# Dziennik Urzędowy C 288/2012

| | ISSN 1977-1002
  doi:10.3000/19771002.C_2012.288.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 288 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5525 września 2012 |

ISSN 1977-1002

doi:10.3000/19771002.C_2012.288.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 288

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5525 września 2012

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Rada |
| 2012/C 288/01 | Decyzja Rady z dnia 24 września 2012 r. w sprawie mianowania członka zarządu Europejskiej Agencji Chemikaliów | 1 |
| 2012/C 288/02 | Decyzja Rady z dnia 24 września 2012 r. dotycząca przyjęcia stanowiska Rady w sprawie projektu budżetu korygującego nr 4 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2012 | 2 |
| 2012/C 288/03 | Decyzja Rady z dnia 24 września 2012 r. w sprawie mianowania członka zarządu Europejskiej Agencji Chemikaliów | 4 |
| | Komisja Europejska |
| 2012/C 288/04 | Kursy walutowe euro | 5 |
| | INFORMACJE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH |
| 2012/C 288/05 | Nota informacyjna Komisji na mocy art. 16 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1008/2008 w sprawie wspólnych zasad wykonywania przewozów lotniczych na terenie Wspólnoty – Zmiana obowiązku użyteczności publicznej w zakresie wykonywania regularnych przewozów lotniczych (
  1
  ) | 6 |
| 2012/C 288/06 | Ogłoszenie Komisji na podstawie art. 17 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1008/2008 w sprawie wspólnych zasad wykonywania przewozów lotniczych na terenie Wspólnoty – Zaproszenie do składania ofert w zakresie wykonywania regularnych przewozów lotniczych zgodnie z obowiązkiem użyteczności publicznej | 7 |
| 2012/C 288/07 | Środki odnoszące się do reorganizacji – Decyzja w sprawie zakończenia postępowania naprawczego w stosunku do Societatea Comerciala Forte Asigurări SA (Publikacja zgodnie z art. 6 dyrektywy 2001/17/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie reorganizacji i likwidacji zakładów ubezpieczeń) | 8 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Rada

2012/C 288/01

Decyzja Rady z dnia 24 września 2012 r. w sprawie mianowania członka zarządu Europejskiej Agencji Chemikaliów

1

2012/C 288/02

Decyzja Rady z dnia 24 września 2012 r. dotycząca przyjęcia stanowiska Rady w sprawie projektu budżetu korygującego nr 4 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2012

2

2012/C 288/03

Decyzja Rady z dnia 24 września 2012 r. w sprawie mianowania członka zarządu Europejskiej Agencji Chemikaliów

4

Komisja Europejska

2012/C 288/04

Kursy walutowe euro

5

INFORMACJE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

2012/C 288/05

Nota informacyjna Komisji na mocy art. 16 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1008/2008 w sprawie wspólnych zasad wykonywania przewozów lotniczych na terenie Wspólnoty – Zmiana obowiązku użyteczności publicznej w zakresie wykonywania regularnych przewozów lotniczych (
  1
  )

1

6

2012/C 288/06

Ogłoszenie Komisji na podstawie art. 17 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1008/2008 w sprawie wspólnych zasad wykonywania przewozów lotniczych na terenie Wspólnoty – Zaproszenie do składania ofert w zakresie wykonywania regularnych przewozów lotniczych zgodnie z obowiązkiem użyteczności publicznej

7

2012/C 288/07

Środki odnoszące się do reorganizacji – Decyzja w sprawie zakończenia postępowania naprawczego w stosunku do Societatea Comerciala Forte Asigurări SA (Publikacja zgodnie z art. 6 dyrektywy 2001/17/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie reorganizacji i likwidacji zakładów ubezpieczeń)

(Publikacja zgodnie z art. 6 dyrektywy 2001/17/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie reorganizacji i likwidacji zakładów ubezpieczeń)

8

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | INNE AKTY |
| | Komisja Europejska |
| 2012/C 288/08 | Publikacja wniosku zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych | 9 |
| 2012/C 288/09 | Publikacja wniosku zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych | 13 |

V   Ogłoszenia

INNE AKTY

Komisja Europejska

2012/C 288/08

Publikacja wniosku zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych

9

2012/C 288/09

Publikacja wniosku zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych

13

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Rada

| 25.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 288/1 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 288/1

---

DECYZJA RADY

z dnia 24 września 2012 r.

w sprawie mianowania członka zarządu Europejskiej Agencji Chemikaliów

2012/C 288/01

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów (1), w szczególności jego art. 79,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Artykuł 79 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 stanowi, że Rada ma mianować na stanowiska członków zarządu Europejskiej Agencji Chemikaliów (zwanego dalej „zarządem”) po jednym przedstawicielu z każdego państwa członkowskiego. |
| --- | --- |

(1)

Artykuł 79 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 stanowi, że Rada ma mianować na stanowiska członków zarządu Europejskiej Agencji Chemikaliów (zwanego dalej „zarządem”) po jednym przedstawicielu z każdego państwa członkowskiego.

| (2) | Decyzją z dnia 17 maja 2011 r. (2) Rada mianowała 15 członków zarządu, w tym jednego z Belgii. |
| --- | --- |

(2)

Decyzją z dnia 17 maja 2011 r. (2) Rada mianowała 15 członków zarządu, w tym jednego z Belgii.

| (3) | Rząd Belgii poinformował Radę o zamiarze zastąpienia przedstawiciela Belgii w zarządzie inną osobą i zgłosił kandydaturę nowego przedstawiciela, który powinien zostać mianowany na okres do dnia 31 maja 2015 r., |
| --- | --- |

(3)

Rząd Belgii poinformował Radę o zamiarze zastąpienia przedstawiciela Belgii w zarządzie inną osobą i zgłosił kandydaturę nowego przedstawiciela, który powinien zostać mianowany na okres do dnia 31 maja 2015 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Jean Roger DRÈZE, obywatel Belgii, ur. dnia 6 czerwca 1951 r., zostaje mianowany na członka zarządu Europejskiej Agencji Chemikaliów na miejsce Helmuta DE VOSA na okres od dnia 25 września 2012 r. do dnia 31 maja 2015 r.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 24 września 2012 r.

W imieniu Rady

S. ALETRARIS

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1.

1

(2)  Dz.U. C 151 z 21.5.2011, s. 1.

2

---

| 25.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 288/2 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 288/2

---

DECYZJA RADY

z dnia 24 września 2012 r.

dotycząca przyjęcia stanowiska Rady w sprawie projektu budżetu korygującego nr 4 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2012

2012/C 288/02

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 314, w związku z Traktatem ustanawiającym Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (1), ostatnio zmienione rozporządzeniem (UE, Euratom) nr 1081/2010 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 listopada 2010 r. (2), w szczególności jego art. 37,

a także mając na uwadze, co następuje:

| — | budżet Unii na rok budżetowy 2012 został ostatecznie przyjęty w dniu 1 grudnia 2011 r. (3), |
| --- | --- |

—

budżet Unii na rok budżetowy 2012 został ostatecznie przyjęty w dniu 1 grudnia 2011 r. (3),

| — | w dniu 20 czerwca 2012 r. Komisja przedstawiła wniosek zawierający projekt budżetu korygującego nr 4 do budżetu ogólnego na rok budżetowy 2012, |
| --- | --- |

—

w dniu 20 czerwca 2012 r. Komisja przedstawiła wniosek zawierający projekt budżetu korygującego nr 4 do budżetu ogólnego na rok budżetowy 2012,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł

Stanowisko Rady w sprawie projektu budżetu korygującego nr 4 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2012 zostało przyjęte w dniu 24 września 2012 r.

Z pełnym tekstem można się zapoznać lub pobrać go na stronie internetowej Rady: http://www.consilium.europa.eu/

Sporządzono w Brukseli dnia 24 września 2012 r.

W imieniu Rady

A. D. MAVROYIANNIS

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1, wraz ze sprostowaniami w Dz.U. L 25 z 30.1.2003, s. 43, i w Dz.U. L 99 z 14.4.2007, s. 18.

1

(2)  Dz.U. L 311 z 26.11.2010, s. 9.

2

(3)  Dz.U. L 56 z 29.2.2012, s. 1, wraz ze sprostowaniami w Dz.U. L 79 z 19.3.2012, s. 1, i w Dz.U. L 184 z 13.7.2012, s. 19.

3

---

ZAŁĄCZNIK

PROJEKT PISMA

| Od | : | Przewodniczący Rady |
| --- | --- | --- |
| Do | : | Przewodniczący Parlamentu Europejskiego |

Od

:

Przewodniczący Rady

Do

:

Przewodniczący Parlamentu Europejskiego

Szanowny Panie Przewodniczący!

Przekazuję Panu jako oddzielny dokument stanowisko Rady w sprawie projektu budżetu korygującego nr 4 na rok budżetowy 2012, przyjęte przez Radę w dniu 19 września 2012 r.

(zwrot grzecznościowy)

---

| 25.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 288/4 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 288/4

---

DECYZJA RADY

z dnia 24 września 2012 r.

w sprawie mianowania członka zarządu Europejskiej Agencji Chemikaliów

2012/C 288/03

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów (1), w szczególności jego art. 79,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Artykuł 79 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 stanowi, że Rada ma mianować na stanowiska członków zarządu Europejskiej Agencji Chemikaliów (zwanego dalej „zarządem”) po jednym przedstawicielu z każdego państwa członkowskiego. |
| --- | --- |

(1)

Artykuł 79 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 stanowi, że Rada ma mianować na stanowiska członków zarządu Europejskiej Agencji Chemikaliów (zwanego dalej „zarządem”) po jednym przedstawicielu z każdego państwa członkowskiego.

| (2) | Decyzją z dnia 7 czerwca 2007 r. (2) Rada mianowała 27 członków zarządu Europejskiej Agencji Chemikaliów. |
| --- | --- |

(2)

Decyzją z dnia 7 czerwca 2007 r. (2) Rada mianowała 27 członków zarządu Europejskiej Agencji Chemikaliów.

| (3) | Rząd Węgier poinformował Radę o zamiarze zastąpienia przedstawiciela Węgier w zarządzie inną osobą i zgłosił kandydaturę nowego przedstawiciela, który powinien zostać mianowany na okres do dnia 31 maja 2013 r., |
| --- | --- |

(3)

Rząd Węgier poinformował Radę o zamiarze zastąpienia przedstawiciela Węgier w zarządzie inną osobą i zgłosił kandydaturę nowego przedstawiciela, który powinien zostać mianowany na okres do dnia 31 maja 2013 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Krisztina CSENGŐDY, obywatelka Węgier, ur. dnia 9 stycznia 1961 r., zostaje mianowana na członka zarządu Europejskiej Agencji Chemikaliów na miejsce Zoltána ADAMISA na okres od dnia 25 września 2012 r. do dnia 31 maja 2013 r.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 24 września 2012 r.

W imieniu Rady

S. ALETRARIS

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1.

1

(2)  Dz.U. C 134 z 16.6.2007, s. 6.

2

---

Komisja Europejska

| 25.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 288/5 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 288/5

---

Kursy walutowe euro (1)

24 września 2012 r.

2012/C 288/04

1 euro =

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,2916 |
| JPY | Jen | 100,79 |
| DKK | Korona duńska | 7,4563 |
| GBP | Funt szterling | 0,79680 |
| SEK | Korona szwedzka | 8,4928 |
| CHF | Frank szwajcarski | 1,2095 |
| ISK | Korona islandzka | |
| NOK | Korona norweska | 7,4370 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CZK | Korona czeska | 24,940 |
| HUF | Forint węgierski | 283,28 |
| LTL | Lit litewski | 3,4528 |
| LVL | Łat łotewski | 0,6963 |
| PLN | Złoty polski | 4,1540 |
| RON | Lej rumuński | 4,5183 |
| TRY | Lir turecki | 2,3259 |
| AUD | Dolar australijski | 1,2415 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,2668 |
| HKD | Dolar Hongkongu | 10,0130 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 1,5742 |
| SGD | Dolar singapurski | 1,5871 |
| KRW | Won | 1 446,53 |
| ZAR | Rand | 10,7171 |
| CNY | Yuan renminbi | 8,1491 |
| HRK | Kuna chorwacka | 7,4265 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 12 351,43 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 3,9691 |
| PHP | Peso filipińskie | 53,931 |
| RUB | Rubel rosyjski | 40,3205 |
| THB | Bat tajlandzki | 39,949 |
| BRL | Real | 2,6175 |
| MXN | Peso meksykańskie | 16,6727 |
| INR | Rupia indyjska | 69,0680 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,2916

JPY

Jen

100,79

DKK

Korona duńska

7,4563

GBP

Funt szterling

0,79680

SEK

Korona szwedzka

8,4928

CHF

Frank szwajcarski

1,2095

ISK

Korona islandzka

NOK

Korona norweska

7,4370

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

24,940

HUF

Forint węgierski

283,28

LTL

Lit litewski

3,4528

LVL

Łat łotewski

0,6963

PLN

Złoty polski

4,1540

RON

Lej rumuński

4,5183

TRY

Lir turecki

2,3259

AUD

Dolar australijski

1,2415

CAD

Dolar kanadyjski

1,2668

HKD

Dolar Hongkongu

10,0130

NZD

Dolar nowozelandzki

1,5742

SGD

Dolar singapurski

1,5871

KRW

Won

1 446,53

ZAR

Rand

10,7171

CNY

Yuan renminbi

8,1491

HRK

Kuna chorwacka

7,4265

IDR

Rupia indonezyjska

12 351,43

MYR

Ringgit malezyjski

3,9691

PHP

Peso filipińskie

53,931

RUB

Rubel rosyjski

40,3205

THB

Bat tajlandzki

39,949

BRL

Real

2,6175

MXN

Peso meksykańskie

16,6727

INR

Rupia indyjska

69,0680

---

(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez ECB.

---

INFORMACJE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

| 25.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 288/6 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 288/6

---

Nota informacyjna Komisji na mocy art. 16 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1008/2008 w sprawie wspólnych zasad wykonywania przewozów lotniczych na terenie Wspólnoty

Zmiana obowiązku użyteczności publicznej w zakresie wykonywania regularnych przewozów lotniczych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2012/C 288/05

| Państwo członkowskie | Zjednoczone Królestwo |
| --- | --- |
| Trasa | Tingwall–Wyspa Fair, Tingwall–Foula, Tingwall–Papa Stour, Tingwall–Out Skerries |
| Pierwotna data wejścia w życie obowiązku użyteczności publicznej | 31 grudnia 1997 r. |
| Data wejścia w życie niniejszej zmiany | 1 kwietnia 2013 r. |
| Adres, pod którym udostępnia się tekst oraz wszelkie niezbędne informacje i dokumentację dotyczące obowiązku użyteczności publicznej | Shetland Islands Council |
| Transport Planning Service |
| Development Services Department |
| 8 North Ness Business Park |
| Lerwick |
| Shetland |
| Scotland |
| ZE1 0LZ |
| UNITED KINGDOM |
| Tel. +44 1595744868 |
| E-mail: transport@shetland.gov.uk |
| Internet: http://www.shetland.gov.uk |

Państwo członkowskie

Zjednoczone Królestwo

Trasa

Tingwall–Wyspa Fair, Tingwall–Foula, Tingwall–Papa Stour, Tingwall–Out Skerries

Pierwotna data wejścia w życie obowiązku użyteczności publicznej

31 grudnia 1997 r.

Data wejścia w życie niniejszej zmiany

1 kwietnia 2013 r.

Adres, pod którym udostępnia się tekst oraz wszelkie niezbędne informacje i dokumentację dotyczące obowiązku użyteczności publicznej

Shetland Islands Council

Transport Planning Service

Development Services Department

8 North Ness Business Park

Lerwick

Shetland

Scotland

ZE1 0LZ

UNITED KINGDOM

Tel. +44 1595744868

E-mail: transport@shetland.gov.uk

Internet: http://www.shetland.gov.uk

---

| 25.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 288/7 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 288/7

---

Ogłoszenie Komisji na podstawie art. 17 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1008/2008 w sprawie wspólnych zasad wykonywania przewozów lotniczych na terenie Wspólnoty

Zaproszenie do składania ofert w zakresie wykonywania regularnych przewozów lotniczych zgodnie z obowiązkiem użyteczności publicznej

2012/C 288/06

| Państwo członkowskie | Zjednoczone Królestwo |
| --- | --- |
| Trasa | Tingwall–Wyspa Fair, Tingwall–Foula, Tingwall–Papa Stour, Tingwall–Out Skerries |
| Okres obowiązywania umowy | Od dnia 1 kwietnia 2013 r. do dnia 31 marca 2016 r. (z możliwością przedłużenia do dnia 31 marca 2017 r.) |
| Termin składania wniosków i ofert | 4 grudnia 2012 r. |
| Adres, pod którym udostępnia się tekst zaproszenia do składania ofert oraz wszelkie niezbędne informacje i dokumentację dotyczące przetargu i obowiązku użyteczności publicznej | Shetland Islands Council |
| Transport Planning Service |
| Development Services Department |
| 8 North Ness Business Park |
| Lerwick |
| Shetland |
| Scotland |
| ZE1 0LZ |
| UNITED KINGDOM |
| Tel. +44 1595744868 |
| E-mail: transport@shetland.gov.uk |
| Internet: http://www.shetland.gov.uk |

Państwo członkowskie

Zjednoczone Królestwo

Trasa

Tingwall–Wyspa Fair, Tingwall–Foula, Tingwall–Papa Stour, Tingwall–Out Skerries

Okres obowiązywania umowy

Od dnia 1 kwietnia 2013 r. do dnia 31 marca 2016 r. (z możliwością przedłużenia do dnia 31 marca 2017 r.)

Termin składania wniosków i ofert

4 grudnia 2012 r.

Adres, pod którym udostępnia się tekst zaproszenia do składania ofert oraz wszelkie niezbędne informacje i dokumentację dotyczące przetargu i obowiązku użyteczności publicznej

Shetland Islands Council

Transport Planning Service

Development Services Department

8 North Ness Business Park

Lerwick

Shetland

Scotland

ZE1 0LZ

UNITED KINGDOM

Tel. +44 1595744868

E-mail: transport@shetland.gov.uk

Internet: http://www.shetland.gov.uk

---

| 25.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 288/8 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 288/8

---

Środki odnoszące się do reorganizacji

Decyzja w sprawie zakończenia postępowania naprawczego w stosunku do Societatea Comerciala Forte Asigurări SA

(Publikacja zgodnie z art. 6 dyrektywy 2001/17/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie reorganizacji i likwidacji zakładów ubezpieczeń)

2012/C 288/07

| Zakład ubezpieczeń | S.C. Forte Asigurări SA z siedzibą w Bukareszcie, Calea Grivitei nr. 6, etaj 5, Bucuresti, Sector 1, Romania, zarejestrowana w rejestrze handlowym pod numerem J40/1814/11.3.1996, indywidualny numer rejestracyjny (CUI) 8209593, przedstawiciel prawny: Guglielmo Frinzi (dyrektor generalny) |
| --- | --- |
| Data wydania, data wejścia w życie i rodzaj decyzji | Decyzja nr 452 z dnia 7 sierpnia 2012 r. w sprawie zakończenia postępowania naprawczego, na podstawie finansowego planu naprawczego, w stosunku do S.C. Forte Asigurări SA |
| Właściwe organy | Comisia de Supraveghere a Asigurarilor (Komisja Nadzoru Ubezpieczeń), z siedzibą w Bukareszcie, str. Amiral Constantin Bălescu nr. 18, sectorul 1, Romania, numer identyfikacji podatkowej 14045240/1.7.2001 |
| Organ nadzoru | Comisia de Supraveghere a Asigurarilor (Komisja Nadzoru Ubezpieczeń), z siedzibą w Bukareszcie, str. Amiral Constantin Bălescu nr. 18, sectorul 1, Romania, numer identyfikacji podatkowej 14045240/1.7.2001 |
| Przepisy mające zastosowanie | Ustawa nr 32/2000 w sprawie ubezpieczeń i nadzoru ubezpieczeniowego, ze zmianami |

Zakład ubezpieczeń

S.C. Forte Asigurări SA z siedzibą w Bukareszcie, Calea Grivitei nr. 6, etaj 5, Bucuresti, Sector 1, Romania, zarejestrowana w rejestrze handlowym pod numerem J40/1814/11.3.1996, indywidualny numer rejestracyjny (CUI) 8209593, przedstawiciel prawny: Guglielmo Frinzi (dyrektor generalny)

Data wydania, data wejścia w życie i rodzaj decyzji

Decyzja nr 452 z dnia 7 sierpnia 2012 r. w sprawie zakończenia postępowania naprawczego, na podstawie finansowego planu naprawczego, w stosunku do S.C. Forte Asigurări SA

Właściwe organy

Comisia de Supraveghere a Asigurarilor (Komisja Nadzoru Ubezpieczeń), z siedzibą w Bukareszcie, str. Amiral Constantin Bălescu nr. 18, sectorul 1, Romania, numer identyfikacji podatkowej 14045240/1.7.2001

Organ nadzoru

Comisia de Supraveghere a Asigurarilor (Komisja Nadzoru Ubezpieczeń), z siedzibą w Bukareszcie, str. Amiral Constantin Bălescu nr. 18, sectorul 1, Romania, numer identyfikacji podatkowej 14045240/1.7.2001

Przepisy mające zastosowanie

Ustawa nr 32/2000 w sprawie ubezpieczeń i nadzoru ubezpieczeniowego, ze zmianami

---

V Ogłoszenia

INNE AKTY

Komisja Europejska

| 25.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 288/9 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 288/9

---

Publikacja wniosku zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych

2012/C 288/08

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku zgodnie z art. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 (1). Oświadczenia o sprzeciwie muszą wpłynąć do Komisji w terminie sześciu miesięcy od daty niniejszej publikacji.

JEDNOLITY DOKUMENT

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006

„HOLSTEINER TILSITER”

NR WE: DE-PGI-0005-0807-26.04.2010

ChOG ( X ) ChNP ( )

1.   Nazwa:

„Holsteiner Tilsiter”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie:

Niemcy

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego:

3.1.   Rodzaj produktu:

| Klasa 1.3. | Sery |
| --- | --- |

Klasa 1.3.

Sery

3.2.   Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1:

„Holsteiner Tilsiter” to produkowany tradycyjnie ser półtwardy z mleka krowiego, o zawartości tłuszczu w suchej masie wynoszącej od 30 % do 60 %, który podczas dojrzewania jest stale pokrywany bakteriami czerwieni serowej. „Holsteiner Tilsiter” może być produkowany zarówno z mleka surowego, jak i pasteryzowanego. Oprócz klasycznej postaci koła ser ten jest również coraz częściej produkowany w postaci bochenka. Ma on cienką, żółtawobrązowawą naturalną skórkę, która podczas trwającego co najmniej pięć tygodni dojrzewania jest poddawana obróbce mieszaniną bakterii czerwieni serowej, serwatki i mleka odtłuszczonego lub solanki. Powstały jasnożółty ser jest półtwardy, sprężysty i bardzo elastyczny. Dzięki specjalnemu sposobowi przygotowywania „Holsteiner Tilsiter” posiada typowe dla sera tylżyckiego szpary i szczeliny. Zależnie od okresu przechowywania ma smak od łagodnego, lekko korzennego po mocno pikantny. Ser jest produkowany w kształcie bochenka lub bloku o masie od 3,5 kg do 5 kg.

„Holsteiner Tilsiter” występuje w trzech rodzajach o różnej zawartości tłuszczu: od 30 % tłuszczu w suchej masie, od 45 % tłuszczu w suchej masie i od 60 % tłuszczu w suchej masie. Minimalna zawartość tłuszczu w suchej masie to 30 %. Produkcja „Holsteiner Tilsiter” odbywa się przeważnie bez dodawania przypraw. Jedyną przyprawą, która może być dodawana, jest kminek. Nie stosuje się innych przypraw.

3.3.   Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych):

Wykorzystywane mleko nie musi pochodzić z wyżej wspomnianego obszaru geograficznego.

3.4.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego):

—

3.5.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym:

Wszystkie etapy produkcji sera, począwszy od odbioru surowców i włącznie z trwającym co najmniej pięć tygodni okresem przechowywania i dojrzewania, muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd.:

—

3.7.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania:

—

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego:

Kraj związkowy Szlezwik-Holsztyn w Republice Federalnej Niemiec. Historycznie udokumentowany obszar produkcji „Holsteiner Tilsiter” obejmuje od pierwszej połowy XX w. (ok. 1920 r.) kraj związkowy Szlezwik-Holsztyn w jego obecnych granicach.

5.   Związek z obszarem geograficznym:

5.1.   Specyfika obszaru geograficznego:

Specjalny proces produkcji i będąca jego efektem szczególna jakość i renoma „Holsteiner Tilsiter” mogły wykształcić się w tej postaci tylko dzięki połączeniu określonych poniżej uwarunkowań:

Klimat w Szlezwiku-Holsztynie charakteryzują silne wpływy oceaniczne wynikające z usytuowania pomiędzy Morzem Północnym a Morzem Bałtyckim. Położenie geograficzne i właściwości gleby doprowadziły do wykształcenia się szczególnych zbiorowisk roślinnych, a co za tym idzie, specjalnych właściwości paszy. Uwarunkowania te od lat sprzyjają produkcji mleka i serów oraz znajdują odzwierciedlenie zwłaszcza w korzennym, aromatycznym charakterze sera „Holsteiner Tilsiter”.

Dzięki doskonałym warunkom produkcja mleka w Szlezwiku-Holsztynie ma długą tradycję. Początki przemysłu mleczarskiego sięgają końca XVI w., kiedy to wielkość produkcji mleka w Szlezwiku i Holsztynie zaczęła przekraczać własne potrzeby tych księstw. Napływający w owym czasie uchodźcy z Niderlandów przywieźli ze sobą wiedzę dotyczącą profesjonalnej produkcji mleczarskiej. Pod koniec XIX w. rozwinęła się struktura serowarni spółdzielczych. Tylko w 1888 r. powstało 251 nowych serowarni. Struktura mleczarni i doskonałe wyszkolenie personelu, połączone z dobrymi warunkami klimatycznymi i glebowymi, sprawiły, że Szlezwik-Holsztyn stał się jednym z europejskich obszarów o dużym znaczeniu produkcji mleczarskiej. Holsztyno-fryzyjska rasa bydła – w Niemczech często określana również mianem „Schwarzbunte” (czarno-białej) – nie bez przyczyny nosi właśnie taką nazwę. Duża dostępność mleka i podpuszczki cielęcej sprawiły, że produkcja sera na tym terenie rozwijała się dobrze. Obecnie jednak do produkcji serów w Szlezwiku-Holsztynie wykorzystuje się również mleko spoza tego obszaru geograficznego.

5.2.   Specyfika produktu:

„Holsteiner Tilsiter” cieszy się doskonałą opinią już około stu dwudziestu lat i jest uważany za wysokiej jakości ser, będący lokalną specjalnością. Stare dokumenty zawierają wzmianki o istnieniu podobnego sera w Szwajcarii Holsztyńskiej (Gut Behl) już w XVI w. Receptura sera Tilsit (tylżyckiego) została po raz pierwszy opisana w 1840 r. przez panią Westpfahl, która zamieszkiwała w posiadłości ziemskiej koło Tylży na terenie ówczesnych Prus Wschodnich. W ten sposób wspomniany gatunek sera zyskał swoją nazwę. Pod koniec XIX w. receptura ta trafiła na tereny dzisiejszego Szlezwika-Holsztynu, gdzie ser tylżycki stał się najbardziej popularnym serem, którym pozostaje do dziś.

Cytując za „Käsebereitung und Käsespeisen in Deutschland seit 1800” (Frank Roeb, Moguncja 1976): „W Szlezwiku-Holsztynie ser tylżycki pojawił się jeszcze później, istnieją bowiem wzmianki o tym, że jego produkcja nie była podejmowana na większą skalę przed 1900 r., a w późniejszym okresie była nawet wspierana przez państwo (od 1929 r., por. Middelhauve).”.

Obecnie Szlezwik-Holsztyn jest ośrodkiem produkcji sera tylżyckiego (por. „Dr. Oetker Lebensmittel-Lexikon”, 2004, s. 812; C. Dumont, „Kulinarisches Lexikon”, 1998, s. 516; dział „Essen & Trinken im Detail” w „mein coop magazin”, artykuł „Holsteiner Tilsiter und Beaujolais AOC”). W tekście „Tilsiter – Käse der Ostsee” stowarzyszenia „Slow Food Convivium Hamburg” (Burchard Bösche, 2005) napisano, że „Szlezwik-Holsztyn, kraj związkowy położony pomiędzy morzami, jest obecnie głównym ośrodkiem produkcji sera tylżyckiego.”.

Instytucje branżowe poproszone o wypowiedź potwierdzają, że „Holsteiner Tilsiter” stał się znaną i lubianą specjalnością regionalną, a nazwa ta jest najczęściej kojarzona z serem produkowanym w Szlezwiku-Holsztynie. Potwierdza to fakt wymienienia tego sera jako specjalności regionalnej w książce „Kulturgeschichte der deutschen Küche” Petera Petera (2005, s. 135), gdzie stwierdzono: „Holsteiner Tilsiter, Würchwitzer Milbenkäse, Allgäuer Bergkäse, (...) – w porównaniu z Francją czy Włochami, ale nawet Anglią czy Irlandią, wybór znanych niemieckich serów jest dość ograniczony.”. Również na różnych stronach internetowych jest mowa o szczególnej sławie „Holsteiner Tilsiter”. Serwis „Alles Käse – das Infoportal” (http://www.walserstolz.de) informuje: „Ser tylżycki ma długą tradycję, zwłaszcza w północnych Niemczech i wzdłuż całego wybrzeża Morza Bałtyckiego. Głównym ośrodkiem produkcji w Niemczech jest Szlezwik-Holsztyn, gdzie słowa »Tilsiter« i »Schnittkäse« (ser półtwardy) nadal bywają używane jako synonimy.”. Według przewodnika po niemieckiej żywności w USA (http://www.germanfoods.org) „(...) na obszarach Szlezwika-Holsztynu (...) na północy Niemiec powstają również niektóre z bardziej znanych niemieckich serów, takie jak (...) tylżycki (...)”. Dalsze wzmianki można znaleźć między innymi na stronie internetowej przedsiębiorstwa Paulsen (http://www.party-paulsen.de). Znajduje się tam określenie: „Holsteiner Tilsiter – najlepszy ser ze Szlezwika-Holsztynu”.

Specjalne, naturalne kultury bakterii stosowane w dojrzewalniach, występujące tylko w tym regionie i wykształcone wiele pokoleń wstecz, nadają serowi „Holsteiner Tilsiter” niepowtarzalną pikantną nutę smakową, która wyraźnie odróżnia go od serów tylżyckich z innych obszarów geograficznych.

5.3.   Związek przyczynowy zachodzący między charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególne cechy jakościowe, renoma lub inne właściwości produktu (w przypadku ChOG):

Szczególna sława i duża popularność sera „Holsteiner Tilsiter” opierają się na długiej tradycji Szlezwika-Holsztynu jako obszaru, na którym produkuje się mleko i sery, ale przede wszystkim na umiejętnościach i specjalistycznej wiedzy lokalnych serowarów. Ze względu na dużą podaż mleka na tym obszarze, na przestrzeni wieków wykształciła się tradycja produkcji sera przez miejscowych rolników. Stare receptury i doświadczenia rzemieślniczych serowarni były przekazywane z pokolenia na pokolenie. W ten sposób powstały sery będące specjalnością Szlezwika-Holsztynu. Do dziś szczególne znaczenie ma „Holsteiner Tilsiter”. Jego różne rodzaje są specjalnością lokalną i cieszą się dużą renomą również w innych regionach.

Na długo przed rozpowszechnieniem się nazwy sera tylżyckiego znane były jego typowe dziury i charakterystyczny korzenny smak. Dopiero pod koniec XIX w. nazwę tę przeniesiono z Prus Wschodnich do Szlezwika-Holsztynu i zaczęto nią określać ser produkowany w tym regionie według podobnej receptury. Od tego czasu funkcjonują zatem nazwy „ser tylżycki ze Schlezwika-Holsztynu” lub „Holsteiner Tilsiter”.

Rolnicza tradycja produkcji sera w Szlezwiku-Holsztynie nadal się rozwija. Szkolenie serowarów, którego głównym ośrodkiem jest obecnie Lehr- und Versuchsanstalt für Milchwirtschaft w miejscowości Bad Malente, cieszy się doskonałą opinią również poza granicami kraju związkowego.

Szczególna renoma, jaką cieszy się „Holsteiner Tilsiter”, wiąże się z jego charakterystycznym aromatem i wyjątkowym smakiem uzyskiwanym dzięki specjalnemu przyprawianiu kminkiem. Obie te cechy można uzyskać tylko dzięki specjalnym kulturom bakterii, które w odpowiednim rodzaju i połączeniu występują tylko w strefie klimatycznej pomiędzy Morzem Północnym a Morzem Bałtyckim.

Zakłady produkujące „Holsteiner Tilsiter” są trzonem stowarzyszenia „Käsestraße Schleswig-Holstein”, znanego daleko poza granicami kraju związkowego. W ramach tego stowarzyszenia około 40 serowarni tworzy grupę wspierającą tradycję produkcji sera w Szlezwiku-Holsztynie i promuje około 120 różnych rodzajów sera. Punktem wyjścia dla założenia stowarzyszenia były zainicjowane w 1999 r. przez ruch kulinarny „Slow Food” targi sera na terenie skansenu Kiekeberg koło Hamburga. Na targach tych serowarzy ze Szlezwika-Holsztynu zostali okrzyknięci „winiarzami północy” ze względu na zaprezentowany bogaty asortyment serów z tego obszaru. Szczególny nacisk położono na różne odmiany sera „Holsteiner Tilsiter” jako reprezentanta „kraju sera Szlezwik-Holsztyn”.

Odesłanie do publikacji specyfikacji:

(Artykuł 5 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006)

Pełny tekst specyfikacji opublikowano w:

Markenblatt tom 30 z dnia 24 lipca 2009 r., część 7a-aa, s. 13378

http://register.dpma.de/DPMAregister/geo/detail.pdfdownload/7201

---

(1)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

---

| 25.9.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 288/13 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 288/13

---

Publikacja wniosku zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych

2012/C 288/09

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku zgodnie z art. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 (1). Oświadczenia o sprzeciwie muszą wpłynąć do Komisji w terminie sześciu miesięcy od daty niniejszej publikacji.

JEDNOLITY DOKUMENT

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006

„WALBECKER SPARGEL”

NR WE: DE-PGI-0005-0857-08.02.2011

ChOG ( X ) ChNP ( )

1.   Nazwa:

„Walbecker Spargel”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie:

Niemcy

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego:

3.1.   Rodzaj produktu:

| Klasa 1.6. | Owoce, warzywa i zboża świeże lub przetworzone |
| --- | --- |

Klasa 1.6.

Owoce, warzywa i zboża świeże lub przetworzone

3.2.   Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1:

Szparag świeży – biały, zielony lub fioletowy (Asparagus officinalis). Jadalne pędy sprzedawane są ze skórką lub bez skórki. „Walbecker Spargel” produkuje się zgodnie z zasadami dobrej praktyki. Szparag sprzedawany bez skórki musi być zgodny co najmniej z normą FFV04 EKG ONZ (Asparagus).

Długość pędów w przypadku szparaga bielonego nie przekracza 22 cm. Pędy muszą być całe i nieuszkodzone. Nie mogą nosić śladów gnicia lub obicia, muszą mieć zdrowy zapach i wygląd.

O niepowtarzalności „Walbecker Spargel” stanowią jego drobnowłóknista struktura, intensywny smak z lekką nutą orzechową oraz delikatność pędów.

3.3.   Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych):

—

3.4.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego):

—

3.5.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym:

Produkcja „Walbecker Spargel” od uprawy do zbiorów musi odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym.

Uprawę rozpoczyna się od właściwego przygotowania gleby przed sadzeniem. W tym celu odpowiednio dostosowuje się zawartość próchnicy w glebach pod uprawę szparagów (nawóz zielony, kompost). Przygotowania te trwają przez rok, a gleba jest w tym czasie spulchniana do głębokości 80 centymetrów, tak by sadzonki mogły się zakorzenić i właściwie rosnąć. Szparagi sadzi się z reguły w połowie kwietnia, a w przypadku wcześniejszego nadejścia wiosny także w marcu. Przed sadzeniem z zagonów usuwane są korzenie i kamienie, ponieważ takie twarde elementy w glebie mogłyby uniemożliwić uzyskanie prostego kształtu pędów.

Zbiory szparaga rozpoczyna się dopiero po dwuletniej fazie wzrostu.

Następnym etapem jest uprawa pod folią czarno-białą, a jej ważnym elementem jest szybkie obracanie folii białą stroną do słońca w okresach intensywnego nasłonecznienia, co pozwala na uniknięcie strat jakościowych w postaci przejrzałych główek pędów.

Stosowanie nawozu azotowego w zagonach, na których już rozpoczęto zbiory dopuszczalne jest dopiero po ich zakończeniu. Około 21 dni przed zakończeniem sezonu zbioru szparagów pobierane są próbki gleby w celu ustalenia jej składu i odpowiedniego dozowania nawozu azotowego po zakończeniu zbiorów. Odpowiednią jakość i wzrost zapewniają odpowiednie metody uprawy, na przykład właściwie prowadzona orka oraz dostosowane nawożenie, m.in. magnezem i potasem.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd.:

Pakowanie

Zawartość każdego opakowania musi być jednakowa. Każde opakowanie może zawierać jedynie szparagi pochodzące z regionów dopuszczonych do produkcji „Walbecker Spargel”. Każde opakowanie musi zawierać szparagi tej samej jakości, koloru i wielkości. Widoczna część opakowania musi być reprezentatywna dla całej zawartości.

W celu utrzymania odpowiedniej jakości szparagi „Walbecker Spargel” poddawane są procesowi schłodzenia szokowego. Najpóźniej cztery godziny po zbiorach należy schłodzić szparagi w źródlanej wodzie lub lodowatej wodzie o temperaturze 1–12 °C. Szparagi muszą następnie szybko trafić do sprzedaży. Należy je przetrzymywać w chłodni w temperaturze 1–4 °C, nie dłużej niż trzy dni.

Łańcuch chłodniczy może zostać przerwany przez producenta tylko krótkotrwale, na czas pakowania, dostawy i wyładunku.

Pomieszczenia, w których odbywa się przygotowanie, chłodzenie oraz sprzedaż szparagów muszą spełniać wymogi sanitarne.

3.7.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania:

—

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego:

Obszar uprawy „Walbecker Spargel” zlokalizowany jest w północno-zachodniej części kraju związkowego Nadrenia Północna–Westfalia. Rozciąga się on wzdłuż granicy niemiecko-holenderskiej. Na zachodzie granicę obszaru uprawy stanowi granica państwa. Na północy, od punktu przecięcia się granicy państwa i autostrady A 57, granicę obszaru uprawy stanowi linia autostrady A 57 w kierunku wschodnim. W punkcie przecięcia się autostrady A 57 i drogi krajowej B 9 linia graniczna obszaru uprawy skręca na południowy wschód i dalej podąża za linią drogi krajowej B9 do jej przecięcia z drogą krajową B 58. Z tego miejsca linia graniczna obszaru uprawy skręca na południowy zachód, zgodnie z linią drogi krajowej B 58. Od punktu przecięcia drogi krajowej B 58 i drogi L 221 granicę wyznacza droga L 221 aż do punktu jej przecięcia z autostradą A 61. Następnie granicę obszaru uprawy aż do granicy państwa wyznacza autostrada A 61.

5.   Związek z obszarem geograficznym:

5.1.   Specyfika obszaru geograficznego:

Obszar uprawy stanowi część Niziny Dolnoreńskiej. Charakteryzuje się on warunkami klimatycznymi idealnymi dla uprawy szparaga. Kluczowe miesiące uprawy szparaga, tj. marzec, kwiecień, maj i czerwiec, charakteryzują się obfitymi opadami atmosferycznymi i umiarkowaną temperaturą.

Grunty tworzące obszar uprawy to less piaszczysty, a na południowym wschodzie również less gliniasty. Gleba o wysokiej zawartości piasku jest tradycyjnie preferowana pod uprawę szparaga. W tym przypadku jest to piasek pochodzenia wydmowego, znad rzek Mozy i Niers. Struktura gleby z tego obszaru ukształtowała się w epoce zlodowacenia. Jest to gleba lekka i piaszczysta, charakteryzująca się dużą przepuszczalnością i zawartością minerałów, zawartością lessu oraz znacznym udziałem próchnicy i wapnia. Rolnicy z obszaru uprawy postrzegają ten rodzaj gruntu zasadniczo jako trudniejszy w uprawie roślin użytkowych niż żyzne gleby sąsiednich regionów Pont, Nieukerk, Alderker oraz Baersdonk, które w tym zakresie są w znacznie korzystniejszej sytuacji. Pod uprawę szparaga ten obszar geograficzny jest jednak wręcz idealny.

5.2.   Specyfika produktu:

O niepowtarzalności „Walbecker Spargel” stanowią jego drobnowłóknista struktura, intensywny smak z lekką nutą orzechową oraz delikatność pędów, a szparagi wprowadzane do obrotu pod tą nazwą muszą być szparagami świeżymi, w odmianie białej, zielonej lub fioletowej. Lokalni producenci dysponują szczególnymi umiejętnościami w zakresie uprawy szparaga, które obejmują sposoby przygotowania gleby, sadzenie i dobór właściwego terminu rozpoczęcia zbiorów, gwarantując uzyskanie pięknego, prostego kształtu i odpowiedniej konsystencji „Walbecker Spargel”. „Walbecker Spargel”, dzięki długiej tradycji uprawy oraz swoim niepowtarzalnym właściwościom, cieszy się wielkim uznaniem wykraczającym znacznie poza obszar jego uprawy.

5.3.   Związek przyczynowy zachodzący między charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególne cechy jakościowe, renoma lub inne właściwości produktu (w przypadku ChOG):

Drobnowłóknista struktura, intensywny smak z nutą orzechową oraz delikatność równych i prostych pędów są efektem idealnych warunków glebowych obszaru Walbeck oraz warunków klimatycznych Niziny Dolnoreńskiej. Ścisły związek między walorami produktu a warunkami naturalnymi jest szczególnie widoczny w przypadku szparaga. Smak szparaga zależy bowiem aż w 70 % od gleby, w 20 % od sposobu uprawy i nawożenia, a tylko w 10 % od jego odmiany. Dlatego pod uprawę szparaga tak bardzo pożądane są wydmowe piaszczyste gleby wzbogacone odpowiednio próchnicą i właściwie nawodnione opadami atmosferycznymi przy równomiernych, łagodnych temperaturach w marcu, kwietniu, maju i czerwcu. Dodatkowo jakość produktu gwarantuje przestrzeganie zasad dobrej praktyki rolnej.

Podstawę szczególnej jakości „Walbecker Spargel” stanowią rozwijane od pokoleń umiejętności producentów w zakresie uprawy szparaga, a w szczególności w zakresie doboru właściwego czasu sadzenia, początku i zakończenia zbiorów, sposobu i zakresu stosowania folii, umiejętnego przygotowania zagonów, oczyszczenia gleby z grud i kamieni, oraz odpowiedniego nawożenia gleby opartego na analizie pobranych próbek.

„Walbecker Spargel” cieszy się szczególną renomą. Pierwszym, który podjął się uprawy szparaga w tym regionie, był dr Walther Klein-Walbeck, prawnik i emerytowany oficer, który w 1923 r., w czasach wielkiej inflacji, wybrał w tym celu grunty położone wokół zamku Walbeck. Jego przedsięwzięcie szybko przyciągnęło uwagę innych miejscowych rolników, którzy do tamtej pory z miernymi rezultatami próbowali obsadzać piaszczyste gleby innymi uprawami. Jesienią 1927 r. już 33 gospodarzy z obszaru Walbeck deklarowało plan rozpoczęcia uprawy szparaga wiosną 1928 r. Z początkiem sezonu szparagiem obsadzono 200 morg (50 hektarów) gruntów. W dniu 1 stycznia 1929 r. dr Walther Klein-Walbeck wraz z 55 miejscowymi producentami szparaga założył instytucję składającą niniejszy wniosek: Spargelbaugenossenschaft Walbeck und Umgegend e.G. (Walbeck i okolice – spółdzielnia producentów szparaga). Od tego czasu producenci zrzeszeni w organizacji wnioskującej prowadzą działalność w formie spółdzielni, wytwarzając szparagi wprowadzane do obrotu pod nazwą „Walbecker Spargel”. W latach 1932–1938 wyprodukowano 36 000 kwintali szparagów, których sprzedaż do miasta Straelen przyniosła wówczas ubogiej wsi Walbeck zyski w wysokości 1,3 mln marek. W sezonie w 1936 r. wieś odwiedziło łącznie 40 000 amatorów szparagów.

Podczas II wojny światowej uprawa szparaga została wstrzymana. Wznowiono ją po reformie walutowej w 1948 r. Dziś spółdzielnia liczy sobie 50 członków uprawiających szparagi na łącznym obszarze 80 hektarów.

O znaczeniu szparaga dla regionu świadczyć może hymn Walbeck autorstwa Jakoba Schopmanna (tekst, 1935 r., opublikowany w Niederrheinische Landeszeitung dnia 5 lipca 1935 r.) i jego syna, Helmuta (muzyka, 1977 r.):

„Czyż nie znasz sielskiego Walbecku?

Wioski bogatej w plony?

Tam szparag się wzbija ku słońcu,

Gdy wiosną kraj otulony”.

Co roku przy okazji obchodów dwudniowego Święta Szparaga zgromadzonym uczestnikom uroczystego pochodu przedstawiana jest Księżniczka Szparagów obejmująca urząd na dany sezon. Księżniczka reprezentuje wieś Walbeck w radiu i telewizji, podczas targów oraz licznych festynów ludowych na terenie Nadrenii.

Odesłanie do publikacji specyfikacji:

Odesłanie do publikacji specyfikacji:

(Artykuł 5 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006)

http://register.dpma.de/DPMAregister/geo/detail.pdfdownload/13251

---

(1)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

1

---