# Dziennik Urzędowy C 312/2020

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 312 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Rocznik 6321 września 2020 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 312

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 6321 września 2020

---

| Spis treści | Strona |
| --- | --- |
| | II   Komunikaty |
| | KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2020/C 312/01 | Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.9479 – PSA/SAFT/ACC) (
  1
  ) | 1 |

Spis treści

Strona

II   Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2020/C 312/01

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.9479 – PSA/SAFT/ACC) (
  1
  )

1

1

---

| | IV   Informacje |
| --- | --- |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2020/C 312/02 | Kursy walutowe euro — 18 września 2020 r. | 2 |
| 2020/C 312/03 | Zawiadomienie Komisji w sprawie bieżących stóp procentowych od zwracanej pomocy państwa oraz stóp referencyjnych/dyskontowych obowiązujących od dnia 1 października 2020 r.
  (Opublikowano zgodnie z art. 10 rozporządzenia Komisji (WE) nr 794/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ( Dz.U. L 140 z 30.4.2004, s. 1 )) | 3 |
| 2020/C 312/04 | Opinia Komitetu Doradczego ds. Praktyk Ograniczających Konkurencję i Pozycji Dominujących wydana na posiedzeniu w dniu 27 czerwca 2019 r. dotycząca projektu decyzji w sprawie AT.37956 – Pręty zbrojeniowe okrągłe Sprawozdawca: Austria | 4 |
| 2020/C 312/05 | Opinia Komitetu Doradczego ds. Praktyk Ograniczających Konkurencję i Pozycji Dominujących wydana na posiedzeniu w dniu 1 lipca 2019 r. dotycząca projektu decyzji w sprawie AT.37956(2) – Pręty zbrojeniowe okrągłe Sprawozdawca: Austria | 6 |
| 2020/C 312/06 | Sprawozdanie końcowe urzędnika przeprowadzającego spotkanie wyjaśniające Sprawa AT.37956 – Pręty zbrojeniowe okrągłe | 7 |
| 2020/C 312/07 | Streszczenie decyzji Komisji z dnia 4 lipca 2019 r. w sprawie postępowania na podstawie art. 65 traktatu EWWiS (Sprawa AT.37956)
  (notyfikowana jako dokument C(2019) 4969)

   (
  1
  ) | 13 |

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2020/C 312/02

Kursy walutowe euro — 18 września 2020 r.

2

2020/C 312/03

Zawiadomienie Komisji w sprawie bieżących stóp procentowych od zwracanej pomocy państwa oraz stóp referencyjnych/dyskontowych obowiązujących od dnia 1 października 2020 r.
  (Opublikowano zgodnie z art. 10 rozporządzenia Komisji (WE) nr 794/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ( Dz.U. L 140 z 30.4.2004, s. 1 ))

(Opublikowano zgodnie z art. 10 rozporządzenia Komisji (WE) nr 794/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ( Dz.U. L 140 z 30.4.2004, s. 1 ))

3

2020/C 312/04

Opinia Komitetu Doradczego ds. Praktyk Ograniczających Konkurencję i Pozycji Dominujących wydana na posiedzeniu w dniu 27 czerwca 2019 r. dotycząca projektu decyzji w sprawie AT.37956 – Pręty zbrojeniowe okrągłe Sprawozdawca: Austria

4

2020/C 312/05

Opinia Komitetu Doradczego ds. Praktyk Ograniczających Konkurencję i Pozycji Dominujących wydana na posiedzeniu w dniu 1 lipca 2019 r. dotycząca projektu decyzji w sprawie AT.37956(2) – Pręty zbrojeniowe okrągłe Sprawozdawca: Austria

6

2020/C 312/06

Sprawozdanie końcowe urzędnika przeprowadzającego spotkanie wyjaśniające Sprawa AT.37956 – Pręty zbrojeniowe okrągłe

7

2020/C 312/07

Streszczenie decyzji Komisji z dnia 4 lipca 2019 r. w sprawie postępowania na podstawie art. 65 traktatu EWWiS (Sprawa AT.37956)
  (notyfikowana jako dokument C(2019) 4969)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument C(2019) 4969)

1

13

---

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG. |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

1

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

II Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 21.9.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 312/1 |
| --- | --- | --- | --- |

21.9.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 312/1

---

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa M.9479 – PSA/SAFT/ACC)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2020/C 312/01)

W dniu 7 lutego 2020 r. Komisja podjęła decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu wobec powyższej zgłoszonej koncentracji i uznaniu jej za zgodną z rynkiem wewnętrznym. Decyzja ta została oparta na art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1). Pełny tekst decyzji dostępny jest wyłącznie w języku angielskim i zostanie podany do wiadomości publicznej po uprzednim usunięciu ewentualnych informacji stanowiących tajemnicę handlową. Tekst zostanie udostępniony:

| — | w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora, |
| --- | --- |

—

w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora,

| — | w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32020M9479. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. |
| --- | --- |

—

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32020M9479. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa.

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1.

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 21.9.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 312/2 |
| --- | --- | --- | --- |

21.9.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 312/2

---

Kursy walutowe euro (1)

18 września 2020 r.

(2020/C 312/02)

1 euro =

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,1833 |
| JPY | Jen | 123,49 |
| DKK | Korona duńska | 7,4403 |
| GBP | Funt szterling | 0,91318 |
| SEK | Korona szwedzka | 10,3990 |
| CHF | Frank szwajcarski | 1,0776 |
| ISK | Korona islandzka | 160,80 |
| NOK | Korona norweska | 10,7538 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CZK | Korona czeska | 26,727 |
| HUF | Forint węgierski | 360,78 |
| PLN | Złoty polski | 4,4602 |
| RON | Lej rumuński | 4,8580 |
| TRY | Lir turecki | 8,9600 |
| AUD | Dolar australijski | 1,6242 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,5601 |
| HKD | Dolar Hongkongu | 9,1707 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 1,7489 |
| SGD | Dolar singapurski | 1,6082 |
| KRW | Won | 1 375,96 |
| ZAR | Rand | 19,1520 |
| CNY | Yuan renminbi | 8,0146 |
| HRK | Kuna chorwacka | 7,5415 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 17 435,93 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 4,8687 |
| PHP | Peso filipińskie | 57,306 |
| RUB | Rubel rosyjski | 89,1439 |
| THB | Bat tajlandzki | 36,889 |
| BRL | Real | 6,2176 |
| MXN | Peso meksykańskie | 24,7344 |
| INR | Rupia indyjska | 87,0140 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,1833

JPY

Jen

123,49

DKK

Korona duńska

7,4403

GBP

Funt szterling

0,91318

SEK

Korona szwedzka

10,3990

CHF

Frank szwajcarski

1,0776

ISK

Korona islandzka

160,80

NOK

Korona norweska

10,7538

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

26,727

HUF

Forint węgierski

360,78

PLN

Złoty polski

4,4602

RON

Lej rumuński

4,8580

TRY

Lir turecki

8,9600

AUD

Dolar australijski

1,6242

CAD

Dolar kanadyjski

1,5601

HKD

Dolar Hongkongu

9,1707

NZD

Dolar nowozelandzki

1,7489

SGD

Dolar singapurski

1,6082

KRW

Won

1 375,96

ZAR

Rand

19,1520

CNY

Yuan renminbi

8,0146

HRK

Kuna chorwacka

7,5415

IDR

Rupia indonezyjska

17 435,93

MYR

Ringgit malezyjski

4,8687

PHP

Peso filipińskie

57,306

RUB

Rubel rosyjski

89,1439

THB

Bat tajlandzki

36,889

BRL

Real

6,2176

MXN

Peso meksykańskie

24,7344

INR

Rupia indyjska

87,0140

---

(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez EBC.

---

| 21.9.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 312/3 |
| --- | --- | --- | --- |

21.9.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 312/3

---

Zawiadomienie Komisji w sprawie bieżących stóp procentowych od zwracanej pomocy państwa oraz stóp referencyjnych/dyskontowych obowiązujących od dnia 1 października 2020 r.

(Opublikowano zgodnie z art. 10 rozporządzenia Komisji (WE) nr 794/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. (Dz.U. L 140 z 30.4.2004, s. 1))

(2020/C 312/03)

Stopy bazowe obliczono zgodnie z komunikatem Komisji w sprawie zmiany metody ustalania stóp referencyjnych i dyskontowych (Dz.U. C 14 z 19.1.2008, s. 6). W zależności od zastosowania stopy referencyjnej, nadal należy dodawać odpowiednie marże, tak jak określono w komunikacie. W przypadku stosowania stopy referencyjnej jako stopy dyskontowej oznacza to, że do stopy bazowej należy dodać marżę 100 punktów bazowych. Rozporządzenie Komisji (WE) nr 271/2008 z dnia 30 stycznia 2008 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 794/2004 przewiduje, że o ile odrębna decyzja nie stanowi inaczej, także stopę od zwracanej pomocy oblicza się, dodając 100 punktów bazowych do stopy bazowej.

Zmienione stopy zaznaczono pogrubioną czcionką.

Poprzednia tabela została opublikowana w Dz.U. C 299 z 9.9.2020, s. 2.

| Od | Do | AT | BE | BG | CY | CZ | DE | DK | EE | EL | ES | FI | FR | HR | HU | IE | IT | LT | LU | LV | MT | NL | PL | PT | RO | SE | SI | SK | UK |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1.10.2020 | ... | -0,26 | -0,26 | 0,00 | -0,26 | 0,46 | -0,26 | 0,18 | -0,26 | -0,26 | -0,26 | -0,26 | -0,26 | 0,22 | 0,72 | -0,26 | -0,26 | -0,26 | -0,26 | -0,26 | -0,26 | -0,26 | 0,29 | -0,26 | 2,54 | 0,12 | -0,26 | -0,26 | 0,38 |
| 1.9.2020 | 30.9.2020 | -0,17 | -0,17 | 0,00 | -0,17 | 0,46 | -0,17 | 0,22 | -0,17 | -0,17 | -0,17 | -0,17 | -0,17 | 0,22 | 0,93 | -0,17 | -0,17 | -0,17 | -0,17 | -0,17 | -0,17 | -0,17 | 0,44 | -0,17 | 2,54 | 0,20 | -0,17 | -0,17 | 0,51 |
| 1.8.2020 | 31.8.2020 | -0,11 | -0,11 | 0,00 | -0,11 | 0,62 | -0,11 | 0,22 | -0,11 | -0,11 | -0,11 | -0,11 | -0,11 | 0,22 | 0,93 | -0,11 | -0,11 | -0,11 | -0,11 | -0,11 | -0,11 | -0,11 | 0,61 | -0,11 | 2,54 | 0,32 | -0,11 | -0,11 | 0,75 |
| 1.7.2020 | 31.7.2020 | -0,15 | -0,15 | 0,00 | -0,15 | 1,13 | -0,15 | 0,14 | -0,15 | -0,15 | -0,15 | -0,15 | -0,15 | 0,26 | 0,93 | -0,15 | -0,15 | -0,15 | -0,15 | -0,15 | -0,15 | -0,15 | 0,98 | -0,15 | 3,21 | 0,32 | -0,15 | -0,15 | 0,75 |
| 1.6.2020 | 30.6.2020 | -0,22 | -0,22 | 0,00 | -0,22 | 1,77 | -0,22 | 0,05 | -0,22 | -0,22 | -0,22 | -0,22 | -0,22 | 0,26 | 0,78 | -0,22 | -0,22 | -0,22 | -0,22 | -0,22 | -0,22 | -0,22 | 1,35 | -0,22 | 3,21 | 0,32 | -0,22 | -0,22 | 0,94 |
| 1.5.2020 | 31.5.2020 | -0,31 | -0,31 | 0,00 | -0,31 | 2,25 | -0,31 | -0,05 | -0,31 | -0,31 | -0,31 | -0,31 | -0,31 | 0,26 | 0,52 | -0,31 | -0,31 | -0,31 | -0,31 | -0,31 | -0,31 | -0,31 | 1,84 | -0,31 | 3,21 | 0,26 | -0,31 | -0,31 | 0,94 |
| 1.4.2020 | 30.4.2020 | -0,31 | -0,31 | 0,00 | -0,31 | 2,25 | -0,31 | -0,05 | -0,31 | -0,31 | -0,31 | -0,31 | -0,31 | 0,26 | 0,40 | -0,31 | -0,31 | -0,31 | -0,31 | -0,31 | -0,31 | -0,31 | 1,84 | -0,31 | 3,21 | 0,26 | -0,31 | -0,31 | 0,94 |
| 1.3.2020 | 31.3.2020 | -0,31 | -0,31 | 0,00 | -0,31 | 2,25 | -0,31 | -0,05 | -0,31 | -0,31 | -0,31 | -0,31 | -0,31 | 0,26 | 0,30 | -0,31 | -0,31 | -0,31 | -0,31 | -0,31 | -0,31 | -0,31 | 1,84 | -0,31 | 3,21 | 0,26 | -0,31 | -0,31 | 0,94 |
| 1.2.2020 | 29.2.2020 | -0,31 | -0,31 | 0,00 | -0,31 | 2,25 | -0,31 | -0,07 | -0,31 | -0,31 | -0,31 | -0,31 | -0,31 | 0,26 | 0,30 | -0,31 | -0,31 | -0,31 | -0,31 | -0,31 | -0,31 | -0,31 | 1,84 | -0,31 | 3,21 | 0,18 | -0,31 | -0,31 | 0,94 |
| 1.1.2020 | 31.1.2020 | -0,31 | -0,31 | 0,00 | -0,31 | 2,25 | -0,31 | -0,12 | -0,31 | -0,31 | -0,31 | -0,31 | -0,31 | 0,26 | 0,30 | -0,31 | -0,31 | -0,31 | -0,31 | -0,31 | -0,31 | -0,31 | 1,84 | -0,31 | 3,21 | 0,11 | -0,31 | -0,31 | 0,94 |

Od

Do

AT

BE

BG

CY

CZ

DE

DK

EE

EL

ES

FI

FR

HR

HU

IE

IT

LT

LU

LV

MT

NL

PL

PT

RO

SE

SI

SK

UK

1.10.2020

...

-0,26

-0,26

0,00

-0,26

0,46

-0,26

0,18

-0,26

-0,26

-0,26

-0,26

-0,26

0,22

0,72

-0,26

-0,26

-0,26

-0,26

-0,26

-0,26

-0,26

0,29

-0,26

2,54

0,12

-0,26

-0,26

0,38

1.9.2020

30.9.2020

-0,17

-0,17

0,00

-0,17

0,46

-0,17

0,22

-0,17

-0,17

-0,17

-0,17

-0,17

0,22

0,93

-0,17

-0,17

-0,17

-0,17

-0,17

-0,17

-0,17

0,44

-0,17

2,54

0,20

-0,17

-0,17

0,51

1.8.2020

31.8.2020

-0,11

-0,11

0,00

-0,11

0,62

-0,11

0,22

-0,11

-0,11

-0,11

-0,11

-0,11

0,22

0,93

-0,11

-0,11

-0,11

-0,11

-0,11

-0,11

-0,11

0,61

-0,11

2,54

0,32

-0,11

-0,11

0,75

1.7.2020

31.7.2020

-0,15

-0,15

0,00

-0,15

1,13

-0,15

0,14

-0,15

-0,15

-0,15

-0,15

-0,15

0,26

0,93

-0,15

-0,15

-0,15

-0,15

-0,15

-0,15

-0,15

0,98

-0,15

3,21

0,32

-0,15

-0,15

0,75

1.6.2020

30.6.2020

-0,22

-0,22

0,00

-0,22

1,77

-0,22

0,05

-0,22

-0,22

-0,22

-0,22

-0,22

0,26

0,78

-0,22

-0,22

-0,22

-0,22

-0,22

-0,22

-0,22

1,35

-0,22

3,21

0,32

-0,22

-0,22

0,94

1.5.2020

31.5.2020

-0,31

-0,31

0,00

-0,31

2,25

-0,31

-0,05

-0,31

-0,31

-0,31

-0,31

-0,31

0,26

0,52

-0,31

-0,31

-0,31

-0,31

-0,31

-0,31

-0,31

1,84

-0,31

3,21

0,26

-0,31

-0,31

0,94

1.4.2020

30.4.2020

-0,31

-0,31

0,00

-0,31

2,25

-0,31

-0,05

-0,31

-0,31

-0,31

-0,31

-0,31

0,26

0,40

-0,31

-0,31

-0,31

-0,31

-0,31

-0,31

-0,31

1,84

-0,31

3,21

0,26

-0,31

-0,31

0,94

1.3.2020

31.3.2020

-0,31

-0,31

0,00

-0,31

2,25

-0,31

-0,05

-0,31

-0,31

-0,31

-0,31

-0,31

0,26

0,30

-0,31

-0,31

-0,31

-0,31

-0,31

-0,31

-0,31

1,84

-0,31

3,21

0,26

-0,31

-0,31

0,94

1.2.2020

29.2.2020

-0,31

-0,31

0,00

-0,31

2,25

-0,31

-0,07

-0,31

-0,31

-0,31

-0,31

-0,31

0,26

0,30

-0,31

-0,31

-0,31

-0,31

-0,31

-0,31

-0,31

1,84

-0,31

3,21

0,18

-0,31

-0,31

0,94

1.1.2020

31.1.2020

-0,31

-0,31

0,00

-0,31

2,25

-0,31

-0,12

-0,31

-0,31

-0,31

-0,31

-0,31

0,26

0,30

-0,31

-0,31

-0,31

-0,31

-0,31

-0,31

-0,31

1,84

-0,31

3,21

0,11

-0,31

-0,31

0,94

---

| 21.9.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 312/4 |
| --- | --- | --- | --- |

21.9.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 312/4

---

Opinia Komitetu Doradczego ds. Praktyk Ograniczających Konkurencję i Pozycji Dominujących wydana na posiedzeniu w dniu 27 czerwca 2019 r. dotycząca projektu decyzji w sprawie AT.37956 – Pręty zbrojeniowe okrągłe

Sprawozdawca: Austria

(2020/C 312/04)

1.

Komitet Doradczy (8 państw członkowskich) zgadza się z Komisją, że zachowanie antykonkurencyjne będące przedmiotem projektu decyzji stanowi porozumienie lub praktyki uzgodnione między przedsiębiorstwami w rozumieniu art. 65 ust. 1 traktatu EWWiS, który obowiązywał w czasie zaistnienia przedmiotowych okoliczności faktycznych.

2.

Komitet Doradczy (8 państw członkowskich) zgadza się z oceną Komisji w zakresie rynku produktowego i geograficznego porozumień lub praktyk uzgodnionych objętych zakresem projektu decyzji.

3.

Komitet Doradczy (8 państw członkowskich) zgadza się z Komisją, że przedsiębiorstwa, o których mowa w projekcie decyzji, uczestniczyły w pojedynczym, złożonym i ciągłym naruszeniu przepisów art. 65 ust. 1 traktatu EWWiS, jak opisano w projekcie decyzji.

4.

Komitet Doradczy (8 państw członkowskich) zgadza się z Komisją, że celem lub skutkiem porozumień lub praktyk uzgodnionych było ograniczenie konkurencji w rozumieniu art. 65 ust. 1 traktatu EWWiS.

5.

Komitet Doradczy (8 państw członkowskich) zgadza się z Komisją, że porozumienia lub praktyki uzgodnione mogły wpływać w stopniu odczuwalnym na handel między państwami członkowskimi UE.

6.

Komitet Doradczy (8 państw członkowskich) zgadza się z Komisją co do możliwości zastosowania art. 7 ust. 1 i art. 23 ust. 2 rozporządzenia nr 1/2003 jako podstawy prawnej.

7.

Komitet Doradczy (8 państw członkowskich) zgadza się z Komisją co do możliwości zastosowania art. 65 ust. 1 traktatu EWWiS jako prawa materialnego pomimo wygaśnięcia tego traktatu.

8.

Komitet Doradczy (8 państw członkowskich) podziela stanowisko Komisji dotyczące czasu trwania naruszeń konkurencji.

9.

Komitet Doradczy (8 państw członkowskich) zgadza się z Komisją, że złożenie ustnych wyjaśnień na spotkaniu wyjaśniającym w dniu 23 kwietnia 2018 r. pozwoliło zaradzić naruszeniu procedury rozpoznanemu przez Trybunał Sprawiedliwości w wyrokach z dnia 21 września 2017 r.

10.

Komitet Doradczy (8 państw członkowskich) zgadza się z Komisją w kwestii kontynuowania postępowania.

11.

Komitet Doradczy (8 państw członkowskich) zgadza się z Komisją, że w projekcie decyzji odpowiednio uwzględniono argumenty przedstawione przez strony po kontynuowaniu postępowania.

12.

Komitet Doradczy (8 państw członkowskich) zgadza się z Komisją, że z powodów opisanych w projekcie decyzji w dążeniu do zapewnienia równowagi między interesem ogólnym a interesem zainteresowanych przedsiębiorstw należy zagwarantować skuteczne wdrażanie reguł konkurencji w Unii Europejskiej.

13.

Komitet Doradczy (8 państw członkowskich) zgadza się z Komisją w kwestii ponownego przyjęcia decyzji przez Komisję Europejską.

14.

Niniejszym potwierdzam, że Hiszpania i Włochy wzięły udział w posiedzeniu Komitetu Doradczego za pośrednictwem wideokonferencji i zwróciły się do mnie o podpisanie opinii Komitetu Doradczego w ich imieniu.

Konstantina STROUVALI

Przewodniczący posiedzenia Komitetu Doradczego

---

| 21.9.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 312/6 |
| --- | --- | --- | --- |

21.9.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 312/6

---

Opinia Komitetu Doradczego ds. Praktyk Ograniczających Konkurencję i Pozycji Dominujących wydana na posiedzeniu w dniu 1 lipca 2019 r. dotycząca projektu decyzji w sprawie AT.37956(2) – Pręty zbrojeniowe okrągłe

Sprawozdawca: Austria

(2020/C 312/05)

1.

Komitet Doradczy (4 państwa członkowskie) zgadza się ze stwierdzeniem Komisji, że termin przedawnienia nie upłynął.

2.

Komitet Doradczy (4 państwa członkowskie) zgadza się z Komisją, że na adresatów projektu decyzji należy nałożyć grzywnę.

3.

Komitet Doradczy (4 państwa członkowskie) zgadza się z Komisją co do podstawowych kwot grzywien.

4.

Komitet Doradczy (4 państwa członkowskie) zgadza się z Komisją co do podwyższenia kwoty podstawowej ze względu na okoliczności obciążające jedną ze stron.

5.

Komitet Doradczy (4 państwa członkowskie) popiera stanowisko, jakoby w odniesieniu do dwóch stron występowały okoliczności łagodzące ze względu na brak ich uczestnictwa, przez ograniczony okres, w jednej z części niezgodnych z prawem praktyk.

6.

Komitet Doradczy (4 państwa członkowskie) zgadza się z Komisją co do uwzględnienia w tym przypadku nadzwyczajnych okoliczności łagodzących.

7.

Komitet Doradczy (4 państwa członkowskie) zgadza się z Komisją co do zakresu nadzwyczajnych okoliczności łagodzących.

8.

Komitet Doradczy (4 państwa członkowskie) zgadza się z Komisją co do kwoty, o którą zostanie obniżona grzywna w odniesieniu do jednej ze stron, na podstawie zawiadomienia Komisji Europejskiej w sprawie nienakładania lub obniżania grzywien w sprawach kartelowych z 1996 r.

9.

Komitet Doradczy (4 państwa członkowskie) zgadza się z Komisją co do ostatecznej kwoty grzywien.

10.

Komitet Doradczy (4 państwa członkowskie) zaleca publikację swojej opinii w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

---

| 21.9.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 312/7 |
| --- | --- | --- | --- |

21.9.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 312/7

---

Sprawozdanie końcowe urzędnika przeprowadzającego spotkanie wyjaśniające (1)

Sprawa AT.37956 – Pręty zbrojeniowe okrągłe

(2020/C 312/06)

1.

Projekt decyzji sporządzono w celu ponownego przyjęcia wcześniejszej decyzji Komisji z dnia 30 września 2009 r. („decyzja z 2009 r.”) (2), której nieważność stwierdził Trybunał Sprawiedliwości w 2017 r., a w drodze której ponownie przyjęto z kolei wcześniejszą decyzję z dnia 17 grudnia 2002 r. („decyzja z 2002 r.”) (3), której nieważność stwierdził Sąd w 2007 r.

2.

| 1. | Alfa Acciai S.p.A. („Alfa”); |
| --- | --- |

1.

Alfa Acciai S.p.A. („Alfa”);

| 2. | Feralpi Holding S.p.A. („Feralpi”); |
| --- | --- |

2.

Feralpi Holding S.p.A. („Feralpi”);

| 3. | Ferriere Nord S.p.A. („Ferriere Nord”); |
| --- | --- |

3.

Ferriere Nord S.p.A. („Ferriere Nord”);

| 4. | Partecipazioni Industriali S.p.A. in Amministrazione Straordinaria – wcześniej Riva Fire S.p.A. („Partecipazioni Industriali”); oraz |
| --- | --- |

4.

Partecipazioni Industriali S.p.A. in Amministrazione Straordinaria – wcześniej Riva Fire S.p.A. („Partecipazioni Industriali”); oraz

| 5. | Ferriera Valsabbia S.p.A. i Valsabbia Investimenti S.p.A. (łącznie „Valsabbia”). |
| --- | --- |

5.

Ferriera Valsabbia S.p.A. i Valsabbia Investimenti S.p.A. (łącznie „Valsabbia”).

3.

| — | decyzja z 2002 r. dotyczyła ośmiu włoskich producentów stalowych prętów zbrojeniowych okrągłych do betonu oraz włoskiego stowarzyszenia producentów stali Federacciai. W dniu 25 października 2007 r. Sąd stwierdził nieważność tej decyzji, ponieważ wskazana w niej podstawa prawna, tj. przepisy art. 65 traktatu EWWiS, nie obowiązywała już w chwili przyjęcia tej decyzji (5). Decyzja z 2002 r. pozostała wiążąca w zakresie, w jakim dotyczyła stowarzyszenia Federacciai, które nie złożyło do Sądu wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji, |
| --- | --- |

—

decyzja z 2002 r. dotyczyła ośmiu włoskich producentów stalowych prętów zbrojeniowych okrągłych do betonu oraz włoskiego stowarzyszenia producentów stali Federacciai. W dniu 25 października 2007 r. Sąd stwierdził nieważność tej decyzji, ponieważ wskazana w niej podstawa prawna, tj. przepisy art. 65 traktatu EWWiS, nie obowiązywała już w chwili przyjęcia tej decyzji (5). Decyzja z 2002 r. pozostała wiążąca w zakresie, w jakim dotyczyła stowarzyszenia Federacciai, które nie złożyło do Sądu wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji,

| — | w drodze decyzji z 2009 r. Komisja ponownie przyjęła decyzję, w której stwierdziła naruszenie, i nałożyła grzywny na osiem przedsiębiorstw, które zaskarżyły decyzję z 2002 r. (6). Wszystkie te przedsiębiorstwa wniosły o stwierdzenie nieważności decyzji z 2009 r. do Sądu, który podtrzymał tę decyzje i nieznacznie obniżył grzywnę dla dwóch przedsiębiorstw („wyroki z dnia 9 grudnia 2014 r.”) (7). Od wyroków z dnia 9 grudnia 2014 r. odwołało się pięć z ośmiu przedsiębiorstw. Decyzja z 2009 r. pozostała wiążąca w zakresie, w jakim dotyczyła trzech przedsiębiorstw, które nie odwołały się od wyroków z dnia 9 grudnia 2014 r. (8), |
| --- | --- |

—

w drodze decyzji z 2009 r. Komisja ponownie przyjęła decyzję, w której stwierdziła naruszenie, i nałożyła grzywny na osiem przedsiębiorstw, które zaskarżyły decyzję z 2002 r. (6). Wszystkie te przedsiębiorstwa wniosły o stwierdzenie nieważności decyzji z 2009 r. do Sądu, który podtrzymał tę decyzje i nieznacznie obniżył grzywnę dla dwóch przedsiębiorstw („wyroki z dnia 9 grudnia 2014 r.”) (7). Od wyroków z dnia 9 grudnia 2014 r. odwołało się pięć z ośmiu przedsiębiorstw. Decyzja z 2009 r. pozostała wiążąca w zakresie, w jakim dotyczyła trzech przedsiębiorstw, które nie odwołały się od wyroków z dnia 9 grudnia 2014 r. (8),

| — | w dniu 21 września 2017 r. Trybunał Sprawiedliwości uchylił wyroki, stwierdzając nieważność decyzji z 2009 r. w zakresie, w jakim dotyczyła ona skarżących. Trybunał Sprawiedliwości stwierdził, że decyzja z 2009 r. stanowiła naruszenie podstawowego wymogu proceduralnego, który wynika z przepisów rozporządzenia nr 1/2003 i rozporządzenia nr 773/2004 (9), ponieważ nie przeprowadzono żadnego spotkania wyjaśniającego co do istoty sprawy z udziałem organów ochrony konkurencji państw członkowskich. Organy ochrony konkurencji państw członkowskich nie zostały rzeczywiście zaproszone uczestnictwa w spotkaniu wyjaśniającym w dniu 13 czerwca 2002 r., które dotyczyło istoty sprawy i które przeprowadzono przed wygaśnięciem traktatu EWWiS (10). Organy te zostały zaproszone do uczestnictwa w drugim spotkaniu wyjaśniającym w dniu 30 września 2002 r., ale przedmiotem tego spotkania były wyłącznie skutki prawne wygaśnięcia traktatu EWWiS dla dalszego przebiegu postępowania. |
| --- | --- |

—

w dniu 21 września 2017 r. Trybunał Sprawiedliwości uchylił wyroki, stwierdzając nieważność decyzji z 2009 r. w zakresie, w jakim dotyczyła ona skarżących. Trybunał Sprawiedliwości stwierdził, że decyzja z 2009 r. stanowiła naruszenie podstawowego wymogu proceduralnego, który wynika z przepisów rozporządzenia nr 1/2003 i rozporządzenia nr 773/2004 (9), ponieważ nie przeprowadzono żadnego spotkania wyjaśniającego co do istoty sprawy z udziałem organów ochrony konkurencji państw członkowskich. Organy ochrony konkurencji państw członkowskich nie zostały rzeczywiście zaproszone uczestnictwa w spotkaniu wyjaśniającym w dniu 13 czerwca 2002 r., które dotyczyło istoty sprawy i które przeprowadzono przed wygaśnięciem traktatu EWWiS (10). Organy te zostały zaproszone do uczestnictwa w drugim spotkaniu wyjaśniającym w dniu 30 września 2002 r., ale przedmiotem tego spotkania były wyłącznie skutki prawne wygaśnięcia traktatu EWWiS dla dalszego przebiegu postępowania.

4.

W piśmie z dnia 15 grudnia 2017 r. Dyrekcja Generalna ds. Konkurencji („DG ds. Konkurencji”) wyjaśniła każdej ze stron wnioski, które wyciągnęła na podstawie wyroków z dnia 21 września 2017 r., oraz podstawę, na której zamierzała wznowić postępowanie w celu wypracowania ostatecznego stanowiska w sprawie. W piśmie wyjaśniono, że zgodnie z wyrokiem Sądu w sprawie Limburgse Vinyl Maatschappij i in./Komisja („orzecznictwo PVC II”) wydanym po unieważnieniu decyzji Komisji postępowanie należy wznowić od momentu, w którym wykryto naruszenie procedury (11). W przedmiotowej sprawie stwierdzenie nieważności decyzji z 2002 r. nie wpłynęło na czynności przygotowawcze przez przyjęciem decyzji, lecz jedynie na spotkanie wyjaśniające. W tych samych pismach zwrócono się odpowiednio do poszczególnych adresatów decyzji o wskazanie, czy chcieliby uczestniczyć w nowym spotkaniu wyjaśniającym, które byłoby poświęcone również istocie sprawy. Wszystkie strony odpowiedziały w dniu 1 lutego 2018 r. i wyraziły chęć uczestnictwa w spotkaniu wyjaśniającym.

5.

W kolejnych pismach z dnia 22 marca 2018 r. i z dnia 13 kwietnia 2018 r. DG ds. Konkurencji wyjaśniła, że właściwą podstawą prawną do oceny naruszenia jest art. 65 traktatu EWWiS, natomiast po jego wygaśnięciu właściwą podstawą prawną do prowadzenia postępowania jest rozporządzenie nr 1/2003. W pismach wyjaśniono również, że w razie przyjęcia w tej sprawie nowej decyzji o nałożeniu grzywien Komisja zastosowałaby się do wytycznych w sprawie metody ustalania grzywien z 1998 r. oraz do swoich ustaleń przedstawionych w pismach z dnia 30 czerwca 2008 r. (zgodnie z którymi Komisja nie nałoży grzywien przewyższających te nałożone w 2002 r.).

6.

Na wniosek przedsiębiorstw Alfa i Valsabbia DG ds. Konkurencji powiadomiła strony, że przed nowym spotkaniem wyjaśniającym organy ochrony konkurencji państw członkowskich otrzymały pisemne zgłoszenie zastrzeżeń, uzupełniające pisemne zgłoszenie zastrzeżeń i odpowiedzi na te zgłoszenia wraz z pismami z dnia 15 grudnia 2017 r., odpowiedziami na te pisma i pismami z dnia 22 marca 2018 r.

7.

W nowym spotkaniu wyjaśniającym, które odbyło się w dniu 23 kwietnia 2018 r., uczestniczyły cztery z pięciu stron: Alfa, Feralpi, Ferriere Nord i Valsabbia.

8.

W nowym spotkaniu wyjaśniającym nie uczestniczyło przedsiębiorstwo Partecipazioni Industriali (12). Na wniosek Partecipazioni Industriali zezwoliłem jednak temu przedsiębiorstwu na złożenie uwag pisemnych zamiast ustnej obrony swoich interesów w terminie przewidzianym w ramach nowego spotkania wyjaśniającego. Przedsiębiorstwo Partecipazioni Industriali złożyło te uwagi pisemne w dniu 24 kwietnia 2018 r. W dniu 7 maja 2018 r. przedsiębiorstwo Feralpi złożyło nowe oświadczenie pisemne na obronę swoich interesów jako uzupełnienie swojego udziału w nowym spotkaniu wyjaśniającym.

9.

Organy ochrony konkurencji państw członkowskich zostały zaproszone do wzięcia udziału w nowym spotkaniu wyjaśniającym, w którym udział rzeczywiście wzięli przedstawiciele sześciu z tych organów (13).

10.

Niektóre strony stwierdziły, że nowe spotkanie wyjaśniające w dniu 23 kwietnia 2018 r. nie stanowi rozwiązania problemu, jakim jest nieprzeprowadzenie spotkania wyjaśniającego w przedmiocie istoty sprawy w 2002 r. z udziałem organów ochrony konkurencji państw członkowskich, ponieważ w spotkaniu wyjaśniającym w 2002 r. udział wzięły trzy inne przedsiębiorstwa i stowarzyszenie przedsiębiorców, do których również skierowane było pisemne zgłoszenie zastrzeżeń, decyzja z 2002 r. i decyzja z 2009 r. Moim zdaniem argument ten nie jest przekonujący i żaden z adresatów pisemnego zgłoszenia zastrzeżeń nie ma prawa zażądać przeprowadzenia spotkania wyjaśniającego w obecności pozostałych adresatów pisemnego zgłoszenia zastrzeżeń (14).

11.

Odwołując się w oświadczeniach pisemnych i ustnych do opinii rzecznik generalnej Kokott w sprawie Solvay/Komisja (15) i do orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (16), wszystkie strony skrytykowały przewlekłość przedmiotowego postępowania, które trwa około 18 lat, i stwierdziły, że naruszono ich fundamentalne prawo do rozpatrzenia sprawy w rozsądnym terminie, o którym mowa w art. 41 ust. 1 i art. 47 akapit drugi Karty praw podstawowych. Zdaniem stron Komisja nie miała prawa wznowić postępowania, ponieważ jego przewlekłość i konieczność ponownego przyjęcia tej samej decyzji dwukrotnie wynikały wyłącznie z własnych nadużyć Komisji. Gdyby Komisja mimo wszystko postanowiła przyjąć trzecią decyzję o zakazie, powinna istotnie obniżyć grzywny, aby zrekompensować przewlekłość postępowania.

12.

Kwestia poszanowania prawa podstawowego stron, tj. prawa do rozpatrzenia sprawy w rozsądnym terminie, które Trybunał Sprawiedliwości uznaje w swoim orzecznictwie jako jedną z podstawowych zasad prawa Unii i o którym mowa w art. 41 ust. 1 i art. 47 akapit drugi Karty praw podstawowych, rzeczywiście wymaga uważnego rozpatrzenia w przedmiotowej sprawie.

13.

Uwzględniając wszystkie etapy postępowania administracyjnego i sądowego, całkowity czas trwania postępowania w przedmiotowej sprawie, które rozpoczęło się od badań przeprowadzonych przez Komisję w okresie od października do grudnia 2000 r., jest bez wątpienia szczególnie długi. Minęło już bowiem ponad 18 lat. Ponieważ w wyrokach z dnia 21 września 2017 r. Trybunał Sprawiedliwości nie zbadał szeregu zarzutów podniesionych wobec wyroków Sądu, w zakresie, w jakim w wyrokach tych Sąd zatwierdził decyzję z 2009 r., jest prawdopodobne, że przynajmniej niektóre ze stron skorzystają z prawa do odwołania się od trzeciej decyzji Komisji do Sądu i Trybunału Sprawiedliwości. Jeżeli założyć, że taka trzecia tura kontroli sądowej ostatecznie zakończy postępowanie administracyjne i postępowanie sądowe w przedmiotowej sprawie, można założyć, że do tego czasu miną 22 lub 23 lata.

14.

Trybunał Sprawiedliwości stwierdził, że zasadność czasu trwania postępowania należy oceniać na podstawie okoliczności właściwych dla każdej sprawy, a w szczególności znaczenia sporu dla zainteresowanych, złożoności sprawy oraz zachowania stron i właściwych organów, przy czym wykaz istotnych kryteriów nie jest wyczerpujący (17).

15.

Następnie Trybunał Stwierdził, że kwestii tej nie rozstrzyga okoliczność, że przedawnienie w zakresie postępowania w celu nałożenia grzywien zgodnie z art. 25 rozporządzenia nr 1/2003 jeszcze nie nastąpiło (18).

16.

Brak zasadności czasu trwania postępowania można stwierdzić nie tylko na podstawie przewlekłości jednego lub kilku poszczególnych etapów postępowania, ale również na podstawie ogólnej oceny łącznego czasu trwania postępowania administracyjnego i postępowania sądowego (19).

17.

Nie można stwierdzić, że Komisja powinna brać pod uwagę wyłącznie czas trwania postępowania prowadzonego przez samą Komisję. Postanowienia art. 41 ust. 1 i art. 47 akapit drugi Karty praw podstawowych zawierają jedynie dwa oblicza jednego i tego samego prawa podstawowego stron do rozpatrzenia ich sprawy w rozsądnym terminie (20). Z punktu widzenia zainteresowanych przedsiębiorstw znaczenie ma jedynie kwestia, kiedy ich „sprawa” zostanie ostatecznie rozpatrzona przez niezależny organ (21).

18.

Komisja nie może zwolnić się z wszelkiej odpowiedzialności za całkowity czas trwania postępowania, w tym jego etapy sądowe, ponieważ to, czy w układzie, w którym Komisja działa w sprawach antymonopolowych zarówno jako organ śledczy, jak i jako organ decyzyjny pierwszej instancji, przestrzegane są prawa podstawowe, zależy od tego, czy strony mają prawo do zaskarżenia decyzji Komisji przed sądami UE (22).

19.

W przedmiotowej sprawie istnieje niewątpliwie rzeczywiste ryzyko, że Trybunał Sprawiedliwości uzna, iż ogólny czas trwania postępowania w przedmiotowej sprawie, w tym dwa etapy prowadzone przed Sądem po przyjęciu przez Komisję decyzji z 2002 r. i decyzji z 2009 r., jest bezzasadnie długi. Wówczas może powstać pytanie o to, jaki byłby właściwy środek naprawczy.

20.

Zgodnie z orzecznictwem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w przypadku nieprzestrzegania rozsądnego terminu na wydanie orzeczenia, mającego charakter uchybienia proceduralnego i naruszającego prawo podstawowe, strona, w przypadku której prawo to zostało naruszone, winna mieć dostęp do skutecznego środka odwoławczego, zapewniającego odpowiednie zadośćuczynienie (23).

21.

Trybunał Sprawiedliwości często musiał mierzyć się z pytaniem, jaki środek naprawczy powinien zastosować Sąd lub Trybunał Sprawiedliwości, jeżeli Sąd lub Trybunał Sprawiedliwości stwierdzi, że postępowanie administracyjne lub postępowanie sądowe w sprawie antymonopolowej trwa zbyt długo.

22.

Trybunał Sprawiedliwości spójnie orzekał, że Sąd lub Trybunał Sprawiedliwości mogą stwierdzić nieważność decyzji Komisji, w której stwierdziła ona naruszenie art. 101 lub 102 TFUE i nałożyła za to stosowne grzywny, jedynie wówczas, gdy zostanie wykazane, że bezzasadna przewlekłość postępowania sądowego miała niekorzystny wpływ na zdolność zainteresowanych przedsiębiorstw do obrony w postępowaniu administracyjnym lub sądowym (24).

23.

Abstrakcyjne i niedokładne stwierdzenia zainteresowanych przedsiębiorstw, jakoby ich prawa do obrony zostały naruszone, nie są wystarczające. Należy udowodnić konkretny niekorzystny wpływ na zdolność przedsiębiorstw do obrony, np. fakt, że osoby pracujące w przedsiębiorstwie, które mogłyby złożyć odciążające wyjaśnienia w przedmiocie dowodów zawartych w aktach Komisji, nie żyły lub nie były dostępne w momencie, w którym przedsiębiorstwo uzyskało – z opóźnieniem – dostęp do akt Komisji, lecz mogłyby złożyć wyjaśnienia, gdyby dostęp do akt nie został przyznany z opóźnieniem (25).

24.

W przypadku nieudowodnienia konkretnego niekorzystnego wpływu na zdolność przedsiębiorstwa do obrony Trybunał Sprawiedliwości zawsze orzekał, że Sąd lub Trybunał Sprawiedliwości może przyznać jedynie rekompensatę finansową. Podczas gdy w starszym orzecznictwie uznawano, że rekompensata ta przyznana przez Sąd lub Trybunał Sprawiedliwości może przyjmować formę obniżenia grzywny nałożonej przez Sąd w ramach nieograniczonego prawa orzekania w rozumieniu art. 261 TFUE (26), w nowszym orzecznictwie uznaje się, że odpowiednim środkiem naprawczym jest wniesienie przez dane przedsiębiorstwo odrębnego powództwa o odszkodowanie na podstawie art. 268 TFUE w związku z art. 340 akapit drugi TFUE (27).

25.

W niniejszej sprawie nie otrzymałem żadnych dowodów potwierdzających konkretny niekorzystny wpływ bezzasadnej przewlekłości postępowania dla zdolności stron do obrony. Pierwszy etap administracyjny postępowania, wynikiem którego było wydanie decyzji z 2002 r., był stosunkowo krótki, a strony miały w tym czasie pełny dostęp do akt. Podczas nowego spotkania wyjaśniającego w dniu 23 kwietnia 2018 r. oraz w różnych oświadczeniach pisemnych złożonych od czasu wznowienia postępowania w następstwie pism z dnia 15 grudnia 2017 r. strony nie dowiodły żadnego konkretnego niekorzystnego wpływu na ich zdolność do obrony. Wręcz przeciwnie – merytoryczne argumenty przedstawione na nowym spotkaniu wyjaśniającym oraz w niektórych z tych pisemnych oświadczeń potwierdzają zdolność stron do obrony.

26.

Strony twierdzą jednak, że w tej konkretnej sprawie, w której już dziś może dojść do naruszenia ich prawa podstawowego do rozpatrzenia ich sprawy w rozsądnym terminie, Komisja byłaby zobowiązana natychmiast przerwać postępowanie, aby uniknąć świadomego przedłużenia już i tak przewlekłego postępowania, a tym samym przedłużenia czasu naruszenia prawa podstawowego stron.

27.

Chociaż nie mogę zgodzić się z argumentami stron w odniesieniu do ich ostatecznego wniosku, uważam, że strony mają rację, że sytuacja, w jakiej znajduje się obecnie Komisja w niniejszej sprawie, różni się od sytuacji, do której odnosi się orzecznictwo, o którym mowa w pkt 21–24 powyżej.

28.

Orzecznictwo, o którym mowa w pkt 21–24 powyżej, odnosi się do środka naprawczego, jaki powinien przyznać Sąd lub Trybunał Sprawiedliwości, jeżeli Sąd lub Trybunał Sprawiedliwości stwierdzi, że postępowanie administracyjne lub postępowanie sądowe w sprawie antymonopolowej trwa zbyt długo, natomiast pytanie, przed którym staje dziś w niniejszej sprawie Komisja, dotyczy tego, czy powinna kontynuować postępowanie i przyjąć nową, trzecią decyzję, która – wraz z wynikającą z niej kontrolą sądową, do której Strony mają pełne prawo – z pewnością przedłużyłaby bardzo długie już postępowanie o kolejne cztery lub pięć lat (zob. pkt 13 powyżej).

29.

Zasadnicza różnica polega na tym, że Komisja nie ma obowiązku wznowienia postępowania po stwierdzeniu z przyczyn proceduralnych nieważności wcześniejszej decyzji stwierdzającej naruszenie prawa w zakresie ochrony konkurencji i nakładającej grzywny ani nie jest zobowiązana do kontynuowania takiego wznowionego postępowania do czasu wydania nowej decyzji.

30.

Zakres swobody uznania Komisji w kwestii tego, czy wszcząć postępowanie w sprawie możliwego naruszenia zakazów dotyczących ochrony konkurencji oraz czy kontynuować postępowanie do czasu przyjęcia pierwszej decyzji stwierdzającej naruszenie reguł konkurencji i nakładającej grzywny (28), jest równie szeroki co zakres swobody Komisji w kwestii tego, czy wznowić postępowanie po stwierdzeniu nieważności pierwszej decyzji z przyczyn proceduralnych oraz czy kontynuować wznowione postępowanie do czasu przyjęcia drugiej decyzji. Podobnie, jeżeli z przyczyn proceduralnych zostanie stwierdzona nieważność również drugiej decyzji, Komisja również ma szeroki zakres swobody uznania w kwestii tego, czy wznowić postępowanie oraz czy kontynuować wznowione postępowanie do czasu przyjęcia trzeciej decyzji.

31.

Nie zgadzam się jednak ze stanowiskiem stron, że w obecnej sytuacji, w której istnieje rzeczywiste ryzyko uznania przez Trybunał Sprawiedliwości, iż całkowity czas trwania postępowania jest już zbyt długi, Komisja z straciłaby wszelką swobodę uznania i byłaby automatycznie zobowiązana do przerwania postępowania. W stanowisku tym zbyt jednostronnie kładzie się nacisk na konieczność ochrony praw stron do rozpatrzenia sprawy w rozsądnym terminie, które wynikają z Karty praw podstawowych, jednocześnie całkowicie ignorując znaczenie wdrożenia reguł konkurencji UE, które jest podstawowym celem Traktatów (29).

32.

Moim zdaniem właściwe stanowisko w obecnej sytuacji jest takie, że Komisja jest zobowiązana – korzystając z przysługującego jej prawa do podjęcia decyzji o możliwości wznowienia lub zaniechania postępowania oraz kontynuowania postępowania do czasu przyjęcia nowej decyzji stwierdzającej naruszenie prawa w zakresie ochrony konkurencji i nakładającej grzywny – do rozważenia i przyznania odpowiedniej wagi możliwemu naruszeniu prawa podstawowego stron do rozpatrzenia ich sprawy w rozsądnym terminie, które to naruszenie już nastąpiło, a także do rozważenia i przyznania odpowiedniej wagi dalszym skutkom tej decyzji dla ochrony prawa podstawowego stron.

33.

Oznacza to, że zanim Komisja przyjmie nową, trzecią decyzję w tej sprawie, musi ona zbadać – uwzględniając wszystkie okoliczności sprawy – czy wpływ przyjęcia tej trzeciej decyzji na ochronę praw podstawowych stron w ramach Karty praw podstawowych nie przeważy nad wkładem tego działania w osiągnięcie celu, jakim jest wdrożenie reguł konkurencji UE.

34.

Jeżeli w wyniku tych rozważań okaże się, że wkład przyjęcia nowej, trzeciej decyzji w osiągnięcie celu, jakim jest wdrożenie reguł konkurencji UE, przeważa nad wpływem tego działania na ochronę praw podstawowych stron wynikających z Karty, Komisja może przyjąć tę trzecią decyzję. Aby zaradzić ewentualnemu naruszeniu prawa podstawowego stron, Komisja musi następnie – moim zdaniem – obniżyć kwoty grzywien nałożonych na strony. Wysokość obniżki musi odzwierciedlać specyfikę sprawy, w tym fakt, że w tym przypadku przyczyną przewlekłości nie było postępowanie stron (30).

35.

Moim zdaniem projekt decyzji spełnia te wymogi. Stwierdzono w niej bowiem, uwzględniając wszystkie szczególne okoliczności sprawy, że przyjęcie trzeciej decyzji w sprawie nałożenia grzywien jest w ostatecznym rozrachunku uzasadnione i jednocześnie zmniejsza grzywny o 50 % ze względu na długi czas trwania postępowania. Nawet jeżeli Trybunał Sprawiedliwości uznałby, że czas trwania postępowania w tej sprawie jest bezzasadnie długi, obniżka ta wydaje się odpowiednim środkiem zaradczym (31).

36.

W porównaniu z decyzją z 2009 r. – oprócz obniżki o 50 %, o której mowa w pkt 35 powyżej – w projekcie decyzji uwzględniono wyroki z dnia 9 grudnia 2014 r. i w związku z tym obniżono kwotę podstawową grzywien nałożonych na przedsiębiorstwa Partecipazioni Industriali i Ferriere Nord odpowiednio o 3 % i 6 % (32). Ponadto, mając na uwadze sytuację finansową przedsiębiorstwa Partecipazioni Industriali, w projekcie decyzji powstrzymano się również od zastosowania mnożnika służącego zapewnieniu skutku odstraszającego w odniesieniu do przedsiębiorstwa Partecipazioni Industriali i po uwzględnieniu pułapu wynoszącego 10 % na podstawie art. 23 ust. 2 rozporządzenia nr 1/2003 nałożono na nie grzywnę w wysokości 0 EUR.

37.

Zgodnie z art. 16 decyzji 2011/695/UE zbadałem, czy projekt decyzji dotyczy jedynie zastrzeżeń, co do których strony miały możliwość przedstawienia swoich stanowisk, i stwierdziłem, że tak właśnie było.

38.

Ogólnie rzecz biorąc, uważam, że w niniejszej sprawie przestrzegano skutecznego wykonywania praw procesowych stron.

Bruksela, dnia 1 lipca 2019 r.

Wouter WILS

---

(1)  Na podstawie art. 16 i 17 decyzji 2011/695/UE Przewodniczącego Komisji Europejskiej z dnia 13 października 2011 r. w sprawie funkcji i zakresu uprawnień urzędnika przeprowadzającego spotkanie wyjaśniające w niektórych postępowaniach z zakresu konkurencji (Dz.U. L 275 z 20.10.2011, s. 29) („decyzja 2011/695/UE”).

1

(2)  Decyzja Komisji C(2009) 7492 final z dnia 30 września 2009 r. w sprawie naruszenia art. 65 Traktatu EWWiS (COMP/37.956 – Pręty zbrojeniowe okrągłe, ponowne przyjęcie) zmieniona decyzją Komisji C(2009) 9912 final z dnia 8 grudnia 2009 r. w sprawie postępowania na podstawie art. 65 Traktatu EWWiS (Sprawa COMP/37.956 – Pręty zbrojeniowe okrągłe, ponowne przyjęcie), streszczenie opublikowano w Dz.U. C 98 z 30.3.2011, s. 16. Sprawozdanie końcowe urzędnika przeprowadzającego spotkanie wyjaśniające z dnia 22 września 2009 r. w sprawie COMP/37.956 – Pręty zbrojeniowe okrągłe, ponowne przyjęcie (Dz.U. C 98 z 30.3.2011, s. 14).

2

(3)  Decyzja Komisji 2006/894/WE z dnia 17 grudnia 2002 r. w sprawie postępowania na podstawie art. 65 Traktatu EWWiS prowadzonego przeciwko Alfa Acciai S.p.A., Feralpi Siderurgica S.p.A., Ferriere Nord S.p.A., IRO Industrie Riunite Odolesi S.p.A., Leali S.p.A., Acciaierie e Ferriere Leali Luigi S.p.A. w likwidacji, Lucchini S.p.A., Siderpotenza S.p.A., Riva Acciaio S.p.A., Valsabbia Investimenti S.p.A., Ferriera Valsabbia S.p.A. oraz zrzeszeniu przedsiębiorców Federacciai, Federacji Hut Włoskich (sprawa C.37.956 – Pręty zbrojeniowe okrągłe) (Dz.U. L 353 z 13.12.2006, s. 1). Sprawozdanie końcowe urzędnika przeprowadzającego spotkanie wyjaśniające z dnia 9 grudnia 2002 r. w sprawie COMP/37.956 – Pręty zbrojeniowe okrągłe (Dz.U. C 303 z 13.12.2006, s. 2).

3

(4)  Wyroki w sprawach: Feralpi Holding/Komisja, C-85/15 P, EU:C:2017:709; Ferriera Valsabbia, Valsabbia Investimenti/Komisja, C-86/15 P oraz Alfa Acciai/Komisja, C-87/15 P, EU:C:2017:717; Ferriere Nord/Komisja, C-88/15 P, EU:C:2017:716; Riva Fire/Komisja, C-89/15 P, EU:C:2017:713.

4

(5)  Wyroki w sprawach: SP Leali, Acciaerie e Ferriere Leali Luigi, IRO, Lucchini. Ferriera Valsabbia, Valsabbia Investimenti i Alfa Acciai/Komisja, T-27/03, T-46/03, T-58/03, T-79/03, T-80/03, T-97/03 i T-98/03, EU:T:2007:317; Riva Acciaio/Komisja, T-45/03, EU:T:2007:318; Feralpi Siderurica/Komisja, T-77/03, EU:T:2007:319; Ferriere Nord/Komisja, T-94/03, EU:T:2007:320. Traktat EWWiS, który podpisano w 1952 r. na 50 lat, przestał obowiązywać w dniu 23 lipca 2002 r.

5

(6)  Tj. 1) Alfa Acciai S.p.A; 2) Feralpi Holding S.p.A. (wcześniej Feralpi Siderurgica S.p.A.); 3) Ferriere Nord S.p.A.; 4) IRO Industrie Riunite Odolesi S.p.A.; 5) Leali S.p.A. i Acciaierie e Ferriere Leali Luigi S.p.A. in liquidazione; 6) Lucchini S.p.A. i S.P. S.p.A. in liquidazione (wcześniej Siderpotenza S.p.A.); 7) Riva Fire S.p.A. (wcześniej Riva Acciaio S.p.A.); oraz 8) Ferriera Valsabbia S.p.A. i Valsabbia Investimenti S.p.A.

6

(7)  Wyroki w sprawach: Leali i Acciaerie e Ferriere Leali Luigi/Komisja, T-489/09, T-490/09 i T-56/10, EU:T:2014:1039; IRO/Komisja, T-69/10, EU:T:2014:1030; Feralpi/Komisja, T-70/10, EU:T:2014:1031; Riva Fire/Komisja, T-83/10, EU:T:2014:1034; Alfa Acciai/Komisja, T-85/10, EU:T:2014:1037; Ferriere Nord/Komisja, T-90/10, EU:T:2014:1035; Lucchini/Komisja, T-91/10, EU:T:2014:1033; Ferriera Valsabbia S.p.A. i Valsabbia Investimenti S.p.A./Komisja, T-92/10, EU:T:2014:1032. Sąd obniżył grzywnę nałożoną na przedsiębiorstwo Riva Fire o 3 % i grzywnę nałożoną na przedsiębiorstwo Ferriere Nord o 6 %.

7

(8)  Do trzech przedsiębiorstw, które nie wniosły odwołania, należą: IRO Industrie Riunite Odolesi S.p.A. („IRO”), Ferriere Leali Luigi S.p.A. („Leali”) i Lucchini S.p.A. – wcześniej Siderpotenza S.p.A. („Lucchini”). Zob. również wyrok w sprawie Lucchini/Komisja, T-185/18, EU:T:2019:298.

8

(9)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 Traktatu (Dz.U. L 1 z 4.1.2003, s. 1) („rozporządzenie nr 1/2003”); rozporządzenie Komisji (WE) nr 773/2004 z 7 kwietnia 2004 r. odnoszące się do prowadzenia przez Komisję postępowań zgodnie z art. 81 i art. 82 Traktatu WE (Dz.U. L 123 z 27.4.2004, s. 18) („rozporządzenie nr 773/2004”).

9

(10)  W traktacie EWWiS, zgodnie z którym Komisja ma wyłączną kompetencję w zakresie stosowania reguł konkurencji, nie przewidziano takiego uczestnictwa.

10

(11)  Wyroki w sprawie Limburgse Vinyl Maatschappij i in./Komisja, C 238/99 P, C 244/99 P, C 245/99 P, C 247/99 P, C 250/99 P do C 252/99 P i C 254/99 P, EU:C:2002:582, pkt 70–76.

11

(12)  Nadzwyczajni komisarze przedsiębiorstwa Partecipazioni Industriali odrzucili moje zaproszenie do wzięcia udziału w nowym spotkaniu wyjaśniającym. Zgodnie z art. 14 ust. 4 i 5 rozporządzenia nr 773/2004 przedsiębiorstwo Partecipazioni Industriali mogło być reprezentowane na spotkaniu wyjaśniającym wyłącznie przez wynajętych prawników; zob. wyrok w sprawie Badische Anilin- & Soda-Fabrik/Komisja, 49/69, EU:C;1972:71, pkt 11.

12

(13)  Chociaż zaproszenie organów ochrony konkurencji państw członkowskich stanowi podstawowy wymóg proceduralny, organy ochrony konkurencji państw członkowskich nie mają obowiązku uczestniczyć w spotkaniu wyjaśniającym; zob. wyrok w sprawie Servier/Komisja, T-691/14, EU:T:2018:922, pkt 163.

13

(14)  Wyrok w sprawie Cimenteries CBR i in./Komisja, T-25/95 itd., EU:T:2000:77, pkt 697 oraz opinia rzecznika generalnego Darmona w sprawie Ahlström Osakeyhtiö i in./Komisja, C-89/85 itd., EU:C:1988:258, pkt 155.

14

(15)  Opinia rzecznik generalnej Kokott w sprawie Solvay/Komisja, C-109/10 P, EU:C:2011:256.

15

(16)  Wyroki Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w sprawach: Eckle/Niemcy, sprawa nr 8130/78, pkt 76; Gorou/Grecja, sprawa nr 12686/03, pkt 46; Kakamoukas i in./Grecja, sprawa nr 38311/02, pkt 32. Przedsiębiorstwa Alfa i Valsabbia powołały się również na sprawy Neumeister/Austria, sprawa nr 1936/63 i Rouille/Francja, sprawa nr 50268/99.

16

(17)  Opinia rzecznik generalnej Kokott w sprawie Solvay/Komisja, zob. przypis 15 powyżej, pkt 237 oraz przywołane w niej orzecznictwo.

17

(18)  Opinia rzecznik generalnej Kokott w sprawie Solvay/Komisja, zob. przypis 15 powyżej, pkt 347.

18

(19)  Opinia rzecznik generalnej Kokott w sprawie Solvay/Komisja, zob. przypis 15 powyżej, pkt 238 i 239.

19

(20)  Opinia rzecznik generalnej Kokott w sprawie Solvay/Komisja, zob. przypis 15 powyżej, pkt 240.

20

(21)  Opinia rzecznik generalnej Kokott w sprawie Solvay/Komisja, zob. przypis 15 powyżej, pkt 240.

21

(22)  Zob. wyrok w sprawie Schindler/Komisja, C-501/11 P, EU:2013:522, pkt 34.

22

(23)  Kudła/Polska, sprawa nr 30210/96, pkt 150–156; zob. również wyrok w sprawie Groupe Gascogne/Komisja, C-58/12 P, EU:C:2013:770, pkt 72.

23

(24)  Wyrok w sprawie Nederlandse Federatieve Vereniging voor de Groothandel op Elektrotechnisch Gebied/Komisja, C-105/04 P, EU:C:2006:592, pkt 42 i 43 oraz opinia rzecznik generalnej Kokott w sprawie Solvay/Komisja, zob. przypis 15 powyżej, pkt 250–262.

24

(25)  Wyrok w sprawie Nederlandse Federatieve Vereniging voor de Groothandel op Elektrotechnisch Gebied, zob. przypis 24 powyżej, pkt 56 i 49 oraz opinia rzecznik generalnej Kokott w sprawie Solvay/Komisja, zob. przypis 15 powyżej, pkt 312–320.

25

(26)  Wyrok w sprawie Baustahlgewebe/Komisja, C-185/95 P, EU:C:1998:608, pkt 48.

26

(27)  Wyroki w sprawach Der Grüne Punkt – Duales System Deutschland/Komisja, C-385/07 P, pkt 195; Groupe Gascogne/Komisja, zob. przypis 23 powyżej, pkt 81–83; Bolloré/Komisja, C-414/12 P, EU:C:2014:301, pkt 106; oraz CEPSA/Komisja, C-608/13 P, EU:C:2016:414, pkt 71.

27

(28)  Istnienie tego szerokiego zakresu swobody uznania jasno wynika z brzmienia art. 7 i art. 23 ust. 2 rozporządzenia nr 1/2003, które stanowią, że Komisja „może” przyjmować takie decyzje, z orzecznictwa dotyczącego praw skarżących (zob. wyrok w sprawie Ufex i in./Komisja, C-119/97 P, EU:C:1999:116, pkt 86–92), a także z orzecznictwa w sprawie Masterfoods (C-344/98, EU:C:2000:689).

28

(29)  Opinia 2/13 (Przystąpienie Unii Europejskiej do europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności) Trybunału Sprawiedliwości, EU:C:2014:2454, pkt 172, oraz opinia rzecznik generalnej Kokott w sprawie Solvay/Komisja, zob. przypis 15 powyżej, pkt 328.

29

(30)  Z powodów określonych w pkt 18 powyżej przeciwko stronom nie można wykorzystać faktu, że strony skorzystały z przysługującego im prawa do odwołania się od decyzji z 2002 r. i decyzji z 2009 r. do sądów UE.

30

(31)  Por. opinia rzecznik generalnej Kokott w sprawie Solvay/Komisja, zob. przypis 15 powyżej, pkt 357.

31

(32)  Zob. pkt 3 i przypis 7 powyżej.

32

---

| 21.9.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 312/13 |
| --- | --- | --- | --- |

21.9.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 312/13

---

STRESZCZENIE DECYZJI KOMISJI

z dnia 4 lipca 2019 r.

w sprawie postępowania na podstawie art. 65 traktatu EWWiS

(Sprawa AT.37956)

(notyfikowana jako dokument C(2019) 4969)

(Jedynie tekst w języku włoskim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2020/C 312/07)

Dnia 4 lipca 2019 r. Komisja przyjęła decyzję w sprawie postępowania na podstawie art. 65 traktatu EWWiS. Zgodnie z przepisami art. 30 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 (1)
  Komisja podaje niniejszym do wiadomości nazwy stron oraz główną treść decyzji wraz z określeniem wysokości nałożonych kar, uwzględniając przy tym prawnie uzasadniony interes przedsiębiorstw w zakresie ochrony tajemnicy handlowej.

1.   WPROWADZENIE

| 1) | Przedmiotowe naruszenie dotyczy art. 65 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Węgla i Stali („traktat EWWiS”) w sektorze prętów zbrojeniowych okrągłych we Włoszech i było już przedmiotem dwóch wcześniejszych decyzji Komisji. |
| --- | --- |

1)

| 2) | W przypadku pierwszej z tych decyzji (2), przyjętej dnia 17 grudnia 2002 r., Sąd Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich – w swoim wyroku z dnia 25 października 2007 r. (3) – stwierdził jej nieważność ze względu na niepoprawne wskazanie zastosowanej podstawy prawnej. Jeżeli chodzi o drugą decyzję, przyjętą dnia 30 września 2009 r. (4) i uzupełnioną o sprostowanie z dnia 8 grudnia 2009 r. (5), najpierw Sąd Unii Europejskiej podtrzymał ją w 2014 r., a następnie Trybunał Sprawiedliwości – wyrokami z dnia 21 września 2017 r. (6) – stwierdził jej nieważność ze względu na naruszenie istotnych wymogów proceduralnych. |
| --- | --- |

2)

| 3) | Niniejsza decyzja skierowana jest do pięciu przedsiębiorstw z Włoch składających się z sześciu spółek: Alfa Acciai SpA („Alfa”), Feralpi Holding SpA („Feralpi”), Ferriere Nord SpA („Ferriere Nord”), Partecipazioni Industriali SpA in Amministrazione Straordinaria („Partecipazioni Industriali” lub „Riva”), Valsabbia Investimenti SpA i Ferriera Valsabbia SpA („Valsabbia”, aby wskazać jedną osobę prawną lub obie osoby prawne ustanowione pod nazwą Valsabbia Investimenti SpA oraz pod nazwą Ferriera Valsabbia SpA). Porozumienie zawarte przez te przedsiębiorstwa obowiązywało od dnia 6 grudnia 1989 r. do dnia 4 lipca 2000 r. |
| --- | --- |

3)

2.   OPIS SPRAWY

2.1.   Procedura

| 4) | Na podstawie informacji zgromadzonych podczas inspekcji przeprowadzonych w siedzibach producentów prętów zbrojeniowych okrągłych i na podstawie odpowiedzi udzielonych na wezwania do przekazania informacji skierowane do tych przedsiębiorstw zgodnie z art. 47 traktatu EWWiS w dniu 26 marca 2002 r. Komisja wszczęła postępowanie na podstawie art. 65 traktatu EWWiS i zgodnie z art. 36 traktatu EWWiS wydała pisemne zgłoszenie zastrzeżeń do przedsiębiorstw będących adresatami decyzji. |
| --- | --- |

4)

| 5) | W toku dochodzenia spółka Ferriere Nord skontaktowała się z Komisją zgodnie z obwieszczeniem Komisji z dnia 18 lipca 1996 r. w sprawie zwolnienia z grzywien lub zmniejszania grzywien w przypadkach karteli („obwieszczenie w sprawie łagodzenia kar”) (7). |
| --- | --- |

5)

| 6) | Adresaci pisemnego zgłoszenia zastrzeżeń przedstawili na piśmie swoje uwagi w tej sprawie i złożyli wniosek o ustne przedstawienie ich urzędnikowi przeprowadzającemu spotkanie wyjaśniające podczas spotkania wyjaśniającego, które odbyło się w dniu 13 czerwca 2002 r. |
| --- | --- |

6)

| 7) | Dnia 13 sierpnia 2002 r. Komisja przesłała tym samym adresatom dodatkowe pisemne zgłoszenie zastrzeżeń, w którym wyjaśniła swoje stanowisko w sprawie kontynuowania postępowania w związku z wygaśnięciem traktatu EWWiS. W dniu 30 września 2002 r. urzędnik przeprowadzający spotkanie wyjaśniające, w obecności przedstawicieli państw członkowskich, przeprowadził drugie spotkanie wyjaśniające poświęcone wyłącznie kwestii dodatkowego pisemnego zgłoszenia zastrzeżeń. |
| --- | --- |

7)

| 8) | Postępowanie zakończyło się przyjęciem decyzji z dnia 17 grudnia 2002 r. przeciwko ośmiu przedsiębiorstwom oraz zrzeszeniu przedsiębiorstw, w odniesieniu do której Sąd Pierwszej Instancji stwierdził nieważność w dniu 25 października 2007 r. w związku z odwołaniami złożonymi przez osiem z dziewięciu przedsiębiorstw, będących adresatami decyzji. Decyzja jednak stała się ostateczna w odniesieniu do zrzeszenia przedsiębiorstw, które nie złożyło odwołania. |
| --- | --- |

8)

| 9) | Podstawą stwierdzenia nieważności decyzji z dnia 17 grudnia 2002 r. było wyłącznie błędne wskazanie podstawy prawnej (art. 65 ust. 4 i 5 traktatu EWWiS, które utraciły ważność na dzień przyjęcia decyzji). Dlatego też stwierdzenie nieważności decyzji nie spowodowało nieważności postępowania administracyjnego poprzedzającego przyjęcie decyzji. Pismem z dnia 30 czerwca 2008 r. Komisja poinformowała zatem zainteresowane strony o swoim zamiarze ponownego przyjęcia uchylonej decyzji po uprzednim skorygowaniu podstawy prawnej. Wszystkie zainteresowane strony przekazały swoje uwagi w tym zakresie. |
| --- | --- |

9)

| 10) | Dnia 30 września 2009 r., Komisja przyjęła drugą decyzję w niniejszej sprawie. Decyzję z dnia 30 września 2009 r. zmieniono decyzją z dnia 8 grudnia 2009 r., gdyż w decyzji z dnia 30 września 2009 r. omyłkowo pominięto kilka załączników. |
| --- | --- |

10)

| 11) | Wszyscy adresaci decyzji z dnia 30 września 2009 r. złożyli odwołania przeciwko tej decyzji do Sądu Unii Europejskiej, który odrzucił te odwołania w swoich wyrokach z 2014 r. |
| --- | --- |

11)

| 12) | W dniach 20–24 lutego 2015 r. spółki Alfa, Feralpi, Ferriere Nord, Riva oraz Valsabbia wniosły do Trybunału Sprawiedliwości odwołanie od odpowiednich wyroków z 2014 r. |
| --- | --- |

12)

| 13) | Dnia 21 września 2017 r. Trybunał Sprawiedliwości stwierdził nieważność decyzji z dnia 30 września 2009 r. zmienionej decyzją z dnia 8 grudnia 2009 r. w zakresie, w jakim dotyczyła ona przedsiębiorstw, do których skierowana była niniejsza decyzja, a także uchylił wyroki Sądu z 2014 r. w sprawie odwołań wniesionych przez przedsiębiorstwa, do których skierowana jest niniejsza decyzja. |
| --- | --- |

13)

| 14) | Trybunał Sprawiedliwości ustalił, że miało miejsce naruszenie procedury, ponieważ pierwsze spotkanie wyjaśniające dotyczące istoty sprawy, które miało miejsce dnia 13 czerwca 2002 r., kiedy obowiązywał traktat EWWiS, odbyło się bez obecności przedstawicieli organów ochrony konkurencji państw członkowskich, natomiast drugie spotkanie wyjaśniające, które odbyło się dnia 30 września 2002 r. i na które zaproszono przedstawicieli państw członkowskich zgodnie z postanowieniami traktatu WE, który od tamtego momentu wszedł w życie, dotyczyło przede wszystkim konsekwencji prawnych wygaśnięcia traktatu EWWiS, a nie istoty sprawy. |
| --- | --- |

14)

| 15) | Trybunał stwierdził zatem, że spotkanie wyjaśniające, które miało miejsce dnia 13 czerwca 2002 r., nie spełniało w pełni wymogów proceduralnych dotyczących przyjmowania decyzji na podstawie art. 7 ust. 1 i art. 23 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 oraz art. 14 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 773/2004. |
| --- | --- |

15)

| 16) | Ponieważ podstawa stwierdzenia nieważności decyzji z dnia 30 września 2009 r. była związana wyłącznie z naruszeniem procedury dotyczącym złożenia ustnych wyjaśnień na spotkaniu wyjaśniającym, a nie z administracyjnymi ani proceduralnymi czynnościami przygotowawczymi, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem (8) Komisja podjęła decyzję o wznowieniu postępowania dokładnie w miejscu, w którym miało miejsce naruszenie procedury, dając stronom możliwość przedstawienia uwag w odniesieniu do całej sprawy podczas spotkania wyjaśniającego, które miało odbyć się na podstawie art. 14 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 773/2004. |
| --- | --- |

16)

| 17) | Dnia 15 grudnia 2017 r. Komisja przesłała zatem adresatom niniejszej decyzji pismo, informując ich o swoim zamiarze wznowienia procedury oraz wzywając ich do wyrażenia zainteresowania udziałem w spotkaniu wyjaśniającym w obecności przedstawicieli państw członkowskich. W piśmie zaoferowano stronom możliwość przedstawienia pisemnych uwag w odniesieniu od treści pisma. |
| --- | --- |

17)

| 18) | Wszystkie zainteresowane strony przekazały na piśmie swoje uwagi w tym zakresie. Wszystkie strony z wyjątkiem przedsiębiorstwa Partecipazioni Industriali złożyły także wniosek o ustne przedstawienie uwag podczas spotkania wyjaśniającego. Spotkanie wyjaśniające miało miejsce dnia 23 kwietnia 2018 r. Przedsiębiorstwo Partecipazioni Industriali przesłało pisemne oświadczenie dnia 24 kwietnia 2018 r. |
| --- | --- |

18)

| 19) | Dnia 4 grudnia 2018 r. przedsiębiorstwa Alfa, Feralpi, Ferriere Nord oraz Valsabbia przesłały Komisji pismo, w którym przedstawiły dwa możliwe rozwiązania w stosunku do przyjęcia przez Komisję decyzji nakładającej grzywny. Komisja odpowiedziała na to pismo w dniu 12 grudnia 2018 r. |
| --- | --- |

19)

2.2.   Udział poszczególnych spółek w postępowaniu

| 20) | Adresaci niniejszej decyzji uczestniczyli w pojedynczym, złożonym i ciągłym naruszeniu przepisów art. 65 ust. 1 Traktatu EWWiS, którego celem i skutkiem było uzgadnianie cen. W wyniku tego doszło również porozumień dotyczących ograniczania lub kontroli wielkości produkcji i sprzedaży na włoskim rynku prętów zbrojeniowych do betonu prostych lub w kręgach. |
| --- | --- |

20)

| 21) | W szczególności przedsiębiorstwa, do których skierowana jest niniejsza decyzja, przynajmniej od końca 1989 r. ustalały ceny „dodatków wymiarowych” za pręty zbrojeniowe okrągłe we Włoszech. Począwszy od kwietnia 1992 r. przedsiębiorstwa te rozszerzyły swoje ustalenia i uzgodnienia, uzgadniając także cenę podstawową prętów zbrojeniowych okrągłych we Włoszech. Od tego czasu do września 1995 r. porozumienie rozszerzono również na uzgadnianie terminów płatności. |
| --- | --- |

21)

| 22) | Od 1995 r. uczestnicy porozumienia rozpoczęli uzgadnianie obniżki lub kontroli wielkości produkcji lub sprzedaży w dążeniu do zmniejszenia ilości prętów zbrojeniowych okrągłych wprowadzanych na rynek. Część producentów wprowadziła system wzajemnej, wielostronnej, bardziej dokładnej i regularnej kontroli ilości wyrobów produkowanych i sprzedawanych przez poszczególne przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

22)

| 23) | Komisja nie dysponuje wystarczającymi informacjami, aby udowodnić istnienie naruszenia zasad wolnej konkurencji w okresie po dniu 4 lipca 2000 r. Należy uściślić, że nie twierdzi się, iż wszystkie przedsiębiorstwa brały z pewnością udział we wszystkich opisywanych tu działaniach oraz że niektóre z nich uczestniczyły w nich przez okres krótszy. |
| --- | --- |

23)

2.3.   Wznowienie postępowania przeciwko przedsiębiorstwom będącym adresatami decyzji

| 24) | W niniejszej sprawie Komisja musi korzystać ze swobody w zakresie przyjęcia decyzji, uwzględniając interes publiczny w zakresie skutecznego wyegzekwowania reguł konkurencji oraz interes adresatów w zakresie uzyskania najpełniejszego możliwego środka zaradczego w odniesieniu do domniemanego naruszenia ich praw podstawowych ze względu na przedłużanie się postępowania. |
| --- | --- |

24)

| 25) | Rezultat uwzględnienia przez Komisję odpowiednich interesów świadczy o tym, że w niniejszej sprawie przyjęcie decyzji o nałożeniu grzywien pozwoli uniknąć bezkarności stron, zapewniając efekt odstraszający oraz spójne i skuteczne stosowanie reguł konkurencji. Jednocześnie Komisja uwzględniła specyficzne okoliczności tej sprawy w celu ustalenia wysokości grzywien, które będą miały zastosowanie do adresatów decyzji. Adresaci decyzji będą mogli zatem skorzystać z odpowiedniego obniżenia grzywien, które miałyby zastosowanie w przeciwnym wypadku, w celu złagodzenia potencjalnych konsekwencji naruszeń procedury popełnionych przez Komisję. |
| --- | --- |

25)

2.4.   Adresaci

| 26) | Spółka Alfa
  Acciai SpA jest przedsiębiorstwem, któremu należy przypisywać odpowiedzialność nie tylko za działania spółki Alfa Acciai SpA, ale także za działania spółek Alfa Acciai S.r.l., Acciaierie Megara SpA (od 1996 r.) i Acciaierie di Sicilia SpA. Spółka Alfa uczestniczyła w porozumieniu od dnia 6 grudnia 1989 r. do dnia 4 lipca 2000 r. Od dnia 13 czerwca 1995 r. do dnia 12 lutego 1996 r. spółka Alfa nie uczestniczyła natomiast w części porozumienia dotyczącej ograniczenia lub kontroli wielkości produkcji lub sprzedaży. |
| --- | --- |

26)

| 27) | Spółce Feralpi Holding SpA, która jest następcą prawnym spółki Feralpi Siderurgica SpA, przypisano odpowiedzialność nie tylko za działania samej spółki Feralpi Siderurgica SpA, lecz również za działania spółki Feralpi Siderurgica S.r.l. oraz poprzedniej spółki Feralpi Siderurgica SpA. Przedsiębiorstwo Feralpi uczestniczyło w porozumieniu od dnia 6 grudnia 1989 r. do dnia 27 czerwca 2000 r. |
| --- | --- |

27)

| 28) | Spółce Partecipazioni Industriali SpA in Amministrazione Straordinaria, która zmieniła nazwę z Riva Fire SpA, przypisano odpowiedzialność nie tylko za działania byłej spółki Riva Acciaio SpA, ale także za działania spółek Fire Finanziaria SpA, Riva Prodotti Siderurgici SpA, Acciaierie e Ferriere di Galtarossa SpA i Acciaierie del Tanaro SpA. Przedsiębiorstwo Partecipazioni Industriali uczestniczyło w porozumieniu od dnia 6 grudnia 1989 r. do dnia 27 czerwca 2000 r. Od dnia 27 listopada 1997 r. do dnia 30 listopada 1998 r. przedsiębiorstwo to nie uczestniczyło jednak w części porozumienia dotyczącej ograniczenia lub kontroli wielkości produkcji lub sprzedaży. |
| --- | --- |

28)

| 29) | Przedsiębiorstwom Valsabbia Investimenti SpA i Ferriera Valsabbia SpA należy przypisywać odpowiedzialność nie tylko za działania spółek Valsabbia Investimenti SpA i Ferriera Valsabbia SpA, lecz również za działania byłej spółki Ferriera Valsabbia SpA i jeszcze wcześniejszej spółki Ferriera Valsabbia SpA. W rzeczywistości spółki Valsabbia Investimenti SpA i Ferriera Valsabbia SpA powstały w wyniku podziału (dnia 1 marca 2000 r.) wcześniejszej spółki Ferriera Valsabbia SpA. na dwa przedsiębiorstwa. Przedsiębiorstwo to uczestniczyło w porozumieniu od dnia 6 grudnia 1989 r. do dnia 27 czerwca 2000 r. |
| --- | --- |

29)

| 30) | Spółka Ferriere Nord SpA jest tym samym przedsiębiorstwem oraz tą samą osobą prawną, noszącą tę samą nazwę, prowadzącą działalność w sektorze prętów zbrojeniowych okrągłych od kwietnia 1992 r., które wprowadziło w życie zachowania stanowiące w myśl niniejszej decyzji naruszenie wspólnotowego prawa w zakresie konkurencji, którym sprzeciwiła się Komisja. Spółka Ferriere Nord uczestniczyła w porozumieniu od dnia 1 kwietnia 1993 r. do dnia 4 lipca 2000 r. Od dnia 13 czerwca 1995 r. do dnia 27 września 1998 r. spółka Ferriere Nord nie uczestniczyła jednak w części porozumienia dotyczącej ograniczenia lub kontroli wielkości produkcji lub sprzedaży. |
| --- | --- |

30)

2.5.   Grzywny

| 31) | Wysokość grzywien ustalono na podstawie wytycznych w sprawie metody ustalania grzywien z 1998 r. |
| --- | --- |

31)

2.5.1.   
  Kwota podstawowa

| 32) | Naruszenie polega na pojedynczej, złożonej i ciągłej praktyce ograniczającej konkurencję, która to praktyka, mająca na celu ustalenie cen oraz ograniczenie lub kontrolę produkcji lub sprzedaży, stanowi bardzo poważne naruszenie art. 65 ust. 1 traktatu EWWiS. Kartel działał na terenie całej Republiki Włoskiej. Komisja uznaje zatem, iż adresaci dopuścili się rażącego naruszenia przepisów. Fakt, że praktyki ograniczające konkurencję miały miejsce wyłącznie na rynku włoskim, nie pozwala na zmianę klasyfikacji czynu z bardzo poważnego na poważny, ponieważ należy brać pod uwagę wolumen produkcji włoskiej w momencie naruszenia. |
| --- | --- |

32)

| 33) | Utrzymując klasyfikację czynu jako „bardzo poważny”, przy ustalaniu wysokości grzywny podstawowej Komisja wzięła jednak pod uwagę specyfikę tego przypadku wiążącą się z faktem, że w przedmiotowym okresie rynek krajowy podlegał uregulowaniom traktatu EWWiS oraz że w początkowym okresie trwania naruszenia przedsiębiorstwa będące adresatami niniejszej decyzji stanowiły ograniczoną część przedmiotowego rynku. |
| --- | --- |

33)

2.5.1.1.   Zróżnicowane traktowanie

| 34) | W grupie naruszeń bardzo poważnych rozpiętość możliwych grzywien pozwala na traktowanie przedsiębiorstw w sposób wyraźnie zróżnicowany, aby uwzględnić rzeczywisty potencjał gospodarczy sprawców naruszenia w zakresie wyrządzenia znaczącej szkody dla konkurencji oraz aby móc ustalić wysokość grzywny na poziomie zapewniającym jej działanie odstraszające. |
| --- | --- |

34)

| 35) | Komisja uznaje, że udziały w rynku posiadane przez adresatów niniejszej decyzji w ostatnim pełnym roku kalendarzowym trwania naruszenia (1999 r.) nie są reprezentatywne dla ich rzeczywistej obecności na przedmiotowym rynku w omawianym okresie. W latach 1990–1999 odnotowano praktycznie trzykrotny wzrost udziałów w rynku. Dlatego też na podstawie średnich udziałów w rynku w okresie 1990–1999 można wyróżnić trzy grupy przedsiębiorstw, w porządku malejącym pod względem obecności na rynku. |
| --- | --- |

35)

| 36) | W uchylonych decyzjach z dnia 17 grudnia 2002 r. oraz z dnia 30 września 2009 r. Komisja przyjęła stanowisko, że w przypadku spółki Riva należy podnieść wysokość podstawową grzywny, wyliczoną w oparciu o znaczenie związane z istotnym rynkiem, aby uwzględnić rozmiary i całościowe zasoby tej spółki. Realizowane przez spółkę Riva obroty wyrobami podlegającymi przepisom EWWiS są bowiem zdecydowanie wyższe w porównaniu z innymi przedsiębiorstwami objętymi niniejszym postępowaniem. Dlatego też w celu uzyskania dostatecznego skutku odstraszającego Komisja przyjęła stanowisko, że w przypadku spółki Riva należy zwiększyć podstawowy wymiar kary o 375 %. |
| --- | --- |

36)

| 37) | Obecna sytuacja rynkowa spółki Riva jest zdecydowanie inna. W ciągu ostatnich kilku lat przedsiębiorstwo to osiągnęło bardzo różne (ogólne) wyniki, a w latach 2017 i 2018 jego obroty były zerowe. Przedsiębiorstwo Partecipazioni Industriali oświadczyło, że od 2013 r. jego obroty wyrobami podlegającymi przepisom EWWiS były znikome. W 2012 r. przedsiębiorstwo Riva zostało podzielone, a część związana z długimi produktami została przypisana do grupy, której przewodniczyła spółka Riva Forni Elettrici SpA i która z kolei sprzedała to przedsiębiorstwo w 2015 r. Przedsiębiorstwo Riva zostało dopuszczone do procedury zarządu nadzwyczajnego i w efekcie jego jedyną bieżącą działalnością jest likwidacja pozostałych aktywów. Z wymienionych powyżej powodówDecyzj Komisja uważa, że podniesienie podstawowej kwoty grzywny będzie już konieczne, dlatego też podstawowa kwota grzywny nie zostanie podniesienia w przypadku żadnego z adresatów niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

37)

2.5.1.2.   Czas trwania

| 38) | Naruszenie trwało ponad dziesięć lat i sześć miesięcy w przypadku wszystkich przedsiębiorstw z wyjątkiem Ferriere Nord, w przypadku którego okres naruszenia wyniósł siedem lat. Dlatego też podstawowa wysokość grzywny podwyższona jest o 105 % w przypadku wszystkich przedsiębiorstw z wyjątkiem Ferriere Nord, w przypadku którego kwota ta podwyższona jest o 70 %. |
| --- | --- |

38)

2.5.2.   
  Okoliczności obciążające

| 39) | W niniejszej sprawie Komisja stwierdziła tylko jedną okoliczność obciążającą w postaci działania w warunkach recydywy w przypadku spółki Ferriere Nord będącej już uprzednio adresatem decyzji Komisji z dnia 2 sierpnia 1989 r. dotyczącej jej uczestnictwa w porozumieniu cenowym i ograniczającym sprzedaż na rynku stalowej siatki spawanej elektrycznie (9). |
| --- | --- |

39)

| 40) | Komisja uważa w związku z tym, że w przypadku spółki Ferriere Nord kwotę podstawową należy zwiększyć o 50 %. |
| --- | --- |

40)

2.5.3.   
  Okoliczności łagodzące

| 41) | Jako oddzielną okoliczność łagodzącą należy uwzględnić fakt, iż spółki Riva i Ferriere Nord przez pewien okres nie uczestniczyły bezpośrednio w jednym z czterech forów porozumienia (uzgadnianie obniżki lub kontroli wielkości produkcji lub sprzedaży). Komisja zwraca uwagę, że spółka Riva nie uczestniczyła w tej części porozumienia przez około rok, natomiast spółka Ferriere Nord nie uczestniczyła w niej przez około trzy lata (10). |
| --- | --- |

41)

| 42) | Komisja uważa zatem, że kwotę podstawową grzywny należy obniżyć o 3 % w przypadku spółki Riva oraz o 6 % w przypadku spółki Ferriere Nord. |
| --- | --- |

42)

2.5.4.   
  Dalsze obniżenie grzywny w celu uwzględnienia czasu trwania procedury administracyjnej

| 43) | Zdaniem Komisji naruszenia procedury, których Komisja dopuściła się w kontekście przejścia między stosowaniem traktatu EWWiS a stosowaniem Traktatu WE, oraz opóźnienie, które naruszenia te mogły spowodować, mogą uzasadniać odpowiednią rekompensatę dla adresatów niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

43)

| 44) | W świetle swobody Komisji w odniesieniu do ustalenia wysokości grzywien można zatem obniżyć grzywny dla adresatów niniejszej decyzji w sposób proporcjonalny, by nie karać adresatów za naruszenia procedury, których nie popełnili oni sami, ale jednocześnie nie w takiej skali, by podważyć zasadę, że kartele stanowią bardzo poważne naruszenie prawa konkurencji. |
| --- | --- |

44)

| 45) | W celu należytego uwzględnienia tych czynników Komisja stwierdza, że w ramach nadzwyczajnej okoliczności łagodzącej może zostać zastosowane obniżenie grzywien o 50 %, aby złagodzić negatywne konsekwencje dla adresatów niniejszej decyzji wynikające z przedłużenia się postępowania. Obniżenie to należy zatem przyznać wszystkim adresatom niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

45)

2.5.5.   
  Zastosowanie maksymalnej wysokości grzywien na mocy art. 23 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1/2003

| 46) | Spółka Partecipazioni Industriali, jako następca prawny spółki Riva, została dopuszczona do procedury zarządu nadzwyczajnego dnia 5 grudnia 2016 r. Od tego dnia przedsiębiorstwo przestało zatem działać jako przedsiębiorstwo kontynuujące działalność i nie spoczywało już na nim zobowiązanie prawne do sporządzania rocznych sprawozdań finansowych (które zostaną sporządzone dopiero po zakończeniu postępowania upadłościowego za okres odpowiadający całkowitemu czasowi trwania postępowania). Ostatnia opublikowana wartość obrotu spółki wynosiła 594 000 EUR za rok 2015. |
| --- | --- |

46)

| 47) | W takiej sytuacji Komisja uważa, że w celu wypełnienia zobowiązania podjętego w dodatkowym pisemnym zgłoszeniu zastrzeżeń z dnia 12 sierpnia 2002 r., by określić pułap dla grzywien, w tym dla spółki Partecipazioni Industriali jako następcy prawnego spółki Riva, w wysokości 10 % obrotu wyrobami podlegającymi przepisom EWWiS na terytorium Unii w ostatnim pełnym roku poprzedzającym datę przyjęcia ostatecznej decyzji (2017 r.) oraz biorąc pod uwagę, że w 2017 r. obrót wyrobami podlegającymi przepisom EWWiS osiągnięty przez spółkę Partecipazioni Industriali jako następcę prawnego spółki Riva, tj. jej wartość produkcji, był równy zeru, grzywna mająca zastosowanie do tego przedsiębiorstwa w związku z jego uczestnictwem w naruszeniu stwierdzonym w niniejszej decyzji nie może przekraczać tego pułapu, a zatem musi wynosić zero. |
| --- | --- |

47)

| 48) | Komisja uważa, że taka kwota grzywny mająca zastosowanie do przedsiębiorstwa Partecipazioni Industriali jest w każdym przypadku uzasadniona przez potrzebę zapewnienia, by kwota grzywny nie była nadmierna w stosunku do zdolności finansowej danego przedsiębiorstwa w momencie przyjęcia decyzji. |
| --- | --- |

48)

2.5.6.   
  Zastosowanie obwieszczenia w sprawie łagodzenia kar z 1996 r.

| 49) | Komisja uznaje, że spółka Ferriere Nord dostarczyła jej przydatne informacje, które pozwoliły lepiej zrozumieć funkcjonowanie praktyk ograniczających konkurencję. Zdaniem Komisji spełnia to warunki określone w części D, akapit pierwszy obwieszczenia, który stanowi, że można zastosować zmniejszenie grzywny, jeżeli przed przesłaniem pisemnego zgłoszenia zastrzeżeń przedsiębiorstwo dostarczy Komisji informacje, dokumenty lub inne dowody, które przyczynią się do potwierdzenia istnienia naruszenia. Komisja uznaje zatem obniżenie o 20 % wysokości grzywny nakładanej na spółkę Ferriere Nord za uzasadnione. |
| --- | --- |

49)

3.   GRZYWNY NAŁOŻONE NA PODSTAWIE DECYZJI

| Alfa Acciai SpA | 3,587 mln EUR |
| --- | --- |
| Feralpi Holding SpA (dawniej Feralpi Siderurgica SpA) | 5,125 mln EUR |
| Ferriere Nord SpA | 2,237 mln EUR |
| Partecipazioni Industriali SpA in Amministrazione Straordinaria (dawniej Riva Acciaio SpA) | 0 |
| Valsabbia Investimenti SpA i Ferriera Valsabbia SpA, solidarnie: | 5,125 mln EUR |

Alfa Acciai SpA

3,587 mln EUR

Feralpi Holding SpA (dawniej Feralpi Siderurgica SpA)

5,125 mln EUR

Ferriere Nord SpA

2,237 mln EUR

Partecipazioni Industriali SpA in Amministrazione Straordinaria (dawniej Riva Acciaio SpA)

0

Valsabbia Investimenti SpA i Ferriera Valsabbia SpA, solidarnie:

5,125 mln EUR

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 Traktatu (Dz.U. L 1 z 4.1.2003, s. 1).

(2)  Decyzja C(2002)5087 (Dz.U. L 353 z 13.12.2006, s. 1).

(3)  Por. wyroki Sądu Pierwszej Instancji z dnia 25 października 2007 r.: SP i in. / Komisja, T-27/03, ECLI:EU:T:2007:317; Riva Acciaio/Komisja, T-45/03, ECLI:EU:T:2007:318; Feralpi Siderurgica / Komisja, T-77/03, ECLI:EU:T:2007:319 oraz Ferriere Nord / Komisja, T-94/03, ECLI:EU:T:2007:320.

(4)  Decyzja C(2009) 7492 final.

(5)  Decyzja C(2009) 9912 final.

(6)  Por. wyroki Trybunału z dnia 21 września 2017 r., Feralpi/Komisja, C-85/15 P, ECLI:EU:C:2017:709; Ferriera Valsabbia, Valsabbia Investimenti oraz Alfa Acciai / Komisja, C-86/15P, ECLI:EU:C:2017:717; Ferriere Nord / Komisja, C-88/15P, ECLI:EU:C:2017:716 oraz Riva Fire / Komisja, C-89/15P, ECLI:EU:C:2017:713.

(7)  Dz.U. C 207 z 18.7.1996, s. 4.

(8)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 15 października 2002 r.Limburgse Vinyl Maatschappij i in. przeciwko Komisji, pkt 73.

(9)  Dz.U. L 260 z 6.9.1989, s. 1.

(10)  Odpowiednio od dnia 27 listopada 1997 r. do dnia 30 listopada 1998 r. oraz od dnia 13 czerwca 1995 r. do dnia 27 września 1998 r.

---