# Publicatieblad C 304/14 s

| | ISSN 1977-0995 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 304 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 63e jaargang14 september 2020 |

ISSN 1977-0995

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 304

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

63e jaargang14 september 2020

---

| Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- |
| | IV   Informatie |
| | INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Hof van Justitie |
| 2020/C 304/01 | Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie | 1 |

Inhoud

Bladzijde

IV   Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie

2020/C 304/01

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

Publicatieblad van de Europese Unie

1

---

| | V   Bekendmakingen |
| --- | --- |
| | GERECHTELIJKE PROCEDURES |
| | Hof van Justitie |
| 2020/C 304/02 | Zaak C-630/19: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 26 februari 2020 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa — CAAD) — Portugal] — PAGE International Lda / Autoridade Tributária e Aduaneira [Prejudiciële verwijzing – Fiscale bepalingen – Belasting over de toegevoegde waarde (btw) – Aftrek van de voorbelasting – Richtlijn 2006/112/EG – Artikelen 168 en 176 – Uitsluiting van het recht op aftrek – Afname van cateringdiensten – Standstillbepaling – Toetreding tot de Europese Unie] | 2 |
| 2020/C 304/03 | Gevoegde zaken C-632/19 en C-633/19: Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 16 juli 2020 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de rechtbank van eerste aanleg Antwerpen — België) — Federale Overheidsdienst Financiën, Openbaar Ministerie/Metalen Galler NV (C-632/19 en C-633/19), LW-Idee GmbH (C-632/19 en C-633/19), KGH Belgium NV (C-632/19), Vollers Belgium NV (C-633/19) [Prejudiciële verwijzing – Artikel 53, lid 2, en artikel 94 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Dumping – Invoer van bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen van oorsprong uit China – Verordening (EG) nr. 91/2009 – Geldigheid en uitlegging – Onvoldoende precisering van de feitelijke context van het hoofdgeding en van de redenen waarom een antwoord op de prejudiciële vragen noodzakelijk is – Kennelijke niet-ontvankelijkheid] | 3 |
| 2020/C 304/04 | Zaak C-839/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 november 2019 door Karolina Romańska tegen de beschikking van het Gerecht van 6 september 2019 in zaak T-212/18, Romańska/Frontex | 3 |
| 2020/C 304/05 | Zaak C-101/20 P: Hogere voorziening ingesteld op 19 februari 2020 door Currency One tegen het arrest van het Gerecht van 19 december 2019 in zaak T-501/18, Currency One/EUIPO — Cinkciarz.pl | 3 |
| 2020/C 304/06 | Zaak C-198/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w Warszawie (Polen) op 11 mei 2020 — MN, DN, JN, ZN/X Bank | 4 |
| 2020/C 304/07 | Zaak C-202/20 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 mei 2020 door Claudio Necci tegen de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 25 maart 2020 in zaak T-129/19, Necci / Commissie | 5 |
| 2020/C 304/08 | Zaak C-212/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w Warszawie (Polen) op 12 mei 2020 — M.P., B.P./A., die haar activiteiten verricht via A. S.A. | 6 |
| 2020/C 304/09 | Zaak C-213/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w Warszawie (Polen) op 12 mei 2020 — G.W., E.S./A. Towarzystwu Ubezpieczeń na Życie | 7 |
| 2020/C 304/10 | Zaak C-219/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Landesverwaltungsgericht Steiermark (Oostenrijk) op 26 mei 2020 — LM | 8 |
| 2020/C 304/11 | Zaak C-231/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 3 juni 2020 — MT / Landespolizeidirektion Steiermark | 8 |
| 2020/C 304/12 | Zaak C-300/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 7 juli 2020 — BUND Naturschutz in Bayern e.V. / Landkreis Rosenheim | 9 |
| 2020/C 304/13 | Zaak C-306/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administratīvā apgabaltiesa (Letland) op 9 juli 2020 — SIA Visma Enterprise/Konkurences padome | 10 |
| 2020/C 304/14 | Zaak C-315/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 13 juli 2020 — Regione Veneto / Plan Eco S.r.l | 11 |
| 2020/C 304/15 | Zaak C-616/18: Beschikking van de president van de Tweede kamer van het Hof van 2 maart 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal d'instance d’Épinal — Frankrijk) — Cofidis SA/ YU, ZT | 13 |
| | Gerecht |
| 2020/C 304/16 | Zaak T-444/20: Beroep ingesteld op 8 juli 2020 — Société générale e.a./GAR | 14 |
| 2020/C 304/17 | Zaak T-445/20: Beroep ingesteld op 8 juli 2020 — Crédit agricole e.a./GAR | 15 |
| 2020/C 304/18 | Zaak T-446/20: Beroep ingesteld op 8 juli 2020 — Confédération nationale du Crédit mutuel e.a./GAR | 15 |
| 2020/C 304/19 | Zaak T-447/20: Beroep ingesteld op 8 juli 2020 — BNP Paribas/GAR | 16 |
| 2020/C 304/20 | Zaak T-448/20: Beroep ingesteld op 8 juli 2020 — BPCE e.a./GAR | 17 |
| 2020/C 304/21 | Zaak T-449/20: Beroep ingesteld op 8 juli 2020 — Banque postale/GAR | 17 |
| 2020/C 304/22 | Zaak T-455/20: Beroep ingesteld op 14 juli 2020 — Roxtec/EUIPO — Wallmax (Afbeelding van zwarte cirkels op een oranje vierkant) | 18 |
| 2020/C 304/23 | Zaak T-467/20: Beroep ingesteld op 22 juli 2020 — Industria de Diseño Textil/EUIPO — Ffauf Italia (ZARA) | 19 |
| 2020/C 304/24 | Zaak T-468/20: Beroep ingesteld op 24 juli 2020 — LB / Parlement | 20 |
| 2020/C 304/25 | Zaak T-478/20: Beroep ingesteld op 28 juli 2020 — Bigben Connected/EUIPO — Forsee Power (FORCE POWER) | 21 |
| 2020/C 304/26 | Zaak T-479/20: Beroep ingesteld op 28 juli 2020 — Eurobolt e.a. / Commissie | 22 |
| 2020/C 304/27 | Zaak T-480/20: Beroep ingesteld op 28 juli 2020 — Hengshi Egypt Fiberglass Fabrics en Jushi Egypt for Fiberglass Industry/Commissie | 23 |
| 2020/C 304/28 | Zaak T-481/20: Beroep ingesteld op 31 juli 2020 — Magnetec/EUIPO (CoolTUBE) | 24 |
| 2020/C 304/29 | Zaak T-484/20: Beroep ingesteld op 3 augustus 2020 — SATSE / Commissie | 25 |
| 2020/C 304/30 | Zaak T-485/20: Beroep ingesteld op 5 augustus 2020 — Junqueras i Vies / Parlement | 25 |

V   Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

2020/C 304/02

Zaak C-630/19: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 26 februari 2020 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa — CAAD) — Portugal] — PAGE International Lda / Autoridade Tributária e Aduaneira [Prejudiciële verwijzing – Fiscale bepalingen – Belasting over de toegevoegde waarde (btw) – Aftrek van de voorbelasting – Richtlijn 2006/112/EG – Artikelen 168 en 176 – Uitsluiting van het recht op aftrek – Afname van cateringdiensten – Standstillbepaling – Toetreding tot de Europese Unie]

2

2020/C 304/03

Gevoegde zaken C-632/19 en C-633/19: Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 16 juli 2020 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de rechtbank van eerste aanleg Antwerpen — België) — Federale Overheidsdienst Financiën, Openbaar Ministerie/Metalen Galler NV (C-632/19 en C-633/19), LW-Idee GmbH (C-632/19 en C-633/19), KGH Belgium NV (C-632/19), Vollers Belgium NV (C-633/19) [Prejudiciële verwijzing – Artikel 53, lid 2, en artikel 94 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Dumping – Invoer van bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen van oorsprong uit China – Verordening (EG) nr. 91/2009 – Geldigheid en uitlegging – Onvoldoende precisering van de feitelijke context van het hoofdgeding en van de redenen waarom een antwoord op de prejudiciële vragen noodzakelijk is – Kennelijke niet-ontvankelijkheid]

3

2020/C 304/04

Zaak C-839/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 november 2019 door Karolina Romańska tegen de beschikking van het Gerecht van 6 september 2019 in zaak T-212/18, Romańska/Frontex

3

2020/C 304/05

Zaak C-101/20 P: Hogere voorziening ingesteld op 19 februari 2020 door Currency One tegen het arrest van het Gerecht van 19 december 2019 in zaak T-501/18, Currency One/EUIPO — Cinkciarz.pl

3

2020/C 304/06

Zaak C-198/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w Warszawie (Polen) op 11 mei 2020 — MN, DN, JN, ZN/X Bank

4

2020/C 304/07

Zaak C-202/20 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 mei 2020 door Claudio Necci tegen de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 25 maart 2020 in zaak T-129/19, Necci / Commissie

5

2020/C 304/08

Zaak C-212/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w Warszawie (Polen) op 12 mei 2020 — M.P., B.P./A., die haar activiteiten verricht via A. S.A.

6

2020/C 304/09

Zaak C-213/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w Warszawie (Polen) op 12 mei 2020 — G.W., E.S./A. Towarzystwu Ubezpieczeń na Życie

7

2020/C 304/10

Zaak C-219/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Landesverwaltungsgericht Steiermark (Oostenrijk) op 26 mei 2020 — LM

8

2020/C 304/11

Zaak C-231/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 3 juni 2020 — MT / Landespolizeidirektion Steiermark

8

2020/C 304/12

Zaak C-300/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 7 juli 2020 — BUND Naturschutz in Bayern e.V. / Landkreis Rosenheim

9

2020/C 304/13

Zaak C-306/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administratīvā apgabaltiesa (Letland) op 9 juli 2020 — SIA Visma Enterprise/Konkurences padome

10

2020/C 304/14

Zaak C-315/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 13 juli 2020 — Regione Veneto / Plan Eco S.r.l

11

2020/C 304/15

Zaak C-616/18: Beschikking van de president van de Tweede kamer van het Hof van 2 maart 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal d'instance d’Épinal — Frankrijk) — Cofidis SA/ YU, ZT

13

Gerecht

2020/C 304/16

Zaak T-444/20: Beroep ingesteld op 8 juli 2020 — Société générale e.a./GAR

14

2020/C 304/17

Zaak T-445/20: Beroep ingesteld op 8 juli 2020 — Crédit agricole e.a./GAR

15

2020/C 304/18

Zaak T-446/20: Beroep ingesteld op 8 juli 2020 — Confédération nationale du Crédit mutuel e.a./GAR

15

2020/C 304/19

Zaak T-447/20: Beroep ingesteld op 8 juli 2020 — BNP Paribas/GAR

16

2020/C 304/20

Zaak T-448/20: Beroep ingesteld op 8 juli 2020 — BPCE e.a./GAR

17

2020/C 304/21

Zaak T-449/20: Beroep ingesteld op 8 juli 2020 — Banque postale/GAR

17

2020/C 304/22

Zaak T-455/20: Beroep ingesteld op 14 juli 2020 — Roxtec/EUIPO — Wallmax (Afbeelding van zwarte cirkels op een oranje vierkant)

18

2020/C 304/23

Zaak T-467/20: Beroep ingesteld op 22 juli 2020 — Industria de Diseño Textil/EUIPO — Ffauf Italia (ZARA)

19

2020/C 304/24

Zaak T-468/20: Beroep ingesteld op 24 juli 2020 — LB / Parlement

20

2020/C 304/25

Zaak T-478/20: Beroep ingesteld op 28 juli 2020 — Bigben Connected/EUIPO — Forsee Power (FORCE POWER)

21

2020/C 304/26

Zaak T-479/20: Beroep ingesteld op 28 juli 2020 — Eurobolt e.a. / Commissie

22

2020/C 304/27

Zaak T-480/20: Beroep ingesteld op 28 juli 2020 — Hengshi Egypt Fiberglass Fabrics en Jushi Egypt for Fiberglass Industry/Commissie

23

2020/C 304/28

Zaak T-481/20: Beroep ingesteld op 31 juli 2020 — Magnetec/EUIPO (CoolTUBE)

24

2020/C 304/29

Zaak T-484/20: Beroep ingesteld op 3 augustus 2020 — SATSE / Commissie

25

2020/C 304/30

Zaak T-485/20: Beroep ingesteld op 5 augustus 2020 — Junqueras i Vies / Parlement

25

---

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

IV Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie

| 14.9.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 304/1 |
| --- | --- | --- | --- |

14.9.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 304/1

---

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

(2020/C 304/01)

Laatste publicatie

PB C 297 van 7.9.2020

Historisch overzicht van de vroegere publicaties

PB C 287 van 31.8.2020

PB C 279 van 24.8.2020

PB C 271 van 17.8.2020

PB C 262 van 10.8.2020

PB C 255 van 3.8.2020

PB C 247 van 27.7.2020

Deze teksten zijn beschikbaar in

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

| 14.9.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 304/2 |
| --- | --- | --- | --- |

14.9.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 304/2

---

Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 26 februari 2020 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa — CAAD) — Portugal] — PAGE International Lda / Autoridade Tributária e Aduaneira

(Zaak C-630/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Fiscale bepalingen - Belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Aftrek van de voorbelasting - Richtlijn 2006/112/EG - Artikelen 168 en 176 - Uitsluiting van het recht op aftrek - Afname van cateringdiensten - Standstillbepaling - Toetreding tot de Europese Unie)

(2020/C 304/02)

Procestaal: Portugees

Verwijzende rechter

Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa — CAAD)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: PAGE International Lda

Verwerende partij: Autoridade Tributária e Aduaneira

Dictum

Artikel 168, onder a) en artikel 176 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale regeling die, na de toetreding van de betrokken lidstaat tot de Europese Unie, het gebied van de uitgaven die van het recht op aftrek van de belasting over de toegevoegde waarde zijn uitgesloten verkleint door onder bepaalde voorwaarden een gedeeltelijke aftrek van de over deze uitgaven geheven belasting over de toegevoegde waarde toe te staan, waaronder met name over uitgaven in verband met maaltijden, ook al verklaart de belastingplichtige dat die uitgaven volledig zijn gedaan in de uitoefening van zijn belastbare economische activiteit.

---

(1)  PB C 389 van 11.11.2019.

---

| 14.9.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 304/3 |
| --- | --- | --- | --- |

14.9.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 304/3

---

Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 16 juli 2020 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de rechtbank van eerste aanleg Antwerpen — België) — Federale Overheidsdienst Financiën, Openbaar Ministerie/Metalen Galler NV (C-632/19 en C-633/19), LW-Idee GmbH (C-632/19 en C-633/19), KGH Belgium NV (C-632/19), Vollers Belgium NV (C-633/19)

(Gevoegde zaken C-632/19 en C-633/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 53, lid 2, en artikel 94 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Dumping - Invoer van bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen van oorsprong uit China - Verordening (EG) nr. 91/2009 - Geldigheid en uitlegging - Onvoldoende precisering van de feitelijke context van het hoofdgeding en van de redenen waarom een antwoord op de prejudiciële vragen noodzakelijk is - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

(2020/C 304/03)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Federale Overheidsdienst Financiën, Openbaar Ministerie

Verwerende partijen: Metalen Galler NV (C-632/19 en C-633/19), LW-Idee GmbH (C-632/19 en C-633/19), KGH Belgium NV (C-632/19), Vollers Belgium NV (C-633/19)

Dictum

De door de rechtbank van eerste aanleg Antwerpen (België) bij beslissingen van 27 maart 2019 ingediende verzoeken om een prejudiciële beslissing zijn kennelijk niet-ontvankelijk.

---

(1)  PB C 399 van 25.11.2019.

---

| 14.9.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 304/3 |
| --- | --- | --- | --- |

14.9.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 304/3

---

Hogere voorziening ingesteld op 16 november 2019 door Karolina Romańska tegen de beschikking van het Gerecht van 6 september 2019 in zaak T-212/18, Romańska/Frontex

(Zaak C-839/19 P)

(2020/C 304/04)

Procestaal: Pools

Partijen

Rekwirante: Karolina Romańska-Kuć (vertegenwoordiger: A. Tetkowska, adwokat)

Andere partij in de procedure: Europees Grens- en kustwachtagentschap

Bij beschikking van 31 januari 2020 is de doorhaling van de zaak gelast.

---

| 14.9.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 304/3 |
| --- | --- | --- | --- |

14.9.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 304/3

---

Hogere voorziening ingesteld op 19 februari 2020 door Currency One tegen het arrest van het Gerecht van 19 december 2019 in zaak T-501/18, Currency One/EUIPO — Cinkciarz.pl

(Zaak C-101/20 P)

(2020/C 304/05)

Procestaal: Pools

Partijen

Rekwirante: Currency One S.A. (vertegenwoordiger: P. Szmidt, adwokat)

Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie, Cinkciarz.pl sp. z o.o.

Bij beschikking van 28 mei 2020 heeft het Hof (Kamer voor toelating van hogere voorzieningen) de hogere voorziening niet toegelaten.

---

| 14.9.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 304/4 |
| --- | --- | --- | --- |

14.9.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 304/4

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w Warszawie (Polen) op 11 mei 2020 — MN, DN, JN, ZN/X Bank

(Zaak C-198/20)

(2020/C 304/06)

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w Warszawie

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: MN, DN, JN, ZN

Verwerende partij: X Bank S.A.

Prejudiciële vragen

| 1) | Moeten artikel 2, onder b), van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (1), artikel 3, leden 1 en 2, en artikel 4 van richtlijn 93/13, alsmede de hiernavolgende overwegingen ervan:






  — | de consument moet in het kader van een mondelinge overeenkomst dezelfde bescherming genieten als in dat van een schriftelijke overeenkomst en, in dat laatste geval, ongeacht het feit dat de voorwaarden daarvan in een of in meer documenten zijn vervat; |
| --- | --- | --- |

1)

Moeten artikel 2, onder b), van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (1), artikel 3, leden 1 en 2, en artikel 4 van richtlijn 93/13, alsmede de hiernavolgende overwegingen ervan:

—

de consument moet in het kader van een mondelinge overeenkomst dezelfde bescherming genieten als in dat van een schriftelijke overeenkomst en, in dat laatste geval, ongeacht het feit dat de voorwaarden daarvan in een of in meer documenten zijn vervat;

| — | de beoordeling, aan de hand van de vastgestelde algemene criteria, van het oneerlijke karakter van bedingen, met name met betrekking tot beroepsactiviteiten met een openbaar karakter betreffende collectieve diensten waarbij een solidariteit tussen de gebruikers wordt vooropgesteld, moet worden aangevuld met een middel voor de afweging van de onderscheidene belangen die in het geding zijn; dit is de goede trouw; bij de beoordeling van de goede trouw moet er in het bijzonder worden gelet op de min of meer sterke respectieve onderhandelingsposities van de partijen en op de vraag of de consument op enigerlei wijze ertoe is aangezet zijn instemming met het beding te betuigen en of de goederen of diensten op speciale bestelling van de consument zijn verkocht of geleverd; de verkoper kan aan de eis van goede trouw voldoen door op eerlijke en billijke wijze te onderhandelen met de andere partij, waarvan hij de legitieme belangen in aanmerking dient te nemen; |
| --- | --- |

—

de beoordeling, aan de hand van de vastgestelde algemene criteria, van het oneerlijke karakter van bedingen, met name met betrekking tot beroepsactiviteiten met een openbaar karakter betreffende collectieve diensten waarbij een solidariteit tussen de gebruikers wordt vooropgesteld, moet worden aangevuld met een middel voor de afweging van de onderscheidene belangen die in het geding zijn; dit is de goede trouw; bij de beoordeling van de goede trouw moet er in het bijzonder worden gelet op de min of meer sterke respectieve onderhandelingsposities van de partijen en op de vraag of de consument op enigerlei wijze ertoe is aangezet zijn instemming met het beding te betuigen en of de goederen of diensten op speciale bestelling van de consument zijn verkocht of geleverd; de verkoper kan aan de eis van goede trouw voldoen door op eerlijke en billijke wijze te onderhandelen met de andere partij, waarvan hij de legitieme belangen in aanmerking dient te nemen;

| — | de overeenkomsten moeten in duidelijke en begrijpelijke bewoordingen worden opgesteld, de consument moet daadwerkelijk gelegenheid hebben om kennis te nemen van alle bedingen en in geval van twijfel prevaleert de voor de consument gunstigste interpretatie;
  in het licht van de punten 16 en 21 van het arrest van het Hof van 3 september 2015, Costea, C-110/14, EU:C:2015:538, en de punten 20 en 26 tot en met 33 van de conclusie van advocaat-generaal Cruz Villalón in deze zaak, EU:C:2015:271, aldus worden uitgelegd dat elke consument recht heeft op de door richtlijn 93/13 geboden consumentenbescherming?
  Of geldt deze consumentenbescherming alleen voor een normaal geïnformeerde en redelijk omzichtige en oplettende gemiddelde consument, zoals wordt gesuggereerd in punt 74 van het arrest van 30 april 2014, Kásler en Káslerné Rábai, C-26/13, EU:C:2014:282? Met andere woorden: kan de nationale rechter vaststellen dat contractuele bedingen oneerlijk zijn, ongeacht welke consument de betrokken overeenkomst heeft gesloten, of kan hij dat alleen met betrekking tot bedingen van een overeenkomst die is gesloten door een consument die kan worden beschouwd als een normaal geïnformeerde en redelijk omzichtige en oplettende gemiddelde consument? |
| --- | --- |

—

de overeenkomsten moeten in duidelijke en begrijpelijke bewoordingen worden opgesteld, de consument moet daadwerkelijk gelegenheid hebben om kennis te nemen van alle bedingen en in geval van twijfel prevaleert de voor de consument gunstigste interpretatie;

in het licht van de punten 16 en 21 van het arrest van het Hof van 3 september 2015, Costea, C-110/14, EU:C:2015:538, en de punten 20 en 26 tot en met 33 van de conclusie van advocaat-generaal Cruz Villalón in deze zaak, EU:C:2015:271, aldus worden uitgelegd dat elke consument recht heeft op de door richtlijn 93/13 geboden consumentenbescherming?

Of geldt deze consumentenbescherming alleen voor een normaal geïnformeerde en redelijk omzichtige en oplettende gemiddelde consument, zoals wordt gesuggereerd in punt 74 van het arrest van 30 april 2014, Kásler en Káslerné Rábai, C-26/13, EU:C:2014:282? Met andere woorden: kan de nationale rechter vaststellen dat contractuele bedingen oneerlijk zijn, ongeacht welke consument de betrokken overeenkomst heeft gesloten, of kan hij dat alleen met betrekking tot bedingen van een overeenkomst die is gesloten door een consument die kan worden beschouwd als een normaal geïnformeerde en redelijk omzichtige en oplettende gemiddelde consument?

| 2) | Indien het antwoord op de eerste vraag luidt dat de door richtlijn 93/13 geboden consumentenbescherming niet voor elke consument geldt maar alleen voor een normaal geïnformeerde en redelijk omzichtige en oplettende gemiddelde consument, kan een consument dan als een normaal geïnformeerde en redelijk omzichtige en oplettende gemiddelde consument worden beschouwd indien hij, voorafgaand aan de sluiting van een aan een vreemde valuta gekoppelde en voor een periode van 30 jaar gesloten hypothecaire kredietovereenkomst ten bedrage van 150 000 PLN, deze overeenkomst niet heeft gelezen? Kan aan een dergelijke consument bescherming uit hoofde van richtlijn 93/13 worden geboden? |
| --- | --- |

2)

Indien het antwoord op de eerste vraag luidt dat de door richtlijn 93/13 geboden consumentenbescherming niet voor elke consument geldt maar alleen voor een normaal geïnformeerde en redelijk omzichtige en oplettende gemiddelde consument, kan een consument dan als een normaal geïnformeerde en redelijk omzichtige en oplettende gemiddelde consument worden beschouwd indien hij, voorafgaand aan de sluiting van een aan een vreemde valuta gekoppelde en voor een periode van 30 jaar gesloten hypothecaire kredietovereenkomst ten bedrage van 150 000 PLN, deze overeenkomst niet heeft gelezen? Kan aan een dergelijke consument bescherming uit hoofde van richtlijn 93/13 worden geboden?

| 3) | Indien het antwoord op de eerste vraag luidt dat de door richtlijn 93/13 geboden consumentenbescherming niet voor elke consument geldt maar alleen voor een normaal geïnformeerde en redelijk omzichtige en oplettende gemiddelde consument, kan een consument dan als een normaal geïnformeerde en redelijk omzichtige en oplettende gemiddelde consument worden beschouwd indien hij weliswaar kennis heeft genomen van het ontwerp van de aan de vreemde valuta gekoppelde en voor een periode van 30 jaar gesloten hypothecaire kredietovereenkomst ten bedrage van 150 000 PLN, maar deze niet volledig heeft begrepen en desondanks niet heeft geprobeerd om deze te begrijpen alvorens hij de overeenkomst heeft gesloten en met name heeft nagelaten de andere contractpartij, die een bank is, te verzoeken de inhoud van de overeenkomst en van de afzonderlijke bepalingen ervan toe te lichten? Kan aan een dergelijke consument bescherming uit hoofde van richtlijn 93/13 worden geboden? |
| --- | --- |

3)

Indien het antwoord op de eerste vraag luidt dat de door richtlijn 93/13 geboden consumentenbescherming niet voor elke consument geldt maar alleen voor een normaal geïnformeerde en redelijk omzichtige en oplettende gemiddelde consument, kan een consument dan als een normaal geïnformeerde en redelijk omzichtige en oplettende gemiddelde consument worden beschouwd indien hij weliswaar kennis heeft genomen van het ontwerp van de aan de vreemde valuta gekoppelde en voor een periode van 30 jaar gesloten hypothecaire kredietovereenkomst ten bedrage van 150 000 PLN, maar deze niet volledig heeft begrepen en desondanks niet heeft geprobeerd om deze te begrijpen alvorens hij de overeenkomst heeft gesloten en met name heeft nagelaten de andere contractpartij, die een bank is, te verzoeken de inhoud van de overeenkomst en van de afzonderlijke bepalingen ervan toe te lichten? Kan aan een dergelijke consument bescherming uit hoofde van richtlijn 93/13 worden geboden?

---

(1)  PB 1993, L 95, blz. 29.

---

| 14.9.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 304/5 |
| --- | --- | --- | --- |

14.9.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 304/5

---

Hogere voorziening ingesteld op 12 mei 2020 door Claudio Necci tegen de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 25 maart 2020 in zaak T-129/19, Necci / Commissie

(Zaak C-202/20 P)

(2020/C 304/07)

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirant: Claudio Necci (vertegenwoordigers: S. Orlandi en T. Martin, advocaten)

Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Europees Parlement, Raad van de Europese Unie

Conclusies

| — | De beschikking van het Gerecht van de Europese Unie van 25 maart 2020 in zaak T-129/19, Necci/Commissie, vernietigen; |
| --- | --- |

—

De beschikking van het Gerecht van de Europese Unie van 25 maart 2020 in zaak T-129/19, Necci/Commissie, vernietigen;

| — | De zaak naar het Gerecht van de Europese Unie terugverwijzen voor een nieuwe uitspraak; |
| --- | --- |

—

De zaak naar het Gerecht van de Europese Unie terugverwijzen voor een nieuwe uitspraak;

| — | De beslissing omtrent de kosten aanhouden. |
| --- | --- |

—

De beslissing omtrent de kosten aanhouden.

Middelen en voornaamste argumenten

Rekwirant vordert nietigverklaring van de beschikking van 25 mei 2020 in zaak T-129/19, waarbij het Gerecht van de Europese Unie zijn beroep tot nietigverklaring niet-ontvankelijk heeft verklaard en hem heeft verwezen in de kosten.

Rekwirant voert hiertoe drie middelen aan:

Het eerste middel is ontleend aan een verkeerde opvatting van het voorwerp van het geschil, doordat het Gerecht van de Europese Unie heeft geoordeeld dat het besluit van 18 juli 2011 nadelig was voor rekwirant.

Het tweede middel is ontleend aan schending van zijn recht op effectieve rechterlijke bescherming, aangezien rekwirant, indien zijn beroep niet-ontvankelijk is, geen rechtsmiddel meer ter beschikking staat om op te komen tegen het feit dat hij geen enkele sociale zekerheid meer geniet, ondanks het feit dat hij zijn hele leven heeft gewerkt.

Het derde middel is ontleend aan schending van het beginsel van één enkele toepasselijke wetgeving, aangezien het Gerecht van de Europese Unie heeft geoordeeld dat het verlies van alle socialezekerheidsdekking in Italië als gevolg van de overdracht “voortvloeit uit de voor het betrokken nationale recht specifieke rechtsregels en geen invloed heeft op zijn situatie met betrekking tot het GSZV”.

---

| 14.9.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 304/6 |
| --- | --- | --- | --- |

14.9.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 304/6

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w Warszawie (Polen) op 12 mei 2020 — M.P., B.P./“A.”, die haar activiteiten verricht via “A.” S.A.

(Zaak C-212/20)

(2020/C 304/08)

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w Warszawie

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: M.P., B.P.

Verwerende partij:“A.”, die haar activiteiten verricht via “A.” S.A.

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet een contractueel beding tot vaststelling van de aankoop- en verkoopkoers van een vreemde valuta in een overeenkomst betreffende een aan de wisselkoers van een dergelijke valuta gekoppeld krediet, gelet op artikel 3, lid 1, artikel 4, lid 1, en artikel 5 van richtlijn 93/13/EEG (1) van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten en op de overwegingen daarvan, waarin is bepaald dat overeenkomsten in duidelijke en begrijpelijke bewoordingen moeten worden opgesteld en dat in geval van twijfel de voor de consument gunstigste interpretatie prevaleert, op ondubbelzinnige wijze worden geformuleerd, dat wil zeggen aldus dat de kredietnemer/consument de mogelijkheid wordt geboden deze wisselkoers op een bepaalde datum zelf vast te stellen, of is het, gelet op het soort overeenkomst als bedoeld in artikel 4, lid 1, van voornoemde richtlijn, op het langdurige (enkele tientallen jaren bestrijkende) karakter van de overeenkomst en op het feit dat de wisselkoers van de vreemde valuta voortdurend (op elk moment) verandert, mogelijk dit beding op een algemenere wijze te formuleren, namelijk onder verwijzing naar de marktkoers van de vreemde valuta, om aldus te voorkomen dat het evenwicht tussen de rechten en verplichtingen van de partijen aanzienlijk ten nadele van de consument wordt verstoord in de zin van artikel 3, lid 1, van de genoemde richtlijn? |
| --- | --- |

1)

Moet een contractueel beding tot vaststelling van de aankoop- en verkoopkoers van een vreemde valuta in een overeenkomst betreffende een aan de wisselkoers van een dergelijke valuta gekoppeld krediet, gelet op artikel 3, lid 1, artikel 4, lid 1, en artikel 5 van richtlijn 93/13/EEG (1) van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten en op de overwegingen daarvan, waarin is bepaald dat overeenkomsten in duidelijke en begrijpelijke bewoordingen moeten worden opgesteld en dat in geval van twijfel de voor de consument gunstigste interpretatie prevaleert, op ondubbelzinnige wijze worden geformuleerd, dat wil zeggen aldus dat de kredietnemer/consument de mogelijkheid wordt geboden deze wisselkoers op een bepaalde datum zelf vast te stellen, of is het, gelet op het soort overeenkomst als bedoeld in artikel 4, lid 1, van voornoemde richtlijn, op het langdurige (enkele tientallen jaren bestrijkende) karakter van de overeenkomst en op het feit dat de wisselkoers van de vreemde valuta voortdurend (op elk moment) verandert, mogelijk dit beding op een algemenere wijze te formuleren, namelijk onder verwijzing naar de marktkoers van de vreemde valuta, om aldus te voorkomen dat het evenwicht tussen de rechten en verplichtingen van de partijen aanzienlijk ten nadele van de consument wordt verstoord in de zin van artikel 3, lid 1, van de genoemde richtlijn?

| 2) | Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord: kan een contractueel beding tot vaststelling van de aankoop- en verkoopkoers van een vreemde valuta door de kredietgever (bank), gelet op artikel 5 van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten en op de overwegingen daarvan, aldus worden uitgelegd dat twijfels over de uitlegging van de overeenkomst worden weggenomen in het voordeel van de consument en dat wordt aangenomen dat de overeenkomst de aankoop- en verkoopkoers van de vreemde valuta niet op willekeurige wijze maar aan de hand van marktvoorwaarden vaststelt, met name wanneer beide partijen dezelfde opvatting hadden over de contractuele bedingen tot vaststelling van de aankoop- en verkoopkoers van de vreemde valuta of wanneer de kredietnemer/consument ten tijde van de sluiting en de tenuitvoerlegging van de overeenkomst geen belangstelling voor het betwiste beding had en op het tijdstip van sluiting van de overeenkomst en gedurende de gehele looptijd ervan heeft verzuimd zich met de inhoud van de overeenkomst vertrouwd te maken? |
| --- | --- |

2)

Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord: kan een contractueel beding tot vaststelling van de aankoop- en verkoopkoers van een vreemde valuta door de kredietgever (bank), gelet op artikel 5 van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten en op de overwegingen daarvan, aldus worden uitgelegd dat twijfels over de uitlegging van de overeenkomst worden weggenomen in het voordeel van de consument en dat wordt aangenomen dat de overeenkomst de aankoop- en verkoopkoers van de vreemde valuta niet op willekeurige wijze maar aan de hand van marktvoorwaarden vaststelt, met name wanneer beide partijen dezelfde opvatting hadden over de contractuele bedingen tot vaststelling van de aankoop- en verkoopkoers van de vreemde valuta of wanneer de kredietnemer/consument ten tijde van de sluiting en de tenuitvoerlegging van de overeenkomst geen belangstelling voor het betwiste beding had en op het tijdstip van sluiting van de overeenkomst en gedurende de gehele looptijd ervan heeft verzuimd zich met de inhoud van de overeenkomst vertrouwd te maken?

---

(1)  PB 1993, L 95, blz. 29.

---

| 14.9.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 304/7 |
| --- | --- | --- | --- |

14.9.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 304/7

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w Warszawie (Polen) op 12 mei 2020 — G.W., E.S./“A.” Towarzystwu Ubezpieczeń na Życie

(Zaak C-213/20)

(2020/C 304/09)

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w Warszawie

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: G.W., E.S.

Verwerende partij:“A.” Towarzystwu Ubezpieczeń na Życie S.A.

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet artikel 36, lid 1, van richtlijn 2002/83/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 5 november 2002 betreffende levensverzekering [...], gelezen in samenhang met punt A, a. 12 van bijlage III daarbij, aldus worden uitgelegd dat de verplichting tot het verstrekken van de daarin genoemde inlichtingen ook betrekking heeft op een verzekerde indien deze niet tegelijkertijd de verzekeringnemer is maar als consument toetreedt tot een overeenkomst inzake een collectieve levensverzekering (verzekering bij leven of overlijden) in de vorm van een fractieverzekering tussen een verzekeringsonderneming en een verzekeringnemer die een marktdeelnemer is en de verzekerde daarbij optreedt als de daadwerkelijke belegger van de geldmiddelen die als verzekeringspremie worden voldaan? |
| --- | --- |

1)

Moet artikel 36, lid 1, van richtlijn 2002/83/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 5 november 2002 betreffende levensverzekering [...], gelezen in samenhang met punt A, a. 12 van bijlage III daarbij, aldus worden uitgelegd dat de verplichting tot het verstrekken van de daarin genoemde inlichtingen ook betrekking heeft op een verzekerde indien deze niet tegelijkertijd de verzekeringnemer is maar als consument toetreedt tot een overeenkomst inzake een collectieve levensverzekering (verzekering bij leven of overlijden) in de vorm van een fractieverzekering tussen een verzekeringsonderneming en een verzekeringnemer die een marktdeelnemer is en de verzekerde daarbij optreedt als de daadwerkelijke belegger van de geldmiddelen die als verzekeringspremie worden voldaan?

| 2) | Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord: moet artikel 36, lid 1, van richtlijn 2002/83/EG [...], gelezen in samenhang met punt A, a. 11 en a. 12, van bijlage III daarbij, aldus worden uitgelegd dat de verplichting tot het verstrekken van inlichtingen over de eigenschappen van de onderliggende activa van het beleggingsverzekeringsfonds in het kader van een rechtsbetrekking als die van de eerste vraag tevens inhoudt dat de verzekerde consument op uitputtende en begrijpelijke wijze in kennis moet worden gesteld van alle risico’s, en van de aard en de orde van grootte daarvan, waarmee de belegging in de activa van een dergelijk beleggingsfonds (zoals gestructureerde obligaties of derivaten) gepaard gaat of dat het, in de zin van de genoemde bepaling, volstaat om aan de verzekerde consument basisinformatie te verstrekken over de voornaamste soorten risico’s waarmee een belegging van geldmiddelen met behulp van een dergelijk beleggingsfonds gepaard gaat? |
| --- | --- |

2)

Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord: moet artikel 36, lid 1, van richtlijn 2002/83/EG [...], gelezen in samenhang met punt A, a. 11 en a. 12, van bijlage III daarbij, aldus worden uitgelegd dat de verplichting tot het verstrekken van inlichtingen over de eigenschappen van de onderliggende activa van het beleggingsverzekeringsfonds in het kader van een rechtsbetrekking als die van de eerste vraag tevens inhoudt dat de verzekerde consument op uitputtende en begrijpelijke wijze in kennis moet worden gesteld van alle risico’s, en van de aard en de orde van grootte daarvan, waarmee de belegging in de activa van een dergelijk beleggingsfonds (zoals gestructureerde obligaties of derivaten) gepaard gaat of dat het, in de zin van de genoemde bepaling, volstaat om aan de verzekerde consument basisinformatie te verstrekken over de voornaamste soorten risico’s waarmee een belegging van geldmiddelen met behulp van een dergelijk beleggingsfonds gepaard gaat?

| 3) | Moet artikel 36, lid 1, van richtlijn 2002/83/EG, gelezen in samenhang met punt A, a. 11 en a. 12, van bijlage III daarbij, aldus worden uitgelegd dat daaruit, in het kader van de rechtsbetrekking van de eerste en de tweede vraag, voortvloeit dat een consument die als verzekerde toetreedt tot een levensverzekeringsovereenkomst in kennis moet worden gesteld van alle beleggingsrisico’s en van de daarmee verband houdende voorwaarden waarvan de emittent van de activa (gestructureerde obligaties of derivaten) waaruit het beleggingsverzekeringsfonds bestaat, de verzekeraar in kennis heeft gesteld? |
| --- | --- |

3)

Moet artikel 36, lid 1, van richtlijn 2002/83/EG, gelezen in samenhang met punt A, a. 11 en a. 12, van bijlage III daarbij, aldus worden uitgelegd dat daaruit, in het kader van de rechtsbetrekking van de eerste en de tweede vraag, voortvloeit dat een consument die als verzekerde toetreedt tot een levensverzekeringsovereenkomst in kennis moet worden gesteld van alle beleggingsrisico’s en van de daarmee verband houdende voorwaarden waarvan de emittent van de activa (gestructureerde obligaties of derivaten) waaruit het beleggingsverzekeringsfonds bestaat, de verzekeraar in kennis heeft gesteld?

| 4) | Indien de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord: moet artikel 36, lid 1, van richtlijn 2002/83/EG [...] aldus worden uitgelegd dat een consument die als verzekerde toetreedt tot een overeenkomst inzake een collectieve levensverzekering (verzekering bij leven of overlijden) in de vorm van een fractieverzekering de inlichtingen over de eigenschappen van de onderliggende activa en de risico’s van een belegging in dergelijke activa dient te ontvangen voordat de overeenkomst wordt gesloten, dat wil zeggen in het kader van een afzonderlijke precontractuele procedure, en verzet deze bepaling van de richtlijn zich derhalve tegen een bepaling van nationaal recht als artikel 13, lid 4, van de ustawa o działalności ubezpieczeniowej (wet op het verzekeringsbedrijf) van 22 mei 2003, [...] volgens welke het volstaat dat deze inlichtingen pas worden verstrekt in de verzekeringsovereenkomst en gedurende de sluiting daarvan en die het tijdstip van ontvangst van deze inlichtingen in de procedure van toetreding tot de overeenkomst niet ondubbelzinnig en uitdrukkelijk afzondert en onderscheidt? |
| --- | --- |

4)

Indien de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord: moet artikel 36, lid 1, van richtlijn 2002/83/EG [...] aldus worden uitgelegd dat een consument die als verzekerde toetreedt tot een overeenkomst inzake een collectieve levensverzekering (verzekering bij leven of overlijden) in de vorm van een fractieverzekering de inlichtingen over de eigenschappen van de onderliggende activa en de risico’s van een belegging in dergelijke activa dient te ontvangen voordat de overeenkomst wordt gesloten, dat wil zeggen in het kader van een afzonderlijke precontractuele procedure, en verzet deze bepaling van de richtlijn zich derhalve tegen een bepaling van nationaal recht als artikel 13, lid 4, van de ustawa o działalności ubezpieczeniowej (wet op het verzekeringsbedrijf) van 22 mei 2003, [...] volgens welke het volstaat dat deze inlichtingen pas worden verstrekt in de verzekeringsovereenkomst en gedurende de sluiting daarvan en die het tijdstip van ontvangst van deze inlichtingen in de procedure van toetreding tot de overeenkomst niet ondubbelzinnig en uitdrukkelijk afzondert en onderscheidt?

| 5) | Indien de vragen 1 tot en met 3 bevestigend worden beantwoord: moet artikel 36, lid 1, van richtlijn 2002/83/EG [...], gelezen in samenhang met punt A, a. 11 en a. 12, van bijlage III daarbij, tevens aldus worden uitgelegd dat de correcte nakoming van de daarin neergelegde informatieverplichting moet worden beschouwd als een essentieel onderdeel van een overeenkomst inzake een collectieve levensverzekering (verzekering bij leven of overlijden) in de vorm van een fractieverzekering en kan de vaststelling dat deze verplichting niet naar behoren is nagekomen er bijgevolg toe leiden dat aan de verzekerde consument het recht wordt toegekend te verzoeken om terugbetaling van alle voldane verzekeringspremies uit hoofde van de eventuele vaststelling van de nietigheid of de oorspronkelijke ondoeltreffendheid van de overeenkomst of van de individuele verklaring van toetreding tot een dergelijke overeenkomst? |
| --- | --- |

5)

Indien de vragen 1 tot en met 3 bevestigend worden beantwoord: moet artikel 36, lid 1, van richtlijn 2002/83/EG [...], gelezen in samenhang met punt A, a. 11 en a. 12, van bijlage III daarbij, tevens aldus worden uitgelegd dat de correcte nakoming van de daarin neergelegde informatieverplichting moet worden beschouwd als een essentieel onderdeel van een overeenkomst inzake een collectieve levensverzekering (verzekering bij leven of overlijden) in de vorm van een fractieverzekering en kan de vaststelling dat deze verplichting niet naar behoren is nagekomen er bijgevolg toe leiden dat aan de verzekerde consument het recht wordt toegekend te verzoeken om terugbetaling van alle voldane verzekeringspremies uit hoofde van de eventuele vaststelling van de nietigheid of de oorspronkelijke ondoeltreffendheid van de overeenkomst of van de individuele verklaring van toetreding tot een dergelijke overeenkomst?

---

(1)  PB 2002, L 345, blz. 1.

---

| 14.9.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 304/8 |
| --- | --- | --- | --- |

14.9.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 304/8

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Landesverwaltungsgericht Steiermark (Oostenrijk) op 26 mei 2020 — LM

(Zaak C-219/20)

(2020/C 304/10)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landesverwaltungsgericht Steiermark

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: LM

Verwerende overheidsinstantie: Bezirkshauptmannschaft Hartberg-Fürstenfeld

Andere partij in de procedure: Österreichische Gesundheitskasse

Kompetenzzentrum LSDB

Prejudiciële vraag

Moeten artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden alsook artikel 41, lid 1, en artikel 47, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale bepaling die dwingend voorziet in een verjaringstermijn van vijf jaar voor een door nalatigheid gepleegd delict in een bestuursrechtelijke strafprocedure?

---

| 14.9.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 304/8 |
| --- | --- | --- | --- |

14.9.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 304/8

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 3 juni 2020 — MT / Landespolizeidirektion Steiermark

(Zaak C-231/20)

(2020/C 304/11)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Verwaltungsgerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: MT

Verwerende partij: Landespolizeidirektion Steiermark

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet de nationale rechter in een strafprocedure die wordt gevoerd ter bescherming van een monopolieregeling, de door hem toe te passen strafrechtelijke sanctienorm toetsen aan de vrijheid van dienstverrichting, wanneer hij de monopolieregeling reeds tevoren overeenkomstig de richtsnoeren van het Hof van Justitie van de Europese Unie heeft onderzocht en uit dit onderzoek is gebleken dat de monopolieregeling gerechtvaardigd is? |
| --- | --- |

1)

Moet de nationale rechter in een strafprocedure die wordt gevoerd ter bescherming van een monopolieregeling, de door hem toe te passen strafrechtelijke sanctienorm toetsen aan de vrijheid van dienstverrichting, wanneer hij de monopolieregeling reeds tevoren overeenkomstig de richtsnoeren van het Hof van Justitie van de Europese Unie heeft onderzocht en uit dit onderzoek is gebleken dat de monopolieregeling gerechtvaardigd is?

| 2) | Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:






  2) a) | Moet artikel 56 VWEU aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale bepaling waarbij dwingend wordt voorgeschreven dat het als ondernemer ter beschikking stellen van verboden loterijen in de zin van de kansspelwet wordt bestraft met een geldboete per speelautomaat, zonder dat een absolute bovengrens wordt gesteld aan het totale bedrag van de opgelegde geldboeten? |
| --- | --- | --- |

2)

Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:

2) a)

Moet artikel 56 VWEU aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale bepaling waarbij dwingend wordt voorgeschreven dat het als ondernemer ter beschikking stellen van verboden loterijen in de zin van de kansspelwet wordt bestraft met een geldboete per speelautomaat, zonder dat een absolute bovengrens wordt gesteld aan het totale bedrag van de opgelegde geldboeten?

| 2) b) | Moet artikel 56 VWEU aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale bepaling waarbij dwingend wordt voorgeschreven dat het als ondernemer ter beschikking stellen van verboden loterijen in de zin van de kansspelwet wordt bestraft met een minimumboete van 3 000,00 EUR per speelautomaat? |
| --- | --- |

2) b)

Moet artikel 56 VWEU aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale bepaling waarbij dwingend wordt voorgeschreven dat het als ondernemer ter beschikking stellen van verboden loterijen in de zin van de kansspelwet wordt bestraft met een minimumboete van 3 000,00 EUR per speelautomaat?

| 2) c) | Moet artikel 56 VWEU aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale bepaling waarbij het als ondernemer ter beschikking stellen van verboden loterijen in de zin van de kansspelwet wordt bestraft met een vervangende hechtenisstraf per speelautomaat, zonder dat een absolute bovengrens wordt gesteld aan de totale duur van de vervangende hechtenisstraffen? |
| --- | --- |

2) c)

Moet artikel 56 VWEU aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale bepaling waarbij het als ondernemer ter beschikking stellen van verboden loterijen in de zin van de kansspelwet wordt bestraft met een vervangende hechtenisstraf per speelautomaat, zonder dat een absolute bovengrens wordt gesteld aan de totale duur van de vervangende hechtenisstraffen?

| 2) d) | Moet artikel 56 VWEU aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale bepaling waarbij, in het geval van strafoplegging wegens het als ondernemer ter beschikking stellen van verboden loterijen in de zin van de kansspelwet, wordt voorgeschreven dat een bijdrage in de kosten van de strafprocedure ten belope van 10 % van de opgelegde geldboeten in rekening wordt gebracht? |
| --- | --- |

2) d)

Moet artikel 56 VWEU aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale bepaling waarbij, in het geval van strafoplegging wegens het als ondernemer ter beschikking stellen van verboden loterijen in de zin van de kansspelwet, wordt voorgeschreven dat een bijdrage in de kosten van de strafprocedure ten belope van 10 % van de opgelegde geldboeten in rekening wordt gebracht?

| 3) | Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord:






  3) | a) Moet artikel 49, lid 3, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale bepaling waarbij dwingend wordt voorgeschreven dat het als ondernemer ter beschikking stellen van verboden loterijen in de zin van de kansspelwet wordt bestraft met een geldboete per speelautomaat, zonder dat een absolute bovengrens wordt gesteld aan het totale bedrag van de geldboeten? |
| --- | --- | --- |

3)

Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord:

3)

a) Moet artikel 49, lid 3, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale bepaling waarbij dwingend wordt voorgeschreven dat het als ondernemer ter beschikking stellen van verboden loterijen in de zin van de kansspelwet wordt bestraft met een geldboete per speelautomaat, zonder dat een absolute bovengrens wordt gesteld aan het totale bedrag van de geldboeten?

| 3) | b) Moet artikel 49, lid 3, van het Handvest aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale bepaling waarbij dwingend wordt voorgeschreven dat het als ondernemer ter beschikking stellen van verboden loterijen in de zin van de kansspelwet wordt bestraft met een minimumboete van 3 000,00 EUR per speelautomaat? |
| --- | --- |

3)

b) Moet artikel 49, lid 3, van het Handvest aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale bepaling waarbij dwingend wordt voorgeschreven dat het als ondernemer ter beschikking stellen van verboden loterijen in de zin van de kansspelwet wordt bestraft met een minimumboete van 3 000,00 EUR per speelautomaat?

| 3) | c) Moet artikel 49, lid 3, van het Handvest aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale bepaling waarbij wordt voorgeschreven dat het als ondernemer ter beschikking stellen van verboden loterijen in de zin van de kansspelwet wordt bestraft met een vervangende hechtenisstraf per speelautomaat, zonder dat een absolute bovengrens wordt gesteld aan de totale duur van de vervangende hechtenisstraffen? |
| --- | --- |

3)

c) Moet artikel 49, lid 3, van het Handvest aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale bepaling waarbij wordt voorgeschreven dat het als ondernemer ter beschikking stellen van verboden loterijen in de zin van de kansspelwet wordt bestraft met een vervangende hechtenisstraf per speelautomaat, zonder dat een absolute bovengrens wordt gesteld aan de totale duur van de vervangende hechtenisstraffen?

| 3) | d) Moet artikel 49, lid 3, van het Handvest aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale bepaling waarbij wordt voorgeschreven dat, in het geval van strafoplegging wegens het als ondernemer ter beschikking stellen van verboden loterijen in de zin van de kansspelwet, een bijdrage in de kosten van de strafprocedure ten belope van 10 % van de opgelegde geldboeten in rekening wordt gebracht? |
| --- | --- |

3)

d) Moet artikel 49, lid 3, van het Handvest aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale bepaling waarbij wordt voorgeschreven dat, in het geval van strafoplegging wegens het als ondernemer ter beschikking stellen van verboden loterijen in de zin van de kansspelwet, een bijdrage in de kosten van de strafprocedure ten belope van 10 % van de opgelegde geldboeten in rekening wordt gebracht?

---

| 14.9.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 304/9 |
| --- | --- | --- | --- |

14.9.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 304/9

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 7 juli 2020 — BUND Naturschutz in Bayern e.V. / Landkreis Rosenheim

(Zaak C-300/20)

(2020/C 304/12)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesverwaltungsgericht

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: BUND Naturschutz in Bayern e.V.

Verwerende partij: Landkreis Rosenheim

Deelnemers aan de procedure: Landesanwaltschaft Bayern, Vertreter des Bundesinteresses beim Bundesverwaltungsgericht

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet artikel 3, lid 2, onder a), van richtlijn 2001/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2001 betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma’s (1), aldus worden uitgelegd dat reeds dan een kader wordt gevormd voor de toekenning van toekomstige vergunningen voor de in bijlagen I en II bij richtlijn 2011/92/EU (2) (MEB-richtlijn) genoemde projecten, wanneer een besluit ter bescherming van natuur en landschap voorziet in algemene verbodsbepalingen met vrijstellingsmogelijkheid en vergunningsvereisten die niet specifiek in verband staan met de in de bijlagen bij de MEB-richtlijn genoemde projecten? |
| --- | --- |

1)

Moet artikel 3, lid 2, onder a), van richtlijn 2001/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2001 betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma’s (1), aldus worden uitgelegd dat reeds dan een kader wordt gevormd voor de toekenning van toekomstige vergunningen voor de in bijlagen I en II bij richtlijn 2011/92/EU (2) (MEB-richtlijn) genoemde projecten, wanneer een besluit ter bescherming van natuur en landschap voorziet in algemene verbodsbepalingen met vrijstellingsmogelijkheid en vergunningsvereisten die niet specifiek in verband staan met de in de bijlagen bij de MEB-richtlijn genoemde projecten?

| 2) | Moet artikel 3, lid 2, onder a), van richtlijn 2001/42/EG aldus worden uitgelegd dat sprake is van plannen en programma’s die voor de sectoren landbouw, bosbouw, bodemgebruik etc. zijn voorbereid, wanneer met deze plannen en programma’s wordt beoogd specifiek voor één of meer van deze sectoren een referentiekader te vormen? Of volstaat het dat wordt voorzien in algemene verbodsbepalingen en vergunningsvereisten ter bescherming van natuur en landschap die in het kader van vergunningsprocedures voor een groot aantal projecten en toepassingen moeten worden gecontroleerd en die indirecte (“reflexmatige”) gevolgen voor één of meer van deze sectoren kunnen hebben? |
| --- | --- |

2)

Moet artikel 3, lid 2, onder a), van richtlijn 2001/42/EG aldus worden uitgelegd dat sprake is van plannen en programma’s die voor de sectoren landbouw, bosbouw, bodemgebruik etc. zijn voorbereid, wanneer met deze plannen en programma’s wordt beoogd specifiek voor één of meer van deze sectoren een referentiekader te vormen? Of volstaat het dat wordt voorzien in algemene verbodsbepalingen en vergunningsvereisten ter bescherming van natuur en landschap die in het kader van vergunningsprocedures voor een groot aantal projecten en toepassingen moeten worden gecontroleerd en die indirecte (“reflexmatige”) gevolgen voor één of meer van deze sectoren kunnen hebben?

| 3) | Moet artikel 3, lid 4, van richtlijn 2001/42/EG aldus worden uitgelegd dat een kader wordt gevormd voor de toekenning van toekomstige vergunningen voor projecten, wanneer een ter bescherming van natuur en landschap vastgesteld besluit voor een groot aantal abstract omschreven projecten en maatregelen in het beschermde gebied voorziet in algemene verbodsbepalingen en vergunningsvereisten, maar op het tijdstip van vaststelling van dat besluit geen concrete projecten voorzienbaar zijn en deze evenmin zijn gepland, waardoor een specifiek verband met concrete projecten ontbreekt? |
| --- | --- |

3)

Moet artikel 3, lid 4, van richtlijn 2001/42/EG aldus worden uitgelegd dat een kader wordt gevormd voor de toekenning van toekomstige vergunningen voor projecten, wanneer een ter bescherming van natuur en landschap vastgesteld besluit voor een groot aantal abstract omschreven projecten en maatregelen in het beschermde gebied voorziet in algemene verbodsbepalingen en vergunningsvereisten, maar op het tijdstip van vaststelling van dat besluit geen concrete projecten voorzienbaar zijn en deze evenmin zijn gepland, waardoor een specifiek verband met concrete projecten ontbreekt?

---

(1)  PB 2001, L 197, blz. 30.

(2)  Richtlijn 2011/92/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB 2012, L 26, blz. 1).

---

| 14.9.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 304/10 |
| --- | --- | --- | --- |

14.9.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 304/10

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administratīvā apgabaltiesa (Letland) op 9 juli 2020 — SIA “Visma Enterprise”/Konkurences padome

(Zaak C-306/20)

(2020/C 304/13)

Procestaal: Lets

Verwijzende rechter

Administratīvā apgabaltiesa

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: SIA “Visma Enterprise”

Verwerende partij: Konkurences padome

Prejudiciële vragen

| 1) | Kan de in de onderhavige zaak aan de orde zijnde overeenkomst tussen een producent en distributeurs (op grond waarvan de distributeur die een mogelijke transactie als eerste heeft geregistreerd, gedurende een periode van zes maanden vanaf die registratie voorrang krijgt om de verkoop aan de betrokken eindgebruiker af te ronden, tenzij laatstgenoemde daartegen bezwaar maakt) volgens een juiste uitlegging van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) worden beschouwd als een overeenkomst tussen ondernemingen die erop is gericht de mededinging te verhinderen, te beperken of te vervalsen in de zin van artikel 101, lid 1, VWEU? |
| --- | --- |

1)

Kan de in de onderhavige zaak aan de orde zijnde overeenkomst tussen een producent en distributeurs (op grond waarvan de distributeur die een mogelijke transactie als eerste heeft geregistreerd, gedurende een periode van zes maanden vanaf die registratie voorrang krijgt om de verkoop aan de betrokken eindgebruiker af te ronden, tenzij laatstgenoemde daartegen bezwaar maakt) volgens een juiste uitlegging van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) worden beschouwd als een overeenkomst tussen ondernemingen die erop is gericht de mededinging te verhinderen, te beperken of te vervalsen in de zin van artikel 101, lid 1, VWEU?

| 2) | Bevat de in de onderhavige zaak aan de orde zijnde overeenkomst tussen een producent en distributeurs, wanneer die wordt uitgelegd in overeenstemming met het VWEU, aanwijzingen waaruit kan worden afgeleid dat ze niet van het algemene verbod van mededingingsregelingen is vrijgesteld? |
| --- | --- |

2)

Bevat de in de onderhavige zaak aan de orde zijnde overeenkomst tussen een producent en distributeurs, wanneer die wordt uitgelegd in overeenstemming met het VWEU, aanwijzingen waaruit kan worden afgeleid dat ze niet van het algemene verbod van mededingingsregelingen is vrijgesteld?

| 3) | Moet worden aangenomen dat de in de onderhavige zaak aan de orde zijnde overeenkomst tussen een producent en distributeurs, wanneer die wordt uitgelegd in overeenstemming met het VWEU, een uitzondering vormt? Vallen alleen systemen van exclusieve distributie onder de uitzondering op grond waarvan verticale overeenkomsten kunnen worden gesloten die voorzien in een beperking van de actieve verkoop binnen het gebied dat of aan de groep klanten die de leverancier exclusief voor zichzelf heeft gereserveerd of exclusief aan een andere koper heeft toegewezen, wanneer een dergelijke beperking de verkoop door de klanten van de koper niet belemmert en wanneer het marktaandeel van de leverancier (verzoekster) niet hoger is dan 30 %? |
| --- | --- |

3)

Moet worden aangenomen dat de in de onderhavige zaak aan de orde zijnde overeenkomst tussen een producent en distributeurs, wanneer die wordt uitgelegd in overeenstemming met het VWEU, een uitzondering vormt? Vallen alleen systemen van exclusieve distributie onder de uitzondering op grond waarvan verticale overeenkomsten kunnen worden gesloten die voorzien in een beperking van de actieve verkoop binnen het gebied dat of aan de groep klanten die de leverancier exclusief voor zichzelf heeft gereserveerd of exclusief aan een andere koper heeft toegewezen, wanneer een dergelijke beperking de verkoop door de klanten van de koper niet belemmert en wanneer het marktaandeel van de leverancier (verzoekster) niet hoger is dan 30 %?

| 4) | Kan de in de onderhavige zaak aan de orde zijnde overeenkomst tussen een producent en distributeurs, wanneer die wordt uitgelegd in overeenstemming met het VWEU, reeds een verboden overeenkomst opleveren wegens het onrechtmatige gedrag van één enkele marktdeelnemer? Zijn er in de omstandigheden van de onderhavige zaak, bij uitlegging ervan in overeenstemming met het VWEU, aanwijzingen dat er slechts één enkele marktdeelnemer aan een mededingingsregeling heeft deelgenomen? |
| --- | --- |

4)

Kan de in de onderhavige zaak aan de orde zijnde overeenkomst tussen een producent en distributeurs, wanneer die wordt uitgelegd in overeenstemming met het VWEU, reeds een verboden overeenkomst opleveren wegens het onrechtmatige gedrag van één enkele marktdeelnemer? Zijn er in de omstandigheden van de onderhavige zaak, bij uitlegging ervan in overeenstemming met het VWEU, aanwijzingen dat er slechts één enkele marktdeelnemer aan een mededingingsregeling heeft deelgenomen?

| 5) | Zijn er in de omstandigheden van de onderhavige zaak, bij uitlegging ervan in overeenstemming met het VWEU, aanwijzingen dat de mededinging binnen het distributiesysteem is beperkt (verstoord), dat verzoekster een voordeel heeft gekregen, of dat de mededinging ongunstig is beïnvloed? |
| --- | --- |

5)

Zijn er in de omstandigheden van de onderhavige zaak, bij uitlegging ervan in overeenstemming met het VWEU, aanwijzingen dat de mededinging binnen het distributiesysteem is beperkt (verstoord), dat verzoekster een voordeel heeft gekregen, of dat de mededinging ongunstig is beïnvloed?

| 6) | Zijn er in de omstandigheden van de onderhavige zaak, bij uitlegging ervan in overeenstemming met het VWEU, aanwijzingen voor negatieve gevolgen voor de mededinging binnen en/of buiten het distributiesysteem als het marktaandeel van het distributienetwerk niet meer dan 30 % bedraagt (verzoekster is een producent, waardoor de omzet van haar distributeurs ook tot haar marktaandeel behoort) en valt de betrokken overeenkomst onder het verbod van mededingingsregelingen? |
| --- | --- |

6)

Zijn er in de omstandigheden van de onderhavige zaak, bij uitlegging ervan in overeenstemming met het VWEU, aanwijzingen voor negatieve gevolgen voor de mededinging binnen en/of buiten het distributiesysteem als het marktaandeel van het distributienetwerk niet meer dan 30 % bedraagt (verzoekster is een producent, waardoor de omzet van haar distributeurs ook tot haar marktaandeel behoort) en valt de betrokken overeenkomst onder het verbod van mededingingsregelingen?

| 7) | Moet overeenkomstig artikel 101, lid 3, VWEU en artikel 2 van verordening (EU) nr. 330/2010 van de Commissie van 20 april 2010 (1), gelezen in samenhang met artikel 4, onder b), ervan:






  — | de vrijstelling worden toegepast op een distributiesysteem waarbij i) de distributeur (handelaar) zelf de mogelijke klant kiest waarmee hij zal samenwerken; ii) de leverancier niet vooraf, op basis van objectieve, welbekende en verifieerbare criteria, een concrete groep klanten heeft aangeduid waaraan elke distributeur zijn diensten verleent; iii) de leverancier op verzoek van de distributeur (handelaar) mogelijke klanten reserveert voor die distributeur; iv) de overige distributeurs niet weten dat er een mogelijke klant is gereserveerd, of daar niet vooraf van op de hoogte zijn gebracht; of waarbij v) het enige criterium op basis waarvan een mogelijke klant wordt voorbehouden en bijgevolg het systeem van exclusieve distributie ten gunste van een bepaalde distributeur wordt opgezet het verzoek van die distributeur is en niet de beslissing van de leverancier; of waarbij vi) de reservering gedurende zes maanden vanaf de registratie van de mogelijke transactie blijft gelden (waarna er geen sprake meer is van exclusieve distributie)? |
| --- | --- | --- |

7)

Moet overeenkomstig artikel 101, lid 3, VWEU en artikel 2 van verordening (EU) nr. 330/2010 van de Commissie van 20 april 2010 (1), gelezen in samenhang met artikel 4, onder b), ervan:

—

de vrijstelling worden toegepast op een distributiesysteem waarbij i) de distributeur (handelaar) zelf de mogelijke klant kiest waarmee hij zal samenwerken; ii) de leverancier niet vooraf, op basis van objectieve, welbekende en verifieerbare criteria, een concrete groep klanten heeft aangeduid waaraan elke distributeur zijn diensten verleent; iii) de leverancier op verzoek van de distributeur (handelaar) mogelijke klanten reserveert voor die distributeur; iv) de overige distributeurs niet weten dat er een mogelijke klant is gereserveerd, of daar niet vooraf van op de hoogte zijn gebracht; of waarbij v) het enige criterium op basis waarvan een mogelijke klant wordt voorbehouden en bijgevolg het systeem van exclusieve distributie ten gunste van een bepaalde distributeur wordt opgezet het verzoek van die distributeur is en niet de beslissing van de leverancier; of waarbij vi) de reservering gedurende zes maanden vanaf de registratie van de mogelijke transactie blijft gelden (waarna er geen sprake meer is van exclusieve distributie)?

| — | worden aangenomen dat de passieve verkoop niet wordt beperkt als de tussen de leverancier en de distributeur gesloten overeenkomst voorziet in de voorwaarde dat de koper (eindgebruiker) bezwaar kan maken tegen een dergelijke reservering, maar die koper daar niet van op de hoogte is gebracht? Kan het gedrag van de koper (eindgebruiker) de voorwaarden van de overeenkomst tussen de leverancier en de distributeur beïnvloeden (rechtvaardigen)? |
| --- | --- |

—

worden aangenomen dat de passieve verkoop niet wordt beperkt als de tussen de leverancier en de distributeur gesloten overeenkomst voorziet in de voorwaarde dat de koper (eindgebruiker) bezwaar kan maken tegen een dergelijke reservering, maar die koper daar niet van op de hoogte is gebracht? Kan het gedrag van de koper (eindgebruiker) de voorwaarden van de overeenkomst tussen de leverancier en de distributeur beïnvloeden (rechtvaardigen)?

---

(1)  Verordening betreffende de toepassing van artikel 101, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie op groepen verticale overeenkomsten en onderling afgestemde gedragingen (PB 2010, L 102, blz. 1).

---

| 14.9.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 304/11 |
| --- | --- | --- | --- |

14.9.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 304/11

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 13 juli 2020 — Regione Veneto / Plan Eco S.r.l

(Zaak C-315/20)

(2020/C 304/14)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Consiglio di Stato

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Regione Veneto

Verwerende partij: Plan Eco S.r.l

Prejudiciële vraag

Aan het Hof van Justitie wordt het volgende gevraagd:

in een situatie waarin geen gevaarlijk afval bevattend, gemengd stedelijk afval mechanisch door een installatie is behandeld voor energieterugwinning (handeling R1/R12 als bedoeld in bijlage C bij de Italiaanse milieuwet), en na afloop daarvan in theorie blijkt dat de behandeling de oorspronkelijke eigenschappen van het gemengd stedelijk afval niet wezenlijk heeft veranderd, doch daaraan Euralcode 19.12.12 is toegekend, wat niet door partijen is betwist; met het oog op de beoordeling van de rechtmatigheid van de bezwaren van het land van herkomst tegen het verzoek om voorafgaande toestemming voor de overbrenging van het behandelde afval naar een Europees land naar een productie-installatie waar het wordt gebruikt voor gezamenlijke verbranding, of hoe dan ook voor energieopwekking, welke bezwaren de bevoegde autoriteit van het land van herkomst heeft ingediend op grond van de beginselen van richtlijn 2008/98/EG (1), en inzonderheid de rechtmatigheid van bezwaren die, zoals in de onderhavige zaak, zijn gebaseerd op:

| — | het beginsel van bescherming van de menselijke gezondheid en het milieu (artikel 13); |
| --- | --- |

—

het beginsel van bescherming van de menselijke gezondheid en het milieu (artikel 13);

| — | de beginselen van zelfvoorziening en nabijheid als bedoeld in artikel 16, lid 1, waarin is bepaald: “De lidstaten nemen passende maatregelen, in samenwerking met andere lidstaten wanneer zulks noodzakelijk of raadzaam is, om een adequaat geïntegreerd netwerk tot stand te brengen van afvalverwijderingsinstallaties en van installaties voor de nuttige toepassing van gemengd stedelijk afval, ingezameld van particuliere huishoudens, ook indien die inzameling dergelijk afval van andere producenten omvat, rekening houdend met de beste beschikbare technieken”; |
| --- | --- |

—

de beginselen van zelfvoorziening en nabijheid als bedoeld in artikel 16, lid 1, waarin is bepaald: “De lidstaten nemen passende maatregelen, in samenwerking met andere lidstaten wanneer zulks noodzakelijk of raadzaam is, om een adequaat geïntegreerd netwerk tot stand te brengen van afvalverwijderingsinstallaties en van installaties voor de nuttige toepassing van gemengd stedelijk afval, ingezameld van particuliere huishoudens, ook indien die inzameling dergelijk afval van andere producenten omvat, rekening houdend met de beste beschikbare technieken”;

| — | het in artikel 16, lid 2, laatste volzin, vastgestelde beginsel, dat als volgt luidt: “De lidstaten kunnen tevens transport naar het buitenland van afval om milieuredenen beperken, zoals bepaald in verordening (EG) nr. 1013/2006” (2); |
| --- | --- |

—

het in artikel 16, lid 2, laatste volzin, vastgestelde beginsel, dat als volgt luidt: “De lidstaten kunnen tevens transport naar het buitenland van afval om milieuredenen beperken, zoals bepaald in verordening (EG) nr. 1013/2006” (2);

| — | overweging 33 van deze richtlijn, waarin staat te lezen: “Voor de toepassing van verordening (EG) nr. 1013/2006 [...] betreffende de overbrenging van afvalstoffen blijft gemengd stedelijk afval als bedoeld in artikel 3, lid 5, van die verordening, gemengd stedelijk afval, zelfs wanneer het een afvalverwerkingsoperatie heeft ondergaan dat de eigenschappen ervan niet wezenlijk heeft veranderd”, |
| --- | --- |

—

overweging 33 van deze richtlijn, waarin staat te lezen: “Voor de toepassing van verordening (EG) nr. 1013/2006 [...] betreffende de overbrenging van afvalstoffen blijft gemengd stedelijk afval als bedoeld in artikel 3, lid 5, van die verordening, gemengd stedelijk afval, zelfs wanneer het een afvalverwerkingsoperatie heeft ondergaan dat de eigenschappen ervan niet wezenlijk heeft veranderd”,

maken de Europese afvalstoffenlijst (inzonderheid Euralcode 19.12.12, afval van mechanische afvalverwerkingsinstallaties voor handelingen van nuttige toepassing R1/R12) en de indelingen daarvan inbreuk op de [Unie]regeling inzake de overbrenging van afvalstoffen die vóór de mechanische behandeling gemengde stedelijke afvalstoffen waren, en zo ja, in hoeverre?

meer in het bijzonder, hebben de genoemde bepalingen van artikel 16 van richtlijn 2008/98/EG en overweging 33 daarvan, die uitdrukkelijk de overbrenging van afvalstoffen betreffen, met betrekking tot de overbrenging van afvalstoffen die het resultaat zijn van de behandeling van gemengd stedelijk afval, voorrang op de indeling in de Europese afvalstoffenlijst?

en, kan het Hof, indien het dat raadzaam en nuttig acht, specificeren of deze lijst van regelgevende aard is of daarentegen louter een technische certificering vormt waarmee alle afvalstoffen kunnen worden getraceerd?

---

(1)  Richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende afvalstoffen en tot intrekking van een aantal richtlijnen (PB 2008, L 312, blz. 3).

(2)  Verordening (EG) nr. 1013/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2006 betreffende de overbrenging van afvalstoffen (PB 2006, L 190, blz. 1).

---

| 14.9.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 304/13 |
| --- | --- | --- | --- |

14.9.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 304/13

---

Beschikking van de president van de Tweede kamer van het Hof van 2 maart 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal d'instance d’Épinal — Frankrijk) — Cofidis SA/ YU, ZT

(Zaak C-616/18) (1)

(2020/C 304/15)

Procestaal: Frans

De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 436 van 03.12.2018.

---

Gerecht

| 14.9.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 304/14 |
| --- | --- | --- | --- |

14.9.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 304/14

---

Beroep ingesteld op 8 juli 2020 — Société générale e.a./GAR

(Zaak T-444/20)

(2020/C 304/16)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partijen: Société générale (Parijs, Frankrijk), Crédit du Nord (Rijsel, Frankrijk), SG Option Europe (Puteaux, Frankrijk) (vertegenwoordigers: A. Gosset-Grainville, M. Trabucchi en M. Dalon, advocaten)

Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

Conclusies

| — | besluit nr. SRB/ES/2020/24 betreffende de berekening van de in 2020 vooraf aan het GAF te betalen bijdragen krachtens artikel 263 VWEU nietig verklaren voor zover dit besluit betrekking heeft op verzoeksters; |
| --- | --- |

—

besluit nr. SRB/ES/2020/24 betreffende de berekening van de in 2020 vooraf aan het GAF te betalen bijdragen krachtens artikel 263 VWEU nietig verklaren voor zover dit besluit betrekking heeft op verzoeksters;

| — | de volgende bepalingen van de GAM-verordening, de uitvoeringsverordening en de gedelegeerde verordening krachtens artikel 277 VWEU niet-toepasselijk verklaren:






  — | artikel 69, leden 1 en 2, alsook artikel 70, lid 1 en lid 2, onder a) en b), van de GAM-verordening; |
| --- | --- | --- |

—

de volgende bepalingen van de GAM-verordening, de uitvoeringsverordening en de gedelegeerde verordening krachtens artikel 277 VWEU niet-toepasselijk verklaren:

—

artikel 69, leden 1 en 2, alsook artikel 70, lid 1 en lid 2, onder a) en b), van de GAM-verordening;

| — | artikel 4, lid 2, alsook de artikelen 6 en 7 van de gedelegeerde verordening en bijlage I bij de gedelegeerde verordening; |
| --- | --- |

—

artikel 4, lid 2, alsook de artikelen 6 en 7 van de gedelegeerde verordening en bijlage I bij de gedelegeerde verordening;

| — | artikel 4 van de uitvoeringsverordening; |
| --- | --- |

—

artikel 4 van de uitvoeringsverordening;

| — | verweerder verwijzen in alle kosten. |
| --- | --- |

—

verweerder verwijzen in alle kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters vier middelen aan.

| 1. | Het eerste middel is ontleend aan schending van het beginsel van gelijke behandeling aangezien de manier waarop de bijdragen worden berekend die volgens de GAM-verordening en de gedelegeerde verordening vooraf aan het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds (GAF) moeten worden betaald, noch de werkelijke omvang noch de werkelijke risico’s van de instellingen weergeven. |
| --- | --- |

1.

Het eerste middel is ontleend aan schending van het beginsel van gelijke behandeling aangezien de manier waarop de bijdragen worden berekend die volgens de GAM-verordening en de gedelegeerde verordening vooraf aan het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds (GAF) moeten worden betaald, noch de werkelijke omvang noch de werkelijke risico’s van de instellingen weergeven.

| 2. | Het tweede middel is ontleend aan schending van het evenredigheidsbeginsel aangezien het stelsel van bijdragen die volgens de GAM-verordening en de gedelegeerde verordening vooraf aan het GAF moeten worden betaald, is gebaseerd op een beoordeling die tot gevolg heeft dat het risicoprofiel van grote Franse instellingen zoals verzoeksters op kunstmatige wijze slechter wordt en dus leidt tot een bijdrage die onevenredig hoog is in verhouding tot de werkelijke risico’s die deze instellingen zijn aangegaan. |
| --- | --- |

2.

Het tweede middel is ontleend aan schending van het evenredigheidsbeginsel aangezien het stelsel van bijdragen die volgens de GAM-verordening en de gedelegeerde verordening vooraf aan het GAF moeten worden betaald, is gebaseerd op een beoordeling die tot gevolg heeft dat het risicoprofiel van grote Franse instellingen zoals verzoeksters op kunstmatige wijze slechter wordt en dus leidt tot een bijdrage die onevenredig hoog is in verhouding tot de werkelijke risico’s die deze instellingen zijn aangegaan.

| 3. | Het derde middel is ontleend aan schending van het rechtszekerheidsbeginsel, aangezien de berekening van de vooraf te betalen bijdragen die zijn vastgesteld in de GAM-verordening, de gedelegeerde verordening en de uitvoeringsverordening, ten eerste niet met voldoende nauwkeurigheid vooraf kenbaar is, en ten tweede niet afhankelijk is van de eigen situatie en het risicoprofiel van de instelling en evenmin van de situatie van die instelling in verhouding tot die van de andere bijdragende instellingen. Ten slotte zijn verzoeksters van mening dat de Commissie niet verantwoordelijk had mogen zijn voor de vaststelling van de risicofactoren in het kader van de gedelegeerde verordening, aangezien deze criteria een buitengewoon structurerende en bepalende rol spelen bij de vaststelling van de bijdragebedragen (artikel 290 VWEU). |
| --- | --- |

3.

Het derde middel is ontleend aan schending van het rechtszekerheidsbeginsel, aangezien de berekening van de vooraf te betalen bijdragen die zijn vastgesteld in de GAM-verordening, de gedelegeerde verordening en de uitvoeringsverordening, ten eerste niet met voldoende nauwkeurigheid vooraf kenbaar is, en ten tweede niet afhankelijk is van de eigen situatie en het risicoprofiel van de instelling en evenmin van de situatie van die instelling in verhouding tot die van de andere bijdragende instellingen. Ten slotte zijn verzoeksters van mening dat de Commissie niet verantwoordelijk had mogen zijn voor de vaststelling van de risicofactoren in het kader van de gedelegeerde verordening, aangezien deze criteria een buitengewoon structurerende en bepalende rol spelen bij de vaststelling van de bijdragebedragen (artikel 290 VWEU).

| 4. | Het vierde middel is ontleend aan schending van het beginsel van behoorlijk bestuur, aangezien de GAR bij de berekening van de variabele risicofunctie niet alle in de gedelegeerde verordening voorziene risicocriteria heeft toegepast. Verzoeksters zijn van mening dat het bestreden besluit bovendien geen gegevens bevat die voldoende duidelijk en volledig zijn om daarmee het verschuldigde bijdragebedrag te kunnen narekenen, hetgeen tevens leidt tot schending van artikel 296 VEWU. |
| --- | --- |

4.

Het vierde middel is ontleend aan schending van het beginsel van behoorlijk bestuur, aangezien de GAR bij de berekening van de variabele risicofunctie niet alle in de gedelegeerde verordening voorziene risicocriteria heeft toegepast. Verzoeksters zijn van mening dat het bestreden besluit bovendien geen gegevens bevat die voldoende duidelijk en volledig zijn om daarmee het verschuldigde bijdragebedrag te kunnen narekenen, hetgeen tevens leidt tot schending van artikel 296 VEWU.

---

| 14.9.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 304/15 |
| --- | --- | --- | --- |

14.9.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 304/15

---

Beroep ingesteld op 8 juli 2020 — Crédit agricole e.a./GAR

(Zaak T-445/20)

(2020/C 304/17)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partijen: Crédit agricole SA (Montrouge, Frankrijk) en 48 andere verzoekende partijen (vertegenwoordigers: A. Gosset-Grainville, M. Trabucchi en M. Dalon, advocaten)

Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

Conclusies

| — | besluit SRB/ES/2020/24 betreffende de berekening van de in 2020 vooraf aan het GAF te betalen bijdragen krachtens artikel 263 VWEU nietig verklaren voor zover dit besluit betrekking heeft op verzoeksters; |
| --- | --- |

—

besluit SRB/ES/2020/24 betreffende de berekening van de in 2020 vooraf aan het GAF te betalen bijdragen krachtens artikel 263 VWEU nietig verklaren voor zover dit besluit betrekking heeft op verzoeksters;

| — | de volgende bepalingen van de GAM-verordening, de uitvoeringsverordening en de gedelegeerde verordening krachtens artikel 277 VWEU niet-toepasselijk verklaren:






  — | artikel 69, leden 1 en 2, alsook artikel 70, lid 1 en lid 2, onder a) en b), van de GAM-verordening; |
| --- | --- | --- |

—

de volgende bepalingen van de GAM-verordening, de uitvoeringsverordening en de gedelegeerde verordening krachtens artikel 277 VWEU niet-toepasselijk verklaren:

—

artikel 69, leden 1 en 2, alsook artikel 70, lid 1 en lid 2, onder a) en b), van de GAM-verordening;

| — | artikel 4, lid 2, alsook de artikelen 6 en 7 van de gedelegeerde verordening en bijlage I bij de gedelegeerde verordening; |
| --- | --- |

—

artikel 4, lid 2, alsook de artikelen 6 en 7 van de gedelegeerde verordening en bijlage I bij de gedelegeerde verordening;

| — | artikel 4 van de uitvoeringsverordening; |
| --- | --- |

—

artikel 4 van de uitvoeringsverordening;

| — | verweerder verwijzen in alle kosten. |
| --- | --- |

—

verweerder verwijzen in alle kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep voeren verzoeksters vier middelen aan die in essentie identiek zijn aan of overeenkomen met de middelen die zijn aangevoerd in het kader van zaak T-444/20, Société générale e.a./GAR.

---

| 14.9.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 304/15 |
| --- | --- | --- | --- |

14.9.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 304/15

---

Beroep ingesteld op 8 juli 2020 — Confédération nationale du Crédit mutuel e.a./GAR

(Zaak T-446/20)

(2020/C 304/18)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partijen: Confédération nationale du Crédit mutuel (Parijs, Frankrijk) en 25 andere verzoekende partijen) (vertegenwoordigers: A. Gosset-Grainville, M. Trabucchi en M. Dalon, advocaten)

Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

Conclusies

| — | besluit nr. SRB/ES/2020/24 betreffende de berekening van de in 2020 vooraf aan het GAF te betalen bijdragen krachtens artikel 263 VWEU nietig verklaren voor zover dit besluit betrekking heeft op verzoeksters; |
| --- | --- |

—

besluit nr. SRB/ES/2020/24 betreffende de berekening van de in 2020 vooraf aan het GAF te betalen bijdragen krachtens artikel 263 VWEU nietig verklaren voor zover dit besluit betrekking heeft op verzoeksters;

| — | de volgende bepalingen van de GAM-verordening, de uitvoeringsverordening en de gedelegeerde verordening krachtens artikel 277 VWEU niet-toepasselijk verklaren:






  — | artikel 69, leden 1 en 2, alsook artikel 70, lid 1 en lid 2, onder a) en b), van de GAM-verordening; |
| --- | --- | --- |

—

de volgende bepalingen van de GAM-verordening, de uitvoeringsverordening en de gedelegeerde verordening krachtens artikel 277 VWEU niet-toepasselijk verklaren:

—

artikel 69, leden 1 en 2, alsook artikel 70, lid 1 en lid 2, onder a) en b), van de GAM-verordening;

| — | artikel 4, lid 2, alsook de artikelen 6 en 7 van de gedelegeerde verordening en bijlage I bij de gedelegeerde verordening; |
| --- | --- |

—

artikel 4, lid 2, alsook de artikelen 6 en 7 van de gedelegeerde verordening en bijlage I bij de gedelegeerde verordening;

| — | artikel 4 van de uitvoeringsverordening; |
| --- | --- |

—

artikel 4 van de uitvoeringsverordening;

| — | verweerder verwijzen in alle kosten. |
| --- | --- |

—

verweerder verwijzen in alle kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep voeren verzoeksters vier middelen aan die in essentie identiek zijn aan of overeenkomen met de middelen die zijn aangevoerd in het kader van zaak T-444/20, Société générale e.a./GAR.

---

| 14.9.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 304/16 |
| --- | --- | --- | --- |

14.9.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 304/16

---

Beroep ingesteld op 8 juli 2020 — BNP Paribas/GAR

(Zaak T-447/20)

(2020/C 304/19)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: BNP Paribas (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: A. Gosset-Grainville, M. Trabucchi en M. Dalon, advocaten)

Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

Conclusies

| — | besluit SRB/ES/2020/24 betreffende de berekening van de in 2020 vooraf aan het GAF te betalen bijdragen krachtens artikel 263 VWEU nietig verklaren voor zover dit besluit betrekking heeft op verzoekster; |
| --- | --- |

—

besluit SRB/ES/2020/24 betreffende de berekening van de in 2020 vooraf aan het GAF te betalen bijdragen krachtens artikel 263 VWEU nietig verklaren voor zover dit besluit betrekking heeft op verzoekster;

| — | de volgende bepalingen van de GAM-verordening, de uitvoeringsverordening en de gedelegeerde verordening krachtens artikel 277 VWEU niet-toepasselijk verklaren:






  — | artikel 69, leden 1 en 2, alsook artikel 70, lid 1 en lid 2, onder a) en b), van de GAM-verordening; |
| --- | --- | --- |

—

de volgende bepalingen van de GAM-verordening, de uitvoeringsverordening en de gedelegeerde verordening krachtens artikel 277 VWEU niet-toepasselijk verklaren:

—

artikel 69, leden 1 en 2, alsook artikel 70, lid 1 en lid 2, onder a) en b), van de GAM-verordening;

| — | artikel 4, lid 2, alsook de artikelen 6 en 7 van de gedelegeerde verordening en bijlage I bij de gedelegeerde verordening; |
| --- | --- |

—

artikel 4, lid 2, alsook de artikelen 6 en 7 van de gedelegeerde verordening en bijlage I bij de gedelegeerde verordening;

| — | artikel 4 van de uitvoeringsverordening; |
| --- | --- |

—

artikel 4 van de uitvoeringsverordening;

| — | verweerder verwijzen in alle kosten. |
| --- | --- |

—

verweerder verwijzen in alle kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep voert verzoekster vier middelen aan die in essentie identiek zijn aan of overeenkomen met de middelen die zijn aangevoerd in het kader van zaak T-444/20, Société générale e.a./GAR.

---

| 14.9.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 304/17 |
| --- | --- | --- | --- |

14.9.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 304/17

---

Beroep ingesteld op 8 juli 2020 — BPCE e.a./GAR

(Zaak T-448/20)

(2020/C 304/20)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partijen: BPCE (Parijs, Frankrijk) en 44 andere verzoekende partijen (vertegenwoordigers: A. Gosset-Grainville, M. Trabucchi en M. Dalon, advocaten)

Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

Conclusies

| — | besluit nr. SRB/ES/2020/24 betreffende de berekening van de in 2020 vooraf aan het GAF te betalen bijdragen krachtens artikel 263 VWEU nietig verklaren voor zover dit besluit betrekking heeft op verzoeksters; |
| --- | --- |

—

besluit nr. SRB/ES/2020/24 betreffende de berekening van de in 2020 vooraf aan het GAF te betalen bijdragen krachtens artikel 263 VWEU nietig verklaren voor zover dit besluit betrekking heeft op verzoeksters;

| — | de volgende bepalingen van de GAM-verordening, de uitvoeringsverordening en de gedelegeerde verordening krachtens artikel 277 VWEU niet-toepasselijk verklaren:






  — | artikel 69, leden 1 en 2, alsook artikel 70, lid 1 en lid 2, onder a) en b), van de GAM-verordening; |
| --- | --- | --- |

—

de volgende bepalingen van de GAM-verordening, de uitvoeringsverordening en de gedelegeerde verordening krachtens artikel 277 VWEU niet-toepasselijk verklaren:

—

artikel 69, leden 1 en 2, alsook artikel 70, lid 1 en lid 2, onder a) en b), van de GAM-verordening;

| — | artikel 4, lid 2, alsook de artikelen 6 en 7 van de gedelegeerde verordening en bijlage I bij de gedelegeerde verordening; |
| --- | --- |

—

artikel 4, lid 2, alsook de artikelen 6 en 7 van de gedelegeerde verordening en bijlage I bij de gedelegeerde verordening;

| — | artikel 4 van de uitvoeringsverordening; |
| --- | --- |

—

artikel 4 van de uitvoeringsverordening;

| — | verweerder verwijzen in alle kosten. |
| --- | --- |

—

verweerder verwijzen in alle kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep voeren verzoeksters vier middelen aan die in essentie identiek zijn aan of overeenkomen met de middelen die zijn aangevoerd in het kader van zaak T-444/20, Société générale e.a./GAR.

---

| 14.9.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 304/17 |
| --- | --- | --- | --- |

14.9.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 304/17

---

Beroep ingesteld op 8 juli 2020 — Banque postale/GAR

(Zaak T-449/20)

(2020/C 304/21)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Banque postale (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: A. Gosset-Grainville, M. Trabucchi en M. Dalon, advocaten)

Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

Conclusies

| — | besluit SRB/ES/2020/24 betreffende de berekening van de in 2020 vooraf aan het GAF te betalen bijdragen krachtens artikel 263 VWEU nietig verklaren voor zover dit besluit betrekking heeft op verzoekster; |
| --- | --- |

—

besluit SRB/ES/2020/24 betreffende de berekening van de in 2020 vooraf aan het GAF te betalen bijdragen krachtens artikel 263 VWEU nietig verklaren voor zover dit besluit betrekking heeft op verzoekster;

| — | de volgende bepalingen van de GAM-verordening, de uitvoeringsverordening en de gedelegeerde verordening krachtens artikel 277 VWEU niet-toepasselijk verklaren:






  — | artikel 69, leden 1 en 2, alsook artikel 70, lid 1 en lid 2, onder a) en b), van de GAM-verordening; |
| --- | --- | --- |

—

de volgende bepalingen van de GAM-verordening, de uitvoeringsverordening en de gedelegeerde verordening krachtens artikel 277 VWEU niet-toepasselijk verklaren:

—

artikel 69, leden 1 en 2, alsook artikel 70, lid 1 en lid 2, onder a) en b), van de GAM-verordening;

| — | artikel 4, lid 2, alsook de artikelen 6 en 7 van de gedelegeerde verordening en bijlage I bij de gedelegeerde verordening; |
| --- | --- |

—

artikel 4, lid 2, alsook de artikelen 6 en 7 van de gedelegeerde verordening en bijlage I bij de gedelegeerde verordening;

| — | artikel 4 van de uitvoeringsverordening; |
| --- | --- |

—

artikel 4 van de uitvoeringsverordening;

| — | verweerder verwijzen in alle kosten. |
| --- | --- |

—

verweerder verwijzen in alle kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep voert verzoekster vier middelen aan die in essentie identiek zijn aan of overeenkomen met de middelen die zijn aangevoerd in het kader van zaak T-444/20, Société générale e.a./GAR.

---

| 14.9.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 304/18 |
| --- | --- | --- | --- |

14.9.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 304/18

---

Beroep ingesteld op 14 juli 2020 — Roxtec/EUIPO — Wallmax (Afbeelding van zwarte cirkels op een oranje vierkant)

(Zaak T-455/20)

(2020/C 304/22)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Roxtec AB (Karlskrona, Zweden) (vertegenwoordigers: J. Olsson en J. Adamsson, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Wallmax Srl (Milaan, Italië)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: verzoekster voor het Gerecht

Betrokken merk: Uniebeeldmerk (Afbeelding van zwarte cirkels op een oranje vierkant) — Uniemerk nr. 14 784 375

Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 20 april 2020 in zaak R 2385/2018-2

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | verwijzing van het EUIPO in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in de kosten.

Aangevoerd middel

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder e), ii), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder e), ii), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 14.9.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 304/19 |
| --- | --- | --- | --- |

14.9.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 304/19

---

Beroep ingesteld op 22 juli 2020 — Industria de Diseño Textil/EUIPO — Ffauf Italia (ZARA)

(Zaak T-467/20)

(2020/C 304/23)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Industria de Diseño Textil; SA (Arteixo, Spanje) (vertegenwoordigers: G. Marín Raigal en E. Armero Lavie, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Ffauf Italia SpA (Riese Pio X, Italië)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekster voor het Gerecht

Betrokken merk: aanvraag voor Uniewoordmerk ZARA — inschrijvingsaanvraag nr. 89 29952

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 8 mei 2020 in zaak R 2040/2019-4

Conclusies

| — | gedeeltelijke vernietiging van de bestreden beslissing voor zover de oppositie daarbij werd toegewezen voor waren en diensten van de klassen 29, 30, 35 en 43 en uitsluiting van het bestaan van gevaar voor verwarring in de zin van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad voor alle betwiste waren en diensten; |
| --- | --- |

—

gedeeltelijke vernietiging van de bestreden beslissing voor zover de oppositie daarbij werd toegewezen voor waren en diensten van de klassen 29, 30, 35 en 43 en uitsluiting van het bestaan van gevaar voor verwarring in de zin van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad voor alle betwiste waren en diensten;

| — | verwijzing van het EUIPO en in voorkomend geval andere partij in de procedure voor het EUIPO in de kosten van dit beroep. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO en in voorkomend geval andere partij in de procedure voor het EUIPO in de kosten van dit beroep.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 47, leden 2 en 3, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad en van regel 22, leden 3 en 4, van uitvoeringsverordening (EG) 2868/95 van de Commissie; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 47, leden 2 en 3, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad en van regel 22, leden 3 en 4, van uitvoeringsverordening (EG) 2868/95 van de Commissie;

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 14.9.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 304/20 |
| --- | --- | --- | --- |

14.9.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 304/20

---

Beroep ingesteld op 24 juli 2020 — LB / Parlement

(Zaak T-468/20)

(2020/C 304/24)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: LB (vertegenwoordigd door O. Schmechel, advocaat)

Verwerende partij: Europees Parlement

Conclusies

| — | verweerders besluit van 2 juli 2020 om verzoekster met ingang van 1 september 2020 over te plaatsen naar het liaisonbureau van het Europees Parlement in Luxemburg, nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

verweerders besluit van 2 juli 2020 om verzoekster met ingang van 1 september 2020 over te plaatsen naar het liaisonbureau van het Europees Parlement in Luxemburg, nietig verklaren;

| — | verweerder verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

verweerder verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster volgende middelen aan.

| 1. | Eerste middel: ontoereikende motivering






  — | Het besluit tot overplaatsing is formeel onwettig, aangezien dit niet met redenen is omkleed. Dit was ingevolge artikel 41, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de EU en artikel 296 VWEU echter wel noodzakelijk, aangezien verzoeksters belang daarbij voor verweerder duidelijk kenbaar was. |
| --- | --- | --- |

1.

Eerste middel: ontoereikende motivering

—

Het besluit tot overplaatsing is formeel onwettig, aangezien dit niet met redenen is omkleed. Dit was ingevolge artikel 41, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de EU en artikel 296 VWEU echter wel noodzakelijk, aangezien verzoeksters belang daarbij voor verweerder duidelijk kenbaar was.

| 2. | Tweede middel: niet-naleving van de besluitvormingsprocedure






  — | Verzoekster kon de functie bij het liaisonbureau van het Europees Parlement (EPLO) in Luxemburg overeenkomstig de besluitvormingsprocedure weigeren en heeft dat ook gedaan. De overplaatsing naar deze functie was dus niet meer mogelijk. |
| --- | --- | --- |

2.

Tweede middel: niet-naleving van de besluitvormingsprocedure

—

Verzoekster kon de functie bij het liaisonbureau van het Europees Parlement (EPLO) in Luxemburg overeenkomstig de besluitvormingsprocedure weigeren en heeft dat ook gedaan. De overplaatsing naar deze functie was dus niet meer mogelijk.

| 3. | Derde middel: schending van de zorgplicht. De overplaatsing naar een andere standplaats is in strijd zijn met de zorgplicht van de werkgever, aangezien deze onverenigbaar is met meerdere grondrechten die in het Europees Handvest van de grondrechten zijn vastgelegd. In het bijzonder worden de volgende rechten geschonden:






  — | Recht op privéleven en op familie- en gezinsleven (artikel 7 en 33) en het recht van de minderjarige dochter om regelmatig persoonlijke betrekkingen en rechtstreekse contacten met haar beide ouders te onderhouden (artikel 24), aangezien verzoeksters familie gescheiden zou moeten leven: de dochter zou met haar vader in Berlijn verblijven en verzoekster zou alleen naar Luxemburg verhuizen. |
| --- | --- | --- |

3.

Derde middel: schending van de zorgplicht. De overplaatsing naar een andere standplaats is in strijd zijn met de zorgplicht van de werkgever, aangezien deze onverenigbaar is met meerdere grondrechten die in het Europees Handvest van de grondrechten zijn vastgelegd. In het bijzonder worden de volgende rechten geschonden:

—

Recht op privéleven en op familie- en gezinsleven (artikel 7 en 33) en het recht van de minderjarige dochter om regelmatig persoonlijke betrekkingen en rechtstreekse contacten met haar beide ouders te onderhouden (artikel 24), aangezien verzoeksters familie gescheiden zou moeten leven: de dochter zou met haar vader in Berlijn verblijven en verzoekster zou alleen naar Luxemburg verhuizen.

| — | Het recht op gelijkheid voor de wet (artikel 20) en non-discriminatie (artikel 21) wordt geschonden. Verzoekster wordt als gehuwde EPLO-ambtenaar en moeder van een minderjarige dochter, over wie zij het gezag met haar man deelt, onderworpen aan mobiliteit, op grond waarvan zij naar Luxemburg wordt overgeplaatst. Feitelijk gescheiden en gescheiden ambtenaren van een EPLO met gedeeld gezag over een minderjarig kind blijven vrijgesteld van mobiliteit tot het kind meerderjarig is, zonder dat er een objectieve rechtvaardiging voor deze ongelijke behandeling bestaat. |
| --- | --- |

—

Het recht op gelijkheid voor de wet (artikel 20) en non-discriminatie (artikel 21) wordt geschonden. Verzoekster wordt als gehuwde EPLO-ambtenaar en moeder van een minderjarige dochter, over wie zij het gezag met haar man deelt, onderworpen aan mobiliteit, op grond waarvan zij naar Luxemburg wordt overgeplaatst. Feitelijk gescheiden en gescheiden ambtenaren van een EPLO met gedeeld gezag over een minderjarig kind blijven vrijgesteld van mobiliteit tot het kind meerderjarig is, zonder dat er een objectieve rechtvaardiging voor deze ongelijke behandeling bestaat.

| 4. | Vierde middel: onevenredigheid van de overplaatsing naar een andere standplaats






  — | De belangen van verzoekster en verweerder zijn niet onderling afgewogen, hoewel verweerder daartoe gehouden was in het kader van zijn plicht tot behoorlijk bestuur (artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de EU). |
| --- | --- | --- |

4.

Vierde middel: onevenredigheid van de overplaatsing naar een andere standplaats

—

De belangen van verzoekster en verweerder zijn niet onderling afgewogen, hoewel verweerder daartoe gehouden was in het kader van zijn plicht tot behoorlijk bestuur (artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de EU).

| — | Verzoeksters beschermde belangen wegen duidelijk zwaarder door dan het belang van verweerder bij de overplaatsing. |
| --- | --- |

—

Verzoeksters beschermde belangen wegen duidelijk zwaarder door dan het belang van verweerder bij de overplaatsing.

| — | De overplaatsing van het EPLO in Berlijn naar het EPLO in Luxemburg is niet in het belang van de dienst. |
| --- | --- |

—

De overplaatsing van het EPLO in Berlijn naar het EPLO in Luxemburg is niet in het belang van de dienst.

| 5. | Vijfde middel: onjuist gebruik van discretionaire bevoegdheid






  — | Verweerder erkent zijn discretionaire bevoegdheid niet en oefent deze derhalve niet uit. |
| --- | --- | --- |

5.

Vijfde middel: onjuist gebruik van discretionaire bevoegdheid

—

Verweerder erkent zijn discretionaire bevoegdheid niet en oefent deze derhalve niet uit.

| 6. | Zesde middel: bescherming van gewettigd vertrouwen






  — | Sinds verzoeksters benoeming in 2001 tot de vaststelling van het mobiliteitsbesluit van 2018 van het Bureau van het Europees Parlement geldt het beginsel dat AST-ambtenaren zoals verzoekster niet aan de mobiliteit zijn onderworpen. Dit beginsel is sinds het mobiliteitsbesluit van 1998 van kracht en is in de mobiliteitsbesluiten van het Bureau van het Europees Parlement van 2002 en 2004 opnieuw bevestigd. |
| --- | --- | --- |

6.

Zesde middel: bescherming van gewettigd vertrouwen

—

Sinds verzoeksters benoeming in 2001 tot de vaststelling van het mobiliteitsbesluit van 2018 van het Bureau van het Europees Parlement geldt het beginsel dat AST-ambtenaren zoals verzoekster niet aan de mobiliteit zijn onderworpen. Dit beginsel is sinds het mobiliteitsbesluit van 1998 van kracht en is in de mobiliteitsbesluiten van het Bureau van het Europees Parlement van 2002 en 2004 opnieuw bevestigd.

| — | Verzoeksters vertrouwen in de voorzetting van de mobiliteitsexceptie was gewettigd. Een wijziging van de regels vereist daarom een passende overgangsregeling en passende uitzonderingsgronden. De beoogde overgangsperiode van drie jaar is ongeschikt, aangezien deze de scheiding van verzoeksters familie niet ongedaan maakt. Een uitzonderingsgrond voor verzoekster ontbreekt. |
| --- | --- |

—

Verzoeksters vertrouwen in de voorzetting van de mobiliteitsexceptie was gewettigd. Een wijziging van de regels vereist daarom een passende overgangsregeling en passende uitzonderingsgronden. De beoogde overgangsperiode van drie jaar is ongeschikt, aangezien deze de scheiding van verzoeksters familie niet ongedaan maakt. Een uitzonderingsgrond voor verzoekster ontbreekt.

| 7. | Verval van recht






  — | Verweerder heeft de mogelijkheid verloren om verzoekster de mobiliteit met als gevolg een verandering van standplaats op te leggen, aangezien verweerder zelf, door AST-ambtenaren herhaaldelijk vrij te stellen van mobiliteit, bij verzoekster de indruk heeft gewekt dat een verandering van standplaats niet viel te verwachten. |
| --- | --- | --- |

7.

Verval van recht

—

Verweerder heeft de mogelijkheid verloren om verzoekster de mobiliteit met als gevolg een verandering van standplaats op te leggen, aangezien verweerder zelf, door AST-ambtenaren herhaaldelijk vrij te stellen van mobiliteit, bij verzoekster de indruk heeft gewekt dat een verandering van standplaats niet viel te verwachten.

---

| 14.9.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 304/21 |
| --- | --- | --- | --- |

14.9.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 304/21

---

Beroep ingesteld op 28 juli 2020 — Bigben Connected/EUIPO — Forsee Power (FORCE POWER)

(Zaak T-478/20)

(2020/C 304/25)

Taal van het verzoekschrift: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Bigben Connected (Fretin, Frankrijk) (vertegenwoordiger: M. Chaminade, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Forsee Power (Parijs, Frankrijk)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij voor het Gerecht

Betrokken merk: aanvraag voor Uniebeeldmerk FORCE POWER — inschrijvingsaanvraag nr. 16 541 377

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 25 mei 2020 in zaak R 2184/2019-5

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | verwijzing van het EUIPO en opposante in de kosten, met inbegrip van de kosten van de procedure voor de oppositieafdeling en van het beroep bij de kamer van beroep. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO en opposante in de kosten, met inbegrip van de kosten van de procedure voor de oppositieafdeling en van het beroep bij de kamer van beroep.

Aangevoerd middel

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) nr. 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) nr. 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 14.9.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 304/22 |
| --- | --- | --- | --- |

14.9.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 304/22

---

Beroep ingesteld op 28 juli 2020 — Eurobolt e.a. / Commissie

(Zaak T-479/20)

(2020/C 304/26)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: Eurobolt BV (’s-Heerenberg, Nederland), Fabory Nederland BV (Tilburg, Nederland), ASF Fischer BV (Lelystad, Nederland), Stafa Group BV (Maarheeze, Nederland) (vertegenwoordigers: S. De Knop, B. Natens en A. Willems, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

| — | het beroep ontvankelijk te verklaren; |
| --- | --- |

—

het beroep ontvankelijk te verklaren;

| — | uitvoeringsverordening (EU) 2020/611 van de Commissie van 30 april 2020 tot het opnieuw instellen van het bij verordening (EG) nr. 91/2009 van de Raad ingestelde definitieve antidumpingrecht op bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen van oorsprong uit de Volksrepubliek China ten aanzien van bepaalde soorten uit Maleisië verzonden ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Maleisië, nietig te verklaren (1); |
| --- | --- |

—

uitvoeringsverordening (EU) 2020/611 van de Commissie van 30 april 2020 tot het opnieuw instellen van het bij verordening (EG) nr. 91/2009 van de Raad ingestelde definitieve antidumpingrecht op bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen van oorsprong uit de Volksrepubliek China ten aanzien van bepaalde soorten uit Maleisië verzonden ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Maleisië, nietig te verklaren (1);

| — | de Europese Commissie te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Europese Commissie te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter onderbouwing van hun beroep voeren de verzoekende partijen drie middelen aan.

| 1. | Met het eerste middel wordt aangevoerd dat verordening (EU) 2020/611 retroactief een schending van een wezenlijk vormvoorschrift “herstelt” en derhalve in strijd is met de artikelen 266 en 264 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en met het beginsel van effectieve rechterlijke bescherming. |
| --- | --- |

1.

Met het eerste middel wordt aangevoerd dat verordening (EU) 2020/611 retroactief een schending van een wezenlijk vormvoorschrift “herstelt” en derhalve in strijd is met de artikelen 266 en 264 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en met het beginsel van effectieve rechterlijke bescherming.

| 2. | Met het tweede middel wordt aangevoerd dat verordening (EU) 2020/611 geen geldige rechtsgrondslag heeft en bijgevolg artikel 13, lid 1, van verordening (EG) nr. 1225/2009 (2), artikel 5, leden 1 en 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie (“VEU”) en het beginsel van behoorlijk bestuur schendt. |
| --- | --- |

2.

Met het tweede middel wordt aangevoerd dat verordening (EU) 2020/611 geen geldige rechtsgrondslag heeft en bijgevolg artikel 13, lid 1, van verordening (EG) nr. 1225/2009 (2), artikel 5, leden 1 en 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie (“VEU”) en het beginsel van behoorlijk bestuur schendt.

| 3. | Met het derde middel wordt aangevoerd dat verordening (EU) 2020/611, door terugbetaling te verbieden en inning van terugbetaalde antidumpingrechten te bevelen, artikel 5, leden 1 en 2, VEU, schendt. |
| --- | --- |

3.

Met het derde middel wordt aangevoerd dat verordening (EU) 2020/611, door terugbetaling te verbieden en inning van terugbetaalde antidumpingrechten te bevelen, artikel 5, leden 1 en 2, VEU, schendt.

---

(1)  PB 2020, L 141, blz. 1.

(2)  Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB 2009, L 343, blz. 51).

---

| 14.9.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 304/23 |
| --- | --- | --- | --- |

14.9.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 304/23

---

Beroep ingesteld op 28 juli 2020 — Hengshi Egypt Fiberglass Fabrics en Jushi Egypt for Fiberglass Industry/Commissie

(Zaak T-480/20)

(2020/C 304/27)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: Hengshi Egypt Fiberglass Fabrics SAE (Ain Sukhna, Egypte) Jushi Egypt for Fiberglass Industry SAE (Ain Sukhna) (vertegenwoordigers: B. Servais en V. Crochet, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | Uitvoeringsverordening (EU) 2020/776 van de Commissie van 12 juni 2020 tot instelling van definitieve compenserende rechten op bepaalde geweven en/of gestikte stoffen van glasvezels van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Egypte (1) en tot wijziging van uitvoeringsverordening (EU) 2020/492 van de Commissie tot instelling van definitieve antidumpingrechten op bepaalde geweven en/of gestikte stoffen van glasvezels van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Egypte nietig verklaren voor zover zij betrekking heeft op verzoeksters; |
| --- | --- |

—

Uitvoeringsverordening (EU) 2020/776 van de Commissie van 12 juni 2020 tot instelling van definitieve compenserende rechten op bepaalde geweven en/of gestikte stoffen van glasvezels van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Egypte (1) en tot wijziging van uitvoeringsverordening (EU) 2020/492 van de Commissie tot instelling van definitieve antidumpingrechten op bepaalde geweven en/of gestikte stoffen van glasvezels van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Egypte nietig verklaren voor zover zij betrekking heeft op verzoeksters;

| — | de Commissie en elke partij die in de loop van de procedure wordt toegelaten tot interventie aan de zijde van de Commissie verwijzen in de kosten van deze procedure. |
| --- | --- |

—

de Commissie en elke partij die in de loop van de procedure wordt toegelaten tot interventie aan de zijde van de Commissie verwijzen in de kosten van deze procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters zes middelen aan.

| 1. | De door de Commissie gehanteerde methode voor de berekening van de subsidiemarge van verzoeksters is in strijd met artikel 1, lid 1, artikel 5, lid 1, artikel 6, artikel 12, lid 1, onder c), en artikel 24, lid 1, van verordening (EU) 2016/1037 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende bescherming tegen invoer met subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (2). |
| --- | --- |

1.

De door de Commissie gehanteerde methode voor de berekening van de subsidiemarge van verzoeksters is in strijd met artikel 1, lid 1, artikel 5, lid 1, artikel 6, artikel 12, lid 1, onder c), en artikel 24, lid 1, van verordening (EU) 2016/1037 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende bescherming tegen invoer met subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (2).

| 2. | Het besluit van de Commissie om compenserende maatregelen te nemen tegen financiële bijdragen van Chinese overheidsorganen is in strijd met artikel 2, onder a) en b), artikel 3, lid 1, onder a), en artikel 4, leden 2 en 3, van verordening (EU) 2016/1037. |
| --- | --- |

2.

Het besluit van de Commissie om compenserende maatregelen te nemen tegen financiële bijdragen van Chinese overheidsorganen is in strijd met artikel 2, onder a) en b), artikel 3, lid 1, onder a), en artikel 4, leden 2 en 3, van verordening (EU) 2016/1037.

| 3. | Het besluit van de Commissie betreffende de toebedeling van land aan Jushi is in strijd met verzoeksters’ rechten van verdediging en artikel 30 alsmede artikel 3, lid 2, artikel 5 en artikel 6, onder d), van verordening (EU) 2016/1037. |
| --- | --- |

3.

Het besluit van de Commissie betreffende de toebedeling van land aan Jushi is in strijd met verzoeksters’ rechten van verdediging en artikel 30 alsmede artikel 3, lid 2, artikel 5 en artikel 6, onder d), van verordening (EU) 2016/1037.

| 4. | Het besluit van de Commissie om compenserende maatregelen te nemen tegen de regeling waarbij Jushi kortingen ontvangt op de invoerrechten voor ingevoerde materialen is in strijd met artikel 3, lid 1, onder a) ii), artikel 3, lid 2, en artikel 5 van verordening (EU) 2016/1037. |
| --- | --- |

4.

Het besluit van de Commissie om compenserende maatregelen te nemen tegen de regeling waarbij Jushi kortingen ontvangt op de invoerrechten voor ingevoerde materialen is in strijd met artikel 3, lid 1, onder a) ii), artikel 3, lid 2, en artikel 5 van verordening (EU) 2016/1037.

| 5. | Het besluit van de Commissie om compenserende maatregelen te nemen tegen de fiscale behandeling van wisselkoersverliezen is in strijd met artikel 3, lid 2, en artikel 4, lid 2, onder c), van verordening (EU) 2016/1037. |
| --- | --- |

5.

Het besluit van de Commissie om compenserende maatregelen te nemen tegen de fiscale behandeling van wisselkoersverliezen is in strijd met artikel 3, lid 2, en artikel 4, lid 2, onder c), van verordening (EU) 2016/1037.

| 6. | De door de Commissie gehanteerde methode voor het bepalen van de prijsonderbiedingsmarges ten aanzien van verzoeksters is in strijd met artikel 1, lid 1, artikel 2, onder d), en artikel 8, leden 1, 2 en 5, van verordening (EU) 2016/1037. |
| --- | --- |

6.

De door de Commissie gehanteerde methode voor het bepalen van de prijsonderbiedingsmarges ten aanzien van verzoeksters is in strijd met artikel 1, lid 1, artikel 2, onder d), en artikel 8, leden 1, 2 en 5, van verordening (EU) 2016/1037.

---

(1)  PB 2020, L 189, blz. 1.

(2)  Verordening (EU) 2016/1037 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende bescherming tegen invoer met subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (codificatie) (PB 2016, L 176, blz. 55).

---

| 14.9.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 304/24 |
| --- | --- | --- | --- |

14.9.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 304/24

---

Beroep ingesteld op 31 juli 2020 — Magnetec/EUIPO (CoolTUBE)

(Zaak T-481/20)

(2020/C 304/28)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Magnetec — Gesellschaft für Magnettechnologie mbH (Langenselbold, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Kloth, R. Briske en D. Habel, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Betrokken merk: aanvraag voor Uniewoordmerk CoolTUBE — inschrijvingsaanvraag nr. 18 022 606

Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 15 mei 2020 in zaak R 1755/2019-1

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | verwijzing van het EUIPO in de kosten, met inbegrip van de kosten van de procedure voor de kamer van beroep. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in de kosten, met inbegrip van de kosten van de procedure voor de kamer van beroep.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 14.9.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 304/25 |
| --- | --- | --- | --- |

14.9.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 304/25

---

Beroep ingesteld op 3 augustus 2020 — SATSE / Commissie

(Zaak T-484/20)

(2020/C 304/29)

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Sindicato de Enfermería (SATSE) (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: M. Sesmero González, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | Nietigverklaring van richtlijn (EU) 2020/739 van de Commissie van 3 juni 2020 tot wijziging van bijlage III bij richtlijn 2000/54/EG van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de opneming van SARS-CoV-2 in de lijst van biologische agentia waarvan bekend is dat zij bij de mens infectieziekten kunnen verwekken, en tot wijziging van richtlijn (EU) 2019/1833 van de Commissie (PB 2020, L 175, blz. 11) |
| --- | --- |

—

Nietigverklaring van richtlijn (EU) 2020/739 van de Commissie van 3 juni 2020 tot wijziging van bijlage III bij richtlijn 2000/54/EG van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de opneming van SARS-CoV-2 in de lijst van biologische agentia waarvan bekend is dat zij bij de mens infectieziekten kunnen verwekken, en tot wijziging van richtlijn (EU) 2019/1833 van de Commissie (PB 2020, L 175, blz. 11)

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

| 1. | Eerste middel: schending van de artikelen 2 en 18 van richtlijn 2000/54/EG en van bijlage III bij deze richtlijn.






  — | In dat verband wordt aangevoerd dat er geen effectieve behandeling of profylaxe bestaat tegen het biologische agens SARS-CoV-2, dat er sprake is van een virus dat zeer besmettelijk is en muteert en zich daarom zeer waarschijnlijk zal verspreiden in de maatschappij, en dat het coronavirus SARS-CoV-2 ernstige ziektebeelden en symptomen veroorzaakt die leiden tot een ernstige ziekte bij de mens en een ernstig gevaar vormen voor werknemers. |
| --- | --- | --- |

1.

Eerste middel: schending van de artikelen 2 en 18 van richtlijn 2000/54/EG en van bijlage III bij deze richtlijn.

—

In dat verband wordt aangevoerd dat er geen effectieve behandeling of profylaxe bestaat tegen het biologische agens SARS-CoV-2, dat er sprake is van een virus dat zeer besmettelijk is en muteert en zich daarom zeer waarschijnlijk zal verspreiden in de maatschappij, en dat het coronavirus SARS-CoV-2 ernstige ziektebeelden en symptomen veroorzaakt die leiden tot een ernstige ziekte bij de mens en een ernstig gevaar vormen voor werknemers.

| 2. | Tweede middel: schending van wezenlijke vormvoorschriften omdat niet is gemotiveerd waarom het biologische agens SARS-CoV-2 in groep 3 is ingedeeld.






  — | In dat verband wordt aangevoerd dat de Commissie, hoewel zij erkent dat er geen vaccin en effectieve behandeling voorhanden is, en ondanks de bepalingen van artikel 2 van richtlijn 2000/54/EG, SARS-CoV-2 heeft ingedeeld in risicogroep 3 in plaats van risicogroep 4. |
| --- | --- | --- |

2.

Tweede middel: schending van wezenlijke vormvoorschriften omdat niet is gemotiveerd waarom het biologische agens SARS-CoV-2 in groep 3 is ingedeeld.

—

In dat verband wordt aangevoerd dat de Commissie, hoewel zij erkent dat er geen vaccin en effectieve behandeling voorhanden is, en ondanks de bepalingen van artikel 2 van richtlijn 2000/54/EG, SARS-CoV-2 heeft ingedeeld in risicogroep 3 in plaats van risicogroep 4.

---

| 14.9.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 304/25 |
| --- | --- | --- | --- |

14.9.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 304/25

---

Beroep ingesteld op 5 augustus 2020 — Junqueras i Vies / Parlement

(Zaak T-485/20)

(2020/C 304/30)

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Oriol Junqueras i Vies (Sant Joan de Vilatorrada, Spanje) (vertegenwoordiger: A. Van den Eynde Adroer, advocaat)

Verwerende partij: Europees Parlement

Conclusies

Nietigverklaring van het bij brief van 7 mei 2020 van Didier Klethi meegedeelde besluit van het Europees Parlement/Directoraat-generaal Financiën/Directoraat voor de financiële en sociale rechten van de leden, waarin wordt vastgesteld dat het salaris van het Europees Parlement slechts aan Oriol Junqueras i Vies kan worden betaald voor de periode van 25 september 2019 tot 2 januari 2020, overeenkomstig artikel 10 van het Statuut van de leden van het Europees Parlement, en verwijzing van verweerder in de kosten

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker drie middelen aan.

| 1. | Eerste middel, schending van het arrest van de Grote kamer van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 19 december 2019 in de prejudiciële zaak C-502/19 Junqueras Vies, voor zover Junqueras daarbij de status van lid van het Europees Parlement wordt toegekend vanaf 13 juni 2019, zodat ingevolge dit arrest de grond van onverenigbaarheid van artikel 7, lid 2, van de Europese Verkiezingsakte van 1976 niet aanwezig is. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel, schending van het arrest van de Grote kamer van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 19 december 2019 in de prejudiciële zaak C-502/19 Junqueras Vies, voor zover Junqueras daarbij de status van lid van het Europees Parlement wordt toegekend vanaf 13 juni 2019, zodat ingevolge dit arrest de grond van onverenigbaarheid van artikel 7, lid 2, van de Europese Verkiezingsakte van 1976 niet aanwezig is.

| 2. | Tweede middel: in casu is het noodzakelijk artikel 7, lid 2, van de Europese Verkiezingsakte van 1976 niet formalistisch uit te leggen voor zover, gelet op het stilzitten van het Parlement bij de bescherming van de immuniteit van Junqueras, hij tegen zijn wil materieel en fysiek werd verhinderd om ontslag te nemen uit de functie van lid van het Congreso de los Diputados (Spaans lagerhuis) en om volwaardig lid van het Europees Parlement te worden. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: in casu is het noodzakelijk artikel 7, lid 2, van de Europese Verkiezingsakte van 1976 niet formalistisch uit te leggen voor zover, gelet op het stilzitten van het Parlement bij de bescherming van de immuniteit van Junqueras, hij tegen zijn wil materieel en fysiek werd verhinderd om ontslag te nemen uit de functie van lid van het Congreso de los Diputados (Spaans lagerhuis) en om volwaardig lid van het Europees Parlement te worden.

| 3. | Derde middel: in casu is het noodzakelijk artikel 7, lid 2, van de Europese Verkiezingsakte van 1976 niet formeel maar inhoudelijk uit te leggen, voor zover er geen materiële grond van onverenigbaarheid is, aangezien Junqueras te allen tijde was geschorst als lid van het Congreso de los Diputados en ook alle daaraan verbonden rechten en vergoedingen waren geschorst, en hij ook tegen zijn wil in die functie werd gehouden doordat hij tegen zijn wil fysiek en materieel werd verhinderd om ontslag te nemen uit die functie om volwaardig lid van het Europees Parlement te worden. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: in casu is het noodzakelijk artikel 7, lid 2, van de Europese Verkiezingsakte van 1976 niet formeel maar inhoudelijk uit te leggen, voor zover er geen materiële grond van onverenigbaarheid is, aangezien Junqueras te allen tijde was geschorst als lid van het Congreso de los Diputados en ook alle daaraan verbonden rechten en vergoedingen waren geschorst, en hij ook tegen zijn wil in die functie werd gehouden doordat hij tegen zijn wil fysiek en materieel werd verhinderd om ontslag te nemen uit die functie om volwaardig lid van het Europees Parlement te worden.

---