----

----

I Informacje

Komisja

----

Kursy walutowe euro (1)

5 stycznia 2006

(2006/C 3/01)

1 euro= 

----

(1)

Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez ECB.

----

----

Zezwolenie na pomoc państwa w ramach przepisów zawartych w art. 87 i 88 Traktatu WE

Przypadki, względem których Komisja nie wnosi sprzeciwu

(2006/C 3/02)

Data przyjęcia decyzji: 

Państwo Członkowskie: Włochy

Nr pomocy: NN 41/04

Tytuł: Pomoc na przekształcenie gospodarstw mlecznych

Cel: Pomoc podmiotom gospodarczym, którzy rezygnują z produkcji mleka w celu przekształcenia działalności

Podstawa prawna: Legge 30 maggio 2003, n. 119 «Conversione in legge, con modificazioni, del decreto-legge 28 marzo 2003, n. 49, recante riforma della normativa in tema di applicazione del prelievo supplementare nel settore del latte e dei prodotti lattiero-caseari.».

Decreto 26 febbraio 2004«Modalità di attuazione del regime di aiuti per la riconversione delle aziende zootecniche da latte in aziende estensive ad indirizzo carne o ad indirizzo latte non bovino di cui all'art. 10, comma 21, della legge 30 maggio 2003, n. 119.»

Schema di decreto «Criteri per l'emanazione delle linee di indirizzo relative alla presentazione dei piani di riconversione delle aziende zootecniche da latte di cui all'articolo 10 commi 20 e 21 della legge n. 119/03»

Budżet: 10 000 000 EUR

Intensywność lub kwota pomocy: 40 % wydatków kwalifikujących się w strefach lepiej rozwiniętych (45 % na inwestycje realizowane przez młodych rolników w okresie pięciu lat od momentu rozpoczęcia działalności) i 50 % w strefach mniej uprzywilejowanych (55 % na inwestycje realizowane przez młodych rolników w okresie pięciu lat od momentu rozpoczęcia działalności)

Czas trwania: Nieokreślony

Autentyczny(-e) tekst(-y) decyzji, po usunięciu wszelkich informacji poufnych, znajduje(-ą) się na stronie:

http://europa.eu.int/comm/secretariat_general/sgb/state_aids/

----

----

Publikacja wniosku o rejestrację w znaczeniu art. 6 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2081/92 w sprawie ochrony nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych

(2006/C 3/03)

Niniejsza publikacja daje prawo do wyrażenia sprzeciwu w znaczeniu art. 7 i art. 12d wymienionego rozporządzenia. Każdy sprzeciw wobec tego wniosku musi być wniesiony za pośrednictwem właściwych władz Państwa Członkowskiego, państwa będącego członkiem WTO lub państwa trzeciego zatwierdzonego, zgodnie z art. 12 trzecie tiret w terminie sześciu miesięcy od tej publikacji. Publikacja jest uzasadniona następującymi elementami, szczególnie punktem 4.6, w związku z którymi uważa się, że wniosek jest uzasadniony w znaczeniu rozporządzenia (EWG) nr 2081/92.

STRESZCZENIE

ROZPORZĄDZENIE RADY (EWG) nr 2081/92

„ISLE OF MAN MANX LOAGHTAN LAMB”

Nr WE: UK/00340/5.4.2004

CHNP (X) CHOG ( )

Niniejsze zestawienie zostało sporządzone wyłącznie do celów informacyjnych. W celu uzyskania dokładnych informacji zainteresowane strony, w szczególności producenci produktów objętych określoną CHNP mogą zapoznać się z pełną wersją opisu produktu udostępnianą przez władze krajowe lub Komisję Europejską (1).

1.   Odpowiedzialny departament w Państwie Członkowskim:

2.   Grupa:

(Siedziba: Whitehouse, Kirk Michael, Isle of Man)

Skład: producenci/przetwórcy (X) inni ( )

3.   Rodzaj produktu:

Świeże mięso — klasa 1.1

4.   Opis:

(streszczenie wymogów określonych w art. 4 ust. 2)

4.1   Nazwa: „Isle of Man Manx Loaghtan Lamb”

4.2   Opis: Nazwa „Isle of Man Manx Loaghtan Lamb” oznacza mięso wyprodukowane z owiec czystej krwi Manx Loaghtan, zarejestrowanych w „Breed Society”, które urodziły się, zostały wyhodowane i poddane ubojowi na Wyspie Man. Mięso posiada cienkie włókna, cechuje się niską zawartością tłuszczu i ma barwę ciemniejszą niż mięso pochodzące z bardziej handlowych hodowli. Posiada charakterystyczny smak dziczyzny. Oporządzona tusza waży od 13 kg (mięso z tuszy 6-miesięcznej) do 18 kg (mięso z tuszy 15-miesięcznej).

4.3   Obszar geograficzny: Wyspa Man (Isle of Man).

4.4   Dowód pochodzenia: Przez rasę rozumie się potomstwo pochodzące od ras wprowadzonych w czasach prehistorycznych, od stad należących do rdzennych Celtów lub stad przywiezionych na wyspę przez Wikingów.

Hodowla owiec została założona na wyspie wiele lat temu. Jedna z najwcześniejszych pisemnych wzmianek dowodzi, że w roku 1376 najeźdźcy irlandzcy pokonali w bitwie mieszkańców Wyspy Man i przejęli dużą liczbę owiec z Rushen Abbey. W kolejnych wzmiankach historycznych wspomina się o rasie znanej zarówno ze swej wełny jak i mięsa. Przykładowo w 1794 r. Basil Quayle pisze, że „stare stada są małe i odporne, ważą zazwyczaj od pięciu do ośmiu funtów za kwartę, a ich mięso jest szczególnie dobre”.

Koniec czasów świetności hodowli owiec Manx Loaghtan, który nastąpił pod koniec XVIII wieku związany był z czynnikami społeczno-ekonomicznymi, niemniej jednak ożywienie nadeszło w ciągu XX wieku ze względu na wzrost popularności hodowli, kiedy hodowcy owiec na wyspie przekonali się o dużych możliwościach dostosowawczych rodzimej rasy do wyjątkowego klimatu panującego na wyspie i jej położenia geograficznego. Ponowne zainteresowanie rasą znalazło odzwierciedlenie w wyborach konsumentów.

W celu zachowania zgodności z uchwałą w sprawie identyfikacji owiec i kóz z 2000 r. (Sheep and Goats Identification Order) wszystkie owce wysłane do zakładów mięsnych muszą być oznakowane określonym znakiem stada. Towarzyszy im dokumentacja zawierająca informacje dotyczące gospodarstwa pierwotnego, daty przemieszczenia i numeru zwierząt. Dokumentacja zawiera również znaki stada lub indywidualne numery identyfikacyjne, które wcześniej stosowane były w odniesieniu do każdego zwierzęcia. Następnie podpisywana jest przez właściciela stada lub przez upoważnioną osobę. Pochodzenie każdej ubitej tuszy można ustalić w miejscu przeznaczenia dzięki wyżwj wymienionym etykietom.

Ponadto „Breed Society” wydaje zarejestrowanym producentom oznaczenia, które są następnie przytwierdzane owcom. Owce są wysyłane do ubojni ze swoimi nienaruszonymi oznaczeniami wraz z wykazem numerów oznaczeń. Po uboju identyfikator z oryginalnym numerem oznaczenia zostaje przytwierdzony do tuszy przez urzędnika odpowiedzialnego za klasyfikację tusz. Tusza jest następnie dostarczana konsumentowi wraz ze szczegółowymi informacjami dotyczącymi numerów oznaczenia zarejestrowanych producentów.

Procedury audytowe zapewniają 100 % identyfikację pochodzenia.

4.5   Metoda produkcji: Na wyspie Man owce Manx Loaghtans są hodowane w gospodarstwach zajmujących się tradycyjnymi formami hodowli zwierząt. Owce Loaghtans hodowane są na mniej urodzajnych glebach, które początkowo nie były zagospodarowane (nieuprawne pastwiska, busz z kolcolistami i orlicami oraz wrzosowiska) i znacznie różnią się wielkością oraz klasą pokroju od takich samych owiec hodowanych na żyznych pastwiskach nizinnych w Zjednoczonym Królestwie. W pierwszych miesiącach roku, do pokarmu mogą być dodawane suplementy paszowe, przy czym preferuje się stosowanie lokalnie wyprodukowanych zbóż. Owce Manx Loaghtans są bardzo odporne i dobrze rozwijają się w wilgotnym klimacie morskim panującym na Wyspie Man; mimo łagodnych średnich temperatur zimą, przez cały rok wieją tam bardzo silne wiatry. Narodziny owiec odbywają się bez interwencji człowieka i mają miejsce od lutego do maja.

„Breed Society” wydaje zarejestrowanym producentom oznaczenia, które są następnie przytwierdzane owcom. Owce wysyłane są do ubojni z nienaruszonymi oznaczeniami wraz z wykazem numerów oznaczeń. Po uboju identyfikator z oryginalnym numerem oznaczenia zostaje przytwierdzony do tuszy przez urzędnika odpowiedzialnego za klasyfikację tusz. Tusza jest następnie dostarczana konsumentowi wraz ze szczegółowymi informacjami dotyczącymi numerów oznaczenia zarejestrowanych producentów.

Ubojowi poddaje się owce w wieku 6-15 miesięcy. Wymaga się, by ubój miał miejsce w zatwierdzonych przez UE ubojniach na wyspie. Ubojnia jest własnością państwa lecz prowadzi ją spółdzielnia producentów, Stowarzyszenie Handlu Zwierzętami Tłucznymi (ang. Fatstock Marketing Association). Ze względu na małą powierzchnię Wyspy Man czas przewozu zwierząt do ubojni wynosi maksymalnie 30 minut.

Czas przechowywania tuszy w ubojni wynosi minimum tydzień. Wprowadzanie na rynek odbywa się za pośrednictwem Manx Loaghtan Marketing Cooperative Ltd. Owce Manx Loaghtan są sprzedawane lokalnym hurtownikom jako cała tusza, ale są również przeznaczone na wywóz.

4.6   Związek: Związek z obszarem geograficznym można wykazać w następujący sposób:

Zwierzęta hodowane są w tradycyjny sposób w gospodarstwach przekształconych w dużym stopniu na nieuprawne pastwiska z charakterystyczną roślinnością wyspiarską, buszami z kolcolistami i orlicami oraz wrzosowiskami. Długa tradycja hodowli owiec na wyspie pozwoliła na osiągnięcie wysokich standardów zarządzania stadami i produkcji mięsa owczego wysokiej jakości.

4.7   Organ kontrolny:: 

4.8   Etykietowanie: Zatwierdzony symbol PDO będzie stosowany w punktach sprzedaży na wszystkich opakowaniach zawierających produkt.

W związku z tym, że mięso Manx Loaghtan Lamb jest produkowane również poza wyspą wnioskodawcy potwierdzają, że oznaczenie Manx Loaghtan Lamb na opakowaniach/etykietach produktu będzie dalej stosowane pod warunkiem, że mięso owiec wprowadzone na rynek przez producentów spoza wyspy pochodzi od owiec czystej krwi Manx Loaghtan oraz że pochodzenie produktu jest wyraźnie określone.

4.9   Wymogi krajowe: —

----

(1)  Komisja Europejska — Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa — Jednostka ds. Polityki Jakości Produktów Rolnych — B-1049 Bruksela.

----

----

Publikacja wniosku o rejestrację w znaczeniu art. 6 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2081/92 w sprawie ochrony nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych

(2006/C 3/04)

Niniejsza publikacja daje prawo do wyrażenia sprzeciwu w znaczeniu art. 7 i art. 12d wymienionego rozporządzenia. Każdy sprzeciw wobec tego wniosku musi być wniesiony za pośrednictwem właściwych władz Państwa Członkowskiego, państwa będącego członkiem WTO lub państwa trzeciego zatwierdzonego, zgodnie z art. 12 trzecie tiret w terminie sześciu miesięcy od tej publikacji. Publikacja jest uzasadniona następującymi elementami, szczególnie punktem 4.6, w związku z którymi uważa się, że wniosek jest uzasadniony w znaczeniu rozporządzenia (EWG) nr 2081/92.

ZESTAWIENIE STRESZCZAJĄCE

ROZPORZĄDZENIE RADY (EWG) NR 2081/92

„BATATA DE TRÁS-OS-MONTES”

Nr WE: PT/00217/10.12.2001

CHNP ( ) CHOG (X)

Niniejsze zestawienie jest streszczeniem sporządzonym dla celów informacyjnych. W celu uzyskania wyczerpujących informacji osoby zainteresowane proszone są o zapoznanie się z pełną wersją specyfikacji produktu udostępnianą na szczeblu krajowym lub przez służby Komisji Europejskiej (1).

1.   Właściwy organ Państwa Członkowskiego:

2.   Grupa składająca wniosek:

Skład: producenci/przetwórcy (X) inni ( )

3.   Rodzaj produktu:

Klasa 1.6 — Owoce, warzywa i zboża nieprzetworzone lub przetworzone

4.   Opis:

(podsumowanie warunków określonych w art. 4 ust. 2)

4.1   Nazwa: „BATATA DE TRÁS-OS-MONTES”

4.2   Opis: Ziemniak „Batata de Trás-os-Montes” jest bulwą rośliny Solanum tuberosum L., z rodziny psiankowatych, potocznie określanej jako ziemniak, hodowanej w szczególnych warunkach agroekologicznych dolin górskich Trás-os-Montes. Wykorzystywanymi odmianami są: „Desiree”, „Kennebec”, „Jaerla” i „Atlantic”. Posiada on kształt zbliżony do cylindrycznego, bardzo różnorodny w zależności od odmiany, ale jednolity w obrębie każdej odmiany i partii wyrobu. Epiderma jest zgrubiałą warstwą komórek o jasnej barwie — od brudnobiałej po czerwonobrązową. Po przekrojeniu jest wilgotny, o biało-żółtawym odcieniu, doskonale jednolity, bez „oczek”. Część zewnętrzna posiada zgrubiałą warstwę, prawie zawsze nieco ciemniejszą niż środek, która może mieć barwę jasnoróżową lub czerwonawą. Ze względu na szczególne warunki podłoża i klimatu w Trás-os-Montes oraz na ciepło, jakiego dostarczają odpowiednio nawożone naturalnie i okopywane tereny, ziemniak z Trás-os-Montes ma bardzo charakterystyczny, nieco słodki, przyjemny smak oraz równie przyjemny zapach ziemi. Średnia zawartość skrobi wynosi 78 % w substancji suchej, co jest poziomem wyjątkowo wysokim w przypadku ziemniaków.

4.3   Obszar geograficzny: Ze względu na wymogi glebowo-klimatyczne i cechy organoleptyczne ziemniaka „Batata de Trás-os-Montes”, wykorzystywane odmiany, wiedzę fachową wytwarzającej go ludności, oryginalne i niezmienne lokalne metody produkcji, obszar geograficzny produkcji, przetwarzania i pakowania ziemniaka „Batata de Trás-os-Montes” jest w sposób naturalny ograniczony do gór i dolin Trás-os-Montes, obejmując w całości gminy Boticas, Bragança, Chaves, Macedo de Cavaleiros, Montalegre, Valpaços, Vila Pouca de Aguiar, Vinhais oraz parafie Carvas, Fiolhoso, Jou, Palheiros, Valongo de Milhais i Vilares w gminie Murça; parafie Pópulo, Ribalonga i Vila Verde w gminie Alijó; parafie Aguieiras, Bouça, Fradizela, S. Pedro Velho, Torre de D. Chama, Vale de Gouvinhas i Vale de Telhas w gminie Mirandela; Agrobom, Gebelim, Pombal, Saldonha, Sambade, Soeima i Vales w gminie Alfândega da Fé oraz Argozelo, Carção, Matela, Pinelo i Santulhão w gminie Vimioso.

4.4   Dowód pochodzenia: Poza walorami smakowymi, które wiążą go z regionem, całość procesu produkcyjnego podlega specjalnemu systemowi kontroli, zakończonemu umieszczeniem oznaczenia kontrolnego na opakowaniu z bulwami. Umożliwia on całkowite śledzenie produktu: istnieją rejestry gospodarstw rolnych i przetwórców, które pozwalają w każdym momencie ustalić pochodzenie, odmianę i ilość ziemniaków, rodzaj opakowań, numery umieszczonych na opakowaniach oznaczeń kontrolnych oraz miejsce wysyłki opakowań.

4.5   Metoda produkcji: Metoda produkcji nie uległa znaczącym zmianom na przestrzeni lat. Ziemniaka uprawia się nie dłużej niż przez trzy lata z rzędu na tym samym polu, przy czym system produkcji może być ekstensywny (ziemniaki sadzone na przemian ze zbożem lub innymi uprawami jednorocznymi) lub intensywny — uprawa w ogrodach, na przemian z roślinami ogrodowymi lub kukurydzą. Kluczowe znaczenie mają czynności związane z nawożeniem wspomnianych terenów zimą, a charakterystyczną cechą jest wykorzystywanie naturalnych substancji organicznych z regionu, które w sposób decydujący wpływają na właściwości smakowe i chemiczne produktu, podobnie jak okopywanie i gęstość sadzenia (0,6 x 0,4m). Czynności zbierania, przetwarzania i pakowania wyrobu mogą być wykonywane wyłącznie w regionie pochodzenia, aby umożliwić kontrolę, zapewnić całkowite śledzenie wyrobu i dostarczyć konsumentowi oryginalny produkt pochodzący z wiarygodnego źródła.

4.6   Związek: Warunki klimatyczne w regionie, wraz z technikami uprawy, zbioru i warunkami przechowywania, nadają ziemniakowi z Trás-os-Montes słodkawy smak, będący wynikiem wyjątkowego stosunku ilości cukru do ilości skrobi, oraz doskonałą konsystencję, która „wchłania” smak sosów potraw przygotowywanych z tłustych mięs (wieprzowina), stanowiących podstawę kuchni regionalnej. Powyższe cechy nadają niniejszemu wyrobowi wyjątkowy rozgłos i uznanie i powodują, że uprawa ta trwa od pokoleń, przyczyniając się do trwałości rodzinnych gospodarstw rolnych w regionie. Już pod koniec XVIII w. specjaliści opisują ziemniaka „Batata de Trás-os-Montes”, co potwierdza znaczenie społeczno-kulturalne i gospodarcze, tradycję i uznanie wyrobu.

4.7   Organ kontrolny: 

Organ „Tradição e Qualidade” uznano za spełniający wymogi Normy 45011:2001.

4.8   Etykietowanie: Na etykiecie widnieje obowiązkowo napis: „BATATA DE TRÁS-OS-MONTES — INDICAÇÃO GEOGRÁFICA PROTEGIDA”, przedstawione poniżej logo wyrobu i logo wspólnotowe, zgodnie z decyzją wspólnotową.

Do etykiety zalicza się również oznaczenie kontrolne, zawierające obowiązkowo nazwę wyrobu i odpowiedni napis, nazwę organu kontrolnego i numer serii (kod cyfrowy lub alfanumeryczny umożliwiający śledzenie wyrobu).

4.9   Krajowe wymogi ustawodawcze: —

----

(1)  Komisja Europejska — Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa — Jednostka ds. Polityki Jakości Produktów Rolnych — B-1049 Bruksela.

----

----

Publikacja wniosku o rejestrację w znaczeniu art. 6 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2081/92 w sprawie ochrony nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych

(2006/C 3/05)

Niniejsza publikacja daje prawo do wyrażenia sprzeciwu w znaczeniu art. 7 i art. 12d wymienionego rozporządzenia. Każdy sprzeciw wobec tego wniosku musi być wniesiony za pośrednictwem właściwych władz Państwa Członkowskiego, państwa będącego członkiem WTO lub państwa trzeciego zatwierdzonego, zgodnie z art. 12 trzecie tiret w terminie sześciu miesięcy od tej publikacji. Publikacja jest uzasadniona następującymi elementami, szczególnie punktem 4.6, w związku z którymi uważa się, że wniosek jest uzasadniony w znaczeniu rozporządzenia (EWG) nr 2081/92.

ZESTAWIENIE

ROZPORZĄDZENIE RADY (EWG) nr 2081/92

„GERAARDSBERGSE MATTENTAART”

Nr WE: BE/00288/7.4.2003

CHPN ( ) CHOG (X)

Niniejsze zestawienie jest streszczeniem sporządzonym wyłącznie do celów informacyjnych. W celu uzyskania pełnych informacji, w szczególności przeznaczonych dla producentów wyrobów objętych daną chronioną nazwą pochodzenia (CHPN) lub chronionym oznaczeniem geograficznym (CHOG) należy zapoznać się z pełną wersją specyfikacji produktu udostępnianą na szczeblu krajowym lub przez służby Komisji Europejskiej (1).

1.   Właściwy organ Państwa Członkowskiego

2.   Grupa składająca wniosek

Skład: Producenci/przetwórcy (x) Inni ( )

3.   Typ produktu:

Grupa 2.4: chleb, ciasto, ciastka, wyroby cukiernicze, herbatniki i inne wyroby cukiernicze

4.   Specyfikacja

(streszczenie wymogów art. 4 ust. 2):

4.1   Nazwa: „Geraardsbergse mattentaart”

4.2   Opis: Geraardsbergse mattentaart to małe okrągłe babeczki o średnicy 8-10 cm. Babeczka składa się z ciasta ptysiowego wypełnionego masą „matten” (twarogową), jest brązowa, a wierzchołek zwieńczony jest ciemnobrązową skórką.

4.3   Obszar geograficzny: Obszar produkcji obejmuje miasto Geraardsbergen (oprócz centrum Geraardsbergen należą do niego również następujące powiaty: Goeferdinge, Grimminge, Idegem, Moerbeke, Nederboelare, Nieuwenhove, Onkerzele, Ophasselt, Overboelare, Schendelbeke, Smeerebbe-Vloerzegem, Viane, Waarbeke, Zandbergen i Zarlardinge) oraz sąsiednia gmina Lierde (należą do niej Deftinge, Hemelveerdegem, Sint-Maria-Lierde i Sint-Martens-Lierde).

4.4   Dowód pochodzenia: Twaróg „matten” produkowany jest w gospodarstwach rolnych na opisanym obszarze geograficznym. Gospodarstwa te są zarejestrowane w spisie prowadzonym przez Broederschap. Kopie wpisów oraz zmiany wprowadzane do spisu są przekazywane odpowiedniemu organowi kontrolnemu. Twaróg matten jest gospodarskim przetworem mlecznym, który musi spełniać wymogi dekretu królewskiego z dnia 10 stycznia 2001 r., na mocy którego mleko, z którego produkowany jest matten musi pochodzić z gospodarstwa, które wytwarza matten. Gospodarstwa te muszą również wypełniać normy HACCP. Gospodarstwa sprzedają matten bezpośrednio piekarzom.

Piekarze wypiekający Geraardsbergse mattentaart są zarejestrowani w drugim spisie prowadzonym przez Broederschap. Kopie wpisów oraz zmiany wprowadzane do spisu są przekazywane odpowiedniemu organowi kontrolnemu. Piekarz kupuje matten bezpośrednio od zarejestrowanego gospodarstwa i zachowuje dowód zakupu.

Końcowy sprzedawca musi móc wykazać, że Geraardsbergse mattentaart pochodzi od zarejestrowanego piekarza.

4.5   Metoda produkcji: Metoda produkcji musi być w pełni zgodna ze specyfikacją. Matten przygotowywany jest ze świeżego, surowego mleka, z serwatki gospodarskiej ewentualnie z dodatkiem octu. Surowe mleko służące do produkcji matten musi pochodzić z gospodarstwa znajdującego się na danym obszarze geograficznym. Produkcja matten musi odbywać się w gospodarstwach. Geraardsbergse mattentaart składa się z drobno zmielonego matten, jaj, cukru, ciasta ptysiowego i ewentualnie z esencji migdałowej. Produkcją Geraardsbergse mattentaart mogą zajmować się jedynie piekarze na opisanym obszarze geograficznym.

Jedynie wypiek może odbywać się poza obszarem geograficznym: zawsze istnieje możliwość przewozu przygotowanych surowych, głęboko zamrożonych babeczek Geraardsbergse mattentaart do piekarzy lub wyspecjalizowanych zakładów położonych poza granicami opisanego obszaru geograficznego, gdzie zostaną one przygotowane do spożycia poprzez wypiek w piecach.

4.6   Powiązanie: Geraardsbergse mattentaart może poszczycić się wielusetletnią historią i tradycją.

Już w XVII w. na tym obszarze stosowano twaróg matten w babkach, o czym świadczą archiwalne rachunki.

Ponadto o sławie i renomie Geraardsbergse mattentaart świadczą między innymi:

Geraardsbergse mattentaart przyciągała uwagę wszystkich na wystawie połączonej ze sprzedażą produktów regionalnych zorganizowanej w 1966 r. przez miasto Bruksela.

Od 1980 r. Stowarzyszenie „Broederschap van de Geraardsbergse Mattentaart” organizuje corocznie „dzień Geraardsbergse mattentaart”. To wydarzenie odbywa się na rynku w miejscowości Geraardsbergen. W zbudowanej tam w pełni wyposażonej instalacji piekarniczej wszyscy członkowie Broderschap prezentują sposób przygotowania Geraardsbergse mattentaart.

W 1985 r. Poczta Belgijska wydała znaczek pocztowy przedstawiający mattentaart opatrzony podpisem „Broederschap Geraardsbergse Mattetaarten”. Był to pierwszy belgijski znaczek pocztowy przedstawiający produkt regionalny. Wielkie zainteresowanie związane z wydaniem tego znaczka dowodzi, że było to wydarzenie zupełnie niecodzienne. Wydano 3,2 miliona sztuk znaczka, a w ciągu dwóch dni w samym tylko Geraardsbergen sprzedano około 40 tysięcy egzemplarzy.

W 2001 r. „Broederschap van de Geraardsbergse Mattentaart” otrzymało świadectwo wydane przez Księgę Rekordów Guinessa za wypiek największej babki mattentaart w historii.

„Broederschap van de Geraardsbergse Mattentaart” ma powiązania z francuskimi organizacjami „Confrérie de Pithivier” oraz „Confrérie Champagne de Sézanne”.

4.7   Jednostka kontrolująca: 

4.8   Etykietowanie: Na etykiecie obowiązkowo widnieje pełna nazwa produktu „Geraardsbergse mattentaart” oraz uwaga o PDO „Beschermde Geografische Aanduiding” (BGA).

4.9   Wymogi krajowe: Wymogi wynikające z prawodawstwa krajowego i wspólnotowego.

----

(1)  Komisja Europejska: Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa — Jednostka ds. jakości produktów rolnych B-1049 Bruksela.

----

----

Komunikat — Notyfikacja nazw dyplomów w dziedzinie architektury

(2006/C 3/06)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

Dyrektywa Rady 85/384/EWG z dnia 10 czerwca 1985 r. w sprawie wzajemnego uznawania dyplomów, świadectw i innych dowodów posiadania kwalifikacji w dziedzinie architektury, łącznie ze środkami ułatwiającymi skuteczne korzystanie z prawa przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług, w szczególności jej art. 7, oraz dyrektywa 2005/36/WE w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych, w szczególności jej art. 21 ust. 7, stanowią, że Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o przepisach ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych, które przyjmują odnośnie przyznawania dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji w dziedzinie objętej tymi dyrektywami. Komisja publikuje w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej odpowiednie komunikaty zawierające wykazy dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji zdobytych w trakcie kształcenia oraz, w przypadku, gdy ma to zastosowanie, odpowiadające im tytuły zawodowe dla poszczególnych Państw Członkowskich.

Zważywszy na fakt, iż Grecja, Włochy i Portugalia zgłosiły nowe nazwy dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji w dziedzinie architektury, należy odpowiednio zmienić wykazy tych dokumentów, zawarte w dyrektywie 85/384/EWG, jak również w załączniku V.7.1 do dyrektywy 2005/36/WE w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych.

W komunikacie Komisji 2005/C 135/05, opublikowanym na mocy art. 7 dyrektywy 85/384/EWG, jak również w załączniku V.7.1. do dyrektywy 2005/36/WE w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych wprowadza się następujące zmiany:

w odniesieniu do tytułów dyplomów oraz nazw organów przyznających dyplomy, dodaje się następujące nazwy dyplomów dla Grecji, Włoch i Portugalii:

----

----

Informacje przekazane przez Państwa Członkowskie, dotyczące pomocy państwa przyznanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 2204/2002 z dnia 12 grudnia 2002 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa w zakresie zatrudnienia

(2006/C 3/07)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

----

(1)  Z wyłączeniem budownictwa okrętowego i innych sektorów, dla których przewidziane są specjalne środki pomocowe zawarte w odpowiednich rozporządzeniach i dyrektywach.

(2)  Z wyjątkiem sektora budownictwa okrętowego i innych sektorów podlegających specjalnym zasadom zawartym w rozporządzeniach i dyrektywach regulujących przyznawanie pomocy państwowej w ramach sektora.

----

----

Informacje przekazane przez Państwa Członkowskie, dotyczące pomocy państwa przyznanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 70/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r., zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 364/2004 z dnia 25 lutego 2004 r., w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw

(2006/C 3/08)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

Nr pomocy: XS 114/04

Państwo Członkowskie: Republika Czeska

Nazwa programu pomocy lub nazwa podmiotu otrzymującego pomoc indywidualną: Program Grantová agentura České republiky — czeska fundacja naukowa na rzecz wspierania badań podstawowych

Podstawa prawna: Zákon č. 130/2002 Sb. o podpoře výzkumu a vývoje.

Nařízení vlády č. 461/2002 Sb.

Planowane roczne wydatki w ramach programu lub całkowita kwota pomocy indywidualnej przyznanej podmiotowi: Całkowita kwota: 8 000 mln CZK, 250 mln EUR,

Planowane wydatki roczne: 1 300 mln CZK, 40 mln EUR

przedsiębiorstwom (MŚP) udzieli się pomocy w wysokości nieprzekraczającej 5 % całkowitej kwoty wydatków tj. 12,5 mln EUR ogółem, 2 mln EUR na wydatki rocznie

Maksymalna intensywność pomocy: 100 % — badania podstawowe

Data realizacji: 

Czas trwania programu pomocy lub przyznanej pomocy indywidualnej: 6 lat (2005-2010) (1)

31 grudnia 2010 r. po trzech latach od rozpoczęcia projektu.

Cel pomocy: Badania naukowe i rozwój dla MŚP

Sektor(-y) gospodarki: Wszystkie sektory: uniwersytety, instytucje badawcze, 5 % podmiotów prywatnych (MŚP)

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc: 

Nr pomocy: XS 128/04

Państwo Członkowskie: Włochy

Region: Umbria

Nazwa programu pomocy: Program pomocy regionalnej na rzecz inwestycji realizowanych przez MŚP, które działają w stowarzyszeniach lub konsorcjach i wspierają programy zintegrowane służące wzmocnieniu sektora produkcji w regionie Umbria

Podstawa prawna: Deliberazione della Giunta Regionale del 20/10/2004 n. 1580 — Determinazione dirigenziale n. 9090 del 21/10/2004 in attuazione della Misura 2.1 — Azione 2.1.3 del DOCUP Ob.2

Roczne wydatki planowane w ramach programu: maksymalnie 18 801 246,00 EUR wypłacone w całości w ciągu trzech lat: 2004-06

Maksymalna intensywność pomocy: Małe przedsiębiorstwa: 15 % ekwiwalentu dotacji brutto (EDB); na obszarach kwalifikujących się do objęcia pomocą regionalną w ramach jednolitego dokumentu programowego dla Celu 2 w regionie Umbria 10 % EDB + 8 % ekwiwalentu dotacji netto (EDN).

Średnie przedsiębiorstwa: 7,5 % EDB; na obszarach kwalifikujących się do objęcia pomocą regionalną w ramach jednolitego dokumentu programowego dla Celu 2 w regionie Umbria 6 % EDB + 8 % ekwiwalentu dotacji netto (EDN).

Na życzenie przedsiębiorstwa będącego beneficjentem pomoc może zostać przyznana zgodnie z rozporządzeniem (WE) 69/2001.

Data realizacji: 

Czas trwania programu: 

Cel pomocy: wsparcie inwestycji realizowanych przez małe i średnie przedsiębiorstwa działające w stowarzyszeniach lub konsorcjach na obszarach objętych celem 2 i obszarach objętych wygasającą pomocą przejściową (phasing out) w Umbrii. Inwestycje objęte niniejszym programem pomocy związane są z kosztami budynków, gruntów, zakładów, maszyn i urządzeń, oprogramowania i projektów zgodnie z zasadami kwalifikowania wydatków określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 1685/2000 wraz z dalszymi zmianami i uzupełnieniami

Sektor(-y) gospodarki: przedsiębiorstwa produkcyjne i przedsiębiorstwa świadczące usługi dla firm produkcyjnych prowadzące działalność w niżej wymienionych sektorach i opatrzone odpowiednim kodem ATECO 2002:

Sekcja D „działalność produkcyjna” z wyłączeniem następujących rodzajów działalności:

Sekcja I dział 63, wyłącznie grupy 63.1 i 63.2, z wyłączeniem inwestycji związanych z zakupem środków transportu.

Sekcja K, wyłącznie dział 72 (wszystkie kategorie) oraz dział 74 (grupa 74.3, kategoria 74.81.2, klasa 74.82 i kategoria 74.87.5).

Sekcja O, wyłącznie dział 90 i kategoria 93.01.1.

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc: 

----

(1)  Podmiot udzielający pomocy państwa (Grantová agentura České republiky — czeska fundacja naukowa) potwierdza, że w przypadku jakichkolwiek zmian w wytycznych/ ustawodawstwie WE, program zostanie zmieniony zgodnie ze zmianami w akcie prawnym, który zastąpi rozporządzenie 70/2001.

----

----

Informacje przekazane przez Państwa Członkowskie, dotyczące pomocy państwa przyznanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 70/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw, zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 364/2004 z dnia 25 lutego 2004 r.

(2006/C 3/09)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

----

----

Informacja przekazywana przez Państwa Członkowskie dotycząca pomocy państwa przyznawanej na mocy rozporządzenia (WE) nr 70/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw, zmienionego przez rozporządzenie (WE) nr 364/2004 z dnia 25 lutego 2004 r.

(2006/C 3/10)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

----

----

Informacje przekazane przez Państwa Członkowskie, dotyczące pomocy państwa przyznanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 70/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r., zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 364/2004 z dnia 25 lutego 2004 r., w sprawie zastosowania art. 87 i art. 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw

(2006/C 3/11)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

----

(1)  Regionalne Instytucje Finansujące

(2)  Całkowity koszt projektu w ramach Interreg IIIa — 12,4 mln EUR.

Pomoc przyznana przez Zjednoczone Królestwo: 2,03 mln EUR

Pomoc przyznana przez Republikę Irlandii: 2,27 mln EUR.

Całkowita pomoc: 4,3 mln EUR.

(3)  Całkowity koszt projektu w ramach Interreg IIIa — 12,4 mln EUR.

Pomoc przyznana przez Zjednoczone Królestwo: 2,03 mln EUR

Pomoc przyznana przez Republikę Irlandii: 2,27 mln EUR.

Całkowita pomoc: 4,3 mln EUR

----

----

Informacje przekazane przez Państwa Członkowskie dotyczące pomocy państwa przyznanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 70/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw

(2006/C 3/12)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

----