# Dziennik Urzędowy L 28/2013

| | ISSN 1977-0766
  doi:10.3000/19770766.L_2013.028.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 28 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 5630 stycznia 2013 |

ISSN 1977-0766

doi:10.3000/19770766.L_2013.028.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 28

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 5630 stycznia 2013

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 81/2013 z dnia 29 stycznia 2013 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1051/2011 w odniesieniu do zbiorów danych jednostkowych do przekazywania danych (
  1
  ) | 1 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 82/2013 z dnia 29 stycznia 2013 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania kontyngentu taryfowego na przywóz suszonego mięsa wołowego bez kości pochodzącego ze Szwajcarii | 3 |
| | | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 83/2013 z dnia 29 stycznia 2013 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 10 |
| | | DECYZJE |
| | | 2013/65/UE |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 19 grudnia 2012 r. na mocy dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, w sprawie odpowiedniej ochrony danych osobowych w Nowej Zelandii
  (notyfikowana jako dokument nr C(2012) 9557)

   (
  1
  ) | 12 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 81/2013 z dnia 29 stycznia 2013 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1051/2011 w odniesieniu do zbiorów danych jednostkowych do przekazywania danych (
  1
  )

1

1

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 82/2013 z dnia 29 stycznia 2013 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania kontyngentu taryfowego na przywóz suszonego mięsa wołowego bez kości pochodzącego ze Szwajcarii

3

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 83/2013 z dnia 29 stycznia 2013 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

10

DECYZJE

2013/65/UE

*

Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 19 grudnia 2012 r. na mocy dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, w sprawie odpowiedniej ochrony danych osobowych w Nowej Zelandii
  (notyfikowana jako dokument nr C(2012) 9557)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2012) 9557)

1

12

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

| 30.1.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 28/1 |
| --- | --- | --- | --- |

30.1.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 28/1

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 81/2013

z dnia 29 stycznia 2013 r.

zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1051/2011 w odniesieniu do zbiorów danych jednostkowych do przekazywania danych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 692/2011 z dnia 6 lipca 2011 r. w sprawie europejskiej statystyki w dziedzinie turystyki i uchylające dyrektywę Rady 95/57/WE (1), w szczególności jego art. 9 ust. 2 i art. 9 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Wprowadzenie uaktualnionego systemu klasyfikacji jest głównym elementem trwających starań Komisji na rzecz utrzymania adekwatności statystyki europejskiej poprzez uwzględnienie nowych rozwiązań i zmian w dziedzinie edukacji. |
| --- | --- |

(1)

Wprowadzenie uaktualnionego systemu klasyfikacji jest głównym elementem trwających starań Komisji na rzecz utrzymania adekwatności statystyki europejskiej poprzez uwzględnienie nowych rozwiązań i zmian w dziedzinie edukacji.

| (2) | Organizacja Narodów Zjednoczonych do spraw Oświaty, Nauki i Kultury (UNESCO) wprowadziła zmiany do stosowanej dotychczas wersji Międzynarodowej Standardowej Klasyfikacji Kształcenia (ISCED) – ISCED 1997 w celu zagwarantowania spójności z kierunkami rozwoju polityk i struktur kształcenia i szkolenia. |
| --- | --- |

(2)

Organizacja Narodów Zjednoczonych do spraw Oświaty, Nauki i Kultury (UNESCO) wprowadziła zmiany do stosowanej dotychczas wersji Międzynarodowej Standardowej Klasyfikacji Kształcenia (ISCED) – ISCED 1997 w celu zagwarantowania spójności z kierunkami rozwoju polityk i struktur kształcenia i szkolenia.

| (3) | W celu zagwarantowania międzynarodowej porównywalności statystyk w dziedzinie edukacji niezbędne jest stosowanie przez państwa członkowskie oraz instytucje Unii Europejskiej klasyfikacji w dziedzinie edukacji spójnej ze zmienioną Międzynarodową Standardową Klasyfikacją Kształcenia 2011 (ISCED 2011), która została przyjęta przez państwa członkowskie UNESCO na 36. Konferencji Generalnej UNESCO w listopadzie 2011 r. |
| --- | --- |

(3)

W celu zagwarantowania międzynarodowej porównywalności statystyk w dziedzinie edukacji niezbędne jest stosowanie przez państwa członkowskie oraz instytucje Unii Europejskiej klasyfikacji w dziedzinie edukacji spójnej ze zmienioną Międzynarodową Standardową Klasyfikacją Kształcenia 2011 (ISCED 2011), która została przyjęta przez państwa członkowskie UNESCO na 36. Konferencji Generalnej UNESCO w listopadzie 2011 r.

| (4) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1051/2011 (2). |
| --- | --- |

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1051/2011 (2).

| (5) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Europejskiego Systemu Statystycznego, |
| --- | --- |

(5)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Europejskiego Systemu Statystycznego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku III do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1051/2011 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 stycznia 2013 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 192 z 22.7.2011, s. 17.

1

(2)  Dz.U. L 276 z 21.10.2011, s. 13.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Opis w pozycji 80 (poziom wykształcenia) tabeli w załączniku III do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1051/2011 otrzymuje brzmienie:

| Kolumna | Identyfikator | Opis | Filtr/uwagi |
| --- | --- | --- | --- |
| „80 | | Poziom osiągniętego wykształcenia | Zmienne fakultatywne, jeśli nieprzekazane: kod = puste miejsce” |
| | 1 | Maksymalnie wykształcenie gimnazjalne (poziomy 0-2 ISCED 2011) | |
| | 2 | Wykształcenie ponadgimnazjalne i policealne (nieobejmujące wykształcenia wyższego) (poziomy 3 i 4 ISCED 2011) | |
| | 3 | Wykształcenie wyższe (poziomy 5-8 ISCED 2011) | |

Kolumna

Identyfikator

Opis

Filtr/uwagi

„80

Poziom osiągniętego wykształcenia

Zmienne fakultatywne, jeśli nieprzekazane: kod = puste miejsce”

1

Maksymalnie wykształcenie gimnazjalne (poziomy 0-2 ISCED 2011)

2

Wykształcenie ponadgimnazjalne i policealne (nieobejmujące wykształcenia wyższego) (poziomy 3 i 4 ISCED 2011)

3

Wykształcenie wyższe (poziomy 5-8 ISCED 2011)

---

| 30.1.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 28/3 |
| --- | --- | --- | --- |

30.1.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 28/3

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 82/2013

z dnia 29 stycznia 2013 r.

ustanawiające szczegółowe zasady stosowania kontyngentu taryfowego na przywóz suszonego mięsa wołowego bez kości pochodzącego ze Szwajcarii

(tekst jednolity)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (1), w szczególności jego art. 144 ust. 1 w związku z art. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2092/2004 z dnia 8 grudnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania kontyngentu taryfowego na przywóz suszonego mięsa wołowego bez kości pochodzącego ze Szwajcarii (2) zostało kilkakrotnie znacząco zmienione (3). Dla zachowania przejrzystości i zrozumiałości należy je ujednolicić. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2092/2004 z dnia 8 grudnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania kontyngentu taryfowego na przywóz suszonego mięsa wołowego bez kości pochodzącego ze Szwajcarii (2) zostało kilkakrotnie znacząco zmienione (3). Dla zachowania przejrzystości i zrozumiałości należy je ujednolicić.

| (2) | Umowa między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotycząca handlu produktami rolnymi (4) („umowa”), która została zatwierdzona w imieniu Wspólnoty decyzją Rady i Komisji 2002/309/WE, Euratom (5), ustanawia bezcłowy przywóz suszonego mięsa wołowego bez kości, objętego kodem CN ex 0210 20 90 w wysokości 1 200 ton na rok. |
| --- | --- |

(2)

Umowa między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotycząca handlu produktami rolnymi (4) („umowa”), która została zatwierdzona w imieniu Wspólnoty decyzją Rady i Komisji 2002/309/WE, Euratom (5), ustanawia bezcłowy przywóz suszonego mięsa wołowego bez kości, objętego kodem CN ex 0210 20 90 w wysokości 1 200 ton na rok.

| (3) | Należy zatem ustanowić szczegółowe zasady dotyczące w ujęciu rocznym właściwego wolnocłowego przywozowego kontyngentu taryfowego. |
| --- | --- |

(3)

Należy zatem ustanowić szczegółowe zasady dotyczące w ujęciu rocznym właściwego wolnocłowego przywozowego kontyngentu taryfowego.

| (4) | Aby kwalifikować się do skorzystania z wymienionego kontyngentu taryfowego, przedmiotowe produkty powinny pochodzić ze Szwajcarii, zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 4 umowy. Należy dokładnie zdefiniować produkty kwalifikujące się. Dla przywozu w ramach tego kontyngentu powinno zostać do celów kontroli przedłożone świadectwo autentyczności poświadczające, że mięso dokładnie odpowiada definicji kwalifikowania się. Konieczne jest zatem opracowanie wzoru takiego świadectwa i ustanowienie szczegółowych przepisów dotyczących jego stosowania. |
| --- | --- |

(4)

Aby kwalifikować się do skorzystania z wymienionego kontyngentu taryfowego, przedmiotowe produkty powinny pochodzić ze Szwajcarii, zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 4 umowy. Należy dokładnie zdefiniować produkty kwalifikujące się. Dla przywozu w ramach tego kontyngentu powinno zostać do celów kontroli przedłożone świadectwo autentyczności poświadczające, że mięso dokładnie odpowiada definicji kwalifikowania się. Konieczne jest zatem opracowanie wzoru takiego świadectwa i ustanowienie szczegółowych przepisów dotyczących jego stosowania.

| (5) | Instrumentami tymi powinno się zarządzać z wykorzystaniem pozwoleń na przywóz. W tym celu konieczne jest ustanowienie zasad składania wniosków oraz zasad dotyczących informacji podawanych we wnioskach i w pozwoleniach, tam gdzie to niezbędne, w drodze odstępstwa od rozporządzenia Komisji (WE) nr 376/2008 z dnia 23 kwietnia 2008 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na wywóz i przywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych (6) oraz od rozporządzenia Komisji (WE) nr 382/2008 z dnia 21 kwietnia 2008 r. w sprawie zasad stosowania pozwoleń na przywóz i na wywóz w sektorze wołowiny i cielęciny (7). |
| --- | --- |

(5)

Instrumentami tymi powinno się zarządzać z wykorzystaniem pozwoleń na przywóz. W tym celu konieczne jest ustanowienie zasad składania wniosków oraz zasad dotyczących informacji podawanych we wnioskach i w pozwoleniach, tam gdzie to niezbędne, w drodze odstępstwa od rozporządzenia Komisji (WE) nr 376/2008 z dnia 23 kwietnia 2008 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na wywóz i przywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych (6) oraz od rozporządzenia Komisji (WE) nr 382/2008 z dnia 21 kwietnia 2008 r. w sprawie zasad stosowania pozwoleń na przywóz i na wywóz w sektorze wołowiny i cielęciny (7).

| (6) | W celu zapewnienia odpowiedniego zarządzania przywozem przedmiotowych produktów należy ustanowić przepisy uzależniające wydawanie pozwoleń na przywóz w szczególności od sprawdzenia wpisów w świadectwach autentyczności. |
| --- | --- |

(6)

W celu zapewnienia odpowiedniego zarządzania przywozem przedmiotowych produktów należy ustanowić przepisy uzależniające wydawanie pozwoleń na przywóz w szczególności od sprawdzenia wpisów w świadectwach autentyczności.

| (7) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych, |
| --- | --- |

(7)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Otwiera się unijny wolnocłowy kontyngent taryfowy na przywóz suszonego mięsa z bydła bez kości objętego kodem CN ex 0210 20 90, pochodzącego ze Szwajcarii, w wysokości 1 200 ton na rok, co roku na okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia (zwany dalej „kontyngentem”).

Numer porządkowy kontyngentu to 09.4202.

2.   Reguły pochodzenia stosowane do produktów, o których mowa w ust. 1, są te same co w art. 4 Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi.

3.   Do celów niniejszego rozporządzenia „suszone mięso bez kości” oznacza kawałki zadniej części bydła w wieku przynajmniej 18 miesięcy, bez widocznego tłuszczu śródmięśniowego (od 3 % do 7 %) oraz o pH zawartym pomiędzy 5,4 a 6,0, solone, przyprawione, sprasowane, suszone jedynie świeżym powietrzem i rozwijające szlachetną pleśń (rozkwit mikroskopijnych grzybów). Waga produktu końcowego wynosi między 41 % a 53 % surowca przed soleniem.

Artykuł 2

1.   Do przywozu ilości określonych w art. 1 ust. 1 wymagane jest przedłożenie pozwolenia na przywóz w chwili wprowadzenia do swobodnego obrotu.

2.   Oryginał świadectwa autentyczności sporządzony zgodnie z art. 3 oraz jego kopia są przedkładane właściwemu organowi razem z wnioskiem o pierwsze pozwolenie na przywóz związane z tym świadectwem autentyczności.

3.   Świadectwo autentyczności może być wykorzystane do wydania więcej niż jednego pozwolenia na przywóz dla ilości nieprzekraczających ilości podanych w świadectwie. Jeśli wydane zostanie więcej niż jedno pozwolenie w odniesieniu do świadectwa, wówczas właściwy organ zatwierdza świadectwo autentyczności, wykazując przydzieloną ilość.

4.   Właściwy organ może wydać pozwolenie na przywóz jedynie po upewnieniu się, że wszystkie dane zawarte w świadectwie autentyczności odpowiadają danym przekazywanym w tej sprawie przez Komisję każdego tygodnia. Pozwolenia są wydawane niezwłocznie po tym fakcie.

Właściwy organ może jednak w wyjątkowych przypadkach oraz na należycie uzasadniony wniosek wydać pozwolenie na przywóz na podstawie stosownego świadectwa autentyczności zanim otrzymają dane od Komisji. W takich przypadkach zabezpieczenie pozwolenia na przywóz jest równe kwocie odpowiadającej pełnej stawce cła w ramach Wspólnej taryfy celnej. Po otrzymaniu danych odnoszących się do świadectwa państwa członkowskie zastępują to zabezpieczenie zabezpieczeniem, o którym mowa w art. 5 ust. 3 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 382/2008.

5.   Pole 20 we wniosku o pozwolenie i w samym pozwoleniu zawiera jeden z wpisów określonych w załączniku I.

Artykuł 3

1.   Świadectwa autentyczności, o których mowa w art. 2, wystawia się według wzoru z załącznika II, drukuje i wypełnia w jednym z języków urzędowych Unii w oryginale i dwóch kopiach. Świadectwo może być również wydrukowane i wypełnione w języku urzędowym lub w jednym z języków urzędowych kraju wywozu.

Właściwe organy państwa członkowskiego, w którym składany jest wniosek o pozwolenie na przywóz, mogą wymagać tłumaczenia świadectwa.

2.   Świadectwo ma format 210 × 297 mm. Waga użytego papieru wynosi nie mniej niż 40 g/m2. Oryginał jest biały, pierwsza kopia – różowa, a druga – żółta.

3.   Zarówno oryginał świadectwa, jak i jego kopie mogą być wypełnione maszynowo lub odręcznie. W tym ostatnim przypadku muszą one być wypełnione czarnym tuszem i dużymi literami.

4.   Każde świadectwo ma indywidualny numer seryjny, po którym następuje nazwa kraju wystawiającego świadectwo.

Kopie noszą ten sam numer seryjny i tę samą nazwę co oryginał.

5.   Definicja suszonego mięsa bez kości określona w art. 1 ust. 3 jest wyraźnie podana w świadectwie.

6.   Świadectwa są ważne, wyłącznie jeżeli są należycie zatwierdzone przez organ wystawiający wymieniony w załączniku III.

Świadectwa uważa się za należycie zatwierdzone, gdy zawierają datę i miejsce wystawienia i gdy posiadają pieczęć organu wystawiającego oraz podpis osoby lub osób upoważnionych do składania takiego podpisu.

Artykuł 4

1.   Organy wystawiające, których wykaz znajduje się w załączniku III:

| a) | są uznane za takie przez Szwajcarię; |
| --- | --- |

a)

są uznane za takie przez Szwajcarię;

| b) | zobowiązują się do kontrolowania wpisów w świadectwach autentyczności; |
| --- | --- |

b)

zobowiązują się do kontrolowania wpisów w świadectwach autentyczności;

| c) | zobowiązują się do przesyłania do Komisji co najmniej raz w tygodniu każdej informacji umożliwiającej kontrolowanie wpisów w świadectwach autentyczności, w szczególności tych, które dotyczą numeru świadectwa, eksportera, odbiorcy, kraju przeznaczenia, produktu, wagi netto, dnia podpisania. |
| --- | --- |

c)

zobowiązują się do przesyłania do Komisji co najmniej raz w tygodniu każdej informacji umożliwiającej kontrolowanie wpisów w świadectwach autentyczności, w szczególności tych, które dotyczą numeru świadectwa, eksportera, odbiorcy, kraju przeznaczenia, produktu, wagi netto, dnia podpisania.

2.   Wykaz zawarty w załączniku III może być zmieniony przez Komisję, gdy wymóg, o którym mowa w ust. 1 lit. a), nie jest już spełniany lub gdy organ wystawiający nie dopełnił któregoś ze swoich obowiązków.

Artykuł 5

Świadectwa autentyczności i pozwolenia na przywóz są ważne przez trzy miesiące od daty ich wydania lub wystawienia.

Artykuł 6

O ile niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej, stosuje się przepisy rozporządzenia (WE) nr 376/2008, rozporządzenia (WE) nr 382/2008 oraz rozdziału III rozporządzenia Komisji (WE) nr 1301/2006 (8).

Artykuł 7

Władze Szwajcarii przekazują Komisji wzory pieczęci stosowane przez szwajcarskie organy wystawiające oraz nazwiska i wzory podpisów osób upoważnionych do podpisywania świadectw autentyczności. Jakakolwiek późniejsza zmiana pieczęci lub nazwisk jest przekazywana do wiadomości Komisji tak szybko, jak to jest możliwe. Komisja przekazuje te informacje właściwym organom państw członkowskich.

Artykuł 8

1.   W drodze odstępstwa od art. 11 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1301/2006 państwa członkowskie powiadamiają Komisję:

| a) | nie później niż dnia 28 lutego po zakończeniu każdego okresu obowiązywania przywozowego kontyngentu taryfowego o ilościach produktów, łącznie z powiadomieniami o braku wniosków, dla których wydano pozwolenia na przywóz w poprzednim okresie obowiązywania przywozowego kontyngentu taryfowego; |
| --- | --- |

a)

nie później niż dnia 28 lutego po zakończeniu każdego okresu obowiązywania przywozowego kontyngentu taryfowego o ilościach produktów, łącznie z powiadomieniami o braku wniosków, dla których wydano pozwolenia na przywóz w poprzednim okresie obowiązywania przywozowego kontyngentu taryfowego;

| b) | nie później niż dnia 30 kwietnia po zakończeniu każdego okresu obowiązywania przywozowego kontyngentu taryfowego o ilościach produktów, łącznie z powiadomieniami o braku zwróconych pozwoleń, objętych niewykorzystanymi lub wykorzystanymi częściowo pozwoleniami na przywóz i odpowiadających różnicy między ilościami wpisanymi na odwrocie pozwoleń na przywóz a ilościami, na które wydano te pozwolenia. |
| --- | --- |

b)

nie później niż dnia 30 kwietnia po zakończeniu każdego okresu obowiązywania przywozowego kontyngentu taryfowego o ilościach produktów, łącznie z powiadomieniami o braku zwróconych pozwoleń, objętych niewykorzystanymi lub wykorzystanymi częściowo pozwoleniami na przywóz i odpowiadających różnicy między ilościami wpisanymi na odwrocie pozwoleń na przywóz a ilościami, na które wydano te pozwolenia.

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji szczegółowe informacje na temat ilości produktów wprowadzonych do swobodnego obrotu zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1301/2006.

3.   Powiadomienia, o których mowa w ust. 1, są dokonywane zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 792/2009 (9) z zastosowaniem kategorii produktów określonych w załączniku V do rozporządzenia (WE) nr 382/2008.

Artykuł 9

Rozporządzenie (WE) nr 2092/2004 traci moc.

Odesłania do uchylonego rozporządzenia odczytuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia zgodnie z tabelą korelacji w załączniku V.

Artykuł 10

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 stycznia 2013 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 362 z 9.12.2004, s. 4.

2

(3)  Zob. załącznik IV.

3

(4)  Dz.U. L 114 z 30.4.2002, s. 132.

4

(5)  Dz.U. L 114 z 30.4.2002, s. 1.

5

(6)  Dz.U. L 114 z 26.4.2008, s. 3.

6

(7)  Dz.U. L 115 z 29.4.2008, s. 10.

7

(8)  Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13.

8

(9)  Dz.U. L 228 z 1.9.2009, s. 3.

9

---

ZAŁĄCZNIK I

Wpisy, o których mowa w art. 2 ust. 5

| — | : | w języku bułgarskim | : | Сушено обезкостено говеждо или телешко месо — Регламент за изпълнение (ЕС) No 82/2013 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| — | : | w języku hiszpańskim | : | Carne de vacuno seca deshuesada — Reglamento de Ejecución (UE) no 82/2013 |
| — | : | w języku czeskim | : | Vykostěné sušené hovězí maso — prováděcí nařízení (EU) č. 82/2013 |
| — | : | w języku duńskim | : | Tørret udbenet oksekød — gennemførelsesforordning (EU) nr. 82/2013 |
| — | : | w języku niemieckim | : | Εntbeintes, getrocknetes Rindfleisch — Durchführungsverordnung (EU) Nr. 82/2013 |
| — | : | w języku estońskim | : | Kuivatatud kondita veiseliha – rakendusmäärus (EL) nr 82/2013 |
| — | : | w języku greckim | : | Αποξηραμένο βόειο κρέας χωρίς κόκαλα — Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 82/2013 |
| — | : | w języku angielskim | : | Dried boneless beef — Implementing Regulation (EU) No 82/2013 |
| — | : | w języku francuskim | : | Viande bovine séchée désossée — règlement d’exécution (UE) no 82/2013 |
| — | : | w języku włoskim | : | Carni bovine disossate ed essiccate — regolamento di esecuzione (UE) n. 82/2013 |
| — | : | w języku łotewskim | : | Žāvēta atkaulota liellopu gaļa – Īstenošanas regula (ES) Nr. 82/2013 |
| — | : | w języku litewskim | : | Džiovinta jautiena be kaulų – Įgyvendinimo reglamentas (ES) Nr. 82/2013 |
| — | : | w języku węgierskim | : | Szárított kicsontozott marhahús – 82/2013/EU végrehajtási rendelet |
| — | : | w języku maltańskim | : | Ċanga mnixxfa mingħajr għadam — Regolament ta’ Implimentazzjoni (UE) Nru 82/2013 |
| — | : | w języku niderlandzkim | : | Gedroogd rundvlees zonder been — Uitvoeringsverordening (EU) nr. 82/2013 |
| — | : | w języku polskim | : | Suszone mięso wołowe bez kości — rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 82/2013 |
| — | : | w języku portugalskim | : | Carne de bovino seca desossada — Regulamento de Execução (UE) n.o 82/2013 |
| — | : | w języku rumuńskim | : | Carne de vită dezosată uscată – Regulamentul de punere în aplicare (UE) nr. 82/2013 |
| — | : | w języku słowackim | : | Sušené vykostené hovädzie mäso – vykonávacie nariadenie (EÚ) č. 82/2013 |
| — | : | w języku słoweńskim | : | Posušeno goveje meso brez kosti — Izvedbena uredba (EU) št. 82/2013 |
| — | : | w języku fińskim | : | Kuivattua luutonta naudanlihaa – täytäntöönpanoasetus (EU) N:o 82/2013 |
| — | : | w języku szwedzkim | : | Τοrkat benfritt nötkött – genomförandeförordning (EU) nr 82/2013 |

—

:

w języku bułgarskim

:

Сушено обезкостено говеждо или телешко месо — Регламент за изпълнение (ЕС) No 82/2013

—

:

w języku hiszpańskim

:

Carne de vacuno seca deshuesada — Reglamento de Ejecución (UE) no 82/2013

—

:

w języku czeskim

:

Vykostěné sušené hovězí maso — prováděcí nařízení (EU) č. 82/2013

—

:

w języku duńskim

:

Tørret udbenet oksekød — gennemførelsesforordning (EU) nr. 82/2013

—

:

w języku niemieckim

:

Εntbeintes, getrocknetes Rindfleisch — Durchführungsverordnung (EU) Nr. 82/2013

—

:

w języku estońskim

:

Kuivatatud kondita veiseliha – rakendusmäärus (EL) nr 82/2013

—

:

w języku greckim

:

Αποξηραμένο βόειο κρέας χωρίς κόκαλα — Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 82/2013

—

:

w języku angielskim

:

Dried boneless beef — Implementing Regulation (EU) No 82/2013

—

:

w języku francuskim

:

Viande bovine séchée désossée — règlement d’exécution (UE) no 82/2013

—

:

w języku włoskim

:

Carni bovine disossate ed essiccate — regolamento di esecuzione (UE) n. 82/2013

—

:

w języku łotewskim

:

Žāvēta atkaulota liellopu gaļa – Īstenošanas regula (ES) Nr. 82/2013

—

:

w języku litewskim

:

Džiovinta jautiena be kaulų – Įgyvendinimo reglamentas (ES) Nr. 82/2013

—

:

w języku węgierskim

:

Szárított kicsontozott marhahús – 82/2013/EU végrehajtási rendelet

—

:

w języku maltańskim

:

Ċanga mnixxfa mingħajr għadam — Regolament ta’ Implimentazzjoni (UE) Nru 82/2013

—

:

w języku niderlandzkim

:

Gedroogd rundvlees zonder been — Uitvoeringsverordening (EU) nr. 82/2013

—

:

w języku polskim

:

Suszone mięso wołowe bez kości — rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 82/2013

—

:

w języku portugalskim

:

Carne de bovino seca desossada — Regulamento de Execução (UE) n.o 82/2013

—

:

w języku rumuńskim

:

Carne de vită dezosată uscată – Regulamentul de punere în aplicare (UE) nr. 82/2013

—

:

w języku słowackim

:

Sušené vykostené hovädzie mäso – vykonávacie nariadenie (EÚ) č. 82/2013

—

:

w języku słoweńskim

:

Posušeno goveje meso brez kosti — Izvedbena uredba (EU) št. 82/2013

—

:

w języku fińskim

:

Kuivattua luutonta naudanlihaa – täytäntöönpanoasetus (EU) N:o 82/2013

—

:

w języku szwedzkim

:

Τοrkat benfritt nötkött – genomförandeförordning (EU) nr 82/2013

---

ZAŁĄCZNIK II

Image

---

ZAŁĄCZNIK III

Wykaz organów w Szwajcarii upoważnionych do wystawiania świadectw autentyczności

| — | Office fédéral de l’agriculture/Bundesamt für Landwirtschaft/Ufficio federale dell’agricoltura. |
| --- | --- |

—

Office fédéral de l’agriculture/Bundesamt für Landwirtschaft/Ufficio federale dell’agricoltura.

---

ZAŁĄCZNIK IV

Uchylone rozporządzenie i wykaz jego kolejnych zmian

| Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2092/2004
  (Dz.U. L 362 z 9.12.2004, s. 4) | |
| --- | --- |
| Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1830/2006
  (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 3) | |
| Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1965/2006
  (Dz.U. L 408 z 30.12.2006, s. 30) | Tylko artykuł 7 i załącznik VIII |
| Rozporządzenie Komisji (WE) nr 749/2008
  (Dz.U. L 202 z 31.7.2008, s. 37) | Tylko artykuł 2 i załącznik II |
| Rozporządzenie Komisji (WE) nr 381/2009
  (Dz.U. L 116 z 9.5.2009, s. 16) | |
| Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 666/2012
  (Dz.U. L 194 z 21.7.2012, s. 3) | Tylko arykuł 1 |

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2092/2004

(Dz.U. L 362 z 9.12.2004, s. 4)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1830/2006

(Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 3)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1965/2006

(Dz.U. L 408 z 30.12.2006, s. 30)

Tylko artykuł 7 i załącznik VIII

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 749/2008

(Dz.U. L 202 z 31.7.2008, s. 37)

Tylko artykuł 2 i załącznik II

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 381/2009

(Dz.U. L 116 z 9.5.2009, s. 16)

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 666/2012

(Dz.U. L 194 z 21.7.2012, s. 3)

Tylko arykuł 1

---

ZAŁĄCZNIK V

Tabela korelacji

| Rozporządzenie (WE) nr 2092/2004 | Niniejsze rozporządzenie |
| --- | --- |
| Artykuły 1–7 | Artykuły 1–7 |
| Artykuł 7a | Artykuł 8 |
| Article 8 | — |
| — | Artykuł 9 |
| Artykuł 9 | Artykuł 10 |
| Załączniki I, II i III | Załączniki I, II i III |
| — | Załącznik IV |
| — | Załącznik V |

Rozporządzenie (WE) nr 2092/2004

Niniejsze rozporządzenie

Artykuły 1–7

Artykuły 1–7

Artykuł 7a

Artykuł 8

Article 8

—

—

Artykuł 9

Artykuł 9

Artykuł 10

Załączniki I, II i III

Załączniki I, II i III

—

Załącznik IV

—

Załącznik V

---

| 30.1.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 28/10 |
| --- | --- | --- | --- |

30.1.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 28/10

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 83/2013

z dnia 29 stycznia 2013 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

| (2) | Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodne z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodne z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 stycznia 2013 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod państw trzecich (1) | Standardowa wartość w przywozie |
| 0702 00 00 | MA | 57,7 |
| PS | 161,2 |
| TN | 96,0 |
| TR | 128,0 |
| ZZ | 110,7 |
| 0707 00 05 | EG | 206,0 |
| MA | 124,7 |
| TR | 172,0 |
| ZZ | 167,6 |
| 0709 91 00 | EG | 119,3 |
| ZZ | 119,3 |
| 0709 93 10 | EG | 194,1 |
| MA | 71,7 |
| TR | 155,9 |
| ZZ | 140,6 |
| 0805 10 20 | EG | 57,1 |
| MA | 55,4 |
| TN | 50,7 |
| TR | 77,1 |
| ZZ | 60,1 |
| 0805 20 10 | MA | 83,0 |
| ZZ | 83,0 |
| 0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90 | CN | 153,7 |
| IL | 115,4 |
| KR | 136,1 |
| MA | 141,4 |
| TR | 77,6 |
| ZZ | 124,8 |
| 0805 50 10 | EG | 87,0 |
| TR | 70,3 |
| ZZ | 78,7 |
| 0808 10 80 | BR | 86,6 |
| CN | 91,9 |
| MK | 36,4 |
| US | 170,0 |
| ZZ | 96,2 |
| 0808 30 90 | CN | 68,0 |
| TR | 176,8 |
| US | 132,9 |
| ZZ | 125,9 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod państw trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

MA

57,7

PS

161,2

TN

96,0

TR

128,0

ZZ

110,7

0707 00 05

EG

206,0

MA

124,7

TR

172,0

ZZ

167,6

0709 91 00

EG

119,3

ZZ

119,3

0709 93 10

EG

194,1

MA

71,7

TR

155,9

ZZ

140,6

0805 10 20

EG

57,1

MA

55,4

TN

50,7

TR

77,1

ZZ

60,1

0805 20 10

MA

83,0

ZZ

83,0

0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90

CN

153,7

IL

115,4

KR

136,1

MA

141,4

TR

77,6

ZZ

124,8

0805 50 10

EG

87,0

TR

70,3

ZZ

78,7

0808 10 80

BR

86,6

CN

91,9

MK

36,4

US

170,0

ZZ

96,2

0808 30 90

CN

68,0

TR

176,8

US

132,9

ZZ

125,9

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

DECYZJE

| 30.1.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 28/12 |
| --- | --- | --- | --- |

30.1.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 28/12

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 19 grudnia 2012 r.

na mocy dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, w sprawie odpowiedniej ochrony danych osobowych w Nowej Zelandii

(notyfikowana jako dokument nr C(2012) 9557)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2013/65/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (1), w szczególności jej art. 25 ust. 6,

po konsultacji z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Na mocy dyrektywy 95/46/WE państwa członkowskie są zobowiązane zagwarantować, że przekazanie danych osobowych do państwa trzeciego może się odbyć jedynie wtedy, gdy dany kraj trzeci zapewni odpowiedni poziom ochrony i gdy przed przekazaniem dopełni się wymogów zawartych w przepisach państw członkowskich wdrażających pozostałe przepisy wspomnianej dyrektywy. |
| --- | --- |

(1)

Na mocy dyrektywy 95/46/WE państwa członkowskie są zobowiązane zagwarantować, że przekazanie danych osobowych do państwa trzeciego może się odbyć jedynie wtedy, gdy dany kraj trzeci zapewni odpowiedni poziom ochrony i gdy przed przekazaniem dopełni się wymogów zawartych w przepisach państw członkowskich wdrażających pozostałe przepisy wspomnianej dyrektywy.

| (2) | Komisja może stwierdzić, że państwo trzecie gwarantuje odpowiedni poziom ochrony. W takim przypadku dane osobowe można przekazywać z państw członkowskich bez konieczności zapewniania dodatkowych gwarancji. |
| --- | --- |

(2)

Komisja może stwierdzić, że państwo trzecie gwarantuje odpowiedni poziom ochrony. W takim przypadku dane osobowe można przekazywać z państw członkowskich bez konieczności zapewniania dodatkowych gwarancji.

| (3) | Na mocy dyrektywy 95/46/WE poziom ochrony danych osobowych powinien być oceniany w świetle wszystkich okoliczności dotyczących operacji przekazania danych lub zbioru takich operacji, ze szczególnym uwzględnieniem pewnych szczególnych czynników mających znaczenie przy przekazywaniu. |
| --- | --- |

(3)

Na mocy dyrektywy 95/46/WE poziom ochrony danych osobowych powinien być oceniany w świetle wszystkich okoliczności dotyczących operacji przekazania danych lub zbioru takich operacji, ze szczególnym uwzględnieniem pewnych szczególnych czynników mających znaczenie przy przekazywaniu.

| (4) | Uwzględniając różne podejście do ochrony danych w krajach trzecich, należy ocenić, czy ochrona danych jest odpowiednia, natomiast wszelkie decyzje na podstawie dyrektywy 95/46/WE należy podejmować i wprowadzać w życie w sposób, który nie stanowi arbitralnej lub nieuzasadnionej dyskryminacji państw trzecich ani ich nierównego traktowania w podobnych przypadkach, ani też nie stanowi ukrytej bariery dla handlu, przy uwzględnieniu obecnych zobowiązań międzynarodowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(4)

Uwzględniając różne podejście do ochrony danych w krajach trzecich, należy ocenić, czy ochrona danych jest odpowiednia, natomiast wszelkie decyzje na podstawie dyrektywy 95/46/WE należy podejmować i wprowadzać w życie w sposób, który nie stanowi arbitralnej lub nieuzasadnionej dyskryminacji państw trzecich ani ich nierównego traktowania w podobnych przypadkach, ani też nie stanowi ukrytej bariery dla handlu, przy uwzględnieniu obecnych zobowiązań międzynarodowych Unii Europejskiej.

| (5) | Nowa Zelandia jest dawną kolonią brytyjską. W 1907 r. stała się niezależnym dominium, jednak do 1947 r. nie zerwała z Wielką Brytanią formalnie więzów konstytucyjnych. Nowa Zelandia jest państwem unitarnym bez konstytucji pisanej w tradycyjnym sensie szczególnie umocowanej ustawy zasadniczej. Obowiązującym ustrojem politycznym jest monarchia konstytucyjna z demokracją parlamentarną i systemem rządów ukształtowanym na wzór modelu westminsterskiego, a głową państwa jest królowa Nowej Zelandii. |
| --- | --- |

(5)

Nowa Zelandia jest dawną kolonią brytyjską. W 1907 r. stała się niezależnym dominium, jednak do 1947 r. nie zerwała z Wielką Brytanią formalnie więzów konstytucyjnych. Nowa Zelandia jest państwem unitarnym bez konstytucji pisanej w tradycyjnym sensie szczególnie umocowanej ustawy zasadniczej. Obowiązującym ustrojem politycznym jest monarchia konstytucyjna z demokracją parlamentarną i systemem rządów ukształtowanym na wzór modelu westminsterskiego, a głową państwa jest królowa Nowej Zelandii.

| (6) | Nowa Zelandia funkcjonuje w myśl zasady suwerenności parlamentu. Zwyczajowo obowiązuje jednak zbiór aktów prawnych o szczególnym konstytucyjnym znaczeniu, które uznaje się za „akty wyższego rzędu”. Oznacza to, że stanowią one część systemu konstytucyjnego, wpływając na praktykę rządową i stanowienie prawa. Ponadto w razie zmiany lub uchylenia tych aktów prawnych oczekuje się ponadpartyjnego konsensusu. Do ochrony danych odnosi się kilka z tych aktów: Karta praw (Bill of Rights Act) z dnia 28 sierpnia 1990 r. (Public Act nr 109 z 1990 r.), ustawa o prawach człowieka (Human Rights Act) z dnia 10 sierpnia 1993 r. (Public Act nr 82 z 1993 r.) oraz ustawa o prywatności (Privacy Act) z dnia 17 maja 1993 r. (Public Act nr 28 z 1993 r.). Konstytucyjne znaczenie tych aktów odzwierciedla fakt, że należy je zwyczajowo uwzględniać w toku opracowywania lub przedkładania nowych aktów prawnych. |
| --- | --- |

(6)

Nowa Zelandia funkcjonuje w myśl zasady suwerenności parlamentu. Zwyczajowo obowiązuje jednak zbiór aktów prawnych o szczególnym konstytucyjnym znaczeniu, które uznaje się za „akty wyższego rzędu”. Oznacza to, że stanowią one część systemu konstytucyjnego, wpływając na praktykę rządową i stanowienie prawa. Ponadto w razie zmiany lub uchylenia tych aktów prawnych oczekuje się ponadpartyjnego konsensusu. Do ochrony danych odnosi się kilka z tych aktów: Karta praw (Bill of Rights Act) z dnia 28 sierpnia 1990 r. (Public Act nr 109 z 1990 r.), ustawa o prawach człowieka (Human Rights Act) z dnia 10 sierpnia 1993 r. (Public Act nr 82 z 1993 r.) oraz ustawa o prywatności (Privacy Act) z dnia 17 maja 1993 r. (Public Act nr 28 z 1993 r.). Konstytucyjne znaczenie tych aktów odzwierciedla fakt, że należy je zwyczajowo uwzględniać w toku opracowywania lub przedkładania nowych aktów prawnych.

| (7) | Normy prawne ochrony danych osobowych w Nowej Zelandii są określone głównie w ustawie o prywatności zmienionej ustawą zmieniającą o prywatności (informacje transgraniczne) z dnia 7 września 2010 r. (Public Act nr 113 z 2010 r.). Akt ten został uchwalony przed dyrektywą 95/46/WE i nie ogranicza się do zautomatyzowanego przetwarzania danych lub danych uporządkowanych w zbiorze danych, ale dotyczy wszystkich danych osobowych w dowolnej postaci lub formie. Obejmuje cały sektor publiczny i prywatny, przewidując kilka konkretnych wyjątków dotyczących interesu publicznego, których można się spodziewać w społeczeństwie demokratycznym. |
| --- | --- |

(7)

Normy prawne ochrony danych osobowych w Nowej Zelandii są określone głównie w ustawie o prywatności zmienionej ustawą zmieniającą o prywatności (informacje transgraniczne) z dnia 7 września 2010 r. (Public Act nr 113 z 2010 r.). Akt ten został uchwalony przed dyrektywą 95/46/WE i nie ogranicza się do zautomatyzowanego przetwarzania danych lub danych uporządkowanych w zbiorze danych, ale dotyczy wszystkich danych osobowych w dowolnej postaci lub formie. Obejmuje cały sektor publiczny i prywatny, przewidując kilka konkretnych wyjątków dotyczących interesu publicznego, których można się spodziewać w społeczeństwie demokratycznym.

| (8) | W Nowej Zelandii istnieje szereg ram prawnych regulujących kwestię ochrony prywatności w kontekście polityki, zasad i właściwości organów, do których należy kierować skargi. Niektóre z nich są określone na mocy ustawy, podczas gdy inne przez samorządne podmioty w danym sektorze, w tym w odniesieniu do regulacji mediów, marketingu bezpośredniego, wysyłania niezamówionych wiadomości elektronicznych, badań rynkowych, zdrowia i niepełnosprawności, bankowości, ubezpieczeń i oszczędności. |
| --- | --- |

(8)

W Nowej Zelandii istnieje szereg ram prawnych regulujących kwestię ochrony prywatności w kontekście polityki, zasad i właściwości organów, do których należy kierować skargi. Niektóre z nich są określone na mocy ustawy, podczas gdy inne przez samorządne podmioty w danym sektorze, w tym w odniesieniu do regulacji mediów, marketingu bezpośredniego, wysyłania niezamówionych wiadomości elektronicznych, badań rynkowych, zdrowia i niepełnosprawności, bankowości, ubezpieczeń i oszczędności.

| (9) | Oprócz ustawodawstwa uchwalanego przez parlament Nowej Zelandii, obowiązuje również obszerny zbiór przepisów prawa zwyczajowego (common law), które wywodzi się z angielskiego prawa zwyczajowego, obejmujący zasady prawa zwyczajowego i przepisy dotyczące ochrony danych. Jedną z podstawowych zasad prawa zwyczajowego jest zasada, że godność jednostki stanowi nadrzędną wartość prawną. Niniejsza zasada prawa zwyczajowego jest zasadniczo głównym elementem systemu wydawania rozstrzygnięć sądowych w Nowej Zelandii. Orzecznictwo Nowej Zelandii opierające się na prawie zwyczajowym uwzględnia szereg innych aspektów dotyczących prywatności, w tym naruszenia prywatności, naruszenia zasady poufności i kwestii incydentalnej ochrony danych w przypadku między innymi zniesławienia, zakłócania porządku, nękania, oszczerstwa, zaniedbania. |
| --- | --- |

(9)

Oprócz ustawodawstwa uchwalanego przez parlament Nowej Zelandii, obowiązuje również obszerny zbiór przepisów prawa zwyczajowego (common law), które wywodzi się z angielskiego prawa zwyczajowego, obejmujący zasady prawa zwyczajowego i przepisy dotyczące ochrony danych. Jedną z podstawowych zasad prawa zwyczajowego jest zasada, że godność jednostki stanowi nadrzędną wartość prawną. Niniejsza zasada prawa zwyczajowego jest zasadniczo głównym elementem systemu wydawania rozstrzygnięć sądowych w Nowej Zelandii. Orzecznictwo Nowej Zelandii opierające się na prawie zwyczajowym uwzględnia szereg innych aspektów dotyczących prywatności, w tym naruszenia prywatności, naruszenia zasady poufności i kwestii incydentalnej ochrony danych w przypadku między innymi zniesławienia, zakłócania porządku, nękania, oszczerstwa, zaniedbania.

| (10) | Normy prawne dotyczące ochrony danych obowiązujące w Nowej Zelandii obejmują wszystkie podstawowe zasady konieczne do zapewnienia odpowiedniego poziomu ochrony osób fizycznych, określają jednak również wyjątki i ograniczenia w celu ochrony ważnych interesów publicznych. Te normy prawne i wyjątki w zakresie ochrony danych odzwierciedlają zasady ustanowione dyrektywą 95/46/WE. |
| --- | --- |

(10)

Normy prawne dotyczące ochrony danych obowiązujące w Nowej Zelandii obejmują wszystkie podstawowe zasady konieczne do zapewnienia odpowiedniego poziomu ochrony osób fizycznych, określają jednak również wyjątki i ograniczenia w celu ochrony ważnych interesów publicznych. Te normy prawne i wyjątki w zakresie ochrony danych odzwierciedlają zasady ustanowione dyrektywą 95/46/WE.

| (11) | Stosowanie prawnych norm ochrony danych zapewnione jest przez administracyjne i sądowe środki prawne i przez niezależny nadzór prowadzony przez właściwy organ nadzoru, tj. komisarza ds. ochrony prywatności wyposażonego w rodzaj kompetencji, który został określony w art. 28 dyrektywy 95/46/WE, i działającego w sposób niezależny. Ponadto każda zainteresowana strona uprawniona jest do wystąpienia do sądu o odszkodowanie za szkodę poniesioną w wyniku bezprawnego przetwarzania jej danych osobowych. |
| --- | --- |

(11)

Stosowanie prawnych norm ochrony danych zapewnione jest przez administracyjne i sądowe środki prawne i przez niezależny nadzór prowadzony przez właściwy organ nadzoru, tj. komisarza ds. ochrony prywatności wyposażonego w rodzaj kompetencji, który został określony w art. 28 dyrektywy 95/46/WE, i działającego w sposób niezależny. Ponadto każda zainteresowana strona uprawniona jest do wystąpienia do sądu o odszkodowanie za szkodę poniesioną w wyniku bezprawnego przetwarzania jej danych osobowych.

| (12) | Należy zatem uznać, że Nowa Zelandia zapewnia odpowiedni poziom ochrony danych osobowych określony w dyrektywie 95/46/WE. |
| --- | --- |

(12)

Należy zatem uznać, że Nowa Zelandia zapewnia odpowiedni poziom ochrony danych osobowych określony w dyrektywie 95/46/WE.

| (13) | Niniejsza decyzja powinna dotyczyć odpowiedniego poziomu ochrony zapewnianej przez Nową Zelandię w celu spełnienia wymogów określonych w art. 25 ust. 1 dyrektywy 95/46/WE. Nie powinna ona mieć wpływu na inne warunki lub ograniczenia wdrażające inne przepisy dyrektywy, dotyczące przetwarzania danych osobowych w państwach członkowskich. |
| --- | --- |

(13)

Niniejsza decyzja powinna dotyczyć odpowiedniego poziomu ochrony zapewnianej przez Nową Zelandię w celu spełnienia wymogów określonych w art. 25 ust. 1 dyrektywy 95/46/WE. Nie powinna ona mieć wpływu na inne warunki lub ograniczenia wdrażające inne przepisy dyrektywy, dotyczące przetwarzania danych osobowych w państwach członkowskich.

| (14) | Do celów zachowania przejrzystości i zagwarantowania zdolności właściwych organów w państwach członkowskich do zapewnienia osobom fizycznym ochrony w zakresie przetwarzania ich danych osobowych konieczne jest określenie wyjątkowych okoliczności, w których uzasadnione może być zawieszenie przepływu określonych danych, niezależnie od uznania poziomu ochrony za odpowiedni. |
| --- | --- |

(14)

Do celów zachowania przejrzystości i zagwarantowania zdolności właściwych organów w państwach członkowskich do zapewnienia osobom fizycznym ochrony w zakresie przetwarzania ich danych osobowych konieczne jest określenie wyjątkowych okoliczności, w których uzasadnione może być zawieszenie przepływu określonych danych, niezależnie od uznania poziomu ochrony za odpowiedni.

| (15) | Grupa robocza ds. ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych ustanowiona na mocy art. 29 dyrektywy 95/46/WE wydała pozytywną opinię dotyczącą odpowiedniego poziomu ochrony w odniesieniu do danych osobowych w Nowej Zelandii (2), uwzględnioną w trakcie przygotowania niniejszej decyzji wykonawczej. |
| --- | --- |

(15)

Grupa robocza ds. ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych ustanowiona na mocy art. 29 dyrektywy 95/46/WE wydała pozytywną opinię dotyczącą odpowiedniego poziomu ochrony w odniesieniu do danych osobowych w Nowej Zelandii (2), uwzględnioną w trakcie przygotowania niniejszej decyzji wykonawczej.

| (16) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 31 ust. 1 dyrektywy 95/46/WE, |
| --- | --- |

(16)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 31 ust. 1 dyrektywy 95/46/WE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1.   Do celów art. 25 ust. 2 dyrektywy 95/46/WE Nową Zelandię uznaje się za państwo zapewniające odpowiedni poziom ochrony danych osobowych przekazywanych z Unii.

2.   W załączniku do niniejszej decyzji określa się właściwy organ nadzorczy do celów stosowania norm prawnych dotyczących ochrony danych w Nowej Zelandii.

Artykuł 2

1.   Bez uszczerbku dla swoich kompetencji do podejmowania działań zmierzających do zagwarantowania zgodności z przepisami krajowymi przyjętymi zgodnie z przepisami innymi niż zawarte w art. 25 dyrektywy 95/46/WE, właściwe organy w państwach członkowskich mogą wykorzystać swoje kompetencje i zawiesić przepływ danych do odbiorców w Nowej Zelandii w celu ochrony osób fizycznych przy przetwarzaniu ich danych osobowych, w następujących przypadkach:

| a) | właściwy organ w Nowej Zelandii ustalił, że odbiorca narusza obowiązujące normy ochrony; lub |
| --- | --- |

a)

właściwy organ w Nowej Zelandii ustalił, że odbiorca narusza obowiązujące normy ochrony; lub

| b) | istnieje znaczące prawdopodobieństwo, że normy ochrony są naruszane; istnieją uzasadnione podstawy, aby domniemywać, iż właściwy organ w Nowej Zelandii nie podejmuje lub nie podejmie właściwych kroków w odpowiednim czasie, zmierzających do rozstrzygnięcia danej sprawy; dalsze przekazywanie danych mogłoby narazić osoby, których dotyczą dane, na ryzyko poważnej szkody, a właściwe organy w państwie członkowskim podjęły odpowiednie w tych okolicznościach czynności w celu dostarczenia stronie odpowiedzialnej za przetwarzanie, mającej siedzibę w Nowej Zelandii, powiadomienia o powyższym oraz umożliwienia jej udzielenia odpowiedzi. |
| --- | --- |

b)

istnieje znaczące prawdopodobieństwo, że normy ochrony są naruszane; istnieją uzasadnione podstawy, aby domniemywać, iż właściwy organ w Nowej Zelandii nie podejmuje lub nie podejmie właściwych kroków w odpowiednim czasie, zmierzających do rozstrzygnięcia danej sprawy; dalsze przekazywanie danych mogłoby narazić osoby, których dotyczą dane, na ryzyko poważnej szkody, a właściwe organy w państwie członkowskim podjęły odpowiednie w tych okolicznościach czynności w celu dostarczenia stronie odpowiedzialnej za przetwarzanie, mającej siedzibę w Nowej Zelandii, powiadomienia o powyższym oraz umożliwienia jej udzielenia odpowiedzi.

2.   Zawieszenie przepływu danych ustaje z chwilą, gdy zagwarantowane zostanie przestrzeganie norm ochrony, a właściwy organ w zainteresowanym państwie członkowskim zostanie o tym powiadomiony.

Artykuł 3

1.   Państwa członkowskie bezzwłocznie zawiadamiają Komisję o przyjęciu środków na podstawie art. 2.

2.   Państwa członkowskie oraz Komisja powiadamiają się wzajemnie o przypadkach, gdy działania podmiotów odpowiedzialnych za zapewnianie zgodności z normami ochrony w Nowej Zelandii nie gwarantują takiej zgodności.

3.   W przypadku gdy informacje zebrane na mocy art. 2 ust. 1 i na mocy ust. 1 i 2 niniejszego artykułu potwierdzają, że dowolny podmiot odpowiedzialny za zapewnienie zgodności z normami ochrony w Nowej Zelandii nie pełni skutecznie swojej roli, Komisja powiadamia o tym właściwy organ Nowej Zelandii i, w razie potrzeby, przedstawia projekt środków zgodnie z procedurą określoną w art. 31 ust. 2 dyrektywy 95/46/WE w celu uchylenia lub zawieszenia niniejszej decyzji lub ograniczenia jej zakresu stosowania.

Artykuł 4

Komisja monitoruje wprowadzanie w życie niniejszej decyzji i przekazuje wszelkie stosowne ustalenia komitetowi ustanowionemu na mocy art. 31 dyrektywy 95/46/WE, w tym także wszelkie dowody, które mogłyby podważać założenie przyjęte w art. 1 niniejszej decyzji, że ochrona danych w Nowej Zelandii jest odpowiednia w rozumieniu art. 25 dyrektywy 95/46/WE, oraz które mogą wykazywać, że niniejsza decyzja jest wykonywana w sposób dyskryminacyjny.

Artykuł 5

Państwa członkowskie podejmują wszelkie niezbędne środki w celu zastosowania się do niniejszej decyzji do dnia 20 marca 2013 r.

Artykuł 6

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 19 grudnia 2012 r.

W imieniu Komisji

Viviane REDING

Wiceprzewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31.

1

(2)  Opinia 11/2011 z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie stopnia ochrony danych osobowych w Nowej Zelandii. Dostępna na stronie internetowej: http://ec.europa.eu/justice/data-protection/article-29/documentation/opinion-recommendation/files/2011/wp182_pl.pdf

2

---

ZAŁĄCZNIK

Właściwy organ nadzorczy, o którym mowa w art. 1 ust. 2 niniejszej decyzji:

| Privacy Commissioner |
| --- |
| Te Mana Matapono Matatapu |
| Level 4 |
| 109-111 Featherston Street |
| Wellington 6143 |
| Nowa Zelandia |
| Tel. +64-4-474 7590 |
| E-mail: enquiries@privacy.org.nz |
| Adres strony internetowej: http://privacy.org.nz/ |

Privacy Commissioner

Te Mana Matapono Matatapu

Level 4

109-111 Featherston Street

Wellington 6143

Nowa Zelandia

Tel. +64-4-474 7590

E-mail: enquiries@privacy.org.nz

Adres strony internetowej: http://privacy.org.nz/

---