytycznych dla TEN-E jest już bardzo zaawansowane. W swej ocenie skutków Komisja wyraża oczekiwanie, że wyłącznie jeden projekt w zakresie energii zakwalifikuje się w fazie pilotażowej. |
| --- | --- |

42.

Przyjmuje do wiadomości, że w odniesieniu do inicjatywy wprowadzenia obligacji projektowych na lata 2012–2013 przewiduje się fazę pilotażową pod kierownictwem EBI. W grę wchodzą tu projekty, których planowanie w kontekście wytycznych dla TEN-E jest już bardzo zaawansowane. W swej ocenie skutków Komisja wyraża oczekiwanie, że wyłącznie jeden projekt w zakresie energii zakwalifikuje się w fazie pilotażowej.

| 43. | Zgadza się ze zdaniem Rady Europejskich Regulatorów Energetyki (CEER), że obligacje projektowe dla inwestycji w istniejące sieci będą możliwe do zastosowania jedynie w ograniczonym zakresie, gdyż ich rozgraniczenie jest problematyczne. W przypadku połączeń morskich i transgranicznych połączeń elektroenergetycznych mogłyby być przydatnym instrumentem. |
| --- | --- |

43.

Zgadza się ze zdaniem Rady Europejskich Regulatorów Energetyki (CEER), że obligacje projektowe dla inwestycji w istniejące sieci będą możliwe do zastosowania jedynie w ograniczonym zakresie, gdyż ich rozgraniczenie jest problematyczne. W przypadku połączeń morskich i transgranicznych połączeń elektroenergetycznych mogłyby być przydatnym instrumentem.

| 44. | Zwraca uwagę, że tego rodzaju finansowanie projektów jest jeszcze rzadkie wśród operatorów systemów. Dlatego może upłynąć trochę czasu, zanim ten nowy rodzaj obligacji zostanie zaakceptowany przez inwestorów. Komisja i EBI powinny budować zaufanie potencjalnych inwestorów poprzez wybór wiarygodnie skalkulowanych projektów. Celem musi być osiągnięcie takiego ratingu kredytowego, by pożyczki były również interesujące dla dużych inwestorów instytucjonalnych. |
| --- | --- |

44.

Zwraca uwagę, że tego rodzaju finansowanie projektów jest jeszcze rzadkie wśród operatorów systemów. Dlatego może upłynąć trochę czasu, zanim ten nowy rodzaj obligacji zostanie zaakceptowany przez inwestorów. Komisja i EBI powinny budować zaufanie potencjalnych inwestorów poprzez wybór wiarygodnie skalkulowanych projektów. Celem musi być osiągnięcie takiego ratingu kredytowego, by pożyczki były również interesujące dla dużych inwestorów instytucjonalnych.

| 45. | Ocenia pozytywnie, z punktu widzenia wykorzystania środków budżetowych, do faktu, że w uzupełnieniu do dotacji bezzwrotnych stosowane będą teraz instrumenty finansowe. Trzeba jednak zagwarantować, że finansowane będą wyłącznie projekty, na które istnieje faktyczne zapotrzebowanie, a zatem które są niezbędne i które nie wykazują ekonomicznej zasadności. Opłacalne projekty nie powinny otrzymywać takiego „nadmiernego wsparcia”, wypierającego finansowanie prywatne. Dodatkowy kapitał obcy powinny otrzymywać wyłącznie wiarygodnie skalkulowane projekty. W żadnym razie nie należy tworzyć sztucznego rynku, który mógłby się utrzymać wyłącznie dzięki współfinansowaniu UE i który wymagałby nieustannie nowych środków, by zapobiec niewypłacalności. W czasie fazy pilotażowej należy regularnie sprawdzać, czy alternatywne metody wsparcia nie byłyby korzystniejsze z gospodarczego punktu widzenia. Można by rozważyć finansowanie z kredytu konsorcjalnego zamiast planowanych obligacji. |
| --- | --- |

45.

Ocenia pozytywnie, z punktu widzenia wykorzystania środków budżetowych, do faktu, że w uzupełnieniu do dotacji bezzwrotnych stosowane będą teraz instrumenty finansowe. Trzeba jednak zagwarantować, że finansowane będą wyłącznie projekty, na które istnieje faktyczne zapotrzebowanie, a zatem które są niezbędne i które nie wykazują ekonomicznej zasadności. Opłacalne projekty nie powinny otrzymywać takiego „nadmiernego wsparcia”, wypierającego finansowanie prywatne. Dodatkowy kapitał obcy powinny otrzymywać wyłącznie wiarygodnie skalkulowane projekty. W żadnym razie nie należy tworzyć sztucznego rynku, który mógłby się utrzymać wyłącznie dzięki współfinansowaniu UE i który wymagałby nieustannie nowych środków, by zapobiec niewypłacalności. W czasie fazy pilotażowej należy regularnie sprawdzać, czy alternatywne metody wsparcia nie byłyby korzystniejsze z gospodarczego punktu widzenia. Można by rozważyć finansowanie z kredytu konsorcjalnego zamiast planowanych obligacji.

| 46. | Podkreśla, że finansowanie pilnie potrzebnej rozbudowy infrastruktury energetycznej musi pozostać przede wszystkim zadaniem przedsiębiorstw. Natomiast zadaniem UE i państw członkowskich jest wsparcie środków infrastrukturalnych i stworzenie niezbędnych ram dla podmiotów rynkowych. W celu rozwiania obecnych wątpliwości co do wielkości niezbędnych łącznych inwestycji Komisja powinna podjąć starania w celu skonkretyzowania swych szacunków. W każdym razie odpowiednie taryfy sieciowe muszą gwarantować stopę zwrotu zaangażowanego kapitału zgodnie z warunkami rynkowymi. |
| --- | --- |

46.

Podkreśla, że finansowanie pilnie potrzebnej rozbudowy infrastruktury energetycznej musi pozostać przede wszystkim zadaniem przedsiębiorstw. Natomiast zadaniem UE i państw członkowskich jest wsparcie środków infrastrukturalnych i stworzenie niezbędnych ram dla podmiotów rynkowych. W celu rozwiania obecnych wątpliwości co do wielkości niezbędnych łącznych inwestycji Komisja powinna podjąć starania w celu skonkretyzowania swych szacunków. W każdym razie odpowiednie taryfy sieciowe muszą gwarantować stopę zwrotu zaangażowanego kapitału zgodnie z warunkami rynkowymi.

F.   
  Zbieżność z innymi rozporządzeniami europejskimi

| 47. | Popiera zamiar Komisji, by poprzez usprawnienie procedur wydawania pozwoleń, koordynowanych przez tylko jeden organ krajowy, skrócić czas realizacji projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, pod warunkiem, że procedury te zapewnią dostateczną swobodę dla krajowych procedur planowania. Najważniejszym projektom nadaje się priorytetowy status. Zasadniczym przedmiotem projektu rozporządzenia są kwestie proceduralne i organizacyjne. |
| --- | --- |

47.

Popiera zamiar Komisji, by poprzez usprawnienie procedur wydawania pozwoleń, koordynowanych przez tylko jeden organ krajowy, skrócić czas realizacji projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, pod warunkiem, że procedury te zapewnią dostateczną swobodę dla krajowych procedur planowania. Najważniejszym projektom nadaje się priorytetowy status. Zasadniczym przedmiotem projektu rozporządzenia są kwestie proceduralne i organizacyjne.

| 48. | Stwierdza, że logiczne byłoby dostosowanie do tego priorytetowego statusu konkretnych norm, którym podlegają projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania. W swej obecnej formie projekt rozporządzenia nie powoduje żadnego znaczącego ułatwienia. W świetle wymogów zawartych w dyrektywie siedliskowej i w ramowej dyrektywie wodnej UE projekty powinny leżeć w nadrzędnym interesie publicznym. Nie powinno to jednak naruszać konkretnych warunków leżących u podstaw przepisów, o których mowa powyżej. W tym zakresie projekt rozporządzenia ma ambiwalentny charakter. Nadal konieczna jest opinia Komisji zgodnie z art. 6 ust. 4 dyrektywy siedliskowej nr 92/43/WE, chociaż to Komisja powinna sporządzić listę projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania. Wydaje się, że jest to zbędne dublowanie pracy. |
| --- | --- |

48.

Stwierdza, że logiczne byłoby dostosowanie do tego priorytetowego statusu konkretnych norm, którym podlegają projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania. W swej obecnej formie projekt rozporządzenia nie powoduje żadnego znaczącego ułatwienia. W świetle wymogów zawartych w dyrektywie siedliskowej i w ramowej dyrektywie wodnej UE projekty powinny leżeć w nadrzędnym interesie publicznym. Nie powinno to jednak naruszać konkretnych warunków leżących u podstaw przepisów, o których mowa powyżej. W tym zakresie projekt rozporządzenia ma ambiwalentny charakter. Nadal konieczna jest opinia Komisji zgodnie z art. 6 ust. 4 dyrektywy siedliskowej nr 92/43/WE, chociaż to Komisja powinna sporządzić listę projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania. Wydaje się, że jest to zbędne dublowanie pracy.

| 49. | Stwierdza, że wyznaczając czas trwania procedur wydawania pozwoleń, przenosi się odpowiedzialność za usprawnienie procedur przede wszystkim na krajowe lub regionalne organy udzielające pozwoleń, które powinny dostosować swe praktyki administracyjne do priorytetowego charakteru projektu, podczas gdy ustanowione przez UE konkretne normy zostają zasadniczo utrzymane. Komisja Europejska – w ścisłej współpracy z organami udzielającymi pozwoleń – powinna opracować praktyczne propozycje wdrażania wspomnianych przepisów, które uwzględniałyby praktyczne wymogi dotyczące skutecznych i przejrzystych procedur. |
| --- | --- |

49.

Stwierdza, że wyznaczając czas trwania procedur wydawania pozwoleń, przenosi się odpowiedzialność za usprawnienie procedur przede wszystkim na krajowe lub regionalne organy udzielające pozwoleń, które powinny dostosować swe praktyki administracyjne do priorytetowego charakteru projektu, podczas gdy ustanowione przez UE konkretne normy zostają zasadniczo utrzymane. Komisja Europejska – w ścisłej współpracy z organami udzielającymi pozwoleń – powinna opracować praktyczne propozycje wdrażania wspomnianych przepisów, które uwzględniałyby praktyczne wymogi dotyczące skutecznych i przejrzystych procedur.

Bruksela, 19 lipca 2012 r.

Przewodnicząca Komitetu Regionów

Mercedes BRESSO

---

| 13.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 277/143 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 277/143

---

Opinia Komitetu Regionów „ »Horyzont 2020« – program ramowy w zakresie badań naukowych i innowacji”

2012/C 277/14

KOMITET REGIONÓW przekazuje następujące kluczowe przesłania:

| — | Zaproponowane rozporządzenie Rady oraz plany wdrożenia programu „Horyzont 2020” muszą w większym stopniu koncentrować się na rzeczywistych praktykach oraz wpływać na nie. W związku z tym należy zachęcać podmioty szczebla lokalnego i regionalnego do aktywnego udziału w realizacji celów strategii „Europa 2020”. |
| --- | --- |

—

Zaproponowane rozporządzenie Rady oraz plany wdrożenia programu „Horyzont 2020” muszą w większym stopniu koncentrować się na rzeczywistych praktykach oraz wpływać na nie. W związku z tym należy zachęcać podmioty szczebla lokalnego i regionalnego do aktywnego udziału w realizacji celów strategii „Europa 2020”.

| — | Trójfilarowy system programu „Horyzont 2020” wnosi znaczącą wartość dodaną do europejskich badań naukowych. |
| --- | --- |

—

Trójfilarowy system programu „Horyzont 2020” wnosi znaczącą wartość dodaną do europejskich badań naukowych.

| — | Środki z programu „Horyzont 2020” powinny zostać przeznaczone na rozwój koncepcji, metod i innych form kapitału intelektualnego niezbędnego do współpracy miast i regionów, uniwersytetów i przedsiębiorstw w zakresie innowacji i waloryzacji wiedzy. |
| --- | --- |

—

Środki z programu „Horyzont 2020” powinny zostać przeznaczone na rozwój koncepcji, metod i innych form kapitału intelektualnego niezbędnego do współpracy miast i regionów, uniwersytetów i przedsiębiorstw w zakresie innowacji i waloryzacji wiedzy.

| — | Regiony i miasta powinny uwzględnić badania, rozwój i innowacje (BRI) jako niezbędny element ich głównego programu politycznego. Środki finansowe przeznaczone na realizację programu „Horyzont 2020” i polityki spójności powinny być wykorzystywane w celu tworzenia koncepcji, narzędzi i innych warunków wstępnych, dzięki którym władze lokalne i regionalne mogłyby aktywnie promować innowacje, podejmować ryzyko oraz inwestować w praktyczne zastosowania BRI, tak aby realizowane działania były dostosowane do konkretnych potrzeb danego regionu. |
| --- | --- |

—

Regiony i miasta powinny uwzględnić badania, rozwój i innowacje (BRI) jako niezbędny element ich głównego programu politycznego. Środki finansowe przeznaczone na realizację programu „Horyzont 2020” i polityki spójności powinny być wykorzystywane w celu tworzenia koncepcji, narzędzi i innych warunków wstępnych, dzięki którym władze lokalne i regionalne mogłyby aktywnie promować innowacje, podejmować ryzyko oraz inwestować w praktyczne zastosowania BRI, tak aby realizowane działania były dostosowane do konkretnych potrzeb danego regionu.

| — | KR proponuje wyznaczenie strategicznego celu programu „Horyzont 2020”, dotyczącego wykształcenia kultury otwartych innowacji za pośrednictwem specjalnych programów i innych instrumentów. Ekosystemy innowacji, kluczowe technologie wspomagające, zamówienia publiczne i infrastruktury badawcze wymagają szeroko zakrojonych działań rozwojowych. |
| --- | --- |

—

KR proponuje wyznaczenie strategicznego celu programu „Horyzont 2020”, dotyczącego wykształcenia kultury otwartych innowacji za pośrednictwem specjalnych programów i innych instrumentów. Ekosystemy innowacji, kluczowe technologie wspomagające, zamówienia publiczne i infrastruktury badawcze wymagają szeroko zakrojonych działań rozwojowych.

| — | Odnowa programu ramowego oznacza uproszczenie praktyk programowych oraz zwiększenie wpływu finansowanych ze środków UE projektów w zakresie BRI. |
| --- | --- |

—

Odnowa programu ramowego oznacza uproszczenie praktyk programowych oraz zwiększenie wpływu finansowanych ze środków UE projektów w zakresie BRI.

| — | Aby osiągnąć wyznaczone cele, trzeba również zmienić sposób myślenia. KR zachęca pionierskie regiony do tworzenia europejskich konsorcjów łączących różne zdolności w celu opracowywania nowatorskich innowacji społecznych o zastosowaniu ogólnoeuropejskim. |
| --- | --- |

—

Aby osiągnąć wyznaczone cele, trzeba również zmienić sposób myślenia. KR zachęca pionierskie regiony do tworzenia europejskich konsorcjów łączących różne zdolności w celu opracowywania nowatorskich innowacji społecznych o zastosowaniu ogólnoeuropejskim.

| — | Europejski Instytut Innowacji i Technologii (EIT) może wnieść szczególny wkład także na szczeblu regionalnym. |
| --- | --- |

—

Europejski Instytut Innowacji i Technologii (EIT) może wnieść szczególny wkład także na szczeblu regionalnym.

| Sprawozdawca | Markku MARKKULA (FI/PPE), członek Rady Miasta Espoo |
| --- | --- |
| Dokument źródłowy | Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego „Horyzont 2020” – program ramowy w zakresie badań naukowych i innowacji (2014–2020)
  COM(2011) 809 final |

Sprawozdawca

Markku MARKKULA (FI/PPE), członek Rady Miasta Espoo

Dokument źródłowy

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego „Horyzont 2020” – program ramowy w zakresie badań naukowych i innowacji (2014–2020)

COM(2011) 809 final

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

Pierwsze główne przesłanie:

Zaproponowane rozporządzenie Rady oraz plany wdrożenia programu „Horyzont 2020” muszą w większym stopniu koncentrować się na rzeczywistych praktykach oraz wpływać na nie. W związku z tym należy zachęcać podmioty szczebla lokalnego i regionalnego do aktywnego udziału w realizacji celów strategii „Europa 2020”.

| 1. | Propozycje Komisji są doskonałym punktem wyjścia do zdefiniowania działań UE w zakresie badań, rozwoju i innowacji (BRI) w następnym okresie programowania 2014–2020. Wszystkie regiony i podmioty regionalne mogą i powinny skutecznie wykorzystywać wiedzę. W związku z tym niezmiernie ważne jest rozpowszechnianie i dalsze opracowywanie wyników działalności badawczej, rozwojowej i innowacyjnej w całej Europie. |
| --- | --- |

1.

Propozycje Komisji są doskonałym punktem wyjścia do zdefiniowania działań UE w zakresie badań, rozwoju i innowacji (BRI) w następnym okresie programowania 2014–2020. Wszystkie regiony i podmioty regionalne mogą i powinny skutecznie wykorzystywać wiedzę. W związku z tym niezmiernie ważne jest rozpowszechnianie i dalsze opracowywanie wyników działalności badawczej, rozwojowej i innowacyjnej w całej Europie.

| 2. | Dla osiągnięcia celów strategii „Europa 2020” ważne jest, by polityka spójności UE przyczyniała się do zwiększania lokalnego zasobu umiejętności i potencjału innowacyjnego, jak również do rozwoju narzędzi i współpracy wspierających kooperację między regionami w Europie. Takie narzędzia i współpraca są potrzebne do wdrożenia wyników programu „Horyzont 2020” na szczeblu regionalnym i lokalnym. Wszelkie regionalne działania badawcze finansowane w ramach programu „Horyzont 2020” powinny obejmować wymiar związany ze „światową doskonałością”, co umożliwią zasady inteligentnej specjalizacji. Poza tym w programach operacyjnych oraz strategiach badań, innowacji i inteligentnej specjalizacji należy właściwie uwzględnić ściślejsze powiązania między programem „Horyzont 2020” a funduszami strukturalnymi. |
| --- | --- |

2.

Dla osiągnięcia celów strategii „Europa 2020” ważne jest, by polityka spójności UE przyczyniała się do zwiększania lokalnego zasobu umiejętności i potencjału innowacyjnego, jak również do rozwoju narzędzi i współpracy wspierających kooperację między regionami w Europie. Takie narzędzia i współpraca są potrzebne do wdrożenia wyników programu „Horyzont 2020” na szczeblu regionalnym i lokalnym. Wszelkie regionalne działania badawcze finansowane w ramach programu „Horyzont 2020” powinny obejmować wymiar związany ze „światową doskonałością”, co umożliwią zasady inteligentnej specjalizacji. Poza tym w programach operacyjnych oraz strategiach badań, innowacji i inteligentnej specjalizacji należy właściwie uwzględnić ściślejsze powiązania między programem „Horyzont 2020” a funduszami strukturalnymi.

| 3. | Wniosek Komisji jest zgodny z zasadami pomocniczości i proporcjonalności. Środki w ramach programu „Horyzont 2020” są pomyślane tak, by ich wdrożenie na poziomie UE przyniosło jak największą wartość dodaną i jak największe oddziaływanie. Działania mogą wzmacniać ogólne zasady badań i innowacji, wspierać działalność badawczą państw członkowskich i zapewniać unikanie powielania. Szczególnie ważne jest to, że program „Horyzont 2020” może pomóc w osiągnięciu masy krytycznej w kluczowych sektorach oraz w podejmowaniu wysokiego ryzyka i długoterminowych B+R, ponieważ pozwala na dzielenie ryzyka oraz zapewnia szerokie spojrzenie i oszczędności skali, których nie można byłoby osiągnąć w inny sposób. |
| --- | --- |

3.

Wniosek Komisji jest zgodny z zasadami pomocniczości i proporcjonalności. Środki w ramach programu „Horyzont 2020” są pomyślane tak, by ich wdrożenie na poziomie UE przyniosło jak największą wartość dodaną i jak największe oddziaływanie. Działania mogą wzmacniać ogólne zasady badań i innowacji, wspierać działalność badawczą państw członkowskich i zapewniać unikanie powielania. Szczególnie ważne jest to, że program „Horyzont 2020” może pomóc w osiągnięciu masy krytycznej w kluczowych sektorach oraz w podejmowaniu wysokiego ryzyka i długoterminowych B+R, ponieważ pozwala na dzielenie ryzyka oraz zapewnia szerokie spojrzenie i oszczędności skali, których nie można byłoby osiągnąć w inny sposób.

KOMITET REGIONÓW

| 4. | Podkreśla znaczenie programu „Horyzont 2020”. Planowany poziom finansowania tego programu wynoszący 80 mld EUR jest uzasadniony z powodu jego roli w realizacji strategii „Europa 2020” i innych unijnych strategii politycznych, a także w urzeczywistnieniu i funkcjonowaniu europejskiej przestrzeni badawczej; stanowi to jednocześnie niezbędne potrzebne minimum. Niemniej jednak, zważywszy na to, że Europa musi wyjść z kryzysu finansowego i stworzyć solidną podstawę dla wybranych priorytetów w ramach swojej globalnej roli, program „Horyzont 2020” musi obejmować instrumenty skupiające się na zmianach rzeczywistych praktyk oraz zapewniające szybsze osiąganie wyników społecznych w formie tworzenia nowych miejsc pracy, inteligentnego wzrostu oraz zwiększenia dobrobytu zarówno w perspektywie krótko-, jak i długoterminowej. |
| --- | --- |

4.

Podkreśla znaczenie programu „Horyzont 2020”. Planowany poziom finansowania tego programu wynoszący 80 mld EUR jest uzasadniony z powodu jego roli w realizacji strategii „Europa 2020” i innych unijnych strategii politycznych, a także w urzeczywistnieniu i funkcjonowaniu europejskiej przestrzeni badawczej; stanowi to jednocześnie niezbędne potrzebne minimum. Niemniej jednak, zważywszy na to, że Europa musi wyjść z kryzysu finansowego i stworzyć solidną podstawę dla wybranych priorytetów w ramach swojej globalnej roli, program „Horyzont 2020” musi obejmować instrumenty skupiające się na zmianach rzeczywistych praktyk oraz zapewniające szybsze osiąganie wyników społecznych w formie tworzenia nowych miejsc pracy, inteligentnego wzrostu oraz zwiększenia dobrobytu zarówno w perspektywie krótko-, jak i długoterminowej.

| 5. | Z zadowoleniem przyjmuje cel programu „Horyzont 2020”, który zmierza do zwiększenia innowacji uzyskiwanych w wyniku badań naukowych, a jednocześnie uwzględnia potencjał innowacji. Dlatego też jest niezbędne, by – jeszcze przed rozpoczęciem nowego okresu programowania – regionalni decydenci polityczni i działające na danym obszarze uniwersytety i instytuty badawcze zaczęły aktywnie rozwijać wspólne regionalne strategie dotyczące innowacji i programy wdrażania, które byłyby strategicznie oparte na inteligentnej specjalizacji oraz wspólnie finansowane z różnych źródeł, w tym z budżetów gminnych, wkładów przedsiębiorstw oraz szeregu instrumentów finansowych UE. Istotne jest przy tym, aby europejski program badań naukowych i innowacji oraz krajowe i regionalne strategie innowacji były do siebie wzajemnie dostosowane. |
| --- | --- |

5.

Z zadowoleniem przyjmuje cel programu „Horyzont 2020”, który zmierza do zwiększenia innowacji uzyskiwanych w wyniku badań naukowych, a jednocześnie uwzględnia potencjał innowacji. Dlatego też jest niezbędne, by – jeszcze przed rozpoczęciem nowego okresu programowania – regionalni decydenci polityczni i działające na danym obszarze uniwersytety i instytuty badawcze zaczęły aktywnie rozwijać wspólne regionalne strategie dotyczące innowacji i programy wdrażania, które byłyby strategicznie oparte na inteligentnej specjalizacji oraz wspólnie finansowane z różnych źródeł, w tym z budżetów gminnych, wkładów przedsiębiorstw oraz szeregu instrumentów finansowych UE. Istotne jest przy tym, aby europejski program badań naukowych i innowacji oraz krajowe i regionalne strategie innowacji były do siebie wzajemnie dostosowane.

| 6. | Apeluje o to, by plany w ramach programu „Horyzont 2020” (jeśli chodzi o treść, przeznaczenie środków i narzędzia) były oceniane pod kątem ich wpływu, a w szczególności oddziaływania stymulującego, jako elementu całości działań w zakresie badań, rozwoju i innowacji (BRI) prowadzonych w Europie. „Horyzont 2020” to program o ogromnym budżecie (80 mld EUR na lata 2014–2020). W przypadku działań programu Marie Curie obserwuje się jednak redukcję środków z niemal 1 mld w 2013 r. do zaledwie 0,7 mld w 2014 r. Zważywszy na płynące z tego programu pożytki, nakłady finansowe na te działania powinny być bardziej zbliżone do nakładów związanych z ERBN. Ponadto program „Horyzont 2020” stanowi jedynie kilka procent całości działań w zakresie BRI w Europie; przy podejmowaniu decyzji powinno się mieć na uwadze cały europejski system BRI oraz powinno się wyznaczać jednoznaczne priorytety dotyczące wykorzystania środków przeznaczonych na ten program. |
| --- | --- |

6.

Apeluje o to, by plany w ramach programu „Horyzont 2020” (jeśli chodzi o treść, przeznaczenie środków i narzędzia) były oceniane pod kątem ich wpływu, a w szczególności oddziaływania stymulującego, jako elementu całości działań w zakresie badań, rozwoju i innowacji (BRI) prowadzonych w Europie. „Horyzont 2020” to program o ogromnym budżecie (80 mld EUR na lata 2014–2020). W przypadku działań programu Marie Curie obserwuje się jednak redukcję środków z niemal 1 mld w 2013 r. do zaledwie 0,7 mld w 2014 r. Zważywszy na płynące z tego programu pożytki, nakłady finansowe na te działania powinny być bardziej zbliżone do nakładów związanych z ERBN. Ponadto program „Horyzont 2020” stanowi jedynie kilka procent całości działań w zakresie BRI w Europie; przy podejmowaniu decyzji powinno się mieć na uwadze cały europejski system BRI oraz powinno się wyznaczać jednoznaczne priorytety dotyczące wykorzystania środków przeznaczonych na ten program.

| 7. | Ponownie podkreśla (1), że należy poczynić odważne kroki w praktyce i przekazać wszystkim szczeblom władzy w państwach członkowskich – władzy lokalnej i regionalnej, a także centralnej – większą odpowiedzialność oraz zaangażować wszystkie inne zainteresowane podmioty. W krajowych programach reform należy uznać ważną rolę władz regionalnych i lokalnych w definiowaniu i wdrażaniu strategii „Europa 2020”. Ponadto istotne jest poczucie współodpowiedzialności wszystkich kluczowych podmiotów skupiających się na działaniach regionalnych w zakresie BRI za pośrednictwem paktów terytorialnych. |
| --- | --- |

7.

Ponownie podkreśla (1), że należy poczynić odważne kroki w praktyce i przekazać wszystkim szczeblom władzy w państwach członkowskich – władzy lokalnej i regionalnej, a także centralnej – większą odpowiedzialność oraz zaangażować wszystkie inne zainteresowane podmioty. W krajowych programach reform należy uznać ważną rolę władz regionalnych i lokalnych w definiowaniu i wdrażaniu strategii „Europa 2020”. Ponadto istotne jest poczucie współodpowiedzialności wszystkich kluczowych podmiotów skupiających się na działaniach regionalnych w zakresie BRI za pośrednictwem paktów terytorialnych.

| 8. | Wzywa miasta i regiony, by odgrywały zasadniczą rolę w tworzeniu nowych rodzajów wspólnych przedsięwzięć ukierunkowanych na partnerstwa publiczno-prywatne z udziałem obywateli oraz w podkreślaniu silniejszej roli użytkowników, otwartych innowacji i wykorzystywaniu doskonałej wiedzy w stymulowaniu BRI potrzebnych do tworzenia innowacyjnych rozwiązań dla wyzwań społecznych. Przy wyznaczaniu celu dotyczącego objęcia przez Europę roli światowego lidera w pokonywaniu głównych wyzwań społecznych, o czym jest już mowa w programie „Horyzont 2020”, należy zwrócić uwagę na to, aby działania w zakresie BRI miały charakter wielodyscyplinarny, wielosektorowy, wielowymiarowy i wielokulturowy, co z kolei wymaga silnego uczestnictwa na poziomie życia codziennego. Laboratoria nie są już tradycyjnymi obiektami uniwersyteckimi, lecz regionalnymi ekosystemami innowacji, działającymi jako poligony doświadczalne służące szybkiemu prototypowaniu wielu rodzajów innowacji wynikających z potrzeb użytkowników: nowych produktów, procesów, struktur i systemów mających transformacyjny i skalowalny charakter. Nie można ich utworzyć ani utrzymać bez aktywnego udziału władz lokalnych i regionalnych. |
| --- | --- |

8.

Wzywa miasta i regiony, by odgrywały zasadniczą rolę w tworzeniu nowych rodzajów wspólnych przedsięwzięć ukierunkowanych na partnerstwa publiczno-prywatne z udziałem obywateli oraz w podkreślaniu silniejszej roli użytkowników, otwartych innowacji i wykorzystywaniu doskonałej wiedzy w stymulowaniu BRI potrzebnych do tworzenia innowacyjnych rozwiązań dla wyzwań społecznych. Przy wyznaczaniu celu dotyczącego objęcia przez Europę roli światowego lidera w pokonywaniu głównych wyzwań społecznych, o czym jest już mowa w programie „Horyzont 2020”, należy zwrócić uwagę na to, aby działania w zakresie BRI miały charakter wielodyscyplinarny, wielosektorowy, wielowymiarowy i wielokulturowy, co z kolei wymaga silnego uczestnictwa na poziomie życia codziennego. Laboratoria nie są już tradycyjnymi obiektami uniwersyteckimi, lecz regionalnymi ekosystemami innowacji, działającymi jako poligony doświadczalne służące szybkiemu prototypowaniu wielu rodzajów innowacji wynikających z potrzeb użytkowników: nowych produktów, procesów, struktur i systemów mających transformacyjny i skalowalny charakter. Nie można ich utworzyć ani utrzymać bez aktywnego udziału władz lokalnych i regionalnych.

| 9. | Podkreśla, że do osiągnięcia celu polegającego na zapewnieniu synergii między polityką regionalną i polityką w zakresie badań naukowych niezbędny jest komponent regionalny w programie „Horyzont 2020”. Komitet wnosi zatem, aby w programie tym zachowano takie instrumenty i programy, jak regiony wiedzy i żywe laboratoria, które charakteryzują się silnym wymiarem i uczestnictwem regionalnym, wywierają znaczny wpływ na poziomie regionalnym, wzmacniają regionalny potencjał innowacji i wykraczają poza samą tylko „wymianę wiedzy”. |
| --- | --- |

9.

Podkreśla, że do osiągnięcia celu polegającego na zapewnieniu synergii między polityką regionalną i polityką w zakresie badań naukowych niezbędny jest komponent regionalny w programie „Horyzont 2020”. Komitet wnosi zatem, aby w programie tym zachowano takie instrumenty i programy, jak regiony wiedzy i żywe laboratoria, które charakteryzują się silnym wymiarem i uczestnictwem regionalnym, wywierają znaczny wpływ na poziomie regionalnym, wzmacniają regionalny potencjał innowacji i wykraczają poza samą tylko „wymianę wiedzy”.

| 10. | Apeluje, by nie likwidować programu „Regiony wiedzy” – nawet jeśli podobne działania są organizowane i finansowane w znacznej mierze ze środków polityki spójności. Wręcz przeciwnie, program „Regiony wiedzy” powinien być stosowany jako instrument służący rozwojowi regionalnej doskonałości, a jego zasięg powinien zostać znacznie zwiększony. Regiony wiedzy mogą mieć zasadnicze znaczenie dla zachęcania regionów do wdrażania inteligentnej specjalizacji oraz wspierania ich w tych działaniach, a także mogą przyczynić się do pogłębienia współpracy europejskiej i wzmocnienia bench-learningu – procesu skupiającego się ma współtworzeniu zmian systemowych dzięki benchmarkingowi i wspólnemu uczeniu się. |
| --- | --- |

10.

Apeluje, by nie likwidować programu „Regiony wiedzy” – nawet jeśli podobne działania są organizowane i finansowane w znacznej mierze ze środków polityki spójności. Wręcz przeciwnie, program „Regiony wiedzy” powinien być stosowany jako instrument służący rozwojowi regionalnej doskonałości, a jego zasięg powinien zostać znacznie zwiększony. Regiony wiedzy mogą mieć zasadnicze znaczenie dla zachęcania regionów do wdrażania inteligentnej specjalizacji oraz wspierania ich w tych działaniach, a także mogą przyczynić się do pogłębienia współpracy europejskiej i wzmocnienia bench-learningu – procesu skupiającego się ma współtworzeniu zmian systemowych dzięki benchmarkingowi i wspólnemu uczeniu się.

| 11. | Proponuje, by regiony wiedzy odgrywały szczególną rolę w finansowaniu badań mających na celu określenie sposobów włączenia działań regionalnych do różnych inicjatyw przewodnich na rzecz owocnej współpracy europejskiej. W związku z tym jednym z celów regionów wiedzy powinno być zwiększenie konkurencyjności regionalnych ekosystemów badawczych w dziedzinach objętych agendą cyfrową i w zakresie technologii zasobooszczędnych, zarówno na szczeblu europejskim, jak i globalnym, co stworzyłoby nowe możliwości gospodarcze dla uczestniczących MŚP, które odgrywają kluczową rolę we wdrażaniu innowacyjnych rozwiązań i ich wprowadzaniu na rynek. |
| --- | --- |

11.

Proponuje, by regiony wiedzy odgrywały szczególną rolę w finansowaniu badań mających na celu określenie sposobów włączenia działań regionalnych do różnych inicjatyw przewodnich na rzecz owocnej współpracy europejskiej. W związku z tym jednym z celów regionów wiedzy powinno być zwiększenie konkurencyjności regionalnych ekosystemów badawczych w dziedzinach objętych agendą cyfrową i w zakresie technologii zasobooszczędnych, zarówno na szczeblu europejskim, jak i globalnym, co stworzyłoby nowe możliwości gospodarcze dla uczestniczących MŚP, które odgrywają kluczową rolę we wdrażaniu innowacyjnych rozwiązań i ich wprowadzaniu na rynek.

| 12. | Wyraża zaniepokojenie faktem, iż ani w wieloletnich ramach finansowych Unii Europejskiej na lata 2014–2020, ani w programie „Horyzont 2020” nie wspomina się o przyszłości programu „Inteligentna energia dla Europy”, który w obecnym okresie programowania jest niezbędny dla innowacji w takich dziedzinach, jak: sprawowanie władzy na szczeblu lokalnym, inżynieria finansowa, przyciąganie podmiotów lokalnych i obywateli, długofalowa wizja czy tworzenie sieci kontaktów, i dzięki któremu możliwa stała się realizacja takich inicjatyw, jak Porozumienie Burmistrzów. Apeluje zatem o uwzględnienie w programie „Horyzont 2020” odrębnej pozycji budżetowej przeznaczonej na rozwiązania nietechnologiczne – w duchu kontynuacji programu „Inteligentna energia dla Europy”. |
| --- | --- |

12.

Wyraża zaniepokojenie faktem, iż ani w wieloletnich ramach finansowych Unii Europejskiej na lata 2014–2020, ani w programie „Horyzont 2020” nie wspomina się o przyszłości programu „Inteligentna energia dla Europy”, który w obecnym okresie programowania jest niezbędny dla innowacji w takich dziedzinach, jak: sprawowanie władzy na szczeblu lokalnym, inżynieria finansowa, przyciąganie podmiotów lokalnych i obywateli, długofalowa wizja czy tworzenie sieci kontaktów, i dzięki któremu możliwa stała się realizacja takich inicjatyw, jak Porozumienie Burmistrzów. Apeluje zatem o uwzględnienie w programie „Horyzont 2020” odrębnej pozycji budżetowej przeznaczonej na rozwiązania nietechnologiczne – w duchu kontynuacji programu „Inteligentna energia dla Europy”.

Drugie główne przesłanie:

Trójfilarowy system programu „Horyzont 2020” wnosi znaczącą wartość dodaną do europejskich badań naukowych.

| 13. | W celu zwiększenia regionalnego oddziaływania europejskich działań w zakresie BRI należy uwzględnić szereg aspektów:






  a) | podniesienie świadomości społecznej na temat innowacji oraz wpływu i skalowalności BRI; |
| --- | --- | --- |

13.

W celu zwiększenia regionalnego oddziaływania europejskich działań w zakresie BRI należy uwzględnić szereg aspektów:

a)

podniesienie świadomości społecznej na temat innowacji oraz wpływu i skalowalności BRI;

| b) | opracowanie systemów pomiaru wartości z myślą o pogłębianiu współpracy regionalnej w celu sprostania ogromnym wyzwaniom społecznym oraz prowadzeniu wspólnych platform na rzecz otwartych innowacji i partnerstw publiczno-prywatnych z udziałem obywateli; |
| --- | --- |

b)

opracowanie systemów pomiaru wartości z myślą o pogłębianiu współpracy regionalnej w celu sprostania ogromnym wyzwaniom społecznym oraz prowadzeniu wspólnych platform na rzecz otwartych innowacji i partnerstw publiczno-prywatnych z udziałem obywateli;

| c) | zachęcanie do dialogu pomiędzy środowiskiem naukowym i społeczeństwem oraz dzięki temu zwiększenie zrozumienia systemowej natury innowacji oraz prognozowania. |
| --- | --- |

c)

zachęcanie do dialogu pomiędzy środowiskiem naukowym i społeczeństwem oraz dzięki temu zwiększenie zrozumienia systemowej natury innowacji oraz prognozowania.

KOMITET REGIONÓW

| 14. | Podkreśla, że kwestie kluczowe odnoszące się do BRI w regionach europejskich to:






  a) | określenie roli badań rozwoju i innowacji (BRI) w odnowie tradycyjnych procesów zachodzących w sektorze publicznym, w tym procesów decyzyjnych; |
| --- | --- | --- |

14.

Podkreśla, że kwestie kluczowe odnoszące się do BRI w regionach europejskich to:

a)

określenie roli badań rozwoju i innowacji (BRI) w odnowie tradycyjnych procesów zachodzących w sektorze publicznym, w tym procesów decyzyjnych;

| b) | zwiększenie znaczenia i wykorzystania wyników inicjatyw przewodnich UE oraz przyspieszenie wdrażania tych działań; |
| --- | --- |

b)

zwiększenie znaczenia i wykorzystania wyników inicjatyw przewodnich UE oraz przyspieszenie wdrażania tych działań;

| c) | nauczenie się, jak wykorzystywać i sprzedawać dostępną wiedzę naukową i wiedzę o innowacjach za pośrednictwem partnerstw publiczno-prywatnych oraz dzięki dzieleniu się sprawdzonymi rozwiązaniami i inną istotną wiedzą. |
| --- | --- |

c)

nauczenie się, jak wykorzystywać i sprzedawać dostępną wiedzę naukową i wiedzę o innowacjach za pośrednictwem partnerstw publiczno-prywatnych oraz dzięki dzieleniu się sprawdzonymi rozwiązaniami i inną istotną wiedzą.

| 15. | Podkreśla, że trójfilarowa struktura programu „Horyzont 2020” umożliwia osiągnięcie celów strategii „Europa 2020”. Mając na uwadze to, że program „Horyzont 2020” skupia się na BRI na szczeblu UE, które powinny stymulować BRI w państwach członkowskich i regionach, przy ponownym określaniu regulacji i praktyk odnoszących się do programu „Horyzont 2020” należy uwzględnić następujące zalecenia:






  a) | W ramach kryteriów oceniania i finansowania należy położyć nacisk na światową doskonałość; realizując wszystkie działania, należy wykorzystywać wiedzę naukową. Należy jednak podkreślić, że w odniesieniu do każdego filara muszą obowiązywać oddzielne kryteria doskonałości: w pierwszym – powinna to być doskonałość naukowa; w drugim – doskonałość innowacji przemysłowych i odnowy przedsiębiorstw; w trzecim – doskonałość i oddziaływanie innowacji społecznych. |
| --- | --- | --- |

15.

Podkreśla, że trójfilarowa struktura programu „Horyzont 2020” umożliwia osiągnięcie celów strategii „Europa 2020”. Mając na uwadze to, że program „Horyzont 2020” skupia się na BRI na szczeblu UE, które powinny stymulować BRI w państwach członkowskich i regionach, przy ponownym określaniu regulacji i praktyk odnoszących się do programu „Horyzont 2020” należy uwzględnić następujące zalecenia:

a)

W ramach kryteriów oceniania i finansowania należy położyć nacisk na światową doskonałość; realizując wszystkie działania, należy wykorzystywać wiedzę naukową. Należy jednak podkreślić, że w odniesieniu do każdego filara muszą obowiązywać oddzielne kryteria doskonałości: w pierwszym – powinna to być doskonałość naukowa; w drugim – doskonałość innowacji przemysłowych i odnowy przedsiębiorstw; w trzecim – doskonałość i oddziaływanie innowacji społecznych.

| b) | W ramach głównego filara dotyczącego „doskonałej bazy naukowej” należy coraz bardziej podkreślać znaczenie multidyscyplinarnego charakteru przyszłych i powstających technologii. Kryteria oceny oddziaływania powinny obejmować, oprócz publikacji naukowych i patentów, również inne formy przepływów wiedzy między różnymi podmiotami: twórcami wiedzy, użytkownikami wiedzy czy beneficjentami końcowymi. |
| --- | --- |

b)

W ramach głównego filara dotyczącego „doskonałej bazy naukowej” należy coraz bardziej podkreślać znaczenie multidyscyplinarnego charakteru przyszłych i powstających technologii. Kryteria oceny oddziaływania powinny obejmować, oprócz publikacji naukowych i patentów, również inne formy przepływów wiedzy między różnymi podmiotami: twórcami wiedzy, użytkownikami wiedzy czy beneficjentami końcowymi.

| c) | W ramach filara „wiodąca pozycja w przemyśle” należy położyć zdecydowany nacisk na połączenie różnych technologii w zakresie BRI w celu zwiększenia możliwości wzrostu przedsiębiorstw europejskich, zwłaszcza MŚP. Zarazem można by wspierać udział MŚP w konsorcjach publiczno-prywatnych. Zajęcie się zawiłymi problemami o charakterze przemysłowym wymaga również zwiększenia dynamiczności BRI, co z kolei wiąże się z koniecznością zwiększenia uczestnictwa MŚP. Technologie należy postrzegać jako czynniki umożliwiające szybki rozwój, nawet na poziomie radykalnych zmian, w związku z czym główny nacisk powinno się kłaść na integrację digitalizacji, zachowań ludzkich i dynamiki rynkowej. |
| --- | --- |

c)

W ramach filara „wiodąca pozycja w przemyśle” należy położyć zdecydowany nacisk na połączenie różnych technologii w zakresie BRI w celu zwiększenia możliwości wzrostu przedsiębiorstw europejskich, zwłaszcza MŚP. Zarazem można by wspierać udział MŚP w konsorcjach publiczno-prywatnych. Zajęcie się zawiłymi problemami o charakterze przemysłowym wymaga również zwiększenia dynamiczności BRI, co z kolei wiąże się z koniecznością zwiększenia uczestnictwa MŚP. Technologie należy postrzegać jako czynniki umożliwiające szybki rozwój, nawet na poziomie radykalnych zmian, w związku z czym główny nacisk powinno się kłaść na integrację digitalizacji, zachowań ludzkich i dynamiki rynkowej.

| d) | W ramach filara „wyzwania społeczne” nacisk należy położyć na połączenie najlepszej europejskiej wiedzy specjalistycznej z zakrojonymi na szeroką skalę projektami opartymi na współtworzeniu, co umożliwi wprowadzenie w Europie obszernych zmian struktury na poziomie systemowym, wykraczających poza tradycyjne granice. Badania koncentrujące się na poszczególnych dziedzinach nauki nie wystarczą do tego, by powstała wiedza służąca sprostaniu wielkim wyzwaniom społecznym. Należy skupić się na multidyscyplinarnych działaniach w zakresie BRI, które dostarczają koncepcje i elementy niezbędne dla wspomnianych systemowych zmian prowadzących do odnowienia struktur. U podstaw badań naukowych leżą eksperymentowanie i pilotaż. Dobrym przykładem jest rozległa dziedzina dotycząca „inteligentnych miast”. Podstawowym elementem wszystkich wymienionych działań jest skalowalność wyników w różnych warunkach w całej Europie. |
| --- | --- |

d)

W ramach filara „wyzwania społeczne” nacisk należy położyć na połączenie najlepszej europejskiej wiedzy specjalistycznej z zakrojonymi na szeroką skalę projektami opartymi na współtworzeniu, co umożliwi wprowadzenie w Europie obszernych zmian struktury na poziomie systemowym, wykraczających poza tradycyjne granice. Badania koncentrujące się na poszczególnych dziedzinach nauki nie wystarczą do tego, by powstała wiedza służąca sprostaniu wielkim wyzwaniom społecznym. Należy skupić się na multidyscyplinarnych działaniach w zakresie BRI, które dostarczają koncepcje i elementy niezbędne dla wspomnianych systemowych zmian prowadzących do odnowienia struktur. U podstaw badań naukowych leżą eksperymentowanie i pilotaż. Dobrym przykładem jest rozległa dziedzina dotycząca „inteligentnych miast”. Podstawowym elementem wszystkich wymienionych działań jest skalowalność wyników w różnych warunkach w całej Europie.

| e) | Ponieważ uzyskanie światowej klasy wyników jest wymagane również w perspektywie krótkoterminowej, zwłaszcza filar „wyzwania społeczne” powinien zostać wykorzystany w celu odnowy polityki ramowej, która obecnie jest niedostatecznie elastyczna oraz zbyt odległa od rzeczywistych praktyk. W różnych programach wykorzystuje się różne systemy finansowania, zależnie od celów programu. Za jedno z rozwiązań można by uznać wieloetapową politykę finansowania, w ramach której każdy etap jest skutecznie finansowany, a wyniki ocenia się na podstawie kryteriów podkreślających potrzebę doskonałej jakości. Tylko udane projekty, spełniające te wymogi w zakresie jakości, przechodzą do kolejnego etapu. Etapy te mogłyby uwzględniać takie fazy projektowe jak 1) wykonalność, 2) eksperymenty, 3) współtworzenie wiedzy oraz 4) upowszechnianie i skalowanie. Pierwszy etap koncentruje się na znalezieniu rozwiązania w ramach zakrojonych na szeroką skalę i otwartych interakcji. Drugi etap miałby na celu sprawdzanie różnych alternatyw oraz konceptualizację systemu. W trzecim etapie uznani naukowcy zajęliby się opracowywaniem wymaganych elementów składowych. Czwarty etap składałby się z kilku równolegle przeprowadzanych eksperymentów „tworzenia na nowo”, które przyczyniłyby się do zwiększenia społecznego wpływu projektu. |
| --- | --- |

e)

Ponieważ uzyskanie światowej klasy wyników jest wymagane również w perspektywie krótkoterminowej, zwłaszcza filar „wyzwania społeczne” powinien zostać wykorzystany w celu odnowy polityki ramowej, która obecnie jest niedostatecznie elastyczna oraz zbyt odległa od rzeczywistych praktyk. W różnych programach wykorzystuje się różne systemy finansowania, zależnie od celów programu. Za jedno z rozwiązań można by uznać wieloetapową politykę finansowania, w ramach której każdy etap jest skutecznie finansowany, a wyniki ocenia się na podstawie kryteriów podkreślających potrzebę doskonałej jakości. Tylko udane projekty, spełniające te wymogi w zakresie jakości, przechodzą do kolejnego etapu. Etapy te mogłyby uwzględniać takie fazy projektowe jak 1) wykonalność, 2) eksperymenty, 3) współtworzenie wiedzy oraz 4) upowszechnianie i skalowanie. Pierwszy etap koncentruje się na znalezieniu rozwiązania w ramach zakrojonych na szeroką skalę i otwartych interakcji. Drugi etap miałby na celu sprawdzanie różnych alternatyw oraz konceptualizację systemu. W trzecim etapie uznani naukowcy zajęliby się opracowywaniem wymaganych elementów składowych. Czwarty etap składałby się z kilku równolegle przeprowadzanych eksperymentów „tworzenia na nowo”, które przyczyniłyby się do zwiększenia społecznego wpływu projektu.

| f) | Opisana powyżej wieloetapowa praktyka projektowa dostarczyłaby regionom i innym beneficjentom finansowania z polityki spójności niezliczoną ilość przydatnych informacji o już istniejącej wiedzy specjalistycznej i potencjalnych czynnikach działalności rozwojowej, pod warunkiem że byłaby stosowana w sposób przejrzysty, a jej wyniki byłyby skutecznie rozpowszechniane. |
| --- | --- |

f)

Opisana powyżej wieloetapowa praktyka projektowa dostarczyłaby regionom i innym beneficjentom finansowania z polityki spójności niezliczoną ilość przydatnych informacji o już istniejącej wiedzy specjalistycznej i potencjalnych czynnikach działalności rozwojowej, pod warunkiem że byłaby stosowana w sposób przejrzysty, a jej wyniki byłyby skutecznie rozpowszechniane.

Trzecie główne przesłanie:

Regiony i miasta powinny uwzględnić BRI jako niezbędny element ich głównego programu politycznego. Środki finansowe przeznaczone na realizację programu „Horyzont 2020” i polityki spójności powinny być wykorzystywane w celu tworzenia koncepcji, narzędzi i innych warunków wstępnych, dzięki którym władze lokalne i regionalne mogłyby aktywnie promować innowacje, podejmować ryzyko oraz inwestować w praktyczne zastosowania BRI, tak aby realizowane działania były dostosowane do konkretnych potrzeb danego regionu.

| 16. | Regiony muszą zwiększyć swą gotowość do czerpania korzyści z wyników badań. Trzeba położyć na to większy nacisk i przeznaczyć na ten cel większe środki. Wypracowane kompetencje, praktyki i narzędzia należy następnie wykorzystać, by przygotować wyniki badań do zastosowania w całej Europie. Można to osiągnąć jedynie poprzez intensyfikację synergii w zakresie wykorzystywania wszystkich instrumentów finansowych, tj. programu „Horyzont 2020”, polityki spójności oraz zasobów krajowych, regionalnych i lokalnych. Wspólne korzystanie z zasobów jest jednak niewystarczające, a oprócz tego wymaga zmiany kultury operacyjnej i praktyk administracyjnych. W szczególności należy wzmocnić współpracę regionalną oraz procesy wspólnego uczenia się w zakresie skutecznego wykorzystania strategii RIS3 (krajowych lub regionalnych strategii badań i innowacji na rzecz inteligentnej specjalizacji). |
| --- | --- |

16.

Regiony muszą zwiększyć swą gotowość do czerpania korzyści z wyników badań. Trzeba położyć na to większy nacisk i przeznaczyć na ten cel większe środki. Wypracowane kompetencje, praktyki i narzędzia należy następnie wykorzystać, by przygotować wyniki badań do zastosowania w całej Europie. Można to osiągnąć jedynie poprzez intensyfikację synergii w zakresie wykorzystywania wszystkich instrumentów finansowych, tj. programu „Horyzont 2020”, polityki spójności oraz zasobów krajowych, regionalnych i lokalnych. Wspólne korzystanie z zasobów jest jednak niewystarczające, a oprócz tego wymaga zmiany kultury operacyjnej i praktyk administracyjnych. W szczególności należy wzmocnić współpracę regionalną oraz procesy wspólnego uczenia się w zakresie skutecznego wykorzystania strategii RIS3 (krajowych lub regionalnych strategii badań i innowacji na rzecz inteligentnej specjalizacji).

| 17. | Niemniej jednak komplementarność programu „Horyzont 2020” z innymi programami finansowymi UE, w tym z funduszami strukturalnymi, wymaga tego, by również regiony i miasta, które nie zostały objęte środkami z tych funduszy, uzyskały wsparcie w ramach rozwoju tzw. koncepcji „potrójnej spirali” (stosowanej w odniesieniu do władz regionalnych i lokalnych, instytutów wiedzy i przemysłu) w zakresie innowacji i waloryzacji wiedzy. Z tego powodu, jak i ze względu na wagę programu „Horyzont 2020” dla całej UE, w budżecie programu należy przewidzieć konkretne środki na badania i rozwój powiązań opartych na współpracy. |
| --- | --- |

17.

Niemniej jednak komplementarność programu „Horyzont 2020” z innymi programami finansowymi UE, w tym z funduszami strukturalnymi, wymaga tego, by również regiony i miasta, które nie zostały objęte środkami z tych funduszy, uzyskały wsparcie w ramach rozwoju tzw. koncepcji „potrójnej spirali” (stosowanej w odniesieniu do władz regionalnych i lokalnych, instytutów wiedzy i przemysłu) w zakresie innowacji i waloryzacji wiedzy. Z tego powodu, jak i ze względu na wagę programu „Horyzont 2020” dla całej UE, w budżecie programu należy przewidzieć konkretne środki na badania i rozwój powiązań opartych na współpracy.

| 18. | Aby osiągnąć wyznaczone cele, trzeba również zmienić sposób myślenia. KR „zachęca pionierskie regiony do tworzenia europejskich konsorcjów łączących różne zdolności w celu opracowywania nowatorskich innowacji społecznych o zastosowaniu ogólnoeuropejskim. Apeluje również o zwiększenie możliwości regionów i miast w zakresie korzystania z programu »Horyzont 2020« oraz innych podobnych inicjatyw. Szczególny nacisk należy położyć na pełne wykorzystanie cyfryzacji i nowych kluczowych technologii wspomagających w celu modernizacji regionalnej polityki innowacyjności”. „Oprócz tego KR zachęca regiony do dążenia do otwartych innowacji w ramach zorientowanej na człowieka wizji partnerstw między podmiotami sektora publicznego i prywatnego a uniwersytetami i innymi ośrodkami wiedzy, które odgrywają kluczową rolę. |
| --- | --- |

18.

Aby osiągnąć wyznaczone cele, trzeba również zmienić sposób myślenia. KR „zachęca pionierskie regiony do tworzenia europejskich konsorcjów łączących różne zdolności w celu opracowywania nowatorskich innowacji społecznych o zastosowaniu ogólnoeuropejskim. Apeluje również o zwiększenie możliwości regionów i miast w zakresie korzystania z programu »Horyzont 2020« oraz innych podobnych inicjatyw. Szczególny nacisk należy położyć na pełne wykorzystanie cyfryzacji i nowych kluczowych technologii wspomagających w celu modernizacji regionalnej polityki innowacyjności”. „Oprócz tego KR zachęca regiony do dążenia do otwartych innowacji w ramach zorientowanej na człowieka wizji partnerstw między podmiotami sektora publicznego i prywatnego a uniwersytetami i innymi ośrodkami wiedzy, które odgrywają kluczową rolę.

KOMITET REGIONÓW

| 19. | Podkreśla uzupełniającą rolę programu „Horyzont 2020” w odniesieniu do BRI w państwach członkowskich. Wdrożenie programu „Horyzont 2020” powinno doprowadzić w szczególności do rozwoju programów i innych instrumentów finansowych, które pełniłyby funkcję katalizatora europejskich polityk innowacji, zachęcały do działań o charakterze pionierskim oraz zwiększały udział przedsiębiorstw, zwłaszcza MŚP. Potrzebne są zachęty do podejmowania ryzyka, które często towarzyszy poważnym innowacjom. Konieczne jest także zwiększenie funduszy dla MŚP, przeznaczonych zwłaszcza na szybkie wykonywanie prototypów, wprowadzanie na rynek i wdrażanie innowacyjnych rozwiązań. |
| --- | --- |

19.

Podkreśla uzupełniającą rolę programu „Horyzont 2020” w odniesieniu do BRI w państwach członkowskich. Wdrożenie programu „Horyzont 2020” powinno doprowadzić w szczególności do rozwoju programów i innych instrumentów finansowych, które pełniłyby funkcję katalizatora europejskich polityk innowacji, zachęcały do działań o charakterze pionierskim oraz zwiększały udział przedsiębiorstw, zwłaszcza MŚP. Potrzebne są zachęty do podejmowania ryzyka, które często towarzyszy poważnym innowacjom. Konieczne jest także zwiększenie funduszy dla MŚP, przeznaczonych zwłaszcza na szybkie wykonywanie prototypów, wprowadzanie na rynek i wdrażanie innowacyjnych rozwiązań.

| 20. | Wzywa do zmiany roli Wspólnego Centrum Badawczego w celu wsparcia procesu podejmowania decyzji na szczeblu regionalnym i lokalnym za pomocą najnowszych wyników w zakresie BRI. Należy tego dokonać w sposób skoordynowany z nowym kierunkiem rozwoju Platformy Inteligentnej Specjalizacji. Jeśli chodzi o wyniki, większą uwagę należy poświęcać nie sprawozdaniom i innym publikacjom, ale finansowaniu doświadczeń i szybkiego wykonywania prototypów, a także wykorzystywaniu wiedzy naukowej w procesach wprowadzania praktycznych zmian w całej Europie, co powinno przyczynić się do zwiększenia kapitału odnowy na szczeblu regionalnym i lokalnym. |
| --- | --- |

20.

Wzywa do zmiany roli Wspólnego Centrum Badawczego w celu wsparcia procesu podejmowania decyzji na szczeblu regionalnym i lokalnym za pomocą najnowszych wyników w zakresie BRI. Należy tego dokonać w sposób skoordynowany z nowym kierunkiem rozwoju Platformy Inteligentnej Specjalizacji. Jeśli chodzi o wyniki, większą uwagę należy poświęcać nie sprawozdaniom i innym publikacjom, ale finansowaniu doświadczeń i szybkiego wykonywania prototypów, a także wykorzystywaniu wiedzy naukowej w procesach wprowadzania praktycznych zmian w całej Europie, co powinno przyczynić się do zwiększenia kapitału odnowy na szczeblu regionalnym i lokalnym.

| 21. | Zwraca szczególną uwagę na sposoby zapewnienia rozwoju i wykorzystania nowych skutecznych instrumentów o silnym wymiarze regionalnym. Polityczne wytyczne są dostępne w ramach programu „Horyzont 2020”. W programie szczegółowym wdrażającym program „Horyzont 2020” wyraźnie wspomina się o elementach ważnych dla regionów oraz o koordynacji z finansowaniem z Funduszu Spójności. Priorytet dotyczący wyzwań społecznych obejmuje wyeliminowanie różnic w dostępie do badań naukowych i innowacji w Europie, na przykład poprzez połączenie w zespoły instytutów badawczych o doskonałej jakości badań i słabiej rozwiniętych regionów, uznawanie wysokiej jakości w słabiej rozwiniętych regionach i ułatwienie edukacji w dziedzinie polityki na poziomie regionalnym. |
| --- | --- |

21.

Zwraca szczególną uwagę na sposoby zapewnienia rozwoju i wykorzystania nowych skutecznych instrumentów o silnym wymiarze regionalnym. Polityczne wytyczne są dostępne w ramach programu „Horyzont 2020”. W programie szczegółowym wdrażającym program „Horyzont 2020” wyraźnie wspomina się o elementach ważnych dla regionów oraz o koordynacji z finansowaniem z Funduszu Spójności. Priorytet dotyczący wyzwań społecznych obejmuje wyeliminowanie różnic w dostępie do badań naukowych i innowacji w Europie, na przykład poprzez połączenie w zespoły instytutów badawczych o doskonałej jakości badań i słabiej rozwiniętych regionów, uznawanie wysokiej jakości w słabiej rozwiniętych regionach i ułatwienie edukacji w dziedzinie polityki na poziomie regionalnym.

| 22. | Przekazuje wyraźny komunikat samorządom lokalnym i regionalnym, aby zachęcić je do odgrywania aktywnej roli w realizacji programu „Horyzont 2020”. Aby osiągnąć jak największe korzyści z tego programu, samorządy lokalne i regionalne muszą rozbudować międzyregionalną i paneuropejską współpracę. W tym celu powinny wykorzystać również potencjał europejskiego ugrupowania współpracy terytorialnej (EUWT) (2). W szczególności muszą być w stanie tworzyć wspólne platformy (takie jak fora innowacji i laboratoria współpracy poprzez łączenie świata rzeczywistego i wirtualnego), aby promować ekosystemy innowacji otwartych i regionalnych. Aktywna współpraca w Europie przyniosłaby korzyści skali, umożliwiła tworzenie większych rynków dla lokalnych przedsiębiorstw oraz na jeszcze inne sposoby wsparła rozwój lokalny. Inteligentna specjalizacja – jako główna idea przewodnia zarówno w programie „Horyzont 2020”, jak i w polityce spójności – stwarza po temu nowe możliwości. |
| --- | --- |

22.

Przekazuje wyraźny komunikat samorządom lokalnym i regionalnym, aby zachęcić je do odgrywania aktywnej roli w realizacji programu „Horyzont 2020”. Aby osiągnąć jak największe korzyści z tego programu, samorządy lokalne i regionalne muszą rozbudować międzyregionalną i paneuropejską współpracę. W tym celu powinny wykorzystać również potencjał europejskiego ugrupowania współpracy terytorialnej (EUWT) (2). W szczególności muszą być w stanie tworzyć wspólne platformy (takie jak fora innowacji i laboratoria współpracy poprzez łączenie świata rzeczywistego i wirtualnego), aby promować ekosystemy innowacji otwartych i regionalnych. Aktywna współpraca w Europie przyniosłaby korzyści skali, umożliwiła tworzenie większych rynków dla lokalnych przedsiębiorstw oraz na jeszcze inne sposoby wsparła rozwój lokalny. Inteligentna specjalizacja – jako główna idea przewodnia zarówno w programie „Horyzont 2020”, jak i w polityce spójności – stwarza po temu nowe możliwości.

| 23. | Podkreśla, że wdrożenie programu „Horyzont 2020” powinno uwydatnić systemowy charakter łańcucha BRI oraz jego końcowych etapów, tzn. komercjalizację wyników badań naukowych na rynkach. Intensyfikacja działań w zakresie otwartych innowacji wymaga częstszego podejmowania działań badawczych związanych z innowacyjnością i ekosystemami innowacji. W związku z tym multidyscyplinarność BRI powinna koncentrować się przede wszystkim na czynnikach umożliwiających wprowadzanie innowacyjnych zmian, w tym na prognozowaniu, kapitale ludzkim, zdolnościach odnowy i systemach oceny innowacji. |
| --- | --- |

23.

Podkreśla, że wdrożenie programu „Horyzont 2020” powinno uwydatnić systemowy charakter łańcucha BRI oraz jego końcowych etapów, tzn. komercjalizację wyników badań naukowych na rynkach. Intensyfikacja działań w zakresie otwartych innowacji wymaga częstszego podejmowania działań badawczych związanych z innowacyjnością i ekosystemami innowacji. W związku z tym multidyscyplinarność BRI powinna koncentrować się przede wszystkim na czynnikach umożliwiających wprowadzanie innowacyjnych zmian, w tym na prognozowaniu, kapitale ludzkim, zdolnościach odnowy i systemach oceny innowacji.

| 24. | Proponuje wyznaczenie strategicznego celu programu „Horyzont 2020”, dotyczącego wykształcenia kultury otwartych innowacji za pośrednictwem specjalnych programów i innych instrumentów, np. na rzecz zaangażowania użytkowników końcowych, obywateli i organizacji społeczeństwa obywatelskiego w opracowywanie opartych na technologiach informacyjno-komunikacyjnych metod i narzędzi otwartych innowacji. Cel ten powinien obejmować działania ukierunkowane na tworzenie skalowalnych doświadczeń w zakresie zarządzania otwartymi innowacjami, ich metod i narzędzi oraz środowiska ich stosowania. Konieczne jest przyjęcie podejścia eksperymentalnego, szczególnie w dziedzinach, w których innowacje związane z digitalizacją mogą mieć ogromny wpływ; na przykład w takich dziedzinach, jak inteligentne miasta i inteligentna mobilność. |
| --- | --- |

24.

Proponuje wyznaczenie strategicznego celu programu „Horyzont 2020”, dotyczącego wykształcenia kultury otwartych innowacji za pośrednictwem specjalnych programów i innych instrumentów, np. na rzecz zaangażowania użytkowników końcowych, obywateli i organizacji społeczeństwa obywatelskiego w opracowywanie opartych na technologiach informacyjno-komunikacyjnych metod i narzędzi otwartych innowacji. Cel ten powinien obejmować działania ukierunkowane na tworzenie skalowalnych doświadczeń w zakresie zarządzania otwartymi innowacjami, ich metod i narzędzi oraz środowiska ich stosowania. Konieczne jest przyjęcie podejścia eksperymentalnego, szczególnie w dziedzinach, w których innowacje związane z digitalizacją mogą mieć ogromny wpływ; na przykład w takich dziedzinach, jak inteligentne miasta i inteligentna mobilność.

Czwarte główne przesłanie:

Odnowa programu ramowego oznacza uproszczenie praktyk programowych oraz zwiększenie wpływu finansowanych ze środków UE projektów w zakresie BRI.

| 25. | Uproszczenie praktyk administracyjnych jest jednym z najpoważniejszych oczekiwań co do programu „Horyzont 2020”. Powinno się położyć nacisk na tematy badawcze oraz na elastyczne, przejrzyste systemy finansowania, które byłyby atrakcyjne w takim zakresie, by uniwersytety, instytuty badawcze i przedsiębiorstwa uznały, że warto poszukiwać możliwości nawiązania zakrojonej na szeroką skalę współpracy europejskiej oraz przeznaczyć na te wysiłki znaczne środków ze swoich własnych budżetów. Za odpowiedni i wystarczający środek kontroli można by uznać monitorowanie wydatkowania środków finansowych, w przypadku gdy jego podstawą są stosowane przez dany podmiot zgodne z prawem procedury księgowe i procedury rutynowej kontroli. Przyczyniłoby się to do znacznego – nawet większego niż planowano – zmniejszenia liczby kontroli przeprowadzanych przez UE i urzędników administracji jej państw członkowskich. |
| --- | --- |

25.

Uproszczenie praktyk administracyjnych jest jednym z najpoważniejszych oczekiwań co do programu „Horyzont 2020”. Powinno się położyć nacisk na tematy badawcze oraz na elastyczne, przejrzyste systemy finansowania, które byłyby atrakcyjne w takim zakresie, by uniwersytety, instytuty badawcze i przedsiębiorstwa uznały, że warto poszukiwać możliwości nawiązania zakrojonej na szeroką skalę współpracy europejskiej oraz przeznaczyć na te wysiłki znaczne środków ze swoich własnych budżetów. Za odpowiedni i wystarczający środek kontroli można by uznać monitorowanie wydatkowania środków finansowych, w przypadku gdy jego podstawą są stosowane przez dany podmiot zgodne z prawem procedury księgowe i procedury rutynowej kontroli. Przyczyniłoby się to do znacznego – nawet większego niż planowano – zmniejszenia liczby kontroli przeprowadzanych przez UE i urzędników administracji jej państw członkowskich.

KOMITET REGIONÓW

| 26. | Apeluje o uproszczenie praktyk administracyjnych i podkreśla, że praktyki te zawsze powinny służyć realizacji faktycznych celów wynikających z treści projektów oraz wspierać ich realizację. Utworzenie pojedynczego punktu kontaktowego w Komisji Europejskiej mogłoby zapobiec rozproszeniu koordynacji innowacyjnych projektów. Ma to istotne znaczenie zwłaszcza w przypadku projektów wielodyscyplinarnych lub finansowanych za pomocą różnych funduszy europejskich. |
| --- | --- |

26.

Apeluje o uproszczenie praktyk administracyjnych i podkreśla, że praktyki te zawsze powinny służyć realizacji faktycznych celów wynikających z treści projektów oraz wspierać ich realizację. Utworzenie pojedynczego punktu kontaktowego w Komisji Europejskiej mogłoby zapobiec rozproszeniu koordynacji innowacyjnych projektów. Ma to istotne znaczenie zwłaszcza w przypadku projektów wielodyscyplinarnych lub finansowanych za pomocą różnych funduszy europejskich.

| 27. | Uważa, że niezbędna jest zmiana art. 24 projektu rozporządzenia w sprawie zasad uczestnictwa (COM(2011) 810 final), dotyczącego kosztów pośrednich. W obecnie proponowanym modelu („ryczałtowym”) koszty pośrednie określane są przez zastosowanie zryczałtowanej stawki 20 % całkowitych kwalifikowalnych kosztów bezpośrednich. Tworzyłoby to często nieuzasadnione trudności w pokrywaniu faktycznych kosztów pośrednich. Należy znacznie podnieść tę stawkę lub umożliwić przyjmowanie faktycznych kosztów również w odniesieniu do kosztów pośrednich. |
| --- | --- |

27.

Uważa, że niezbędna jest zmiana art. 24 projektu rozporządzenia w sprawie zasad uczestnictwa (COM(2011) 810 final), dotyczącego kosztów pośrednich. W obecnie proponowanym modelu („ryczałtowym”) koszty pośrednie określane są przez zastosowanie zryczałtowanej stawki 20 % całkowitych kwalifikowalnych kosztów bezpośrednich. Tworzyłoby to często nieuzasadnione trudności w pokrywaniu faktycznych kosztów pośrednich. Należy znacznie podnieść tę stawkę lub umożliwić przyjmowanie faktycznych kosztów również w odniesieniu do kosztów pośrednich.

| 28. | Z zadowoleniem przyjmuje dostosowanie do siebie programu „Horyzont 2020” i polityki spójności oraz połączenie różnych unijnych programów i instrumentów finansowych. Aby jednak zapewnić wprowadzenie niezbędnych zmian, powinno się jeszcze dopracowywać plany w ramach programu „Horyzont 2020”. Oznacza to, że w ramach każdego programu powinno się przyjąć kryteria służące osiągnięciu celów danego programu, lecz wszystkie programy powinny kierować się wspólną zasadą, zgodnie z którą projekt powinien obejmować skuteczne środki transferu jego wyników badawczych, tak by mogły one być wykorzystywane przez podmioty niezwiązane z projektem. W celu zwiększenia oddziaływania projektu należy również zwiększyć elastyczność wykorzystania środków finansowych w trakcie trwania projektu. Liczy się wynik, a nie administracja. |
| --- | --- |

28.

Z zadowoleniem przyjmuje dostosowanie do siebie programu „Horyzont 2020” i polityki spójności oraz połączenie różnych unijnych programów i instrumentów finansowych. Aby jednak zapewnić wprowadzenie niezbędnych zmian, powinno się jeszcze dopracowywać plany w ramach programu „Horyzont 2020”. Oznacza to, że w ramach każdego programu powinno się przyjąć kryteria służące osiągnięciu celów danego programu, lecz wszystkie programy powinny kierować się wspólną zasadą, zgodnie z którą projekt powinien obejmować skuteczne środki transferu jego wyników badawczych, tak by mogły one być wykorzystywane przez podmioty niezwiązane z projektem. W celu zwiększenia oddziaływania projektu należy również zwiększyć elastyczność wykorzystania środków finansowych w trakcie trwania projektu. Liczy się wynik, a nie administracja.

| 29. | Wyraża ponownie poparcie dla podejścia zaproponowanego przez Parlament Europejski, opartego na „nauce i technologii” lub na „nauce i innowacji”, na naukowych i technicznych kryteriach jakości, na realistycznych praktykach zarządzania, na uznaniu cech wspólnych i różnic, które łączą i dzielą naukę, rozwój technologii oraz rozpowszechnianie ich osiągnięć na rynku (3). |
| --- | --- |

29.

Wyraża ponownie poparcie dla podejścia zaproponowanego przez Parlament Europejski, opartego na „nauce i technologii” lub na „nauce i innowacji”, na naukowych i technicznych kryteriach jakości, na realistycznych praktykach zarządzania, na uznaniu cech wspólnych i różnic, które łączą i dzielą naukę, rozwój technologii oraz rozpowszechnianie ich osiągnięć na rynku (3).

| 30. | Podkreśla znaczenie ścisłej współpracy w zakresie działań finansowanych ze środków przeznaczonych na program „Horyzont 2020” i na politykę spójności. W nowym okresie programowania finansowanie polityki spójności powinno być wykorzystywane do celów określonych przez KR w opinii „Uproszczenia w realizacji programów ramowych w zakresie badań naukowych”. KR wezwał do utworzenia nowych mechanizmów, za pośrednictwem których można by przyznawać fundusze władzom lokalnym i regionalnym, tak aby te ostatnie mogły kupować wyniki udanych projektów badawczych w celu zaspokojenia zapotrzebowania na umiejętności w innowacyjnym rozwoju regionalnym (4). |
| --- | --- |

30.

Podkreśla znaczenie ścisłej współpracy w zakresie działań finansowanych ze środków przeznaczonych na program „Horyzont 2020” i na politykę spójności. W nowym okresie programowania finansowanie polityki spójności powinno być wykorzystywane do celów określonych przez KR w opinii „Uproszczenia w realizacji programów ramowych w zakresie badań naukowych”. KR wezwał do utworzenia nowych mechanizmów, za pośrednictwem których można by przyznawać fundusze władzom lokalnym i regionalnym, tak aby te ostatnie mogły kupować wyniki udanych projektów badawczych w celu zaspokojenia zapotrzebowania na umiejętności w innowacyjnym rozwoju regionalnym (4).

| 31. | Proponuje stosowanie następujących środków w odniesieniu do większości programów w ramach programu „Horyzont 2020”, przy czym każdy program powinien skupiać się na tematach, które mają największy związek z jego celami:






  a) | Jedna z głównych słabości obecnego systemu wynika z niedostatecznego wykorzystania dostępnej wiedzy. Na początku projektu należy przewidzieć wystarczającą ilość czasu oraz innych zasobów na gromadzenie i analizowanie już istniejącej wiedzy związanej z danym tematem. O wynikach tego etapu projektu należy otwarcie poinformować również strony niezwiązane z projektem, co ma na celu poprawę rozpowszechniania i zwiększenie przydatności informacji, gdziekolwiek będzie to możliwe. |
| --- | --- | --- |

31.

Proponuje stosowanie następujących środków w odniesieniu do większości programów w ramach programu „Horyzont 2020”, przy czym każdy program powinien skupiać się na tematach, które mają największy związek z jego celami:

a)

Jedna z głównych słabości obecnego systemu wynika z niedostatecznego wykorzystania dostępnej wiedzy. Na początku projektu należy przewidzieć wystarczającą ilość czasu oraz innych zasobów na gromadzenie i analizowanie już istniejącej wiedzy związanej z danym tematem. O wynikach tego etapu projektu należy otwarcie poinformować również strony niezwiązane z projektem, co ma na celu poprawę rozpowszechniania i zwiększenie przydatności informacji, gdziekolwiek będzie to możliwe.

| b) | Należy również bardziej podkreślić znaczenie osiągnięcia celów dotyczących wyników. W praktyce oznacza to na przykład, że w opisach programów i zastosowaniach projektów należy podkreślić społeczny wpływ działań w zakresie BRI zarówno w perspektywie krótko-, jak i długoterminowej. Więcej środków powinno się inwestować w zwiększenie wpływu; działania w zakresie pilotażu oraz rozpowszechniania wyników również powinno się zintensyfikować i rozplanować w całym cyklu życia projektu. Zasoby powinno się przydzielić w sposób umożliwiający zaangażowanie na różnych etapach projektu nowych partnerów, w szczególności współtwórców wiedzy oraz podmiotów wdrażających wyniki pochodzących z różnych regionów i działających w różnych dziedzinach. |
| --- | --- |

b)

Należy również bardziej podkreślić znaczenie osiągnięcia celów dotyczących wyników. W praktyce oznacza to na przykład, że w opisach programów i zastosowaniach projektów należy podkreślić społeczny wpływ działań w zakresie BRI zarówno w perspektywie krótko-, jak i długoterminowej. Więcej środków powinno się inwestować w zwiększenie wpływu; działania w zakresie pilotażu oraz rozpowszechniania wyników również powinno się zintensyfikować i rozplanować w całym cyklu życia projektu. Zasoby powinno się przydzielić w sposób umożliwiający zaangażowanie na różnych etapach projektu nowych partnerów, w szczególności współtwórców wiedzy oraz podmiotów wdrażających wyniki pochodzących z różnych regionów i działających w różnych dziedzinach.

| c) | W ramach kultury projektowej powinno się również zwiększyć otwartość, współpracę i zdolność do właściwej reakcji, tak aby zarezerwować część budżetu projektu (zazwyczaj 10–20 %) na nieprzewidziane z góry działania podejmowane i planowane w trakcie trwania projektu w celu zareagowania na zmiany zewnętrzne i rozwój sytuacji w danej dziedzinie. Tego rodzaju środki finansowe można również przeznaczyć na włączenie do projektu nowych partnerów, jeśli okaże się, że wiedzę cenną z punktu widzenia projektu posiadają podmioty, które początkowo nie brały udziału w projekcie. |
| --- | --- |

c)

W ramach kultury projektowej powinno się również zwiększyć otwartość, współpracę i zdolność do właściwej reakcji, tak aby zarezerwować część budżetu projektu (zazwyczaj 10–20 %) na nieprzewidziane z góry działania podejmowane i planowane w trakcie trwania projektu w celu zareagowania na zmiany zewnętrzne i rozwój sytuacji w danej dziedzinie. Tego rodzaju środki finansowe można również przeznaczyć na włączenie do projektu nowych partnerów, jeśli okaże się, że wiedzę cenną z punktu widzenia projektu posiadają podmioty, które początkowo nie brały udziału w projekcie.

| d) | W ramach rozporządzeń finansowych należałoby opracować mechanizmy umożliwiające przeznaczanie niewielkich kwot w budżecie na kontynuację prac związanych z wyjątkowo dobrymi wynikami projektów. Wsparcie to wiązałoby się z kryteriami doskonałości i byłoby przede wszystkim zachętą do tego, by kierować wyjątkowo dobre wyniki na kolejny etap cyklu innowacji (np. z poziomu badań do demonstracji czy komercjalizacji). |
| --- | --- |

d)

W ramach rozporządzeń finansowych należałoby opracować mechanizmy umożliwiające przeznaczanie niewielkich kwot w budżecie na kontynuację prac związanych z wyjątkowo dobrymi wynikami projektów. Wsparcie to wiązałoby się z kryteriami doskonałości i byłoby przede wszystkim zachętą do tego, by kierować wyjątkowo dobre wyniki na kolejny etap cyklu innowacji (np. z poziomu badań do demonstracji czy komercjalizacji).

| e) | Trójkąt wiedzy (synergia pomiędzy badaniami, edukacją i innowacjami) powinien być jedną z głównych zasad nie tylko w EIT, lecz także w ramach całego programu „Horyzont 2020”. Każdy projekt powinien obejmować plany działań mających na celu urzeczywistnienie trójkąta wiedzy. |
| --- | --- |

e)

Trójkąt wiedzy (synergia pomiędzy badaniami, edukacją i innowacjami) powinien być jedną z głównych zasad nie tylko w EIT, lecz także w ramach całego programu „Horyzont 2020”. Każdy projekt powinien obejmować plany działań mających na celu urzeczywistnienie trójkąta wiedzy.

Piąte główne przesłanie:

Ekosystemy innowacji, kluczowe technologie wspomagające, zamówienia publiczne i infrastruktury badawcze wymagają szeroko zakrojonych działań rozwojowych.

| 32. | W ramach programu „Horyzont 2020” trzeba zadbać o to, by zaawansowane metody i procesy dotyczące partnerstwa między uniwersytetami a przedsiębiorstwami były stosowane w całej Europie. Należy skupić się na zwiększeniu potencjału w zakresie osiągania wyników, które pozwalają uzyskać więcej innowacji z badań naukowych, oraz na dochodowych przedsiębiorstwach, w tym tych z sektora publicznego. |
| --- | --- |

32.

W ramach programu „Horyzont 2020” trzeba zadbać o to, by zaawansowane metody i procesy dotyczące partnerstwa między uniwersytetami a przedsiębiorstwami były stosowane w całej Europie. Należy skupić się na zwiększeniu potencjału w zakresie osiągania wyników, które pozwalają uzyskać więcej innowacji z badań naukowych, oraz na dochodowych przedsiębiorstwach, w tym tych z sektora publicznego.

| 33. | Produkty mające powodzenie na całym świecie – czy będą to produkty sensu stricto, czy systemy, usługi lub szersze układy funkcjonalne – są wynikiem światowej klasy wiedzy, której podstawą są łańcuchy wartości i ekosystemy. Program „Horyzont 2020” musi być w stanie stworzyć warunki do powstania sprawnych łańcuchów innowacji. Tylko wtedy można będzie odpowiednio zareagować na duże wyzwania społeczne i potrzebę odnowy przemysłu. |
| --- | --- |

33.

Produkty mające powodzenie na całym świecie – czy będą to produkty sensu stricto, czy systemy, usługi lub szersze układy funkcjonalne – są wynikiem światowej klasy wiedzy, której podstawą są łańcuchy wartości i ekosystemy. Program „Horyzont 2020” musi być w stanie stworzyć warunki do powstania sprawnych łańcuchów innowacji. Tylko wtedy można będzie odpowiednio zareagować na duże wyzwania społeczne i potrzebę odnowy przemysłu.

KOMITET REGIONÓW

| 34. | Podkreśla rolę kluczowych technologii wspomagających w realizacji programu „Horyzont 2020”. Jednak technologii tych nie należy rozwijać jedynie w ramach oddzielnych programów na rzecz nauki i technologii, ale raczej powinno się już na etapie działań badawczo-rozwojowych (B+R) powiązać je z łańcuchami wartości w przemyśle i światowymi sieciami wartości innowacyjnej oraz z działaniami mającymi na celu rozwój regionalnych ekosystemów i klastrów innowacyjnych i wzmocnienie specjalistycznej wiedzy. Przyczynić się do tego może rozwój kampusów akademickich na poziomie regionalnym. Jest to ważne, ponieważ pozwala na to, by działania małych oraz większych przedsiębiorstw w zakresie rozwoju produktów mogły wyjść poza trudne pierwsze etapy. |
| --- | --- |

34.

Podkreśla rolę kluczowych technologii wspomagających w realizacji programu „Horyzont 2020”. Jednak technologii tych nie należy rozwijać jedynie w ramach oddzielnych programów na rzecz nauki i technologii, ale raczej powinno się już na etapie działań badawczo-rozwojowych (B+R) powiązać je z łańcuchami wartości w przemyśle i światowymi sieciami wartości innowacyjnej oraz z działaniami mającymi na celu rozwój regionalnych ekosystemów i klastrów innowacyjnych i wzmocnienie specjalistycznej wiedzy. Przyczynić się do tego może rozwój kampusów akademickich na poziomie regionalnym. Jest to ważne, ponieważ pozwala na to, by działania małych oraz większych przedsiębiorstw w zakresie rozwoju produktów mogły wyjść poza trudne pierwsze etapy.

| 35. | Apeluje o to, by w maksymalnie wykorzystać zapotrzebowanie sektora publicznego na nowe usługi, produkty i technologie i posłużyć się nim jako dźwignią służącą tworzeniu większego zapotrzebowania na innowacje za pośrednictwem zamówień publicznych. KR dostrzegł (5) znaczącą siłę nabywczą zamówień publicznych, które odpowiadają 17 % PKB UE-27 oraz fakt, że zamówienia publiczne w zasadniczym stopniu stymulują innowacje i w sposób oczywisty przyczyniają się do podniesienia standardów (społecznych, środowiskowych itp.). Ich potencjał powinien być wykorzystywany na szczeblu regionalnym, krajowym i europejskim, a także powinien być wspierany odpowiednimi środkami budowania potencjału. |
| --- | --- |

35.

Apeluje o to, by w maksymalnie wykorzystać zapotrzebowanie sektora publicznego na nowe usługi, produkty i technologie i posłużyć się nim jako dźwignią służącą tworzeniu większego zapotrzebowania na innowacje za pośrednictwem zamówień publicznych. KR dostrzegł (5) znaczącą siłę nabywczą zamówień publicznych, które odpowiadają 17 % PKB UE-27 oraz fakt, że zamówienia publiczne w zasadniczym stopniu stymulują innowacje i w sposób oczywisty przyczyniają się do podniesienia standardów (społecznych, środowiskowych itp.). Ich potencjał powinien być wykorzystywany na szczeblu regionalnym, krajowym i europejskim, a także powinien być wspierany odpowiednimi środkami budowania potencjału.

| 36. | Ponownie wyraża przekonanie, że europejska przestrzeń badawcza mogłaby zostać umocniona, gdyby zakup usług w zakresie badań i rozwoju był włączony do procedur zamówień publicznych; odwołuje się do opinii KR-u w sprawie zielonej księgi w sprawie zamówień publicznych (6) i do opinii w sprawie zamówień przedkomercyjnych (7); zaznacza przy tym, że nie powinno to prowadzić do wystawienia tych usług na działanie konkurencji. |
| --- | --- |

36.

Ponownie wyraża przekonanie, że europejska przestrzeń badawcza mogłaby zostać umocniona, gdyby zakup usług w zakresie badań i rozwoju był włączony do procedur zamówień publicznych; odwołuje się do opinii KR-u w sprawie zielonej księgi w sprawie zamówień publicznych (6) i do opinii w sprawie zamówień przedkomercyjnych (7); zaznacza przy tym, że nie powinno to prowadzić do wystawienia tych usług na działanie konkurencji.

| 37. | Uznaje kluczową rolę miast w kontekście zakrojonych na szeroką skalę innowacji, zmieniających system i mających duży potencjalny wpływ na sprostanie trudnym wyzwaniom środowiskowym, społecznym i gospodarczym naszych czasów. Instytucje polityczne i ośrodki wiedzy powinny w większym stopniu wspierać proces transformacji, za pomocą którego możliwe jest opracowywanie, pilotaż i zwiększanie zakresu innowacji zmieniających system w kontekście miejskim. |
| --- | --- |

37.

Uznaje kluczową rolę miast w kontekście zakrojonych na szeroką skalę innowacji, zmieniających system i mających duży potencjalny wpływ na sprostanie trudnym wyzwaniom środowiskowym, społecznym i gospodarczym naszych czasów. Instytucje polityczne i ośrodki wiedzy powinny w większym stopniu wspierać proces transformacji, za pomocą którego możliwe jest opracowywanie, pilotaż i zwiększanie zakresu innowacji zmieniających system w kontekście miejskim.

| 38. | Zwraca uwagę, że pełny udział władz regionalnych i lokalnych jest niezbędny do tego, by poprzez działania dostosowane do konkretnych potrzeb regionów osiągnąć cele strategii „Europa 2020” na rzecz wzrostu i zatrudnienia, zwłaszcza zaś cele Unii innowacji. Podkreśla w tym kontekście, że władze te odgrywają ważną rolę w inicjowaniu współpracy przedsiębiorstw, uczelni wyższych, ośrodków badawczych oraz instytucji publicznych (w ramach „potrójnej spirali” lub podobnych koncepcji). |
| --- | --- |

38.

Zwraca uwagę, że pełny udział władz regionalnych i lokalnych jest niezbędny do tego, by poprzez działania dostosowane do konkretnych potrzeb regionów osiągnąć cele strategii „Europa 2020” na rzecz wzrostu i zatrudnienia, zwłaszcza zaś cele Unii innowacji. Podkreśla w tym kontekście, że władze te odgrywają ważną rolę w inicjowaniu współpracy przedsiębiorstw, uczelni wyższych, ośrodków badawczych oraz instytucji publicznych (w ramach „potrójnej spirali” lub podobnych koncepcji).

| 39. | Podkreśla znaczenie inwestycji w paneuropejskie infrastruktury badawcze. Aby włączyć podmioty lokalne i regionalne w realizację celów strategii „Europa 2020”, wymiar dotyczący innowacji powinien być odpowiednio obecny we wszystkich aspektach ram europejskiej przestrzeni badawczej (EPB), tzn. należy rozwijać EPB tak, by stała się europejską przestrzenią badań i innowacji. Infrastruktury badawcze stanowią ważne zasoby, które uzupełniają zaplecze badawcze i wyposażenie wyższych uczelni i innych podmiotów. Przyciągają także świetnych badaczy z całego świata i powinny być uznawane za wspólne platformy dla badaczy z różnych dziedzin, które są też niezbędne do współpracy między naukowcami, specjalistami z przedsiębiorstw publicznych i prywatnych oraz innymi podmiotami społeczeństwa. |
| --- | --- |

39.

Podkreśla znaczenie inwestycji w paneuropejskie infrastruktury badawcze. Aby włączyć podmioty lokalne i regionalne w realizację celów strategii „Europa 2020”, wymiar dotyczący innowacji powinien być odpowiednio obecny we wszystkich aspektach ram europejskiej przestrzeni badawczej (EPB), tzn. należy rozwijać EPB tak, by stała się europejską przestrzenią badań i innowacji. Infrastruktury badawcze stanowią ważne zasoby, które uzupełniają zaplecze badawcze i wyposażenie wyższych uczelni i innych podmiotów. Przyciągają także świetnych badaczy z całego świata i powinny być uznawane za wspólne platformy dla badaczy z różnych dziedzin, które są też niezbędne do współpracy między naukowcami, specjalistami z przedsiębiorstw publicznych i prywatnych oraz innymi podmiotami społeczeństwa.

Szóste główne przesłanie:

Europejski Instytut Innowacji i Technologii (EIT) może wnieść szczególny wkład także na szczeblu regionalnym.

| 40. | Komisja podkreśla (8), że ośrodki kolokacji EIT odgrywają ważną rolę w umacnianiu łączliwości lokalno-globalnej w odniesieniu do wspólnot wiedzy i innowacji (WWiI) jako całości, dzięki bliskiej współpracy z władzami regionalnymi, w szczególności tymi, które uczestniczą w opracowaniu i realizacji regionalnych strategii innowacji na rzecz inteligentnej specjalizacji (RIS3). Znakomitym przykładem rozwoju tej koncepcji są regionalne wspólnoty innowacji i realizacji objęte inicjatywą dotyczącą łagodzenia zmiany klimatu i przystosowywania się do niej (WWiI – Klimat). Stanowią one oryginalny, ogólnoeuropejski model innowacji regionalnych, wykorzystujący regiony jako poligony doświadczalne, w ramach których rozwój zdolności zarządzania i mocne strony regionów łączone są ze światowymi wyzwaniami. |
| --- | --- |

40.

Komisja podkreśla (8), że ośrodki kolokacji EIT odgrywają ważną rolę w umacnianiu łączliwości lokalno-globalnej w odniesieniu do wspólnot wiedzy i innowacji (WWiI) jako całości, dzięki bliskiej współpracy z władzami regionalnymi, w szczególności tymi, które uczestniczą w opracowaniu i realizacji regionalnych strategii innowacji na rzecz inteligentnej specjalizacji (RIS3). Znakomitym przykładem rozwoju tej koncepcji są regionalne wspólnoty innowacji i realizacji objęte inicjatywą dotyczącą łagodzenia zmiany klimatu i przystosowywania się do niej (WWiI – Klimat). Stanowią one oryginalny, ogólnoeuropejski model innowacji regionalnych, wykorzystujący regiony jako poligony doświadczalne, w ramach których rozwój zdolności zarządzania i mocne strony regionów łączone są ze światowymi wyzwaniami.

KOMITET REGIONÓW

| 41. | Z zadowoleniem przyjmuje plany ustanowienia, zgodnie z propozycją Komisji, nowych WWiI w następujących obszarach tematycznych: w ramach pierwszej fali – innowacje na rzecz zdrowego stylu życia oraz aktywnego starzenia się, surowce i żywność na przyszłość; oraz w ramach drugiej fali – mobilność w miastach, produkcja oferująca wartość dodaną i inteligentne i bezpieczne społeczeństwa. WWiI odgrywają szczególną rolę w zachęcaniu do otwartych innowacji oraz w wspieraniu ich za pomocą zaawansowanej digitalizacji, co powinno przyczynić się do zwiększenia innowacyjności w całej Europie. |
| --- | --- |

41.

Z zadowoleniem przyjmuje plany ustanowienia, zgodnie z propozycją Komisji, nowych WWiI w następujących obszarach tematycznych: w ramach pierwszej fali – innowacje na rzecz zdrowego stylu życia oraz aktywnego starzenia się, surowce i żywność na przyszłość; oraz w ramach drugiej fali – mobilność w miastach, produkcja oferująca wartość dodaną i inteligentne i bezpieczne społeczeństwa. WWiI odgrywają szczególną rolę w zachęcaniu do otwartych innowacji oraz w wspieraniu ich za pomocą zaawansowanej digitalizacji, co powinno przyczynić się do zwiększenia innowacyjności w całej Europie.

| 42. | Wzywa EIT do kontynuowania swojej misji mającej zasadnicze znaczenie dla aktywnego rozwoju i wsparcia upowszechniania dobrych praktyk w dziedzinie integracji trójkąta wiedzy w celu wypracowania wspólnej kultury innowacji i wymiany wiedzy. W przyszłości EIT powinien promować użyteczność doświadczeń WWiI we wszystkich regionach europejskich oraz powinien wykształcić kulturę współpracy, która mogłaby być wzorem do naśladowania zarówno w Europie, jak i poza nią. |
| --- | --- |

42.

Wzywa EIT do kontynuowania swojej misji mającej zasadnicze znaczenie dla aktywnego rozwoju i wsparcia upowszechniania dobrych praktyk w dziedzinie integracji trójkąta wiedzy w celu wypracowania wspólnej kultury innowacji i wymiany wiedzy. W przyszłości EIT powinien promować użyteczność doświadczeń WWiI we wszystkich regionach europejskich oraz powinien wykształcić kulturę współpracy, która mogłaby być wzorem do naśladowania zarówno w Europie, jak i poza nią.

| 43. | Popiera plany rozwoju struktury zarządzania EIT. Szczególne znaczenie ma propozycja Komisji zawarta we wniosku dotyczącym rozporządzenia (9), by EIT współpracował bezpośrednio z krajowymi i regionalnymi przedstawicielami i zainteresowanymi stronami funkcjonującymi w całym łańcuchu innowacji, co miałoby korzystne skutki dla obu stron. Aby uczynić taki dialog i wymianę bardziej systematycznymi, należy zorganizować forum zainteresowanych stron EIT, gromadzące szerszą społeczność zainteresowanych stron wokół zagadnień o charakterze przekrojowym. KR powinien odgrywać rolę pomostu pomiędzy tym forum i regionami. |
| --- | --- |

43.

Popiera plany rozwoju struktury zarządzania EIT. Szczególne znaczenie ma propozycja Komisji zawarta we wniosku dotyczącym rozporządzenia (9), by EIT współpracował bezpośrednio z krajowymi i regionalnymi przedstawicielami i zainteresowanymi stronami funkcjonującymi w całym łańcuchu innowacji, co miałoby korzystne skutki dla obu stron. Aby uczynić taki dialog i wymianę bardziej systematycznymi, należy zorganizować forum zainteresowanych stron EIT, gromadzące szerszą społeczność zainteresowanych stron wokół zagadnień o charakterze przekrojowym. KR powinien odgrywać rolę pomostu pomiędzy tym forum i regionami.

| 44. | Proponuje, by wspólnoty wiedzy i innowacji działające w ramach EIT podjęły się organizacji szkoleń w zakresie zarządzania na najwyższym poziomie dla decydentów regionalnych, tak aby nauczyli się oni wykorzystywać istniejące możliwości wykorzystywania BRI jako istotnego elementu procesu decyzyjnego na szczeblu obywatelskim oraz procesu wspólnego uczenia się (bench-learning) regionów europejskich w ramach sieci. Ma to szczególne znaczenie, biorąc pod uwagę to, że sieć EIT jest europejskim motorem innowacji, jednoczącym główne podmioty działające w dziedzinie szkolnictwa, badań naukowych i biznesu. |
| --- | --- |

44.

Proponuje, by wspólnoty wiedzy i innowacji działające w ramach EIT podjęły się organizacji szkoleń w zakresie zarządzania na najwyższym poziomie dla decydentów regionalnych, tak aby nauczyli się oni wykorzystywać istniejące możliwości wykorzystywania BRI jako istotnego elementu procesu decyzyjnego na szczeblu obywatelskim oraz procesu wspólnego uczenia się (bench-learning) regionów europejskich w ramach sieci. Ma to szczególne znaczenie, biorąc pod uwagę to, że sieć EIT jest europejskim motorem innowacji, jednoczącym główne podmioty działające w dziedzinie szkolnictwa, badań naukowych i biznesu.

II.   ZALECANE POPRAWKI

Poprawka 1

Motyw (19)

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Uzasadnienie

Wyznaczając cel, zgodnie z którym Europa ma zająć pozycję światowego lidera w reagowaniu na wyzwania społeczne (co stwierdzono już w programie „Horyzont 2020”), należy wzmocnić regionalny aspekt działalności w zakresie badań, rozwoju i innowacji. Tradycyjne instytucje uniwersyteckie nie odgrywają już roli inkubatorów innowacji; obecnie funkcję tę przejęły innowacyjne ekosystemy regionalne, testujące prototypy wielu rodzajów innowacji zorientowanych na użytkownika, takich jak nowe produkty, usługi, procesy, struktury i systemy, które muszą być podatne na transformacje i skalowalność.

W tym celu w budżecie programu „Horyzont 2020” należy przewidzieć konkretny aspekt regionalny w celu modernizacji działań związanych z koncepcją potrójnej spirali. Szczególną uwagę należy zwrócić na badania i innowacje dotyczące koncepcji i metod niezbędnych do zwiększenia w społeczeństwie oddziaływania przepływu wiedzy między różnymi podmiotami, począwszy od jednostek tworzących wiedzę, przez jej użytkowników, aż po końcowych beneficjentów. Część tych kosztów mogą pokryć fundusze strukturalne. Uzupełniający charakter funduszy strukturalnych względem programu „Horyzont 2020” pozwala pokryć jedynie część kosztów rozwoju i to tylko w regionach i miastach, które kwalifikują się do tego finansowania. Problem pojawia się w wypadku regionów i miast, które nie są objęte tymi środkami lub zostały nimi objęte w niewielkim stopniu i stąd nie są w stanie wykorzystać ich na rozwój związanych z koncepcją potrójnej spirali działań w zakresie innowacji i waloryzacji wiedzy.

Poprawka 2

Motyw (26)

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| W celu osiągnięcia największego możliwego wpływu, „Horyzont 2020” powinien rozwijać synergię z innymi programami Unii w takich dziedzinach jak edukacja, przestrzeń kosmiczna, środowisko, konkurencyjność i MŚP, bezpieczeństwo wewnętrzne, kultura i media, a także z funduszami polityki spójności i polityką rozwoju obszarów wiejskich, co może w szczególności pomóc we wzmocnieniu krajowych i regionalnych zdolności w zakresie badań naukowych i innowacji w kontekście strategii inteligentnej specjalizacji. | W celu osiągnięcia największego możliwego wpływu, program „Horyzont 2020” powinien rozwijać synergię z innymi programami Unii w takich dziedzinach jak edukacja, przestrzeń kosmiczna, środowisko, konkurencyjność i MŚP, bezpieczeństwo wewnętrzne, kultura i media, a także z funduszami polityki spójności i polityką rozwoju obszarów wiejskich, co może w szczególności pomóc we wzmocnieniu krajowych i regionalnych zdolności w zakresie badań naukowych i innowacji w kontekście strategii inteligentnej specjalizacji. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

W celu osiągnięcia największego możliwego wpływu, „Horyzont 2020” powinien rozwijać synergię z innymi programami Unii w takich dziedzinach jak edukacja, przestrzeń kosmiczna, środowisko, konkurencyjność i MŚP, bezpieczeństwo wewnętrzne, kultura i media, a także z funduszami polityki spójności i polityką rozwoju obszarów wiejskich, co może w szczególności pomóc we wzmocnieniu krajowych i regionalnych zdolności w zakresie badań naukowych i innowacji w kontekście strategii inteligentnej specjalizacji.

W celu osiągnięcia największego możliwego wpływu, program „Horyzont 2020” powinien rozwijać synergię z innymi programami Unii w takich dziedzinach jak edukacja, przestrzeń kosmiczna, środowisko, konkurencyjność i MŚP, bezpieczeństwo wewnętrzne, kultura i media, a także z funduszami polityki spójności i polityką rozwoju obszarów wiejskich, co może w szczególności pomóc we wzmocnieniu krajowych i regionalnych zdolności w zakresie badań naukowych i innowacji w kontekście strategii inteligentnej specjalizacji.

Poprawka 3

Artykuł 4

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| „Horyzont 2020” odgrywa główną rolę w osiągnięciu celów strategii „Europa 2020” w zakresie inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu poprzez stworzenie wspólnych ram strategicznych unijnego finansowania badań naukowych i innowacji, umożliwiając tym samym uzyskanie prywatnych inwestycji, stworzenie nowych miejsc pracy i zapewnienie długoterminowego zrównoważonego wzrostu i konkurencyjności w Europie. | „Horyzont 2020” odgrywa główną rolę w osiągnięciu celów strategii „Europa 2020” w zakresie inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu poprzez stworzenie wspólnych ram strategicznych unijnego finansowania badań naukowych i innowacji, umożliwiając tym samym uzyskanie prywatnych inwestycji, stworzenie nowych miejsc pracy, zapewnienie długoterminowego zrównoważonego wzrostu i konkurencyjności w Europie. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

„Horyzont 2020” odgrywa główną rolę w osiągnięciu celów strategii „Europa 2020” w zakresie inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu poprzez stworzenie wspólnych ram strategicznych unijnego finansowania badań naukowych i innowacji, umożliwiając tym samym uzyskanie prywatnych inwestycji, stworzenie nowych miejsc pracy i zapewnienie długoterminowego zrównoważonego wzrostu i konkurencyjności w Europie.

„Horyzont 2020” odgrywa główną rolę w osiągnięciu celów strategii „Europa 2020” w zakresie inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu poprzez stworzenie wspólnych ram strategicznych unijnego finansowania badań naukowych i innowacji, umożliwiając tym samym uzyskanie prywatnych inwestycji, stworzenie nowych miejsc pracy, zapewnienie długoterminowego zrównoważonego wzrostu i konkurencyjności w Europie.

Uzasadnienie

Nie tylko fundusze strukturalne, lecz również program „Horyzont 2020” powinien zapewniać finansowanie rozwoju związanych z koncepcją potrójnej spirali działań w zakresie innowacji i waloryzacji wiedzy. Modernizacja potrójnej spirali ma fundamentalne znaczenie dla zachęcania regionów do inteligentnej specjalizacji i wspierania ich w podejmowanych wysiłkach, a także dla budowania europejskiej doskonałości poprzez intensywniejszą współpracę oraz naukę opartą na porównywaniu i poszukiwaniu wzorców. W tym celu w programie „Horyzont 2020” należy uwzględnić finansowanie dla wiodących uczelni wyższych i regionów, aby zlikwidować panującą w Europie przepaść w zakresie badań i innowacji dzięki połączeniu doskonałych ośrodków badawczych i słabiej rozwiniętych regionów, rozpoznaniu doskonałości w słabiej rozwiniętych regionach oraz ułatwianiu poznawania strategii w zakresie innowacji na płaszczyźnie regionalnej.

Poprawka 4

Artykuł 5 ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 5


  Cel ogólny, priorytety i cele szczegółowe


  1.   „Horyzont 2020” wnosi wkład w budowanie gospodarki opartej na wiedzy i innowacyjności w całej Unii poprzez pozyskanie wystarczających dodatkowych nakładów na badania i rozwój oraz innowacyjność. W ten sposób wspiera on realizację strategii „Europa 2020” oraz innych kierunków polityki Unii, a także utworzenie i funkcjonowanie europejskiej przestrzeni badawczej. Stosowne wskaźniki efektywności określono we wstępie do załącznika I. | Artykuł 5


  Cel ogólny, priorytety i cele szczegółowe


  1.   „Horyzont 2020” wnosi wkład w budowanie gospodarki opartej na wiedzy i innowacyjności w całej Unii poprzez pozyskanie wystarczających dodatkowych nakładów na badania i rozwój oraz innowacyjność. W ten sposób wspiera on realizację strategii „Europa 2020” oraz innych kierunków polityki Unii, a także utworzenie i funkcjonowanie europejskiej przestrzeni . Stosowne wskaźniki efektywności określono we wstępie do załącznika I. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 5

Cel ogólny, priorytety i cele szczegółowe

1.   „Horyzont 2020” wnosi wkład w budowanie gospodarki opartej na wiedzy i innowacyjności w całej Unii poprzez pozyskanie wystarczających dodatkowych nakładów na badania i rozwój oraz innowacyjność. W ten sposób wspiera on realizację strategii „Europa 2020” oraz innych kierunków polityki Unii, a także utworzenie i funkcjonowanie europejskiej przestrzeni badawczej. Stosowne wskaźniki efektywności określono we wstępie do załącznika I.

Artykuł 5

Cel ogólny, priorytety i cele szczegółowe

1.   „Horyzont 2020” wnosi wkład w budowanie gospodarki opartej na wiedzy i innowacyjności w całej Unii poprzez pozyskanie wystarczających dodatkowych nakładów na badania i rozwój oraz innowacyjność. W ten sposób wspiera on realizację strategii „Europa 2020” oraz innych kierunków polityki Unii, a także utworzenie i funkcjonowanie europejskiej przestrzeni . Stosowne wskaźniki efektywności określono we wstępie do załącznika I.

Uzasadnienie

W całym programie „Horyzont 2020” podkreśla się znaczenie innowacji. Same badania nie wystarczą, badania powinny raczej prowadzić do innowacji oraz do wzrostu gospodarczego i dobrobytu. Jak proponuje się w punkcie 39 opinii, bardziej odpowiednią nazwą europejskiej przestrzeni badawczej byłaby nazwa „europejska przestrzeń badań i innowacji”. Poprawkę tę należy wprowadzić we wszystkich odpowiednich częściach projektu rozporządzenia.

Poprawka 5

Artykuł 5 ust. 3

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 5


  Cel ogólny, priorytety i cele szczegółowe


  3.   Wspólne Centrum Badawcze wnosi wkład w osiągnięcie ogólnego celu i priorytetów określonych w ust. 1 i 2 poprzez wsparcie naukowe i techniczne polityki Unii. Ogólny zarys działań przedstawiono w części IV załącznika I. | Artykuł 5


  Cel ogólny, priorytety i cele szczegółowe


  3.   Wspólne Centrum Badawcze wnosi wkład w osiągnięcie ogólnego celu i priorytetów określonych w ust. 1 i 2 poprzez wsparcie naukowe i techniczne polityki Unii. Ogólny zarys działań przedstawiono w części IV załącznika I. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 5

Cel ogólny, priorytety i cele szczegółowe

3.   Wspólne Centrum Badawcze wnosi wkład w osiągnięcie ogólnego celu i priorytetów określonych w ust. 1 i 2 poprzez wsparcie naukowe i techniczne polityki Unii. Ogólny zarys działań przedstawiono w części IV załącznika I.

Artykuł 5

Cel ogólny, priorytety i cele szczegółowe

3.   Wspólne Centrum Badawcze wnosi wkład w osiągnięcie ogólnego celu i priorytetów określonych w ust. 1 i 2 poprzez wsparcie naukowe i techniczne polityki Unii. Ogólny zarys działań przedstawiono w części IV załącznika I.

Uzasadnienie

Jak stwierdzono w punkcie 20 opinii, Wspólne Centrum Badawcze powinno wspierać proces podejmowania decyzji na szczeblu regionalnym i lokalnym za pomocą najnowszych wyników w zakresie BRI. Koncentracja ta powinna zostać osiągnięta na drodze koordynacji z działaniami Platformy Inteligentnej Specjalizacji. Wyniki powinny dotyczyć w głównej mierze finansowania doświadczeń i szybkiego wykonywania prototypów, zamiast przybierać formę raportów i innych publikacji. Należy stosować wiedzę badawczą w konkretnych procesach zmian we wszystkich częściach Europy, zwiększając tym samym kapitał odnowy na szczeblu lokalnym i regionalnym.

Poprawka 6

Artykuł 7 ust. 1 lit. (b) ppkt (ii)

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| b) ii) | historia udanego uczestnictwa w programach UE w zakresie badań naukowych i innowacji; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

b) ii)

historia udanego uczestnictwa w programach UE w zakresie badań naukowych i innowacji;

| | |
| --- | --- |

Uzasadnienie

Automatycznie wyklucza to nowych członków.

Poprawka 7

Artykuł 12

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 12


  Porady zewnętrzne i zaangażowanie społeczne | Artykuł 12


  Porady zewnętrzne i zaangażowanie społeczne |
| 1.   Dla celów realizacji programu „Horyzont 2020” należy uwzględnić porady i wkład, w stosownych przypadkach: grup doradczych niezależnych, wysokiej klasy ekspertów powołanych przez Komisję; struktur dialogu utworzonych na mocy międzynarodowych umów w zakresie nauki i technologii; działań wybiegających w przyszłość; ukierunkowanych konsultacji społecznych; oraz przejrzystych i interaktywnych procesów zapewniających wsparcie odpowiedzialnych badań i innowacji. | 1.   Dla celów realizacji programu „Horyzont 2020” należy uwzględnić porady i wkład, w stosownych przypadkach: grup doradczych niezależnych, wysokiej klasy ekspertów powołanych przez Komisję; struktur dialogu utworzonych na mocy międzynarodowych umów w zakresie nauki i technologii; działań wybiegających w przyszłość; ukierunkowanych konsultacji społecznych; oraz przejrzystych i interaktywnych procesów zapewniających wsparcie odpowiedzialnych badań i innowacji. |
| 2.   Należy również w pełni uwzględnić stosowne aspekty agend badań naukowych i innowacji ustanowionych przez Europejskie Platformy Technologiczne, inicjatywy w zakresie wspólnego planowania i europejskie partnerstwa innowacyjne. | 2.   Należy również w pełni uwzględnić stosowne aspekty agend badań naukowych i innowacji ustanowionych przez Europejskie Platformy Technologiczne, inicjatywy w zakresie wspólnego planowania i europejskie partnerstwa innowacyjne. |
| | |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 12

Porady zewnętrzne i zaangażowanie społeczne

Artykuł 12

Porady zewnętrzne i zaangażowanie społeczne

1.   Dla celów realizacji programu „Horyzont 2020” należy uwzględnić porady i wkład, w stosownych przypadkach: grup doradczych niezależnych, wysokiej klasy ekspertów powołanych przez Komisję; struktur dialogu utworzonych na mocy międzynarodowych umów w zakresie nauki i technologii; działań wybiegających w przyszłość; ukierunkowanych konsultacji społecznych; oraz przejrzystych i interaktywnych procesów zapewniających wsparcie odpowiedzialnych badań i innowacji.

1.   Dla celów realizacji programu „Horyzont 2020” należy uwzględnić porady i wkład, w stosownych przypadkach: grup doradczych niezależnych, wysokiej klasy ekspertów powołanych przez Komisję; struktur dialogu utworzonych na mocy międzynarodowych umów w zakresie nauki i technologii; działań wybiegających w przyszłość; ukierunkowanych konsultacji społecznych; oraz przejrzystych i interaktywnych procesów zapewniających wsparcie odpowiedzialnych badań i innowacji.

2.   Należy również w pełni uwzględnić stosowne aspekty agend badań naukowych i innowacji ustanowionych przez Europejskie Platformy Technologiczne, inicjatywy w zakresie wspólnego planowania i europejskie partnerstwa innowacyjne.

2.   Należy również w pełni uwzględnić stosowne aspekty agend badań naukowych i innowacji ustanowionych przez Europejskie Platformy Technologiczne, inicjatywy w zakresie wspólnego planowania i europejskie partnerstwa innowacyjne.

Uzasadnienie

Niniejsza poprawka opiera się na punktach 8–11 opinii.

Poprawka 8

Artykuł 13 ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 13


  Działania przekrojowe


  1.   Między priorytetami w ramach programu „Horyzont 2020” i w ich obrębie ustanawia się powiązania i połączenia. Szczególną uwagę należy zwrócić w tym zakresie na rozwój i zastosowanie kluczowych technologii wspomagających i przemysłowych, na wsparcie od wynalazku po wprowadzenie na rynek, na interdyscyplinarne badania naukowe i innowacje, na nauki społeczne, gospodarcze i humanistyczne, na wspieranie tworzenia europejskiej przestrzeni badawczej, na współpracę z państwami trzecimi, na odpowiedzialne badania i innowacje uwzględniające równouprawnienie płci oraz na zwiększenie atrakcyjności zawodu naukowca i ułatwienie międzynarodowej i międzysektorowej mobilności naukowców. | Artykuł 13


  Działania przekrojowe


  1.   Między priorytetami w ramach programu „Horyzont 2020” i w ich obrębie ustanawia się powiązania i połączenia. Szczególną uwagę należy zwrócić w tym zakresie na rozwój i zastosowanie kluczowych technologii przemysłowych, na wsparcie od wynalazku po wprowadzenie na rynek, na interdyscyplinarne badania naukowe i innowacje, na nauki społeczne, gospodarcze i humanistyczne, na wspieranie tworzenia europejskiej przestrzeni badawczej, na współpracę z państwami trzecimi, na odpowiedzialne badania i innowacje uwzględniające równouprawnienie płci oraz na zwiększenie atrakcyjności zawodu naukowca i ułatwienie międzynarodowej i międzysektorowej mobilności naukowców. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 13

Działania przekrojowe

1.   Między priorytetami w ramach programu „Horyzont 2020” i w ich obrębie ustanawia się powiązania i połączenia. Szczególną uwagę należy zwrócić w tym zakresie na rozwój i zastosowanie kluczowych technologii wspomagających i przemysłowych, na wsparcie od wynalazku po wprowadzenie na rynek, na interdyscyplinarne badania naukowe i innowacje, na nauki społeczne, gospodarcze i humanistyczne, na wspieranie tworzenia europejskiej przestrzeni badawczej, na współpracę z państwami trzecimi, na odpowiedzialne badania i innowacje uwzględniające równouprawnienie płci oraz na zwiększenie atrakcyjności zawodu naukowca i ułatwienie międzynarodowej i międzysektorowej mobilności naukowców.

Artykuł 13

Działania przekrojowe

1.   Między priorytetami w ramach programu „Horyzont 2020” i w ich obrębie ustanawia się powiązania i połączenia. Szczególną uwagę należy zwrócić w tym zakresie na rozwój i zastosowanie kluczowych technologii przemysłowych, na wsparcie od wynalazku po wprowadzenie na rynek, na interdyscyplinarne badania naukowe i innowacje, na nauki społeczne, gospodarcze i humanistyczne, na wspieranie tworzenia europejskiej przestrzeni badawczej, na współpracę z państwami trzecimi, na odpowiedzialne badania i innowacje uwzględniające równouprawnienie płci oraz na zwiększenie atrakcyjności zawodu naukowca i ułatwienie międzynarodowej i międzysektorowej mobilności naukowców.

Uzasadnienie

Jak stwierdzono w punkcie 34 opinii, rola kluczowych technologii wspomagających powinna być postrzegana w dużo szerszej perspektywie niż rozwój technologiczny, tzn. technologie należy wiązać już na etapie działań badawczo-rozwojowych (B+R) z łańcuchami wartości w przemyśle i światowymi sieciami wartości innowacyjnej oraz z działaniami mającymi na celu rozwój regionalnych ekosystemów i klasterów innowacyjnych oraz wzmocnienie specjalistycznej wiedzy. Koncentrację tę można najlepiej zdefiniować jako „kluczowe kompetencje wspomagające i technologie przemysłowe”.

Poprawka 9

Artykuł 20

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Artykuł 20


  Partnerstwa publiczno-publiczne | Artykuł 20


  Partnerstwa publiczno-publiczne |
| 1.   Program „Horyzont 2020” wnosi wkład we wzmocnienie partnerstw publiczno-publicznych w przypadkach, gdy w Unii wspólnie realizowane są działania na poziomie regionalnym, krajowym lub międzynarodowym.
  Szczególną uwagę zwraca się na inicjatywy w zakresie wspólnego planowania między państwami członkowskimi. | 1.   Program „Horyzont 2020” wnosi wkład we wzmocnienie partnerstw publiczno-publicznych w przypadkach, gdy w Unii wspólnie realizowane są działania na poziomie regionalnym, krajowym lub międzynarodowym.
  Szczególną uwagę zwraca się na inicjatywy w zakresie wspólnego planowania między państwami członkowskimi. |
| 2.   Partnerstwa publiczno-publiczne mogą być wspierane w obrębie priorytetów określonych w art. 5 ust. 2 lub na zasadzie połączenia tych części, w szczególności poprzez: | 2.   Partnerstwa publiczno-publiczne mogą być wspierane w obrębie priorytetów określonych w art. 5 ust. 2 lub na zasadzie połączenia tych części, w szczególności poprzez: |
| (a) | instrument ERA NET, z zastosowaniem dotacji w celu wsparcia partnerstw publiczno-publicznych na etapie przygotowania, tworzenia struktur sieciowych, projektowania, realizacji i koordynacji wspólnych działań, a także zapewnienie dodatkowych środków na potrzeby poszczególnych wspólnych zaproszeń do składania wniosków i działań o charakterze międzynarodowym; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 20

Partnerstwa publiczno-publiczne

Artykuł 20

Partnerstwa publiczno-publiczne

1.   Program „Horyzont 2020” wnosi wkład we wzmocnienie partnerstw publiczno-publicznych w przypadkach, gdy w Unii wspólnie realizowane są działania na poziomie regionalnym, krajowym lub międzynarodowym.

Szczególną uwagę zwraca się na inicjatywy w zakresie wspólnego planowania między państwami członkowskimi.

1.   Program „Horyzont 2020” wnosi wkład we wzmocnienie partnerstw publiczno-publicznych w przypadkach, gdy w Unii wspólnie realizowane są działania na poziomie regionalnym, krajowym lub międzynarodowym.

Szczególną uwagę zwraca się na inicjatywy w zakresie wspólnego planowania między państwami członkowskimi.

2.   Partnerstwa publiczno-publiczne mogą być wspierane w obrębie priorytetów określonych w art. 5 ust. 2 lub na zasadzie połączenia tych części, w szczególności poprzez:

2.   Partnerstwa publiczno-publiczne mogą być wspierane w obrębie priorytetów określonych w art. 5 ust. 2 lub na zasadzie połączenia tych części, w szczególności poprzez:

(a)

instrument ERA NET, z zastosowaniem dotacji w celu wsparcia partnerstw publiczno-publicznych na etapie przygotowania, tworzenia struktur sieciowych, projektowania, realizacji i koordynacji wspólnych działań, a także zapewnienie dodatkowych środków na potrzeby poszczególnych wspólnych zaproszeń do składania wniosków i działań o charakterze międzynarodowym;

| (a) | instrument ERA-NET, z zastosowaniem dotacji w celu wsparcia partnerstw publiczno-publicznych na etapie przygotowania, tworzenia struktur sieciowych, projektowania, realizacji i koordynacji wspólnych działań, a także zapewnienie dodatkowych środków na potrzeby poszczególnych wspólnych zaproszeń do składania wniosków i działań o charakterze międzynarodowym; |
| --- | --- |

(a)

instrument ERA-NET, z zastosowaniem dotacji w celu wsparcia partnerstw publiczno-publicznych na etapie przygotowania, tworzenia struktur sieciowych, projektowania, realizacji i koordynacji wspólnych działań, a także zapewnienie dodatkowych środków na potrzeby poszczególnych wspólnych zaproszeń do składania wniosków i działań o charakterze międzynarodowym;

| (b) | uczestnictwo Unii w programach podejmowanych przez wiele państw członkowskich zgodnie z art. 185 TFUE. |
| --- | --- |

(b)

uczestnictwo Unii w programach podejmowanych przez wiele państw członkowskich zgodnie z art. 185 TFUE.

| (b) | uczestnictwo Unii w programach podejmowanych przez wiele państw członkowskich zgodnie z art. 185 TFUE |
| --- | --- |

(b)

uczestnictwo Unii w programach podejmowanych przez wiele państw członkowskich zgodnie z art. 185 TFUE

Dla celów lit. a) dodatkowe finansowanie jest uzależnione od wysokiego poziomu uprzedniego zaangażowania finansowego uczestniczących podmiotów we wspólne zaproszenia i działania. Instrument ERA NET może przewidywać cel harmonizacji zasad i sposobów realizacji wspólnych zaproszeń i działań. Można go również wykorzystać do przygotowania inicjatywy na podstawie art. 185 TFUE.

Dla celów lit. a) dodatkowe finansowanie jest uzależnione od wysokiego poziomu uprzedniego zaangażowania finansowego uczestniczących podmiotów we wspólne zaproszenia i działania. Instrument ERA-NET może przewidywać cel harmonizacji zasad i sposobów realizacji wspólnych zaproszeń i działań. Można go również wykorzystać do przygotowania inicjatywy na podstawie art. 185 TFUE.

Dla celów lit. b) takie inicjatywy proponuje się jedynie w przypadkach, kiedy potrzebna jest specjalna struktura na potrzeby realizacji oraz kiedy uczestniczące państwa wykazują wysoki poziom zaangażowania w integrację na poziomie naukowym, zarządzania i finansowym. Ponadto wnioski dotyczące inicjatyw, o których mowa w lit. b) określa się na podstawie wszystkich następujących kryteriów:

Dla celów lit. b) takie inicjatywy proponuje się jedynie w przypadkach, kiedy potrzebna jest specjalna struktura na potrzeby realizacji oraz kiedy uczestniczące państwa wykazują wysoki poziom zaangażowania w integrację na poziomie naukowym, zarządzania i finansowym. Ponadto wnioski dotyczące inicjatyw, o których mowa w lit. b) określa się na podstawie wszystkich następujących kryteriów:

| (a) | jasna definicja celu, który ma być osiągnięty oraz jego znaczenie dla celów programu „Horyzont 2020” i szerszych celów strategicznych Unii; |
| --- | --- |

(a)

jasna definicja celu, który ma być osiągnięty oraz jego znaczenie dla celów programu „Horyzont 2020” i szerszych celów strategicznych Unii;

| (a) | jasna definicja celu, który ma być osiągnięty oraz jego znaczenie dla celów programu „Horyzont 2020” i szerszych celów strategicznych Unii; |
| --- | --- |

(a)

jasna definicja celu, który ma być osiągnięty oraz jego znaczenie dla celów programu „Horyzont 2020” i szerszych celów strategicznych Unii;

| (b) | wyraźne zaangażowanie finansowe państw uczestniczących, w tym uprzednie zobowiązanie do połączenia krajowych i/lub regionalnych inwestycji do celów transnarodowych badań naukowych i innowacji; |
| --- | --- |

(b)

wyraźne zaangażowanie finansowe państw uczestniczących, w tym uprzednie zobowiązanie do połączenia krajowych i/lub regionalnych inwestycji do celów transnarodowych badań naukowych i innowacji;

| (b) | wyraźne zaangażowanie finansowe państw uczestniczących, w tym uprzednie zobowiązanie do połączenia krajowych i/lub regionalnych inwestycji do celów transnarodowych badań naukowych i innowacji; |
| --- | --- |

(b)

wyraźne zaangażowanie finansowe państw uczestniczących, w tym uprzednie zobowiązanie do połączenia krajowych i/lub regionalnych inwestycji do celów transnarodowych badań naukowych i innowacji;

| (c) | wartość dodana działania na poziomie Unii; |
| --- | --- |

(c)

wartość dodana działania na poziomie Unii;

| (c) | wartość dodana działania na poziomie Unii; |
| --- | --- |

(c)

wartość dodana działania na poziomie Unii;

| (d) | masa krytyczna pod względem wielkości i liczby objętych nimi programów, podobieństwo działań i zakres prowadzonych w ich ramach odnośnych badań; |
| --- | --- |

(d)

masa krytyczna pod względem wielkości i liczby objętych nimi programów, podobieństwo działań i zakres prowadzonych w ich ramach odnośnych badań;

| (d) | masa krytyczna pod względem wielkości i liczby objętych nimi programów, podobieństwo działań i zakres prowadzonych w ich ramach odnośnych badań; |
| --- | --- |

(d)

masa krytyczna pod względem wielkości i liczby objętych nimi programów, podobieństwo działań i zakres prowadzonych w ich ramach odnośnych badań;

| (e) | efektywność art. 185 TFUE jako najbardziej właściwego środka osiągnięcia celów. |
| --- | --- |

(e)

efektywność art. 185 TFUE jako najbardziej właściwego środka osiągnięcia celów.

| (e) | efektywność art. 185 TFUE jako najbardziej właściwego środka osiągnięcia celów. |
| --- | --- |

(e)

efektywność art. 185 TFUE jako najbardziej właściwego środka osiągnięcia celów.

Uzasadnienie

Aktywna rola regionów jest niezbędna do realizacji celów programu „Horyzont 2020”. W tworzeniu inicjatyw w zakresie wspólnego planowania potrzebna jest większa elastyczność i wydatniejsza rola regionów.

Niniejsza poprawka ma również na celu zwrócenie uwagi na fakt, iż logika dotycząca państw członkowskich powinna obowiązywać także w stosunku do uczestnictwa UE w programach prowadzonych przez władze regionalne. Bez wątpienia byłoby to zgodne z duchem artykułu 185 TFUE.

Bruksela, 19 lipca 2012 r.

Przewodnicząca Komitetu Regionów

Mercedes BRESSO

---

(1)  CdR 72/2011 fin.

1

(2)  CdR 230/2010 final.

2

(3)  CdR 67/2011 fin.

3

(4)  CdR 230/2010 fin.

4

(5)  CdR 373/2010 fin.

5

(6)  CdR 70/2011 fin.

6

(7)  CdR 58/2008 fin.

7

(8)  COM(2011) 822 final.

8

(9)  COM(2011) 817 final.

9

---

| 13.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 277/156 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 277/156

---

Opinia Komitetu Regionów „Kreatywna Europa”

2012/C 277/15

KOMITET REGIONÓW

| — | Z zadowoleniem przyjmuje ustanowienie programu „Kreatywna Europa”, który jest nowym programem ramowym dotyczącym sektora kultury i sektora kreatywnego, przewidzianym w wieloletnich ramach finansowych na lata 2014–2020 (1). Łączy on programy „Kultura”, MEDIA i MEDIA Mundus, a jednocześnie tworzy nowy instrument ułatwiający dostęp do finansowania. |
| --- | --- |

—

Z zadowoleniem przyjmuje ustanowienie programu „Kreatywna Europa”, który jest nowym programem ramowym dotyczącym sektora kultury i sektora kreatywnego, przewidzianym w wieloletnich ramach finansowych na lata 2014–2020 (1). Łączy on programy „Kultura”, MEDIA i MEDIA Mundus, a jednocześnie tworzy nowy instrument ułatwiający dostęp do finansowania.

| — | Zdecydowanie podkreśla, że kultura jest wartością samą w sobie, niezależną od gospodarczych aspektów dóbr i usług kulturalnych. Należy wziąć pod uwagę ten dwojaki charakter przy opracowywaniu programu, aby nie koncentrować się wyłącznie na możliwości wykorzystania kultury w gospodarce. |
| --- | --- |

—

Zdecydowanie podkreśla, że kultura jest wartością samą w sobie, niezależną od gospodarczych aspektów dóbr i usług kulturalnych. Należy wziąć pod uwagę ten dwojaki charakter przy opracowywaniu programu, aby nie koncentrować się wyłącznie na możliwości wykorzystania kultury w gospodarce.

| — | Z aprobatą przyjmuje propozycję Komisji Europejskiej, by znacząco zwiększyć wsparcie dla branży kultury i branży twórczej w okresie objętym wieloletnimi ramami finansowymi na lata 2014–2020, a mianowicie do łącznego poziomu 1,801 mld EUR, co oznacza istotny wzrost (37 %) środków finansowych w porównaniu z obecnym poziomem wydatków. |
| --- | --- |

—

Z aprobatą przyjmuje propozycję Komisji Europejskiej, by znacząco zwiększyć wsparcie dla branży kultury i branży twórczej w okresie objętym wieloletnimi ramami finansowymi na lata 2014–2020, a mianowicie do łącznego poziomu 1,801 mld EUR, co oznacza istotny wzrost (37 %) środków finansowych w porównaniu z obecnym poziomem wydatków.

| — | Stwierdza, że wolna i niezależna kultura ma zasadnicze znaczenie dla rozwoju społecznego. Gwarantuje ona wolność wypowiedzi i różnorodność, stwarza możliwości udziału oraz fora krytycznej i niezależnej debaty, które są niezbędnym warunkiem rozwoju prawdziwej demokracji. |
| --- | --- |

—

Stwierdza, że wolna i niezależna kultura ma zasadnicze znaczenie dla rozwoju społecznego. Gwarantuje ona wolność wypowiedzi i różnorodność, stwarza możliwości udziału oraz fora krytycznej i niezależnej debaty, które są niezbędnym warunkiem rozwoju prawdziwej demokracji.

| Sprawozdawca | Gábor BIHARY (HU/PSE), członek rady generalnej miasta stołecznego Budapesztu |
| --- | --- |
| Dokument źródłowy | Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ustanowienia programu „Kreatywna Europa”
  COM(2011) 785 final |

Sprawozdawca

Gábor BIHARY (HU/PSE), członek rady generalnej miasta stołecznego Budapesztu

Dokument źródłowy

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ustanowienia programu „Kreatywna Europa”

COM(2011) 785 final

I.   KOMITET REGIONÓW

| 1. | Z zadowoleniem przyjmuje ustanowienie programu „Kreatywna Europa”, który jest nowym programem ramowym dotyczącym sektora kultury i sektora kreatywnego, przewidzianym w wieloletnich ramach finansowych na lata 2014–2020 (2). Łączy on programy „Kultura”, MEDIA i MEDIA Mundus, a jednocześnie tworzy nowy instrument ułatwiający dostęp do finansowania. |
| --- | --- |

1.

Z zadowoleniem przyjmuje ustanowienie programu „Kreatywna Europa”, który jest nowym programem ramowym dotyczącym sektora kultury i sektora kreatywnego, przewidzianym w wieloletnich ramach finansowych na lata 2014–2020 (2). Łączy on programy „Kultura”, MEDIA i MEDIA Mundus, a jednocześnie tworzy nowy instrument ułatwiający dostęp do finansowania.

| 2. | Zdecydowanie podkreśla, że kultura jest wartością samą w sobie, niezależną od gospodarczych aspektów dóbr i usług kulturalnych. Należy wziąć pod uwagę ten dwojaki charakter przy opracowywaniu programu, aby nie koncentrować się wyłącznie na możliwości wykorzystania kultury w gospodarce. |
| --- | --- |

2.

Zdecydowanie podkreśla, że kultura jest wartością samą w sobie, niezależną od gospodarczych aspektów dóbr i usług kulturalnych. Należy wziąć pod uwagę ten dwojaki charakter przy opracowywaniu programu, aby nie koncentrować się wyłącznie na możliwości wykorzystania kultury w gospodarce.

| 3. | Uznaje, że dzięki łączeniu kultury i środków przekazu program ten może ułatwić rozpowszechnianie dóbr kultury, stworzyć jednolity internetowy rynek utworów audiowizualnych oraz pomóc w uwolnieniu potencjału tworzenia miejsc pracy w branżach kulturalnych i branżach twórczych. |
| --- | --- |

3.

Uznaje, że dzięki łączeniu kultury i środków przekazu program ten może ułatwić rozpowszechnianie dóbr kultury, stworzyć jednolity internetowy rynek utworów audiowizualnych oraz pomóc w uwolnieniu potencjału tworzenia miejsc pracy w branżach kulturalnych i branżach twórczych.

| 4. | Popiera wysiłki na rzecz uproszczenia programu ramowego, które mają zapewnić łatwo dostępny instrument otwierający drogę osobom zawodowo związanym z kulturą i pracą twórczą w Europie oraz oferować im możliwości działania w Unii Europejskiej i poza nią. |
| --- | --- |

4.

Popiera wysiłki na rzecz uproszczenia programu ramowego, które mają zapewnić łatwo dostępny instrument otwierający drogę osobom zawodowo związanym z kulturą i pracą twórczą w Europie oraz oferować im możliwości działania w Unii Europejskiej i poza nią.

| 5. | Zgadza się z wnioskami płynącymi z ocen skutków obecnych programów, wykorzystanymi między innymi do określenia czterech wspólnych problemów. Aby osiągnąć pożądane rezultaty, należy te problemy rozwiązać na szczeblu europejskim poprzez połączenie programów i wprowadzenie nowego instrumentu finansowego w ramach jednego programu ramowego. Owe problemy to:






  a) | rozdrobnienie rynku wynikające z różnorodności kulturowej i językowej w Europie, które ogranicza obecnie transnarodowy obieg dzieł kultury i mobilność artystów i osób zawodowo zajmujących się kulturą, a także skutkuje brakiem równowagi geograficznej; ponadto ogranicza ono wybór dostępny konsumentom i dostęp do europejskich dzieł kultury; |
| --- | --- | --- |

5.

Zgadza się z wnioskami płynącymi z ocen skutków obecnych programów, wykorzystanymi między innymi do określenia czterech wspólnych problemów. Aby osiągnąć pożądane rezultaty, należy te problemy rozwiązać na szczeblu europejskim poprzez połączenie programów i wprowadzenie nowego instrumentu finansowego w ramach jednego programu ramowego. Owe problemy to:

a)

rozdrobnienie rynku wynikające z różnorodności kulturowej i językowej w Europie, które ogranicza obecnie transnarodowy obieg dzieł kultury i mobilność artystów i osób zawodowo zajmujących się kulturą, a także skutkuje brakiem równowagi geograficznej; ponadto ogranicza ono wybór dostępny konsumentom i dostęp do europejskich dzieł kultury;

| b) | konieczność dostosowania sektorów do skutków globalizacji i cyfryzacji, które powodują koncentrację podaży w rękach ograniczonej liczby głównych podmiotów; taki stan rzeczy zagraża różnorodności kulturowej i językowej, w związku z czym przyjęcie podejścia i rozwiązań w skali transnarodowej i transregionalnej byłoby korzystne dla tego sektora; |
| --- | --- |

b)

konieczność dostosowania sektorów do skutków globalizacji i cyfryzacji, które powodują koncentrację podaży w rękach ograniczonej liczby głównych podmiotów; taki stan rzeczy zagraża różnorodności kulturowej i językowej, w związku z czym przyjęcie podejścia i rozwiązań w skali transnarodowej i transregionalnej byłoby korzystne dla tego sektora;

| c) | brak porównywalnych danych na temat sektora kultury na poziomie krajowym i europejskim, co powoduje konsekwencje w zakresie koordynowania polityki na szczeblu europejskim: może to być użyteczny czynnik przyczyniający się do rozwoju polityki krajowej i zmian systemowych, przy niewielkich kosztach dla budżetu UE i z pełnym poszanowaniem zasady pomocniczości; |
| --- | --- |

c)

brak porównywalnych danych na temat sektora kultury na poziomie krajowym i europejskim, co powoduje konsekwencje w zakresie koordynowania polityki na szczeblu europejskim: może to być użyteczny czynnik przyczyniający się do rozwoju polityki krajowej i zmian systemowych, przy niewielkich kosztach dla budżetu UE i z pełnym poszanowaniem zasady pomocniczości;

| d) | trudności napotykane przez MŚP działające w branży kultury i branży twórczości, jeśli chodzi o dostęp do finansowania. |
| --- | --- |

d)

trudności napotykane przez MŚP działające w branży kultury i branży twórczości, jeśli chodzi o dostęp do finansowania.

| 6. | Przyjmuje z aprobatą fakt, że omawiany program uzupełni działania podejmowane w ramach innych programów UE dzięki szczególnemu ukierunkowaniu na działania realizowane ponad granicami państw przez sektor kultury i sektor kreatywny, a także dzięki temu, że będzie on ściśle związany z propagowaniem różnorodności kulturowej i językowej. Wspomniane inne programy obejmują wsparcie z funduszy strukturalnych na inwestycje w sektorze kultury i sektorze kreatywnym, działania na rzecz odtworzenia dziedzictwa kulturowego, infrastrukturę i usługi związane z kulturą, fundusze na digitalizację zbiorów dziedzictwa kulturowego oraz instrumenty w dziedzinie stosunków zewnętrznych i rozszerzenia. |
| --- | --- |

6.

Przyjmuje z aprobatą fakt, że omawiany program uzupełni działania podejmowane w ramach innych programów UE dzięki szczególnemu ukierunkowaniu na działania realizowane ponad granicami państw przez sektor kultury i sektor kreatywny, a także dzięki temu, że będzie on ściśle związany z propagowaniem różnorodności kulturowej i językowej. Wspomniane inne programy obejmują wsparcie z funduszy strukturalnych na inwestycje w sektorze kultury i sektorze kreatywnym, działania na rzecz odtworzenia dziedzictwa kulturowego, infrastrukturę i usługi związane z kulturą, fundusze na digitalizację zbiorów dziedzictwa kulturowego oraz instrumenty w dziedzinie stosunków zewnętrznych i rozszerzenia.

| 7. | Ponadto z zadowoleniem stwierdza, że w ramach programu zostaną także wykorzystane doświadczenia nabyte w związku z inicjatywami zwieńczonymi sukcesem, takimi jak MEDIA, znak dziedzictwa europejskiego i Europejska Stolica Kultury. |
| --- | --- |

7.

Ponadto z zadowoleniem stwierdza, że w ramach programu zostaną także wykorzystane doświadczenia nabyte w związku z inicjatywami zwieńczonymi sukcesem, takimi jak MEDIA, znak dziedzictwa europejskiego i Europejska Stolica Kultury.

| 8. | Z aprobatą przyjmuje propozycję Komisji Europejskiej, by znacząco zwiększyć wsparcie dla branży kultury i branży twórczej w okresie objętym wieloletnimi ramami finansowymi na lata 2014–2020, a mianowicie do łącznego poziomu 1,801 mld EUR, co oznacza istotny wzrost (37 %) środków finansowych w porównaniu z obecnym poziomem wydatków. |
| --- | --- |

8.

Z aprobatą przyjmuje propozycję Komisji Europejskiej, by znacząco zwiększyć wsparcie dla branży kultury i branży twórczej w okresie objętym wieloletnimi ramami finansowymi na lata 2014–2020, a mianowicie do łącznego poziomu 1,801 mld EUR, co oznacza istotny wzrost (37 %) środków finansowych w porównaniu z obecnym poziomem wydatków.

| 9. | Podkreśla, że zwiększenie pomocy jest zgodne z duchem i priorytetami strategii „Europa 2020” i określonymi przez nią inicjatywami przewodnimi, ponieważ inwestycje w sektorze kultury i sektorze kreatywnym bezpośrednio wspierają inteligentny, trwały i sprzyjający włączeniu społecznemu wzrost gospodarczy, który jest celem strategii, a także ułatwiają MŚP działającym w branży kultury i branży twórczej dostęp do środków. |
| --- | --- |

9.

Podkreśla, że zwiększenie pomocy jest zgodne z duchem i priorytetami strategii „Europa 2020” i określonymi przez nią inicjatywami przewodnimi, ponieważ inwestycje w sektorze kultury i sektorze kreatywnym bezpośrednio wspierają inteligentny, trwały i sprzyjający włączeniu społecznemu wzrost gospodarczy, który jest celem strategii, a także ułatwiają MŚP działającym w branży kultury i branży twórczej dostęp do środków.

| 10. | Dostrzega jednak potrzebę bardziej precyzyjnych definicji, zwłaszcza gdy chodzi o ramy prawne i kryteria stosowania instrumentu finansowego. |
| --- | --- |

10.

Dostrzega jednak potrzebę bardziej precyzyjnych definicji, zwłaszcza gdy chodzi o ramy prawne i kryteria stosowania instrumentu finansowego.

| 11. | Pragnie przypomnieć, że mikroprzedsiebiorstwa, MŚP oraz firmy prowadzone przez osoby pracujące na własny rachunek stanowią większość przedsiębiorstw działających w sektorze kultury i sektorze kreatywnym, co wymaga podejmowania inicjatyw i odpowiedniej organizacji na szczeblu lokalnym. Owe podejście lokalne stanowi pozytywny element z punktu widzenia regionów, ponieważ z jednej strony pobudza gospodarkę lokalną (kreatywność wzmacnia konkurencyjność gospodarki), a z drugiej strony przyczynia się do zatrzymywania talentów i utrzymywania odpowiednich miejsc pracy w terenie. Dlatego też należy zwracać uwagę na szczególną sytuację przedsiębiorców i pracowników działających w sektorze kultury. |
| --- | --- |

11.

Pragnie przypomnieć, że mikroprzedsiebiorstwa, MŚP oraz firmy prowadzone przez osoby pracujące na własny rachunek stanowią większość przedsiębiorstw działających w sektorze kultury i sektorze kreatywnym, co wymaga podejmowania inicjatyw i odpowiedniej organizacji na szczeblu lokalnym. Owe podejście lokalne stanowi pozytywny element z punktu widzenia regionów, ponieważ z jednej strony pobudza gospodarkę lokalną (kreatywność wzmacnia konkurencyjność gospodarki), a z drugiej strony przyczynia się do zatrzymywania talentów i utrzymywania odpowiednich miejsc pracy w terenie. Dlatego też należy zwracać uwagę na szczególną sytuację przedsiębiorców i pracowników działających w sektorze kultury.

| 12. | Z aprobatą przyjmuje środki mające na celu wzmocnienie potencjału sektora kultury oraz pobudzanie transnarodowego obiegu kultury w Europie i poza jej granicami, gdyż uznaje różnorodność kulturową za jedno ze źródeł rozwoju. |
| --- | --- |

12.

Z aprobatą przyjmuje środki mające na celu wzmocnienie potencjału sektora kultury oraz pobudzanie transnarodowego obiegu kultury w Europie i poza jej granicami, gdyż uznaje różnorodność kulturową za jedno ze źródeł rozwoju.

| 13. | Podziela pogląd, że w dobie kryzysu gospodarczego i finansowego kultura może mieć do odegrania rolę polegającą na przyczynianiu się do realizacji celów polityki społecznej w sposób twórczy – poprzez wspieranie innowacji, które są jednym z czynników osiągania rezultatów w sferze społecznej (3). |
| --- | --- |

13.

Podziela pogląd, że w dobie kryzysu gospodarczego i finansowego kultura może mieć do odegrania rolę polegającą na przyczynianiu się do realizacji celów polityki społecznej w sposób twórczy – poprzez wspieranie innowacji, które są jednym z czynników osiągania rezultatów w sferze społecznej (3).

| 14. | Jest zdania, że kultura i sztuka, a także media i sektor audiowizualny zajmujące się kulturą mogą spowodować zmiany w sposobie postępowania poprzez tworzenie nowych więzi społecznych i zachęcanie jednostek, by wykorzystywały swoje zdolności twórcze, a jednocześnie kultura i sztuka stanowią gwarancję ochrony wartości społeczeństwa demokratycznego. |
| --- | --- |

14.

Jest zdania, że kultura i sztuka, a także media i sektor audiowizualny zajmujące się kulturą mogą spowodować zmiany w sposobie postępowania poprzez tworzenie nowych więzi społecznych i zachęcanie jednostek, by wykorzystywały swoje zdolności twórcze, a jednocześnie kultura i sztuka stanowią gwarancję ochrony wartości społeczeństwa demokratycznego.

| 15. | Stwierdza, że wolna i niezależna kultura ma zasadnicze znaczenie dla rozwoju społecznego. Gwarantuje ona wolność wypowiedzi i różnorodność, stwarza możliwości udziału oraz fora krytycznej i niezależnej debaty, które są niezbędnym warunkiem rozwoju prawdziwej demokracji. |
| --- | --- |

15.

Stwierdza, że wolna i niezależna kultura ma zasadnicze znaczenie dla rozwoju społecznego. Gwarantuje ona wolność wypowiedzi i różnorodność, stwarza możliwości udziału oraz fora krytycznej i niezależnej debaty, które są niezbędnym warunkiem rozwoju prawdziwej demokracji.

| 16. | Podkreśla, że w całej Unii Europejskiej samorządy lokalne i regionalne ponoszą wielką odpowiedzialność za realizację strategii w dziedzinie kultury, zważywszy że władze lokalne i regionalne odgrywają kluczową rolę we wspieraniu kultury i wzmacnianiu jej oddziaływania, zwłaszcza jeśli chodzi o ochronę dziedzictwa kulturowego i promowanie innowacji artystycznych (4). Na władzach lokalnych i regionalnych spoczywa ponadto szczególna odpowiedzialność za to, by dzieci i młodzież miały dostęp do aktywnego życia kulturalnego i możliwości udziału w nim. |
| --- | --- |

16.

Podkreśla, że w całej Unii Europejskiej samorządy lokalne i regionalne ponoszą wielką odpowiedzialność za realizację strategii w dziedzinie kultury, zważywszy że władze lokalne i regionalne odgrywają kluczową rolę we wspieraniu kultury i wzmacnianiu jej oddziaływania, zwłaszcza jeśli chodzi o ochronę dziedzictwa kulturowego i promowanie innowacji artystycznych (4). Na władzach lokalnych i regionalnych spoczywa ponadto szczególna odpowiedzialność za to, by dzieci i młodzież miały dostęp do aktywnego życia kulturalnego i możliwości udziału w nim.

| 17. | Przypomina, że już wcześniej podkreślał znaczenie samorządów terytorialnych, które dzięki bliskiemu kontaktowi z obywatelami zajmują strategicznie najlepsze miejsce, żeby zaspokajać konkretne potrzeby i spełniać wymagania różnych grup kulturowych w UE, a także skutecznie mobilizować społeczności lokalne i regionalne na rzecz promowania lepszego dialogu międzykulturowego (5). |
| --- | --- |

17.

Przypomina, że już wcześniej podkreślał znaczenie samorządów terytorialnych, które dzięki bliskiemu kontaktowi z obywatelami zajmują strategicznie najlepsze miejsce, żeby zaspokajać konkretne potrzeby i spełniać wymagania różnych grup kulturowych w UE, a także skutecznie mobilizować społeczności lokalne i regionalne na rzecz promowania lepszego dialogu międzykulturowego (5).

| 18. | Zauważa, że samorządy terytorialne z powodzeniem uwzględniły branżę kultury i branżę twórczą w swoich strategiach rozwoju, co przyczyniło się do wzmocnienia gospodarek lokalnych. W szczególności na szczeblu samorządów terytorialnych możliwe jest stworzenie sieci i banków danych młodych artystów, wspieranie kształcenia młodzieży w dziedzinie sztuki i kultury, promowanie profesjonalizacji młodych artystów, przeprowadzanie eksperymentów multimedialnych i wielokulturowych, tworzenie przestrzeni publicznej dla dzieł młodych artystów, zachęcanie młodej publiczności do kontaktu ze sztuką i kulturą, wspieranie tworzenia przez młodych ludzi stowarzyszeń artystyczno-kulturalnych, a także rozwijanie innowacji w dziedzinie wykorzystania lokalnych tradycji i talentów (6). |
| --- | --- |

18.

Zauważa, że samorządy terytorialne z powodzeniem uwzględniły branżę kultury i branżę twórczą w swoich strategiach rozwoju, co przyczyniło się do wzmocnienia gospodarek lokalnych. W szczególności na szczeblu samorządów terytorialnych możliwe jest stworzenie sieci i banków danych młodych artystów, wspieranie kształcenia młodzieży w dziedzinie sztuki i kultury, promowanie profesjonalizacji młodych artystów, przeprowadzanie eksperymentów multimedialnych i wielokulturowych, tworzenie przestrzeni publicznej dla dzieł młodych artystów, zachęcanie młodej publiczności do kontaktu ze sztuką i kulturą, wspieranie tworzenia przez młodych ludzi stowarzyszeń artystyczno-kulturalnych, a także rozwijanie innowacji w dziedzinie wykorzystania lokalnych tradycji i talentów (6).

| 19. | Podkreśla, że sektor audiowizualny jest nie tylko branżą o wielkim znaczeniu dla wzrostu gospodarczego, konkurencyjności i zatrudnienia, ale także sektorem newralgicznym, który stoi na straży tożsamości i różnorodności kulturowej miast i regionów i je promuje. Ze względu na swą specyfikę odgrywa on również rolę czynnika o pierwszorzędnym znaczeniu dla rozwoju europejskich wartości społecznych i funkcjonowania społeczeństw demokratycznych, gdyż utwory audiowizualne mogą znacząco przyczynić się do kształtowania tożsamości europejskiej (7). |
| --- | --- |

19.

Podkreśla, że sektor audiowizualny jest nie tylko branżą o wielkim znaczeniu dla wzrostu gospodarczego, konkurencyjności i zatrudnienia, ale także sektorem newralgicznym, który stoi na straży tożsamości i różnorodności kulturowej miast i regionów i je promuje. Ze względu na swą specyfikę odgrywa on również rolę czynnika o pierwszorzędnym znaczeniu dla rozwoju europejskich wartości społecznych i funkcjonowania społeczeństw demokratycznych, gdyż utwory audiowizualne mogą znacząco przyczynić się do kształtowania tożsamości europejskiej (7).

| 20. | Podkreśla, że cyfryzacja stwarza nowe możliwości połączenia różnych regionów w Europie dzięki wymianie utworów audiowizualnych i poszukiwaniu nowych sposobów tworzenia powiązań oraz wymiany treści. Cyfryzacja może być okazją do przyciągnięcia nowych odbiorców, wykorzystania treści alternatywnych, świadczenia nowych usług i lepszego wyeksponowania treści pochodzących z różnych regionów (8). |
| --- | --- |

20.

Podkreśla, że cyfryzacja stwarza nowe możliwości połączenia różnych regionów w Europie dzięki wymianie utworów audiowizualnych i poszukiwaniu nowych sposobów tworzenia powiązań oraz wymiany treści. Cyfryzacja może być okazją do przyciągnięcia nowych odbiorców, wykorzystania treści alternatywnych, świadczenia nowych usług i lepszego wyeksponowania treści pochodzących z różnych regionów (8).

| 21. | Ponownie zwraca się do Rady i Parlamentu Europejskiego o silniejsze zaakcentowanie odniesień do kluczowej roli władz lokalnych i regionalnych w promowaniu i rozpowszechnianiu bogactwa kulturowego swoich wspólnot regionalnych i lokalnych (9) i o przyznanie samorządom terytorialnym istotniejszej roli w tym programie. |
| --- | --- |

21.

Ponownie zwraca się do Rady i Parlamentu Europejskiego o silniejsze zaakcentowanie odniesień do kluczowej roli władz lokalnych i regionalnych w promowaniu i rozpowszechnianiu bogactwa kulturowego swoich wspólnot regionalnych i lokalnych (9) i o przyznanie samorządom terytorialnym istotniejszej roli w tym programie.

| 22. | Podkreśla w tym kontekście, że należy znaleźć odpowiednią równowagę między środkami przeznaczanymi na duże projekty w skali globalnej a finansowaniem środków i działań skupionych na poziomie lokalnym i regionalnym. |
| --- | --- |

22.

Podkreśla w tym kontekście, że należy znaleźć odpowiednią równowagę między środkami przeznaczanymi na duże projekty w skali globalnej a finansowaniem środków i działań skupionych na poziomie lokalnym i regionalnym.

| 23. | Usilnie wzywa Radę i Parlament Europejski, by nie kładły nadmiernego nacisku na sektor finansowy przy wprowadzaniu rozporządzenia w życie, a raczej czuwały nad tym, by podmioty działające w sektorze kultury miały więcej do powiedzenia w procesie decyzyjnym. |
| --- | --- |

23.

Usilnie wzywa Radę i Parlament Europejski, by nie kładły nadmiernego nacisku na sektor finansowy przy wprowadzaniu rozporządzenia w życie, a raczej czuwały nad tym, by podmioty działające w sektorze kultury miały więcej do powiedzenia w procesie decyzyjnym.

| 24. | Uznaje, że środki przewidziane we wniosku wydają się w swej obecnej formie zgodne z zasadami pomocniczości i proporcjonalności; podkreśla jednak, że należy systematycznie konsultować się z samorządami lokalnymi i regionalnymi w trakcie opracowywania i wdrażania środków dotyczących finansowania branży kultury i branży twórczości w Europie i w ramach zarządzania nimi. |
| --- | --- |

24.

Uznaje, że środki przewidziane we wniosku wydają się w swej obecnej formie zgodne z zasadami pomocniczości i proporcjonalności; podkreśla jednak, że należy systematycznie konsultować się z samorządami lokalnymi i regionalnymi w trakcie opracowywania i wdrażania środków dotyczących finansowania branży kultury i branży twórczości w Europie i w ramach zarządzania nimi.

| 25. | Pragnie przyczynić się do tego, by program „Kreatywna Europa” miał jak najszerszy oddźwięk w regionach Unii, i w tym celu proponuje swoją współpracę; pragnie ponadto uczestniczyć w procesie monitorowania efektów programu. |
| --- | --- |

25.

Pragnie przyczynić się do tego, by program „Kreatywna Europa” miał jak najszerszy oddźwięk w regionach Unii, i w tym celu proponuje swoją współpracę; pragnie ponadto uczestniczyć w procesie monitorowania efektów programu.

| 26. | Uznaje za niezbędny podział programu na trzy komponenty (komponent międzysektorowy, komponent „Kultura” i komponent MEDIA); za niezbędny uznaje także orientacyjny przydział środków budżetowych na każdy komponent. Zwraca jednak uwagę na to, że w trakcie realizacji programu koniecznie należy zapewnić elastyczność, która może być potrzebna do ewentualnej zmiany podziału środków między komponenty w zależności od wymogów i zgromadzonego doświadczenia. |
| --- | --- |

26.

Uznaje za niezbędny podział programu na trzy komponenty (komponent międzysektorowy, komponent „Kultura” i komponent MEDIA); za niezbędny uznaje także orientacyjny przydział środków budżetowych na każdy komponent. Zwraca jednak uwagę na to, że w trakcie realizacji programu koniecznie należy zapewnić elastyczność, która może być potrzebna do ewentualnej zmiany podziału środków między komponenty w zależności od wymogów i zgromadzonego doświadczenia.

| 27. | Odnotowuje, że należy czuwać nad tym, by w tej nowej strukturze sektor sztuki i dziedzictwa kulturowego nie uległ marginalizacji. |
| --- | --- |

27.

Odnotowuje, że należy czuwać nad tym, by w tej nowej strukturze sektor sztuki i dziedzictwa kulturowego nie uległ marginalizacji.

Komponent międzysektorowy

| 28. | Z zadowoleniem wita strategiczne i integracyjne podejście zaproponowane przez Komisję w celu wspierania rozwoju branży kultury i branży twórczości. |
| --- | --- |

28.

Z zadowoleniem wita strategiczne i integracyjne podejście zaproponowane przez Komisję w celu wspierania rozwoju branży kultury i branży twórczości.

| 29. | Zwraca uwagę na to, że jeśli zintegrowane strategie rozwoju mają przynieść efekty, to należy je określić na odpowiednim szczeblu terytorialnym, w ramach partnerstwa z władzami odpowiedzialnymi za różne obszary polityki publicznej (takie jak rozwój gospodarczy, zatrudnienie, edukacja i kultura) i z przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego, tzn. zrzeszeniami przedsiębiorstw, pracownikami i obywatelami. |
| --- | --- |

29.

Zwraca uwagę na to, że jeśli zintegrowane strategie rozwoju mają przynieść efekty, to należy je określić na odpowiednim szczeblu terytorialnym, w ramach partnerstwa z władzami odpowiedzialnymi za różne obszary polityki publicznej (takie jak rozwój gospodarczy, zatrudnienie, edukacja i kultura) i z przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego, tzn. zrzeszeniami przedsiębiorstw, pracownikami i obywatelami.

| 30. | Podkreśla, że wskazane byłoby przeanalizowanie obszarów i zagadnień, które są silnymi punktami regionów i jednostek samorządu terytorialnego i z tego powodu zasługują na wsparcie, gdyż każdy region posiada możliwości, które należałoby określić. Duże miasta i prosperujące regiony mają więcej możliwości i sposobów, by stać się wielopoziomowymi ośrodkami kreatywności i atrakcji, a mniejsze i mniej uprzywilejowane regiony, zwłaszcza usytuowane na peryferyjnych obszarach Unii lub o mniejszej gęstości zaludnienia, powinny mieć możliwość pokazania reszcie świata swej wartości kulturowej. |
| --- | --- |

30.

Podkreśla, że wskazane byłoby przeanalizowanie obszarów i zagadnień, które są silnymi punktami regionów i jednostek samorządu terytorialnego i z tego powodu zasługują na wsparcie, gdyż każdy region posiada możliwości, które należałoby określić. Duże miasta i prosperujące regiony mają więcej możliwości i sposobów, by stać się wielopoziomowymi ośrodkami kreatywności i atrakcji, a mniejsze i mniej uprzywilejowane regiony, zwłaszcza usytuowane na peryferyjnych obszarach Unii lub o mniejszej gęstości zaludnienia, powinny mieć możliwość pokazania reszcie świata swej wartości kulturowej.

| 31. | Już wcześniej podkreślał faktyczną konieczność posiadania wiarygodniejszych informacji na temat ogólnej sytuacji europejskiego sektora kultury (10); w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje środki wspierające gromadzenie danych, badania, narzędzia służące sporządzaniu prognoz dotyczących umiejętności i miejsc pracy oraz oceny, analizy polityki i badania statystyczne związane z danymi rynkami. Niemniej należy kontynuować gromadzenie danych i analizy, którymi mają się dzielić krajowe i europejskie organy statystyczne, by uniknąć powielania źródeł danych, ich kosztów oraz przetwarzania. |
| --- | --- |

31.

Już wcześniej podkreślał faktyczną konieczność posiadania wiarygodniejszych informacji na temat ogólnej sytuacji europejskiego sektora kultury (10); w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje środki wspierające gromadzenie danych, badania, narzędzia służące sporządzaniu prognoz dotyczących umiejętności i miejsc pracy oraz oceny, analizy polityki i badania statystyczne związane z danymi rynkami. Niemniej należy kontynuować gromadzenie danych i analizy, którymi mają się dzielić krajowe i europejskie organy statystyczne, by uniknąć powielania źródeł danych, ich kosztów oraz przetwarzania.

| 32. | Podkreśla, że interdyscyplinarne środowisko zapewnia najlepsze warunki funkcjonowania sektora kultury i sektora kreatywnego; w związku z tym zaleca wspieranie bliższych więzi między sztuką, filozofią, nauką, badaniami i innowacjami oraz przedsiębiorstwami. |
| --- | --- |

32.

Podkreśla, że interdyscyplinarne środowisko zapewnia najlepsze warunki funkcjonowania sektora kultury i sektora kreatywnego; w związku z tym zaleca wspieranie bliższych więzi między sztuką, filozofią, nauką, badaniami i innowacjami oraz przedsiębiorstwami.

| 33. | Za niezbędne uznaje tworzenie prawdziwych „partnerstw kreatywnych” między sektorami kultury i twórczości a innymi obszarami, takimi jak kształcenie, przemysł, badania i administracja publiczna, i nalega na opracowanie skutecznych mechanizmów, które pozwoliłyby przekazać wiedzę twórczą, na przykład w zakresie projektowania, innym sektorom. |
| --- | --- |

33.

Za niezbędne uznaje tworzenie prawdziwych „partnerstw kreatywnych” między sektorami kultury i twórczości a innymi obszarami, takimi jak kształcenie, przemysł, badania i administracja publiczna, i nalega na opracowanie skutecznych mechanizmów, które pozwoliłyby przekazać wiedzę twórczą, na przykład w zakresie projektowania, innym sektorom.

Komponent „Kultura”

| 34. | Z zadowoleniem przyjmuje środki mające na celu zwiększenie potencjału branży kultury, a także środki zachęcające do transnarodowego obiegu kultury, czy to w obrębie Europy, czy poza nią. |
| --- | --- |

34.

Z zadowoleniem przyjmuje środki mające na celu zwiększenie potencjału branży kultury, a także środki zachęcające do transnarodowego obiegu kultury, czy to w obrębie Europy, czy poza nią.

| 35. | Wyraża satysfakcję w związku z tym, że w omawianym programie – poprzez jego komponent „Kultura” – zwraca się większą uwagę na budowanie potencjału i na obieg transnarodowy, w tym na tournée międzynarodowe, na tworzenie nowych europejskich platform mających wpływ strukturyzujący na dużą skalę, a także na przyjmowanie bardziej strategicznych środków wsparcia dla tłumaczeń literackich skierowanych do wydawnictw, włączając w to działania promocyjne. |
| --- | --- |

35.

Wyraża satysfakcję w związku z tym, że w omawianym programie – poprzez jego komponent „Kultura” – zwraca się większą uwagę na budowanie potencjału i na obieg transnarodowy, w tym na tournée międzynarodowe, na tworzenie nowych europejskich platform mających wpływ strukturyzujący na dużą skalę, a także na przyjmowanie bardziej strategicznych środków wsparcia dla tłumaczeń literackich skierowanych do wydawnictw, włączając w to działania promocyjne.

| 36. | Podkreśla, że w gospodarce pokryzysowej, kultura może mieć do odegrania w rolę polegającą na przyczynianiu się do realizacji celów polityki społecznej w sposób twórczy – poprzez wspieranie innowacji, które są jednym z czynników osiągania rezultatów w sferze społecznej. |
| --- | --- |

36.

Podkreśla, że w gospodarce pokryzysowej, kultura może mieć do odegrania w rolę polegającą na przyczynianiu się do realizacji celów polityki społecznej w sposób twórczy – poprzez wspieranie innowacji, które są jednym z czynników osiągania rezultatów w sferze społecznej.

| 37. | Wyraża zadowolenie z powodu przewidywanego wsparcia dla transnarodowego obiegu kultury; podkreśla w szczególności, jak ważne jest wspieranie sektorów pokrewnych, które pomagają kulturze docierać do odbiorców, niezależnie od położenia geograficznego regionów, które bywa niekorzystne, i niezależnie od problemów związanych z wielością języków. |
| --- | --- |

37.

Wyraża zadowolenie z powodu przewidywanego wsparcia dla transnarodowego obiegu kultury; podkreśla w szczególności, jak ważne jest wspieranie sektorów pokrewnych, które pomagają kulturze docierać do odbiorców, niezależnie od położenia geograficznego regionów, które bywa niekorzystne, i niezależnie od problemów związanych z wielością języków.

| 38. | Podkreśla, że inwestycje w kulturę powinny zachęcać w równym stopniu do indywidualnej, jak i do zbiorowej działalności artystycznej; powinny także wspierać dziedziny, które są niezbędne dla sektora kultury i sektora kreatywnego, takie jak nowe modele biznesowe, kreatywność i innowacje, cyfryzacja, systemy certyfikacji i rozwój kapitału ludzkiego oraz tworzenie kreatywnych partnerstw z innymi sektorami. |
| --- | --- |

38.

Podkreśla, że inwestycje w kulturę powinny zachęcać w równym stopniu do indywidualnej, jak i do zbiorowej działalności artystycznej; powinny także wspierać dziedziny, które są niezbędne dla sektora kultury i sektora kreatywnego, takie jak nowe modele biznesowe, kreatywność i innowacje, cyfryzacja, systemy certyfikacji i rozwój kapitału ludzkiego oraz tworzenie kreatywnych partnerstw z innymi sektorami.

| 39. | Zwraca uwagę na znaczenie rozwijania wspólnych inicjatyw mających na celu wspieranie prywatnych i publicznych doświadczeń artystycznych, które mogą okazać się wzajemnie korzystne dla umacniania kultury i opłacalności przedsiębiorstw. |
| --- | --- |

39.

Zwraca uwagę na znaczenie rozwijania wspólnych inicjatyw mających na celu wspieranie prywatnych i publicznych doświadczeń artystycznych, które mogą okazać się wzajemnie korzystne dla umacniania kultury i opłacalności przedsiębiorstw.

| 40. | Stwierdza, że samorządy lokalne i regionalne mogą wykazywać się większą skutecznością, jeśli chodzi o informowanie lokalnych przedsiębiorstw o tym, w jaki sposób i za pomocą jakich środków mogłyby one wspierać lokalną i regionalną działalność kulturową. |
| --- | --- |

40.

Stwierdza, że samorządy lokalne i regionalne mogą wykazywać się większą skutecznością, jeśli chodzi o informowanie lokalnych przedsiębiorstw o tym, w jaki sposób i za pomocą jakich środków mogłyby one wspierać lokalną i regionalną działalność kulturową.

| 41. | Zauważa, że sektor prywatny odgrywa często ważną rolę w promowaniu kultury w ramach społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, za pośrednictwem darowizn lub innych form wsparcia; niemniej samorządy lokalne i regionalne mogłyby ze swej strony przyczyniać się do tworzenia warunków sprzyjających jak najlepszemu wykorzystywaniu tej pomocy. |
| --- | --- |

41.

Zauważa, że sektor prywatny odgrywa często ważną rolę w promowaniu kultury w ramach społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, za pośrednictwem darowizn lub innych form wsparcia; niemniej samorządy lokalne i regionalne mogłyby ze swej strony przyczyniać się do tworzenia warunków sprzyjających jak najlepszemu wykorzystywaniu tej pomocy.

| 42. | Uznaje znaczenie, jakie ma spójne podejście w średniej lub długiej perspektywie dla planowania działań w dziedzinie kultury; przywołuje tutaj celny przykład inicjatywy „Europejska Stolica Kultury”: przyjęta w jej kontekście długookresowa strategia rozwoju propaguje bardziej zrównoważone podejście do rozwoju kulturalnego, wzmacnia oddziaływanie inicjatywy „Europejska Stolica Kultury” i inne związane z nią skutki (11) oraz uwypukla bogactwo i różnorodność kultury europejskiej, a także jej cechy wspólne. |
| --- | --- |

42.

Uznaje znaczenie, jakie ma spójne podejście w średniej lub długiej perspektywie dla planowania działań w dziedzinie kultury; przywołuje tutaj celny przykład inicjatywy „Europejska Stolica Kultury”: przyjęta w jej kontekście długookresowa strategia rozwoju propaguje bardziej zrównoważone podejście do rozwoju kulturalnego, wzmacnia oddziaływanie inicjatywy „Europejska Stolica Kultury” i inne związane z nią skutki (11) oraz uwypukla bogactwo i różnorodność kultury europejskiej, a także jej cechy wspólne.

Komponent MEDIA

| 43. | Zauważa, że samorządy lokalne i regionalne mogą odegrać pierwszoplanową rolę w promowaniu lokalnej i regionalnej twórczości audiowizualnej poprzez skuteczne wspieranie produkcji i aktywny wkład w krzewienie różnorodności kulturowej oraz dialogu międzykulturowego (12). |
| --- | --- |

43.

Zauważa, że samorządy lokalne i regionalne mogą odegrać pierwszoplanową rolę w promowaniu lokalnej i regionalnej twórczości audiowizualnej poprzez skuteczne wspieranie produkcji i aktywny wkład w krzewienie różnorodności kulturowej oraz dialogu międzykulturowego (12).

| 44. | Uważa, że opracowanie rozszerzonego programu współpracy międzynarodowej w sektorze audiowizualnym stanowi ważny etap, który ma na celu zacieśnienie stosunków, zarówno kulturalnych, jak i handlowych, między europejskim przemysłem filmowym a jego odpowiednikami w krajach trzecich. |
| --- | --- |

44.

Uważa, że opracowanie rozszerzonego programu współpracy międzynarodowej w sektorze audiowizualnym stanowi ważny etap, który ma na celu zacieśnienie stosunków, zarówno kulturalnych, jak i handlowych, między europejskim przemysłem filmowym a jego odpowiednikami w krajach trzecich.

| 45. | Podziela pogląd, że należy stawić czoła wyzwaniom związanym z przemianami dokonującymi się na świecie w sektorze audiowizualnym, wynikającym z postępu technologicznego i z niedoskonałości strukturalnych, które odbijają się na obiegu europejskich dzieł audiowizualnych na rynkach krajów trzecich i przeszkadzają europejskiemu sektorowi medialnemu w wykorzystaniu możliwości otwierających się na rynku światowym, co zagraża jego konkurencyjności. |
| --- | --- |

45.

Podziela pogląd, że należy stawić czoła wyzwaniom związanym z przemianami dokonującymi się na świecie w sektorze audiowizualnym, wynikającym z postępu technologicznego i z niedoskonałości strukturalnych, które odbijają się na obiegu europejskich dzieł audiowizualnych na rynkach krajów trzecich i przeszkadzają europejskiemu sektorowi medialnemu w wykorzystaniu możliwości otwierających się na rynku światowym, co zagraża jego konkurencyjności.

| 46. | Zwraca uwagę na fakt, że szczególnie ważne z punktu widzenia pełnego wykorzystania programu w wymiarze społecznym jest rozwijanie umiejętności korzystania z mediów, w powiązaniu z dostosowaniem metod edukacji medialnej w środowisku szkolnym i poza nim. Trzeba będzie też wspierać nauczanie sposobów korzystania z nowych technologii komunikacyjnych, które mają pierwszorzędne znaczenie dla integracji społecznej i zawodowej (13). |
| --- | --- |

46.

Zwraca uwagę na fakt, że szczególnie ważne z punktu widzenia pełnego wykorzystania programu w wymiarze społecznym jest rozwijanie umiejętności korzystania z mediów, w powiązaniu z dostosowaniem metod edukacji medialnej w środowisku szkolnym i poza nim. Trzeba będzie też wspierać nauczanie sposobów korzystania z nowych technologii komunikacyjnych, które mają pierwszorzędne znaczenie dla integracji społecznej i zawodowej (13).

| 47. | Zwraca uwagę na rolę kina w kształtowaniu europejskiej tożsamości i integracji regionów (14). |
| --- | --- |

47.

Zwraca uwagę na rolę kina w kształtowaniu europejskiej tożsamości i integracji regionów (14).

| 48. | Podkreśla, że w branży kultury, która dzięki programowi jest w dobrej kondycji, istnieje możliwość tworzenia kreatywnych partnerstw z innymi sektorami (technologie informacyjno-komunikacyjne, badania, turystyka, partnerzy społeczni itd.) w celu wzmocnienia społecznego i gospodarczego wpływu inwestycji w dziedzinie kultury i kreatywności (15), w szczególności w odniesieniu do propagowania wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy oraz rozwoju i zwiększania atrakcyjności regionów i miast. |
| --- | --- |

48.

Podkreśla, że w branży kultury, która dzięki programowi jest w dobrej kondycji, istnieje możliwość tworzenia kreatywnych partnerstw z innymi sektorami (technologie informacyjno-komunikacyjne, badania, turystyka, partnerzy społeczni itd.) w celu wzmocnienia społecznego i gospodarczego wpływu inwestycji w dziedzinie kultury i kreatywności (15), w szczególności w odniesieniu do propagowania wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy oraz rozwoju i zwiększania atrakcyjności regionów i miast.

| 49. | Podkreśla, że należy w większym stopniu wykorzystywać cały potencjał europejskich treści kreatywnych (16) w celu zwiększenia produkcji, dostępności i obiegu innowacyjnych i wartościowych dzieł europejskich, promowania europejskiej różnorodności kulturowej i zwiększenia europejskiej konkurencyjności w mediach. |
| --- | --- |

49.

Podkreśla, że należy w większym stopniu wykorzystywać cały potencjał europejskich treści kreatywnych (16) w celu zwiększenia produkcji, dostępności i obiegu innowacyjnych i wartościowych dzieł europejskich, promowania europejskiej różnorodności kulturowej i zwiększenia europejskiej konkurencyjności w mediach.

| 50. | Potwierdza, że samorządy lokalne i regionalne powinny odgrywać decydującą rolę w zarządzaniu swoim dziedzictwem kulturalnym i językowym poprzez wspieranie nowych modeli biznesowych w branżach twórczych i w mediach lokalnych oraz dzięki promowaniu dzieł kreatywnych (współ)finansowanych przez instytuty i organizacje medialne (17). |
| --- | --- |

50.

Potwierdza, że samorządy lokalne i regionalne powinny odgrywać decydującą rolę w zarządzaniu swoim dziedzictwem kulturalnym i językowym poprzez wspieranie nowych modeli biznesowych w branżach twórczych i w mediach lokalnych oraz dzięki promowaniu dzieł kreatywnych (współ)finansowanych przez instytuty i organizacje medialne (17).

| 51. | Przypomina, że nawet jeśli „Kreatywna Europa” nie jest programem społecznym, to działania związane z nowymi usługami i mediami cyfrowymi oraz z kreatywnymi treściami nie powinny być opracowywane wyłącznie na podstawie kryteriów ekonomicznych, ale także z uwzględnieniem kryteriów kulturowych i społecznych (18). Tak więc kreatywne treści powinny wspierać spójność i integrację społeczną, szczególnie w przypadku niektórych grup zagrożonych wykluczeniem i narażonych na inne trudności społeczne. |
| --- | --- |

51.

Przypomina, że nawet jeśli „Kreatywna Europa” nie jest programem społecznym, to działania związane z nowymi usługami i mediami cyfrowymi oraz z kreatywnymi treściami nie powinny być opracowywane wyłącznie na podstawie kryteriów ekonomicznych, ale także z uwzględnieniem kryteriów kulturowych i społecznych (18). Tak więc kreatywne treści powinny wspierać spójność i integrację społeczną, szczególnie w przypadku niektórych grup zagrożonych wykluczeniem i narażonych na inne trudności społeczne.

Wyniki oraz ich monitorowanie

| 52. | Podkreśla, że ważne jest zapewnienie synergii na poziomie realizacji między programem a krajowymi i regionalnymi strategiami „inteligentnej specjalizacji”. |
| --- | --- |

52.

Podkreśla, że ważne jest zapewnienie synergii na poziomie realizacji między programem a krajowymi i regionalnymi strategiami „inteligentnej specjalizacji”.

| 53. | Uznaje, że przy ocenie osiągniętych wyników należy wziąć pod uwagę, że zależą one od komplementarnych rezultatów innych działań podejmowanych na szczeblu krajowym i europejskim, które mają wpływ na sektor kultury i sektor kreatywny i że w związku z tym wszystkie różnice we wskaźnikach nie są koniecznie związane z oddziaływaniem programu „Kreatywna Europa”. |
| --- | --- |

53.

Uznaje, że przy ocenie osiągniętych wyników należy wziąć pod uwagę, że zależą one od komplementarnych rezultatów innych działań podejmowanych na szczeblu krajowym i europejskim, które mają wpływ na sektor kultury i sektor kreatywny i że w związku z tym wszystkie różnice we wskaźnikach nie są koniecznie związane z oddziaływaniem programu „Kreatywna Europa”.

| 54. | Zgadza się, że należy opracować wymierne wskaźniki związane z ogólnymi i szczegółowymi celami dotyczącymi dzieł kultury i pracy twórczej, które odnosiłyby się do zatrudnienia, dostępności, partnerstw, możliwości edukacyjnych, obiegu transnarodowego, mobilności podmiotów, liczby widzów, którzy obejrzeli dane filmy, oraz odsetka europejskich dzieł audiowizualnych, przy jednoczesnym uwzględnieniu kwestii wymiaru regionalnego tych wskaźników. Ubolewa jednak, że wskaźniki związane z programem skupiają się nadmiernie na wzroście gospodarczym, zysku i konkurencyjności, co nie jest tak naprawdę odpowiednim narzędziem oceny bądź monitorowana sektora kultury, który ma charakter niekomercyjny. |
| --- | --- |

54.

Zgadza się, że należy opracować wymierne wskaźniki związane z ogólnymi i szczegółowymi celami dotyczącymi dzieł kultury i pracy twórczej, które odnosiłyby się do zatrudnienia, dostępności, partnerstw, możliwości edukacyjnych, obiegu transnarodowego, mobilności podmiotów, liczby widzów, którzy obejrzeli dane filmy, oraz odsetka europejskich dzieł audiowizualnych, przy jednoczesnym uwzględnieniu kwestii wymiaru regionalnego tych wskaźników. Ubolewa jednak, że wskaźniki związane z programem skupiają się nadmiernie na wzroście gospodarczym, zysku i konkurencyjności, co nie jest tak naprawdę odpowiednim narzędziem oceny bądź monitorowana sektora kultury, który ma charakter niekomercyjny.

| 55. | Odnotowuje z satysfakcją, że jeśli chodzi o realizację celu dotyczącego wzmacniania zdolności finansowej europejskiego sektora kultury i sektora kreatywnego, pod uwagę bierze się, oprócz wolumenu udzielonych pożyczek, także liczbę i zasięg geograficzny instytucji finansowych zapewniających dostęp do finansowania. |
| --- | --- |

55.

Odnotowuje z satysfakcją, że jeśli chodzi o realizację celu dotyczącego wzmacniania zdolności finansowej europejskiego sektora kultury i sektora kreatywnego, pod uwagę bierze się, oprócz wolumenu udzielonych pożyczek, także liczbę i zasięg geograficzny instytucji finansowych zapewniających dostęp do finansowania.

| 56. | Zwraca się do Rady i do Parlamentu Europejskiego, by oprócz regularnego monitorowania Komisja konsultowała się z Komitetem Regionów w kwestii sprawozdania z oceny, które musi być sporządzone przez nią nie później niż do końca 2017 r., aby przeanalizować skuteczność programu pod kątem realizacji założonych celów, opłacalności oraz europejskiej wartości dodanej. |
| --- | --- |

56.

Zwraca się do Rady i do Parlamentu Europejskiego, by oprócz regularnego monitorowania Komisja konsultowała się z Komitetem Regionów w kwestii sprawozdania z oceny, które musi być sporządzone przez nią nie później niż do końca 2017 r., aby przeanalizować skuteczność programu pod kątem realizacji założonych celów, opłacalności oraz europejskiej wartości dodanej.

II.   ZALECANE POPRAWKI

Poprawka 1

Artykuł 3 ust. 1

Europejska wartość dodana

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Program wspiera jedynie te działania i przedsięwzięcia, które mogą przynieść europejską wartość dodaną i przyczyniają się do realizacji celów strategii „Europa 2020” i jej inicjatyw przewodnich. | Program wspiera jedynie te działania i przedsięwzięcia, które mogą przynieść europejską wartość dodaną i przyczyniają się do realizacji celów strategii „Europa 2020” i jej inicjatyw przewodnich. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Program wspiera jedynie te działania i przedsięwzięcia, które mogą przynieść europejską wartość dodaną i przyczyniają się do realizacji celów strategii „Europa 2020” i jej inicjatyw przewodnich.

Program wspiera jedynie te działania i przedsięwzięcia, które mogą przynieść europejską wartość dodaną i przyczyniają się do realizacji celów strategii „Europa 2020” i jej inicjatyw przewodnich.

Uzasadnienie

Europejska wartość dodana koncentruje się nie tylko wokół strategii „Europa 2020”, lecz także m.in. wokół programu „Horyzont 2020” i polityki spójności.

Poprawka 2

Artykuł 3 ust. 2 lit. a)

Europejska wartość dodana

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| transnarodowemu charakterowi działań [oraz] ich wpływowi, co stanowić będzie uzupełnienie programów krajowych, międzynarodowych i innych programów Unii; | transnarodowemu charakterowi działań [oraz] ich wpływowi, co stanowić będzie uzupełnienie programów krajowych, międzynarodowych i innych programów Unii; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

transnarodowemu charakterowi działań [oraz] ich wpływowi, co stanowić będzie uzupełnienie programów krajowych, międzynarodowych i innych programów Unii;

transnarodowemu charakterowi działań [oraz] ich wpływowi, co stanowić będzie uzupełnienie programów krajowych, międzynarodowych i innych programów Unii;

Uzasadnienie

Istnieją projekty i programy transnarodowe, które są opracowywane i wdrażane na poziomie lokalnym i regionalnym. Powinny one mieć możliwość korzystania ze wsparcia europejskiego dzięki przyszłemu programowi „Kreatywna Europa”.

Poprawka 3

Artykuł 5 lit. c)

Cele szczegółowe programu

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| wzmacnianie zdolności finansowej sektora kultury i sektora kreatywnego, zwłaszcza małych i średnich przedsiębiorstw i organizacji; | wzmacnianie zdolności finansowej sektora kultury i sektora kreatywnego, zwłaszcza małych i średnich przedsiębiorstw, |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

wzmacnianie zdolności finansowej sektora kultury i sektora kreatywnego, zwłaszcza małych i średnich przedsiębiorstw i organizacji;

wzmacnianie zdolności finansowej sektora kultury i sektora kreatywnego, zwłaszcza małych i średnich przedsiębiorstw,

Uzasadnienie

Wskazane jest, by zakres konkretnych celów programu był szerszy i obejmował niższy poziom niż MŚP, jeśli ma właściwie odzwierciedlać realną sytuację osób pracujących w sektorze kultury i sektorze kreatywnym.

Poprawka 4

Artykuł 7 ust. 1 lit. a)

Instrument na rzecz sektora kultury i sektora kreatywnego

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| ułatwianie dostępu do finansowania małym i średnim przedsiębiorstwom oraz organizacjom działającym w europejskim sektorze kultury i sektorze kreatywnym; | ułatwianie dostępu do finansowania , małym i średnim przedsiębiorstwom, oraz organizacjom działającym w europejskim sektorze kultury i sektorze kreatywnym; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

ułatwianie dostępu do finansowania małym i średnim przedsiębiorstwom oraz organizacjom działającym w europejskim sektorze kultury i sektorze kreatywnym;

ułatwianie dostępu do finansowania , małym i średnim przedsiębiorstwom, oraz organizacjom działającym w europejskim sektorze kultury i sektorze kreatywnym;

Uzasadnienie

Wskazane jest, by zakres instrumentu finansowego dla sektora kultury i sektora kreatywnego był szerszy i obejmował niższy poziom niż MŚP, jeśli ma właściwie odzwierciedlać realną sytuację osób pracujących w sektorze kultury i sektorze kreatywnym.

Poprawka 5

Artykuł 13 ust. 1 lit. a)

Spójność i komplementarność

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| odpowiednimi dziedzinami polityki UE, w szczególności takimi jak: edukacja, zatrudnienie, zdrowie, badania i innowacje, przedsiębiorczość, turystyka, sprawiedliwości i rozwój; | odpowiednimi dziedzinami polityki UE, w szczególności takimi jak: edukacja, zatrudnienie, zdrowie, badania i innowacje, przedsiębiorczość, turystyka, sprawiedliwości i rozwój; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

odpowiednimi dziedzinami polityki UE, w szczególności takimi jak: edukacja, zatrudnienie, zdrowie, badania i innowacje, przedsiębiorczość, turystyka, sprawiedliwości i rozwój;

odpowiednimi dziedzinami polityki UE, w szczególności takimi jak: edukacja, zatrudnienie, zdrowie, badania i innowacje, przedsiębiorczość, turystyka, sprawiedliwości i rozwój;

Uzasadnienie

Sektor kultury odgrywa bardzo dynamiczną rolę w gospodarce i w tworzeniu nowych miejsc pracy w UE oraz znacząco przyczynia się do rozwoju lokalnego i regionalnego. Wspieranie sektora kultury i sektora kreatywności może także skutkować wzmocnieniem spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej w Unii poprzez zmniejszanie różnic między regionami w zakresie rozwoju.

Poprawka 6

Artykuł 14 ust. 1

Monitorowanie i ocena

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Komisja zapewnia regularne monitorowanie i ocenę zewnętrzną programu „Kreatywna Europa” na podstawie następujących wskaźników efektywności. Należy wziąć pod uwagę, że osiągnięcie wyników efektywności zależy od komplementarnych rezultatów innych działań podejmowanych na szczeblu europejskim i krajowym, mających wpływ na sektor kultury i sektor kreatywny: | Komisja zapewnia regularne monitorowanie i ocenę zewnętrzną programu „Kreatywna Europa” na podstawie następujących wskaźników efektywności. Należy wziąć pod uwagę, że osiągnięcie wyników efektywności zależy od komplementarnych rezultatów innych podejmowanych na szczeblu europejskim krajowym mających wpływ na sektor kultury i sektor kreatywny: |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Komisja zapewnia regularne monitorowanie i ocenę zewnętrzną programu „Kreatywna Europa” na podstawie następujących wskaźników efektywności. Należy wziąć pod uwagę, że osiągnięcie wyników efektywności zależy od komplementarnych rezultatów innych działań podejmowanych na szczeblu europejskim i krajowym, mających wpływ na sektor kultury i sektor kreatywny:

Komisja zapewnia regularne monitorowanie i ocenę zewnętrzną programu „Kreatywna Europa” na podstawie następujących wskaźników efektywności. Należy wziąć pod uwagę, że osiągnięcie wyników efektywności zależy od komplementarnych rezultatów innych podejmowanych na szczeblu europejskim krajowym mających wpływ na sektor kultury i sektor kreatywny:

Uzasadnienie

Nie wymaga uzasadnienia.

Poprawka 7

Załącznik I

Ustalenia w sprawie wdrażania instrumentu na rzecz sektora kultury i sektora kreatywnego

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Komisja ustanawia instrument ukierunkowany na sektor kultury i sektor kreatywny, wykorzystywany w ramach unijnego instrumentu dłużnego dla małych i średnich przedsiębiorstw. Wsparcie finansowe zapewnione w ten sposób jest przeznaczone dla małych i średnich przedsiębiorstw oraz organizacji działających w sektorze kultury i sektorze kreatywnym. | Komisja ustanawia instrument ukierunkowany na sektor kultury i sektor kreatywny, wykorzystywany w ramach unijnego instrumentu dłużnego dla małych i średnich przedsiębiorstw. Wsparcie finansowe zapewnione w ten sposób jest przeznaczone dla małych i średnich przedsiębiorstw, oraz organizacji działających w sektorze kultury i sektorze kreatywnym. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Komisja ustanawia instrument ukierunkowany na sektor kultury i sektor kreatywny, wykorzystywany w ramach unijnego instrumentu dłużnego dla małych i średnich przedsiębiorstw. Wsparcie finansowe zapewnione w ten sposób jest przeznaczone dla małych i średnich przedsiębiorstw oraz organizacji działających w sektorze kultury i sektorze kreatywnym.

Komisja ustanawia instrument ukierunkowany na sektor kultury i sektor kreatywny, wykorzystywany w ramach unijnego instrumentu dłużnego dla małych i średnich przedsiębiorstw. Wsparcie finansowe zapewnione w ten sposób jest przeznaczone dla małych i średnich przedsiębiorstw, oraz organizacji działających w sektorze kultury i sektorze kreatywnym.

Uzasadnienie

Wskazane jest, by procedura wdrażania instrumentu finansowego dla sektora kultury i sektora kreatywnego była szersza i obejmowała poziom niższy niż MŚP, jeśli ma właściwie odzwierciedlać realną sytuację osób pracujących w sektorze kultury i sektorze kreatywnym.

Bruksela, 19 lipca 2012 r.

Przewodnicząca Komitetu Regionów

Mercedes BRESSO

---

(1)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Budżet z perspektywy „Europy 2020”, COM(2011) 500 final z 29.6.2011.

1

(2)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Budżet z perspektywy „Europy 2020”, COM(2011) 500 final z 29.6.2011.

2

(3)  CdR 181/2010 fin.

3

(4)  CdR 172/2007 fin.

4

(5)  CdR 44/2006 fin.

5

(6)  CdR 181/2010 fin.

6

(7)  CdR 27/2009 fin.

7

(8)  CdR 293/2010 fin.

8

(9)  CdR 259/2004 fin.

9

(10)  CdR 259/2004 fin.

10

(11)  CdR 251/2005 fin.

11

(12)  CdR 27/2009 fin.

12

(13)  CdR 133/2009 fin.

13

(14)  CdR 293/2010 fin.

14

(15)  CdR 293/2010 fin.

15

(16)  CdR 94/2008 fin.

16

(17)  CdR 94/2008 fin.

17

(18)  CdR 94/2008 fin.

18

---

| 13.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 277/164 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 277/164

---

Opinia Komitetu Regionów „Unijny mechanizm ochrony ludności”

2012/C 277/16

KOMITET REGIONÓW

| — | Z zadowoleniem przyjmuje przekształcenie profilu mechanizmu z reaktywnego i doraźnego w bardziej zintegrowany, efektywny i zoptymalizowany. |
| --- | --- |

—

Z zadowoleniem przyjmuje przekształcenie profilu mechanizmu z reaktywnego i doraźnego w bardziej zintegrowany, efektywny i zoptymalizowany.

| — | Zwraca uwagę, że władze lokalne i regionalne są zazwyczaj kluczowymi podmiotami w procesie zarządzania w sytuacji kryzysowej, więc stosowne byłoby ich włączenie w przygotowywanie planów oceny ryzyka oraz w plany zarządzania ryzykiem. |
| --- | --- |

—

Zwraca uwagę, że władze lokalne i regionalne są zazwyczaj kluczowymi podmiotami w procesie zarządzania w sytuacji kryzysowej, więc stosowne byłoby ich włączenie w przygotowywanie planów oceny ryzyka oraz w plany zarządzania ryzykiem.

| — | Uważa, że UE powinna współpracować z władzami krajowymi na rzecz zwiększenia liczby szkoleń dla personelu na szczeblu regionalnym i lokalnym, aby zapewnić skuteczną reakcję na sytuacje kryzysowe. |
| --- | --- |

—

Uważa, że UE powinna współpracować z władzami krajowymi na rzecz zwiększenia liczby szkoleń dla personelu na szczeblu regionalnym i lokalnym, aby zapewnić skuteczną reakcję na sytuacje kryzysowe.

| — | Zdecydowanie uważa, że UE powinna ustanowić platformę, która mogłaby być używana do wymiany informacji i doświadczeń między państwami członkowskimi i ich władzami lokalnymi i regionalnymi w zakresie przeciwdziałania katastrofom. |
| --- | --- |

—

Zdecydowanie uważa, że UE powinna ustanowić platformę, która mogłaby być używana do wymiany informacji i doświadczeń między państwami członkowskimi i ich władzami lokalnymi i regionalnymi w zakresie przeciwdziałania katastrofom.

| — | Podkreśla potrzebę doprecyzowania i uszczegółowienia definicji decyzji oraz składanych wniosków o pomoc w przypadku reagowania na wystąpienie bądź groźbę wystąpienia wielkiej klęski lub katastrofy. |
| --- | --- |

—

Podkreśla potrzebę doprecyzowania i uszczegółowienia definicji decyzji oraz składanych wniosków o pomoc w przypadku reagowania na wystąpienie bądź groźbę wystąpienia wielkiej klęski lub katastrofy.

| — | Uważa, że aby treść planów zarządzania ryzykiem była porównywalna, należy stosować do nich standardowy model. |
| --- | --- |

—

Uważa, że aby treść planów zarządzania ryzykiem była porównywalna, należy stosować do nich standardowy model.

| — | Należy wprowadzić kalendarz przekazywania planów przez państwa członkowskie oraz jego cykliczną aktualizację. |
| --- | --- |

—

Należy wprowadzić kalendarz przekazywania planów przez państwa członkowskie oraz jego cykliczną aktualizację.

| Sprawozdawca | Adam BANASZAK (PL/EA), radny Sejmiku Województwa Kujawsko-Pomorskiego |
| --- | --- |
| Dokument źródłowy | Wniosek dotyczący decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie unijnego mechanizmu ochrony ludności
  COM(2011) 934 final |

Sprawozdawca

Adam BANASZAK (PL/EA), radny Sejmiku Województwa Kujawsko-Pomorskiego

Dokument źródłowy

Wniosek dotyczący decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie unijnego mechanizmu ochrony ludności

COM(2011) 934 final

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

Uwagi ogólne

| 1. | Z zadowoleniem przyjmuje fakt, iż wniosek jest konsekwencją realizowanej przez Komisję polityki w obszarze optymalizacji rozwiązań i spójności polityki reagowania w przypadku klęsk i katastrof, a także przyczynia się do realizacji celów strategii „Europa 2020” oraz poprawy bezpieczeństwa obywateli UE w ramach programu sztokholmskiego oraz unijnej Strategii bezpieczeństwa wewnętrznego. |
| --- | --- |

1.

Z zadowoleniem przyjmuje fakt, iż wniosek jest konsekwencją realizowanej przez Komisję polityki w obszarze optymalizacji rozwiązań i spójności polityki reagowania w przypadku klęsk i katastrof, a także przyczynia się do realizacji celów strategii „Europa 2020” oraz poprawy bezpieczeństwa obywateli UE w ramach programu sztokholmskiego oraz unijnej Strategii bezpieczeństwa wewnętrznego.

| 2. | Zauważa, iż nowe propozycje i wnioski powstały w oparciu o przeprowadzone oceny przepisów o ochronie ludności oraz zdobyte doświadczenia wynikające z zaistniałych w przeszłości sytuacji kryzysowych. |
| --- | --- |

2.

Zauważa, iż nowe propozycje i wnioski powstały w oparciu o przeprowadzone oceny przepisów o ochronie ludności oraz zdobyte doświadczenia wynikające z zaistniałych w przeszłości sytuacji kryzysowych.

| 3. | Z zadowoleniem stwierdza, że niniejszy wniosek jest kolejnym krokiem Komisji mającym na celu uproszczenie i usprawnienie proponowanych regulacji prawnych, łączy w jeden wniosek ustawodawczy na lata 2014–2020 dotychczasowe rozwiązania w obszarze współpracy w zakresie ochrony ludności na szczeblu UE regulowane przez dwa instrumenty prawne: decyzję Rady 2007/779/WE, Euratom z dnia 8 listopada 2007 r. ustanawiającą wspólnotowy mechanizm ochrony ludności oraz decyzję Rady 2007/162/WE, Euratom z dnia 5 marca 2007 r. ustanawiającą instrument finansowy ochrony ludności. |
| --- | --- |

3.

Z zadowoleniem stwierdza, że niniejszy wniosek jest kolejnym krokiem Komisji mającym na celu uproszczenie i usprawnienie proponowanych regulacji prawnych, łączy w jeden wniosek ustawodawczy na lata 2014–2020 dotychczasowe rozwiązania w obszarze współpracy w zakresie ochrony ludności na szczeblu UE regulowane przez dwa instrumenty prawne: decyzję Rady 2007/779/WE, Euratom z dnia 8 listopada 2007 r. ustanawiającą wspólnotowy mechanizm ochrony ludności oraz decyzję Rady 2007/162/WE, Euratom z dnia 5 marca 2007 r. ustanawiającą instrument finansowy ochrony ludności.

| 4. | Zwraca uwagę, że władze lokalne i regionalne są zazwyczaj kluczowymi podmiotami w procesie zarządzania w sytuacji kryzysowej, zatem jednym z celów prawodawstwa w dziedzinie ochrony ludności musi być rozpowszechnianie informacji dla stron, które są odpowiedzialne za reagowanie kryzysowe na szczeblu regionalnym i lokalnym. |
| --- | --- |

4.

Zwraca uwagę, że władze lokalne i regionalne są zazwyczaj kluczowymi podmiotami w procesie zarządzania w sytuacji kryzysowej, zatem jednym z celów prawodawstwa w dziedzinie ochrony ludności musi być rozpowszechnianie informacji dla stron, które są odpowiedzialne za reagowanie kryzysowe na szczeblu regionalnym i lokalnym.

| 5. | Podkreśla, iż wzmocniony mechanizm ochrony ludności przyczyni się do realizacji klauzuli solidarności. Docenia, że szczególną uwagę zwrócono na kwestię zapewnienia ścisłej koordynacji między ochroną ludności a pomocą humanitarną, jak również spójność z działaniami realizowanymi w ramach innych unijnych polityk i instrumentów, w szczególności w obszarze polityki sprawiedliwości, wolności i bezpieczeństwa. Spójność z innymi instrumentami finansowymi UE powinna wykluczyć podwójne finansowanie. |
| --- | --- |

5.

Podkreśla, iż wzmocniony mechanizm ochrony ludności przyczyni się do realizacji klauzuli solidarności. Docenia, że szczególną uwagę zwrócono na kwestię zapewnienia ścisłej koordynacji między ochroną ludności a pomocą humanitarną, jak również spójność z działaniami realizowanymi w ramach innych unijnych polityk i instrumentów, w szczególności w obszarze polityki sprawiedliwości, wolności i bezpieczeństwa. Spójność z innymi instrumentami finansowymi UE powinna wykluczyć podwójne finansowanie.

| 6. | Utożsamia się z zasadami solidarności, współpracy, koordynacji oraz wsparcia pomiędzy państwami, regionami i społecznościami lokalnymi w UE w obszarze ochrony ludności i zgadza się z opinią Komisji, że aby osiągnąć cel bardziej zintegrowanej zdolności UE do reagowania w przypadku klęsk i katastrof, konieczna jest zmiana charakteru podejmowanych działań z doraźnych na zaplanowane z odpowiednim wyprzedzeniem, ustanowienie zintegrowanej polityki szkoleń i ćwiczeń, uwzględnienie wielopłaszczyznowości działań zapobiegających klęskom (takich jak ochrona środowiska naturalnego, przeciwdziałanie zmianie klimatu, ochrona przeciwpowodziowa i przeciwpożarowa, bezpieczeństwo, ochrona zdrowia i polityka regionalna) oraz ułatwienie dalszej współpracy między państwami uczestniczącymi. |
| --- | --- |

6.

Utożsamia się z zasadami solidarności, współpracy, koordynacji oraz wsparcia pomiędzy państwami, regionami i społecznościami lokalnymi w UE w obszarze ochrony ludności i zgadza się z opinią Komisji, że aby osiągnąć cel bardziej zintegrowanej zdolności UE do reagowania w przypadku klęsk i katastrof, konieczna jest zmiana charakteru podejmowanych działań z doraźnych na zaplanowane z odpowiednim wyprzedzeniem, ustanowienie zintegrowanej polityki szkoleń i ćwiczeń, uwzględnienie wielopłaszczyznowości działań zapobiegających klęskom (takich jak ochrona środowiska naturalnego, przeciwdziałanie zmianie klimatu, ochrona przeciwpowodziowa i przeciwpożarowa, bezpieczeństwo, ochrona zdrowia i polityka regionalna) oraz ułatwienie dalszej współpracy między państwami uczestniczącymi.

| 7. | Zwraca zatem uwagę, że UE, w porozumieniu z władzami krajowymi, powinna zwiększyć liczbę szkoleń dla personelu na szczeblu regionalnym i lokalnym, aby zapewnić wystarczającą i przede wszystkim skuteczną pierwszą reakcję na sytuację kryzysową. |
| --- | --- |

7.

Zwraca zatem uwagę, że UE, w porozumieniu z władzami krajowymi, powinna zwiększyć liczbę szkoleń dla personelu na szczeblu regionalnym i lokalnym, aby zapewnić wystarczającą i przede wszystkim skuteczną pierwszą reakcję na sytuację kryzysową.

| 8. | Zgadza się, że do podstawowych zadań poszczególnych państw członkowskich należą działania związane z zapewnieniem ochrony ludności, a mechanizm nie może wpływać na podstawową odpowiedzialność państw członkowskich za ochronę ludności, środowiska naturalnego i majątku na ich terytorium przed klęskami i katastrofami. Celem głównym unijnego mechanizmu ochrony ludności powinno być wspieranie, koordynowanie i uzupełnianie działań państw członkowskich. |
| --- | --- |

8.

Zgadza się, że do podstawowych zadań poszczególnych państw członkowskich należą działania związane z zapewnieniem ochrony ludności, a mechanizm nie może wpływać na podstawową odpowiedzialność państw członkowskich za ochronę ludności, środowiska naturalnego i majątku na ich terytorium przed klęskami i katastrofami. Celem głównym unijnego mechanizmu ochrony ludności powinno być wspieranie, koordynowanie i uzupełnianie działań państw członkowskich.

| 9. | Podkreśla wagę wzmocnienia współpracy z państwami członkowskimi oraz władzami regionalnymi i lokalnymi w zakresie interwencji wspierających ochronę ludności w przypadku wystąpienia poważnych sytuacji nadzwyczajnych. |
| --- | --- |

9.

Podkreśla wagę wzmocnienia współpracy z państwami członkowskimi oraz władzami regionalnymi i lokalnymi w zakresie interwencji wspierających ochronę ludności w przypadku wystąpienia poważnych sytuacji nadzwyczajnych.

| 10. | Uważa, że UE musi zidentyfikować konkretne braki w zasobach i dokładnie ustalić, w jaki sposób mogłaby pomóc państwom członkowskim w ich staraniach w zakresie poprawy gotowości, zwłaszcza w odniesieniu do władz lokalnych i regionalnych. Państwa członkowskie i UE powinny dążyć do wykorzystania istniejących zasobów, aby zapobiec tworzeniu dodatkowych obciążeń finansowych i administracyjnych, w tym obciążeń nakładanych na administrację lokalną i regionalną. |
| --- | --- |

10.

Uważa, że UE musi zidentyfikować konkretne braki w zasobach i dokładnie ustalić, w jaki sposób mogłaby pomóc państwom członkowskim w ich staraniach w zakresie poprawy gotowości, zwłaszcza w odniesieniu do władz lokalnych i regionalnych. Państwa członkowskie i UE powinny dążyć do wykorzystania istniejących zasobów, aby zapobiec tworzeniu dodatkowych obciążeń finansowych i administracyjnych, w tym obciążeń nakładanych na administrację lokalną i regionalną.

| 11. | Zdecydowanie uważa, że UE powinna ustanowić platformę, która mogłaby być używana do wymiany informacji i doświadczeń między państwami członkowskimi i ich władzami lokalnymi i regionalnymi w zakresie przeciwdziałania katastrofom. |
| --- | --- |

11.

Zdecydowanie uważa, że UE powinna ustanowić platformę, która mogłaby być używana do wymiany informacji i doświadczeń między państwami członkowskimi i ich władzami lokalnymi i regionalnymi w zakresie przeciwdziałania katastrofom.

| 12. | Podkreśla, że państwa członkowskie, ze wsparciem UE, powinny zaangażować władze lokalne i regionalne w reagowanie na katastrofy na wczesnym etapie, korzystając z wielopoziomowego systemu rządzenia stosowanego w obszarze polityki spójności. |
| --- | --- |

12.

Podkreśla, że państwa członkowskie, ze wsparciem UE, powinny zaangażować władze lokalne i regionalne w reagowanie na katastrofy na wczesnym etapie, korzystając z wielopoziomowego systemu rządzenia stosowanego w obszarze polityki spójności.

| 13. | Popiera propozycję grupowania celów szczegółowych wokół zapobiegania klęskom i katastrofom, zapewnienia gotowości do reagowania na nie oraz ułatwiania szybkich i skutecznych interwencji podejmowanych w odpowiedzi na sytuacje kryzysowe w przypadku wystąpienia lub groźby wystąpienia wielkiej klęski lub katastrofy. |
| --- | --- |

13.

Popiera propozycję grupowania celów szczegółowych wokół zapobiegania klęskom i katastrofom, zapewnienia gotowości do reagowania na nie oraz ułatwiania szybkich i skutecznych interwencji podejmowanych w odpowiedzi na sytuacje kryzysowe w przypadku wystąpienia lub groźby wystąpienia wielkiej klęski lub katastrofy.

Ocena istniejących luk i zakresu ich wypełnienia

| 14. | Stwierdza, że punktem wyjścia do dalszych działań mających na celu uproszczenie i usprawnienie sposobu funkcjonowania omawianego mechanizmu musi być uproszczenie regulacji prawnych (wniosek jest dużym krokiem w tym kierunku) i obowiązujących procedur oraz ich przejrzystość i jednoznaczność, co spowoduje ograniczenie obciążeń administracyjnych. Zauważa, że standardowy wzór mógłby pomóc w opracowaniu poszczególnych planów zarządzania ryzykiem. Brak tego wzoru zwiększa ryzyko sprzeczności w stosunku do innych planów zarządzania ryzykiem. Brak jakichkolwiek odniesień do zakresu planów i ich zasadniczej treści zwiększa koszty opracowania tych dokumentów, utrudnia porównania, a co najważniejsze kwestionuje racjonalne uzasadnienie tego, iż od państw członkowskich wymaga się składania planów. |
| --- | --- |

14.

Stwierdza, że punktem wyjścia do dalszych działań mających na celu uproszczenie i usprawnienie sposobu funkcjonowania omawianego mechanizmu musi być uproszczenie regulacji prawnych (wniosek jest dużym krokiem w tym kierunku) i obowiązujących procedur oraz ich przejrzystość i jednoznaczność, co spowoduje ograniczenie obciążeń administracyjnych. Zauważa, że standardowy wzór mógłby pomóc w opracowaniu poszczególnych planów zarządzania ryzykiem. Brak tego wzoru zwiększa ryzyko sprzeczności w stosunku do innych planów zarządzania ryzykiem. Brak jakichkolwiek odniesień do zakresu planów i ich zasadniczej treści zwiększa koszty opracowania tych dokumentów, utrudnia porównania, a co najważniejsze kwestionuje racjonalne uzasadnienie tego, iż od państw członkowskich wymaga się składania planów.

| 15. | Podkreśla, że władze lokalne i regionalne mogą zapewnić natychmiastową reakcję na katastrofy, ponieważ dysponują pełną wiedzą na temat lokalnych uwarunkowań terytorialnych i społecznościowych. Uznaje za stosowne, aby państwa członkowskie uwzględniły władze lokalne i regionalne w przygotowywaniu planów oceny ryzyka oraz w planach zarządzania ryzykiem, gdyż w wielu przypadkach władze lokalne i regionalne dysponują kompetencjami i wiedzą przewyższającymi szczebel krajowy m.in. jeśli chodzi o ocenę zagrożeń. |
| --- | --- |

15.

Podkreśla, że władze lokalne i regionalne mogą zapewnić natychmiastową reakcję na katastrofy, ponieważ dysponują pełną wiedzą na temat lokalnych uwarunkowań terytorialnych i społecznościowych. Uznaje za stosowne, aby państwa członkowskie uwzględniły władze lokalne i regionalne w przygotowywaniu planów oceny ryzyka oraz w planach zarządzania ryzykiem, gdyż w wielu przypadkach władze lokalne i regionalne dysponują kompetencjami i wiedzą przewyższającymi szczebel krajowy m.in. jeśli chodzi o ocenę zagrożeń.

| 16. | Dodaje, że przepisy finansowe zawarte we wniosku dotyczącym transportu idą we właściwym kierunku i powinny umożliwiać przeprowadzenie większej liczby działań w krótszym czasie oraz zwiększenie liczby państw korzystających ze środków, gdyż transport jest jednym z głównych kosztów w przypadku misji międzynarodowych. |
| --- | --- |

16.

Dodaje, że przepisy finansowe zawarte we wniosku dotyczącym transportu idą we właściwym kierunku i powinny umożliwiać przeprowadzenie większej liczby działań w krótszym czasie oraz zwiększenie liczby państw korzystających ze środków, gdyż transport jest jednym z głównych kosztów w przypadku misji międzynarodowych.

| 17. | Popiera działania Komisji zmierzające do zwiększenia dostępności odpowiednich środków transportu w celu wsparcia procesu tworzenia potencjału szybkiego reagowania na szczeblu Unii, pod warunkiem jasnego określenia celu, zakresu i warunków ewentualnego zastosowania tych rozwiązań. Pozytywnie ocenia możliwość uzupełniania środków transportu przez Komisję dodatkowymi zasobami transportowymi, koniecznymi do zapewnienia możliwości szybkiego reagowania w przypadku wielkiej klęski lub katastrofy. |
| --- | --- |

17.

Popiera działania Komisji zmierzające do zwiększenia dostępności odpowiednich środków transportu w celu wsparcia procesu tworzenia potencjału szybkiego reagowania na szczeblu Unii, pod warunkiem jasnego określenia celu, zakresu i warunków ewentualnego zastosowania tych rozwiązań. Pozytywnie ocenia możliwość uzupełniania środków transportu przez Komisję dodatkowymi zasobami transportowymi, koniecznymi do zapewnienia możliwości szybkiego reagowania w przypadku wielkiej klęski lub katastrofy.

| 18. | Podkreśla, iż istotne jest przekształcenie profilu mechanizmu z reaktywnego i doraźnego w bardziej zintegrowany, efektywny i zoptymalizowany. Konieczne jest realne przejście od obecnej koncepcji pomocy ad hoc na rzecz wczesnego planowania i szybkiego reagowania. |
| --- | --- |

18.

Podkreśla, iż istotne jest przekształcenie profilu mechanizmu z reaktywnego i doraźnego w bardziej zintegrowany, efektywny i zoptymalizowany. Konieczne jest realne przejście od obecnej koncepcji pomocy ad hoc na rzecz wczesnego planowania i szybkiego reagowania.

| 19. | Rozumie intencje Komisji dotyczące szerokiego definiowania pojęć zawartych w instrumencie w celu uelastycznienia i lepszego funkcjonowania mechanizmu ochrony ludności. Jednakże uważa, że doprecyzowanie definicji przedstawionych w art. 4 decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie unijnego mechanizmu ochrony ludności, w szczególności dla pojęć „klęska lub katastrofa” oraz „wielka klęska lub katastrofa”, byłoby korzystne i pozwoliłoby w przyszłości uniknąć ewentualnych nieprawidłowości w wykorzystywaniu środków wsparcia w ramach mechanizmu przez państwa członkowskie. |
| --- | --- |

19.

Rozumie intencje Komisji dotyczące szerokiego definiowania pojęć zawartych w instrumencie w celu uelastycznienia i lepszego funkcjonowania mechanizmu ochrony ludności. Jednakże uważa, że doprecyzowanie definicji przedstawionych w art. 4 decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie unijnego mechanizmu ochrony ludności, w szczególności dla pojęć „klęska lub katastrofa” oraz „wielka klęska lub katastrofa”, byłoby korzystne i pozwoliłoby w przyszłości uniknąć ewentualnych nieprawidłowości w wykorzystywaniu środków wsparcia w ramach mechanizmu przez państwa członkowskie.

| 20. | Podziela opinię Komisji, iż należy również zwiększyć dostęp do krytycznego potencjału reagowania, zwiększyć możliwości transportowe oraz ułatwić procedury ułatwiające optymalne reagowanie i bardziej zintegrować elementy polityki prewencyjnej. |
| --- | --- |

20.

Podziela opinię Komisji, iż należy również zwiększyć dostęp do krytycznego potencjału reagowania, zwiększyć możliwości transportowe oraz ułatwić procedury ułatwiające optymalne reagowanie i bardziej zintegrować elementy polityki prewencyjnej.

| 21. | Docenia wysiłki Komisji mające na celu udoskonalenie zdolności reagowania w nagłych sytuacjach poprzez zwiększenie intensywności organizowanych szkoleń i ćwiczeń oraz przygotowanie odpowiednich planów awaryjnych. |
| --- | --- |

21.

Docenia wysiłki Komisji mające na celu udoskonalenie zdolności reagowania w nagłych sytuacjach poprzez zwiększenie intensywności organizowanych szkoleń i ćwiczeń oraz przygotowanie odpowiednich planów awaryjnych.

Główne fundamenty polityki ochrony ludności: zapobieganie, zapewnianie gotowości, reagowanie i wymiar zewnętrzny

| 22. | Opowiada się za oparciem mechanizmu na czterech głównych fundamentach polityki ochrony ludności: zapobieganiu, zapewnianiu gotowości, reagowaniu i wymiarze zewnętrznym oraz ich uzupełnieniu o przepisy poświęcone finansom. |
| --- | --- |

22.

Opowiada się za oparciem mechanizmu na czterech głównych fundamentach polityki ochrony ludności: zapobieganiu, zapewnianiu gotowości, reagowaniu i wymiarze zewnętrznym oraz ich uzupełnieniu o przepisy poświęcone finansom.

| 23. | Popiera podjęcie działań zachęcających wobec państw członkowskich i państw trzecich zmierzających do przyjęcia zintegrowanego zarządzania klęskami i katastrofami. |
| --- | --- |

23.

Popiera podjęcie działań zachęcających wobec państw członkowskich i państw trzecich zmierzających do przyjęcia zintegrowanego zarządzania klęskami i katastrofami.

| 24. | Podkreśla, iż w celu zapobiegania zaistnieniu szkód wywołanych przez klęski i katastrofy w odniesieniu do ludzi, mienia i środowiska naturalnego niezbędne jest podjęcie działań zmierzających do rozbudowania bazy wiedzy na temat zagrożeń i jej ciągłego uaktualniania oraz wymiany wiedzy, praktyk i informacji. Niezbędne jest również pogłębianie świadomości w zakresie zapobiegania zagrożeniom oraz wspieranie państw członkowskich i państw trzecich w podejmowanych działaniach, ze szczególnym uwzględnieniem przygotowywania planów zarządzania zagrożeniem. |
| --- | --- |

24.

Podkreśla, iż w celu zapobiegania zaistnieniu szkód wywołanych przez klęski i katastrofy w odniesieniu do ludzi, mienia i środowiska naturalnego niezbędne jest podjęcie działań zmierzających do rozbudowania bazy wiedzy na temat zagrożeń i jej ciągłego uaktualniania oraz wymiany wiedzy, praktyk i informacji. Niezbędne jest również pogłębianie świadomości w zakresie zapobiegania zagrożeniom oraz wspieranie państw członkowskich i państw trzecich w podejmowanych działaniach, ze szczególnym uwzględnieniem przygotowywania planów zarządzania zagrożeniem.

| 25. | Uznaje zasadność planowanych działań Komisji na rzecz zapewnienia gotowości m.in. poprzez ustanowienie Centrum Reagowania Kryzysowego (CRK), zarządzanie wspólnym systemem łączności i informacji dla sytuacji kryzysowych (CECIS), przyczynianie się do opracowania systemów wczesnego wykrywania i ostrzegania o klęskach i katastrofach, ustanawianie i utrzymywanie potencjału zespołów ekspertów, modułów i innych elementów oraz podejmowanie działań wspomagających i uzupełniających (szkolenia, upowszechnianie doświadczeń i wiedzy). Jednocześnie Komitet jest zdania, iż należy doprecyzować formę składania wniosku do CRK przez państwo członkowskie. Użyte pojęcie „konkretny wniosek” jest dalece nieprecyzyjne. Ponadto Centrum Reagowania Kryzysowego należy skoordynować z istniejącymi strukturami krajowymi i regionalnymi. |
| --- | --- |

25.

Uznaje zasadność planowanych działań Komisji na rzecz zapewnienia gotowości m.in. poprzez ustanowienie Centrum Reagowania Kryzysowego (CRK), zarządzanie wspólnym systemem łączności i informacji dla sytuacji kryzysowych (CECIS), przyczynianie się do opracowania systemów wczesnego wykrywania i ostrzegania o klęskach i katastrofach, ustanawianie i utrzymywanie potencjału zespołów ekspertów, modułów i innych elementów oraz podejmowanie działań wspomagających i uzupełniających (szkolenia, upowszechnianie doświadczeń i wiedzy). Jednocześnie Komitet jest zdania, iż należy doprecyzować formę składania wniosku do CRK przez państwo członkowskie. Użyte pojęcie „konkretny wniosek” jest dalece nieprecyzyjne. Ponadto Centrum Reagowania Kryzysowego należy skoordynować z istniejącymi strukturami krajowymi i regionalnymi.

| 26. | Przyznaje słuszność planowanym działaniom Komisji w sytuacji otrzymania wniosku o udzielenie pomocy złożonego przez państwo członkowskie w przypadku wystąpienia lub groźby wystąpienia wielkiej klęski lub katastrofy, w szczególności w odniesieniu do działań ułatwiających mobilizację zespołów, ekspertów, modułów i wsparcia interwencyjnego nienależących do europejskiego potencjału reagowania kryzysowego. |
| --- | --- |

26.

Przyznaje słuszność planowanym działaniom Komisji w sytuacji otrzymania wniosku o udzielenie pomocy złożonego przez państwo członkowskie w przypadku wystąpienia lub groźby wystąpienia wielkiej klęski lub katastrofy, w szczególności w odniesieniu do działań ułatwiających mobilizację zespołów, ekspertów, modułów i wsparcia interwencyjnego nienależących do europejskiego potencjału reagowania kryzysowego.

| 27. | Popiera inicjatywę Komisji ustanawiającą europejski potencjał reagowania kryzysowego, w formie dobrowolnej puli wcześniej zadeklarowanego potencjału reagowania z państw członkowskich. Wymogi jakościowe dotyczące potencjału reagowania kryzysowego muszą zostać określone we współpracy z państwami członkowskimi. Jednocześnie wskazuje na potrzebę doprecyzowania trybu przekazywania Komisji informacji o przyczynach uniemożliwiających udostępnienie potencjału reagowania w przypadku określonej sytuacji kryzysowej. Należy też wyjaśnić, iż potencjału reagowania kryzysowego nie powinno się udostępniać w przypadku konkretnego zagrożenia, jeśli jest on niezbędny na szczeblu krajowym. |
| --- | --- |

27.

Popiera inicjatywę Komisji ustanawiającą europejski potencjał reagowania kryzysowego, w formie dobrowolnej puli wcześniej zadeklarowanego potencjału reagowania z państw członkowskich. Wymogi jakościowe dotyczące potencjału reagowania kryzysowego muszą zostać określone we współpracy z państwami członkowskimi. Jednocześnie wskazuje na potrzebę doprecyzowania trybu przekazywania Komisji informacji o przyczynach uniemożliwiających udostępnienie potencjału reagowania w przypadku określonej sytuacji kryzysowej. Należy też wyjaśnić, iż potencjału reagowania kryzysowego nie powinno się udostępniać w przypadku konkretnego zagrożenia, jeśli jest on niezbędny na szczeblu krajowym.

| 28. | Uznaje za nieodzowne, by przekazywane Komisji informacje o przyczynach uniemożliwiających udostępnianie potencjału reagowania były uwzględniane w przekazywanych aktualizacjach planu zarządzania zagrożeniem. |
| --- | --- |

28.

Uznaje za nieodzowne, by przekazywane Komisji informacje o przyczynach uniemożliwiających udostępnianie potencjału reagowania były uwzględniane w przekazywanych aktualizacjach planu zarządzania zagrożeniem.

| 29. | Popiera działania Komisji w zakresie okresowych ewaluacji europejskiego potencjału reagowania kryzysowego, którego sprawne funkcjonowanie przyczyni się do osiągnięcia założonych celów szczegółowych. |
| --- | --- |

29.

Popiera działania Komisji w zakresie okresowych ewaluacji europejskiego potencjału reagowania kryzysowego, którego sprawne funkcjonowanie przyczyni się do osiągnięcia założonych celów szczegółowych.

Uwagi końcowe

| 30. | Popiera inicjatywę Komisji mającą na celu rozszerzenie przyznawania pomocy finansowej na mocy opiniowanej decyzji w ramach wszelkich form przewidzianych w rozporządzeniu finansowym, a w szczególności dotacji, zwrotu kosztów, zamówień publicznych lub wkładów w fundusze powiernicze. |
| --- | --- |

30.

Popiera inicjatywę Komisji mającą na celu rozszerzenie przyznawania pomocy finansowej na mocy opiniowanej decyzji w ramach wszelkich form przewidzianych w rozporządzeniu finansowym, a w szczególności dotacji, zwrotu kosztów, zamówień publicznych lub wkładów w fundusze powiernicze.

| 31. | Popiera starania Komisji do podejmowania działań mających na celu osiągnięcie synergii i komplementarności z innymi instrumentami Unii oraz działań wykluczających finansowanie pomocy jednocześnie w ramach innych instrumentów finansowych. |
| --- | --- |

31.

Popiera starania Komisji do podejmowania działań mających na celu osiągnięcie synergii i komplementarności z innymi instrumentami Unii oraz działań wykluczających finansowanie pomocy jednocześnie w ramach innych instrumentów finansowych.

| 32. | Uznaje za celowe podjęcie przez Komisję odpowiednich działań zapewniających – w trakcie realizacji działań finansowych – odpowiednią ochronę interesów finansowych Unii przez stosowanie środków zapobiegania nadużyciom finansowym, korupcji i innym bezprawnym działaniom. |
| --- | --- |

32.

Uznaje za celowe podjęcie przez Komisję odpowiednich działań zapewniających – w trakcie realizacji działań finansowych – odpowiednią ochronę interesów finansowych Unii przez stosowanie środków zapobiegania nadużyciom finansowym, korupcji i innym bezprawnym działaniom.

| 33. | Podkreśla jednocześnie potrzebę doprecyzowania i uszczegółowienia definicji decyzji oraz składanych wniosków o pomoc w przypadku reagowania na wystąpienie bądź groźbę wystąpienia wielkiej klęski lub katastrofy, w celu wykluczenia potencjalnych nieprawidłowości wynikających z nieprawidłowego definiowania pojęć. |
| --- | --- |

33.

Podkreśla jednocześnie potrzebę doprecyzowania i uszczegółowienia definicji decyzji oraz składanych wniosków o pomoc w przypadku reagowania na wystąpienie bądź groźbę wystąpienia wielkiej klęski lub katastrofy, w celu wykluczenia potencjalnych nieprawidłowości wynikających z nieprawidłowego definiowania pojęć.

II.   ZALECANE POPRAWKI

Poprawka 1

Artykuł 4 ust. 2 – Definicje

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| Do celów niniejszej decyzji obowiązują następujące definicje:
  [...]






  2. | „wielka klęska lub katastrofa” oznacza dowolną sytuację, która ma lub może mieć niekorzystny wpływ na ludzi, środowisko naturalne lub mienie, i której następstwem może być prośba o wsparcie w ramach Mechanizmu; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka

Do celów niniejszej decyzji obowiązują następujące definicje:

[...]

2.

„wielka klęska lub katastrofa” oznacza dowolną sytuację, która ma lub może mieć niekorzystny wpływ na ludzi, środowisko naturalne lub mienie, i której następstwem może być prośba o wsparcie w ramach Mechanizmu;

Do celów niniejszej decyzji obowiązują następujące definicje:

[...]

| 2. | „wielka klęska lub katastrofa” oznacza dowolną sytuację , która ma lub może mieć niekorzystny wpływ na ludzi, środowisko naturalne lub mienie, i ; |
| --- | --- |

2.

„wielka klęska lub katastrofa” oznacza dowolną sytuację , która ma lub może mieć niekorzystny wpływ na ludzi, środowisko naturalne lub mienie, i ;

Poprawka 2

Artykuł 6 – Plany zarządzania zagrożeniem

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 1.   Aby zapewnić skuteczną współpracę w ramach Mechanizmu państwa członkowskie przekazują Komisji swoje plany zarządzania zagrożeniem. | 1.   Aby zapewnić skuteczną współpracę w ramach Mechanizmu państwa członkowskie przekazują Komisji swoje plany zarządzania zagrożeniem, . |
| 2.   Plany zarządzania zagrożeniem uwzględniają krajowe oceny zagrożenia oraz inne właściwe oceny zagrożenia i są spójne z innymi właściwymi planami obowiązującymi w danym państwie członkowskim. | 2.   Plany zarządzania zagrożeniem uwzględniają krajowe oceny zagrożenia oraz inne właściwe oceny zagrożenia i są spójne z innymi właściwymi planami obowiązującymi w danym państwie członkowskim. |
| 3.   Państwa członkowskie zapewniają najpóźniej do końca 2016 r. przygotowanie swoich planów zarządzania zagrożeniem oraz przekazanie ich Komisji w najbardziej aktualnej formie. | | |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1.   Aby zapewnić skuteczną współpracę w ramach Mechanizmu państwa członkowskie przekazują Komisji swoje plany zarządzania zagrożeniem.

1.   Aby zapewnić skuteczną współpracę w ramach Mechanizmu państwa członkowskie przekazują Komisji swoje plany zarządzania zagrożeniem, .

2.   Plany zarządzania zagrożeniem uwzględniają krajowe oceny zagrożenia oraz inne właściwe oceny zagrożenia i są spójne z innymi właściwymi planami obowiązującymi w danym państwie członkowskim.

2.   Plany zarządzania zagrożeniem uwzględniają krajowe oceny zagrożenia oraz inne właściwe oceny zagrożenia i są spójne z innymi właściwymi planami obowiązującymi w danym państwie członkowskim.

3.   Państwa członkowskie zapewniają najpóźniej do końca 2016 r. przygotowanie swoich planów zarządzania zagrożeniem oraz przekazanie ich Komisji w najbardziej aktualnej formie.

Państwa członkowskie zapewniają przygotowanie swoich planów zarządzania zagrożeniem oraz przekazanie ich Komisji

| | |
| --- | --- |

| | |
| --- | --- |

Uzasadnienie

Brak standardowego wzoru, według którego powinny powstawać plany zarządzania ryzykiem, może spowodować istotne różnice w treści poszczególnych planów. Ponadto ujęcie i podkreślenie roli władz regionalnych i lokalnych jest nieodzowne, gdyż to właśnie władze lokalne i regionalne mogą zapewnić natychmiastową reakcję na katastrofy, ponieważ dysponują pełną wiedzą na temat lokalnych uwarunkowań terytorialnych i społecznościowych. Należy wprowadzić kalendarz przekazywania planów przez państwa członkowskie oraz jego cykliczną aktualizację, a także nałożyć obowiązek niezwłocznej aktualizacji ad hoc w sytuacji zaistnienia nagłych i nieprzewidzianych zmian w obecnym planie.

Poprawka 3

Artykuł 7 lit. a) – Ogólne działania Komisji na rzecz zapewnienia gotowości

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| Komisja realizuje następujące działania na rzecz zapewnienia gotowości:






  a) | ustanowienie i zarządzanie Centrum Reagowania Kryzysowego (CRK) zapewniającego stałą zdolność operacyjną i służącą państwom członkowskim i Komisji na potrzeby Mechanizmu; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka

Komisja realizuje następujące działania na rzecz zapewnienia gotowości:

a)

ustanowienie i zarządzanie Centrum Reagowania Kryzysowego (CRK) zapewniającego stałą zdolność operacyjną i służącą państwom członkowskim i Komisji na potrzeby Mechanizmu;

Komisja realizuje następujące działania na rzecz zapewnienia gotowości:

| a) | ustanowienie i zarządzanie Centrum Reagowania Kryzysowego (CRK) zapewniającego stałą zdolność operacyjną i służącą państwom członkowskim i Komisji na potrzeby Mechanizmu; |
| --- | --- |

a)

ustanowienie i zarządzanie Centrum Reagowania Kryzysowego (CRK) zapewniającego stałą zdolność operacyjną i służącą państwom członkowskim i Komisji na potrzeby Mechanizmu;

Uzasadnienie

Jeśli chodzi o ustanowienie Centrum Reagowania Kryzysowego i zarządzanie nim, należy w każdym razie zadbać o to, by na szczeblu europejskim nie powstały równoległe struktury i niejasne procedury operacyjne. W tym celu należy zapisać w art. 7 wniosku, regulującym kwestię CRK, że należy uwzględniać struktury krajowe i regionalne i koordynować działania CRK z tymi strukturami.

Poprawka 4

Artykuł 11 ust. 3 i 7 – Europejski Potencjał Reagowania Kryzysowego

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| Europejski Potencjał Reagowania Kryzysowego | Europejski Potencjał Reagowania Kryzysowego |
| 1.   Ustanawia się Europejski Potencjał Reagowania Kryzysowego w formie dobrowolnej puli wcześniej zadeklarowanego potencjału reagowania z państw członkowskich. | 1.   Ustanawia się Europejski Potencjał Reagowania Kryzysowego w formie dobrowolnej puli wcześniej zadeklarowanego potencjału reagowania z państw członkowskich. |
| 2.   Na podstawie scenariuszy odniesienia Komisja we współpracy z państwami członkowskimi określa rodzaje i liczbę jednostek potencjału wymaganych na potrzeby europejskiego potencjału reagowania kryzysowego (zwane dalej „celami w zakresie potencjału”). | 2.   Na podstawie scenariuszy odniesienia Komisja we współpracy z państwami członkowskimi określa rodzaje i liczbę jednostek potencjału wymaganych na potrzeby europejskiego potencjału reagowania kryzysowego (zwane dalej „celami w zakresie potencjału”). |
| 3.   Komisja określa wymogi jakościowe dotyczące potencjału, który ma zostać zgłoszony do Europejskiego Potencjału Reagowania Kryzysowego. Państwa członkowskie odpowiadają za zapewnienie jakości swojego potencjału. | 3.   Komisja określa wymogi jakościowe dotyczące potencjału, który ma zostać zgłoszony do Europejskiego Potencjału Reagowania Kryzysowego. Państwa członkowskie odpowiadają za zapewnienie jakości swojego potencjału. |
| 4.   Komisja ustanawia procedurę certyfikacji i rejestracji potencjału udostępnianego przez państwa członkowskie na potrzeby Europejskiego Potencjału Reagowania Kryzysowego. | 4.   Komisja ustanawia procedurę certyfikacji i rejestracji potencjału udostępnianego przez państwa członkowskie na potrzeby Europejskiego Potencjału Reagowania Kryzysowego. |
| 5.   Państwa członkowskie na zasadzie dobrowolności ustalają i rejestrują potencjał, który zgłaszają do Europejskiego Potencjału Reagowania Kryzysowego. Rejestracji wielonarodowych modułów dostarczonych przez przynajmniej dwa państwa członkowskie dokonują wspólnie wszystkie zainteresowane państwa członkowskie. | 5.   Państwa członkowskie na zasadzie dobrowolności ustalają i rejestrują potencjał, który zgłaszają do Europejskiego Potencjału Reagowania Kryzysowego. Rejestracji wielonarodowych modułów dostarczonych przez przynajmniej dwa państwa członkowskie dokonują wspólnie wszystkie zainteresowane państwa członkowskie. |
| 6.   Potencjał zarejestrowany w Europejskim Potencjale Reagowania Kryzysowego jest udostępniany na potrzeby operacji reagowania kryzysowego w ramach Mechanizmu na wezwanie Komisji przekazane za pośrednictwem CRK. Państwa członkowskie informują Komisję jak najszybciej o wszelkich przyczynach, które uniemożliwiają im udostępnienie tego potencjału w przypadku określonej sytuacji kryzysowej. | 6.   Potencjał zarejestrowany w Europejskim Potencjale Reagowania Kryzysowego jest udostępniany na potrzeby operacji reagowania kryzysowego w ramach Mechanizmu na wezwanie Komisji przekazane za pośrednictwem CRK. Państwa członkowskie informują Komisję jak najszybciej o wszelkich przyczynach, które uniemożliwiają im udostępnienie tego potencjału w przypadku określonej sytuacji kryzysowej. |
| 7.   W razie jego rozmieszczenia potencjał pozostaje pod kierownictwem i dowództwem państw członkowskich. Koordynację między różnymi jednostkami potencjału zapewnia Komisja za pośrednictwem CRK. Potencjał, który nie został rozmieszczony na potrzeby operacji w ramach Mechanizmu jest dostępny na potrzeby krajowe państw członkowskich | 7.   W razie jego rozmieszczenia potencjał pozostaje pod kierownictwem i dowództwem państw członkowskich. Koordynację między różnymi jednostkami potencjału zapewnia Komisja za pośrednictwem CRK. |
| 8.   Państwa członkowskie i Komisja zapewniają odpowiednią widoczność interwencji europejskiego potencjału reagowania kryzysowego. | 8.   Państwa członkowskie i Komisja zapewniają odpowiednią widoczność interwencji europejskiego potencjału reagowania kryzysowego. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka

Europejski Potencjał Reagowania Kryzysowego

Europejski Potencjał Reagowania Kryzysowego

1.   Ustanawia się Europejski Potencjał Reagowania Kryzysowego w formie dobrowolnej puli wcześniej zadeklarowanego potencjału reagowania z państw członkowskich.

1.   Ustanawia się Europejski Potencjał Reagowania Kryzysowego w formie dobrowolnej puli wcześniej zadeklarowanego potencjału reagowania z państw członkowskich.

2.   Na podstawie scenariuszy odniesienia Komisja we współpracy z państwami członkowskimi określa rodzaje i liczbę jednostek potencjału wymaganych na potrzeby europejskiego potencjału reagowania kryzysowego (zwane dalej „celami w zakresie potencjału”).

2.   Na podstawie scenariuszy odniesienia Komisja we współpracy z państwami członkowskimi określa rodzaje i liczbę jednostek potencjału wymaganych na potrzeby europejskiego potencjału reagowania kryzysowego (zwane dalej „celami w zakresie potencjału”).

3.   Komisja określa wymogi jakościowe dotyczące potencjału, który ma zostać zgłoszony do Europejskiego Potencjału Reagowania Kryzysowego. Państwa członkowskie odpowiadają za zapewnienie jakości swojego potencjału.

3.   Komisja określa wymogi jakościowe dotyczące potencjału, który ma zostać zgłoszony do Europejskiego Potencjału Reagowania Kryzysowego. Państwa członkowskie odpowiadają za zapewnienie jakości swojego potencjału.

4.   Komisja ustanawia procedurę certyfikacji i rejestracji potencjału udostępnianego przez państwa członkowskie na potrzeby Europejskiego Potencjału Reagowania Kryzysowego.

4.   Komisja ustanawia procedurę certyfikacji i rejestracji potencjału udostępnianego przez państwa członkowskie na potrzeby Europejskiego Potencjału Reagowania Kryzysowego.

5.   Państwa członkowskie na zasadzie dobrowolności ustalają i rejestrują potencjał, który zgłaszają do Europejskiego Potencjału Reagowania Kryzysowego. Rejestracji wielonarodowych modułów dostarczonych przez przynajmniej dwa państwa członkowskie dokonują wspólnie wszystkie zainteresowane państwa członkowskie.

5.   Państwa członkowskie na zasadzie dobrowolności ustalają i rejestrują potencjał, który zgłaszają do Europejskiego Potencjału Reagowania Kryzysowego. Rejestracji wielonarodowych modułów dostarczonych przez przynajmniej dwa państwa członkowskie dokonują wspólnie wszystkie zainteresowane państwa członkowskie.

6.   Potencjał zarejestrowany w Europejskim Potencjale Reagowania Kryzysowego jest udostępniany na potrzeby operacji reagowania kryzysowego w ramach Mechanizmu na wezwanie Komisji przekazane za pośrednictwem CRK. Państwa członkowskie informują Komisję jak najszybciej o wszelkich przyczynach, które uniemożliwiają im udostępnienie tego potencjału w przypadku określonej sytuacji kryzysowej.

6.   Potencjał zarejestrowany w Europejskim Potencjale Reagowania Kryzysowego jest udostępniany na potrzeby operacji reagowania kryzysowego w ramach Mechanizmu na wezwanie Komisji przekazane za pośrednictwem CRK. Państwa członkowskie informują Komisję jak najszybciej o wszelkich przyczynach, które uniemożliwiają im udostępnienie tego potencjału w przypadku określonej sytuacji kryzysowej.

7.   W razie jego rozmieszczenia potencjał pozostaje pod kierownictwem i dowództwem państw członkowskich. Koordynację między różnymi jednostkami potencjału zapewnia Komisja za pośrednictwem CRK. Potencjał, który nie został rozmieszczony na potrzeby operacji w ramach Mechanizmu jest dostępny na potrzeby krajowe państw członkowskich

7.   W razie jego rozmieszczenia potencjał pozostaje pod kierownictwem i dowództwem państw członkowskich. Koordynację między różnymi jednostkami potencjału zapewnia Komisja za pośrednictwem CRK.

8.   Państwa członkowskie i Komisja zapewniają odpowiednią widoczność interwencji europejskiego potencjału reagowania kryzysowego.

8.   Państwa członkowskie i Komisja zapewniają odpowiednią widoczność interwencji europejskiego potencjału reagowania kryzysowego.

Poprawka 5

Artykuł 15 – Reagowanie na wielkie klęski i katastrofy na terytorium Unii

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| 1.   W przypadku wystąpienia wielkiej klęski lub katastrofy na terytorium Unii lub groźby jej wystąpienia państwo członkowskie może wystąpić o pomoc za pośrednictwem CRK. Wniosek o pomoc powinien być jak najbardziej konkretny. | 1.   W przypadku wystąpienia wielkiej klęski lub katastrofy na terytorium Unii lub groźby jej wystąpienia państwo członkowskie może wystąpić o pomoc za pośrednictwem CRK. Wniosek o pomoc powinien być konkretny | |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1.   W przypadku wystąpienia wielkiej klęski lub katastrofy na terytorium Unii lub groźby jej wystąpienia państwo członkowskie może wystąpić o pomoc za pośrednictwem CRK. Wniosek o pomoc powinien być jak najbardziej konkretny.

1.   W przypadku wystąpienia wielkiej klęski lub katastrofy na terytorium Unii lub groźby jej wystąpienia państwo członkowskie może wystąpić o pomoc za pośrednictwem CRK. Wniosek o pomoc powinien być konkretny

.

| | |
| --- | --- |

| | . |
| --- | --- |

Uzasadnienie

Doprecyzowanie informacji przekazywanych przez państwa członkowskie w przypadku zaistnienia wielkiej klęski lub katastrofy pozwoliłoby na skuteczniejszą, precyzyjniejszą i efektywniejszą kosztowo pomoc w ramach mechanizmu, a także na osiągnięcie zakładanego celu w krótszym okresie, co w przypadku wystąpienia klęsk lub katastrof jest niezwykle istotne.

Bruksela, 19 lipca 2012 r.

Przewodnicząca Komitetu Regionów

Mercedes BRESSO

---

| 13.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 277/171 |
| --- | --- | --- | --- |

13.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 277/171

---

Opinia Komitetu Regionów „Pakiet »Odpowiedzialne przedsiębiorstwa«”

2012/C 277/17

KOMITET REGIONÓW

| — | Z zadowoleniem przyjmuje uznanie przez Komisję gospodarki społecznej i innowacji społecznej za kluczowe elementy inicjatywy przewodniej strategii „Europa 2020”, tj. „Unii innowacji”, Europejskiej platformy współpracy w zakresie walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym oraz Aktu o jednolitym rynku. |
| --- | --- |

—

Z zadowoleniem przyjmuje uznanie przez Komisję gospodarki społecznej i innowacji społecznej za kluczowe elementy inicjatywy przewodniej strategii „Europa 2020”, tj. „Unii innowacji”, Europejskiej platformy współpracy w zakresie walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym oraz Aktu o jednolitym rynku.

| — | Potwierdza, że strategiczna analiza społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw stała się istotniejsza w kontekście konkurencyjności przedsiębiorstw. Może to pomóc w zarządzaniu ryzykiem, ograniczaniu kosztów, pozyskiwaniu kapitału, stosunkach z klientami, zarządzaniu personelem i zwiększaniu zdolności innowacyjnych. Poprzez zwrócenie uwagi na społeczną odpowiedzialność przedsiębiorstw firmy mogą pogłębić zaufanie, którym darzą je pracownicy, konsumenci i obywatele. |
| --- | --- |

—

Potwierdza, że strategiczna analiza społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw stała się istotniejsza w kontekście konkurencyjności przedsiębiorstw. Może to pomóc w zarządzaniu ryzykiem, ograniczaniu kosztów, pozyskiwaniu kapitału, stosunkach z klientami, zarządzaniu personelem i zwiększaniu zdolności innowacyjnych. Poprzez zwrócenie uwagi na społeczną odpowiedzialność przedsiębiorstw firmy mogą pogłębić zaufanie, którym darzą je pracownicy, konsumenci i obywatele.

| — | Popiera wezwanie Komisji skierowane do czołowych przedstawicieli europejskiego biznesu, dotyczące ścisłej współpracy z organami publicznymi i innymi zainteresowanymi podmiotami w celu promowania odpowiedzialnej przedsiębiorczości w rosnącej liczbie przedsiębiorstw unijnych zgodnie z jasno określonymi celami na 2015 i 2020 r. |
| --- | --- |

—

Popiera wezwanie Komisji skierowane do czołowych przedstawicieli europejskiego biznesu, dotyczące ścisłej współpracy z organami publicznymi i innymi zainteresowanymi podmiotami w celu promowania odpowiedzialnej przedsiębiorczości w rosnącej liczbie przedsiębiorstw unijnych zgodnie z jasno określonymi celami na 2015 i 2020 r.

| — | Zachęca Komisję do zwrócenia większej uwagi na odmienny stopień rozwoju poszczególnych regionów i różnice między nimi, które są wciąż dostrzegalne w UE. Sytuacja państw członkowskich, regionów i miast w kontekście pięciu głównych założeń strategii „Europa 2020” dotyczących zatrudnienia, badań i innowacji, zmiany klimatu i energii, edukacji i przeciwdziałania ubóstwu jest bardzo różna, zaś kryzys wpływa na kraje należące do UE w różnym stopniu. |
| --- | --- |

—

Zachęca Komisję do zwrócenia większej uwagi na odmienny stopień rozwoju poszczególnych regionów i różnice między nimi, które są wciąż dostrzegalne w UE. Sytuacja państw członkowskich, regionów i miast w kontekście pięciu głównych założeń strategii „Europa 2020” dotyczących zatrudnienia, badań i innowacji, zmiany klimatu i energii, edukacji i przeciwdziałania ubóstwu jest bardzo różna, zaś kryzys wpływa na kraje należące do UE w różnym stopniu.

| Sprawozdawca | Satu TIETARI (FI/ALDE), członkini Rady Miasta Säkylä |
| --- | --- |
| Dokument źródłowy | Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Banku Centralnego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, Komitetu Regionów i Europejskiego Inspektora Ochrony Danych w sprawie pakietu „Odpowiedzialne przedsiębiorstwa”, który składa się z:






  — | komunikatu wprowadzającego,
  COM(2011) 685 final, |

Sprawozdawca

Satu TIETARI (FI/ALDE), członkini Rady Miasta Säkylä

Dokument źródłowy

Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Banku Centralnego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, Komitetu Regionów i Europejskiego Inspektora Ochrony Danych w sprawie pakietu „Odpowiedzialne przedsiębiorstwa”, który składa się z:

—

komunikatu wprowadzającego,

COM(2011) 685 final,

| — | wniosku w sprawie zmiany dyrektyw z zakresu rachunkowości,
  COM(2011) 684 final, |
| --- | --- |

—

wniosku w sprawie zmiany dyrektyw z zakresu rachunkowości,

COM(2011) 684 final,

| — | wniosku w sprawie zmiany dyrektywy w sprawie przejrzystości,
  COM(2011) 683 final, |
| --- | --- |

—

wniosku w sprawie zmiany dyrektywy w sprawie przejrzystości,

COM(2011) 683 final,

| — | komunikatu w sprawie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw,
  COM(2011) 681 final, |
| --- | --- |

—

komunikatu w sprawie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw,

COM(2011) 681 final,

| — | komunikatu „Inicjatywa na rzecz przedsiębiorczości społecznej”,
  COM(2011) 682 final. |
| --- | --- |

—

komunikatu „Inicjatywa na rzecz przedsiębiorczości społecznej”,

COM(2011) 682 final.

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

| 1. | Z zadowoleniem przyjmuje uznanie przez Komisję gospodarki społecznej i innowacji społecznej za kluczowe elementy inicjatywy przewodniej strategii „Europa 2020”, tj. „Unii innowacji”, Europejskiej platformy współpracy w zakresie walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym oraz Aktu o jednolitym rynku. |
| --- | --- |

1.

Z zadowoleniem przyjmuje uznanie przez Komisję gospodarki społecznej i innowacji społecznej za kluczowe elementy inicjatywy przewodniej strategii „Europa 2020”, tj. „Unii innowacji”, Europejskiej platformy współpracy w zakresie walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym oraz Aktu o jednolitym rynku.

| 2. | Potwierdza, że strategiczna analiza społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw stała się istotniejsza w kontekście konkurencyjności przedsiębiorstw. Może to pomóc w zarządzaniu ryzykiem, ograniczaniu kosztów, pozyskiwaniu kapitału, stosunkach z klientami, zarządzaniu personelem i zwiększaniu zdolności innowacyjnych. Poprzez zwrócenie uwagi na społeczną odpowiedzialność przedsiębiorstw firmy mogą pogłębić zaufanie, którym darzą je pracownicy, konsumenci i obywatele. |
| --- | --- |

2.

Potwierdza, że strategiczna analiza społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw stała się istotniejsza w kontekście konkurencyjności przedsiębiorstw. Może to pomóc w zarządzaniu ryzykiem, ograniczaniu kosztów, pozyskiwaniu kapitału, stosunkach z klientami, zarządzaniu personelem i zwiększaniu zdolności innowacyjnych. Poprzez zwrócenie uwagi na społeczną odpowiedzialność przedsiębiorstw firmy mogą pogłębić zaufanie, którym darzą je pracownicy, konsumenci i obywatele.

| 3. | Popiera wezwanie Komisji skierowane do czołowych przedstawicieli europejskiego biznesu, dotyczące ścisłej współpracy z organami publicznymi i innymi zainteresowanymi podmiotami w celu promowania odpowiedzialnej przedsiębiorczości w rosnącej liczbie przedsiębiorstw unijnych zgodnie z jasno określonymi celami na 2015 i 2020 r. |
| --- | --- |

3.

Popiera wezwanie Komisji skierowane do czołowych przedstawicieli europejskiego biznesu, dotyczące ścisłej współpracy z organami publicznymi i innymi zainteresowanymi podmiotami w celu promowania odpowiedzialnej przedsiębiorczości w rosnącej liczbie przedsiębiorstw unijnych zgodnie z jasno określonymi celami na 2015 i 2020 r.

| 4. | Popiera zamiar Komisji dotyczący nieprzedstawiania jednolitej definicji przedsiębiorczości społecznej dla całej UE, która byłaby wiążąca dla wszystkich stron i powodowałaby wprowadzenie zbyt ścisłych regulacji; ponadto popiera wniosek dotyczący wprowadzenia wspólnych zasad umożliwiających wzięcie pod uwagę politycznych, gospodarczych i społecznych strategii oraz możliwości poszczególnych państw członkowskich. Niemniej jednak język i terminologia powinny być spójne we wszystkich państwach UE. |
| --- | --- |

4.

Popiera zamiar Komisji dotyczący nieprzedstawiania jednolitej definicji przedsiębiorczości społecznej dla całej UE, która byłaby wiążąca dla wszystkich stron i powodowałaby wprowadzenie zbyt ścisłych regulacji; ponadto popiera wniosek dotyczący wprowadzenia wspólnych zasad umożliwiających wzięcie pod uwagę politycznych, gospodarczych i społecznych strategii oraz możliwości poszczególnych państw członkowskich. Niemniej jednak język i terminologia powinny być spójne we wszystkich państwach UE.

| 5. | Docenia zaangażowanie Komisji Europejskiej w tworzenie silnej i konkurencyjnej Europy ukierunkowanej na zrównoważony wzrost, co umożliwi utrwalenie ożywienia gospodarczego. W ramach strategii „Europa 2020” przewidziano wsparcie dla konkurencyjnego i zrównoważonego prowadzenia działalności „na pierwszym planie” (1). |
| --- | --- |

5.

Docenia zaangażowanie Komisji Europejskiej w tworzenie silnej i konkurencyjnej Europy ukierunkowanej na zrównoważony wzrost, co umożliwi utrwalenie ożywienia gospodarczego. W ramach strategii „Europa 2020” przewidziano wsparcie dla konkurencyjnego i zrównoważonego prowadzenia działalności „na pierwszym planie” (1).

| 6. | Odnotowuje, że z uwagi na nowe czynniki wpływające na konkurencyjność światowa rola europejskiej gospodarki stanęła pod znakiem zapytania, i w związku z tym należy zdecydowanie popierać wdrażanie strategii „Europa 2020” tak, aby europejska gospodarka mogła odzyskać swoją pozycję. Perspektywa społeczna, będąca siłą napędową wzrostu, powinna być kluczowym elementem tego procesu. |
| --- | --- |

6.

Odnotowuje, że z uwagi na nowe czynniki wpływające na konkurencyjność światowa rola europejskiej gospodarki stanęła pod znakiem zapytania, i w związku z tym należy zdecydowanie popierać wdrażanie strategii „Europa 2020” tak, aby europejska gospodarka mogła odzyskać swoją pozycję. Perspektywa społeczna, będąca siłą napędową wzrostu, powinna być kluczowym elementem tego procesu.

| 7. | Podkreśla znaczenie wykorzystywania wartości dodanej powstającej dzięki działaniom na szczeblu UE przy reagowaniu na światowe wyzwania. Cele strategii „Europa 2020” mogą zostać osiągnięte jedynie wtedy, gdy zmobilizuje się zasoby państw członkowskich i utworzy synergie. |
| --- | --- |

7.

Podkreśla znaczenie wykorzystywania wartości dodanej powstającej dzięki działaniom na szczeblu UE przy reagowaniu na światowe wyzwania. Cele strategii „Europa 2020” mogą zostać osiągnięte jedynie wtedy, gdy zmobilizuje się zasoby państw członkowskich i utworzy synergie.

| 8. | Popiera zintensyfikowanie kompleksowej współpracy i zawieranie porozumień pomiędzy regionami i państwami członkowskimi, co zobowiąże je do realizacji celów strategii „Europa 2020”. |
| --- | --- |

8.

Popiera zintensyfikowanie kompleksowej współpracy i zawieranie porozumień pomiędzy regionami i państwami członkowskimi, co zobowiąże je do realizacji celów strategii „Europa 2020”.

| 9. | Zachęca Komisję do zwrócenia większej uwagi na odmienny stopień rozwoju poszczególnych regionów i różnice między nimi, które są wciąż dostrzegalne w UE. Sytuacja państw członkowskich, regionów i miast w kontekście pięciu głównych założeń strategii „Europa 2020” dotyczących zatrudnienia, badań i innowacji, zmiany klimatu i energii, edukacji i przeciwdziałania ubóstwu jest bardzo różna, zaś kryzys wpływa na kraje należące do UE w różnym stopniu. |
| --- | --- |

9.

Zachęca Komisję do zwrócenia większej uwagi na odmienny stopień rozwoju poszczególnych regionów i różnice między nimi, które są wciąż dostrzegalne w UE. Sytuacja państw członkowskich, regionów i miast w kontekście pięciu głównych założeń strategii „Europa 2020” dotyczących zatrudnienia, badań i innowacji, zmiany klimatu i energii, edukacji i przeciwdziałania ubóstwu jest bardzo różna, zaś kryzys wpływa na kraje należące do UE w różnym stopniu.

| 10. | Jest przekonany, że odpowiedzialne prowadzenie działalności powinno być promowane i nagradzane na rynku, np. poprzez udzielanie dotacji inwestycyjnych czy umożliwianie realizacji zamówień publicznych. Wsparcie powinno być kierowane do podmiotów dostrzegających kluczowe znaczenie pracowników dla rozwoju przedsiębiorstw. Wzrost zatrudnienia osób z grup uznawanych za zagrożone bezrobociem należy premiować, aby uzyskać efekt naśladownictwa. |
| --- | --- |

10.

Jest przekonany, że odpowiedzialne prowadzenie działalności powinno być promowane i nagradzane na rynku, np. poprzez udzielanie dotacji inwestycyjnych czy umożliwianie realizacji zamówień publicznych. Wsparcie powinno być kierowane do podmiotów dostrzegających kluczowe znaczenie pracowników dla rozwoju przedsiębiorstw. Wzrost zatrudnienia osób z grup uznawanych za zagrożone bezrobociem należy premiować, aby uzyskać efekt naśladownictwa.

| 11. | Wyraża zadowolenie z powodu wniosku Komisji dotyczącego publicznego wyróżniania przedsiębiorstw działających w sposób odpowiedzialny społecznie. UE może pomóc w upowszechnianiu sprawdzonych rozwiązań, wspieraniu partnerskiego uczenia się i zwiększaniu liczby przedsiębiorstw opracowujących własne podejście do kwestii CSR. |
| --- | --- |

11.

Wyraża zadowolenie z powodu wniosku Komisji dotyczącego publicznego wyróżniania przedsiębiorstw działających w sposób odpowiedzialny społecznie. UE może pomóc w upowszechnianiu sprawdzonych rozwiązań, wspieraniu partnerskiego uczenia się i zwiększaniu liczby przedsiębiorstw opracowujących własne podejście do kwestii CSR.

| 12. | Wzywa Komisję do opracowania regulacji zobowiązujących fundusze inwestycyjne i instytucje finansowe do informowania klientów (obywateli, przedsiębiorstw, organów publicznych itp.) o stosowanych przez siebie zasadach etycznych i regułach odpowiedzialnego inwestowania, lub normach i zasadach, które wdrażają z myślą o upowszechnieniu nowego systemu etycznego. |
| --- | --- |

12.

Wzywa Komisję do opracowania regulacji zobowiązujących fundusze inwestycyjne i instytucje finansowe do informowania klientów (obywateli, przedsiębiorstw, organów publicznych itp.) o stosowanych przez siebie zasadach etycznych i regułach odpowiedzialnego inwestowania, lub normach i zasadach, które wdrażają z myślą o upowszechnieniu nowego systemu etycznego.

| 13. | Popiera utworzenie europejskiego instrumentu, który pomógłby przedsiębiorstwom społecznym w zapewnianiu dla siebie środków. |
| --- | --- |

13.

Popiera utworzenie europejskiego instrumentu, który pomógłby przedsiębiorstwom społecznym w zapewnianiu dla siebie środków.

| 14. | Sugeruje, aby Komisja i KR monitorowały i regularnie oceniały proces wdrażania i dostępność informacji w tym obszarze. Dzięki dostarczaniu informacji na temat kwestii społecznych, środowiskowych i tych związanych z klimatem można zwiększyć zaangażowanie w stosowanie różnorakich rozwiązań, co ułatwi identyfikację głównych zagrożeń dla zrównoważonego rozwoju. |
| --- | --- |

14.

Sugeruje, aby Komisja i KR monitorowały i regularnie oceniały proces wdrażania i dostępność informacji w tym obszarze. Dzięki dostarczaniu informacji na temat kwestii społecznych, środowiskowych i tych związanych z klimatem można zwiększyć zaangażowanie w stosowanie różnorakich rozwiązań, co ułatwi identyfikację głównych zagrożeń dla zrównoważonego rozwoju.

| 15. | Przyjmuje do wiadomości, że rozwój społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw będzie wymagał od firm zdobycia nowych umiejętności i zmiany wartości oraz zachowań. Państwa członkowskie mogą odegrać kluczową rolę w dostarczaniu instytucjom oświatowym zachęt do uwzględniania społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, zrównoważonego rozwoju i odpowiedzialnego obywatelstwa w odpowiednich programach kształcenia, zarówno na poziomie szkół średnich, jak i wyższych. |
| --- | --- |

15.

Przyjmuje do wiadomości, że rozwój społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw będzie wymagał od firm zdobycia nowych umiejętności i zmiany wartości oraz zachowań. Państwa członkowskie mogą odegrać kluczową rolę w dostarczaniu instytucjom oświatowym zachęt do uwzględniania społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, zrównoważonego rozwoju i odpowiedzialnego obywatelstwa w odpowiednich programach kształcenia, zarówno na poziomie szkół średnich, jak i wyższych.

| 16. | Wyraża zadowolenie ze względu na to, że w tej inicjatywie kluczową rolę w nowym modelu wzrostu UE przypisano uczeniu się, świadomości społecznej i rozwojowi, oraz popiera zamiar Komisji dotyczący stworzenia i finansowania projektów edukacyjnych mających na celu pogłębianie odpowiedzialności społecznej. Uważa, że kształtowanie postaw przedsiębiorczości społecznej powinno odbywać się już na najwcześniejszym etapie edukacji. Dzięki temu ukształtuje się odpowiednia świadomość roli kapitału ludzkiego w gospodarce. |
| --- | --- |

16.

Wyraża zadowolenie ze względu na to, że w tej inicjatywie kluczową rolę w nowym modelu wzrostu UE przypisano uczeniu się, świadomości społecznej i rozwojowi, oraz popiera zamiar Komisji dotyczący stworzenia i finansowania projektów edukacyjnych mających na celu pogłębianie odpowiedzialności społecznej. Uważa, że kształtowanie postaw przedsiębiorczości społecznej powinno odbywać się już na najwcześniejszym etapie edukacji. Dzięki temu ukształtuje się odpowiednia świadomość roli kapitału ludzkiego w gospodarce.

| 17. | Zauważa, że idea branży została rozwinięta, a nowy typ branży oparty na tworzeniu sieci zyskał na znaczeniu. Rozszerzenie odpowiedzialności społecznej na wszystkie rodzaje działań pomoże takim przedsiębiorstwom się rozwijać. |
| --- | --- |

17.

Zauważa, że idea branży została rozwinięta, a nowy typ branży oparty na tworzeniu sieci zyskał na znaczeniu. Rozszerzenie odpowiedzialności społecznej na wszystkie rodzaje działań pomoże takim przedsiębiorstwom się rozwijać.

| 18. | Uznaje, że rozszerzenie społecznej odpowiedzialności na przedsiębiorstwa stanowi główne wyzwanie w procesie zwiększania spójności polityki UE w zakresie praw człowieka. |
| --- | --- |

18.

Uznaje, że rozszerzenie społecznej odpowiedzialności na przedsiębiorstwa stanowi główne wyzwanie w procesie zwiększania spójności polityki UE w zakresie praw człowieka.

| 19. | Zauważa, że lepsze wdrażanie zasad przewodnich ONZ przyczyni się do realizacji celów UE w odniesieniu do konkretnych kwestii z zakresu praw człowieka i podstawowych norm pracy, w tym pracy dzieci, przymusowej pracy więźniów, handlu ludźmi, równości kobiet i mężczyzn, niedyskryminacji, wolności zrzeszania się i prawa do rokowań zbiorowych. |
| --- | --- |

19.

Zauważa, że lepsze wdrażanie zasad przewodnich ONZ przyczyni się do realizacji celów UE w odniesieniu do konkretnych kwestii z zakresu praw człowieka i podstawowych norm pracy, w tym pracy dzieci, przymusowej pracy więźniów, handlu ludźmi, równości kobiet i mężczyzn, niedyskryminacji, wolności zrzeszania się i prawa do rokowań zbiorowych.

| 20. | Jest przekonany, że Unia Europejska powinna inwestować w rozwiązania o największym potencjale społeczno-gospodarczym i popiera zamiar Komisji dotyczący współpracy z przedsiębiorcami i zainteresowanymi stronami w 2012 r. w celu opracowania wytycznych w dziedzinie praw człowieka dla określonych sektorów oraz dla MŚP, na podstawie zasad przewodnich ONZ. |
| --- | --- |

20.

Jest przekonany, że Unia Europejska powinna inwestować w rozwiązania o największym potencjale społeczno-gospodarczym i popiera zamiar Komisji dotyczący współpracy z przedsiębiorcami i zainteresowanymi stronami w 2012 r. w celu opracowania wytycznych w dziedzinie praw człowieka dla określonych sektorów oraz dla MŚP, na podstawie zasad przewodnich ONZ.

| 21. | Ponownie podkreśla, że najważniejszym celem powinno być stworzenie bardziej odpowiedzialnego i przejrzystszego systemu finansowania. Inwestorzy przy podejmowaniu swoich decyzji powinni brać pod uwagę nie tylko bieżące korzyści finansowe. Odpowiedzialna polityka względem kapitału ludzkiego przynosi efekty w postaci długookresowych przewag konkurencyjnych. Te przekładają się na wymierne korzyści finansowe. |
| --- | --- |

21.

Ponownie podkreśla, że najważniejszym celem powinno być stworzenie bardziej odpowiedzialnego i przejrzystszego systemu finansowania. Inwestorzy przy podejmowaniu swoich decyzji powinni brać pod uwagę nie tylko bieżące korzyści finansowe. Odpowiedzialna polityka względem kapitału ludzkiego przynosi efekty w postaci długookresowych przewag konkurencyjnych. Te przekładają się na wymierne korzyści finansowe.

| 22. | Jest przekonany, że celem wprowadzenia społecznej odpowiedzialności powinno być stworzenie procesów, które umożliwią efektywniejsze, bardziej odpowiedzialne i przejrzystsze zarządzanie kurczącymi się zasobami oraz intensyfikację wdrażania środków w zakresie społecznej odpowiedzialności. |
| --- | --- |

22.

Jest przekonany, że celem wprowadzenia społecznej odpowiedzialności powinno być stworzenie procesów, które umożliwią efektywniejsze, bardziej odpowiedzialne i przejrzystsze zarządzanie kurczącymi się zasobami oraz intensyfikację wdrażania środków w zakresie społecznej odpowiedzialności.

| 23. | Zwraca uwagę, że tendencje demograficzne są powiązane z nowymi modelami konsumpcji. Starzenie się społeczeństwa w krajach rozwiniętych zwiększa popyt na usługi socjalne, ale sprzyja jednocześnie tworzeniu społecznie odpowiedzialnych przedsiębiorstw. |
| --- | --- |

23.

Zwraca uwagę, że tendencje demograficzne są powiązane z nowymi modelami konsumpcji. Starzenie się społeczeństwa w krajach rozwiniętych zwiększa popyt na usługi socjalne, ale sprzyja jednocześnie tworzeniu społecznie odpowiedzialnych przedsiębiorstw.

| 24. | Sugeruje, aby Komisja i KR określiły etyczne i oparte na wartościach mechanizmy w celu motywowania przedsiębiorstw do pogłębiania swojej społecznej odpowiedzialności. Będzie to wymagało zdobycia nowych umiejętności i zmiany wartości oraz zachowań. |
| --- | --- |

24.

Sugeruje, aby Komisja i KR określiły etyczne i oparte na wartościach mechanizmy w celu motywowania przedsiębiorstw do pogłębiania swojej społecznej odpowiedzialności. Będzie to wymagało zdobycia nowych umiejętności i zmiany wartości oraz zachowań.

| 25. | Zaleca znalezienie zachęt, które skłoniłyby przedsiębiorstwa do dobrowolnego przyjęcia bardziej odpowiedzialnej społecznie postawy w oparciu o własne inicjatywy. Przedsiębiorstwa powinny mieć elastyczne możliwości wprowadzania innowacji i powinny móc rozwijać takie podejście do społecznej odpowiedzialności, które będzie pasować do ich sytuacji; ponadto nie należy ich nadmiernie obciążać ze względu na wielkość czy przynależność do danego sektora. Należy podkreślić, że w ramach społecznie odpowiedzialnej przedsiębiorczości upowszechnia się dialog społeczny. |
| --- | --- |

25.

Zaleca znalezienie zachęt, które skłoniłyby przedsiębiorstwa do dobrowolnego przyjęcia bardziej odpowiedzialnej społecznie postawy w oparciu o własne inicjatywy. Przedsiębiorstwa powinny mieć elastyczne możliwości wprowadzania innowacji i powinny móc rozwijać takie podejście do społecznej odpowiedzialności, które będzie pasować do ich sytuacji; ponadto nie należy ich nadmiernie obciążać ze względu na wielkość czy przynależność do danego sektora. Należy podkreślić, że w ramach społecznie odpowiedzialnej przedsiębiorczości upowszechnia się dialog społeczny.

| 26. | Uważa, że należy opracować konkretne i wymierne narzędzia na szczeblu lokalnym w różnych częściach Europy, aby można było dostrzec zarówno bezpośredni, jak i pośredni wpływ tych działań, oraz o nim informować. |
| --- | --- |

26.

Uważa, że należy opracować konkretne i wymierne narzędzia na szczeblu lokalnym w różnych częściach Europy, aby można było dostrzec zarówno bezpośredni, jak i pośredni wpływ tych działań, oraz o nim informować.

| 27. | Popiera koncepcję zintegrowanego i zrównoważonego rozwoju, obejmującą w sposób wyważony czynniki gospodarcze, społeczne i środowiskowe. Należy zachęcać do uwzględniania aspektu społecznego w zamówieniach publicznych przy jednoczesnym stosowaniu obecnych ram prawnych UE (2). |
| --- | --- |

27.

Popiera koncepcję zintegrowanego i zrównoważonego rozwoju, obejmującą w sposób wyważony czynniki gospodarcze, społeczne i środowiskowe. Należy zachęcać do uwzględniania aspektu społecznego w zamówieniach publicznych przy jednoczesnym stosowaniu obecnych ram prawnych UE (2).

| 28. | Podkreśla konieczność zadbania o to, by państwa członkowskie i organy publiczne na wszystkich szczeblach wykorzystywały w pełni wszystkie możliwości oferowane w ramach istniejących przepisów w zakresie zamówień publicznych, a także by uwzględniać kryteria społecznej odpowiedzialności w procesie udzielania zamówień. Niemniej małe przedsiębiorstwa i mikroprzedsiębiorstwa powinny mieć zagwarantowane równe szanse udziału oraz równowagę uczestnictwa w ramach postępowania o udzielenie zamówienia. |
| --- | --- |

28.

Podkreśla konieczność zadbania o to, by państwa członkowskie i organy publiczne na wszystkich szczeblach wykorzystywały w pełni wszystkie możliwości oferowane w ramach istniejących przepisów w zakresie zamówień publicznych, a także by uwzględniać kryteria społecznej odpowiedzialności w procesie udzielania zamówień. Niemniej małe przedsiębiorstwa i mikroprzedsiębiorstwa powinny mieć zagwarantowane równe szanse udziału oraz równowagę uczestnictwa w ramach postępowania o udzielenie zamówienia.

| 29. | Z zadowoleniem przyjmuje starania Komisji dotyczące dostosowania prawodawstwa w zakresie zamówień publicznych na szczeblu lokalnym i wzywa Parlament Europejski i Radę do dalszego uwzględniania tych potrzeb, jak również potrzeb MŚP. |
| --- | --- |

29.

Z zadowoleniem przyjmuje starania Komisji dotyczące dostosowania prawodawstwa w zakresie zamówień publicznych na szczeblu lokalnym i wzywa Parlament Europejski i Radę do dalszego uwzględniania tych potrzeb, jak również potrzeb MŚP.

| 30. | Zaleca zaproponowanie środków mających na celu reformę prawodawstwa w zakresie zamówień publicznych w celu stworzenia większych szans dla mniejszych, sprawniejszych i społecznie odpowiedzialnych podmiotów. W ramach przeprowadzania procedury udzielenia zamówienia publicznego powinna istnieć możliwość podkreślenia jakości i warunków pracy, zwłaszcza w przypadku sektorów społecznych i opieki zdrowotnej. |
| --- | --- |

30.

Zaleca zaproponowanie środków mających na celu reformę prawodawstwa w zakresie zamówień publicznych w celu stworzenia większych szans dla mniejszych, sprawniejszych i społecznie odpowiedzialnych podmiotów. W ramach przeprowadzania procedury udzielenia zamówienia publicznego powinna istnieć możliwość podkreślenia jakości i warunków pracy, zwłaszcza w przypadku sektorów społecznych i opieki zdrowotnej.

| 31. | Nalega, aby w ramach zaproszenia do składania ofert promowano tworzenie partnerstw i sieci. Procedura przetargów nieograniczonych nie powinna być zbyt uciążliwa ani złożona. Nie powinna też wiązać się z nadmierną biurokracją. Poza tym należy unikać sytuacji, w których główny nacisk kładzie się na osiąganie wyników za najniższą cenę i w jak najkrótszym terminie. Ważniejsze jest uzyskanie efektów jakościowych i społecznie oczekiwanych. |
| --- | --- |

31.

Nalega, aby w ramach zaproszenia do składania ofert promowano tworzenie partnerstw i sieci. Procedura przetargów nieograniczonych nie powinna być zbyt uciążliwa ani złożona. Nie powinna też wiązać się z nadmierną biurokracją. Poza tym należy unikać sytuacji, w których główny nacisk kładzie się na osiąganie wyników za najniższą cenę i w jak najkrótszym terminie. Ważniejsze jest uzyskanie efektów jakościowych i społecznie oczekiwanych.

Konieczność stworzenia nowych modeli i proponowane rozwiązania na rzecz zwiększenia społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw

Społeczna odpowiedzialność jako czynnik konkurencyjności

| 32. | Popiera środki, które pomogą przedsiębiorstwom rozwinąć bardziej odpowiedzialne społecznie i bardziej konkurencyjne działania, produkty i pakiety usług. Należy opracować i przeprowadzić ankietę w celu określenia poziomu specjalistycznej wiedzy o danym sektorze, sposobów jej rozwoju oraz wymiernego celu, a także rozpropagowania wymiany sprawdzonych rozwiązań. |
| --- | --- |

32.

Popiera środki, które pomogą przedsiębiorstwom rozwinąć bardziej odpowiedzialne społecznie i bardziej konkurencyjne działania, produkty i pakiety usług. Należy opracować i przeprowadzić ankietę w celu określenia poziomu specjalistycznej wiedzy o danym sektorze, sposobów jej rozwoju oraz wymiernego celu, a także rozpropagowania wymiany sprawdzonych rozwiązań.

Przystępność dla konsumentów

| 33. | Uważa, że konsumenci powinni mieć łatwy dostęp do informacji na temat społecznie odpowiedzialnych przedsiębiorstw i ich produktów. Informacje te powinny być dostępne w formie umożliwiającej ich łatwe wykorzystywanie i rozpowszechnianie. |
| --- | --- |

33.

Uważa, że konsumenci powinni mieć łatwy dostęp do informacji na temat społecznie odpowiedzialnych przedsiębiorstw i ich produktów. Informacje te powinny być dostępne w formie umożliwiającej ich łatwe wykorzystywanie i rozpowszechnianie.

| 34. | Podkreśla znaczenie przejrzystości i przybliżania obywatelom różnych aspektów procesu produkcji z myślą o propagowaniu społecznej odpowiedzialności. Terminologia powinna być jasna i spójna, a konsumenci winni mieć możliwość przekazywania informacji zwrotnych. |
| --- | --- |

34.

Podkreśla znaczenie przejrzystości i przybliżania obywatelom różnych aspektów procesu produkcji z myślą o propagowaniu społecznej odpowiedzialności. Terminologia powinna być jasna i spójna, a konsumenci winni mieć możliwość przekazywania informacji zwrotnych.

Zrozumiałe zachęty finansowe

| 35. | Jest zdania, że jeżeli zachęty finansowe i inne są przeznaczone na przedsiębiorczość społeczną, należy je przedstawiać w sposób zrozumiały. Jednocześnie otoczenie biznesowe musi sprzyjać odpowiedzialnemu prowadzeniu działalności i sprawiać, by była ona atrakcyjna. Mniejsze przedsiębiorstwa powinny mieć również rzeczywistą szansę na to, aby działać jako przedsiębiorstwa społeczne. |
| --- | --- |

35.

Jest zdania, że jeżeli zachęty finansowe i inne są przeznaczone na przedsiębiorczość społeczną, należy je przedstawiać w sposób zrozumiały. Jednocześnie otoczenie biznesowe musi sprzyjać odpowiedzialnemu prowadzeniu działalności i sprawiać, by była ona atrakcyjna. Mniejsze przedsiębiorstwa powinny mieć również rzeczywistą szansę na to, aby działać jako przedsiębiorstwa społeczne.

Szkolenia, edukacja

| 36. | Uważa, że w ramach szkoleń nie poświęca się wystarczająco wiele uwagi przedsiębiorczości społecznej. Brak przedsiębiorczego podejścia u menadżerów przedsiębiorstw społecznych może uniemożliwiać ich rozwój. Dlatego należy w przyszłości odnieść się do kwestii gospodarki społecznej dwutorowo: bieżąco – w ramach szkoleń, oraz przyszłościowo – w zakresie programów szkolnictwa wyższego. Uwzględnienie tych zagadnień pozwoli na ukształtowanie kadr we właściwy sposób. |
| --- | --- |

36.

Uważa, że w ramach szkoleń nie poświęca się wystarczająco wiele uwagi przedsiębiorczości społecznej. Brak przedsiębiorczego podejścia u menadżerów przedsiębiorstw społecznych może uniemożliwiać ich rozwój. Dlatego należy w przyszłości odnieść się do kwestii gospodarki społecznej dwutorowo: bieżąco – w ramach szkoleń, oraz przyszłościowo – w zakresie programów szkolnictwa wyższego. Uwzględnienie tych zagadnień pozwoli na ukształtowanie kadr we właściwy sposób.

| 37. | Jest zdania, że inicjatywy rozwojowe i szkoleniowe powinny być opracowywane we współpracy z organami odpowiedzialnymi za finansowanie. W ten sposób kapitał ludzki będzie mógł zostać wykorzystany do rozwoju społecznej przedsiębiorczości. |
| --- | --- |

37.

Jest zdania, że inicjatywy rozwojowe i szkoleniowe powinny być opracowywane we współpracy z organami odpowiedzialnymi za finansowanie. W ten sposób kapitał ludzki będzie mógł zostać wykorzystany do rozwoju społecznej przedsiębiorczości.

Przegląd prawodawstwa w zakresie zamówień publicznych

| 38. | Odnotowuje, że w przetargach dotyczących usług publicznych i zamówień publicznych na dostawy na ogół kładzie się nacisk na koszty. Udzielanie zamówień przebiega w formie pojedynczego, dużego przetargu dotyczącego usług lub dostaw, z którego mogą zostać wykluczone mniejsze podmioty z uwagi na proponowaną przez nie wyższą cenę jednostkową. Powinna istnieć większa możliwość wzięcia pod uwagę zrównoważonego rozwoju w ramach procesu udzielania zamówień. Należy organizować szkolenia i zapewniać poradnictwo na temat składania ofert. |
| --- | --- |

38.

Odnotowuje, że w przetargach dotyczących usług publicznych i zamówień publicznych na dostawy na ogół kładzie się nacisk na koszty. Udzielanie zamówień przebiega w formie pojedynczego, dużego przetargu dotyczącego usług lub dostaw, z którego mogą zostać wykluczone mniejsze podmioty z uwagi na proponowaną przez nie wyższą cenę jednostkową. Powinna istnieć większa możliwość wzięcia pod uwagę zrównoważonego rozwoju w ramach procesu udzielania zamówień. Należy organizować szkolenia i zapewniać poradnictwo na temat składania ofert.

Zachęcanie do przedsiębiorczości społecznej

| 39. | Jest zdania, że należy zachęcać ludzi do przedsiębiorczości społecznej po to, by eksperci z różnych dziedzin zostali zaangażowani i wymieniali się informacjami na temat różnych praktycznych aspektów. |
| --- | --- |

39.

Jest zdania, że należy zachęcać ludzi do przedsiębiorczości społecznej po to, by eksperci z różnych dziedzin zostali zaangażowani i wymieniali się informacjami na temat różnych praktycznych aspektów.

| 40. | Zwraca uwagę na to, że zwłaszcza MŚP mają poczucie wykluczenia w momencie, gdy są tworzone nowe przepisy i regulacje. Firmom należy stworzyć praktyczne możliwości wywierania presji i oceniania wpływu różnych środków oraz zapewnić im dostęp do elastyczniejszych rozwiązań, np. w zakresie form finansowania. |
| --- | --- |

40.

Zwraca uwagę na to, że zwłaszcza MŚP mają poczucie wykluczenia w momencie, gdy są tworzone nowe przepisy i regulacje. Firmom należy stworzyć praktyczne możliwości wywierania presji i oceniania wpływu różnych środków oraz zapewnić im dostęp do elastyczniejszych rozwiązań, np. w zakresie form finansowania.

| 41. | Jest również przekonany, że w celu ułatwienia dostępu do finansowania ważne jest znalezienie nowego sposobu poprawienia wyników przedsiębiorstw, zwiększenia ich odpowiedzialności i przejrzystości. |
| --- | --- |

41.

Jest również przekonany, że w celu ułatwienia dostępu do finansowania ważne jest znalezienie nowego sposobu poprawienia wyników przedsiębiorstw, zwiększenia ich odpowiedzialności i przejrzystości.

| 42. | Zauważa, że w gospodarce społecznej jest obecnie zatrudnionych ponad 11 mln ludzi mieszkających w UE, tj. 6 % całej siły roboczej (3). Obejmuje ona organizacje o specjalnym statusie prawnym (spółdzielnie, fundacje, stowarzyszenia, towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych) – z których wiele realizuje cele społeczne zgodnie z ich szczególną formą prawną – a także przedsiębiorstwa społeczne działające w formie tradycyjnych prywatnych firm lub spółek z ograniczoną odpowiedzialnością. |
| --- | --- |

42.

Zauważa, że w gospodarce społecznej jest obecnie zatrudnionych ponad 11 mln ludzi mieszkających w UE, tj. 6 % całej siły roboczej (3). Obejmuje ona organizacje o specjalnym statusie prawnym (spółdzielnie, fundacje, stowarzyszenia, towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych) – z których wiele realizuje cele społeczne zgodnie z ich szczególną formą prawną – a także przedsiębiorstwa społeczne działające w formie tradycyjnych prywatnych firm lub spółek z ograniczoną odpowiedzialnością.

| 43. | Podkreśla brak wystarczającego uznawania różnorakich form przedsiębiorczości społecznej. Zainteresowane podmioty z różnych regionów i krajów nie są ze sobą wystarczająco powiązane, co utrudnia rozpowszechnianie sprawdzonych rozwiązań, ustanawianie partnerstw i tworzenie nowych możliwości. |
| --- | --- |

43.

Podkreśla brak wystarczającego uznawania różnorakich form przedsiębiorczości społecznej. Zainteresowane podmioty z różnych regionów i krajów nie są ze sobą wystarczająco powiązane, co utrudnia rozpowszechnianie sprawdzonych rozwiązań, ustanawianie partnerstw i tworzenie nowych możliwości.

| 44. | W szczególności podkreśla potrzebę stworzenia na jednolitym rynku nowej formuły wzrostu ukierunkowanej na możliwie pełne zatrudnienie. |
| --- | --- |

44.

W szczególności podkreśla potrzebę stworzenia na jednolitym rynku nowej formuły wzrostu ukierunkowanej na możliwie pełne zatrudnienie.

| 45. | Wzywa do zastanowienia się nad tym, czy przedsiębiorstwa społeczne nie mogłyby odgrywać istotnej roli gospodarczej uzależnionej przykładowo od interwencji w zakresie metod produkcji w sektorze publicznym. Przedsiębiorczość społeczna może być jednym ze sposobów reformy usług publicznych, reformy której w przyszłości zapewne nie da się uniknąć. |
| --- | --- |

45.

Wzywa do zastanowienia się nad tym, czy przedsiębiorstwa społeczne nie mogłyby odgrywać istotnej roli gospodarczej uzależnionej przykładowo od interwencji w zakresie metod produkcji w sektorze publicznym. Przedsiębiorczość społeczna może być jednym ze sposobów reformy usług publicznych, reformy której w przyszłości zapewne nie da się uniknąć.

| 46. | Wzywa do uwzględniania szczególnych cech przedsiębiorstw społecznych zwłaszcza w procesie udzielania zamówień publicznych. Niemniej nie może to zakłócić konkurencji. |
| --- | --- |

46.

Wzywa do uwzględniania szczególnych cech przedsiębiorstw społecznych zwłaszcza w procesie udzielania zamówień publicznych. Niemniej nie może to zakłócić konkurencji.

| 47. | Popiera środki przedsięwzięte przez Komisję w ramach Europejskiej platformy współpracy w zakresie walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym (4) i Aktu o jednolitym rynku (5) w celu pogłębienia spójności terytorialnej i sformułowania nietuzinkowych podejść do problemów społecznych, w szczególności po to, aby rozwiązać problem ubóstwa i wykluczenia społecznego. |
| --- | --- |

47.

Popiera środki przedsięwzięte przez Komisję w ramach Europejskiej platformy współpracy w zakresie walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym (4) i Aktu o jednolitym rynku (5) w celu pogłębienia spójności terytorialnej i sformułowania nietuzinkowych podejść do problemów społecznych, w szczególności po to, aby rozwiązać problem ubóstwa i wykluczenia społecznego.

| 48. | Popiera koncepcję zakładającą, że przedsiębiorstwa społeczne mogłyby tworzyć swoją własną kategorię, z własnym statusem prawnym i celami innymi niż zwykłe zwiększanie zysków przez udziałowców. Taka kategoria przedsiębiorstw mogłaby mieć własne priorytety (regionalne i krajowe). |
| --- | --- |

48.

Popiera koncepcję zakładającą, że przedsiębiorstwa społeczne mogłyby tworzyć swoją własną kategorię, z własnym statusem prawnym i celami innymi niż zwykłe zwiększanie zysków przez udziałowców. Taka kategoria przedsiębiorstw mogłaby mieć własne priorytety (regionalne i krajowe).

| 49. | Popiera wniosek Komisji dotyczący określenia wspólnych zasad przy jednoczesnym uwzględnieniu różnych politycznych, gospodarczych i społecznych wyborów państw członkowskich oraz możliwości przedsiębiorstw społecznych w zakresie innowacji. |
| --- | --- |

49.

Popiera wniosek Komisji dotyczący określenia wspólnych zasad przy jednoczesnym uwzględnieniu różnych politycznych, gospodarczych i społecznych wyborów państw członkowskich oraz możliwości przedsiębiorstw społecznych w zakresie innowacji.

| 50. | Zwraca uwagę, że odpowiedzialność społeczna nie jest dla małych przedsiębiorstw niczym nowym. Przedsiębiorczość społeczna jest bowiem stosowana przez przedsiębiorstwa, które nie zdają sobie nawet z tego sprawy. Terminologia i koncepcje mogą być dla nich nieznane. Należy zwiększyć świadomość obywateli w zakresie tych koncepcji, aby można je było stosować w działaniach biznesowych i w ulepszaniu tych działań. |
| --- | --- |

50.

Zwraca uwagę, że odpowiedzialność społeczna nie jest dla małych przedsiębiorstw niczym nowym. Przedsiębiorczość społeczna jest bowiem stosowana przez przedsiębiorstwa, które nie zdają sobie nawet z tego sprawy. Terminologia i koncepcje mogą być dla nich nieznane. Należy zwiększyć świadomość obywateli w zakresie tych koncepcji, aby można je było stosować w działaniach biznesowych i w ulepszaniu tych działań.

| 51. | Popiera środki mające na celu zwiększenie świadomości na temat przedsiębiorczości społecznej i poprawienie jej widoczności i znajomości. Informacje na temat przedsiębiorstw społecznych powinny być szybciej i łatwiej dostępne tak, aby można było szybciej dzielić się doświadczeniami i sprawdzonymi rozwiązaniami. |
| --- | --- |

51.

Popiera środki mające na celu zwiększenie świadomości na temat przedsiębiorczości społecznej i poprawienie jej widoczności i znajomości. Informacje na temat przedsiębiorstw społecznych powinny być szybciej i łatwiej dostępne tak, aby można było szybciej dzielić się doświadczeniami i sprawdzonymi rozwiązaniami.

| 52. | Opowiada się za stworzeniem wielojęzycznej platformy cyfrowej służącej wymianie informacji i przeznaczonej dla przedsiębiorstw społecznych, inkubatorów i klastrów przedsiębiorstw oraz inwestorów społecznych, a także za ułatwieniem wymiany informacji i dostępu do wsparcia w ramach programów unijnych. Budowa platformy powinna być poprzedzona konsultacjami z zainteresowanymi grupami. |
| --- | --- |

52.

Opowiada się za stworzeniem wielojęzycznej platformy cyfrowej służącej wymianie informacji i przeznaczonej dla przedsiębiorstw społecznych, inkubatorów i klastrów przedsiębiorstw oraz inwestorów społecznych, a także za ułatwieniem wymiany informacji i dostępu do wsparcia w ramach programów unijnych. Budowa platformy powinna być poprzedzona konsultacjami z zainteresowanymi grupami.

| 53. | Sugeruje, że należy stworzyć wszelkie warunki do ujednolicenia praktyk w zakresie finansowania projektów. Zważywszy na to, że o finansowanie projektów trzeba ubiegać się u kilku różnych organów, wnioskodawcy muszą zapoznać się z różnymi przepisami i wskazówkami dotyczącymi każdego z nich, ponieważ rodzaj i wielkość wsparcia w ramach odmiennych systemów różni się w zależności od organów odpowiedzialnych za przydział funduszy publicznych, charakteru projektu i ustawodawstwa krajowego. W przypadku mniejszych podmiotów dysponujących niewielkimi zasobami ogranicza to możliwości udziału w projektach. Należy zwrócić uwagę także na wdrażanie, interpretowanie i stosowanie procedur dotyczących funduszy UE. |
| --- | --- |

53.

Sugeruje, że należy stworzyć wszelkie warunki do ujednolicenia praktyk w zakresie finansowania projektów. Zważywszy na to, że o finansowanie projektów trzeba ubiegać się u kilku różnych organów, wnioskodawcy muszą zapoznać się z różnymi przepisami i wskazówkami dotyczącymi każdego z nich, ponieważ rodzaj i wielkość wsparcia w ramach odmiennych systemów różni się w zależności od organów odpowiedzialnych za przydział funduszy publicznych, charakteru projektu i ustawodawstwa krajowego. W przypadku mniejszych podmiotów dysponujących niewielkimi zasobami ogranicza to możliwości udziału w projektach. Należy zwrócić uwagę także na wdrażanie, interpretowanie i stosowanie procedur dotyczących funduszy UE.

| 54. | Jest przekonany, że należy podjąć szeroko zakrojone działania i stworzyć ukierunkowane programy w celu wsparcia przedsiębiorstw społecznych i promowania innowacji społecznych. Niemniej środki te muszą zostać zaplanowane bez szkody dla konkurencji. |
| --- | --- |

54.

Jest przekonany, że należy podjąć szeroko zakrojone działania i stworzyć ukierunkowane programy w celu wsparcia przedsiębiorstw społecznych i promowania innowacji społecznych. Niemniej środki te muszą zostać zaplanowane bez szkody dla konkurencji.

| 55. | Zwraca uwagę na trudności napotykane przez przedsiębiorstwa społeczne poszukujące środków finansowych na rozwój działalności. Sposób, w jaki wykorzystują zyski, oraz to, że zatrudniają osoby w trudnej sytuacji socjalnej, sprawia, że kredytodawcy i potencjalni inwestorzy postrzegają przedsiębiorstwa społeczne jako obciążone większym ryzykiem i mniej dochodowe od innych rodzajów firm. |
| --- | --- |

55.

Zwraca uwagę na trudności napotykane przez przedsiębiorstwa społeczne poszukujące środków finansowych na rozwój działalności. Sposób, w jaki wykorzystują zyski, oraz to, że zatrudniają osoby w trudnej sytuacji socjalnej, sprawia, że kredytodawcy i potencjalni inwestorzy postrzegają przedsiębiorstwa społeczne jako obciążone większym ryzykiem i mniej dochodowe od innych rodzajów firm.

| 56. | Popiera proponowane przez Komisję rozwiązania (6) mające na celu zachęcenie podmiotów prywatnych i publicznych do większego inwestowania w te przedsiębiorstwa poprzez udział w kapitale lub pożyczki, czy to w ramach inwestycji odpowiedzialnych społecznie czy europejskiego instrumentu wspierającego finansowanie przedsiębiorstw społecznych. |
| --- | --- |

56.

Popiera proponowane przez Komisję rozwiązania (6) mające na celu zachęcenie podmiotów prywatnych i publicznych do większego inwestowania w te przedsiębiorstwa poprzez udział w kapitale lub pożyczki, czy to w ramach inwestycji odpowiedzialnych społecznie czy europejskiego instrumentu wspierającego finansowanie przedsiębiorstw społecznych.

| 57. | Opowiada się za opracowaniem na szczeblu europejskim ram regulacyjnych umożliwiających stworzenie nowego, społecznie odpowiedzialnego instrumentu inwestycyjnego. |
| --- | --- |

57.

Opowiada się za opracowaniem na szczeblu europejskim ram regulacyjnych umożliwiających stworzenie nowego, społecznie odpowiedzialnego instrumentu inwestycyjnego.

| 58. | Nalega, aby wszystkie przedsiębiorstwa i fundacje z sektora przedsiębiorstw społecznych mogły działać na jednolitym rynku, w związku z czym przepisy nie powinny być nadmiernie skomplikowane. Zapoznanie się z przepisami i ich przestrzeganie powinno być proste. |
| --- | --- |

58.

Nalega, aby wszystkie przedsiębiorstwa i fundacje z sektora przedsiębiorstw społecznych mogły działać na jednolitym rynku, w związku z czym przepisy nie powinny być nadmiernie skomplikowane. Zapoznanie się z przepisami i ich przestrzeganie powinno być proste.

| 59. | Przyjmuje z zadowoleniem plany Europejskiego Funduszu Inwestycyjnego (7) dotyczące wprowadzenia w 2012 r. usługi „kapitał własny” (ESIEF (8)) służącej do inwestowania w instrumenty o celach społecznych. Szczególnie trudne wydaje się zapewnienie finansowania na początek działalności. |
| --- | --- |

59.

Przyjmuje z zadowoleniem plany Europejskiego Funduszu Inwestycyjnego (7) dotyczące wprowadzenia w 2012 r. usługi „kapitał własny” (ESIEF (8)) służącej do inwestowania w instrumenty o celach społecznych. Szczególnie trudne wydaje się zapewnienie finansowania na początek działalności.

| 60. | Sugeruje, aby przyjrzeć się możliwości zdobycia nowych inwestorów i aby rozważyć, czy możliwe jest rozwinięcie takiego podejścia do rozpoczynania działalności przedsiębiorstw społecznych, które zachęcałoby różne podmioty zapewniające finansowanie do angażowania się w system innowacji. Finansowanie należy połączyć z opieką i doradztwem w zakresie działalności gospodarczej i inwestycji, gdyż już sama mnogość możliwości finansowania utrudnia nowym małym przedsiębiorstwom ubieganie się o wsparcie finansowe. Trudności w opisywaniu działalności tych przedsiębiorstw i określaniu ich celów utrudniają dostęp do finansowania. |
| --- | --- |

60.

Sugeruje, aby przyjrzeć się możliwości zdobycia nowych inwestorów i aby rozważyć, czy możliwe jest rozwinięcie takiego podejścia do rozpoczynania działalności przedsiębiorstw społecznych, które zachęcałoby różne podmioty zapewniające finansowanie do angażowania się w system innowacji. Finansowanie należy połączyć z opieką i doradztwem w zakresie działalności gospodarczej i inwestycji, gdyż już sama mnogość możliwości finansowania utrudnia nowym małym przedsiębiorstwom ubieganie się o wsparcie finansowe. Trudności w opisywaniu działalności tych przedsiębiorstw i określaniu ich celów utrudniają dostęp do finansowania.

| 61. | Nalega, aby inwestycje były dopasowywane za pomocą ścisłej definicji skutków i w oparciu o wymóg działania w odpowiedzialny sposób. |
| --- | --- |

61.

Nalega, aby inwestycje były dopasowywane za pomocą ścisłej definicji skutków i w oparciu o wymóg działania w odpowiedzialny sposób.

| 62. | Proponuje, aby generowanie nowych innowacji i zakładanie nowych przedsiębiorstw było jakościowym celem rozwoju przedsiębiorczości społecznej po to, aby przyczynić się do ograniczenia długoterminowego bezrobocia oraz tworzenia nowych i stałych miejsc pracy i sieci, zwłaszcza między małymi przedsiębiorstwami. |
| --- | --- |

62.

Proponuje, aby generowanie nowych innowacji i zakładanie nowych przedsiębiorstw było jakościowym celem rozwoju przedsiębiorczości społecznej po to, aby przyczynić się do ograniczenia długoterminowego bezrobocia oraz tworzenia nowych i stałych miejsc pracy i sieci, zwłaszcza między małymi przedsiębiorstwami.

| 63. | Zaleca zbadanie, czy przedsiębiorczość społeczna i związane z nią szkolenia nie mogłyby zostać wykorzystane, aby pomóc młodym ludziom w trudnej sytuacji w poszukiwaniu pracy, oraz czy praca w przedsiębiorstwie społecznym nie byłaby dla nich szansą na zdobycie zawodu, doświadczenia, zaprzestanie pobierania zasiłków i wejście na ścieżkę kariery. |
| --- | --- |

63.

Zaleca zbadanie, czy przedsiębiorczość społeczna i związane z nią szkolenia nie mogłyby zostać wykorzystane, aby pomóc młodym ludziom w trudnej sytuacji w poszukiwaniu pracy, oraz czy praca w przedsiębiorstwie społecznym nie byłaby dla nich szansą na zdobycie zawodu, doświadczenia, zaprzestanie pobierania zasiłków i wejście na ścieżkę kariery.

| 64. | Podkreśla możliwość przekazania młodszym pokoleniom umiejętności i wiedzy ukrytej pracowników w średnim wieku poprzez stworzenie przedsiębiorstwa społecznego. Starsi pracownicy, którzy mogliby pracować znacznie dłużej, są również zagrożeni zwolnieniami i marginalizacją w czasie kryzysu gospodarczego. Fundusze UE powinny być także wykorzystywane do stosowania modelu mistrz-uczeń w przedsiębiorczości społecznej. Przekazywanie wiedzy pomiędzy pokoleniami tworzy znaczącą wartość dodaną, ponieważ starsi pracownicy mogą pokazywać młodszym ich sposób myślenia i przekazywać wiedzę fachową, a młodsi mogą zaoferować nowe pomysły i entuzjazm. Dlatego też model mistrz-uczeń działa w obie strony. |
| --- | --- |

64.

Podkreśla możliwość przekazania młodszym pokoleniom umiejętności i wiedzy ukrytej pracowników w średnim wieku poprzez stworzenie przedsiębiorstwa społecznego. Starsi pracownicy, którzy mogliby pracować znacznie dłużej, są również zagrożeni zwolnieniami i marginalizacją w czasie kryzysu gospodarczego. Fundusze UE powinny być także wykorzystywane do stosowania modelu mistrz-uczeń w przedsiębiorczości społecznej. Przekazywanie wiedzy pomiędzy pokoleniami tworzy znaczącą wartość dodaną, ponieważ starsi pracownicy mogą pokazywać młodszym ich sposób myślenia i przekazywać wiedzę fachową, a młodsi mogą zaoferować nowe pomysły i entuzjazm. Dlatego też model mistrz-uczeń działa w obie strony.

| 65. | Popiera przekazywanie osobom starszym większej ilości informacji na temat korzyści płynących z przedsiębiorczości społecznej w ramach Europejskiego Roku Aktywności Osób Starszych i Solidarności Międzypokoleniowej w 2012 r. |
| --- | --- |

65.

Popiera przekazywanie osobom starszym większej ilości informacji na temat korzyści płynących z przedsiębiorczości społecznej w ramach Europejskiego Roku Aktywności Osób Starszych i Solidarności Międzypokoleniowej w 2012 r.

| 66. | Jest przekonany, że aby zwiększyć umiejętności biznesowe, należy zapewnić pomoc ekspertów, usługi rozwojowe, organizować seminaria na temat współpracy, wizyty studyjne i podejmować inne działania odpowiadające sytuacjom, z którymi muszą mierzyć się przedsiębiorstwa, a także propagować wymianę wiedzy specjalistycznej. |
| --- | --- |

66.

Jest przekonany, że aby zwiększyć umiejętności biznesowe, należy zapewnić pomoc ekspertów, usługi rozwojowe, organizować seminaria na temat współpracy, wizyty studyjne i podejmować inne działania odpowiadające sytuacjom, z którymi muszą mierzyć się przedsiębiorstwa, a także propagować wymianę wiedzy specjalistycznej.

| 67. | Opowiada się za dostatecznie długoterminowym podejściem, a nie za podejściem częściowym, opartym na projektach. Wstępnym warunkiem zapewnienia dochodowego funkcjonowania przedsiębiorstw społecznych jest działanie w ramach stopniowego procesu opartego na jasno określonych celach śródokresowych. |
| --- | --- |

67.

Opowiada się za dostatecznie długoterminowym podejściem, a nie za podejściem częściowym, opartym na projektach. Wstępnym warunkiem zapewnienia dochodowego funkcjonowania przedsiębiorstw społecznych jest działanie w ramach stopniowego procesu opartego na jasno określonych celach śródokresowych.

| 68. | Opowiada się za tworzeniem partnerstw zarówno pomiędzy sektorami, jak i organizacjami z różnych branż i sektorów. Jakie inne istotne podmioty powinny zostać zaangażowane? Które z nich już teraz angażują się w przedsiębiorczość społeczną? Co z powiązanymi projektami, programami i sieciami, z którymi przedsiębiorczość społeczna łączy się jako całość lub w odniesieniu do których podejmowane są próby połączenia ich z przedsiębiorczością społeczną? W jaki sposób inne projekty / podmioty finansujące / inwestorzy mogą skorzystać ze współpracy w ramach sieci? |
| --- | --- |

68.

Opowiada się za tworzeniem partnerstw zarówno pomiędzy sektorami, jak i organizacjami z różnych branż i sektorów. Jakie inne istotne podmioty powinny zostać zaangażowane? Które z nich już teraz angażują się w przedsiębiorczość społeczną? Co z powiązanymi projektami, programami i sieciami, z którymi przedsiębiorczość społeczna łączy się jako całość lub w odniesieniu do których podejmowane są próby połączenia ich z przedsiębiorczością społeczną? W jaki sposób inne projekty / podmioty finansujące / inwestorzy mogą skorzystać ze współpracy w ramach sieci?

| 69. | Jest zdania, że rozsądne podejścia i wykonalne modele należy określić we współpracy z zainteresowanymi stronami. Należy ocenić i spisać przedsiębiorstwa społeczne w Europie, a także określić ich cechy szczególne, modele finansowania, znaczenie gospodarcze, potencjał transgranicznego wzrostu, formy prawne oraz przepisy i zasady obowiązujących ich systemów podatkowych. W ten sposób będzie można wykorzystać istniejące informacje i stworzyć modele koncepcyjne, uwzględniając sprawdzone rozwiązania. |
| --- | --- |

69.

Jest zdania, że rozsądne podejścia i wykonalne modele należy określić we współpracy z zainteresowanymi stronami. Należy ocenić i spisać przedsiębiorstwa społeczne w Europie, a także określić ich cechy szczególne, modele finansowania, znaczenie gospodarcze, potencjał transgranicznego wzrostu, formy prawne oraz przepisy i zasady obowiązujących ich systemów podatkowych. W ten sposób będzie można wykorzystać istniejące informacje i stworzyć modele koncepcyjne, uwzględniając sprawdzone rozwiązania.

Opracowanie systemu certyfikacji przedsiębiorczości społecznej

| 70. | Jest zdania, że w związku z rosnącym zróżnicowaniem przedsiębiorczości oraz ze wzrostem liczby różnych przedsiębiorstw należy tak doprecyzować definicję przedsiębiorczości społecznej, aby sprawiedliwy system podatkowy, emerytalny i zabezpieczenia społecznego był stosowany w sposób umożliwiający tworzenie miejsc pracy i wsparcie rozwoju różnych możliwości gospodarczych. |
| --- | --- |

70.

Jest zdania, że w związku z rosnącym zróżnicowaniem przedsiębiorczości oraz ze wzrostem liczby różnych przedsiębiorstw należy tak doprecyzować definicję przedsiębiorczości społecznej, aby sprawiedliwy system podatkowy, emerytalny i zabezpieczenia społecznego był stosowany w sposób umożliwiający tworzenie miejsc pracy i wsparcie rozwoju różnych możliwości gospodarczych.

| 71. | Zaleca stworzenie certyfikacji na szczeblu lokalnym, opartej o określone kryteria, bliską współpracę i tworzenie partnerstw pomiędzy regionami. Opowiada się za uwzględnieniem konkretnych aspektów regionalnych z myślą o udzieleniu wsparcia odpowiedzialnym przedsiębiorstwom (tak pod względem istoty, jak i formy uznawania prowadzonej przez nie działalności). |
| --- | --- |

71.

Zaleca stworzenie certyfikacji na szczeblu lokalnym, opartej o określone kryteria, bliską współpracę i tworzenie partnerstw pomiędzy regionami. Opowiada się za uwzględnieniem konkretnych aspektów regionalnych z myślą o udzieleniu wsparcia odpowiedzialnym przedsiębiorstwom (tak pod względem istoty, jak i formy uznawania prowadzonej przez nie działalności).

Szkolenia, doradztwo i mentoring na rzecz ciągłego rozwoju

| 72. | Uważa, że tworzenie korzystnego otoczenia działalności przedsiębiorstw zaangażowanych w gospodarkę społeczną będzie wymagało wykształcenia z ich strony nowej formy przywództwa i wiedzy eksperckiej, co można osiągnąć poprzez modyfikację programów szkolnictwa wyższego, szkolenia i systematyczny rozwój. |
| --- | --- |

72.

Uważa, że tworzenie korzystnego otoczenia działalności przedsiębiorstw zaangażowanych w gospodarkę społeczną będzie wymagało wykształcenia z ich strony nowej formy przywództwa i wiedzy eksperckiej, co można osiągnąć poprzez modyfikację programów szkolnictwa wyższego, szkolenia i systematyczny rozwój.

| 73. | Zaleca uczenie się przez działanie lub poprzez podejście mistrz-uczeń, oparte na efektywnym wykorzystaniu zasobów. Gromadzenie doświadczeń i ich wymiana między przedsiębiorstwami społecznymi, które działały już w danym sektorze przez pewien czas, jest ważnym sposobem rozpowszechniania informacji. |
| --- | --- |

73.

Zaleca uczenie się przez działanie lub poprzez podejście mistrz-uczeń, oparte na efektywnym wykorzystaniu zasobów. Gromadzenie doświadczeń i ich wymiana między przedsiębiorstwami społecznymi, które działały już w danym sektorze przez pewien czas, jest ważnym sposobem rozpowszechniania informacji.

Wyniki, na których można się wzorować i które można powielać

| 74. | Zwraca uwagę na potrzebę oceny tego, w jakim zakresie praca i działania osób aktywnych w przedsiębiorczości społecznej może być wykorzystywana jako wzór, który można powielać, i w jaki sposób można na tej podstawie stworzyć atrakcyjny model produkcji, który zachęciłby inwestorów do ulepszeń, a konsumentów do zakupów. |
| --- | --- |

74.

Zwraca uwagę na potrzebę oceny tego, w jakim zakresie praca i działania osób aktywnych w przedsiębiorczości społecznej może być wykorzystywana jako wzór, który można powielać, i w jaki sposób można na tej podstawie stworzyć atrakcyjny model produkcji, który zachęciłby inwestorów do ulepszeń, a konsumentów do zakupów.

Zapobieganie wykluczeniu społecznemu młodych ludzi

| 75. | Uważa, że należy inwestować w zatrudnienie i dobrobyt młodych ludzi i innych osób zagrożonych wykluczeniem społecznym poprzez poprawianie możliwości zatrudnienia i rozwijanie prewencyjnej działalności przedsiębiorstw społecznych. Dzięki łatwo dostępnej „koncepcji operacyjnej” można by zapewnić warunkowe finansowanie działań służących zapobieganiu marginalizacji dzieci i młodych ludzi, mając na uwadze przyszłe rozwijanie i poszerzanie nowych typów usług. Młodzi ludzie powinni mieć również możliwość składania wniosków o finansowanie własnych projektów i działań. |
| --- | --- |

75.

Uważa, że należy inwestować w zatrudnienie i dobrobyt młodych ludzi i innych osób zagrożonych wykluczeniem społecznym poprzez poprawianie możliwości zatrudnienia i rozwijanie prewencyjnej działalności przedsiębiorstw społecznych. Dzięki łatwo dostępnej „koncepcji operacyjnej” można by zapewnić warunkowe finansowanie działań służących zapobieganiu marginalizacji dzieci i młodych ludzi, mając na uwadze przyszłe rozwijanie i poszerzanie nowych typów usług. Młodzi ludzie powinni mieć również możliwość składania wniosków o finansowanie własnych projektów i działań.

| 76. | Zauważa, że spółki giełdowe nie mogą działać bez nadzoru ze strony państwa członkowskiego. |
| --- | --- |

76.

Zauważa, że spółki giełdowe nie mogą działać bez nadzoru ze strony państwa członkowskiego.

| 77. | Podkreśla konieczność ukierunkowania środków w ramach „koncepcji operacyjnej” zwłaszcza na ocenę skutków. |
| --- | --- |

77.

Podkreśla konieczność ukierunkowania środków w ramach „koncepcji operacyjnej” zwłaszcza na ocenę skutków.

| 78. | Opowiada się za elastycznością w zakresie częstotliwości i terminów publikowania informacji finansowych dotyczących małych i średnich emitentów i nalega na określenie odpowiedniej częstotliwości publikowania tych informacji. |
| --- | --- |

78.

Opowiada się za elastycznością w zakresie częstotliwości i terminów publikowania informacji finansowych dotyczących małych i średnich emitentów i nalega na określenie odpowiedniej częstotliwości publikowania tych informacji.

| 79. | Popiera środki mające na celu uproszczenie części opisowej sprawozdań finansowych dla małych i średnich emitentów. |
| --- | --- |

79.

Popiera środki mające na celu uproszczenie części opisowej sprawozdań finansowych dla małych i średnich emitentów.

| 80. | Ma nadzieję, że w ramach debaty na temat innowacji społecznej szczególna uwaga zostanie poświęcona zapobieganiu marginalizacji i równouprawnieniu płci. |
| --- | --- |

80.

Ma nadzieję, że w ramach debaty na temat innowacji społecznej szczególna uwaga zostanie poświęcona zapobieganiu marginalizacji i równouprawnieniu płci.

| 81. | Nalega na ustandaryzowanie i uproszczenie przekazywania informacji i jednocześnie odnotowuje to, że obecnie dostęp do informacji finansowych dotyczących spółek giełdowych jest utrudniony na szczeblu UE – zainteresowane strony muszą przeszukiwać 27 różnych krajowych baz danych, aby znaleźć odpowiednie informacje. |
| --- | --- |

81.

Nalega na ustandaryzowanie i uproszczenie przekazywania informacji i jednocześnie odnotowuje to, że obecnie dostęp do informacji finansowych dotyczących spółek giełdowych jest utrudniony na szczeblu UE – zainteresowane strony muszą przeszukiwać 27 różnych krajowych baz danych, aby znaleźć odpowiednie informacje.

| 82. | Wzywa do stworzenia takiego otoczenia biznesowego, które będzie w większym stopniu zachęcało do kreatywności i innowacyjności i które zwiększy przekonanie do przedsiębiorczości poprzez ograniczenie biurokracji i usunięcie przeszkód, które przede wszystkim utrudniają działania małych i średnich firm (MŚP). |
| --- | --- |

82.

Wzywa do stworzenia takiego otoczenia biznesowego, które będzie w większym stopniu zachęcało do kreatywności i innowacyjności i które zwiększy przekonanie do przedsiębiorczości poprzez ograniczenie biurokracji i usunięcie przeszkód, które przede wszystkim utrudniają działania małych i średnich firm (MŚP).

| 83. | Opowiada się za zwiększeniem roli odpowiedzialnych przedsiębiorstw w społeczeństwie i rozwinięciem takiego otoczenia, w którym przedsiębiorstwa zachęca się do wprowadzania innowacji pociągających za sobą skutki społeczne i realizacji rentownych projektów. Realizowane projekty powinny być rentowne i motywujące dla przedsiębiorstw, a w ramach działań operacyjnych należy od początku mieć na uwadze przedsiębiorców. |
| --- | --- |

83.

Opowiada się za zwiększeniem roli odpowiedzialnych przedsiębiorstw w społeczeństwie i rozwinięciem takiego otoczenia, w którym przedsiębiorstwa zachęca się do wprowadzania innowacji pociągających za sobą skutki społeczne i realizacji rentownych projektów. Realizowane projekty powinny być rentowne i motywujące dla przedsiębiorstw, a w ramach działań operacyjnych należy od początku mieć na uwadze przedsiębiorców.

| 84. | Zaleca jednoczesną ocenę inicjatywy przewodniej „Unia innowacji”, która ma na celu promowanie innowacji społecznych i wykorzystywanie kreatywności stowarzyszeń i przedsiębiorstw społecznych z korzyścią dla grup w najtrudniejszym położeniu oraz zaspokajanie naglących potrzeb społecznych, z którymi nie poradziły sobie rynek i organy publiczne tak, aby uniknąć powielania rozwiązań. |
| --- | --- |

84.

Zaleca jednoczesną ocenę inicjatywy przewodniej „Unia innowacji”, która ma na celu promowanie innowacji społecznych i wykorzystywanie kreatywności stowarzyszeń i przedsiębiorstw społecznych z korzyścią dla grup w najtrudniejszym położeniu oraz zaspokajanie naglących potrzeb społecznych, z którymi nie poradziły sobie rynek i organy publiczne tak, aby uniknąć powielania rozwiązań.

| 85. | Popiera uproszczenie dyrektyw o rachunkowości, w szczególności w odniesieniu do mniejszych przedsiębiorstw. Dyrektywy o rachunkowości powinny zawierać rozsądne i sprawiedliwe wymogi dotyczące np. ujawniania informacji i zasad wyceny, w których uwzględnia się wielkość danego przedsiębiorstwa oraz sektor, w którym działa. |
| --- | --- |

85.

Popiera uproszczenie dyrektyw o rachunkowości, w szczególności w odniesieniu do mniejszych przedsiębiorstw. Dyrektywy o rachunkowości powinny zawierać rozsądne i sprawiedliwe wymogi dotyczące np. ujawniania informacji i zasad wyceny, w których uwzględnia się wielkość danego przedsiębiorstwa oraz sektor, w którym działa.

| 86. | Jest zdania, że uproszczenie wymogów w zakresie rachunkowości może poprawić warunki funkcjonowania przedsiębiorstw, co będzie zachęcało do zakładania nowych firm i przedsiębiorczości. Komitet Regionów nie dysponuje środkami na przeprowadzenie analizy skutków wymogów w zakresie rachunkowości i zaleca, aby Parlament Europejski zadbał o przeprowadzenie szeroko zakrojonej analizy, zanim dyrektywy w zakresie rachunkowości wejdą w życie. |
| --- | --- |

86.

Jest zdania, że uproszczenie wymogów w zakresie rachunkowości może poprawić warunki funkcjonowania przedsiębiorstw, co będzie zachęcało do zakładania nowych firm i przedsiębiorczości. Komitet Regionów nie dysponuje środkami na przeprowadzenie analizy skutków wymogów w zakresie rachunkowości i zaleca, aby Parlament Europejski zadbał o przeprowadzenie szeroko zakrojonej analizy, zanim dyrektywy w zakresie rachunkowości wejdą w życie.

| 87. | Niemniej opowiada się za takim uproszczeniem obowiązujących wymogów, w ramach którego sprawozdania finansowe nadal będą porównywalne i będą spełniać swoje zadania. |
| --- | --- |

87.

Niemniej opowiada się za takim uproszczeniem obowiązujących wymogów, w ramach którego sprawozdania finansowe nadal będą porównywalne i będą spełniać swoje zadania.

| 88. | Zaleca ustandaryzowanie progów dla przedsiębiorstw tej samej wielkości w celu ułatwienia porównań i wzywa do promowania porównywalności danych finansowych w całej Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

88.

Zaleca ustandaryzowanie progów dla przedsiębiorstw tej samej wielkości w celu ułatwienia porównań i wzywa do promowania porównywalności danych finansowych w całej Unii Europejskiej.

| 89. | Popiera zamiar przyjęcia regulacji, które będą zgodne z zasadą pomocniczości i proporcjonalności, i chciałby zapewnić to, że obciążenia administracyjne będą proporcjonalne do związanych z nimi korzyści. |
| --- | --- |

89.

Popiera zamiar przyjęcia regulacji, które będą zgodne z zasadą pomocniczości i proporcjonalności, i chciałby zapewnić to, że obciążenia administracyjne będą proporcjonalne do związanych z nimi korzyści.

| 90. | Popiera Akt o jednolitym rynku (9), który ma uprościć funkcjonowanie MŚP stanowiących 99 % przedsiębiorstw w Europie. W Akcie o jednolitym rynku dostrzeżono konieczność uwzględnienia odmiennych potrzeb MŚP jako odrębnej kategorii oraz potrzebę wydzielenia w jej ramach poszczególnych segmentów. Ponadto podejście „najpierw myśl na małą skalę” zastosowane w tym wniosku umożliwia dopasowanie systemów rachunkowości do przedsiębiorstw o różnych wielkościach. |
| --- | --- |

90.

Popiera Akt o jednolitym rynku (9), który ma uprościć funkcjonowanie MŚP stanowiących 99 % przedsiębiorstw w Europie. W Akcie o jednolitym rynku dostrzeżono konieczność uwzględnienia odmiennych potrzeb MŚP jako odrębnej kategorii oraz potrzebę wydzielenia w jej ramach poszczególnych segmentów. Ponadto podejście „najpierw myśl na małą skalę” zastosowane w tym wniosku umożliwia dopasowanie systemów rachunkowości do przedsiębiorstw o różnych wielkościach.

| 91. | Opowiada się za zapewnieniem tego, aby państwa członkowskie nie wprowadzały dodatkowych, zbędnych wymogów. Najlepszym środkiem, za pomocą którego można to osiągnąć, jest skoordynowane prawodawstwo UE. W odniesieniu do średnich i dużych przedsiębiorstw należy sprawić, aby sprawozdawczość finansowa była bardziej porównywalna na szczeblu UE z uwagi na to, że działania tych przedsiębiorstw obejmują często całą UE i są istotne dla zainteresowanych podmiotów na całym rynku wewnętrznym. |
| --- | --- |

91.

Opowiada się za zapewnieniem tego, aby państwa członkowskie nie wprowadzały dodatkowych, zbędnych wymogów. Najlepszym środkiem, za pomocą którego można to osiągnąć, jest skoordynowane prawodawstwo UE. W odniesieniu do średnich i dużych przedsiębiorstw należy sprawić, aby sprawozdawczość finansowa była bardziej porównywalna na szczeblu UE z uwagi na to, że działania tych przedsiębiorstw obejmują często całą UE i są istotne dla zainteresowanych podmiotów na całym rynku wewnętrznym.

| 92. | Popiera deklarację rządów należących do G8 dotyczącą „stworzenia przepisów w zakresie przejrzystości i regulacji promujących stosowanie dobrowolnych norm zobowiązujących przedsiębiorstwa z sektora naftowego, gazowego lub wydobywczego do ujawniania płatności ponoszonych przez nie na rzecz rządów lub do tego zachęcających”. Parlament Europejski opublikował także rezolucję (10), w której ponownie wyraził swoje poparcie dla wprowadzenia wymogu prowadzenia sprawozdawczości z podziałem na poszczególne kraje, w szczególności w przypadku przemysłu wydobywczego. |
| --- | --- |

92.

Popiera deklarację rządów należących do G8 dotyczącą „stworzenia przepisów w zakresie przejrzystości i regulacji promujących stosowanie dobrowolnych norm zobowiązujących przedsiębiorstwa z sektora naftowego, gazowego lub wydobywczego do ujawniania płatności ponoszonych przez nie na rzecz rządów lub do tego zachęcających”. Parlament Europejski opublikował także rezolucję (10), w której ponownie wyraził swoje poparcie dla wprowadzenia wymogu prowadzenia sprawozdawczości z podziałem na poszczególne kraje, w szczególności w przypadku przemysłu wydobywczego.

Wnioski

| 93. | Uważa, że priorytetowe znaczenie ma to, by wprowadzić środki, które ukierunkują MŚP na powszechniejsze przyjmowanie perspektyw społecznych i odpowiedzialnych społecznie w ramach swojej działalności, a także zachęcą je do tego i będą im w tym pomagać. W Unii Europejskiej działa około 24 milionów małych i średnich przedsiębiorstw, dlatego dla przyszłości Unii ma znaczenie, jak zachęcamy młodych ludzi zwłaszcza do angażowania się w nowy typ przedsiębiorczości odpowiedzialnej społecznie. |
| --- | --- |

93.

Uważa, że priorytetowe znaczenie ma to, by wprowadzić środki, które ukierunkują MŚP na powszechniejsze przyjmowanie perspektyw społecznych i odpowiedzialnych społecznie w ramach swojej działalności, a także zachęcą je do tego i będą im w tym pomagać. W Unii Europejskiej działa około 24 milionów małych i średnich przedsiębiorstw, dlatego dla przyszłości Unii ma znaczenie, jak zachęcamy młodych ludzi zwłaszcza do angażowania się w nowy typ przedsiębiorczości odpowiedzialnej społecznie.

| 94. | Uważa, że dobrze dobrane rozwiązania będą służyły wsparciu tworzenia nowych przedsiębiorstw i rozwoju już istniejących firm. Środki w zakresie polityki przemysłowej powinny być ukierunkowane zwłaszcza na wsparcie tych przedsiębiorstw, które tworzą liczne miejsca pracy, dążą do międzynarodowego i społecznie odpowiedzialnego wzrostu oraz potrafią wykorzystywać sieci. |
| --- | --- |

94.

Uważa, że dobrze dobrane rozwiązania będą służyły wsparciu tworzenia nowych przedsiębiorstw i rozwoju już istniejących firm. Środki w zakresie polityki przemysłowej powinny być ukierunkowane zwłaszcza na wsparcie tych przedsiębiorstw, które tworzą liczne miejsca pracy, dążą do międzynarodowego i społecznie odpowiedzialnego wzrostu oraz potrafią wykorzystywać sieci.

| 95. | Jest przekonany, że przyszłość będzie zależeć od rozwoju regionalnego. Wybrane cele lub procedury mogą być ukierunkowane na budowanie nowych koncepcji, zachowanie starych lub dostosowanie do zmian zachodzących w otoczeniu biznesowym. Najważniejszym czynnikiem jest zdolność danego regionu do wykorzystywania własnej wiedzy praktycznej, podkreślania swoich silnych stron, specjalizacji oraz tworzenia sieci regionalnych, krajowych i międzynarodowych. |
| --- | --- |

95.

Jest przekonany, że przyszłość będzie zależeć od rozwoju regionalnego. Wybrane cele lub procedury mogą być ukierunkowane na budowanie nowych koncepcji, zachowanie starych lub dostosowanie do zmian zachodzących w otoczeniu biznesowym. Najważniejszym czynnikiem jest zdolność danego regionu do wykorzystywania własnej wiedzy praktycznej, podkreślania swoich silnych stron, specjalizacji oraz tworzenia sieci regionalnych, krajowych i międzynarodowych.

| 96. | Zwraca uwagę, że należy sprawdzić skuteczność i znaczenie dotacji dla przedsiębiorstw, a następnie na podstawie tych ustaleń wprowadzić niezbędne zmiany i oszczędności. Należy rozwijać sieciowe działania przedsiębiorstw, aby wspierać regionalną politykę przemysłową i jednocześnie lepiej wykorzystywać potencjał, mocne strony i możliwości danego regionu. Współpracę pomiędzy centralnymi i najbardziej oddalonymi obszarami można pogłębić dzięki osiągnięciom w dziedzinie mapowania. Współpraca, partnerstwa i tworzenie sieci pomiędzy regionami powinny również stać się efektywniejsze. |
| --- | --- |

96.

Zwraca uwagę, że należy sprawdzić skuteczność i znaczenie dotacji dla przedsiębiorstw, a następnie na podstawie tych ustaleń wprowadzić niezbędne zmiany i oszczędności. Należy rozwijać sieciowe działania przedsiębiorstw, aby wspierać regionalną politykę przemysłową i jednocześnie lepiej wykorzystywać potencjał, mocne strony i możliwości danego regionu. Współpracę pomiędzy centralnymi i najbardziej oddalonymi obszarami można pogłębić dzięki osiągnięciom w dziedzinie mapowania. Współpraca, partnerstwa i tworzenie sieci pomiędzy regionami powinny również stać się efektywniejsze.

| 97. | Uważa, że ważne jest również uwzględnienie tego, czy rozmiar projektów i złożoność przepisów wynika z faktu, że projektami często kierują organy wyspecjalizowane w zarządzaniu nimi, takie jak gminy, uniwersytety, szkoły i różne podmioty odpowiedzialne za rozwój. Należy zwrócić szczególną uwagę na zagwarantowanie równych szans udziału w projektach małym przedsiębiorstwom. Wyspecjalizowane organizacje co prawda dysponują większymi zasobami na analizowanie złożonych przepisów dotyczących projektów i sporządzanie wymaganych sprawozdań, na co mniejszym przedsiębiorstwom może brakować wiedzy bądź możliwości. Jednak sprawniejsze podejście przedsiębiorstw mogłoby umożliwić bardziej opłacalną realizację projektów. |
| --- | --- |

97.

Uważa, że ważne jest również uwzględnienie tego, czy rozmiar projektów i złożoność przepisów wynika z faktu, że projektami często kierują organy wyspecjalizowane w zarządzaniu nimi, takie jak gminy, uniwersytety, szkoły i różne podmioty odpowiedzialne za rozwój. Należy zwrócić szczególną uwagę na zagwarantowanie równych szans udziału w projektach małym przedsiębiorstwom. Wyspecjalizowane organizacje co prawda dysponują większymi zasobami na analizowanie złożonych przepisów dotyczących projektów i sporządzanie wymaganych sprawozdań, na co mniejszym przedsiębiorstwom może brakować wiedzy bądź możliwości. Jednak sprawniejsze podejście przedsiębiorstw mogłoby umożliwić bardziej opłacalną realizację projektów.

| 98. | Zwraca uwagę na to, że obecnie forma organizacyjna przedsiębiorstw społecznych jest niewłaściwie zdefiniowana; głównymi podmiotami są wciąż podmioty administracji publicznej i większe jednostki, a przedsiębiorcy wciąż postrzegają przedsiębiorczość społeczną bardziej jako dobroczynne świadczenie usług niż rzeczywiste źródło działalności gospodarczej. W związku z tym takie działania wydają się im obce i niezwiązane z przedsiębiorczością lub są postrzegane jako konkurencja, a nie jako równoważny sposób prowadzenia działalności. W kontekście rozwijania przedsiębiorczości społecznej należy na tę kwestię zwrócić szczególną uwagę. |
| --- | --- |

98.

Zwraca uwagę na to, że obecnie forma organizacyjna przedsiębiorstw społecznych jest niewłaściwie zdefiniowana; głównymi podmiotami są wciąż podmioty administracji publicznej i większe jednostki, a przedsiębiorcy wciąż postrzegają przedsiębiorczość społeczną bardziej jako dobroczynne świadczenie usług niż rzeczywiste źródło działalności gospodarczej. W związku z tym takie działania wydają się im obce i niezwiązane z przedsiębiorczością lub są postrzegane jako konkurencja, a nie jako równoważny sposób prowadzenia działalności. W kontekście rozwijania przedsiębiorczości społecznej należy na tę kwestię zwrócić szczególną uwagę.

| 99. | Jest zdania, że należy poprawić informacje na temat możliwości w zakresie tworzenia przedsiębiorstw społecznych i sprawić, by były łatwiej dostępne. Na głównym portalu internetowym powinny znaleźć się odniesienia do uaktualnianych, podstawowych informacji. Informacje te powinny być wzajemnie połączone i dostarczane za pomocą skutecznych mediów, takich jak biuletyny, dzielenie się kluczowymi doświadczeniami i ciągłe uaktualnienia. |
| --- | --- |

99.

Jest zdania, że należy poprawić informacje na temat możliwości w zakresie tworzenia przedsiębiorstw społecznych i sprawić, by były łatwiej dostępne. Na głównym portalu internetowym powinny znaleźć się odniesienia do uaktualnianych, podstawowych informacji. Informacje te powinny być wzajemnie połączone i dostarczane za pomocą skutecznych mediów, takich jak biuletyny, dzielenie się kluczowymi doświadczeniami i ciągłe uaktualnienia.

| 100. | Uważa, że należy uzgodnić kwestię priorytetów wdrażania środków oraz wybrać najlepsze praktyczne narzędzia techniki i metody, za pomocą których będzie można rozwiązać problemy w różnych obszarach. Tego rodzaju metody powinny być opracowywane i powielane w celu ich wykorzystywania przez możliwie jak największe grono zainteresowanych podmiotów. |
| --- | --- |

100.

Uważa, że należy uzgodnić kwestię priorytetów wdrażania środków oraz wybrać najlepsze praktyczne narzędzia techniki i metody, za pomocą których będzie można rozwiązać problemy w różnych obszarach. Tego rodzaju metody powinny być opracowywane i powielane w celu ich wykorzystywania przez możliwie jak największe grono zainteresowanych podmiotów.

| 101. | Jest zdania, że należy zwiększyć możliwości wszechstronnego rozwoju w zakresie przedsiębiorczości; gromadzenie doświadczeń i ich wymiana między przedsiębiorstwami społecznymi, które działały już w danym sektorze, jest ważnym sposobem rozpowszechniania informacji. Europa powinna być zdeterminowana w budowaniu zintegrowanej UE, w której każdy podmiot jest ważny, a wysiłki koncentrują się na poszukiwaniu dla każdego takiej roli, która umożliwi spotęgowanie umiejętności tej osoby. |
| --- | --- |

101.

Jest zdania, że należy zwiększyć możliwości wszechstronnego rozwoju w zakresie przedsiębiorczości; gromadzenie doświadczeń i ich wymiana między przedsiębiorstwami społecznymi, które działały już w danym sektorze, jest ważnym sposobem rozpowszechniania informacji. Europa powinna być zdeterminowana w budowaniu zintegrowanej UE, w której każdy podmiot jest ważny, a wysiłki koncentrują się na poszukiwaniu dla każdego takiej roli, która umożliwi spotęgowanie umiejętności tej osoby.

| 102. | Zauważa, że celem jest pomoc w tworzeniu nowych koncepcji i przyspieszenie przyjęcia nowych metod działania. Do wprowadzania nowych metod na rynek i zdobywania nowych doświadczeń przez sukcesy i porażki można wykorzystać pilotażowanie. Sektor zyska w ten sposób funkcjonalniejsze modele lepszej jakości oraz informację na temat skuteczności i wpływu konkretnej koncepcji w różnych docelowych państwach oraz na temat związanych z nią trudności i problemów. |
| --- | --- |

102.

Zauważa, że celem jest pomoc w tworzeniu nowych koncepcji i przyspieszenie przyjęcia nowych metod działania. Do wprowadzania nowych metod na rynek i zdobywania nowych doświadczeń przez sukcesy i porażki można wykorzystać pilotażowanie. Sektor zyska w ten sposób funkcjonalniejsze modele lepszej jakości oraz informację na temat skuteczności i wpływu konkretnej koncepcji w różnych docelowych państwach oraz na temat związanych z nią trudności i problemów.

| 103. | Zwraca uwagę, że pilotażowanie jest jednym ze sposobów przyciągania uwagi do przedsiębiorczości. Istnieje wiele obszarów, na których można eksperymentować; pilotażowanie umożliwia utrzymanie ryzyka we wcześniej wyznaczonych granicach. Jeżeli celem projektów pilotażowych jest wyłonienie takich pomysłów biznesowych, które przyniosą zyski, wsparcie w formie finansowania i dostarczania informacji jest ważne już na początkowych etapach. Projekty pilotażowe mogą pełnić również funkcję platform nauczania, zanim wprowadzone zostaną nowe podejścia. |
| --- | --- |

103.

Zwraca uwagę, że pilotażowanie jest jednym ze sposobów przyciągania uwagi do przedsiębiorczości. Istnieje wiele obszarów, na których można eksperymentować; pilotażowanie umożliwia utrzymanie ryzyka we wcześniej wyznaczonych granicach. Jeżeli celem projektów pilotażowych jest wyłonienie takich pomysłów biznesowych, które przyniosą zyski, wsparcie w formie finansowania i dostarczania informacji jest ważne już na początkowych etapach. Projekty pilotażowe mogą pełnić również funkcję platform nauczania, zanim wprowadzone zostaną nowe podejścia.

| 104. | Wreszcie zaleca metodyczne poszukiwanie rozwiązań długoterminowych i postępowanie krok po kroku. Europie potrzebna jest nowa determinacja, aby pobudzić wzrost gospodarczy, co jest możliwe do osiągnięcia w sposób odpowiedzialny społecznie, także w kontekście ograniczeń środowiskowych. Należy opracować środki zapobiegające wykluczeniu, które powinny wybiegać daleko w przyszłość. Należy unikać krótkoterminowych i opartych na projektach środków bez określonych wymogów w zakresie działań następczych. W dalszym ciągu opowiadamy się za formułowaniem bardziej szczegółowych wniosków dotyczących środków oraz sprawozdań dotyczących zarówno odpowiedzialności społecznej, jak i przedsiębiorstw społecznych, tak aby można było uczynić więcej na rzecz zwiększania stabilności społecznej. Podsumowując, najważniejszymi kwestiami są: zwracanie uwagi na działania udoskonalające, wymiana przykładów sprawdzonych rozwiązań i korzystanie z nich, wymiana dostępnych informacji i powielanie rezultatów. Komitet zachęca do identyfikowania prototypów i wspierania przyszłościowych działań. |
| --- | --- |

104.

Wreszcie zaleca metodyczne poszukiwanie rozwiązań długoterminowych i postępowanie krok po kroku. Europie potrzebna jest nowa determinacja, aby pobudzić wzrost gospodarczy, co jest możliwe do osiągnięcia w sposób odpowiedzialny społecznie, także w kontekście ograniczeń środowiskowych. Należy opracować środki zapobiegające wykluczeniu, które powinny wybiegać daleko w przyszłość. Należy unikać krótkoterminowych i opartych na projektach środków bez określonych wymogów w zakresie działań następczych. W dalszym ciągu opowiadamy się za formułowaniem bardziej szczegółowych wniosków dotyczących środków oraz sprawozdań dotyczących zarówno odpowiedzialności społecznej, jak i przedsiębiorstw społecznych, tak aby można było uczynić więcej na rzecz zwiększania stabilności społecznej. Podsumowując, najważniejszymi kwestiami są: zwracanie uwagi na działania udoskonalające, wymiana przykładów sprawdzonych rozwiązań i korzystanie z nich, wymiana dostępnych informacji i powielanie rezultatów. Komitet zachęca do identyfikowania prototypów i wspierania przyszłościowych działań.

Bruksela, 19 lipca 2012 r.

Przewodnicząca Komitetu Regionów

Mercedes BRESSO

---

(1)  COM(2010) 614 final.

1

(2)  Buying Social: a guide to taking account of social considerations in public procurement (Kupowanie z uwzględnieniem kwestii społecznych: przewodnik dotyczący uwzględniania kwestii społecznych w zamówieniach publicznych), Komisja Europejska, 2011 r.

2

Buying Social: a guide to taking account of social considerations in public procurement

(3)  CIRIEC (International Centre of Research and Information on the Public, Social and Cooperative Economy – Międzynarodowe Centrum Badań i Informacji na temat Gospodarki Publicznej, Społecznej i Spółdzielczej), The Social Economy in the European Union (Gospodarka społeczna w Unii Europejskiej), s. 48.

3

The Social Economy in the European Union

(4)  Komunikat Komisji w sprawie Europejskiej platformy współpracy w zakresie walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym: europejskie ramy na rzecz spójności społecznej i terytorialnej, COM(2010) 758 final, 16.12.2010.

4

(5)  Komunikat Komisji „Akt o jednolitym rynku. Dwanaście dźwigni na rzecz pobudzenia wzrostu gospodarczego i wzmocnienia zaufania. »Wspólnie na rzecz nowego wzrostu gospodarczego« ”, COM(2011) 206 final, 13.4.2011.

5

(6)  COM(2011) 681 final.

6

(7)  Grupa EBI.

7

(8)  Europejski fundusz społeczny na rzecz inwestycji i przedsiębiorczości (ESIEF), który miałby zostać zainwestowany w 10–15 instrumentów w różnych państwach członkowskich.

8

(9)  Przegląd dyrektyw o rachunkowości przewidziano w punkcie 2.11 komunikatu Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów z kwietnia 2011 r. „Akt o jednolitym rynku. Dwanaście dźwigni na rzecz pobudzenia wzrostu gospodarczego i wzmocnienia zaufania. »Wspólnie na rzecz nowego wzrostu gospodarczego« ”, który jest dostępny na stronie internetowej: http://ec.europa.eu/internal_market/smact/docs/20110413-communication_enl.pdf#page=2.

9

(10)  Rezolucja INI/2010/2102.

10

---