# Dziennik Urzędowy C 230/13 l

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 230 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Rocznik 6313 lipca 2020 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 230

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 6313 lipca 2020

---

| Spis treści | Strona |
| --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej |
| 2020/C 230/01 | Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej | 1 |

Spis treści

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

2020/C 230/01

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2020/C 230/02 | Sprawy połączone C-13/18 i C-126/18: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 23 kwietnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Szegedi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság i Szekszárdi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság – Węgry) – Sole-Mizo Zrt. (C-13/18) i Dalmandi Mezőgazdasági Zrt. (C-126/18) / Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága [Odesłanie prejudycjalne – Podatki – Podatek od wartości dodanej (VAT) – Dyrektywa 2006/112/WE – Prawo do odliczenia podatku naliczonego – Zwrot nadpłaconego VAT – Zwrot po terminie – Obliczenie odsetek – Warunki przyznawania odsetek należnych z tytułu utraty możliwości dysponowania nadpłaconym, podlegającym odliczeniu VAT, niezwróconym podatnikowi z naruszeniem prawa Unii, oraz odsetek należnych z tytułu opóźnienia organów podatkowych w zapłacie należnej kwoty – Zasady skuteczności i równoważności] | 2 |
| 2020/C 230/03 | Sprawa C-401/18: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 23 kwietnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Krajský soud v Praze – Republika Czeska) – Herst s.r.o. / Odvolací finanční ředitelství [Odesłanie prejudycjalne – Wspólny system podatku od wartości dodanej (VAT) – Dyrektywa 2006/112/WE – Artykuł 2 ust. 1 lit. b) – Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów – Artykuł 20 – Uzyskanie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel – Transakcje łańcuchowe zakupu i dalszej sprzedaży towarów w ramach jednego transportu wewnątrzwspólnotowego – Możliwość podjęcia decyzji mogących wpłynąć na sytuację prawną towaru – Przypisanie transportu – Transport z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy – Skutki w czasie wyroków dokonujących wykładni] | 3 |
| 2020/C 230/04 | Sprawa C-480/18: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 2 kwietnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākā tiesa – Łotwa) –postępowanie wszczęte przez AS PrivatBank [Odesłanie prejudycjalne – Usługi płatnicze w ramach rynku wewnętrznego – Dyrektywa 2007/64/WE – Przedmiotowy i podmiotowy zakres stosowania – Usługi płatnicze świadczone w walucie innej niż euro lub oficjalna waluta państwa członkowskiego spoza obszaru euro – Usługi płatnicze świadczone przez instytucję kredytową – Niewykonanie lub wadliwe wykonanie zlecenia płatniczego – Podmiot odpowiedzialny – Procedura nadzoru ostrożnościowego – Procedury wnoszenia skarg – Odszkodowanie pozasądowe – Właściwe organy] | 4 |
| 2020/C 230/05 | Sprawa C-507/18: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 23 kwietnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione – Włochy) – NH / Associazione Avvocatura per i diritti LGBTI – Rete Lenford [Odesłanie prejudycjalne – Równe traktowanie w zakresie zatrudnienia i pracy – Dyrektywa 2000/78/WE – Artykuł 3 ust. 1 lit. a), art. 8 ust. 1 oraz art. 9 ust. 2 – Zakaz dyskryminacji ze względu na orientację seksualną – Warunki dostępu do zatrudnienia lub pracy – Pojęcie – Publiczne oświadczenia wykluczające rekrutację osób homoseksualnych – Artykuł 11 ust. 1, art. 15 ust. 1 oraz art. 21 ust. 1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej – Ochrona praw – Sankcje – Osoba prawna będąca przedstawicielem interesu zbiorowego – Legitymacja procesowa mimo niewystępowania w imieniu określonej osoby występującej z powództwem lub w braku osoby poszkodowanej – Prawo do otrzymania odszkodowania] | 5 |
| 2020/C 230/06 | Sprawa C-640/18: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 23 kwietnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour d’appel de Mons – Belgia) – Wagram Invest SA / État belge [Odesłanie prejudycjalne – Dyrektywa 78/660/EWG – Roczne sprawozdania finansowe niektórych rodzajów spółek – Zasada prawdziwego i rzetelnego obrazu spółki – Nabycie finansowych środków trwałych przez spółkę akcyjną – Ujęcie po stronie kosztów w rachunku zysków i strat skonta związanego z długiem, którego okres spłaty jest dłuższy niż rok i który nie prowadzi do powstania prawa do odsetek, oraz ujęcie ceny nabycia środków trwałych w bilansie po stronie aktywów po odjęciu skonta] | 6 |
| 2020/C 230/07 | Sprawa C-670/18: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 2 kwietnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per la Sardegna – Włochy) – CO / Comune di Gesturi [Odesłanie prejudycjalne – Polityka społeczna – Zasada równości traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy – Dyrektywa 2000/78/WE – Zakaz jakiejkolwiek dyskryminacji ze względu na wiek – Publiczne zaproszenie do zgłaszania kandydatur – Warunki udziału – Wyłączenie emerytów sektora publicznego lub prywatnego] | 6 |
| 2020/C 230/08 | Sprawa C-710/18: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 23 kwietnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesarbeitsgericht – Niemcy) – WN / Land Niedersachsen [Odesłanie prejudycjalne – Swobodny przepływ pracowników – Artykuł 45 ust. 1 TFUE – Wynagrodzenie – Zaszeregowanie do stopni systemu wynagrodzeń – System wynagrodzeń uzależniający możliwość otrzymania wyższego wynagrodzenia od stażu pracy nabytego u tego samego pracodawcy – Ograniczenie uwzględnienia wcześniejszych okresów odpowiedniej działalności ukończonych u pracodawcy znajdującego się w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie pochodzenia] | 7 |
| 2020/C 230/09 | Sprawa C-736/18 P: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 23 kwietnia 2020 r. – Gugler France / Alexander Gugler, Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) [Odwołanie – Znak towarowy Unii Europejskiej – Graficzny znak towarowy zawierający element słowny GUGLER – Wniosek o unieważnienie prawa do znaku złożony przez Gugler France SA – Powiązania gospodarcze między podmiotem wnoszącym o unieważnienie prawa do znaku a właścicielem zakwestionowanego znaku towarowego – Brak prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd] | 8 |
| 2020/C 230/10 | Sprawa C-830/18: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 2 kwietnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberverwaltungsgericht Rheinland-Pfalz – Niemcy) – Landkreis Südliche Weinstraße / PF i in. [Odesłanie prejudycjalne – Swobodny przepływ pracowników – Rozporządzenie (UE) nr 492/2011 – Dzieci pracowników przygranicznych – Przywileje socjalne – System zwrotu kosztów transportu szkolnego – Warunek zamieszkiwania w kraju związkowym – Wykluczenie dzieci uczęszczających do szkoły w tym kraju związkowym i zamieszkujących w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie placówki szkolnej – Wykluczenie własnych obywateli zamieszkujących w innych krajach związkowych] | 8 |
| 2020/C 230/11 | Sprawa C-20/19: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 2 kwietnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Wien – Austria) – kunsthaus muerz gmbh / Zürich Versicherungs AG [Odesłanie prejudycjalne – Swoboda świadczenia usług – Bezpośrednie ubezpieczenie na życie – Dyrektywa 2002/83/WE – Artykuły 35 i 36 – Prawo do odstąpienia od umowy i termin na jego wykonanie – Błędne informacje dotyczące zasad wykonywania prawa do odstąpienia – Wymogi dotyczące formy złożenia oświadczenia o odstąpieniu – Wygaśnięcie prawa do odstąpienia od umowy – Znaczenie posiadania przez ubezpieczającego statusu konsumenta] | 9 |
| 2020/C 230/12 | Sprawa C-28/19: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 23 kwietnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Ryanair Ltd, Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato – Antitrust / Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato – Antitrust, Ryanair Ltd, Ryanair DAC [Odesłanie prejudycjalne – Transport – Usługi lotnicze – Rozporządzenie (WE) nr 1008/2008 – Artykuł 23 ust. 1 – Wskazywanie ostatecznej ceny – Opłaty za odprawę pasażerów przez Internet – VAT – Opłaty administracyjne za zakupy dokonane przy użyciu karty kredytowej innej niż wybrana przez przewoźnika lotniczego – Niemożliwe do uniknięcia i możliwe do przewidzenia elementy ostatecznej ceny, jaką należy zapłacić – Opcjonalne dopłaty do ceny – Pojęcie] | 10 |
| 2020/C 230/13 | Sprawy połączone C-101/19 i C-102/19: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 23 kwietnia 2020 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Bundesverwaltungsgericht – Niemcy) – Deutsche Homöopathie-Union (DHU) Arzneimittel GmbH & Co. KG / Bundesrepublik Deutschland [Odesłanie prejudycjalne – Produkty lecznicze stosowane u ludzi – Dyrektywa 2001/83/WE – Artykuły 62 i 69 – Informacje na etykiecie i ulotce homeopatycznych produktów leczniczych – Wyczerpujący wykaz informacji albo możliwość dodania użytecznych dla pacjenta informacji zgodnych z charakterystyką produktu – Wskazania dotyczące dawkowania homeopatycznych produktów leczniczych] | 10 |
| 2020/C 230/14 | Sprawa C-161/19: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 23 kwietnia 2020 r. – Komisja Europejska / Republika Austrii [Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego – Dyrektywa 2009/147/WE – Ochrona dzikiego ptactwa – Zezwolenia na wiosenne polowanie na słonki (Scolopax rusticola) w kraju związkowym Dolna Austria (Austria) – Artykuł 7 ust. 4 i art. 9 ust. 1 lit. c) – Brak innego zadowalającego rozwiązania – Pojęcie małych ilości] | 11 |
| 2020/C 230/15 | Sprawa C-217/19: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 23 kwietnia 2020 r. – Komisja Europejska/Republika Finlandii [Skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego – Dyrektywa 2009/147/WE – Ochrona dzikiego ptactwa – Zezwolenia na wiosenny odstrzał samców edredona zwyczajnego (Somateria mollissima) w prowincji Åland (Finlandia) – Artykuł 7 ust. 4, art. 9 ust. 1 lit. c) – Pojęcia legalnego wykorzystywania i małych ilości] | 12 |
| 2020/C 230/16 | Sprawa C-237/19: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 23 kwietnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Kúria – Węgry) – Gömböc Kutató, Szolgáltató és Kereskedelmi Kft. / Szellemi Tulajdon Nemzeti Hivatal [Odesłanie prejudycjalne – Znaki towarowe – Dyrektywa 2008/95/WE – Odmowa lub unieważnienie rejestracji – Trójwymiarowy znak towarowy – Artykuł 3 ust. 1 lit. e) ppkt (ii) oraz (iii) – Oznaczenie tworzone wyłącznie przez kształt towaru niezbędny do uzyskania efektu technicznego – Oznaczenie tworzone przez kształt zwiększający znacznie wartość towaru – Uwzględnienie sposobu postrzegania przez właściwy krąg odbiorców] | 12 |
| 2020/C 230/17 | Sprawa C-384/19: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 2 kwietnia 2020 r. – Komisja Europejska / Królestwo Hiszpanii [Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego – Ocena ryzyka powodziowego i zarządzanie nim – Dyrektywa 2007/60/WE – Artykuł 7 ust. 1 i 5, art. 10 ust. 1 i 2 oraz art. 15 ust. 1 – Plan zarządzania ryzykiem powodziowym – Sporządzenie – Konsultacja i podanie do publicznej wiadomości – Udostępnienie Komisji Europejskiej – Obszary dorzeczy ES 120 Gran Canaria, ES 122 Fuerteventura, ES 123 Lanzarote, ES 124 Tenerife, ES 125 La Palma, ES 126 La Gomera i ES 127 El Hierro (Hiszpania)] | 13 |
| 2020/C 230/18 | Sprawa C-406/19 P: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 2 kwietnia 2020 r. – Komisja Europejska/Królestwo Hiszpanii (Odwołanie – EFRG i EFRROW – Wydatki wyłączone z finansowania – Wydatki poniesione przez Królestwo Hiszpanii – Cofnięcie uznania organizacji producentów – Nieodzyskanie wypłaconej pomocy – Ciężar dowodu – Ryczałtowa korekta finansowa) | 14 |
| 2020/C 230/19 | Sprawa C-757/19: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Gericht Erster Instanz Eupen (Belgia) w dniu 15 października 2019 r. – ES / Wallonische Region | 14 |
| 2020/C 230/20 | Sprawa C-146/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Düsseldorf (Niemcy) w dniu 20 marca 2020 r. – AD, BE, CF / Corendon Airlines | 15 |
| 2020/C 230/21 | Sprawa C-155/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgerichts Ravensburg (Niemcy) w dniu 31 marca 2020 r. – RT, SV, BC / Volkswagen Bank GmbH, Skoda Bank – Zweigniederlassung der Volkswagen Bank GmbH | 15 |
| 2020/C 230/22 | Sprawa C-164/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesgericht Korneuburg (Austria) w dniu 20 kwietnia 2020 r. – Airhelp Limited / Austrian Airlines AG | 17 |
| 2020/C 230/23 | Sprawa C-166/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas (Litwa) w dniu 22 kwietnia 2020 r. – BB przeciwko Lietuvos Respublikos sveikatos apsaugos ministerija | 18 |
| 2020/C 230/24 | Sprawa C-195/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshofs (Niemcy) w dniu 8 maja 2020 r. – postępowanie karne przeciwko XC | 18 |
| 2020/C 230/25 | Sprawa C-203/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Okresný súd Bratislava III (Słowacja) w dniu 11 maja 2020 r. – postępowanie karne przeciwko AB i in., inni uczestnicy HI i Krajská prokuratúra v Bratislave | 19 |
| | Sąd |
| 2020/C 230/26 | Sprawa T-399/16: Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – CK Telecoms UK Investments / Komisja [Konkurencja – Koncentracje – Działalność w zakresie telekomunikacji bezprzewodowej – Detaliczny rynek usług telekomunikacji ruchomej – Hurtowy rynek dostępu i rozpoczynania połączeń w publicznych sieciach ruchomych – Nabycie Telefóniki Europe przez Hutchison – Decyzja uznająca koncentrację za niezgodną z rynkiem wewnętrznym – Rynek oligopolistyczny – Znacząca przeszkoda w skutecznej konkurencji – Nieskoordynowane skutki – Ciężar dowodu – Wymogi dowodowe – Udziały w rynku – Wpływ koncentracji na ceny – Analiza ilościowa dotycząca presji na wzrost cen – Bliscy konkurenci – Znaczna presja konkurencyjna – Ważna siła konkurencyjna – Umowy dotyczące wspólnego korzystania z sieci – Stopień koncentracji – Wskaźnik Herfindahla-Hirschmanna – Naruszenie prawa – Błąd w ocenie] | 21 |
| 2020/C 230/27 | Sprawa T-483/16 RENV: Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – Cerafogli / EBC [Służba publiczna – Personel EBC – Skarga na dyskryminację i mobbing – Wewnętrzne dochodzenie administracyjne – Oddalenie skargi – Prawo do skutecznego środka prawnego przed sądem – Prawo do bycia wysłuchanym – Wniosek o udostępnienie protokołu z przesłuchania świadków – Zniszczenie akt dochodzenia – Walor dowodowy dowodów przedstawionych przed Sądem – Badanie niekompletne – Mobbing – Naruszenie prawa – Obowiązek wspomagania – Odpowiedzialność – Związek przyczynowy – Krzywda] | 22 |
| 2020/C 230/28 | Sprawa T-649/17: Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – ViaSat / Komisja [Dostęp do dokumentów – Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 – Dokument dotyczący środków wymaganych w celu zapewnienia przestrzegania przez posiadających zezwolenia operatorów satelitarnej komunikacji ruchomej wspólnych warunków, których dotyczy decyzja nr 626/2008/CE – Wyraźna i dorozumiana odmowa dostępu – Wyjątek dotyczący ochrony celu kontroli, dochodzenia i audytu – Nadrzędny interes publiczny – Odmowa częściowego dostępu] | 23 |
| 2020/C 230/29 | Sprawa T-518/18: Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – YG / Komisja [Służba publiczna – Urzędnicy – Awans – Postepowanie w sprawie awansu 2017 – Decyzja o nieawansowani skarżącego do grupy zaszeregowania AST 9 – Porównanie osiągnięć – Równość traktowania – Oczywisty błąd w ocenie – Obowiązek uzasadnienia] | 24 |
| 2020/C 230/30 | Sprawa T-574/18: Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – Agrochem-Maks / Komisja [Środki ochrony roślin – Substancja czynna o nazwie oksasulfuron – Nieodnowienie zatwierdzenia do celów wprowadzenia do obrotu – Obowiązek uzasadnienia – Artykuł 41 ust. 2 lit. c) karty praw podstawowych – Oczywisty błąd w ocenie – Artykuł 6 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 i pkt 2.2. załącznika II do rozporządzenia nr 1107/2009 – Zasada ostrożności] | 24 |
| 2020/C 230/31 | Sprawa T-615/18: Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – Diesel / EUIPO – Sprinter megacentros del deporte (Przedstawienie zaokrąglonej i zakrzywionej linii) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego przestawiającego zaokrągloną i zakrzywioną linię – Wcześniejsze graficzne unijne znaki towarowe przedstawiające wielką literę D i wcześniejszy graficzny międzynarodowy znak towarowy przedstawiający zakrzywioną linię – Względna podstawa odmowy rejestracji – Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego – Artykuł 42 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 47 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/1001]] | 25 |
| 2020/C 230/32 | Sprawa T-677/18: Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – Galletas Gullón/EUIPO – Intercontinental Great Brands (gullón TWINS COOKIE SANDWICH) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego gullón TWINS COOKIE SANDWICH – Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy OREO – Względna podstawa odmowy rejestracji – Naruszenie renomy – Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2017/1001] | 26 |
| 2020/C 230/33 | Sprawa T-681/18: Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – Korporaciya Masternet / EUIPO – Stayer Ibérica (STAYER) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku – Graficzny unijny znak towarowy STAYER – Rzeczywiste używanie znaku towarowego – Artykuł 18 ust. 1 i art. 58 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Dowód rzeczywistego używania – Kwalifikacja towarów, co do których wykazano rzeczywiste używanie] | 26 |
| 2020/C 230/34 | Sprawa T-696/18: Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – Consejo Regulador Jamón de Teruel/Paleta de Teruel / EUIPO – Airesano Foods (AIRESANO BLACK El ibérico de Teruel) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego AIRESANO BLACK El ibérico de Teruel – Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy JAMON DE TERUEL CONSEJO REGULADOR DE LA DENOMINACION DE ORIGEN – Względna podstawa odmowy rejestracji – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Brak podobieństwa znaków – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] | 27 |
| 2020/C 230/35 | Sprawa T-701/18: Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – Campbell / Komisja [Dostęp do dokumentów – Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 – Dokumenty dotyczące przestrzegania lub nieprzestrzegania przez Irlandię decyzji ramowych 2008/909/WSiSW, 2008/947/WSiSW i 2009/829/WSiSW – Odmowa dostępu – Artykuł 4 ust. 2 tiret trzecie rozporządzenia nr 1049/2001 – Wyjątek dotyczący ochrony czynności kontroli, dochodzenia i audytu – Ogólne domniemanie poufności] | 28 |
| 2020/C 230/36 | Sprawa T-724/18 i T-184/19: Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – Aurea Biolabs / EUIPO – Avizel (AUREA BIOLABS) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego AUREA BIOLABS – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy AUREA – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Podobieństwo towarów – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Sprostowanie decyzji izby odwoławczej – Artykuł 102 rozporządzenia 2017/1001] | 29 |
| 2020/C 230/37 | Sprawa T-739/18: Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – Darment/Komisja [Środowisko naturalne – Fluorowane gazy cieplarniane – Rozporządzenie (UE) nr 517/2014 – Wprowadzenie do obrotu wodorofluorowęglowodorów – Decyzja stwierdzająca, że przedsiębiorstwo przekroczyło przydzielony mu kontyngent i nakładająca na nie sankcję – Korekta elektronicznego rejestru kontyngentów – Przenoszenie kontyngentów – Upoważnienie do wykorzystania kontyngentów – Zasada dobrej administracji] | 30 |
| 2020/C 230/38 | Sprawy T-84/19 i od T-88/19 do T-98/19: Wyrok Sądu z dnia z dnia 28 maja 2020 r. – Cinkciarz.pl / EUIPO – MasterCard International ([We IntelliGence the World i in.]) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenia graficznych unijnych znaków towarowych We IntelliGence the World, currencymachineassistant, robodealer, currencyassistant, tradingcurrencyassistant, CKPL, moneypersonalassistant, moneyassistant, currencypersonalassistant, CNTX Trading, AIdealer i CNTX – Wcześniejsze graficzne unijne znaki towarowe i znak towarowy Zjednoczonego Królestwa przedstawiające dwa splecione okręgi lub dwa zachodzące na siebie koła – Zawieszenie postępowania – Artykuł 71 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2018/625] | 30 |
| 2020/C 230/39 | Sprawa T-213/19: Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – AW / Parlament [Służba publiczna – Urzędnicy – Zabezpieczenie społeczne – Artykuł 73 regulaminu pracowniczego – Wspólne przepisy dotyczące ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób zawodowych – Artykuł 16 – Zgłoszenie choroby zawodowej – Artykuł 22 – Komisja lekarska – Odmowa uznania zawodowego podłoża choroby – Wadliwość opinii komisji lekarskiej] | 31 |
| 2020/C 230/40 | Sprawa T-333/19: Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – Ntolas/EUIPO – General Nutrition Investment (GN GENETIC NUTRITION LABORATORIES) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego GN GENETIC NUTRITION LABORATORIES – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy GNC – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] | 32 |
| 2020/C 230/41 | Sprawa T-341/19: Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – Martínez Albainox / EUIPO – Taser International (TASER) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Graficzny unijny znak towarowy TASER – Wcześniejsze słowne unijne znaki towarowe TASER – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Naruszenie renomy – Czerpanie nienależnej korzyści z charakteru odróżniającego lub renomy wcześniejszego znaku towarowego – Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia 2017/1001] | 33 |
| 2020/C 230/42 | Sprawa T-342/19: Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – Martínez Albainox / EUIPO – Taser International (TASER) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Graficzny unijny znak towarowy TASER – Wcześniejsze słowne unijne znaki towarowe TASER – Względna podstawa odmowy rejestracji – Naruszenie renomy – Czerpanie nienależnej korzyści z charakteru odróżniającego lub renomy wcześniejszego znaku towarowego – Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2017/1001] | 34 |
| 2020/C 230/43 | Sprawa T-506/19: Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – Workspace Group / EUIPO – Technopolis Holding (UMA WORKSPACE) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego UMA WORKSPACE – Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy WORKSPACE i wcześniejsze, graficzny i słowne, znaki towarowe Zjednoczonego Królestwa WORKPLACE – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] | 34 |
| 2020/C 230/44 | Sprawa T-564/19: Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – Lozano Arana i in. / EUIPO – Coltejer (LIBERTADOR) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku – Słowny unijny znak towarowy LIBERTADOR – Rzeczywiste używanie znaku towarowego – Artykuł 58 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Prawo do bycia wysłuchanym – Artykuł 94 rozporządzenia 2017/1001 – Prawidłowe doręczenie – Artykuł 60 rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/1430 [obecnie art. 60 rozporządzenia delegowanego (UE) 2018/625] – Nieprzedstawienie dowodów rzeczywistego używania znaku towarowego w wyznaczonym terminie – Artykuł 19 ust. 1 rozporządzenia delegowanego 2017/1430 (obecnie art. 19 ust. 1 rozporządzenia delegowanego 2018/625)] | 35 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2020/C 230/02

Sprawy połączone C-13/18 i C-126/18: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 23 kwietnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Szegedi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság i Szekszárdi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság – Węgry) – Sole-Mizo Zrt. (C-13/18) i Dalmandi Mezőgazdasági Zrt. (C-126/18) / Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága [Odesłanie prejudycjalne – Podatki – Podatek od wartości dodanej (VAT) – Dyrektywa 2006/112/WE – Prawo do odliczenia podatku naliczonego – Zwrot nadpłaconego VAT – Zwrot po terminie – Obliczenie odsetek – Warunki przyznawania odsetek należnych z tytułu utraty możliwości dysponowania nadpłaconym, podlegającym odliczeniu VAT, niezwróconym podatnikowi z naruszeniem prawa Unii, oraz odsetek należnych z tytułu opóźnienia organów podatkowych w zapłacie należnej kwoty – Zasady skuteczności i równoważności]

2

2020/C 230/03

Sprawa C-401/18: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 23 kwietnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Krajský soud v Praze – Republika Czeska) – Herst s.r.o. / Odvolací finanční ředitelství [Odesłanie prejudycjalne – Wspólny system podatku od wartości dodanej (VAT) – Dyrektywa 2006/112/WE – Artykuł 2 ust. 1 lit. b) – Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów – Artykuł 20 – Uzyskanie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel – Transakcje łańcuchowe zakupu i dalszej sprzedaży towarów w ramach jednego transportu wewnątrzwspólnotowego – Możliwość podjęcia decyzji mogących wpłynąć na sytuację prawną towaru – Przypisanie transportu – Transport z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy – Skutki w czasie wyroków dokonujących wykładni]

3

2020/C 230/04

Sprawa C-480/18: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 2 kwietnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākā tiesa – Łotwa) –postępowanie wszczęte przez AS PrivatBank [Odesłanie prejudycjalne – Usługi płatnicze w ramach rynku wewnętrznego – Dyrektywa 2007/64/WE – Przedmiotowy i podmiotowy zakres stosowania – Usługi płatnicze świadczone w walucie innej niż euro lub oficjalna waluta państwa członkowskiego spoza obszaru euro – Usługi płatnicze świadczone przez instytucję kredytową – Niewykonanie lub wadliwe wykonanie zlecenia płatniczego – Podmiot odpowiedzialny – Procedura nadzoru ostrożnościowego – Procedury wnoszenia skarg – Odszkodowanie pozasądowe – Właściwe organy]

4

2020/C 230/05

Sprawa C-507/18: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 23 kwietnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione – Włochy) – NH / Associazione Avvocatura per i diritti LGBTI – Rete Lenford [Odesłanie prejudycjalne – Równe traktowanie w zakresie zatrudnienia i pracy – Dyrektywa 2000/78/WE – Artykuł 3 ust. 1 lit. a), art. 8 ust. 1 oraz art. 9 ust. 2 – Zakaz dyskryminacji ze względu na orientację seksualną – Warunki dostępu do zatrudnienia lub pracy – Pojęcie – Publiczne oświadczenia wykluczające rekrutację osób homoseksualnych – Artykuł 11 ust. 1, art. 15 ust. 1 oraz art. 21 ust. 1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej – Ochrona praw – Sankcje – Osoba prawna będąca przedstawicielem interesu zbiorowego – Legitymacja procesowa mimo niewystępowania w imieniu określonej osoby występującej z powództwem lub w braku osoby poszkodowanej – Prawo do otrzymania odszkodowania]

5

2020/C 230/06

Sprawa C-640/18: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 23 kwietnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour d’appel de Mons – Belgia) – Wagram Invest SA / État belge [Odesłanie prejudycjalne – Dyrektywa 78/660/EWG – Roczne sprawozdania finansowe niektórych rodzajów spółek – Zasada prawdziwego i rzetelnego obrazu spółki – Nabycie finansowych środków trwałych przez spółkę akcyjną – Ujęcie po stronie kosztów w rachunku zysków i strat skonta związanego z długiem, którego okres spłaty jest dłuższy niż rok i który nie prowadzi do powstania prawa do odsetek, oraz ujęcie ceny nabycia środków trwałych w bilansie po stronie aktywów po odjęciu skonta]

6

2020/C 230/07

Sprawa C-670/18: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 2 kwietnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per la Sardegna – Włochy) – CO / Comune di Gesturi [Odesłanie prejudycjalne – Polityka społeczna – Zasada równości traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy – Dyrektywa 2000/78/WE – Zakaz jakiejkolwiek dyskryminacji ze względu na wiek – Publiczne zaproszenie do zgłaszania kandydatur – Warunki udziału – Wyłączenie emerytów sektora publicznego lub prywatnego]

6

2020/C 230/08

Sprawa C-710/18: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 23 kwietnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesarbeitsgericht – Niemcy) – WN / Land Niedersachsen [Odesłanie prejudycjalne – Swobodny przepływ pracowników – Artykuł 45 ust. 1 TFUE – Wynagrodzenie – Zaszeregowanie do stopni systemu wynagrodzeń – System wynagrodzeń uzależniający możliwość otrzymania wyższego wynagrodzenia od stażu pracy nabytego u tego samego pracodawcy – Ograniczenie uwzględnienia wcześniejszych okresów odpowiedniej działalności ukończonych u pracodawcy znajdującego się w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie pochodzenia]

7

2020/C 230/09

Sprawa C-736/18 P: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 23 kwietnia 2020 r. – Gugler France / Alexander Gugler, Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) [Odwołanie – Znak towarowy Unii Europejskiej – Graficzny znak towarowy zawierający element słowny GUGLER – Wniosek o unieważnienie prawa do znaku złożony przez Gugler France SA – Powiązania gospodarcze między podmiotem wnoszącym o unieważnienie prawa do znaku a właścicielem zakwestionowanego znaku towarowego – Brak prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd]

8

2020/C 230/10

Sprawa C-830/18: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 2 kwietnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberverwaltungsgericht Rheinland-Pfalz – Niemcy) – Landkreis Südliche Weinstraße / PF i in. [Odesłanie prejudycjalne – Swobodny przepływ pracowników – Rozporządzenie (UE) nr 492/2011 – Dzieci pracowników przygranicznych – Przywileje socjalne – System zwrotu kosztów transportu szkolnego – Warunek zamieszkiwania w kraju związkowym – Wykluczenie dzieci uczęszczających do szkoły w tym kraju związkowym i zamieszkujących w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie placówki szkolnej – Wykluczenie własnych obywateli zamieszkujących w innych krajach związkowych]

8

2020/C 230/11

Sprawa C-20/19: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 2 kwietnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Wien – Austria) – kunsthaus muerz gmbh / Zürich Versicherungs AG [Odesłanie prejudycjalne – Swoboda świadczenia usług – Bezpośrednie ubezpieczenie na życie – Dyrektywa 2002/83/WE – Artykuły 35 i 36 – Prawo do odstąpienia od umowy i termin na jego wykonanie – Błędne informacje dotyczące zasad wykonywania prawa do odstąpienia – Wymogi dotyczące formy złożenia oświadczenia o odstąpieniu – Wygaśnięcie prawa do odstąpienia od umowy – Znaczenie posiadania przez ubezpieczającego statusu konsumenta]

9

2020/C 230/12

Sprawa C-28/19: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 23 kwietnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Ryanair Ltd, Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato – Antitrust / Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato – Antitrust, Ryanair Ltd, Ryanair DAC [Odesłanie prejudycjalne – Transport – Usługi lotnicze – Rozporządzenie (WE) nr 1008/2008 – Artykuł 23 ust. 1 – Wskazywanie ostatecznej ceny – Opłaty za odprawę pasażerów przez Internet – VAT – Opłaty administracyjne za zakupy dokonane przy użyciu karty kredytowej innej niż wybrana przez przewoźnika lotniczego – Niemożliwe do uniknięcia i możliwe do przewidzenia elementy ostatecznej ceny, jaką należy zapłacić – Opcjonalne dopłaty do ceny – Pojęcie]

10

2020/C 230/13

Sprawy połączone C-101/19 i C-102/19: Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 23 kwietnia 2020 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Bundesverwaltungsgericht – Niemcy) – Deutsche Homöopathie-Union (DHU) Arzneimittel GmbH & Co. KG / Bundesrepublik Deutschland [Odesłanie prejudycjalne – Produkty lecznicze stosowane u ludzi – Dyrektywa 2001/83/WE – Artykuły 62 i 69 – Informacje na etykiecie i ulotce homeopatycznych produktów leczniczych – Wyczerpujący wykaz informacji albo możliwość dodania użytecznych dla pacjenta informacji zgodnych z charakterystyką produktu – Wskazania dotyczące dawkowania homeopatycznych produktów leczniczych]

10

2020/C 230/14

Sprawa C-161/19: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 23 kwietnia 2020 r. – Komisja Europejska / Republika Austrii [Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego – Dyrektywa 2009/147/WE – Ochrona dzikiego ptactwa – Zezwolenia na wiosenne polowanie na słonki (Scolopax rusticola) w kraju związkowym Dolna Austria (Austria) – Artykuł 7 ust. 4 i art. 9 ust. 1 lit. c) – Brak innego zadowalającego rozwiązania – Pojęcie małych ilości]

11

2020/C 230/15

Sprawa C-217/19: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 23 kwietnia 2020 r. – Komisja Europejska/Republika Finlandii [Skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego – Dyrektywa 2009/147/WE – Ochrona dzikiego ptactwa – Zezwolenia na wiosenny odstrzał samców edredona zwyczajnego (Somateria mollissima) w prowincji Åland (Finlandia) – Artykuł 7 ust. 4, art. 9 ust. 1 lit. c) – Pojęcia legalnego wykorzystywania i małych ilości]

12

2020/C 230/16

Sprawa C-237/19: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 23 kwietnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Kúria – Węgry) – Gömböc Kutató, Szolgáltató és Kereskedelmi Kft. / Szellemi Tulajdon Nemzeti Hivatal [Odesłanie prejudycjalne – Znaki towarowe – Dyrektywa 2008/95/WE – Odmowa lub unieważnienie rejestracji – Trójwymiarowy znak towarowy – Artykuł 3 ust. 1 lit. e) ppkt (ii) oraz (iii) – Oznaczenie tworzone wyłącznie przez kształt towaru niezbędny do uzyskania efektu technicznego – Oznaczenie tworzone przez kształt zwiększający znacznie wartość towaru – Uwzględnienie sposobu postrzegania przez właściwy krąg odbiorców]

12

2020/C 230/17

Sprawa C-384/19: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 2 kwietnia 2020 r. – Komisja Europejska / Królestwo Hiszpanii [Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego – Ocena ryzyka powodziowego i zarządzanie nim – Dyrektywa 2007/60/WE – Artykuł 7 ust. 1 i 5, art. 10 ust. 1 i 2 oraz art. 15 ust. 1 – Plan zarządzania ryzykiem powodziowym – Sporządzenie – Konsultacja i podanie do publicznej wiadomości – Udostępnienie Komisji Europejskiej – Obszary dorzeczy ES 120 Gran Canaria, ES 122 Fuerteventura, ES 123 Lanzarote, ES 124 Tenerife, ES 125 La Palma, ES 126 La Gomera i ES 127 El Hierro (Hiszpania)]

13

2020/C 230/18

Sprawa C-406/19 P: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 2 kwietnia 2020 r. – Komisja Europejska/Królestwo Hiszpanii (Odwołanie – EFRG i EFRROW – Wydatki wyłączone z finansowania – Wydatki poniesione przez Królestwo Hiszpanii – Cofnięcie uznania organizacji producentów – Nieodzyskanie wypłaconej pomocy – Ciężar dowodu – Ryczałtowa korekta finansowa)

14

2020/C 230/19

Sprawa C-757/19: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Gericht Erster Instanz Eupen (Belgia) w dniu 15 października 2019 r. – ES / Wallonische Region

14

2020/C 230/20

Sprawa C-146/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Düsseldorf (Niemcy) w dniu 20 marca 2020 r. – AD, BE, CF / Corendon Airlines

15

2020/C 230/21

Sprawa C-155/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgerichts Ravensburg (Niemcy) w dniu 31 marca 2020 r. – RT, SV, BC / Volkswagen Bank GmbH, Skoda Bank – Zweigniederlassung der Volkswagen Bank GmbH

15

2020/C 230/22

Sprawa C-164/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesgericht Korneuburg (Austria) w dniu 20 kwietnia 2020 r. – Airhelp Limited / Austrian Airlines AG

17

2020/C 230/23

Sprawa C-166/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas (Litwa) w dniu 22 kwietnia 2020 r. – BB przeciwko Lietuvos Respublikos sveikatos apsaugos ministerija

18

2020/C 230/24

Sprawa C-195/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshofs (Niemcy) w dniu 8 maja 2020 r. – postępowanie karne przeciwko XC

18

2020/C 230/25

Sprawa C-203/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Okresný súd Bratislava III (Słowacja) w dniu 11 maja 2020 r. – postępowanie karne przeciwko AB i in., inni uczestnicy HI i Krajská prokuratúra v Bratislave

19

Sąd

2020/C 230/26

Sprawa T-399/16: Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – CK Telecoms UK Investments / Komisja [Konkurencja – Koncentracje – Działalność w zakresie telekomunikacji bezprzewodowej – Detaliczny rynek usług telekomunikacji ruchomej – Hurtowy rynek dostępu i rozpoczynania połączeń w publicznych sieciach ruchomych – Nabycie Telefóniki Europe przez Hutchison – Decyzja uznająca koncentrację za niezgodną z rynkiem wewnętrznym – Rynek oligopolistyczny – Znacząca przeszkoda w skutecznej konkurencji – Nieskoordynowane skutki – Ciężar dowodu – Wymogi dowodowe – Udziały w rynku – Wpływ koncentracji na ceny – Analiza ilościowa dotycząca presji na wzrost cen – Bliscy konkurenci – Znaczna presja konkurencyjna – Ważna siła konkurencyjna – Umowy dotyczące wspólnego korzystania z sieci – Stopień koncentracji – Wskaźnik Herfindahla-Hirschmanna – Naruszenie prawa – Błąd w ocenie]

21

2020/C 230/27

Sprawa T-483/16 RENV: Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – Cerafogli / EBC [Służba publiczna – Personel EBC – Skarga na dyskryminację i mobbing – Wewnętrzne dochodzenie administracyjne – Oddalenie skargi – Prawo do skutecznego środka prawnego przed sądem – Prawo do bycia wysłuchanym – Wniosek o udostępnienie protokołu z przesłuchania świadków – Zniszczenie akt dochodzenia – Walor dowodowy dowodów przedstawionych przed Sądem – Badanie niekompletne – Mobbing – Naruszenie prawa – Obowiązek wspomagania – Odpowiedzialność – Związek przyczynowy – Krzywda]

22

2020/C 230/28

Sprawa T-649/17: Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – ViaSat / Komisja [Dostęp do dokumentów – Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 – Dokument dotyczący środków wymaganych w celu zapewnienia przestrzegania przez posiadających zezwolenia operatorów satelitarnej komunikacji ruchomej wspólnych warunków, których dotyczy decyzja nr 626/2008/CE – Wyraźna i dorozumiana odmowa dostępu – Wyjątek dotyczący ochrony celu kontroli, dochodzenia i audytu – Nadrzędny interes publiczny – Odmowa częściowego dostępu]

23

2020/C 230/29

Sprawa T-518/18: Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – YG / Komisja [Służba publiczna – Urzędnicy – Awans – Postepowanie w sprawie awansu 2017 – Decyzja o nieawansowani skarżącego do grupy zaszeregowania AST 9 – Porównanie osiągnięć – Równość traktowania – Oczywisty błąd w ocenie – Obowiązek uzasadnienia]

24

2020/C 230/30

Sprawa T-574/18: Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – Agrochem-Maks / Komisja [Środki ochrony roślin – Substancja czynna o nazwie oksasulfuron – Nieodnowienie zatwierdzenia do celów wprowadzenia do obrotu – Obowiązek uzasadnienia – Artykuł 41 ust. 2 lit. c) karty praw podstawowych – Oczywisty błąd w ocenie – Artykuł 6 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 i pkt 2.2. załącznika II do rozporządzenia nr 1107/2009 – Zasada ostrożności]

24

2020/C 230/31

Sprawa T-615/18: Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – Diesel / EUIPO – Sprinter megacentros del deporte (Przedstawienie zaokrąglonej i zakrzywionej linii) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego przestawiającego zaokrągloną i zakrzywioną linię – Wcześniejsze graficzne unijne znaki towarowe przedstawiające wielką literę D i wcześniejszy graficzny międzynarodowy znak towarowy przedstawiający zakrzywioną linię – Względna podstawa odmowy rejestracji – Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego – Artykuł 42 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 47 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/1001]]

25

2020/C 230/32

Sprawa T-677/18: Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – Galletas Gullón/EUIPO – Intercontinental Great Brands (gullón TWINS COOKIE SANDWICH) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego gullón TWINS COOKIE SANDWICH – Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy OREO – Względna podstawa odmowy rejestracji – Naruszenie renomy – Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2017/1001]

26

2020/C 230/33

Sprawa T-681/18: Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – Korporaciya Masternet / EUIPO – Stayer Ibérica (STAYER) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku – Graficzny unijny znak towarowy STAYER – Rzeczywiste używanie znaku towarowego – Artykuł 18 ust. 1 i art. 58 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Dowód rzeczywistego używania – Kwalifikacja towarów, co do których wykazano rzeczywiste używanie]

26

2020/C 230/34

Sprawa T-696/18: Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – Consejo Regulador Jamón de Teruel/Paleta de Teruel / EUIPO – Airesano Foods (AIRESANO BLACK El ibérico de Teruel) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego AIRESANO BLACK El ibérico de Teruel – Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy JAMON DE TERUEL CONSEJO REGULADOR DE LA DENOMINACION DE ORIGEN – Względna podstawa odmowy rejestracji – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Brak podobieństwa znaków – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]

27

2020/C 230/35

Sprawa T-701/18: Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – Campbell / Komisja [Dostęp do dokumentów – Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 – Dokumenty dotyczące przestrzegania lub nieprzestrzegania przez Irlandię decyzji ramowych 2008/909/WSiSW, 2008/947/WSiSW i 2009/829/WSiSW – Odmowa dostępu – Artykuł 4 ust. 2 tiret trzecie rozporządzenia nr 1049/2001 – Wyjątek dotyczący ochrony czynności kontroli, dochodzenia i audytu – Ogólne domniemanie poufności]

28

2020/C 230/36

Sprawa T-724/18 i T-184/19: Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – Aurea Biolabs / EUIPO – Avizel (AUREA BIOLABS) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego AUREA BIOLABS – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy AUREA – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Podobieństwo towarów – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Sprostowanie decyzji izby odwoławczej – Artykuł 102 rozporządzenia 2017/1001]

29

2020/C 230/37

Sprawa T-739/18: Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – Darment/Komisja [Środowisko naturalne – Fluorowane gazy cieplarniane – Rozporządzenie (UE) nr 517/2014 – Wprowadzenie do obrotu wodorofluorowęglowodorów – Decyzja stwierdzająca, że przedsiębiorstwo przekroczyło przydzielony mu kontyngent i nakładająca na nie sankcję – Korekta elektronicznego rejestru kontyngentów – Przenoszenie kontyngentów – Upoważnienie do wykorzystania kontyngentów – Zasada dobrej administracji]

30

2020/C 230/38

Sprawy T-84/19 i od T-88/19 do T-98/19: Wyrok Sądu z dnia z dnia 28 maja 2020 r. – Cinkciarz.pl / EUIPO – MasterCard International ([We IntelliGence the World i in.]) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenia graficznych unijnych znaków towarowych We IntelliGence the World, currencymachineassistant, robodealer, currencyassistant, tradingcurrencyassistant, CKPL, moneypersonalassistant, moneyassistant, currencypersonalassistant, CNTX Trading, AIdealer i CNTX – Wcześniejsze graficzne unijne znaki towarowe i znak towarowy Zjednoczonego Królestwa przedstawiające dwa splecione okręgi lub dwa zachodzące na siebie koła – Zawieszenie postępowania – Artykuł 71 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2018/625]

30

2020/C 230/39

Sprawa T-213/19: Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – AW / Parlament [Służba publiczna – Urzędnicy – Zabezpieczenie społeczne – Artykuł 73 regulaminu pracowniczego – Wspólne przepisy dotyczące ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób zawodowych – Artykuł 16 – Zgłoszenie choroby zawodowej – Artykuł 22 – Komisja lekarska – Odmowa uznania zawodowego podłoża choroby – Wadliwość opinii komisji lekarskiej]

31

2020/C 230/40

Sprawa T-333/19: Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – Ntolas/EUIPO – General Nutrition Investment (GN GENETIC NUTRITION LABORATORIES) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego GN GENETIC NUTRITION LABORATORIES – Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy GNC – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]

32

2020/C 230/41

Sprawa T-341/19: Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – Martínez Albainox / EUIPO – Taser International (TASER) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Graficzny unijny znak towarowy TASER – Wcześniejsze słowne unijne znaki towarowe TASER – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Naruszenie renomy – Czerpanie nienależnej korzyści z charakteru odróżniającego lub renomy wcześniejszego znaku towarowego – Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia 2017/1001]

33

2020/C 230/42

Sprawa T-342/19: Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – Martínez Albainox / EUIPO – Taser International (TASER) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Graficzny unijny znak towarowy TASER – Wcześniejsze słowne unijne znaki towarowe TASER – Względna podstawa odmowy rejestracji – Naruszenie renomy – Czerpanie nienależnej korzyści z charakteru odróżniającego lub renomy wcześniejszego znaku towarowego – Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2017/1001]

34

2020/C 230/43

Sprawa T-506/19: Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – Workspace Group / EUIPO – Technopolis Holding (UMA WORKSPACE) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego UMA WORKSPACE – Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy WORKSPACE i wcześniejsze, graficzny i słowne, znaki towarowe Zjednoczonego Królestwa WORKPLACE – Względna podstawa odmowy rejestracji – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]

34

2020/C 230/44

Sprawa T-564/19: Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – Lozano Arana i in. / EUIPO – Coltejer (LIBERTADOR) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku – Słowny unijny znak towarowy LIBERTADOR – Rzeczywiste używanie znaku towarowego – Artykuł 58 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Prawo do bycia wysłuchanym – Artykuł 94 rozporządzenia 2017/1001 – Prawidłowe doręczenie – Artykuł 60 rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/1430 [obecnie art. 60 rozporządzenia delegowanego (UE) 2018/625] – Nieprzedstawienie dowodów rzeczywistego używania znaku towarowego w wyznaczonym terminie – Artykuł 19 ust. 1 rozporządzenia delegowanego 2017/1430 (obecnie art. 19 ust. 1 rozporządzenia delegowanego 2018/625)]

35

---

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

| 13.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 230/1 |
| --- | --- | --- | --- |

13.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 230/1

---

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

(2020/C 230/01)

Ostatnia publikacja

Dz.U. C 222 z 6.7.2020

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 215 z 29.6.2020

Dz.U. C 209 z 22.6.2020

Dz.U. C 201 z 15.6.2020

Dz.U. C 191 z 8.6.2020

Dz.U. C 175 z 25.5.2020

Dz.U. C 162 z 11.5.2020

Teksty te są dostępne na stronie internetowej:

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 13.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 230/2 |
| --- | --- | --- | --- |

13.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 230/2

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 23 kwietnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Szegedi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság i Szekszárdi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság – Węgry) – Sole-Mizo Zrt. (C-13/18) i Dalmandi Mezőgazdasági Zrt. (C-126/18) / Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága

(Sprawy połączone C-13/18 i C-126/18) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Podatki - Podatek od wartości dodanej (VAT) - Dyrektywa 2006/112/WE - Prawo do odliczenia podatku naliczonego - Zwrot nadpłaconego VAT - Zwrot po terminie - Obliczenie odsetek - Warunki przyznawania odsetek należnych z tytułu utraty możliwości dysponowania nadpłaconym, podlegającym odliczeniu VAT, niezwróconym podatnikowi z naruszeniem prawa Unii, oraz odsetek należnych z tytułu opóźnienia organów podatkowych w zapłacie należnej kwoty - Zasady skuteczności i równoważności)

(2020/C 230/02)

Język postępowania: węgierski

Sądy odsyłające

Szegedi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság i Szekszárdi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

Strony w postępowaniach głównych

Strony skarżące: Sole-Mizo Zrt. (C-13/18), Dalmandi Mezőgazdasági Zrt. (C-126/18)

Strona przeciwna: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága

Sentencja

| 1) | Prawo Unii, a w szczególności zasady skuteczności i neutralności podatkowej należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie praktyce państwa członkowskiego polegającej na obliczaniu odsetek od nadpłaconego, podlegającego odliczeniu podatku od wartości dodanej (VAT), niezwróconego przez państwo członkowskie z przekroczeniem rozsądnego terminu z naruszeniem prawa Unii, przy zastosowaniu stawki odpowiadającej stawce podstawowej krajowego banku centralnego, gdy, po pierwsze, stawka ta jest niższa od stawki, którą podatnik, niebędący instytucją kredytową, musiałby zapłacić, aby pożyczyć kwotę równą wspomnianej kwocie, a po drugie, odsetki od nadpłaconego VAT są naliczane w odniesieniu do danego okresu rozliczeniowego, przy czym nie są naliczane odsetki dla celów zrekompensowania podatnikowi spadku wartości pieniądza spowodowanego upływem czasu po upływie rzeczonego okresu rozliczeniowego do momentu faktycznej zapłaty owych odsetek. |
| --- | --- |

1)

Prawo Unii, a w szczególności zasady skuteczności i neutralności podatkowej należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie praktyce państwa członkowskiego polegającej na obliczaniu odsetek od nadpłaconego, podlegającego odliczeniu podatku od wartości dodanej (VAT), niezwróconego przez państwo członkowskie z przekroczeniem rozsądnego terminu z naruszeniem prawa Unii, przy zastosowaniu stawki odpowiadającej stawce podstawowej krajowego banku centralnego, gdy, po pierwsze, stawka ta jest niższa od stawki, którą podatnik, niebędący instytucją kredytową, musiałby zapłacić, aby pożyczyć kwotę równą wspomnianej kwocie, a po drugie, odsetki od nadpłaconego VAT są naliczane w odniesieniu do danego okresu rozliczeniowego, przy czym nie są naliczane odsetki dla celów zrekompensowania podatnikowi spadku wartości pieniądza spowodowanego upływem czasu po upływie rzeczonego okresu rozliczeniowego do momentu faktycznej zapłaty owych odsetek.

| 2) | Prawo Unii, a w szczególności zasady skuteczności i równoważności, należy interpretować w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie praktyce państwa członkowskiego, która ustanawia pięcioletni termin przedawnienia w odniesieniu do wniosków o zapłatę odsetek od nadpłaconego, podlegającego odliczeniu podatku od wartości dodanej, niezwróconego z powodu zastosowania przepisu krajowego uznanego za sprzeczny z prawem Unii. |
| --- | --- |

2)

Prawo Unii, a w szczególności zasady skuteczności i równoważności, należy interpretować w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie praktyce państwa członkowskiego, która ustanawia pięcioletni termin przedawnienia w odniesieniu do wniosków o zapłatę odsetek od nadpłaconego, podlegającego odliczeniu podatku od wartości dodanej, niezwróconego z powodu zastosowania przepisu krajowego uznanego za sprzeczny z prawem Unii.

| 3) | Prawo Unii, a w szczególności zasadę skuteczności, należy interpretować w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie praktyce państwa członkowskiego, która, po pierwsze, uzależnia zapłatę odsetek za opóźnienie należnych ze względu na fakt, że organ podatkowy nie dokonał w wyznaczonym terminie zapłaty należności z tytułu zwrotu nadpłaconego podatku od wartości dodanej (VAT), niezwróconego z naruszeniem prawa Unii, od złożenia specjalnego wniosku, podczas gdy w innych sytuacjach tego rodzaju odsetki są przyznawane z urzędu, a po drugie, nalicza owe odsetki począwszy od dnia, w którym upłynął termin 30 lub 45 dni, przyznany administracji na rozpatrzenie odnośnego wniosku, nie zaś od dnia, w którym nastąpiła nadpłata. |
| --- | --- |

3)

Prawo Unii, a w szczególności zasadę skuteczności, należy interpretować w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie praktyce państwa członkowskiego, która, po pierwsze, uzależnia zapłatę odsetek za opóźnienie należnych ze względu na fakt, że organ podatkowy nie dokonał w wyznaczonym terminie zapłaty należności z tytułu zwrotu nadpłaconego podatku od wartości dodanej (VAT), niezwróconego z naruszeniem prawa Unii, od złożenia specjalnego wniosku, podczas gdy w innych sytuacjach tego rodzaju odsetki są przyznawane z urzędu, a po drugie, nalicza owe odsetki począwszy od dnia, w którym upłynął termin 30 lub 45 dni, przyznany administracji na rozpatrzenie odnośnego wniosku, nie zaś od dnia, w którym nastąpiła nadpłata.

---

(1)  Dz.U. C 142 z 23.4.2018.

Dz.U. C 221 z 25.6.2018.

---

| 13.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 230/3 |
| --- | --- | --- | --- |

13.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 230/3

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 23 kwietnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Krajský soud v Praze – Republika Czeska) – Herst s.r.o. / Odvolací finanční ředitelství

(Sprawa C-401/18) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Wspólny system podatku od wartości dodanej (VAT) - Dyrektywa 2006/112/WE - Artykuł 2 ust. 1 lit. b) - Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów - Artykuł 20 - Uzyskanie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel - Transakcje łańcuchowe zakupu i dalszej sprzedaży towarów w ramach jednego transportu wewnątrzwspólnotowego - Możliwość podjęcia decyzji mogących wpłynąć na sytuację prawną towaru - Przypisanie transportu - Transport z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy - Skutki w czasie wyroków dokonujących wykładni)

(2020/C 230/03)

Język postępowania: czeski

Sąd odsyłający

Krajský soud v Praze

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Herst s.r.o.

Strona przeciwna: Odvolací finanční ředitelství

Sentencja

| 1) | Artykuł 20 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że podatnik, który dokonuje jednego wewnątrzwspólnotowego transportu towarów w procedurze zawieszenia poboru akcyzy z zamiarem nabycia tych towarów do celów swojej działalności gospodarczej po dopuszczeniu ich do swobodnego obrotu w państwie członkowskim przeznaczenia, uzyskuje prawo do rozporządzania tymi towarami jak właściciel w rozumieniu tego przepisu, pod warunkiem że ma on możliwość podjęcia decyzji mogących wpłynąć na sytuację prawną tych samych towarów, w tym w szczególności decyzji o ich sprzedaży.
  Okoliczność, że podatnik ten od początku miał zamiar nabyć te towary do celów swojej działalności gospodarczej po ich dopuszczeniu do swobodnego obrotu w państwie członkowskim przeznaczenia, stanowi okoliczność, którą sąd krajowy powinien wziąć pod uwagę w ramach całościowej oceny wszystkich szczególnych okoliczności rozpatrywanej przez niego sprawy w celu ustalenia, do której z kolejnych transakcji nabycia należy przypisać rzeczony transport wewnątrzwspólnotowy. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 20 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że podatnik, który dokonuje jednego wewnątrzwspólnotowego transportu towarów w procedurze zawieszenia poboru akcyzy z zamiarem nabycia tych towarów do celów swojej działalności gospodarczej po dopuszczeniu ich do swobodnego obrotu w państwie członkowskim przeznaczenia, uzyskuje prawo do rozporządzania tymi towarami jak właściciel w rozumieniu tego przepisu, pod warunkiem że ma on możliwość podjęcia decyzji mogących wpłynąć na sytuację prawną tych samych towarów, w tym w szczególności decyzji o ich sprzedaży.

Okoliczność, że podatnik ten od początku miał zamiar nabyć te towary do celów swojej działalności gospodarczej po ich dopuszczeniu do swobodnego obrotu w państwie członkowskim przeznaczenia, stanowi okoliczność, którą sąd krajowy powinien wziąć pod uwagę w ramach całościowej oceny wszystkich szczególnych okoliczności rozpatrywanej przez niego sprawy w celu ustalenia, do której z kolejnych transakcji nabycia należy przypisać rzeczony transport wewnątrzwspólnotowy.

| 2) | Prawo Unii stoi na przeszkodzie temu, by sąd krajowy rozpatrujący przepis krajowego prawa podatkowego, który dokonał transpozycji przepisu dyrektywy 2006/112 i który można interpretować na różne sposoby, przyjął wykładnię najkorzystniejszą dla podatnika, opierając się na krajowej zasadzie konstytucyjnej in dubio mitius, nawet po orzeczeniu przez Trybunał, że taka wykładnia jest niezgodna z prawem Unii. |
| --- | --- |

2)

Prawo Unii stoi na przeszkodzie temu, by sąd krajowy rozpatrujący przepis krajowego prawa podatkowego, który dokonał transpozycji przepisu dyrektywy 2006/112 i który można interpretować na różne sposoby, przyjął wykładnię najkorzystniejszą dla podatnika, opierając się na krajowej zasadzie konstytucyjnej in dubio mitius, nawet po orzeczeniu przez Trybunał, że taka wykładnia jest niezgodna z prawem Unii.

---

(1)  Dz.U. C 294 z 20.8.2018.

---

| 13.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 230/4 |
| --- | --- | --- | --- |

13.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 230/4

---

Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 2 kwietnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākā tiesa – Łotwa) –postępowanie wszczęte przez AS „PrivatBank”

(Sprawa C-480/18) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Usługi płatnicze w ramach rynku wewnętrznego - Dyrektywa 2007/64/WE - Przedmiotowy i podmiotowy zakres stosowania - Usługi płatnicze świadczone w walucie innej niż euro lub oficjalna waluta państwa członkowskiego spoza obszaru euro - Usługi płatnicze świadczone przez instytucję kredytową - Niewykonanie lub wadliwe wykonanie zlecenia płatniczego - Podmiot odpowiedzialny - Procedura nadzoru ostrożnościowego - Procedury wnoszenia skarg - Odszkodowanie pozasądowe - Właściwe organy)

(2020/C 230/04)

Język postępowania: łotewski

Sąd odsyłający

Augstākā tiesa

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: AS „PrivatBank”

przy udziale: Finanšu un kapitāla tirgus komisija

Sentencja

| 1) | Artykuł 2 ust. 2 dyrektywy 2007/64/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego, zmieniającej dyrektywy 97/7/WE, 2002/65/WE, 2005/60/WE i 2006/48/WE i uchylającej dyrektywę 97/5/WE, zmienionej dyrektywą 2009/111/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 września 2009 r. należy interpretować w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie obowiązywaniu uregulowań krajowych, zgodnie z którymi organ, o którym mowa w art. 82 tej dyrektywy, jest uprawniony do badania skarg i nakładania sankcji w przypadku usług płatniczych świadczonych w oficjalnej walucie państwa trzeciego. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 2 ust. 2 dyrektywy 2007/64/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego, zmieniającej dyrektywy 97/7/WE, 2002/65/WE, 2005/60/WE i 2006/48/WE i uchylającej dyrektywę 97/5/WE, zmienionej dyrektywą 2009/111/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 września 2009 r. należy interpretować w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie obowiązywaniu uregulowań krajowych, zgodnie z którymi organ, o którym mowa w art. 82 tej dyrektywy, jest uprawniony do badania skarg i nakładania sankcji w przypadku usług płatniczych świadczonych w oficjalnej walucie państwa trzeciego.

| 2) | Artykuły 20 i 21 dyrektywy 2007/64/WE, zmienionej dyrektywą 2009/111, nie znajdują zastosowania ratione personae do instytucji kredytowych. |
| --- | --- |

2)

Artykuły 20 i 21 dyrektywy 2007/64/WE, zmienionej dyrektywą 2009/111, nie znajdują zastosowania ratione personae do instytucji kredytowych.

| 3) | Artykuły 80–82 dyrektywy 2007/64, zmienionej dyrektywą 2009/111, należy interpretować w ten sposób, że nie upoważniają one właściwego organu w rozumieniu tych przepisów do rozstrzygania, na podstawie kryteriów ustanowionych w art. 75 tej dyrektywy, sporów wynikających z niewykonania lub wadliwego wykonania transakcji płatniczej powstałych między użytkownikami a dostawcami usług płatniczych, w sytuacji gdy organ ten wykonuje swoje uprawnienie w celu badania skarg użytkowników usług płatniczych oraz nakładania sankcji na dostawców usług płatniczych w przypadku naruszenia obowiązujących przepisów. Spory te powinny być rozstrzygane w ramach pozasądowych procedur odszkodowawczych, o których mowa w art. 83 dyrektywy 2007/64, zmienionej dyrektywą 2009/111, bez uszczerbku dla prawa do wszczęcia postępowania przed sądem zgodnie z krajowym prawem proceduralnym. Jeżeli ustawodawca krajowy zdecydował się na połączenie uprawnień wynikających, po pierwsze, z rzeczonych art. 80–82, a po drugie, ze wskazanego art. 83, w rękach jednego i tego samego organu, organ ten musi wykonywać każdą z tych kategorii uprawnień w sposób niezależny, wyłącznie w ramach procedur, które są z nimi odpowiednio związane. |
| --- | --- |

3)

Artykuły 80–82 dyrektywy 2007/64, zmienionej dyrektywą 2009/111, należy interpretować w ten sposób, że nie upoważniają one właściwego organu w rozumieniu tych przepisów do rozstrzygania, na podstawie kryteriów ustanowionych w art. 75 tej dyrektywy, sporów wynikających z niewykonania lub wadliwego wykonania transakcji płatniczej powstałych między użytkownikami a dostawcami usług płatniczych, w sytuacji gdy organ ten wykonuje swoje uprawnienie w celu badania skarg użytkowników usług płatniczych oraz nakładania sankcji na dostawców usług płatniczych w przypadku naruszenia obowiązujących przepisów. Spory te powinny być rozstrzygane w ramach pozasądowych procedur odszkodowawczych, o których mowa w art. 83 dyrektywy 2007/64, zmienionej dyrektywą 2009/111, bez uszczerbku dla prawa do wszczęcia postępowania przed sądem zgodnie z krajowym prawem proceduralnym. Jeżeli ustawodawca krajowy zdecydował się na połączenie uprawnień wynikających, po pierwsze, z rzeczonych art. 80–82, a po drugie, ze wskazanego art. 83, w rękach jednego i tego samego organu, organ ten musi wykonywać każdą z tych kategorii uprawnień w sposób niezależny, wyłącznie w ramach procedur, które są z nimi odpowiednio związane.

| 4) | Zgodnie z zasadą autonomii proceduralnej państw członkowskich ustawodawca krajowy może upoważnić właściwy organ w ramach procedur dotyczących skarg i sankcji, o których mowa w art. 80–82 dyrektywy 2007/64, zmienionej dyrektywą 2009/111, do uwzględnienia istnienia i treści orzeczenia sądu arbitrażowego rozstrzygającego spór między użytkownikiem a dostawcą usług płatniczych, których dotyczą te procedury, pod warunkiem że moc dowodowa, jaka została przypisana temu orzeczeniu w ramach rzeczonych procedur, nie będzie wpływać na ich szczególny przedmiot i cele, prawo do obrony zainteresowanych podmiotów lub niezależne wykonywanie uprawnień i kompetencji powierzonych temu organowi, czego zbadanie należy do sądu odsyłającego. |
| --- | --- |

4)

Zgodnie z zasadą autonomii proceduralnej państw członkowskich ustawodawca krajowy może upoważnić właściwy organ w ramach procedur dotyczących skarg i sankcji, o których mowa w art. 80–82 dyrektywy 2007/64, zmienionej dyrektywą 2009/111, do uwzględnienia istnienia i treści orzeczenia sądu arbitrażowego rozstrzygającego spór między użytkownikiem a dostawcą usług płatniczych, których dotyczą te procedury, pod warunkiem że moc dowodowa, jaka została przypisana temu orzeczeniu w ramach rzeczonych procedur, nie będzie wpływać na ich szczególny przedmiot i cele, prawo do obrony zainteresowanych podmiotów lub niezależne wykonywanie uprawnień i kompetencji powierzonych temu organowi, czego zbadanie należy do sądu odsyłającego.

---

(1)  Dz.U. C 381 z 22.10.2018.

---

| 13.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 230/5 |
| --- | --- | --- | --- |

13.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 230/5

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 23 kwietnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione – Włochy) – NH / Associazione Avvocatura per i diritti LGBTI – Rete Lenford

(Sprawa C-507/18) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Równe traktowanie w zakresie zatrudnienia i pracy - Dyrektywa 2000/78/WE - Artykuł 3 ust. 1 lit. a), art. 8 ust. 1 oraz art. 9 ust. 2 - Zakaz dyskryminacji ze względu na orientację seksualną - Warunki dostępu do zatrudnienia lub pracy - Pojęcie - Publiczne oświadczenia wykluczające rekrutację osób homoseksualnych - Artykuł 11 ust. 1, art. 15 ust. 1 oraz art. 21 ust. 1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej - Ochrona praw - Sankcje - Osoba prawna będąca przedstawicielem interesu zbiorowego - Legitymacja procesowa mimo niewystępowania w imieniu określonej osoby występującej z powództwem lub w braku osoby poszkodowanej - Prawo do otrzymania odszkodowania)

(2020/C 230/05)

Język postępowania: włoski

Sąd odsyłający

Corte suprema di cassazione

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: NH

Strona pozwana: Associazione Avvocatura per i diritti LGBTI – Rete Lenford

Sentencja

| 1) | Pojęcie „warunków dostępu do zatrudnienia [...] [lub pracy]”, zawarte w art. 3 ust. 1 lit. a) dyrektywy Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy, należy interpretować w ten sposób, że pojęcie to obejmuje oświadczenia złożone w trakcie programu audiowizualnego przez osobę, która twierdzi, że nigdy nie zatrudniłaby i nie dopuściła do pracy w swoim przedsiębiorstwie osób o określonej orientacji seksualnej, nawet jeżeli nie toczyła się ani nie była planowana żadna procedura rekrutacyjna, pod warunkiem że związek między tymi oświadczeniami i warunkami dostępu do zatrudnienia lub pracy w tym przedsiębiorstwie nie jest hipotetyczny. |
| --- | --- |

1)

Pojęcie „warunków dostępu do zatrudnienia [...] [lub pracy]”, zawarte w art. 3 ust. 1 lit. a) dyrektywy Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy, należy interpretować w ten sposób, że pojęcie to obejmuje oświadczenia złożone w trakcie programu audiowizualnego przez osobę, która twierdzi, że nigdy nie zatrudniłaby i nie dopuściła do pracy w swoim przedsiębiorstwie osób o określonej orientacji seksualnej, nawet jeżeli nie toczyła się ani nie była planowana żadna procedura rekrutacyjna, pod warunkiem że związek między tymi oświadczeniami i warunkami dostępu do zatrudnienia lub pracy w tym przedsiębiorstwie nie jest hipotetyczny.

| 2) | Dyrektywę 2000/78 należy interpretować w ten sposób, że nie stoi ona na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, na podstawie którego stowarzyszenie adwokatów, którego statutowym przedmiotem działalności jest ochrona prawna w szczególności osób o określonej orientacji seksualnej oraz promowanie kultury i poszanowania praw tej kategorii osób, z uwagi na ten cel oraz niezależnie od ewentualnego celu zarobkowego, automatycznie posiada legitymację do wszczęcia postępowania sądowego w celu doprowadzenia do przestrzegania zobowiązań wynikających z tej dyrektywy oraz, w stosownym przypadku, otrzymania odszkodowania, w sytuacji gdy mają miejsce czyny mogące stanowić dyskryminację w rozumieniu tej dyrektywy względem rzeczonej kategorii osób, a osoba poszkodowana nie jest możliwa do zidentyfikowania. |
| --- | --- |

2)

Dyrektywę 2000/78 należy interpretować w ten sposób, że nie stoi ona na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, na podstawie którego stowarzyszenie adwokatów, którego statutowym przedmiotem działalności jest ochrona prawna w szczególności osób o określonej orientacji seksualnej oraz promowanie kultury i poszanowania praw tej kategorii osób, z uwagi na ten cel oraz niezależnie od ewentualnego celu zarobkowego, automatycznie posiada legitymację do wszczęcia postępowania sądowego w celu doprowadzenia do przestrzegania zobowiązań wynikających z tej dyrektywy oraz, w stosownym przypadku, otrzymania odszkodowania, w sytuacji gdy mają miejsce czyny mogące stanowić dyskryminację w rozumieniu tej dyrektywy względem rzeczonej kategorii osób, a osoba poszkodowana nie jest możliwa do zidentyfikowania.

---

(1)  Dz.U. C 436 z 3.12.2018.

---

| 13.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 230/6 |
| --- | --- | --- | --- |

13.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 230/6

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 23 kwietnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour d’appel de Mons – Belgia) – Wagram Invest SA / État belge

(Sprawa C-640/18) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Dyrektywa 78/660/EWG - Roczne sprawozdania finansowe niektórych rodzajów spółek - Zasada prawdziwego i rzetelnego obrazu spółki - Nabycie finansowych środków trwałych przez spółkę akcyjną - Ujęcie po stronie kosztów w rachunku zysków i strat skonta związanego z długiem, którego okres spłaty jest dłuższy niż rok i który nie prowadzi do powstania prawa do odsetek, oraz ujęcie ceny nabycia środków trwałych w bilansie po stronie aktywów po odjęciu skonta)

(2020/C 230/06)

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Cour d’appel de Mons

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Wagram Invest SA

Strona pozwana: État belge

Sentencja

W przypadku transakcji nabycia przez spółkę akcyjną finansowych środków trwałych, za które przewidziano zapłatę ceny w ratach rozłożonych na dłuższy okres bez odsetek w warunkach, które są podobne do warunków pożyczki, zasadę prawdziwego i rzetelnego obrazu spółki wyrażoną w art. 2 ust. 3 dyrektywy Rady 78/660/EWG z dnia 25 lipca 1978 r. wydanej na podstawie art. [44 ust. 2 lit. g) WE], w sprawie rocznych sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek należy interpretować w ten sposób, że nie stoi ona na przeszkodzie stosowaniu metody księgowania, która przewiduje ujęcie po stronie kosztów w rachunku zysków i strat skonta, według stopy rynkowej, związanego z odnoszącym się do tego nabycia długiem, którego okres spłaty jest dłuższy niż rok i który nie prowadzi do powstania prawa do odsetek, oraz ujęcie ceny nabycia tych środków trwałych w bilansie po stronie aktywów po odjęciu wspomnianego skonta.

---

(1)  Dz.U. C 4 z 7.1.2019.

---

| 13.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 230/6 |
| --- | --- | --- | --- |

13.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 230/6

---

Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 2 kwietnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per la Sardegna – Włochy) – CO / Comune di Gesturi

(Sprawa C-670/18) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Polityka społeczna - Zasada równości traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy - Dyrektywa 2000/78/WE - Zakaz jakiejkolwiek dyskryminacji ze względu na wiek - Publiczne zaproszenie do zgłaszania kandydatur - Warunki udziału - Wyłączenie emerytów sektora publicznego lub prywatnego)

(2020/C 230/07)

Język postępowania: włoski

Sąd odsyłający

Tribunale Amministrativo Regionale per la Sardegna

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: CO

Druga strona postępowania: Comune di Gesturi

Sentencja

Dyrektywę Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającą ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy, a w szczególności jej art. 2 ust. 2, art. 3 ust. 1 i art. 6 ust. 1, należy interpretować w ten sposób, że nie stoi ona na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, które zakazuje podmiotom administracji publicznej powierzania zadań związanych z badaniem i doradztwem osobom emerytowanym, w zakresie, w jakim, po pierwsze, uregulowanie to zmierza do zgodnego z prawem celu polityki zatrudnienia i rynku pracy, a po drugie, wdrożone środki służące realizacji tego celu są właściwe i konieczne. Do sądu odsyłającego należy sprawdzenie, czy tak jest rzeczywiście w sprawie w postępowaniu głównym.

---

(1)  Dz.U. C 25 z 21.1.2019.

---

| 13.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 230/7 |
| --- | --- | --- | --- |

13.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 230/7

---

Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 23 kwietnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesarbeitsgericht – Niemcy) – WN / Land Niedersachsen

(Sprawa C-710/18) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Swobodny przepływ pracowników - Artykuł 45 ust. 1 TFUE - Wynagrodzenie - Zaszeregowanie do stopni systemu wynagrodzeń - System wynagrodzeń uzależniający możliwość otrzymania wyższego wynagrodzenia od stażu pracy nabytego u tego samego pracodawcy - Ograniczenie uwzględnienia wcześniejszych okresów odpowiedniej działalności ukończonych u pracodawcy znajdującego się w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie pochodzenia)

(2020/C 230/08)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Bundesarbeitsgericht

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: WN

Strona pozwana: Land Niedersachsen

Sentencja

Artykuł 45 ust. 1 TFUE należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, które do celów ustalenia wysokości wynagrodzenia pracownika zatrudnionego w charakterze nauczyciela szkolnego w szkole prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego uwzględnia wcześniejsze okresy działalności ukończone przez tego pracownika u pracodawcy innego niż ta jednostka, znajdującego się w innym państwie członkowskim, w całkowitym wymiarze nieprzekraczającym trzech lat, jeżeli ta działalność jest równoważna tej, którą pracownik ten powinien wykonywać na rzeczonym stanowisku nauczyciela szkolnego.

---

(1)  Dz.U. C 182 z 27.5.2019.

---

| 13.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 230/8 |
| --- | --- | --- | --- |

13.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 230/8

---

Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 23 kwietnia 2020 r. – Gugler France / Alexander Gugler, Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

(Sprawa C-736/18 P) (1)

(Odwołanie - Znak towarowy Unii Europejskiej - Graficzny znak towarowy zawierający element słowny GUGLER - Wniosek o unieważnienie prawa do znaku złożony przez Gugler France SA - Powiązania gospodarcze między podmiotem wnoszącym o unieważnienie prawa do znaku a właścicielem zakwestionowanego znaku towarowego - Brak prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd)

(2020/C 230/09)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Gugler France (przedstawiciel: S. Guerlain, avocat)

Pozostali uczestniczy postępowania: Alexander Gugler (przedstawiciel: M.-C. Simon, Rechtsanwältin), Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) (przedstawiciel: A. Folliard-Monguiral, pełnomocnik)

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Gugler France SA pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Alexandra Guglera i Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) związane z postępowaniem odwoławczym. |
| --- | --- |

2)

Gugler France SA pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Alexandra Guglera i Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) związane z postępowaniem odwoławczym.

---

(1)  Dz.U. C 112 z 25.3.2019.

---

| 13.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 230/8 |
| --- | --- | --- | --- |

13.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 230/8

---

Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 2 kwietnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberverwaltungsgericht Rheinland-Pfalz – Niemcy) – Landkreis Südliche Weinstraße / PF i in.

(Sprawa C-830/18) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Swobodny przepływ pracowników - Rozporządzenie (UE) nr 492/2011 - Dzieci pracowników przygranicznych - Przywileje socjalne - System zwrotu kosztów transportu szkolnego - Warunek zamieszkiwania w kraju związkowym - Wykluczenie dzieci uczęszczających do szkoły w tym kraju związkowym i zamieszkujących w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie placówki szkolnej - Wykluczenie własnych obywateli zamieszkujących w innych krajach związkowych)

(2020/C 230/10)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Oberverwaltungsgericht Rheinland-Pfalz

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Landkreis Südliche Weinstraße

Strona pozwana: PF i in.

przy udziale: Vertreter des öffentlichen Interesses

Sentencja

| 1) | Wykładni art. 7 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 492/2011 z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Unii należy dokonywać w ten sposób, że ustawodawstwo krajowe, które uzależnia pokrycie kosztów transportu szkolnego przez kraj związkowy od spełnienia warunku zamieszkiwania na terytorium tego kraju związkowego, stanowi dyskryminację pośrednią w zakresie, w jakim z samej swej natury może w większym stopniu niekorzystnie wpływać na pracowników przygranicznych niż na pracowników krajowych. |
| --- | --- |

1)

Wykładni art. 7 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 492/2011 z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Unii należy dokonywać w ten sposób, że ustawodawstwo krajowe, które uzależnia pokrycie kosztów transportu szkolnego przez kraj związkowy od spełnienia warunku zamieszkiwania na terytorium tego kraju związkowego, stanowi dyskryminację pośrednią w zakresie, w jakim z samej swej natury może w większym stopniu niekorzystnie wpływać na pracowników przygranicznych niż na pracowników krajowych.

| 2) | Wykładni art. 7 ust. 2 rozporządzenia nr 492/2011 należy dokonywać w ten sposób, że praktyczne trudności związane z efektywną organizacją transportu szkolnego w kraju związkowym nie stanowią nadrzędnego względu interesu ogólnego, który mógłby uzasadniać przepis krajowy uznany za pośrednio dyskryminujący. |
| --- | --- |

2)

Wykładni art. 7 ust. 2 rozporządzenia nr 492/2011 należy dokonywać w ten sposób, że praktyczne trudności związane z efektywną organizacją transportu szkolnego w kraju związkowym nie stanowią nadrzędnego względu interesu ogólnego, który mógłby uzasadniać przepis krajowy uznany za pośrednio dyskryminujący.

---

(1)  Dz.U. C 131 z 8.4.2019.

---

| 13.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 230/9 |
| --- | --- | --- | --- |

13.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 230/9

---

Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 2 kwietnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Wien – Austria) – kunsthaus muerz gmbh / Zürich Versicherungs AG

(Sprawa C-20/19) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Swoboda świadczenia usług - Bezpośrednie ubezpieczenie na życie - Dyrektywa 2002/83/WE - Artykuły 35 i 36 - Prawo do odstąpienia od umowy i termin na jego wykonanie - Błędne informacje dotyczące zasad wykonywania prawa do odstąpienia - Wymogi dotyczące formy złożenia oświadczenia o odstąpieniu - Wygaśnięcie prawa do odstąpienia od umowy - Znaczenie posiadania przez ubezpieczającego statusu „konsumenta”)

(2020/C 230/11)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Oberlandesgericht Wien

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: kunsthaus muerz gmbh

Strona pozwana: Zürich Versicherungs AG

Sentencja

Artykuły 35 i 36 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/83/WE z dnia 5 listopada 2002 r. dotyczącej ubezpieczeń na życie należy interpretować w ten sposób, że mają one również zastosowanie do ubezpieczającego, który nie ma statusu konsumenta, oraz że nie stoją one na przeszkodzie ustawodawstwu krajowemu, zgodnie z którym termin na wykonanie prawa do odstąpienia od umowy ubezpieczenia na życie zaczyna biec od dnia, w którym umowa ta została zawarta, nawet jeśli w przekazanej przez zakład ubezpieczeń ubezpieczającemu informacji wskazane zostały wymogi co do formy, które w rzeczywistości nie zostały ustanowione w mającym zastosowanie do tej umowy prawie krajowym, o ile takie wskazanie nie pozbawia tego ubezpieczającego możliwości wykonania przysługującego mu prawa do odstąpienia co do zasady na tych samych warunkach, jakie istniałyby, gdyby informacje te prawidłowo odzwierciedlały rzeczywistość. Do sądu odsyłającego należy ustalenie, na podstawie całościowej oceny uwzględniającej w szczególności krajowy kontekst prawny i okoliczności faktyczne postępowania głównego, a także ewentualnie przysługujący ubezpieczającemu status konsumenta, czy błąd zawarty w informacjach przekazanych ubezpieczającemu pozbawił go takiej możliwości.

---

(1)  Dz.U. C 155 z 6.5.2019.

---

| 13.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 230/10 |
| --- | --- | --- | --- |

13.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 230/10

---

Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 23 kwietnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Ryanair Ltd, Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato – Antitrust / Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato – Antitrust, Ryanair Ltd, Ryanair DAC

(Sprawa C-28/19) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Transport - Usługi lotnicze - Rozporządzenie (WE) nr 1008/2008 - Artykuł 23 ust. 1 - Wskazywanie ostatecznej ceny - Opłaty za odprawę pasażerów przez Internet - VAT - Opłaty administracyjne za zakupy dokonane przy użyciu karty kredytowej innej niż wybrana przez przewoźnika lotniczego - Niemożliwe do uniknięcia i możliwe do przewidzenia elementy ostatecznej ceny, jaką należy zapłacić - Opcjonalne dopłaty do ceny - Pojęcie)

(2020/C 230/12)

Język postępowania: włoski

Sąd odsyłający

Consiglio di Stato

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Ryanair Ltd, Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato – Antitrust

Strona przeciwna: Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato – Antitrust, Ryanair Ltd, Ryanair DAC

Sentencja

Artykuł 23 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1008/2008 z dnia 24 września 2008 r. w sprawie wspólnych zasad wykonywania przewozów lotniczych na terenie Wspólnoty należy interpretować w ten sposób, że opłaty za odprawę pasażerów, których uiszczenia nie można uniknąć z powodu braku alternatywnego sposobu bezpłatnej odprawy, podatek od wartości dodanej (VAT) stosowany do krajowych taryf lotniczych oraz opłaty administracyjne za zakupy dokonane przy użyciu karty kredytowej innej niż wybrana przez przewoźnika lotniczego stanowią niemożliwe do uniknięcia i możliwe do przewidzenia elementy ceny w rozumieniu zdania drugiego tego przepisu. Natomiast przepis ten należy interpretować w ten sposób, że opłaty za odprawę pasażerów, których uiszczenia można uniknąć poprzez skorzystanie z opcji bezpłatnej odprawy, a także VAT stosowany do dopłat fakultatywnych dotyczących lotów krajowych, stanowią opcjonalną dopłatę do ceny w rozumieniu zdania czwartego tego przepisu.

---

(1)  Dz.U. C 164 z 13.5.2019.

---

| 13.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 230/10 |
| --- | --- | --- | --- |

13.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 230/10

---

Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 23 kwietnia 2020 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Bundesverwaltungsgericht – Niemcy) – Deutsche Homöopathie-Union (DHU) Arzneimittel GmbH & Co. KG / Bundesrepublik Deutschland

(Sprawy połączone C-101/19 i C-102/19) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Produkty lecznicze stosowane u ludzi - Dyrektywa 2001/83/WE - Artykuły 62 i 69 - Informacje na etykiecie i ulotce homeopatycznych produktów leczniczych - Wyczerpujący wykaz informacji albo możliwość dodania użytecznych dla pacjenta informacji zgodnych z charakterystyką produktu - Wskazania dotyczące dawkowania homeopatycznych produktów leczniczych)

(2020/C 230/13)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Bundesverwaltungsgericht

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Deutsche Homöopathie-Union (DHU) Arzneimittel GmbH & Co. KG

Strona pozwana: Bundesrepublik Deutschland

Sentencja

Dyrektywę 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi, zmienioną dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2004/27/UE z dnia 31 marca 2004 r., należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się ona temu, by ulotka dołączona do opakowania, o której mowa w jej art. 69, zawierała informacje inne niż informacje wymienione w tym przepisie, w szczególności instrukcję dawkowania homeopatycznych produktów leczniczych, których dotyczy ten przepis.

---

(1)  Dz.U. C 172 z 20.5.2019.

---

| 13.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 230/11 |
| --- | --- | --- | --- |

13.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 230/11

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 23 kwietnia 2020 r. – Komisja Europejska / Republika Austrii

(Sprawa C-161/19) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 2009/147/WE - Ochrona dzikiego ptactwa - Zezwolenia na wiosenne polowanie na słonki (Scolopax rusticola) w kraju związkowym Dolna Austria (Austria) - Artykuł 7 ust. 4 i art. 9 ust. 1 lit. c) - Brak „innego zadowalającego rozwiązania” - Pojęcie „małych ilości”)

(2020/C 230/14)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Hermes i M. Noll-Ehlers, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Austrii (przedstawiciel: J. Schmoll, pełnomocnik)

Sentencja

| 1) | Zezwalając na wiosenne polowanie na słonki (Scolopax rusticola) w kraju związkowym Dolna Austria (Austria), Republika Austrii uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 7 ust. 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa. |
| --- | --- |

1)

Zezwalając na wiosenne polowanie na słonki (Scolopax rusticola) w kraju związkowym Dolna Austria (Austria), Republika Austrii uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 7 ust. 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa.

| 2) | Republika Austrii zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Republika Austrii zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 148 z 29.4.2019.

---

| 13.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 230/12 |
| --- | --- | --- | --- |

13.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 230/12

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 23 kwietnia 2020 r. – Komisja Europejska/Republika Finlandii

(Sprawa C-217/19) (1)

(Skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 2009/147/WE - Ochrona dzikiego ptactwa - Zezwolenia na wiosenny odstrzał samców edredona zwyczajnego (Somateria mollissima) w prowincji Åland (Finlandia) - Artykuł 7 ust. 4, art. 9 ust. 1 lit. c) - Pojęcia „legalnego wykorzystywania” i „małych ilości”)

(2020/C 230/15)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Hermes i E. Ljung Rasmussen, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Finlandii (przedstawiciele: J. Heliskoski, pełnomocnik, wspierany przez adwokatów J. Bouckaerta, D. Gilleta i S. François)

Sentencja

| 1) | Wydając regularnie zezwolenia na wiosenny odstrzał samca edredona zwyczajnego (Somateria mollissima) w prowincji Åland od 2011 r. do 2019 r. włącznie, Republika Finlandii uchybiła zobowiązaniom, które ciążą na niej na mocy art. 7 ust. 4 i art. 9 ust. 1 lit. c) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa. |
| --- | --- |

1)

Wydając regularnie zezwolenia na wiosenny odstrzał samca edredona zwyczajnego (Somateria mollissima) w prowincji Åland od 2011 r. do 2019 r. włącznie, Republika Finlandii uchybiła zobowiązaniom, które ciążą na niej na mocy art. 7 ust. 4 i art. 9 ust. 1 lit. c) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa.

| 2) | Republika Finlandii zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Republika Finlandii zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 172 z 20.5.2019.

---

| 13.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 230/12 |
| --- | --- | --- | --- |

13.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 230/12

---

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 23 kwietnia 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Kúria – Węgry) – Gömböc Kutató, Szolgáltató és Kereskedelmi Kft. / Szellemi Tulajdon Nemzeti Hivatal

(Sprawa C-237/19) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Znaki towarowe - Dyrektywa 2008/95/WE - Odmowa lub unieważnienie rejestracji - Trójwymiarowy znak towarowy - Artykuł 3 ust. 1 lit. e) ppkt (ii) oraz (iii) - Oznaczenie tworzone wyłącznie przez kształt towaru niezbędny do uzyskania efektu technicznego - Oznaczenie tworzone przez kształt zwiększający znacznie wartość towaru - Uwzględnienie sposobu postrzegania przez właściwy krąg odbiorców)

(2020/C 230/16)

Język postępowania: węgierski

Sąd odsyłający

Kúria

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Gömböc Kutató, Szolgáltató és Kereskedelmi Kft.

Strona pozwana: Szellemi Tulajdon Nemzeti Hivatala

Sentencja

| 1) | Artykuł 3 ust. 1 lit. e) ppkt (ii) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/95/WE z dnia 22 października 2008 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych należy interpretować w ten sposób, że w celu ustalenia, czy dane oznaczenie jest tworzone wyłącznie przez kształt towaru niezbędny do uzyskania efektu technicznego, nie należy ograniczać się do przedstawienia graficznego tego oznaczenia. Informacje inne niż dotyczące samego przedstawienia graficznego, takie jak sposób postrzegania przez właściwy krąg odbiorców, mogą być używane w celu ustalenia zasadniczych właściwości rozpatrywanego oznaczenia. Natomiast o ile informacje, które nie wynikają z graficznego przedstawienia oznaczenia, można brać pod uwagę w celu określenia, czy owe właściwości pełnią funkcję techniczną w odniesieniu do rozpatrywanego towaru, o tyle informacje te muszą pochodzić z obiektywnych i wiarygodnych źródeł i nie mogą one obejmować postrzegania przez właściwy krąg odbiorców. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 3 ust. 1 lit. e) ppkt (ii) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/95/WE z dnia 22 października 2008 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych należy interpretować w ten sposób, że w celu ustalenia, czy dane oznaczenie jest tworzone wyłącznie przez kształt towaru niezbędny do uzyskania efektu technicznego, nie należy ograniczać się do przedstawienia graficznego tego oznaczenia. Informacje inne niż dotyczące samego przedstawienia graficznego, takie jak sposób postrzegania przez właściwy krąg odbiorców, mogą być używane w celu ustalenia zasadniczych właściwości rozpatrywanego oznaczenia. Natomiast o ile informacje, które nie wynikają z graficznego przedstawienia oznaczenia, można brać pod uwagę w celu określenia, czy owe właściwości pełnią funkcję techniczną w odniesieniu do rozpatrywanego towaru, o tyle informacje te muszą pochodzić z obiektywnych i wiarygodnych źródeł i nie mogą one obejmować postrzegania przez właściwy krąg odbiorców.

| 2) | Artykuł 3 ust. 1 lit. e) ppkt (iii) dyrektywy 2008/95 należy interpretować w ten sposób, że sposób postrzegania przez właściwy krąg odbiorców towaru przedstawionego graficznie przez oznaczenie, które jest tworzone wyłącznie przez kształt tego towaru, lub wiedzę posiadaną o owym towarze przez ten krąg można wziąć pod uwagę w celu ustalenia zasadniczej właściwości tego kształtu. Określoną w tym przepisie podstawę odmowy rejestracji można zastosować, jeżeli z obiektywnych i wiarygodnych elementów wynika, że wybór konsumentów dotyczący zakupu danego towaru jest w bardzo znacznej mierze determinowany tą właściwością. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 3 ust. 1 lit. e) ppkt (iii) dyrektywy 2008/95 należy interpretować w ten sposób, że sposób postrzegania przez właściwy krąg odbiorców towaru przedstawionego graficznie przez oznaczenie, które jest tworzone wyłącznie przez kształt tego towaru, lub wiedzę posiadaną o owym towarze przez ten krąg można wziąć pod uwagę w celu ustalenia zasadniczej właściwości tego kształtu. Określoną w tym przepisie podstawę odmowy rejestracji można zastosować, jeżeli z obiektywnych i wiarygodnych elementów wynika, że wybór konsumentów dotyczący zakupu danego towaru jest w bardzo znacznej mierze determinowany tą właściwością.

| 3) | Artykuł 3 ust. 1 lit. e) ppkt (iii) dyrektywy 2008/95 należy interpretować w ten sposób, że podstawy odmowy rejestracji przewidzianej w tym przepisie nie należy systematycznie stosować do oznaczenia tworzonego wyłącznie przez kształt towaru, gdy oznaczenie to jest przedmiotem ochrony na podstawie prawa wzorów lub gdy oznaczenie jest tworzone wyłącznie przez kształt wyrobu dekoracyjnego. |
| --- | --- |

3)

Artykuł 3 ust. 1 lit. e) ppkt (iii) dyrektywy 2008/95 należy interpretować w ten sposób, że podstawy odmowy rejestracji przewidzianej w tym przepisie nie należy systematycznie stosować do oznaczenia tworzonego wyłącznie przez kształt towaru, gdy oznaczenie to jest przedmiotem ochrony na podstawie prawa wzorów lub gdy oznaczenie jest tworzone wyłącznie przez kształt wyrobu dekoracyjnego.

---

(1)  Dz.U. C 187 z 3.6.2019.

---

| 13.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 230/13 |
| --- | --- | --- | --- |

13.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 230/13

---

Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 2 kwietnia 2020 r. – Komisja Europejska / Królestwo Hiszpanii

(Sprawa C-384/19) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Ocena ryzyka powodziowego i zarządzanie nim - Dyrektywa 2007/60/WE - Artykuł 7 ust. 1 i 5, art. 10 ust. 1 i 2 oraz art. 15 ust. 1 - Plan zarządzania ryzykiem powodziowym - Sporządzenie - Konsultacja i podanie do publicznej wiadomości - Udostępnienie Komisji Europejskiej - Obszary dorzeczy ES 120 Gran Canaria, ES 122 Fuerteventura, ES 123 Lanzarote, ES 124 Tenerife, ES 125 La Palma, ES 126 La Gomera i ES 127 El Hierro (Hiszpania))

(2020/C 230/17)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo E. Manhaeve i E. Sanfrutos Cano, a następnie M. Jauregui Gomez i E. Manhaeve, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: S. Jiménez García, pełnomocnik)

Sentencja

| 1) | Królestwo Hiszpanii, poprzez brak w przepisanym do tego terminie ustanowienia, publikacji planów zarządzania ryzykiem powodziowym w zakresie dorzeczy ES 120 Gran Canaria, ES 122 Fuerteventura, ES 123 Lanzarote, ES 124 Tenerife, ES 125 La Palma, ES 126 La Gomera et ES 127 El Hierro (Hiszpania) oraz przez brak powiadomienia o nich Komisji, uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy art. 7 ust. 1 i 5 oraz art. 15 ust. 1 dyrektywy 2007/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. w sprawie oceny ryzyka powodziowego i zarządzania nim, oraz przez brak chociażby przeprowadzenia etapu informowania i konsultacji publicznej w odniesieniu do sporządzenia planów zarządzania ryzykiem powodziowym w odniesieniu do obszarów dorzeczy ES 120 Gran Canaria, ES 122 Fuerteventura i ES 125 La Palma, uchybiło ono zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy art. 10 ust. 1 i 2 tej dyrektywy. |
| --- | --- |

1)

Królestwo Hiszpanii, poprzez brak w przepisanym do tego terminie ustanowienia, publikacji planów zarządzania ryzykiem powodziowym w zakresie dorzeczy ES 120 Gran Canaria, ES 122 Fuerteventura, ES 123 Lanzarote, ES 124 Tenerife, ES 125 La Palma, ES 126 La Gomera et ES 127 El Hierro (Hiszpania) oraz przez brak powiadomienia o nich Komisji, uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy art. 7 ust. 1 i 5 oraz art. 15 ust. 1 dyrektywy 2007/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. w sprawie oceny ryzyka powodziowego i zarządzania nim, oraz przez brak chociażby przeprowadzenia etapu informowania i konsultacji publicznej w odniesieniu do sporządzenia planów zarządzania ryzykiem powodziowym w odniesieniu do obszarów dorzeczy ES 120 Gran Canaria, ES 122 Fuerteventura i ES 125 La Palma, uchybiło ono zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy art. 10 ust. 1 i 2 tej dyrektywy.

| 2) | Królestwo Hiszpanii zostaje obciążone kosztami. |
| --- | --- |

2)

Królestwo Hiszpanii zostaje obciążone kosztami.

---

(1)  Dz.U. C 270 z 12.8.2019.

---

| 13.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 230/14 |
| --- | --- | --- | --- |

13.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 230/14

---

Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 2 kwietnia 2020 r. – Komisja Europejska/Królestwo Hiszpanii

(Sprawa C-406/19 P) (1)

(Odwołanie - EFRG i EFRROW - Wydatki wyłączone z finansowania - Wydatki poniesione przez Królestwo Hiszpanii - Cofnięcie uznania organizacji producentów - Nieodzyskanie wypłaconej pomocy - Ciężar dowodu - Ryczałtowa korekta finansowa)

(2020/C 230/18)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Wnoszący odwołanie: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Castillo de la Torre i J. Aquilina, pełnomocnicy)

Druga strona postępowania: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: S. Jiménez García, pełnomocnik)

Sentencja

| 1) | Wyrok Sądu Unii Europejskiej z dnia 20 marca 2019 r., Hiszpania/Komisja (T-237/17, niepublikowany, EU:T:2019:172), zostaje uchylony w zakresie, w jakim w tym wyroku Sądu stwierdził nieważność decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2017/264 z dnia 14 lutego 2017 r. wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) w części, w jakiej stosuje ona ryczałtową korektę w wysokości 10 % dotyczącą niektórych wydatków poniesionych przez Królestwo Hiszpanii. |
| --- | --- |

1)

Wyrok Sądu Unii Europejskiej z dnia 20 marca 2019 r., Hiszpania/Komisja (T-237/17, niepublikowany, EU:T:2019:172), zostaje uchylony w zakresie, w jakim w tym wyroku Sądu stwierdził nieważność decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2017/264 z dnia 14 lutego 2017 r. wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) w części, w jakiej stosuje ona ryczałtową korektę w wysokości 10 % dotyczącą niektórych wydatków poniesionych przez Królestwo Hiszpanii.

| 2) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

Skarga zostaje oddalona.

| 3) | Królestwo Hiszpanii pokrywa własne koszty poniesione zarówno w postępowaniu w pierwszej instancji w sprawie T-237/17, jak i w postępowaniu odwoławczym, jak również koszty poniesione przez Komisję Europejską w tych dwóch postępowaniach. |
| --- | --- |

3)

Królestwo Hiszpanii pokrywa własne koszty poniesione zarówno w postępowaniu w pierwszej instancji w sprawie T-237/17, jak i w postępowaniu odwoławczym, jak również koszty poniesione przez Komisję Europejską w tych dwóch postępowaniach.

---

(1)  Dz.U. C 280 z 19.8.2019.

---

| 13.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 230/14 |
| --- | --- | --- | --- |

13.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 230/14

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Gericht Erster Instanz Eupen (Belgia) w dniu 15 października 2019 r. – ES / Wallonische Region

(Sprawa C-757/19)

(2020/C 230/19)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Gericht Erster Instanz Eupen

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: ES

Strona pozwana: Wallonische Region

Postanowieniem z dnia 28 maja 2020 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (szósta izba) orzekł, że art. 49 TFUE należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie przepisom państwa członkowskiego, zgodnie z którymi osoba mająca miejsce zamieszkania w tym państwie członkowskim nie może powoływać się na odstępstwo od obowiązku rejestracji pojazdów, w tym państwie członkowskim, w odniesieniu do pojazdu zarejestrowanego w innym państwie członkowskim i udostępnionego mu przez spółkę, której jest członkiem zarządzającym i która ma siedzibę w tym innym państwie członkowskim, tylko jeżeli dokumenty poświadczające, że dana osoba spełnia przesłanki zastosowania tego odstępstwa, znajdują się na stałe w tym pojeździe.

---

| 13.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 230/15 |
| --- | --- | --- | --- |

13.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 230/15

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Düsseldorf (Niemcy) w dniu 20 marca 2020 r. – AD, BE, CF / Corendon Airlines

(Sprawa C-146/20)

(2020/C 230/20)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Landgericht Düsseldorf

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: AD, BE, CF

Strona pozwana: Corendon Airlines

Pytania prejudycjalne

| 1. | Czy ma miejsce odwołanie lotu w rozumieniu art. 2 lit. l) i art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 (1), gdy obsługujący przewoźnik lotniczy przekłada lot zarezerwowany w ramach imprezy turystycznej, którego planowym czasem odlotu była godzina 10:20 (czasu lokalnego), na godzinę 08:40 (czasu lokalnego) tego samego dnia? |
| --- | --- |

1.

Czy ma miejsce odwołanie lotu w rozumieniu art. 2 lit. l) i art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 (1), gdy obsługujący przewoźnik lotniczy przekłada lot zarezerwowany w ramach imprezy turystycznej, którego planowym czasem odlotu była godzina 10:20 (czasu lokalnego), na godzinę 08:40 (czasu lokalnego) tego samego dnia?

| 2. | Czy powiadomienie na dziesięć dni przed rozpoczęciem podróży o przełożeniu terminu lotu z godziny 10:20 (czasu lokalnego) na godzinę 8:40 (czasu lokalnego) tego samego dnia stanowi ofertę zmiany planu podróży w rozumieniu art. 5 ust. 1 lit. a) i art. 8 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia? |
| --- | --- |

2.

Czy powiadomienie na dziesięć dni przed rozpoczęciem podróży o przełożeniu terminu lotu z godziny 10:20 (czasu lokalnego) na godzinę 8:40 (czasu lokalnego) tego samego dnia stanowi ofertę zmiany planu podróży w rozumieniu art. 5 ust. 1 lit. a) i art. 8 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia?

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiające wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 295/91 (Dz.U. 2004 L 46, s. 1).

---

| 13.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 230/15 |
| --- | --- | --- | --- |

13.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 230/15

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgerichts Ravensburg (Niemcy) w dniu 31 marca 2020 r. – RT, SV, BC / Volkswagen Bank GmbH, Skoda Bank – Zweigniederlassung der Volkswagen Bank GmbH

(Sprawa C-155/20)

(2020/C 230/21)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Landgericht Ravensburg

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: RT, SV, BC

Strona pozwana: Volkswagen Bank GmbH, Skoda Bank – Zweigniederlassung der Volkswagen Bank GmbH

Pytania prejudycjalne

| 1. | Czy art. 10 ust. 2 lit. l) dyrektywy 2008/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylającej dyrektywę Rady 87/102/EWG (1) należy interpretować w ten sposób, że w umowie o kredyt:






  a) | należy podać stopę oprocentowania dla odsetek za opóźnienie obowiązującą w chwili zawarcia umowy o kredyt wyrażoną jako wartość bezwzględna, a przynajmniej, iż należy podać obowiązującą stopę referencyjną (w tym przypadku stopę bazową zgodnie z § 247 BGB – niemieckiego kodeksu cywilnego), z której wynika obowiązująca stopa oprocentowania dla odsetek za opóźnienie poprzez dodanie odpowiedniej wartości (w tym przypadku pięciu punktów procentowych zgodnie z § 288 ust. 1 zdanie drugie BGB)? |
| --- | --- | --- |

1.

Czy art. 10 ust. 2 lit. l) dyrektywy 2008/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylającej dyrektywę Rady 87/102/EWG (1) należy interpretować w ten sposób, że w umowie o kredyt:

a)

należy podać stopę oprocentowania dla odsetek za opóźnienie obowiązującą w chwili zawarcia umowy o kredyt wyrażoną jako wartość bezwzględna, a przynajmniej, iż należy podać obowiązującą stopę referencyjną (w tym przypadku stopę bazową zgodnie z § 247 BGB – niemieckiego kodeksu cywilnego), z której wynika obowiązująca stopa oprocentowania dla odsetek za opóźnienie poprzez dodanie odpowiedniej wartości (w tym przypadku pięciu punktów procentowych zgodnie z § 288 ust. 1 zdanie drugie BGB)?

| b) | mechanizm dokonywania zmian stopy oprocentowania dla odsetek za opóźnienie musi być konkretnie określony, a przynajmniej należy wskazać przepisy krajowe, z których wynikają zmiany stopy oprocentowania dla odsetek za opóźnienie (§ 247, § 288 ust. 1 zdanie drugie BGB)? |
| --- | --- |

b)

mechanizm dokonywania zmian stopy oprocentowania dla odsetek za opóźnienie musi być konkretnie określony, a przynajmniej należy wskazać przepisy krajowe, z których wynikają zmiany stopy oprocentowania dla odsetek za opóźnienie (§ 247, § 288 ust. 1 zdanie drugie BGB)?

| 2. | Czy art. 10 ust. 2 lit. r) dyrektywy 2008/48/WE należy interpretować w ten sposób, że w umowie o kredyt należy podać konkretną, zrozumiałą dla konsumenta metodę obliczania rekompensaty należnej w przypadku przedterminowej spłaty pożyczki, tak aby konsument mógł przynajmniej w przybliżeniu obliczyć wysokość rekompensaty należnej w przypadku wcześniejszego wypowiedzenia umowy? |
| --- | --- |

2.

Czy art. 10 ust. 2 lit. r) dyrektywy 2008/48/WE należy interpretować w ten sposób, że w umowie o kredyt należy podać konkretną, zrozumiałą dla konsumenta metodę obliczania rekompensaty należnej w przypadku przedterminowej spłaty pożyczki, tak aby konsument mógł przynajmniej w przybliżeniu obliczyć wysokość rekompensaty należnej w przypadku wcześniejszego wypowiedzenia umowy?

| 3. | Czy art. 10 ust. 2 lit. s) dyrektywy 2008/48/WE należy interpretować w ten sposób, że:






  a) | w umowie o kredyt należy również podać określone w prawie krajowym prawa stron do wypowiedzenia umowy, w szczególności prawo pożyczkobiorcy do wypowiedzenia z ważnego powodu, na podstawie § 314 BGB, umowy pożyczki zawartej na czas określony? |
| --- | --- | --- |

3.

Czy art. 10 ust. 2 lit. s) dyrektywy 2008/48/WE należy interpretować w ten sposób, że:

a)

w umowie o kredyt należy również podać określone w prawie krajowym prawa stron do wypowiedzenia umowy, w szczególności prawo pożyczkobiorcy do wypowiedzenia z ważnego powodu, na podstawie § 314 BGB, umowy pożyczki zawartej na czas określony?

| b) | [na wypadek udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie 3 a)], nie stoi on na przeszkodzie krajowemu uregulowaniu prawnemu przewidującemu, że wskazanie szczególnego prawa do rozwiązania umowy zgodnie z prawodawstwem krajowym stanowi obowiązkową informację w rozumieniu art. 10 ust. 2 lit. s) dyrektywy 2008/48/WE? |
| --- | --- |

b)

[na wypadek udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie 3 a)], nie stoi on na przeszkodzie krajowemu uregulowaniu prawnemu przewidującemu, że wskazanie szczególnego prawa do rozwiązania umowy zgodnie z prawodawstwem krajowym stanowi obowiązkową informację w rozumieniu art. 10 ust. 2 lit. s) dyrektywy 2008/48/WE?

| c) | w umowie o kredyt odnośnie do wszelkich praw do wypowiedzenia umowy o kredyt należy wskazać przewidziane dla wykonywania danego prawa termin złożenia oświadczenia o wypowiedzeniu i formę takiego oświadczenia? |
| --- | --- |

c)

w umowie o kredyt odnośnie do wszelkich praw do wypowiedzenia umowy o kredyt należy wskazać przewidziane dla wykonywania danego prawa termin złożenia oświadczenia o wypowiedzeniu i formę takiego oświadczenia?

| 4. | Czy w wypadku umowy o kredyt konsumencki wykluczona jest możliwość podniesienia przez wierzyciela zarzutu wygaśnięcia prawa do odstąpienia od umowy przez konsumenta zgodnie z art. 14 ust. 1 zdanie pierwsze dyrektywy 2008/48/WE,






  a) | jeśli część przewidzianej w art. 10 ust. 2 dyrektywy 2008/48/WE obowiązkowej informacji nie została ani prawidłowo wskazana w umowie o kredyt, ani następnie nie została prawidłowo przedstawiona, w związku z czym termin na odstąpienie od umowy zgodnie z art. 14 ust. 1 dyrektywy 2008/48/WE nie rozpoczął biegu? |
| --- | --- | --- |

4.

Czy w wypadku umowy o kredyt konsumencki wykluczona jest możliwość podniesienia przez wierzyciela zarzutu wygaśnięcia prawa do odstąpienia od umowy przez konsumenta zgodnie z art. 14 ust. 1 zdanie pierwsze dyrektywy 2008/48/WE,

a)

jeśli część przewidzianej w art. 10 ust. 2 dyrektywy 2008/48/WE obowiązkowej informacji nie została ani prawidłowo wskazana w umowie o kredyt, ani następnie nie została prawidłowo przedstawiona, w związku z czym termin na odstąpienie od umowy zgodnie z art. 14 ust. 1 dyrektywy 2008/48/WE nie rozpoczął biegu?

| b) | [na wypadek udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie 4 a)], jeśli wygaśnięcie prawa w znacznym stopniu opiera się na upływie czasu od chwili zawarcia umowy, lub na całkowitym wykonaniu umowy przez obydwie strony, lub na okoliczności, że wierzyciel dysponuje zwróconą kwotą kredytu, lub na zwrocie zabezpieczeń kredytu, lub (w wypadku umowy kupna-sprzedaży powiązanej z umową o kredyt) na korzystaniu lub sprzedaży finansowanego towaru przez konsumenta, lecz w istotnym okresie i w chwili wystąpienia istotnych okoliczności konsument nie wiedział o nadal obowiązującym prawie do odstąpienia i wierzyciel również nie mógł przyjąć, że konsument dysponuje odpowiednimi informacjami? |
| --- | --- |

b)

[na wypadek udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie 4 a)], jeśli wygaśnięcie prawa w znacznym stopniu opiera się na upływie czasu od chwili zawarcia umowy, lub na całkowitym wykonaniu umowy przez obydwie strony, lub na okoliczności, że wierzyciel dysponuje zwróconą kwotą kredytu, lub na zwrocie zabezpieczeń kredytu, lub (w wypadku umowy kupna-sprzedaży powiązanej z umową o kredyt) na korzystaniu lub sprzedaży finansowanego towaru przez konsumenta, lecz w istotnym okresie i w chwili wystąpienia istotnych okoliczności konsument nie wiedział o nadal obowiązującym prawie do odstąpienia i wierzyciel również nie mógł przyjąć, że konsument dysponuje odpowiednimi informacjami?

| 5. | Czy w wypadku umowy o kredyt konsumencki wykluczona jest możliwość podniesienia przez wierzyciela zarzutu nadużycia prawa w odniesieniu do wykonania prawa do odstąpienia przez konsumenta zgodnie z art. 14 ust. 1 zdanie pierwsze dyrektywy 2008/48/WE,






  a) | jeśli część przewidzianych w art. 10 ust. 2 dyrektywy 2008/48/WE obowiązkowych informacji ani nie została prawidłowo wskazana w umowie o kredyt, ani następnie nie została prawidłowo udostępniona, w związku z czym termin na odstąpienie zgodnie z art. 14 ust. 1 dyrektywy 2008/48/WE nie rozpoczął biegu? |
| --- | --- | --- |

5.

Czy w wypadku umowy o kredyt konsumencki wykluczona jest możliwość podniesienia przez wierzyciela zarzutu nadużycia prawa w odniesieniu do wykonania prawa do odstąpienia przez konsumenta zgodnie z art. 14 ust. 1 zdanie pierwsze dyrektywy 2008/48/WE,

a)

jeśli część przewidzianych w art. 10 ust. 2 dyrektywy 2008/48/WE obowiązkowych informacji ani nie została prawidłowo wskazana w umowie o kredyt, ani następnie nie została prawidłowo udostępniona, w związku z czym termin na odstąpienie zgodnie z art. 14 ust. 1 dyrektywy 2008/48/WE nie rozpoczął biegu?

| b) | [na wypadek udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie 5 a)], jeśli nadużycie prawa w znacznym stopniu opiera się na upływie czasu od chwili zawarcia umowy, lub na całkowitym wykonaniu umowy przez obydwie strony, lub na okoliczności, że wierzyciel dysponuje zwróconą kwotą kredytu, lub na zwrocie zabezpieczeń kredytu, lub (w wypadku umowy kupna-sprzedaży powiązanej z umową o kredyt) na korzystaniu lub sprzedaży finansowanego towaru przez konsumenta, lecz w istotnym okresie i w chwili wystąpienia istotnych okoliczności konsument nie wiedział o nadal obowiązującym prawie do odstąpienia i wierzyciel również nie mógł przyjąć, że konsument dysponuje odpowiednimi informacjami? |
| --- | --- |

b)

[na wypadek udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie 5 a)], jeśli nadużycie prawa w znacznym stopniu opiera się na upływie czasu od chwili zawarcia umowy, lub na całkowitym wykonaniu umowy przez obydwie strony, lub na okoliczności, że wierzyciel dysponuje zwróconą kwotą kredytu, lub na zwrocie zabezpieczeń kredytu, lub (w wypadku umowy kupna-sprzedaży powiązanej z umową o kredyt) na korzystaniu lub sprzedaży finansowanego towaru przez konsumenta, lecz w istotnym okresie i w chwili wystąpienia istotnych okoliczności konsument nie wiedział o nadal obowiązującym prawie do odstąpienia i wierzyciel również nie mógł przyjąć, że konsument dysponuje odpowiednimi informacjami?

---

(1)  Dz.U. 2008, L 133, s. 66.

---

| 13.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 230/17 |
| --- | --- | --- | --- |

13.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 230/17

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesgericht Korneuburg (Austria) w dniu 20 kwietnia 2020 r. – Airhelp Limited / Austrian Airlines AG

(Sprawa C-164/20)

(2020/C 230/22)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Landesgericht Korneuburg

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: Airhelp Limited

Strona pozwana: Austrian Airlines AG

Pytania prejudycjalne

Czy art. 5, 6 i 7 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów (1) należy interpretować w ten sposób, że stwierdzoną przez lekarza lotniskowego chorobę i związaną z tym niezdolność do lotu dotyczące pasażera znajdującego się na pokładzie samolotu, który jeszcze nie wystartował, czego konsekwencją jest odmowa przewozu pasażera przez przewoźnika lotniczego, a tym samym konieczność opuszczenia przez niego samolotu i wyładowania jego bagażu, należy uznać za „nadzwyczajną okoliczność” w rozumieniu art. 5 ust. 3 rozporządzenia nr 261/2004?

---

(1)  Dz.U. 2004, L 46, s. 1.

---

| 13.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 230/18 |
| --- | --- | --- | --- |

13.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 230/18

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas (Litwa) w dniu 22 kwietnia 2020 r. – BB przeciwko Lietuvos Respublikos sveikatos apsaugos ministerija

(Sprawa C-166/20)

(2020/C 230/23)

Język postępowania: litewski

Sąd odsyłający

Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: BB

Strona pozwana: Lietuvos Respublikos sveikatos apsaugos ministerija (ministerstwo zdrowia Republiki Litewskiej)

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 10 lit. b) dyrektywy 2005/36/WE (1), w świetle celu tej dyrektywy określonego w jej art. 1, należy interpretować w ten sposób, że znajduje on zastosowanie w sytuacji, w której dana osoba nie uzyskała dokumentu potwierdzającego posiadanie kwalifikacji, ponieważ być może spełniła wymogi niezbędne dla uzyskania kwalifikacji zawodowych w kilku, a nie w jednym państwie członkowskim Unii Europejskiej? Czy w takiej sytuacji, w której dana osoba nie uzyskała dokumentu potwierdzającego posiadanie kwalifikacji, ponieważ być może spełniła wymogi niezbędne dla uzyskania kwalifikacji zawodowych w kilku, a nie w jednym państwie członkowskim Unii Europejskiej, rozdział I (Ogólny system uznawania dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji) w tytule III dyrektywy 2005/36/WE powinno się interpretować w ten sposób, że zobowiązuje on instytucję uznającą kwalifikacje do oceny treści wszystkich dokumentów złożonych przez tę osobę, które mogą potwierdzić kwalifikacje zawodowe oraz ich zgodność z wymogami przewidzianymi dla uzyskania kwalifikacji zawodowych w przyjmującym państwie członkowskim, a także – w razie potrzeby – do zastosowania środków wyrównawczych? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 10 lit. b) dyrektywy 2005/36/WE (1), w świetle celu tej dyrektywy określonego w jej art. 1, należy interpretować w ten sposób, że znajduje on zastosowanie w sytuacji, w której dana osoba nie uzyskała dokumentu potwierdzającego posiadanie kwalifikacji, ponieważ być może spełniła wymogi niezbędne dla uzyskania kwalifikacji zawodowych w kilku, a nie w jednym państwie członkowskim Unii Europejskiej? Czy w takiej sytuacji, w której dana osoba nie uzyskała dokumentu potwierdzającego posiadanie kwalifikacji, ponieważ być może spełniła wymogi niezbędne dla uzyskania kwalifikacji zawodowych w kilku, a nie w jednym państwie członkowskim Unii Europejskiej, rozdział I (Ogólny system uznawania dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji) w tytule III dyrektywy 2005/36/WE powinno się interpretować w ten sposób, że zobowiązuje on instytucję uznającą kwalifikacje do oceny treści wszystkich dokumentów złożonych przez tę osobę, które mogą potwierdzić kwalifikacje zawodowe oraz ich zgodność z wymogami przewidzianymi dla uzyskania kwalifikacji zawodowych w przyjmującym państwie członkowskim, a także – w razie potrzeby – do zastosowania środków wyrównawczych?

| 2) | Czy w sytuacji takiej jak ta występująca w niniejszej sprawie, w której strona skarżąca być może spełniła wymogi niezbędne dla uzyskania kwalifikacji zawodowych farmaceuty w rozumieniu art. 44 w sekcji 7 rozdziału III dyrektywy 2005/36/WE, ale wymogi te zostały spełnione w kilku, a nie w jednym państwie członkowskim Unii Europejskiej, w związku z czym strona skarżąca nie posiada dokumentu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe określonego w pkt 5.6.2 załącznika V do dyrektywy 2005/36/WE, art. 45 i 49 TFUE oraz art. 15 karty powinno się interpretować w ten sposób, że zobowiązują one właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego do oceny kształcenia zawodowego strony skarżącej i porównania go z kształceniem zawodowym wymaganym w państwie przyjmującym, a także do oceny treści złożonych dokumentów, które mogą potwierdzić kwalifikacje zawodowe oraz ich zgodność z wymogami przewidzianymi dla uzyskania kwalifikacji zawodowych w przyjmującym państwie członkowskim, a także – w razie potrzeby – do zastosowania środków wyrównawczych? |
| --- | --- |

2)

Czy w sytuacji takiej jak ta występująca w niniejszej sprawie, w której strona skarżąca być może spełniła wymogi niezbędne dla uzyskania kwalifikacji zawodowych farmaceuty w rozumieniu art. 44 w sekcji 7 rozdziału III dyrektywy 2005/36/WE, ale wymogi te zostały spełnione w kilku, a nie w jednym państwie członkowskim Unii Europejskiej, w związku z czym strona skarżąca nie posiada dokumentu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe określonego w pkt 5.6.2 załącznika V do dyrektywy 2005/36/WE, art. 45 i 49 TFUE oraz art. 15 karty powinno się interpretować w ten sposób, że zobowiązują one właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego do oceny kształcenia zawodowego strony skarżącej i porównania go z kształceniem zawodowym wymaganym w państwie przyjmującym, a także do oceny treści złożonych dokumentów, które mogą potwierdzić kwalifikacje zawodowe oraz ich zgodność z wymogami przewidzianymi dla uzyskania kwalifikacji zawodowych w przyjmującym państwie członkowskim, a także – w razie potrzeby – do zastosowania środków wyrównawczych?

---

(1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych (Dz.U. 2005, L 255, s. 22).

---

| 13.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 230/18 |
| --- | --- | --- | --- |

13.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 230/18

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshofs (Niemcy) w dniu 8 maja 2020 r. – postępowanie karne przeciwko XC

(Sprawa C-195/20)

(2020/C 230/24)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Bundesgerichtshof

Strony w postępowaniu głównym

Oskarżony: XC

Przy udziale: Generalbundesanwalt beim Bundesgerichtshof

Pytania prejudycjalne

Czy art. 27 ust. 2, 3 decyzji ramowej Rady 2002/584/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi (1) w brzmieniu zmienionym decyzją ramową Rady 2009/299/WSiSW z dnia 26 lutego 2009 r. (2). należy interpretować w ten sposób, że zasada szczególności nie sprzeciwia się środkowi polegającemu na ograniczeniu wolności za przestępstwo popełnione przed przekazaniem inne niż to, które stanowi podstawę przekazania, jeżeli po przekazaniu dana osoba dobrowolnie opuściła terytorium wydającego nakaz państwa członkowskiego, następnie ponownie została przekazana na terytorium wydającego nakaz państwa członkowskiego przez inne wykonujące nakaz państwo członkowskie na podstawie nowego europejskiego nakazu aresztowania, a to drugie wykonujące nakaz państwo członkowskie udzieliło zgody na ściganie, skazanie i wykonanie kary za to inne przestępstwo?

---

(1)  Dz.U. 2002, L 190, s. 1.

(2)  Dz.U. 2009, L 81, s. 24.

---

| 13.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 230/19 |
| --- | --- | --- | --- |

13.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 230/19

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Okresný súd Bratislava III (Słowacja) w dniu 11 maja 2020 r. – postępowanie karne przeciwko AB i in., inni uczestnicy HI i Krajská prokuratúra v Bratislave

(Sprawa C-203/20)

(2020/C 230/25)

Język postępowania: słowacki

Sąd odsyłający

Okresný súd Bratislava III

Strony w postępowaniu głównym

Oskarżeni: AB, CD, EF, GH, IJ, LM, NO, PR, ST, UV, WZ, BC, DE, FG i JL

Inni uczestnicy postępowania: HI i Krajská prokuratúra v Bratislave

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy zasada „ne bis in idem”, z uwzględnieniem art. 50 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, stoi na przeszkodzie wydaniu europejskiego nakazu aresztowania, o którym mowa w decyzji ramowej Rady 2002/584/ WSiSW (1) z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi, w sytuacji gdy postępowanie karne zostało prawomocnie zakończone orzeczeniem sądu o zwolnieniu z odpowiedzialności karnej lub umorzeniu postępowania, jeśli takie orzeczenia zostały wydane ze względu na amnestię, która została następnie odwołana po tym, jak orzeczenia te stały się prawomocne, a krajowy porządek prawny przewiduje, że odwołanie takiej amnestii pociąga za sobą uchylenie rozstrzygnięć organów państwa w zakresie, w jakim podstawą ich wydania i uzasadnienia były amnestia lub ułaskawienie oraz że ustają prawne przeszkody dla prowadzenia postępowania karnego spowodowane taką odwołaną amnestią i następuje to bez orzeczenia sądowego lub szczególnego postępowania sądowego? |
| --- | --- |

1)

Czy zasada „ne bis in idem”, z uwzględnieniem art. 50 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, stoi na przeszkodzie wydaniu europejskiego nakazu aresztowania, o którym mowa w decyzji ramowej Rady 2002/584/ WSiSW (1) z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi, w sytuacji gdy postępowanie karne zostało prawomocnie zakończone orzeczeniem sądu o zwolnieniu z odpowiedzialności karnej lub umorzeniu postępowania, jeśli takie orzeczenia zostały wydane ze względu na amnestię, która została następnie odwołana po tym, jak orzeczenia te stały się prawomocne, a krajowy porządek prawny przewiduje, że odwołanie takiej amnestii pociąga za sobą uchylenie rozstrzygnięć organów państwa w zakresie, w jakim podstawą ich wydania i uzasadnienia były amnestia lub ułaskawienie oraz że ustają prawne przeszkody dla prowadzenia postępowania karnego spowodowane taką odwołaną amnestią i następuje to bez orzeczenia sądowego lub szczególnego postępowania sądowego?

| 2) | Czy przepis prawa krajowego, który bez rozstrzygnięcia sądu wprost uchyla orzeczenie sądu krajowego o umorzeniu postępowania karnego, które zgodnie z prawem krajowym ma charakter rozstrzygnięcia ostatecznego, ze skutkami orzeczenia uniewinniającego i na podstawie którego postępowanie karne zostało ostatecznie umorzone w efekcie amnestii przyznanej zgodnie z prawem krajowym, jest zgodny z prawem do bezstronnego sądu, zagwarantowanym w art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz z zakazem ponownego sądzenia lub ukarania w postępowaniu karnym za ten sam czyn zagwarantowanym w art. 50 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej i w art. 82 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej? |
| --- | --- |

2)

Czy przepis prawa krajowego, który bez rozstrzygnięcia sądu wprost uchyla orzeczenie sądu krajowego o umorzeniu postępowania karnego, które zgodnie z prawem krajowym ma charakter rozstrzygnięcia ostatecznego, ze skutkami orzeczenia uniewinniającego i na podstawie którego postępowanie karne zostało ostatecznie umorzone w efekcie amnestii przyznanej zgodnie z prawem krajowym, jest zgodny z prawem do bezstronnego sądu, zagwarantowanym w art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz z zakazem ponownego sądzenia lub ukarania w postępowaniu karnym za ten sam czyn zagwarantowanym w art. 50 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej i w art. 82 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej?

| 3) | Czy przepis prawa krajowego, który sprawowaną przez trybunał konstytucyjny kontrolę rezolucji Národná rada Slovenskej republiky (rady narodowej Republiki Słowackiej) odwołującej amnestię lub ułaskawienia w sprawach indywidualnych i przyjętej na podstawie art. 86 lit. i) konstytucji Republiki Słowackiej ogranicza tylko do oceny jej zgodności z konstytucją, bez uwzględnienia wiążących aktów prawnych przyjętych przez Unię Europejską, zwłaszcza Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz Traktatu o Unii Europejskiej, jest zgodny z zasadą lojalności w rozumieniu art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej, art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 82 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, z prawem do bezstronnego sądu zagwarantowanym w art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz zakazem ponownego sądzenia lub ukarania za ten sam czyn zabroniony pod groźbą kary zagwarantowanym w art. 50 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej i w art. 82 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej? |
| --- | --- |

3)

Czy przepis prawa krajowego, który sprawowaną przez trybunał konstytucyjny kontrolę rezolucji Národná rada Slovenskej republiky (rady narodowej Republiki Słowackiej) odwołującej amnestię lub ułaskawienia w sprawach indywidualnych i przyjętej na podstawie art. 86 lit. i) konstytucji Republiki Słowackiej ogranicza tylko do oceny jej zgodności z konstytucją, bez uwzględnienia wiążących aktów prawnych przyjętych przez Unię Europejską, zwłaszcza Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz Traktatu o Unii Europejskiej, jest zgodny z zasadą lojalności w rozumieniu art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej, art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 82 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, z prawem do bezstronnego sądu zagwarantowanym w art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz zakazem ponownego sądzenia lub ukarania za ten sam czyn zabroniony pod groźbą kary zagwarantowanym w art. 50 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej i w art. 82 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej?

---

(1)  Dz.U. 2002, L 190, s. 1.

---

Sąd

| 13.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 230/21 |
| --- | --- | --- | --- |

13.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 230/21

---

Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – CK Telecoms UK Investments / Komisja

(Sprawa T-399/16) (1)

(Konkurencja - Koncentracje - Działalność w zakresie telekomunikacji bezprzewodowej - Detaliczny rynek usług telekomunikacji ruchomej - Hurtowy rynek dostępu i rozpoczynania połączeń w publicznych sieciach ruchomych - Nabycie Telefóniki Europe przez Hutchison - Decyzja uznająca koncentrację za niezgodną z rynkiem wewnętrznym - Rynek oligopolistyczny - Znacząca przeszkoda w skutecznej konkurencji - Nieskoordynowane skutki - Ciężar dowodu - Wymogi dowodowe - Udziały w rynku - Wpływ koncentracji na ceny - Analiza ilościowa dotycząca presji na wzrost cen - Bliscy konkurenci - Znaczna presja konkurencyjna - Ważna siła konkurencyjna - Umowy dotyczące wspólnego korzystania z sieci - Stopień koncentracji - Wskaźnik Herfindahla-Hirschmanna - Naruszenie prawa - Błąd w ocenie)

(2020/C 230/26)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: CK Telecoms UK Investments Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: adwokaci T. Wessely i O. Brouwer, a także A. Woods, M. Davis, I. Ditchfield, S. Prichard, J. Aitken, R. Romney, M. Dickson i K. Asakura, solicitors, oraz B. Kennelly, QC)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: T. Christoforou, G. Conte, M. Farley, J. Szczodrowski i C. Urraca Caviedes, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (przedstawiciele: S. Jones, S. Brandon, S. Huijts, C. Blairs, M. Rahman, J. McInnes, M. Brown, B. Potterill, S. Cardell, C. Brannigan, S. Munday, C. Short i A. Dadley, pełnomocnicy, wspierani przez M. Williamsa i J. Morrison, barristers), EE Ltd (Hatfield, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: A. Lindsay, barrister, oraz C. Chapman i J. Hulsmann, solicitors)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2016) 2796 final z dnia 11 maja 2016 r. uznającej za niezgodną z rynkiem wewnętrznym koncentrację dotyczącą nabycia Telefóniki Europe plc przez Hutchison 3G UK Investments Ltd (sprawa COMP/M.7612 – Hutchison 3G UK/Telefónica UK).

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Komisji C(2016) 2796 final z dnia 11 maja 2016 r. uznającej za niezgodną z rynkiem wewnętrznym koncentrację dotyczącą nabycia Telefóniki Europe plc przez Hutchison 3G UK Investments Ltd (sprawa COMP/M.7612 – Hutchison 3G UK/Telefónica UK). |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Komisji C(2016) 2796 final z dnia 11 maja 2016 r. uznającej za niezgodną z rynkiem wewnętrznym koncentrację dotyczącą nabycia Telefóniki Europe plc przez Hutchison 3G UK Investments Ltd (sprawa COMP/M.7612 – Hutchison 3G UK/Telefónica UK).

| 2) | Komisja Europejska pokrywa swoje własne koszty oraz koszty poniesione przez CK Telecoms UK Investments Ltd. |
| --- | --- |

2)

Komisja Europejska pokrywa swoje własne koszty oraz koszty poniesione przez CK Telecoms UK Investments Ltd.

| 3) | Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz EE Ltd pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz EE Ltd pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 371 z 10.10.2016.

---

| 13.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 230/22 |
| --- | --- | --- | --- |

13.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 230/22

---

Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – Cerafogli / EBC

(Sprawa T-483/16 RENV) (1)

(Służba publiczna - Personel EBC - Skarga na dyskryminację i mobbing - Wewnętrzne dochodzenie administracyjne - Oddalenie skargi - Prawo do skutecznego środka prawnego przed sądem - Prawo do bycia wysłuchanym - Wniosek o udostępnienie protokołu z przesłuchania świadków - Zniszczenie akt dochodzenia - Walor dowodowy dowodów przedstawionych przed Sądem - Badanie niekompletne - Mobbing - Naruszenie prawa - Obowiązek wspomagania - Odpowiedzialność - Związek przyczynowy - Krzywda)

(2020/C 230/27)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Maria Concetta Cerafogli (Rzym, Włochy) (przedstawiciel: adwokat L. Levi)

Strona pozwana: Europejski Bank Centralny (przedstawiciele: F. Feyerbacher i B. Ehlers, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata B. Wägenbaura)

Przedmiot

Oparte na art. 270 TFUE i art. 50a Statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej żądanie, po pierwsze, stwierdzenia nieważności decyzji EBC z dnia 17 listopada 2009 r. w sprawie zakończenia wewnętrznego dochodzenia administracyjnego, wszczętego ze skargi skarżącej na dyskryminację i naruszenie jej godności, stanowiącej przejaw mobbingu oraz naruszenia obowiązującej w EBC polityki na rzecz godności w pracy, a także, w razie potrzeby, decyzji EBC z dnia 24 marca 2010 r. oddalającej szczególne odwołanie skarżącej, oraz po drugie, zasądzenia od EBC zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Europejskiego Banku Centralnego (EBC) z dnia 17 listopada 2009 r. w sprawie zakończenia wewnętrznego dochodzenia administracyjnego wszczętego ze skargi Marii Concetty Cerafogli oraz decyzji EBC z dnia 24 marca 2010 r. oddalającej szczególne odwołanie M. Cerafogli. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Europejskiego Banku Centralnego (EBC) z dnia 17 listopada 2009 r. w sprawie zakończenia wewnętrznego dochodzenia administracyjnego wszczętego ze skargi Marii Concetty Cerafogli oraz decyzji EBC z dnia 24 marca 2010 r. oddalającej szczególne odwołanie M. Cerafogli.

| 2) | Zasądza się od EBC na rzecz M. Cerafogli kwotę 20 000 EUR tytułem zadośćuczynienia za wyrządzoną krzywdę. |
| --- | --- |

2)

Zasądza się od EBC na rzecz M. Cerafogli kwotę 20 000 EUR tytułem zadośćuczynienia za wyrządzoną krzywdę.

| 3) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

3)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 4) | EBC pokrywa własne koszty oraz dwie trzecie kosztów poniesionych przez M. Cerafogli w związku z pierwotnym postępowaniem przed Sądem ds. Służby Publicznej Unii Europejskiej dotyczącym skargi w sprawie F-43/10, z postępowaniem odwoławczym w sprawie T-114/13 P oraz z niniejszym postępowaniem w związku z przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania w sprawie T-483/16 RENV. |
| --- | --- |

4)

EBC pokrywa własne koszty oraz dwie trzecie kosztów poniesionych przez M. Cerafogli w związku z pierwotnym postępowaniem przed Sądem ds. Służby Publicznej Unii Europejskiej dotyczącym skargi w sprawie F-43/10, z postępowaniem odwoławczym w sprawie T-114/13 P oraz z niniejszym postępowaniem w związku z przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania w sprawie T-483/16 RENV.

| 5) | Maria Cerafogli pokrywa jedną trzecią kosztów poniesionych przez EBC w związku z pierwotnym postępowaniem przed Sądem ds. Służby Publicznej dotyczącym skargi w sprawie F-43/10, z postępowaniem odwoławczym w sprawie T-114/13 P oraz z niniejszym postępowaniem w związku z przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania w sprawie T-483/16 RENV. |
| --- | --- |

5)

Maria Cerafogli pokrywa jedną trzecią kosztów poniesionych przez EBC w związku z pierwotnym postępowaniem przed Sądem ds. Służby Publicznej dotyczącym skargi w sprawie F-43/10, z postępowaniem odwoławczym w sprawie T-114/13 P oraz z niniejszym postępowaniem w związku z przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania w sprawie T-483/16 RENV.

---

(1)  Dz.U. C 209 z 31.7.2020 (sprawa pierwotnie zarejestrowana w Sądzie do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej pod sygnaturą F-43/10 i przekazana do Sądu Unii Europejskiej w dniu 1.9.2016 pod sygnaturą F-43/10 RENV).

---

| 13.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 230/23 |
| --- | --- | --- | --- |

13.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 230/23

---

Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – ViaSat / Komisja

(Sprawa T-649/17) (1)

(Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Dokument dotyczący środków wymaganych w celu zapewnienia przestrzegania przez posiadających zezwolenia operatorów satelitarnej komunikacji ruchomej wspólnych warunków, których dotyczy decyzja nr 626/2008/CE - Wyraźna i dorozumiana odmowa dostępu - Wyjątek dotyczący ochrony celu kontroli, dochodzenia i audytu - Nadrzędny interes publiczny - Odmowa częściowego dostępu)

(2020/C 230/28)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: ViaSat, Inc. (Carlsbad, Kalifornia, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci J. Ruiz Calzado, L. Marco Perpiñà, P. de Bandt i M. Gherghinaru)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Ehrbar i S. Delaude, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Inmarsat Ventures Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: C. Spontoni, B. Amory, É. Barbier de La Serre, adwokaci i A. Howard, barrister)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności dorozumianej decyzji Komisji oddalającej ponowny wniosek skarżącej z dnia 31 maja 2017 r. o udzielenie dostępu do „planu przewidującego środki dotyczące przestrzegania wspólnych warunków przewidzianych w decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr 626/2008/WE z dnia 30 czerwca 2008 r. w sprawie selekcji i zezwoleń dotyczących systemów dostarczających satelitarne usługi komunikacji ruchomej (MSS), w tym nowych etapów pośrednich i odpowiadających im terminów przez wybranych operatorów, którym udzielono zezwoleń na świadczenie usług satelitarnej komunikacji ruchomej (MSS)”, a w dalszej kolejności stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2017) 8219 final z dnia 1 grudnia 2017 odmawiającej dostępu do wyżej wymienionego planu.

Sentencja

| 1) | Umarza się postępowanie w sprawie zgodności z prawem dorozumianej decyzji Komisji Europejskiej oddalającej ponowny wniosek ViaSat, Inc. z dnia 31 maja 2017 r. o udzielenie dostępu do „planu przewidującego środki dotyczące przestrzegania wspólnych warunków przewidzianych w decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr 626/2008/WE z dnia 30 czerwca 2008 r. w sprawie selekcji i zezwoleń dotyczących systemów dostarczających satelitarne usługi komunikacji ruchomej (MSS), w tym nowych etapów pośrednich i odpowiadających im terminów przez wybranych operatorów, którym udzielono zezwoleń na świadczenie usług satelitarnej komunikacji ruchomej (MSS)”. |
| --- | --- |

1)

Umarza się postępowanie w sprawie zgodności z prawem dorozumianej decyzji Komisji Europejskiej oddalającej ponowny wniosek ViaSat, Inc. z dnia 31 maja 2017 r. o udzielenie dostępu do „planu przewidującego środki dotyczące przestrzegania wspólnych warunków przewidzianych w decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr 626/2008/WE z dnia 30 czerwca 2008 r. w sprawie selekcji i zezwoleń dotyczących systemów dostarczających satelitarne usługi komunikacji ruchomej (MSS), w tym nowych etapów pośrednich i odpowiadających im terminów przez wybranych operatorów, którym udzielono zezwoleń na świadczenie usług satelitarnej komunikacji ruchomej (MSS)”.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | ViaSat. zostaje obciążona trzema czwartymi własnych kosztów oraz trzema czwartymi kosztów poniesionych przez Komisję i przez Inmarsat Ventures Ltd. |
| --- | --- |

3)

ViaSat. zostaje obciążona trzema czwartymi własnych kosztów oraz trzema czwartymi kosztów poniesionych przez Komisję i przez Inmarsat Ventures Ltd.

| 4) | Komisja zostaje obciążona jedną czwartą własnych kosztów oraz jedną czwartą kosztów poniesionych przez par ViaSat i przez Inmarsat Ventures. |
| --- | --- |

4)

Komisja zostaje obciążona jedną czwartą własnych kosztów oraz jedną czwartą kosztów poniesionych przez par ViaSat i przez Inmarsat Ventures.

---

(1)  Dz.U. C 402 z 27.11.2017.

---

| 13.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 230/24 |
| --- | --- | --- | --- |

13.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 230/24

---

Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – YG / Komisja

(Sprawa T-518/18) (1)

(Służba publiczna - Urzędnicy - Awans - Postepowanie w sprawie awansu 2017 - Decyzja o nieawansowani skarżącego do grupy zaszeregowania AST 9 - Porównanie osiągnięć - Równość traktowania - Oczywisty błąd w ocenie - Obowiązek uzasadnienia)

(2020/C 230/29)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: YG (przedstawiciele: adwokaci S. Rodrigues i A. Champetier)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Berscheid, B. Eggers i L. Radu Bouyon, pełnomocnicy)

Przedmiot

Wniesiona na podstawie art. 270 TFUE skarga o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 13 listopada 2017 r. w sprawie nieprzyznania skarżącemu awansu w ramach postepowania w sprawie awansu 2017.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Komisja Europejska zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 399 z 5.11.2018.

---

| 13.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 230/24 |
| --- | --- | --- | --- |

13.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 230/24

---

Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – Agrochem-Maks / Komisja

(Sprawa T-574/18) (1)

(Środki ochrony roślin - Substancja czynna o nazwie oksasulfuron - Nieodnowienie zatwierdzenia do celów wprowadzenia do obrotu - Obowiązek uzasadnienia - Artykuł 41 ust. 2 lit. c) karty praw podstawowych - Oczywisty błąd w ocenie - Artykuł 6 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 i pkt 2.2. załącznika II do rozporządzenia nr 1107/2009 - Zasada ostrożności)

(2020/C 230/30)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Agrochem-Maks d.o.o. (Zagrzeb, Chorwacja) (przedstawiciel: adwokat S. Pappas)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Lewis, I. Naglis i G. Koleva, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Królestwo Szwecji (przedstawiciele: A. Falk, C. Meyer-Seitz, H. Shev, J. Lundberg i H. Eklinder, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/1019 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie nieodnawiania zatwierdzenia substancji czynnej oksasulfuron zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin oraz w sprawie zmiany rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (Dz.U. 2018, L 183, s. 14).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Agrochem-Maks d.o.o. pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską w ramach niniejszego postępowania i postępowania w przedmiocie środków tymczasowych. |
| --- | --- |

2)

Agrochem-Maks d.o.o. pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską w ramach niniejszego postępowania i postępowania w przedmiocie środków tymczasowych.

| 3) | Królestwo Szwecji pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Królestwo Szwecji pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 427 z 26.11.2018.

---

| 13.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 230/25 |
| --- | --- | --- | --- |

13.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 230/25

---

Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – Diesel / EUIPO – Sprinter megacentros del deporte (Przedstawienie zaokrąglonej i zakrzywionej linii)

(Sprawa T-615/18) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego przestawiającego zaokrągloną i zakrzywioną linię - Wcześniejsze graficzne unijne znaki towarowe przedstawiające wielką literę „D” i wcześniejszy graficzny międzynarodowy znak towarowy przedstawiający zakrzywioną linię - Względna podstawa odmowy rejestracji - Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego - Artykuł 42 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 47 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/1001])

(2020/C 230/31)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Diesel SpA (Breganze, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci A. Parassina i A. Giovannardi)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: J. Ivanauskas i H. O’Neill, pełnomocnicy).

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Sprinter megacentros del deporte, SL (Elche, Hiszpania) (przedstawiciele: S. Malynicz, QC, i T. Austen, barrister)

Przedmiot

Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 3 sierpnia 2018 r. (sprawa R 2657/2017-5) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Diesel a Sprinter megacentros del deporte.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Piątej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 3 sierpnia 2018 r. (sprawa R 2657/2017-5) w zakresie dotyczącym wcześniejszego znaku towarowego nr 583708 w odniesieniu do „jeansów męskich i kobiecych” oraz „obuwia”, należących do klasy 25. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Piątej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 3 sierpnia 2018 r. (sprawa R 2657/2017-5) w zakresie dotyczącym wcześniejszego znaku towarowego nr 583708 w odniesieniu do „jeansów męskich i kobiecych” oraz „obuwia”, należących do klasy 25.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | Diesel SpA, EUIPO i Sprinter megacentros del deporte, SL pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Diesel SpA, EUIPO i Sprinter megacentros del deporte, SL pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 455 z 17.12.2018.

---

| 13.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 230/26 |
| --- | --- | --- | --- |

13.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 230/26

---

Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – Galletas Gullón/EUIPO – Intercontinental Great Brands (gullón TWINS COOKIE SANDWICH)

(Sprawa T-677/18) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego gullón TWINS COOKIE SANDWICH - Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy OREO - Względna podstawa odmowy rejestracji - Naruszenie renomy - Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2017/1001)

(2020/C 230/32)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Galletas Gullón, SA (Aguilar de Campoo, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci S. Martínez-Almeida y Alejos-Pita i M. Corbal San Adrián)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: J. Crespo Carrillo i H. O’Neill, pełnomocnicy)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Intercontinental Great Brands LLC (East Hanover, New Jersey, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: adwokat C. Duch Fonoll)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 5 września 2018 r. (sprawa R 2378/2017-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Intercontinental Great Brands a Galletas Gullón.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Galletas Gullón SA zostaje obciążona własnymi kosztami postępowania, jak również kosztami poniesionymi w ramach niniejszego postępowania przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) oraz przez Intercontinental Great Brands LLC. |
| --- | --- |

2)

Galletas Gullón SA zostaje obciążona własnymi kosztami postępowania, jak również kosztami poniesionymi w ramach niniejszego postępowania przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) oraz przez Intercontinental Great Brands LLC.

---

(1)  Dz.U. C 35 z 28.1.2019.

---

| 13.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 230/26 |
| --- | --- | --- | --- |

13.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 230/26

---

Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – Korporaciya „Masternet” / EUIPO – Stayer Ibérica (STAYER)

(Sprawa T-681/18) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku - Graficzny unijny znak towarowy STAYER - Rzeczywiste używanie znaku towarowego - Artykuł 18 ust. 1 i art. 58 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Dowód rzeczywistego używania - Kwalifikacja towarów, co do których wykazano rzeczywiste używanie)

(2020/C 230/33)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: ZAO Korporaciya „Masternet” (Moskwa, Rosja), (przedstawiciel: adwokat N. Bürglen)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: A. Söder, pełnomocnik)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Stayer Ibérica, SA (Pinto, Hiszpania)

Przedmiot

Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 7 września 2018 r. (sprawa R 1940/2017-5) dotyczącą postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku między Korporaciya „Masternet” a Stayer Ibérica.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Każda ze stron pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

2)

Każda ze stron pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 25 z 21.1.2019.

---

| 13.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 230/27 |
| --- | --- | --- | --- |

13.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 230/27

---

Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – Consejo Regulador „Jamón de Teruel/Paleta de Teruel” / EUIPO – Airesano Foods (AIRESANO BLACK El ibérico de Teruel)

(Sprawa T-696/18) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego AIRESANO BLACK El ibérico de Teruel - Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy JAMON DE TERUEL CONSEJO REGULADOR DE LA DENOMINACION DE ORIGEN - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Brak podobieństwa znaków - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)

(2020/C 230/34)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Consejo Regulador de la Denominación de Origen Protegida „Jamón de Teruel/Paleta de Teruel” (Teruel, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci F. Pérez Álvarez i J. Pérez Itarte)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: J. F. Crespo Carrillo i H. O’Neill, pełnomocnicy).

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Airesano Foods, SL (La Puebla de Valverde, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat J. Sanmartín Sanmartín)

Interwenient popierający stronę skarżącą: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciele: L. Aguilera Ruiz i M. J. Ruiz Sánchez, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 24 września 2018 r. (sprawa R 88/2018-4), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Consejo Regulador de la Denominación de Origen Protegida „Jamón de Teruel/Paleta de Teruel” a Airesano Foods.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Consejo Regulador de la Denominación de Origen Protegida „Jamón de Teruel/Paleta de Teruel” pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) i Airesano Foods, SL. |
| --- | --- |

2)

Consejo Regulador de la Denominación de Origen Protegida „Jamón de Teruel/Paleta de Teruel” pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) i Airesano Foods, SL.

| 3) | Królestwo Hiszpanii pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Królestwo Hiszpanii pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 35 z 28.1.2019.

---

| 13.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 230/28 |
| --- | --- | --- | --- |

13.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 230/28

---

Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – Campbell / Komisja

(Sprawa T-701/18) (1)

(Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Dokumenty dotyczące przestrzegania lub nieprzestrzegania przez Irlandię decyzji ramowych 2008/909/WSiSW, 2008/947/WSiSW i 2009/829/WSiSW - Odmowa dostępu - Artykuł 4 ust. 2 tiret trzecie rozporządzenia nr 1049/2001 - Wyjątek dotyczący ochrony czynności kontroli, dochodzenia i audytu - Ogólne domniemanie poufności)

(2020/C 230/35)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Liam Campbell (Dundalk, Irlandia) (przedstawiciele: J. MacGuill, solicitor, i adwokat E. Martin-Vignerte)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Spina i C. Ehrbar, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2018) 6642 final z dnia 4 października 2018 r. o odmowie dostępu do dokumentów dotyczących przestrzegania lub nieprzestrzegania przez Irlandię jej zobowiązań wynikających z decyzji ramowej Rady 2008/909/WSiSW z dnia 27 listopada 2008 r. o stosowaniu zasady wzajemnego uznawania do wyroków skazujących na karę pozbawienia wolności lub inny środek polegający na pozbawieniu wolności – w celu wykonania tych wyroków w Unii Europejskiej (Dz.U. 2008, L 327, s. 27), decyzji ramowej Rady 2008/947/WSiSW z dnia 27 listopada 2008 r. o stosowaniu zasady wzajemnego uznawania do wyroków i decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia w celu nadzorowania przestrzegania warunków zawieszenia i obowiązków wynikających z kar alternatywnych (Dz.U. 2008, L 337, s. 102) i decyzji ramowej Rady 2009/829/WSiSW z dnia 23 października 2009 r. w sprawie stosowania przez państwa członkowskie Unii Europejskiej zasady wzajemnego uznawania do decyzji w sprawie środków nadzoru stanowiących alternatywę dla tymczasowego aresztowania (Dz.U. 2009, L 294, s. 20).

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Komisji Europejskiej C(2018) 6642 final z dnia 4 października 2018 r. o odmowie dostępu do dokumentów dotyczących przestrzegania lub nieprzestrzegania przez Irlandię jej zobowiązań wynikających z decyzji ramowej Rady 2008/909/WSiSW z dnia 27 listopada 2008 r. o stosowaniu zasady wzajemnego uznawania do wyroków skazujących na karę pozbawienia wolności lub inny środek polegający na pozbawieniu wolności – w celu wykonania tych wyroków w Unii Europejskiej, decyzji ramowej Rady 2008/947/WSiSW z dnia 27 listopada 2008 r. o stosowaniu zasady wzajemnego uznawania do wyroków i decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia w celu nadzorowania przestrzegania warunków zawieszenia i obowiązków wynikających z kar alternatywnych i decyzji ramowej Rady 2009/829/WSiSW z dnia 23 października 2009 r. w sprawie stosowania przez państwa członkowskie Unii Europejskiej zasady wzajemnego uznawania do decyzji w sprawie środków nadzoru stanowiących alternatywę dla tymczasowego aresztowania. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Komisji Europejskiej C(2018) 6642 final z dnia 4 października 2018 r. o odmowie dostępu do dokumentów dotyczących przestrzegania lub nieprzestrzegania przez Irlandię jej zobowiązań wynikających z decyzji ramowej Rady 2008/909/WSiSW z dnia 27 listopada 2008 r. o stosowaniu zasady wzajemnego uznawania do wyroków skazujących na karę pozbawienia wolności lub inny środek polegający na pozbawieniu wolności – w celu wykonania tych wyroków w Unii Europejskiej, decyzji ramowej Rady 2008/947/WSiSW z dnia 27 listopada 2008 r. o stosowaniu zasady wzajemnego uznawania do wyroków i decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia w celu nadzorowania przestrzegania warunków zawieszenia i obowiązków wynikających z kar alternatywnych i decyzji ramowej Rady 2009/829/WSiSW z dnia 23 października 2009 r. w sprawie stosowania przez państwa członkowskie Unii Europejskiej zasady wzajemnego uznawania do decyzji w sprawie środków nadzoru stanowiących alternatywę dla tymczasowego aresztowania.

| 2) | Komisja zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Komisja zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 187 z 3.6.2019.

---

| 13.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 230/29 |
| --- | --- | --- | --- |

13.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 230/29

---

Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – Aurea Biolabs / EUIPO – Avizel (AUREA BIOLABS)

(Sprawa T-724/18 i T-184/19) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego AUREA BIOLABS - Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy AUREA - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Podobieństwo towarów - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Sprostowanie decyzji izby odwoławczej - Artykuł 102 rozporządzenia 2017/1001)

(2020/C 230/36)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Aurea Biolabs Pte Ltd (Cochin, Indie) (przedstawiciele: B. Brandreth, QC, i L. Oommen, solicitor)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: K. Kompari, H. O’Neill i V. Ruzek, pełnomocnicy)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Avizel SA (Luksemburg, Luksemburg) (przedstawiciele: adwokaci C. De Keersmaeker i W.-J. Cosemans)

Przedmiot

W sprawie T-724/18 skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 11 września 2018 r. (sprawa R 814/2018-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Avizel a Aurea Biolabs oraz, w sprawie T-184/19, skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 29 stycznia 2019 r. [sprawa R 814/2018-2 (CORR)] zawierającą sprostowanie decyzji z dnia 11 września 2018 r.

Sentencja

| 1) | Sprawy T-724/18 i T-184/19 zostają połączone do celu wydania wyroku. |
| --- | --- |

1)

Sprawy T-724/18 i T-184/19 zostają połączone do celu wydania wyroku.

| 2) | Skargi zostają oddalone. |
| --- | --- |

2)

Skargi zostają oddalone.

| 3) | Aurea Biolabs Pte Ltd, Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) i Avizel SA pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Aurea Biolabs Pte Ltd, Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) i Avizel SA pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 54 z 11.2.2019.

---

| 13.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 230/30 |
| --- | --- | --- | --- |

13.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 230/30

---

Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – Darment/Komisja

(Sprawa T-739/18) (1)

(Środowisko naturalne - Fluorowane gazy cieplarniane - Rozporządzenie (UE) nr 517/2014 - Wprowadzenie do obrotu wodorofluorowęglowodorów - Decyzja stwierdzająca, że przedsiębiorstwo przekroczyło przydzielony mu kontyngent i nakładająca na nie sankcję - Korekta elektronicznego rejestru kontyngentów - Przenoszenie kontyngentów - Upoważnienie do wykorzystania kontyngentów - Zasada dobrej administracji)

(2020/C 230/37)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Darment Oy (Helsinki, Finlandia) (przedstawiciel: adwokat C. Ginter)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J.F. Brakeland, A.C. Becker i M. Jauregui Gomez, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji z dnia 16 października 2018 r. stwierdzającej, że skarżąca przekroczyła w 2017 r. swój kontyngent na wprowadzenie do obrotu wodorofluorowęglowodorów i nakładającej na nią sankcję polegającą na zmniejszeniu jej kontyngentu na następny okres przydziału kontyngentów o 31 370 ton ekwiwalentu CO2.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Komisji Europejskiej z dnia 16 października 2018 r. stwierdzającej, że Darment Oy przekroczyła w 2017 r. swój kontyngent na wprowadzenie do obrotu wodorofluorowęglowodorów i nakładającej na nią sankcję polegającą na zmniejszeniu jej kontyngentu na następny okres przydziału kontyngentów o 31 370 ton ekwiwalentu CO2. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Komisji Europejskiej z dnia 16 października 2018 r. stwierdzającej, że Darment Oy przekroczyła w 2017 r. swój kontyngent na wprowadzenie do obrotu wodorofluorowęglowodorów i nakładającej na nią sankcję polegającą na zmniejszeniu jej kontyngentu na następny okres przydziału kontyngentów o 31 370 ton ekwiwalentu CO2.

| 2) | Komisja zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Komisja zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 72 z 25.2.2019.

---

| 13.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 230/30 |
| --- | --- | --- | --- |

13.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 230/30

---

Wyrok Sądu z dnia z dnia 28 maja 2020 r. – Cinkciarz.pl / EUIPO – MasterCard International ([We IntelliGence the World i in.])

(Sprawy T-84/19 i od T-88/19 do T-98/19) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenia graficznych unijnych znaków towarowych We IntelliGence the World, currencymachineassistant, robodealer, currencyassistant, tradingcurrencyassistant, CKPL, moneypersonalassistant, moneyassistant, currencypersonalassistant, CNTX Trading, AIdealer i CNTX - Wcześniejsze graficzne unijne znaki towarowe i znak towarowy Zjednoczonego Królestwa przedstawiające dwa splecione okręgi lub dwa zachodzące na siebie koła - Zawieszenie postępowania - Artykuł 71 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2018/625)

(2020/C 230/38)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Cinkciarz.pl sp. z o.o. (Zielona Góra, Polska) (przedstawiciele: radca prawny E. Skrzydło-Tefelska i adwokat K. Gajek)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: A. Söder i H. O’Neill, pełnomocnicy)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: MasterCard International, Inc. (Nowy Jork, Nowy Jork, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: J. Olsen, B. Hitchens, P. Andreottola, solicitors, G. Tritton i A. Muir Wood, barristers)

Przedmiot

Skargi na decyzje Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 7 grudnia 2018 r. (sprawy R 1062/2018-2, R 1059/2018-2, R 1058/2018-2, R 1057/2018-2, R 1056/2018-2, R 1060/2018-2, R 1055/2018-2, R 1054/2018-2, R 1053/2018-2, R 986/2018-2, R 1063/2018-2 i R 1064/2018-2) dotyczące postępowań w sprawie sprzeciwu między MasterCard International a Cinkciarz.pl.

Sentencja

| 1) | Sprawy T-84/19 i od T-88/19 do T-98/19 zostają połączone do celów wydania wyroku. |
| --- | --- |

1)

Sprawy T-84/19 i od T-88/19 do T-98/19 zostają połączone do celów wydania wyroku.

| 2) | Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 7 grudnia 2018 r. (sprawy R 1062/2018-2, R 1059/2018-2, R 1058/2018-2, R 1057/2018-2, R 1056/2018-2, R 1060/2018-2, R 1055/2018-2, R 1054/2018-2, R 1053/2018-2, R 986/2018-2, R 1063/2018-2 i R 1064/2018-2). |
| --- | --- |

2)

Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 7 grudnia 2018 r. (sprawy R 1062/2018-2, R 1059/2018-2, R 1058/2018-2, R 1057/2018-2, R 1056/2018-2, R 1060/2018-2, R 1055/2018-2, R 1054/2018-2, R 1053/2018-2, R 986/2018-2, R 1063/2018-2 i R 1064/2018-2).

| 3) | EUIPO pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Cinkciarz.pl sp. z o.o. w związku z postępowaniem przed Sądem. |
| --- | --- |

3)

EUIPO pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Cinkciarz.pl sp. z o.o. w związku z postępowaniem przed Sądem.

| 4) | MasterCard International, Inc. pokrywa własne koszty poniesione w związku z postępowaniem przed Sądem. |
| --- | --- |

4)

MasterCard International, Inc. pokrywa własne koszty poniesione w związku z postępowaniem przed Sądem.

---

(1)  Dz.U. C 139 z 15.4.2019.

---

| 13.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 230/31 |
| --- | --- | --- | --- |

13.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 230/31

---

Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – AW / Parlament

(Sprawa T-213/19) (1)

(Służba publiczna - Urzędnicy - Zabezpieczenie społeczne - Artykuł 73 regulaminu pracowniczego - Wspólne przepisy dotyczące ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób zawodowych - Artykuł 16 - Zgłoszenie choroby zawodowej - Artykuł 22 - Komisja lekarska - Odmowa uznania zawodowego podłoża choroby - Wadliwość opinii komisji lekarskiej)

(2020/C 230/39)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: AW (przedstawiciele: adwokaci L. Levi i S. Rodrigues)

Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: T. Lazian i I. Lázaro Betancor, pałnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 270 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Parlamentu z dnia 7 sierpnia 2018 r., na mocy których oddalono wnioski skarżącego z dni 15 i 28 lipca 2016 r. o uznanie zawodowego podłoża jego chorób.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 7 sierpnia 2018 r., na mocy których oddalono wnioski AW z dni 15 i 28 lipca 2016 r. o uznanie zawodowego podłoża jego chorób. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 7 sierpnia 2018 r., na mocy których oddalono wnioski AW z dni 15 i 28 lipca 2016 r. o uznanie zawodowego podłoża jego chorób.

| 2) | Parlament zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Parlament zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 187 z 3.6.2019.

---

| 13.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 230/32 |
| --- | --- | --- | --- |

13.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 230/32

---

Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – Ntolas/EUIPO – General Nutrition Investment (GN GENETIC NUTRITION LABORATORIES)

(Sprawa T-333/19) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego GN GENETIC NUTRITION LABORATORIES - Wcześniejszy słowny unijny znak towarowy GNC - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)

(2020/C 230/40)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Christos Ntolas (Wuppertal, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat C. Renger)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: P. Sipos, pełnomocnik).

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: General Nutrition Investment Co. (Wilmington, Delaware, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: adwokat M. Rijsdijk

Przedmiot

Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 11 marca 2019 r. (sprawa R1343/2017–5), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między General Nutrition Investment a Ch. Ntolasem

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Christos Ntolas pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) i przez General Nutrition Investment Co. |
| --- | --- |

2)

Christos Ntolas pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) i przez General Nutrition Investment Co.

---

(1)  Dz.U. C 246 z 22.7.2019.

---

| 13.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 230/33 |
| --- | --- | --- | --- |

13.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 230/33

---

Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – Martínez Albainox / EUIPO – Taser International (TASER)

(Sprawa T-341/19) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Graficzny unijny znak towarowy TASER - Wcześniejsze słowne unijne znaki towarowe TASER - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Naruszenie renomy - Czerpanie nienależnej korzyści z charakteru odróżniającego lub renomy wcześniejszego znaku towarowego - Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia 2017/1001)

(2020/C 230/41)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Martínez Albainox, SL (Albacete, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat J. Carbonell Callicó)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: D. Gája, pełnomocnik).

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO: Taser International, Inc. (Scottsdale, Arizona, Stany Zjednoczone)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 20 marca 2019 r. (sprawa R 1577/2018-4), dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Taser International a Martínez Albainox.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Martínez Albainox, SL, zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Martínez Albainox, SL, zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 255 z 29.7.2019.

---

| 13.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 230/34 |
| --- | --- | --- | --- |

13.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 230/34

---

Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – Martínez Albainox / EUIPO – Taser International (TASER)

(Sprawa T-342/19) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Graficzny unijny znak towarowy TASER - Wcześniejsze słowne unijne znaki towarowe TASER - Względna podstawa odmowy rejestracji - Naruszenie renomy - Czerpanie nienależnej korzyści z charakteru odróżniającego lub renomy wcześniejszego znaku towarowego - Artykuł 8 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2017/1001)

(2020/C 230/42)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Martínez Albainox, SL (Albacete, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat J. Carbonell Callicó)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: D. Gája, pełnomocnik).

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO: Taser International, Inc. (Scottsdale, Arizona, Stany Zjednoczone)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 20 marca 2019 r. (sprawa R 1576/2018-4), dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Taser International a Martínez Albainox.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Martínez Albainox, SL, zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Martínez Albainox, SL, zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 255 z 29.7.2019.

---

| 13.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 230/34 |
| --- | --- | --- | --- |

13.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 230/34

---

Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – Workspace Group / EUIPO – Technopolis Holding (UMA WORKSPACE)

(Sprawa T-506/19) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego UMA WORKSPACE - Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy WORKSPACE i wcześniejsze, graficzny i słowne, znaki towarowe Zjednoczonego Królestwa WORKPLACE - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001)

(2020/C 230/43)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Workspace Group plc (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciel: N. Hine, solicitor)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: L. Rampini, pełnomocnik)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Technopolis Holding Oyj (Oulu, Finlandia) (przedstawiciele: adwokaci E. Skrzydło-Tefelska i K. Gajek)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 13 maja 2019 r. (sprawa R 1910/2018-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Workspace Group a Technopolis Holding.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Workspace Group plc zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Workspace Group plc zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 288 z 26.8.2019.

---

| 13.7.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 230/35 |
| --- | --- | --- | --- |

13.7.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 230/35

---

Wyrok Sądu z dnia 28 maja 2020 r. – Lozano Arana i in. / EUIPO – Coltejer (LIBERTADOR)

(Sprawa T-564/19) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku - Słowny unijny znak towarowy LIBERTADOR - Rzeczywiste używanie znaku towarowego - Artykuł 58 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Prawo do bycia wysłuchanym - Artykuł 94 rozporządzenia 2017/1001 - Prawidłowe doręczenie - Artykuł 60 rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/1430 [obecnie art. 60 rozporządzenia delegowanego (UE) 2018/625] - Nieprzedstawienie dowodów rzeczywistego używania znaku towarowego w wyznaczonym terminie - Artykuł 19 ust. 1 rozporządzenia delegowanego 2017/1430 (obecnie art. 19 ust. 1 rozporządzenia delegowanego 2018/625))

(2020/C 230/44)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Antonio Lozano Arana (Cali, Kolumbia), Daniel Simon Benmaor (Marsylia, Francja), Marion Esther Benmaor (Marsylia), Valérie Brigitte Danielle Servant (Marrakesz, Maroko) (przedstawiciel: adwokat M. Angelier)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: A. Folliard-Monguiral, pełnomocnik)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO: Coltejer SA (Itagüí, Kolumbia)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 20 czerwca 2019 r. (sprawa 2482/2018-R) dotyczącą postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku między Coltejer a Albertem Benmaorem i Lozanem Araną.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Antonio Lozano Arana, Daniel Simon Benmaor, Marion Esther Benmaor i Valérie Brigitte Danielle Servant zostają obciążeni kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Antonio Lozano Arana, Daniel Simon Benmaor, Marion Esther Benmaor i Valérie Brigitte Danielle Servant zostają obciążeni kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 337 z 7.10.2019.

---