# Dziennik Urzędowy C 390/16 l

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 390 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Rocznik 6316 listopada 2020 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 390

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 6316 listopada 2020

---

| Spis treści | Strona |
| --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej |
| 2020/C 390/01 | Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej | 1 |

Spis treści

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

2020/C 390/01

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2020/C 390/02 | Sprawy połączone C-449/18 P i C-474/18 P: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 17 września 2020 r. – Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) / Lionel Andrés Messi Cuccittini, J.M.-E.V. e hijos SRL (C-449/18 P) i J.M.-E.V. e hijos SRL / Lionel Andrés Messi Cuccittini, Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) (C-474/18 P) [Odwołanie – Znak towarowy Unii Europejskiej – Rozporządzenie (WE) nr 207/2009 – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego MESSI – Wcześniejsze słowne unijne znaki towarowe MASSI – Częściowa odmowa rejestracji] | 2 |
| 2020/C 390/03 | Sprawa C-594/18 P: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 22 września 2020 r. – Republika Austrii / Komisja Europejska i in. [Odwołanie – Pomoc państwa – Artykuł 107 ust. 3 lit. c) TFUE – Artykuły 11 i 194 TFUE – Artykuł 1, art. 2 lit. c) i art. 106a ust. 3 traktatu EWEA – Planowana pomoc na rzecz jednostki C elektrowni jądrowej Hinkley Point (Zjednoczone Królestwo) – Decyzja uznająca pomoc za zgodną z rynkiem wewnętrznym – Cel leżący we wspólnym interesie – Cele środowiskowe Unii Europejskiej – Zasady: ochrony środowiska, zanieczyszczający płaci, ostrożności i zrównoważonego rozwoju – Określenie przedmiotowych działań gospodarczych – Niewydolność rynku – Proporcjonalność pomocy – Pomoc inwestycyjna lub operacyjna – Określenie elementów pomocy – Komunikat w sprawie gwarancji] | 3 |
| 2020/C 390/04 | Sprawa C-648/18: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 17 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Bucureşti – Rumunia) – Autoritatea naţională de reglementare în domeniul energiei (ANRE) / Societatea de Producere a Energiei Electrice în Hidrocentrale Hidroelectrica SA [Odesłanie prejudycjalne – Rynek wewnętrzny energii elektrycznej – Swobodny przepływ towarów – Artykuł 35 TFUE – Ograniczenia ilościowe w wywozie – Środki o skutku równoważnym – Środek krajowy nakładający na producentów energii elektrycznej obowiązek oferowania całej dostępnej energii elektrycznej wyłącznie na scentralizowanym konkurencyjnym rynku danego państwa członkowskiego] | 3 |
| 2020/C 390/05 | Sprawy połączone C-724/18 i C-727/18: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 22 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation – Francja) – Cali Apartments SCI (C-724/18), HX (C-727/18) / Procureur général près la cour d’appel de Paris, Ville de Paris [Odesłanie prejudycjalne – Dyrektywa 2006/123/WE – Zakres stosowania – Wielokrotny, krótkoterminowy wynajem umeblowanych lokali klientom zatrzymującym się przejazdem, którzy nie dokonują w nich zameldowania – Uregulowanie krajowe przewidujące system uprzednich zezwoleń w odniesieniu do pewnych określonych gmin, nakładające na owe gminy obowiązek ustanowienia warunków udzielania zezwoleń przewidzianych w tym systemie – Artykuł 4 ust. 6 – Pojęcie systemu zezwoleń – Artykuł 9 – Względy uzasadniające – Niewystarczająca podaż przystępnych cenowo mieszkań na wynajem długoterminowy – Proporcjonalność – Artykuł 10 – Wymogi dotyczące warunków udzielania zezwoleń] | 4 |
| 2020/C 390/06 | Sprawa C-806/18: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 17 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden – Niderlandy) – postępowanie karne przeciwko JZ [Odesłanie prejudycjalne – Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości – Powrót nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich – Dyrektywa 2008/115/WE – Artykuł 11 – Zakaz wjazdu – Obywatel państwa trzeciego, wobec którego orzeczono taki zakaz, lecz który nigdy nie opuścił danego państwa członkowskiego – Uregulowanie krajowe przewidujące karę pozbawienia wolności za przebywanie tego obywatela w tym państwie członkowskim, gdy jest świadomy wydanego wobec niego zakazu wjazdu] | 5 |
| 2020/C 390/07 | Sprawy połączone C-807/18 i C-39/19: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 15 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Törvényszék – Węgry) – Telenor Magyarország Zrt. / Nemzeti Média- és Hírközlési Hatóság Elnöke [Odesłanie prejudycjalne – Łączność elektroniczna – Rozporządzenie (UE) 2015/2120 – Artykuł 3 – Dostęp do otwartego Internetu – Artykuł 3 ust. 1 – Prawa użytkowników końcowych – Prawo dostępu do aplikacji i usług oraz do korzystania z nich – Prawo do udostępniania aplikacji i świadczenia usług – Artykuł 3 ust. 2 – Zakaz stosowania postanowień umownych i praktyk handlowych ograniczających korzystanie przez użytkowników końcowych z ich praw – Pojęcia postanowień umownychi praktyk handlowych, użytkowników końcowych i konsumentów – Ocena istnienia ograniczeń korzystania przez użytkowników końcowych z ich praw – Szczegółowe zasady – Artykuł 3 ust. 3 – Obowiązek równego i niedyskryminacyjnego traktowania transmisji danych – Możliwość zastosowania odpowiednich środków zarządzania transmisją danych – Zakaz stosowania środków polegających na blokowaniu lub spowalnianiu transmisji danych – Wyłączenia – Praktyki handlowe polegające na stosowaniu ofert pakietowych, w ramach których klienci nabywają pakiet dający im prawo do nieograniczonego korzystania z określonej ilości danych, przy czym korzystanie z niektórych aplikacji i niektórych usług szczególnych objętych stawką zerową nie jest potrącane z tej ilości danych i mogą, po jej wyczerpaniu, nadal korzystać bez ograniczeń z tych szczególnych aplikacji i usług, natomiast środki polegające na blokowaniu lub spowalnianiu transmisji danych są stosowane do pozostałych aplikacji i usług] | 6 |
| 2020/C 390/08 | Sprawa C-12/19 P: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 17 września 2020 r. – Mylène Troszczynski / Parlament Europejski (Odwołanie – Prawo instytucjonalne – Członek Parlamentu Europejskiego – Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej – Artykuł 8 – Immunitet parlamentarny – Działalność bez związku z obowiązkami parlamentarnymi – Publikacja na koncie Twitter posła – Artykuł 9 – Nietykalność poselska – Zakres – Decyzja o uchyleniu immunitetu parlamentarnego) | 7 |
| 2020/C 390/09 | Sprawa C-121/19 P: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 16 września 2020 r. – Edison SpA / Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) [Odwołanie – Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie do rejestracji graficznego znaku towarowego zawierającego element słowny EDISON – Wykładnia pojęć zawartych w nagłówku klasy klasyfikacji nicejskiej oraz w załączonym do niej wykazie alfabetycznym] | 7 |
| 2020/C 390/10 | Sprawa C-122/19 P: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 10 września 2020 r. – Hamas / Rada Unii Europejskiej, Republika Francuska, Komisja Europejska [Odwołanie – Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Zwalczanie terroryzmu – Środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom – Zamrożenie środków finansowych – Wspólne stanowisko 2001/931/WPZiB – Artykuł 1 ust. 4 i 6 – Rozporządzenie (WE) nr 2580/2001 – Artykuł 2 ust. 3 – Utrzymanie organizacji w wykazie osób, grup i podmiotów, które uczestniczyły w aktach terrorystycznych – Przesłanki – Organ właściwy równoważny organowi sądowemu – Orzeczenie skazujące – Utrzymywanie się ryzyka uczestnictwa w działaniach terrorystycznych – Podstawa faktyczna decyzji o zamrożeniu środków finansowych – Obowiązek uzasadnienie – Prawo do skutecznej ochrony sądowej] | 8 |
| 2020/C 390/11 | Sprawa C-312/19: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 16 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas – Litwa) – XT / Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos [Odesłanie prejudycjalne – Dyrektywa 2006/112/WE – Wspólny system podatku od wartości dodanej (VAT) – Artykuł 9 ust. 1 – Artykuł 193 – Pojęcie podatnika – Umowa o wspólnym przedsięwzięciu – Partnerstwo – Powiązanie transakcji gospodarczej z jednym z partnerów handlowych – Ustalenie podatnika zobowiązanego do zapłaty podatku] | 8 |
| 2020/C 390/12 | Sprawa C-339/19: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 16 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie – Rumunia) – SC Romenergo SA, Aris Capital SA / Autoritatea de Supraveghere Financiară [Odesłanie prejudycjalne – Swoboda przepływu kapitału – Prawo spółek – Akcje dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym – Spółki inwestycji finansowych – Uregulowanie krajowe ustanawiające limit udziałów w kapitale niektórych spółek inwestycji finansowych – Prawne domniemanie porozumienia] | 9 |
| 2020/C 390/13 | Sprawa C-363/19: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 10 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Patent- och marknadsdomstolen vid Stockholms tingsrätt – Szwecja) – Konsumentombudsmannen / Mezina AB [Odesłanie prejudycjalne – Bezpieczeństwo żywności – Oświadczenia żywieniowe i zdrowotne dotyczące żywności – Rozporządzenie (WE) nr 1924/2006 – Artykuły 5 i 6 – Naukowe potwierdzanie oświadczeń – Ogólnie uznane dowody naukowe – Artykuł 10 ust. 1 – Artykuł 28 ust. 5 – Przepisy przejściowe – Nieuczciwe praktyki handlowe stosowane przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym – Dyrektywa 2005/29/WE – Artykuł 3 ust. 4 – Związek między przepisami dyrektywy 2005/29 i innymi przepisami prawa Unii regulującymi szczególne aspekty nieuczciwych praktyk handlowych] | 10 |
| 2020/C 390/14 | Sprawa C-367/19: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 10 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Državna revizijska komisija za revizijo postopkov oddaje javnih naročil – Słowenia) – Tax-Fin-Lex d.o.o. / Ministrstvo za notranje zadeve [Odesłanie prejudycjalne – Zamówienia publiczne na usługi – Dyrektywa 2014/24/UE – Artykuł 2 ust. 1 pkt 5 – Pojęcie zamówienia publicznego – Pojęcie umowy o charakterze odpłatnym – Złożona przez oferenta oferta z ceną równą 0 EUR – Odrzucenie oferty – Artykuł 69 – Oferta rażąco niska] | 11 |
| 2020/C 390/15 | Sprawa C-386/19 P: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 10 września 2020 r. – Hamas / Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska [Odwołanie – Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Zwalczanie terroryzmu – Środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom – Zamrożenie środków finansowych – Wspólne stanowisko 2001/931/WPZiB – Artykuł 1 ust. 4 i 6 – Rozporządzenie (WE) nr 2580/2001 – Artykuł 2 ust. 3 – Utrzymanie organizacji w wykazie osób, grup i podmiotów, które uczestniczyły w aktach terrorystycznych – Przesłanki – Właściwy organ równoważny z organem sądowym – Orzeczenie skazujące – Utrzymanie się ryzyka uczestnictwa w aktach terrorystycznych – Obowiązek uzasadnienia – Prawo do obrony – Prawo do skutecznej ochrony sądowej] | 11 |
| 2020/C 390/16 | Sprawa C-462/19: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 16 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Comisión Nacional de los Mercados y la Competencia – Hiszpania) – postępowanie przeciwko Asociación Nacional de Empresas Estibadoras y Consignatarios de Buques (Anesco), Comisiones Obreras, Coordinadora Estatal de Trabajadores del Mar (CETM), Confederación Intersindical Gallega, Eusko Langileen Alkartasuna, Langile Abertzaleen Batzordeak, Unión General de Trabajadores (UGT) [Odesłanie prejudycjalne – Pojęcie sądu w rozumieniu art. 267 TFUE – Kryteria – Comisión Nacional de los Mercados y la Competencia (krajowa komisja ds. rynków i konkurencji, Hiszpania) – Niedopuszczalność wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym] | 12 |
| 2020/C 390/17 | Sprawa C-498/19 P: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 10 września 2020 r. – Rumunia / Komisja Europejska [Odwołanie – Europejski Fundusz Rolniczy Gwarancji (EFRG) i Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) – Decyzja Komisji Europejskiej wyłączająca wydatki z finansowania Unii Europejskiej – Doręczenie adresatowi – Błąd w druku załącznika – Opublikowanie decyzji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej – Termin do wniesienia skargi – Początek biegu terminu – Przekroczenie terminu – Zasada pewności prawa – Poszanowanie zasady kontradyktoryjności)] | 13 |
| 2020/C 390/18 | Sprawa C-509/19: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 10 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht München – Niemcy) – BMW Bayerische Motorenwerke AG / Hauptzollamt München [Odesłanie prejudycjalne – Unia celna – Unijny kodeks celny – Rozporządzenie (UE) nr 952/2013 – Artykuł 71 ust. 1 lit. b) – Wartość celna – Przywóz produktów elektronicznych wyposażonych w oprogramowanie] | 13 |
| 2020/C 390/19 | Sprawa C-528/19: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 16 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof – Niemcy) – Mitteldeutsche Hartstein-Industrie AG / Finanzamt Y [Odesłanie prejudycjalne – Podatki – Podatek od wartości dodanej (VAT) – Szósta dyrektywa 77/388/EWG – Artykuł 17 ust. 2 lit. a) – Odliczenie podatku naliczonego – Powstanie i zakres prawa do odliczenia podatku – Rozbudowa drogi należącej do gminy – Zaksięgowanie kosztów robót jako kosztów ogólnych podatnika – Ustalenie istnienia bezpośredniego i ścisłego związku z działalnością gospodarczą podatnika – Dostawa nieodpłatna – Dostawa uznana za dostawę odpłatną – Artykuł 5 ust. 6] | 14 |
| 2020/C 390/20 | Sprawa C-669/19 P: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 16 września 2020 r. – BP / Agencja Praw Podstawowych Unii Europejskiej (FRA) [Odwołanie – Odpowiedzialność pozaumowna – Dostęp do dokumentów – Ochrona danych osobowych – Ujawnienie takich danych, któremu zarzuca się nieprawidłowości – Rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 i 45/2001 – Dopuszczalność zarzutów i środków dowodowych przed Sądem Unii Europejskiej – Podział kosztów] | 15 |
| 2020/C 390/21 | Sprawa C-674/19: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 16 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas – Litwa) – UAB Skonis ir kvapas / Muitinės departamentas prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos [Odesłanie prejudycjalne – Struktura i stawki podatków akcyzowych stosowanych do wyrobów tytoniowych – Dyrektywa 2011/64/UE – Artykuł 2 ust. 2 – Artykuł 5 ust. 1 – Pojęcie wyrobów składających się w całości lub w części z substancji innych niż tytoń – Pojęcie tytoniu do palenia – Tytoń do fajek wodnych] | 15 |
| 2020/C 390/22 | Sprawa C-738/19: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 10 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Amsterdam – Niderlandy) – A / B, C [Odesłanie prejudycjalne – Ochrona konsumentów – Dyrektywa 93/13/EWG – Załącznik, pkt 1 lit. e) – Nieuczciwe warunki w umowach konsumenckich – Mieszkalnictwo socjalne – Obowiązek stałego zamieszkania i zakaz podnajmu nieruchomości – Artykuł 3 ust. 1 i 3 – Artykuł 4 ust. 1 – Ocena ewentualnie nieuczciwego charakteru postanowień dotyczących kar umownych – Kryteria] | 16 |
| 2020/C 390/23 | Sprawa C-89/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Županijski sud u Puli (Chorwacja) w dniu 20 lutego 2020 r. – postępowanie karne przeciwko GR, HS, IT, INTER CONSULTING d.o.o., w likwidacji | 16 |
| 2020/C 390/24 | Sprawa C-113/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Najvyšší súd Slovenskej republiky (Słowacja) w dniu 28 lutego 2020 r. – Slovenský plynárenský priemysel, a.s. / Finančné riaditeľstvo Slovenskej republiky | 17 |
| 2020/C 390/25 | Sprawa C-239/20 P: Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 26 marca 2020 r. w sprawie T-653/18, Armani / EUIPO, wniesione w dniu 5 czerwca 2020 r. przez Giorgio Armani SpA | 17 |
| 2020/C 390/26 | Sprawa C-240/20 P: Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 26 marca 2020 r. w sprawie T-654/18, Armani / EUIPO, wniesione w dniu 5 czerwca 2020 r. przez Giorgio Armani SpA | 18 |
| 2020/C 390/27 | Sprawa C-360/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Argeş (Rumunia) w dniu 4 sierpnia 2020 r. – Minister Dezvoltării Regionale şi Administraţiei Publice / NE | 18 |
| 2020/C 390/28 | Sprawa C-365/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Düsseldorf (Niemcy) w dniu 4 sierpnia 2020 r. – Eurowings GmbH / GDVI Verbraucherhilfe GmbH. | 19 |
| 2020/C 390/29 | Sprawa C-370/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 7 sierpnia 2020 r. – Pro Rauchfrei e.V. / JS e.K. | 20 |
| 2020/C 390/30 | Sprawa C-376/20 P: Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 28 maja 2020 r. w sprawie T-399/16, CK Telecoms UK Investments Ltd / Komisja, wniesione w dniu 7 sierpnia 2020 r. przez Komisję Europejską | 20 |
| 2020/C 390/31 | Sprawa C-414/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Specializiran nakazatelen syd (Bułgaria) w dniu 4 września 2020 r. – postępowanie karne przeciwko MM | 22 |
| 2020/C 390/32 | Sprawa C-416/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hanseatisches Oberlandesgericht Hamburg (Niemcy) w dniu 7 września 2020 r. – TR | 22 |
| 2020/C 390/33 | Sprawa C-431/20 P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 3 lipca 2020 r. w sprawach połączonych T-395/19, T-396/19, T-405/19, T-408/19, T-419/19, T-423/19, T-424/19, T-428/19, T-433/19, T-437/19, T-443/19, T-455/19, od T-458/19 do T-462/19, T-464/19, T-469/19 i T-477/19, Tognoli i in. / Parlament, wniesione w dniu 12 września 2020 r. przez Carla Tognolego i in. | 23 |
| 2020/C 390/34 | Sprawa C-432/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Wien (Austria) w dniu 14 września 2020 r. – ZK | 24 |
| | Sąd |
| 2020/C 390/35 | Sprawa T-796/16: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r. – CEDC International / EUIPO – Underberg (Kształt źdźbła trawy w butelce) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie trójwymiarowego unijnego znaku towarowego – Kształt źdźbła trawy w butelce – Wcześniejszy trójwymiarowy krajowy znak towarowy – Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego – Artykuł 15 ust. 1 oraz art. 43 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 18 ust. 1 oraz art. 47 ust. 2 i 3 rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Charakter używania – Zmiana charakteru odróżniającego – Używanie łącznie z innymi znakami towarowymi – Przedmiot ochrony – Wymóg jasności i precyzyjności – Wymóg zgodności opisu z przedstawieniem – Decyzja wydana w następstwie stwierdzenia przez Sąd nieważności wcześniejszej decyzji – Odesłanie do podstaw uzasadnienia wcześniejszej decyzji, której nieważność stwierdzono – Obowiązek uzasadnienia] | 25 |
| 2020/C 390/36 | Sprawa T-411/17: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r.. – Landesbank Baden-Württemberg / SRB [Unia gospodarcza i walutowa – Unia bankowa – Jednolity mechanizm restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych i niektórych przedsiębiorstw inwestycyjnych (SRM) – Jednolity fundusz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (SRF) – Decyzja SRB w sprawie obliczania składek ex ante za 2017 r. – Skarga o stwierdzenie nieważności – Bezpośrednie i indywidualne oddziaływanie – Dopuszczalność – Istotne wymogi proceduralne – Uwierzytelnienie decyzji – Obowiązek uzasadnienia – Prawo do skutecznej ochrony sądowej – Zarzut niezgodności z prawem – Ograniczenie w czasie skutków wyroku] | 26 |
| 2020/C 390/37 | Sprawa T-414/17: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r. – Hypo Vorarlberg Bank / SRB [Unia gospodarcza i walutowa – Unia bankowa – Jednolity mechanizm restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych i niektórych firm inwestycyjnych (SRM) – Jednolity fundusz restrukturyzacji (SRF) – Decyzja w sprawie składek wnoszonych ex ante za rok 2017 – Skarga o stwierdzenie nieważności – Bezpośrednie i indywidualne oddziaływanie – Istotne wymogi formalne – Uwierzytelnienie decyzji – Obowiązek uzasadnienia – Ograniczenie w czasie skutków wyroku] | 27 |
| 2020/C 390/38 | Sprawa T-420/17: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r. – Portigon / SRB [Unia gospodarcza i walutowa – Unia bankowa – Jednolity mechanizm restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych i niektórych przedsiębiorstw inwestycyjnych (SRM) – Jednolity fundusz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (SRF) – Decyzja SRB w sprawie obliczania składek ex ante za 2017 r. – Skarga o stwierdzenie nieważności – Bezpośrednie i indywidualne oddziaływanie – Dopuszczalność – Istotne wymogi proceduralne – Uwierzytelnienie decyzji – Obowiązek uzasadnienia – Ograniczenie w czasie skutków wyroku] | 27 |
| 2020/C 390/39 | Sprawa T-565/18: Wyrok Sądu z dnia 9 września 2020 r. – P. Krücken Organic / Komisja [Prawo instytucjonalne – Skarga o odszkodowanie – Przesłanki powstania odpowiedzialności pozaumownej Unii – Ustalenia dotyczące przywozu produktów ekologicznych z krajów trzecich – Prywatna jednostka certyfikująca – Pojęcie właściwego nadzoru w rozumieniu art. 33 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 834/2007 – Rozporządzenie (WE) nr 1235/2008 – Możliwość przypisania zachowania] | 28 |
| 2020/C 390/40 | Sprawa T-596/18: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r. – ZL / EUIPO [Służba publiczna – Zatrudnienie – Ogłoszenie o konkursie – Decyzja o nieumieszczeniu nazwiska skarżącej na liście rezerwy kadrowej konkursu – Obowiązek uzasadnienia – Odrzucenie wniosku o udzielenie dostępu do pytań wielkokrotnego wyboru zadanych na testach wstępnych – Tajność prac komisji konkursowej] | 29 |
| 2020/C 390/41 | Sprawa T-291/19: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r. – Pshonka/Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją na Ukrainie – Zamrożenie środków finansowych – Wykaz osób, podmiotów i organów, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazie – Obowiązek Rady zbadania, czy decyzja organu państwa trzeciego została podjęta z poszanowaniem prawa do obrony i prawa do skutecznej ochrony sądowej] | 29 |
| 2020/C 390/42 | Sprawa T-292/19: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r. – Pshonka/Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją na Ukrainie – Zamrożenie środków finansowych – Wykaz osób, podmiotów i organów, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazie – Obowiązek Rady zbadania, czy decyzja organu państwa trzeciego została podjęta z poszanowaniem prawa do obrony i prawa do skutecznej ochrony sądowej] | 30 |
| 2020/C 390/43 | Sprawa T-338/19: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r. – UE / Komisja [Służba publiczna – Personel tymczasowy – Problemy zdrowotne związane potencjalnie z warunkami pracy – Wniosek o uznanie zawodowego podłoża choroby – Artykuł 73 regulaminu pracowniczego – Prawo do bycia wysłuchanym – Artykuł 41 karty praw podstawowych – Obowiązek wysłuchania zainteresowanego przed wydaniem pierwotnej decyzji] | 31 |
| 2020/C 390/44 | Sprawa T-370/19: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r. – Hiszpania / Komisja [Stosunki zewnętrzne – Współpraca techniczna – Łączność elektroniczna – Rozporządzenie (UE) 2018/1971 – Organ Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej – Artykuł 35 ust. 2 rozporządzenia 2018/1971 – Udział organów regulacyjnych państw trzecie w tym organie – Udział krajowego organu regulacyjnego Kosowa – Pojęcie państwa trzeciego – Naruszenie prawa] | 31 |
| 2020/C 390/45 | Sprawa T-472/19: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r. – BASF/Komisja [Produkty lecznicze stosowane u ludzi – Pozwolenie na dopuszczenie do obrotu produktów leczniczych stosowanych u ludzi zawierających estry etylowe kwasów tłuszczowych omega-3 – Zmiana warunków pozwolenia – Artykuł 116 akapit pierwszy dyrektywy 2001/83/WE – Oczywisty błąd w ocenie – Proporcjonalność] | 32 |
| 2020/C 390/46 | Sprawa T-522/19: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r. – Aldi / EUIPO (BBQ BARBECUE SEASON) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego BBQ BARBECUE SEASON – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Charakter opisowy – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 2017/1001] | 32 |
| 2020/C 390/47 | Sprawa T-549/19: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r. – Medac Gesellschaft für klinische Spezialpräparate / Komisja [Produkty lecznicze stosowane u ludzi – Sieroce produkty lecznicze – Wniosek o pozwolenie na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego Trecondi – treosulfan – Decyzja Komisji o wykreśleniu produktu leczniczego z rejestru sierocych produktów leczniczych – Artykuł 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 141/2000 – Pojęcie zadowalającej metody – Artykuł 5 ust. 12 lit. b) rozporządzenia nr 141/2000 – Naruszenie prawa] | 33 |
| 2020/C 390/48 | Sprawa T-557/19: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r. – Seven / EUIPO (7Seven) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Graficzny unijny znak towarowy 7Seven – Brak wniosku o przedłużenie rejestracji znaku towarowego – Wykreślenie znaku towarowego po wygaśnięciu prawa z rejestracji – Artykuł 53 rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Wniosek o przywrócenie stanu poprzedniego złożony przez licencjobiorcę – Artykuł 104 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 – Obowiązek należytej staranności] | 34 |
| 2020/C 390/49 | Sprawa T-654/19: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r. – FF / Komisja [Odpowiedzialność pozaumowna – Produkcja, prezentowanie i sprzedaż wyrobów tytoniowych – Dyrektywa 2014/40/UE – Wykorzystanie fotografii w bibliotece ostrzeżeń obrazkowych, które należy stosować na wyrobach tytoniowych – Dyrektywa 2014/109/UE – Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom] | 34 |
| 2020/C 390/50 | Sprawa T-727/19: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r. – Basaglia / Komisja [Dostęp do dokumentów – Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 – Dokumenty dotyczące określonych projektów w ramach programu eTEN oraz programów ramowych piątego i szóstego w zakresie badań i rozwoju technologicznego – Ograniczenie wniosku o dostęp – Częściowa odmowa dostępu – Wyjątek dotyczący ochrony życia prywatnego i integralności jednostki – Wyjątek dotyczący ochrony interesów handlowych osoby trzeciej – Nadrzędny interes publiczny – Obowiązek dokonania konkretnej i indywidualnej analizy] | 35 |
| 2020/C 390/51 | Sprawa T-737/19: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r. – Huevos Herrera Mejías / EUIPO – Montesierra (MontiSierra HUEVOS CON SABOR A CAMPO) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego MontiSierra HUEVOS CON SABOR A CAMPO – Wcześniejsze słowne, unijny i krajowy, znaki towarowe MONTESIERRA – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Podobieństwo towarów – Podobieństwo oznaczeń – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Dowód rzeczywistego używania wcześniejszego znaku towarowego – Artykuł 47 ust. 2 i 3 rozporządzenia 2017/1001 – Obowiązek uzasadnienia] | 36 |
| 2020/C 390/52 | Sprawa T-738/19: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r. – Clouds Sky/EUIPO – The Cloud Networks (Wi-Fi Powered by The Cloud) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Graficzny unijny znak towarowy Wi-Fi Powered by The Cloud – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Charakter odróżniający – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Brak charakteru opisowego – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001]] | 36 |
| 2020/C 390/53 | Sprawa T-869/19: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r. – Tetra / EUIPO – Neusta next (Wave) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Słowny unijny znak towarowy Wave – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]] | 37 |
| 2020/C 390/54 | Sprawa T-835/19: Postanowienie Sądu z dnia 30 września 2020 r. – CrossFit / EUIPO – Hochwarter (CROSSBOX) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Cofnięcie zaskarżonej decyzji – Następcza bezprzedmiotowość sporu – Umorzenie postępowania] | 37 |
| 2020/C 390/55 | Sprawa T-525/20: Skarga wniesiona w dniu 14 sierpnia 2020 r. – ITD i Danske Fragtmænd/Komisja | 38 |
| 2020/C 390/56 | Sprawa T-557/20: Skarga wniesiona w dniu 1 września 2020 r. – SRB / EIOD | 39 |
| 2020/C 390/57 | Sprawa T-584/20: Skarga wniesiona w dniu 15 września 2020 r. – Cara Therapeutics/EUIPO – Gebro Holding (KORSUVA) | 40 |
| 2020/C 390/58 | Sprawa T-591/20: Skarga wniesiona w dniu 28 września 2020 r. – Unimax Stationery / EUIPO – Mitsubishi Pencil (UNI-MAX) | 40 |
| 2020/C 390/59 | Sprawa T-592/20: Skarga wniesiona w dniu 28 września 2020 r. – Univers Agro/EUIPO – Shandong Hengfeng Rubber & Plastic (AGATE) | 41 |
| 2020/C 390/60 | Sprawa T-597/20: Skarga wniesiona w dniu 29 września 2020 r. – Roller / EUIPO – Flex Equipos de Descanso (Dormillo) | 42 |
| 2020/C 390/61 | Sprawa T-598/20: Skarga wniesiona w dniu 29 września 2020 r. – Skechers USA / EUIPO ARCH FIT) | 43 |
| 2020/C 390/62 | Sprawa T-604/20: Skarga wniesiona w dniu 30 września 2020 r. – Guangdong Haomei New Materials i Guangdong King Metal Light Alloy Technology / Komisja | 43 |
| 2020/C 390/63 | Sprawa T-610/20: Skarga wniesiona w dniu 2 października 2020 r. – Egis Bâtiments International i InCA / Parlament | 45 |
| 2020/C 390/64 | Sprawa T-612/20: Skarga wniesiona w dniu 4 października 2020 r. – Malacalza Investimenti Srl/EBC | 47 |
| 2020/C 390/65 | Sprawa T-613/20: Skarga wniesiona w dniu 3 października 2020 r. – Junqueras i Vies / Parlament | 48 |
| 2020/C 390/66 | Sprawa T-615/20: Skarga wniesiona w dniu 3 października 2020 r. – Mood Media Netherlands / EUIPO – Tailoradio (MOOD MEDIA) | 49 |
| 2020/C 390/67 | Sprawa T-620/20: Skarga wniesiona w dniu 5 października 2020 r. – Alessio i in. / EBC | 50 |
| 2020/C 390/68 | Sprawa T-251/16: Postanowienie Sądu z dnia 23 września 2020 r. – Dyrektor generalny OLAF-u / Komisja | 51 |
| 2020/C 390/69 | Sprawa T-13/19: Postanowienie Sądu z dnia 30 września 2020 r. – Republika Czeska / Komisja | 51 |
| 2020/C 390/70 | Sprawa T-523/19: Postanowienie Sądu z dnia 28 września 2020 r. – Sky / EUIPO – Safran Electronics & Defense (SKYNAUTE by SAGEM) | 51 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2020/C 390/02

Sprawy połączone C-449/18 P i C-474/18 P: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 17 września 2020 r. – Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) / Lionel Andrés Messi Cuccittini, J.M.-E.V. e hijos SRL (C-449/18 P) i J.M.-E.V. e hijos SRL / Lionel Andrés Messi Cuccittini, Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) (C-474/18 P) [Odwołanie – Znak towarowy Unii Europejskiej – Rozporządzenie (WE) nr 207/2009 – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego MESSI – Wcześniejsze słowne unijne znaki towarowe MASSI – Częściowa odmowa rejestracji]

2

2020/C 390/03

Sprawa C-594/18 P: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 22 września 2020 r. – Republika Austrii / Komisja Europejska i in. [Odwołanie – Pomoc państwa – Artykuł 107 ust. 3 lit. c) TFUE – Artykuły 11 i 194 TFUE – Artykuł 1, art. 2 lit. c) i art. 106a ust. 3 traktatu EWEA – Planowana pomoc na rzecz jednostki C elektrowni jądrowej Hinkley Point (Zjednoczone Królestwo) – Decyzja uznająca pomoc za zgodną z rynkiem wewnętrznym – Cel leżący we wspólnym interesie – Cele środowiskowe Unii Europejskiej – Zasady: ochrony środowiska, zanieczyszczający płaci, ostrożności i zrównoważonego rozwoju – Określenie przedmiotowych działań gospodarczych – Niewydolność rynku – Proporcjonalność pomocy – Pomoc inwestycyjna lub operacyjna – Określenie elementów pomocy – Komunikat w sprawie gwarancji]

3

2020/C 390/04

Sprawa C-648/18: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 17 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Bucureşti – Rumunia) – Autoritatea naţională de reglementare în domeniul energiei (ANRE) / Societatea de Producere a Energiei Electrice în Hidrocentrale Hidroelectrica SA [Odesłanie prejudycjalne – Rynek wewnętrzny energii elektrycznej – Swobodny przepływ towarów – Artykuł 35 TFUE – Ograniczenia ilościowe w wywozie – Środki o skutku równoważnym – Środek krajowy nakładający na producentów energii elektrycznej obowiązek oferowania całej dostępnej energii elektrycznej wyłącznie na scentralizowanym konkurencyjnym rynku danego państwa członkowskiego]

3

2020/C 390/05

Sprawy połączone C-724/18 i C-727/18: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 22 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation – Francja) – Cali Apartments SCI (C-724/18), HX (C-727/18) / Procureur général près la cour d’appel de Paris, Ville de Paris [Odesłanie prejudycjalne – Dyrektywa 2006/123/WE – Zakres stosowania – Wielokrotny, krótkoterminowy wynajem umeblowanych lokali klientom zatrzymującym się przejazdem, którzy nie dokonują w nich zameldowania – Uregulowanie krajowe przewidujące system uprzednich zezwoleń w odniesieniu do pewnych określonych gmin, nakładające na owe gminy obowiązek ustanowienia warunków udzielania zezwoleń przewidzianych w tym systemie – Artykuł 4 ust. 6 – Pojęcie systemu zezwoleń – Artykuł 9 – Względy uzasadniające – Niewystarczająca podaż przystępnych cenowo mieszkań na wynajem długoterminowy – Proporcjonalność – Artykuł 10 – Wymogi dotyczące warunków udzielania zezwoleń]

4

2020/C 390/06

Sprawa C-806/18: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 17 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden – Niderlandy) – postępowanie karne przeciwko JZ [Odesłanie prejudycjalne – Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości – Powrót nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich – Dyrektywa 2008/115/WE – Artykuł 11 – Zakaz wjazdu – Obywatel państwa trzeciego, wobec którego orzeczono taki zakaz, lecz który nigdy nie opuścił danego państwa członkowskiego – Uregulowanie krajowe przewidujące karę pozbawienia wolności za przebywanie tego obywatela w tym państwie członkowskim, gdy jest świadomy wydanego wobec niego zakazu wjazdu]

5

2020/C 390/07

Sprawy połączone C-807/18 i C-39/19: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 15 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Törvényszék – Węgry) – Telenor Magyarország Zrt. / Nemzeti Média- és Hírközlési Hatóság Elnöke [Odesłanie prejudycjalne – Łączność elektroniczna – Rozporządzenie (UE) 2015/2120 – Artykuł 3 – Dostęp do otwartego Internetu – Artykuł 3 ust. 1 – Prawa użytkowników końcowych – Prawo dostępu do aplikacji i usług oraz do korzystania z nich – Prawo do udostępniania aplikacji i świadczenia usług – Artykuł 3 ust. 2 – Zakaz stosowania postanowień umownych i praktyk handlowych ograniczających korzystanie przez użytkowników końcowych z ich praw – Pojęcia postanowień umownychi praktyk handlowych, użytkowników końcowych i konsumentów – Ocena istnienia ograniczeń korzystania przez użytkowników końcowych z ich praw – Szczegółowe zasady – Artykuł 3 ust. 3 – Obowiązek równego i niedyskryminacyjnego traktowania transmisji danych – Możliwość zastosowania odpowiednich środków zarządzania transmisją danych – Zakaz stosowania środków polegających na blokowaniu lub spowalnianiu transmisji danych – Wyłączenia – Praktyki handlowe polegające na stosowaniu ofert pakietowych, w ramach których klienci nabywają pakiet dający im prawo do nieograniczonego korzystania z określonej ilości danych, przy czym korzystanie z niektórych aplikacji i niektórych usług szczególnych objętych stawką zerową nie jest potrącane z tej ilości danych i mogą, po jej wyczerpaniu, nadal korzystać bez ograniczeń z tych szczególnych aplikacji i usług, natomiast środki polegające na blokowaniu lub spowalnianiu transmisji danych są stosowane do pozostałych aplikacji i usług]

6

2020/C 390/08

Sprawa C-12/19 P: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 17 września 2020 r. – Mylène Troszczynski / Parlament Europejski (Odwołanie – Prawo instytucjonalne – Członek Parlamentu Europejskiego – Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej – Artykuł 8 – Immunitet parlamentarny – Działalność bez związku z obowiązkami parlamentarnymi – Publikacja na koncie Twitter posła – Artykuł 9 – Nietykalność poselska – Zakres – Decyzja o uchyleniu immunitetu parlamentarnego)

7

2020/C 390/09

Sprawa C-121/19 P: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 16 września 2020 r. – Edison SpA / Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) [Odwołanie – Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie do rejestracji graficznego znaku towarowego zawierającego element słowny EDISON – Wykładnia pojęć zawartych w nagłówku klasy klasyfikacji nicejskiej oraz w załączonym do niej wykazie alfabetycznym]

7

2020/C 390/10

Sprawa C-122/19 P: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 10 września 2020 r. – Hamas / Rada Unii Europejskiej, Republika Francuska, Komisja Europejska [Odwołanie – Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Zwalczanie terroryzmu – Środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom – Zamrożenie środków finansowych – Wspólne stanowisko 2001/931/WPZiB – Artykuł 1 ust. 4 i 6 – Rozporządzenie (WE) nr 2580/2001 – Artykuł 2 ust. 3 – Utrzymanie organizacji w wykazie osób, grup i podmiotów, które uczestniczyły w aktach terrorystycznych – Przesłanki – Organ właściwy równoważny organowi sądowemu – Orzeczenie skazujące – Utrzymywanie się ryzyka uczestnictwa w działaniach terrorystycznych – Podstawa faktyczna decyzji o zamrożeniu środków finansowych – Obowiązek uzasadnienie – Prawo do skutecznej ochrony sądowej]

8

2020/C 390/11

Sprawa C-312/19: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 16 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas – Litwa) – XT / Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos [Odesłanie prejudycjalne – Dyrektywa 2006/112/WE – Wspólny system podatku od wartości dodanej (VAT) – Artykuł 9 ust. 1 – Artykuł 193 – Pojęcie podatnika – Umowa o wspólnym przedsięwzięciu – Partnerstwo – Powiązanie transakcji gospodarczej z jednym z partnerów handlowych – Ustalenie podatnika zobowiązanego do zapłaty podatku]

8

2020/C 390/12

Sprawa C-339/19: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 16 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie – Rumunia) – SC Romenergo SA, Aris Capital SA / Autoritatea de Supraveghere Financiară [Odesłanie prejudycjalne – Swoboda przepływu kapitału – Prawo spółek – Akcje dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym – Spółki inwestycji finansowych – Uregulowanie krajowe ustanawiające limit udziałów w kapitale niektórych spółek inwestycji finansowych – Prawne domniemanie porozumienia]

9

2020/C 390/13

Sprawa C-363/19: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 10 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Patent- och marknadsdomstolen vid Stockholms tingsrätt – Szwecja) – Konsumentombudsmannen / Mezina AB [Odesłanie prejudycjalne – Bezpieczeństwo żywności – Oświadczenia żywieniowe i zdrowotne dotyczące żywności – Rozporządzenie (WE) nr 1924/2006 – Artykuły 5 i 6 – Naukowe potwierdzanie oświadczeń – Ogólnie uznane dowody naukowe – Artykuł 10 ust. 1 – Artykuł 28 ust. 5 – Przepisy przejściowe – Nieuczciwe praktyki handlowe stosowane przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym – Dyrektywa 2005/29/WE – Artykuł 3 ust. 4 – Związek między przepisami dyrektywy 2005/29 i innymi przepisami prawa Unii regulującymi szczególne aspekty nieuczciwych praktyk handlowych]

10

2020/C 390/14

Sprawa C-367/19: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 10 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Državna revizijska komisija za revizijo postopkov oddaje javnih naročil – Słowenia) – Tax-Fin-Lex d.o.o. / Ministrstvo za notranje zadeve [Odesłanie prejudycjalne – Zamówienia publiczne na usługi – Dyrektywa 2014/24/UE – Artykuł 2 ust. 1 pkt 5 – Pojęcie zamówienia publicznego – Pojęcie umowy o charakterze odpłatnym – Złożona przez oferenta oferta z ceną równą 0 EUR – Odrzucenie oferty – Artykuł 69 – Oferta rażąco niska]

11

2020/C 390/15

Sprawa C-386/19 P: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 10 września 2020 r. – Hamas / Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska [Odwołanie – Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Zwalczanie terroryzmu – Środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom – Zamrożenie środków finansowych – Wspólne stanowisko 2001/931/WPZiB – Artykuł 1 ust. 4 i 6 – Rozporządzenie (WE) nr 2580/2001 – Artykuł 2 ust. 3 – Utrzymanie organizacji w wykazie osób, grup i podmiotów, które uczestniczyły w aktach terrorystycznych – Przesłanki – Właściwy organ równoważny z organem sądowym – Orzeczenie skazujące – Utrzymanie się ryzyka uczestnictwa w aktach terrorystycznych – Obowiązek uzasadnienia – Prawo do obrony – Prawo do skutecznej ochrony sądowej]

11

2020/C 390/16

Sprawa C-462/19: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 16 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Comisión Nacional de los Mercados y la Competencia – Hiszpania) – postępowanie przeciwko Asociación Nacional de Empresas Estibadoras y Consignatarios de Buques (Anesco), Comisiones Obreras, Coordinadora Estatal de Trabajadores del Mar (CETM), Confederación Intersindical Gallega, Eusko Langileen Alkartasuna, Langile Abertzaleen Batzordeak, Unión General de Trabajadores (UGT) [Odesłanie prejudycjalne – Pojęcie sądu w rozumieniu art. 267 TFUE – Kryteria – Comisión Nacional de los Mercados y la Competencia (krajowa komisja ds. rynków i konkurencji, Hiszpania) – Niedopuszczalność wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym]

12

2020/C 390/17

Sprawa C-498/19 P: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 10 września 2020 r. – Rumunia / Komisja Europejska [Odwołanie – Europejski Fundusz Rolniczy Gwarancji (EFRG) i Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) – Decyzja Komisji Europejskiej wyłączająca wydatki z finansowania Unii Europejskiej – Doręczenie adresatowi – Błąd w druku załącznika – Opublikowanie decyzji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej – Termin do wniesienia skargi – Początek biegu terminu – Przekroczenie terminu – Zasada pewności prawa – Poszanowanie zasady kontradyktoryjności)]

13

2020/C 390/18

Sprawa C-509/19: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 10 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht München – Niemcy) – BMW Bayerische Motorenwerke AG / Hauptzollamt München [Odesłanie prejudycjalne – Unia celna – Unijny kodeks celny – Rozporządzenie (UE) nr 952/2013 – Artykuł 71 ust. 1 lit. b) – Wartość celna – Przywóz produktów elektronicznych wyposażonych w oprogramowanie]

13

2020/C 390/19

Sprawa C-528/19: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 16 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof – Niemcy) – Mitteldeutsche Hartstein-Industrie AG / Finanzamt Y [Odesłanie prejudycjalne – Podatki – Podatek od wartości dodanej (VAT) – Szósta dyrektywa 77/388/EWG – Artykuł 17 ust. 2 lit. a) – Odliczenie podatku naliczonego – Powstanie i zakres prawa do odliczenia podatku – Rozbudowa drogi należącej do gminy – Zaksięgowanie kosztów robót jako kosztów ogólnych podatnika – Ustalenie istnienia bezpośredniego i ścisłego związku z działalnością gospodarczą podatnika – Dostawa nieodpłatna – Dostawa uznana za dostawę odpłatną – Artykuł 5 ust. 6]

14

2020/C 390/20

Sprawa C-669/19 P: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 16 września 2020 r. – BP / Agencja Praw Podstawowych Unii Europejskiej (FRA) [Odwołanie – Odpowiedzialność pozaumowna – Dostęp do dokumentów – Ochrona danych osobowych – Ujawnienie takich danych, któremu zarzuca się nieprawidłowości – Rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 i 45/2001 – Dopuszczalność zarzutów i środków dowodowych przed Sądem Unii Europejskiej – Podział kosztów]

15

2020/C 390/21

Sprawa C-674/19: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 16 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas – Litwa) – UAB Skonis ir kvapas / Muitinės departamentas prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos [Odesłanie prejudycjalne – Struktura i stawki podatków akcyzowych stosowanych do wyrobów tytoniowych – Dyrektywa 2011/64/UE – Artykuł 2 ust. 2 – Artykuł 5 ust. 1 – Pojęcie wyrobów składających się w całości lub w części z substancji innych niż tytoń – Pojęcie tytoniu do palenia – Tytoń do fajek wodnych]

15

2020/C 390/22

Sprawa C-738/19: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 10 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Amsterdam – Niderlandy) – A / B, C [Odesłanie prejudycjalne – Ochrona konsumentów – Dyrektywa 93/13/EWG – Załącznik, pkt 1 lit. e) – Nieuczciwe warunki w umowach konsumenckich – Mieszkalnictwo socjalne – Obowiązek stałego zamieszkania i zakaz podnajmu nieruchomości – Artykuł 3 ust. 1 i 3 – Artykuł 4 ust. 1 – Ocena ewentualnie nieuczciwego charakteru postanowień dotyczących kar umownych – Kryteria]

16

2020/C 390/23

Sprawa C-89/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Županijski sud u Puli (Chorwacja) w dniu 20 lutego 2020 r. – postępowanie karne przeciwko GR, HS, IT, INTER CONSULTING d.o.o., w likwidacji

16

2020/C 390/24

Sprawa C-113/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Najvyšší súd Slovenskej republiky (Słowacja) w dniu 28 lutego 2020 r. – Slovenský plynárenský priemysel, a.s. / Finančné riaditeľstvo Slovenskej republiky

17

2020/C 390/25

Sprawa C-239/20 P: Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 26 marca 2020 r. w sprawie T-653/18, Armani / EUIPO, wniesione w dniu 5 czerwca 2020 r. przez Giorgio Armani SpA

17

2020/C 390/26

Sprawa C-240/20 P: Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 26 marca 2020 r. w sprawie T-654/18, Armani / EUIPO, wniesione w dniu 5 czerwca 2020 r. przez Giorgio Armani SpA

18

2020/C 390/27

Sprawa C-360/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Argeş (Rumunia) w dniu 4 sierpnia 2020 r. – Minister Dezvoltării Regionale şi Administraţiei Publice / NE

18

2020/C 390/28

Sprawa C-365/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Düsseldorf (Niemcy) w dniu 4 sierpnia 2020 r. – Eurowings GmbH / GDVI Verbraucherhilfe GmbH.

19

2020/C 390/29

Sprawa C-370/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 7 sierpnia 2020 r. – Pro Rauchfrei e.V. / JS e.K.

20

2020/C 390/30

Sprawa C-376/20 P: Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 28 maja 2020 r. w sprawie T-399/16, CK Telecoms UK Investments Ltd / Komisja, wniesione w dniu 7 sierpnia 2020 r. przez Komisję Europejską

20

2020/C 390/31

Sprawa C-414/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Specializiran nakazatelen syd (Bułgaria) w dniu 4 września 2020 r. – postępowanie karne przeciwko MM

22

2020/C 390/32

Sprawa C-416/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hanseatisches Oberlandesgericht Hamburg (Niemcy) w dniu 7 września 2020 r. – TR

22

2020/C 390/33

Sprawa C-431/20 P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 3 lipca 2020 r. w sprawach połączonych T-395/19, T-396/19, T-405/19, T-408/19, T-419/19, T-423/19, T-424/19, T-428/19, T-433/19, T-437/19, T-443/19, T-455/19, od T-458/19 do T-462/19, T-464/19, T-469/19 i T-477/19, Tognoli i in. / Parlament, wniesione w dniu 12 września 2020 r. przez Carla Tognolego i in.

23

2020/C 390/34

Sprawa C-432/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Wien (Austria) w dniu 14 września 2020 r. – ZK

24

Sąd

2020/C 390/35

Sprawa T-796/16: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r. – CEDC International / EUIPO – Underberg (Kształt źdźbła trawy w butelce) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie trójwymiarowego unijnego znaku towarowego – Kształt źdźbła trawy w butelce – Wcześniejszy trójwymiarowy krajowy znak towarowy – Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego – Artykuł 15 ust. 1 oraz art. 43 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 18 ust. 1 oraz art. 47 ust. 2 i 3 rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Charakter używania – Zmiana charakteru odróżniającego – Używanie łącznie z innymi znakami towarowymi – Przedmiot ochrony – Wymóg jasności i precyzyjności – Wymóg zgodności opisu z przedstawieniem – Decyzja wydana w następstwie stwierdzenia przez Sąd nieważności wcześniejszej decyzji – Odesłanie do podstaw uzasadnienia wcześniejszej decyzji, której nieważność stwierdzono – Obowiązek uzasadnienia]

25

2020/C 390/36

Sprawa T-411/17: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r.. – Landesbank Baden-Württemberg / SRB [Unia gospodarcza i walutowa – Unia bankowa – Jednolity mechanizm restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych i niektórych przedsiębiorstw inwestycyjnych (SRM) – Jednolity fundusz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (SRF) – Decyzja SRB w sprawie obliczania składek ex ante za 2017 r. – Skarga o stwierdzenie nieważności – Bezpośrednie i indywidualne oddziaływanie – Dopuszczalność – Istotne wymogi proceduralne – Uwierzytelnienie decyzji – Obowiązek uzasadnienia – Prawo do skutecznej ochrony sądowej – Zarzut niezgodności z prawem – Ograniczenie w czasie skutków wyroku]

26

2020/C 390/37

Sprawa T-414/17: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r. – Hypo Vorarlberg Bank / SRB [Unia gospodarcza i walutowa – Unia bankowa – Jednolity mechanizm restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych i niektórych firm inwestycyjnych (SRM) – Jednolity fundusz restrukturyzacji (SRF) – Decyzja w sprawie składek wnoszonych ex ante za rok 2017 – Skarga o stwierdzenie nieważności – Bezpośrednie i indywidualne oddziaływanie – Istotne wymogi formalne – Uwierzytelnienie decyzji – Obowiązek uzasadnienia – Ograniczenie w czasie skutków wyroku]

27

2020/C 390/38

Sprawa T-420/17: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r. – Portigon / SRB [Unia gospodarcza i walutowa – Unia bankowa – Jednolity mechanizm restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych i niektórych przedsiębiorstw inwestycyjnych (SRM) – Jednolity fundusz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (SRF) – Decyzja SRB w sprawie obliczania składek ex ante za 2017 r. – Skarga o stwierdzenie nieważności – Bezpośrednie i indywidualne oddziaływanie – Dopuszczalność – Istotne wymogi proceduralne – Uwierzytelnienie decyzji – Obowiązek uzasadnienia – Ograniczenie w czasie skutków wyroku]

27

2020/C 390/39

Sprawa T-565/18: Wyrok Sądu z dnia 9 września 2020 r. – P. Krücken Organic / Komisja [Prawo instytucjonalne – Skarga o odszkodowanie – Przesłanki powstania odpowiedzialności pozaumownej Unii – Ustalenia dotyczące przywozu produktów ekologicznych z krajów trzecich – Prywatna jednostka certyfikująca – Pojęcie właściwego nadzoru w rozumieniu art. 33 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 834/2007 – Rozporządzenie (WE) nr 1235/2008 – Możliwość przypisania zachowania]

28

2020/C 390/40

Sprawa T-596/18: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r. – ZL / EUIPO [Służba publiczna – Zatrudnienie – Ogłoszenie o konkursie – Decyzja o nieumieszczeniu nazwiska skarżącej na liście rezerwy kadrowej konkursu – Obowiązek uzasadnienia – Odrzucenie wniosku o udzielenie dostępu do pytań wielkokrotnego wyboru zadanych na testach wstępnych – Tajność prac komisji konkursowej]

29

2020/C 390/41

Sprawa T-291/19: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r. – Pshonka/Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją na Ukrainie – Zamrożenie środków finansowych – Wykaz osób, podmiotów i organów, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazie – Obowiązek Rady zbadania, czy decyzja organu państwa trzeciego została podjęta z poszanowaniem prawa do obrony i prawa do skutecznej ochrony sądowej]

29

2020/C 390/42

Sprawa T-292/19: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r. – Pshonka/Rada [Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją na Ukrainie – Zamrożenie środków finansowych – Wykaz osób, podmiotów i organów, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazie – Obowiązek Rady zbadania, czy decyzja organu państwa trzeciego została podjęta z poszanowaniem prawa do obrony i prawa do skutecznej ochrony sądowej]

30

2020/C 390/43

Sprawa T-338/19: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r. – UE / Komisja [Służba publiczna – Personel tymczasowy – Problemy zdrowotne związane potencjalnie z warunkami pracy – Wniosek o uznanie zawodowego podłoża choroby – Artykuł 73 regulaminu pracowniczego – Prawo do bycia wysłuchanym – Artykuł 41 karty praw podstawowych – Obowiązek wysłuchania zainteresowanego przed wydaniem pierwotnej decyzji]

31

2020/C 390/44

Sprawa T-370/19: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r. – Hiszpania / Komisja [Stosunki zewnętrzne – Współpraca techniczna – Łączność elektroniczna – Rozporządzenie (UE) 2018/1971 – Organ Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej – Artykuł 35 ust. 2 rozporządzenia 2018/1971 – Udział organów regulacyjnych państw trzecie w tym organie – Udział krajowego organu regulacyjnego Kosowa – Pojęcie państwa trzeciego – Naruszenie prawa]

31

2020/C 390/45

Sprawa T-472/19: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r. – BASF/Komisja [Produkty lecznicze stosowane u ludzi – Pozwolenie na dopuszczenie do obrotu produktów leczniczych stosowanych u ludzi zawierających estry etylowe kwasów tłuszczowych omega-3 – Zmiana warunków pozwolenia – Artykuł 116 akapit pierwszy dyrektywy 2001/83/WE – Oczywisty błąd w ocenie – Proporcjonalność]

32

2020/C 390/46

Sprawa T-522/19: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r. – Aldi / EUIPO (BBQ BARBECUE SEASON) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego BBQ BARBECUE SEASON – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Charakter opisowy – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 2017/1001]

32

2020/C 390/47

Sprawa T-549/19: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r. – Medac Gesellschaft für klinische Spezialpräparate / Komisja [Produkty lecznicze stosowane u ludzi – Sieroce produkty lecznicze – Wniosek o pozwolenie na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego Trecondi – treosulfan – Decyzja Komisji o wykreśleniu produktu leczniczego z rejestru sierocych produktów leczniczych – Artykuł 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 141/2000 – Pojęcie zadowalającej metody – Artykuł 5 ust. 12 lit. b) rozporządzenia nr 141/2000 – Naruszenie prawa]

33

2020/C 390/48

Sprawa T-557/19: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r. – Seven / EUIPO (7Seven) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Graficzny unijny znak towarowy 7Seven – Brak wniosku o przedłużenie rejestracji znaku towarowego – Wykreślenie znaku towarowego po wygaśnięciu prawa z rejestracji – Artykuł 53 rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Wniosek o przywrócenie stanu poprzedniego złożony przez licencjobiorcę – Artykuł 104 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 – Obowiązek należytej staranności]

34

2020/C 390/49

Sprawa T-654/19: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r. – FF / Komisja [Odpowiedzialność pozaumowna – Produkcja, prezentowanie i sprzedaż wyrobów tytoniowych – Dyrektywa 2014/40/UE – Wykorzystanie fotografii w bibliotece ostrzeżeń obrazkowych, które należy stosować na wyrobach tytoniowych – Dyrektywa 2014/109/UE – Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom]

34

2020/C 390/50

Sprawa T-727/19: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r. – Basaglia / Komisja [Dostęp do dokumentów – Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 – Dokumenty dotyczące określonych projektów w ramach programu eTEN oraz programów ramowych piątego i szóstego w zakresie badań i rozwoju technologicznego – Ograniczenie wniosku o dostęp – Częściowa odmowa dostępu – Wyjątek dotyczący ochrony życia prywatnego i integralności jednostki – Wyjątek dotyczący ochrony interesów handlowych osoby trzeciej – Nadrzędny interes publiczny – Obowiązek dokonania konkretnej i indywidualnej analizy]

35

2020/C 390/51

Sprawa T-737/19: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r. – Huevos Herrera Mejías / EUIPO – Montesierra (MontiSierra HUEVOS CON SABOR A CAMPO) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego MontiSierra HUEVOS CON SABOR A CAMPO – Wcześniejsze słowne, unijny i krajowy, znaki towarowe MONTESIERRA – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Podobieństwo towarów – Podobieństwo oznaczeń – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Dowód rzeczywistego używania wcześniejszego znaku towarowego – Artykuł 47 ust. 2 i 3 rozporządzenia 2017/1001 – Obowiązek uzasadnienia]

36

2020/C 390/52

Sprawa T-738/19: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r. – Clouds Sky/EUIPO – The Cloud Networks (Wi-Fi Powered by The Cloud) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Graficzny unijny znak towarowy Wi-Fi Powered by The Cloud – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Charakter odróżniający – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Brak charakteru opisowego – Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001]]

36

2020/C 390/53

Sprawa T-869/19: Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r. – Tetra / EUIPO – Neusta next (Wave) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Słowny unijny znak towarowy Wave – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]]

37

2020/C 390/54

Sprawa T-835/19: Postanowienie Sądu z dnia 30 września 2020 r. – CrossFit / EUIPO – Hochwarter (CROSSBOX) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Cofnięcie zaskarżonej decyzji – Następcza bezprzedmiotowość sporu – Umorzenie postępowania]

37

2020/C 390/55

Sprawa T-525/20: Skarga wniesiona w dniu 14 sierpnia 2020 r. – ITD i Danske Fragtmænd/Komisja

38

2020/C 390/56

Sprawa T-557/20: Skarga wniesiona w dniu 1 września 2020 r. – SRB / EIOD

39

2020/C 390/57

Sprawa T-584/20: Skarga wniesiona w dniu 15 września 2020 r. – Cara Therapeutics/EUIPO – Gebro Holding (KORSUVA)

40

2020/C 390/58

Sprawa T-591/20: Skarga wniesiona w dniu 28 września 2020 r. – Unimax Stationery / EUIPO – Mitsubishi Pencil (UNI-MAX)

40

2020/C 390/59

Sprawa T-592/20: Skarga wniesiona w dniu 28 września 2020 r. – Univers Agro/EUIPO – Shandong Hengfeng Rubber & Plastic (AGATE)

41

2020/C 390/60

Sprawa T-597/20: Skarga wniesiona w dniu 29 września 2020 r. – Roller / EUIPO – Flex Equipos de Descanso (Dormillo)

42

2020/C 390/61

Sprawa T-598/20: Skarga wniesiona w dniu 29 września 2020 r. – Skechers USA / EUIPO ARCH FIT)

43

2020/C 390/62

Sprawa T-604/20: Skarga wniesiona w dniu 30 września 2020 r. – Guangdong Haomei New Materials i Guangdong King Metal Light Alloy Technology / Komisja

43

2020/C 390/63

Sprawa T-610/20: Skarga wniesiona w dniu 2 października 2020 r. – Egis Bâtiments International i InCA / Parlament

45

2020/C 390/64

Sprawa T-612/20: Skarga wniesiona w dniu 4 października 2020 r. – Malacalza Investimenti Srl/EBC

47

2020/C 390/65

Sprawa T-613/20: Skarga wniesiona w dniu 3 października 2020 r. – Junqueras i Vies / Parlament

48

2020/C 390/66

Sprawa T-615/20: Skarga wniesiona w dniu 3 października 2020 r. – Mood Media Netherlands / EUIPO – Tailoradio (MOOD MEDIA)

49

2020/C 390/67

Sprawa T-620/20: Skarga wniesiona w dniu 5 października 2020 r. – Alessio i in. / EBC

50

2020/C 390/68

Sprawa T-251/16: Postanowienie Sądu z dnia 23 września 2020 r. – Dyrektor generalny OLAF-u / Komisja

51

2020/C 390/69

Sprawa T-13/19: Postanowienie Sądu z dnia 30 września 2020 r. – Republika Czeska / Komisja

51

2020/C 390/70

Sprawa T-523/19: Postanowienie Sądu z dnia 28 września 2020 r. – Sky / EUIPO – Safran Electronics & Defense (SKYNAUTE by SAGEM)

51

---

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/1 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/1

---

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

(2020/C 390/01)

Ostatnia publikacja

Dz.U. C 378 z 9.11.2020

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 371 z 3.11.2020

Dz.U. C 359 z 26.10.2020

Dz.U. C 348 z 19.10.2020

Dz.U. C 339 z 12.10.2020

Dz.U. C 329 z 5.10.2020

Dz.U. C 320 z 28.9.2020

Teksty te są dostępne na stronie internetowej:

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/2 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/2

---

Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 17 września 2020 r. – Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) / Lionel Andrés Messi Cuccittini, J.M.-E.V. e hijos SRL (C-449/18 P) i J.M.-E.V. e hijos SRL / Lionel Andrés Messi Cuccittini, Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) (C-474/18 P)

(Sprawy połączone C-449/18 P i C-474/18 P) (1)

(Odwołanie - Znak towarowy Unii Europejskiej - Rozporządzenie (WE) nr 207/2009 - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego MESSI - Wcześniejsze słowne unijne znaki towarowe MASSI - Częściowa odmowa rejestracji)

(2020/C 390/02)

Język postępowania: hiszpański

Strony

(Sprawa C-449/18 P)

Wnoszący odwołanie: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) (przedstawiciel: S. Palmero Cabezas, pełnomocnik)

Druga strona postępowania: Lionel Andrés Messi Cuccittini (przedstawiciele: J.-Y. Teindas Maillard i J.-B. Devaureix, abogados), J.M.-E.V. e hijos SRL (przedstawiciele: J. Güell Serra i R. Gimeno-Bayón Cobos, abogados)

(Sprawa C-474/18 P)

Wnoszący odwołanie: J.M.-E.V. e hijos SRL (przedstawiciele: J. Güell Serra i R. Gimeno-Bayón Cobos, abogados)

Druga strona postępowania: Lionel Andrés Messi Cuccittini (przedstawiciele: J.-Y. Teindas Maillard i J.-B. Devaureix, abogados), Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) (przedstawiciel: S. Palmero Cabezas, pełnomocnik)

Sentencja

| 1) | Odwołania zostają oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołania zostają oddalone.

| 2) | Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Lionela Andrésa Messiego Cuccittiniego w sprawie C-449/18 P. |
| --- | --- |

2)

Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Lionela Andrésa Messiego Cuccittiniego w sprawie C-449/18 P.

| 3) | J.M.-E.V. e hijos SRL pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Lionela Andrésa Messiego Cuccittiniego i przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) w sprawie C-474/18 P. |
| --- | --- |

3)

J.M.-E.V. e hijos SRL pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Lionela Andrésa Messiego Cuccittiniego i przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) w sprawie C-474/18 P.

---

(1)  Dz.U. C 392 z 29.10.2018.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/3 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/3

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 22 września 2020 r. – Republika Austrii / Komisja Europejska i in.

(Sprawa C-594/18 P) (1)

(Odwołanie - Pomoc państwa - Artykuł 107 ust. 3 lit. c) TFUE - Artykuły 11 i 194 TFUE - Artykuł 1, art. 2 lit. c) i art. 106a ust. 3 traktatu EWEA - Planowana pomoc na rzecz jednostki C elektrowni jądrowej Hinkley Point (Zjednoczone Królestwo) - Decyzja uznająca pomoc za zgodną z rynkiem wewnętrznym - Cel leżący we wspólnym interesie - Cele środowiskowe Unii Europejskiej - Zasady: ochrony środowiska, „zanieczyszczający płaci”, ostrożności i zrównoważonego rozwoju - Określenie przedmiotowych działań gospodarczych - Niewydolność rynku - Proporcjonalność pomocy - Pomoc inwestycyjna lub operacyjna - Określenie elementów pomocy - Komunikat w sprawie gwarancji)

(2020/C 390/03)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnosząca odwołanie: Republika Austrii (przedstawiciele: początkowo G. Hesse, a następnie F. Koppensteiner i M. Klamert, pełnomocnicy, wspierani przez H. Kristoferitscha, Rechtsanwalt)

Pozostali uczestnicy postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: É. Gippini Fournier, T. Maxian Rusche, P. Němečková i K. Herrmann, pełnomocnicy), Republika Czeska (przedstawiciele: M. Smolek, J. Vláčil, T. Müller i I. Gavrilová, pełnomocnicy), Republika Francuska (przedstawiciele: początkowo D. Colas i P. Dodeller, a następnie P. Dodeller i T. Stehelin, pełnomocnicy), Wielkie Księstwo Luksemburga (przedstawiciele: początkowo D. Holderer, a następnie T. Uri, pełnomocnicy, wspierani przez P. Kinscha, avocat), Węgry (przedstawiciele: M.Z. Fehér, pełnomocnik, wspierany przez P. Nagya, ügyvéd), Rzeczpospolita Polska (przedstawiciel: B. Majczyna, pełnomocnik), Republika Słowacka (przedstawiciel: B. Ricziová, pełnomocnik), Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (przedstawiciele: Z. Lavery i S. Brandon, pełnomocnicy, wspierani przez A. Robertsona, QC, i T. Johnstona, barrister)

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Republika Austrii zostaje obciążona, poza własnymi kosztami związanymi z odwołaniem, kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Republika Austrii zostaje obciążona, poza własnymi kosztami związanymi z odwołaniem, kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską.

| 3) | Republika Czeska, Republika Francuska, Wielkie Księstwo Luksemburga, Węgry, Rzeczpospolita Polska, Republika Słowacka oraz Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Republika Czeska, Republika Francuska, Wielkie Księstwo Luksemburga, Węgry, Rzeczpospolita Polska, Republika Słowacka oraz Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 427 z 26.11.2018.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/3 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/3

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 17 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Bucureşti – Rumunia) – Autoritatea naţională de reglementare în domeniul energiei (ANRE) / Societatea de Producere a Energiei Electrice în Hidrocentrale Hidroelectrica SA

(Sprawa C-648/18) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Rynek wewnętrzny energii elektrycznej - Swobodny przepływ towarów - Artykuł 35 TFUE - Ograniczenia ilościowe w wywozie - Środki o skutku równoważnym - Środek krajowy nakładający na producentów energii elektrycznej obowiązek oferowania całej dostępnej energii elektrycznej wyłącznie na scentralizowanym konkurencyjnym rynku danego państwa członkowskiego)

(2020/C 390/04)

Język postępowania: rumuński

Sąd odsyłający

Tribunalul Bucureşti

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Autoritatea naţională de reglementare în domeniul energiei (ANRE)

Strona przeciwna: Societatea de Producere a Energiei Electrice în Hidrocentrale Hidroelectrica SA

Sentencja

Artykuły 35 i 36 TFUE należy interpretować w ten sposób, że przepisy krajowe, które, zgodnie z wykładnią organu odpowiedzialnego za ich stosowanie, nakładają na krajowych producentów energii elektrycznej obowiązek oferowania całości dostępnej energii elektrycznej na platformach prowadzonych przez jedynego operatora wyznaczonego do świadczenia usług obrotu dla krajowego rynku energii elektrycznej, stanowią środek o skutku równoważnym z ograniczeniem ilościowym w wywozie, którego nie można uzasadnić względami bezpieczeństwa publicznego związanymi z bezpieczeństwem dostaw energii elektrycznej, ponieważ takie przepisy nie są proporcjonalne do zamierzonego celu.

---

(1)  Dz.U. C 25 z 21.1.2019.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/4 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/4

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 22 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation – Francja) – Cali Apartments SCI (C-724/18), HX (C-727/18) / Procureur général près la cour d’appel de Paris, Ville de Paris

(Sprawy połączone C-724/18 i C-727/18) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Dyrektywa 2006/123/WE - Zakres stosowania - Wielokrotny, krótkoterminowy wynajem umeblowanych lokali klientom zatrzymującym się przejazdem, którzy nie dokonują w nich zameldowania - Uregulowanie krajowe przewidujące system uprzednich zezwoleń w odniesieniu do pewnych określonych gmin, nakładające na owe gminy obowiązek ustanowienia warunków udzielania zezwoleń przewidzianych w tym systemie - Artykuł 4 ust. 6 - Pojęcie „systemu zezwoleń” - Artykuł 9 - Względy uzasadniające - Niewystarczająca podaż przystępnych cenowo mieszkań na wynajem długoterminowy - Proporcjonalność - Artykuł 10 - Wymogi dotyczące warunków udzielania zezwoleń)

(2020/C 390/05)

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Cour de cassation

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Cali Apartments SCI (C-724/18), HX (C-727/18)

Strona przeciwna: Procureur général près la cour d’appel de Paris, Ville de Paris

Sentencja

| 1) | Artykuły 1 i 2 dyrektywy 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. dotyczącej usług na rynku wewnętrznym należy interpretować w ten sposób, że dyrektywa ta ma zastosowanie do uregulowania państwa członkowskiego dotyczącego działalności polegającej na wielokrotnym, krótkoterminowym, odpłatnym wynajmie umeblowanych lokali mieszkalnych klientom zatrzymującym się przejazdem, którzy nie dokonują w nich zameldowania, wykonywanej zawodowo lub niezawodowo. |
| --- | --- |

1)

Artykuły 1 i 2 dyrektywy 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. dotyczącej usług na rynku wewnętrznym należy interpretować w ten sposób, że dyrektywa ta ma zastosowanie do uregulowania państwa członkowskiego dotyczącego działalności polegającej na wielokrotnym, krótkoterminowym, odpłatnym wynajmie umeblowanych lokali mieszkalnych klientom zatrzymującym się przejazdem, którzy nie dokonują w nich zameldowania, wykonywanej zawodowo lub niezawodowo.

| 2) | Artykuł 4 dyrektywy 2006/123 należy interpretować w ten sposób, że uregulowanie krajowe, które ustanawia wymóg uzyskania uprzedniego zezwolenia na prowadzenie niektórych rodzajów działalności polegającej na wynajmie lokali mieszkalnych, wchodzi w zakres pojęcia „systemu zezwoleń” w rozumieniu pkt 6 tego artykułu. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 4 dyrektywy 2006/123 należy interpretować w ten sposób, że uregulowanie krajowe, które ustanawia wymóg uzyskania uprzedniego zezwolenia na prowadzenie niektórych rodzajów działalności polegającej na wynajmie lokali mieszkalnych, wchodzi w zakres pojęcia „systemu zezwoleń” w rozumieniu pkt 6 tego artykułu.

| 3) | Artykuł 9 ust. 1 lit. b) i c) dyrektywy 2006/123 należy interpretować w ten sposób, że uregulowanie krajowe, które w celu zapewnienia wystarczającej podaży przystępnych cenowo mieszkań na wynajem długoterminowy obejmuje niektóre rodzaje działalności polegającej na wielokrotnym, krótkoterminowym, odpłatnym wynajmie umeblowanych lokali mieszkalnych klientom zatrzymującym się przejazdem, niedokonującym w nich zameldowania, systemem uprzednich zezwoleń mającym zastosowanie w pewnych gminach, w których napięcie w zakresie czynszów jest szczególnie wyraźne, jest uzasadnione nadrzędnym względem interesu ogólnego związanym z przeciwdziałaniem problemowi niedoboru mieszkań na wynajem oraz proporcjonalne do zamierzonego celu, ponieważ celu tego nie można osiągnąć za pomocą mniej restrykcyjnych środków, w szczególności z uwagi na to, iż kontrola następcza miałaby miejsce zbyt późno, by odnieść rzeczywisty skutek. |
| --- | --- |

3)

Artykuł 9 ust. 1 lit. b) i c) dyrektywy 2006/123 należy interpretować w ten sposób, że uregulowanie krajowe, które w celu zapewnienia wystarczającej podaży przystępnych cenowo mieszkań na wynajem długoterminowy obejmuje niektóre rodzaje działalności polegającej na wielokrotnym, krótkoterminowym, odpłatnym wynajmie umeblowanych lokali mieszkalnych klientom zatrzymującym się przejazdem, niedokonującym w nich zameldowania, systemem uprzednich zezwoleń mającym zastosowanie w pewnych gminach, w których napięcie w zakresie czynszów jest szczególnie wyraźne, jest uzasadnione nadrzędnym względem interesu ogólnego związanym z przeciwdziałaniem problemowi niedoboru mieszkań na wynajem oraz proporcjonalne do zamierzonego celu, ponieważ celu tego nie można osiągnąć za pomocą mniej restrykcyjnych środków, w szczególności z uwagi na to, iż kontrola następcza miałaby miejsce zbyt późno, by odnieść rzeczywisty skutek.

| 4) | Artykuł 10 ust. 2 dyrektywy 2006/123 należy interpretować w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, które ustanawia system uzależniający prowadzenie niektórych rodzajów działalności polegającej na odpłatnym wynajmie umeblowanych lokali mieszkalnych od uzyskania uprzedniego zezwolenia, opiera się na kryteriach związanych z wynajmowaniem danego lokalu „wielokrotnie, krótkoterminowo, klientom zatrzymującym się przejazdem, którzy nie dokonują w nim zameldowania”, oraz przyznaje organom lokalnym uprawnienie do określenia, w ustanowionych w tym uregulowaniu ramach, warunków udzielania zezwoleń przewidzianych w owym systemie w świetle celów zróżnicowania społecznego, z uwzględnieniem charakterystyki lokalnych rynków mieszkaniowych i konieczności niepogłębiania problemu niedoboru mieszkań, z możliwością uzupełnienia ich w razie potrzeby o obowiązek rekompensaty w postaci dodatkowego, jednoczesnego przekształcenia w mieszkania lokali o innym sposobie użytkowania, o ile rzeczone warunki udzielania zezwoleń są zgodne z wymogami ustanowionymi we wspomnianym przepisie, a rzeczony obowiązek może zostać spełniony w warunkach przejrzystości i łatwej dostępności. |
| --- | --- |

4)

Artykuł 10 ust. 2 dyrektywy 2006/123 należy interpretować w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, które ustanawia system uzależniający prowadzenie niektórych rodzajów działalności polegającej na odpłatnym wynajmie umeblowanych lokali mieszkalnych od uzyskania uprzedniego zezwolenia, opiera się na kryteriach związanych z wynajmowaniem danego lokalu „wielokrotnie, krótkoterminowo, klientom zatrzymującym się przejazdem, którzy nie dokonują w nim zameldowania”, oraz przyznaje organom lokalnym uprawnienie do określenia, w ustanowionych w tym uregulowaniu ramach, warunków udzielania zezwoleń przewidzianych w owym systemie w świetle celów zróżnicowania społecznego, z uwzględnieniem charakterystyki lokalnych rynków mieszkaniowych i konieczności niepogłębiania problemu niedoboru mieszkań, z możliwością uzupełnienia ich w razie potrzeby o obowiązek rekompensaty w postaci dodatkowego, jednoczesnego przekształcenia w mieszkania lokali o innym sposobie użytkowania, o ile rzeczone warunki udzielania zezwoleń są zgodne z wymogami ustanowionymi we wspomnianym przepisie, a rzeczony obowiązek może zostać spełniony w warunkach przejrzystości i łatwej dostępności.

---

(1)  Dz.U. C 35 z 28.1.2019.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/5 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/5

---

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 17 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden – Niderlandy) – postępowanie karne przeciwko JZ

(Sprawa C-806/18) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości - Powrót nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich - Dyrektywa 2008/115/WE - Artykuł 11 - Zakaz wjazdu - Obywatel państwa trzeciego, wobec którego orzeczono taki zakaz, lecz który nigdy nie opuścił danego państwa członkowskiego - Uregulowanie krajowe przewidujące karę pozbawienia wolności za przebywanie tego obywatela w tym państwie członkowskim, gdy jest świadomy wydanego wobec niego zakazu wjazdu)

(2020/C 390/06)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Hoge Raad der Nederlanden

Strona w postępowaniu głównym w sprawie karnej

JZ

Sentencja

Dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych norm i procedur stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich, a w szczególności jej art. 11, należy interpretować w ten sposób, że nie stoi ona na przeszkodzie uregulowaniu państwa członkowskiego, które przewiduje, że karę pozbawienia wolności można orzec wobec nielegalnie przebywającego obywatela państwa trzeciego, względem którego zostało ukończone postępowanie w sprawie powrotu określone w tej dyrektywie, mimo że zainteresowany nie opuścił rzeczywiście terytorium państw członkowskich, jeżeli zarzucane zachowanie jest definiowane jako nielegalny pobyt ze świadomością zakazu wjazdu orzeczonego w szczególności z powodu uprzedniej karalności zainteresowanego lub zagrożenia, jakie stanowi on dla porządku publicznego lub bezpieczeństwa narodowego, pod warunkiem że zarzucane zachowanie nie jest definiowane poprzez odniesienie do naruszenia tego zakazu wjazdu oraz że uregulowanie to jest wystarczająco dostępne, precyzyjne i przewidywalne w zakresie jego stosowania, tak aby uniknąć wszelkiego ryzyka arbitralności. Dokonanie stosownych ustaleń należy do sądu odsyłającego.

---

(1)  Dz.U. C 122 z 1.4.2019.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/6 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/6

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 15 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Fővárosi Törvényszék – Węgry) – Telenor Magyarország Zrt. / Nemzeti Média- és Hírközlési Hatóság Elnöke

(Sprawy połączone C-807/18 i C-39/19) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Łączność elektroniczna - Rozporządzenie (UE) 2015/2120 - Artykuł 3 - Dostęp do otwartego Internetu - Artykuł 3 ust. 1 - Prawa użytkowników końcowych - Prawo dostępu do aplikacji i usług oraz do korzystania z nich - Prawo do udostępniania aplikacji i świadczenia usług - Artykuł 3 ust. 2 - Zakaz stosowania postanowień umownych i praktyk handlowych ograniczających korzystanie przez użytkowników końcowych z ich praw - Pojęcia „postanowień umownych”i „praktyk handlowych”, „użytkowników końcowych” i „konsumentów” - Ocena istnienia ograniczeń korzystania przez użytkowników końcowych z ich praw - Szczegółowe zasady - Artykuł 3 ust. 3 - Obowiązek równego i niedyskryminacyjnego traktowania transmisji danych - Możliwość zastosowania odpowiednich środków zarządzania transmisją danych - Zakaz stosowania środków polegających na blokowaniu lub spowalnianiu transmisji danych - Wyłączenia - Praktyki handlowe polegające na stosowaniu ofert pakietowych, w ramach których klienci nabywają pakiet dający im prawo do nieograniczonego korzystania z określonej ilości danych, przy czym korzystanie z niektórych aplikacji i niektórych usług szczególnych objętych „stawką zerową” nie jest potrącane z tej ilości danych i mogą, po jej wyczerpaniu, nadal korzystać bez ograniczeń z tych szczególnych aplikacji i usług, natomiast środki polegające na blokowaniu lub spowalnianiu transmisji danych są stosowane do pozostałych aplikacji i usług)

(2020/C 390/07)

Język postępowania: węgierski

Sąd odsyłający

Fővárosi Törvényszék

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Telenor Magyarország Zrt.

Strona pozwana: Nemzeti Média- és Hírközlési Hatóság Elnöke

Sentencja

Artykuł 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2120 z dnia 25 listopada 2015 r. ustanawiającego środki dotyczące dostępu do otwartego Internetu oraz zmieniającego dyrektywę 2002/22/WE w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników, a także rozporządzenie (UE) nr 531/2012 w sprawie roamingu w publicznych sieciach łączności ruchomej wewnątrz Unii, należy interpretować w ten sposób, że oferty pakietowe stosowane przez dostawcę usług dostępu do Internetu w drodze umów zawieranych z użytkownikami końcowymi, na podstawie których użytkownicy końcowi mogą nabywać pakiety dające im prawo do korzystania bez ograniczeń z określonej ilości danych, przy czym korzystanie z niektórych aplikacji i niektórych usług szczególnych objętych „stawką zerową” nie jest potrącane z tej ilości danych, a po jej wyczerpaniu mogą oni nadal korzystać bez ograniczeń z tych szczególnych aplikacji i usług, natomiast środki polegające na blokowaniu lub spowalnianiu transmisji danych są stosowane do pozostałych dostępnych aplikacji i usług:

| — | są niezgodne z art. 3 ust. 2 w związku z jego art. 3 ust. 1, jeżeli te oferty pakietowe, postanowienia umowne i środki polegające na blokowaniu lub spowalnianiu transmisji danych ograniczają korzystanie przez użytkowników końcowych z ich praw; oraz |
| --- | --- |

—

są niezgodne z art. 3 ust. 2 w związku z jego art. 3 ust. 1, jeżeli te oferty pakietowe, postanowienia umowne i środki polegające na blokowaniu lub spowalnianiu transmisji danych ograniczają korzystanie przez użytkowników końcowych z ich praw; oraz

| — | są niezgodne z art. 3 ust. 3, jeżeli stosowanie środków polegających na blokowaniu lub spowalnianiu transmisji danych jest podyktowane względami handlowymi. |
| --- | --- |

—

są niezgodne z art. 3 ust. 3, jeżeli stosowanie środków polegających na blokowaniu lub spowalnianiu transmisji danych jest podyktowane względami handlowymi.

---

(1)  Dz.U. C 139 z 15.4.2019.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/7 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/7

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 17 września 2020 r. – Mylène Troszczynski / Parlament Europejski

(Sprawa C-12/19 P) (1)

(Odwołanie - Prawo instytucjonalne - Członek Parlamentu Europejskiego - Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej - Artykuł 8 - Immunitet parlamentarny - Działalność bez związku z obowiązkami parlamentarnymi - Publikacja na koncie Twitter posła - Artykuł 9 - Nietykalność poselska - Zakres - Decyzja o uchyleniu immunitetu parlamentarnego)

(2020/C 390/08)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Mylène Troszczynski (przedstawiciel: F. Wagner, avocat)

Druga strona postępowania: Parlament Europejski (przedstawiciele: S. Alonso de León i C. Burgos, pełnomocnicy)

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Mylène Troszczynski zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Mylène Troszczynski zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 82 z 4.3.2019.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/7 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/7

---

Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 16 września 2020 r. – Edison SpA / Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

(Sprawa C-121/19 P) (1)

(Odwołanie - Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie do rejestracji graficznego znaku towarowego zawierającego element słowny EDISON - Wykładnia pojęć zawartych w nagłówku klasy klasyfikacji nicejskiej oraz w załączonym do niej wykazie alfabetycznym)

(2020/C 390/09)

Język postępowania: włoski

Strony

Wnoszący odwołanie: Edison SpA (przedstawiciele: F. Boscariol de Roberto i D. Martucci, avvocati)

Druga strona postępowania: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: J. Crespo Carrillo, pełnomocnik)

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje w części odrzucone, a w pozostałym zakresie oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje w części odrzucone, a w pozostałym zakresie oddalone.

| 2) | Edison SpA pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO). |
| --- | --- |

2)

Edison SpA pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO).

---

(1)  Dz.U. C 288 z 26.8.2019.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/8 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/8

---

Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 10 września 2020 r. – Hamas / Rada Unii Europejskiej, Republika Francuska, Komisja Europejska

(Sprawa C-122/19 P) (1)

(Odwołanie - Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Zwalczanie terroryzmu - Środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom - Zamrożenie środków finansowych - Wspólne stanowisko 2001/931/WPZiB - Artykuł 1 ust. 4 i 6 - Rozporządzenie (WE) nr 2580/2001 - Artykuł 2 ust. 3 - Utrzymanie organizacji w wykazie osób, grup i podmiotów, które uczestniczyły w aktach terrorystycznych - Przesłanki - Organ właściwy równoważny organowi sądowemu - Orzeczenie skazujące - Utrzymywanie się ryzyka uczestnictwa w działaniach terrorystycznych - Podstawa faktyczna decyzji o zamrożeniu środków finansowych - Obowiązek uzasadnienie - Prawo do skutecznej ochrony sądowej)

(2020/C 390/10)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Hamas (przedstawiciel: L. Glock, avocate)

Druga strona postępowania: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: B. Driessen i K. Pavlaki, pełnomocnicy), Republika Francuska, Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo F. Castillo de la Torre, A. Bouquet, J. Roberti di Sarsina, C. Zadra i A. Tizzano, następnie F. Castillo de la Torre, A. Bouquet i J. Roberti di Sarsina, pełnomocnicy)

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Hamas pokrywa własne koszty oraz zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Radę Unii Europejskiej i Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Hamas pokrywa własne koszty oraz zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Radę Unii Europejskiej i Komisję Europejską.

---

(1)  Dz.U. C 131 z 8.4.2019.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/8 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/8

---

Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 16 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas – Litwa) – XT / Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos

(Sprawa C-312/19) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Dyrektywa 2006/112/WE - Wspólny system podatku od wartości dodanej (VAT) - Artykuł 9 ust. 1 - Artykuł 193 - Pojęcie „podatnika” - Umowa o wspólnym przedsięwzięciu - Partnerstwo - Powiązanie transakcji gospodarczej z jednym z partnerów handlowych - Ustalenie podatnika zobowiązanego do zapłaty podatku)

(2020/C 390/11)

Język postępowania: litewski

Sąd odsyłający

Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: XT

Strona przeciwna: Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos

Sentencja

Artykuł 9 ust. 1 i art. 193 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że osoba fizyczna, która zawarła z inną osobą fizyczną umowę o wspólnym przedsięwzięciu, ustanawiając partnerstwo nieposiadające osobowości prawnej charakteryzujące się tym, że pierwsza z osób jest upoważniona do działania w imieniu wszystkich partnerów handlowych, ale działa sama i we własnym imieniu w stosunkach z osobami trzecimi przy wykonywaniu czynności stanowiących działalność gospodarczą prowadzoną przez to partnerstwo, powinna być uznana za „podatnika” w rozumieniu art. 9 ust. 1 dyrektywy 2006/112 i za osobę wyłącznie obowiązaną do zapłaty podatku od wartości dodanej, zgodnie z art. 193 tej dyrektywy, w zakresie, w jakim działa ona na własny rachunek lub na rzecz osoby trzeciej, jako pośrednik, w rozumieniu art. 14 ust. 2 lit. c) i art. 28 rzeczonej dyrektywy.

---

(1)  Dz.U. C 220 z 1.7.2019.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/9 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/9

---

Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 16 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie – Rumunia) – SC Romenergo SA, Aris Capital SA / Autoritatea de Supraveghere Financiară

(Sprawa C-339/19) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Swoboda przepływu kapitału - Prawo spółek - Akcje dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym - Spółki inwestycji finansowych - Uregulowanie krajowe ustanawiające limit udziałów w kapitale niektórych spółek inwestycji finansowych - Prawne domniemanie porozumienia)

(2020/C 390/12)

Język postępowania: rumuński

Sąd odsyłający

Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: SC Romenergo SA, Aris Capital SA

Strona przeciwna: Autoritatea de Supraveghere Financiară

Sentencja

Artykuł 63 TFUE należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie przepisowi krajowemu, który przewiduje wynoszący 5 % limit udziałów w kapitale spółki inwestycji finansowych, jeżeli przepis ten nie jest uzasadniony nadrzędnym względem interesu ogólnego, czego zbadanie należy do sądu odsyłającego.

---

(1)  Dz.U. C 255 z 29.7.2019.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/10 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/10

---

Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 10 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Patent- och marknadsdomstolen vid Stockholms tingsrätt – Szwecja) – Konsumentombudsmannen / Mezina AB

(Sprawa C-363/19) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Bezpieczeństwo żywności - Oświadczenia żywieniowe i zdrowotne dotyczące żywności - Rozporządzenie (WE) nr 1924/2006 - Artykuły 5 i 6 - Naukowe potwierdzanie oświadczeń - Ogólnie uznane dowody naukowe - Artykuł 10 ust. 1 - Artykuł 28 ust. 5 - Przepisy przejściowe - Nieuczciwe praktyki handlowe stosowane przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym - Dyrektywa 2005/29/WE - Artykuł 3 ust. 4 - Związek między przepisami dyrektywy 2005/29 i innymi przepisami prawa Unii regulującymi szczególne aspekty nieuczciwych praktyk handlowych)

(2020/C 390/13)

Język postępowania: szwedzki

Sąd odsyłający

Patent- och marknadsdomstolen vid Stockholms tingsrätt

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Konsumentombudsmannen

Strona pozwana: Mezina AB

Sentencja

| 1) | Artykuł 5 ust. 1, art. 6 ust. 1 i 2, art. 10 ust. 1 oraz art. 28 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1924/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych dotyczących żywności, zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 107/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 stycznia 2008 r., należy interpretować w ten sposób, że na podstawie przepisów przejściowych ustanowionych w tym ostatnim artykule ciężar dowodu i wymogi dowodowe w zakresie oświadczeń zdrowotnych, o których mowa w art. 13 ust. 1 lit. a) tego rozporządzenia, są regulowane tym rozporządzeniem, które co do zasady wymaga, by dany podmiot działający na rynku spożywczym był w stanie uzasadnić stosowane przez siebie oświadczenia ogólnie uznanymi dowodami naukowymi. Oświadczenia takie muszą być oparte na obiektywnych dowodach popartych jednoznacznym stanowiskiem naukowym. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 5 ust. 1, art. 6 ust. 1 i 2, art. 10 ust. 1 oraz art. 28 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1924/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych dotyczących żywności, zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 107/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 stycznia 2008 r., należy interpretować w ten sposób, że na podstawie przepisów przejściowych ustanowionych w tym ostatnim artykule ciężar dowodu i wymogi dowodowe w zakresie oświadczeń zdrowotnych, o których mowa w art. 13 ust. 1 lit. a) tego rozporządzenia, są regulowane tym rozporządzeniem, które co do zasady wymaga, by dany podmiot działający na rynku spożywczym był w stanie uzasadnić stosowane przez siebie oświadczenia ogólnie uznanymi dowodami naukowymi. Oświadczenia takie muszą być oparte na obiektywnych dowodach popartych jednoznacznym stanowiskiem naukowym.

| 2) | W przypadku kolizji norm rozporządzenia nr 1924/2006, zmienionego rozporządzeniem nr 107/2008, z normami dyrektywy 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. dotyczącej nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym oraz zmieniającej dyrektywę Rady 84/450/EWG, dyrektywy 97/7/WE, 98/27/WE i 2002/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady („dyrektywy o nieuczciwych praktykach handlowych”) przepisy wspomnianego rozporządzenia mają pierwszeństwo i znajdują zastosowanie do nieuczciwych praktyk handlowych w odniesieniu do oświadczeń zdrowotnych w rozumieniu tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

2)

W przypadku kolizji norm rozporządzenia nr 1924/2006, zmienionego rozporządzeniem nr 107/2008, z normami dyrektywy 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. dotyczącej nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym oraz zmieniającej dyrektywę Rady 84/450/EWG, dyrektywy 97/7/WE, 98/27/WE i 2002/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady („dyrektywy o nieuczciwych praktykach handlowych”) przepisy wspomnianego rozporządzenia mają pierwszeństwo i znajdują zastosowanie do nieuczciwych praktyk handlowych w odniesieniu do oświadczeń zdrowotnych w rozumieniu tego rozporządzenia.

---

(1)  Dz.U. C 246 z 22.7.2019.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/11 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/11

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 10 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Državna revizijska komisija za revizijo postopkov oddaje javnih naročil – Słowenia) – Tax-Fin-Lex d.o.o. / Ministrstvo za notranje zadeve

(Sprawa C-367/19) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Zamówienia publiczne na usługi - Dyrektywa 2014/24/UE - Artykuł 2 ust. 1 pkt 5 - Pojęcie „zamówienia publicznego” - Pojęcie „umowy o charakterze odpłatnym” - Złożona przez oferenta oferta z ceną równą 0 EUR - Odrzucenie oferty - Artykuł 69 - Oferta rażąco niska)

(2020/C 390/14)

Język postępowania: słoweński

Sąd odsyłający

Državna revizijska komisija za revizijo postopkov oddaje javnih naročil

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Tax-Fin-Lex d.o.o.

Strona przeciwna: Ministrstvo za notranje zadeve

przy udziale: LEXPERA d.o.o.

Sentencja

Artykuł 2 ust. 1 pkt 5 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/WE, zmienionej rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2017/2365 z dnia 18 grudnia 2017 r., należy interpretować w ten sposób, że nie stanowi on podstawy prawnej odrzucenia oferty złożonej przez oferenta w ramach postępowania o udzielenie zamówienia publicznego wyłącznie ze względu na to, że zaproponowana w ofercie cena wynosi 0 EUR.

---

(1)  Dz.U. C 263 z 5.8.2019.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/11 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/11

---

Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 10 września 2020 r. – Hamas / Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska

(Sprawa C-386/19 P) (1)

(Odwołanie - Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Zwalczanie terroryzmu - Środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom - Zamrożenie środków finansowych - Wspólne stanowisko 2001/931/WPZiB - Artykuł 1 ust. 4 i 6 - Rozporządzenie (WE) nr 2580/2001 - Artykuł 2 ust. 3 - Utrzymanie organizacji w wykazie osób, grup i podmiotów, które uczestniczyły w aktach terrorystycznych - Przesłanki - Właściwy organ równoważny z organem sądowym - Orzeczenie skazujące - Utrzymanie się ryzyka uczestnictwa w aktach terrorystycznych - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do obrony - Prawo do skutecznej ochrony sądowej)

(2020/C 390/15)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Hamas (przedstawiciel: adwokat L. Glock)

Druga strona postępowania: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: B. Driessen i S. Van Overmeire, pełnomocnicy), Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo F. Castillo de la Torre, L. Baumgart, J. Roberti di Sarsina, C. Zadra i A. Tizzano, następnie F. Castillo de la Torre, L. Baumgart et J. Roberti di Sarsina, pełnomocnicy)

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Hamas pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej i Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Hamas pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej i Komisję Europejską.

---

(1)  Dz.U. C 220 z 1.7.2019.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/12 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/12

---

Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 16 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Comisión Nacional de los Mercados y la Competencia – Hiszpania) – postępowanie przeciwko Asociación Nacional de Empresas Estibadoras y Consignatarios de Buques (Anesco), Comisiones Obreras, Coordinadora Estatal de Trabajadores del Mar (CETM), Confederación Intersindical Gallega, Eusko Langileen Alkartasuna, Langile Abertzaleen Batzordeak, Unión General de Trabajadores (UGT)

(Sprawa C-462/19) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Pojęcie „sądu” w rozumieniu art. 267 TFUE - Kryteria - Comisión Nacional de los Mercados y la Competencia (krajowa komisja ds. rynków i konkurencji, Hiszpania) - Niedopuszczalność wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym)

(2020/C 390/16)

Język postępowania: hiszpański

Organ odsyłający

Comisión Nacional de los Mercados y la Competencia

Strony w postępowaniu głównym

Asociación Nacional de Empresas Estibadoras y Consignatarios de Buques (Anesco), Comisiones Obreras, Coordinadora Estatal de Trabajadores del Mar (CETM), Confederación Intersindical Gallega, Eusko Langileen Alkartasuna, Langile Abertzaleen Batzordeak, Unión General de Trabajadores (UGT)

Przy udziale: Asociación Estatal de Empresas Operadoras Portuarias (Asoport)

Sentencja

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Comisión Nacional de los Mercados y la Competencia (krajową komisję ds. rynków i konkurencji, Hiszpania) postanowieniem z dnia 12 czerwca 2019 r. jest niedopuszczalny.

---

(1)  Dz.U. C 357 z 21.10.2019.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/13 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/13

---

Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 10 września 2020 r. – Rumunia / Komisja Europejska

(Sprawa C-498/19 P) (1)

(Odwołanie - Europejski Fundusz Rolniczy Gwarancji (EFRG) i Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) - Decyzja Komisji Europejskiej wyłączająca wydatki z finansowania Unii Europejskiej - Doręczenie adresatowi - Błąd w druku załącznika - Opublikowanie decyzji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej - Termin do wniesienia skargi - Początek biegu terminu - Przekroczenie terminu - Zasada pewności prawa - Poszanowanie zasady kontradyktoryjności))

(2020/C 390/17)

Język postępowania: rumuński

Strony

Wnosząca odwołanie: Rumunia (przedstawiciele: początkowo C.-R. Canţăr, E. Gane, O.-C. Ichim i M. Chicu, następnie E. Gane, O.-C. Ichim i M. Chicu, pełnomocnicy)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Aquilina i A. Biolan, pełnomocnicy)

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Rumunia zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Rumunia zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 270 z 12.8.2019.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/13 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/13

---

Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 10 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht München – Niemcy) – BMW Bayerische Motorenwerke AG / Hauptzollamt München

(Sprawa C-509/19) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Unia celna - Unijny kodeks celny - Rozporządzenie (UE) nr 952/2013 - Artykuł 71 ust. 1 lit. b) - Wartość celna - Przywóz produktów elektronicznych wyposażonych w oprogramowanie)

(2020/C 390/18)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Finanzgericht München

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: BMW Bayerische Motorenwerke AG

Strona przeciwna: Hauptzollamt München

Sentencja

Artykuł 71 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny należy interpretować w ten sposób, że pozwala on – do celów ustalenia wartości celnej przywożonego towaru – na dodanie do wartości transakcyjnej tego towaru wartości ekonomicznej oprogramowania zaprojektowanego w Unii Europejskiej i nieodpłatnie udostępnionego przez kupującego sprzedającemu mającemu siedzibę w państwie trzecim.

---

(1)  Dz.U. C 328 z 30.9.2019.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/14 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/14

---

Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 16 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof – Niemcy) – Mitteldeutsche Hartstein-Industrie AG / Finanzamt Y

(Sprawa C-528/19) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Podatki - Podatek od wartości dodanej (VAT) - Szósta dyrektywa 77/388/EWG - Artykuł 17 ust. 2 lit. a) - Odliczenie podatku naliczonego - Powstanie i zakres prawa do odliczenia podatku - Rozbudowa drogi należącej do gminy - Zaksięgowanie kosztów robót jako kosztów ogólnych podatnika - Ustalenie istnienia bezpośredniego i ścisłego związku z działalnością gospodarczą podatnika - Dostawa nieodpłatna - Dostawa uznana za dostawę odpłatną - Artykuł 5 ust. 6)

(2020/C 390/19)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Bundesfinanzhof

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Mitteldeutsche Hartstein-Industrie AG

Strona przeciwna: Finanzamt Y

Sentencja

| 1) | Artykuł 17 ust. 2 lit. a) szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku należy interpretować w ten sposób, że podatnik ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu robót budowlanych w zakresie rozbudowy drogi gminnej zrealizowanych na rzecz gminy, gdy droga ta jest zarówno wykorzystywana przez tego podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, jak i otwarta do użytku publicznego, o ile te roboty drogowe nie wykroczyły poza to, co było konieczne do zapewnienia wykonywania przez rzeczonego podatnika jego działalności gospodarczej, a związane z nimi koszty zostały zawarte w cenie realizowanych przez tego podatnika transakcji objętych podatkiem należnym. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 17 ust. 2 lit. a) szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku należy interpretować w ten sposób, że podatnik ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu robót budowlanych w zakresie rozbudowy drogi gminnej zrealizowanych na rzecz gminy, gdy droga ta jest zarówno wykorzystywana przez tego podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, jak i otwarta do użytku publicznego, o ile te roboty drogowe nie wykroczyły poza to, co było konieczne do zapewnienia wykonywania przez rzeczonego podatnika jego działalności gospodarczej, a związane z nimi koszty zostały zawarte w cenie realizowanych przez tego podatnika transakcji objętych podatkiem należnym.

| 2) | Szóstą dyrektywę 77/388, w szczególności jej art. 2 ust. 1, należy interpretować w ten sposób, że zezwolenie na eksploatację kamieniołomu wydane jednostronnie przez organ administracji państwa członkowskiego nie stanowi świadczenia wzajemnego uzyskanego przez podatnika, który wykonał, bez otrzymania świadczenia wzajemnego w formie pieniężnej, roboty budowlane w zakresie rozbudowy drogi należącej do gminy, co oznacza, że te roboty budowlane w zakresie rozbudowy nie stanowią transakcji odpłatnej w rozumieniu owej dyrektywy. |
| --- | --- |

2)

Szóstą dyrektywę 77/388, w szczególności jej art. 2 ust. 1, należy interpretować w ten sposób, że zezwolenie na eksploatację kamieniołomu wydane jednostronnie przez organ administracji państwa członkowskiego nie stanowi świadczenia wzajemnego uzyskanego przez podatnika, który wykonał, bez otrzymania świadczenia wzajemnego w formie pieniężnej, roboty budowlane w zakresie rozbudowy drogi należącej do gminy, co oznacza, że te roboty budowlane w zakresie rozbudowy nie stanowią transakcji odpłatnej w rozumieniu owej dyrektywy.

| 3) | Artykuł 5 ust. 6 szóstej dyrektywy 77/388 należy interpretować w ten sposób, że roboty budowlane w zakresie rozbudowy, na rzecz gminy, drogi gminnej otwartej do użytku publicznego, ale wykorzystywanej przez podatnika, który wykonał te roboty nieodpłatnie, w ramach jego działalności gospodarczej, a także przez ogół społeczeństwa, nie stanowią transakcji, którą należy uznać za odpłatną dostawę towarów w rozumieniu owego przepisu. |
| --- | --- |

3)

Artykuł 5 ust. 6 szóstej dyrektywy 77/388 należy interpretować w ten sposób, że roboty budowlane w zakresie rozbudowy, na rzecz gminy, drogi gminnej otwartej do użytku publicznego, ale wykorzystywanej przez podatnika, który wykonał te roboty nieodpłatnie, w ramach jego działalności gospodarczej, a także przez ogół społeczeństwa, nie stanowią transakcji, którą należy uznać za odpłatną dostawę towarów w rozumieniu owego przepisu.

---

(1)  Dz.U. C 328 z 30.9.2019.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/15 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/15

---

Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 16 września 2020 r. – BP / Agencja Praw Podstawowych Unii Europejskiej (FRA)

(Sprawa C-669/19 P) (1)

(Odwołanie - Odpowiedzialność pozaumowna - Dostęp do dokumentów - Ochrona danych osobowych - Ujawnienie takich danych, któremu zarzuca się nieprawidłowości - Rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 i 45/2001 - Dopuszczalność zarzutów i środków dowodowych przed Sądem Unii Europejskiej - Podział kosztów)

(2020/C 390/20)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: BP (przedstawiciel: adwokat E. Lazar)

Druga strona postępowania: Agencja Praw Podstawowych Unii Europejskiej (FRA) (przedstawiciele: M. O’Flaherty, pełnomocnik, wspierany przez adwokatów D. Waelbroecka i A. Duron)

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | BP zostaje obciążony, poza własnymi kosztami postępowania, kosztami poniesionymi przez Agencję Praw Podstawowych Unii Europejskiej (FRA). |
| --- | --- |

2)

BP zostaje obciążony, poza własnymi kosztami postępowania, kosztami poniesionymi przez Agencję Praw Podstawowych Unii Europejskiej (FRA).

---

(1)  Dz.U. C 383 z 11.11.2019.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/15 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/15

---

Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 16 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas – Litwa) – UAB „Skonis ir kvapas” / Muitinės departamentas prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos

(Sprawa C-674/19) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Struktura i stawki podatków akcyzowych stosowanych do wyrobów tytoniowych - Dyrektywa 2011/64/UE - Artykuł 2 ust. 2 - Artykuł 5 ust. 1 - Pojęcie „wyrobów składających się w całości lub w części z substancji innych niż tytoń” - Pojęcie „tytoniu do palenia” - Tytoń do fajek wodnych)

(2020/C 390/21)

Język postępowania: litewski

Sąd odsyłający

Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: UAB „Skonis ir kvapas”

Strona przeciwna: Muitinės departamentas prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos

przy udziale: Vilniaus teritorinė muitinė

Sentencja

Artykuły 2 i 5 dyrektywy Rady 2011/64/UE z dnia 21 czerwca 2011 r. w sprawie struktury oraz stawek akcyzy stosowanych do wyrobów tytoniowych należy interpretować w ten sposób, że tytoń do fajek wodnych, składający się z tytoniu w 24 % oraz innych substancji, takich jak syrop cukrowy, gliceryna, substancje aromatyzujące i substancja konserwująca, należy zakwalifikować jako „wyrób składający się w części z substancji innych niż tytoń” oraz „tytoń do palenia” w rozumieniu wspomnianych przepisów, i w związku z tym należy go uznać w całości i niezależnie od substancji innych niż tytoń, które wchodzą w jego skład, za tytoń do palenia, podlegający opodatkowaniu podatkiem akcyzowym od wyrobów tytoniowych.

---

(1)  Dz.U. C 413 z 9.12.2019.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/16 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/16

---

Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 10 września 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Amsterdam – Niderlandy) – A / B, C

(Sprawa C-738/19) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Ochrona konsumentów - Dyrektywa 93/13/EWG - Załącznik, pkt 1 lit. e) - Nieuczciwe warunki w umowach konsumenckich - Mieszkalnictwo socjalne - Obowiązek stałego zamieszkania i zakaz podnajmu nieruchomości - Artykuł 3 ust. 1 i 3 - Artykuł 4 ust. 1 - Ocena ewentualnie nieuczciwego charakteru postanowień dotyczących kar umownych - Kryteria)

(2020/C 390/22)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd odsyłający

Rechtbank Amsterdam

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: A

Strona pozwana: B, C

Sentencja

Artykuł 3 ust. 1 i 3 oraz art. 4 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich należy interpretować w ten sposób, że w sytuacji gdy sąd krajowy bada ewentualnie nieuczciwy charakter warunku umowy zawartej z konsumentem w rozumieniu tych przepisów, należy uwzględnić wśród warunków objętych zakresem stosowania tej dyrektywy stopień interakcji danego postanowienia umownego z innymi warunkami, w szczególności w zależności od ich odpowiedniego zakresu. Przy ocenie ewentualnego rażąco wysokiego charakteru kwoty odszkodowania nałożonego na konsumenta w rozumieniu pkt 1 lit. e) załącznika do tej dyrektywy istotną wagę należy przywiązywać do znaczenia tych warunków umownych, które są związane z tym samym naruszeniem.

---

(1)  Dz.U. C 19 z 20.1.2020.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/16 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/16

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Županijski sud u Puli (Chorwacja) w dniu 20 lutego 2020 r. – postępowanie karne przeciwko GR, HS, IT, INTER CONSULTING d.o.o., w likwidacji

(Sprawa C-89/20)

(2020/C 390/23)

Język postępowania: chorwacki

Sąd odsyłający

Županijski sud u Puli

Strony w postępowaniu głównym

GR, HS, IT, INTER CONSULTING d.o.o., w likwidacji

Postanowieniem z dnia 1 października 2020 r. Trybunał (siódma izba) orzekł, że wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Županijski sud u Puli (Chorwacja) jest oczywiście niedopuszczalny.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/17 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/17

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Najvyšší súd Slovenskej republiky (Słowacja) w dniu 28 lutego 2020 r. – Slovenský plynárenský priemysel, a.s. / Finančné riaditeľstvo Slovenskej republiky

(Sprawa C-113/20)

(2020/C 390/24)

Język postępowania: słowacki

Sąd odsyłający

Najvyšší súd Slovenskej republiky

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Slovenský plynárenský priemysel, a.s.

Druga strona postępowania: Finančné riaditeľstvo Slovenskej republiky

Postanowieniem z dnia 1 października 2020 r. Trybunał (szósta izba) orzekł, że:

Dyrektywa Rady 90/435/EWG (1) z dnia 23 lipca 1990 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania stosowanego w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych różnych państw członkowskich nie znajduje zastosowania w sytuacji, w której organ podatkowy państwa członkowskiego pobrał od podatnika niezapłacony podatek dochodowy za rok podatkowy poprzedzający przystąpienie tego państwa członkowskiego do Unii Europejskiej na mocy decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego wydanej po tym przystąpieniu.

---

(1)  Dz.U. 1990, L 225, s. 6.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/17 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/17

---

Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 26 marca 2020 r. w sprawie T-653/18, Armani / EUIPO, wniesione w dniu 5 czerwca 2020 r. przez Giorgio Armani SpA

(Sprawa C-239/20 P)

(2020/C 390/25)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Giorgio Armani SpA (przedstawiciel: S. Martínez-Almeida y Alejos-Pita, abogada)

Druga strona postępowania: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej

Postanowieniem z dnia 30 września 2020 r. Trybunał (izba ds. przyjmowania odwołań do rozpoznania) odmówił przyjęcia odwołania do rozpoznania i obciążył wnoszącego odwołanie własnymi kosztami

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/18 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/18

---

Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 26 marca 2020 r. w sprawie T-654/18, Armani / EUIPO, wniesione w dniu 5 czerwca 2020 r. przez Giorgio Armani SpA

(Sprawa C-240/20 P)

(2020/C 390/26)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Giorgio Armani SpA (przedstawiciel: S. Martínez-Almeida y Alejos-Pita, abogada)

Druga strona postępowania: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej

Postanowieniem z dnia 30 września 2020 r. Trybunał (izba ds. przyjmowania odwołań do rozpoznania) odmówił przyjęcia odwołania do rozpoznania i obciążył wnoszącego odwołanie własnymi kosztami.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/18 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/18

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Argeş (Rumunia) w dniu 4 sierpnia 2020 r. – Minister Dezvoltării Regionale şi Administraţiei Publice / NE

(Sprawa C-360/20)

(2020/C 390/27)

Język postępowania: rumuński

Sąd odsyłający

Tribunal Argeş

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Minister Dezvoltării Regionale şi Administraţiei Publice

Strona przeciwna: NE

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy pojęcie nadużycia finansowego naruszającego interesy finansowe [Unii Europejskiej], o którym mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) konwencji sporządzonej na podstawie artykułu K.3 Traktatu o Unii Europejskiej, o ochronie interesów finansowych Wspólnot Europejskich, obejmuje naruszenie popełnione w celu stworzenia pozorów zgodności z przepisami art. 57 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 (1), aby uniknąć stosowania przez państwo członkowskie przepisów przewidzianych w ust. 3 tego artykułu w związku z przepisami art. 98 wymienionego rozporządzenia, czy też tylko naruszenie popełnione do chwili zakończenia etapu realizacji projektu, z wyłączeniem czynów, których dopuszczono się na etapie utrzymania trwałości projektu? |
| --- | --- |

1)

Czy pojęcie nadużycia finansowego naruszającego interesy finansowe [Unii Europejskiej], o którym mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) konwencji sporządzonej na podstawie artykułu K.3 Traktatu o Unii Europejskiej, o ochronie interesów finansowych Wspólnot Europejskich, obejmuje naruszenie popełnione w celu stworzenia pozorów zgodności z przepisami art. 57 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 (1), aby uniknąć stosowania przez państwo członkowskie przepisów przewidzianych w ust. 3 tego artykułu w związku z przepisami art. 98 wymienionego rozporządzenia, czy też tylko naruszenie popełnione do chwili zakończenia etapu realizacji projektu, z wyłączeniem czynów, których dopuszczono się na etapie utrzymania trwałości projektu?

| 2) | Czy prawo Unii, w szczególności art. 4 ust. 3 TUE w związku z art. 325 ust. 1 i 2 TFUE [oraz] art. 1 ust. 1 lit. a) konwencji sporządzonej na podstawie artykułu K.3 traktatu o Unii Europejskiej, o ochronie interesów finansowych Wspólnot Europejskich, może być interpretowane w ten sposób, że stoi ono na przeszkodzie przepisowi krajowemu, który wyklucza odpowiedzialność karną osoby oskarżonej o popełnienie przestępstwa na etapie następującym po zakończeniu etapu realizacji, to znaczy na etapie utrzymania trwałości projektu, w stosunku do zobowiązań podjętych przez tę osobę w ramach umowy o finansowanie, a także dokonywaniu wykładni przepisu krajowego w ten sposób, że pojęcie nadużycia finansowego naruszającego interesy finansowe [Unii] nie obejmuje również bezprawnego zachowania beneficjenta finansowania na etapie utrzymania trwałości projektu w odniesieniu do zobowiązań podjętych w ramach umowy o finansowanie, niezależnie od pochodzenia funduszy lub kwot wydatkowanych w celu wykonania zobowiązań podjętych przez beneficjenta, by utrzymać trwałość projektu [zasoby własne beneficjenta lub fundusze (Unii)]? |
| --- | --- |

2)

Czy prawo Unii, w szczególności art. 4 ust. 3 TUE w związku z art. 325 ust. 1 i 2 TFUE [oraz] art. 1 ust. 1 lit. a) konwencji sporządzonej na podstawie artykułu K.3 traktatu o Unii Europejskiej, o ochronie interesów finansowych Wspólnot Europejskich, może być interpretowane w ten sposób, że stoi ono na przeszkodzie przepisowi krajowemu, który wyklucza odpowiedzialność karną osoby oskarżonej o popełnienie przestępstwa na etapie następującym po zakończeniu etapu realizacji, to znaczy na etapie utrzymania trwałości projektu, w stosunku do zobowiązań podjętych przez tę osobę w ramach umowy o finansowanie, a także dokonywaniu wykładni przepisu krajowego w ten sposób, że pojęcie nadużycia finansowego naruszającego interesy finansowe [Unii] nie obejmuje również bezprawnego zachowania beneficjenta finansowania na etapie utrzymania trwałości projektu w odniesieniu do zobowiązań podjętych w ramach umowy o finansowanie, niezależnie od pochodzenia funduszy lub kwot wydatkowanych w celu wykonania zobowiązań podjętych przez beneficjenta, by utrzymać trwałość projektu [zasoby własne beneficjenta lub fundusze (Unii)]?

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz.U. 2006, L 210, s. 25).

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/19 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/19

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Düsseldorf (Niemcy) w dniu 4 sierpnia 2020 r. – Eurowings GmbH / GDVI Verbraucherhilfe GmbH.

(Sprawa C-365/20)

(2020/C 390/28)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Landgericht Düsseldorf

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca apelację: Eurowings GmbH

Druga strona postępowania apelacyjnego: GDVI Verbraucherhilfe GmbH

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy pasażer posiada „potwierdzoną rezerwację” w rozumieniu art. 3 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 261/2004 (1), jeżeli otrzymał od organizatora wycieczek, z którym pozostaje w stosunku umownym, „inny dowód” w rozumieniu art. 2 lit. g) rozporządzenia nr 261/2004, na podstawie którego przyrzeczono mu przewóz określonym lotem, zindywidualizowanym przez miejsce odlotu i przylotu, czas odlotu i przylotu oraz numer lotu, przy czym organizator wycieczek nie dokonał rezerwacji miejsca na ten lot u danego przewoźnika lotniczego i nie otrzymał od tego przewoźnika potwierdzenia takiej rezerwacji? |
| --- | --- |

1)

Czy pasażer posiada „potwierdzoną rezerwację” w rozumieniu art. 3 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 261/2004 (1), jeżeli otrzymał od organizatora wycieczek, z którym pozostaje w stosunku umownym, „inny dowód” w rozumieniu art. 2 lit. g) rozporządzenia nr 261/2004, na podstawie którego przyrzeczono mu przewóz określonym lotem, zindywidualizowanym przez miejsce odlotu i przylotu, czas odlotu i przylotu oraz numer lotu, przy czym organizator wycieczek nie dokonał rezerwacji miejsca na ten lot u danego przewoźnika lotniczego i nie otrzymał od tego przewoźnika potwierdzenia takiej rezerwacji?

| 2) | Czy ma miejsce „odmowa przyjęcia na pokład” w rozumieniu art. 4 ust. 3 i art. 2 lit. j) rozporządzenia (WE) nr 261/2004, jeżeli rezerwacje pasażerów zostają zmienione przez organizatora wycieczek, z którym zawarli umowę dotyczącą imprezy turystycznej, na inny lot na kilka dni przed planowanym czasem odlotu, po wcześniejszym przekazaniu im przez organizatora wycieczek wiążącego potwierdzenia lotu zindywidualizowanego przez miejsce odlotu i przylotu, czas odlotu i przylotu oraz numer lotu? |
| --- | --- |

2)

Czy ma miejsce „odmowa przyjęcia na pokład” w rozumieniu art. 4 ust. 3 i art. 2 lit. j) rozporządzenia (WE) nr 261/2004, jeżeli rezerwacje pasażerów zostają zmienione przez organizatora wycieczek, z którym zawarli umowę dotyczącą imprezy turystycznej, na inny lot na kilka dni przed planowanym czasem odlotu, po wcześniejszym przekazaniu im przez organizatora wycieczek wiążącego potwierdzenia lotu zindywidualizowanego przez miejsce odlotu i przylotu, czas odlotu i przylotu oraz numer lotu?

| 3) | Czy ma miejsce „racjonalne uzasadnienie” odmowy przyjęcia na pokład w rozumieniu art. 2 lit. j), ostatni człon zdania, rozporządzenia (WE) nr 261/2004, jeżeli organizator wycieczek, bez konsultacji z przewoźnikiem lotniczym i bez dokonania „rezerwacji podstawowej” dla pasażera, wiążąco potwierdzi określony lot, zindywidualizowany przez datę, numer i godziny lotu, a następnie na kilka dni przed planowanym czasem odlotu, ponownie bez konsultacji z przewoźnikiem lotniczym, dokona zmiany rezerwacji na inny lot, a przewoźnik lotniczy nie ma na to wpływu? |
| --- | --- |

3)

Czy ma miejsce „racjonalne uzasadnienie” odmowy przyjęcia na pokład w rozumieniu art. 2 lit. j), ostatni człon zdania, rozporządzenia (WE) nr 261/2004, jeżeli organizator wycieczek, bez konsultacji z przewoźnikiem lotniczym i bez dokonania „rezerwacji podstawowej” dla pasażera, wiążąco potwierdzi określony lot, zindywidualizowany przez datę, numer i godziny lotu, a następnie na kilka dni przed planowanym czasem odlotu, ponownie bez konsultacji z przewoźnikiem lotniczym, dokona zmiany rezerwacji na inny lot, a przewoźnik lotniczy nie ma na to wpływu?

| 4) | Czy przewoźnika lotniczego należy uznać w stosunku do pasażera za obsługującego przewoźnika lotniczego w rozumieniu art. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 261/2004 już wówczas, gdy pasażer ten pozostaje wprawdzie w stosunku umownym z organizatorem wycieczek, który złożył przyrzeczenie przewozu określonym lotem, zindywidualizowanym przez miejsce odlotu i przylotu, czas odlotu i przylotu oraz numer lotu, jednak organizator wycieczek nie zarezerwował miejsca dla tego pasażera, a tym samym nie doszło do nawiązania stosunku umownego z przewoźnikiem lotniczym w odniesieniu do tego lotu? |
| --- | --- |

4)

Czy przewoźnika lotniczego należy uznać w stosunku do pasażera za obsługującego przewoźnika lotniczego w rozumieniu art. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 261/2004 już wówczas, gdy pasażer ten pozostaje wprawdzie w stosunku umownym z organizatorem wycieczek, który złożył przyrzeczenie przewozu określonym lotem, zindywidualizowanym przez miejsce odlotu i przylotu, czas odlotu i przylotu oraz numer lotu, jednak organizator wycieczek nie zarezerwował miejsca dla tego pasażera, a tym samym nie doszło do nawiązania stosunku umownego z przewoźnikiem lotniczym w odniesieniu do tego lotu?

| 5) | Czy art. 4 ust. 3 i art. 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 należy interpretować w ten sposób, że w sytuacji takiej jak rozpatrywana w niniejszej sprawie, w której pasażer rezerwuje u organizatora wycieczek lot z przesiadką w ramach imprezy turystycznej i pierwszy odcinek podróży, który jest obsługiwany przez pozwanego przewoźnika lotniczego, odbywa się zgodnie z rozkładem lotów, ale następnie pasażerom odmawia się przyjęcia na pokład na lot łączony, który jest również obsługiwany przez pozwanego przewoźnika lotniczego, zgodnie z art. 2 lit. j) rozporządzenia (WE) nr 261/2004, z powodu niedokonania przez organizatora wycieczek „rezerwacji podstawowej”, wysokość odszkodowania zależy od odległości całej trasy lotu od pierwszego miejsca odlotu do ostatniego miejsca lądowania, a nie tylko od odległości zakłóconego drugiego odcinka podróży? |
| --- | --- |

5)

Czy art. 4 ust. 3 i art. 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 należy interpretować w ten sposób, że w sytuacji takiej jak rozpatrywana w niniejszej sprawie, w której pasażer rezerwuje u organizatora wycieczek lot z przesiadką w ramach imprezy turystycznej i pierwszy odcinek podróży, który jest obsługiwany przez pozwanego przewoźnika lotniczego, odbywa się zgodnie z rozkładem lotów, ale następnie pasażerom odmawia się przyjęcia na pokład na lot łączony, który jest również obsługiwany przez pozwanego przewoźnika lotniczego, zgodnie z art. 2 lit. j) rozporządzenia (WE) nr 261/2004, z powodu niedokonania przez organizatora wycieczek „rezerwacji podstawowej”, wysokość odszkodowania zależy od odległości całej trasy lotu od pierwszego miejsca odlotu do ostatniego miejsca lądowania, a nie tylko od odległości zakłóconego drugiego odcinka podróży?

---

(1)  Rozporządzenia (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 295/91 (Dz.U. 2004, L 46, s. 1).

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/20 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/20

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 7 sierpnia 2020 r. – Pro Rauchfrei e.V. / JS e.K.

(Sprawa C-370/20)

(2020/C 390/29)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Bundesgerichtshof

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca rewizję: Pro Rauchfrei e.V.

Druga strona postępowania rewizyjnego: JS e.K.

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy pojęcie wprowadzania do obrotu w rozumieniu art. 8 ust. 3 zdanie pierwsze dyrektywy 2014/40/UE (1) obejmuje prezentację wyrobów tytoniowych za pomocą dystrybutorów towarów w ten sposób, że chociaż na znajdujących się w tych dystrybutorach paczkach papierosów umieszczone są wymagane ustawą ostrzeżenia, to jednak te paczki papierosów są przechowywane w dystrybutorach tak, że nie są one początkowo widoczne dla konsumenta, a znajdujące się na nich ostrzeżenia stają się widoczne dopiero wtedy, gdy dystrybutor, który wcześniej został uruchomiony przez kasjera, jest obsługiwany przez klienta i w ten sposób paczka papierosów jest wydawana na przenośnik kasy jeszcze przed dokonaniem płatności? |
| --- | --- |

1)

Czy pojęcie wprowadzania do obrotu w rozumieniu art. 8 ust. 3 zdanie pierwsze dyrektywy 2014/40/UE (1) obejmuje prezentację wyrobów tytoniowych za pomocą dystrybutorów towarów w ten sposób, że chociaż na znajdujących się w tych dystrybutorach paczkach papierosów umieszczone są wymagane ustawą ostrzeżenia, to jednak te paczki papierosów są przechowywane w dystrybutorach tak, że nie są one początkowo widoczne dla konsumenta, a znajdujące się na nich ostrzeżenia stają się widoczne dopiero wtedy, gdy dystrybutor, który wcześniej został uruchomiony przez kasjera, jest obsługiwany przez klienta i w ten sposób paczka papierosów jest wydawana na przenośnik kasy jeszcze przed dokonaniem płatności?

| 2) | Czy zawarty w art. 8 ust. 3 zdanie pierwsze dyrektywy 2014/40/UE zakaz ukrywania ostrzeżeń „przez inne elementy” obejmuje przypadek, gdy w ramach prezentacji towarów przy pomocy dystrybutora całe opakowanie wyrobów tytoniowych zostało ukryte? |
| --- | --- |

2)

Czy zawarty w art. 8 ust. 3 zdanie pierwsze dyrektywy 2014/40/UE zakaz ukrywania ostrzeżeń „przez inne elementy” obejmuje przypadek, gdy w ramach prezentacji towarów przy pomocy dystrybutora całe opakowanie wyrobów tytoniowych zostało ukryte?

| 3) | Czy zawarte w art. 8 ust. 8 dyrektywy 2014/40/UE kryterium „wyglądu opakowań” jest spełnione nawet wówczas, gdy ilustracja nie jest wiernym odwzorowaniem oryginalnego opakowania, lecz konsument kojarzy jej wzór z opakowaniem wyrobów tytoniowych ze względu na jej kontury, proporcje, kolor i logo znaku towarowego? |
| --- | --- |

3)

Czy zawarte w art. 8 ust. 8 dyrektywy 2014/40/UE kryterium „wyglądu opakowań” jest spełnione nawet wówczas, gdy ilustracja nie jest wiernym odwzorowaniem oryginalnego opakowania, lecz konsument kojarzy jej wzór z opakowaniem wyrobów tytoniowych ze względu na jej kontury, proporcje, kolor i logo znaku towarowego?

| 4) | Czy niezależnie od użytej ilustracji wymogi art. 8 ust. 8 dyrektywy 2014/40/UE są spełnione w sytuacji, gdy konsument ma możliwość obejrzenia opakowania papierosów z wymaganymi ostrzeżeniami przed zawarciem umowy sprzedaży? |
| --- | --- |

4)

Czy niezależnie od użytej ilustracji wymogi art. 8 ust. 8 dyrektywy 2014/40/UE są spełnione w sytuacji, gdy konsument ma możliwość obejrzenia opakowania papierosów z wymaganymi ostrzeżeniami przed zawarciem umowy sprzedaży?

---

(1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/40/UE z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich w sprawie produkcji, prezentowania i sprzedaży wyrobów tytoniowych i powiązanych wyrobów oraz uchylająca dyrektywę 2001/37/WE (Dz.U. 2014, L 127, s. 1).

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/20 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/20

---

Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 28 maja 2020 r. w sprawie T-399/16, CK Telecoms UK Investments Ltd / Komisja, wniesione w dniu 7 sierpnia 2020 r. przez Komisję Europejską

(Sprawa C-376/20 P)

(2020/C 390/30)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnosząca odwołanie: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Contr, C. Urraca Caviedes, J. Szczodrowski, M. Farley, pełnomocnicy)

Druga strona postępowania: CK Telecoms UK Investments Ltd, United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland, EE Ltd

Żądania wnoszącej odwołanie

| — | uchylenie wyroku Sądu z dnia 28 maja 2020 r. w sprawie T-399/16, CK Telecoms UK Investments Ltd/Komisja; |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu z dnia 28 maja 2020 r. w sprawie T-399/16, CK Telecoms UK Investments Ltd/Komisja;

| — | skierowanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Sąd; |
| --- | --- |

—

skierowanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Sąd;

| — | obciążenie strony pozwanej w pierwszej instancji kosztami postępowania odwoławczego oraz |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej w pierwszej instancji kosztami postępowania odwoławczego oraz

| — | orzeczenie, że rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania w pierwszej instancji nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

—

orzeczenie, że rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania w pierwszej instancji nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

Zarzuty i główne argumenty

Zarzut pierwszy: aby stwierdzić istnienie znaczącego utrudnienia skutecznej konkurencji, w wyroku zastosowano wymóg dowodowy („duże prawdopodobieństwo”) surowszy niż kryterium ustanowione w orzecznictwie i w rozporządzeniu w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw (1), które wymaga od Komisji określenia wyniku „najbardziej prawdopodobnego”.

Zarzut drugi: wymagając, aby w celu stwierdzenia znaczącego utrudnienia skutecznej konkurencji Komisja wykazała, że koncentracja daje powstałemu w jej wyniku podmiotowi możliwość samodzielnego określenia parametrów konkurencji, Sąd stosuje kryterium prawne, które nie ma oparcia w rozporządzeniu w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw i podważa sam cel zmiany z 2004 r. Ponadto Sąd naruszył prawo, ustalając podwójne kryterium w celu stwierdzenia znaczącego utrudnienia skutecznej konkurencji na podstawie nieskoordynowanych skutków.

Zarzut trzeci: wymagając, aby „ważna siła konkurencyjna” różniła się od swoich konkurentów z punktu widzenia swojego wpływu na konkurencję i aby łączące się przedsiębiorstwa były „szczególnie bliskimi konkurentami”, Sąd przekroczył granice należącej do niego kontroli sądowej, pominął wartość wytycznych i przeinaczył zaskarżoną decyzję (2) lub, ewentualnie, naruszył zasadę kontroli sądowej, nie przedstawił należytego uzasadnienia i naruszył art. 2 rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw.

Zarzut czwarty: stwierdzając, że przewidywany wzrost cen nie był znaczący i uznając, że Komisja powinna była uwzględnić „typowe zwiększenie efektywności”, Sąd oddalił się od rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, przekroczył granice należącej do niego kontroli sądowej, nie przedstawił należytego uzasadnienia i przeinaczył dowody.

Zarzut piąty: ograniczając kontrolę do niektórych ustaleń zawartych w decyzji i badając je osobno, bez uwzględnienia wszystkich dowodów łącznie, Sąd przeinaczył decyzję, przekroczył granice kontroli sądowej, naruszył obowiązujące zasady dowodowe, błędnie zastosował kryterium prawne i nie przedstawił należytego uzasadnienia.

Zarzut szósty: Sąd przeinaczył decyzję, uznając, że Komisja nie zbadała pogorszenia jakości sieci podmiotu powstałego w wyniku połączenia w ramach drugiej teorii szkody. Sąd uchybił również spoczywającemu na nim obowiązkowi uzasadnienia, kiedy doszedł do wniosku, że Komisja naruszyła prawo poprzez uznanie za nieskoordynowany skutek wpływ zwiększonej przejrzystości na całkowite inwestycje sieciowe.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) no 139/2004 z dnia 20 stycznia 2004 r. w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw (rozporządzenie WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw) (Dz.U. 2004, L 24, s. 1).

(2)  Decyzja Komisji C(2016) 2796 final z dnia 11 maja 2016 r, uznającą koncentrację za niezgodną z rynkiem wewnętrznym (sprawa COMP/M.7612 – Hutchison 3G UK/Telefónica UK) (Dz.U 2016, C 357, s. 15).

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/22 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/22

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Specializiran nakazatelen syd (Bułgaria) w dniu 4 września 2020 r. – postępowanie karne przeciwko MM

(Sprawa C-414/20)

(2020/C 390/31)

Język postępowania: bułgarski

Sąd odsyłający

Specializiran nakazatelen syd

Strony w postępowaniu głównym

MM

Pytanie prejudycjalne

Czy przepis krajowy, zgodnie z którym europejski nakaz aresztowania i akt krajowy, na podstawie którego ten nakaz jest przyjmowany, są wydawane wyłącznie przez prokuratora – bez możliwości udziału sądu lub przeprowadzenia przez sąd uprzedniej lub następczej kontroli – jest zgodny z art. 6 ust. 1 decyzji ramowej Rady 2002/584/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi[?]

Czy europejski nakaz aresztowania wydany na podstawie aktu o wezwaniu poszukiwanej osoby do udziału w postępowaniu w charakterze oskarżonego – przy czym akt ten nie dotyczy jej aresztowania – jest zgodny z art. 8 ust. 1 lit. c) decyzji ramowej 2002/584[?]

Na wypadek udzielenia odpowiedzi przeczącej: jeśli przy wydawaniu i kontroli europejskiego nakazu aresztowania nie przewidziano udziału sądu, a nakaz ten został wydany na podstawie aktu krajowego, w którym nie zarządzono aresztowania, zaś ów europejski nakaz aresztowania został faktycznie wykonany i poszukiwana osoba została przekazana, to czy tej osobie należy przyznać skuteczny środek ochrony prawnej w ramach tego postępowania karnego, w którym wydano wspomniany europejski nakaz aresztowania[?] Czy ten skuteczny środek ochrony prawnej powinien polegać na postawieniu poszukiwanej osoby w takiej sytuacji, w jakiej znajdowałaby się, gdyby naruszenie nie miało miejsca[?]

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/22 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/22

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hanseatisches Oberlandesgericht Hamburg (Niemcy) w dniu 7 września 2020 r. – TR

(Sprawa C-416/20)

(2020/C 390/32)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Hanseatisches Oberlandesgericht Hamburg

Strony w postępowaniu głównym

Osoba ścigana: TR

Druga strona postępowania: Generalstaatsanwaltschaft Hamburg

Pytania prejudycjalne

Czy w przypadku decyzji o ekstradycji osoby, która została skazana pod swoją nieobecność, z jednego państwa członkowskiego do innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej w celu przeprowadzenia postępowania karnego przepisy dyrektywy 2016/343 (1), w szczególności jej art. 8 i 9, należy interpretować w ten sposób, że dopuszczalność ekstradycji – zwłaszcza w tak zwanym przypadku ucieczki – jest zależna od spełnienia przez państwo wnioskujące warunków określonych w tej dyrektywie?

---

(1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/343 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie wzmocnienia niektórych aspektów domniemania niewinności i prawa do obecności na rozprawie w postępowaniu karnym (Dz.U. 2016, L 65, s. 1).

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/23 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/23

---

Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 3 lipca 2020 r. w sprawach połączonych T-395/19, T-396/19, T-405/19, T-408/19, T-419/19, T-423/19, T-424/19, T-428/19, T-433/19, T-437/19, T-443/19, T-455/19, od T-458/19 do T-462/19, T-464/19, T-469/19 i T-477/19, Tognoli i in. / Parlament, wniesione w dniu 12 września 2020 r. przez Carla Tognolego i in.

(Sprawa C-431/20 P)

(2020/C 390/33)

Język postępowania: włoski

Strony

Wnoszący odwołanie: Carlo Tognoli, Emma Allione, Luigi Alberto Colajanni, Claudio Martelli, Luciana Sbarbati, Carla Dimatore jako spadkobierczyni Maria Riga, Roberto Speciale, Loris Torbesi jako spadkobierca Eugenia Melandriego, Luciano Pettinari, Pietro Di Prima, Carla Barbarella, Carlo Alberto Graziani, Giorgio Rossetti, Giacomo Porrazzini, Guido Podestà, Roberto Barzanti, Rita Medici, Aldo Arroni, Franco Malerba, Roberto Mezzaroma (przedstawiciele: M. Merola i L. Florio, avvocati)

Druga strona postępowania: Parlament Europejski

Żądania wnoszących odwołanie

| — | Uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi do rozpoznania; |
| --- | --- |

—

Uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi do rozpoznania;

| — | obciążenie Parlamentu kosztami postępowania odwoławczego oraz orzeczenie, że rozstrzygnięcie o kosztach postępowania przed Sądem zapadnie w orzeczeniu kończącym postępowanie. |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu kosztami postępowania odwoławczego oraz orzeczenie, że rozstrzygnięcie o kosztach postępowania przed Sądem zapadnie w orzeczeniu kończącym postępowanie.

Zarzuty i główne argumenty

Wnoszący odwołanie żądają uchylenia, zgodnie z art. 256 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej i art. 56 Statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, postanowienia Sądu Unii Europejskiej (ósma izba) wydanego w dniu 3 lipca 2020 r. w sprawach połączonych T-395/19, T-396/19, T-405/19, T-408/19, T-419/19, T-423/19, T-424/19, T-428/19, T-433/19, T-437/19, T-443/19, T-455/19, od T-458/19 do T-462/19, T-464/19, T-469/19 i T-477/19, w którym ich skargi zostały uznane za oczywiście niedopuszczalne.

W ramach zarzutu pierwszego
  wnoszący odwołanie podnoszą naruszenie prawa poprzez uznanie zaskarżonego aktu za akt niewywierający skutków prawnych w rozumieniu art. 263 TFUE. Naruszenie wynika z braku podstawy prawnej, aby uznać dla uznania aktu za tymczasowy i z braku uznania jego skutków prawnych w odniesieniu do adresatów. Zaskarżony akt bezpośrednio wywarł bowiem skutki prawne w odniesieniu do wnoszących odwołanie, pozbawiając ich istotnej części przysługujących im uprawnień emerytalnych.

W ramach zarzutu drugiego
  wnoszący odwołanie podnoszą naruszenie prawa dotyczące wykładni i zastosowania art. 86 Regulaminu postępowania przed Sądem, ktore są niezgodne z jego celem i skutecznością. Uregulowanie to ma w istocie na celu uniknięcie powielania skarg. Ponadto Sąd, uznając bądź skargę, bądź pismo dostosowujące skargę za niedopuszczalne, powtórnie narusza prawo, przez co paradoksalnie pozbawia wnoszących odwołanie ochrony prawnej.

W ramach zarzutu trzeciego
  wnoszący odwołanie podnoszą dwa uchybienia proceduralne, które powinny spowodować uchylenie postanowienia: naruszenie zasady kontradyktoryjności i naruszenie prawa przy zastosowaniu art 126 Regulaminu postępowania przed Sądem.

Po pierwsze, wnoszący odwołanie nie mieli możliwości ustosunkowania się do zarzutu niedopuszczalności podniesionego przez Parlament Europejski w odniesieniu do pisma dostosowującego skargę. Ponadto postępowanie Sądu jest tym gorsze, że orzekł oni, iż nie jest potrzebna druga wymiana pism procesowych i nawet nie zarządził rozprawy, pozbawiając wnoszących odwołanie możliwości przedstawienia ich stanowiska w przedmiocie zarzutu niedopuszczalności dotyczącego pisma dostosowującego skargę, mimo że złożyli oni formalny wniosek w tym względzie.

Ponadto decyzje proceduralne Sądu wskazują, że niedopuszczalność skargi nie była natychmiast jasna i niewątpliwa, a więc oczywista w rozumieniu art. 126 Regulaminu postępowania przed Sądem. Przesłanki wymagane do zastosowania tego uregulowania nie były zatem spełnione.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/24 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/24

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Wien (Austria) w dniu 14 września 2020 r. – ZK

(Sprawa C-432/20)

(2020/C 390/34)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Verwaltungsgericht Wien

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: ZK

Druga strona postępowania: Landeshauptmann von Wien

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 9 ust. 1 lit. c) dyrektywy 2003/109/WE (1) należy interpretować w ten sposób, że każdy fizyczny, choćby krótki, pobyt obywatela państwa trzeciego będącego rezydentem długoterminowym na terytorium Wspólnoty w trakcie okresu dwunastu kolejnych miesięcy wyklucza utratę statusu obywatela państwa trzeciego będącego rezydentem długoterminowym na podstawie tego przepisu? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 9 ust. 1 lit. c) dyrektywy 2003/109/WE (1) należy interpretować w ten sposób, że każdy fizyczny, choćby krótki, pobyt obywatela państwa trzeciego będącego rezydentem długoterminowym na terytorium Wspólnoty w trakcie okresu dwunastu kolejnych miesięcy wyklucza utratę statusu obywatela państwa trzeciego będącego rezydentem długoterminowym na podstawie tego przepisu?

| 2) | W razie udzielenia przez Trybunał odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze: Jakie wymogi jakościowe lub ilościowe muszą spełniać pobyty na terytorium Wspólnoty przez okres dwunastu kolejnych miesięcy, aby wykluczyć utratę statusu obywatela państwa trzeciego będącego rezydentem długoterminowym? Czy pobyty na terytorium Wspólnoty przez okres dwunastu kolejnych miesięcy wykluczają utratę statusu obywatela państwa trzeciego będącego rezydentem długoterminowym tylko wtedy, gdy zainteresowani obywatele państw trzecich mieli w tym okresie swoje zwykłe miejsce zamieszkania lub centrum interesów życiowych na terytorium Wspólnoty? |
| --- | --- |

2)

W razie udzielenia przez Trybunał odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze: Jakie wymogi jakościowe lub ilościowe muszą spełniać pobyty na terytorium Wspólnoty przez okres dwunastu kolejnych miesięcy, aby wykluczyć utratę statusu obywatela państwa trzeciego będącego rezydentem długoterminowym? Czy pobyty na terytorium Wspólnoty przez okres dwunastu kolejnych miesięcy wykluczają utratę statusu obywatela państwa trzeciego będącego rezydentem długoterminowym tylko wtedy, gdy zainteresowani obywatele państw trzecich mieli w tym okresie swoje zwykłe miejsce zamieszkania lub centrum interesów życiowych na terytorium Wspólnoty?

| 3) | Czy są zgodne z art. 9 ust. 1 lit. c) dyrektywy 2003/109/WE przepisy prawne państw członkowskich przewidujące utratę statusu obywatela państwa trzeciego będącego rezydentem długoterminowym, w razie gdy taki obywatel państwa trzeciego wprawdzie przebywał na terytorium Wspólnoty przez okres dwunastu kolejnych miesięcy, ale nie miał tam ani zwykłego miejsca zamieszkania, ani centrum interesów życiowych? |
| --- | --- |

3)

Czy są zgodne z art. 9 ust. 1 lit. c) dyrektywy 2003/109/WE przepisy prawne państw członkowskich przewidujące utratę statusu obywatela państwa trzeciego będącego rezydentem długoterminowym, w razie gdy taki obywatel państwa trzeciego wprawdzie przebywał na terytorium Wspólnoty przez okres dwunastu kolejnych miesięcy, ale nie miał tam ani zwykłego miejsca zamieszkania, ani centrum interesów życiowych?

---

(1)  Dyrektywa Rady 2003/109/WE z dnia 25 listopada 2003 r. dotycząca statusu obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi (Dz.U. 2004, L 16, s. 44).

---

Sąd

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/25 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/25

---

Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r. – CEDC International / EUIPO – Underberg (Kształt źdźbła trawy w butelce)

(Sprawa T-796/16) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie trójwymiarowego unijnego znaku towarowego - Kształt źdźbła trawy w butelce - Wcześniejszy trójwymiarowy krajowy znak towarowy - Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego - Artykuł 15 ust. 1 oraz art. 43 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 18 ust. 1 oraz art. 47 ust. 2 i 3 rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Charakter używania - Zmiana charakteru odróżniającego - Używanie łącznie z innymi znakami towarowymi - Przedmiot ochrony - Wymóg jasności i precyzyjności - Wymóg zgodności opisu z przedstawieniem - Decyzja wydana w następstwie stwierdzenia przez Sąd nieważności wcześniejszej decyzji - Odesłanie do podstaw uzasadnienia wcześniejszej decyzji, której nieważność stwierdzono - Obowiązek uzasadnienia)

(2020/C 390/35)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca:: CEDC International sp. z o.o. (Oborniki Wielkopolskie, Polska) (przedstawiciel: M. Siciarek, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: D. Walicka i V. Ruzek, pełnomocnicy)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Underberg AG (Dietlikon, Szwajcaria) (przedstawiciel: adwokat A. Renck)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 29 sierpnia 2016 r. (sprawa R 1248/2015-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między CEDC International a Underberg.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 29 sierpnia 2016 r. (sprawa R 1248/2015-4) w odniesieniu do podstaw sprzeciwu określonych w art. 8 ust. 3 i 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 29 sierpnia 2016 r. (sprawa R 1248/2015-4) w odniesieniu do podstaw sprzeciwu określonych w art. 8 ust. 3 i 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | CEDC International sp. z o.o., EUIPO i Underberg AG pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

3)

CEDC International sp. z o.o., EUIPO i Underberg AG pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 6 z 9.1.2017.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/26 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/26

---

Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r.. – Landesbank Baden-Württemberg / SRB

(Sprawa T-411/17) (1)

(Unia gospodarcza i walutowa - Unia bankowa - Jednolity mechanizm restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych i niektórych przedsiębiorstw inwestycyjnych (SRM) - Jednolity fundusz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (SRF) - Decyzja SRB w sprawie obliczania składek ex ante za 2017 r. - Skarga o stwierdzenie nieważności - Bezpośrednie i indywidualne oddziaływanie - Dopuszczalność - Istotne wymogi proceduralne - Uwierzytelnienie decyzji - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do skutecznej ochrony sądowej - Zarzut niezgodności z prawem - Ograniczenie w czasie skutków wyroku)

(2020/C 390/36)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Landesbank Baden-Württemberg (Stuttgart, Niemcy) (przedstawiciele: H. Berger i K. Rübsamen, adwokaci)

Strona przeciwna: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB) (przedstawiciele: A. Martin-Ehlers, S. Raes, T. Van Dyck i A. Kopp, adwokaci)

Interwenient popierający żądania strony pozwanej: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Steiblytė i K.-P. Wojcik, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności wydanej podczas sesji wykonawczej w dniu 11 kwietnia 2017 r. decyzji SRB w sprawie składek ex ante za rok 2017 na rzecz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (SRB/ES/SRF/2017/05) w zakresie, w jakim dotyczy ona skarżącej

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność wydanej podczas sesji wykonawczej w dniu 11 kwietnia 2017 r. decyzji Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji w sprawie składek ex ante za rok 2017 na rzecz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (SRB/ES/SRF/2017/05) w zakresie, w jakim dotyczy ona Landesbank Baden-Württemberg. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność wydanej podczas sesji wykonawczej w dniu 11 kwietnia 2017 r. decyzji Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji w sprawie składek ex ante za rok 2017 na rzecz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (SRB/ES/SRF/2017/05) w zakresie, w jakim dotyczy ona Landesbank Baden-Württemberg.

| 2) | Skutki decyzji SRB/ES/SRF/2017/05 zostają utrzymane w mocy w odniesieniu do Landesbank Baden-Württemberg przez okres sześciu miesięcy liczonych od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku. |
| --- | --- |

2)

Skutki decyzji SRB/ES/SRF/2017/05 zostają utrzymane w mocy w odniesieniu do Landesbank Baden-Württemberg przez okres sześciu miesięcy liczonych od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku.

| 3) | SRB pokrywa oprócz własnych kosztów, również koszty poniesione przez Landesbank Baden-Württemberg. |
| --- | --- |

3)

SRB pokrywa oprócz własnych kosztów, również koszty poniesione przez Landesbank Baden-Württemberg.

| 4) | Komisja Europejska ponosi własne koszty. |
| --- | --- |

4)

Komisja Europejska ponosi własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 277 z 21.8.2017.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/27 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/27

---

Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r. – Hypo Vorarlberg Bank / SRB

(Sprawa T-414/17) (1)

(Unia gospodarcza i walutowa - Unia bankowa - Jednolity mechanizm restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych i niektórych firm inwestycyjnych (SRM) - Jednolity fundusz restrukturyzacji (SRF) - Decyzja w sprawie składek wnoszonych ex ante za rok 2017 - Skarga o stwierdzenie nieważności - Bezpośrednie i indywidualne oddziaływanie - Istotne wymogi formalne - Uwierzytelnienie decyzji - Obowiązek uzasadnienia - Ograniczenie w czasie skutków wyroku)

(2020/C 390/37)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Hypo Vorarlberg Bank AG, uprzednio Vorarlberger Landes- und Hypothekenbank AG (Bregenz, Austria) (przedstawiciele: adwokaci G. Eisenberger i A. Brenneis)

Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB) (przedstawiciele: P. Messina i J. Kerlin, pełnomocnicy, wspierani przez B. Meyringa, S. Schelo, T. Klupscha i S. Ianc, avocats)

Przedmiot

Sformułowane na podstawie art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji SRB wydanej na sesji wykonawczej w dniu 11 kwietnia 2017 r. w sprawie składek wnoszonych ex-ante za 2017 r. na poczet jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (SRB/ES/SRF/2017/05) w zakresie, w jakim decyzja ta dotyczy skarżącej.

Sentencja

| 1) | Stwierdzona zostaje nieważność decyzji Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB) wydanej na sesji wykonawczej w dniu 11 kwietnia 2017 r. w sprawie składek wnoszonych ex-ante za 2017 r. na poczet jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (SRB/ES/SRF/2017/05) w zakresie, w jakim dotyczy ona Hypo Vorarlberg Bank AG. |
| --- | --- |

1)

Stwierdzona zostaje nieważność decyzji Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB) wydanej na sesji wykonawczej w dniu 11 kwietnia 2017 r. w sprawie składek wnoszonych ex-ante za 2017 r. na poczet jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (SRB/ES/SRF/2017/05) w zakresie, w jakim dotyczy ona Hypo Vorarlberg Bank AG.

| 2) | SRB pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Hypo Vorarlberg Bank AG. |
| --- | --- |

2)

SRB pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Hypo Vorarlberg Bank AG.

---

(1)  Dz.U. C 277 z 21.8.2017.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/27 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/27

---

Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r. – Portigon / SRB

(Sprawa T-420/17) (1)

(Unia gospodarcza i walutowa - Unia bankowa - Jednolity mechanizm restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych i niektórych przedsiębiorstw inwestycyjnych (SRM) - Jednolity fundusz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (SRF) - Decyzja SRB w sprawie obliczania składek ex ante za 2017 r. - Skarga o stwierdzenie nieważności - Bezpośrednie i indywidualne oddziaływanie - Dopuszczalność - Istotne wymogi proceduralne - Uwierzytelnienie decyzji - Obowiązek uzasadnienia - Ograniczenie w czasie skutków wyroku)

(2020/C 390/38)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Portigon AG (Düsseldorf, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci D. Bliesener, V. Jungkind i F. Geber)

Strona pozwana: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (przedstawiciele: P. Messina i J. Kerlin, pełnomocnicy, wspierani przez adwokatów B. Meyringa, S. Schelo i T. Klupscha)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Steiblytė i K.-Ph. Wojcik, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga na podstawie art. 263 TFUE o stwierdzenie nieważności decyzji SRB wydanej podczas sesji wykonawczej w dniu 11 kwietnia 2017 r. w sprawie składek ex ante za rok 2017 na rzecz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (SRB/ES/SRF/2017/05) w zakresie, w jakim decyzja dotyczy skarżącej.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność wydanej podczas sesji wykonawczej w dniu 11 kwietnia 2017 r. decyzji Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB) w sprawie składek ex ante za rok 2017 na rzecz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (SRB/ES/SRF/2017/05) w zakresie, w jakim dotyczy ona Portigon AG. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność wydanej podczas sesji wykonawczej w dniu 11 kwietnia 2017 r. decyzji Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB) w sprawie składek ex ante za rok 2017 na rzecz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (SRB/ES/SRF/2017/05) w zakresie, w jakim dotyczy ona Portigon AG.

| 2) | SRB pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Portigon. |
| --- | --- |

2)

SRB pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Portigon.

| 3) | Komisja Europejska pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Komisja Europejska pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 277 z 21.8.2017.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/28 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/28

---

Wyrok Sądu z dnia 9 września 2020 r. – P. Krücken Organic / Komisja

(Sprawa T-565/18) (1)

(Prawo instytucjonalne - Skarga o odszkodowanie - Przesłanki powstania odpowiedzialności pozaumownej Unii - Ustalenia dotyczące przywozu produktów ekologicznych z krajów trzecich - Prywatna jednostka certyfikująca - Pojęcie właściwego nadzoru w rozumieniu art. 33 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 834/2007 - Rozporządzenie (WE) nr 1235/2008 - Możliwość przypisania zachowania)

(2020/C 390/39)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: P. Krücken Organic GmbH (Mannheim, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat H. Schmidt)

Strona przeciwna: Komisja Europejska (przedstawiciele: B. Eggers, B. Hofstötter i A. Dawes, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga na podstawie art. 268 TFUE o naprawienie szkody, którą miała ponieść skarżąca w związku z, po pierwsze, naruszeniem przez Komisję obowiązków wynikających z art. 33 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 2092/91 (Dz.U. L 189, s. 1), a po drugie, szeregiem zachowań Ecocert SA, które można przypisać Komisji.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | P. Krücken Organic GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

P. Krücken Organic GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 427 z 26.11.2018.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/29 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/29

---

Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r. – ZL / EUIPO

(Sprawa T-596/18) (1)

(Służba publiczna - Zatrudnienie - Ogłoszenie o konkursie - Decyzja o nieumieszczeniu nazwiska skarżącej na liście rezerwy kadrowej konkursu - Obowiązek uzasadnienia - Odrzucenie wniosku o udzielenie dostępu do pytań wielkokrotnego wyboru zadanych na testach wstępnych - Tajność prac komisji konkursowej)

(2020/C 390/40)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: ZL (przedstawiciele: adwokat H. Tettenborn)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: A. Lukošiūtė i K. Tóth, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata B. Wägenbaura)

Przedmiot

Oparte na art. 270 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji komisji konkursowej konkursu EUIPO/AD/01/17 – Administratorzy (AD 6) w dziedzinie własności intelektualnej z dnia 7 marca 2018 r. oddalającej wniosek skarżącej o ponowne rozpoznanie decyzji tej komisji konkursowej z dnia 1 grudnia 2017 r. o nieumieszczeniu jej nazwiska na liście rezerwy kadrowej stworzonej do celów zatrudniania administratorów przez EUIPO, oraz po drugie, decyzji EUIPO z dnia 27 czerwca 2018 r. oddalającej jej zażalenie.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | ZL zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

ZL zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 445 z 10.12.2018.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/29 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/29

---

Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r. – Pshonka/Rada

(Sprawa T-291/19) (1)

(Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją na Ukrainie - Zamrożenie środków finansowych - Wykaz osób, podmiotów i organów, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych - Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazie - Obowiązek Rady zbadania, czy decyzja organu państwa trzeciego została podjęta z poszanowaniem prawa do obrony i prawa do skutecznej ochrony sądowej)

(2020/C 390/41)

Język postępowania: czeski

Strony

Strona skarżąca: Viktor Pavlovič Pšonka (Kijów, Ukraina) (przedstawiciel: M. Mleziva, adwokat)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: R. Pekař i V. Piessevaux, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2019/354 z dnia 4 marca 2019 r. zmieniającej decyzję 2014/119/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie (Dz.U. 2019, L 64, s. 7), oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2019/352 z dnia 4 marca 2019 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 208/2014 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie (Dz.U. 2019, L 64, s. 1) w zakresie, w jakim na mocy tych aktów nazwisko skarżącego pozostawiono w wykazie osób, podmiotów i organów, do których stosują się te środki ograniczające.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Rady (WPZiB) 2019/354 z dnia 4 marca 2019 r. zmieniającej decyzję 2014/119/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2019/352 z dnia 4 marca 2019 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 208/2014 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie w zakresie, w jakim nazwisko Viktora Pavloviča Pšonky zostało pozostawione wykazie osób, podmiotów i organów, do których mają zastosowanie te środki ograniczające. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Rady (WPZiB) 2019/354 z dnia 4 marca 2019 r. zmieniającej decyzję 2014/119/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2019/352 z dnia 4 marca 2019 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 208/2014 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie w zakresie, w jakim nazwisko Viktora Pavloviča Pšonky zostało pozostawione wykazie osób, podmiotów i organów, do których mają zastosowanie te środki ograniczające.

| 2) | Rada Unii Europejskiej zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Rada Unii Europejskiej zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 246 z 22.7.2019.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/30 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/30

---

Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r. – Pshonka/Rada

(Sprawa T-292/19) (1)

(Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte w związku z sytuacją na Ukrainie - Zamrożenie środków finansowych - Wykaz osób, podmiotów i organów, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych - Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazie - Obowiązek Rady zbadania, czy decyzja organu państwa trzeciego została podjęta z poszanowaniem prawa do obrony i prawa do skutecznej ochrony sądowej)

(2020/C 390/42)

Język postępowania: czeski

Strony

Strona skarżąca: Artem Viktorovič Pšonka (Kramatorsk, Ukraina) (przedstawiciel: M. Mleziva, adwokat)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: R. Pekař i V. Piessevaux, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2019/354 z dnia 4 marca 2019 r. zmieniającej decyzję 2014/119/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie (Dz.U. 2019, L 64, s. 7), oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2019/352 z dnia 4 marca 2019 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 208/2014 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie (Dz.U. 2019, L 64, s. 1) w zakresie, w jakim na mocy tych aktów nazwisko skarżącego pozostawiono w wykazie osób, podmiotów i organów, do których stosują się te środki ograniczające.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Rady (WPZiB) 2019/354 z dnia 4 marca 2019 r. zmieniającej decyzję 2014/119/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2019/352 z dnia 4 marca 2019 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 208/2014 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie w zakresie, w jakim nazwisko Artema Viktoroviča Pšonky zostało pozostawione wykazie osób, podmiotów i organów, do których mają zastosowanie te środki ograniczające. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Rady (WPZiB) 2019/354 z dnia 4 marca 2019 r. zmieniającej decyzję 2014/119/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2019/352 z dnia 4 marca 2019 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 208/2014 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie w zakresie, w jakim nazwisko Artema Viktoroviča Pšonky zostało pozostawione wykazie osób, podmiotów i organów, do których mają zastosowanie te środki ograniczające.

| 2) | Rada Unii Europejskiej zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Rada Unii Europejskiej zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 246 z 22.7.2019.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/31 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/31

---

Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r. – UE / Komisja

(Sprawa T-338/19) (1)

(Służba publiczna - Personel tymczasowy - Problemy zdrowotne związane potencjalnie z warunkami pracy - Wniosek o uznanie zawodowego podłoża choroby - Artykuł 73 regulaminu pracowniczego - Prawo do bycia wysłuchanym - Artykuł 41 karty praw podstawowych - Obowiązek wysłuchania zainteresowanego przed wydaniem pierwotnej decyzji)

(2020/C 390/43)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: UE (przedstawiciele: adwokaci S. Rodrigues i A. Champetier)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: T. Bohr i L. Vernier, pełnomocnicy)

Przedmiot

Złożony na podstawie art. 270 TFUE wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Urzędu Administracji i Wypłacania Należności Indywidualnych (PMO) Komisji z dnia 1 sierpnia 2018 r., na mocy której wniosek skarżącej o uznanie choroby zawodowej złożony na podstawie art. 73 Regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej został rozpatrzony odmownie jako niedopuszczalny.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Urzędu Administracji i Wypłacania Należności Indywidualnych (PMO) Komisji Europejskiej z dnia 1 sierpnia 2018 r., na mocy której wniosek UE o uznanie choroby zawodowej na podstawie art. 73 Regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej został rozpatrzony odmownie jako niedopuszczalny. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Urzędu Administracji i Wypłacania Należności Indywidualnych (PMO) Komisji Europejskiej z dnia 1 sierpnia 2018 r., na mocy której wniosek UE o uznanie choroby zawodowej na podstawie art. 73 Regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej został rozpatrzony odmownie jako niedopuszczalny.

| 2) | Komisja zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Komisja zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 263 z 5.8.2019.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/31 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/31

---

Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r. – Hiszpania / Komisja

(Sprawa T-370/19) (1)

(Stosunki zewnętrzne - Współpraca techniczna - Łączność elektroniczna - Rozporządzenie (UE) 2018/1971 - Organ Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej - Artykuł 35 ust. 2 rozporządzenia 2018/1971 - Udział organów regulacyjnych państw trzecie w tym organie - Udział krajowego organu regulacyjnego Kosowa - Pojęcie państwa trzeciego - Naruszenie prawa)

(2020/C 390/44)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: S. Centeno Huerta, pełnomocnik)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Castillo de la Torre, M. Kellerbauer i T. Ramopoulos, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji z dnia 18 marca 2019 r. w sprawie udziału krajowego organu regulacyjnego Kosowa w Organie Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej (Dz.U. 2019, C 115, s. 26).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Królestwo Hiszpanii zostaje obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Królestwo Hiszpanii zostaje obciążone kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 263 z 5.8.2019.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/32 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/32

---

Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r. – BASF/Komisja

(Sprawa T-472/19) (1)

(Produkty lecznicze stosowane u ludzi - Pozwolenie na dopuszczenie do obrotu produktów leczniczych stosowanych u ludzi zawierających estry etylowe kwasów tłuszczowych omega-3 - Zmiana warunków pozwolenia - Artykuł 116 akapit pierwszy dyrektywy 2001/83/WE - Oczywisty błąd w ocenie - Proporcjonalność)

(2020/C 390/45)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: BASF AS (Oslo, Norwegia) (przedstawiciele: E. Wright, barrister i adwokat H. Boland)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Haasbeek i A. Sipos, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji wykonawczej Komisji C(2019) 4336 final z dnia 6 czerwca 2019 r. dotyczącej pozwoleń na dopuszczenie do obrotu, na podstawie art. 31 dyrektywy 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, produktów leczniczych stosowanych u ludzi zawierających estry etylowe kwasów tłuszczowych omega-3 stosowanych doustnie we wtórnej profilaktyce po zawale mięśnia sercowego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | BASF AS zostaje obciążona kosztami postepowania, w tym kosztami postępowania w przedmiocie zastosowania środków tymczasowych. |
| --- | --- |

2)

BASF AS zostaje obciążona kosztami postepowania, w tym kosztami postępowania w przedmiocie zastosowania środków tymczasowych.

---

(1)  Dz.U. C 305 z 9.9.2019.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/32 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/32

---

Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r. – Aldi / EUIPO (BBQ BARBECUE SEASON)

(Sprawa T-522/19) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego BBQ BARBECUE SEASON - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 2017/1001)

(2020/C 390/46)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Aldi GmbH & Co. KG (Mülheim an der Ruhr, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci N. Lützenrath, U. Rademacher, C. Fürsen i M. Minkner)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: S. Hanne, pełnomocnik)

Przedmiot

Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 17 maja 2019 r. (sprawa R 1359/2018-5) dotyczącą zgłoszenia oznaczenia graficznego BBQ BARBECUE SEASON jako unijnego znaku towarowego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Aldi GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Aldi GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 305 z 9.9.2019.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/33 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/33

---

Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r. – Medac Gesellschaft für klinische Spezialpräparate / Komisja

(Sprawa T-549/19) (1)

(Produkty lecznicze stosowane u ludzi - Sieroce produkty lecznicze - Wniosek o pozwolenie na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego Trecondi – treosulfan - Decyzja Komisji o wykreśleniu produktu leczniczego z rejestru sierocych produktów leczniczych - Artykuł 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 141/2000 - Pojęcie „zadowalającej metody” - Artykuł 5 ust. 12 lit. b) rozporządzenia nr 141/2000 - Naruszenie prawa)

(2020/C 390/47)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Medac Gesellschaft für klinische Spezialpräparate mbH (Wedel, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat P. von Czettritz)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: B.-R. Killmann i A. Sipos, pełnomocnicy)

Przedmiot

oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia częściowej nieważności decyzji wykonawczej Komisji C(2019) 4858 final z dnia 20 czerwca 2019 r. przyznającej pozwolenie na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego stosowanego u ludzi Trecondi – treosulfan.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność art. 5 decyzji wykonawczej Komisji Europejskiej C(2019) 4858 final z dnia 20 czerwca 2019 r. przyznającej pozwolenie na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego stosowanego u ludzi Trecondi – treosulfan. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność art. 5 decyzji wykonawczej Komisji Europejskiej C(2019) 4858 final z dnia 20 czerwca 2019 r. przyznającej pozwolenie na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego stosowanego u ludzi Trecondi – treosulfan.

| 2) | Komisja zostaje obciążona kosztami, w tym kosztami postępowania w przedmiocie środka tymczasowego. |
| --- | --- |

2)

Komisja zostaje obciążona kosztami, w tym kosztami postępowania w przedmiocie środka tymczasowego.

---

(1)  Dz.U. C 337 z 7.10.2019.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/34 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/34

---

Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r. – Seven / EUIPO (7Seven)

(Sprawa T-557/19) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Graficzny unijny znak towarowy 7Seven - Brak wniosku o przedłużenie rejestracji znaku towarowego - Wykreślenie znaku towarowego po wygaśnięciu prawa z rejestracji - Artykuł 53 rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Wniosek o przywrócenie stanu poprzedniego złożony przez licencjobiorcę - Artykuł 104 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 - Obowiązek należytej staranności)

(2020/C 390/48)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Seven SpA (Leinì, Włochy) (przedstawiciel: adwokat L. Trevisan)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: H. O'Neill, pełnomocnik)

Przedmiot

Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 4 czerwca 2019 r. (sprawa R 2076/2018-5) dotyczącą wniosku o przywrócenie stanu poprzedniego w odniesieniu do prawa wystąpienia z wnioskiem o przedłużenie rejestracji graficznego unijnego znaku towarowego 7Seven.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Seven SpA zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Seven SpA zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 328 z 30.9.2019.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/34 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/34

---

Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r. – FF / Komisja

(Sprawa T-654/19) (1)

(Odpowiedzialność pozaumowna - Produkcja, prezentowanie i sprzedaż wyrobów tytoniowych - Dyrektywa 2014/40/UE - Wykorzystanie fotografii w bibliotece ostrzeżeń obrazkowych, które należy stosować na wyrobach tytoniowych - Dyrektywa 2014/109/UE - Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom)

(2020/C 390/49)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: FF (przedstawiciel: adwokat A. Fittante)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: I. Rubene i D. Martin, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga na podstawie art. 268 TFUE o naprawienie szkody, jaką skarżący miał ponieść w wyniku nieuprawnionego wykorzystania fotografii, która wedle jego twierdzeń go przedstawia.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | FF pokrywa swoje własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską związane z niniejszym postępowaniem oraz z postępowaniem w sprawie zastosowania środka tymczasowego. |
| --- | --- |

2)

FF pokrywa swoje własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską związane z niniejszym postępowaniem oraz z postępowaniem w sprawie zastosowania środka tymczasowego.

---

(1)  Dz.U. C 399 z 25.11.2019.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/35 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/35

---

Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r. – Basaglia / Komisja

(Sprawa T-727/19) (1)

(Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Dokumenty dotyczące określonych projektów w ramach programu eTEN oraz programów ramowych piątego i szóstego w zakresie badań i rozwoju technologicznego - Ograniczenie wniosku o dostęp - Częściowa odmowa dostępu - Wyjątek dotyczący ochrony życia prywatnego i integralności jednostki - Wyjątek dotyczący ochrony interesów handlowych osoby trzeciej - Nadrzędny interes publiczny - Obowiązek dokonania konkretnej i indywidualnej analizy)

(2020/C 390/50)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Giorgio Basaglia (Mediolan, Włochy) (przedstawiciel: adwokat G. Balossi)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Ehrbar i A. Spina, pełnomocnicy)

Przedmiot

Przedstawione na podstawie art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2019) 6474 final z dnia 4 września 2019 r. dotyczącej wniosku potwierdzającego o udzielenie dostępu do dokumentów na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. 2001, L 145, s. 43).

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Komisji C(2019) 6474 final z dnia 4 września 2019 r. dotyczącej wniosku potwierdzającego o udzielenie dostępu do dokumentów na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji, w zakresie, w jakim zawiera ona ograniczenie wniosku o dostęp i w zakresie, w jakim zawiera ona odmowę dostępu na podstawie art. 4 ust. 2 tiret pierwsze wskazanego rozporządzenia. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Komisji C(2019) 6474 final z dnia 4 września 2019 r. dotyczącej wniosku potwierdzającego o udzielenie dostępu do dokumentów na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji, w zakresie, w jakim zawiera ona ograniczenie wniosku o dostęp i w zakresie, w jakim zawiera ona odmowę dostępu na podstawie art. 4 ust. 2 tiret pierwsze wskazanego rozporządzenia.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | Giorgio Basaglia i Komisja pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Giorgio Basaglia i Komisja pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 432 z 23.12.2019.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/36 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/36

---

Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r. – Huevos Herrera Mejías / EUIPO – Montesierra (MontiSierra HUEVOS CON SABOR A CAMPO)

(Sprawa T-737/19) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego MontiSierra HUEVOS CON SABOR A CAMPO - Wcześniejsze słowne, unijny i krajowy, znaki towarowe MONTESIERRA - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Podobieństwo towarów - Podobieństwo oznaczeń - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Dowód rzeczywistego używania wcześniejszego znaku towarowego - Artykuł 47 ust. 2 i 3 rozporządzenia 2017/1001 - Obowiązek uzasadnienia)

(2020/C 390/51)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Huevos Herrera Mejías, SL (Torre Alháquime, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat E. Manresa Medina)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: S. Palmero Cabezas, pełnomocnik)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO: Montesierra, SA (Jerez de la Frontera, Hiszpania)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 2 września 2019 r. (sprawa R 2021/2018-4), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Montesierra a Huevos Herrera Mejías.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Huevos Herrera Mejías, SL zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Huevos Herrera Mejías, SL zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 432 z 23.12.2019.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/36 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/36

---

Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r. – Clouds Sky/EUIPO – The Cloud Networks (Wi-Fi Powered by The Cloud)

(Sprawa T-738/19) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Graficzny unijny znak towarowy Wi-Fi Powered by The Cloud - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Charakter odróżniający - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Brak charakteru opisowego - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001])

(2020/C 390/52)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Clouds Sky GmbH (Kolonia, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat C. Weil)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: L. Rampini i V. Ruzek, pełnomocnicy)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO: The Cloud Networks Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo)

Przedmiot

Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 2 września 2019 r. (sprawa R 696/2019-5) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Clouds Sky a The Cloud Networks.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Clouds Sky GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Clouds Sky GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 10 z 13.1.2020.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/37 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/37

---

Wyrok Sądu z dnia 23 września 2020 r. – Tetra / EUIPO – Neusta next (Wave)

(Sprawa T-869/19) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Słowny unijny znak towarowy Wave - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001])

(2020/C 390/53)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Tetra GmbH (Melle, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat E. Kessler)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: M. Eberl i A. Söder, pełnomocnicy)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO: Neusta next GmbH & Co. KG (Brema, Niemcy)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 4 października 2019 r. (sprawa R 2440/2018-2) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Neusta next a Tetra.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 4 października 2019 r. (sprawa R 2440/2018-2). |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 4 października 2019 r. (sprawa R 2440/2018-2).

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | EUIPO zostaje obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

3)

EUIPO zostaje obciążone kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 61 z 24.2.2020.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/37 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/37

---

Postanowienie Sądu z dnia 30 września 2020 r. – CrossFit / EUIPO – Hochwarter (CROSSBOX)

(Sprawa T-835/19) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Cofnięcie zaskarżonej decyzji - Następcza bezprzedmiotowość sporu - Umorzenie postępowania)

(2020/C 390/54)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: CrossFit Inc. (Scotts Valley, Kalifornia, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: adwokat D. Mărginean)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: H. O’Neill, pełnomocnik)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Marlis Hochwarter (Wiedeń, Austria)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 4 października 2019 r. (sprawa R 1832/2018-4) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między CrossFit a Marlis Hochwarter.

Sentencja

| 1) | Postępowanie w sprawie skargi zostaje umorzone. |
| --- | --- |

1)

Postępowanie w sprawie skargi zostaje umorzone.

| 2) | Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez CrossFit Inc. |
| --- | --- |

2)

Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez CrossFit Inc.

---

(1)  Dz.U. C 36 z 3.2.2020.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/38 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/38

---

Skarga wniesiona w dniu 14 sierpnia 2020 r. – ITD i Danske Fragtmænd/Komisja

(Sprawa T-525/20)

(2020/C 390/55)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: ITD, Brancheorganisation for den danske vejgodstransport (Padborg, Dania) i Danske Fragtmænd A/S (Åbyhøj, Dania) (przedstawiciel: adwokat L. Sandberg-Mørch)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej C(2020) 3006 final z dnia 12 maja 2020 r. w sprawie pomocy państwa SA. 52489 (2018/FC) – Dania oraz w sprawie pomocy państwa SA. 52658 (2018/FC) – Szwecja (Domniemana pomoc państwa na rzecz PostNord Logistics); |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej C(2020) 3006 final z dnia 12 maja 2020 r. w sprawie pomocy państwa SA. 52489 (2018/FC) – Dania oraz w sprawie pomocy państwa SA. 52658 (2018/FC) – Szwecja (Domniemana pomoc państwa na rzecz PostNord Logistics);

| — | Obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

Obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżący podnoszą jeden zarzut, dotyczący naruszenia przez Komisję ciążącego na niej obowiązku wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego.

| — | Skarżący powołują się na wskazania co do istnienia poważnych trudności w zakresie czasu trwania wstępnego postępowania wyjaśniającego i towarzyszących mu okoliczności; |
| --- | --- |

—

Skarżący powołują się na wskazania co do istnienia poważnych trudności w zakresie czasu trwania wstępnego postępowania wyjaśniającego i towarzyszących mu okoliczności;

| — | Skarżący powołują się ponadto na niewystarczający i niepełny charakter dokonanej przez pozwaną analizy dotyczącej możliwości przypisania zastrzyku kapitałowego, a w szczególności powołują się na:






  — | niewystarczającą i niepełną analizę ze względu na to, iż Komisja nie oparła się na dokładnych, wiarygodnych i spójnych danych; |
| --- | --- | --- |

—

Skarżący powołują się ponadto na niewystarczający i niepełny charakter dokonanej przez pozwaną analizy dotyczącej możliwości przypisania zastrzyku kapitałowego, a w szczególności powołują się na:

—

niewystarczającą i niepełną analizę ze względu na to, iż Komisja nie oparła się na dokładnych, wiarygodnych i spójnych danych;

| — | poważne trudności, na które wskazuje fakt, że Komisja niesłusznie uznała, iż decyzja o przyznaniu zastrzyku kapitałowego została przyjęta przez PostNord Group AB a nie przez PostNord AB; |
| --- | --- |

—

poważne trudności, na które wskazuje fakt, że Komisja niesłusznie uznała, iż decyzja o przyznaniu zastrzyku kapitałowego została przyjęta przez PostNord Group AB a nie przez PostNord AB;

| — | poważne trudności, na które wskazuje fakt, że Komisja niesłusznie uznała, iż decyzji zarządu PostNord AB o przyznaniu kapitałowego nie można przypisać państwom duńskiemu i szwedzkiemu. |
| --- | --- |

—

poważne trudności, na które wskazuje fakt, że Komisja niesłusznie uznała, iż decyzji zarządu PostNord AB o przyznaniu kapitałowego nie można przypisać państwom duńskiemu i szwedzkiemu.

| — | Wreszcie skarżący powołują się na niewystarczającą i niepełną analizę dotyczącą subwencjonowania krzyżowego kosztów PostNord Logistics przez Post Danmark A/S. |
| --- | --- |

—

Wreszcie skarżący powołują się na niewystarczającą i niepełną analizę dotyczącą subwencjonowania krzyżowego kosztów PostNord Logistics przez Post Danmark A/S.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/39 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/39

---

Skarga wniesiona w dniu 1 września 2020 r. – SRB / EIOD

(Sprawa T-557/20)

(2020/C 390/56)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Single Resolution Board (SRB) (przedstawiciele: H. Ehlers, M. Fernandez Ruperez, J. King, pełnomocnicy, adwokaci H. Kamann, M. Braun i F. Louis)

Strona pozwana: Europejski Inspektor Ochrony Danych (EIOD)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

SRB żąda w skardze stwierdzenia nieważności decyzji EDPS z dnia 24 czerwca 2020 r. w sprawie skarg o sygnaturach 2019–0947, 2019–0998, 2019–0999, 2019–1000 and 2019–1122, w której stwierdzono, że SRB naruszył art. 15 rozporządzenia (EU) 2018/1725 (1).

Na poparcie skargi SRB podnosi dwa zarzuty.

Zarzut pierwszy, zgodnie z którym informacje udzielone osobie trzeciej nie były „danymi osobowymi” w rozumieniu art. 3 ust. 1 rozporządzenia (EU) 2018/1725 i zgodnie z jego celem.

Zarzut drugi, zgodnie z którym EIOD naruszył prawo do dobrej administracji ustanowione w art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej poprzez nieudzielenie dostatecznych informacji na temat skarg.

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 z dnia 23 października 2018 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii i swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i decyzji nr 1247/2002/WE (Dz.U. 2018, L 295, s. 39).

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/40 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/40

---

Skarga wniesiona w dniu 15 września 2020 r. – Cara Therapeutics/EUIPO – Gebro Holding (KORSUVA)

(Sprawa T-584/20)

(2020/C 390/57)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Cara Therapeutics, Inc. (Wilmington, Delaware, Stany Zjdnoczone) (przedstawiciele: J. Day, solicitor, i adwokat T. de Haan)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Gebro Holding GmbH (Fieberbrunn, Austria)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający sporny znak towarowy: Strona skarżąca

Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „KORSUVA” – zgłoszenie nr 17 816 844

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 3 lipca 2020 r. w sprawie R 2450/2019-4

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | utrzymanie w mocy decyzji Wydziału Sprzeciwów z dnia 27 stycznia 2018 r. dotyczącej sprzeciwu nr B 002437922; |
| --- | --- |

—

utrzymanie w mocy decyzji Wydziału Sprzeciwów z dnia 27 stycznia 2018 r. dotyczącej sprzeciwu nr B 002437922;

| — | dopuszczenie spornego zgłoszenia do rejestracji; |
| --- | --- |

—

dopuszczenie spornego zgłoszenia do rejestracji;

| — | obciążenie EUIPO i Gebro Holdings GmbH własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO i Gebro Holdings GmbH własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą.

Podniesiony zarzut

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/40 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/40

---

Skarga wniesiona w dniu 28 września 2020 r. – Unimax Stationery / EUIPO – Mitsubishi Pencil (UNI-MAX)

(Sprawa T-591/20)

(2020/C 390/58)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Unimax Stationery (Daman, India) (przedstawiciele: adwokaci A. Hempel i C. Schmidt)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Mitsubishi Pencil Co. Ltd (Tokio, Japonia)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy „UNI-MAX” w kolorach pomarańczowym, czerwonym, białym i czarnym – unijny znak towarowy nr 14 466 932

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 20 czerwca 2020 r. w sprawie R 371/2020-5

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 60 ust. 1 w związku z art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 60 ust. 1 w związku z art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/41 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/41

---

Skarga wniesiona w dniu 28 września 2020 r. – Univers Agro/EUIPO – Shandong Hengfeng Rubber & Plastic (AGATE)

(Sprawa T-592/20)

(2020/C 390/59)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Univers Agro EOOD (Sofia, Bułgaria) (przedstawiciel: adwokat C. Hernández-Martí Pérez)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Shandong Hengfeng Rubber & Plastic Co. Ltd (Dongying, Chiny)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „AGATE” – unijny znak towarowy nr 16 440 596

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 27 lipca 2020 r. w sprawie R 725/2019-4

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | uznanie unijnego znaku towarowego nr 16 440 596 za ważny; |
| --- | --- |

—

uznanie unijnego znaku towarowego nr 16 440 596 za ważny;

| — | obciążenie EUIPO oraz, w stosownym wypadku, interwenienta kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO oraz, w stosownym wypadku, interwenienta kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 59 ust. 1 lit. b) Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 poprzez uznanie, że właściciel unijnego znaku towarowego działał w złej wierze w momencie dokonywania zgłoszenia znaku towarowego; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 59 ust. 1 lit. b) Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 poprzez uznanie, że właściciel unijnego znaku towarowego działał w złej wierze w momencie dokonywania zgłoszenia znaku towarowego;

| — | Naruszenie art. 60 ust. 1 lit. c) w związku z art. 8 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 60 ust. 1 lit. c) w związku z art. 8 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/42 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/42

---

Skarga wniesiona w dniu 29 września 2020 r. – Roller / EUIPO – Flex Equipos de Descanso (Dormillo)

(Sprawa T-597/20)

(2020/C 390/60)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Roller GmbH & Co. KG (Gelsenkirchen, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat W. Zürbig)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Flex Equipos de Descanso, SA (Getafe, Hiszpania)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

Sporny znak towarowy: Międzynarodowa rejestracja wskazująca Unię Europejską słownego znaku towarowego Dormillo – rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską nr 1 407 881

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 26 czerwca 2020 r. w sprawie R 2847/2019-2

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | oddalenie sprzeciwu wniesionego przez stronę wnoszącą sprzeciw w zakresie, w jakim sprzeciw ten ma na celu odmowę przyznania ochrony w Unii Europejskiej rejestracji międzynarodowej nr 1 407 881 w odniesieniu do wszystkich spornych towarów i usług objętych klasami 20, 24 i 35; |
| --- | --- |

—

oddalenie sprzeciwu wniesionego przez stronę wnoszącą sprzeciw w zakresie, w jakim sprzeciw ten ma na celu odmowę przyznania ochrony w Unii Europejskiej rejestracji międzynarodowej nr 1 407 881 w odniesieniu do wszystkich spornych towarów i usług objętych klasami 20, 24 i 35;

| — | przyznanie na terytorium Unii Europejskiej ochrony spornej międzynarodowej rejestracji Dormillo nr 1 407 881 w odniesieniu do wszystkich spornych towarów i usług; |
| --- | --- |

—

przyznanie na terytorium Unii Europejskiej ochrony spornej międzynarodowej rejestracji Dormillo nr 1 407 881 w odniesieniu do wszystkich spornych towarów i usług;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 72 ust. 2 w związku z art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 72 ust. 2 w związku z art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/43 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/43

---

Skarga wniesiona w dniu 29 września 2020 r. – Skechers USA / EUIPO ARCH FIT)

(Sprawa T-598/20)

(2020/C 390/61)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Skechers USA, Inc. II (Manhattan Beach, Kalifornia, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: T. Holman, A. Reid, Solicitors, J. Bogatz, Y. Stone, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Sporny znak towarowy: Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego ARCH FIT – zgłoszenie nr 18 079 677

Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 29 lipca 2020 r. w sprawie R 2631/2019-1

Żądanie

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania poniesionymi przez stronę skarżącą. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania poniesionymi przez stronę skarżącą.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

| — | Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/43 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/43

---

Skarga wniesiona w dniu 30 września 2020 r. – Guangdong Haomei New Materials i Guangdong King Metal Light Alloy Technology / Komisja

(Sprawa T-604/20)

(2020/C 390/62)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Guangdong Haomei New Materials Co. Ltd (Qingyuan, Chiny) i Guangdong King Metal Light Alloy Technology Co. Ltd (Yuan Tan Town, Chiny) (przedstawiciele: M. Maresca, C. Malinconico, D. Maresca, A. Cerutti, A. Malinconico, G. La Malfa Ribolla, D. Guardamagna oraz M. Guardamagna, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o stwierdzenie nieważności zaskarżonego rozporządzenia i obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Niniejsza skarga jest skierowana przeciwko rozporządzeniu wykonawczemu Komisji (UE) 2020/1215 z dnia 21 sierpnia 2020 r., opublikowanemu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dnia 24 sierpnia 2020 r., poddającemu rejestracji przywóz elementów wyciskanych z aluminium pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej.

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi sześć zarzutów.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego w odniesieniu do przedmiotu przywozu, braku logiki i sprzeczności uzasadnienia, jak również zaistnienia, w niniejszej sprawie, nadużycia władzy






  — | w związku z tym podniesione zostało, że zaskarżone rozporządzenie jest sprzeczne i budzi zastrzeżenia co do określenia przywozu. Ponadto, w momencie opublikowania rozporządzenia 24 sierpnia 2020 r., Komisja nie określiła w sposób precyzyjny przedmiotu przywozu objętego dochodzeniem. Tym samym, Komisja w sposób natychmiastowy negatywnie wpłynęła na przywóz, przez wzgląd na silny i oczywisty psychologiczny wpływ rejestracji na rynek produktów wyciskanych z aluminium, nie sprawdzając przy tym czy spełnione zostały wszystkie wymogi dotyczące rejestracji nałożone przez rozporządzenie podstawowe. |
| --- | --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego w odniesieniu do przedmiotu przywozu, braku logiki i sprzeczności uzasadnienia, jak również zaistnienia, w niniejszej sprawie, nadużycia władzy

—

w związku z tym podniesione zostało, że zaskarżone rozporządzenie jest sprzeczne i budzi zastrzeżenia co do określenia przywozu. Ponadto, w momencie opublikowania rozporządzenia 24 sierpnia 2020 r., Komisja nie określiła w sposób precyzyjny przedmiotu przywozu objętego dochodzeniem. Tym samym, Komisja w sposób natychmiastowy negatywnie wpłynęła na przywóz, przez wzgląd na silny i oczywisty psychologiczny wpływ rejestracji na rynek produktów wyciskanych z aluminium, nie sprawdzając przy tym czy spełnione zostały wszystkie wymogi dotyczące rejestracji nałożone przez rozporządzenie podstawowe.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący braku uprawnień do złożenia wniosku o rejestrację






  — | w związku z tym podniesione zostało, że wniosek o rejestrację musi, stosownie do art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, być złożony przez „przemysł Unii”. Tymczasem, European Aluminium Association [Europejskie Stowarzyszenie Aluminium (EAA)], reprezentuje jedynie część przemysłu, pokrywającą się w dodatku ze skarżącym. Ponadto, skarga przedstawia stronniczy punkt widzenia, który nie jest, ani obiektywny, ani kompleksowy. Co więcej, w aktach sprawy nie ma jednoznacznych dowodów dotyczących faktycznej reprezentacji przemysłu unijnego przez EA. |
| --- | --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący braku uprawnień do złożenia wniosku o rejestrację

—

w związku z tym podniesione zostało, że wniosek o rejestrację musi, stosownie do art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, być złożony przez „przemysł Unii”. Tymczasem, European Aluminium Association [Europejskie Stowarzyszenie Aluminium (EAA)], reprezentuje jedynie część przemysłu, pokrywającą się w dodatku ze skarżącym. Ponadto, skarga przedstawia stronniczy punkt widzenia, który nie jest, ani obiektywny, ani kompleksowy. Co więcej, w aktach sprawy nie ma jednoznacznych dowodów dotyczących faktycznej reprezentacji przemysłu unijnego przez EA.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący niewystarczającego materiału dowodowego






  — | w związku z tym podniesione zostało, że zaskarżone rozporządzenie nie dokonuje rozróżnienia między dwiema koniecznymi przesłankami, takimi jak „dowody” i „cele”, ale przewiduje wyłącznie jeden punkt zatytułowany „Podstawy”. Struktura taka prowadzi do mylenia tych dwóch przesłanek, które powinny być wyraźnie rozróżniane. |
| --- | --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący niewystarczającego materiału dowodowego

—

w związku z tym podniesione zostało, że zaskarżone rozporządzenie nie dokonuje rozróżnienia między dwiema koniecznymi przesłankami, takimi jak „dowody” i „cele”, ale przewiduje wyłącznie jeden punkt zatytułowany „Podstawy”. Struktura taka prowadzi do mylenia tych dwóch przesłanek, które powinny być wyraźnie rozróżniane.

| — | ponadto, dowody jakimi dysponuje Komisja nie wskazują, nawet w drodze domniemania, na istnienie dumpingu. Co więcej, Komisja stwierdziła występowanie dumpingu nie w wyniku analizy dowodów, jakimi dysponowała, lecz przyjmując jako własne argumenty skarżącego. Taki „modus operandi” nie czyni zadość wymogowi dowodowemu z art. 14 ust. 5 rozporządzenia 1036/2016. |
| --- | --- |

—

ponadto, dowody jakimi dysponuje Komisja nie wskazują, nawet w drodze domniemania, na istnienie dumpingu. Co więcej, Komisja stwierdziła występowanie dumpingu nie w wyniku analizy dowodów, jakimi dysponowała, lecz przyjmując jako własne argumenty skarżącego. Taki „modus operandi” nie czyni zadość wymogowi dowodowemu z art. 14 ust. 5 rozporządzenia 1036/2016.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczący braku oceny działania z mocą wsteczną w ramach przesłanki obejmującej „cel”, naruszenia art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, zasady pewności prawa oraz zasady uzasadnionych oczekiwań






  — | w związku z tym podniesione zostało, że zaskarżone rozporządzenie nie wskazuje w żaden sposób celu rejestracji, ale odsyła do art. 10 ust. 4 rozporządzenia 1036/2016. Brak wyraźnego celu, biorąc również pod uwagę niedostateczne dowody sprawia, iż zaskarżone rozporządzenie jest niezgodne z prawem z powodu naruszenia wspominanego wcześniej przepisu rozporządzenia podstawowego i przede wszystkim z powodu naruszenia zasad pewności prawa i uzasadnionych oczekiwań. |
| --- | --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczący braku oceny działania z mocą wsteczną w ramach przesłanki obejmującej „cel”, naruszenia art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, zasady pewności prawa oraz zasady uzasadnionych oczekiwań

—

w związku z tym podniesione zostało, że zaskarżone rozporządzenie nie wskazuje w żaden sposób celu rejestracji, ale odsyła do art. 10 ust. 4 rozporządzenia 1036/2016. Brak wyraźnego celu, biorąc również pod uwagę niedostateczne dowody sprawia, iż zaskarżone rozporządzenie jest niezgodne z prawem z powodu naruszenia wspominanego wcześniej przepisu rozporządzenia podstawowego i przede wszystkim z powodu naruszenia zasad pewności prawa i uzasadnionych oczekiwań.

| 5. | Zarzut piąty dotyczący braku oceny wpływu COVID-19 na przepływy handlowe, na cel postępowania antydumpingowego oraz na rejestrację






  — | w ramach zarzutu piątego podniesione zostało, że zaskarżone rozporządzenie zawiera braki w kwestii celu i postepowania dowodowego, ponieważ, pomimo powagi i znaczenia pandemii dla handlu międzynarodowego, Komisja nie podjęła trudu przeprowadzenia nie tylko badania, ale nawet minimalnej udokumentowanej analizy wpływu COVID-19 na przepływy handlowe. Należy dodać do tego, że jedyną odpowiedzią jaką w tej kwestii udziela rozporządzenie jest błędne odesłanie do zwiększonego przywozu. |
| --- | --- | --- |

5.

Zarzut piąty dotyczący braku oceny wpływu COVID-19 na przepływy handlowe, na cel postępowania antydumpingowego oraz na rejestrację

—

w ramach zarzutu piątego podniesione zostało, że zaskarżone rozporządzenie zawiera braki w kwestii celu i postepowania dowodowego, ponieważ, pomimo powagi i znaczenia pandemii dla handlu międzynarodowego, Komisja nie podjęła trudu przeprowadzenia nie tylko badania, ale nawet minimalnej udokumentowanej analizy wpływu COVID-19 na przepływy handlowe. Należy dodać do tego, że jedyną odpowiedzią jaką w tej kwestii udziela rozporządzenie jest błędne odesłanie do zwiększonego przywozu.

| 6. | Zarzut szósty dotyczący braku lub błędnego wskazania ceł






  — | w związku z tym podniesione zostało, że zaskarżone rozporządzenie jest niezgodne z prawem z powodu naruszenia art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, ponieważ rozporządzenie wykonawcze powinno wskazywać szacowaną kwotę ewentualnych przyszłych ceł. Komisja określiła w sposób arbitralny maksymalny margines dumpingu dla wszystkich produktów wyciskanych, przyjmując jako odniesienie błędną ocenę przeprowadzoną jedynie wobec kształtowników o pełnym przekroju, nie biorąc pod uwagę akt postępowania i decydując bez powodu o rozszerzeniu marginesu dumpingu oszacowanego dla jednej z czterech kategorii produktów wyciskanych na pozostałe trzy kategorie. |
| --- | --- | --- |

6.

Zarzut szósty dotyczący braku lub błędnego wskazania ceł

—

w związku z tym podniesione zostało, że zaskarżone rozporządzenie jest niezgodne z prawem z powodu naruszenia art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, ponieważ rozporządzenie wykonawcze powinno wskazywać szacowaną kwotę ewentualnych przyszłych ceł. Komisja określiła w sposób arbitralny maksymalny margines dumpingu dla wszystkich produktów wyciskanych, przyjmując jako odniesienie błędną ocenę przeprowadzoną jedynie wobec kształtowników o pełnym przekroju, nie biorąc pod uwagę akt postępowania i decydując bez powodu o rozszerzeniu marginesu dumpingu oszacowanego dla jednej z czterech kategorii produktów wyciskanych na pozostałe trzy kategorie.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/45 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/45

---

Skarga wniesiona w dniu 2 października 2020 r. – Egis Bâtiments International i InCA / Parlament

(Sprawa T-610/20)

(2020/C 390/63)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Egis Bâtiments International (Montreuil, Francja) i InCA – Ingénieurs Conseils Associés Sàrl (Niederanven, Luksemburg) (przedstawiciele: adwokaci A. Rodesch i R. Jazbinsek)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Żądania

Skarżący wnoszą do Sądu o:

| — | dopuszczenie skargi; |
| --- | --- |

—

dopuszczenie skargi;

| — | uznanie zasadności trzech zarzutów skargi; |
| --- | --- |

—

uznanie zasadności trzech zarzutów skargi;

| — | w związku z tym, stwierdzenie, że Parlament Europejski nie mógł składać następujących oświadczeń dla prasy, które miały ukazać się drukiem, nie naruszając przy tym art. 8 podpisanej przez strony ugody z dnia 9 kwietnia 2019 r., czy naruszenia obowiązku działania w dobrej wierze przy wykonywaniu ugody: |
| --- | --- |

—

w związku z tym, stwierdzenie, że Parlament Europejski nie mógł składać następujących oświadczeń dla prasy, które miały ukazać się drukiem, nie naruszając przy tym art. 8 podpisanej przez strony ugody z dnia 9 kwietnia 2019 r., czy naruszenia obowiązku działania w dobrej wierze przy wykonywaniu ugody:

[poufne] (1)

| — | stwierdzenie, że oświadczenia te, których treść powtórzono w opublikowanych w prasie artykułach, stanowią naruszenie klauzuli poufności zawartej w art. 8 podpisanej przez strony ugody z dnia 9 kwietnia 2019 r.; albo że te oświadczenia dla prasy stanowią naruszenie wykonania w dobrej wierze tej ugody na podstawie art. 1134 luksemburskiego kodeksu cywilnego; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że oświadczenia te, których treść powtórzono w opublikowanych w prasie artykułach, stanowią naruszenie klauzuli poufności zawartej w art. 8 podpisanej przez strony ugody z dnia 9 kwietnia 2019 r.; albo że te oświadczenia dla prasy stanowią naruszenie wykonania w dobrej wierze tej ugody na podstawie art. 1134 luksemburskiego kodeksu cywilnego;

| — | w związku z tym, zasądzenie tytułem głównym od Unii Europejskiej, reprezentowanej przez Parlament Europejski, kwoty 100 000 EUR ustalonego odszkodowania umownego, albo, tytułem ewentualnym, innej kwoty ustalonej ex aequo et bono, stanowiącej rekompensatę za szkodę poniesioną w następstwie wskazanych publikacji, a w szczególności naruszenia prawa do wizerunku obu skarżących, która to kwota powinna zostać wypłacona solidarnie spółce (société par actions simplifiée) EGIS Bâtiment International SAS i spółce z ograniczoną odpowiedzialnością INCA Ingénieurs Conseils Associas SARL, czyli skarżącym działającym w charakterze członków konsorcjum EGIS Bâtiment International – Inca Ingénieurs Conseils Associés, reprezentowanego przez obu skarżących, wraz z odsetkami umownymi, lub też obowiązującymi odsetkami ustawowymi od dnia 27 czerwca 2019 r., czyli dnia publikacji artykułów, lub od dnia 16 lipca 2019 r., czyli dnia pierwszego wezwania, lub też od dnia wniesienia skargi w niniejszej sprawie; |
| --- | --- |

—

w związku z tym, zasądzenie tytułem głównym od Unii Europejskiej, reprezentowanej przez Parlament Europejski, kwoty 100 000 EUR ustalonego odszkodowania umownego, albo, tytułem ewentualnym, innej kwoty ustalonej ex aequo et bono, stanowiącej rekompensatę za szkodę poniesioną w następstwie wskazanych publikacji, a w szczególności naruszenia prawa do wizerunku obu skarżących, która to kwota powinna zostać wypłacona solidarnie spółce (société par actions simplifiée) EGIS Bâtiment International SAS i spółce z ograniczoną odpowiedzialnością INCA Ingénieurs Conseils Associas SARL, czyli skarżącym działającym w charakterze członków konsorcjum EGIS Bâtiment International – Inca Ingénieurs Conseils Associés, reprezentowanego przez obu skarżących, wraz z odsetkami umownymi, lub też obowiązującymi odsetkami ustawowymi od dnia 27 czerwca 2019 r., czyli dnia publikacji artykułów, lub od dnia 16 lipca 2019 r., czyli dnia pierwszego wezwania, lub też od dnia wniesienia skargi w niniejszej sprawie;

| — | z uwagi na odmowę uznania przez Parlament Europejski pomyłki, skarżący musieli wystąpić ze skargą sądową i być reprezentowani przez adwokata; |
| --- | --- |

—

z uwagi na odmowę uznania przez Parlament Europejski pomyłki, skarżący musieli wystąpić ze skargą sądową i być reprezentowani przez adwokata;

| — | w świetle aktualnego orzecznictwa luksemburskiego podmiot prawa ma prawo do zwrotu kosztów honorariów adwokackich na podstawie prawa do pełnego naprawienia poniesionej szkody; |
| --- | --- |

—

w świetle aktualnego orzecznictwa luksemburskiego podmiot prawa ma prawo do zwrotu kosztów honorariów adwokackich na podstawie prawa do pełnego naprawienia poniesionej szkody;

| — | Luksemburski Cour d’appel (trybunał apelacyjny) uznał, że „niewzruszalną zasadą prawa jest to, że szkoda wynikająca z zawinionego działania, bez względu na jego charakter, musi zostać naprawiona przez sprawcę tego zawinionego działania, zaś szkoda musi zostać naprawiona w całości. Koszty obrony stanowią zaś w oczywisty sposób szkodę podlegającą naprawieniu i odszkodowanie dla poszkodowanego nie będzie pełne, jeżeli się od niej odejmie koszty obrony lub jeżeli podmiot prawa musi ponieść koszty, by dochodzić swoich praw. Prawo do pełnego naprawienia szkody uzasadnia zwrot kosztów obrony, w tym honorariów adwokackich” (Cour d’appel, dnia 4 stycznia 2012 r., Pas.35, s. 848); |
| --- | --- |

—

Luksemburski Cour d’appel (trybunał apelacyjny) uznał, że „niewzruszalną zasadą prawa jest to, że szkoda wynikająca z zawinionego działania, bez względu na jego charakter, musi zostać naprawiona przez sprawcę tego zawinionego działania, zaś szkoda musi zostać naprawiona w całości. Koszty obrony stanowią zaś w oczywisty sposób szkodę podlegającą naprawieniu i odszkodowanie dla poszkodowanego nie będzie pełne, jeżeli się od niej odejmie koszty obrony lub jeżeli podmiot prawa musi ponieść koszty, by dochodzić swoich praw. Prawo do pełnego naprawienia szkody uzasadnia zwrot kosztów obrony, w tym honorariów adwokackich” (Cour d’appel, dnia 4 stycznia 2012 r., Pas.35, s. 848);

| — | Luksemburski Cour de cassation (trybunał kasacyjny) zawarł ponadto w wyroku z dnia 9 lutego 2012 r. zasadę kumulacji odszkodowania proceduralnego, u którego podstaw leży odpowiedzialność za niezawinione działanie, oraz zwrotu w całości honorariów adwokackich z tytułu odszkodowania za czyn zawiniony (Cour de cassation, dnia 9 lutego 2012 r., nr 5/12 J.T.L. 2012, s. 54); |
| --- | --- |

—

Luksemburski Cour de cassation (trybunał kasacyjny) zawarł ponadto w wyroku z dnia 9 lutego 2012 r. zasadę kumulacji odszkodowania proceduralnego, u którego podstaw leży odpowiedzialność za niezawinione działanie, oraz zwrotu w całości honorariów adwokackich z tytułu odszkodowania za czyn zawiniony (Cour de cassation, dnia 9 lutego 2012 r., nr 5/12 J.T.L. 2012, s. 54);

| — | zatem na podstawie prawa do pełnego naprawienia szkody, zasądzenie od Unii Europejskiej kwoty 5 000 EUR tytułem honorariów adwokackich na rzecz konsorcjum EGIS Bâtiment International – Inca Ingénieurs Conseils Associés, złożonego ze skarżących, wraz z obowiązującymi odsetkami umownymi, lub odsetkami ustawowymi od dnia 27 czerwca 2019 r., czyli dnia publikacji artykułów, albo od dnia 16 lipca 2019 r., czyli dnia pierwszego wezwania, lub też od dnia wniesienia skargi w niniejszej sprawie; |
| --- | --- |

—

zatem na podstawie prawa do pełnego naprawienia szkody, zasądzenie od Unii Europejskiej kwoty 5 000 EUR tytułem honorariów adwokackich na rzecz konsorcjum EGIS Bâtiment International – Inca Ingénieurs Conseils Associés, złożonego ze skarżących, wraz z obowiązującymi odsetkami umownymi, lub odsetkami ustawowymi od dnia 27 czerwca 2019 r., czyli dnia publikacji artykułów, albo od dnia 16 lipca 2019 r., czyli dnia pierwszego wezwania, lub też od dnia wniesienia skargi w niniejszej sprawie;

| — | pozostawienie skarżącym prawa zgłoszenia wszelkich innych praw, należności, zarzutów i roszczeń; |
| --- | --- |

—

pozostawienie skarżącym prawa zgłoszenia wszelkich innych praw, należności, zarzutów i roszczeń;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania na podstawie art. 134 § 1 regulaminu postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania na podstawie art. 134 § 1 regulaminu postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżący podnoszą trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy, dotyczący zastosowania art. 8 ugody z dnia 9 kwietnia 2019 r. w związku z art. 2044 luksemburskiego kodeksu cywilnego, ze względu na to, że Parlament Europejski składał w prasie oświadczenia, naruszające zasadę poufności, która została uzgodniona przez strony w ugodzie dotyczącej rozwiązania łączącej je umowy. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy, dotyczący zastosowania art. 8 ugody z dnia 9 kwietnia 2019 r. w związku z art. 2044 luksemburskiego kodeksu cywilnego, ze względu na to, że Parlament Europejski składał w prasie oświadczenia, naruszające zasadę poufności, która została uzgodniona przez strony w ugodzie dotyczącej rozwiązania łączącej je umowy.

| 2. | Zarzut drugi, dotyczący zastosowania ugody z dnia 9 kwietnia 2019 r. w związku z art. 1134 luksemburskiego kodeksu cywilnego, ze względu na to, że składane przez Parlament oświadczenia dla prasy naruszały obowiązek działania w dobrej wierze, właściwy dla wykonania wszelkich umów. Parlament wypowiadał się w prasie na temat niekompetencji skarżących przy wykonywaniu zadań koordynatora-pilota przy monitorowaniu prac budowlanych oraz ponownym podjęciu i finalizacji badań dotyczących projektu rozbudowy i modernizacji budynku im. Konrada Adenauera (KAD) Parlamentu w Luksemburgu, obciążając ich winą za nadmierne koszty i opóźnienia budowy KAD. Skarżący uważają, że to zachowanie było zawinione w sytuacji gdy, po pierwsze, te uchybienia były kwestionowane, a po drugie, otrzymano odszkodowanie z tytułu nieuzasadnionego rozwiązania umowy. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi, dotyczący zastosowania ugody z dnia 9 kwietnia 2019 r. w związku z art. 1134 luksemburskiego kodeksu cywilnego, ze względu na to, że składane przez Parlament oświadczenia dla prasy naruszały obowiązek działania w dobrej wierze, właściwy dla wykonania wszelkich umów. Parlament wypowiadał się w prasie na temat niekompetencji skarżących przy wykonywaniu zadań koordynatora-pilota przy monitorowaniu prac budowlanych oraz ponownym podjęciu i finalizacji badań dotyczących projektu rozbudowy i modernizacji budynku im. Konrada Adenauera (KAD) Parlamentu w Luksemburgu, obciążając ich winą za nadmierne koszty i opóźnienia budowy KAD. Skarżący uważają, że to zachowanie było zawinione w sytuacji gdy, po pierwsze, te uchybienia były kwestionowane, a po drugie, otrzymano odszkodowanie z tytułu nieuzasadnionego rozwiązania umowy.

| 3. | Zarzut trzeci, dotyczący art. 134 § 1 regulaminu postępowania, ze względu na to, że strona przegrywająca sprawę zostaje obciążona kosztami postepowania. Zwrotu poniesionych kosztów pomocy prawnej dochodzi się także w ramach prawa do pełnego naprawienia poniesionej szkody. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci, dotyczący art. 134 § 1 regulaminu postępowania, ze względu na to, że strona przegrywająca sprawę zostaje obciążona kosztami postepowania. Zwrotu poniesionych kosztów pomocy prawnej dochodzi się także w ramach prawa do pełnego naprawienia poniesionej szkody.

---

(1)  Niejawne dane poufne.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/47 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/47

---

Skarga wniesiona w dniu 4 października 2020 r. – Malacalza Investimenti Srl/EBC

(Sprawa T-612/20)

(2020/C 390/64)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Malacalza Investimenti Srl (Genua, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci M. Condinanzi i L. Boggio)

Strona pozwana: Europejski Bank Centralny

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonych decyzji po stwierdzeniu ich niezgodności z prawem; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonych decyzji po stwierdzeniu ich niezgodności z prawem;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Niniejsza skarga jest skierowana przeciwko decyzji Rady Prezesów Europejskiego Banku Centralnego z dnia 1 stycznia 2019 r., ECB-SSM-2019-ITCAR-11, adresowanej do Banca Carige S.p.A., rady zarządzającej i rady nadzorczej, wydanej na podstawie projektu decyzji Rady ds. Nadzoru w rozumieniu art. 26 ust. 8 rozporządzenia Rady (UE) nr 1024/2013, w rozumieniu art. 69q, 70 i 98 decreto legislativo n. 385 del 1o settembre 1993 (dekretu ustawodawczego nr 385 z dnia 1 września 1993 r., „TUB”), które transponują art. 29 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE w związku z art. 9 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013, w sprawie rozwiązania organów zarządzających i nadzorczych Banca Carige S.p.A. z siedzibą w Genui i zastąpienia ich odpowiednio trzema administratorami tymczasowymi i trzyosobowym komitetem nadzorującym, a także przeciwko kolejnym decyzjom w sprawie przedłużenia zarządu tymczasowego.

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi sześć zarzutów.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia zasady proporcjonalności, art. 28 i 29 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/WE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiającej ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniającej dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/EU, oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. 2014 L 173, s. 190) oraz naruszenia art. 69q i nast. dekretu ustawodawczego nr 385 z dnia 1 września 1993 r. (TUB).






  — | W tym względzie podnosi się, że środek zarządu tymczasowego wydaje się oczywiście nadmierny i nieproporcjonalny. |
| --- | --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia zasady proporcjonalności, art. 28 i 29 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/WE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiającej ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniającej dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/EU, oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. 2014 L 173, s. 190) oraz naruszenia art. 69q i nast. dekretu ustawodawczego nr 385 z dnia 1 września 1993 r. (TUB).

—

W tym względzie podnosi się, że środek zarządu tymczasowego wydaje się oczywiście nadmierny i nieproporcjonalny.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia (art. 296 TFUE i art. 33 rozporządzenia (UE) nr 468/2014 Europejskiego Banku Centralnego z dnia 16 kwietnia 2014 r. ustanawiającego ramy współpracy pomiędzy Europejskim Bankiem Centralnym a właściwymi organami krajowymi oraz wyznaczonymi organami krajowymi w ramach Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego (rozporządzenie ramowe w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego) (EBC/2014/17) (Dz.U. 2014, L 141, s. 1) oraz prawa do skutecznego środka prawnego.






  — | W tym względzie podnosi się, że wybór środka zarządu tymczasowego nie jest uzasadniony ze względu na stopniowy charakter środków, które mogą zostać przyjęte. |
| --- | --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia (art. 296 TFUE i art. 33 rozporządzenia (UE) nr 468/2014 Europejskiego Banku Centralnego z dnia 16 kwietnia 2014 r. ustanawiającego ramy współpracy pomiędzy Europejskim Bankiem Centralnym a właściwymi organami krajowymi oraz wyznaczonymi organami krajowymi w ramach Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego (rozporządzenie ramowe w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego) (EBC/2014/17) (Dz.U. 2014, L 141, s. 1) oraz prawa do skutecznego środka prawnego.

—

W tym względzie podnosi się, że wybór środka zarządu tymczasowego nie jest uzasadniony ze względu na stopniowy charakter środków, które mogą zostać przyjęte.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący naruszenia art. 29 zdanie ostatnie dyrektywy 2014/59/UE oraz zasady dobrej administracji. W każdym razie brak jest uzasadnienia w tej kwestii.






  — | W tym względzie podnosi się, że dokonana nominacja, w zakresie, w jakim dotyczy nadzwyczajnego i tymczasowego zarządzania w odniesieniu do dwóch z poprzednich członków rady zarządzającej, a ponadto prezesa i dyrektora generalnego rozwiązanej rady zarządzającej, wydaje się nie uwzględniać braku – nawet potencjalnych – konfliktów interesów. |
| --- | --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia art. 29 zdanie ostatnie dyrektywy 2014/59/UE oraz zasady dobrej administracji. W każdym razie brak jest uzasadnienia w tej kwestii.

—

W tym względzie podnosi się, że dokonana nominacja, w zakresie, w jakim dotyczy nadzwyczajnego i tymczasowego zarządzania w odniesieniu do dwóch z poprzednich członków rady zarządzającej, a ponadto prezesa i dyrektora generalnego rozwiązanej rady zarządzającej, wydaje się nie uwzględniać braku – nawet potencjalnych – konfliktów interesów.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczący naruszenia art. 70 TUB w zakresie w jakim można zarządzić rozwiązanie spółki w przypadkach wyraźnie przewidzianych w tym przepisie. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczący naruszenia art. 70 TUB w zakresie w jakim można zarządzić rozwiązanie spółki w przypadkach wyraźnie przewidzianych w tym przepisie.

| 5. | Zarzut piąty dotyczący naruszenia art. 29 dyrektywy w sprawie naprawy oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków i art. 71 TUB.






  — | W tym względzie podnosi się brak uzasadnienia lub niewystarczające uzasadnienie istnienia konfliktu interesów. |
| --- | --- | --- |

5.

Zarzut piąty dotyczący naruszenia art. 29 dyrektywy w sprawie naprawy oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków i art. 71 TUB.

—

W tym względzie podnosi się brak uzasadnienia lub niewystarczające uzasadnienie istnienia konfliktu interesów.

| 6. | Zarzut szósty dotyczący naruszenia norm odnoszących się do praw akcjonariuszy zawartych w przepisach Unii Europejskiej, dyrektywie UE 1132/2017 oraz we włoskim kodeksie cywilnym, również w związku z wdrożeniem podstawowych zasad ustanowionych przez Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, EKPC i włoską konstytucję w zakresie ochrony własności, swobody prywatnej inicjatywy gospodarczej i samostanowienia obywateli w ich osobistych wyborach.






  — | W tym względzie podnosi się, że chociaż przedsiębiorstwa bankowe są adresatami przepisów szczególnych, które uwzględniają szczególny charakter działalności prowadzonej przez spółkę i szczególne cechy rynku odniesienia, przepisy prawa Unii i przepisy krajowe przyznają wspólnikowi, jako podmiotowi posiadającemu chronioną pozycję prawną, szereg praw, na które zaskarżony środek ma tak niekorzystny wpływ, że w istocie prowadzi on do odebrania tych praw w całości. |
| --- | --- | --- |

6.

Zarzut szósty dotyczący naruszenia norm odnoszących się do praw akcjonariuszy zawartych w przepisach Unii Europejskiej, dyrektywie UE 1132/2017 oraz we włoskim kodeksie cywilnym, również w związku z wdrożeniem podstawowych zasad ustanowionych przez Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, EKPC i włoską konstytucję w zakresie ochrony własności, swobody prywatnej inicjatywy gospodarczej i samostanowienia obywateli w ich osobistych wyborach.

—

W tym względzie podnosi się, że chociaż przedsiębiorstwa bankowe są adresatami przepisów szczególnych, które uwzględniają szczególny charakter działalności prowadzonej przez spółkę i szczególne cechy rynku odniesienia, przepisy prawa Unii i przepisy krajowe przyznają wspólnikowi, jako podmiotowi posiadającemu chronioną pozycję prawną, szereg praw, na które zaskarżony środek ma tak niekorzystny wpływ, że w istocie prowadzi on do odebrania tych praw w całości.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/48 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/48

---

Skarga wniesiona w dniu 3 października 2020 r. – Junqueras i Vies / Parlament

(Sprawa T-613/20)

(2020/C 390/65)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Oriol Junqueras i Vies (Sant Joan de Vilatorrada, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat A. Van den Eynde Adroer)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o uznanie za złożoną w terminie skargi na zaskarżony akt, wraz z załączonymi dokumentami, uwzględnienie jej oraz zgodnie z jej żądaniami orzeczenie, że zaskarżony akt będący przedmiotem niniejszego postępowania jest nieważny, a także obciążenie kosztami strony pozwanej.

Zarzuty i główne argumenty

Skarga skierowana jest przeciwko decyzji Parlamentu Europejskiego, ogłoszonej przez przewodniczącego Sassoliego na posiedzeniu plenarnym w dniu 23 lipca 2020 r., stwierdzającej – w związku z decyzją Junta Electoral Central (centralnej komisji wyborczej, Hiszpania) z dnia 3 stycznia 2020 r. oraz późniejszymi orzeczeniem Tribunal Supremo (sądu najwyższego, Hiszpania) i wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości z dnia 19 grudnia 2019 r. w sprawie C-502/19 dotyczącej O. Junquerasa – że status członka Parlamentu Europejskiego przysługuje Jordiemu Solé i Ferrando w zastępstwie Oriola Junquerasa i Viesa.

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.

| 1. | Zarzut pierwszy, dotyczący naruszenia praw przysługujących O. Junquerasowi i Viesowi zgodnie z art. 41 (ust. 1 i 2) i 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej poprzez postępowanie w sprawie przyjęcia decyzji oraz z tego powodu, że kwestia została przedłożona Sądowi Unii Europejskiej celem wydania orzeczenia (sprawa T-24/20) oraz Trybunałowi Sprawiedliwości odnośnie do środków tymczasowych (sprawa C-201/20); a także naruszenia art. 13 ust. 3 europejskiego aktu wyborczego (1976) i art. 4 ust. 4, 7 i 8 regulaminu Parlamentu Europejskiego.






  — | W tym względzie strona skarżąca podnosi, że wykładni art. 13 ust. 3 europejskiego aktu wyborczego (1976)) i art. 4 ust. 7 regulaminu Parlamentu Europejskiego należy dokonywać w ten sposób, że wymagają one przeprowadzenia postępowania z poszanowaniem praw przyznanych w tych przepisach, które pozwoli na podniesienie i zweryfikowanie wyjątków od stwierdzenia wakatu mandatu O. Junquerasa i Viesa, a także niezasadności zastąpienia go przez innego posła. |
| --- | --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy, dotyczący naruszenia praw przysługujących O. Junquerasowi i Viesowi zgodnie z art. 41 (ust. 1 i 2) i 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej poprzez postępowanie w sprawie przyjęcia decyzji oraz z tego powodu, że kwestia została przedłożona Sądowi Unii Europejskiej celem wydania orzeczenia (sprawa T-24/20) oraz Trybunałowi Sprawiedliwości odnośnie do środków tymczasowych (sprawa C-201/20); a także naruszenia art. 13 ust. 3 europejskiego aktu wyborczego (1976) i art. 4 ust. 4, 7 i 8 regulaminu Parlamentu Europejskiego.

—

W tym względzie strona skarżąca podnosi, że wykładni art. 13 ust. 3 europejskiego aktu wyborczego (1976)) i art. 4 ust. 7 regulaminu Parlamentu Europejskiego należy dokonywać w ten sposób, że wymagają one przeprowadzenia postępowania z poszanowaniem praw przyznanych w tych przepisach, które pozwoli na podniesienie i zweryfikowanie wyjątków od stwierdzenia wakatu mandatu O. Junquerasa i Viesa, a także niezasadności zastąpienia go przez innego posła.

| 2. | Zarzut drugi, dotyczący naruszenia art. 39 ust. 1 i 39 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 14 ust. 3 TUE, art. 1 ust. 3 europejskiego aktu wyborczego (1976), zasady lojalnej współpracy z art. 4 ust. 3 TUE [w niniejszej sprawie przez Tribunal Supremo (sąd najwyższy, Hiszpania)], zasady pierwszeństwa prawa Unii, art. 9 (akapit drugi) protokołu (nr 7) w sprawie przywilejów i immunitetów oraz art. 6 regulaminu Parlamentu Europejskiego






  — | W tym względzie strona skarżąca podnosi, że pozostawiono bez żadnego praktycznego skutku wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 19 grudnia 2019 r. w sprawie C-502/19, dotyczącej właśnie O. Junquerasa i Viesa, w którym stwierdzono, że konieczny jest wniosek (o uchylenie immunitetu) do Parlamentu Europejskiego. Zamiast tego zastosowano ten wyrok w celu zastąpienia O. Junquerasa i Viesa przez innego posła. |
| --- | --- | --- |

2.

Zarzut drugi, dotyczący naruszenia art. 39 ust. 1 i 39 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 14 ust. 3 TUE, art. 1 ust. 3 europejskiego aktu wyborczego (1976), zasady lojalnej współpracy z art. 4 ust. 3 TUE [w niniejszej sprawie przez Tribunal Supremo (sąd najwyższy, Hiszpania)], zasady pierwszeństwa prawa Unii, art. 9 (akapit drugi) protokołu (nr 7) w sprawie przywilejów i immunitetów oraz art. 6 regulaminu Parlamentu Europejskiego

—

W tym względzie strona skarżąca podnosi, że pozostawiono bez żadnego praktycznego skutku wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 19 grudnia 2019 r. w sprawie C-502/19, dotyczącej właśnie O. Junquerasa i Viesa, w którym stwierdzono, że konieczny jest wniosek (o uchylenie immunitetu) do Parlamentu Europejskiego. Zamiast tego zastosowano ten wyrok w celu zastąpienia O. Junquerasa i Viesa przez innego posła.

| — | Subsydiarnie podnoszona jest konieczność wykładni zgodnej z zapisami art. 13 ust. 3 europejskiego aktu wyborczego i art. 4 ust. 7 regulaminu Parlamentu Europejskiego w ten sposób, że Parlament może stwierdzić istnienie przewidzianych w tych artykułach wyjątków od wakatu mandatu, jeżeli powód można ocenić bez jakiejkolwiek oceny prawa wewnętrznego danego państwa, co rzeczywiście nastąpiło w związku z decyzją centralnej komisji wyborczej z dnia 23 stycznia. |
| --- | --- |

—

Subsydiarnie podnoszona jest konieczność wykładni zgodnej z zapisami art. 13 ust. 3 europejskiego aktu wyborczego i art. 4 ust. 7 regulaminu Parlamentu Europejskiego w ten sposób, że Parlament może stwierdzić istnienie przewidzianych w tych artykułach wyjątków od wakatu mandatu, jeżeli powód można ocenić bez jakiejkolwiek oceny prawa wewnętrznego danego państwa, co rzeczywiście nastąpiło w związku z decyzją centralnej komisji wyborczej z dnia 23 stycznia.

| 3. | Zarzut trzeci, dotyczący naruszenia art. 39 ust. 1 i 39 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 3 protokołu nr 1 do Europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (EKPC), art. 9 [akapit pierwszy lit. a) i b)] protokołu (nr 7) w sprawie przywilejów i immunitetów oraz art. 6 regulaminu Parlamentu Europejskiego






  — | Zdaniem strony skarżącej wobec O. Junquerasa i Viesa bezprawnie wykluczono skuteczność immunitetów przyznanych w tym artykule [ust. 1 lit. a) i b)] protokołu (nr 7) w sprawie przywilejów i immunitetówUnii Europejskiej. |
| --- | --- | --- |

3.

Zarzut trzeci, dotyczący naruszenia art. 39 ust. 1 i 39 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 3 protokołu nr 1 do Europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (EKPC), art. 9 [akapit pierwszy lit. a) i b)] protokołu (nr 7) w sprawie przywilejów i immunitetów oraz art. 6 regulaminu Parlamentu Europejskiego

—

Zdaniem strony skarżącej wobec O. Junquerasa i Viesa bezprawnie wykluczono skuteczność immunitetów przyznanych w tym artykule [ust. 1 lit. a) i b)] protokołu (nr 7) w sprawie przywilejów i immunitetówUnii Europejskiej.

| 4. | Zarzut czwarty, dotyczący naruszenia art. 9 [akapit pierwszy lit. a)] protokołu (nr 7) w sprawie przywilejów i immunitetów, art. 39 ust. 1 i 39 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 3 protokołu nr 1 do EKPC, art. 6 regulaminu Parlamentu Europejskiego i art. 13 ust. 3 europejskiego aktu wyborczego (1976), polegającego na tym, że ustawodawstwo hiszpańskie wymaga wcześniejszego wniosku o uchylenie immunitetu w celu ścigania posłów, którzy zostali wybrani, a przeciwne orzecznictwo Tribunal Supremo (sądu najwyższego) ma charakter contra legem oraz ad hoc i ad homine w tej właśnie szczególnej sprawie karnej jako ochrona własnych działań, przy czym nie istnieje żaden precedens, co przyznaje sam Tribunal Supremo (sąd najwyższy). |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty, dotyczący naruszenia art. 9 [akapit pierwszy lit. a)] protokołu (nr 7) w sprawie przywilejów i immunitetów, art. 39 ust. 1 i 39 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 3 protokołu nr 1 do EKPC, art. 6 regulaminu Parlamentu Europejskiego i art. 13 ust. 3 europejskiego aktu wyborczego (1976), polegającego na tym, że ustawodawstwo hiszpańskie wymaga wcześniejszego wniosku o uchylenie immunitetu w celu ścigania posłów, którzy zostali wybrani, a przeciwne orzecznictwo Tribunal Supremo (sądu najwyższego) ma charakter contra legem oraz ad hoc i ad homine w tej właśnie szczególnej sprawie karnej jako ochrona własnych działań, przy czym nie istnieje żaden precedens, co przyznaje sam Tribunal Supremo (sąd najwyższy).

| 5. | Zarzut piąty, dotyczący naruszenia art. 20 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej poprzez wprowadzenie traktowania nierównego wobec prawa w ten sposób, że względem O. Junquerasa i względem posła, który go zastępuje zgodnie ze zaskarżonym aktem, nie zastosowano tych samych kryteriów wykładni prawa Unii. |
| --- | --- |

5.

Zarzut piąty, dotyczący naruszenia art. 20 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej poprzez wprowadzenie traktowania nierównego wobec prawa w ten sposób, że względem O. Junquerasa i względem posła, który go zastępuje zgodnie ze zaskarżonym aktem, nie zastosowano tych samych kryteriów wykładni prawa Unii.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/49 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/49

---

Skarga wniesiona w dniu 3 października 2020 r. – Mood Media Netherlands / EUIPO – Tailoradio (MOOD MEDIA)

(Sprawa T-615/20)

(2020/C 390/66)

Język skargi: francuski

Strony

Strona skarżąca: Mood Media Netherlands BV (Naarden, Niderlandy) (przedstawiciel: adwokat A-M. Pecoraro)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Tailoradio Srl (Mediolan, Włochy)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy MOOD MEDIA – unijny znak towarowy nr 5 927 496

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 24 lipca 2020 r. w sprawie R 1767/2019-1

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim stwierdzono w niej wygaśnięcie prawa do zakwestionowanego znaku towarowego dla oznaczonych nim towarów i usług z klas 9, 35, 38, 41 i 42; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim stwierdzono w niej wygaśnięcie prawa do zakwestionowanego znaku towarowego dla oznaczonych nim towarów i usług z klas 9, 35, 38, 41 i 42;

| — | oddalenie wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku; |
| --- | --- |

—

oddalenie wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 58 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 58 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/50 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/50

---

Skarga wniesiona w dniu 5 października 2020 r. – Alessio i in. / EBC

(Sprawa T-620/20)

(2020/C 390/67)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Roberto Alessio (Turyn, Włochy) i 56 innych skarżących (przedstawiciele: adwokaci M. Condinanzi i L. Boggio)

Strona pozwana: Europejski Bank Centralny

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonych decyzji po stwierdzeniu ich niezgodności z prawem; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonych decyzji po stwierdzeniu ich niezgodności z prawem;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Niniejsza skarga jest skierowana przeciwko decyzji w sprawie rozwiązania organów zarządzających i nadzorczych kontrolowanego podmiotu (Banca Carige S.p.A.) i zastąpienia ich trzema administratorami tymczasowymi i trzyosobowym komitetem nadzorującym w rozumieniu art. 69q, 70 i 98 decreto legislativo n. 385 del 1o settembre 1993 (dekretu ustawodawczego nr 385 z dnia 1 września 1993 r.) – ECB-SSM-2019-ITCAR-11 z dnia 1 stycznia 2019 r., oraz przeciwko decyzji w sprawie przedłużenia zarządu tymczasowego kontrolowanego podmiotu zatwierdzonej decyzją EBC ECB-SSM-2019-ITCAR-11 na podstawie art. 69q, 70 i 98 włoskiego decreto legislativo n. 385 del 1o settembre 1993 (dekretu ustawodawczego nr 385 z dnia 1 września 1993 r.) – ECB-SSM-2019-ITCAR-13, a także przeciwko każdemu kolejnemu aktowi, w szczególności przeciwko kolejnym decyzjom w sprawie przedłużenia zarządu tymczasowego kontrolowanego podmiotu.

Zarzuty i główne argumenty są podobne do podniesionych w sprawie T-612/20, Malacalza Investimenti/EBC.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/51 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/51

---

Postanowienie Sądu z dnia 23 września 2020 r. – Dyrektor generalny OLAF-u / Komisja

(Sprawa T-251/16) (1)

(2020/C 390/68)

Język postępowania: francuski

Prezes siódmej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 260 z 18.7.2016.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/51 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/51

---

Postanowienie Sądu z dnia 30 września 2020 r. – Republika Czeska / Komisja

(Sprawa T-13/19) (1)

(2020/C 390/69)

Język postępowania: czeski

Prezes szóstej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 103 z 18.3.2019.

---

| 16.11.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 390/51 |
| --- | --- | --- | --- |

16.11.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 390/51

---

Postanowienie Sądu z dnia 28 września 2020 r. – Sky / EUIPO – Safran Electronics & Defense (SKYNAUTE by SAGEM)

(Sprawa T-523/19) (1)

(2020/C 390/70)

Język postępowania: angielski

Prezes szóstej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 305 z 9.9.2019.

---