# Dziennik Urzędowy C 243/2020

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 243 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Rocznik 6323 lipca 2020 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 243

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 6323 lipca 2020

---

| Spis treści | Strona |
| --- | --- |
| | I   Rezolucje, zalecenia i Opinie |
| | ZALECENIA |
| | Rada |
| 2020/C 243/01 | Zalecenie Rady z dnia 20 lipca 2020 r. w sprawie polityki gospodarczej w strefie euro | 1 |

Spis treści

Strona

I   Rezolucje, zalecenia i Opinie

ZALECENIA

Rada

2020/C 243/01

Zalecenie Rady z dnia 20 lipca 2020 r. w sprawie polityki gospodarczej w strefie euro

1

---

| | II   Komunikaty |
| --- | --- |
| | KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2020/C 243/02 | Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.9803 – SAZKA Group/OPAP) (
  1
  ) | 8 |

II   Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2020/C 243/02

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.9803 – SAZKA Group/OPAP) (
  1
  )

1

8

---

| | IV   Informacje |
| --- | --- |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2020/C 243/03 | Kursy walutowe euro — 22 lipca 2020 r. | 9 |
| | INFORMACJE DOTYCZĄCE EUROPEJSKIEGO OBSZARU GOSPODARCZEGO |
| | Urząd Nadzoru EFTA |
| 2020/C 243/04 | Pomoc państwa – decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń | 10 |
| 2020/C 243/05 | Pomoc państwa – decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń | 11 |
| 2020/C 243/06 | Zawiadomienie Urzędu Nadzoru EFTA w sprawie stóp procentowych od zwracanej pomocy państwa oraz stóp referencyjnych/dyskontowych obowiązujących państwa EFTA od dnia 1 maja 2020 r.
  (Opublikowane zgodnie z przepisami dotyczącymi stóp referencyjnych i dyskontowych określonymi w części VII wytycznych Urzędu Nadzoru EFTA w sprawie pomocy państwa oraz art. 10 decyzji Urzędu Nadzoru EFTA nr 195/04/COL z dnia 14 lipca 2004 r.) | 12 |
| | Komisja Europejska |
| 2020/C 243/07 | Zawiadomienie ze strony Norwegii dotyczące dyrektywy 94/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie warunków udzielania i korzystania z zezwoleń na poszukiwanie, badanie i produkcję węglowodorów Zawiadomienie o zaproszeniu do składania wniosków o koncesje na wydobycie ropy naftowej na norweskim szelfie kontynentalnym – procedura udzielania koncesji w obrębie wyznaczonych obszarów w 2020 r. | 13 |

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2020/C 243/03

Kursy walutowe euro — 22 lipca 2020 r.

9

INFORMACJE DOTYCZĄCE EUROPEJSKIEGO OBSZARU GOSPODARCZEGO

Urząd Nadzoru EFTA

2020/C 243/04

Pomoc państwa – decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń

10

2020/C 243/05

Pomoc państwa – decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń

11

2020/C 243/06

Zawiadomienie Urzędu Nadzoru EFTA w sprawie stóp procentowych od zwracanej pomocy państwa oraz stóp referencyjnych/dyskontowych obowiązujących państwa EFTA od dnia 1 maja 2020 r.
  (Opublikowane zgodnie z przepisami dotyczącymi stóp referencyjnych i dyskontowych określonymi w części VII wytycznych Urzędu Nadzoru EFTA w sprawie pomocy państwa oraz art. 10 decyzji Urzędu Nadzoru EFTA nr 195/04/COL z dnia 14 lipca 2004 r.)

(Opublikowane zgodnie z przepisami dotyczącymi stóp referencyjnych i dyskontowych określonymi w części VII wytycznych Urzędu Nadzoru EFTA w sprawie pomocy państwa oraz art. 10 decyzji Urzędu Nadzoru EFTA nr 195/04/COL z dnia 14 lipca 2004 r.

12

Komisja Europejska

2020/C 243/07

Zawiadomienie ze strony Norwegii dotyczące dyrektywy 94/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie warunków udzielania i korzystania z zezwoleń na poszukiwanie, badanie i produkcję węglowodorów Zawiadomienie o zaproszeniu do składania wniosków o koncesje na wydobycie ropy naftowej na norweskim szelfie kontynentalnym – procedura udzielania koncesji w obrębie wyznaczonych obszarów w 2020 r.

13

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI |
| | Komisja Europejska |
| 2020/C 243/08 | Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.9858 – Bosch Group/ELCO Group/JV) Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  ) | 15 |
| 2020/C 243/09 | Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.9867 – Allianz/BBVA Allianz Seguros y Reaseguros) Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  ) | 17 |
| | INNE AKTY |
| | Komisja Europejska |
| 2020/C 243/10 | Publikacja zmienionego jednolitego dokumentu w następstwie wniosku o zatwierdzenie zmiany nieznacznej zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 | 18 |
| 2020/C 243/11 | Powiadomienie o wniosku dotyczącym stosowalności art. 34 dyrektywy 2014/25/UE Wniosek złożony przez podmiot zamawiający – Przedłużenie terminu przyjęcia aktów wykonawczych | 23 |
| 2020/C 243/12 | Zawiadomienie dla NOOR WALI MEHSUDA, którego nazwisko zostało dodane do wykazu, o którym mowa w art. 2, 3 i 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzającego niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z organizacjami ISIL (Daisz) i Al-Kaida, na mocy rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2020/1082 | 24 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

2020/C 243/08

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.9858 – Bosch Group/ELCO Group/JV) Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  )

1

15

2020/C 243/09

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.9867 – Allianz/BBVA Allianz Seguros y Reaseguros) Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  )

1

17

INNE AKTY

Komisja Europejska

2020/C 243/10

Publikacja zmienionego jednolitego dokumentu w następstwie wniosku o zatwierdzenie zmiany nieznacznej zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1151/2012

18

2020/C 243/11

Powiadomienie o wniosku dotyczącym stosowalności art. 34 dyrektywy 2014/25/UE Wniosek złożony przez podmiot zamawiający – Przedłużenie terminu przyjęcia aktów wykonawczych

23

2020/C 243/12

Zawiadomienie dla NOOR WALI MEHSUDA, którego nazwisko zostało dodane do wykazu, o którym mowa w art. 2, 3 i 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzającego niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z organizacjami ISIL (Daisz) i Al-Kaida, na mocy rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2020/1082

24

---

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG. |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

1

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

I Rezolucje, zalecenia i Opinie

ZALECENIA

Rada

| 23.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/1 |
| --- | --- | --- | --- |

23.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/1

---

ZALECENIE RADY

z dnia 20 lipca 2020 r.

w sprawie polityki gospodarczej w strefie euro

(2020/C 243/01)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 136, w związku z art. 121 ust. 2,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych (1), w szczególności jego art. 5 ust. 2,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1176/2011 z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie zapobiegania zakłóceniom równowagi makroekonomicznej i ich korygowania (2), w szczególności jego art. 6 ust. 1,

uwzględniając zalecenie Komisji Europejskiej,

uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej,

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,

uwzględniając opinię Komitetu Polityki Gospodarczej,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Strefa euro kontynuuje wprawdzie ekspansję, jednak perspektywy rozwoju obciążone są wzajemnie powiązanymi czynnikami ryzyka, a przyszłość rysuje się niepewnie. Ponadto pojawia się ryzyko dalszego wydłużenia okresu powolnego wzrostu gospodarczego i inflacji, powodowanych słabą wydajnością i starzeniem się społeczeństwa. Od 2017 r. luka produktowa jest wprawdzie dodatnia i w 2018 r. wyniosła 0,7 % potencjalnego produktu krajowego brutto (PKB), przewiduje się jednak, że wzrost potencjalny pozostanie poniżej poziomów sprzed kryzysu (3). W 2018 i 2019 r. inflacja bazowa mieściła się w przedziale 1–11⁄2 % i według prognoz w latach 2020 i 2021 utrzyma się na poziomie około 11⁄2 %. Wskaźniki rynku pracy cały czas się poprawiają, choć następuje to wolniej, prognozuje się też dalsze spowolnienie tempa wzrostu zatrudnienia, przy czym nadal utrzymują się wyzwania w zakresie jakości miejsc pracy. Wzrost płac nominalnych umocnił się – osiągnąwszy około 21⁄4 % w 2018 r. po okresie kilku lat, kiedy utrzymywał się na poziomie poniżej 2,0 % – i jego wysokość w 2019 r. szacuje się na około 21⁄2 %, a w okresie 2020–2021 spodziewany jest jego powrót do poziomu 21⁄4 %. Pomimo korzystnych warunków na rynku pracy wzrost płac realnych następuje bardzo powoli i utrzymuje się na niskim poziomie, poniżej 1 % w 2018 r. i – według szacunków – ma być na mniej więcej tym samym poziomie w 2019 r., a prognozuje się, że w latach 2020 i 2021 wyniesie on odpowiednio 0,7 % i 0,8 %. Jak założono w sprawozdaniu przedkładanym w ramach mechanizmu ostrzegania na rok 2020, które Komisja przyjęła dnia 17 grudnia 2019 r. prognozuje się, że nadwyżka na rachunku obrotów bieżących strefy euro będzie się zmniejszać, choć pozostanie blisko swojej wartości szczytowej. Państwa członkowskie wykazujące deficyt zmniejszyły lub odwróciły swoje deficyty obrotów bieżących, nawet jeśli nadal odnotowują rekordowo wysokie ujemne międzynarodowe pozycje inwestycyjne (MPI) netto.
  Jednocześnie, choć niektóre państwa członkowskie zmniejszyły swoje nadwyżki na rachunku obrotów bieżących, nadal utrzymują je na wysokim poziomie i w związku z tym zwiększają swoją MPI netto. Słabnący popyt zewnętrzny wpływa na dynamikę salda obrotów bieżących w strefie euro, a w szczególności w zorientowanych na eksport państwach członkowskich z wysoką nadwyżką na rachunku obrotów bieżących, które to państwa są w wysokim stopniu zależne od zagranicznego popytu eksportowego. Istotna jest również korzystna dynamika popytu, a państwa członkowskie o wysokiej nadwyżce także przyczyniłyby się do przywrócenia równowagi przez wzmocnienie warunków sprzyjających wzrostowi płac, przy poszanowaniu roli parterów społecznych, jak również inwestycje publiczne i prywatne. |
| --- | --- |

(1)

Strefa euro kontynuuje wprawdzie ekspansję, jednak perspektywy rozwoju obciążone są wzajemnie powiązanymi czynnikami ryzyka, a przyszłość rysuje się niepewnie. Ponadto pojawia się ryzyko dalszego wydłużenia okresu powolnego wzrostu gospodarczego i inflacji, powodowanych słabą wydajnością i starzeniem się społeczeństwa. Od 2017 r. luka produktowa jest wprawdzie dodatnia i w 2018 r. wyniosła 0,7 % potencjalnego produktu krajowego brutto (PKB), przewiduje się jednak, że wzrost potencjalny pozostanie poniżej poziomów sprzed kryzysu (3). W 2018 i 2019 r. inflacja bazowa mieściła się w przedziale 1–11⁄2 % i według prognoz w latach 2020 i 2021 utrzyma się na poziomie około 11⁄2 %. Wskaźniki rynku pracy cały czas się poprawiają, choć następuje to wolniej, prognozuje się też dalsze spowolnienie tempa wzrostu zatrudnienia, przy czym nadal utrzymują się wyzwania w zakresie jakości miejsc pracy. Wzrost płac nominalnych umocnił się – osiągnąwszy około 21⁄4 % w 2018 r. po okresie kilku lat, kiedy utrzymywał się na poziomie poniżej 2,0 % – i jego wysokość w 2019 r. szacuje się na około 21⁄2 %, a w okresie 2020–2021 spodziewany jest jego powrót do poziomu 21⁄4 %. Pomimo korzystnych warunków na rynku pracy wzrost płac realnych następuje bardzo powoli i utrzymuje się na niskim poziomie, poniżej 1 % w 2018 r. i – według szacunków – ma być na mniej więcej tym samym poziomie w 2019 r., a prognozuje się, że w latach 2020 i 2021 wyniesie on odpowiednio 0,7 % i 0,8 %. Jak założono w sprawozdaniu przedkładanym w ramach mechanizmu ostrzegania na rok 2020, które Komisja przyjęła dnia 17 grudnia 2019 r. prognozuje się, że nadwyżka na rachunku obrotów bieżących strefy euro będzie się zmniejszać, choć pozostanie blisko swojej wartości szczytowej. Państwa członkowskie wykazujące deficyt zmniejszyły lub odwróciły swoje deficyty obrotów bieżących, nawet jeśli nadal odnotowują rekordowo wysokie ujemne międzynarodowe pozycje inwestycyjne (MPI) netto.

Jednocześnie, choć niektóre państwa członkowskie zmniejszyły swoje nadwyżki na rachunku obrotów bieżących, nadal utrzymują je na wysokim poziomie i w związku z tym zwiększają swoją MPI netto. Słabnący popyt zewnętrzny wpływa na dynamikę salda obrotów bieżących w strefie euro, a w szczególności w zorientowanych na eksport państwach członkowskich z wysoką nadwyżką na rachunku obrotów bieżących, które to państwa są w wysokim stopniu zależne od zagranicznego popytu eksportowego. Istotna jest również korzystna dynamika popytu, a państwa członkowskie o wysokiej nadwyżce także przyczyniłyby się do przywrócenia równowagi przez wzmocnienie warunków sprzyjających wzrostowi płac, przy poszanowaniu roli parterów społecznych, jak również inwestycje publiczne i prywatne.

| (2) | Zwiększenie potencjału wzrostu gospodarczego przy jednoczesnym zapewnieniu, że będzie on zrównoważony pod względem środowiskowym i społecznym, jak również wspieranie realnej konwergencji państw członkowskich strefy euro wymaga reform strukturalnych pozwalających wzmocnić zrównoważony wzrost i zwiększyć inwestycje w aktywa trwałe i wartości niematerialne i prawne w celu poprawy wydajności. Byłoby to szczególnie pomocne w przypadku tych państw członkowskich, których potencjał wzrostu jest wyraźnie niższy niż średnia w strefie euro. Byłoby to również konieczne, aby zapobiec sytuacji, w której gospodarka strefy euro znalazłaby się w długim okresie niskiego wzrostu potencjalnego, niskiej wydajności, niskiej inflacji cenowej, powolnego wzrostu wynagrodzeń oraz rosnących nierówności. Reformy i inwestycje mają niezmiennie kluczowe znaczenie dla zapewnienia przywrócenia dynamiki wzrostu w strefie euro, przezwyciężenia nasilonych presji średnio- i długoterminowych związanych m.in. z pogarszającą się sytuacją demograficzną oraz ułatwienia przejścia na gospodarkę zrównoważoną, co pomogłoby strefie euro i jej państwom członkowskim osiągnąć wyznaczone przez Organizację Narodów Zjednoczonych cele zrównoważonego rozwoju. |
| --- | --- |

(2)

Zwiększenie potencjału wzrostu gospodarczego przy jednoczesnym zapewnieniu, że będzie on zrównoważony pod względem środowiskowym i społecznym, jak również wspieranie realnej konwergencji państw członkowskich strefy euro wymaga reform strukturalnych pozwalających wzmocnić zrównoważony wzrost i zwiększyć inwestycje w aktywa trwałe i wartości niematerialne i prawne w celu poprawy wydajności. Byłoby to szczególnie pomocne w przypadku tych państw członkowskich, których potencjał wzrostu jest wyraźnie niższy niż średnia w strefie euro. Byłoby to również konieczne, aby zapobiec sytuacji, w której gospodarka strefy euro znalazłaby się w długim okresie niskiego wzrostu potencjalnego, niskiej wydajności, niskiej inflacji cenowej, powolnego wzrostu wynagrodzeń oraz rosnących nierówności. Reformy i inwestycje mają niezmiennie kluczowe znaczenie dla zapewnienia przywrócenia dynamiki wzrostu w strefie euro, przezwyciężenia nasilonych presji średnio- i długoterminowych związanych m.in. z pogarszającą się sytuacją demograficzną oraz ułatwienia przejścia na gospodarkę zrównoważoną, co pomogłoby strefie euro i jej państwom członkowskim osiągnąć wyznaczone przez Organizację Narodów Zjednoczonych cele zrównoważonego rozwoju.

| (3) | Zaczynają być widoczne gospodarcze skutki zmiany klimatu, które stanowią jedno z największych ryzyk systemowych, z jakimi muszą się obecnie zmierzyć światowa gospodarka, systemy finansowe i społeczeństwa. Ryzyka dla światowej gospodarki związane ze zmianą klimatu i – szerzej – degradacją środowiska są coraz bardziej powszechne i będą miały rozległy wpływ, w tym na grupy społeczne znajdujące się w najtrudniejszej sytuacji. Niepodjęcie właściwych środków w tym zakresie może mieć negatywne konsekwencje dla odporności naszych gospodarek, inkluzywności oraz długofalowego potencjału wzrostu gospodarczego. W tej sytuacji kluczowe znaczenie będą miały inwestycje oraz zapewnienie odpowiednich warunków regulacyjnych i finansowych umożliwiających uporządkowane przejście na gospodarkę zrównoważoną. Przy właściwym podejściu wyzwania środowiskowe i klimatyczne mogą też stanowić szansę na ożywienie europejskiej gospodarki i ukierunkowanie jej na ścieżkę zrównoważonego rozwoju. Z tą myślą Komisja przedstawiła Europejski Zielony Ład jako strategię Europy na rzecz wzrostu, która to strategia będzie obejmować wniosek dotyczący pierwszego europejskiego prawa o klimacie, aby uwzględnić w prawodawstwie cel w zakresie neutralności klimatycznej do roku 2050. Jednocześnie zielona transformacja będzie musiała uwzględniać skutki dla różnych części społeczeństwa. Inwestycjom mającym ułatwić przejście na gospodarkę zrównoważoną będą musiały towarzyszyć ustalanie opłat za emisję gazów cieplarnianych, odpowiednie regulacje we wszystkich sektorach i inwestycje w umiejętności oraz pomoc w przekwalifikowaniu zawodowym, tak aby wszyscy obywatele mogli czerpać korzyści płynące ze zmian technologicznych, w szczególności w sektorach i regionach, które pozostają w tyle pod względem cyfrowej i zielonej transformacji. |
| --- | --- |

(3)

Zaczynają być widoczne gospodarcze skutki zmiany klimatu, które stanowią jedno z największych ryzyk systemowych, z jakimi muszą się obecnie zmierzyć światowa gospodarka, systemy finansowe i społeczeństwa. Ryzyka dla światowej gospodarki związane ze zmianą klimatu i – szerzej – degradacją środowiska są coraz bardziej powszechne i będą miały rozległy wpływ, w tym na grupy społeczne znajdujące się w najtrudniejszej sytuacji. Niepodjęcie właściwych środków w tym zakresie może mieć negatywne konsekwencje dla odporności naszych gospodarek, inkluzywności oraz długofalowego potencjału wzrostu gospodarczego. W tej sytuacji kluczowe znaczenie będą miały inwestycje oraz zapewnienie odpowiednich warunków regulacyjnych i finansowych umożliwiających uporządkowane przejście na gospodarkę zrównoważoną. Przy właściwym podejściu wyzwania środowiskowe i klimatyczne mogą też stanowić szansę na ożywienie europejskiej gospodarki i ukierunkowanie jej na ścieżkę zrównoważonego rozwoju. Z tą myślą Komisja przedstawiła Europejski Zielony Ład jako strategię Europy na rzecz wzrostu, która to strategia będzie obejmować wniosek dotyczący pierwszego europejskiego prawa o klimacie, aby uwzględnić w prawodawstwie cel w zakresie neutralności klimatycznej do roku 2050. Jednocześnie zielona transformacja będzie musiała uwzględniać skutki dla różnych części społeczeństwa. Inwestycjom mającym ułatwić przejście na gospodarkę zrównoważoną będą musiały towarzyszyć ustalanie opłat za emisję gazów cieplarnianych, odpowiednie regulacje we wszystkich sektorach i inwestycje w umiejętności oraz pomoc w przekwalifikowaniu zawodowym, tak aby wszyscy obywatele mogli czerpać korzyści płynące ze zmian technologicznych, w szczególności w sektorach i regionach, które pozostają w tyle pod względem cyfrowej i zielonej transformacji.

| (4) | Zmobilizowanie funduszy publicznych i prywatnych na potrzeby inwestycji w zieloną i cyfrową transformację może pomóc w utrzymaniu wzrostu w perspektywie krótkoterminowej i w zmierzeniu się z długofalowymi wyzwaniami, przed jakimi stoją nasze gospodarki. Choć rewolucja cyfrowa może stworzyć szanse pod względem wydajności, wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy, to może też przysporzyć problemów, np. w przypadku pracowników o niższych kwalifikacjach, którym brakuje umiejętności do pracy na stanowiskach, gdzie wykorzystuje się nowe technologie. Zróżnicowane tempo przechodzenia na gospodarkę cyfrową poszczególnych państw członkowskich strefy euro może też stanowić znaczące ryzyko dla konwergencji i stabilności makroekonomicznej. Sytuację mogą pogorszyć silne efekty aglomeracji, które często przynoszą korzyści dużym miastom oraz sprzyjają dynamice „zwycięzca bierze wszystko”, dającej się często obserwować w obszarze technologii cyfrowych, co może pogłębiać nierówności i negatywnie wpływać na konwergencję. Inwestycje powinny być ukierunkowane na stymulowanie nowych badań i innowacji, a także na szersze rozpowszechnianie nowatorskich rozwiązań w całej gospodarce. |
| --- | --- |

(4)

Zmobilizowanie funduszy publicznych i prywatnych na potrzeby inwestycji w zieloną i cyfrową transformację może pomóc w utrzymaniu wzrostu w perspektywie krótkoterminowej i w zmierzeniu się z długofalowymi wyzwaniami, przed jakimi stoją nasze gospodarki. Choć rewolucja cyfrowa może stworzyć szanse pod względem wydajności, wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy, to może też przysporzyć problemów, np. w przypadku pracowników o niższych kwalifikacjach, którym brakuje umiejętności do pracy na stanowiskach, gdzie wykorzystuje się nowe technologie. Zróżnicowane tempo przechodzenia na gospodarkę cyfrową poszczególnych państw członkowskich strefy euro może też stanowić znaczące ryzyko dla konwergencji i stabilności makroekonomicznej. Sytuację mogą pogorszyć silne efekty aglomeracji, które często przynoszą korzyści dużym miastom oraz sprzyjają dynamice „zwycięzca bierze wszystko”, dającej się często obserwować w obszarze technologii cyfrowych, co może pogłębiać nierówności i negatywnie wpływać na konwergencję. Inwestycje powinny być ukierunkowane na stymulowanie nowych badań i innowacji, a także na szersze rozpowszechnianie nowatorskich rozwiązań w całej gospodarce.

| (5) | Bardziej skoordynowana strategia inwestycyjna w połączeniu z pogłębionymi reformami na poziomie strefy euro miałaby zasadnicze znaczenie we wspieraniu zrównoważonego wzrostu i sprostania długoterminowym wyzwaniom, takim jak transformacja klimatyczna i technologiczna. Instrument budżetowy na rzecz konwergencji i konkurencyjności (BICC) zapewniłby wsparcie finansowe państwom członkowskim strefy euro na rzecz realizacji propozycji, które zasadniczo powinny składać się z pakietów reform i inwestycji. Podobnie InvestEU, z którego środki również będą przeznaczane na plan inwestycyjny „Zrównoważona Europa”, ma na celu uruchomienie dodatkowych inwestycji mających wspierać innowacje i tworzenie miejsc pracy w Unii, m.in. za pomocą finansowania zrównoważonej infrastruktury. Fundusze polityki spójności, które odgrywają ważną rolę we wspieraniu europejskich regionów i obszarów wiejskich, odgrywają również rolę w transformacji klimatycznej i technologicznej, wspierając zrównoważony rozwój. Europejski Bank Inwestycyjny już teraz przeznacza 25 % łącznego finansowania na inwestycje w dziedzinie klimatu i zapowiedział, że zamierza podwoić ten odsetek. By osiągnąć cele Unii w zakresie zrównoważonego rozwoju, konieczne byłoby przeprowadzenie na szczeblu krajowym i na niższych szczeblach projektów inwestycyjnych w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu i jej łagodzenia, transformacji energetycznej, dekarbonizacji oraz gospodarki o obiegu zamkniętym. Inwestycje w sektory sieciowe i infrastrukturę sieciową mogą poprawić konkurencyjność strefy euro i wspierać przejście na bardziej zrównoważone formy transportu. Ponadto inwestycje w wartości niematerialne i prawne, takie jak badania i rozwój, oraz umiejętności, mają również kluczowe znacznie dla przygotowania strefy euro na nadchodzące wyzwania. |
| --- | --- |

(5)

Bardziej skoordynowana strategia inwestycyjna w połączeniu z pogłębionymi reformami na poziomie strefy euro miałaby zasadnicze znaczenie we wspieraniu zrównoważonego wzrostu i sprostania długoterminowym wyzwaniom, takim jak transformacja klimatyczna i technologiczna. Instrument budżetowy na rzecz konwergencji i konkurencyjności (BICC) zapewniłby wsparcie finansowe państwom członkowskim strefy euro na rzecz realizacji propozycji, które zasadniczo powinny składać się z pakietów reform i inwestycji. Podobnie InvestEU, z którego środki również będą przeznaczane na plan inwestycyjny „Zrównoważona Europa”, ma na celu uruchomienie dodatkowych inwestycji mających wspierać innowacje i tworzenie miejsc pracy w Unii, m.in. za pomocą finansowania zrównoważonej infrastruktury. Fundusze polityki spójności, które odgrywają ważną rolę we wspieraniu europejskich regionów i obszarów wiejskich, odgrywają również rolę w transformacji klimatycznej i technologicznej, wspierając zrównoważony rozwój. Europejski Bank Inwestycyjny już teraz przeznacza 25 % łącznego finansowania na inwestycje w dziedzinie klimatu i zapowiedział, że zamierza podwoić ten odsetek. By osiągnąć cele Unii w zakresie zrównoważonego rozwoju, konieczne byłoby przeprowadzenie na szczeblu krajowym i na niższych szczeblach projektów inwestycyjnych w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu i jej łagodzenia, transformacji energetycznej, dekarbonizacji oraz gospodarki o obiegu zamkniętym. Inwestycje w sektory sieciowe i infrastrukturę sieciową mogą poprawić konkurencyjność strefy euro i wspierać przejście na bardziej zrównoważone formy transportu. Ponadto inwestycje w wartości niematerialne i prawne, takie jak badania i rozwój, oraz umiejętności, mają również kluczowe znacznie dla przygotowania strefy euro na nadchodzące wyzwania.

| (6) | Skutki ekspansji gospodarczej w ostatnich latach dały się odczuć w nierównym stopniu w poszczególnych państwach członkowskich, regionach i państwach członkowskich. Pomimo zwyżki w ostatnim czasie, w kilku państwach członkowskich strefy euro poziomy dochodu do dyspozycji są niższe niż przed kryzysem. W większości państw członkowskich spada liczba osób zagrożonych ubóstwem i wykluczeniem społecznym, która jest obecnie o 5 mln niższa niż w szczytowym momencie, tj. w 2012 r.; w strefie euro jest ona jednak nadal powyżej poziomów z 2008 r. Po okresie charakteryzującym się większymi rozbieżnościami niektóre państwa członkowskie zbliżyły się w ciągu ostatnich kilku lat do państw o najwyższym PKB na mieszkańca. W ciągu ostatniego dziesięciolecia udział dochodów najbardziej zamożnych powoli jednak wzrastał, a między państwami członkowskimi nadal utrzymują się duże różnice. Aby wspierać pozytywną konwergencję w poszczególnych państwach członkowskich oraz między nimi, należałoby promować polityki mające na celu zwiększenie zarówno efektywności, jak i równości, zgodnie z celami zrównoważonego rozwoju. Takie polityki powinny doprowadzić do osiągnięcia lepszych wyników makroekonomiczne i bardziej wyrównane korzyści dla całego społeczeństwa, co poprawia również spójność w strefie euro. |
| --- | --- |

(6)

Skutki ekspansji gospodarczej w ostatnich latach dały się odczuć w nierównym stopniu w poszczególnych państwach członkowskich, regionach i państwach członkowskich. Pomimo zwyżki w ostatnim czasie, w kilku państwach członkowskich strefy euro poziomy dochodu do dyspozycji są niższe niż przed kryzysem. W większości państw członkowskich spada liczba osób zagrożonych ubóstwem i wykluczeniem społecznym, która jest obecnie o 5 mln niższa niż w szczytowym momencie, tj. w 2012 r.; w strefie euro jest ona jednak nadal powyżej poziomów z 2008 r. Po okresie charakteryzującym się większymi rozbieżnościami niektóre państwa członkowskie zbliżyły się w ciągu ostatnich kilku lat do państw o najwyższym PKB na mieszkańca. W ciągu ostatniego dziesięciolecia udział dochodów najbardziej zamożnych powoli jednak wzrastał, a między państwami członkowskimi nadal utrzymują się duże różnice. Aby wspierać pozytywną konwergencję w poszczególnych państwach członkowskich oraz między nimi, należałoby promować polityki mające na celu zwiększenie zarówno efektywności, jak i równości, zgodnie z celami zrównoważonego rozwoju. Takie polityki powinny doprowadzić do osiągnięcia lepszych wyników makroekonomiczne i bardziej wyrównane korzyści dla całego społeczeństwa, co poprawia również spójność w strefie euro.

| (7) | Spójność i równowaga kombinacji polityk makroekonomicznych w strefie euro, w tym polityki pieniężnej, fiskalnej i strukturalnej, mają zasadnicze znaczenie dla zapewnienia rzetelnego, inkluzywnego i zrównoważonego wzrostu gospodarczego oraz dla skutecznej reakcji na utrzymującą się niską inflację, pogarszające się perspektywy gospodarcze oraz ryzyk dla długoterminowego wzrostu. Europejski Bank Centralny prowadzi obecnie akomodacyjną politykę pieniężną, aby zbliżyć poziom inflacji do średniookresowego celu inflacyjnego, sprzyjając jednocześnie wzrostowi gospodarczemu i tworzeniu miejsc pracy. Polityka fiskalna musi stanowić uzupełnienie kursu polityki pieniężnej, podobnie jak reformy strukturalne w różnych sektorach, w tym reformy konieczne do ukończenia budowy unii gospodarczej i walutowej (UGW). |
| --- | --- |

(7)

Spójność i równowaga kombinacji polityk makroekonomicznych w strefie euro, w tym polityki pieniężnej, fiskalnej i strukturalnej, mają zasadnicze znaczenie dla zapewnienia rzetelnego, inkluzywnego i zrównoważonego wzrostu gospodarczego oraz dla skutecznej reakcji na utrzymującą się niską inflację, pogarszające się perspektywy gospodarcze oraz ryzyk dla długoterminowego wzrostu. Europejski Bank Centralny prowadzi obecnie akomodacyjną politykę pieniężną, aby zbliżyć poziom inflacji do średniookresowego celu inflacyjnego, sprzyjając jednocześnie wzrostowi gospodarczemu i tworzeniu miejsc pracy. Polityka fiskalna musi stanowić uzupełnienie kursu polityki pieniężnej, podobnie jak reformy strukturalne w różnych sektorach, w tym reformy konieczne do ukończenia budowy unii gospodarczej i walutowej (UGW).

| (8) | Koordynacja krajowych polityk fiskalnych, przy pełnym poszanowaniu założeń paktu stabilności i wzrostu oraz uwzględnieniu dostępnej przestrzeni fiskalnej i skutków ubocznych w innych państwach członkowskich, sprzyja należytemu funkcjonowaniu UGW. Oczekuje się, że w latach 2020 i 2021 kurs polityki fiskalnej w strefie euro będzie zasadniczo neutralny lub nieco ekspansywny. Jednocześnie krajowe polityki fiskalne pozostają w niewystarczającym stopniu zróżnicowane. Prowadzenie rozważnych polityk fiskalnych przez państwa członkowskie o wysokim poziomie długu publicznego doprowadziłoby do zmniejszenia zadłużenia, ograniczyłoby podatność na wstrząsy i umożliwiłoby pełne funkcjonowanie automatycznych stabilizatorów w przypadku pogorszenia koniunktury gospodarczej. Z drugiej strony dalsze zwiększanie inwestycji i innych wydatków produktywnych w państwach członkowskich znajdujących się w korzystnej sytuacji budżetowej wspierałoby wzrost w perspektywie krótko- i średnioterminowej, a jednoczenie pomogłoby przywrócić równowagę w gospodarce strefy euro. W przypadku urzeczywistnienia się ryzyk pogorszenia koniunktury reakcje fiskalne powinny być zróżnicowane z myślą o zapewnieniu bardziej sprzyjającego kursu polityki na poziomie zagregowanym, przy jednoczesnym zapewnieniu pełnego przestrzegania paktu stabilności i wzrostu. W miarę możliwości należy uwzględniać sytuacje w poszczególnych krajach i unikać procykliczności. Państwa członkowskie powinny być gotowe do koordynowania polityk w ramach Eurogrupy. |
| --- | --- |

(8)

Koordynacja krajowych polityk fiskalnych, przy pełnym poszanowaniu założeń paktu stabilności i wzrostu oraz uwzględnieniu dostępnej przestrzeni fiskalnej i skutków ubocznych w innych państwach członkowskich, sprzyja należytemu funkcjonowaniu UGW. Oczekuje się, że w latach 2020 i 2021 kurs polityki fiskalnej w strefie euro będzie zasadniczo neutralny lub nieco ekspansywny. Jednocześnie krajowe polityki fiskalne pozostają w niewystarczającym stopniu zróżnicowane. Prowadzenie rozważnych polityk fiskalnych przez państwa członkowskie o wysokim poziomie długu publicznego doprowadziłoby do zmniejszenia zadłużenia, ograniczyłoby podatność na wstrząsy i umożliwiłoby pełne funkcjonowanie automatycznych stabilizatorów w przypadku pogorszenia koniunktury gospodarczej. Z drugiej strony dalsze zwiększanie inwestycji i innych wydatków produktywnych w państwach członkowskich znajdujących się w korzystnej sytuacji budżetowej wspierałoby wzrost w perspektywie krótko- i średnioterminowej, a jednoczenie pomogłoby przywrócić równowagę w gospodarce strefy euro. W przypadku urzeczywistnienia się ryzyk pogorszenia koniunktury reakcje fiskalne powinny być zróżnicowane z myślą o zapewnieniu bardziej sprzyjającego kursu polityki na poziomie zagregowanym, przy jednoczesnym zapewnieniu pełnego przestrzegania paktu stabilności i wzrostu. W miarę możliwości należy uwzględniać sytuacje w poszczególnych krajach i unikać procykliczności. Państwa członkowskie powinny być gotowe do koordynowania polityk w ramach Eurogrupy.

| (9) | Fiskalne reformy strukturalne mają nadal zasadnicze znaczenie dla poprawy stabilności fiskalnej, wzmocnienia potencjału wzrostu gospodarczego i zapewnienia stosowania skutecznych antycyklicznych polityk fiskalnych w przypadku pogorszenia koniunktury gospodarczej. Dobrze funkcjonujące krajowe ramy fiskalne, regularne i rzetelne przeglądy wydatków oraz skuteczne i przejrzyste udzielanie zamówień publicznych mogą zwiększyć efektywność i skuteczność wydatków publicznych oraz poprawić wiarygodność i jakość polityk fiskalnych. Poprawa struktury budżetów krajowych, zarówno po stronie dochodów, jak i wydatków, w tym przekierowanie zasobów w stronę inwestycji publicznych w kontekście dobrze zaprojektowanych strategii inwestycyjnych oraz opracowanie narzędzi ekologicznego planowania budżetu, zwiększyłaby wpływ budżetów publicznych na wzrost, zaowocowałaby podniesieniem wydajności oraz pozwoliła stawić czoła pilnym długoterminowym wyzwaniom związanych z przejściem do gospodarki zielonej i gospodarki cyfrowej. Uproszczenie i modernizacja systemów podatkowych oraz eliminowanie oszustw podatkowych, uchylania się od opodatkowania i unikania opodatkowania za pomocą środków przeciwdziałających agresywnemu planowaniu podatkowemu, z uwzględnieniem rozmów prowadzonych na forum otwartych ram Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) w sprawie pozostałych kwestii w dziedzinie erozji bazy podatkowej i przenoszenia zysków (BEPS) są niezbędne do tego, aby systemy podatkowe stały się bardziej efektywne i sprawiedliwe. Łatwość, z jaką można przemieszczać mobilne zasoby w strefie euro, jest jednym z fundamentów rynku wewnętrznego, lecz także zwiększa możliwości konkurencji podatkowej. Koordynacja między państwami członkowskim jest zatem konieczna, aby zająć się problemem przenoszenia zysków i szkodliwych praktyk podatkowych oraz uniknąć ogólnej tendencji do równania w dół pod względem opodatkowania osób prawnych.
  Wypracowanie porozumienia w sprawie wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych oraz porozumienia na forum otwartych ram OECD w sprawie pozostałych kwestii BEPS co do przeglądu podziału zysków między poszczególne kraje oraz zapewnienia minimalnego skutecznego opodatkowania mogłyby mieć zasadnicze znaczenie w tym zakresie. Obciążenie podatkowe w strefie euro jest stosunkowo wysokie i ukierunkowane na pracę, natomiast podatki od nieruchomości i na ochronę środowiska stanowią bardzo niewielką część dochodów podatkowych. Podatki od nieruchomości oraz podatki środowiskowe mogą jednak nieść mniej szkodliwych skutków dla wzrostu oraz podaży pracy i popytu na pracę. Zwiększone wykorzystanie podatków na ochronę środowiska może też wspierać zrównoważony wzrost gospodarczy, zachęcając konsumentów i producentów do bardziej ekologicznych zachowań. Podatki powinny w większym stopniu uwzględniać kwestie klimatyczne oraz w bardziej konsekwentny sposób przeciwdziałać ucieczce emisji gazów cieplarnianych. Propagowanie skoordynowanych działań w skali ogólnoświatowej przyczyniłoby się do dalszego zwiększenia skuteczności tych środków. Aby zatem ułatwić przechodzenie na zieloną gospodarkę, promowana będzie koncepcja polityk budżetowych sprzyjająca zobowiązaniom w zakresie środowiska oraz zaproponowany zostanie przegląd dyrektywy Rady 2003/96/WE (4), jak również zgodny z zasadami Światowej Organizacji Handlu (WTO) mechanizm dostosowywania cen na granicach z uwzględnieniem emisji CO2, jeżeli okaże się to konieczne do przeciwdziałania ucieczce emisji gazów cieplarnianych. |
| --- | --- |

(9)

Fiskalne reformy strukturalne mają nadal zasadnicze znaczenie dla poprawy stabilności fiskalnej, wzmocnienia potencjału wzrostu gospodarczego i zapewnienia stosowania skutecznych antycyklicznych polityk fiskalnych w przypadku pogorszenia koniunktury gospodarczej. Dobrze funkcjonujące krajowe ramy fiskalne, regularne i rzetelne przeglądy wydatków oraz skuteczne i przejrzyste udzielanie zamówień publicznych mogą zwiększyć efektywność i skuteczność wydatków publicznych oraz poprawić wiarygodność i jakość polityk fiskalnych. Poprawa struktury budżetów krajowych, zarówno po stronie dochodów, jak i wydatków, w tym przekierowanie zasobów w stronę inwestycji publicznych w kontekście dobrze zaprojektowanych strategii inwestycyjnych oraz opracowanie narzędzi ekologicznego planowania budżetu, zwiększyłaby wpływ budżetów publicznych na wzrost, zaowocowałaby podniesieniem wydajności oraz pozwoliła stawić czoła pilnym długoterminowym wyzwaniom związanych z przejściem do gospodarki zielonej i gospodarki cyfrowej. Uproszczenie i modernizacja systemów podatkowych oraz eliminowanie oszustw podatkowych, uchylania się od opodatkowania i unikania opodatkowania za pomocą środków przeciwdziałających agresywnemu planowaniu podatkowemu, z uwzględnieniem rozmów prowadzonych na forum otwartych ram Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) w sprawie pozostałych kwestii w dziedzinie erozji bazy podatkowej i przenoszenia zysków (BEPS) są niezbędne do tego, aby systemy podatkowe stały się bardziej efektywne i sprawiedliwe. Łatwość, z jaką można przemieszczać mobilne zasoby w strefie euro, jest jednym z fundamentów rynku wewnętrznego, lecz także zwiększa możliwości konkurencji podatkowej. Koordynacja między państwami członkowskim jest zatem konieczna, aby zająć się problemem przenoszenia zysków i szkodliwych praktyk podatkowych oraz uniknąć ogólnej tendencji do równania w dół pod względem opodatkowania osób prawnych.

Wypracowanie porozumienia w sprawie wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych oraz porozumienia na forum otwartych ram OECD w sprawie pozostałych kwestii BEPS co do przeglądu podziału zysków między poszczególne kraje oraz zapewnienia minimalnego skutecznego opodatkowania mogłyby mieć zasadnicze znaczenie w tym zakresie. Obciążenie podatkowe w strefie euro jest stosunkowo wysokie i ukierunkowane na pracę, natomiast podatki od nieruchomości i na ochronę środowiska stanowią bardzo niewielką część dochodów podatkowych. Podatki od nieruchomości oraz podatki środowiskowe mogą jednak nieść mniej szkodliwych skutków dla wzrostu oraz podaży pracy i popytu na pracę. Zwiększone wykorzystanie podatków na ochronę środowiska może też wspierać zrównoważony wzrost gospodarczy, zachęcając konsumentów i producentów do bardziej ekologicznych zachowań. Podatki powinny w większym stopniu uwzględniać kwestie klimatyczne oraz w bardziej konsekwentny sposób przeciwdziałać ucieczce emisji gazów cieplarnianych. Propagowanie skoordynowanych działań w skali ogólnoświatowej przyczyniłoby się do dalszego zwiększenia skuteczności tych środków. Aby zatem ułatwić przechodzenie na zieloną gospodarkę, promowana będzie koncepcja polityk budżetowych sprzyjająca zobowiązaniom w zakresie środowiska oraz zaproponowany zostanie przegląd dyrektywy Rady 2003/96/WE (4), jak również zgodny z zasadami Światowej Organizacji Handlu (WTO) mechanizm dostosowywania cen na granicach z uwzględnieniem emisji CO2, jeżeli okaże się to konieczne do przeciwdziałania ucieczce emisji gazów cieplarnianych.

| (10) | Reformy strukturalne i instytucjonalne, które zwiększają konkurencyjność na rynkach produktowych, wspierają efektywne gospodarowanie zasobami i prowadzą do poprawy otoczenia działalności gospodarczej i jakości administracji publicznej, w tym skuteczności systemu wymiaru sprawiedliwości, są ważne dla odporności państw członkowskich strefy euro. Odporne struktury gospodarcze i odpowiednie polityki chronią przed znaczącymi i długotrwałymi skutkami wstrząsów dla dochodów i podaży pracy, mogą też ułatwić realizację polityki fiskalnej i pieniężnej oraz ograniczyć dysproporcje, w szczególności w przypadku pogorszenia koniunktury gospodarczej, a tym samym stworzyć bardziej korzystne warunki dla zrównoważonego i inkluzywnego wzrostu. Lepsza koordynacja i realizacja reform strukturalnych, szczególnie reform rekomendowanych w zaleceniach dla poszczególnych krajów, może przynieść pozytywne skutki uboczne w państwach członkowskich. W tym względzie krajowe rady ds. produktywności mogą odegrać ważną rolę w zwiększanie odpowiedzialności państw za reformy oraz usprawnienie ich realizacji. Reformy są potrzebne również po to, by można było sprostać pilnym wyzwaniom o długoterminowym charakterze, takim jak transformacja klimatyczna i technologiczna. Do wzrostu wydajności może się również przyczynić pogłębienie integracji jednolitego rynku, które okazało się być jednym z głównych czynników napędzających wzrost i sprzyjających konwergencji między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(10)

Reformy strukturalne i instytucjonalne, które zwiększają konkurencyjność na rynkach produktowych, wspierają efektywne gospodarowanie zasobami i prowadzą do poprawy otoczenia działalności gospodarczej i jakości administracji publicznej, w tym skuteczności systemu wymiaru sprawiedliwości, są ważne dla odporności państw członkowskich strefy euro. Odporne struktury gospodarcze i odpowiednie polityki chronią przed znaczącymi i długotrwałymi skutkami wstrząsów dla dochodów i podaży pracy, mogą też ułatwić realizację polityki fiskalnej i pieniężnej oraz ograniczyć dysproporcje, w szczególności w przypadku pogorszenia koniunktury gospodarczej, a tym samym stworzyć bardziej korzystne warunki dla zrównoważonego i inkluzywnego wzrostu. Lepsza koordynacja i realizacja reform strukturalnych, szczególnie reform rekomendowanych w zaleceniach dla poszczególnych krajów, może przynieść pozytywne skutki uboczne w państwach członkowskich. W tym względzie krajowe rady ds. produktywności mogą odegrać ważną rolę w zwiększanie odpowiedzialności państw za reformy oraz usprawnienie ich realizacji. Reformy są potrzebne również po to, by można było sprostać pilnym wyzwaniom o długoterminowym charakterze, takim jak transformacja klimatyczna i technologiczna. Do wzrostu wydajności może się również przyczynić pogłębienie integracji jednolitego rynku, które okazało się być jednym z głównych czynników napędzających wzrost i sprzyjających konwergencji między państwami członkowskimi.

| (11) | Europejski filar praw socjalnych określa 20 zasad wspierających równość szans i dostęp do rynku pracy, uczciwe warunki pracy i ochronę socjalną oraz włączenie społeczne. Został opracowany jako kompas mający promować pozytywną konwergencję w kierunku lepszych warunków pracy i życia. Silniejsze i bardziej inkluzywne gospodarki i społeczeństwa mogą z kolei poprawić odporność Unii i strefy euro. Reformy oraz inwestycje w umiejętności, transformację zawodową i skuteczniejszą ochronę socjalną są kolejnymi ważnymi czynnikami, które powinny towarzyszyć sprawiedliwej transformacji i przejściu na zieloną i cyfrową gospodarkę. Pełne wdrożenie założeń filaru Europejskiego filaru praw socjalnych na wszystkich szczeblach, z odpowiednim uwzględnieniem odnośnych kompetencji, będzie miało kluczowe znaczenie dla wspierania pozytywnej konwergencji. |
| --- | --- |

(11)

Europejski filar praw socjalnych określa 20 zasad wspierających równość szans i dostęp do rynku pracy, uczciwe warunki pracy i ochronę socjalną oraz włączenie społeczne. Został opracowany jako kompas mający promować pozytywną konwergencję w kierunku lepszych warunków pracy i życia. Silniejsze i bardziej inkluzywne gospodarki i społeczeństwa mogą z kolei poprawić odporność Unii i strefy euro. Reformy oraz inwestycje w umiejętności, transformację zawodową i skuteczniejszą ochronę socjalną są kolejnymi ważnymi czynnikami, które powinny towarzyszyć sprawiedliwej transformacji i przejściu na zieloną i cyfrową gospodarkę. Pełne wdrożenie założeń filaru Europejskiego filaru praw socjalnych na wszystkich szczeblach, z odpowiednim uwzględnieniem odnośnych kompetencji, będzie miało kluczowe znaczenie dla wspierania pozytywnej konwergencji.

| (12) | Reformy, które zwiększają uczestnictwo w rynku pracy, zwalczają bezrobocie młodzieży i bezrobocie długotrwałe, wspierają tworzenie miejsc pracy o dobrej jakości i skuteczne przepływy na rynku pracy oraz ograniczają segmentację i promują dialog społeczny, mogą przyczynić się do stymulowania inkluzywnego wzrostu, wzmacniania odporności gospodarczej i automatycznej stabilizacji, ograniczenia nierówności i rozwiązywania problemów ubóstwa i wykluczenia społecznego. Zindywidualizowane wsparcie w transformacji zawodowej, szkoleniu oraz przekwalifikowaniu ma kluczowe znaczenie dla propagowania szybkiego powrotu osób poszukujących zatrudnienia na rynek pracy. Aktywne polityki rynku pracy powinny być dobrze zintegrowane z polityką społeczną i wspierać aktywne włączenie na rynek pracy i włączenie społeczne. Zapewnienie dostępu do wysokiej jakości edukacji i szkoleń zawodowych przez całe życie wymaga odpowiednich inwestycji, pozwalających doskonalić kapitał ludzki i umiejętności, również pod kątem cyfrowej i zielonej transformacji. Działania w tym zakresie poprawiają zdolność do zatrudnienia, wydajność, zdolności innowacyjne oraz płace w średnim i długim okresie, co zwiększa odporność strefy euro. Przepisy dotyczące ochrony zatrudnienia powinny gwarantować uczciwe i godne warunki pracy dla wszystkich pracowników, w szczególności w obliczu powstających nietypowych form zatrudnienia, które tworzą nowe możliwości, lecz również wyzwania związane z bezpieczeństwem zatrudnienia i ochroną socjalną.
  Skuteczne i zrównoważone systemy ochrony socjalnej mają również istotne znaczenie dla zapewniania odpowiedniego dochodu i dostępu do dobrej jakości usług. Reformy emerytalne oraz strategie mające zapewnić równowagę między życiem zawodowym a prywatnym mogą w dużej mierze wspierać uczestnictwo w rynku pracy, zapewniając jednocześnie zrównoważony charakter europejskich systemów opieki społecznej w długim okresie. Przesunięcie obciążenia podatkowego z pracy na inne obszary mogłoby się z pożytkiem skoncentrować w szczególności na osobach o niskich dochodach oraz drugich żywicielach rodziny. Zaangażowanie partnerów społecznych w reformy zatrudnienia oraz reformy społeczne i gospodarcze ma istotne znaczenie dla zwiększenia odpowiedzialności za te reformy oraz wsparcia ich realizacji. Z podobnych względów korzystne jest zaangażowanie organizacji społeczeństwa obywatelskiego. Ważne jest, by układy zbiorowe przyczyniały się do realizacji celów poniższych zaleceń 1 do 5, przy pełnym poszanowaniu autonomii partnerów społecznych. |
| --- | --- |

(12)

Reformy, które zwiększają uczestnictwo w rynku pracy, zwalczają bezrobocie młodzieży i bezrobocie długotrwałe, wspierają tworzenie miejsc pracy o dobrej jakości i skuteczne przepływy na rynku pracy oraz ograniczają segmentację i promują dialog społeczny, mogą przyczynić się do stymulowania inkluzywnego wzrostu, wzmacniania odporności gospodarczej i automatycznej stabilizacji, ograniczenia nierówności i rozwiązywania problemów ubóstwa i wykluczenia społecznego. Zindywidualizowane wsparcie w transformacji zawodowej, szkoleniu oraz przekwalifikowaniu ma kluczowe znaczenie dla propagowania szybkiego powrotu osób poszukujących zatrudnienia na rynek pracy. Aktywne polityki rynku pracy powinny być dobrze zintegrowane z polityką społeczną i wspierać aktywne włączenie na rynek pracy i włączenie społeczne. Zapewnienie dostępu do wysokiej jakości edukacji i szkoleń zawodowych przez całe życie wymaga odpowiednich inwestycji, pozwalających doskonalić kapitał ludzki i umiejętności, również pod kątem cyfrowej i zielonej transformacji. Działania w tym zakresie poprawiają zdolność do zatrudnienia, wydajność, zdolności innowacyjne oraz płace w średnim i długim okresie, co zwiększa odporność strefy euro. Przepisy dotyczące ochrony zatrudnienia powinny gwarantować uczciwe i godne warunki pracy dla wszystkich pracowników, w szczególności w obliczu powstających nietypowych form zatrudnienia, które tworzą nowe możliwości, lecz również wyzwania związane z bezpieczeństwem zatrudnienia i ochroną socjalną.

Skuteczne i zrównoważone systemy ochrony socjalnej mają również istotne znaczenie dla zapewniania odpowiedniego dochodu i dostępu do dobrej jakości usług. Reformy emerytalne oraz strategie mające zapewnić równowagę między życiem zawodowym a prywatnym mogą w dużej mierze wspierać uczestnictwo w rynku pracy, zapewniając jednocześnie zrównoważony charakter europejskich systemów opieki społecznej w długim okresie. Przesunięcie obciążenia podatkowego z pracy na inne obszary mogłoby się z pożytkiem skoncentrować w szczególności na osobach o niskich dochodach oraz drugich żywicielach rodziny. Zaangażowanie partnerów społecznych w reformy zatrudnienia oraz reformy społeczne i gospodarcze ma istotne znaczenie dla zwiększenia odpowiedzialności za te reformy oraz wsparcia ich realizacji. Z podobnych względów korzystne jest zaangażowanie organizacji społeczeństwa obywatelskiego. Ważne jest, by układy zbiorowe przyczyniały się do realizacji celów poniższych zaleceń 1 do 5, przy pełnym poszanowaniu autonomii partnerów społecznych.

| (13) | Odporność sektora finansowego strefy euro wzrosła wprawdzie od czasu kryzysu, nadal jednak utrzymują się podatności na zagrożenia, którymi należy się zająć. Wysokie zadłużenie przedsiębiorstw i gospodarstw domowych, do którego przyczynia się preferencyjne traktowanie zadłużenia w wielu krajowych systemach podatkowych, może być źródłem ryzyka. Potrzeba dostosowania modeli biznesowych banków, niskie stopy procentowe oraz coraz większa konkurencja ze strony innych form finansowania nadal wywierają presję na rentowność banków. Czynione są stałe postępy w ograniczaniu ryzyka, w szczególności w redukowaniu wolumenu kredytów zagrożonych. Jednakże tam, gdzie wskaźniki kredytów zagrożonych są nadal wysokie, konieczne są dalsze stałe wysiłki, a wszystkie państwa członkowskie powinny wdrożyć odpowiednie polityki mające zapobiegać akumulacji takich kredytów. W marcu 2018 r. Komisja przedstawiła pakiet dotyczący ograniczania ryzyka, który ma ułatwić zarówno obniżenie dotychczasowego poziomu kredytów zagrożonych, jak i uniknięcie ich akumulacji w przyszłości. W ramach środków legislacyjnych dotyczących kredytów zagrożonych w kwietniu 2019 r. przyjęto rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/630 (5), które wprowadza „obowiązkowy ostrożnościowy mechanizm ochronny” mający zapobiegać ryzyku zbyt małych rezerw na potrzeby przyszłych kredytów zagrożonych; potrzebne są dalsze postępy w celu rozwiązania kwestii kredytów zagrożonych, w szczególności postępy w zakresie projektu dyrektywy dotyczącej rynków wtórnych dla takich kredytów.
  Osiągnięto już postępy w zakresie poprawy istniejących ram przeciwdziałania praniu pieniędzy. Jak jednak podkreśliła Komisja w swoich sprawozdaniach przedstawionych w lipcu 2019 r., aby można było zająć się zidentyfikowanymi niedociągnięciami strukturalnymi, Unia musi wypracować bardziej kompleksowe podejście do kwestii zwalczania prania pieniędzy i finansowania działalności terrorystycznej. Wymaga to, w szczególności, zastanowienia się nad sposobami zwiększenia harmonizacji oraz poprawy nadzoru i egzekwowania przepisów poprzez działania Unii. |
| --- | --- |

(13)

Odporność sektora finansowego strefy euro wzrosła wprawdzie od czasu kryzysu, nadal jednak utrzymują się podatności na zagrożenia, którymi należy się zająć. Wysokie zadłużenie przedsiębiorstw i gospodarstw domowych, do którego przyczynia się preferencyjne traktowanie zadłużenia w wielu krajowych systemach podatkowych, może być źródłem ryzyka. Potrzeba dostosowania modeli biznesowych banków, niskie stopy procentowe oraz coraz większa konkurencja ze strony innych form finansowania nadal wywierają presję na rentowność banków. Czynione są stałe postępy w ograniczaniu ryzyka, w szczególności w redukowaniu wolumenu kredytów zagrożonych. Jednakże tam, gdzie wskaźniki kredytów zagrożonych są nadal wysokie, konieczne są dalsze stałe wysiłki, a wszystkie państwa członkowskie powinny wdrożyć odpowiednie polityki mające zapobiegać akumulacji takich kredytów. W marcu 2018 r. Komisja przedstawiła pakiet dotyczący ograniczania ryzyka, który ma ułatwić zarówno obniżenie dotychczasowego poziomu kredytów zagrożonych, jak i uniknięcie ich akumulacji w przyszłości. W ramach środków legislacyjnych dotyczących kredytów zagrożonych w kwietniu 2019 r. przyjęto rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/630 (5), które wprowadza „obowiązkowy ostrożnościowy mechanizm ochronny” mający zapobiegać ryzyku zbyt małych rezerw na potrzeby przyszłych kredytów zagrożonych; potrzebne są dalsze postępy w celu rozwiązania kwestii kredytów zagrożonych, w szczególności postępy w zakresie projektu dyrektywy dotyczącej rynków wtórnych dla takich kredytów.

Osiągnięto już postępy w zakresie poprawy istniejących ram przeciwdziałania praniu pieniędzy. Jak jednak podkreśliła Komisja w swoich sprawozdaniach przedstawionych w lipcu 2019 r., aby można było zająć się zidentyfikowanymi niedociągnięciami strukturalnymi, Unia musi wypracować bardziej kompleksowe podejście do kwestii zwalczania prania pieniędzy i finansowania działalności terrorystycznej. Wymaga to, w szczególności, zastanowienia się nad sposobami zwiększenia harmonizacji oraz poprawy nadzoru i egzekwowania przepisów poprzez działania Unii.

| (14) | Wzmocnienie unii bankowej stanowi od 2013 r. priorytetowe przedsięwzięcie, które ma zapewnić stabilność finansową, zmniejszyć fragmentację finansową i chronić kredytowanie gospodarki w czasach kryzysu. Poczyniono dalsze postępy w realizacji tego przedsięwzięcia, m.in. dzięki porozumieniu w sprawie ram prawnych Europejskiego Mechanizmu Stabilności (EMS) dotyczących wspólnego mechanizmu ochronnego dla jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, jednak konieczne jest dalsze jego wzmocnienie. W związku z tym szczyt strefy euro powierzył Eurogrupie zadanie kontynuowania prac nad pakietem reform EMS – z zastrzeżeniem procedur krajowych – oraz nad wszystkimi elementami dalszego wzmacniania unii bankowej, na zasadzie konsensusu. Powołano grupę roboczą wysokiego szczebla (HLWG), która ma opracować harmonogram rozpoczęcia negocjacji politycznych w sprawie europejskiego systemu gwarantowania depozytów (EDIS). Jest to ważny krok w kierunku odblokowania korzyści, jakie może przynieść unia bankowa pod względem udziału sektora prywatnego w podziale ryzyka, przy jednoczesnym zmniejszeniu możliwości arbitrażu między państwami członkowskimi. Jego ostatecznym celem jest zapewnienie Europie suwerenności finansowej i gospodarczej. Wymaga to niezwłocznego kontynuowania prac nad wszystkimi elementami, w tym zagadnieniami omawianymi na forum HLWG ds. EDIS, przy zachowaniu tego samego poziomu ambicji. Prace nad pakietem reform w ramach EMS, w tym wprowadzeniem mechanizmu ochronnego dla jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji powinny zostać sfinalizowane. Wspomniany mechanizm ochronny powinien zostać uruchomiony i wcześniej wdrożony, pod warunkiem poczynienia wystarczających postępów z zakresie ograniczania ryzyka.
  Należy prowadzić dalsze prace nad rozwiązaniem problemu ograniczeń w ramach aktualnego mechanizmu zapewniania płynności w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Komisja zrealizowała ponadto wszystkie działania, które zapowiedziała w planie działania dotyczącym unii rynków kapitałowych (CMU) z 2015 r. Nadal istnieją jednak prawne, podatkowe i regulacyjne przeszkody dla ustanowienia CMU i konieczne są wznowione wysiłki, by wyeliminować te przeszkody – w szczególności jeśli chodzi o zasady dotyczące dostępu do finansowania, niektóre rozbieżności w zakresie niewypłacalności i podatków – oraz by osiągnąć wysokie, skuteczne i zbieżne standardy nadzorcze. |
| --- | --- |

(14)

Wzmocnienie unii bankowej stanowi od 2013 r. priorytetowe przedsięwzięcie, które ma zapewnić stabilność finansową, zmniejszyć fragmentację finansową i chronić kredytowanie gospodarki w czasach kryzysu. Poczyniono dalsze postępy w realizacji tego przedsięwzięcia, m.in. dzięki porozumieniu w sprawie ram prawnych Europejskiego Mechanizmu Stabilności (EMS) dotyczących wspólnego mechanizmu ochronnego dla jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, jednak konieczne jest dalsze jego wzmocnienie. W związku z tym szczyt strefy euro powierzył Eurogrupie zadanie kontynuowania prac nad pakietem reform EMS – z zastrzeżeniem procedur krajowych – oraz nad wszystkimi elementami dalszego wzmacniania unii bankowej, na zasadzie konsensusu. Powołano grupę roboczą wysokiego szczebla (HLWG), która ma opracować harmonogram rozpoczęcia negocjacji politycznych w sprawie europejskiego systemu gwarantowania depozytów (EDIS). Jest to ważny krok w kierunku odblokowania korzyści, jakie może przynieść unia bankowa pod względem udziału sektora prywatnego w podziale ryzyka, przy jednoczesnym zmniejszeniu możliwości arbitrażu między państwami członkowskimi. Jego ostatecznym celem jest zapewnienie Europie suwerenności finansowej i gospodarczej. Wymaga to niezwłocznego kontynuowania prac nad wszystkimi elementami, w tym zagadnieniami omawianymi na forum HLWG ds. EDIS, przy zachowaniu tego samego poziomu ambicji. Prace nad pakietem reform w ramach EMS, w tym wprowadzeniem mechanizmu ochronnego dla jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji powinny zostać sfinalizowane. Wspomniany mechanizm ochronny powinien zostać uruchomiony i wcześniej wdrożony, pod warunkiem poczynienia wystarczających postępów z zakresie ograniczania ryzyka.

Należy prowadzić dalsze prace nad rozwiązaniem problemu ograniczeń w ramach aktualnego mechanizmu zapewniania płynności w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Komisja zrealizowała ponadto wszystkie działania, które zapowiedziała w planie działania dotyczącym unii rynków kapitałowych (CMU) z 2015 r. Nadal istnieją jednak prawne, podatkowe i regulacyjne przeszkody dla ustanowienia CMU i konieczne są wznowione wysiłki, by wyeliminować te przeszkody – w szczególności jeśli chodzi o zasady dotyczące dostępu do finansowania, niektóre rozbieżności w zakresie niewypłacalności i podatków – oraz by osiągnąć wysokie, skuteczne i zbieżne standardy nadzorcze.

| (15) | Wzmocnienie struktury UGW wymaga realizacji działań wskazanych w oświadczeniu ze szczytu strefy euro z 13 grudnia 2019 r., które to działania należy potraktować priorytetowo, kontynuując jednocześnie dyskusje nad innymi aspektami. W komunikacie Komisji z dnia 12 czerwca 2019 r.„Pogłębienie unii gospodarczej i walutowej w Europie: podsumowanie po czterech latach od publikacji sprawozdania pięciu przewodniczących” przedstawiono aktualną sytuację i oraz opinię Komisji co do obszarów, na których powinny skoncentrować się wysiłki w zakresie reform w perspektywie krótko- i średnioterminowej. Poczyniono pewne postępy w odniesieniu do unii gospodarczej dzięki osiągnięciu porozumienia politycznego w sprawie charakterystyki BICC dla strefy euro. Osiągnięto porozumienie co do zasady – z zastrzeżeniem zakończenia procedur krajowych – w sprawie dalszego rozwoju EMS i ustanawiającego go porozumienia EMS. W Radzie nie wypracowano jednak konsensusu w sprawie mechanizmu stabilizacji fiskalnej dla strefy euro ani w sprawie reformy zarządzania strefą euro. |
| --- | --- |

(15)

Wzmocnienie struktury UGW wymaga realizacji działań wskazanych w oświadczeniu ze szczytu strefy euro z 13 grudnia 2019 r., które to działania należy potraktować priorytetowo, kontynuując jednocześnie dyskusje nad innymi aspektami. W komunikacie Komisji z dnia 12 czerwca 2019 r.„Pogłębienie unii gospodarczej i walutowej w Europie: podsumowanie po czterech latach od publikacji sprawozdania pięciu przewodniczących” przedstawiono aktualną sytuację i oraz opinię Komisji co do obszarów, na których powinny skoncentrować się wysiłki w zakresie reform w perspektywie krótko- i średnioterminowej. Poczyniono pewne postępy w odniesieniu do unii gospodarczej dzięki osiągnięciu porozumienia politycznego w sprawie charakterystyki BICC dla strefy euro. Osiągnięto porozumienie co do zasady – z zastrzeżeniem zakończenia procedur krajowych – w sprawie dalszego rozwoju EMS i ustanawiającego go porozumienia EMS. W Radzie nie wypracowano jednak konsensusu w sprawie mechanizmu stabilizacji fiskalnej dla strefy euro ani w sprawie reformy zarządzania strefą euro.

| (16) | Pogłębienie UGW pozwoliłoby osiągnąć lepsze wyniki gospodarcze. Niekompletna UGW stoi na przeszkodzie integracji finansowej. To z kolei ogranicza możliwości finansowania bardzo potrzebnych inwestycji na rzecz inkluzywnej, wydajnej, zrównoważonej i stabilnej gospodarki. Niekompletna UGW utrudnia również sprawną transmisję polityki pieniężnej w całej strefie euro oraz ogranicza zdolność Europy do decydowania o swojej przyszłości gospodarczej. Gdyby został uzgodniony centralny mechanizm stabilizacji fiskalnej, wzmocniłby on zdolność państw członkowskich strefy euro do prowadzenia antycyklicznej polityki fiskalnej. Rada odnotowuje wyrażony przez Komisję zamiar zaproponowania europejskiego programu reasekuracji świadczeń dla osób bezrobotnych, aby zapewnić obywatelom lepszą ochronę w przypadku wstrząsów gospodarczych. Wzmocnienie UGW, wraz z rozsądnymi politykami na szczeblu europejskim i krajowym, jest kluczowym elementem pozwalającym zwiększyć znaczenie Europy na świecie, wzmocnić międzynarodową rolę euro i przyczynić się do budowy otwartej, wielostronnej i opartej na zasadach gospodarki światowej. Ważne jest, aby rozmowy były nadal prowadzone w sposób otwarty i przejrzysty względem państw członkowskich spoza strefy euro i przy pełnym poszanowaniu rynku wewnętrznego Unii. |
| --- | --- |

(16)

Pogłębienie UGW pozwoliłoby osiągnąć lepsze wyniki gospodarcze. Niekompletna UGW stoi na przeszkodzie integracji finansowej. To z kolei ogranicza możliwości finansowania bardzo potrzebnych inwestycji na rzecz inkluzywnej, wydajnej, zrównoważonej i stabilnej gospodarki. Niekompletna UGW utrudnia również sprawną transmisję polityki pieniężnej w całej strefie euro oraz ogranicza zdolność Europy do decydowania o swojej przyszłości gospodarczej. Gdyby został uzgodniony centralny mechanizm stabilizacji fiskalnej, wzmocniłby on zdolność państw członkowskich strefy euro do prowadzenia antycyklicznej polityki fiskalnej. Rada odnotowuje wyrażony przez Komisję zamiar zaproponowania europejskiego programu reasekuracji świadczeń dla osób bezrobotnych, aby zapewnić obywatelom lepszą ochronę w przypadku wstrząsów gospodarczych. Wzmocnienie UGW, wraz z rozsądnymi politykami na szczeblu europejskim i krajowym, jest kluczowym elementem pozwalającym zwiększyć znaczenie Europy na świecie, wzmocnić międzynarodową rolę euro i przyczynić się do budowy otwartej, wielostronnej i opartej na zasadach gospodarki światowej. Ważne jest, aby rozmowy były nadal prowadzone w sposób otwarty i przejrzysty względem państw członkowskich spoza strefy euro i przy pełnym poszanowaniu rynku wewnętrznego Unii.

| (17) | W sprawie aspektów zatrudnieniowych i społecznych niniejszego zalecenia skonsultowano się z Komitetem ds. Zatrudnienia i Komitetem Ochrony Socjalnej, |
| --- | --- |

(17)

W sprawie aspektów zatrudnieniowych i społecznych niniejszego zalecenia skonsultowano się z Komitetem ds. Zatrudnienia i Komitetem Ochrony Socjalnej,

NINIEJSZYM ZALECA w latach 2020–2021 państwom członkowskim należącym do strefy euro podjęcie, indywidualnie i zbiorowo, następujących działań w ramach Eurogrupy:

| 1. | W państwach członkowskich należących do strefy euro i wykazujących deficyt obrotów bieżących lub wysokie zadłużenie zewnętrzne – kontynuację reform mających na celu zwiększenie konkurencyjności i ograniczenie zadłużenia zewnętrznego. W państwach członkowskich należących do strefy euro o dużych nadwyżkach na rachunku obrotów bieżących – wzmocnienie warunków sprzyjających wzrostowi płac, przy poszanowaniu roli partnerów społecznych, jak również wprowadzenie środków pobudzających inwestycje publiczne i prywatne. We wszystkich państwach członkowskich – wspieranie wydajności dzięki poprawie otoczenia działalności gospodarczej i jakości instytucji, zwiększenie odporności dzięki udoskonaleniu funkcjonowania rynków towarów i usług, w szczególności za pomocą pogłębienia jednolitego rynku. Wspieranie sprawiedliwego inkluzywnego przejścia na konkurencyjną zieloną i cyfrową gospodarkę poprzez inwestycje materialne i niematerialne, zarówno publiczne, jak i prywatne. |
| --- | --- |

1.

| 2. | Wspieranie inwestycji publicznych i prywatnych oraz poprawa jakości i struktury finansów publicznych, przy jednoczesnym realizowaniu polityk w sposób, który zapewnia pełne poszanowanie paktu stabilności i wzrostu. W państwach członkowskich o wysokim poziomie długu publicznego – realizację ostrożnych polityk w celu wiarygodnego zmniejszania długu publicznego w sposób zrównoważony. W państwach członkowskich znajdujących się w korzystnej sytuacji fiskalnej – wykorzystanie tej sytuacji do dalszego wspierania wysokiej jakości inwestycji, przy jednoczesnym utrzymaniu długoterminowej stabilności finansów publicznych. W przypadku urzeczywistnienia się ryzyk pogorszenia koniunktury reakcje fiskalne powinny być zróżnicowane z myślą o zapewnieniu bardziej sprzyjającego kursu polityki na poziomie zagregowanym, przy jednoczesnym zapewnieniu pełnego przestrzegania paktu stabilności i wzrostu. W miarę możliwości należy uwzględniać sytuacje w poszczególnych krajach i unikać procykliczności. Państwa członkowskie powinny być gotowe do koordynowania polityk w ramach Eurogrupy. Poprawienie skuteczności krajowych ram fiskalnych oraz jakości finansów publicznych oraz wprowadzenie podatku sprzyjającego wzrostowi i innych odpowiednich środków budżetowych wspierających zrównoważoną i inkluzywną gospodarkę. Wspieranie i wdrożenie działań Unii na rzecz zwalczania agresywnego planowania podatkowego oraz unikania równania w dół w systemie opodatkowania osób prawnych. |
| --- | --- |

2.

| 3. | Wzmocnienie systemów kształcenia i szkolenia oraz inwestycji w umiejętności. Zwiększenie skuteczności aktywnych polityk rynku pracy, które wspierają jego integrację oraz skuteczne przepływy na rynku pracy, w tym przepływy w kierunku bardziej cyfrowych i zielonych miejsc pracy. Promowanie uczestnictwa w rynku pracy, w tym uczestnictwa kobiet i słabszych grup społecznych, oraz przesunięcie obciążenia podatkowego z pracy na inne obszary, w szczególności w przypadku osób o niskich dochodach i drugich żywicieli rodziny. Wspieranie tworzenia dobrej jakości miejsc pracy, zapewnienie sprawiedliwych warunków pracy, promowanie równowagi między życiem zawodowym a prywatnym oraz zlikwidowanie segmentacji rynków pracy. Poprawienie dostępu do adekwatnych i zrównoważonych systemów ochrony socjalnej. Zwiększenie skuteczności dialogu społecznego oraz promowanie negocjacji zbiorowych. |
| --- | --- |

3.

| 4. | Działania następcze w związku z oświadczeniem ze szczytu strefy euro z dnia 13 grudnia 2019 r. w celu dalszego wzmocnienia unii bankowej, z myślą o zakończeniu jej budowy, poprzez niezwłoczne kontynuowanie prac nad wszystkimi elementami, w tym zagadnieniami omawianymi na forum HLWG ds. EDIS, przy zachowaniu tego samego poziomu ambicji. Sfinalizowanie prac nad pakietem reform w ramach EMS, w tym nad wprowadzeniem mechanizmu ochronnego dla jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Uruchomienie mechanizmu ochronnego dla jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji i jego wcześniejsze wdrożenie, pod warunkiem poczynienia wystarczających postępów w zakresie ograniczania ryzyka. Dalsze prace nad rozwiązaniem problemu ograniczeń w ramach aktualnego mechanizmu zapewniania płynności w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Wzmocnienie europejskich ram regulacyjnych i nadzorczych, w tym poprzez zapewnienie konsekwentnego i skutecznego nadzoru i egzekwowania przepisów przeciwdziałających praniu pieniędzy. Wspieranie uporządkowanego zmniejszania znacznego zadłużenia sektora prywatnego, w tym przez ograniczenie preferencyjnego traktowania zadłużenia w systemie opodatkowania. Kontynuowanie działań umożliwiających szybkie ograniczenie przez banki poziomu kredytów zagrożonych w strefie euro oraz zapobieganie ich akumulacji. Wzmożenie wysiłków na rzecz pogłębienia CMU. |
| --- | --- |

4.

| 5. | Poczynienie ambitnych postępów w zakresie pogłębiania UGW, w szczególności dzięki sprawnej realizacji działań wskazanych w oświadczeniu ze szczytu strefy euro z dnia 13 grudnia 2019 r., w tym w odniesieniu do BICC, oraz prowadzenie dyskusji w sprawie pozostałych kwestii. Postępy w tej dziedzinie mają również wzmocnić międzynarodową rolę euro oraz promować interesy gospodarcze Europy w wymiarze światowym; powinny również zapewnić pełne poszanowanie rynku wewnętrznego Unii i być realizowane z zachowaniem otwartości i przejrzystości względem państw członkowskich spoza strefy euro. |
| --- | --- |

5.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 lipca 2020 r.

W imieniu Rady

J. KLOECKNER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 209 z 2.8.1997, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 306 z 23.11.2011, s. 25.

2

(3)  Wszystkie prognozowane dane w niniejszym dokumencie pochodzą z prognozy Komisji Europejskiej z jesieni 2019 r.

3

(4)  Dyrektywa Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz.U. L 283 z 31.10.2003, s. 51).

4

(5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/630 z dnia 17 kwietnia 2019 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do minimalnego pokrycia strat z tytułu ekspozycji nieobsługiwanych (Dz.U. L 111 z 25.4.2019, s. 4).

5

---

II Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 23.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/8 |
| --- | --- | --- | --- |

23.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/8

---

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa M.9803 – SAZKA Group/OPAP)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2020/C 243/02)

W dniu 15 lipca 2020 r. Komisja podjęła decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu wobec powyższej zgłoszonej koncentracji i uznaniu jej za zgodną z rynkiem wewnętrznym. Decyzja ta została oparta na art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1). Pełny tekst decyzji dostępny jest wyłącznie w języku angielskim i zostanie podany do wiadomości publicznej po uprzednim usunięciu ewentualnych informacji stanowiących tajemnicę handlową. Tekst zostanie udostępniony:

| — | w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora, |
| --- | --- |

—

w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora,

| — | w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32020M9803. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. |
| --- | --- |

—

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32020M9803. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa.

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1.

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 23.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/9 |
| --- | --- | --- | --- |

23.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/9

---

Kursy walutowe euro (1)

22 lipca 2020 r.

(2020/C 243/03)

1 euro =

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,1578 |
| JPY | Jen | 123,94 |
| DKK | Korona duńska | 7,4442 |
| GBP | Funt szterling | 0,91123 |
| SEK | Korona szwedzka | 10,2415 |
| CHF | Frank szwajcarski | 1,0785 |
| ISK | Korona islandzka | 157,80 |
| NOK | Korona norweska | 10,5343 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CZK | Korona czeska | 26,365 |
| HUF | Forint węgierski | 349,27 |
| PLN | Złoty polski | 4,4288 |
| RON | Lej rumuński | 4,8413 |
| TRY | Lir turecki | 7,9299 |
| AUD | Dolar australijski | 1,6139 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,5540 |
| HKD | Dolar Hongkongu | 8,9741 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 1,7328 |
| SGD | Dolar singapurski | 1,6015 |
| KRW | Won | 1 384,38 |
| ZAR | Rand | 18,9520 |
| CNY | Yuan renminbi | 8,0999 |
| HRK | Kuna chorwacka | 7,5220 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 16 867,99 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 4,9235 |
| PHP | Peso filipińskie | 57,110 |
| RUB | Rubel rosyjski | 81,9588 |
| THB | Bat tajlandzki | 36,546 |
| BRL | Real | 5,9920 |
| MXN | Peso meksykańskie | 25,8715 |
| INR | Rupia indyjska | 86,2880 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,1578

JPY

Jen

123,94

DKK

Korona duńska

7,4442

GBP

Funt szterling

0,91123

SEK

Korona szwedzka

10,2415

CHF

Frank szwajcarski

1,0785

ISK

Korona islandzka

157,80

NOK

Korona norweska

10,5343

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

26,365

HUF

Forint węgierski

349,27

PLN

Złoty polski

4,4288

RON

Lej rumuński

4,8413

TRY

Lir turecki

7,9299

AUD

Dolar australijski

1,6139

CAD

Dolar kanadyjski

1,5540

HKD

Dolar Hongkongu

8,9741

NZD

Dolar nowozelandzki

1,7328

SGD

Dolar singapurski

1,6015

KRW

Won

1 384,38

ZAR

Rand

18,9520

CNY

Yuan renminbi

8,0999

HRK

Kuna chorwacka

7,5220

IDR

Rupia indonezyjska

16 867,99

MYR

Ringgit malezyjski

4,9235

PHP

Peso filipińskie

57,110

RUB

Rubel rosyjski

81,9588

THB

Bat tajlandzki

36,546

BRL

Real

5,9920

MXN

Peso meksykańskie

25,8715

INR

Rupia indyjska

86,2880

---

(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez EBC.

---

INFORMACJE DOTYCZĄCE EUROPEJSKIEGO OBSZARU GOSPODARCZEGO

Urząd Nadzoru EFTA

| 23.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/10 |
| --- | --- | --- | --- |

23.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/10

---

Pomoc państwa – decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń

(2020/C 243/04)

Urząd Nadzoru EFTA nie wnosi zastrzeżeń wobec następującego środka pomocy państwa:

| Data przyjęcia decyzji | 20 kwietnia 2020 r. |
| --- | --- |
| Nr sprawy | 85036 |
| Nr decyzji | 040/20/COL |
| Państwo EFTA | Islandia |
| Region | Całe terytorium Islandii |
| Nazwa środka pomocy (lub nazwa beneficjenta) | Tymczasowy system dotacji COVID-19 |
| Podstawa prawna | Ustawa nr 25/2020 zmieniająca ustawę nr 121/1997 o gwarancjach państwowych |
| Rodzaj środka pomocy | Program pomocy |
| Cel pomocy | Zapewnienie dostępu do płynności przedsiębiorstwom borykającym się z jej nagłym brakiem spowodowanym pandemią COVID-19 |
| Forma pomocy | Gwarancje publiczne |
| Budżet | 50 mld ISK |
| Czas trwania | 20 kwietnia 2020 r.–31 grudnia 2020 r. |
| Sektory gospodarki | Wszystkie sektory |
| Nazwa i adres organu przyznającego pomoc | Ministerstwo Finansów i Spraw Gospodarczych
  Arnarhvoli við Lindargötu, 101 Reykjavík
  ISLANDIA |

Data przyjęcia decyzji

20 kwietnia 2020 r.

Nr sprawy

85036

Nr decyzji

040/20/COL

Państwo EFTA

Islandia

Region

Całe terytorium Islandii

Nazwa środka pomocy (lub nazwa beneficjenta)

Tymczasowy system dotacji COVID-19

Podstawa prawna

Ustawa nr 25/2020 zmieniająca ustawę nr 121/1997 o gwarancjach państwowych

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Cel pomocy

Zapewnienie dostępu do płynności przedsiębiorstwom borykającym się z jej nagłym brakiem spowodowanym pandemią COVID-19

Forma pomocy

Gwarancje publiczne

Budżet

50 mld ISK

Czas trwania

20 kwietnia 2020 r.–31 grudnia 2020 r.

Sektory gospodarki

Wszystkie sektory

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

Ministerstwo Finansów i Spraw Gospodarczych

Arnarhvoli við Lindargötu, 101 Reykjavík

ISLANDIA

Tekst decyzji w autentycznej wersji językowej, z którego usunięto wszystkie informacje poufne, można znaleźć na stronie Urzędu Nadzoru EFTA: http://www.eftasurv.int/state-aid/state-aid-register/decisions/

---

| 23.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/11 |
| --- | --- | --- | --- |

23.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/11

---

Pomoc państwa – decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń

(2020/C 243/05)

Urząd Nadzoru EFTA nie wnosi zastrzeżeń wobec następującego środka pomocy państwa:

| Data przyjęcia decyzji | 17 kwietnia 2020 r. |
| --- | --- |
| Nr sprawy | 85047 |
| Nr decyzji | 039/20/COL |
| Państwo EFTA | Norwegia |
| Region | Całe terytorium Norwegii |
| Nazwa środka pomocy (lub nazwa beneficjenta) | Program dotacji COVID-19 dla przedsiębiorstw odnotowujących znaczny spadek obrotów na skutek pandemii COVID-19 |
| Podstawa prawna | Ustawa o tymczasowym systemie dotacji dla przedsiębiorstw odnotowujących znaczny spadek obrotów |
| Rodzaj środka pomocy | Program pomocy |
| Cel pomocy | Rekompensata za szkody poniesione przez przedsiębiorstwa na skutek pandemii COVID-19 w celu utrzymania zatrudnienia i szybszego ożywienia gospodarki po kryzysie |
| Forma pomocy | Dotacje |
| Budżet | Szacowana kwota: 50 mld NOK |
| Intensywność | 100 % |
| Czas trwania | Program ma zastosowanie do strat poniesionych od dnia 1 marca 2020 r.do dnia 31 maja 2020 r. |
| Sektory gospodarki | Wszystkie sektory z wyjątkiem przedsiębiorstw prowadzących działalność w zakresie wydobycia i produkcji ropy naftowej, jak również produkcji, przesyłu, dystrybucji oraz handlu energią oraz instytucji finansowych, prywatnych przedszkoli i linii lotniczych |
| Nazwa i adres organu przyznającego pomoc | Norweska Administracja Podatkowa |
| Postboks 9200, Grønland |
| 0134 Oslo |
| NORWEGIA |

Data przyjęcia decyzji

17 kwietnia 2020 r.

Nr sprawy

85047

Nr decyzji

039/20/COL

Państwo EFTA

Norwegia

Region

Całe terytorium Norwegii

Nazwa środka pomocy (lub nazwa beneficjenta)

Program dotacji COVID-19 dla przedsiębiorstw odnotowujących znaczny spadek obrotów na skutek pandemii COVID-19

Podstawa prawna

Ustawa o tymczasowym systemie dotacji dla przedsiębiorstw odnotowujących znaczny spadek obrotów

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Cel pomocy

Rekompensata za szkody poniesione przez przedsiębiorstwa na skutek pandemii COVID-19 w celu utrzymania zatrudnienia i szybszego ożywienia gospodarki po kryzysie

Forma pomocy

Dotacje

Budżet

Szacowana kwota: 50 mld NOK

Intensywność

100 %

Czas trwania

Program ma zastosowanie do strat poniesionych od dnia 1 marca 2020 r.do dnia 31 maja 2020 r.

Sektory gospodarki

Wszystkie sektory z wyjątkiem przedsiębiorstw prowadzących działalność w zakresie wydobycia i produkcji ropy naftowej, jak również produkcji, przesyłu, dystrybucji oraz handlu energią oraz instytucji finansowych, prywatnych przedszkoli i linii lotniczych

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

Norweska Administracja Podatkowa

Postboks 9200, Grønland

0134 Oslo

NORWEGIA

Tekst decyzji w autentycznej wersji językowej, z którego usunięto wszystkie informacje poufne, można znaleźć na stronie Urzędu Nadzoru EFTA: http://www.eftasurv.int/state-aid/state-aid-register/decisions/.

---

| 23.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/12 |
| --- | --- | --- | --- |

23.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/12

---

Zawiadomienie Urzędu Nadzoru EFTA w sprawie stóp procentowych od zwracanej pomocy państwa oraz stóp referencyjnych/dyskontowych obowiązujących państwa EFTA od dnia 1 maja 2020 r.

(Opublikowane zgodnie z przepisami dotyczącymi stóp referencyjnych i dyskontowych określonymi w części VII wytycznych Urzędu Nadzoru EFTA w sprawie pomocy państwa oraz art. 10 decyzji Urzędu Nadzoru EFTA nr 195/04/COL z dnia 14 lipca 2004 r.
   (1)

  )

(2020/C 243/06)

Stopy bazowe obliczane są zgodnie z przepisami rozdziału wytycznych Urzędu Nadzoru EFTA w sprawie pomocy państwa dotyczącego metody określania stóp referencyjnych i dyskontowych (wytyczne zmienione decyzją Urzędu Nadzoru EFTA nr 788/08/COL z dnia 17 grudnia 2008 r.). Aby uzyskać obowiązujące stopy referencyjne, do stopy bazowej należy dodać odpowiednie marże zgodnie z wytycznymi w sprawie pomocy państwa.

Stawki bazowe dla Islandii i Norwegii od dnia 1 maja zostały zaktualizowane w świetle wyjątkowych okoliczności – pandemii COVID-19.

Określono następujące stopy bazowe:

| | Islandia | Liechtenstein | Norwegia |
| --- | --- | --- | --- |
| 1.5.2020– | 2,78 | -0,56 | 0,99 |

Islandia

Liechtenstein

Norwegia

1.5.2020–

2,78

-0,56

0,99

---

(1)  Dz.U. L 139 z 25.5.2006, s. 37, oraz Suplement EOG do Dz.U. 26/2006 z 25.5.2006, s. 1.

---

Komisja Europejska

| 23.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/13 |
| --- | --- | --- | --- |

23.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/13

---

Zawiadomienie ze strony Norwegii dotyczące dyrektywy 94/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie warunków udzielania i korzystania z zezwoleń na poszukiwanie, badanie i produkcję węglowodorów

Zawiadomienie o zaproszeniu do składania wniosków o koncesje na wydobycie ropy naftowej na norweskim szelfie kontynentalnym – procedura udzielania koncesji w obrębie wyznaczonych obszarów w 2020 r.

(2020/C 243/07)

Norweskie Ministerstwo ds. Ropy Naftowej i Energii niniejszym ogłasza zaproszenie do składania wniosków o koncesje na wydobycie ropy naftowej zgodnie z dyrektywą 94/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 1994 r. w sprawie warunków udzielania i korzystania z zezwoleń na poszukiwanie, badanie i produkcję węglowodorów, art. 3 ust. 2 lit. a).

Koncesje wydobywcze będą udzielane tylko spółkom akcyjnym zarejestrowanym w Norwegii lub w innym państwie będącym stroną Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (Porozumienia EOG) lub osobom fizycznym mającym miejsce zamieszkania w jednym z państw będących stroną Porozumienia EOG.

Spółki, które nie posiadają koncesji na wydobycie na norweskim szelfie kontynentalnym, mogą uzyskać taką koncesję, jeżeli zostaną wstępnie zakwalifikowane jako spełniające warunki do uzyskania takiej koncesji.

Ministerstwo będzie traktować jednakowo pojedyncze spółki oraz spółki składające wnioski w ramach grupy. Wnioskodawcy składający wnioski indywidualne lub wnioskodawcy należący do grupy składającej wspólny wniosek będą traktowani jako wnioskodawcy ubiegający się o koncesję wydobywczą. Na podstawie wniosków złożonych przez grupy lub wnioskodawców indywidualnych ministerstwo może tworzyć grupy koncesjobiorców, którym udzieli nowej koncesji wydobywczej, w tym usuwać wnioskodawców z wniosku zbiorowego lub dodawać wnioskodawców indywidualnych, oraz wyznaczać operatora dla takich grup.

Przyznanie udziału w koncesji wydobywczej będzie uzależnione od przystąpienia przez koncesjobiorców do umowy dotyczącej działalności w branży naftowej, w tym umowy o wspólnej działalności oraz umowy o prowadzeniu ewidencji księgowej. Jeżeli koncesja wydobywcza zostanie podzielona na poziomy stratygraficzne, koncesjobiorcy, którzy uzyskali dwie koncesje odnoszące się do różnych poziomów stratygraficznych, będą także zobowiązani do zawarcia szczegółowej umowy o wspólnej działalności, regulującej ich stosunki w tym zakresie.

Po podpisaniu wspomnianych umów koncesjobiorcy utworzą wspólnego przedsiębiorcę, a ich udział kapitałowy w tym podmiocie będzie zawsze taki sam, jak ich udział w koncesji wydobywczej.

Dokumentacja koncesyjna będzie opierać się głównie na stosownych dokumentach z procedury udzielania koncesji w obrębie wyznaczonych obszarów w 2019 r. Ma to przede wszystkim umożliwić przedstawienie potencjalnym wnioskodawcom głównych aspektów ewentualnych zmian struktur przed terminem składania wniosków.

Kryteria udzielania koncesji wydobywczych

W celu propagowania dobrego gospodarowania zasobami oraz sprawnego i efektywnego prowadzenia poszukiwań i wydobywania ropy naftowej na norweskim szelfie kontynentalnym, w tym zapewnienia takiego składu grup koncesjobiorców, który zagwarantuje osiągnięcie tych celów, przy przyznawaniu udziałów w koncesjach wydobywczych oraz wyznaczaniu operatorów będą stosowane następujące kryteria:

| a) | wiedza wnioskodawcy na temat budowy geologicznej wyznaczonego obszaru geograficznego; istotnym czynnikiem będą także proponowane przez wnioskodawców metody efektywnego prowadzenia poszukiwań ropy naftowej; |
| --- | --- |

a)

wiedza wnioskodawcy na temat budowy geologicznej wyznaczonego obszaru geograficznego; istotnym czynnikiem będą także proponowane przez wnioskodawców metody efektywnego prowadzenia poszukiwań ropy naftowej;

| b) | odpowiednia wiedza techniczna wnioskodawcy; jednocześnie istotnym czynnikiem będzie to, w jaki sposób wiedza ta może aktywnie przyczynić się do prowadzenia poszukiwań i w stosownych przypadkach wydobywania ropy naftowej w sposób opłacalny na wyznaczonym obszarze geograficznym; |
| --- | --- |

b)

odpowiednia wiedza techniczna wnioskodawcy; jednocześnie istotnym czynnikiem będzie to, w jaki sposób wiedza ta może aktywnie przyczynić się do prowadzenia poszukiwań i w stosownych przypadkach wydobywania ropy naftowej w sposób opłacalny na wyznaczonym obszarze geograficznym;

| c) | wcześniejsze doświadczenie wnioskodawcy zdobyte na norweskim szelfie kontynentalnym lub równoważne doświadczenie z innych obszarów; |
| --- | --- |

c)

wcześniejsze doświadczenie wnioskodawcy zdobyte na norweskim szelfie kontynentalnym lub równoważne doświadczenie z innych obszarów;

| d) | odpowiednie możliwości finansowe wnioskodawcy, umożliwiające prowadzenie poszukiwań oraz w stosownych przypadkach wydobywanie ropy naftowej na wyznaczonym obszarze geograficznym; |
| --- | --- |

d)

odpowiednie możliwości finansowe wnioskodawcy, umożliwiające prowadzenie poszukiwań oraz w stosownych przypadkach wydobywanie ropy naftowej na wyznaczonym obszarze geograficznym;

| e) | ministerstwo może wziąć pod uwagę wszelkie przypadki nieskuteczności lub braku rozliczalności w działaniach wnioskodawcy jako koncesjobiorcy, jeśli dany wnioskodawca uzyskał koncesję wydobywczą w przeszłości. Ministerstwo może również uwzględnić względy bezpieczeństwa narodowego, w przypadku gdy uzna je za istotne; |
| --- | --- |

e)

ministerstwo może wziąć pod uwagę wszelkie przypadki nieskuteczności lub braku rozliczalności w działaniach wnioskodawcy jako koncesjobiorcy, jeśli dany wnioskodawca uzyskał koncesję wydobywczą w przeszłości. Ministerstwo może również uwzględnić względy bezpieczeństwa narodowego, w przypadku gdy uzna je za istotne;

| f) | koncesje wydobywcze będą zasadniczo udzielane takim wspólnym przedsiębiorcom, w przypadku których co najmniej jeden koncesjobiorca wykonał przynajmniej jeden odwiert na norweskim szelfie kontynentalnym jako operator lub posiada odpowiednie równoważne doświadczenie operacyjne spoza obszaru norweskiego szelfu kontynentalnego; |
| --- | --- |

f)

koncesje wydobywcze będą zasadniczo udzielane takim wspólnym przedsiębiorcom, w przypadku których co najmniej jeden koncesjobiorca wykonał przynajmniej jeden odwiert na norweskim szelfie kontynentalnym jako operator lub posiada odpowiednie równoważne doświadczenie operacyjne spoza obszaru norweskiego szelfu kontynentalnego;

| g) | koncesje wydobywcze będą zasadniczo udzielane takim grupom co najmniej dwóch koncesjobiorców, z których co najmniej jeden ma doświadczenie, o którym mowa w pkt f); |
| --- | --- |

g)

koncesje wydobywcze będą zasadniczo udzielane takim grupom co najmniej dwóch koncesjobiorców, z których co najmniej jeden ma doświadczenie, o którym mowa w pkt f);

| h) | wyznaczony operator koncesji wydobywczej na Morzu Barentsa musi mieć doświadczenie z wykonania przynajmniej jednego odwiertu na norweskim szelfie kontynentalnym jako operator lub odpowiednie równoważne doświadczenie operacyjne spoza obszaru norweskiego szelfu kontynentalnego; |
| --- | --- |

h)

wyznaczony operator koncesji wydobywczej na Morzu Barentsa musi mieć doświadczenie z wykonania przynajmniej jednego odwiertu na norweskim szelfie kontynentalnym jako operator lub odpowiednie równoważne doświadczenie operacyjne spoza obszaru norweskiego szelfu kontynentalnego;

| i) | w celu otrzymania koncesji wydobywczych w strefach głębokowodnych zarówno wyznaczony operator, jak i co najmniej jeden inny koncesjobiorca muszą mieć doświadczenie z wykonania jako operator przynajmniej jednego odwiertu na norweskim szelfie kontynentalnym lub odpowiednie równoważne doświadczenie operacyjne spoza obszaru norweskiego szelfu kontynentalnego. Aby otrzymać koncesję wydobywczą, co najmniej jeden koncesjobiorca musi mieć doświadczenie z wykonania odwiertu jako operator w strefach głębokowodnych; |
| --- | --- |

i)

w celu otrzymania koncesji wydobywczych w strefach głębokowodnych zarówno wyznaczony operator, jak i co najmniej jeden inny koncesjobiorca muszą mieć doświadczenie z wykonania jako operator przynajmniej jednego odwiertu na norweskim szelfie kontynentalnym lub odpowiednie równoważne doświadczenie operacyjne spoza obszaru norweskiego szelfu kontynentalnego. Aby otrzymać koncesję wydobywczą, co najmniej jeden koncesjobiorca musi mieć doświadczenie z wykonania odwiertu jako operator w strefach głębokowodnych;

| j) | w celu otrzymania koncesji wydobywczej na wykonywanie odwiertów poszukiwawczych w warunkach wysokiego ciśnienia lub wysokiej temperatury wyznaczony operator i co najmniej jeden koncesjobiorca muszą mieć doświadczenie z wykonania jako operator przynajmniej jednego odwiertu na norweskim szelfie kontynentalnym lub odpowiednie równoważne doświadczenie operacyjne spoza obszaru norweskiego szelfu kontynentalnego. Aby otrzymać koncesję wydobywczą, co najmniej jeden koncesjobiorca musi mieć doświadczenie z wykonania jako operator odwiertu w warunkach wysokiego ciśnienia lub wysokiej temperatury. |
| --- | --- |

j)

w celu otrzymania koncesji wydobywczej na wykonywanie odwiertów poszukiwawczych w warunkach wysokiego ciśnienia lub wysokiej temperatury wyznaczony operator i co najmniej jeden koncesjobiorca muszą mieć doświadczenie z wykonania jako operator przynajmniej jednego odwiertu na norweskim szelfie kontynentalnym lub odpowiednie równoważne doświadczenie operacyjne spoza obszaru norweskiego szelfu kontynentalnego. Aby otrzymać koncesję wydobywczą, co najmniej jeden koncesjobiorca musi mieć doświadczenie z wykonania jako operator odwiertu w warunkach wysokiego ciśnienia lub wysokiej temperatury.

Bloki dostępne dla wnioskodawców

Składane wnioski o udział w koncesjach wydobywczych mogą dotyczyć bloków, na które nie udzielono dotąd koncesji na wyznaczonym obszarze, jak wskazano na mapach opublikowanych przez norweski Departament ds. Ropy Naftowej. Możliwe jest również złożenie wniosków w odniesieniu do terenów, z których zrezygnowano na wyznaczonym obszarze po ogłoszeniu zawiadomienia, zgodnie ze zaktualizowanymi interaktywnymi mapami norweskiego Departamentu ds. Ropy Naftowej, dostępnymi na jego stronie internetowej.

Każda koncesja wydobywcza może obejmować przynajmniej jeden blok lub też części jednego bloku lub kilku bloków. Wnioskodawcy są proszeni o ograniczenie zakresu wniosków do obszarów, w odniesieniu do których sporządzili mapę złóż.

Pełen tekst zawiadomienia oraz szczegółowe mapy dostępnych obszarów można znaleźć na stronie internetowej norweskiej Dyrekcji ds. Ropy Naftowej www.npd.no/apa2020.

Wnioski o udzielenie koncesji na wydobycie ropy naftowej należy składać elektronicznie, np. za pomocą L2S, na adres norweskiego Ministerstwa ds. Ropy Naftowej i Energii:

| Ministry of Petroleum and Energy |
| --- |
| P.O. Box 8148 Dep. |
| N-0033 Oslo |
| NORWEGIA |

Ministry of Petroleum and Energy

P.O. Box 8148 Dep.

N-0033 Oslo

NORWEGIA

Kopię należy składać elektronicznie, np. za pomocą L2S, na adres norweskiego Departamentu ds. Ropy Naftowej:

| The Norwegian Petroleum Directorate |
| --- |
| P.O. Box 600 |
| N-4003 Stavanger |
| NORWEGIA |

The Norwegian Petroleum Directorate

P.O. Box 600

N-4003 Stavanger

NORWEGIA

Termin: 22 września 2020 r. do godz. 12.00 w południe.

Udzielenie koncesji na wydobycie ropy naftowej w ramach procedury udzielania koncesji w obrębie wyznaczonych obszarów w 2020 r. na norweskim szelfie kontynentalnym zostało zaplanowane na pierwszy kwartał 2021 r.

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

| 23.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/15 |
| --- | --- | --- | --- |

23.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/15

---

Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa M.9858 – Bosch Group/ELCO Group/JV)

Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2020/C 243/08)

1.

Zgłoszenie to dotyczy następujących przedsiębiorstw:

| — | Bosch Thermotechnick GmbH („Bosch TT”, Niemcy), część Bosch Group, ostatecznie kontrolowana przez Robert Bosch GmbH, |
| --- | --- |

—

Bosch Thermotechnick GmbH („Bosch TT”, Niemcy), część Bosch Group, ostatecznie kontrolowana przez Robert Bosch GmbH,

| — | Electra Consumer Products Ltd. („ECP”, Izrael), część ELCO Group, ostatecznie kontrolowana przez Elco Ltd., |
| --- | --- |

—

Electra Consumer Products Ltd. („ECP”, Izrael), część ELCO Group, ostatecznie kontrolowana przez Elco Ltd.,

| — | Electra Industries Ltd. (Izrael). |
| --- | --- |

—

Electra Industries Ltd. (Izrael).

Przedsiębiorstwa Bosch TT i ECP przejmują, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wspólną kontrolę nad całym przedsiębiorstwem Electra Industries Ltd.

Koncentracja dokonywana jest w drodze zakupu udziałów/akcji.

2.

| — | w przypadku Bosch TT: wytwarzanie energooszczędnych produktów grzewczych i rozwiązań dotyczących ogrzewania wody, |
| --- | --- |

—

w przypadku Bosch TT: wytwarzanie energooszczędnych produktów grzewczych i rozwiązań dotyczących ogrzewania wody,

| — | w przypadku ECP: wytwarzanie i dystrybucja elektrycznych produktów konsumpcyjnych, usługi telekomunikacyjne oraz nieruchomości inwestycyjne, |
| --- | --- |

—

w przypadku ECP: wytwarzanie i dystrybucja elektrycznych produktów konsumpcyjnych, usługi telekomunikacyjne oraz nieruchomości inwestycyjne,

| — | w przypadku Electra Industries Ltd.: rozwój, produkcja i dostawa klimatyzatorów i innych akcesoriów mieszkaniowych, terminali wodnej klimatyzacji centralnej, pomp ciepła powietrze-woda i części składowych dla klientów OEM. |
| --- | --- |

—

w przypadku Electra Industries Ltd.: rozwój, produkcja i dostawa klimatyzatorów i innych akcesoriów mieszkaniowych, terminali wodnej klimatyzacji centralnej, pomp ciepła powietrze-woda i części składowych dla klientów OEM.

3.

Należy zauważyć, iż zgodnie z zawiadomieniem Komisji w sprawie uproszczonej procedury rozpatrywania niektórych koncentracji na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (2) sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym zawiadomieniu.

4.

Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Należy zawsze podawać następujący numer referencyjny:

M.9858 – Bosch Group/ELCO Group/JV

Uwagi można przesyłać do Komisji pocztą, pocztą elektroniczną lub faksem. Należy stosować następujące dane kontaktowe:

E-mail: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu

Faks +32 22964301

Adres pocztowy:

| European Commission |
| --- |
| Directorate-General for Competition |
| Merger Registry |
| 1049 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 („rozporządzenie w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw”).

1

(2)  Dz.U. C 366 z 14.12.2013, s. 5.

2

---

| 23.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/17 |
| --- | --- | --- | --- |

23.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/17

---

Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa M.9867 –
  Allianz/BBVA Allianz Seguros y Reaseguros)

Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2020/C 243/09)

1.

Zgłoszenie to dotyczy następujących przedsiębiorstw:

| — | Allianz SE („Allianz”, Niemcy), |
| --- | --- |

—

Allianz SE („Allianz”, Niemcy),

| — | BBVA Allianz Seguros y Reaseguros, S.A. („BASR”, Hiszpania), kontrolowane przez BBVA Seguros S.A., de Seguros y Reaseguros („BBVA”, Hiszpania). |
| --- | --- |

—

BBVA Allianz Seguros y Reaseguros, S.A. („BASR”, Hiszpania), kontrolowane przez BBVA Seguros S.A., de Seguros y Reaseguros („BBVA”, Hiszpania).

Przedsiębiorstwo Allianz przejmuje, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wyłączną kontrolę nad całym przedsiębiorstwem BASR.

Koncentracja dokonywana jest w drodze zakupu udziałów/akcji.

2.

| — | w przypadku przedsiębiorstwa Allianz: Grupa Allianz jest globalnym dostawcą usług finansowych prowadzącym działalność głównie w zakresie ubezpieczeń na życie i ubezpieczeń innych niż na życie oraz zarządzania aktywami, |
| --- | --- |

—

w przypadku przedsiębiorstwa Allianz: Grupa Allianz jest globalnym dostawcą usług finansowych prowadzącym działalność głównie w zakresie ubezpieczeń na życie i ubezpieczeń innych niż na życie oraz zarządzania aktywami,

| — | w przypadku przedsiębiorstwa BASR: działalność w zakresie ubezpieczeń innych niż na życie (oraz zdrowotnych) BBVA w Hiszpanii oraz istniejąca linia ubezpieczeniowa gospodarstw domowych BBVA w Portugalii. |
| --- | --- |

—

w przypadku przedsiębiorstwa BASR: działalność w zakresie ubezpieczeń innych niż na życie (oraz zdrowotnych) BBVA w Hiszpanii oraz istniejąca linia ubezpieczeniowa gospodarstw domowych BBVA w Portugalii.

3.

Należy zauważyć, iż zgodnie z zawiadomieniem Komisji w sprawie uproszczonej procedury rozpatrywania niektórych koncentracji na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (2) sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym zawiadomieniu.

4.

Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Należy zawsze podawać następujący numer referencyjny:

M.9867 – Allianz/BBVA Allianz Seguros y Reaseguros

Uwagi można przesyłać do Komisji pocztą, pocztą elektroniczną lub faksem. Należy stosować następujące dane kontaktowe:

E-mail: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu

Faks +32 22964301

Adres pocztowy:

| European Commission |
| --- |
| Directorate-General for Competition |
| Merger Registry |
| 1049 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 („rozporządzenie w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw”).

1

(2)  Dz.U. C 366 z 14.12.2013, s. 5.

2

---

INNE AKTY

Komisja Europejska

| 23.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/18 |
| --- | --- | --- | --- |

23.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/18

---

Publikacja zmienionego jednolitego dokumentu w następstwie wniosku o zatwierdzenie zmiany nieznacznej zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1151/2012

(2020/C 243/10)

Komisja Europejska zatwierdziła niniejszą zmianę nieznaczną w rozumieniu art. 6 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 664/2014 (1).

Wniosek o zatwierdzenie niniejszej zmiany nieznacznej jest dostępny w bazie danych Komisji eAmbrosia.

JEDNOLITY DOKUMENT

„CASTAÑA DE GALICIA”

Nr UE: PGI-ES-0609-AM01 – 31.1.2020

ChNP () ChOG (X)

1.   Nazwa

„Castaña de Galicia”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Hiszpania

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Rodzaj produktu

Klasa 1.6. Owoce, warzywa i zboża świeże lub przetworzone

3.2.   Opis produktu, do którego odnosi się nazwa podana w pkt 1

Chronione oznaczenie geograficzne „Castaña de Galicia” zostało zarezerwowane dla owoców pozyskanych z miejscowych galicyjskich kultywarów kasztana jadalnego (Castanea sativa Mill.) przeznaczonych do spożycia przez ludzi i sprzedawanych w postaci świeżej lub zamrożonej.

Wspomniane kultywary obejmują szereg ekotypów miejscowego pochodzenia powstałych w wyniku selekcji dokonywanej na przestrzeni setek lat przez rolników w celu poprawy wydajności i jakości tych roślin. Ich morfologia i cechy genetyczne zostały szczegółowo opisane i zidentyfikowane, ze wskazaniem cech odróżniających je od kasztanów jadalnych produkowanych na innych obszarach w Hiszpanii oraz w Portugalii i we Francji. Kultywary te uznaje się za niezastąpione dziedzictwo pod względem zasobów genetycznych roślin z punktu widzenia zachowania różnorodności biologicznej i genetycznej i są one objęte ochroną prawną jako „odmiany dla zachowania bioróżnorodności”.

Stosowanie tradycyjnych technik uprawy kasztanów jadalnych w Galicji umożliwiło dobór jednorodnej grupy rodzimych kultywarów, której galicyjskie kasztany jadalne zawdzięczają swoją obecną sławę i renomę.

Podstawowe cechy wyróżniające „Castaña de Galicia”:

| — | cienka, błyszcząca owocnia w kolorze brązowym, |
| --- | --- |

—

cienka, błyszcząca owocnia w kolorze brązowym,

| — | cienka, nieznacznie wnikająca w nasiona błona (membrana), łatwo oddzielająca się przy obieraniu, |
| --- | --- |

—

cienka, nieznacznie wnikająca w nasiona błona (membrana), łatwo oddzielająca się przy obieraniu,

| — | słodki smak oraz zwarta, niemączysta konsystencja, |
| --- | --- |

—

słodki smak oraz zwarta, niemączysta konsystencja,

| — | wilgotność owocu po zbiorze wynosi 50–60 %, |
| --- | --- |

—

wilgotność owocu po zbiorze wynosi 50–60 %,

| — | zazwyczaj w łupinie znajduje się do trzech owoców, |
| --- | --- |

—

zazwyczaj w łupinie znajduje się do trzech owoców,

| — | średnia zawartość węglowodanów wynosi 59,5 % (w suchej masie), co jest wartością wyższą niż wartości uzyskiwane na pozostałych obszarach produkcji na terytorium Hiszpanii, |
| --- | --- |

—

średnia zawartość węglowodanów wynosi 59,5 % (w suchej masie), co jest wartością wyższą niż wartości uzyskiwane na pozostałych obszarach produkcji na terytorium Hiszpanii,

| — | bardzo niska zawartość procentowa owoców pękniętych (4,5 %) i z przegrodami wewnątrz owoców (2,1 %). Galicyjskie kasztany jadalne charakteryzują się najniższą sumą tych parametrów w porównaniu z kasztanami jadalnymi pochodzącymi z innych obszarów produkcji na terytorium Hiszpanii. |
| --- | --- |

—

bardzo niska zawartość procentowa owoców pękniętych (4,5 %) i z przegrodami wewnątrz owoców (2,1 %). Galicyjskie kasztany jadalne charakteryzują się najniższą sumą tych parametrów w porównaniu z kasztanami jadalnymi pochodzącymi z innych obszarów produkcji na terytorium Hiszpanii.

Po wskazaniu średnich wartości charakterystycznych dla galicyjskich kasztanów jadalnych poniżej wymieniono cechy owoców „Castaña de Galicia” objętych ochroną w ramach ChOG po zbiorze:

| — | wilgotność minimalna 50 % i wilgotność maksymalna 60 %, |
| --- | --- |

—

wilgotność minimalna 50 % i wilgotność maksymalna 60 %,

| — | maksymalna zawartość owoców z przegrodami: 12 %, |
| --- | --- |

—

maksymalna zawartość owoców z przegrodami: 12 %,

| — | minimalna zawartość węglowodanów: 55 %, |
| --- | --- |

—

minimalna zawartość węglowodanów: 55 %,

| — | maksymalna liczba owoców na kilogram nie większa niż 120 w przypadku owoców świeżych i 200 w przypadku owoców mrożonych. |
| --- | --- |

—

maksymalna liczba owoców na kilogram nie większa niż 120 w przypadku owoców świeżych i 200 w przypadku owoców mrożonych.

W każdym opakowaniu kasztanów jadalnych objętych ChOG „Castaña de Galicia” dopuszcza się zawartość do 5 % owoców niespełniających określonych powyżej wymagań.

Proces zamrażania służy wyłącznie przedłużeniu okresu przechowywania produktu i nie jest w sensie dosłownym procesem przetwarzania, w związku z czym owoce świeże i zamrożone charakteryzują się jednakowymi wymienionymi powyżej właściwościami fizycznymi, chemicznymi i organoleptycznymi.

3.3.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego) i surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

—

3.4.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Z wyjątkiem samej uprawy na określonym obszarze geograficznym nie prowadzi się żadnych szczególnych procesów.

3.5.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd. produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Kasztany jadalne objęte ChOG „Castaña de Galicia” są sprzedawane w opakowaniach siatkowych, z rafii lub parcianki w przypadku owoców świeżych oraz w opakowaniach z materiałów przeznaczonych do kontaktu z żywnością, zgodnych z obowiązującymi przepisami dotyczącymi żywności, w przypadku owoców mrożonych. W obu przypadkach dopuszczalna masa zapakowanego produktu wynosi 500 g, 1 kg, 2,5 kg, 5 kg, 10 kg, 15 kg, 20 kg i 25 kg. Dopuszcza się również inne formaty, pod warunkiem zachowania jakości produktu.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Opakowania, w których do obrotu wprowadzane są kasztany jadalne objęte chronionym oznaczeniem geograficznym „Castaña de Galicia”, muszą być opatrzone etykietą handlową producenta/pakującego oraz specjalną etykietą ChOG, na której umieszczone jest oficjalne logo ChOG.

Zarówno na etykiecie handlowej, jak i na specjalnej etykiecie ChOG musi znaleźć się określenie „Indicación Geográfica Protegida »Castaña de Galicia«”.

Na etykietach produktów przetworzonych (na przykład purée z kasztanów jadalnych, kremu z kasztanów jadalnych, kasztanów jadalnych w syropie, kasztanów jadalnych w alkoholu, kasztanów jadalnych kandyzowanych, czekoladek z kandyzowanymi kasztanami jadalnymi itp.) można umieścić informację o wykorzystaniu w produkcji kasztanów jadalnych objętych chronionym oznaczeniem geograficznym „Castaña de Galicia”, pod warunkiem że surowiec spełnienia wymagania określone w specyfikacji produktu.

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Określony obszar geograficzny produkcji „Castaña de Galicia” obejmuje część terytorium Wspólnoty Autonomicznej Galicji ograniczoną przez Kordylierę Wewnętrzną od zachodu i góry Sierra del Xistral od północy.

Z punktu widzenia podziału administracyjnego obszar upraw obejmuje:

| — | w prowincji A Coruña: powiat (comarca) Terra de Melide oraz gminy (municipios) Arzúa i Boimorto (powiat Arzúa), |
| --- | --- |

—

w prowincji A Coruña: powiat (comarca) Terra de Melide oraz gminy (municipios) Arzúa i Boimorto (powiat Arzúa),

| — | całą prowincję Lugo, z wyjątkiem gmin O Vicedo, Viveiro, Xove i Cervo (powiat Mariña Occidental), Burela y Foz (powiat Mariña Central) oraz Barreiros y Ribadeo (powiat Mariña Oriental), |
| --- | --- |

—

całą prowincję Lugo, z wyjątkiem gmin O Vicedo, Viveiro, Xove i Cervo (powiat Mariña Occidental), Burela y Foz (powiat Mariña Central) oraz Barreiros y Ribadeo (powiat Mariña Oriental),

| — | wszystkie gminy w prowincji Orense, |
| --- | --- |

—

wszystkie gminy w prowincji Orense,

| — | w prowincji Pontevedra: powiaty Tabeirós-Terra de Montes i Deza, gminy: Cotobade, A Lama i Campo Lameiro (powiat Pontevedra) oraz gminę Cuntis (powiat Caldas), |
| --- | --- |

—

w prowincji Pontevedra: powiaty Tabeirós-Terra de Montes i Deza, gminy: Cotobade, A Lama i Campo Lameiro (powiat Pontevedra) oraz gminę Cuntis (powiat Caldas),

| — | na wytyczenie obszaru produkcji wpływ mają opady deszczu, temperatura, warunki glebowe, wysokość nad poziomem morza oraz stosunek temperatury do opadów deszczu, które są optymalne do uprawy kasztanów jadalnych wysokiej jakości. |
| --- | --- |

—

na wytyczenie obszaru produkcji wpływ mają opady deszczu, temperatura, warunki glebowe, wysokość nad poziomem morza oraz stosunek temperatury do opadów deszczu, które są optymalne do uprawy kasztanów jadalnych wysokiej jakości.

5.   Związek z obszarem geograficznym

5.1.   Specyfika obszaru geograficznego

Wyznaczony obszar geograficzny charakteryzuje się sprzyjającymi warunkami klimatycznymi, które odpowiadają za dobry wzrost upraw i wysoką jakość galicyjskich kasztanów jadalnych. Należą do nich umiarkowane temperatury panujące przez cały okres wzrostu i dojrzewania owoców oraz wilgotność powietrza, która wpływa na wysoki poziom wilgotności owoców, co gwarantuje wysoką jakość produktu.

Poniżej bardziej szczegółowo opisano specyficzne cechy określonego obszaru geograficznego w bezpośrednim odniesieniu do parametrów uznawanych za optymalne dla kasztanów jadalnych:

| — | opady: obszar produkcji charakteryzuje się obfitymi opadami, których roczna suma wynosi ok. 1 000 mm, oraz występowaniem suchych okresów letnich trwających do września. Oba te czynniki korzystnie wpływają na jakość kasztanów jadalnych. Z obszaru tego wyłączone są strefy Galicji położone bliżej wybrzeża, gdzie przekroczone są wartości zalecane do uprawy, |
| --- | --- |

—

opady: obszar produkcji charakteryzuje się obfitymi opadami, których roczna suma wynosi ok. 1 000 mm, oraz występowaniem suchych okresów letnich trwających do września. Oba te czynniki korzystnie wpływają na jakość kasztanów jadalnych. Z obszaru tego wyłączone są strefy Galicji położone bliżej wybrzeża, gdzie przekroczone są wartości zalecane do uprawy,

| — | temperatura: obszar ten charakteryzuje się średnimi rocznymi temperaturami w przedziale 6–14 °C, które mieszczą się w zakresie zalecanym dla kasztanów jadalnych (3–16 °C), a gorące okresy letnie sprzyjają wzrostowi i dojrzewaniu owoców, |
| --- | --- |

—

temperatura: obszar ten charakteryzuje się średnimi rocznymi temperaturami w przedziale 6–14 °C, które mieszczą się w zakresie zalecanym dla kasztanów jadalnych (3–16 °C), a gorące okresy letnie sprzyjają wzrostowi i dojrzewaniu owoców,

| — | stosunek temperatury do opadów: wschodnia połowa Galicji charakteryzuje się najbardziej korzystnym dla kasztanów jadalnych stosunkiem temperatury do opadów, ponieważ gatunek ten rośnie najlepiej w środowiskach raczej wilgotnych. Warunki te w żadnym wypadku nie mogą być jednak nadmiernie wilgotne, ponieważ sprzyjają rozwojowi chorób, takich jak choroba atramentowa i zgorzel, |
| --- | --- |

—

stosunek temperatury do opadów: wschodnia połowa Galicji charakteryzuje się najbardziej korzystnym dla kasztanów jadalnych stosunkiem temperatury do opadów, ponieważ gatunek ten rośnie najlepiej w środowiskach raczej wilgotnych. Warunki te w żadnym wypadku nie mogą być jednak nadmiernie wilgotne, ponieważ sprzyjają rozwojowi chorób, takich jak choroba atramentowa i zgorzel,

| — | wysokość nad poziomem morza: wyznaczony obszar położony jest na optymalnej dla kasztanów jadalnych wysokości nad poziomem morza (400–900 m n.p.m. i nie wyżej niż 1 200 m n.p.m.), |
| --- | --- |

—

wysokość nad poziomem morza: wyznaczony obszar położony jest na optymalnej dla kasztanów jadalnych wysokości nad poziomem morza (400–900 m n.p.m. i nie wyżej niż 1 200 m n.p.m.),

| — | gleby i podłoże skalne: większość powierzchni pokrywają gliniaste gleby powstałe na granitach i skale metamorficznej (łupki i łupki serecytowe), bogate w substancje organiczne, o niskim pH i małej zawartości aktywnego wapnia – takie gleby uznawane są za najbardziej odpowiednie do uprawy kasztanów jadalnych. |
| --- | --- |

—

gleby i podłoże skalne: większość powierzchni pokrywają gliniaste gleby powstałe na granitach i skale metamorficznej (łupki i łupki serecytowe), bogate w substancje organiczne, o niskim pH i małej zawartości aktywnego wapnia – takie gleby uznawane są za najbardziej odpowiednie do uprawy kasztanów jadalnych.

Uprawa kasztanów jadalnych wykazuje duże walory środowiskowe, jak również zdolność do doskonałego dostosowania się do warunków glebowych i klimatycznych panujących w górach o dużej i średniej wysokości w centralnej Galicji, gdzie stała się najbardziej konkurencyjną alternatywą dla rolnictwa. Jednym z czynników, który przyczynił się do wytyczenia granic omawianego obszaru, była historyczna ewolucja zagospodarowania terenu i form jego użytkowania (na korzyść upraw drzew szybko rosnących oraz upraw takich jak kukurydza czy ziemniaki).

5.2.   Specyfika produktu

Poza cechami, na które wpływ mają wymienione w poprzednim punkcie warunki glebowe i klimatyczne panujące na obszarze produkcji, zapewniające optymalny wzrost owoców, produkcja galicyjskich kasztanów jadalnych czerpie z intensywnej pracy w zakresie doboru wykonywanej przez rolników galicyjskich w souto (pojęcie souto odnosi się do plantacji składających się z drzew w jednakowym lub zbliżonym wieku, które poddawane są tym samym zabiegom). W ten sposób czynnik ludzki, za pomocą tradycyjnych i starannych praktyk upraw, stał się motorem do ciągłej selekcji odmian (pod kątem cech produkcyjnych i jakościowych), która doprowadziła do stworzenia grupy ekotypów rodzimych, od których pochodzą dzisiejsze doskonałe jakościowo galicyjskie kasztany jadalne. Zespół tych czynników przyczynił się do uzyskania przez kasztany jadalne sławy i prestiżu, jakimi cieszą się obecnie.

Do dzisiaj stosowany model produkcji wypracowany w souto, poza widocznym powiązaniem z kulturą i tradycją uprawy kasztanów w Galicji, jest też ważnym źródłem materiału roślinnego wykorzystywanego do tworzenia nowych plantacji kasztanów jadalnych, na których stosowane są nowoczesne techniki uprawy.

Wśród specyficznych cech jakościowych odróżniających galicyjskie kasztany jadalne od kasztanów jadalnych pochodzących z innych obszarów produkcji należy wymienić:

| — | cienką błonę, w dużym stopniu ułatwiającą obieranie owoców, |
| --- | --- |

—

cienką błonę, w dużym stopniu ułatwiającą obieranie owoców,

| — | niewielki procent owoców z wewnętrznymi przegrodami, co – podobnie jak w przypadku cienkiej błony – oznacza, że owoce łatwiej się obiera, |
| --- | --- |

—

niewielki procent owoców z wewnętrznymi przegrodami, co – podobnie jak w przypadku cienkiej błony – oznacza, że owoce łatwiej się obiera,

| — | wysoką wilgotność, która jest parametrem cenionym zarówno w przypadku owoców przeznaczonych do spożycia na świeżo, jak i do przetwarzania, |
| --- | --- |

—

wysoką wilgotność, która jest parametrem cenionym zarówno w przypadku owoców przeznaczonych do spożycia na świeżo, jak i do przetwarzania,

| — | niewielki odsetek owoców popękanych, co znacząco zmniejsza ilość odpadów podczas sortowania i selekcji, |
| --- | --- |

—

niewielki odsetek owoców popękanych, co znacząco zmniejsza ilość odpadów podczas sortowania i selekcji,

| — | bardzo wysoką zawartość skrobi, która po rozkładzie do cukrów prostych (naturalna hydroliza w trakcie dojrzewania oraz hydroliza pod wpływem procesów termicznych) zwiększa słodycz kasztanów jadalnych. |
| --- | --- |

—

bardzo wysoką zawartość skrobi, która po rozkładzie do cukrów prostych (naturalna hydroliza w trakcie dojrzewania oraz hydroliza pod wpływem procesów termicznych) zwiększa słodycz kasztanów jadalnych.

5.3.   Związek przyczynowy zachodzący pomiędzy charakterystyką obszaru geograficznego a cechami jakościowymi, renomą lub innymi szczególnymi właściwościami produktu

Kasztan jadalny w formie dzikiej występuje w Galicji od plejstocenu, ale udomowiono go i zaczęto uprawiać za czasów panowania rzymskiego. Następnie w okresie średniowiecza nowy impuls uprawom nadali kler i szlachta, rozpowszechniając uprawy kasztanów jadalnych w ścisłym powiązaniu z uprawą winorośli.

W ten sposób od czasów starożytnych dokonywała się selekcja i rozpowszechnianie wysokiej jakości rodzimych odmian kasztanów jadalnych, dających najczęściej możliwości wykorzystania zarówno drewna, jak i owoców. Z drugiej strony związane z historią Galicji znaczne rozproszenie się ludności praktycznie na całe jej dzisiejsze terytorium (obszary nadmorskie, płaskowyż centralny, doliny i góry) przyczyniło się do doboru licznych odmian przystosowanych do upraw w różnych środowiskach, łączących doskonałe dostosowanie do rodzaju gleby i warunków klimatycznych z niewielkim odsetkiem owoców z przegrodami wewnętrznymi, odpowiednim rozmiarem, niewielkim odsetkiem pęknięć itd.

Optymalne dostosowanie się kasztanów jadalnych do warunków środowiskowych panujących na wyznaczonym obszarze geograficznym (specyfika obszaru geograficznego) przekłada się na wysoką jakość produktu, co wynika z logiki związku przyczynowo-skutkowego między dobrym rozwojem gatunku a uzyskaniem dobrych jakościowo owoców. Ponadto umiarkowane temperatury podczas wzrostu i dojrzewania kasztanów jadalnych oraz wysoka wilgotność powietrza na obszarze produkcji wpływają na wysoką wilgotność owoców, która jest cechą bardzo cenioną zarówno w przypadku owoców przeznaczonych do spożycia na świeżo, jak i będących surowcem do przetworzenia.

Ponadto techniki pielęgnacyjne stosowane w souto doprowadziły do stworzenia podstawowego modelu produkcji galicyjskich kasztanów jadalnych. W tym środowisku produkcji rolnicy dokonali stopniowej selekcji i udomowienia kasztana jadalnego, zwracając szczególną uwagę na jego wydajność i jakość, co doprowadziło do stworzenia grupy ekotypów lokalnych, z których wywodzą się dzisiejsze rodzime kultywary i którym galicyjskie kasztany jadalne zawdzięczają swoją wysoką jakość, reputację i sławę.

Renoma galicyjskich kasztanów jadalnych znajduje odzwierciedlenie w pozycji, jaką cieszą się one na rynku hiszpańskim (na którym często jako galicyjskie sprzedaje się również kasztany jadalne pochodzące z obszarów innych niż Galicja), co świadczy o ich dobrej reputacji. Spośród odniesień bibliograficznych, które potwierdzają historyczną dobrą reputację galicyjskich kasztanów jadalnych, można wymienić następujące:

| — | liczne dokumenty zachowane w klasztorach galicyjskich, świadczące o dużym znaczeniu kasztanów jadalnych w Galicji w okresie średniowiecza. O dokumentach tych wspomniano w dziełach, spośród których można wymienić: „El priorato benedictino de San Vicenzo de Pombeiro y su colección diplomática en la Edad Media” [„Godność przeora benedyktyńskiego w San Vicenzo de Pombeiro i jego kolekcja dyplomatyczna w średniowieczu”] oraz „El monasterio de S. Clodio do Ribeiro en la Edad Media: Estudio y Documentos” [„Klasztor w San Clodio do Ribeiro w średniowieczu. Studium i dokumenty”] M. Lucasa Álvareza i P. Lucasa Domíngueza oraz „Colección Diplomática do mosteiro cisterciense de Sta. María de Oseira” [„Kolekcja dyplomatyczna klasztoru cystersów w Santa María de Oseira”] M. Romaní Martíneza, |
| --- | --- |

—

liczne dokumenty zachowane w klasztorach galicyjskich, świadczące o dużym znaczeniu kasztanów jadalnych w Galicji w okresie średniowiecza. O dokumentach tych wspomniano w dziełach, spośród których można wymienić: „El priorato benedictino de San Vicenzo de Pombeiro y su colección diplomática en la Edad Media” [„Godność przeora benedyktyńskiego w San Vicenzo de Pombeiro i jego kolekcja dyplomatyczna w średniowieczu”] oraz „El monasterio de S. Clodio do Ribeiro en la Edad Media: Estudio y Documentos” [„Klasztor w San Clodio do Ribeiro w średniowieczu. Studium i dokumenty”] M. Lucasa Álvareza i P. Lucasa Domíngueza oraz „Colección Diplomática do mosteiro cisterciense de Sta. María de Oseira” [„Kolekcja dyplomatyczna klasztoru cystersów w Santa María de Oseira”] M. Romaní Martíneza,

| — | wzmiankę Aleksandra Dumasa o jakości galicyjskich kasztanów jadalnych w „De París a Cádiz” [„Z Paryża do Kadyksu”], napisanej w 1847 r., |
| --- | --- |

—

wzmiankę Aleksandra Dumasa o jakości galicyjskich kasztanów jadalnych w „De París a Cádiz” [„Z Paryża do Kadyksu”], napisanej w 1847 r.,

| — | uznanie gajów kasztanowych za jeden z najważniejszych elementów rolniczego pejzażu Galicji przez Abela Bouhiera w jego dziele „La Galice. Essai géographique d’analyse et d’interprétation d’un vieux complexe agraire” [„Galicja. Esej o analizie geograficznej i interpretacji dawnego modelu agrarnego”], |
| --- | --- |

—

uznanie gajów kasztanowych za jeden z najważniejszych elementów rolniczego pejzażu Galicji przez Abela Bouhiera w jego dziele „La Galice. Essai géographique d’analyse et d’interprétation d’un vieux complexe agraire” [„Galicja. Esej o analizie geograficznej i interpretacji dawnego modelu agrarnego”],

| — | liczne wzmianki o święcie kasztanów (fiesta de magosto – jest to święto ludowe obchodzone w wielu miejscowościach w Galicji, którego tematem jest kasztan jadalny), na przykład wzmianka Manuela Murguíi (Manuel Murguía) w jego dziele pt. „Historia de Galicia” [„Historii Galicji”] (1865), |
| --- | --- |

—

liczne wzmianki o święcie kasztanów (fiesta de magosto – jest to święto ludowe obchodzone w wielu miejscowościach w Galicji, którego tematem jest kasztan jadalny), na przykład wzmianka Manuela Murguíi (Manuel Murguía) w jego dziele pt. „Historia de Galicia” [„Historii Galicji”] (1865),

| — | galicyjski kasztan jadalny był też ważnym składnikiem przepisów gastronomicznych, na przykład przepisów zebranych przez Manuela Puga y Pargi (1874–1917) w książce pt. „La Cocia Práctica” [„Kuchnia praktyczna”] (1905) oraz licznych dań opisanych przez Álvaro Cunqueiro w książce pt. „La Cocina Gallega” [„Kuchnia galicyjska”] (1973 r.). |
| --- | --- |

—

galicyjski kasztan jadalny był też ważnym składnikiem przepisów gastronomicznych, na przykład przepisów zebranych przez Manuela Puga y Pargi (1874–1917) w książce pt. „La Cocia Práctica” [„Kuchnia praktyczna”] (1905) oraz licznych dań opisanych przez Álvaro Cunqueiro w książce pt. „La Cocina Gallega” [„Kuchnia galicyjska”] (1973 r.).

Kolejnym pośrednim dowodem na szeroki zasięg, prestiż i reputację galicyjskich kasztanów jadalnych jest analiza liczby znalezionych w internecie odniesień do galicyjskich kasztanów jadalnych oraz kasztanów jadalnych innego pochodzenia. Na przykład wyszukiwanie za pomocą wyszukiwarki Google w dniu 20 listopada 2008 r. słów „castaña(-s) gallega(-s)” („galicyjski(-e) kasztan(-y) jadalny(-e)”) i ich odpowiedników w języku galicyjskim („castaña(-s) galega(-s)”) dało w sumie 5 600 wyników, podczas gdy wyszukiwanie słów „castaña(-s) española(-s)” („hiszpański(-e) kasztan(-y) jadalny(-e)”) dało poniżej 200 wyników wyszukiwania. W przypadku kasztanów jadalnych z innych regionów (Asturii, Andaluzji czy Estremadury) nie otrzymano nigdy nawet dwudziestu wyników wyszukiwania.

Odesłanie do publikacji specyfikacji produktu

(art. 6 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia)

https://mediorural.xunta.gal/fileadmin/arquivos/alimentacion/produtos_calidade/tramitacion/IGP_Castana_de_Galicia_Pliego_de_condiciones_septiembre_2019_definitivo.pdf

---

(1)  Dz.U. L 179 z 19.6.2014, s. 17.

---

| 23.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/23 |
| --- | --- | --- | --- |

23.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/23

---

Powiadomienie o wniosku dotyczącym stosowalności art. 34 dyrektywy 2014/25/UE

Wniosek złożony przez podmiot zamawiający – Przedłużenie terminu przyjęcia aktów wykonawczych

(2020/C 243/11)

W dniu 1 marca 2018 r. Komisja otrzymała wniosek zgodnie z art. 35 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/25/UE (1). Pierwszym dniem roboczym następującym po wpłynięciu wniosku był 2 marca 2018 r., a pierwotny termin przysługujący Komisji na rozpatrzenie przedmiotowego wniosku wynosił 145 dni roboczych.

Przedmiotowy wniosek został przedłożony przez Finavia Oyj i dotyczy działalności w zakresie świadczenia usług komercyjnych na rzecz pasażerów lotniczych w porcie lotniczym w Helsinkach w Finlandii. Stosowne powiadomienia opublikowano: w Dz.U. C 114 z dnia 28 marca 2018 r. na stronie 21, w Dz.U. C 359 z dnia 5 października 2018 r. na stronie 9 oraz w Dz.U. C 211 z dnia 25 czerwca 2020 r. na stronie 3. Przedłużony termin upływał dnia 8 lipca 2020 r.

Zgodnie z pkt 1 akapit czwarty załącznika IV do dyrektywy 2014/25/UE termin ten może zostać przedłużony przez Komisję za zgodą podmiotu, który złożył dany wniosek dotyczący wyłączenia określonego rodzaju działalności z zakresu obowiązywania dyrektywy. Biorąc pod uwagę potrzebę dalszej oceny wniosku oraz za zgodą Finavia Oyj, bieg terminu przysługującego Komisji na rozpatrzenie przedmiotowego wniosku zawiesza się do dnia 30 września 2020 r. Pozostaje to bez uszczerbku dla możliwości dalszego zawieszenia biegu terminu lub przedłużenia terminu.

---

(1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/25/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych, uchylająca dyrektywę 2004/17/WE (Dz.U. L 94 z 28.3.2014, s. 243).

---

| 23.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 243/24 |
| --- | --- | --- | --- |

23.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 243/24

---

Zawiadomienie dla NOOR WALI MEHSUDA, którego nazwisko zostało dodane do wykazu, o którym mowa w art. 2, 3 i 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzającego niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z organizacjami ISIL (Daisz) i Al-Kaida, na mocy rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2020/1082

(2020/C 243/12)

1.

Wykaz sporządzony przez wspomniany komitet ONZ obejmuje:

| — | ISIL (Daisz) i Al-Kaidę, |
| --- | --- |

—

ISIL (Daisz) i Al-Kaidę,

| — | osoby fizyczne lub prawne, podmioty, organy i grupy powiązane z ISIL (Daisz) i Al-Kaidą, oraz |
| --- | --- |

—

osoby fizyczne lub prawne, podmioty, organy i grupy powiązane z ISIL (Daisz) i Al-Kaidą, oraz

| — | osoby prawne, podmioty i organy będące własnością lub pozostające pod kontrolą którejkolwiek z tych powiązanych osób, podmiotów, organów lub grup, względnie w jakikolwiek inny sposób je wspierające. |
| --- | --- |

—

osoby prawne, podmioty i organy będące własnością lub pozostające pod kontrolą którejkolwiek z tych powiązanych osób, podmiotów, organów lub grup, względnie w jakikolwiek inny sposób je wspierające.

Działania lub czynności wskazujące na to, że dana osoba, grupa, dane przedsiębiorstwo lub dany podmiot są „powiązane” z ISIL (Daisz) i Al-Kaidą, obejmują:

| a) | udział w finansowaniu, planowaniu, ułatwianiu, przygotowywaniu lub wykonywaniu działań lub czynności przez ISIL (Daisz) i Al-Kaidę bądź jakąkolwiek ich komórkę, oddział, odłam lub grupę pochodną czy też dokonywanie tego wspólnie z nimi, pod ich nazwą, w ich imieniu lub w celu udzielenia im wsparcia; |
| --- | --- |

a)

udział w finansowaniu, planowaniu, ułatwianiu, przygotowywaniu lub wykonywaniu działań lub czynności przez ISIL (Daisz) i Al-Kaidę bądź jakąkolwiek ich komórkę, oddział, odłam lub grupę pochodną czy też dokonywanie tego wspólnie z nimi, pod ich nazwą, w ich imieniu lub w celu udzielenia im wsparcia;

| b) | dostarczanie, sprzedaż lub przekazywanie którejkolwiek z wymienionych osób lub grup broni i podobnych materiałów; |
| --- | --- |

b)

dostarczanie, sprzedaż lub przekazywanie którejkolwiek z wymienionych osób lub grup broni i podobnych materiałów;

| c) | prowadzenie rekrutacji na rzecz którejkolwiek z wymienionych osób lub grup; lub |
| --- | --- |

c)

prowadzenie rekrutacji na rzecz którejkolwiek z wymienionych osób lub grup; lub

| d) | wspieranie działań lub czynności którejkolwiek z wymienionych osób lub grup w inny sposób. |
| --- | --- |

d)

wspieranie działań lub czynności którejkolwiek z wymienionych osób lub grup w inny sposób.

2.

NOOR WALI MEHSUD może w każdej chwili złożyć wniosek do rzecznika praw obywatelskich ONZ o ponowną weryfikację decyzji o dodaniu jego nazwiska do wymienionego wyżej wykazu ONZ, wraz z dokumentami uzupełniającymi. Wnioski takie należy przesłać na następujący adres:

| United Nations - Office of the Ombudsperson |
| --- |
| Room DC2-2206 |
| New York, NY 10017 |
| Stany Zjednoczone Ameryki |
| Tel. +1 2129632671 |
| Faks +1 2129631300/3778 |
| E-mail: ombudsperson@un.org |

United Nations - Office of the Ombudsperson

Room DC2-2206

New York, NY 10017

Stany Zjednoczone Ameryki

Tel. +1 2129632671

Faks +1 2129631300/3778

E-mail: ombudsperson@un.org

Więcej informacji można znaleźć na stronie:

https://www.un.org/securitycouncil/sanctions/1267/aq_sanctions_list/procedures-for-delisting

3.

Do osób oraz podmiotów wpisanych do załącznika I mają zastosowanie następujące środki określone w rozporządzeniu (WE) nr 881/2002:

| 1) | zamrożenie wszystkich należących do nich funduszy i zasobów gospodarczych, będących ich własnością lub w ich posiadaniu, a także zakaz (dotyczący wszystkich) udostępniania im lub na ich rzecz, bezpośrednio lub pośrednio, funduszy i zasobów gospodarczych (art. 2 i 2a); oraz |
| --- | --- |

1)

zamrożenie wszystkich należących do nich funduszy i zasobów gospodarczych, będących ich własnością lub w ich posiadaniu, a także zakaz (dotyczący wszystkich) udostępniania im lub na ich rzecz, bezpośrednio lub pośrednio, funduszy i zasobów gospodarczych (art. 2 i 2a); oraz

| 2) | zakaz bezpośredniego lub pośredniego udzielania, sprzedaży, dostarczania lub przekazywania im doradztwa technicznego, pomocy lub szkoleń związanych z działalnością wojskową (art. 3). |
| --- | --- |

2)

zakaz bezpośredniego lub pośredniego udzielania, sprzedaży, dostarczania lub przekazywania im doradztwa technicznego, pomocy lub szkoleń związanych z działalnością wojskową (art. 3).

4.

| European Commission |
| --- |
| “Restrictive measures” |
| Rue de la Loi/Wetstraat 200 |
| 1049 Bruxelles/ Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |

European Commission

“Restrictive measures”

Rue de la Loi/Wetstraat 200

1049 Bruxelles/ Brussel

BELGIQUE/BELGIË

5.

Ponadto zwraca się uwagę zainteresowanych osób i podmiotów na możliwość zaskarżenia rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/1082 do Sądu Unii Europejskiej zgodnie z postanowieniami art. 263 akapit czwarty i szósty Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

6.

Dla zachowania należytego porządku zwraca się uwagę osób i podmiotów wymienionych w załączniku I na możliwość zwrócenia się z wnioskiem do właściwych władz odpowiedniego państwa członkowskiego (państw członkowskich), wymienionych w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 881/2002, w celu uzyskania zezwolenia na wykorzystanie zamrożonych funduszy i zasobów gospodarczych na podstawowe potrzeby lub określone płatności, zgodnie z art. 2a tego rozporządzenia.

---

(1)  Dz.U. L 255 z 21.9.2016, s. 25.

1

(2)  Dz.U. L 238 z 23.7.2020, s. 82.

2

(3)  Dz.U. L 139 z 29.5.2002, s. 9.

3

---