# Dziennik Urzędowy C 22/28 s

| | ISSN 1725-5228 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 22 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 4928 stycznia 2006 |

ISSN 1725-5228

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 22

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 4928 stycznia 2006

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | I   Informacje |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| | TRYBUNAŁ SPRAWIEDLIWOŚCI |
| 2006/C 022/1 | Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 17 listopada 2005 r. w sprawie C-90/03 Królestwo Hiszpanii przeciwko Radzie Unii Europejskiej (Rybołówstwo — Rozporządzenie Rady (WE) nr 2792/1999 — Pomoc strukturalna Wspólnoty w sektorze rybołówstwa — Szczegółowe zasady i uzgodnienia — Istotna wada formalna — Naruszenie art. 254 WE) | 1 |
| 2006/C 022/2 | Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 27 października 2005 r. w sprawie: C-41/04 (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden): Levob Verzekeringen BV, OV Bank NV przeciwko Staatssecretaris van Financiën (Szósta dyrektywa VAT — Artykuły 2, 5, 6 i 9 — Sprzedaż oprogramowania zarejestrowanego na nośniku — Końcowe przystosowanie oprogramowania do specyficznych potrzeb nabywcy — Jednolite świadczenie podlegające opodatkowaniu — Świadczenie usług — Miejsce świadczenia) | 1 |
| 2006/C 022/3 | Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 17 listopada 2005 r. w sprawie C-476/04 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej (Uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego — Dyrektywa 2001/55/WE — Masowy napływ wysiedleńców — Ochrona tymczasowa — Minimalne standardy) | 2 |
| 2006/C 022/4 | Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 17 listopada 2005 r. w sprawie C-73/05 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej (Uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego — Dyrektywa 2000/34/WE — Organizacja czasu pracy) | 2 |
| 2006/C 022/5 | Postanowienie Trybunału (trzecia izba) z dnia 13 października 2005 r. w sprawie C-1/05 SA Intek Co. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Wniosek o upoważnienie do dokonania zajęcia wobec Komisji Wspólnot Europejskich) | 3 |
| 2006/C 022/6 | Sprawa C-379/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Gerechtshof Amsterdam z dnia 21 września 2005 r. w sprawie Amurta S.G.P.S. przeciwko Inspecteur van de Belastingdienst/Amsterdam | 3 |
| 2006/C 022/7 | Sprawa C-382/05: Skarga wniesiona w dniu 20 października 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej | 4 |
| 2006/C 022/8 | Sprawa C-387/05: Skarga wniesiona w dniu 24 października 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej | 4 |
| 2006/C 022/9 | Sprawa C-388/05: Skarga wniesiona w dniu 24 listopada 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej | 5 |
| 2006/C 022/0 | Sprawa C-394/05: Skarga wniesiona w dniu 9 listopada 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej | 5 |
| 2006/C 022/1 | Sprawy C-396/05 i C-419/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniami Sozialgericht Berlin z dnia 27 września 2005 r. w sprawach Doris Habelt (C-396/05) i Martha Möser (C-419/05) przeciwko Deutsche Rentenversicherung Bund | 6 |
| 2006/C 022/2 | Sprawa C-398/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Finanzgericht Düsseldorf z dnia 2 listopada 2005 r. w sprawie Sachen AGST Draht- und Biegetechnik GmbH przeciwko Hauptzollamt Aachen | 7 |
| 2006/C 022/3 | Sprawa C-399/05: Skarga wniesiona w dniu 15 listopada 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej | 7 |
| 2006/C 022/4 | Sprawa C-406/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Hoge Raad der Nederlanden z dnia 18 listopada 2005 r. w sprawie Staatssecretaris van Financiën przeciwko P. Jurriëns Beheer B.V. | 8 |
| 2006/C 022/5 | Sprawa C-407/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Hof van Cassatie van België z dnia 8 listopada 2005 w sprawie Reyniers & Sogama bvba przeciwko 1) Belgisch Interventie- en Restitutiebureau, 2) Państwu belgijskiemu | 8 |
| 2006/C 022/6 | Sprawa C-413/05: Skarga wniesiona w dniu 22 listopada 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej | 9 |
| 2006/C 022/7 | Sprawa C-426/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Verwaltungsgerichtshof z dnia 22 listopada 2005 r. w sprawie Tele2 UTA Telcommunication GmbH przeciwko Telekom-Control-Kommission | 9 |
| 2006/C 022/8 | Sprawa C-440/05: Skarga wniesiona w dniu 8 grudnia 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Radzie Unii Europejskiej | 10 |
| 2006/C 022/9 | Wykreślenie sprawy C-109/05 | 10 |
| 2006/C 022/0 | Wykreślenie sprawy C-158/05 | 10 |
| | SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI |
| 2006/C 022/1 | Sprawa T-236/02: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 24 listopada 2005 r. — Marcuccio przeciwko Komisji (Urzędnicy — Przeniesienie w interesie służby — Skarga o uchylenie — Uzasadnienie — Obowiązek staranności — Prawo do obrony — Nadużycie władzy — Artykuł 25 i art. 26 regulaminu pracowniczego — Oczywisty błąd w ocenie — Skarga o odszkodowanie) | 11 |
| 2006/C 022/2 | Sprawa T-396/03: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 22 listopada 2005 r. — Vanhellemont przeciwko Komisji (Urzędnicy — Komitet Pracowniczy — Wybory sekcji miejscowej Komitetu Pracowniczego Komisji w Brukseli — Liczenie głosów — Skarga o uchylenie — Skarga o odszkodowanie) | 11 |
| 2006/C 022/3 | Sprawa T-3/04: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 24 listopada 2005 r. — Simonds Farsons Cisk przeciwko OHIM (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie wspólnotowego graficznego znaku towarowego zawierającego element słowny KINJI by SPA — Uprzedni wspólnotowy słowny znak towarowy KINNIE — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 — Artykuł 73 rozporządzenia nr 40/94) | 12 |
| 2006/C 022/4 | Sprawa T-135/04: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 24 listopada 2005 r. — GfK przeciwko OHIM (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego Online Bus — Wcześniejszy graficzny znak towarowy zawierający słowny element BUS oraz figurę złożoną z trzech powiązanych ze sobą trójkątów — Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego — Artykuł 15 ust. 2 lit. a) oraz art. 43 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 40/94 — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94) | 12 |
| 2006/C 022/5 | Sprawa T-346/04: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 24 listopada 2005 r. — Sadas przeciwko OHIM (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego ARTHUR ET FELICIE — Wcześniejszy graficzny znak towarowy zawierający słowny element Arthur — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94) | 13 |
| 2006/C 022/6 | Sprawa T-396/04: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 23 listopada 2005 r. — Soffas przeciwko OHIM (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego zawierającego słowny element NICKY — Wcześniejsze graficzne krajowe znaki towarowe zawierające słowny element NOKY — Odrzucenie sprzeciwu z uwagi na brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Uchylenie decyzji przez Izbę Odwoławczą — Przekazanie sprawy Wydziałowi Sprzeciwów celem dokonania oceny podobieństwa towarów i dowodu używania — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia WE nr 40/94) | 13 |
| 2006/C 022/7 | Sprawa T-178/05: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 23 listopada 2005 — Zjednoczone Królestwo przeciwko Komisji (Środowisko — Dyrektywa 2003/87/WE — System handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych — Projekt zmiany krajowego planu rozdziału — Odmowa Komisji — Skarga o stwierdzenie nieważności) | 14 |
| 2006/C 022/8 | Sprawa T-392/05: Skarga wniesiona w dniu 27 października 2005 r. — Mecklenburg-Strelitzer Montage- und Tiefbau GmbH przeciwko Komisji | 14 |
| 2006/C 022/9 | Sprawa T-400/05: Skarga wniesiona w dniu 2 listopada 2005 r. — T przeciwko Komisji | 15 |
| 2006/C 022/0 | Sprawa T-401/05: Skarga wniesiona w dniu 2 listopada 2005 r. — Toth przeciwko Komisji | 15 |
| 2006/C 022/1 | Sprawa T-402/05: Skarga wniesiona w dniu 3 listopada 2005 r. — Republika Włoska przeciwko Komisji | 16 |
| 2006/C 022/2 | Sprawa T-404/05: Skarga wniesiona w dniu 9 listopada 2005 r. — Republika Grecka przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich | 17 |
| 2006/C 022/3 | Sprawa T-405/05: Skarga wniesiona w dniu 14 listopada 2005 r. — Manpower Personalservice przeciwko OHIM | 17 |
| 2006/C 022/4 | Sprawa T-407/05: Skarga wniesiona w dniu 16 listopada 2005 r. — Evian przeciwko OHIM | 18 |
| 2006/C 022/5 | Sprawa T-408/05: Skarga wniesiona w dniu 16 października 2005 r. — Luigi Marcuccio przeciwko Komisji | 18 |
| 2006/C 022/6 | Sprawa T-409/05: Skarga wniesiona w dniu 8 listopada 2005 r. w sprawie A.S.TER przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich | 19 |
| 2006/C 022/7 | Sprawa T-415/05: Skarga wniesiona w dniu 25 listopada 2005 r. — Republika Grecka przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich | 19 |
| 2006/C 022/8 | Sprawa T-417/05: Skarga wniesiona w dniu 29 listopada 2005 r. — Endesa przeciwko Komisji | 20 |
| 2006/C 022/9 | Sprawa T-418/05: Skarga wniesiona w dniu 9 listopada 2005 — Investire Partecipazioni przeciwko Komisji | 21 |
| 2006/C 022/0 | Sprawa T-422/05: Skarga wniesiona w dniu 21 listopada 2005 r. — Philippe Combescot przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich | 22 |
| 2006/C 022/1 | Sprawa T-424/05: Skarga wniesiona w dniu 16 listopada 2005 r. — Republika Włoska przeciwko Komisji | 23 |
| 2006/C 022/2 | Sprawa T-427/05: Skarga wniesiona w dniu 29 listopada 2005 r. — Vienne i in. przeciwko Parlamentowi | 24 |
| 2006/C 022/3 | Sprawa T-87/01: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 24 listopada 2005 r. — Rica Foods przeciwko Komisji | 24 |
| 2006/C 022/4 | Sprawa T-211/01: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 24 listopada 2005 r. — Rica Foods przeciwko Komisji | 24 |
| 2006/C 022/5 | Sprawa T-242/01: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 24 listopada 2005 r. — Rica Foods przeciwko Komisji | 25 |
| 2006/C 022/6 | Sprawa T-397/03: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 18 listopada 2005 r. — Fédération de l'hospitalisation privée przeciwko Komisji | 25 |
| 2006/C 022/7 | Sprawa T-104/04: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 22 listopada 2005 r. — Degussa Initiators przeciwko Komisji | 25 |
| 2006/C 022/8 | Sprawa T-179/04: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 22 listopada 2005 r. — Siegfried Krahl przeciwko Komisji | 25 |
| 2006/C 022/9 | Sprawa T-421/04: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 10 listopada 2005 r. — Carreira przeciwko Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy | 25 |
| 2006/C 022/0 | Sprawa T-480/04: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 10 listopada 2005 r. — Muller Touw i A&C Braid and Rope przeciwko Radzie | 26 |
| 2006/C 022/1 | Sprawa T-77/05: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 25 listopada 2005 r. Balduini przeciwko Komisji | 26 |
| 2006/C 022/2 | Sprawy połączone T-130/05, T-160/05 i T-183/05: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 16 listopada 2005 r. — Albert-Bousquet i in. przeciwko Komisji | 26 |
| 2006/C 022/3 | Sprawa T-257/05: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 7 października 2005 r. — Deutsche Telekom przeciwko OHIM | 26 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

I   Informacje

Trybunał Sprawiedliwości

TRYBUNAŁ SPRAWIEDLIWOŚCI

2006/C 022/1

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 17 listopada 2005 r. w sprawie C-90/03 Królestwo Hiszpanii przeciwko Radzie Unii Europejskiej (Rybołówstwo — Rozporządzenie Rady (WE) nr 2792/1999 — Pomoc strukturalna Wspólnoty w sektorze rybołówstwa — Szczegółowe zasady i uzgodnienia — Istotna wada formalna — Naruszenie art. 254 WE)

1

2006/C 022/2

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 27 października 2005 r. w sprawie: C-41/04 (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden): Levob Verzekeringen BV, OV Bank NV przeciwko Staatssecretaris van Financiën (Szósta dyrektywa VAT — Artykuły 2, 5, 6 i 9 — Sprzedaż oprogramowania zarejestrowanego na nośniku — Końcowe przystosowanie oprogramowania do specyficznych potrzeb nabywcy — Jednolite świadczenie podlegające opodatkowaniu — Świadczenie usług — Miejsce świadczenia)

1

2006/C 022/3

Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 17 listopada 2005 r. w sprawie C-476/04 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej (Uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego — Dyrektywa 2001/55/WE — Masowy napływ wysiedleńców — Ochrona tymczasowa — Minimalne standardy)

2

2006/C 022/4

Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 17 listopada 2005 r. w sprawie C-73/05 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej (Uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego — Dyrektywa 2000/34/WE — Organizacja czasu pracy)

2

2006/C 022/5

Postanowienie Trybunału (trzecia izba) z dnia 13 października 2005 r. w sprawie C-1/05 SA Intek Co. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Wniosek o upoważnienie do dokonania zajęcia wobec Komisji Wspólnot Europejskich)

3

2006/C 022/6

Sprawa C-379/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Gerechtshof Amsterdam z dnia 21 września 2005 r. w sprawie Amurta S.G.P.S. przeciwko Inspecteur van de Belastingdienst/Amsterdam

3

2006/C 022/7

Sprawa C-382/05: Skarga wniesiona w dniu 20 października 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

4

2006/C 022/8

Sprawa C-387/05: Skarga wniesiona w dniu 24 października 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

4

2006/C 022/9

Sprawa C-388/05: Skarga wniesiona w dniu 24 listopada 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

5

2006/C 022/0

Sprawa C-394/05: Skarga wniesiona w dniu 9 listopada 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

5

2006/C 022/1

Sprawy C-396/05 i C-419/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniami Sozialgericht Berlin z dnia 27 września 2005 r. w sprawach Doris Habelt (C-396/05) i Martha Möser (C-419/05) przeciwko Deutsche Rentenversicherung Bund

6

2006/C 022/2

Sprawa C-398/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Finanzgericht Düsseldorf z dnia 2 listopada 2005 r. w sprawie Sachen AGST Draht- und Biegetechnik GmbH przeciwko Hauptzollamt Aachen

7

2006/C 022/3

Sprawa C-399/05: Skarga wniesiona w dniu 15 listopada 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

7

2006/C 022/4

Sprawa C-406/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Hoge Raad der Nederlanden z dnia 18 listopada 2005 r. w sprawie Staatssecretaris van Financiën przeciwko P. Jurriëns Beheer B.V.

8

2006/C 022/5

Sprawa C-407/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Hof van Cassatie van België z dnia 8 listopada 2005 w sprawie Reyniers & Sogama bvba przeciwko 1) Belgisch Interventie- en Restitutiebureau, 2) Państwu belgijskiemu

8

2006/C 022/6

Sprawa C-413/05: Skarga wniesiona w dniu 22 listopada 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

9

2006/C 022/7

Sprawa C-426/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Verwaltungsgerichtshof z dnia 22 listopada 2005 r. w sprawie Tele2 UTA Telcommunication GmbH przeciwko Telekom-Control-Kommission

9

2006/C 022/8

Sprawa C-440/05: Skarga wniesiona w dniu 8 grudnia 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Radzie Unii Europejskiej

10

2006/C 022/9

Wykreślenie sprawy C-109/05

10

2006/C 022/0

Wykreślenie sprawy C-158/05

10

SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI

2006/C 022/1

Sprawa T-236/02: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 24 listopada 2005 r. — Marcuccio przeciwko Komisji (Urzędnicy — Przeniesienie w interesie służby — Skarga o uchylenie — Uzasadnienie — Obowiązek staranności — Prawo do obrony — Nadużycie władzy — Artykuł 25 i art. 26 regulaminu pracowniczego — Oczywisty błąd w ocenie — Skarga o odszkodowanie)

11

2006/C 022/2

Sprawa T-396/03: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 22 listopada 2005 r. — Vanhellemont przeciwko Komisji (Urzędnicy — Komitet Pracowniczy — Wybory sekcji miejscowej Komitetu Pracowniczego Komisji w Brukseli — Liczenie głosów — Skarga o uchylenie — Skarga o odszkodowanie)

11

2006/C 022/3

Sprawa T-3/04: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 24 listopada 2005 r. — Simonds Farsons Cisk przeciwko OHIM (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie wspólnotowego graficznego znaku towarowego zawierającego element słowny KINJI by SPA — Uprzedni wspólnotowy słowny znak towarowy KINNIE — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 — Artykuł 73 rozporządzenia nr 40/94)

12

2006/C 022/4

Sprawa T-135/04: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 24 listopada 2005 r. — GfK przeciwko OHIM (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego Online Bus — Wcześniejszy graficzny znak towarowy zawierający słowny element BUS oraz figurę złożoną z trzech powiązanych ze sobą trójkątów — Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego — Artykuł 15 ust. 2 lit. a) oraz art. 43 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 40/94 — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94)

12

2006/C 022/5

Sprawa T-346/04: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 24 listopada 2005 r. — Sadas przeciwko OHIM (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego ARTHUR ET FELICIE — Wcześniejszy graficzny znak towarowy zawierający słowny element Arthur — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94)

13

2006/C 022/6

Sprawa T-396/04: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 23 listopada 2005 r. — Soffas przeciwko OHIM (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego zawierającego słowny element NICKY — Wcześniejsze graficzne krajowe znaki towarowe zawierające słowny element NOKY — Odrzucenie sprzeciwu z uwagi na brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Uchylenie decyzji przez Izbę Odwoławczą — Przekazanie sprawy Wydziałowi Sprzeciwów celem dokonania oceny podobieństwa towarów i dowodu używania — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia WE nr 40/94)

13

2006/C 022/7

Sprawa T-178/05: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 23 listopada 2005 — Zjednoczone Królestwo przeciwko Komisji (Środowisko — Dyrektywa 2003/87/WE — System handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych — Projekt zmiany krajowego planu rozdziału — Odmowa Komisji — Skarga o stwierdzenie nieważności)

14

2006/C 022/8

Sprawa T-392/05: Skarga wniesiona w dniu 27 października 2005 r. — Mecklenburg-Strelitzer Montage- und Tiefbau GmbH przeciwko Komisji

14

2006/C 022/9

Sprawa T-400/05: Skarga wniesiona w dniu 2 listopada 2005 r. — T przeciwko Komisji

15

2006/C 022/0

Sprawa T-401/05: Skarga wniesiona w dniu 2 listopada 2005 r. — Toth przeciwko Komisji

15

2006/C 022/1

Sprawa T-402/05: Skarga wniesiona w dniu 3 listopada 2005 r. — Republika Włoska przeciwko Komisji

16

2006/C 022/2

Sprawa T-404/05: Skarga wniesiona w dniu 9 listopada 2005 r. — Republika Grecka przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

17

2006/C 022/3

Sprawa T-405/05: Skarga wniesiona w dniu 14 listopada 2005 r. — Manpower Personalservice przeciwko OHIM

17

2006/C 022/4

Sprawa T-407/05: Skarga wniesiona w dniu 16 listopada 2005 r. — Evian przeciwko OHIM

18

2006/C 022/5

Sprawa T-408/05: Skarga wniesiona w dniu 16 października 2005 r. — Luigi Marcuccio przeciwko Komisji

18

2006/C 022/6

Sprawa T-409/05: Skarga wniesiona w dniu 8 listopada 2005 r. w sprawie A.S.TER przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

19

2006/C 022/7

Sprawa T-415/05: Skarga wniesiona w dniu 25 listopada 2005 r. — Republika Grecka przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

19

2006/C 022/8

Sprawa T-417/05: Skarga wniesiona w dniu 29 listopada 2005 r. — Endesa przeciwko Komisji

20

2006/C 022/9

Sprawa T-418/05: Skarga wniesiona w dniu 9 listopada 2005 — Investire Partecipazioni przeciwko Komisji

21

2006/C 022/0

Sprawa T-422/05: Skarga wniesiona w dniu 21 listopada 2005 r. — Philippe Combescot przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

22

2006/C 022/1

Sprawa T-424/05: Skarga wniesiona w dniu 16 listopada 2005 r. — Republika Włoska przeciwko Komisji

23

2006/C 022/2

Sprawa T-427/05: Skarga wniesiona w dniu 29 listopada 2005 r. — Vienne i in. przeciwko Parlamentowi

24

2006/C 022/3

Sprawa T-87/01: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 24 listopada 2005 r. — Rica Foods przeciwko Komisji

24

2006/C 022/4

Sprawa T-211/01: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 24 listopada 2005 r. — Rica Foods przeciwko Komisji

24

2006/C 022/5

Sprawa T-242/01: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 24 listopada 2005 r. — Rica Foods przeciwko Komisji

25

2006/C 022/6

Sprawa T-397/03: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 18 listopada 2005 r. — Fédération de l'hospitalisation privée przeciwko Komisji

25

2006/C 022/7

Sprawa T-104/04: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 22 listopada 2005 r. — Degussa Initiators przeciwko Komisji

25

2006/C 022/8

Sprawa T-179/04: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 22 listopada 2005 r. — Siegfried Krahl przeciwko Komisji

25

2006/C 022/9

Sprawa T-421/04: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 10 listopada 2005 r. — Carreira przeciwko Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy

25

2006/C 022/0

Sprawa T-480/04: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 10 listopada 2005 r. — Muller Touw i A&C Braid and Rope przeciwko Radzie

26

2006/C 022/1

Sprawa T-77/05: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 25 listopada 2005 r. Balduini przeciwko Komisji

26

2006/C 022/2

Sprawy połączone T-130/05, T-160/05 i T-183/05: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 16 listopada 2005 r. — Albert-Bousquet i in. przeciwko Komisji

26

2006/C 022/3

Sprawa T-257/05: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 7 października 2005 r. — Deutsche Telekom przeciwko OHIM

26

| | III   Powiadomienia |
| --- | --- |
| 2006/C 022/4 | Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 10 z 14.1.2006. | 27 |

III   Powiadomienia

2006/C 022/4

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 10 z 14.1.2006.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

27

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

I Informacje

Trybunał Sprawiedliwości

TRYBUNAŁ SPRAWIEDLIWOŚCI

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/1 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/1

---

WYROK TRYBUNAŁU

(trzecia izba)

z dnia 17 listopada 2005 r.

w sprawie C-90/03 Królestwo Hiszpanii przeciwko Radzie Unii Europejskiej (1)

(Rybołówstwo - Rozporządzenie Rady (WE) nr 2792/1999 - Pomoc strukturalna Wspólnoty w sektorze rybołówstwa - Szczegółowe zasady i uzgodnienia - Istotna wada formalna - Naruszenie art. 254 WE)

(2006/C 22/01)

Język postępowania: hiszpański

W sprawie C-90/03, mającej za przedmiot skargę o stwierdzenie nieważności na podstawie art. 230 WE, wniesioną w dniu 28 lutego 2003 r., Królestwo Hiszpanii (pełnomocnik: N. Díaz Abad), wspierane przez Republikę Grecką (pełnomocnicy: V. Kontolaimos i G. Kanellopoulos), republikę Francuską (pełnomocnicy: G. de Bergues i A. Colomb) przeciwko Radzie Unii Europejskiej (pełnomocnicy: J. Monteiro i F. Florindo Gijón), wspieranej przez Komisję Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: T. van Rijn i S. Pardo Quintillán), Trybunał (trzecia izba), w składzie: A. Rosas, prezes izby, J. Malenovský, S. von Bahr (sprawozdawca), A. Borg Barthet i U. Lõhmus, sędziowie; rzecznik generalny: P. Léger, sekretarz: R. Grass, wydał w dniu 17 listopada 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Królestwo Hiszpanii zostaje obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Królestwo Hiszpanii zostaje obciążone kosztami postępowania.

| 3) | Republika Francuska, Republika Grecka i Komisja Wspólnot Europejskich ponoszą własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Republika Francuska, Republika Grecka i Komisja Wspólnot Europejskich ponoszą własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 135 z 07.06.2003

---

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/1 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/1

---

WYROK TRYBUNAŁU

(pierwsza izba)

z dnia 27 października 2005 r.

w sprawie: C-41/04 (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden): Levob Verzekeringen BV, OV Bank NV przeciwko Staatssecretaris van Financiën (1)

(Szósta dyrektywa VAT - Artykuły 2, 5, 6 i 9 - Sprzedaż oprogramowania zarejestrowanego na nośniku - Końcowe przystosowanie oprogramowania do specyficznych potrzeb nabywcy - Jednolite świadczenie podlegające opodatkowaniu - Świadczenie usług - Miejsce świadczenia)

(2006/C 22/02)

Język postępowania: niderlandzki

W sprawie C-41/04 mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 234 WE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Hoge Raad der Nederlanden (Niderlandy) postanowieniem z dnia 30 stycznia 2004 r., które wpłynęło do Trybunału w dniu 2 lutego 2004 r., w postępowaniu: Levob Verzekeringen BV, OV Bank NV przeciwko Staatssecretaris van Financiën, Trybunał (pierwsza izba), w składzie: P. Jann, prezes izby, K. Schiemann (sprawozdawca), N. Colneric, J. N. Cunha Rodrigues i E. Levits, sędziowie, rzecznik generalny: J. Kokott, sekretarz: K. Sztranc, administrator, wydał w dniu 27 października 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

| 1) | Artykuł 2 ust. 1 szóstej dyrektywy Rady nr 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku należy interpretować w ten sposób, że jeżeli dwa lub więcej niż dwa świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako konsumenta przeciętnego, są tak ściśle związane, że obiektywnie tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie do celów stosowania podatku od wartości dodanej. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 2 ust. 1 szóstej dyrektywy Rady nr 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku należy interpretować w ten sposób, że jeżeli dwa lub więcej niż dwa świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako konsumenta przeciętnego, są tak ściśle związane, że obiektywnie tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie do celów stosowania podatku od wartości dodanej.

| 2) | Jest tak właśnie w przypadku transakcji, w ramach której podatnik dostarcza konsumentowi standardowe oprogramowanie wcześniej opracowane i oferowane do sprzedaży, zarejestrowane na nośniku, jak również zapewnia następnie przystosowanie tego oprogramowania do specyficznych potrzeb tego nabywcy, nawet jeśli następuje to za zapłatą dwóch odrębnych cen. |
| --- | --- |

2)

Jest tak właśnie w przypadku transakcji, w ramach której podatnik dostarcza konsumentowi standardowe oprogramowanie wcześniej opracowane i oferowane do sprzedaży, zarejestrowane na nośniku, jak również zapewnia następnie przystosowanie tego oprogramowania do specyficznych potrzeb tego nabywcy, nawet jeśli następuje to za zapłatą dwóch odrębnych cen.

| 3) | Artykuł 6 ust. 1 dyrektywy 77/388 należy interpretować w ten sposób, że jednolite świadczenie, o którym mowa w pkt 2 sentencji, powinno być kwalifikowane jako „świadczenie usług”, jeżeli okaże się, iż dane przystosowanie nie ma ani charakteru pobocznego, ani pomocniczego, lecz ma charakter dominujący; dzieje się tak w szczególności jeżeli z uwagi na takie czynniki jak jego zakres, jego koszt lub jego czas trwania przystosowanie to ma znaczenie decydujące dla umożliwienia nabywcy użytkowania gotowego oprogramowania. |
| --- | --- |

3)

Artykuł 6 ust. 1 dyrektywy 77/388 należy interpretować w ten sposób, że jednolite świadczenie, o którym mowa w pkt 2 sentencji, powinno być kwalifikowane jako „świadczenie usług”, jeżeli okaże się, iż dane przystosowanie nie ma ani charakteru pobocznego, ani pomocniczego, lecz ma charakter dominujący; dzieje się tak w szczególności jeżeli z uwagi na takie czynniki jak jego zakres, jego koszt lub jego czas trwania przystosowanie to ma znaczenie decydujące dla umożliwienia nabywcy użytkowania gotowego oprogramowania.

| 4) | Artykuł 9 ust. 2 lit. e) tiret trzecie dyrektywy 77/388 powinien być interpretowany w ten sposób, że znajduje on zastosowanie do jednolitego świadczenia usług, o którym mowa w pkt 3 sentencji, wykonanego na rzecz podatnika mającego siedzibę we Wspólnocie, lecz w innym państwie niż wykonawca świadczenia. |
| --- | --- |

4)

Artykuł 9 ust. 2 lit. e) tiret trzecie dyrektywy 77/388 powinien być interpretowany w ten sposób, że znajduje on zastosowanie do jednolitego świadczenia usług, o którym mowa w pkt 3 sentencji, wykonanego na rzecz podatnika mającego siedzibę we Wspólnocie, lecz w innym państwie niż wykonawca świadczenia.

---

(1)  Dz.U. C 94 z 17.4.2004.

---

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/2 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/2

---

WYROK TRYBUNAŁU

(szósta izba)

z dnia 17 listopada 2005 r.

w sprawie C-476/04 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej (1)

(Uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego - Dyrektywa 2001/55/WE - Masowy napływ wysiedleńców - Ochrona tymczasowa - Minimalne standardy)

(2006/C 22/03)

Język postępowania: grecki

W sprawie C-476/04, mającej za przedmiot skargę o stwierdzenie, na podstawie art. 226 WE, uchybienia zobowiązaniom Państwa Członkowskiego, wniesioną w dniu 12 listopada 2004 r., Komisja Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: M. Kontoy i C. O'Reilly) przeciwko Republice Greckiej (pełnomocnik: N. Dafniou), Trybunał (szósta izba), w składzie: A. Borg Barthet, pełniący obowiązki prezesa szóstej izby (sprawozdawca), U. Lõhmus i A. Ó Caoimh, sędziowie; rzecznik generalny: D. Ruiz-Jarabo Colomer, sekretarz: R. Grass, wydał w dniu 17 listopada 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

| 1) | Nie ustanawiając przepisów ustawodawczych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w calu zastosowania się do dyrektywy 2001/55/WE Rady z dnia 20 lipca 2001 r. w sprawie minimalnych standardów przyznawania tymczasowej ochrony na wypadek masowego napływu wysiedleńców oraz środków wspierających równowagę wysiłków między Państwami Członkowskimi związanych z przyjęciem takich osób wraz z jego następstwami, Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom, które ciążą na niej na mocy tej dyrektywy. |
| --- | --- |

1)

Nie ustanawiając przepisów ustawodawczych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w calu zastosowania się do dyrektywy 2001/55/WE Rady z dnia 20 lipca 2001 r. w sprawie minimalnych standardów przyznawania tymczasowej ochrony na wypadek masowego napływu wysiedleńców oraz środków wspierających równowagę wysiłków między Państwami Członkowskimi związanych z przyjęciem takich osób wraz z jego następstwami, Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom, które ciążą na niej na mocy tej dyrektywy.

| 2) | Republika Grecka zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Republika Grecka zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 6 z 08.01.2005

---

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/2 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/2

---

WYROK TRYBUNAŁU

(szósta izba)

z dnia 17 listopada 2005 r.

w sprawie C-73/05 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej (1)

(Uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego - Dyrektywa 2000/34/WE - Organizacja czasu pracy)

(2006/C 22/04)

Język postępowania: francuski

W sprawie C-73/05, mającej za przedmiot skargę o stwierdzenie, na podstawie art. 226 WE, uchybienia zobowiązaniom Państwa Członkowskiego, wniesioną w dniu 15 lutego 2005 r.Komisja Wspólnot Europejskich (pełnomocnik: N. Yerrell) przeciwko Republice Francuskiej (pełnomocnicy: G. de Bergues i O. Christmann), Trybunał (szósta izba), w składzie: A. Borg Barthet, pełniący obowiązki prezesa szóstej izby (sprawozdawca), U. Lõhmus i A. Ó Caoimh, sędziowie; rzecznik generalny: J. Kokott, sekretarz: R. Grass, wydał w dniu 17 listopada 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

| 1) | Nie ustanawiając przepisów ustawodawczych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy 2000/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 2000 r. zmieniającej dyrektywę Rady 93/104/WE dotyczącą niektórych aspektów organizacji czasu pracy, w celu objęcia sektorów i działalności wyłącz[onych] z tej dyrektywy, Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom, które ciążą na niej na mocy tej dyrektywy. |
| --- | --- |

1)

Nie ustanawiając przepisów ustawodawczych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy 2000/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 2000 r. zmieniającej dyrektywę Rady 93/104/WE dotyczącą niektórych aspektów organizacji czasu pracy, w celu objęcia sektorów i działalności wyłącz[onych] z tej dyrektywy, Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom, które ciążą na niej na mocy tej dyrektywy.

| 2) | Republika Francuska zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Republika Francuska zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 82 z 2.04.2005

---

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/3 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/3

---

POSTANOWIENIE TRYBUNAŁU

(trzecia izba)

z dnia 13 października 2005 r.

w sprawie C-1/05 SA Intek Co. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (1)

(Wniosek o upoważnienie do dokonania zajęcia wobec Komisji Wspólnot Europejskich)

(2006/C 22/05)

Język postępowania: francuski

W sprawie C-1/05 SA, mającej za przedmiot wniosek o upoważnienie do dokonania zajęcia wobec Komisji Wspólnot Europejskich, który wpłynął do Trybunału w dniu 28 stycznia 2005 r. w postępowaniu: Intek Company z siedzibą w Ashgabat (Turkmenistan), (adwokat: R. Nathan), przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, (pełnomocnicy: J-F. Pasquier i E. Manhaeve), Trybunał (trzecia izba), w składzie: A. Rosa, prezes izby, J. Malenovský (sprawozdawca), A. La Pergola, J.-P. Puissochet i A. Ó Caoimh, sędziowie, rzecznik generalny: C. Stix-Hackl, sekretarz: R. Grass, wydał w dniu 13 października 2005 r. postanowienie, którego sentencja brzmi następująco:

| 1. | Postępowanie zostaje umorzone. |
| --- | --- |

1.

Postępowanie zostaje umorzone.

| 2. | Każda ze stron ponosi swoje koszty postępowania. |
| --- | --- |

2.

Każda ze stron ponosi swoje koszty postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 82 z 2.4.2005

---

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/3 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/3

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Gerechtshof Amsterdam z dnia 21 września 2005 r. w sprawie Amurta S.G.P.S. przeciwko Inspecteur van de Belastingdienst/Amsterdam

(Sprawa C-379/05)

(2006/C 22/06)

Język postępowania: niderlandzki

W dniu 17 października 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Gerechtshof Amsterdam (Niderlandy) z dnia 21 września 2005 r. w sprawie Amurta S.G.P.S. przeciwko Inspecteur van de Belastingdienst/Amsterdam.

Gerechtshof Amsterdam zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

| 1) | Czy zwolnienie na podstawie art. 4 Wet op de dividendbelasting 1965 (ustawy o podatku od dywidendy) opisane w akapitach 5.3-5.5 niniejszego postanowienia, w związku ze zwolnieniem na podstawie art. 4a tejże ustawy jest zgodne z postanowieniami Traktatu WE dotyczącymi swobodnego przepływu kapitału (art. 73b-73d Traktatu WE, obecnie art. 56 WE do art. 58 WE), mimo że zwolnienie to dotyczy jedynie wypłaty dywidendy udziałowcom podlegającym podatkowi dochodowemu od osób prawnych w Niderlandach lub zagranicznym udziałowcom mającym stałe przedsiębiorstwo w Niderlandach, przy czym udziały należą do tego stałego przedsiębiorstwa, do którego ma zastosowanie zwolnienie udziałów na podstawie art. 13 Wet op de venootschapsbelasting 1969 (ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych)? |
| --- | --- |

1)

Czy zwolnienie na podstawie art. 4 Wet op de dividendbelasting 1965 (ustawy o podatku od dywidendy) opisane w akapitach 5.3-5.5 niniejszego postanowienia, w związku ze zwolnieniem na podstawie art. 4a tejże ustawy jest zgodne z postanowieniami Traktatu WE dotyczącymi swobodnego przepływu kapitału (art. 73b-73d Traktatu WE, obecnie art. 56 WE do art. 58 WE), mimo że zwolnienie to dotyczy jedynie wypłaty dywidendy udziałowcom podlegającym podatkowi dochodowemu od osób prawnych w Niderlandach lub zagranicznym udziałowcom mającym stałe przedsiębiorstwo w Niderlandach, przy czym udziały należą do tego stałego przedsiębiorstwa, do którego ma zastosowanie zwolnienie udziałów na podstawie art. 13 Wet op de venootschapsbelasting 1969 (ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych)?

| 2) | Czy dla odpowiedzi na pytanie pierwsze ma znaczenie, że państwo siedziby zagranicznego udziałowca lub spółki, do których nie ma zastosowania zwolnienie na podstawie art. 4 Wet op de dividendbelasting 1965 przyznaje temu udziałowcowi lub spółce prawo do zaliczenia na poczet podatku (full credit) podatku od dywidend niderlandzkich? |
| --- | --- |

2)

Czy dla odpowiedzi na pytanie pierwsze ma znaczenie, że państwo siedziby zagranicznego udziałowca lub spółki, do których nie ma zastosowania zwolnienie na podstawie art. 4 Wet op de dividendbelasting 1965 przyznaje temu udziałowcowi lub spółce prawo do zaliczenia na poczet podatku (full credit) podatku od dywidend niderlandzkich?

---

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/4 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/4

---

Skarga wniesiona w dniu 20 października 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

(Sprawa C-382/05)

(2006/C 22/07)

Język postępowania: włoski

W dniu 20 października 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Komisji Wspólnot Europejskich, reprezentowanej przez A. Aresu i X. Lewisa, działających w charakterze pełnomocników, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Republice Włoskiej.

Strona skarżąca wnosi do Trybunału o:

| 1) | stwierdzenie, że wobec okoliczności, że Presidenza del Consiglio dei Ministri — Dipartimento per la protezione civile — Ufficio del Commissario delegato per l'emergenza rifiuti e la tutela delle acque in Sicilia, wszczęło procedurę zmierzającą do zawarcia umów w przedmiocie utylizacji pozostałości pochodzących z segregacji odpadów miejskich powstałych w gminach Regione Sicilia i zawarło wskazane umowy nie przeprowadzając postępowania przewidzianego w dyrektywie Rady 92/50/EWG (1) z dnia 18 czerwca 1992 r. odnoszącej się do koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych, a w szczególności nie opublikowało w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich ogłoszenia o zamówieniu, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy wskazanej dyrektywy a w szczególności art. 11, 15 oraz art. 17 dyrektywy, |
| --- | --- |

1)

stwierdzenie, że wobec okoliczności, że Presidenza del Consiglio dei Ministri — Dipartimento per la protezione civile — Ufficio del Commissario delegato per l'emergenza rifiuti e la tutela delle acque in Sicilia, wszczęło procedurę zmierzającą do zawarcia umów w przedmiocie utylizacji pozostałości pochodzących z segregacji odpadów miejskich powstałych w gminach Regione Sicilia i zawarło wskazane umowy nie przeprowadzając postępowania przewidzianego w dyrektywie Rady 92/50/EWG (1) z dnia 18 czerwca 1992 r. odnoszącej się do koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych, a w szczególności nie opublikowało w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich ogłoszenia o zamówieniu, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy wskazanej dyrektywy a w szczególności art. 11, 15 oraz art. 17 dyrektywy,

| 2) | obciążenie Republiki Włoskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

obciążenie Republiki Włoskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty:

Zdaniem Komisji analiza dokumentów związanych z zawarciem rzeczonych umów wskazuje, że powinny być one klasyfikowane jako zamówienia publiczne na usługi uregulowane dyrektywą 92/50/EWG.

W konsekwencji umowy te powinny zostać zawarte zgodnie z zasadami ogłoszeń i uczestnictwa wskazanymi w Tytule III i IV tej dyrektywy, a w szczególności po opublikowaniu w Dz.U.U.E. ogłoszenia o zamówieniu wymaganego w świetle art. 15 i 17 dyrektywy, oraz zgodnie z procedurą wskazaną w art. 11.

W niniejszej sprawie ogłoszenie opublikowane przez Commissario delegato nie może zostać uznane za należycie spełniające wymogi w zakresie ogłoszeń wskazane w wymienionych powyżej przepisach. Nie tylko zastosowany w ogłoszeniu wzór dotyczy tzw. procedury uprzedniego poinformowania a nie udzielenia zamówienia publicznego, lecz przede wszystkim zawarte w nim informacje są oczywiście nieodpowiednie w porównaniu z informacjami wymaganymi w świetle wzoru ogłoszenia o zamówieniu zawartego w załączniku do dyrektywy 92/50/EWG, ostatnio zmienionej dyrektywą 2001/78/WE.

---

(1)  Dz.U. L 209 z 24.7.1992, str. 1

---

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/4 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/4

---

Skarga wniesiona w dniu 24 października 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

(Sprawa C-387/05)

(2006/C 22/08)

Język postępowania: włoski

W dniu 24 października 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Komisji Wspólnot Europejskich, reprezentowanej przez G. Wilmsa i L. Visaggiego, działających w charakterze pełnomocników, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Republice Włoskiej.

Strona skarżąca wnosi do Trybunału o:

| — | stwierdzenie, że ustanawiając jednostronnie zwolnienie z należności celnych przywozu materiałów mogących mieć zastosowanie zarówno do celów cywilne jak i wojskowe zastosowanie oraz odmawiając obliczenia i odprowadzenia środków własnych, których niesłusznie nie pobrano wskutek tego zwolnienia i odsetek za zwłokę należnych z tytułu nieprzekazania tych środków Komisji w przewidzianym terminie, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą z jednej strony na mocy art. 26 WE, art. 20 rozporządzenia (WE) nr 2913/92 (1) a w konsekwencji na mocy Wspólnej Taryfy Celnej, a z drugiej strony na mocy art. 2, 9, 10 oraz art. 17 ust. 1 rozporządzenia (EWG, EURATOM) nr 1552/89 (2) jak również odpowiednich postanowień rozporządzenia (WE, EURATOM) nr 1150/2000 (3) . |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że ustanawiając jednostronnie zwolnienie z należności celnych przywozu materiałów mogących mieć zastosowanie zarówno do celów cywilne jak i wojskowe zastosowanie oraz odmawiając obliczenia i odprowadzenia środków własnych, których niesłusznie nie pobrano wskutek tego zwolnienia i odsetek za zwłokę należnych z tytułu nieprzekazania tych środków Komisji w przewidzianym terminie, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą z jednej strony na mocy art. 26 WE, art. 20 rozporządzenia (WE) nr 2913/92 (1) a w konsekwencji na mocy Wspólnej Taryfy Celnej, a z drugiej strony na mocy art. 2, 9, 10 oraz art. 17 ust. 1 rozporządzenia (EWG, EURATOM) nr 1552/89 (2) jak również odpowiednich postanowień rozporządzenia (WE, EURATOM) nr 1150/2000 (3) .

| — | obciążenie Republiki Włoskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Włoskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty:

Decyzja o zawieszeniu należności celnych przywozowych (lub w określonych przypadkach zastosowanie zerowej stawki celnej) na niektóre rodzaje broni i wyposażenia wojskowego została podjęta w ramach Wspólnoty na mocy rozporządzenie Rady (WE) nr 150/2003 r. ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2003 r. (4)

Zdaniem Komisji jednostronne zwolnienie wprowadzone przez Włochy w okresie poprzedzającym stosowanie wspomnianego rozporządzenia stanowi bezprawne odstępstwo od art. 26 WE i wspólnotowych przepisów celnych, które w konsekwencji doprowadziło do bezpodstawnego zmniejszenia stanowiących środki własne Wspólnoty wpływów z należności celnych.

---

(1)  Dz.U. L 302 z 19.10.1992, str. 1

(2)  Dz.U. L 155 z 7.6.1989, str. 1

(3)  Dz.U. L 130 z 31.5.2000, str. 1

(4)  Dz.U. L 25 z 30.1.2003, str. 1

---

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/5 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/5

---

Skarga wniesiona w dniu 24 listopada 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

(Sprawa C-388/05)

(2006/C 22/09)

Język postępowania: włoski

W dniu 24 listopada 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Komisji Wspólnot Europejskich, reprezentowanej przez A. Aresu i D. Recchia, działających w charakterze pełnomocników, przeciwko Republice Włoskiej.

Strona skarżąca wnosi do Trybunału o:

| — | stwierdzenie, że






  a) | przed dniem 28 grudnia 1998 r., datą wyznaczenia specjalnego obszaru ochrony „Valloni di steppe pedegarganiche”, nie podejmując odpowiednich działań w celu uniknięcia zanieczyszczenia lub pogorszenia warunków siedlisk lub zakłóceń wpływających na ptactwo, które miały istotne skutki w odniesieniu do planu nazwanego „patto d'area” i przewidzianych w nim przedsięwzięć, które mogły oddziaływać na siedliska i gatunki w obrębie IBA nr 94 (z listy IBA 89) „Promontorio del Gargano” i faktycznie pogorszyły warunki siedlisk oraz spowodowały zakłócenia wpływające na ptactwo w obrębie ww. IBA, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom wynikającym z art. 4 ust. 4 dyrektywy Rady 79/409/EWG (1) z dnia 2 kwietnia 1979 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa; |
| --- | --- | --- |

—

stwierdzenie, że

a)

przed dniem 28 grudnia 1998 r., datą wyznaczenia specjalnego obszaru ochrony „Valloni di steppe pedegarganiche”, nie podejmując odpowiednich działań w celu uniknięcia zanieczyszczenia lub pogorszenia warunków siedlisk lub zakłóceń wpływających na ptactwo, które miały istotne skutki w odniesieniu do planu nazwanego „patto d'area” i przewidzianych w nim przedsięwzięć, które mogły oddziaływać na siedliska i gatunki w obrębie IBA nr 94 (z listy IBA 89) „Promontorio del Gargano” i faktycznie pogorszyły warunki siedlisk oraz spowodowały zakłócenia wpływające na ptactwo w obrębie ww. IBA, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom wynikającym z art. 4 ust. 4 dyrektywy Rady 79/409/EWG (1) z dnia 2 kwietnia 1979 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa;

| b) | po dniu 28 grudnia 1998 r., dacie wyznaczenia specjalnego obszaru ochrony „Valloni e steppe pedegarganiche”, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom wynikającym z art. 6 ust. 2-4 i art. 7 dyrektywy Rady 92/43/EWG (2) z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory; |
| --- | --- |

b)

po dniu 28 grudnia 1998 r., dacie wyznaczenia specjalnego obszaru ochrony „Valloni e steppe pedegarganiche”, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom wynikającym z art. 6 ust. 2-4 i art. 7 dyrektywy Rady 92/43/EWG (2) z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory;

| — | obciążenie Republiki Włoskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Włoskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty:

Nie podejmując odpowiednich działań w celu uniknięcia zanieczyszczenia lub pogorszenia warunków siedlisk lub zakłóceń wpływających na ptactwo, które miały istotne skutki w odniesieniu do planu nazwanego „patto d'area” i przewidzianych w nim przedsięwzięć na obszarze wyznaczonym później jako specjalny obszar ochrony „Valloni e steppe pedegarganiche”, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom wynikającym z art. 4 ust. 4 dyrektywy Rady 79/409/EWG z dnia 2 kwietnia 1979 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa oraz następnie po 28 grudnia 1998 r. zobowiązaniom wynikającym z art. 6 ust. 2-4 i art. 7 dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory.

---

(1)  Dz.U. L 103 z 25.04.1979 str. 1

(2)  Dz.U. L 206 z 22.7.1992, str. 7.

---

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/5 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/5

---

Skarga wniesiona w dniu 9 listopada 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

(Sprawa C-394/05)

(2006/C 22/10)

Język postępowania: włoski

W dniu 9 listopada 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Komisji Wspólnot Europejskich, reprezentowanej przez D. Recchię i M. Konstantinidisa, działających w charakterze pełnomocników, przeciwko Republice Włoskiej.

Strona skarżąca wnosi do Trybunału o:

| 1) | stwierdzenie, że wydając decreto legislativo nr 209 z 24 czerwca 2003 r. w celu transpozycji dyrektywy 2000/53 do prawa krajowego w sposób niezgodny z tą dyrektywą Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 2 pkt 2 i 5, art. 3 ust. 5, art. 4 ust. 2 lit. a) w związku z załącznikiem II, art. 5 ust. 1-4, art. 6 ust. 3 lit. a) i ust. 4, art. 7 ust. 1 i 2, art. 8 ust. 3 i 4, art. 10 ust. 3 oraz art. 12 ust. 2 dyrektywy 2000/53/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 września 2000 r. w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji (1). |
| --- | --- |

1)

stwierdzenie, że wydając decreto legislativo nr 209 z 24 czerwca 2003 r. w celu transpozycji dyrektywy 2000/53 do prawa krajowego w sposób niezgodny z tą dyrektywą Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 2 pkt 2 i 5, art. 3 ust. 5, art. 4 ust. 2 lit. a) w związku z załącznikiem II, art. 5 ust. 1-4, art. 6 ust. 3 lit. a) i ust. 4, art. 7 ust. 1 i 2, art. 8 ust. 3 i 4, art. 10 ust. 3 oraz art. 12 ust. 2 dyrektywy 2000/53/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 września 2000 r. w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji (1).

| 2) | obciążenie Republiki Włoskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

obciążenie Republiki Włoskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty:

Komisja Wspólnot Europejskich wniosła w dniu 7 listopada 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich skargę mająca na celu stwierdzenie, że nie podejmując wszystkich niezbędnych działań w celu:

| — | zdefiniowania pojazdów wycofanych z eksploatacji jako odpadów zgodnie z dyrektywą; |
| --- | --- |

—

zdefiniowania pojazdów wycofanych z eksploatacji jako odpadów zgodnie z dyrektywą;

| — | włączenia w transponującym dyrektywę decreto legislativo pojazdów trójkołowych do pojazdów wycofanych z eksploatacji; |
| --- | --- |

—

włączenia w transponującym dyrektywę decreto legislativo pojazdów trójkołowych do pojazdów wycofanych z eksploatacji;

| — | jasnego określenia, że wszystkie niebezpieczne części i materiały wymienione w załączniku II należy usunąć przed dalszym przetwarzaniem; |
| --- | --- |

—

jasnego określenia, że wszystkie niebezpieczne części i materiały wymienione w załączniku II należy usunąć przed dalszym przetwarzaniem;

| — | zbierania w odpowiednich punktach, w miarę możliwości technicznych, zużytych części z napraw pojazdów; |
| --- | --- |

—

zbierania w odpowiednich punktach, w miarę możliwości technicznych, zużytych części z napraw pojazdów;

| — | zapewnienia w odniesieniu do wystawienia świadectw złomowania, że będą one wystawiane przez uprawnione zakłady przetwarzania zgodnie z art. 6 dyrektywy. Wystawienie tych świadectw nie zostało ponadto przyjęte jako warunek wyrejestrowania [pojazdu] z publicznego rejestru pojazdów, czego wymaga dyrektywa; |
| --- | --- |

—

zapewnienia w odniesieniu do wystawienia świadectw złomowania, że będą one wystawiane przez uprawnione zakłady przetwarzania zgodnie z art. 6 dyrektywy. Wystawienie tych świadectw nie zostało ponadto przyjęte jako warunek wyrejestrowania [pojazdu] z publicznego rejestru pojazdów, czego wymaga dyrektywa;

| — | zapewnienia, że producenci pokryją wszystkie lub znaczną część kosztów ustanowienia systemu bezpłatnego odbierania pojazdów; |
| --- | --- |

—

zapewnienia, że producenci pokryją wszystkie lub znaczną część kosztów ustanowienia systemu bezpłatnego odbierania pojazdów;

| — | zabezpieczenia niebezpiecznych części pojazdów przed ich przetwarzaniem; |
| --- | --- |

—

zabezpieczenia niebezpiecznych części pojazdów przed ich przetwarzaniem;

| — | uprzywilejowania recyklingu wobec innych form przetwarzania danych pojazdów; |
| --- | --- |

—

uprzywilejowania recyklingu wobec innych form przetwarzania danych pojazdów;

| — | wykluczenia transponowania niektórych przepisów określonych w dyrektywie w drodze porozumień na podstawie art. 10 tej dyrektywy; |
| --- | --- |

—

wykluczenia transponowania niektórych przepisów określonych w dyrektywie w drodze porozumień na podstawie art. 10 tej dyrektywy;

| — | stworzenia systemu kontroli i oceny, czy zostały osiągnięte cele wymienione w dyrektywie, w ten sposób, aby mogły one zostać osiągnięte przed 1 stycznia 2006 r.; |
| --- | --- |

—

stworzenia systemu kontroli i oceny, czy zostały osiągnięte cele wymienione w dyrektywie, w ten sposób, aby mogły one zostać osiągnięte przed 1 stycznia 2006 r.;

| — | podawania przez producentów pojazdów i części informacje odpowiadających temu, co jest niezbędne dla zakładów przetwarzania; |
| --- | --- |

—

podawania przez producentów pojazdów i części informacje odpowiadających temu, co jest niezbędne dla zakładów przetwarzania;

| — | ustanowienia obowiązku okresowych kontroli osiągniętych wyników i poinformowania o tych wynikach właściwych władz i Komisji oraz zobowiązania właściwych władz do podjęcia działań w celu oceny postępów osiągniętych w ramach porozumień |
| --- | --- |

—

ustanowienia obowiązku okresowych kontroli osiągniętych wyników i poinformowania o tych wynikach właściwych władz i Komisji oraz zobowiązania właściwych władz do podjęcia działań w celu oceny postępów osiągniętych w ramach porozumień

Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom wynikającym z art. 2 pkt 2 i 5, art. 3 ust. 5, art. 4 ust. 2 lit. a) w związku z załącznikiem II, art. 5 ust. 1-4, art. 6 ust. 3 lit. a) i ust. 4, art. 7 ust. 1 i 2, art. 8 ust. 3 i 4, art. 10 ust. 3 oraz art. 12 ust. 2 dyrektywy 2000/53/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 września 2000 r. w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji.

Komisja wnosi również o obciążenie Republiki Włoskiej kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. L 269 z 21.10.2000, str. 34.

---

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/6 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/6

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniami Sozialgericht Berlin z dnia 27 września 2005 r. w sprawach Doris Habelt (C-396/05) i Martha Möser (C-419/05) przeciwko Deutsche Rentenversicherung Bund

(Sprawy C-396/05 i C-419/05)

(2006/C 22/11)

Język postępowania: niemiecki

W dniu 14 wzgl. 28 listopada 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynąły wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniami Sozialgericht Berlin z dnia 27 września 2005 r. w sprawach Doris Habelt (C-396/05) i Martha Möser (C-419/05) przeciwko Deutsche Rentenversicherung Bund.

Sozialgericht Berlin zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytanie:

Czy postanowienie załącznika VI. lit. D) (uprzednio C) „Niemcy” pkt 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 (1) w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych i ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie jest zgodne z hierarchicznie nadrzędnym prawem wspólnotowym, w szczególności z zasadą swobodnego przepływu osób, w tym wypadku nakazem przenoszenia świadczeń przewidzianym przez art. 42 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (TWE), w zakresie w jakim wyklucza ono również świadczenia emerytalne za okresy składkowe ukończone na dawnym terytorium Rzeszy Niemieckiej?

---

(1)  Dz.U. L 149, str. 2

---

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/7 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/7

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Finanzgericht Düsseldorf z dnia 2 listopada 2005 r. w sprawie Sachen AGST Draht- und Biegetechnik GmbH przeciwko Hauptzollamt Aachen

(Sprawa C-398/05)

(2006/C 22/12)

Język postępowania: niemiecki

W dniu 15 listopada 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Finanzgericht Düsseldorf z dnia 2 listopada 2005 r. w sprawie Sachen AGST Draht- und Biegetechnik GmbH przeciwko Hauptzollamt Aachen.

Finanzgericht Düsseldorf zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytanie:

Czy rozporządzenie Rady (WE) nr 1599/1999 (1) z dnia 12 lipca 1999 r. nakładające ostateczne cło wyrównawcze i stanowiące o ostatecznym poborze cła tymczasowego nałożonego na drut ze stali nierdzewnej o średnicy 1 mm lub większej pochodzący z Indii oraz kończące postępowanie dotyczące przywozu drutu ze stali nierdzewnej o średnicy 1 mm lub większej pochodzącego z Republiki Korei, jest bezskuteczne w zakresie w jakim przewiduje stosowanie cła wyrównawczego do wytwarzanego przez Venus Wire Industries Ltd w Bombaju (Indie) drutu klasyfikowanego w ramach podpozycji CN 7223 00 19?

---

(1)  Dz.U. L 189, str. 1.

---

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/7 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/7

---

Skarga wniesiona w dniu 15 listopada 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

(Sprawa C-399/05)

(2006/C 22/13)

Język postępowania: grecki

W dniu 15 listopada 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Komisji Wspólnot Europejskich, reprezentowanej przez M. Patakię, doradcę prawnego i A.X.P. Lewisa, członka Służby Prawnej Komisji, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Republice Greckiej.

Strona skarżąca wnosi do Trybunału o:

| — | stwierdzenie, że Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 4 ust. 2 dyrektywy 93/38/EWG (1) oraz naruszyła zasadę przejrzystości i równego traktowania uczestników przetargu ze względu na to, że DEI (Dimosia Epicheirisi Ilektrismou — Publiczne Przedsiębiorstwo Energetyczne) na ostatnim etapie przetargu rozpisanego w celu budowy i uruchomienia elektrociepłowni w Lavrio dopuściło do udziału w tym przetargu dwie spółki, które nie spełniały wymogów określonych w ogłoszeniu o zamówieniu i specyfikacji. |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 4 ust. 2 dyrektywy 93/38/EWG (1) oraz naruszyła zasadę przejrzystości i równego traktowania uczestników przetargu ze względu na to, że DEI (Dimosia Epicheirisi Ilektrismou — Publiczne Przedsiębiorstwo Energetyczne) na ostatnim etapie przetargu rozpisanego w celu budowy i uruchomienia elektrociepłowni w Lavrio dopuściło do udziału w tym przetargu dwie spółki, które nie spełniały wymogów określonych w ogłoszeniu o zamówieniu i specyfikacji.

| — | obciążenie Republiki Greckiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Greckiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty:

| — | Komisja otrzymała skargę w sprawie przebiegu postępowania przetargowego, a konkretnie niespełnienia wymogów określonych przez DEI w ogłoszeniu o zamówieniu na budowę i uruchomienie elektrociepłowni w Lavrio. |
| --- | --- |

—

Komisja otrzymała skargę w sprawie przebiegu postępowania przetargowego, a konkretnie niespełnienia wymogów określonych przez DEI w ogłoszeniu o zamówieniu na budowę i uruchomienie elektrociepłowni w Lavrio.

| — | W świetle orzecznictwa Trybunału Komisja uważa, że ze względów przejrzystości i równego traktowania DEI powinna była odrzucić oferty spółek, które nie spełniały wymogów, które sama określiła w ogłoszeniu o zamówieniu i w specyfikacji, tj. posiadania doświadczenia w zakresie opracowywania projektów i zarządzania nimi za pomocą metody turn-key („pod klucz”) oraz oferty wyłącznego utrzymania turbiny gazowej przez konstruktora. |
| --- | --- |

—

W świetle orzecznictwa Trybunału Komisja uważa, że ze względów przejrzystości i równego traktowania DEI powinna była odrzucić oferty spółek, które nie spełniały wymogów, które sama określiła w ogłoszeniu o zamówieniu i w specyfikacji, tj. posiadania doświadczenia w zakresie opracowywania projektów i zarządzania nimi za pomocą metody turn-key („pod klucz”) oraz oferty wyłącznego utrzymania turbiny gazowej przez konstruktora.

| — | Zdaniem Komisji treść tych wymogów jest jasna i niezależnie od tego, czy są one surowe, DEI powinna była ich przestrzegać, aby zapewnić równe traktowanie nie tylko tym podmiotom, które złożyły ofertę, ale również zainteresowanym podmiotom, które mogłyby wziąć udział w przetargu, zwłaszcza gdyby wiedziały, że instytucja zamawiająca zastosuje inne wymogi, niż sama ustaliła w ogłoszeniu o zamówieniu. |
| --- | --- |

—

Zdaniem Komisji treść tych wymogów jest jasna i niezależnie od tego, czy są one surowe, DEI powinna była ich przestrzegać, aby zapewnić równe traktowanie nie tylko tym podmiotom, które złożyły ofertę, ale również zainteresowanym podmiotom, które mogłyby wziąć udział w przetargu, zwłaszcza gdyby wiedziały, że instytucja zamawiająca zastosuje inne wymogi, niż sama ustaliła w ogłoszeniu o zamówieniu.

| — | Ponadto zdaniem Komisji konieczność niezwłocznego udzielenia omawianego zamówienia, na którą powołują się władze greckie, nie uzasadnia faktu nieprzestrzegania w toku postępowania przetargowego warunków, które same określiły. |
| --- | --- |

—

Ponadto zdaniem Komisji konieczność niezwłocznego udzielenia omawianego zamówienia, na którą powołują się władze greckie, nie uzasadnia faktu nieprzestrzegania w toku postępowania przetargowego warunków, które same określiły.

| — | Komisja uważa, że Republika grecka uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 4 ust. 2 dyrektywy 93/38/EWG, a także zasady przejrzystości i równego traktowania uczestników przetargu. |
| --- | --- |

—

Komisja uważa, że Republika grecka uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 4 ust. 2 dyrektywy 93/38/EWG, a także zasady przejrzystości i równego traktowania uczestników przetargu.

---

(1)  Dz.U. L 199 z 9.8.1993, str. 84

---

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/8 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/8

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Hoge Raad der Nederlanden z dnia 18 listopada 2005 r. w sprawie Staatssecretaris van Financiën przeciwko P. Jurriëns Beheer B.V.

(Sprawa C-406/05)

(2006/C 22/14)

Język postepowania: niderlandzki

W dniu 21 listopada 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Hoge Raad der Nederlanden z dnia 18 listopada 2005 r. w sprawie Staatssecretaris van Financiën przeciwko P. Jurriëns Beheer B.V.

Hoge Raad der Nederlanden zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

| 1) | Czy zastosowanie art. 13 część B ab initio, lit. d) ab initio oraz pkt 6) szóstej dyrektywy VAT do zarządzania funduszem powierniczym zależy wyłącznie od rodzaju świadczonej usługi czy również od warunku, że usługi zarządzania są świadczone przez osobę, która pozostaje w stosunku prawnym z udziałowcami tego funduszu? |
| --- | --- |

1)

Czy zastosowanie art. 13 część B ab initio, lit. d) ab initio oraz pkt 6) szóstej dyrektywy VAT do zarządzania funduszem powierniczym zależy wyłącznie od rodzaju świadczonej usługi czy również od warunku, że usługi zarządzania są świadczone przez osobę, która pozostaje w stosunku prawnym z udziałowcami tego funduszu?

| 2) | Czy uzgodniona z organizacją usługa, która pod względem działalności polega na zarządzaniu funduszem powierniczym, może być uważana za zarządzanie w rozumieniu zwolnienia określonego w pytaniu pierwszym, jeżeli podmiot świadczący tę usługę wykonuje ją jako kierownik tej organizacji? |
| --- | --- |

2)

Czy uzgodniona z organizacją usługa, która pod względem działalności polega na zarządzaniu funduszem powierniczym, może być uważana za zarządzanie w rozumieniu zwolnienia określonego w pytaniu pierwszym, jeżeli podmiot świadczący tę usługę wykonuje ją jako kierownik tej organizacji?

---

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/8 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/8

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Hof van Cassatie van België z dnia 8 listopada 2005 w sprawie Reyniers & Sogama bvba przeciwko 1) Belgisch Interventie- en Restitutiebureau, 2) Państwu belgijskiemu

(Sprawa C-407/05)

(2006/C 22/15)

Język postępowania: niderlandzki

W dniu 21 listopada 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Hof van Cassatie van België z dnia 8 listopada 2005 w sprawie Reyniers & Sogama bvba przeciwko 1) Belgisch Interventie- en Restitutiebureau, 2) Państwu belgijskiemu.

Hof van Cassatie van België zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

„Czy art. 11a rozporządzenia Komisji (EWG) nr 1062/87 (1) z dnia 27 marca 1987 r. w sprawie przepisów w celu wykonania procedury tranzytu wspólnotowego oraz niektórych uproszczeń tej procedury, dodany art. 1 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 1429/90 (2) z dnia 29 maja 1990 r. w sprawie zmiany rozporządzenia (EWG) nr 1062/87, art. 34 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2726/90 (3) z dnia 17 września 1990 r. w sprawie tranzytu wspólnotowego oraz art. 49 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 1214/92 (4) z dnia 21 kwietnia 1992 r. w sprawie przepisów w celu wykonania procedury tranzytu wspólnotowego oraz niektórych uproszczeń tej procedury należy interpretować w następujący sposób:

| — | że pomimo braku, w skierowanym do zgłaszającego powiadomieniu, wskazania trzymiesięcznego terminu, w jakim dowód prawidłowej realizacji procedury lub miejsce, w którym naruszenie lub nieprawidłowość faktycznie nastąpiły, muszą zostać przekazane do urzędu wyjścia zgodnie z wymogami organów celnych, sąd może uznać, w świetle okoliczności faktycznych, które mogą uzasadnić taką decyzję, iż powiadomienie niezawierające wskazania trzymiesięcznego terminu spełniło jednak cel, w którym wydany został omawiany przepis; |
| --- | --- |

—

że pomimo braku, w skierowanym do zgłaszającego powiadomieniu, wskazania trzymiesięcznego terminu, w jakim dowód prawidłowej realizacji procedury lub miejsce, w którym naruszenie lub nieprawidłowość faktycznie nastąpiły, muszą zostać przekazane do urzędu wyjścia zgodnie z wymogami organów celnych, sąd może uznać, w świetle okoliczności faktycznych, które mogą uzasadnić taką decyzję, iż powiadomienie niezawierające wskazania trzymiesięcznego terminu spełniło jednak cel, w którym wydany został omawiany przepis;

| — | czy też że skierowane do zgłaszającego powiadomienie musi koniecznie zawierać wskazanie trzymiesięcznego terminu, w jakim dowód prawidłowej realizacji procedury lub miejsce, w którym naruszenie lub nieprawidłowość faktycznie nastąpiły, muszą zostać przekazane do urzędu wyjścia zgodnie z wymogami organów celnych i że w związku z tym właściwy organ może przystąpić do pokrycia długu celnego dopiero po wyraźnym wskazaniu zgłaszającemu, iż dysponuje on trzymiesięcznym terminem na przedstawienie żądanego dowodu i po tym, jak dowód ten nie zostanie dostarczony?” |
| --- | --- |

—

czy też że skierowane do zgłaszającego powiadomienie musi koniecznie zawierać wskazanie trzymiesięcznego terminu, w jakim dowód prawidłowej realizacji procedury lub miejsce, w którym naruszenie lub nieprawidłowość faktycznie nastąpiły, muszą zostać przekazane do urzędu wyjścia zgodnie z wymogami organów celnych i że w związku z tym właściwy organ może przystąpić do pokrycia długu celnego dopiero po wyraźnym wskazaniu zgłaszającemu, iż dysponuje on trzymiesięcznym terminem na przedstawienie żądanego dowodu i po tym, jak dowód ten nie zostanie dostarczony?”

---

(1)  Dz.U. L 107, str. 1

(2)  Dz.U. L 137, str. 21

(3)  Dz.U. L 262, str. 1

(4)  Dz.U. L 132, str. 1

---

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/9 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/9

---

Skarga wniesiona w dniu 22 listopada 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

(Sprawa C-413/05)

(2006/C 22/16)

Język postępowania: włoski

W dniu 22 listopada 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Komisji Wspólnot Europejskich, reprezentowanej przez K. Simonssona i C. Loggiego, działających w charakterze pełnomocników, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Republice Włoskiej.

Strona skarżąca wnosi do Trybunału o:

| 1) | stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2002/84/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 listopada 2002 r. zmieniającej dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa na morzu i zapobiegania zanieczyszczeniu morza przez statki, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 13 tej dyrektywy. |
| --- | --- |

1)

stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2002/84/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 listopada 2002 r. zmieniającej dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa na morzu i zapobiegania zanieczyszczeniu morza przez statki, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 13 tej dyrektywy.

| 2) | obciążenie Republiki Włoskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

obciążenie Republiki Włoskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty:

Termin na dokonanie transpozycji dyrektywy do krajowego porządku prawnego upłynął w dniu 23 listopada 2003 r.

---

(1)  Dz.U. L 324 z 29.11.2002, str. 53.

---

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/9 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/9

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Verwaltungsgerichtshof z dnia 22 listopada 2005 r. w sprawie Tele2 UTA Telcommunication GmbH przeciwko Telekom-Control-Kommission

(Sprawa C-426/05)

(2006/C 22/17)

Język postępowania: niemiecki

W dniu 1 grudnia 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Verwaltungsgerichtshof (Niemcy) z dnia 22 listopada 2005 r. w sprawie Tele2 UTA Telcommunication GmbH przeciwko Telekom-Control-Kommission.

Verwaltungsgerichtshof zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

| 1. | Czy art. 4 i 16 dyrektywy 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywa ramowa) (1) należy interpretować w ten sposób, że przez strony „których dotyczy postępowanie” lub „zaangażowane w postępowanie” należy rozumieć również przedsiębiorstwa konkurencyjne obecne na odnośnym rynku, w stosunku do których nie nałożono, nie utrzymano lub nie zmieniono specyficznych wymogów w ramach procedury analizy rynku? |
| --- | --- |

1.

Czy art. 4 i 16 dyrektywy 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywa ramowa) (1) należy interpretować w ten sposób, że przez strony „których dotyczy postępowanie” lub „zaangażowane w postępowanie” należy rozumieć również przedsiębiorstwa konkurencyjne obecne na odnośnym rynku, w stosunku do których nie nałożono, nie utrzymano lub nie zmieniono specyficznych wymogów w ramach procedury analizy rynku?

| 2. | W razie odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze:
  Czy krajowy przepis prawny, który przewiduje, że w ramach procedury analizy rynku cechę strony posiadają wyłącznie przedsiębiorstwa, w stosunku do których nałożono, zmieniono lub cofnięto specyficzne wymogi, jest sprzeczny z art. 4 dyrektywy 2002/21/WE? |
| --- | --- |

2.

W razie odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze:

Czy krajowy przepis prawny, który przewiduje, że w ramach procedury analizy rynku cechę strony posiadają wyłącznie przedsiębiorstwa, w stosunku do których nałożono, zmieniono lub cofnięto specyficzne wymogi, jest sprzeczny z art. 4 dyrektywy 2002/21/WE?

---

(1)  Dz.U. L 108, str. 33.

---

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/10 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/10

---

Skarga wniesiona w dniu 8 grudnia 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Radzie Unii Europejskiej

(Sprawa C-440/05)

(2006/C 22/18)

język postępowania: francuski

W dniu 8 grudnia 2005 r.. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga przeciwko Radzie Unii Europejskiej złożona przez Komisję Wspólnot Europejskich, reprezentowaną przez W. Bogensbergera i R. Troostersa, działających w charakterze pełnomocników, z adresem do doręczeń w Luksemburgu.

Komisja Wspólnot Europejskich wnosi do Trybunału o:

| — | uznanie decyzji ramowej Rady 2005/667/WSiSW z dnia 12 lipca 2005 r. w sprawie wzmocnienia uregulowań prawnokarnych w celu egzekwowania przepisów dotyczących zapobiegania zanieczyszczeniom pochodzącym ze statków (1) za niezgodną z prawem; |
| --- | --- |

—

uznanie decyzji ramowej Rady 2005/667/WSiSW z dnia 12 lipca 2005 r. w sprawie wzmocnienia uregulowań prawnokarnych w celu egzekwowania przepisów dotyczących zapobiegania zanieczyszczeniom pochodzącym ze statków (1) za niezgodną z prawem;

| — | stwierdzenie nieważności powyższej decyzji ramowej; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności powyższej decyzji ramowej;

| — | obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty:

Biorąc pod uwagę funkcjonalne podejście przyjęte przez Trybunał w wyroku z dnia 13 września 2005 r. w sprawie C-176/03 (Komisja przeciwko Radzie, dotychczas nieopublikowanym w Zbiorze) oraz okoliczność, iż przepisy art. 1-10 decyzji ramowej 2005/667/WSiSW stanowią przepisy karne niezbędne do zapewnienia skuteczności wspólnej polityki transportowej określonej w dyrektywie 2005/35/WE (2), Komisja uznaje, że decyzja ramowa w całości, ze względu na jej niepodzielność, narusza art. 47 TUE i jest w związku z tym niezgodna z prawem.

---

(1)  Dz.U. L 255 z dnia 30 września 2005 r., str. 164.

(2)  Dyrektywa 2005/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 07.09.05 w sprawie zanieczyszczenia pochodzącego ze statków oraz wprowadzenia sankcji w przypadku naruszenia prawa, Dz.U. L 255 z dnia 30 września 2005 r., str. 11.

---

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/10 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/10

---

Wykreślenie sprawy C-109/05 (1)

(2006/C 22/19)

(Język postępowania: niemiecki)

Postanowieniem z dnia 11 października 2005 r. Prezes Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich zarządził wykreślenie sprawy C-109/05 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Austrii.

---

(1)  Dz.U. C 132 z 28.5.2005.

---

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/10 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/10

---

Wykreślenie sprawy C-158/05 (1)

(2006/C 22/20)

(Język postępowania: niemiecki)

Postanowieniem z dnia 7 października 2005 r. Prezes Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich zarządził wykreślenie sprawy C-158/05 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec.

---

(1)  Dz.U. C 143 z 11.6.2005

---

SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/11 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/11

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 24 listopada 2005 r. — Marcuccio przeciwko Komisji

(Sprawa T-236/02) (1)

(Urzędnicy - Przeniesienie w interesie służby - Skarga o uchylenie - Uzasadnienie - Obowiązek staranności - Prawo do obrony - Nadużycie władzy - Artykuł 25 i art. 26 regulaminu pracowniczego - Oczywisty błąd w ocenie - Skarga o odszkodowanie)

(2006/C 22/21)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Luigi Marcuccio (Tricase, Włochy) [Przedstawiciel(-e): L. Garofalo, avocat]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich [Przedstawiciel(-e): E. de March i C. Berardis-Kayser, pełnomocnicy, wspierani przez A. dal Ferro, avocat]

Przedmiot sprawy

Wniosek o uchylenie decyzji Komisji z dnia 18 marca 2002 r., na podstawie której skarżący został przeniesiony z dyrekcji generalnej „Rozwój”, przedstawicielstwa Komisji w Luandzie (Angola), do tej samej dyrekcji generalnej w Brukseli oraz o uchylenie wszystkich aktów poprzedzających, związanych lub następujących po tej decyzji, w szczególności aktów dotyczących ewentualnego zatrudnienia innego urzędnika na to stanowisko, jak również pism Komisji z dnia 13 i 14 listopada 2001 r. oraz jednej lub kilku opinii komitetu dyrekcji służby zewnętrznej oraz wniosek o przyznanie świadczeń związanych ze służbą w Angoli, jak również wniosek o naprawienie poniesionej szkody

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Każda ze stron poniesie własne koszty, w tym koszty związane z postępowaniem o zarządzenie środków tymczasowych przed Sądem Pierwszej Instancji. |
| --- | --- |

2)

Każda ze stron poniesie własne koszty, w tym koszty związane z postępowaniem o zarządzenie środków tymczasowych przed Sądem Pierwszej Instancji.

---

(1)  Dz.U. C 233 z 28.9.2002

---

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/11 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/11

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 22 listopada 2005 r. — Vanhellemont przeciwko Komisji

(Sprawa T-396/03) (1)

(Urzędnicy - Komitet Pracowniczy - Wybory sekcji miejscowej Komitetu Pracowniczego Komisji w Brukseli - Liczenie głosów - Skarga o uchylenie - Skarga o odszkodowanie)

(2006/C 22/22)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Joseph Vanhellemont (Merchtem, Belgia) [Przedstawiciele: L. Vogel, avocat]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich [Przedstawiciele: J. Currall i H. Kraemer, pełnomocnicy]

Przedmiot sprawy

Po pierwsze, wniosek o uchylenie decyzji Komisji z dnia 26 sierpnia 2003 r. oddalającej zażalenie skarżącego dotyczącego organizacji nowego liczenia głosów w wyborach sekcji miejscowej Komitetu Pracowniczego Komisji w Brukseli z grudnia 2002 r., jak również, w koniecznym zakresie, wniosek o uchylenie decyzji, na które zostało złożone zażalenie oraz, po drugie, wniosek o odszkodowanie.

Sentencja wyroku

| 1) | Decyzja Komisji o zaniechaniu interwencji w następstwie sprzeciwów skarżącego z dnia 23 grudnia 2003 r. mających na celu organizację nowego liczenia głosów w ramach wyborów sekcji miejscowej Komitetu Pracowniczego Komisji w Brukseli z grudnia 2002 r. zostaje uchylona. |
| --- | --- |

1)

Decyzja Komisji o zaniechaniu interwencji w następstwie sprzeciwów skarżącego z dnia 23 grudnia 2003 r. mających na celu organizację nowego liczenia głosów w ramach wyborów sekcji miejscowej Komitetu Pracowniczego Komisji w Brukseli z grudnia 2002 r. zostaje uchylona.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | Komisja zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

3)

Komisja zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 47 z 21.2.2004 r.

---

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/12 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/12

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 24 listopada 2005 r. — Simonds Farsons Cisk przeciwko OHIM

(Sprawa T-3/04) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie wspólnotowego graficznego znaku towarowego zawierającego element słowny „KINJI by SPA” - Uprzedni wspólnotowy słowny znak towarowy KINNIE - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 - Artykuł 73 rozporządzenia nr 40/94)

(2006/C 22/23)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Simonds Farsons Cisk plc (Mrieħel, Malta) [Przedstawiciele: M. Bagnall, I. Wood, solicitor, R. Hacona, barrister ]

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) [Przedstawiciel: A. Folliard-Monguiral, pełnomocnik]

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Spa Monopole, compagnie fermière de Spa SA/NV (Spa, Belgia) [Przedstawiciele: L. de Brouwer, E. Cornu, É. De Gryse oraz D. Moreau, avocats]

Przedmiot sprawy

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 4 listopada 2003 r. (sprawa R 996/2002-1), wydaną w postępowaniu w sprawie sprzeciwu między Simonds Farsons Cisk plc a Spa Monopole, compagnie fermière de Spa SA/NV

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 59 z 6.3.2004

---

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/12 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/12

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 24 listopada 2005 r. — GfK przeciwko OHIM

(Sprawa T-135/04) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego Online Bus - Wcześniejszy graficzny znak towarowy zawierający słowny element „BUS” oraz figurę złożoną z trzech powiązanych ze sobą trójkątów - Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego - Artykuł 15 ust. 2 lit. a) oraz art. 43 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 40/94 - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94)

(2006/C 22/24)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca:
  GfK AG (Norymberga, Niemcy) [Przedstawiciele: U. Brückmann oraz R. Lang, avocats ]

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) [Przedstawiciel: T. Lorenzo Eichenberg, pełnomocnik]

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: BUS — Betreuungs- und Unternehmensberatungs GmbH (Monachium, (Niemcy)

Przedmiot sprawy

Stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 4 lutego 2004 r. (sprawa R 327/2003-1) wydanej w postępowaniu w sprawie sprzeciwu wniesionego przez uprawnionego z niemieckiego graficznego znaku towarowego zawierającego element słowny „BUS”, jak również figurę składającą się z trzech powiązanych ze sobą trójkątów, wobec rejestracji słownego wspólnotowego znaku towarowego Online Bus dla usług zaliczanych do klasy 35

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 190 z 24.7.2004

---

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/13 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/13

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 24 listopada 2005 r. — Sadas przeciwko OHIM

(Sprawa T-346/04) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego ARTHUR ET FELICIE - Wcześniejszy graficzny znak towarowy zawierający słowny element „Arthur” - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94)

(2006/C 22/25)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Sadas SA (Tourcoing, Francja) [Przedstawiciel: A. Bertrand, avocat]

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) [Przedstawiciele: A. Folliard-Monguiral i G. Schneider, pełnomocnicy]

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również, interwenient przed Sądem: LTJ Diffusion SA (Colombes, Francja) [Przedstawiciele: F. Fajgenbaum i S. Lederman, avocats]

Przedmiot sprawy

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 7 czerwca 2004 r. (sprawa R 393/2003-1), wydaną w postępowaniu w sprawie sprzeciwu między Sadas SA a LTJ Diffusion SA

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania, z wyłączeniem kosztów poniesionych przez interwenienta. |
| --- | --- |

2)

Skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania, z wyłączeniem kosztów poniesionych przez interwenienta.

| 3) | Interwenient ponosi własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Interwenient ponosi własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 262 z 23.10.2004

---

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/13 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/13

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 23 listopada 2005 r. — Soffas przeciwko OHIM

(Sprawa T-396/04) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego zawierającego słowny element „NICKY” - Wcześniejsze graficzne krajowe znaki towarowe zawierające słowny element „NOKY” - Odrzucenie sprzeciwu z uwagi na brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Uchylenie decyzji przez Izbę Odwoławczą - Przekazanie sprawy Wydziałowi Sprzeciwów celem dokonania oceny podobieństwa towarów i dowodu używania - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia WE nr 40/94)

(2006/C 22/26)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Soffas SpA (Porcari, Włochy) [Przedstawiciele: adwokaci V. Bilardo i C. Bacchini]

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) [Przedstawiciel: M. Capostagno, pełnomocnik]

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również, interwenient przed Sądem: Sodipan SCA (Saint-Étienne-du-Rouvray, Francja) [Przedstawiciel: adwokat N. Boespflug]

Przedmiot sprawy

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 16 lipca 2004 r. (sprawa R 699/2003-1), wydaną w postępowaniu w sprawie sprzeciwu między Soffass SpA a Sodipan SCA

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 6 z 8.1.2005

---

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/14 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/14

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 23 listopada 2005 — Zjednoczone Królestwo przeciwko Komisji

(Sprawa T-178/05) (1)

(Środowisko - Dyrektywa 2003/87/WE - System handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych - Projekt zmiany krajowego planu rozdziału - Odmowa Komisji - Skarga o stwierdzenie nieważności)

(2006/C 22/27)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej [Przedstawiciel(-e): początkowo C. Jackson, pełnomocnik, M. Hoskins, barrister, następnie R. Caudwell, pełnomocnik, i M. Hoskins]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich [Przedstawiciel(-e): U. Wölker i X. Lewis, pełnomocnicy]

Przedmiot sprawy

Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C (2005) 1081 wersja ostateczna z dnia 12 kwietnia 2005 r. w sprawie projektu zmiany krajowego planu rozdziału uprawnień do emisji gazów cieplarnianych notyfikowanego przez Zjednoczone Królestwo zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

Sentencja wyroku

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Komisji C (2005) 1081 wersja ostateczna z dnia 12 kwietnia 2005 r. w sprawie projektu zmiany krajowego planu rozdziału uprawnień do emisji gazów cieplarnianych notyfikowanego przez Zjednoczone Królestwo. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Komisji C (2005) 1081 wersja ostateczna z dnia 12 kwietnia 2005 r. w sprawie projektu zmiany krajowego planu rozdziału uprawnień do emisji gazów cieplarnianych notyfikowanego przez Zjednoczone Królestwo.

| 2) | Komisja poniesie własne koszty oraz koszty Zjednoczonego Królestwa. |
| --- | --- |

2)

Komisja poniesie własne koszty oraz koszty Zjednoczonego Królestwa.

---

(1)  Dz.U. C 155 z 25.06.2005

---

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/14 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/14

---

Skarga wniesiona w dniu 27 października 2005 r. — Mecklenburg-Strelitzer Montage- und Tiefbau GmbH przeciwko Komisji

(Sprawa T-392/05)

(2006/C 22/28)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Mecklenburg-Strelitzer Montage- und Tiefbau GmbH (Neustrelitz, Niemcy) [Przedstawiciel(-e): M. Grehsin, Rechtsanwalt]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 5 marca 2003 r. [notyfikowanej pod nr C(2003) 519] w zakresie, w jakim zgodnie z art. 1 ust. 3 decyzji wytyczne landu Mecklenburg-Vorpommern w części systemu C dotyczącej wspólnych biur na terenie państw posiadających „oficjalny status państwa kandydującego do członkostwa w Unii Europejskiej” zostały uznane za pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE. |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 5 marca 2003 r. [notyfikowanej pod nr C(2003) 519] w zakresie, w jakim zgodnie z art. 1 ust. 3 decyzji wytyczne landu Mecklenburg-Vorpommern w części systemu C dotyczącej wspólnych biur na terenie państw posiadających „oficjalny status państwa kandydującego do członkostwa w Unii Europejskiej” zostały uznane za pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE.

Zarzuty i główne argumenty

W zaskarżonej decyzji Komisja stwierdziła, że wytyczne o przyznawaniu dotacji na wspieranie sprzedaży i wywozu produktów z Mecklenburg-Vorpommern stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE w zakresie, w jakim przyznają one dotacje, które nie są objęte zakresem stosowania rozporządzenia (WE) nr 69/2001 (1). Zdaniem Komisji z pomocą państwa mamy również do czynienia wtedy, gdy zostały przewidziane dotacje przeznaczone na działania związane z wywozem do państw posiadających oficjalny status państwa kandydującego do członkostwa w Unii Europejskiej.

Skarżąca podnosi, że zaskarżona decyzja jest niezgodna z prawem, ponieważ pozwana postawiła na równi państwo będące oficjalnym kandydatem do członkostwa z Państwem Członkowskim Unii Europejskiej i następnie zastosowała przepisy dotyczące rynku wewnętrznego. Ponadto, według skarżącej, przepisy o pomocy nie są sprzeczne z rozporządzeniem (WE) nr 69/2001 lub rozporządzeniem (WE) nr 70/2001 (2). Wreszcie skarżąca podnosi, że zaskarżona decyzja jest niezrozumiała. Stwierdza ona w związku z tym, że procedura zgłoszenia dotycząca pomocy „de minimis” nie powinna była mieć miejsca.

---

(1)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 69/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy w ramach zasady de minimis.

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 70/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw.

---

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/15 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/15

---

Skarga wniesiona w dniu 2 listopada 2005 r. — T przeciwko Komisji

(Sprawa T-400/05)

(2006/C 22/29)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: T (Bruksela, Belgia) [Przedstawiciel(-e): S. Rodrigues i Y. Minatchy, avocats]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | o ile to konieczne uchylenie decyzji z dnia 20 lipca 2005 r., w której Komisja oddaliła zażalenia skarżącej wniesione w dniu 10 lutego 2005 r. oraz w dniu 21 marca 2005 r. na decyzję Komisji dotyczącą utraty dni urlopu za 2004 r. oraz na decyzję Komisji o uznaniu za nieusprawiedliwioną nieobecności skarżącej począwszy od dnia 15 listopada 2004 r.; |
| --- | --- |

—

o ile to konieczne uchylenie decyzji z dnia 20 lipca 2005 r., w której Komisja oddaliła zażalenia skarżącej wniesione w dniu 10 lutego 2005 r. oraz w dniu 21 marca 2005 r. na decyzję Komisji dotyczącą utraty dni urlopu za 2004 r. oraz na decyzję Komisji o uznaniu za nieusprawiedliwioną nieobecności skarżącej począwszy od dnia 15 listopada 2004 r.;

| — | ustalenie odpowiedzialności Wspólnoty Europejskiej związanej z zaskarżoną decyzją; |
| --- | --- |

—

ustalenie odpowiedzialności Wspólnoty Europejskiej związanej z zaskarżoną decyzją;

| — | zasądzenie na rzecz skarżącej odszkodowania w związku z poniesiona szkodą w wysokości 58 395,39 EUR; |
| --- | --- |

—

zasądzenie na rzecz skarżącej odszkodowania w związku z poniesiona szkodą w wysokości 58 395,39 EUR;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca jest byłym była urzędnikiem Komisji, w stanie spoczynku od dnia 1 września 2005 r. W swej skardze kwestionuje ona decyzję strony pozwanej o uznaniu niektórych z jej nieobecności w 2004 r. za nieusprawiedliwione i o odliczeniu ich z jej urlopu corocznego oraz o utracie prawa do wynagrodzenia. Na poparcie swej skargi podnosi naruszenie obowiązku uzasadnienia, naruszenia zasad równego traktowania i dobrego administrowania, a także obowiązku staranności.

Skarżąca podnosi również naruszenie art. 59 regulaminu pracowniczego gdyż dysponowała ona zaświadczeniami lekarskimi za te okresy nieobecności. Podnosi ponadto naruszenie art. 57 oraz załącznika V do regulaminu pracowniczego, dotyczących urlopu corocznego, oczywisty błąd w ocenie, a także nadużycie władzy.

Skarżąca wnosi także o naprawienie poniesionej szkody oraz zadośćuczynienie doznanej krzywdy, które wynikły z zachowania się strony pozwanej.

---

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/15 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/15

---

Skarga wniesiona w dniu 2 listopada 2005 r. — Toth przeciwko Komisji

(Sprawa T-401/05)

(2006/C 22/30)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Gergely Toth (Besozzo, Włochy) [Przedstawiciel(-e): S. Rodrigues i Y. Minatchy, avocat]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | uchylenie decyzji Komisji z dnia 20 lipca 2005 r. oddalającej zażalenie skarżącego z dnia 15 kwietnia 2005 r. wraz z umową o pracę podpisaną przez skarżącego w dniu 17 stycznia 2005 r. w części, w której ustala ona jego grupę zaszeregowania na podstawie art. 12 ust. 3 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego a jego stopień w oparciu o art. 32 regulaminu pracowniczego; |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji Komisji z dnia 20 lipca 2005 r. oddalającej zażalenie skarżącego z dnia 15 kwietnia 2005 r. wraz z umową o pracę podpisaną przez skarżącego w dniu 17 stycznia 2005 r. w części, w której ustala ona jego grupę zaszeregowania na podstawie art. 12 ust. 3 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego a jego stopień w oparciu o art. 32 regulaminu pracowniczego;

| — | wskazanie Komisji skutków jakie pociąga za sobą uchylenie zaskarżonej decyzji, a w szczególności przeszeregowania skarżącego do grupy A*9 ze skutkiem wstecznym; |
| --- | --- |

—

wskazanie Komisji skutków jakie pociąga za sobą uchylenie zaskarżonej decyzji, a w szczególności przeszeregowania skarżącego do grupy A*9 ze skutkiem wstecznym;

| — | ewentualnie nakazanie Komisji naprawienia szkody poniesionej przez skarżącego w związku z zaniechaniem zaszeregowania go do grupy A*9 począwszy od dnia 17 stycznia 2005 r.; |
| --- | --- |

—

ewentualnie nakazanie Komisji naprawienia szkody poniesionej przez skarżącego w związku z zaniechaniem zaszeregowania go do grupy A*9 począwszy od dnia 17 stycznia 2005 r.;

| — | w każdym z powyższych wypadków obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

w każdym z powyższych wypadków obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżący odpowiedział na ogłoszone przez Komisję zaproszenie do składania ofert na zatrudnienie administratora na szczeblu A8/A5, opublikowane w dniu 25 lipca 2003 r. Po wyborze zawarł z Komisją w dniu 17 stycznia 2005 r. umowę członka personelu tymczasowego, w której ustalono jego grupę zaszeregowania na A*6.

W skardze skarżący kwestionuje swe zaszeregowanie podnosząc przede wszystkim niemożność zastosowania w tym konkretnym przypadku art. 12 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego, z uwagi na to, że przepis ten ma jego zdaniem zastosowanie wyłącznie do urzędników, a nie do członków personelu tymczasowego. Ewentualnie podnosi zarzut bezprawności, podnosząc, że zastosowane wobec niego tego przepisu jest sprzeczne z zasadą równego traktowania między laureatami zaproszeń do składania ofert ogłoszonych przed dniem 1 maja 2004 r. i pociągałoby za sobą dyskryminację ze względu na obywatelstwo, a także zakłócenie swobodnego przepływu pracowników, z uwagi na to, że obywatele nowych Państw Członkowskich byliby z konieczności powoływani w oparciu o mniej korzystne przepisy.

Skarżący podnosi także istnienie dyskryminacji miedzy pracownikami wykonującymi te same obowiązki, a także naruszenie zasady równoważności miedzy charakterem obowiązków a wynagrodzeniem. Ponadto twierdzi, że art. 12 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego jest sprzeczny z art. 31 regulaminu pracowniczego i narusza jego uzasadnione oczekiwania, a także zasadę dobrego administrowania i obowiązek staranności.

Skarżący wnosi także o naprawienie poniesionej szkody i zadośćuczynienie doznanej krzywdy.

---

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/16 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/16

---

Skarga wniesiona w dniu 3 listopada 2005 r. — Republika Włoska przeciwko Komisji

(Sprawa T-402/05)

(2006/C 22/31)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Republika Włoska [przedstawiciel: Danilo del Gaizo, Avvocato dello Stato]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności noty Komisji Europejskiej, Dyrekcja Generalna ds. Polityki Regionalnej z dnia 24 sierpnia 2005 r. nr 08799 — Programy i projekty na Cyprze, w Grecji, na Węgrzech, we Włoszech, na Malcie i w Niderlandach — mającej za przedmiot wypłatę przez Komisję innej kwoty niż kwota żądana. Dot.: Program POR Kampania 2000 — 2006 (nr CCI 1999 IT 16 1 PO 007); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności noty Komisji Europejskiej, Dyrekcja Generalna ds. Polityki Regionalnej z dnia 24 sierpnia 2005 r. nr 08799 — Programy i projekty na Cyprze, w Grecji, na Węgrzech, we Włoszech, na Malcie i w Niderlandach — mającej za przedmiot wypłatę przez Komisję innej kwoty niż kwota żądana. Dot.: Program POR Kampania 2000 — 2006 (nr CCI 1999 IT 16 1 PO 007);

| — | stwierdzenie nieważności noty Komisji Europejskiej, Dyrekcja Generalna ds. Polityki Regionalnej z dnia 30 sierpnia 2005 r. nr 08978 — Programy i projekty na Cyprze, w Grecji, na Węgrzech, we Włoszech, na Malcie i w Niderlandach — mającej za przedmiot wypłatę przez Komisję innej kwoty niż kwota żądana. Dot.: Program DOCUP Lombardia 2000 — 2006 (nr CCI 2000 IT 16 2 DO 014); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności noty Komisji Europejskiej, Dyrekcja Generalna ds. Polityki Regionalnej z dnia 30 sierpnia 2005 r. nr 08978 — Programy i projekty na Cyprze, w Grecji, na Węgrzech, we Włoszech, na Malcie i w Niderlandach — mającej za przedmiot wypłatę przez Komisję innej kwoty niż kwota żądana. Dot.: Program DOCUP Lombardia 2000 — 2006 (nr CCI 2000 IT 16 2 DO 014);

| — | stwierdzenie nieważności noty Komisji Europejskiej, Dyrekcja Generalna ds. Polityki Regionalnej z dnia 19 września 2005 r. nr 09753 — Programy i projekty na Cyprze, w Grecji, na Węgrzech, we Włoszech, na Malcie i w Niderlandach — mającej za przedmiot wypłatę przez Komisję innej kwoty niż kwota żądana. Dot.: Program DOCUP Cel 2 Lacjum 2000 — 2006 (nr CCI 2000 IT 16 2 DO 009); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności noty Komisji Europejskiej, Dyrekcja Generalna ds. Polityki Regionalnej z dnia 19 września 2005 r. nr 09753 — Programy i projekty na Cyprze, w Grecji, na Węgrzech, we Włoszech, na Malcie i w Niderlandach — mającej za przedmiot wypłatę przez Komisję innej kwoty niż kwota żądana. Dot.: Program DOCUP Cel 2 Lacjum 2000 — 2006 (nr CCI 2000 IT 16 2 DO 009);

| — | stwierdzenie nieważności noty Komisji Europejskiej, Dyrekcja Generalna ds. Polityki Regionalnej z dnia 23 września 2005 r. nr 09985 — Programy i projekty na Cyprze, w Grecji, na Węgrzech, we Włoszech, na Malcie i w Niderlandach — mającej za przedmiot wypłatę przez Komisję innej kwoty niż kwota żądana. Dot.: Program DOCUP Toskania Cel 2 (nr CCI 2000 IT 16 2 DO 001); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności noty Komisji Europejskiej, Dyrekcja Generalna ds. Polityki Regionalnej z dnia 23 września 2005 r. nr 09985 — Programy i projekty na Cyprze, w Grecji, na Węgrzech, we Włoszech, na Malcie i w Niderlandach — mającej za przedmiot wypłatę przez Komisję innej kwoty niż kwota żądana. Dot.: Program DOCUP Toskania Cel 2 (nr CCI 2000 IT 16 2 DO 001);

| — | stwierdzenie nieważności noty Komisji Europejskiej, Dyrekcja Generalna ds. Polityki Regionalnej z dnia 11 października 2005 r. nr 10654 — Programy i projekty na Cyprze, w Grecji, na Węgrzech, we Włoszech, na Malcie i w Niderlandach — mającej za przedmiot wypłatę przez Komisję innej kwoty niż kwota żądana. Dot.: Program DOCUP Piemont (nr CCI 2000 IT 16 2 DO 007); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności noty Komisji Europejskiej, Dyrekcja Generalna ds. Polityki Regionalnej z dnia 11 października 2005 r. nr 10654 — Programy i projekty na Cyprze, w Grecji, na Węgrzech, we Włoszech, na Malcie i w Niderlandach — mającej za przedmiot wypłatę przez Komisję innej kwoty niż kwota żądana. Dot.: Program DOCUP Piemont (nr CCI 2000 IT 16 2 DO 007);

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zarzuty i główne argumenty zostały podniesione w sprawie T-345/04 Republika Włoska przeciwko Komisji (1).

---

(1)  Dz.U. C 262 z 23 października 2004 r., str. 55.

---

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/17 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/17

---

Skarga wniesiona w dniu 9 listopada 2005 r. — Republika Grecka przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-404/05)

(2006/C 22/32)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Republika Grecka [Przedstawiciele: adwokaci Nikolaos Koroyiannakis, Nikolaos Keramidas, wspierani przez Marię Tassopoulou]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji nr C(2005) 3243 z dnia 1 września 2005 r. dotyczącej zmniejszenia pomocy finansowej przyznanej z Funduszu Spójności na rzecz projektu nr 95/09/65/040 (nowy port lotniczy Ateny-Spata) decyzją Komisji nr C(96) 1356 z dnia 24 maja 1996 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji nr C(2005) 3243 z dnia 1 września 2005 r. dotyczącej zmniejszenia pomocy finansowej przyznanej z Funduszu Spójności na rzecz projektu nr 95/09/65/040 (nowy port lotniczy Ateny-Spata) decyzją Komisji nr C(96) 1356 z dnia 24 maja 1996 r.;

| — | zobowiązanie Komisji do zwrotu, wraz z odsetkami ustawowymi, wypłaconej przez Republikę Grecką równowartości zmniejszonej pomocy; |
| --- | --- |

—

zobowiązanie Komisji do zwrotu, wraz z odsetkami ustawowymi, wypłaconej przez Republikę Grecką równowartości zmniejszonej pomocy;

| — | obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zaskarżoną decyzją Komisja domaga się zwrotu nienależnie wpłaconej kwoty 12 781 410 euro, powołując nieprawidłowości w zakresie pomocy finansowej wypłaconej z Funduszu Spójności na rzecz projektu „nowy port lotniczy Ateny-Spata”.

Republika Grecka wnosi o stwierdzenie nieważności tej decyzji przywołując, po pierwsze fakt, iż zaskarżona decyzji została wydana z naruszeniem terminu przewidzianego art. 18 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1386/2002 oraz art. H załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 1164/94.

Po drugie Republika Grecka kwestionuje wycenę Komisji, w której nie uwzględniono kwoty 48 000 000 euro będącej ceną oprzyrządowania do nawigacji lotniczej. Jest ona ponadto zdania, że dokonując korekty w wysokości 2 %, z powodu domniemanego niespełnienia wymogu przeprowadzenia reklamy, Komisja bezpodstawnie zastosowała z mocą wsteczną do powołanego projektu decyzję nr 455/96, jako że projekt ten będąc następczym w stosunku do decyzji nie podlegał jej rozstrzygnięciu. Ostatecznie Republika Grecka uważa, że przedmiotowa korekta narusza zasadę proporcjonalności, oraz że jest bezprawna i nieuzasadniona.

---

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/17 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/17

---

Skarga wniesiona w dniu 14 listopada 2005 r. — Manpower Personalservice przeciwko OHIM

(Sprawa T-405/05)

(2006/C 22/33)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Manpower Personalservice GmbH (Sankt Pölten, Austria) [Przedstawiciel: B. Kuchar, Rechtsanwältin]

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Manpower Inc. (Milwaukee, Wisconsin, Stany Zjednoczone)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 22 lipca 2005 r. w sprawie R 499/2004-4 i unieważnienie wspólnotowego znaku towarowego nr 000076059 dla wszystkich towarów i usług, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 22 lipca 2005 r. w sprawie R 499/2004-4 i unieważnienie wspólnotowego znaku towarowego nr 000076059 dla wszystkich towarów i usług,

| — | ewentualnie, stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 22 lipca 2005 r. w sprawie R 499/2004-4 w zakresie dotyczącym braku przedstawienia dowodu na posiadanie przez wspólnotowy znak towarowy nr 000076059 wymaganego charakteru odróżniającego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, |
| --- | --- |

—

ewentualnie, stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 22 lipca 2005 r. w sprawie R 499/2004-4 w zakresie dotyczącym braku przedstawienia dowodu na posiadanie przez wspólnotowy znak towarowy nr 000076059 wymaganego charakteru odróżniającego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania,

| — | w każdym przypadku obciążenie OHIM i, w razie interwencji na piśmie, właściciela wspólnotowego znaku towarowego własnymi kosztami i kosztami poniesionymi przez skarżącą w postępowaniu przed OHIM i w niniejszym postępowaniu. |
| --- | --- |

—

w każdym przypadku obciążenie OHIM i, w razie interwencji na piśmie, właściciela wspólnotowego znaku towarowego własnymi kosztami i kosztami poniesionymi przez skarżącą w postępowaniu przed OHIM i w niniejszym postępowaniu.

Zarzuty i główne argumenty

Zarejestrowany wspólnotowy

znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie: Słowny znak towarowy „MANPOWER” dla towarów i usług należących do klas 9, 16, 35, 41 i 42 — wspólnotowy znak towarowy nr 76059

Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: Manpower Inc.

Strona wnosząca o unieważnienie wspólnotowego znaku towarowego: Skarżąca

Decyzja Wydziału Unieważnień: Odrzucenie wniosku o unieważnienie

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania skarżącej

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia Rady nr 40/94, ponieważ na całym obszarze Wspólnoty zarejestrowany znak towarowy posiada charakter opisowy i pozbawiony jest charakteru odróżniającego. Ponadto istnieje konieczność pozostawienia do swobodnego używania pojęcia „MANPOWER”.

---

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/18 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/18

---

Skarga wniesiona w dniu 16 listopada 2005 r. — Evian przeciwko OHIM

(Sprawa T-407/05)

(2006/C 22/34)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Société Anonyme des Eaux Minérales d'Evian (Evian, Francja) [Przedstawiciel: C. Herzt-Eichenrode, avocat]

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: A. Racke GmbH & Co. OHG (Bingen, Niemcy)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Wydziału Sprzeciwów OHIM nr 2754/2001 z dnia 23 listopada 2001 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Wydziału Sprzeciwów OHIM nr 2754/2001 z dnia 23 listopada 2001 r.;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 22 lipca 2005 r. (postępowanie odwoławcze R 82/2002-4); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 22 lipca 2005 r. (postępowanie odwoławcze R 82/2002-4);

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: A. Racke GmbH & Co. OHG

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy „REVIAN” w kolorach złotym, czarnym i białym dla towarów z klasy 33 (wina i wina musujące) — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 000 945 758

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: strona skarżąca

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: krajowe i międzynarodowe słowne i graficzne znaki towarowe „EVIAN” dla towarów z klasy 32 i 33 (piwa, napoje alkoholowe, wody, lemoniady, ...)

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: nieuwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94 (1) ze względu na to, iż Izba Odwoławcza odrzuciła istnienie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd w odniesieniu do tych znaków towarowych, nie uwzględniając twierdzeń co do charakteru odróżniającego znaku towarowego EVIAN oraz naruszyła prawo przy ocenie podobieństwa towarów.

Ponadto, sprzeciw nie był bezzasadny, ponieważ przedstawiono tłumaczenia wymagane zgodnie z zasadą 17 ust. 2 rozporządzenia nr 2868/95 (2).

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 11, str. 1)

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2868/95 z dnia 13 grudnia 1995 r. wykonujące rozporządzenie nr 40/94 (Dz.U. L 303, str. 1).

---

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/18 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/18

---

Skarga wniesiona w dniu 16 października 2005 r. — Luigi Marcuccio przeciwko Komisji

(Sprawa T-408/05)

(2006/C 22/35)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Luigi Marcuccio (Tricase, Włochy) [Przedstawiciel: Avv. Alessandro Distante]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | uchylenie dorozumianej decyzji nieuwzględniającej wniosku skarżącego z dnia 11 października 2004 r.; |
| --- | --- |

—

uchylenie dorozumianej decyzji nieuwzględniającej wniosku skarżącego z dnia 11 października 2004 r.;

| — | w razie konieczności — uchylenie decyzji Komisji z dnia 4 sierpnia 2004 r.; |
| --- | --- |

—

w razie konieczności — uchylenie decyzji Komisji z dnia 4 sierpnia 2004 r.;

| — | zobowiązanie pozwanej do 100 % zwrotu kosztów leczenia w wysokości 381,04 euro; |
| --- | --- |

—

zobowiązanie pozwanej do 100 % zwrotu kosztów leczenia w wysokości 381,04 euro;

| — | zasądzenie od pozwanej odsetek za zwłokę w wysokości 10 %, kapitalizowanych corocznie od dnia 11 października 2004 r. do dnia faktycznego spełnienia świadczenia; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od pozwanej odsetek za zwłokę w wysokości 10 %, kapitalizowanych corocznie od dnia 11 października 2004 r. do dnia faktycznego spełnienia świadczenia;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżący kwestionuje odmowę przez skarżącą 100 % zwrotu poniesionych przez niego kosztów leczenia w wysokości 381,04 euro.

Zarzuty i główne argumenty są identyczne z podniesionymi w sprawie T-18/04 (1) (Marcuccio przeciwko Komisji).

W szczególności skarżący powołuje się na całkowity brak uzasadnienia, oczywisty błąd w ocenie, naruszenie art. 72 Regulaminu pracowniczego, obowiązku opieki oraz zasady niedyskryminacji i obowiązku sprawności i dobrej administracji.

---

(1)  Dz.U. C 71 z 20.3.2004, str. 38

---

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/19 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/19

---

Skarga wniesiona w dniu 8 listopada 2005 r. w sprawie A.S.TER przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-409/05)

(2006/C 22/36)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: A.S.TER S.p.A. (Genua, Włochy) (Przedstawiciele: Lorenzo Acquarone i Daniela Anselmi)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonych decyzji a w jego konsekwencji przyznanie prawa dostępu i wydanie kopii skargi i załączników do niej, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonych decyzji a w jego konsekwencji przyznanie prawa dostępu i wydanie kopii skargi i załączników do niej,

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca w niniejszej sprawie, będąca spółką akcyjną, której większościowym udziałowcem jest Comune di Genova, wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Wspólnot Europejskich wydanej na podstawie art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (1), w przedmiocie odmowy uwzględnienia przedstawionego Komisji w dniu 21 lutego 2005 r. wniosku o dostęp do skargi (i załączników do niej), w wyniku której przeprowadzono dochodzenie mogące prowadzić do wszczęcia formalnej procedury w sprawie naruszenia w stosunku do skarżącej.

Odmowa dostępu nastąpiła z tego względu, że ujawnienie mogłoby mieć negatywny wpływ na przebieg dochodzeń Komisji.

Na poparcie swych żądań skarżąca wskazuje naruszenie ww. art. 4 ust. 2 rozporządzenia nr 1049/2001, zasad kontradyktoryjności, przejrzystości, współpracy i udziału w postępowaniu oraz na brak uzasadnienia.

Podnosi ona, że wbrew twierdzeniom pozwanej nie ma potrzeby, by w celu zapobieżenia utrudnieniu dochodzenia, wstrzymywać udostępnianie dokumentów dotyczących postępowań w sprawie naruszenia, lecz przeciwnie, że z punktu widzenia takich dochodzeń niezbędne jest, by postępowanie było prowadzone przy zapewnieniu jak najdalej idącej przejrzystości i współpracy tak, by zarówno Comune di Genova, jak i skarżąca mogli przedstawić dokumenty wymagane dla przeprowadzenia dochodzenia.

Ponadto, jako że skarżąca jest stroną w postępowaniu administracyjnym toczącym się przed pozwaną, zaskarżona decyzja narusza zasadę audi alteram partem.

Skarżąca dodaje, że wykładni wyjątków od prawa dostępu do dokumentów należy dokonywać w sposób zawężający oraz w świetle zasady prawa do informacji oraz zasady proporcjonalności.

---

(1)  Dz.U. L 145 z 31.5.2001 r., str. 43.

---

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/19 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/19

---

Skarga wniesiona w dniu 25 listopada 2005 r. — Republika Grecka przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-415/05)

(2006/C 22/37)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Republika Grecka [Przedstawiciele: Aik. Samoni i P. Mylonopoulos]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich.

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności w całości lub w części decyzji Komisji E(2005) 2706 wersja ostateczna z dnia 14 września 2005 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności w całości lub w części decyzji Komisji E(2005) 2706 wersja ostateczna z dnia 14 września 2005 r.;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W ramach prywatyzacji greckiego państwowego przewoźnika lotniczego („Olympiaki Aeroporia”) utworzono nową spółkę pod nazwą „Olympiakes Aerogrammes” („NOA”), która przejęła działalność w zakresie przelotów, podczas gdy spółka pod nazwą „Olympiaki Aeroporia-Ypiresies AE” („OA”, nowa nazwa dawnego przewoźnika) zachowała prowadzenie działalności w pozostałym zakresie, w szczególności usługi naziemne oraz usługi konserwacji i naprawy statków powietrznych. W zaskarżonej decyzji Komisja uznała, że pomoc państwa przyznana NOA i OA jest niezgodna z Traktatem z powodu:

| — | ponoszenia przez NOA niższych opłat za podnajem statków powietrznych niż opłaty przyjęte we właściwym leasingu finansowym, na niekorzyść państwa greckiego oraz OA, |
| --- | --- |

—

ponoszenia przez NOA niższych opłat za podnajem statków powietrznych niż opłaty przyjęte we właściwym leasingu finansowym, na niekorzyść państwa greckiego oraz OA,

| — | zawyżenia wyceny wartości aktywów NOA w chwili utworzenia spółki, |
| --- | --- |

—

zawyżenia wyceny wartości aktywów NOA w chwili utworzenia spółki,

| — | przekazania przez państwo greckie majątku pieniężnego na rzecz OA oraz dokonania przez nie, w miejsce OA, zapłaty niektórych rat kredytu oraz niektórych opłat leasingowych, |
| --- | --- |

—

przekazania przez państwo greckie majątku pieniężnego na rzecz OA oraz dokonania przez nie, w miejsce OA, zapłaty niektórych rat kredytu oraz niektórych opłat leasingowych,

| — | wykazywania ciągłej tolerancji przez państwo greckie wobec OA w odniesieniu do zobowiązań podatkowych oraz składek na ubezpieczenie społeczne. |
| --- | --- |

—

wykazywania ciągłej tolerancji przez państwo greckie wobec OA w odniesieniu do zobowiązań podatkowych oraz składek na ubezpieczenie społeczne.

W swojej skardze Republika Grecka kwestionuje — po pierwsze — część decyzji odnoszącą się do opłat za najem statków powietrznych ponoszonych przez NOA. Skarżąca utrzymuje, że nie wystąpiła tu pomoc państwa, a zatem zaskarżona decyzja narusza art. 87 ust. 1 WE. Zdaniem skarżącej zarówno OA, jak i państwo greckie działały tak, jak postępowałby rozsądny uczestnik obrotu gospodarczego, a ponadto opłaty ponoszone przez NOA odpowiadają cenom rynkowym. W związku z tym Republika Grecka wskazuje na naruszenie obowiązku uzasadnienia zaskarżonej decyzji.

W odniesieniu do części decyzji odnoszącej się do wartości aktywów NOA Republika Grecka uważa, że Komisja dokonała oczywiście błędnej oceny ilości aktywów OA przekazanych na rzecz NOA oraz że nie przedstawiła ona uzasadnienia wniosków wyciągniętych przez siebie w tej kwestii. W każdym razie skarżąca jest zdania, że brak jest również uzasadnienia w odniesieniu do części zaskarżonej decyzji odnoszącej się do niespełnienia przesłanek przyznania pomocy na rzecz wspomagania przedsiębiorstw oraz zastosowania art. 87 ust. 3 WE, a ponadto zaznacza, że Komisja w tej kwestii popełniła błąd w ocenie prawnej.

W odniesieniu do zapłaty przez państwo greckie niektórych rat kredytu oraz niektórych opłat leasingowych skarżąca wskazuje, że dokonała tych płatności w związku z ciążącym na niej zobowiązaniem z tytułu poręczenia, na podstawie poręczenia udzielonego przed wydaniem wspomnianej decyzji Komisji, w której płatności te są również objęte zabezpieczeniem. Zdaniem Republiki Greckiej po zapłacie wspomnianych kwot na podstawie prawa greckiego przeprowadzono postępowanie w celu dokonania zajęcia w stosunku do OA. W oparciu o powyższe stwierdzenia skarżąca podnosi, że zaskarżona decyzja jest niewystarczająco uzasadniona oraz że zawiera ona oczywiście błędną ocenę prawną.

W odniesieniu do części decyzji stanowiącej, że NOA jest następcą prawnym OA, Republika Grecka przedstawia serię argumentów odpierających twierdzenia Komisji i na tej podstawie wskazuje na naruszenie art. 87 ust. 1 WE, art. 88 ust. 2 WE oraz brak uzasadnienia.

Republika Grecka wskazuje również na naruszenie prawa do bycia wysłuchanym oraz zasady dobrej administracji, ponieważ — zdaniem skarżącej — nie umożliwiono jej wyrażenia swojego stanowiska w przedmiocie opinii sporządzonej przez niezależnych ekspertów na żądanie Komisji. Republika Grecka wskazuje wreszcie na naruszenie zasady proporcjonalności oraz brak uzasadnienia, ponieważ zaskarżona decyzja nakazuje odzyskanie pomocy przyznanej w latach 2002-2004, również od NOA, która jednak rozpoczęła działalność dopiero w dniu 11 grudnia 2003 r.

---

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/20 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/20

---

Skarga wniesiona w dniu 29 listopada 2005 r. — Endesa przeciwko Komisji

(Sprawa T-417/05)

(2006/C 22/38)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Endesa, S.A. [Przedstawiciele: adwokaci M. Merola, M. Odriozola, S. Baxter i M. Muñoz de Juan; J. Flynn, QC, Barrister]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez Komisję w dniu 15 listopada 2005 r. w sprawie COMP/M.3986 Gas Natural przeciwko Endesa

Zarzuty i główne argumenty

Celem skargi jest stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2005 r. uznającej, że publiczna oferta nabycia ogłoszona przez Gas Natural SDG, S.A w dniu 5 września 2005 r. z zamiarem nabycia 100 % udziałów w Endesa S.A. nie stanowi koncentracji o wymiarze wspólnotowym.

Tytułem wstępnym skarżąca zarzuca popełnienie licznych uchybień proceduralnych. W tym względzie, po pierwsze, twierdzi ona, że zaskarżona decyzja powinna była zostać wydana przed wydaniem decyzji dotyczącej wniosku o odesłanie przewidzianego w art. 22 rozporządzenia o koncentracjach, biorąc pod uwagę, iż z brzmienia tego przepisu wynika, że decyzje dotyczące takich wniosków powinny dotyczyć koncentracji, które nie przekraczają progów ustanowionych w regulacji lub regulacjach krajowych i które nie mają wymiaru wspólnotowego.

Po drugie, skarżąca zarzuca Komisji brak przejrzystości przeprowadzonego postępowania oraz wynikające z tego faktu naruszenie jej prawa do obrony.

Skarżąca twierdzi wreszcie, że Komisja powinna była zwrócić się o zawieszenie postępowania krajowego toczącego się równolegle przed władzami krajowymi. Skarżąca jest zdania, że brak jakiegokolwiek wniosku w tym zakresie stanowi poważne uchybienie proceduralne z punktu widzenia podstawowych zasad rządzących systemem kontroli koncentracji.

W odniesieniu do istoty sprawy skarżąca zarzuca naruszenie pewnych artykułów rozporządzenia (WE) nr 139/2004 (1) oraz wystąpienie oczywistych błędów w ocenie. W pierwszej kolejności twierdzi ona zatem, że decyzja stoi w sprzeczności z ustanowionymi w rozporządzeniu o koncentracjach przepisami dotyczącymi kompetencji, ponieważ zmierza ona do przesunięcia na Endesę ciężaru dowodu w zakresie określenia wspólnotowego wymiaru koncentracji, co jest oczywiście niezgodne z bezwzględnym charakterem przepisów ustanawiających wyłączne kompetencje Komisji.

Skarżąca twierdzi następnie, że nie uwzględniając skonsolidowanych sprawozdań finansowych Endesy za ostatni rok księgowy, prawidłowo sporządzonych zgodnie ze wspólnotowymi normami dotyczącymi księgowości, obowiązującymi w momencie koncentracji (NIC/NIIF), Komisja naruszyła art. 5 rozporządzenia o koncentracjach, odstępując od swej dotychczasowej praktyki i naruszając zasady zawarte w komunikacie w sprawie obliczania obrotu.

Skarżąca dodaje, że — w zakresie dotyczącym korekt rozpatrywanych w decyzji z punktu widzenia komunikatu w sprawie obliczania obrotu — wiele z tych korekt zostało dokonanych w ramach ścisłego stosowania obowiązujących przepisów wspólnotowych dotyczących księgowości i nie należy ich niesłusznie utożsamiać z korektami dokonywanymi na podstawie art. 5 rozporządzenia o koncentracjach. W każdym razie wszystkie korekty rozpatrywane w decyzji powinny były zostać uznane, gdyż ich celem jest określenie rzeczywistej wartości finansowej przedsiębiorstw stanowiących przedmiot koncentracji.

Skarżąca twierdzi wreszcie, że decyzja błędnie określa wyłączne kompetencje Komisji, a zatem narusza zasadę pewności prawa i zagraża jednolitemu stosowaniu rozporządzenia o koncentracjach.

---

(1)  Dz.U. L 24, str. 1.

---

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/21 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/21

---

Skarga wniesiona w dniu 9 listopada 2005 — Investire Partecipazioni przeciwko Komisji

(Sprawa T-418/05)

(2006/C 22/39)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Investire Partecipazioni S.p.A.(Włochy) [Przedstawiciel(-e): adwokaci Gian Michele Roberti i Alessandra Franchi]

Strona pozwana: Komisja

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji WE nr 08405 z dnia 11 sierpnia 2005 r. i decyzji uzupełniającej nr 08720 z dnia 23 sierpnia 2005 r., |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji WE nr 08405 z dnia 11 sierpnia 2005 r. i decyzji uzupełniającej nr 08720 z dnia 23 sierpnia 2005 r.,

| — | posiłkowo orzeczenie na podstawie art. 241 WE o niezgodności z prawem i niemożności stosowania części B pkt 12 i części C pkt 2 arkusza nr 19 załącznika do decyzji Komisji 97/322/WE z dnia 23 kwietnia 1997 r., |
| --- | --- |

—

posiłkowo orzeczenie na podstawie art. 241 WE o niezgodności z prawem i niemożności stosowania części B pkt 12 i części C pkt 2 arkusza nr 19 załącznika do decyzji Komisji 97/322/WE z dnia 23 kwietnia 1997 r.,

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Niniejsza skarga dotyczy udziału funduszu kapitału ryzyka w przedsiębiorstwie (Sys S.p.A) w celu umożliwienia mu inwestycji na obszarze kwalifikującym się w ramach celu 2. Investire Partecipazioni S.p.A wnosi w skardze do Sądu o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji nr 08405 z dnia 11 sierpnia 2005 r. zawierającej jej ostateczne stanowisko w sprawie korekty finansowej w rozumieniu art. 24 rozporządzenia (EWG) nr 4253/88 (1) w odniesieniu do działania 1.5 Jednolitego Dokumentu Programowego Piemont cel 2 (1997-1999) — fundusz kapitału ryzyka dla inwestycji w spółkę Sys S.p.A — i decyzji uzupełniającej nr 08720 z dnia 23 sierpnia 2005 r. Z obu tych decyzji wynika, że niekwalifikujący się wkład Wspólnoty wynosi 542 277,60 euro, co odpowiada wkładowi Wspólnoty w postaci udziału funduszu kapitału ryzyka w przedsiębiorstwie Sys.

W uzasadnieniu swoich żądań skarżąca podnosi następujące zarzuty:

| — | po pierwsze Komisja wydając zaskarżone decyzje popełniła oczywisty błąd w ocenie pod względem faktycznym i prawnym. Błędnie oceniła bowiem fakty dotyczące inwestycji w spółkę Sys S.p.A i błędnie zastosowała właściwe przepisy, a mianowicie w szczególności arkusz nr 19 dotyczący kwalifikacji wydatków w ramach funduszy strukturalnych „Zarządzanie finansami: fundusze kapitału ryzyka” załącznika do decyzji Komisji z dnia 23 kwietnia 1997 r. (2) oraz art. 24 rozporządzenia nr 4253/88. W tym kontekście należy podkreślić, że spółka Sys podjęła działania, które były odpowiednie i przeznaczone jednoznacznie dla budowy sieci operacyjnej na obszarze celu 2. |
| --- | --- |

—

po pierwsze Komisja wydając zaskarżone decyzje popełniła oczywisty błąd w ocenie pod względem faktycznym i prawnym. Błędnie oceniła bowiem fakty dotyczące inwestycji w spółkę Sys S.p.A i błędnie zastosowała właściwe przepisy, a mianowicie w szczególności arkusz nr 19 dotyczący kwalifikacji wydatków w ramach funduszy strukturalnych „Zarządzanie finansami: fundusze kapitału ryzyka” załącznika do decyzji Komisji z dnia 23 kwietnia 1997 r. (2) oraz art. 24 rozporządzenia nr 4253/88. W tym kontekście należy podkreślić, że spółka Sys podjęła działania, które były odpowiednie i przeznaczone jednoznacznie dla budowy sieci operacyjnej na obszarze celu 2.

| — | po drugie, wydając zaskarżone decyzje Komisja naruszyła zasadę należytego zarządzania finansami, o której mowa w art. 274 WE i art. 24 rozporządzenia nr 4253/88. |
| --- | --- |

—

po drugie, wydając zaskarżone decyzje Komisja naruszyła zasadę należytego zarządzania finansami, o której mowa w art. 274 WE i art. 24 rozporządzenia nr 4253/88.

| — | posiłkowo na wypadek gdyby wykładnię odnośnej regulacji dokonaną przez Komisję należało uznać za prawidłową, skarżąca podnosi, że decyzje będące przedmiotem niniejszego postępowania stanowią w każdym razie naruszenie ogólnych zasad bezpieczeństwa prawnego, ochrony uzasadnionych oczekiwań i proporcjonalności w odniesieniu do zachowania i stanowisk przyjętych w okresie zarządzania Funduszem Piemonckim zarówno ze strony regionu Piemontu, jak też instytucji Wspólnoty, w przedmiocie wykładni spornej regulacji. |
| --- | --- |

—

posiłkowo na wypadek gdyby wykładnię odnośnej regulacji dokonaną przez Komisję należało uznać za prawidłową, skarżąca podnosi, że decyzje będące przedmiotem niniejszego postępowania stanowią w każdym razie naruszenie ogólnych zasad bezpieczeństwa prawnego, ochrony uzasadnionych oczekiwań i proporcjonalności w odniesieniu do zachowania i stanowisk przyjętych w okresie zarządzania Funduszem Piemonckim zarówno ze strony regionu Piemontu, jak też instytucji Wspólnoty, w przedmiocie wykładni spornej regulacji.

---

(1)  rozporządzenie Rady (EWG) nr 4253/88 z dnia 19 grudnia 1988 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzenia (EWG) nr 2052/88 w odniesieniu do koordynacji działań różnych funduszy strukturalnych między nimi oraz z operacjami Europejskiego Banku Inwestycyjnego i innymi istniejącymi instrumentami finansowymi (Dz.U. L 374 z 31.12.1988, str. 1).

(2)  Decyzja 97/322/WE z dnia 23 kwietnia 1997 r. w sprawie zmiany decyzji dotyczących zatwierdzenia Wspólnotowych Ram Wsparcia, Jednolitych Dokumentów Programowych i programów w ramach Inicjatyw Wspólnotowych, wydanych w odniesieniu do Włoch (Dz.U. L 146 z 5.6.1997, str. 11).

---

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/22 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/22

---

Skarga wniesiona w dniu 21 listopada 2005 r. — Philippe Combescot przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-422/05)

(2006/C 22/40)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Philippe Combescot (Lecce, Włochy) [Przedstawiciel(-e): Alberto Maritati i Viola Messa, avocats]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | uchylenie decyzji organu powołującego z dnia 29 lipca 2004 r. uchylającej i zastępującej w tym samym czasie analogiczną decyzję z dnia 13 czerwca 2003 r. o przeniesieniu P. Combescota do siedziby w Brukseli |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji organu powołującego z dnia 29 lipca 2004 r. uchylającej i zastępującej w tym samym czasie analogiczną decyzję z dnia 13 czerwca 2003 r. o przeniesieniu P. Combescota do siedziby w Brukseli

| — | stwierdzenie, że w związku z przyjęciem tego środka P. Combescot doznał krzywdy i uszczerbku na zdrowiu oraz w zakresie wizerunku, co miało poważny wpływ na jego równowagę psychiczną; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że w związku z przyjęciem tego środka P. Combescot doznał krzywdy i uszczerbku na zdrowiu oraz w zakresie wizerunku, co miało poważny wpływ na jego równowagę psychiczną;

| — | zasądzenie na rzecz P. Combescota kwoty 150 000 EUR tytułem odszkodowania i zadośćuczynienia. |
| --- | --- |

—

zasądzenie na rzecz P. Combescota kwoty 150 000 EUR tytułem odszkodowania i zadośćuczynienia.

Zarzuty i główne argumenty

Wnosząc niniejszą skargę skarżący kwestionuje decyzję organu administracyjnego z dnia 29 lipca 2004 r. o przeniesieniu skarżącego do siedziby pozwanej.

Na poparcie swoich żądań skarżący podnosi, że zaskarżona decyzja:

| — | jest niezgodna z prawem, nieuzasadniona i arbitralna, ponieważ nie uwzględnia okoliczności, iż w chwili przeniesienia skarżący został uznany przez komisję lekarską za niezdolnego do służby do dnia 31 grudnia 200 4r.; |
| --- | --- |

—

jest niezgodna z prawem, nieuzasadniona i arbitralna, ponieważ nie uwzględnia okoliczności, iż w chwili przeniesienia skarżący został uznany przez komisję lekarską za niezdolnego do służby do dnia 31 grudnia 200 4r.;

| — | uniemożliwia urzędnikowi kontynuowanie terapii zaleconej przez jego lekarza; |
| --- | --- |

—

uniemożliwia urzędnikowi kontynuowanie terapii zaleconej przez jego lekarza;

| — | nie może być uzasadniona interesem służby, gdyż urzędnik przebywający na zwolnieniu lekarskim nie może wypełnić swoich obowiązków służbowych. |
| --- | --- |

—

nie może być uzasadniona interesem służby, gdyż urzędnik przebywający na zwolnieniu lekarskim nie może wypełnić swoich obowiązków służbowych.

Skarżący dodaje, że zaskarżona decyzja pociąga za sobą utratę przez niego praw urzędnika w państwie trzecim, gdyż jego stan patologiczny wystąpił podczas wykonywania obowiązków doradcy rezydującego w Gwatemali.

---

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/23 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/23

---

Skarga wniesiona w dniu 16 listopada 2005 r. — Republika Włoska przeciwko Komisji

(Sprawa T-424/05)

(2006/C 22/41)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Republika Włoska [Przedstawiciel: Paolo Gentili, Avvocato dello Stato]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Przedmiotem skargi wniesionej przez Republikę Włoską jest decyzja Komisji C(2005) 3302 z dnia 6 września 2005 r.

W decyzji tej Komisja uznała przepisy art. 12 decreto legge (dekretu ustawowego) nr 269/2003, przekształconego w ustawę nr 326/2003, za niezgodne ze wspólnym rynkiem.

Przepisy te stanowią, że stawka podatku zastępczego, stosowanego zamiast podatku dochodowego, związanego z wynikiem operacyjnym netto różnego rodzaju funduszów inwestycyjnych oraz funduszów typu SICAV zostaje obniżona z 12,5 % do 5 %, jeśli te fundusze inwestycyjne lub fundusze typu SICAV w ciągu roku obrotowego — przez ponad jedną szóstą łącznej liczby dni funkcjonowania funduszu — zainwestowały w notowane spółki o małym lub średnim stopniu kapitalizacji co najmniej dwie trzecie wartości posiadanych aktywów. Te fundusze inwestycyjne lub fundusze typu SICAV są określane jako „specjalistyczne”.

W opinii Komisji chodzi tutaj o środek o charakterze selektywnym, który uprzywilejowuje — z jednej strony — przedsiębiorstwa o małym lub średnim stopniu kapitalizacji w stosunku do innych przedsiębiorstw, poprzez skoncentrowanie inwestycji funduszy w tych przedsiębiorstwach, a — z drugiej strony — specjalistyczne fundusze inwestycyjne lub fundusze typu SICAV w stosunku do niespecjalistycznych funduszy inwestycyjnych lub funduszy typu SICAV, umożliwiając im osiągnięcie większego zwrotu z każdej jednostki uczestnictwa ze względu na to, że zwroty stanowią przedmiot podatku zastępczego o obniżonej stawce. Zdaniem Komisji chodzi tutaj ponadto o środek pozostający bez związku z powszechnym systemem podatkowym, który to środek stanowi jedynie pomoc operacyjną. Komisja twierdzi wreszcie, że nie można tu zastosować jakiegokolwiek odstępstwa, mogącego uzasadnić sporny środek na gruncie art. 87 ust. 3 lit. c) WE.

W opinii rządu włoskiego zaskarżona decyzja jest obarczona błędem proceduralnym ze względu na to, że decyzja o wszczęciu procedury określonej w art. 88 ust. 2 WE została wydana bez uprzedniej wymiany uwag pomiędzy Komisją a administracją włoską, co przewiduje rozporządzenie nr 659/99 o „postępowaniu w przedmiocie pomocy państwa” (zarzut pierwszy).

Następnie, jego zdaniem, nie przedstawiono uzasadnienia kwestii o fundamentalnym znaczeniu podniesionej przez rząd włoski w trakcie postępowania: we włoskich przepisach prawnych (transponujących dyrektywy ustanawiających ramy funkcjonowania rynków finansowych) otwarte fundusze inwestycyjne oraz fundusze typu SICAV są zorganizowane tak jak zwyczajne niezależne masy majątkowe, podzielone na jednostki uczestnictwa. Nie stanowią one zatem przedsiębiorstw w znaczeniu prawa wspólnotowego. Komisja przyjęła to do wiadomości, lecz stwierdziła, że „w pewnych przypadkach” te konstrukcje inwestycyjne są przedsiębiorstwami; nie wyjaśniła jednak, w jakich przypadkach i okolicznościach fundusze inwestycyjne oraz fundusze typu SICAV nabierają takiego charakteru (zarzut drugi).

Zarzut trzeci dotyczy naruszenia art. 87 WE, szczególnie ze względu na to, że fundusze inwestycyjne oraz fundusze typu SICAV ze swej istoty nie mogą w żaden sposób zostać uznane za przedsiębiorstwa w znaczeniu prawa wspólnotowego, będąc zwyczajną postacią wspólności majątkowej papierów wartościowych. Nawet chcąc uznać je za takowe, należy ponadto stwierdzić, że rzekoma pomoc nie ma selektywnego charakteru, ponieważ jakikolwiek zainteresowany podmiot (spółki zarządzające otwartymi funduszami „umownymi” lub założyciele funduszy typu SICAV) może zdaniem rządu włoskiego stworzyć — obok niespecjalistycznych konstrukcji inwestycyjnych — konstrukcje specjalistyczne i domagać się obniżenia stawki.

W zarzucie czwartym rząd włoski zarzuca Komisji, że w zaskarżonej decyzji uznała, iż beneficjentami rzekomej pomocy są notowane spółki o małym lub średnim stopniu kapitalizacji, podczas gdy rzeczywistymi beneficjentami obniżenia stawki są posiadacze jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych lub funduszach typu SICAV, czyli potencjalnie jakiekolwiek pomioty zainteresowane: oto dlaczego środek nie dotyczy przedsiębiorstw i nie ma charakteru selektywnego. Zdaniem rządu włoskiego Komisja nie wykazała, że bezpośrednie zastosowanie obniżki stawki wobec posiadaczy jednostek uczestnictwa pośrednio pociąga za sobą obniżkę na korzyść tych spółek.

W zarzucie piątym rząd włoski zarzuca powtórnie naruszenie art. 87 WE oraz brak uzasadnienia ze względu na to, że Komisja uznała, iż sporny środek pociąga za sobą skutki dla konkurencji wewnątrzwspólnotowej, pomimo jego naprawdę nieznacznych skutków gospodarczych (w opinii samej Komisji kwota ta wynosiłaby 1 100 000 EUR w 2004 r.) Zdaniem rządu włoskiego Komisja nie wyjaśniła, dlaczego ma tu miejsce pomoc operacyjna, uwzględniając, że podatek zastępczy nie stanowi dla podmiotu zarządzającego otwartą konstrukcją inwestycyjną kosztu operacyjnego. Cel polegający na umocnieniu pozycji spółek o małym lub średnim stopniu kapitalizacji wskazuje ponadto na to, że w odniesieniu do tych ostatnich sporny środek ma charakter strukturalny.

W zarzucie szóstym rząd włoski podważa zaskarżoną decyzję w części, w jakiej neguje ona możliwość zastosowania odstępstwa określonego w art. 87 ust. 3 lit. c) WE. Cel polegający na powiększeniu masy majątkowej spółek o obniżonym stopniu kapitalizacji — których dostęp do rynku kapitałowego o dużym ryzyku rynkowym jest, w porównaniu do przedsiębiorstw o dużym stopniu kapitalizacji, utrudniony — stanowi bowiem cel polityki gospodarczej, o którym mowa w powyższym postanowieniu ustanawiającym odstępstwa.

---

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/24 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/24

---

Skarga wniesiona w dniu 29 listopada 2005 r. — Vienne i in. przeciwko Parlamentowi

(Sprawa T-427/05)

(2006/C 22/42)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Philippe Vienne (Bascharage, Luksemburg) i in. [Przedstawiciele: G. Bounéou i F. Frabetti, avocats]

Strona pozwana: Parlament Europejski

Żądania strony skarżącej

| — | uchylenie dorozumianej decyzji odmawiającej pomocy w oparciu o art. 24 regulaminu pracowniczego; |
| --- | --- |

—

uchylenie dorozumianej decyzji odmawiającej pomocy w oparciu o art. 24 regulaminu pracowniczego;

| — | zobowiązanie Parlamentu do solidarnego naprawienia szkód poniesionych z tego powodu przez skarżących; |
| --- | --- |

—

zobowiązanie Parlamentu do solidarnego naprawienia szkód poniesionych z tego powodu przez skarżących;

| — | obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżący znajdują się w sytuacji analogicznej do skarżących w sprawie T-359/05 i w uzasadnieniu skargi powołują się na te same zarzuty i argumenty.

---

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/24 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/24

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 24 listopada 2005 r. — Rica Foods przeciwko Komisji

(Sprawa T-87/01) (1)

(2006/C 22/43)

Język postępowania: niderlandzki

Prezes piątej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 186 z 30.6.2001

---

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/24 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/24

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 24 listopada 2005 r. — Rica Foods przeciwko Komisji

(Sprawa T-211/01) (1)

(2006/C 22/44)

Język postępowania: niderlandzki

Prezes piątej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 317 z 10.11.2001.

---

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/25 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/25

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 24 listopada 2005 r. — Rica Foods przeciwko Komisji

(Sprawa T-242/01) (1)

(2006/C 22/45)

Język postępowania: niderlandzki

Prezes piątej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 3 z 5.1.2002

---

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/25 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/25

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 18 listopada 2005 r. — Fédération de l'hospitalisation privée przeciwko Komisji

(Sprawa T-397/03) (1)

(2006/C 22/46)

Język postępowania: francuski

Prezes trzeciej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 47 z 21.2.2004

---

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/25 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/25

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 22 listopada 2005 r. — Degussa Initiators przeciwko Komisji

(Sprawa T-104/04) (1)

(2006/C 22/47)

Język postępowania: niemiecki

Prezes trzeciej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 118 z 30.4.2004

---

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/25 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/25

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 22 listopada 2005 r. — Siegfried Krahl przeciwko Komisji

(Sprawa T-179/04) (1)

(2006/C 22/48)

Język postępowania: francuski

Prezes trzeciej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 201 z 7.8.2004

---

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/25 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/25

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 10 listopada 2005 r. — Carreira przeciwko Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy

(Sprawa T-421/04) (1)

(2006/C 22/49)

Język postępowania: francuski

Prezes pierwszej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 6 z 8.1.2005

---

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/26 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/26

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 10 listopada 2005 r. — Muller Touw i A&C Braid and Rope przeciwko Radzie

(Sprawa T-480/04) (1)

(2006/C 22/50)

Język postępowania: niderlandzki

Prezes drugiej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 57 z 5.3.2005.

---

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/26 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/26

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 25 listopada 2005 r. Balduini przeciwko Komisji

(Sprawa T-77/05) (1)

(2006/C 22/51)

Język postępowania: włoski

Prezes drugiej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 93 z 16.4.2005.

---

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/26 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/26

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 16 listopada 2005 r. — Albert-Bousquet i in. przeciwko Komisji

(Sprawy połączone T-130/05, T-160/05 i T-183/05) (1)

(2006/C 22/52)

Język postępowania: francuski

Prezes czwartej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 132 z 28.5.2005

---

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/26 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/26

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 7 października 2005 r. — Deutsche Telekom przeciwko OHIM

(Sprawa T-257/05) (1)

(2006/C 22/53)

Język postępowania: niemiecki

Prezes czwartej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 296 z 26.11.2005

---

III Powiadomienia

| 28.1.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 22/27 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 22/27

---

(2006/C 22/54)

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dz.U. C 10 z 14.1.2006.

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 330 z 24.12.2005.

Dz.U. C 315 z 10.12.2005.

Dz.U. C 296 z 26.11.2005.

Dz.U. C 281 z 12.11.2005.

Dz.U. C 271 z 29.10.2005.

Dz.U. C 257 z 15.10.2005.

Teksty te są dostępne na stronach internetowych:

| | EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur/lex |
| --- | --- |

EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur/lex

| | CELEX: http://europa.eu.int/celex |
| --- | --- |

CELEX: http://europa.eu.int/celex

---