# Dziennik Urzędowy C 182/2020

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 182 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Rocznik 632 czerwca 2020 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 182

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 632 czerwca 2020

---

| Spis treści | Strona |
| --- | --- |
| | II   Komunikaty |
| | KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2020/C 182/01 | Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.9797 – AUNDE Group/Toyota Boshoku/TB Kawashima Automotive Textile (India) JV) (
  1
  ) | 1 |
| 2020/C 182/02 | Zawiadomienie Komisji w sprawie stosowania wymogów dotyczących etykietowania energetycznego wyświetlaczy elektronicznych, pralek i pralko-suszarek dla gospodarstw domowych, urządzeń chłodniczych i zmywarek do naczyń dla gospodarstw domowych oraz wymogów dotyczących ekoprojektu w odniesieniu do dostarczania informacji dotyczących zasilaczy zewnętrznych (
  1
  ) | 2 |

Spis treści

Strona

II   Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2020/C 182/01

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.9797 – AUNDE Group/Toyota Boshoku/TB Kawashima Automotive Textile (India) JV) (
  1
  )

1

1

2020/C 182/02

Zawiadomienie Komisji w sprawie stosowania wymogów dotyczących etykietowania energetycznego wyświetlaczy elektronicznych, pralek i pralko-suszarek dla gospodarstw domowych, urządzeń chłodniczych i zmywarek do naczyń dla gospodarstw domowych oraz wymogów dotyczących ekoprojektu w odniesieniu do dostarczania informacji dotyczących zasilaczy zewnętrznych (
  1
  )

1

2

---

| | IV   Informacje |
| --- | --- |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2020/C 182/03 | Kursy walutowe euro — 29 maja 2020 r. | 4 |
| 2020/C 182/04 | Kursy walutowe euro — 1 czerwca 2020 r. | 5 |
| 2020/C 182/05 | Opinia Komitetu Doradczego ds. Praktyk Ograniczających Konkurencję i Pozycji Dominujących wydana na posiedzeniu w dniu 10 lutego 2020 r. dotycząca projektu decyzji w sprawie AT.40528 – Meliá (Holiday Pricing) Sprawozdawca: Francja | 6 |
| 2020/C 182/06 | Sprawozdanie końcowe urzędnika przeprowadzającego spotkanie wyjaśniające Sprawa AT.40528 – Meliá (Holiday Pricing) | 7 |
| 2020/C 182/07 | Streszczenie decyzji Komisji z dnia 21 lutego 2020 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 53 Porozumienia EOG Sprawa AT.40528 – Meliá (Holiday Pricing)
  (notyfikowana jako dokument nr C(2020) 893) | 9 |
| | Europejski Inspektor Ochrony Danych |
| 2020/C 182/08 | Streszczenie opinii Europejskiego Inspektora Ochrony Danych w sprawie mandatu negocjacyjnego do zawarcia umowy międzynarodowej w sprawie wymiany danych osobowych między Europolem a nowozelandzkimi organami ścigania
  (Pełny tekst niniejszej opinii jest dostępny w wersji angielskiej, francuskiej i niemieckiej na stronie internetowej EIOD www.edps.europa.eu) | 12 |

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2020/C 182/03

Kursy walutowe euro — 29 maja 2020 r.

4

2020/C 182/04

Kursy walutowe euro — 1 czerwca 2020 r.

5

2020/C 182/05

Opinia Komitetu Doradczego ds. Praktyk Ograniczających Konkurencję i Pozycji Dominujących wydana na posiedzeniu w dniu 10 lutego 2020 r. dotycząca projektu decyzji w sprawie AT.40528 – Meliá (Holiday Pricing) Sprawozdawca: Francja

6

2020/C 182/06

Sprawozdanie końcowe urzędnika przeprowadzającego spotkanie wyjaśniające Sprawa AT.40528 – Meliá (Holiday Pricing)

7

2020/C 182/07

Streszczenie decyzji Komisji z dnia 21 lutego 2020 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 53 Porozumienia EOG Sprawa AT.40528 – Meliá (Holiday Pricing)
  (notyfikowana jako dokument nr C(2020) 893)

(notyfikowana jako dokument nr C(2020) 893)

9

Europejski Inspektor Ochrony Danych

2020/C 182/08

Streszczenie opinii Europejskiego Inspektora Ochrony Danych w sprawie mandatu negocjacyjnego do zawarcia umowy międzynarodowej w sprawie wymiany danych osobowych między Europolem a nowozelandzkimi organami ścigania
  (Pełny tekst niniejszej opinii jest dostępny w wersji angielskiej, francuskiej i niemieckiej na stronie internetowej EIOD www.edps.europa.eu)

(Pełny tekst niniejszej opinii jest dostępny w wersji angielskiej, francuskiej i niemieckiej na stronie internetowej EIOD www.edps.europa.eu)

12

---

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG. |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

1

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

II Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 2.6.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 182/1 |
| --- | --- | --- | --- |

2.6.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 182/1

---

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa M.9797 – AUNDE Group/Toyota Boshoku/TB Kawashima Automotive Textile (India) JV)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2020/C 182/01)

W dniu 25 maja 2020 r. Komisja podjęła decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu wobec powyższej zgłoszonej koncentracji i uznaniu jej za zgodną z rynkiem wewnętrznym. Decyzja ta została oparta na art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1). Pełny tekst decyzji dostępny jest wyłącznie w języku angielskim i zostanie podany do wiadomości publicznej po uprzednim usunięciu ewentualnych informacji stanowiących tajemnicę handlową. Tekst zostanie udostępniony:

| — | w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora, |
| --- | --- |

—

w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora,

| — | w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32020M9797. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. |
| --- | --- |

—

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32020M9797. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa.

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1.

---

| 2.6.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 182/2 |
| --- | --- | --- | --- |

2.6.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 182/2

---

ZAWIADOMIENIE KOMISJI

w sprawie stosowania wymogów dotyczących etykietowania energetycznego wyświetlaczy elektronicznych, pralek i pralko-suszarek dla gospodarstw domowych, urządzeń chłodniczych i zmywarek do naczyń dla gospodarstw domowych oraz wymogów dotyczących ekoprojektu w odniesieniu do dostarczania informacji dotyczących zasilaczy zewnętrznych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2020/C 182/02)

W rozporządzeniach delegowanych Komisji (UE) 2019/2013 (1), (UE) 2019/2014 (2), (UE) 2019/2016 (3) i (UE) 2019/2017 (4) („rozporządzenia w sprawie etykietowania energetycznego”) przyjętych w 2019 r. nakłada się nowe obowiązki w zakresie etykietowania wyświetlaczy elektronicznych, pralek i pralko-suszarek dla gospodarstw domowych, urządzeń chłodniczych i zmywarek do naczyń dla gospodarstw domowych. Rozporządzenia te będą miały zastosowanie od dnia 1 marca 2021 r., ale od dnia 1 listopada 2020 r. dostawcy muszą dostarczać etykiety ze zmienioną skalą wraz z produktami, które wprowadzają do obrotu, oraz muszą wprowadzać do bazy danych o produktach parametry nowej karty informacyjnej produktu.

Rozporządzenie Komisji (UE) 2019/1782 (5) ustanawiające wymogi dotyczące ekoprojektu dla zasilaczy zewnętrznych ma zastosowanie od dnia 1 kwietnia 2020 r. i ustanawia nowe wymogi dotyczące informacji, które mają być przekazywane użytkownikom końcowym, organom nadzoru rynku i innym zainteresowanym stronom. Obejmują one nowy projekt tabliczek znamionowych umieszczanych na sprzęcie wprowadzanym do obrotu.

Ze względu na pandemię COVID-19 w wielu państwach członkowskich zamknięto fabryki i laboratoria lub zmniejszono liczbę personelu i moce produkcyjne. W związku z tym testowanie przez producentów ich produktów, a tym samym uzyskanie informacji na potrzeby – w stosownych przypadkach – dokumentacji technicznej lub karty informacyjnej produktu i etykiety może być utrudnione, a nawet niemożliwe. Brak popytu ze względu na zamknięcie sklepów oznacza, że produkty z obecnymi etykietami lub – w przypadku zasilaczy zewnętrznych – tabliczkami znamionowymi, składowane są w magazynach producentów. Aspekty te mogą sprawić, że producenci nie będą mogli wyprodukować i dostarczyć etykiet ze zmienioną skalą ani nowych tabliczek znamionowych do wszystkich produktów wprowadzanych do obrotu od dnia 1 listopada 2020 r. lub od dnia 1 kwietnia 2020 r. w przypadku zasilaczy zewnętrznych, jak wymagają tego przepisy. Oczekuje się, że sytuacja ta ma charakter krótkoterminowy i powinna zostać w dużej mierze rozwiązana przed dniem 1 marca 2021 r. w odniesieniu do etykiet energetycznych (kiedy to zaczną obowiązywać pozostałe wymogi określone w odpowiednich rozporządzeniach) lub dniem 1 października 2020 r. w odniesieniu do zasilaczy zewnętrznych.

Kilka państw członkowskich poinformowało Komisję, że zdaje sobie sprawę z trudności, z którymi musi zmierzyć się branża oraz wyraziło zrozumienie dla problemów związanych z wypełnieniem obowiązków. Do Komisji zwróciło się również kilka stowarzyszeń branżowych, aby zwrócić uwagę na te problemy.

Zgodność z unijnym prawodawstwem harmonizacyjnym, takim jak przepisy dotyczące ekoprojektu i etykietowania energetycznego, jest monitorowana i egzekwowana w ramach nadzoru rynku prowadzonego przez organy nadzoru rynku państw członkowskich, zgodnie z art. 7 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1369 ustanawiającego ramy etykietowania energetycznego (6) oraz art. 11 i 14–20 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1020 w sprawie nadzoru rynku i zgodności produktów (7).

Biorąc pod uwagę problemy, które mogą pojawić się w związku z wypełnianiem obowiązków w zakresie etykietowania energetycznego oraz ekoprojektu w odniesieniu do dostarczania informacji dotyczących zasilaczy zewnętrznych, Komisja przedstawia szereg uwag, które należy wziąć pod uwagę w kontekście egzekwowania tych obowiązków.

Po pierwsze należy zauważyć, że spoczywający na organach nadzoru rynku państw członkowskich obowiązek monitorowania zgodności jest ciągły i nie jest powiązany z żadną konkretną datą po wejściu w życie obowiązków w dniu 1 kwietnia 2020 r. (w odniesieniu do przepisów dotyczących ekoprojektu) lub w dniu 1 listopada 2020 r. (w odniesieniu do etykietowania energetycznego).

Po drugie, jeżeli chodzi o zapewnienie skutecznego nadzoru rynku, Komisja przypomina wymóg ustanowiony w art. 14 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2019/1020, zgodnie z którym organy nadzoru rynku muszą wykonywać swoje uprawnienia w sposób skuteczny i efektywny, zgodnie z zasadą proporcjonalności.

Po trzecie wszystkie obecne etykiety w sklepach będą musiały w każdym razie zostać wymienione na etykiety ze zmienioną skalą w dniach 1–15 marca 2021 r., zgodnie z art. 11 ust. 13 rozporządzenia (UE) 2017/1369.

Komisja przypomina, że ani ona, ani poszczególne państwa członkowskie nie mają uprawnień do uchylenia jakichkolwiek wiążących terminów lub innych zobowiązań ustanowionych w przepisach Unii, chyba że terminy lub zobowiązania zostaną zmienione w drodze odpowiednich procedur.

Jednak przy egzekwowaniu prawa Unii państwa członkowskie muszą należycie uwzględnić zasadę proporcjonalności. W tym kontekście, gdy państwa członkowskie stosują prawo UE i wprowadzają w życie obowiązki określone w odpowiednich rozporządzeniach, są proszone o uwzględnienie wszystkich następujących warunków:

| — | wykazane przez producentów wyjątkowe i nieprzewidziane okoliczności wywołane przez kryzys związany z COVID-19, które uniemożliwiają im wypełnienie obowiązków wynikających z rozporządzeń w sprawie etykietowania energetycznego, |
| --- | --- |

—

wykazane przez producentów wyjątkowe i nieprzewidziane okoliczności wywołane przez kryzys związany z COVID-19, które uniemożliwiają im wypełnienie obowiązków wynikających z rozporządzeń w sprawie etykietowania energetycznego,

| — | stosunkowo ograniczony w czasie charakter tego problemu, biorąc pod uwagę stosunkowo krótki okres, w którym producenci mogliby nadal wprowadzać do obrotu produkty wyłącznie z aktualną etykietą, |
| --- | --- |

—

stosunkowo ograniczony w czasie charakter tego problemu, biorąc pod uwagę stosunkowo krótki okres, w którym producenci mogliby nadal wprowadzać do obrotu produkty wyłącznie z aktualną etykietą,

| — | potrzeba, aby producenci nadal mogli wprowadzać do obrotu swoje produkty, w szczególności te składowane w magazynach. |
| --- | --- |

—

potrzeba, aby producenci nadal mogli wprowadzać do obrotu swoje produkty, w szczególności te składowane w magazynach.

Jeżeli krajowe organy nadzoru rynku – zgodnie z tymi warunkami – nie będą egzekwować obowiązku dostarczenia etykiety ze zmienioną skalą wraz z produktem w momencie wprowadzania go do obrotu, oraz obowiązku wprowadzenia parametrów karty informacyjnej produktu do bazy danych o produktach od dnia 1 listopada 2020 r., Komisja powstrzyma się od wszczynania postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, o ile taki brak egzekwowania nie wykracza poza to, co jest wymagane, jest ograniczony w czasie od dnia 1 listopada 2020 r. do dnia 1 marca 2021 r., a dostawcy dostarczą brakujące etykiety sprzedawcom przed dniem 1 marca 2021 r.

Podobne podejście powinno mieć zastosowanie do egzekwowania wymogów dotyczących ekoprojektu w odniesieniu do dostarczania informacji dotyczących zasilaczy zewnętrznych na mocy rozporządzenia (UE) 2019/1782 do dnia 1 października 2020 r.

---

(1)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/2013 z dnia 11 marca 2019 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1369 w odniesieniu do etykietowania energetycznego wyświetlaczy elektronicznych i uchylające rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1062/2010, (Dz.U. L 315 z 5.12.2019, s. 1).

(2)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/2014 z dnia 11 marca 2019 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1369 w odniesieniu do etykietowania energetycznego pralek i pralko-suszarek dla gospodarstw domowych oraz uchylające rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1061/2010 i dyrektywę Komisji 96/60/WE, (Dz.U. L 315 z 5.12.2019, s. 29).

(3)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/2016 z dnia 11 marca 2019 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1369 w odniesieniu do etykietowania energetycznego urządzeń chłodniczych i uchylające rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1060/2010, (Dz.U. L 315 z 5.12.2019, s. 102).

(4)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/2017 z dnia 11 marca 2019 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1369 w odniesieniu do etykietowania energetycznego zmywarek do naczyń dla gospodarstw domowych oraz uchylające rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1059/2010, (Dz.U. L 315 z 5.12.2019, s. 134).

(5)  Rozporządzenie Komisji (UE) 2019/1782 z dnia 1 października 2019 r. ustanawiające wymogi dotyczące ekoprojektu dla zasilaczy zewnętrznych na podstawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE oraz uchylające rozporządzenie Komisji (WE) nr 278/2009 (Dz.U. L 272 z 25.10.2019, s. 95).

(6)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1369 z dnia 4 lipca 2017 r. ustanawiające ramy etykietowania energetycznego i uchylające dyrektywę 2010/30/UE (Dz.U. L 198 z 28.7.2017, s. 1).

(7)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1020 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie nadzoru rynku i zgodności produktów oraz zmieniające dyrektywę 2004/42/WE oraz rozporządzenia (WE) nr 765/2008 i (UE) nr 305/2011 (Dz.U. L 169 z 25.6.2019, s. 1).

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 2.6.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 182/4 |
| --- | --- | --- | --- |

2.6.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 182/4

---

Kursy walutowe euro (1)

29 maja 2020 r.

(2020/C 182/03)

1 euro =

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,1136 |
| JPY | Jen | 119,29 |
| DKK | Korona duńska | 7,4542 |
| GBP | Funt szterling | 0,90088 |
| SEK | Korona szwedzka | 10,4870 |
| CHF | Frank szwajcarski | 1,0720 |
| ISK | Korona islandzka | 150,80 |
| NOK | Korona norweska | 10,7880 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CZK | Korona czeska | 26,921 |
| HUF | Forint węgierski | 348,73 |
| PLN | Złoty polski | 4,4495 |
| RON | Lej rumuński | 4,8493 |
| TRY | Lir turecki | 7,6101 |
| AUD | Dolar australijski | 1,6681 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,5280 |
| HKD | Dolar Hongkongu | 8,6347 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 1,7863 |
| SGD | Dolar singapurski | 1,5712 |
| KRW | Won | 1 376,21 |
| ZAR | Rand | 19,4239 |
| CNY | Yuan renminbi | 7,9456 |
| HRK | Kuna chorwacka | 7,5870 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 16 269,70 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 4,8414 |
| PHP | Peso filipińskie | 56,231 |
| RUB | Rubel rosyjski | 78,4416 |
| THB | Bat tajlandzki | 35,424 |
| BRL | Real | 5,9654 |
| MXN | Peso meksykańskie | 24,5700 |
| INR | Rupia indyjska | 84,1025 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,1136

JPY

Jen

119,29

DKK

Korona duńska

7,4542

GBP

Funt szterling

0,90088

SEK

Korona szwedzka

10,4870

CHF

Frank szwajcarski

1,0720

ISK

Korona islandzka

150,80

NOK

Korona norweska

10,7880

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

26,921

HUF

Forint węgierski

348,73

PLN

Złoty polski

4,4495

RON

Lej rumuński

4,8493

TRY

Lir turecki

7,6101

AUD

Dolar australijski

1,6681

CAD

Dolar kanadyjski

1,5280

HKD

Dolar Hongkongu

8,6347

NZD

Dolar nowozelandzki

1,7863

SGD

Dolar singapurski

1,5712

KRW

Won

1 376,21

ZAR

Rand

19,4239

CNY

Yuan renminbi

7,9456

HRK

Kuna chorwacka

7,5870

IDR

Rupia indonezyjska

16 269,70

MYR

Ringgit malezyjski

4,8414

PHP

Peso filipińskie

56,231

RUB

Rubel rosyjski

78,4416

THB

Bat tajlandzki

35,424

BRL

Real

5,9654

MXN

Peso meksykańskie

24,5700

INR

Rupia indyjska

84,1025

---

(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez EBC.

---

| 2.6.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 182/5 |
| --- | --- | --- | --- |

2.6.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 182/5

---

Kursy walutowe euro (1)

1 czerwca 2020 r.

(2020/C 182/04)

1 euro =

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,1116 |
| JPY | Jen | 119,75 |
| DKK | Korona duńska | 7,4549 |
| GBP | Funt szterling | 0,89673 |
| SEK | Korona szwedzka | 10,4635 |
| CHF | Frank szwajcarski | 1,0686 |
| ISK | Korona islandzka | 151,00 |
| NOK | Korona norweska | 10,7890 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CZK | Korona czeska | 26,859 |
| HUF | Forint węgierski | 345,45 |
| PLN | Złoty polski | 4,4278 |
| RON | Lej rumuński | 4,8437 |
| TRY | Lir turecki | 7,5743 |
| AUD | Dolar australijski | 1,6488 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,5228 |
| HKD | Dolar Hongkongu | 8,6165 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 1,7824 |
| SGD | Dolar singapurski | 1,5669 |
| KRW | Won | 1 364,44 |
| ZAR | Rand | 19,3993 |
| CNY | Yuan renminbi | 7,9327 |
| HRK | Kuna chorwacka | 7,5895 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 16 240,48 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 4,8004 |
| PHP | Peso filipińskie | 55,947 |
| RUB | Rubel rosyjski | 77,4378 |
| THB | Bat tajlandzki | 35,204 |
| BRL | Real | 5,9276 |
| MXN | Peso meksykańskie | 24,4520 |
| INR | Rupia indyjska | 83,9380 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,1116

JPY

Jen

119,75

DKK

Korona duńska

7,4549

GBP

Funt szterling

0,89673

SEK

Korona szwedzka

10,4635

CHF

Frank szwajcarski

1,0686

ISK

Korona islandzka

151,00

NOK

Korona norweska

10,7890

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

26,859

HUF

Forint węgierski

345,45

PLN

Złoty polski

4,4278

RON

Lej rumuński

4,8437

TRY

Lir turecki

7,5743

AUD

Dolar australijski

1,6488

CAD

Dolar kanadyjski

1,5228

HKD

Dolar Hongkongu

8,6165

NZD

Dolar nowozelandzki

1,7824

SGD

Dolar singapurski

1,5669

KRW

Won

1 364,44

ZAR

Rand

19,3993

CNY

Yuan renminbi

7,9327

HRK

Kuna chorwacka

7,5895

IDR

Rupia indonezyjska

16 240,48

MYR

Ringgit malezyjski

4,8004

PHP

Peso filipińskie

55,947

RUB

Rubel rosyjski

77,4378

THB

Bat tajlandzki

35,204

BRL

Real

5,9276

MXN

Peso meksykańskie

24,4520

INR

Rupia indyjska

83,9380

---

(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez EBC.

---

| 2.6.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 182/6 |
| --- | --- | --- | --- |

2.6.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 182/6

---

Opinia Komitetu Doradczego ds. Praktyk Ograniczających Konkurencję i Pozycji Dominujących wydana na posiedzeniu w dniu 10 lutego 2020 r. dotycząca projektu decyzji w sprawie AT.40528 – Meliá (Holiday Pricing)

Sprawozdawca: Francja

(2020/C 182/05)

1.

Członkowie (7 państw członkowskich) Komitetu Doradczego zgadzają się z przedstawionym w projekcie decyzji stwierdzeniem Komisji, że wertykalne umowy zawarte przez przedsiębiorstwo Meliá z organizatorami turystyki ograniczały sprzedaż aktywną i pasywną miejsc noclegowych w hotelach i stanowiły ograniczenie konkurencji ze względu na cel w rozumieniu art. 101 TFUE i art. 53 Porozumienia EOG.

2.

Członkowie (7 państw członkowskich) Komitetu Doradczego zgadzają się z oceną Komisji przedstawioną w projekcie decyzji w odniesieniu do czasu trwania naruszenia.

3.

Członkowie (7 państw członkowskich) Komitetu Doradczego zgadzają się z Komisją, że zachowanie antykonkurencyjne, którego dotyczy projekt decyzji, nie spełnia warunków wyłączenia na mocy art. 101 ust. 3 TFUE i art. 53 ust. 3 Porozumienia EOG.

4.

Członkowie (7 państw członkowskich) Komitetu Doradczego zgadzają się z Komisją, że na adresata projektu decyzji należy nałożyć grzywnę.

5.

Członkowie (7 państw członkowskich) Komitetu Doradczego zgadzają się z Komisją co do ostatecznej kwoty grzywny, w tym jej obniżenia na podstawie pkt 37 wytycznych z 2006 r. w sprawie metody ustalania grzywien nakładanych na podstawie art. 23 ust. 2 lit. a) rozporządzenia nr 1/2003.

6.

Członkowie (7 państw członkowskich) Komitetu Doradczego zalecają publikację swojej opinii w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

---

| 2.6.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 182/7 |
| --- | --- | --- | --- |

2.6.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 182/7

---

Sprawozdanie końcowe urzędnika przeprowadzającego spotkanie wyjaśniające (1)

Sprawa AT.40528 – Meliá (Holiday Pricing)

(2020/C 182/06)

(1)

W projekcie decyzji skierowanym do przedsiębiorstwa Meliá Hotels International S.A. („przedsiębiorstwo Meliá”) stwierdza się, że przedsiębiorstwo Meliá dopuściło się pojedynczego i ciągłego naruszenia art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („TFUE”) i art. 53 Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”) w okresie od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. poprzez zawieranie lub realizację umów wertykalnych, w których zastosowano rozróżnienie konsumentów z EOG na podstawie ich kraju zamieszkania, a tym samym ograniczono sprzedaż czynną i bierną miejsc noclegowych w hotelach.

(2)

W dniu 2 lutego 2017 r. Komisja wszczęła postępowanie przeciwko przedsiębiorstwu Meliá na podstawie art. 2 ust. 1 rozporządzenia nr 773/2004 (2).

(3)

| — | uznanie przez przedsiębiorstwo Meliá, w sposób jasny i jednoznaczny, jego odpowiedzialności za naruszenie opisane w propozycji ugodowej, w zakresie głównych faktów, kwalifikacji prawnych, roli przedsiębiorstwa w naruszeniu oraz czasu trwania jego udziału w naruszeniu; |
| --- | --- |

—

uznanie przez przedsiębiorstwo Meliá, w sposób jasny i jednoznaczny, jego odpowiedzialności za naruszenie opisane w propozycji ugodowej, w zakresie głównych faktów, kwalifikacji prawnych, roli przedsiębiorstwa w naruszeniu oraz czasu trwania jego udziału w naruszeniu;

| — | wskazanie maksymalnej grzywny, jakiej przedsiębiorstwo Meliá spodziewa się ze strony Komisji i jaką gotowe byłoby przyjąć w ramach procedury współpracy z Komisją, |
| --- | --- |

—

wskazanie maksymalnej grzywny, jakiej przedsiębiorstwo Meliá spodziewa się ze strony Komisji i jaką gotowe byłoby przyjąć w ramach procedury współpracy z Komisją,

| — | potwierdzenie, że prawo przedsiębiorstwa Meliá do obrony zostało w pełni poszanowane, w szczególności, że przedsiębiorstwo zostało dostatecznie poinformowane o zastrzeżeniach, jakie zamierzała przeciwko niemu wnieść Komisja, oraz że zapewniono mu dostateczną możliwość przekazania swojego stanowiska Komisji, |
| --- | --- |

—

potwierdzenie, że prawo przedsiębiorstwa Meliá do obrony zostało w pełni poszanowane, w szczególności, że przedsiębiorstwo zostało dostatecznie poinformowane o zastrzeżeniach, jakie zamierzała przeciwko niemu wnieść Komisja, oraz że zapewniono mu dostateczną możliwość przekazania swojego stanowiska Komisji,

| — | potwierdzenie, że przedsiębiorstwo Meliá uzyskało dostateczną możliwość dostępu do dowodów podtrzymujących wspomniane zastrzeżenia i wszystkich innych dokumentów znajdujących się w dokumentacji Komisji oraz że nie zamierza ono występować z wnioskiem o dalszy dostęp do akt ani o ponowne złożenie ustnych wyjaśnień na spotkaniu wyjaśniającym, chyba że Komisja nie uwzględni propozycji ugodowej w pisemnym zgłoszeniu zastrzeżeń oraz w decyzji, |
| --- | --- |

—

potwierdzenie, że przedsiębiorstwo Meliá uzyskało dostateczną możliwość dostępu do dowodów podtrzymujących wspomniane zastrzeżenia i wszystkich innych dokumentów znajdujących się w dokumentacji Komisji oraz że nie zamierza ono występować z wnioskiem o dalszy dostęp do akt ani o ponowne złożenie ustnych wyjaśnień na spotkaniu wyjaśniającym, chyba że Komisja nie uwzględni propozycji ugodowej w pisemnym zgłoszeniu zastrzeżeń oraz w decyzji,

| — | zgodę przedsiębiorstwa Meliá na otrzymanie pisemnego zgłoszenia zastrzeżeń oraz decyzji przyjętej na mocy art. 7 i art. 23 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 w języku angielskim. |
| --- | --- |

—

zgodę przedsiębiorstwa Meliá na otrzymanie pisemnego zgłoszenia zastrzeżeń oraz decyzji przyjętej na mocy art. 7 i art. 23 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 w języku angielskim.

(4)

W dniu 4 listopada 2019 r. Komisja przyjęła pisemne zgłoszenie zastrzeżeń, które zostało doręczone przedsiębiorstwu Meliá w dniu 6 listopada 2019 r. W dniu 20 listopada 2019 r. przedsiębiorstwo Meliá udzieliło odpowiedzi i potwierdziło, że pisemne zgłoszenie zastrzeżeń odzwierciedla treść jego propozycji ugodowej oraz że podtrzymuje swoje zaangażowanie w ramach procedury współpracy.

(5)

Stwierdzone w projekcie decyzji naruszenie oraz przewidziana w projekcie grzywna odpowiadają tym uznanym i zaakceptowanym przez przedsiębiorstwo w propozycji ugodowej. Podstawowa kwota grzywny zostaje obniżona o 30 % ze względu na współpracę przedsiębiorstwa Meliá z Komisją w zakresie wykraczającym poza jego prawny obowiązek – poprzez uznanie naruszenia art. 101 TFUE i art. 53 Porozumienia EOG w odniesieniu do postępowania, jak również poprzez dostarczenie dowodów, a tym samym poprawę, w pewnym stopniu, zdolności Komisji do udowodnienia naruszenia, oraz poprzez zrzeczenie się pewnych praw proceduralnych, co wpłynęło na wzrost wydajności administracyjnej.

(6)

Zgodnie z art. 16 decyzji 2011/695/UE zbadałem, czy projekt decyzji dotyczy jedynie zastrzeżeń, w stosunku do których przedsiębiorstwo Meliá miało możliwość przedstawienia swojego stanowiska. Stwierdzam, że tak istotnie jest.

(7)

Ogólnie uważam, że w niniejszej sprawie przestrzegano skutecznego wykonywania praw procesowych.

Bruksela, dnia 12 lutego 2020 r.

Wouter WILS

---

(1)  Na podstawie art. 16 i art. 17 decyzji 2011/695/UE Przewodniczącego Komisji Europejskiej z dnia 13 października 2011 r. w sprawie funkcji i zakresu uprawnień urzędnika przeprowadzającego spotkanie wyjaśniające w niektórych postępowaniach z zakresu konkurencji (Dz.U. L 275 z 20.10.2011, s. 29) („decyzja 2011/695/UE”).

1

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 773/2004 z dnia 7 kwietnia 2004 r. odnoszące się do prowadzenia przez Komisję postępowań zgodnie z art. 81 i art. 82 Traktatu WE (Dz.U. L 123 z 27.4.2004, s. 18).

2

(3)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i art. 82 Traktatu (Dz.U. L 1 z 4.1.2003, s. 1) („rozporządzenie nr 1/2003”).

3

---

| 2.6.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 182/9 |
| --- | --- | --- | --- |

2.6.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 182/9

---

Streszczenie decyzji Komisji

z dnia 21 lutego 2020 r.

dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 53 Porozumienia EOG

Sprawa AT.40528 – Meliá (Holiday Pricing)

(notyfikowana jako dokument nr C(2020) 893)

(Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)

(2020/C 182/07)

W dniu 21 lutego 2020 r. Komisja przyjęła decyzję dotyczącą postępowania przewidzianego w art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i art. 53 Porozumienia EOG. Zgodnie z przepisami art. 30 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 (1)
  Komisja podaje niniejszym do wiadomości nazwy stron oraz zasadniczą treść decyzji, wraz z informacjami na temat wszelkich nałożonych kar, uwzględniając jednak uzasadnione prawo przedsiębiorstw do ochrony ich tajemnic handlowych.

1.   WPROWADZENIE

| (1) | Decyzja skierowana jest do przedsiębiorstwa Meliá Hotels International S.A. (zwanego dalej „Meliá”) w związku z naruszeniem art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („Traktat”) i art. 53 Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”). |
| --- | --- |

(1)

| (2) | W okresie od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. przedsiębiorstwo Meliá dopuściło się pojedynczego i ciągłego naruszenia dotyczącego umów wertykalnych zawartych przez to przedsiębiorstwo z organizatorami turystyki, które ograniczały sprzedaż czynną i bierną miejsc noclegowych w hotelach. |
| --- | --- |

(2)

2.   PROCEDURA

| (3) | Decyzją z dnia 2 lutego 2017 r. Komisja wszczęła postępowanie przeciwko przedsiębiorstwu Meliá na podstawie art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 773/2004. |
| --- | --- |

(3)

| (4) | W dniu 5 sierpnia 2019 r. przedsiębiorstwo Meliá złożyło formalną ofertę współpracy w celu przyjęcia decyzji na podstawie art. 7 i art. 23 rozporządzenia (WE) nr 1/2003. |
| --- | --- |

(4)

| (5) | W dniu 4 listopada 2019 r. Komisja przyjęła pisemne zgłoszenie zastrzeżeń skierowane do przedsiębiorstwa Meliá. W dniu 20 listopada 2019 r. przedsiębiorstwo Meliá przekazało odpowiedzi na pisemne zgłoszenie zastrzeżeń. |
| --- | --- |

(5)

| (6) | Komitet Doradczy ds. Praktyk Ograniczających Konkurencję i Pozycji Dominujących wydał pozytywną opinię w dniu 10 lutego 2020 r. |
| --- | --- |

(6)

3.   FAKTY

| (7) | Stosunki handlowe przedsiębiorstwa Meliá z organizatorami turystyki w zakresie dystrybucji miejsc noclegowych w hotelach jego ośrodkach wypoczynkowych są oparte na pisemnych umowach. Niektóre z tych umów opierają się na standardowych warunkach umów przedsiębiorstwa Meliá. |
| --- | --- |

(7)

| (8) | Jedna z klauzul standardowych warunków umów przedsiębiorstwa Meliá („klauzula”) stanowi, co następuje: „RYNEK ZASTOSOWAŃ: umowa ma zastosowanie tylko i wyłącznie w odniesieniu do rynków wyszczególnionych w uwadze nr 16. Hotel będzie mógł zwrócić się do agencji/organizatora turystyki o sprawdzenie rynku pochodzenia wszelkich rezerwacji, w odniesieniu do których istnieją jakiekolwiek uzasadnione wątpliwości. W stosownych przypadkach, ilekroć w momencie przybycia klientów do hotelu okaże się, że kraj ich zamieszkania jest inny niż ten uzgodniony w umowie, hotel ma prawo nie przyjąć rezerwacji”. |
| --- | --- |

(8)

| (9) | W poszczególnych umowach z organizatorami turystyki pole przeznaczone na uwagę nr 16 było puste bądź wskazany został w nim kraj lub kraje, w odniesieniu do których umowa miała zastosowanie. |
| --- | --- |

(9)

| (10) | Według informacji dostarczonych przez przedsiębiorstwo Meliá, w 2 212 z obowiązujących w 2014 r. i zawierających klauzulę umów przedsiębiorstwa z organizatorami turystyki w uwadze nr 16 wymieniono co najmniej jedno państwo EOG. W 2015 r. liczba takich umów wyniosła 2 004. Obowiązujące w latach 2014 i 2015 umowy zawierające klauzulę, w których w uwadze nr 16 wymienia się co najmniej jedno państwo EOG, są zwane łącznie „odnośnymi umowami”. |
| --- | --- |

(10)

4.   OCENA PRAWNA

| (11) | Odnośne umowy stanowią porozumienia w rozumieniu art. 101 ust. 1 TFUE i art. 53 ust. 1 Porozumienia EOG. |
| --- | --- |

(11)

| (12) | W odnośnych umowach terytoria, do których każda z nich miała zastosowanie, zostały sprecyzowane przez przedsiębiorstwo Meliá i organizatorów turystyki będących stronami umowy, a tym samym stosowane było rozróżnienie konsumentów europejskich w zależności od kraju ich zamieszkania. |
| --- | --- |

(12)

| (13) | Treść klauzuli ze standardowych warunków umów przedsiębiorstwa Meliá, w związku z zawartą w odnośnych umowach uwagą nr 16, miała na celu ograniczenie możliwości sprzedaży miejsc noclegowych w hotelach przedsiębiorstwa Meliá przez organizatorów turystyki konsumentom zamieszkałym poza krajem lub krajami wymienionymi w uwadze nr 16 oraz udzielania przez nich odpowiedzi na niezamówione wnioski takich konsumentów. |
| --- | --- |

(13)

| (14) | W związku z tym umowy te ograniczały zdolność organizatorów turystyki do swobodnej sprzedaży miejsc noclegowych w hotelach we wszystkich państwach EOG, a co za tym idzie mogły doprowadzić do podziału rynku wewnętrznego w zależności od granic państwowych. Z uwagi na swój charakter zachowanie to stanowi ograniczenie konkurencji ze względu na cel w rozumieniu art. 101 ust. 1 Traktatu. |
| --- | --- |

(14)

| (15) | W decyzji stwierdza się również, że postępowanie przedsiębiorstwa Meliá nie podlega wyłączeniu na mocy rozporządzenia (UE) nr 330/2010 ani nie spełnia warunków określonych w art. 101 ust. 3 Traktatu. |
| --- | --- |

(15)

5.   CZAS TRWANIA

| (16) | Odnośne umowy obowiązywały w latach 2014 i 2015. Czas trwania naruszenia obejmuje okres od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. |
| --- | --- |

(16)

6.   ŚRODKI ZARADCZE I GRZYWNY

| (17) | Przedsiębiorstwo Meliá potwierdziło podjęcie niezbędnych działań w celu zaprzestania naruszenia. Jest jednak konieczne, by Komisja oficjalnie wezwała przedsiębiorstwo do skutecznego zakończenia naruszenia, jeśli jeszcze nie miało to miejsca, oraz do powstrzymania się od stosowania jakichkolwiek umów lub uzgodnionych praktyk mogących mieć takie same lub podobne skutki. W decyzji stwierdzono również, że naruszenie zostało popełnione umyślnie lub co najmniej przez zaniedbanie, i że należy nałożyć grzywnę. |
| --- | --- |

(17)

Kwota podstawowa grzywny

| (18) | Ustalając wysokość grzywien, Komisja bierze zasadniczo pod uwagę wartość sprzedaży w ostatnim pełnym roku obrotowym, w którym przedsiębiorstwo dopuściło się naruszenia. W tym przypadku Komisja bierze pod uwagę przychody przedsiębiorstwa Meliá z tytułu świadczenia usług zakwaterowania hotelowego w 2015 r., których sprzedaż prowadzona była zgodnie ze standardowymi warunkami umów przedsiębiorstwa Meliá, oraz w przypadku gdy w umowie między przedsiębiorstwem a organizatorem turystyki w uwadze nr 16 wymieniono co najmniej jedno państwo EOG. |
| --- | --- |

(18)

Okoliczności obciążające i łagodzące

| (19) | W niniejszej sprawie nie występują okoliczności obciążające ani łagodzące. |
| --- | --- |

(19)

Podwyższenie grzywny dla zapewnienia skutku odstraszającego

| (20) | W tym przypadku zastosowanie takiego podwyższenia nie jest konieczne. |
| --- | --- |

(20)

Zastosowanie 10 % limitu obrotów

| (21) | Obliczona grzywna nie przekracza 10 % całkowitego obrotu przedsiębiorstwa Meliá. |
| --- | --- |

(21)

Zmniejszenie grzywny w świetle współpracy

| (22) | Aby odzwierciedlić wykraczającą poza prawny obowiązek współpracę przedsiębiorstwa Meliá z Komisją, kwota podstawowa grzywny zostaje obniżona o 30 % zgodnie z pkt 37 wytycznych w sprawie grzywien. |
| --- | --- |

(22)

Ostateczna kwota grzywny

| (23) | Ostateczna kwota grzywny, która ma zostać nałożona na przedsiębiorstwo Meliá zgodnie z art. 23 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1/2003, wynosi 6 678 000 EUR. |
| --- | --- |

(23)

---

(1)  Dz.U. L 1 z 4.1.2003, s. 1.

---

Europejski Inspektor Ochrony Danych

| 2.6.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 182/12 |
| --- | --- | --- | --- |

2.6.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 182/12

---

Streszczenie opinii Europejskiego Inspektora Ochrony Danych w sprawie mandatu negocjacyjnego do zawarcia umowy międzynarodowej w sprawie wymiany danych osobowych między Europolem a nowozelandzkimi organami ścigania

(Pełny tekst niniejszej opinii jest dostępny w wersji angielskiej, francuskiej i niemieckiej na stronie internetowej EIOD www.edps.europa.eu)

(2020/C 182/08)

W dniu 30 października 2019 r. Komisja Europejska przyjęła zalecenie dotyczące decyzji Rady upoważniającej do podjęcia rokowań w sprawie umowy między Unią Europejską a Nową Zelandią dotyczącej wymiany danych osobowych między Agencją Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europolem) i właściwymi organami ds. zwalczania poważnej przestępczości i terroryzmu w Nowej Zelandii. Celem planowanej umowy jest ustanowienie podstawy prawnej dla przekazywania danych osobowych między Europolem a właściwymi organami w Nowej Zelandii, odpowiednio, aby wesprzeć i wzmocnić ich działania i wzajemną współpracę w zapobieganiu poważnej przestępczości transgranicznej i terroryzmowi i w zwalczaniu ich, przy jednoczesnym zapewnieniu stosownych zabezpieczeń w zakresie ochrony prywatności, danych osobowych i innych podstawowych praw i wolności osób fizycznych.

Przekazywanie danych osobowych zgromadzonych w ramach postępowań przygotowawczych i dalej przetwarzanych przez Europol w celu generowania kryminalnych doniesień wywiadowczych może mieć istotny wpływ na życie poszczególnych osób fizycznych. Z tego względu umowa międzynarodowa musi zapewnić, aby ograniczenia prawa do prywatności i ochrony danych w odniesieniu do zwalczania poważnej przestępczości i terroryzmu miały zastosowanie wyłącznie w takim zakresie, w jakim jest to absolutnie niezbędne.

EIOD zauważa, że Nowa Zelandia dysponuje dobrze ugruntowanymi przepisami krajowymi dotyczącymi ochrony danych oraz niezależnym organem ochrony danych właściwym do nadzorowania także organów ścigania. Ponadto docenia on fakt, że Komisja włączyła do proponowanego mandatu negocjacyjnego z Nową Zelandią szereg szczegółowych zaleceń sformułowanych już przez EIOD w jego opinii 2/2018 w sprawie ośmiu mandatów negocjacyjnych do zawierania umów międzynarodowych pozwalających na wymianę danych między Europolem i państwami trzecimi.

W związku z tym celem zaleceń zawartych w niniejszej opinii jest wyjaśnienie i – w razie konieczności – dalsze opracowanie zabezpieczeń i mechanizmów kontrolnych w odniesieniu do ochrony danych osobowych, z uwzględnieniem szczególnego kontekstu Nowej Zelandii. W tym celu EIOD zaleca, co następuje:

| — | decyzja Rady upoważniająca do podjęcia rokowań zgodnie z art. 218 TFUE powinna zawierać odniesienie nie tylko do proceduralnej podstawy prawnej, lecz także do odpowiedniej materialnej podstawy prawnej, w tym do art. 16 TFUE, |
| --- | --- |

—

decyzja Rady upoważniająca do podjęcia rokowań zgodnie z art. 218 TFUE powinna zawierać odniesienie nie tylko do proceduralnej podstawy prawnej, lecz także do odpowiedniej materialnej podstawy prawnej, w tym do art. 16 TFUE,

| — | zgodnie z zasadą celowości planowana umowa powinna zawierać wyraźnie określony wykaz przestępstw, w odniesieniu do których dane osobowe mogą być wymieniane, |
| --- | --- |

—

zgodnie z zasadą celowości planowana umowa powinna zawierać wyraźnie określony wykaz przestępstw, w odniesieniu do których dane osobowe mogą być wymieniane,

| — | z uwagi na praktyczne wprowadzanie w życie zasady ograniczenia przechowywania przyszła umowa powinna przewidywać w szczególności okresowy przegląd konieczności przechowywania przekazanych danych osobowych, |
| --- | --- |

—

z uwagi na praktyczne wprowadzanie w życie zasady ograniczenia przechowywania przyszła umowa powinna przewidywać w szczególności okresowy przegląd konieczności przechowywania przekazanych danych osobowych,

| — | z uwagi na znaczenie prawa do informacji w celu wykonywania innych praw do ochrony danych umowa powinna zawierać jasne i szczegółowe przepisy dotyczące informacji, które należy przekazać osobom, których dane dotyczą. |
| --- | --- |

—

z uwagi na znaczenie prawa do informacji w celu wykonywania innych praw do ochrony danych umowa powinna zawierać jasne i szczegółowe przepisy dotyczące informacji, które należy przekazać osobom, których dane dotyczą.

Wreszcie EIOD oczekuje, że projekt umowy zostanie z nim skonsultowany na późniejszych etapach finalizacji zgodnie z art. 42 rozporządzenia (UE) 2018/1725. W trakcie negocjacji pozostaje on do dyspozycji w celu zapewnienia doradztwa na późniejszych etapach.

1.   Wprowadzenie i kontekst

| 1. | W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/794 z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol), zastępującym i uchylającym decyzje Rady 2009/371/WSiSW, 2009/934/WSiSW, 2009/935/WSiSW, 2009/936/WSiSW i 2009/968/WSiSW (1) (zwanym dalej „rozporządzeniem w sprawie Europolu”) ustanawia się szczegółowe zasady dotyczące przekazywania danych przez Europol poza UE. W art. 25 ust. 1 tego rozporządzenia wymieniono szereg podstaw prawnych, w oparciu o które Europol może zgodnie z prawem przekazywać dane organom państw trzecich. Jednym z rozwiązań jest decyzja Komisji stwierdzająca odpowiedni stopień ochrony zgodnie z art. 36 dyrektywy (UE) 2016/680, w której stwierdza się, że państwo trzecie, do którego Europol przekazuje dane, zapewnia odpowiedni stopień ochrony. Z uwagi na to, iż dotąd nie wydano takiej decyzji stwierdzającej odpowiedni stopień ochrony, inną możliwością dla Europolu w zakresie regularnego przekazywania danych do państwa trzeciego byłoby zawarcie wiążącej umowy międzynarodowej między UE a przyjmującym państwem trzecim odwołującej się do odpowiednich zabezpieczeń w odniesieniu do ochrony prywatności i innych podstawowych praw i wolności osób fizycznych. |
| --- | --- |

1.

| 2. | Obecnie nie istnieją żadne podstawy prawne dla regularnej i usystematyzowanej wymiany danych osobowych między Europolem a nowozelandzkimi organami ścigania. W kwietniu 2019 r. Europol i policja Nowej Zelandii podpisały robocze porozumienie. Porozumienie to zapewnia ramy usystematyzowanej współpracy na poziomie strategicznym, obejmującej bezpieczną linię umożliwiającą bezpośrednią bezpieczną komunikację, a Nowa Zelandia oddelegowała do Europolu urzędnika łącznikowego. Nie stanowi ono jednak podstawy prawnej dla wymiany danych osobowych. |
| --- | --- |

2.

| 3. | Komisja uważa za konieczne dodanie Nowej Zelandii jako państwa priorytetowego, z którym należy podjąć negocjacje w perspektywie krótkoterminowej w świetle strategii politycznej przedstawionej w Europejskiej agendzie bezpieczeństwa (2), konkluzjach Rady dotyczących działań zewnętrznych UE na rzecz zwalczania terroryzmu (3), globalnej strategii (4) i potrzeb operacyjnych organów ścigania w całej UE. Komisja podkreśla, że potencjalne korzyści płynące ze ściślejszej współpracy w tym obszarze zostały również wykazane w drodze działań następczych po zamachach na meczety w Christchurch w marcu 2019 r. Nowa Zelandia złożyła w tej sprawie formalny wniosek w dniu 23 sierpnia 2019 r. |
| --- | --- |

3.

| 4. | W dniu 30 października 2019 r. Komisja Europejska przyjęła zalecenie dotyczące decyzji Rady upoważniającej do podjęcia rokowań w sprawie umowy między Unią Europejską a Nową Zelandią dotyczącej wymiany danych osobowych między Agencją Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europolem) i właściwymi organami ds. zwalczania poważnej przestępczości i terroryzmu w Nowej Zelandii (5) (zwane dalej „zaleceniem”). W załączniku do zalecenia (zwanym dalej „załącznikiem”) określono wytyczne negocjacyjne Rady dla Komisji, tj. cele, która powinna ona osiągnąć w imieniu UE w trakcie negocjacji. |
| --- | --- |

4.

| 5. | Celem planowanej umowy jest ustanowienie podstawy prawnej dla przekazywania danych osobowych między Europolem a właściwymi organami w Nowej Zelandii, odpowiednio, aby wesprzeć i wzmocnić działania podejmowane przez właściwe organy tego państwa i państw członkowskich oraz wesprzeć i zacieśnić ich wzajemną współpracę w zapobieganiu poważnej przestępczości transgranicznej i terroryzmowi i w zwalczaniu ich, przy jednoczesnym zapewnieniu stosownych zabezpieczeń w zakresie ochrony prywatności, danych osobowych i podstawowych praw i wolności osób fizycznych (6). |
| --- | --- |

5.

| 6. | Zgodnie z art. 42 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2018/1725 Komisja konsultuje się z EIOD po przyjęciu wniosku dotyczącego zalecenia przedłożonego Radzie zgodnie z art. 218 TFUE, w przypadku gdy ma to wpływ na ochronę praw i wolności osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych. |
| --- | --- |

6.

| 7. | Ponadto motyw 35 rozporządzenia w sprawie Europolu stanowi, że „[w] stosownych przypadkach i zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2018/1725 Komisja powinna mieć możliwość zasięgnięcia opinii EIOD przed rozpoczęciem negocjacji w sprawie umowy międzynarodowej między UE i państwem trzecim i podczas trwania takich negocjacji, aby umożliwić wymianę danych między Europolem a organami tego państwa trzeciego”. |
| --- | --- |

7.

| 8. | EIOD z zadowoleniem przyjmuje fakt, iż Komisja Europejska zasięgnęła jego opinii w sprawie zalecenia i oczekuje, że odniesienie do tej opinii zostanie uwzględnione w preambule do decyzji Rady. Niniejsza opinia nie powoduje uszczerbku dla wszelkich dodatkowych uwag, jakie EIOD może formułować na podstawie kolejnych dostępnych informacji na późniejszym etapie. |
| --- | --- |

8.

4.   Wnioski

| 27. | Przekazywanie danych osobowych zgromadzonych w ramach postępowań przygotowawczych i dalej przetwarzanych przez Europol w celu generowania kryminalnych doniesień wywiadowczych może mieć istotny wpływ na życie poszczególnych osób fizycznych, ponieważ może ono być wykorzystywane w postępowaniach karnych w państwie przyjmującym zgodnie z jego przepisami krajowymi. Z tego względu umowa międzynarodowa musi zapewnić, aby ograniczenia prawa do prywatności i ochrony danych w odniesieniu do zwalczania poważnej przestępczości i terroryzmu miały zastosowanie wyłącznie w takim zakresie, w jakim jest to absolutnie niezbędne. |
| --- | --- |

27.

| 28. | EIOD z zadowoleniem przyjmuje cel mandatu negocjacyjnego, jakim jest zapewnienie poszanowania praw podstawowych i przestrzeganie zasad uznanych w Karcie, w szczególności prawa do [poszanowania] życia prywatnego i rodzinnego, uznanego w art. 7 Karty, prawa do ochrony danych osobowych, o którym mowa w art. 8 Karty, oraz prawa do skutecznego środka prawnego i dostępu do bezstronnego sądu, o którym mowa w art. 47 Karty. Ponadto EIOD docenia fakt, że Komisja włączyła do proponowanego mandatu negocjacyjnego z Nową Zelandią szereg szczegółowych zaleceń sformułowanych już przez EIOD w jego opinii 2/2018 w sprawie ośmiu mandatów negocjacyjnych do zawierania umów międzynarodowych pozwalających na wymianę danych między Europolem i państwami trzecimi. |
| --- | --- |

28.

| 29. | Zalecenia EIOD zawarte w niniejszej opinii mają na celu wyjaśnienie i – w stosownych przypadkach – dalsze opracowanie zabezpieczeń i mechanizmów kontrolnych w ramach przyszłej umowy w odniesieniu do ochrony danych osobowych w szczególnym kontekście Nowej Zelandii. Zalecenia te pozostają bez uszczerbku dla wszelkich dodatkowych zaleceń, jakie EIOD może formułować na podstawie kolejnych dostępnych informacji w trakcie negocjacji. |
| --- | --- |

29.

| 30. | W tym celu EIOD zajmuje takie samo stanowisko, jakie zostało wyrażone w poprzednich opiniach (7), zgodnie z którym decyzja Rady upoważniająca do podjęcia rokowań, zgodnie z art. 218 TFUE, powinna zawierać odniesienie nie tylko do proceduralnej podstawy prawnej, lecz także do odpowiedniej materialnej podstawy prawnej, która powinna obejmować art. 16 TFUE. Następnie zgodnie z zasadą celowości przyszła umowa powinna zawierać wyraźnie określony wykaz przestępstw, w odniesieniu do których dane osobowe mogą być wymieniane. Ponadto aby zapewnić praktyczne wprowadzanie w życie zasady ograniczenia przechowywania, przyszła umowa powinna przewidywać w szczególności okresowy przegląd konieczności przechowywania przekazanych danych osobowych. Wreszcie, z uwagi na szczególne znaczenie prawa do informacji w celu wykonywania innych praw do ochrony danych, EIOD podkreśla potrzebę jasnych i szczegółowych przepisów dotyczących informacji, które należy przekazać osobom, których dane dotyczą. |
| --- | --- |

30.

| 31. | EIOD pozostaje do dyspozycji Komisji, Rady i Parlamentu Europejskiego w celu zapewnienia doradztwa na późniejszych etapach procesu. Uwagi zawarte w niniejszej opinii nie powodują uszczerbku dla ewentualnych dodatkowych uwag, które EIOD może formułować w miarę powstawania kolejnych problemów, do których ustosunkuje się, gdy dostępne będą dalsze informacje. W tym celu EIOD oczekuje w późniejszym terminie konsultacji dotyczącej zapisów projektu umowy przed jej sfinalizowaniem. |
| --- | --- |

31.

Bruksela, dnia 31 stycznia 2020 r.

Wojciech Rafał WIEWIÓROWSKI

Europejski Inspektor Ochrony Danych

---

(1)  Dz.U. L 135 z 24.5.2016, s. 53.

1

(2)  COM(2015) 185 final.

2

(3)  Dokument Rady 10384/17 z dnia 19 czerwca 2017 r.

3

(4)  Wspólna wizja, wspólne działanie: Silniejsza Europa – globalna strategia na rzecz polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Unii Europejskiej http://europa.eu/globalstrategy/en

4

(5)  COM(2019) 551 final.

5

(6)  Zob. wytyczna nr 1 załącznika.

6

(7)  Zob. opinia EIOD 6/2019 w sprawie mandatu negocjacyjnego dotyczącego umowy między UE a Japonią o przekazywaniu i wykorzystywaniu danych dotyczących przelotu pasażera, opinia EIOD 2/2019 w sprawie mandatu negocjacyjnego na potrzeby zawieranej między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi umowy w sprawie transgranicznego dostępu do elektronicznego materiału dowodowego i opinia EIOD 3/2019 dotycząca uczestnictwa w negocjacjach dotyczących drugiego protokołu dodatkowego do budapesztańskiej konwencji o cyberprzestępczości, dostępne na stronie internetowejhttps://edps.europa.eu/data-protection/our-work/our-work-by-type/opinions_en

7

---