# Dziennik Urzędowy C 257/15 p

| | ISSN 1725-5228 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 257 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 4815 października 2005 |

ISSN 1725-5228

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 257

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 4815 października 2005

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | I   Informacje |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| | TRYBUNAŁ SPRAWIEDLIWOŚCI |
| 2005/C 257/1 | Sprawa C-396/03 P: Odwołanie od postanowienia Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 lipca 2003 r. w sprawie T-186/03 Magnus Killinger przeciwko Republice Federalnej Niemiec, Radzie Unii Europejskiej i Komisji Wspólnot Europejskich wniesione przez Magnusa Killingera w dniu 24 września 2003 r. | 1 |
| 2005/C 257/2 | Sprawa C-279/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem College van Beroep voor het bedrijfsleven z dnia 30 czerwca 2005 r. w sprawie Vonk Dairy Products B.V. przeciwko Productschap Zuivel | 1 |
| 2005/C 257/3 | Sprawa C-288/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Bundesgerichtshof z dnia 30 czerwca 2005 r. w postępowaniu karnym przeciwko Jürgenowi Kretzingerowi | 2 |
| 2005/C 257/4 | Sprawa C-295/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Tribunal Supremo, Sala de lo Contencioso-Administrativo z dnia 1 kwietnia 2005 r. w sprawie Asociación Nacional de Empresas Forestales (ASEMFO) przeciwko Transformación Agraria SA (TRAGSA) i Administración del Estado | 2 |
| 2005/C 257/5 | Sprawa C-306/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Audiencia Provincial de Barcelona (Hiszpania) z dnia 7 czerwca 2005 r. w sprawie Sociedad General de Autores y Editores de España (SGAE) przeciwko Rafael Hotels, S.A. | 3 |
| 2005/C 257/6 | Sprawa C-307/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Juzgado de lo Social de San Sebastián (Hiszpania) z dnia 6 lipca 2005 r. w sprawie Yolanda Del Cerro Alonso przeciwko Osakidetza (Servicio Vasco de Salud) | 3 |
| 2005/C 257/7 | Sprawa C-316/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Högsta domstolen z dnia 9 sierpnia 2005 r. w sprawie Nokia przeciwko Joacim Wärdell | 4 |
| 2005/C 257/8 | Sprawa C-318/05: Skarga wniesiona w dniu 17 sierpnia 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec | 4 |
| 2005/C 257/9 | Sprawa C-319/05: Skarga wniesiona w dniu 19 sierpnia 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec | 5 |
| 2005/C 257/0 | Sprawa C-321/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Östre Landsret z dnia 3 sierpnia 2004 r. w sprawie Hans Markus Kofoed przeciwko Skatteministeriet | 6 |
| 2005/C 257/1 | Sprawa C-322/05 P: Odwołanie od postanowienia Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) z dnia 2 czerwca 2005 r. w sprawie T-326/03 Hippocrate Vounakis przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, wniesione przez Hippocrate'a Vounakisa w dniu 24 sierpnia 2005 r. | 6 |
| 2005/C 257/2 | Sprawa C-327/05: Skarga wniesiona w dniu 30 sierpnia 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Danii | 7 |
| | SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI |
| 2005/C 257/3 | Sprawa T-53/02: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 13 września 2005 r. Ricosmos BV przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Prawo celne — Czynność wspólnotowego tranzytu zewnętrznego papierosów — Przestępstwo — Wniosek o umorzenie należności celnych przywozowych — Rozporządzenie (EWG) nr 2913/92 — Rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 — Klauzula słuszności — Zachowanie terminu — Prawo do obrony — Zasada proporcjonalności — Pojęcie ewidentnego zaniedbania) | 8 |
| 2005/C 257/4 | Sprawa T-140/02: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 13 września 2005 r. sSportwetten GmbH przeciwko OHIM (Wspólnotowy znak towarowy — Wniosek o unieważnienie — Graficzny wspólnotowy znak towarowy zawierający element słowny INTERTOPS — Znak towarowy sprzeczny z porządkiem publicznym lub przyjętymi dobrymi obyczajami — Artykuł 7 ust. 1 lit. f) i ust. 2 oraz art. 51 rozporządzenia (WE) nr 40/94) | 8 |
| 2005/C 257/5 | Sprawa T-99/03: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 13 września 2005 r. — Atienza Morales/Komisja (Urzędnicy — Wynagrodzenie — Dodatek zagraniczny — Art. 4 ust. 1 lit. a) załącznika VII do regulaminu pracowniczego — Pojęcie organizacji międzynarodowej) | 9 |
| 2005/C 257/6 | Sprawa T-178/03 oraz T-179/03: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 września 2005 r. — CeWe Color przeciwko OHIM (Wspólnotowy znak towarowy — Oznaczenia słowne DigiFilm oraz DigiFilmMaker — Bezwzględne podstawy odmowy — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia nr 40/94) | 9 |
| 2005/C 257/7 | Sprawa T-272/03: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 13 września 2005 r. — Fernández Gómez/Komisja (Służba publiczna — Personel tymczasowy — Artykuł 2 lit. a) warunków zatrudnienia innych pracowników — Dopuszczalność — Akt potwierdzający — Ograniczenie czasu trwania umowy — Możliwość przedłużenia — Reguły zakazujące kumulacji — Odbyty okres pracy w charakterze delegowanego eksperta narodowego — Uprawnienia dyskrecjonalne Komisji) | 9 |
| 2005/C 257/8 | Sprawa T-283/03: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 13 września 2005 r. — Recalde Langarica przeciwko Komisji (Urzędnicy — Wynagrodzenie — Dodatek zagraniczny — Artykuł 4 ust. 1 lit. a) załącznika VII do regulaminu pracowniczego — Prawo do obrony — Oczywisty błąd w ocenie — Pojęcie stałego miejsca zamieszkania — Artykuł 26 regulaminu pracowniczego — Praca wykonywana dla innego państwa) | 10 |
| 2005/C 257/9 | Sprawa T-72/04: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 13 września 2005 r. — Hosman-Chevalier przeciwko Komisji (Urzędnicy — Wynagrodzenie — Dodatek zagraniczny — Artykuł 4 ust. 1 lit. a) załącznika VII do regulaminu pracowniczego — Pojęcie pracy wykonywanej dla innego państwa) | 10 |
| 2005/C 257/0 | Sprawa T-181/04: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 7 września 2005 r. — Heinen przeciwko Komisji (Urzędnicy — Konkurs wewnętrzny — Egzamin ustny — Niewpisanie na listę rezerw — Wybór języka — Naruszenie ogłoszenia o konkursie — Równość traktowania) | 11 |
| 2005/C 257/1 | Sprawa T-320/04: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 12 września 2005 r. — Dionyssopoulou przeciwko Radzie (Urzędnik — Renta z tytułu niezdolności do pracy — Współczynnik korygujący — Pojęcie miejsca zamieszkania — Zjednoczone Królestwo) | 11 |
| 2005/C 257/2 | Sprawa T-376/04: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 22 lipca 2005 r. — Polyelectrolyte Producers Group przeciwko Radzie i Komisji (Skarga o stwierdzenie nieważności — Decyzja Rady ustalająca stanowisko Wspólnoty — Decyzja Wspólnego Komitetu EOG — Zarzut niedopuszczalności — Akt zaskarżalny — Legitymacja procesowa — Niedopuszczalność) | 11 |
| 2005/C 257/3 | Sprawa T-85/05 R: Postanowienie Prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 23 maja 2005 r. — Dimos Ano Liosion i in. przeciwko Komisji (Postępowanie w sprawie zastosowania środka tymczasowego — Fundusz Spójności — Decyzja o współfinansowaniu — Projekt higienicznego składowania odpadów domowych — Dopuszczalność — Fumus boni juris — Okoliczności niecierpiące zwłoki — Brak) | 12 |
| 2005/C 257/4 | Sprawa T-290/05: Skarga wniesiona w dniu 25 lipca 2005 r. — Friedrich Weber przeciwko Komisji | 12 |
| 2005/C 257/5 | Sprawa T-296/05: Skarga wniesiona w dniu 28 lipca 2005 r. — Luigi Marcuccio/Komisja Wspólnot Europejskich | 13 |
| 2005/C 257/6 | Sprawa T-297/05: Skarga wniesiona w dniu 29 lipca 2005 r. przez IPK International — World Tourism Marketing Consultants przeciwko Komisji | 13 |
| 2005/C 257/7 | Sprawa T-299/05: Skarga wniesiona w dniu 26 lipca 2005 r. — Shanghai Excell M&E Enterprise i Shanghai Adeptech Precision przeciwko Radzie | 14 |
| 2005/C 257/8 | Sprawa T-303/05: Skarga wniesiona w dniu 3 sierpnia 2005 r. — ACEA Electrabel Produzione S.p.A./Komisja Wspólnot Europejskich | 14 |
| 2005/C 257/9 | Sprawa T-304/05: Skarga wniesiona w dniu 4 sierpnia 2005 r. — Cain Cellars, Inc. przeciwko OHIM | 15 |
| 2005/C 257/0 | Sprawa T-308/05: Skarga wniesiona w dniu 10 sierpnia 2005 r. — Republika Włoska/Komisja Wspólnot Europejskich | 16 |
| 2005/C 257/1 | Sprawa T-313/05: Skarga wniesiona w dniu 10 sierpnia 2005 r. przez Microsoft Corporation przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich | 16 |
| 2005/C 257/2 | Sprawa T-325/05: Skarga wniesiona w dniu 30 sierpnia 2005 r. — TUI przeciwko OHIM | 17 |
| 2005/C 257/3 | Sprawa T-329/05: Skarga wniesiona w dniu 26 sierpnia 2005 r. — Movimondo ONLUS przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich | 18 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

I   Informacje

Trybunał Sprawiedliwości

TRYBUNAŁ SPRAWIEDLIWOŚCI

2005/C 257/1

Sprawa C-396/03 P: Odwołanie od postanowienia Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 lipca 2003 r. w sprawie T-186/03 Magnus Killinger przeciwko Republice Federalnej Niemiec, Radzie Unii Europejskiej i Komisji Wspólnot Europejskich wniesione przez Magnusa Killingera w dniu 24 września 2003 r.

1

2005/C 257/2

Sprawa C-279/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem College van Beroep voor het bedrijfsleven z dnia 30 czerwca 2005 r. w sprawie Vonk Dairy Products B.V. przeciwko Productschap Zuivel

1

2005/C 257/3

Sprawa C-288/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Bundesgerichtshof z dnia 30 czerwca 2005 r. w postępowaniu karnym przeciwko Jürgenowi Kretzingerowi

2

2005/C 257/4

Sprawa C-295/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Tribunal Supremo, Sala de lo Contencioso-Administrativo z dnia 1 kwietnia 2005 r. w sprawie Asociación Nacional de Empresas Forestales (ASEMFO) przeciwko Transformación Agraria SA (TRAGSA) i Administración del Estado

2

2005/C 257/5

Sprawa C-306/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Audiencia Provincial de Barcelona (Hiszpania) z dnia 7 czerwca 2005 r. w sprawie Sociedad General de Autores y Editores de España (SGAE) przeciwko Rafael Hotels, S.A.

3

2005/C 257/6

Sprawa C-307/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Juzgado de lo Social de San Sebastián (Hiszpania) z dnia 6 lipca 2005 r. w sprawie Yolanda Del Cerro Alonso przeciwko Osakidetza (Servicio Vasco de Salud)

3

2005/C 257/7

Sprawa C-316/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Högsta domstolen z dnia 9 sierpnia 2005 r. w sprawie Nokia przeciwko Joacim Wärdell

4

2005/C 257/8

Sprawa C-318/05: Skarga wniesiona w dniu 17 sierpnia 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec

4

2005/C 257/9

Sprawa C-319/05: Skarga wniesiona w dniu 19 sierpnia 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec

5

2005/C 257/0

Sprawa C-321/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Östre Landsret z dnia 3 sierpnia 2004 r. w sprawie Hans Markus Kofoed przeciwko Skatteministeriet

6

2005/C 257/1

Sprawa C-322/05 P: Odwołanie od postanowienia Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) z dnia 2 czerwca 2005 r. w sprawie T-326/03 Hippocrate Vounakis przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, wniesione przez Hippocrate'a Vounakisa w dniu 24 sierpnia 2005 r.

6

2005/C 257/2

Sprawa C-327/05: Skarga wniesiona w dniu 30 sierpnia 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Danii

7

SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI

2005/C 257/3

Sprawa T-53/02: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 13 września 2005 r. Ricosmos BV przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Prawo celne — Czynność wspólnotowego tranzytu zewnętrznego papierosów — Przestępstwo — Wniosek o umorzenie należności celnych przywozowych — Rozporządzenie (EWG) nr 2913/92 — Rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 — Klauzula słuszności — Zachowanie terminu — Prawo do obrony — Zasada proporcjonalności — Pojęcie ewidentnego zaniedbania)

8

2005/C 257/4

Sprawa T-140/02: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 13 września 2005 r. sSportwetten GmbH przeciwko OHIM (Wspólnotowy znak towarowy — Wniosek o unieważnienie — Graficzny wspólnotowy znak towarowy zawierający element słowny INTERTOPS — Znak towarowy sprzeczny z porządkiem publicznym lub przyjętymi dobrymi obyczajami — Artykuł 7 ust. 1 lit. f) i ust. 2 oraz art. 51 rozporządzenia (WE) nr 40/94)

8

2005/C 257/5

Sprawa T-99/03: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 13 września 2005 r. — Atienza Morales/Komisja (Urzędnicy — Wynagrodzenie — Dodatek zagraniczny — Art. 4 ust. 1 lit. a) załącznika VII do regulaminu pracowniczego — Pojęcie organizacji międzynarodowej)

9

2005/C 257/6

Sprawa T-178/03 oraz T-179/03: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 września 2005 r. — CeWe Color przeciwko OHIM (Wspólnotowy znak towarowy — Oznaczenia słowne DigiFilm oraz DigiFilmMaker — Bezwzględne podstawy odmowy — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia nr 40/94)

9

2005/C 257/7

Sprawa T-272/03: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 13 września 2005 r. — Fernández Gómez/Komisja (Służba publiczna — Personel tymczasowy — Artykuł 2 lit. a) warunków zatrudnienia innych pracowników — Dopuszczalność — Akt potwierdzający — Ograniczenie czasu trwania umowy — Możliwość przedłużenia — Reguły zakazujące kumulacji — Odbyty okres pracy w charakterze delegowanego eksperta narodowego — Uprawnienia dyskrecjonalne Komisji)

9

2005/C 257/8

Sprawa T-283/03: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 13 września 2005 r. — Recalde Langarica przeciwko Komisji (Urzędnicy — Wynagrodzenie — Dodatek zagraniczny — Artykuł 4 ust. 1 lit. a) załącznika VII do regulaminu pracowniczego — Prawo do obrony — Oczywisty błąd w ocenie — Pojęcie stałego miejsca zamieszkania — Artykuł 26 regulaminu pracowniczego — Praca wykonywana dla innego państwa)

10

2005/C 257/9

Sprawa T-72/04: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 13 września 2005 r. — Hosman-Chevalier przeciwko Komisji (Urzędnicy — Wynagrodzenie — Dodatek zagraniczny — Artykuł 4 ust. 1 lit. a) załącznika VII do regulaminu pracowniczego — Pojęcie pracy wykonywanej dla innego państwa)

10

2005/C 257/0

Sprawa T-181/04: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 7 września 2005 r. — Heinen przeciwko Komisji (Urzędnicy — Konkurs wewnętrzny — Egzamin ustny — Niewpisanie na listę rezerw — Wybór języka — Naruszenie ogłoszenia o konkursie — Równość traktowania)

11

2005/C 257/1

Sprawa T-320/04: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 12 września 2005 r. — Dionyssopoulou przeciwko Radzie (Urzędnik — Renta z tytułu niezdolności do pracy — Współczynnik korygujący — Pojęcie miejsca zamieszkania — Zjednoczone Królestwo)

11

2005/C 257/2

Sprawa T-376/04: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 22 lipca 2005 r. — Polyelectrolyte Producers Group przeciwko Radzie i Komisji (Skarga o stwierdzenie nieważności — Decyzja Rady ustalająca stanowisko Wspólnoty — Decyzja Wspólnego Komitetu EOG — Zarzut niedopuszczalności — Akt zaskarżalny — Legitymacja procesowa — Niedopuszczalność)

11

2005/C 257/3

Sprawa T-85/05 R: Postanowienie Prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 23 maja 2005 r. — Dimos Ano Liosion i in. przeciwko Komisji (Postępowanie w sprawie zastosowania środka tymczasowego — Fundusz Spójności — Decyzja o współfinansowaniu — Projekt higienicznego składowania odpadów domowych — Dopuszczalność — Fumus boni juris — Okoliczności niecierpiące zwłoki — Brak)

12

2005/C 257/4

Sprawa T-290/05: Skarga wniesiona w dniu 25 lipca 2005 r. — Friedrich Weber przeciwko Komisji

12

2005/C 257/5

Sprawa T-296/05: Skarga wniesiona w dniu 28 lipca 2005 r. — Luigi Marcuccio/Komisja Wspólnot Europejskich

13

2005/C 257/6

Sprawa T-297/05: Skarga wniesiona w dniu 29 lipca 2005 r. przez IPK International — World Tourism Marketing Consultants przeciwko Komisji

13

2005/C 257/7

Sprawa T-299/05: Skarga wniesiona w dniu 26 lipca 2005 r. — Shanghai Excell M&E Enterprise i Shanghai Adeptech Precision przeciwko Radzie

14

2005/C 257/8

Sprawa T-303/05: Skarga wniesiona w dniu 3 sierpnia 2005 r. — ACEA Electrabel Produzione S.p.A./Komisja Wspólnot Europejskich

14

2005/C 257/9

Sprawa T-304/05: Skarga wniesiona w dniu 4 sierpnia 2005 r. — Cain Cellars, Inc. przeciwko OHIM

15

2005/C 257/0

Sprawa T-308/05: Skarga wniesiona w dniu 10 sierpnia 2005 r. — Republika Włoska/Komisja Wspólnot Europejskich

16

2005/C 257/1

Sprawa T-313/05: Skarga wniesiona w dniu 10 sierpnia 2005 r. przez Microsoft Corporation przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

16

2005/C 257/2

Sprawa T-325/05: Skarga wniesiona w dniu 30 sierpnia 2005 r. — TUI przeciwko OHIM

17

2005/C 257/3

Sprawa T-329/05: Skarga wniesiona w dniu 26 sierpnia 2005 r. — Movimondo ONLUS przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

18

| | III   Powiadomienia |
| --- | --- |
| 2005/C 257/4 | Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 243 z 1.10.2005. | 20 |

III   Powiadomienia

2005/C 257/4

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 243 z 1.10.2005.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

20

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

I Informacje

Trybunał Sprawiedliwości

TRYBUNAŁ SPRAWIEDLIWOŚCI

| 15.10.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 257/1 |
| --- | --- | --- | --- |

15.10.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 257/1

---

Odwołanie od postanowienia Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 lipca 2003 r. w sprawie T-186/03 Magnus Killinger przeciwko Republice Federalnej Niemiec, Radzie Unii Europejskiej i Komisji Wspólnot Europejskich wniesione przez Magnusa Killingera w dniu 24 września 2003 r.

(Sprawa C-396/03 P)

(2005/C 257/01)

Język postępowania: niemiecki

W dniu 24 września 2003 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęło odwołanie Magnusa Killingera, reprezentowanego przez adwokata T. Scheuernstuhla, Würzburger Straße 2, D-97440 Werneck, od postanowienia Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich z dnia 8 lipca 2003 r. w sprawie T-186/03 Magnus Killinger przeciwko Republice Federalnej Niemiec, Radzie Unii Europejskiej i Komisji Wspólnot Europejskich.

Postanowieniem z dnia 3 czerwca 2005 r. Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (czwarta izba) odrzucił odwołanie i obciążył wnoszącego odwołanie poniesionymi przez niego kosztami postępowania.

---

| 15.10.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 257/1 |
| --- | --- | --- | --- |

15.10.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 257/1

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem College van Beroep voor het bedrijfsleven z dnia 30 czerwca 2005 r. w sprawie Vonk Dairy Products B.V. przeciwko Productschap Zuivel

(Sprawa C-279/05)

(2005/C 257/02)

Język postępowania: niderlandzki

W dniu 11 lipca 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem College van Beroep voor het bedrijfsleven z dnia 30 czerwca 2005 r. w sprawie Vonk Dairy Products B.V. przeciwko Productschap Zuivel.

College van Beroep voor het bedrijfsleven zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

| 1) | Czy wykładni art. 16-18 rozporządzenia (EWG) nr 3665/87 (1) w brzmieniu obowiązującym w czasie, gdy miały miejsce okoliczności faktyczne, należy dokonywać w ten sposób, że jeśli zróżnicowane refundacje zostały ostatecznie wypłacone po przyjęciu dokumentów przywozowych, to późniejszy powrotny wywóz towarów może prowadzi do stwierdzenia, że wypłata refundacji byłą nienależna tylko w przypadku nadużyć ze strony eksportera? |
| --- | --- |

1)

Czy wykładni art. 16-18 rozporządzenia (EWG) nr 3665/87 (1) w brzmieniu obowiązującym w czasie, gdy miały miejsce okoliczności faktyczne, należy dokonywać w ten sposób, że jeśli zróżnicowane refundacje zostały ostatecznie wypłacone po przyjęciu dokumentów przywozowych, to późniejszy powrotny wywóz towarów może prowadzi do stwierdzenia, że wypłata refundacji byłą nienależna tylko w przypadku nadużyć ze strony eksportera?

| 2) | Jeśli odpowiedź na pytanie 1 jest przecząca, jakie są kryteria umożliwiające ustalenie kiedy powrotny wywóz towarów prowadzi do wniosku, że ostatecznie wypłacone zróżnicowane refundacje zostały wypłacone nienależnie? |
| --- | --- |

2)

Jeśli odpowiedź na pytanie 1 jest przecząca, jakie są kryteria umożliwiające ustalenie kiedy powrotny wywóz towarów prowadzi do wniosku, że ostatecznie wypłacone zróżnicowane refundacje zostały wypłacone nienależnie?

| 3) | Jakie są kryteria umożliwiające ocenę czy nieprawidłowość jest ciągła lub powtarzająca się w rozumieniu art. 3 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2988/95 (2)? W szczególności College dąży do ustalenia czy nieprawidłowość jest ciągła lub powtarzająca się, jeśli dotyczy stosunkowo nieznacznej części wszystkich transakcji w danym okresie a transakcje, w odniesieniu do których została stwierdzona nieprawidłowość dotyczą zawsze różnych partii towaru? |
| --- | --- |

3)

Jakie są kryteria umożliwiające ocenę czy nieprawidłowość jest ciągła lub powtarzająca się w rozumieniu art. 3 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2988/95 (2)? W szczególności College dąży do ustalenia czy nieprawidłowość jest ciągła lub powtarzająca się, jeśli dotyczy stosunkowo nieznacznej części wszystkich transakcji w danym okresie a transakcje, w odniesieniu do których została stwierdzona nieprawidłowość dotyczą zawsze różnych partii towaru?

---

(1)  Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3665/87 z dnia 27 listopada 1987 r. ustanawiające wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych (Dz.U. L 351, str. 1)

(2)  Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 312, str. 1)

---

| 15.10.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 257/2 |
| --- | --- | --- | --- |

15.10.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 257/2

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Bundesgerichtshof z dnia 30 czerwca 2005 r. w postępowaniu karnym przeciwko Jürgenowi Kretzingerowi

(Sprawa C-288/05)

(2005/C 257/03)

Język postępowania: niemiecki

W dniu 19 lipca 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek Bundesgerichtshof o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postawieniem z dnia 30 czerwca 2005 r. w postępowaniu karnym przeciwko Jürgenowi Kretzingerowi. Bundesgerichtshof zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania związane z wykładnią art. 54 podpisanej w Schengen w dniu 19 czerwca 1990 r. Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach (zwanej następnie „konwencją wykonawczą”):

| 1. | Czy ściganie dotyczy „tego samego czynu” w rozumieniu art. 54 konwencji wykonawczej (1), jeżeli oskarżony został skazany przez sąd włoski za nielegalny przywóz zagranicznego tytoniu do Włoch oraz posiadanie go we Włoszech oraz za zaniechanie uiszczenia stosownej przywozowej opłaty celnej a jednocześnie sąd niemiecki skazał go w związku z mającym miejsce wcześniej przejęciem wspomnianego towaru w Grecji z powodu paserstwa (formalnie) greckich opłat celnych, należnych w związku z dokonanym przez osoby trzecie przywozem, podczas gdy oskarżony od samego początku zamierzał po przejęciu towaru w Grecji przewieźć go przez Włochy do Wielkiej Brytanii? |
| --- | --- |

1.

Czy ściganie dotyczy „tego samego czynu” w rozumieniu art. 54 konwencji wykonawczej (1), jeżeli oskarżony został skazany przez sąd włoski za nielegalny przywóz zagranicznego tytoniu do Włoch oraz posiadanie go we Włoszech oraz za zaniechanie uiszczenia stosownej przywozowej opłaty celnej a jednocześnie sąd niemiecki skazał go w związku z mającym miejsce wcześniej przejęciem wspomnianego towaru w Grecji z powodu paserstwa (formalnie) greckich opłat celnych, należnych w związku z dokonanym przez osoby trzecie przywozem, podczas gdy oskarżony od samego początku zamierzał po przejęciu towaru w Grecji przewieźć go przez Włochy do Wielkiej Brytanii?

| 2. | Czy w rozumieniu art. 54 konwencji wykonawczej kara jest „wykonana” czy tez jest ona „w trakcie wykonywania”






  a) | gdy oskarżony został skazany na karę pozbawienia wolności, której wykonanie zostało zawieszone zgodnie z prawem państwa, w który wydany został wyrok skazujący; |
| --- | --- | --- |

2.

Czy w rozumieniu art. 54 konwencji wykonawczej kara jest „wykonana” czy tez jest ona „w trakcie wykonywania”

a)

gdy oskarżony został skazany na karę pozbawienia wolności, której wykonanie zostało zawieszone zgodnie z prawem państwa, w który wydany został wyrok skazujący;

| b) | gdy oskarżony został krótkoterminowo osadzony w areszcie policyjnym lub śledczym i zgodnie z prawem państwa wydającego wyrok to pozbawienie wolności byłoby zaliczone na poczet późniejszego wykonania kary pozbawienia wolności? |
| --- | --- |

b)

gdy oskarżony został krótkoterminowo osadzony w areszcie policyjnym lub śledczym i zgodnie z prawem państwa wydającego wyrok to pozbawienie wolności byłoby zaliczone na poczet późniejszego wykonania kary pozbawienia wolności?

| 3. | Czy na wykładnię pojęcia wykonania w rozumieniu art. 54 konwencji wykonawczej ma wpływ okoliczność:






  a) | że zgodnie z decyzją ramową Rady z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między Państwami Członkowskimi (Dz.U. L 190 z dnia 18 lipca 2002 r.) po dokonaniu jej transpozycji do prawa krajowego, to (pierwsze) państwo, w którym wydany został wyrok dysponuje każdej chwili możliwością wykonania prawomocnego wyroku według prawa obowiazującego w tym państwie; |
| --- | --- | --- |

3.

Czy na wykładnię pojęcia wykonania w rozumieniu art. 54 konwencji wykonawczej ma wpływ okoliczność:

a)

że zgodnie z decyzją ramową Rady z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między Państwami Członkowskimi (Dz.U. L 190 z dnia 18 lipca 2002 r.) po dokonaniu jej transpozycji do prawa krajowego, to (pierwsze) państwo, w którym wydany został wyrok dysponuje każdej chwili możliwością wykonania prawomocnego wyroku według prawa obowiazującego w tym państwie;

| b) | że wnioskowi państwa, w którym wydany został wyrok, o wydanie skazanego lub o wykonanie kary nie można nadać automatycznie dalszego biegu, ponieważ wyrok ten został wydany zaocznie ? |
| --- | --- |

b)

że wnioskowi państwa, w którym wydany został wyrok, o wydanie skazanego lub o wykonanie kary nie można nadać automatycznie dalszego biegu, ponieważ wyrok ten został wydany zaocznie ?

---

(1)  Dz.U. 2000, L 239, str. 19.

---

| 15.10.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 257/2 |
| --- | --- | --- | --- |

15.10.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 257/2

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Tribunal Supremo, Sala de lo Contencioso-Administrativo z dnia 1 kwietnia 2005 r. w sprawie Asociación Nacional de Empresas Forestales (ASEMFO) przeciwko Transformación Agraria SA (TRAGSA) i Administración del Estado

(Sprawa C-295/05)

(2005/C 257/04)

Język postępowania: hiszpański

W dniu 21 lipca 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Tribunal Supremo, Sala de lo Contencioso-Administrativo z dnia 1 kwietnia 2005 r. w sprawie Asociación Nacional de Empresas Forestales (ASEMFO) przeciwko Transformación Agraria SA (TRAGSA) i Administración del Estado..

Tribunal Supremo zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

| 1) | Czy na podstawie art. 86 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej [Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską] dopuszczalne jest, by Państwo Członkowskie ex lege objęło przedsiębiorstwo publiczne uregulowaniem prawnym pozwalającym mu na realizację robót publicznych z pominięciem ogólnego systemu udzielania zamówień publicznych w drodze przetargu w sytuacji, gdy nie zachodzą szczególne okoliczności dotyczące nagłego wypadku lub interesu publicznego, zarówno poniżej, jak i powyżej progu ustalonego w tym względzie przez Komisję? |
| --- | --- |

1)

Czy na podstawie art. 86 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej [Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską] dopuszczalne jest, by Państwo Członkowskie ex lege objęło przedsiębiorstwo publiczne uregulowaniem prawnym pozwalającym mu na realizację robót publicznych z pominięciem ogólnego systemu udzielania zamówień publicznych w drodze przetargu w sytuacji, gdy nie zachodzą szczególne okoliczności dotyczące nagłego wypadku lub interesu publicznego, zarówno poniżej, jak i powyżej progu ustalonego w tym względzie przez Komisję?

| 2) | Czy takie uregulowanie prawne jest zgodne z dyrektywami Rady z dnia 14 czerwca 1993 r. 93/36/EWG (1) i 93/37/EWG (2), dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 1997 r. 2001/78/WE (3) i dyrektywą Komisji 2001/78/WE (4) o zmianie wcześniejszych — uregulowanie przejęte ostatnio w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. 2004/18/WE (5). |
| --- | --- |

2)

Czy takie uregulowanie prawne jest zgodne z dyrektywami Rady z dnia 14 czerwca 1993 r. 93/36/EWG (1) i 93/37/EWG (2), dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 1997 r. 2001/78/WE (3) i dyrektywą Komisji 2001/78/WE (4) o zmianie wcześniejszych — uregulowanie przejęte ostatnio w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. 2004/18/WE (5).

| 3) | Czy do TRAGSA i jej oddziałów znajdują w każdym razie zastosowanie stwierdzenia zawarte w wyroku Trybunału Unii Europejskiej [Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich] z dnia 8 maja 2003 r. w sprawie C-349/97 Królestwo Hiszpanii przeciwko Komisji (6), przy uwzględnieniu pozostałego orzecznictwa Trybunału dziedzinie zamówień publicznych oraz faktu, że administracja powierza TRAGSA wiele robót nieobjętych zasadami wolnej konkurencji, a także, że okoliczność ta może powodować znaczące zakłócenia na właściwym rynku. |
| --- | --- |

3)

Czy do TRAGSA i jej oddziałów znajdują w każdym razie zastosowanie stwierdzenia zawarte w wyroku Trybunału Unii Europejskiej [Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich] z dnia 8 maja 2003 r. w sprawie C-349/97 Królestwo Hiszpanii przeciwko Komisji (6), przy uwzględnieniu pozostałego orzecznictwa Trybunału dziedzinie zamówień publicznych oraz faktu, że administracja powierza TRAGSA wiele robót nieobjętych zasadami wolnej konkurencji, a także, że okoliczność ta może powodować znaczące zakłócenia na właściwym rynku.

---

(1)  koordynującą procedury udzielania zamówień publicznych na dostawy (Dz.U. L 199 str. 1)

(2)  dotyczącą koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane (Dz.U. L 199 str. 54)

(3)  zmieniającą dyrektywy: 92/50/EWG, 93/36/EWG i 93/37/EWG dotyczące koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych, odpowiednio: na usługi, dostawy i roboty budowlane (Dz.U. L 328 str. 1)

(4)  z dnia 13 września 2001 r. zmieniającą załącznik IV do dyrektywy Rady 93/36/EWG, załączniki IV, V i VI do dyrektywy Rady 93/37/EWG, załączniki III i IV do dyrektywy Rady 92/50/EWG, zmienione dyrektywą 97/52/WE oraz załączniki XII-XV, XVII i XVIII do dyrektywy Rady 93/38/EWG, zmienione dyrektywą 98/4/WE (Dyrektywa w sprawie stosowania standardowych formularzy do publikacji ogłoszeń o zamówieniach publicznych (Dz.U. L 285 str.1)

(5)  w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (Dz.U. L 134 str. 114)

(6)  Rec 2003 str. I-03851

---

| 15.10.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 257/3 |
| --- | --- | --- | --- |

15.10.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 257/3

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Audiencia Provincial de Barcelona (Hiszpania) z dnia 7 czerwca 2005 r. w sprawie Sociedad General de Autores y Editores de España (SGAE) przeciwko Rafael Hotels, S.A.

(Sprawa C-306/05)

(2005/C 257/05)

Język postępowania: hiszpański

W dniu 3 sierpnia 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Audiencia Provincial de Barcelona (Hiszpania) z dnia 7 czerwca 2005 r. w sprawie Sociedad General de Autores y Editores de España (SGAE) przeciwko Rafael Hotels, S.A.

Audiencia Provincial de Barcelona zwróciła się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

| 1. | Czy zainstalowanie w pokojach hotelowych odbiorników telewizyjnych, za pomocą których rozprowadza się drogą kablową sygnał telewizyjny odbierany drogą satelitarną lub naziemną, stanowi czynność publicznego udostępniania podlegającą zamierzonej harmonizacji przepisów krajowych dotyczących ochrony praw autorskich przewidzianej w art. 3 dyrektywy 2001/29/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r.? |
| --- | --- |

1.

Czy zainstalowanie w pokojach hotelowych odbiorników telewizyjnych, za pomocą których rozprowadza się drogą kablową sygnał telewizyjny odbierany drogą satelitarną lub naziemną, stanowi czynność publicznego udostępniania podlegającą zamierzonej harmonizacji przepisów krajowych dotyczących ochrony praw autorskich przewidzianej w art. 3 dyrektywy 2001/29/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r.?

| 3. | Czy przyjęcie, że pokój hotelowy jest miejscem ściśle prywatnym, a co za tym idzie, iż udostępnianie za pomocą odbiorników telewizyjnych, do których rozprowadza się sygnał uprzednio odebrany przez hotel, nie stanowi czynności publicznego udostępniania, byłoby sprzeczne z ochroną praw autorskich stanowiącą cel dyrektywy 2001/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r.? |
| --- | --- |

3.

Czy przyjęcie, że pokój hotelowy jest miejscem ściśle prywatnym, a co za tym idzie, iż udostępnianie za pomocą odbiorników telewizyjnych, do których rozprowadza się sygnał uprzednio odebrany przez hotel, nie stanowi czynności publicznego udostępniania, byłoby sprzeczne z ochroną praw autorskich stanowiącą cel dyrektywy 2001/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r.?

| 3. | Czy dla celów ochrony praw autorskich w związku z czynnościami publicznego udostępniania uregulowanej w dyrektywie 2001/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. można uznać udostępnianie za publiczne, jeżeli następuje za pomocą odbiornika telewizyjnego zainstalowanego w pokoju hotelowym, z tego powodu, iż kolejno następujący po sobie widzowie mają dostęp do utworu? |
| --- | --- |

3.

Czy dla celów ochrony praw autorskich w związku z czynnościami publicznego udostępniania uregulowanej w dyrektywie 2001/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. można uznać udostępnianie za publiczne, jeżeli następuje za pomocą odbiornika telewizyjnego zainstalowanego w pokoju hotelowym, z tego powodu, iż kolejno następujący po sobie widzowie mają dostęp do utworu?

---

(1)  W sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym (Dz.U. L 167, z 22.6.2001., str.10).

---

| 15.10.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 257/3 |
| --- | --- | --- | --- |

15.10.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 257/3

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Juzgado de lo Social de San Sebastián (Hiszpania) z dnia 6 lipca 2005 r. w sprawie Yolanda Del Cerro Alonso przeciwko Osakidetza (Servicio Vasco de Salud)

(Sprawa C-307/05)

(2005/C 257/06)

Język postępowania: hiszpański

W dniu 4 sierpnia 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Juzgado de lo Social de San Sebastián (Hiszpania) z dnia 6 lipca 2005 r. w sprawie Yolanda Del Cerro Alonso przeciwko Osakidetza (Servicio Vasco de Salud).

Juzgado de lo Social de San Sebastián zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

| 1) | W zakresie, w jakim dyrektywa 1999/70/WE (1) stanowi, że pracownicy zatrudnieni na czas określony nie będą traktowani w sposób mniej korzystny niż pracownicy zatrudnieni na czas nieokreślony, czy dotyczy to również warunków ekonomicznych? |
| --- | --- |

1)

W zakresie, w jakim dyrektywa 1999/70/WE (1) stanowi, że pracownicy zatrudnieni na czas określony nie będą traktowani w sposób mniej korzystny niż pracownicy zatrudnieni na czas nieokreślony, czy dotyczy to również warunków ekonomicznych?

W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej,

| 2) | Czy wystarczającym powodem o charakterze obiektywnym nieprzyznania dodatku za staż pracy, przysługującego pracownikom zatrudnionym na czas nieokreślony, jest okoliczność, że niemożność jego uzyskania wprowadza art. 44 ustawy nr 55/2003 z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie Statutu ramowego statutowych pracowników służby zdrowia? |
| --- | --- |

2)

Czy wystarczającym powodem o charakterze obiektywnym nieprzyznania dodatku za staż pracy, przysługującego pracownikom zatrudnionym na czas nieokreślony, jest okoliczność, że niemożność jego uzyskania wprowadza art. 44 ustawy nr 55/2003 z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie Statutu ramowego statutowych pracowników służby zdrowia?

| 3) | Czy porozumienia zawarte pomiędzy przedstawicielami związków zawodowych pracowników a administracją stanowią wystarczające powody o charakterze obiektywnym, aby pracownikom zatrudnionym na czas określony nie przyznawać dodatku za staż pracy? |
| --- | --- |

3)

Czy porozumienia zawarte pomiędzy przedstawicielami związków zawodowych pracowników a administracją stanowią wystarczające powody o charakterze obiektywnym, aby pracownikom zatrudnionym na czas określony nie przyznawać dodatku za staż pracy?

---

(1)  Dyrektywa Rady 99/70/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. dotycząca Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego przez Europejską Unię Konfederacji Przemysłowych i Pracodawców (UNICE), Europejskie Centrum Przedsiębiorstw Publicznych (CEEP) oraz Europejską Konfederację Związków Zawodowych (ETUC) (Dz.U. L 175 z 10.7.1999, str. 43)

---

| 15.10.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 257/4 |
| --- | --- | --- | --- |

15.10.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 257/4

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Högsta domstolen z dnia 9 sierpnia 2005 r. w sprawie Nokia przeciwko Joacim Wärdell

(Sprawa C-316/05)

(2005/C 257/07)

Język postępowania: szwedzki

W dniu 16 sierpnia 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Högsta domstolen z dnia 9 sierpnia 2005 r. w sprawie Nokia przeciwko Joacim Wärdell.

Högsta domstolen zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

| 1) | Czy pojęcie „szczególnych powodów” znajdujące się w art. 98 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego należy interpretować w ten sposób, iż w sytuacji, gdy sąd krajowy uznał pozwanego winnym naruszenia wspólnotowego znaku towarowego, może on, niezależnie od pozostałych okoliczności, zaniechać wydania postanowienia zakazującego pozwanemu dalszych działań stanowiących naruszenie, jeżeli uzna, iż ryzyko kontynuowania naruszeń nie jest oczywiste lub że ryzyko to jest z jakiegokolwiek powodu ograniczone? |
| --- | --- |

1)

Czy pojęcie „szczególnych powodów” znajdujące się w art. 98 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego należy interpretować w ten sposób, iż w sytuacji, gdy sąd krajowy uznał pozwanego winnym naruszenia wspólnotowego znaku towarowego, może on, niezależnie od pozostałych okoliczności, zaniechać wydania postanowienia zakazującego pozwanemu dalszych działań stanowiących naruszenie, jeżeli uzna, iż ryzyko kontynuowania naruszeń nie jest oczywiste lub że ryzyko to jest z jakiegokolwiek powodu ograniczone?

| 2) | Czy pojęcie to należy rozumieć w ten sposób, iż jeżeli sąd krajowy uznał pozwanego winnym naruszenia wspólnotowego znaku towarowego, to może on zaniechać wydania postanowienia zakazującego pozwanemu działań stanowiących naruszenie, nawet w braku podstawy zaniechania wskazanej w pytaniu pierwszym, mając na uwadze, że przepisy krajowe przewidują całkowity zakaz działań stanowiących naruszenie znaku towarowego oraz iż pozwany podlega odpowiedzialności karnej w przypadku popełnienia czynu zabronionego, niezależnie od tego, czy miał on charakter umyślny, czy był wynikiem rażącego niedbalstwa? |
| --- | --- |

2)

Czy pojęcie to należy rozumieć w ten sposób, iż jeżeli sąd krajowy uznał pozwanego winnym naruszenia wspólnotowego znaku towarowego, to może on zaniechać wydania postanowienia zakazującego pozwanemu działań stanowiących naruszenie, nawet w braku podstawy zaniechania wskazanej w pytaniu pierwszym, mając na uwadze, że przepisy krajowe przewidują całkowity zakaz działań stanowiących naruszenie znaku towarowego oraz iż pozwany podlega odpowiedzialności karnej w przypadku popełnienia czynu zabronionego, niezależnie od tego, czy miał on charakter umyślny, czy był wynikiem rażącego niedbalstwa?

| 3) | W przypadku odpowiedzi negatywnej na pytanie drugie, czy dopuszczalne będzie w takich okolicznościach zastosowanie środków szczególnych, na przykład grzywny, w celu zapewnienia przestrzegania tego zakazu, pomimo że przepisy krajowe przewidują całkowity zakaz działań stanowiących naruszenie znaku towarowego, a pozwany podlega odpowiedzialności karnej w przypadku popełnienia czynu zabronionego, niezależnie od tego, czy miał on charakter umyślny, czy był wynikiem rażącego niedbalstwa? |
| --- | --- |

3)

W przypadku odpowiedzi negatywnej na pytanie drugie, czy dopuszczalne będzie w takich okolicznościach zastosowanie środków szczególnych, na przykład grzywny, w celu zapewnienia przestrzegania tego zakazu, pomimo że przepisy krajowe przewidują całkowity zakaz działań stanowiących naruszenie znaku towarowego, a pozwany podlega odpowiedzialności karnej w przypadku popełnienia czynu zabronionego, niezależnie od tego, czy miał on charakter umyślny, czy był wynikiem rażącego niedbalstwa?

| 4) | W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie trzecie, czy rozwiązanie takie będzie dopuszczalne w sytuacji, gdy warunki zastosowania środków szczególnych przewidzianych w przypadku analogicznego naruszenia krajowego znaku towarowego nie zostały spełnione? |
| --- | --- |

4)

W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie trzecie, czy rozwiązanie takie będzie dopuszczalne w sytuacji, gdy warunki zastosowania środków szczególnych przewidzianych w przypadku analogicznego naruszenia krajowego znaku towarowego nie zostały spełnione?

---

| 15.10.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 257/4 |
| --- | --- | --- | --- |

15.10.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 257/4

---

Skarga wniesiona w dniu 17 sierpnia 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec

(Sprawa C-318/05)

(2005/C 257/08)

Język postępowania: niemiecki

W dniu 17 sierpnia 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Komisji Wspólnot Europejskich, reprezentowanej przez Richarda Lyala i Kiliana Grossa, działających w charakterze pełnomocników, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Republice Federalnej Niemiec.

Strona skarżąca wnosi do Trybunału o:

| 1) | stwierdzenie, że Republika Federalna Niemiec uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 18, 39, 43 i 49 Traktatu WE w ten sposób, że bez żadnych wyjątków wyłączyła czesne za naukę w szkole za granicą z zakresu odliczenia od podatku wydatków szczególnych przewidzianego w § 10 ust. 1 nr 9 ustawy o podatku dochodowym (Einkommensteuergesetz, EStG). |
| --- | --- |

1)

stwierdzenie, że Republika Federalna Niemiec uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 18, 39, 43 i 49 Traktatu WE w ten sposób, że bez żadnych wyjątków wyłączyła czesne za naukę w szkole za granicą z zakresu odliczenia od podatku wydatków szczególnych przewidzianego w § 10 ust. 1 nr 9 ustawy o podatku dochodowym (Einkommensteuergesetz, EStG).

| 2) | obciążenie Republiki Federalnej Niemiec kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

obciążenie Republiki Federalnej Niemiec kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty:

Zdaniem Komisji Europejskiej regulacja przewidziana w § 10 ust. 1 nr 9 niemieckiej ustawy o podatku dochodowym jest niezgodna ze swobodą świadczenia usług oraz prawami do swobodnego przemieszczania się przewidzianymi w Traktacie WE.

Zgodnie z § 10 ust. 1 nr 9 EStG podatnik w Niemczech ma możliwość odliczenia od łącznej wysokości swoich dochodów podlegających opodatkowaniu, tytułem wydatków szczególnych, 30 % czesnego uiszczonego na szkoły prywatne dopuszczone lub uznane przez państwo. Nie ma takiej możliwości odliczenia w przypadku czesnego uiszczanego na szkoły prywatne z siedzibą w innym Państwie Członkowskim.

Komisja uważa za dyskryminujące ogólne wyłączenie zagranicznych szkół prywatnych z przedstawionej tu ulgi podatkowej. Niekorzystne traktowanie podatkowe zagranicznych szkół prywatnych narusza jej zdaniem swobodę świadczenia usług zarówno w odniesieniu do szkół zagranicznych, jak i do podatnika mającego miejsce zamieszkania w Niemczech, który chciałby posłać swoje dzieci do zagranicznej szkoły prywatnej.

Ponadto zagraniczne szkoły prywatne są zmuszone założyć siedzibę w Niemczech, jeżeli chcą uniknąć ograniczenia konkurencji z powodu niekorzystnego traktowania podatkowego ich klientów. Poprzez to w sposób niedopuszczalny zostaje naruszona swoboda przedsiębiorczości.

Ograniczenie możliwości odliczenia narusza wreszcie prawa do swobodnego przemieszczania się obywateli z innych krajów UE, którzy zamierzają przenieść się do Niemiec, ale jednocześnie chcą, by ich dzieci nadal uczyły się w szkołach prywatnych w kraju pochodzenia. To samo dotyczy obywateli niemieckich, którzy mieszkają w innym Państwie Członkowskim, ale w Niemczech nadal podlegają nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Również oni są traktowani w sposób niekorzystny, jeżeli chcą posłać swoje dzieci do szkoły prywatnej poza granicami Niemiec.

---

| 15.10.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 257/5 |
| --- | --- | --- | --- |

15.10.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 257/5

---

Skarga wniesiona w dniu 19 sierpnia 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec

(Sprawa C-319/05)

(2005/C 257/09)

Język postępowania: niemiecki

W dniu 19 sierpnia 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Komisji Wspólnot Europejskich, reprezentowanej przez Bruna Stromsky'ego i Bernharda Schimę, działających w charakterze pełnomocników, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Republice Federalnej Niemiec.

Strona skarżąca wnosi do Trybunału o:

| 1) | stwierdzenie, że Republika Federalna Niemiec poprzez zakwalifikowanie jako produktu leczniczego preparatu czosnkowego, pakowanego w kapsułkach, który zgodnie z oznaczeniem nie mieści się w definicji produktu leczniczego, uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 28 i 30 WE,. |
| --- | --- |

1)

stwierdzenie, że Republika Federalna Niemiec poprzez zakwalifikowanie jako produktu leczniczego preparatu czosnkowego, pakowanego w kapsułkach, który zgodnie z oznaczeniem nie mieści się w definicji produktu leczniczego, uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 28 i 30 WE,.

| 2) | obciążenie Republiki Federalnej Niemiec kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

obciążenie Republiki Federalnej Niemiec kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty:

Komisja kwestionuje w swej skardze zakwalifikowanie przez administrację niemiecką preparatu czosnkowego w kapsułkach jako produktu leczniczego.

W opinii Komisji preparat ten nie jest produktem leczniczym. Czosnek jest szeroko rozpowszechnionym środkiem spożywczym. Handel czosnkiem nie podlega ograniczeniom podyktowanym względami ochrony zdrowia. Wbrew oznaczeniu, preparat ten nie jest produktem leczniczym, nie jest mianowicie uznany ani zalecany jako środek leczniczy lub zapobiegający chorobom, nie jest także pakowany w formie typowej dla produktów leczniczych.

Preparat ten nie spełnia ponadto funkcji produktu leczniczego. Działanie czosnku o charakterze zapobiegającym w pewnym stopniu arteriosklerozie, nie pozwala na przypisanie preparatowi cech produktu leczniczego. Po pierwsze, takie działanie może bowiem zostać osiągnięte poprzez spożywanie czosnku w najróżniejszych formach. Po drugie, działanie zapobiegające arteriosklerozie wykazują także inne środki spożywcze, na przykład różne gatunki ryb. Po trzecie, generalnie różne produkty spożywcze zmniejszają ryzyko wystąpienia różnych chorób (pomidory, brokuły, kakao).W opinii Komisji sprzyjające zdrowiu oddziaływanie nie pozwala jeszcze na zakwalifikowanie takich środków spożywczych jako produktów leczniczych.

Również ryzyka związane ze spożyciem czosnku w określonych sytuacjach nie uzasadniają zakwalifikowania tego preparatu jako produktu leczniczego. Ryzykom tym bowiem można zapobiegać za pomocą łagodniejszych środków.

Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, iż przedmiotowy preparat nie jest produktem leczniczym w rozumieniu prawa wspólnotowego. Zakwalifikowanie go zatem w Niemczech jako produktu leczniczego stanowi ograniczenie swobody przepływu towarów. Takiego ograniczenia nie można uzasadniać względami ochrony zdrowia.

---

| 15.10.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 257/6 |
| --- | --- | --- | --- |

15.10.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 257/6

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Östre Landsret z dnia 3 sierpnia 2004 r. w sprawie Hans Markus Kofoed przeciwko Skatteministeriet

(Sprawa C-321/05)

(2005/C 257/10)

Język postępowania: duński

W dniu 23 sierpnia 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskkichh wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Østre Landsret (Dania) z dnia 3 sierpnia 2005 r. w sprawie Hans Markus Kofoed przeciwko Skatteministeriet. Østre Landsret zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytanie:

Czy art. 2 lit. d) dyrektywy Rady 90/434/EWG z dnia 23 lipca 1990 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania mającego zastosowanie w przypadku łączenia, podziałów, wnoszenia aktywów i wymiany udziałów, dotyczących spółek różnych Państw Członkowskich należy interpretować w ten sposób, że nie ma miejsca wymiana udziałów w rozumieniu tej dyrektywy, jeżeli podmioty uczestniczące w wymianie równocześnie wraz z porozumieniem w sprawie wymiany, nie zobowiązując się prawnie, wyrażają wspólną wolę głosowania podczas następującego po wymianie walnego zgromadzenia spółki nabywającej za wypłatą zysku, który przekracza 10 % wartości nominalnej papierów wartościowych przekazanych przy wymianie i jeżeli zysk ten rzeczywiście zostanie wypłacony?

---

| 15.10.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 257/6 |
| --- | --- | --- | --- |

15.10.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 257/6

---

Odwołanie od postanowienia Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) z dnia 2 czerwca 2005 r. w sprawie T-326/03 Hippocrate Vounakis przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, wniesione przez Hippocrate'a Vounakisa w dniu 24 sierpnia 2005 r.

(Sprawa C-322/05 P)

(2005/C 257/11)

Język postępowania: francuski

W dniu 24 sierpnia 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęło odwołanie Hippocrate'a Vounakisa, reprezentowanego przez S. Orlandiego, A. Coolena, J.-N. Louisa i E. Marchala, avocats, od postanowienia Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) z dnia 2 czerwca 2005 r. w sprawie T-326/03 Hippocrate Vounakis przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.

Wnoszący odwołanie zwraca się do Trybunału o:

| 1) | uchylenie w całości postanowienia Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) z dnia 2 czerwca 2005 r. w sprawie T-326/03 Hippocrate Vounakis przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, |
| --- | --- |

1)

uchylenie w całości postanowienia Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) z dnia 2 czerwca 2005 r. w sprawie T-326/03 Hippocrate Vounakis przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich,

| 2) | w konsekwencji tego, orzeczenie o dopuszczalności skargi o uchylenie decyzji Komisji w sprawie nieumieszczenia nazwiska wnoszącego odwołanie na liście urzędników awansowanych do grupy zaszeregowania A4 w ramach postępowania w sprawie awansu w 2002 r. |
| --- | --- |

2)

w konsekwencji tego, orzeczenie o dopuszczalności skargi o uchylenie decyzji Komisji w sprawie nieumieszczenia nazwiska wnoszącego odwołanie na liście urzędników awansowanych do grupy zaszeregowania A4 w ramach postępowania w sprawie awansu w 2002 r.

| 3) | obciążenie strony pozwanej w pierwszej instancji oraz w postępowaniu odwoławczym kosztami niniejszego postępowania oraz kosztami postępowania przed Sądem Pierwszej Instancji. |
| --- | --- |

3)

obciążenie strony pozwanej w pierwszej instancji oraz w postępowaniu odwoławczym kosztami niniejszego postępowania oraz kosztami postępowania przed Sądem Pierwszej Instancji.

Zarzuty i główne argumenty:

Na poparcie odwołania wnoszący odwołanie wskazuje na naruszenie prawa, jakiego dopuścił się Sąd Pierwszej Instancji w związku z określeniem decyzji zaskarżonej przez wnoszącego odwołanie.

Zdaniem wnoszącego odwołanie, Sąd w istocie błędnie uznał, że decyzją zaskarżoną przez wnoszącego odwołanie była decyzja o sporządzeniu listy awansowanych urzędników, składająca się z aktów o charakterze indywidualnym, których adresatami są awansowani urzędnicy, podczas gdy zaskarżona decyzja jest decyzją ściśle indywidualną, dotyczącą nieumieszczenia nazwiska wnoszącego odwołanie na liście awansowanych urzędników.

Ponieważ wnoszący odwołanie nie był adresatem decyzji o przyznaniu awansu innym urzędnikom, błędnie uznanej za zaskarżoną, Sąd zastosował art. 90 ust.2 tiret drugie zdanie drugie regulaminu pracowniczego i w konsekwencji uznał, że chociaż wnoszący odwołanie przebywał na urlopie wypoczynkowym do dnia 16 września, a wspomniana lista została opublikowana dnia 14 sierpnia 2002 r., to bieg terminu dla wnoszącego odwołanie na wniesienie zażalenia rozpoczął się w każdym razie w dniu opublikowania wspomnianej listy.

W ten sposób Sąd, zdaniem wnoszącego odwołanie, nie uwzględnił art. 90 ust. 2 tiret drugie zdanie pierwsze regulaminu pracowniczego, ponieważ zaskarżony akt jest decyzją indywidualną o niepodaniu do awansu wnoszącego odwołanie, po porównaniu zasług urzędników przedstawionych do awansu, a nie zbiorem decyzji indywidualnych dotyczących awansu innych urzędników, które nie stanowiły dla niego aktów niekorzystnych.

Ponieważ w tym przypadku chodziło o część decyzji indywidualnej, powinna była być ona „w odpowiedni sposób” podana do wiadomości wnoszącego odwołanie.

Zdaniem wnoszącego odwołanie, z całości powyżej przedstawionych rozważań wynika, że Sąd Pierwszej Instancji dopuścił się naruszenia prawa.

---

| 15.10.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 257/7 |
| --- | --- | --- | --- |

15.10.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 257/7

---

Skarga wniesiona w dniu 30 sierpnia 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Danii

(Sprawa C-327/05)

(2005/C 257/12)

Język postępowania: duński

W dniu 30 sierpnia 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Komisji Wspólnot Europejskich, reprezentowanej przez N. B. Rasmussena i A. Caeirosa, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Królestwu Danii.

Komisja Wspólnot Europejskich wnosi do Trybunału o:

| 1. | stwierdzenie, że ustanawiając i utrzymując w mocy przepisy stanowiące, wbrew art. 3 ust. 3 dyrektywy Rady 85/374/EWG z dnia 25 lipca 1985 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich dotyczących odpowiedzialności za produkty wadliwe, że pośrednicy sieci dystrybucji odpowiadają na tych samych warunkach co producent Królestwo Danii uchybiło zobowiązaniu do pełnego i prawidłowego wdrożenia tej dyrektywy; |
| --- | --- |

1.

stwierdzenie, że ustanawiając i utrzymując w mocy przepisy stanowiące, wbrew art. 3 ust. 3 dyrektywy Rady 85/374/EWG z dnia 25 lipca 1985 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich dotyczących odpowiedzialności za produkty wadliwe, że pośrednicy sieci dystrybucji odpowiadają na tych samych warunkach co producent Królestwo Danii uchybiło zobowiązaniu do pełnego i prawidłowego wdrożenia tej dyrektywy;

| 2. | obciążenie Królestwa Danii kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2.

obciążenie Królestwa Danii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgodnie z art. 10 duńskiej ustawy o odpowiedzialności za produkty wadliwe (Produktansvarslov) pośrednik „odpowiada za produkt wadliwy bezpośrednio względem poszkodowanego i dalszych pośredników sieci dystrybucji”.

Duńskie przepisy dotyczące odpowiedzialności pośredników za cudze czyny spowodowały, że poszkodowany może wystąpić z roszczeniem odszkodowawczym bezpośrednio przeciwko pośrednikowi (pojęcie to obejmuje również zdefiniowane w art. 3 ust. 3 dyrektywy pojęcie „dostawcy”), o ile spełnione są przesłanki odpowiedzialności producenta za produkt wadliwy, to znaczy o ile poszkodowany udowodni szkodę spowodowaną przez wadliwy produkt. W przypadku odpowiedzialności za cudze czyny brak staranności nie ma zatem znaczenia. Decydujące jest, że odpowiedzialnością za produkt wadliwy może zostać obciążony producent.

Zgodnie z art. 13 Produktansvarslov każdy pośrednik, który został pociągnięty do odpowiedzialności za produkt wadliwy, może wystąpić z roszczeniem regresowym zarówno do poprzedniego pośrednika jak i producenta.

Obciążenie pośrednika odpowiedzialnością za cudze czyny jest niezgodne z dyrektywą. Twierdzenie to uzasadnia okoliczność, że dyrektywa przewiduje obciążenie odpowiedzialnością za produkt wadliwy opartą na zasadzie ryzyka wyłącznie producenta. Jedynie w przypadkach określonych w art. 3 ust. 3 dyrektywy również pośrednik może zostać poddany reżimowi odpowiedzialności za produkt wadliwy opartej na zasadzie ryzyka.

Duńskie przepisy odbiegają od tego uregulowania, przewidując bezwzględną odpowiedzialność odszkodowawczą pośrednika w postaci odpowiedzialności za cudze czyny niezależnej od przesłanki winy, w każdym przypadku, w którym producent mógłby na tej podstawie zostać pociągnięty do odpowiedzialności za produkt wadliwy.

---

SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI

| 15.10.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 257/8 |
| --- | --- | --- | --- |

15.10.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 257/8

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 13 września 2005 r. Ricosmos BV przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-53/02) (1)

(Prawo celne - Czynność wspólnotowego tranzytu zewnętrznego papierosów - Przestępstwo - Wniosek o umorzenie należności celnych przywozowych - Rozporządzenie (EWG) nr 2913/92 - Rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 - Klauzula słuszności - Zachowanie terminu - Prawo do obrony - Zasada proporcjonalności - Pojęcie ewidentnego zaniedbania)

(2005/C 257/13)

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Strona skarżąca: Ricosmos BV (Delfzijl, Niderlandy) [przedstawiciele: początkowo M. Chatelin, M. Fleers i P. Metzler, a następnie J. Hertoghs, adwokaci]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich [przedstawiciele: początkowo M. van Beek i R. Tricot, a następnie M. van Beek i B. Stromsky, pełnomocnicy]

Przedmiot sprawy

Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji REM 09/00 z dnia 16 listopada 2001 r. w sprawie stwierdzenia braku zasadności zwrotu na rzecz skarżącej należności celnych przywozowych będącego przedmiotem wniosku złożonego przez Królestwo Niderlandów

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Skarżąca poniesie własne koszty oraz koszty Komisji. |
| --- | --- |

2)

Skarżąca poniesie własne koszty oraz koszty Komisji.

---

(1)  Dz.U. C 118 z 18.05.2002

---

| 15.10.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 257/8 |
| --- | --- | --- | --- |

15.10.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 257/8

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 13 września 2005 r. sSportwetten GmbH przeciwko OHIM

(Sprawa T-140/02) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Wniosek o unieważnienie - Graficzny wspólnotowy znak towarowy zawierający element słowny INTERTOPS - Znak towarowy sprzeczny z porządkiem publicznym lub przyjętymi dobrymi obyczajami - Artykuł 7 ust. 1 lit. f) i ust. 2 oraz art. 51 rozporządzenia (WE) nr 40/94)

(2005/C 257/14)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Sportwetten GmbH z siedzibą w Gerze (Niemcy) (Przedstawiciel: A. Zumschlinge, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (Przedstawiciele: D. Schennen i G. Schneider, działający w charakterze pełnomocników)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą był również, interwenient przed Sądem: Intertops Sportwetten GmbH, z siedzibą w Salzburgu (Austria), (Przedstawiciele: początkowo H. Pfeifer, a następnie R. Heimler, adwokaci)

Przedmiot sprawy

Skarga na decyzję czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 21 lutego 2002 r. (sprawa R 338/2000-4), wydaną w postępowaniu w sprawie wniosku o unieważnienie graficznego wspólnotowego znaku towarowego INTERTOPS

Sentencja wyroku

| 1) | Umarza się postępowanie w zakresie żądania skarżącej, mającego na celu unieważnienie graficznego wspólnotowego znaku towarowego zawierającego słowny element INTERTOPS oraz w zakresie żądania interwenienta, mającego na celu dołączenie dokumentu do akt sprawy. |
| --- | --- |

1)

Umarza się postępowanie w zakresie żądania skarżącej, mającego na celu unieważnienie graficznego wspólnotowego znaku towarowego zawierającego słowny element INTERTOPS oraz w zakresie żądania interwenienta, mającego na celu dołączenie dokumentu do akt sprawy.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje w części oddalona i w części odrzucona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje w części oddalona i w części odrzucona.

| 3) | Skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania w całości. |
| --- | --- |

3)

Skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania w całości.

---

(1)  Dz.U. C 169 z 13.7.2002

---

| 15.10.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 257/9 |
| --- | --- | --- | --- |

15.10.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 257/9

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 13 września 2005 r. — Atienza Morales/Komisja

(Sprawa T-99/03) (1)

(„Urzędnicy - Wynagrodzenie - Dodatek zagraniczny - Art. 4 ust. 1 lit. a) załącznika VII do regulaminu pracowniczego - Pojęcie organizacji międzynarodowej”)

(2005/C 257/15)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Maria Luisa Atienza Morales (Bruksela, Belgia) [Przedstawiciel: É. Boigelot, avocat]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich. [Przedstawiciele: J. Curral i V. Voris, działający w charakterze pełnomocników.]

Przedmiot sprawy

Po pierwsze, wniosek o uchylenie decyzji Komisji z dnia 20 czerwca 2002 r. i z dnia 13 grudnia 2002 r. dotyczących, odpowiednio, odmowy przyznania skarżącej dodatku zagranicznego przewidzianego w art. 4 ust. 1 lit. a) załącznika VII do regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich oraz oddalenia zażalenia wniesionego w tej sprawie, a po drugie, wniosek o wypłacenie wspomnianego dodatku od dnia 1 kwietnia 2002 r.

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Każda ze stron ponosi własne koszty postępowania. |
| --- | --- |

2)

Każda ze stron ponosi własne koszty postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 124 z 24.5.2003

---

| 15.10.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 257/9 |
| --- | --- | --- | --- |

15.10.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 257/9

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 września 2005 r. — CeWe Color przeciwko OHIM

(Sprawa T-178/03 oraz T-179/03) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Oznaczenia słowne DigiFilm oraz DigiFilmMaker - Bezwzględne podstawy odmowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia nr 40/94)

(2005/C 257/16)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: CeWe Color AG & Co. OHG, z siedzibą w Oldenburgu (Niemcy) (Przedstawiciele: C. Spintig, S. Richter, U. Sander oraz H. Froter, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (Przedstawiciele: I. Mayer oraz G. Schneidera)

Przedmiot sprawy

Dwie skargi na decyzje trzeciej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 12 marca 2003 r. (sprawy R 638/2002-3 i R 641/2002-3), dotyczących rejestracji oznaczeń słownych DigiFilmMaker i DigiFilm jako wspólnotowe znaki towarowe.

Sentencja wyroku

| 1) | Skargi zostają oddalone. |
| --- | --- |

1)

Skargi zostają oddalone.

| 2) | Skarżąca zostaje obciążona własnymi kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Skarżąca zostaje obciążona własnymi kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 184 z 2.8.2003

---

| 15.10.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 257/9 |
| --- | --- | --- | --- |

15.10.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 257/9

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 13 września 2005 r. — Fernández Gómez/Komisja

(Sprawa T-272/03) (1)

(Służba publiczna - Personel tymczasowy - Artykuł 2 lit. a) warunków zatrudnienia innych pracowników - Dopuszczalność - Akt potwierdzający - Ograniczenie czasu trwania umowy - Możliwość przedłużenia - Reguły zakazujące kumulacji - Odbyty okres pracy w charakterze delegowanego eksperta narodowego - Uprawnienia dyskrecjonalne Komisji)

(2005/C 257/17)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Maria Dolores Fernández Gómez (Bruksela, Belgia) [Przedstawiciele: początkowo adwokaci J. Iturriagagoitia Bassas i K. Delvolvé, następnie J. Iturriagagoitia Bassas]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich [Przedstawiciele: początkowo pełnomocnicy J. Currall, H. Tserepa-Lacombe i F. Clotuche-Duvieusart, następnie J. Currall i H. Tserepa-Lacombe]

Przedmiot sprawy

Wniosek, po pierwsze, o uchylenie decyzji organu upoważnionego do zawierania umów zatrudnienia z dnia 12 maja 2003 r. w sprawie oddalenia wniosku o przedłużenie skarżącej umowy zatrudnienia jako członka personelu tymczasowego, a po drugie, o zasądzenie od Komisji sumy 101 328,60 EUR powiększonej o odsetki za zwłokę, tytułem odszkodowania

Sentencja wyroku

| 1) | Decyzja organu upoważnionego do zawierania umów zatrudnienia z dnia 12 maja 2003 r. w sprawie oddalenia wniosku o przedłużenie skarżącej umowy zatrudnienia jako członka personelu tymczasowego zostaje uchylona. |
| --- | --- |

1)

Decyzja organu upoważnionego do zawierania umów zatrudnienia z dnia 12 maja 2003 r. w sprawie oddalenia wniosku o przedłużenie skarżącej umowy zatrudnienia jako członka personelu tymczasowego zostaje uchylona.

| 2) | Zasądza się od Komisji na rzecz skarżącej sumę 50 000 (pięćdziesięciu tysięcy) EUR tytułem odszkodowania. |
| --- | --- |

2)

Zasądza się od Komisji na rzecz skarżącej sumę 50 000 (pięćdziesięciu tysięcy) EUR tytułem odszkodowania.

| 3) | Komisja pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez skarżącą, w tym koszty związane z postępowaniem w sprawie zarządzenia środków tymczasowych. |
| --- | --- |

3)

Komisja pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez skarżącą, w tym koszty związane z postępowaniem w sprawie zarządzenia środków tymczasowych.

---

(1)  Dz.U. C 251 z 18.10.2003

---

| 15.10.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 257/10 |
| --- | --- | --- | --- |

15.10.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 257/10

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 13 września 2005 r. — Recalde Langarica przeciwko Komisji

(Sprawa T-283/03) (1)

(Urzędnicy - Wynagrodzenie - Dodatek zagraniczny - Artykuł 4 ust. 1 lit. a) załącznika VII do regulaminu pracowniczego - Prawo do obrony - Oczywisty błąd w ocenie - Pojęcie stałego miejsca zamieszkania - Artykuł 26 regulaminu pracowniczego - Praca wykonywana dla innego państwa)

(2005/C 257/18)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Lucía Recalde Langarica (Bruksela, Belgia) [Przedstawiciele: J.-R. García-Gallardo Gil-Fournier i D. Domínguez Pérez, avocats]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich [Przedstawiciele: J. Currall w charakterze pełnomocnika, wspierany przez J. Rivasa Andrésa i J. Gutiérreza Gisberta, avocats.]

Przedmiot sprawy

żądanie uchylenia decyzji Komisji odbierającej skarżącej dodatek zagraniczny

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona

| 2) | Każda ze stron ponosi własne koszty. |
| --- | --- |

2)

Każda ze stron ponosi własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 239 z 4.03.2003

---

| 15.10.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 257/10 |
| --- | --- | --- | --- |

15.10.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 257/10

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 13 września 2005 r. — Hosman-Chevalier przeciwko Komisji

(Sprawa T-72/04) (1)

(Urzędnicy - Wynagrodzenie - Dodatek zagraniczny - Artykuł 4 ust. 1 lit. a) załącznika VII do regulaminu pracowniczego - Pojęcie „pracy wykonywanej dla innego państwa”)

(2005/C 257/19)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Sonja Hosman-Chevalier (Bruksela, Belgia) [Przedstawiciele: J.-R. García-Gallardo Gil-Fournier, E. Wouters i A. Syagués Torres, avocats]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich [Przedstawiciele: J. Currall i M. Velardo]

Przedmiot sprawy

żądanie uchylenia decyzji Komisji z dnia 29 października 2003 r., odmawiającej skarżącej przyznania dodatku zagranicznego, o którym mowa w art. 4 załącznika VII do regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich, jak również dodatków związanych

Sentencja wyroku

| 1) | Decyzje z dnia 8 kwietnia i 29 października 2003 r. zostają uchylone w zakresie, w jakim odmawiają przyznania skarżącej dodatku zagranicznego przewidzianego w art. 4 ust. 1 lit. a) załącznika VII do regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich oraz dodatku na zagospodarowanie przewidzianego w art. 5 ust. 1 tego załącznika. |
| --- | --- |

1)

Decyzje z dnia 8 kwietnia i 29 października 2003 r. zostają uchylone w zakresie, w jakim odmawiają przyznania skarżącej dodatku zagranicznego przewidzianego w art. 4 ust. 1 lit. a) załącznika VII do regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich oraz dodatku na zagospodarowanie przewidzianego w art. 5 ust. 1 tego załącznika.

| 2) | W pozostałej części skarga zostaje odrzucona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałej części skarga zostaje odrzucona.

| 3) | Komisja zostaje obciążona kosztami postępowania w całości. |
| --- | --- |

3)

Komisja zostaje obciążona kosztami postępowania w całości.

---

(1)  Dz.U. C 94 z 17.04.2004

---

| 15.10.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 257/11 |
| --- | --- | --- | --- |

15.10.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 257/11

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 7 września 2005 r. — Heinen przeciwko Komisji

(Sprawa T-181/04) (1)

(Urzędnicy - Konkurs wewnętrzny - Egzamin ustny - Niewpisanie na listę rezerw - Wybór języka - Naruszenie ogłoszenia o konkursie - Równość traktowania)

(2005/C 257/20)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Nathalie Heinen (Ottignies, Belgia) [Przedstawiciele: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis et É. Marchal, avocats]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich [Przedstawiciele): L. Lozano Palacios i. Velardo, pełnomocnicy]

Przedmiot sprawy

Żądanie uchylenia decyzji komisji konkursu wewnętrznego COM/PB/02 przyznającej skarżącej na egzaminie ustnym liczbę punktów niewystarczającą do wpisania jej na listę rezerw

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona

| 2) | Komisja zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Komisja zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 190 z 24.7.2004

---

| 15.10.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 257/11 |
| --- | --- | --- | --- |

15.10.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 257/11

---

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 12 września 2005 r. — Dionyssopoulou przeciwko Radzie

(Sprawa T-320/04) (1)

(Urzędnik - Renta z tytułu niezdolności do pracy - Współczynnik korygujący - Pojęcie miejsca zamieszkania - Zjednoczone Królestwo)

(2005/C 257/21)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Triantafyllia Dionyssopoulou [Przedstawiciele: C. Quackels i M.-C. Gautier, adwokaci]

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej [Przedstawiciele: M. Sims i I. Díez Parra, pełnomocnicy]

Przedmiot sporu

Z jednej strony, wniosek o uchylenie decyzji Rady z dnia 12 grudnia 2003 r., w której zastosowano do skarżącej współczynnik korygujący obowiązujący dla Grecji, a z drugiej strony, wniosek o odszkodowanie.

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Każda ze stron poniesie własne koszty. |
| --- | --- |

2)

Każda ze stron poniesie własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 273 z 6.11.2004

---

| 15.10.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 257/11 |
| --- | --- | --- | --- |

15.10.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 257/11

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 22 lipca 2005 r. — Polyelectrolyte Producers Group przeciwko Radzie i Komisji

(Sprawa T-376/04) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - Decyzja Rady ustalająca stanowisko Wspólnoty - Decyzja Wspólnego Komitetu EOG - Zarzut niedopuszczalności - Akt zaskarżalny - Legitymacja procesowa - Niedopuszczalność)

(2005/C 257/22)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Polyelectrolyte Producers Group (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci K. Van Maldegem i C. Mereu)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: pełnomocnicy J.-P. Hix i B. Hoff-Nielsen) i Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: pełnomocnicy J. Forman i M. Wilderspin)

Przedmiot sprawy

Stwierdzenie nieważności aktów strony pozwanej, dopuszczających stosowanie przez Królestwo Norwegii ograniczeń stężenia akrylamidu bardziej rygorystycznych niż te, które są stosowane we Wspólnocie Europejskiej i które zostały zawarte w decyzji Wspólnego Komitetu EOG nr 59/2004 z dnia 26 kwietnia 2004 r. zmieniającej załącznik II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG (Dz.U. L 277, str. 30), a także stwierdzenie nieważności stanowiska Wspólnoty dotyczącego tej decyzji.

Sentencja postanowienia

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

| 2) | Skarżąca ponosi własne koszty, jak również koszty poniesione przez Komisję i Radę. |
| --- | --- |

2)

Skarżąca ponosi własne koszty, jak również koszty poniesione przez Komisję i Radę.

---

(1)  Dz.U. C 284 z 20.11.2004

---

| 15.10.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 257/12 |
| --- | --- | --- | --- |

15.10.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 257/12

---

Postanowienie Prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 23 maja 2005 r. — Dimos Ano Liosion i in. przeciwko Komisji

(Sprawa T-85/05 R)

(Postępowanie w sprawie zastosowania środka tymczasowego - Fundusz Spójności - Decyzja o współfinansowaniu - Projekt higienicznego składowania odpadów domowych - Dopuszczalność - Fumus boni juris - Okoliczności niecierpiące zwłoki - Brak)

(2005/C 257/23)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Dimos Ano Liosion i in. (Grecja) [pełnomocnik: adwokat G. Kalavros]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich [pełnomocnicy: D. Triantafyllou i L. Flynn]

Przedmiot sprawy

Wniosek o zawieszenie wykonania decyzji Komisji E(2004) 5522 z dnia 21 grudnia 2004 r. dotyczącej przyznania pomocy finansowej przez Fundusz Spójności na rzecz projektu fazy A budowy drugiego składowiska odpadów (XYTA) w Attyce Zachodniej w Skalisiri, gminie Fyli, Attyka (Grecja).

Sentencja postanowienia

| 1) | Wniosek o zastosowanie środka tymczasowego zostaje oddalony. |
| --- | --- |

1)

Wniosek o zastosowanie środka tymczasowego zostaje oddalony.

| 2) | Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

2)

Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

---

| 15.10.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 257/12 |
| --- | --- | --- | --- |

15.10.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 257/12

---

Skarga wniesiona w dniu 25 lipca 2005 r. — Friedrich Weber przeciwko Komisji

(Sprawa T-290/05)

(2005/C 257/24)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Friedrich Weber (Kolonia, Niemcy) [Przedstawiciel: W. Declair, adwokat]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | Zmiana decyzji pozwanej z dnia 27 maja 2005 r. w ten sposób, że zostanie ona zobowiązana na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 do udostępnienia skarżącemu zgodnie z jego pismami z dnia 23 kwietnia 2005 r. i 27 kwietnia 2005 r. dokumentów w ramach postępowania w sprawie pomocy państwa E 3/2005 dotyczącego finansowania publiczno-prawnych rozgłośni radiowych w Niemczech. |
| --- | --- |

—

Zmiana decyzji pozwanej z dnia 27 maja 2005 r. w ten sposób, że zostanie ona zobowiązana na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 do udostępnienia skarżącemu zgodnie z jego pismami z dnia 23 kwietnia 2005 r. i 27 kwietnia 2005 r. dokumentów w ramach postępowania w sprawie pomocy państwa E 3/2005 dotyczącego finansowania publiczno-prawnych rozgłośni radiowych w Niemczech.

Zarzuty i główne argumenty

W zaskarżonej decyzji Komisja oddaliła wniosek skarżącego o udzielenie dostępu do dokumentów w ramach postępowania w sprawie pomocy państwa E 3/2005 dotyczącego finansowania publiczno-prawnych rozgłośni radiowych w Niemczech, powołując się na art. 4 ust. 2 tiret trzecie i art. 4 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia w sprawie przejrzystości (1).

Skarżący podnosi, że ujawnienie danych dokumentów jest w interesie publicznym.

---

(1)  Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145, str. 43).

---

| 15.10.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 257/13 |
| --- | --- | --- | --- |

15.10.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 257/13

---

Skarga wniesiona w dniu 28 lipca 2005 r. — Luigi Marcuccio/Komisja Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-296/05)

(2005/C 257/25)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Luigi Marcuccio (Trifase/Italie) [Przedstawiciel: Alessando Distante]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | uchylenie decyzji nieuwzględniającej wniosku złożonego przez skarżącego do Wspólnej Kasy Ubezpieczeń Społecznych WE |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji nieuwzględniającej wniosku złożonego przez skarżącego do Wspólnej Kasy Ubezpieczeń Społecznych WE

| — | zobowiązanie pozwanej do wypłaty wnioskodawcy tytułem dodatkowego zwrotu do wysokości 100 % kosztów leczenia poniesionych przez niego, których zwrotu domagał się on od Wspólnej Kasy w okresie od dnia 4 stycznia 2002 r. do dnia 19 maja 2004 r., czyli do wypłacenia różnicy między kwotą, która została już wypłacona skarżącemu jako zwrot kosztów leczenia, a 100 % kosztów leczenia, tj. 2 572,32 euro, bądź o wypłatę innej większej lub mniejszej sumy, którą Sąd uzna za odpowiednią z tego tytułu; |
| --- | --- |

—

zobowiązanie pozwanej do wypłaty wnioskodawcy tytułem dodatkowego zwrotu do wysokości 100 % kosztów leczenia poniesionych przez niego, których zwrotu domagał się on od Wspólnej Kasy w okresie od dnia 4 stycznia 2002 r. do dnia 19 maja 2004 r., czyli do wypłacenia różnicy między kwotą, która została już wypłacona skarżącemu jako zwrot kosztów leczenia, a 100 % kosztów leczenia, tj. 2 572,32 euro, bądź o wypłatę innej większej lub mniejszej sumy, którą Sąd uzna za odpowiednią z tego tytułu;

| — | zasądzenie od pozwanej na rzecz skarżącego odsetek za zwłokę w wysokości 10 %; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od pozwanej na rzecz skarżącego odsetek za zwłokę w wysokości 10 %;

| — | obciążenie pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W niniejszej sprawie skarżący nie zgadza się z odmową pozwanej w kwestii zwrotu 100 % poniesionych przez niego kosztów leczenia.

W uzasadnieniu swych żądań skarżący powołuje się na naruszenie przepisu art. 72 Regulaminu pracowniczego oraz obowiązku sprawności i dobrej administracji, jak również na całkowity brak uzasadnienia i oczywisty błąd w ocenie.

---

| 15.10.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 257/13 |
| --- | --- | --- | --- |

15.10.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 257/13

---

Skarga wniesiona w dniu 29 lipca 2005 r. przez IPK International — World Tourism Marketing Consultants przeciwko Komisji

(Sprawa T-297/05)

(2005/C 257/26)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: International — World Tourism Marketing Consultants GmbH (Monachium, Niemcy) (Przedstawiciele: H.-J. Priess, Rechtsanwalt, M. Niestedt, Rechtsanwalt oraz C. Pitschas, Rechtsanwalt)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich.

Żądania strony skarżącej:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 13 maja 2005 r. (Az.: ENTR/01/Audit/RVDZ/ss D(2005) 11382) w sprawie uchylenia decyzji z dnia 4 sierpnia 1992 r. (Az.: 003977/XXIII/A3-S92/DG/ENV8/LD/kz) dotyczącej przyznania skarżącej subwencji w wysokości 530 000 ECU w ramach Projektu ECODATA; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 13 maja 2005 r. (Az.: ENTR/01/Audit/RVDZ/ss D(2005) 11382) w sprawie uchylenia decyzji z dnia 4 sierpnia 1992 r. (Az.: 003977/XXIII/A3-S92/DG/ENV8/LD/kz) dotyczącej przyznania skarżącej subwencji w wysokości 530 000 ECU w ramach Projektu ECODATA;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W dniu 4 sierpnia 1992 r. Komisja przyznała skarżącej subwencję w wysokości 530 000 ECU, przeznaczoną na utworzenie bazy danych dla ekologicznego ruchu turystycznego w Europie. Decyzja ta została przez pozwaną uchylona w drodze zaskarżonej decyzji z dnia 13 maja 2005 r.

Skarżąca podnosi, iż zaskarżona decyzja jest sprzeczna z prawem. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazuje, że nie zachodzą przesłanki pozwalające na uchylenie decyzji, gdyż przywołane przez Komisję argumenty nie znajdują rzeczowego uzasadnienia, a ponadto uchylenie decyzji w sprawie subwencji nie jest dopuszczalne z powodu upływu czasu. Skarżąca wskazała także, iż zaskarżona decyzja stanowi uchybienie zasadzie dobrej administracji, jak również obowiązkowi uzasadnienia decyzji, sformułowanemu w art. 253 Traktatu WE. Wreszcie, skarżąca zarzuca naruszenie zakazu ponownego rozstrzygnięcia, którego nieważność została już stwierdzona.

---

| 15.10.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 257/14 |
| --- | --- | --- | --- |

15.10.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 257/14

---

Skarga wniesiona w dniu 26 lipca 2005 r. — Shanghai Excell M&E Enterprise i Shanghai Adeptech Precision przeciwko Radzie

(Sprawa T-299/05)

(2005/C 257/27)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Shanghai Excell M&E Enterprise Co Ltd i Shanghai Adeptech Precision Company Limited (Szanghaj, Chiny) (przedstawiciel: R. MacLean, solicitor)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania stron

| — | stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (WE) 692/2005 (1) z dnia 28 kwietnia 2005 r. w zakresie w jakim dotyczy strony skarżącej, i |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (WE) 692/2005 (1) z dnia 28 kwietnia 2005 r. w zakresie w jakim dotyczy strony skarżącej, i

| — | obciążenie Rady kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zaskarżonym rozporządzeniem nałożono cła antydumpingowe na dokonywany przez skarżące wywóz elektronicznych wag do stosowania w handlu detalicznym, obejmujące również z retroaktywnym skutkiem zarejestrowany na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) 1408/2004 (2) przywóz tych towarów. Organy celne w UE poinstruowano, by zaprzestały dokonywania rejestracji przywozu towarów przywożonych z Chińskiej Republiki Ludowej w odniesieniu do skarżących.

Skarżące wnoszą do Sądu Pierwszej Instancji o stwierdzenie nieważności ww. rozporządzenia. Na poparcie skargi wskazują na naruszenie art. 2 ust.7 lit.c) akapit drugi rozporządzenia Rady (WE) nr 384/1996 spowodowane wydaniem przez Komisję decyzji w sprawie przyznania statusu spółki działającej w warunkach gospodarki rynkowej po upływie przewidzianego w tym przepisie okresu trzech miesięcy. W dalszej kolejności skarżące powołują się na oczywisty błąd w ocenie dotyczący stwierdzenia czy działały w warunkach gospodarki rynkowej. Skarżące uważają, że błędy te stanowią naruszenie art. 2 sekcja A ust. 7 lit. c) akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 384/1996.

Zaskarżone rozporządzenie zostało wydane po przeprowadzeniu „dochodzenia w sprawie nowych importerów” dotyczącego skarżących. Skarżące twierdzą, że w toku tego dochodzenia instytucje wspólnotowe nie zastosowały tych samych metod co w oryginalnym dochodzeniu, które doprowadziło do nałożenia ceł i że wobec tego naruszony został również art. 11 ust. 9 rozporządzenia (WE) nr 384/1996.

Skarżące podnoszą również, że instytucje wspólnotowe nie zastosowały właściwych standardów w ocenie kryteriów dotyczących wartości normalnej, ceny eksportowej i marginesu zysku i że wobec tego doszło do naruszenia art. 2 sekcja A ust.7 lit. a) i art. 2 sekcja C ust. 10 rozporządzenia (WE) nr 384/1996.

Wreszcie skarżące podnoszą, że w zaskarżonym rozporządzeniu nie zostały we właściwy sposób zidentyfikowane, gdyż nieprawidłowo wskazano ich adresy. Uważają one to za istotny błąd co do okoliczności faktycznych.

---

(1)  Dz.U. L 112 z 3.5.2005, str. 42

(2)  Dz.U. L 256 z 3.8.2004, str. 8

---

| 15.10.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 257/14 |
| --- | --- | --- | --- |

15.10.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 257/14

---

Skarga wniesiona w dniu 3 sierpnia 2005 r. — ACEA Electrabel Produzione S.p.A./Komisja Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-303/05)

(2005/C 257/28)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: ACEA Electrabel Produzione S.p.A. (Rzym/Włochy) [Przedstawiciele: Luca G. Radicati di Brozolo, Massimo Merola, Chiara Bazoli, Fabrizio D'Alessandri, avvocati]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 16 marca 2005 r. w sprawie pomocy na redukcję gazów cieplarnianych przy zastosowaniu źródeł energii alternatywnej (pomoc państwa nr C 35/03) w części, w jakiej decyzja ta kwalifikuje jako pomoc państwa środki finansowe przeznaczone na budowę sieci pod ogrzewanie z sieci na obszarze Torrino-Mezzocammino, jak również w części, w jakiej wstrzymuje ona wypłatę pomocy do czasu, gdy Włochy nie dostarczą dowodu zwrotu ze strony ACEA pomocy uznanej w decyzji 2003/193/WE z dnia 5 czerwca 2002 r., dotyczącej ulg podatkowych dla byłych przedsiębiorstw municypalizowanych, za bezprawną i niezgodną ze wspólnym rynkiem; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 16 marca 2005 r. w sprawie pomocy na redukcję gazów cieplarnianych przy zastosowaniu źródeł energii alternatywnej (pomoc państwa nr C 35/03) w części, w jakiej decyzja ta kwalifikuje jako pomoc państwa środki finansowe przeznaczone na budowę sieci pod ogrzewanie z sieci na obszarze Torrino-Mezzocammino, jak również w części, w jakiej wstrzymuje ona wypłatę pomocy do czasu, gdy Włochy nie dostarczą dowodu zwrotu ze strony ACEA pomocy uznanej w decyzji 2003/193/WE z dnia 5 czerwca 2002 r., dotyczącej ulg podatkowych dla byłych przedsiębiorstw municypalizowanych, za bezprawną i niezgodną ze wspólnym rynkiem;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżącą w niniejszej sprawie jest spółka kontrolowana przez Electrabel SA i ACEA. Dokładniej rzecz ujmując, spółka ta była jedną z trzech spółek kontrolowanych przez holding ACEA Electrabel Holding S.p.A., spółkę joint-venture założoną przez Electrabel i ACEA do prowadzenia działalności w sektorze energii i gazu.

Niniejsza skarga została wniesiona w przedmiocie decyzji z dnia 16 marca 2005 r., mocą której Komisja zakończyła postępowanie wszczęte w trybie art. 88 akapit 2 WE celem zbadania zgodności ze wspólnym rynkiem finansowania przyznanego przez Regione Lazio na rozszerzenie sieci pod ogrzewanie na obszarze Torrino-Mezzocammino, na obrzeżach Rzymu (pomoc państwa nr C-35/03 — ex NN 90/2002).

Skarżąca wnosi do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich o stwierdzenie nieważności tej decyzji w części, w jakiej kwalifikuje ona jako pomoc państwa środki finansowe przeznaczone na budowę sieci pod ogrzewanie z sieci na obszarze Torrino-Mezzocammino oraz w części, w jakiej wstrzymuje ona wypłatę pomocy do czasu, gdy Włochy nie dostarczą dowodu zwrotu ze strony ACEA pomocy uznanej w decyzji 2003/193/WE z dnia 5 czerwca 2002 r., dotyczącej ulg podatkowych dla byłych przedsiębiorstw municypalizowanych, za bezprawną i niezgodną ze wspólnym rynkiem („decyzja w sprawie ulg podatkowych”).

Skarga podnosi w szczególności następujące zarzuty:

| a) | Sporny środek nie stanowi pomocy państwa, albowiem nie wywiera wpływu na konkurencję, a w każdym razie nie wyrządza żadnej szkody w handlu wewnątrzwspólnotowym. Wywołuje ona bowiem skutki jedynie na poziomie lokalnym, gdyż jest przeznaczona na subwencjonowanie przedsięwzięcia (budowy sieci grzewczej w dzielnicy w okolicach Rzymu), z którego korzyści czerpać będzie ograniczony krąg odbiorców w ramach obszaru znajdującego się na terytorium włoskim, a wręcz w ramach jednej jedynej dzielnicy na obrzeżach jednego miasta; |
| --- | --- |

a)

Sporny środek nie stanowi pomocy państwa, albowiem nie wywiera wpływu na konkurencję, a w każdym razie nie wyrządza żadnej szkody w handlu wewnątrzwspólnotowym. Wywołuje ona bowiem skutki jedynie na poziomie lokalnym, gdyż jest przeznaczona na subwencjonowanie przedsięwzięcia (budowy sieci grzewczej w dzielnicy w okolicach Rzymu), z którego korzyści czerpać będzie ograniczony krąg odbiorców w ramach obszaru znajdującego się na terytorium włoskim, a wręcz w ramach jednej jedynej dzielnicy na obrzeżach jednego miasta;

| b) | korzystający ze środka (tj. skarżąca) nie jest tym samym podmiotem, co korzystający z pomocy będącej przedmiotem decyzji w sprawie ulg podatkowych (tj. ACEA) ani też nie stanowi z nim jednego podmiotu gospodarczego, stąd nakaz wstrzymania wypłaty finansowania jawi się jako całkowicie bezzasadny; |
| --- | --- |

b)

korzystający ze środka (tj. skarżąca) nie jest tym samym podmiotem, co korzystający z pomocy będącej przedmiotem decyzji w sprawie ulg podatkowych (tj. ACEA) ani też nie stanowi z nim jednego podmiotu gospodarczego, stąd nakaz wstrzymania wypłaty finansowania jawi się jako całkowicie bezzasadny;

| c) | nawet abstrahując od błędu w identyfikacji korzystającego z pomocy i uznając (quod non) ACEA za rzeczywistego adresata rozpatrywanego finansowania, bezzasadnym jawi się powoływanie się na wyrok w sprawie Deggendorf (1) w kontekście niniejszego stanu faktycznego. W szczególności Komisja nie wykazała istnienia przesłanek (w tym między innymi efektu sumowania się poprzednich środków z nowymi środkami), które zgodnie z zasadami, jakie można wywieść z owego wyroku, muszą zostać spełnione, aby można było wstrzymać wypłatę środka. |
| --- | --- |

c)

nawet abstrahując od błędu w identyfikacji korzystającego z pomocy i uznając (quod non) ACEA za rzeczywistego adresata rozpatrywanego finansowania, bezzasadnym jawi się powoływanie się na wyrok w sprawie Deggendorf (1) w kontekście niniejszego stanu faktycznego. W szczególności Komisja nie wykazała istnienia przesłanek (w tym między innymi efektu sumowania się poprzednich środków z nowymi środkami), które zgodnie z zasadami, jakie można wywieść z owego wyroku, muszą zostać spełnione, aby można było wstrzymać wypłatę środka.

---

(1)  Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 13 września 2003 r. w sprawach połączonych T-244/93 i T-486/93 TWD przeciwko Komisji (Rec. str. II-2265), utrzymana w mocy wyrokiem Trybunału z dnia 15 maja 1997 r. w sprawie C-355/95 (Rec. str. I-2549).

---

| 15.10.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 257/15 |
| --- | --- | --- | --- |

15.10.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 257/15

---

Skarga wniesiona w dniu 4 sierpnia 2005 r. — Cain Cellars, Inc. przeciwko OHIM

(Sprawa T-304/05)

(2005/C 257/29)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Cain Cellars, Inc. z siedziba w St. Helena (Stany Zjednoczone Ameryki Północnej) (Przedstawiciele: W.-W. Wodrich oraz J.K.F. Albrecht, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji pozwanej (Pierwszej Izby Odwoławczej) z dnia 23 maja 2005 r. (sprawa nr R 0975/2004-1); |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji pozwanej (Pierwszej Izby Odwoławczej) z dnia 23 maja 2005 r. (sprawa nr R 0975/2004-1);

| — | Obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

Obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy w kształcie pięciokąta dla towaru „wino” z klasy 33 — zgłoszenie nr 3.425 121

Decyzja eksperta: Oddalenie zgłoszenia

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania skarżącej

Podniesione zarzuty: Z prawnego punktu widzenia jest bez znaczenia, że zgłoszony znak towarowy ma kształt pięciokąta, ponieważ dla oceny przydatności oznaczenia jako znaku towarowego oraz dla jego funkcjonowania jako oznaczenia handlowego towaru decydujący jest jego odbiór przez przeciętnego konsumenta, właściwie poinformowanego, dostatecznie uważnego i rozsądnego. To kryterium oceny zostało naruszone przez pozwaną w zaskarżonej decyzji. Figura pięciokąta jest mało spotykana oraz zwracająca uwagę i z tego powodu posiada charakter odróżniający i określa handlowe pochodzenie towaru. W konsekwencji, rejestracji znaku towarowego, o którego ochronę się wnosi, nie sprzeciwia się przeszkoda w rejestracji z art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r.

---

| 15.10.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 257/16 |
| --- | --- | --- | --- |

15.10.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 257/16

---

Skarga wniesiona w dniu 10 sierpnia 2005 r. — Republika Włoska/Komisja Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-308/05)

(2005/C 257/30)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Republika Włoska [Przedstawiciel: Antonio Cingolo, Avvocato dello Stato]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności pisma Dyrekcji Generalnej Polityki Regionalnej Komisji Europejskiej — Programy i projekty na Cyprze, w Grecji, na Węgrzech, we Włoszech, na Malcie i w Niderlandach — z dnia 7 czerwca 2005 r., nr 05272, którego przedmiotem jest POR Campania cel 1 — 2000-2006 (nr CCI 1999 IT 16 1 PO 007) — Zgłoszenie przeciętnych wydatków i wniosek o płatność; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności pisma Dyrekcji Generalnej Polityki Regionalnej Komisji Europejskiej — Programy i projekty na Cyprze, w Grecji, na Węgrzech, we Włoszech, na Malcie i w Niderlandach — z dnia 7 czerwca 2005 r., nr 05272, którego przedmiotem jest POR Campania cel 1 — 2000-2006 (nr CCI 1999 IT 16 1 PO 007) — Zgłoszenie przeciętnych wydatków i wniosek o płatność;

| — | stwierdzenie nieważności pisma Dyrekcji Generalnej Polityki Regionalnej Komisji Europejskiej — Programy i projekty na Cyprze, w Grecji, na Węgrzech, we Włoszech, na Malcie i w Niderlandach — z dnia 8 czerwca 2005 r., nr 05453, którego przedmiotem jest DOCUP cel 2 — Lazio 2000-2006 (nr CCI 2000 IT 16 2 DO 009) — Wypłacenie przez Komisję kwoty odmiennej od kwoty żądanej; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności pisma Dyrekcji Generalnej Polityki Regionalnej Komisji Europejskiej — Programy i projekty na Cyprze, w Grecji, na Węgrzech, we Włoszech, na Malcie i w Niderlandach — z dnia 8 czerwca 2005 r., nr 05453, którego przedmiotem jest DOCUP cel 2 — Lazio 2000-2006 (nr CCI 2000 IT 16 2 DO 009) — Wypłacenie przez Komisję kwoty odmiennej od kwoty żądanej;

| — | stwierdzenie nieważności pisma Dyrekcji Generalnej Polityki Regionalnej Komisji Europejskiej — Programy i projekty na Cyprze, w Grecji, na Węgrzech, we Włoszech, na Malcie i w Niderlandach — z dnia 17 czerwca 2005 r., nr 05726, którego przedmiotem jest POR Puglia 2000-2006 (nr CCI 1999 IT 16 PO 009) — Wypłacenie przez Komisję kwoty odmiennej od kwoty żądanej; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności pisma Dyrekcji Generalnej Polityki Regionalnej Komisji Europejskiej — Programy i projekty na Cyprze, w Grecji, na Węgrzech, we Włoszech, na Malcie i w Niderlandach — z dnia 17 czerwca 2005 r., nr 05726, którego przedmiotem jest POR Puglia 2000-2006 (nr CCI 1999 IT 16 PO 009) — Wypłacenie przez Komisję kwoty odmiennej od kwoty żądanej;

| — | stwierdzenie nieważności pisma Dyrekcji Generalnej Polityki Regionalnej Komisji Europejskiej — Programy i projekty na Cyprze, w Grecji, na Węgrzech, we Włoszech, na Malcie i w Niderlandach — z dnia 17 czerwca 2005 r., nr 05728, którego przedmiotem jest POR Puglia 2000-2006 (nr CCI 1999 IT 16 PO 009) — Wypłacenie przez Komisję kwoty odmiennej od kwoty żądanej; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności pisma Dyrekcji Generalnej Polityki Regionalnej Komisji Europejskiej — Programy i projekty na Cyprze, w Grecji, na Węgrzech, we Włoszech, na Malcie i w Niderlandach — z dnia 17 czerwca 2005 r., nr 05728, którego przedmiotem jest POR Puglia 2000-2006 (nr CCI 1999 IT 16 PO 009) — Wypłacenie przez Komisję kwoty odmiennej od kwoty żądanej;

| — | stwierdzenie nieważności pisma Dyrekcji Generalnej Polityki Regionalnej Komisji Europejskiej — Programy i projekty na Cyprze, w Grecji, na Węgrzech, we Włoszech, na Malcie i w Niderlandach — z dnia 23 czerwca 2005 r., nr 05952, którego przedmiotem jest POR Puglia 2000-2006 (nr CCI 1999 IT 16 PO 009) — Wypłacenie przez Komisję kwoty odmiennej od kwoty żądanej; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności pisma Dyrekcji Generalnej Polityki Regionalnej Komisji Europejskiej — Programy i projekty na Cyprze, w Grecji, na Węgrzech, we Włoszech, na Malcie i w Niderlandach — z dnia 23 czerwca 2005 r., nr 05952, którego przedmiotem jest POR Puglia 2000-2006 (nr CCI 1999 IT 16 PO 009) — Wypłacenie przez Komisję kwoty odmiennej od kwoty żądanej;

| — | jak również stwierdzenie nieważności wszystkich przesłanek i aktów z nimi związanych i obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

jak również stwierdzenie nieważności wszystkich przesłanek i aktów z nimi związanych i obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zarzuty i główne argumenty zostały przedstawione w sprawie T-345/04 Republika Włoska przeciwko Komisji (1).

---

(1)  Dz.U. C 262 z 23.10.2004, str. 55

---

| 15.10.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 257/16 |
| --- | --- | --- | --- |

15.10.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 257/16

---

Skarga wniesiona w dniu 10 sierpnia 2005 r. przez Microsoft Corporation przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-313/05)

(2005/C 257/31)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Microsoft Corporation z siedzibą w Waszyngtonie (Stany Zjednoczone Ameryki) (przedstawiciele: J.-F. Bellis, lawyer i I. Forrester, QC)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich.

Żądania strony skarżącej

| — | uchylenie decyzji Komisji z dnia 1 czerwca 2005 r.; |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji Komisji z dnia 1 czerwca 2005 r.;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W następstwie decyzji Komisji z dnia 24 marca 2004 r., będącej przedmiotem postępowania w sprawie T-201/04 (1), zgodnie z którą skarżąca została zobowiązana, w celu zapewnienia kompatybilności z Windows, do wyjawienia specyfikacji technicznej niektórych protokołów Windows, Komisja poinformowała skarżącą pismem z dnia 1 czerwca 2005 r., iż w jej opinii, skarżąca jest zobowiązana do umożliwienia dystrybucji osobom trzecim, nie będącym licencjobiorcami, programów komputerowych w formacie kodu źródłowego, stworzonych przez konkurentów na podstawie wyjawionych specyfikacji technicznych protokołów Windows, o ile programy te nie zawierają wynalazku skarżącej, spełniającego kryteria nowości i innowacyjności.

Skarżąca kwestionuje stanowisko Komisji zawarte w piśmie z dnia 1 czerwca 2005 r. twierdząc, iż rozpowszechnianie przedmiotowych programów komputerowych w formacie kodu źródłowego zapewniłoby podmiotom nie będącym licencjobiorcami dostęp do tajemnic handlowych, bez możliwości zapewnienia skarżącej ich poufności w okresie, gdy podlegają warunkom licencji, tak jak ma to miejsce, w przypadku licencjobiorców.

Zdaniem skarżącej pismo z dnia 1 czerwca 2005 r. stanowi bezprawne pozbawienie skarżącej jej prawa własności, a Komisja nie posiadała uprawnienia do nałożenia na skarżącą obowiązków wykraczających poza zakres wymagany decyzją z dnia 24 marca 2004 r., podczas gdy powołane pismo służy rzekomo wykonaniu tej decyzji.

Skarżąca podnosi ponadto, iż pismo z dnia 1 czerwca 2005 r. narusza zasadę proporcjonalności, gdyż wykracza poza to, co jest niezbędne dla usunięcia nadużyć stwierdzonych w decyzji z dnia 24 marca 2004 r.

Ponadto, skarżąca twierdzi, iż określony w piśmie z dnia 1 czerwca 2005 r. wymóg badania nowości i stopnia innowacyjności narusza zasadę pewności prawa, gdyż jest niejasny, niedokładny oraz trudny do zastosowania w sposób wiarygodny, w kontekście tajemnicy handlowej.

W końcu, skarżąca utrzymuje, iż pismo z dnia 1 czerwca 2005 r. narusza zasady międzynarodowego prawa publicznego wiążące Wspólnotę, bowiem ustanawia wymóg wyjawienia informacji objętych prawem własności na skalę światową, posiada zatem charakter ekstraterytorialny.

---

(1)  Dz.U. L 179 z 10.07.2004 r., str. 18.

---

| 15.10.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 257/17 |
| --- | --- | --- | --- |

15.10.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 257/17

---

Skarga wniesiona w dniu 30 sierpnia 2005 r. — TUI przeciwko OHIM

(Sprawa T-325/05)

(2005/C 257/32)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: TUI AG z siedzibą w Hanowerze (Niemcy) (Przedstawiciel: D. von Schultz, Rechtsanwalt)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 25 maja 2005 r. — R 0183/2004-4; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 25 maja 2005 r. — R 0183/2004-4;

| — | Nakazanie Urzędowi rejestracji zgłoszonego znaku towarowego 002851681 „Fliegen zum Taxipreis” dla usług wymienionych w zgłoszeniu; |
| --- | --- |

—

Nakazanie Urzędowi rejestracji zgłoszonego znaku towarowego 002851681 „Fliegen zum Taxipreis” dla usług wymienionych w zgłoszeniu;

| — | Obciążenie OHIM kosztami postępowania w sprawie odwołania oraz kosztami postępowania w sprawie niniejszej skargi. |
| --- | --- |

—

Obciążenie OHIM kosztami postępowania w sprawie odwołania oraz kosztami postępowania w sprawie niniejszej skargi.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „Fliegen zum Taxipreis” dla usług z klas od 36 do 39 — zgłoszenie nr 2.851681

Decyzja eksperta: Oddalenie zgłoszenia w stosunku do usług z klasy 39

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania skarżącej

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r., ponieważ niesłuszne jest twierdzenie, że zgłoszony znak towarowy jest pozbawiony charakteru odróżniającego.

---

| 15.10.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 257/18 |
| --- | --- | --- | --- |

15.10.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 257/18

---

Skarga wniesiona w dniu 26 sierpnia 2005 r. — Movimondo ONLUS przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-329/05)

(2005/C 257/33)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Movimondo ONLUS (Rzym, Włochy) [pełnomocnicy: Paolo Vitali, Giulia Verusio, Gian Michele Roberti i Alessandra Franchi, avvocati]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

Żądania główne:

| — | stwierdzenie że Komisja (Służba ECHO) nie wykonała zobowiązań umownych wynikających z umów subwencyjnych (Grant Agreements) zawartych na podstawie umowy ramowej o partnerstwie (Framework Partnership Agreement) nr 3-314 a w konsekwencji |
| --- | --- |

—

stwierdzenie że Komisja (Służba ECHO) nie wykonała zobowiązań umownych wynikających z umów subwencyjnych (Grant Agreements) zawartych na podstawie umowy ramowej o partnerstwie (Framework Partnership Agreement) nr 3-314 a w konsekwencji

| — | zasądzenie od Komisji następujących kwot na rzecz Movimondo:






  — | kwoty 36 500,51 euro związanej z przedsięwzięciem MAGUINDANAO: ECHO/PHL/210/2003/02003, wraz z odsetkami za zwłokę od dnia 25 września 2004 r.; |
| --- | --- | --- |

—

zasądzenie od Komisji następujących kwot na rzecz Movimondo:

—

kwoty 36 500,51 euro związanej z przedsięwzięciem MAGUINDANAO: ECHO/PHL/210/2003/02003, wraz z odsetkami za zwłokę od dnia 25 września 2004 r.;

| — | kwoty 150 000,00 euro związanej z przedsięwzięciem ECHO 9 PALESTINA: ECHO/TPS/210/2003/08018, wraz z odsetkami za zwłokę od dnia 16 września 2004 r.; |
| --- | --- |

—

kwoty 150 000,00 euro związanej z przedsięwzięciem ECHO 9 PALESTINA: ECHO/TPS/210/2003/08018, wraz z odsetkami za zwłokę od dnia 16 września 2004 r.;

| — | kwoty 52 500,00 euro związanej z przedsięwzięciem DIPECHO INDIA: ECHO/TPS/210/2003/03005, wraz z odsetkami za zwłokę od dnia 24 marca 2005 r.; |
| --- | --- |

—

kwoty 52 500,00 euro związanej z przedsięwzięciem DIPECHO INDIA: ECHO/TPS/210/2003/03005, wraz z odsetkami za zwłokę od dnia 24 marca 2005 r.;

| — | kwoty 50 865,96 euro związanej z przedsięwzięciem ECHO LIBANO: ECHO/TPS/210/2003/08020, wraz z odsetkami za zwłokę od dnia 15 sierpnia 2005 r.; |
| --- | --- |

—

kwoty 50 865,96 euro związanej z przedsięwzięciem ECHO LIBANO: ECHO/TPS/210/2003/08020, wraz z odsetkami za zwłokę od dnia 15 sierpnia 2005 r.;

| — | kwoty 119 485,70 euro, związanej z przedsięwzięciem ECHO BAJO YUNA: ECHO/CR/BUD/2004/01006, wraz z odsetkami za zwłokę od dnia 12 czerwca 2005 r.; |
| --- | --- |

—

kwoty 119 485,70 euro, związanej z przedsięwzięciem ECHO BAJO YUNA: ECHO/CR/BUD/2004/01006, wraz z odsetkami za zwłokę od dnia 12 czerwca 2005 r.;

| — | kwoty 28 500,00 euro należnej tytułem przedsięwzięcia ECHO RUNDU II: ECHO/AGO/BUD/2004/01018, wraz z odsetkami za zwłokę od dnia 13 lipca 2005 r.; |
| --- | --- |

—

kwoty 28 500,00 euro należnej tytułem przedsięwzięcia ECHO RUNDU II: ECHO/AGO/BUD/2004/01018, wraz z odsetkami za zwłokę od dnia 13 lipca 2005 r.;

| — | kwoty 70 085,00 euro związanej z przedsięwzięciem ECHO SAMANA': ECHO/DOM/BUD/2004/01001, wraz z odsetkami za zwłokę od dnia 16 maja 2005 r.; |
| --- | --- |

—

kwoty 70 085,00 euro związanej z przedsięwzięciem ECHO SAMANA': ECHO/DOM/BUD/2004/01001, wraz z odsetkami za zwłokę od dnia 16 maja 2005 r.;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Tytułem żądania ewentualnego:

| — | stwierdzenie nieważności zawartej w piśmie dyrektora generalnego Antonia Cavaca, Biuro pomocy humanitarnej ECHO 3 (Sygn. D 6613), z dnia 17 czerwca 2005 r. decyzji zawieszającej terminy płatności, mającej za przedmiot „injunction to pay outstanding payments due to Movimondo”, a w konsekwencji zasądzenie od Komisji Europejskiej wyżej wspomnianych kwot na rzecz Movimondo; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zawartej w piśmie dyrektora generalnego Antonia Cavaca, Biuro pomocy humanitarnej ECHO 3 (Sygn. D 6613), z dnia 17 czerwca 2005 r. decyzji zawieszającej terminy płatności, mającej za przedmiot „injunction to pay outstanding payments due to Movimondo”, a w konsekwencji zasądzenie od Komisji Europejskiej wyżej wspomnianych kwot na rzecz Movimondo;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Niniejszą skargą skarżące stowarzyszenie będące pozarządową organizacją ds. współpracy i solidarności międzynarodowej domaga się zasadniczo zasądzenia od Komisji Europejskiej — w trybie art. 238 WE — kwot należnych z tytułu zobowiązań umownych wynikających z różnych umów subwencyjnych (Grant Agreements) zawartych na podstawie ramowej umowy o partnerstwie (Framework Partnership Agreement) nr 3-134, obowiązującej od dnia 1 grudnia 2003 r., których przedmiotem było finansowanie przez Komisję pilnych interwencji humanitarnych, które zostały jego zdaniem prawidłowo wykonane i należycie udokumentowane z rachunkowego punktu widzenia.

Tytułem roszczenia ewentualnego skarżąca domaga się stwierdzenia — w trybie art. 230 akapit czwarty WE — nieważności decyzji wstrzymującej terminy płatności, zawartej w piśmie z dnia 17 czerwca 2005 r. dyrektora generalnego Antonia Cavaca, Biuro pomocy humanitarnej ECHO 3 (Sygn. D 6613), w przedmiocie „injunction to pay outstanding payments due to Movimondo” oraz decyzji dyrektora generalnego Antonia Cavaca, Biuro pomocy humanitarnej ECHO 3 (Sygn. D 8136) z dnia 27 lipca 2005 r.

Na poparcie swego wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji wstrzymującej terminy płatności zawartej w piśmie z dnia 17 czerwca 2005 r. skarżąca powołuje w szczególności trzy zarzuty.

W pierwszym zarzucie podnosi ona, że decydując o wstrzymaniu terminów płatności, służba ECHO dopuściła się nadużycia władzy wskazując jako podstawę prawną zaskarżonej decyzji art. 106 ust. 4 rozporządzenia nr 2342/2002 (1) poza przypadkami i szczególnymi celami wskazanymi w tym przepisie. W drugim zarzucie wskazuje ona na brak uzasadnienia zaskarżonej decyzji z naruszeniem art. 253 WE i art. 106 ust. 4 rozporządzenia nr 2342/2002. Wreszcie w trzecim zarzucie podnosi ona również naruszenie przepisów proceduralnych zawartych w art. 106 ust. 4 tegoż rozporządzenia wobec okoliczności, że służba ECHO nie poinformowała Movimondo bezpośrednio o postanowieniu w przedmiocie wstrzymania.

Jednocześnie na poparcie swego wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji w dnia 27 lipca 2005 r. skarżąca powołuje cztery zarzuty.

W pierwszym zarzucie podnosi ona brak uzasadnienia zaskarżonej decyzji. W drugim zarzucie skarżąca podnosi naruszenie ogólnej zasady domniemania niewinności, jak również naruszenie prawa do obrony ze względu na to, że służba ECHO nie poinformowała skarżącej o działaniach, które zamierzała w stosunku do niej podjąć ani też nie dała jej możliwości wypowiedzenia się w tym zakresie. W trzecim zarzucie wskazuje ona na naruszenie art. 106 ust. 4 rozporządzenia nr 2342/2002 oraz ponosi, że służby ECHO dopuściły się nadużycia władzy. Wreszcie w czwartym zarzucie skarżąca podnosi naruszenie zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań.

---

(1)  Rozporządzenie Komisji (WE, EURATOM) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 357 z dnia 31 grudnia 2002 r., str. 1).

---

III Powiadomienia

| 15.10.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 257/20 |
| --- | --- | --- | --- |

15.10.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 257/20

---

(2005/C 257/34)

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dz.U. C 243 z 1.10.2005.

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 229 z 17.9.2005.

Dz.U. C 217 z 3.9.2005.

Dz.U. C 205 z 20.8.2005.

Dz.U. C 193 z 6.8.2005.

Dz.U. C 182 z 23.7.2005.

Dz.U. C 171 z 9.7.2005.

Teksty te są dostępne na stronach internetowych:

| | EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur/lex |
| --- | --- |

EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur/lex

| | CELEX: http://europa.eu.int/celex |
| --- | --- |

CELEX: http://europa.eu.int/celex

---