# Dziennik Urzędowy C 275/2020

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 275 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Rocznik 6320 sierpnia 2020 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 275

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 6320 sierpnia 2020

---

| Spis treści | Strona |
| --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2020/C 275/01 | Kursy walutowe euro — 19 sierpnia 2020 r. | 1 |

Spis treści

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2020/C 275/01

Kursy walutowe euro — 19 sierpnia 2020 r.

1

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał EFTA |
| 2020/C 275/02 | Wniosek do Trybunału EFTA z dnia 27 marca 2020 r. o wydanie opinii doradczej wniesiony przez Norges Høyesterett w sprawie Anniken Jenny Lindberg przeciwko rządowi Norwegii (Sprawa E-3/20) | 2 |
| 2020/C 275/03 | Skarga wniesiona w dniu 10 lipca 2020 r. przez Urząd Nadzoru EFTA przeciwko Królestwu Norwegii (Sprawa E-9/20) | 4 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał EFTA

2020/C 275/02

Wniosek do Trybunału EFTA z dnia 27 marca 2020 r. o wydanie opinii doradczej wniesiony przez Norges Høyesterett w sprawie Anniken Jenny Lindberg przeciwko rządowi Norwegii (Sprawa E-3/20)

2

2020/C 275/03

Skarga wniesiona w dniu 10 lipca 2020 r. przez Urząd Nadzoru EFTA przeciwko Królestwu Norwegii (Sprawa E-9/20)

4

---

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 20.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 275/1 |
| --- | --- | --- | --- |

20.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 275/1

---

Kursy walutowe euro (1)

19 sierpnia 2020 r.

(2020/C 275/01)

1 euro =

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,1933 |
| JPY | Jen | 125,74 |
| DKK | Korona duńska | 7,4453 |
| GBP | Funt szterling | 0,90345 |
| SEK | Korona szwedzka | 10,3140 |
| CHF | Frank szwajcarski | 1,0811 |
| ISK | Korona islandzka | 162,00 |
| NOK | Korona norweska | 10,5455 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CZK | Korona czeska | 26,118 |
| HUF | Forint węgierski | 349,79 |
| PLN | Złoty polski | 4,3942 |
| RON | Lej rumuński | 4,8403 |
| TRY | Lir turecki | 8,7785 |
| AUD | Dolar australijski | 1,6428 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,5688 |
| HKD | Dolar Hongkongu | 9,2483 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 1,7969 |
| SGD | Dolar singapurski | 1,6278 |
| KRW | Won | 1 405,97 |
| ZAR | Rand | 20,5183 |
| CNY | Yuan renminbi | 8,2472 |
| HRK | Kuna chorwacka | 7,5328 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 17 626,23 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 4,9790 |
| PHP | Peso filipińskie | 57,911 |
| RUB | Rubel rosyjski | 87,5706 |
| THB | Bat tajlandzki | 37,279 |
| BRL | Real | 6,5115 |
| MXN | Peso meksykańskie | 26,3830 |
| INR | Rupia indyjska | 89,3160 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,1933

JPY

Jen

125,74

DKK

Korona duńska

7,4453

GBP

Funt szterling

0,90345

SEK

Korona szwedzka

10,3140

CHF

Frank szwajcarski

1,0811

ISK

Korona islandzka

162,00

NOK

Korona norweska

10,5455

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

26,118

HUF

Forint węgierski

349,79

PLN

Złoty polski

4,3942

RON

Lej rumuński

4,8403

TRY

Lir turecki

8,7785

AUD

Dolar australijski

1,6428

CAD

Dolar kanadyjski

1,5688

HKD

Dolar Hongkongu

9,2483

NZD

Dolar nowozelandzki

1,7969

SGD

Dolar singapurski

1,6278

KRW

Won

1 405,97

ZAR

Rand

20,5183

CNY

Yuan renminbi

8,2472

HRK

Kuna chorwacka

7,5328

IDR

Rupia indonezyjska

17 626,23

MYR

Ringgit malezyjski

4,9790

PHP

Peso filipińskie

57,911

RUB

Rubel rosyjski

87,5706

THB

Bat tajlandzki

37,279

BRL

Real

6,5115

MXN

Peso meksykańskie

26,3830

INR

Rupia indyjska

89,3160

---

(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez EBC.

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał EFTA

| 20.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 275/2 |
| --- | --- | --- | --- |

20.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 275/2

---

Wniosek do Trybunału EFTA z dnia 27 marca 2020 r. o wydanie opinii doradczej wniesiony przez Norges Høyesterett w sprawie Anniken Jenny Lindberg przeciwko rządowi Norwegii

(Sprawa E-3/20)

(2020/C 275/02)

W dniu 14 kwietnia 2020 r. do kancelarii Trybunału EFTA wpłynął wniosek z dnia 27 marca 2020 r., w którym Norges Høyesterett (Sąd Najwyższy Norwegii) zwraca się o wydanie opinii doradczej w sprawie Anniken Jenny Lindberg przeciwko rządowi Norwegii w odniesieniu do następujących kwestii:

Art. 21 dyrektywy w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych.

1.

Jeżeli termin „stosowny” należy rozumieć jako zobowiązujący państwo przyjmujące do ustalenia, czy w danym przypadku należy wymagać określonych świadectw:

2.

Jaka jest ocena prawna i jakie czynniki będą z prawnego punktu widzenia istotne dla ustalenia, czy „stosownym” jest wymaganie wymienionych świadectw?

3.

Czy znaczenie ma fakt, że sam dokument potwierdzający posiadanie kwalifikacji stanowi dokumentację kształcenia spełniającego minimalne kryteria określone w art. 34 ust. 2 dyrektywy i że świadectwo, które nie może zostać przedłożone, dotyczy praktyki podyplomowej?

Prawa wynikające z części głównej Porozumienia EOG

1.

Jeżeli tak:

2.

Jaka jest ocena prawna i jakie czynniki są z prawnego punktu widzenia istotne dla ustalenia, czy takiemu wnioskodawcy mogą przysługiwać dodatkowe prawa na podstawie art. 28 lub art. 31 Porozumienia EOG?

3.

Jakie znaczenie ma fakt, że wnioskodawca nie posiada zaświadczenia o odbyciu praktyki podyplomowej, wymienionego przez państwo rodzime w kolumnie 4. pkt 5.3.2 załącznika V do dyrektywy w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych, jeżeli państwo przyjmujące nie wymaga odbycia podyplomowej praktyki przez wykształconych w nim wnioskodawców, a wykształcenie zdobyte przez wnioskodawcę uznaje się za równoważne z wykształceniem oferowanym w państwie przyjmującym?

4.

Czy można wymagać przyznania wnioskodawcy pełnych praw w państwie przyjmującym, jeżeli dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji, jakie jest on w stanie przedłożyć, nie dają mu odpowiednich praw zawodowych w państwie rodzimym?

---

| 20.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 275/4 |
| --- | --- | --- | --- |

20.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 275/4

---

Skarga wniesiona w dniu 10 lipca 2020 r. przez Urząd Nadzoru EFTA przeciwko Królestwu Norwegii

(Sprawa E-9/20)

(2020/C 275/03)

W dniu 10 lipca 2020 r. do Trybunału EFTA została wniesiona skarga przeciwko Królestwu Norwegii przez Urząd Nadzoru EFTA, reprezentowany przez Stewarta Watsona, Claire Simpson, Erlenda M. Leonhardsena, Catherine Howdle i Carstena Zatschlera, działających w charakterze pełnomocników Urzędu Nadzoru EFTA, 35 Rue Belliard, 1040 Bruksela, Belgia.

Urząd Nadzoru EFTA występuje do Trybunału EFTA o:

| 1) | orzeczenie, że utrzymując w mocy takie przepisy, jak: sekcja 6-11 (1) i 6-36 (2) ustawy o spółkach akcyjnych, sekcja 6-11 (1) ustawy o spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością oraz sekcja 7-5 i 8-4 (5) ustawy o przedsiębiorstwach finansowych, Królestwo Norwegii uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy art. 31 i 28 Porozumienia EOG, art. 1 ust. 1 aktu, o którym mowa w pkt 2 załącznika V do Porozumienia EOG (rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 492/2011 z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Unii), oraz art. 2 aktu, o którym mowa w pkt 8 załącznika XXII do Porozumienia EOG (jedenasta dyrektywa Rady 89/666/EWG z dnia 21 grudnia 1989 r. dotycząca wymogów ujawniania informacji odnośnie do oddziałów utworzonych w państwie członkowskim przez niektóre rodzaje spółek podlegające prawu innego państwa); |
| --- | --- |

1)

orzeczenie, że utrzymując w mocy takie przepisy, jak: sekcja 6-11 (1) i 6-36 (2) ustawy o spółkach akcyjnych, sekcja 6-11 (1) ustawy o spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością oraz sekcja 7-5 i 8-4 (5) ustawy o przedsiębiorstwach finansowych, Królestwo Norwegii uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy art. 31 i 28 Porozumienia EOG, art. 1 ust. 1 aktu, o którym mowa w pkt 2 załącznika V do Porozumienia EOG (rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 492/2011 z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Unii), oraz art. 2 aktu, o którym mowa w pkt 8 załącznika XXII do Porozumienia EOG (jedenasta dyrektywa Rady 89/666/EWG z dnia 21 grudnia 1989 r. dotycząca wymogów ujawniania informacji odnośnie do oddziałów utworzonych w państwie członkowskim przez niektóre rodzaje spółek podlegające prawu innego państwa);

| 2) | obciążenie Królestwa Norwegii kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

obciążenie Królestwa Norwegii kosztami postępowania.

Kontekst prawny i faktyczny oraz zarzuty prawne przytoczone na poparcie skargi:

| — | Skarga dotyczy różnych wymogów w zakresie (obywatelstwa lub) miejsca zamieszkania określonych w norweskim prawie spółek w odniesieniu do osób zajmujących określone stanowiska kierownicze w spółkach wpisanych do rejestru przedsiębiorstw i mających siedzibę w Norwegii. W przedmiotowych przepisach ustawodawczych w różny sposób określono wymóg posiadania przez pewną część założycieli przedsiębiorstw, członków kierownictwa, członków zarządu i członków zgromadzenia spółki (no. bedriftsforsamling) (członkowie zgromadzenia) miejsca zamieszkania w Norwegii. Jednocześnie przepisy te stanowią, że wspomniane wymogi w zakresie miejsca zamieszkania nie mają zastosowania do obywateli państw EOG, ale tylko pod warunkiem że mieszkają oni w takim państwie. |
| --- | --- |

—

Skarga dotyczy różnych wymogów w zakresie (obywatelstwa lub) miejsca zamieszkania określonych w norweskim prawie spółek w odniesieniu do osób zajmujących określone stanowiska kierownicze w spółkach wpisanych do rejestru przedsiębiorstw i mających siedzibę w Norwegii. W przedmiotowych przepisach ustawodawczych w różny sposób określono wymóg posiadania przez pewną część założycieli przedsiębiorstw, członków kierownictwa, członków zarządu i członków zgromadzenia spółki (no. bedriftsforsamling) (członkowie zgromadzenia) miejsca zamieszkania w Norwegii. Jednocześnie przepisy te stanowią, że wspomniane wymogi w zakresie miejsca zamieszkania nie mają zastosowania do obywateli państw EOG, ale tylko pod warunkiem że mieszkają oni w takim państwie.

| — | Przepisy ograniczają w ten sposób zdolność przedsiębiorstw, które zgodnie z prawem prowadzą działalność w innym państwie EOG, do podejmowania i prowadzenia działalności gospodarczej w Norwegii w zakresie, w jakim członkowie zgromadzenia takich przedsiębiorstw nie są obywatelami EOG lub są obywatelami państwa EOG, lecz nie mieszkają na jego terytorium. Ograniczają również zdolność obywateli EOG, którzy nie mają miejsca zamieszkania na terenie EOG, do pełnienia funkcji członka zgromadzenia norweskich przedsiębiorstw. |
| --- | --- |

—

Przepisy ograniczają w ten sposób zdolność przedsiębiorstw, które zgodnie z prawem prowadzą działalność w innym państwie EOG, do podejmowania i prowadzenia działalności gospodarczej w Norwegii w zakresie, w jakim członkowie zgromadzenia takich przedsiębiorstw nie są obywatelami EOG lub są obywatelami państwa EOG, lecz nie mieszkają na jego terytorium. Ograniczają również zdolność obywateli EOG, którzy nie mają miejsca zamieszkania na terenie EOG, do pełnienia funkcji członka zgromadzenia norweskich przedsiębiorstw.

| — | Urząd Nadzoru EFTA („Urząd”) twierdzi, że wspomniane przepisy stanowią przede wszystkim nieuzasadnione ograniczenie swobody przedsiębiorczości w Norwegii w odniesieniu do przedsiębiorstw, które zostały utworzone zgodnie z prawem państwa EOG i które mają siedzibę w EOG, i że w związku z tym przepisy te naruszają art. 31 Porozumienia EOG. Wymogi te są także niezgodne z dyrektywą 89/666. Ponadto z perspektywy osób, których przepisy te dotyczą, naruszają one również art. 28 Porozumienia EOG i rozporządzenie 492/2011. |
| --- | --- |

—

Urząd Nadzoru EFTA („Urząd”) twierdzi, że wspomniane przepisy stanowią przede wszystkim nieuzasadnione ograniczenie swobody przedsiębiorczości w Norwegii w odniesieniu do przedsiębiorstw, które zostały utworzone zgodnie z prawem państwa EOG i które mają siedzibę w EOG, i że w związku z tym przepisy te naruszają art. 31 Porozumienia EOG. Wymogi te są także niezgodne z dyrektywą 89/666. Ponadto z perspektywy osób, których przepisy te dotyczą, naruszają one również art. 28 Porozumienia EOG i rozporządzenie 492/2011.

| — | Sprawa została wszczęta w 2014 r. z inicjatywy Urzędu. W ramach kontaktów z rządem norweskim w kolejnych latach, na podstawie m.in. wezwania do usunięcia uchybienia z dnia 4 listopada 2015 r. i uzasadnionej opinii z dnia 12 października 2016 r., rząd norweski wyjaśnił, że wymogi dotyczące miejsca zamieszkania mają zapewnić dostępność dla kierownictwa przedsiębiorstwa oraz umożliwić organom krajowym sprawowanie jurysdykcji nad tymi przedsiębiorstwami. |
| --- | --- |

—

Sprawa została wszczęta w 2014 r. z inicjatywy Urzędu. W ramach kontaktów z rządem norweskim w kolejnych latach, na podstawie m.in. wezwania do usunięcia uchybienia z dnia 4 listopada 2015 r. i uzasadnionej opinii z dnia 12 października 2016 r., rząd norweski wyjaśnił, że wymogi dotyczące miejsca zamieszkania mają zapewnić dostępność dla kierownictwa przedsiębiorstwa oraz umożliwić organom krajowym sprawowanie jurysdykcji nad tymi przedsiębiorstwami.

| — | Rząd norweski uznał, że wymogi są konieczne, odpowiednie i stosowne do tego celu. |
| --- | --- |

—

Rząd norweski uznał, że wymogi są konieczne, odpowiednie i stosowne do tego celu.

| — | Urząd nie zgadza się z tym stanowiskiem, zwłaszcza w świetle szeregu decyzji zarówno Trybunału EFTA, jak i Trybunału Sprawiedliwości UE, w których to decyzjach podobne wymogi uznano za sprzeczne odpowiednio z art. 31 Porozumienia EOG i art. 49 TFUE. |
| --- | --- |

—

Urząd nie zgadza się z tym stanowiskiem, zwłaszcza w świetle szeregu decyzji zarówno Trybunału EFTA, jak i Trybunału Sprawiedliwości UE, w których to decyzjach podobne wymogi uznano za sprzeczne odpowiednio z art. 31 Porozumienia EOG i art. 49 TFUE.

| — | Należy zauważyć, że rząd norweski opracował projekty przepisów mające na celu złagodzenie tych wymogów. Etap konsultacji publicznych w ramach procesu legislacyjnego zakończył się w dniu 16 stycznia 2020 r. W momencie składania niniejszej skargi projekty te nie zostały jeszcze przyjęte. |
| --- | --- |

—

Należy zauważyć, że rząd norweski opracował projekty przepisów mające na celu złagodzenie tych wymogów. Etap konsultacji publicznych w ramach procesu legislacyjnego zakończył się w dniu 16 stycznia 2020 r. W momencie składania niniejszej skargi projekty te nie zostały jeszcze przyjęte.

---