# Dziennik Urzędowy C 262/10 s

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 262 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Rocznik 6310 sierpnia 2020 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 262

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 6310 sierpnia 2020

---

| Spis treści | Strona |
| --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej |
| 2020/C 262/01 | Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej | 1 |

Spis treści

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

2020/C 262/01

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2020/C 262/02 | Sprawa C-301/18: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 4 czerwca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Bonn – Niemcy) – Thomas Leonhard / DSL-Bank – eine Niederlassung der DB Privat- und Firmenkundenbank AG [Odesłanie prejudycjalne – Ochrona konsumentów – Dyrektywa 2002/65/WE – Umowa kredytu zawierana na odległość – Prawo do odstąpienia od umowy – Konsekwencje – Artykuł 7 ust. 4 – Zwrot otrzymanych świadczeń – Zapłata odszkodowania z tytułu pożytków – Obowiązek spoczywający na dostawcy – Wyłączenie] | 2 |
| 2020/C 262/03 | Sprawa C-456/18 P: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 4 czerwca 2020 r. – Węgry / Komisja Europejska [Odwołanie – Pomoc państwa – Domniemana pomoc – Decyzja o wszczęciu postępowania przewidzianego w art. 108 ust. 2 TFUE – Nakaz zawieszenia spornych środków – Przesłanki zgodności z prawem nakazu] | 3 |
| 2020/C 262/04 | Sprawa C-588/18: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 4 czerwca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Nacional – Hiszpania) – Federación de Trabajadores Independientes de Comercio (Fetico), Federación Estatal de Servicios, Movilidad y Consumo de la Unión General de Trabajadores (FESMC-UGT), Federación de Servicios de Comisiones Obreras (CC.OO.) / Grupo de Empresas DIA S.A., Twins Alimentación S.A. [Odesłanie prejudycjalne – Polityka społeczna – Ochrona bezpieczeństwa i zdrowia pracowników – Organizacja czasu pracy – Dyrektywa 2003/88/WE – Artykuły 5 i 7 – Odpoczynek tygodniowy – Coroczny urlop wypoczynkowy – Płatne urlopy okolicznościowe pozwalające na nieobecność w pracy w celu zaspokojenia określonych potrzeb i dopełnienia określonych obowiązków] | 3 |
| 2020/C 262/05 | Sprawa C-812/18 P: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 4 czerwca 2020 r. – Terna SpA / Komisja [Odwołanie – Energia – Projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania Unii Europejskiej – Pomoc finansowa Unii przyznana na rzecz dwóch przedsięwzięć w dziedzinie transeuropejskich sieci energetycznych – Dyrektywa 2004/17/WE – Artykuł 37 – Podwykonawstwo – Artykuł 40 ust. 3 lit. c) – Bezpośrednie udzielenie zamówienia – Specyfika techniczna – Umowa ramowa – Zmniejszenie przyznanej początkowo pomocy w wyniku przeprowadzeniu audytu finansowego – Zwrot wypłaconych początkowo kwot] | 4 |
| 2020/C 262/06 | Sprawa C-828/18: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 4 czerwca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de commerce de Paris – Francja) – Trendsetteuse SARL / DCA SARL [Odesłanie prejudycjalne – Przedstawiciele handlowi działający na własny rachunek – Dyrektywa 86/653/EWG – Artykuł 1 ust. 2 – Pojęcie przedstawiciela handlowego – Pośredniczenie przy sprzedaży lub kupnie towarów na rzecz zleceniodawcy – Pośrednik nieupoważniony do zmiany warunków sprzedaży i ceny towarów, w których sprzedaży pośredniczy] | 5 |
| 2020/C 262/07 | Sprawa C-3/19: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 4 czerwca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Asmel societá consortile a r.l. / A.N.A.C. – Autorità Nazionale Anticorruzione [Odesłanie prejudycjalne – Zamówienia publiczne – Dyrektywa 2004/18/WE – Centralne jednostki zakupujące – Małe gminy – Ograniczenie modeli organizacyjnych centralnych jednostek zakupujących do tylko dwóch – Zakaz korzystania z centralnej jednostki zakupującej prawa prywatnego i z udziałem podmiotów prywatnych – Ograniczenie terytorialne działalności centralnych jednostek zakupujących] | 5 |
| 2020/C 262/08 | Sprawa C-41/19: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 4 czerwca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Köln – Niemcy) – FX / GZ, reprezentowana przez matkę jako przedstawiciela ustawowego [Odesłanie prejudycjalne – Jurysdykcja oraz uznawanie i wykonywanie orzeczeń w sprawach dotyczących zobowiązań alimentacyjnych – Rozporządzenie (WE) nr 4/2009 – Artykuł 41 ust. 1 – Współpraca sądowa w sprawach cywilnych – Rozporządzenie (UE) nr 1215/2012 – Artykuł 24 ust. 5 – Uznany za wykonalny tytuł stwierdzający wierzytelność alimentacyjną – Powództwo przeciwegzekucyjne – Jurysdykcja sądu państwa członkowskiego wykonania] | 6 |
| 2020/C 262/09 | Sprawa C-187/19 P: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 4 czerwca 2020 r. – Europejska Służba Działań Zewnętrznych / Stéphane De Loecker (Odwołanie – Służba publiczna – Europejska Służba Działań Zewnętrznych (ESDZ) – Członek personelu tymczasowego – Mobbing – Wniosek o udzielenie wsparcia – Oddalenie wniosku – Skarga o stwierdzenie nieważności oraz o zadośćuczynienie – Artykuł 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej – Prawo do bycia wysłuchanym – Artykuł 266 TFUE – Wykonanie wyroku stwierdzającego nieważność) | 7 |
| 2020/C 262/10 | Sprawa C-310/10 P: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 4 czerwca 2020 r. – Boudewijn Schokker / Europejska Agencja Bezpieczeństwa Lotniczego [Odwołanie – Służba publiczna – Personel kontraktowy – Postępowanie w sprawie naboru – Zaszeregowanie do grupy – Warunki zatrudnienia innych pracowników – Artykuł 86 – Europejska Agencja Bezpieczeństwa Lotniczego (EASA) – Ogólne przepisy wykonawcze – Zakwestionowanie proponowanego zaszeregowania – Cofnięcie oferty zatrudnienia – Skarga o odszkodowanie – Zasada dobrej administracji – Obowiązek dbałości – Zawinione działanie administracji – Odpowiedzialność pozaumowna Unii – Krzywda – Zadośćuczynienie] | 7 |
| 2020/C 262/11 | Sprawa C-429/19: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 4 czerwca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Koblenz – Niemcy) – Remondis GmbH / Abfallzweckverband Rhein-Mosel-Eifel [Odesłanie prejudycjalne – Zamówienia publiczne – Dyrektywa 2014/24/UE – Artykuł 12 ust. 4 – Zakres stosowania – Zamówienia publiczne między podmiotami sektora publicznego – Pojęcie współpracy – Brak] | 8 |
| 2020/C 262/12 | Sprawa C-430/19: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 4 czerwca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Cluj – Rumunia) – SC C.F. SRL / A.J.F.P.M., D.G.R.F.P.C [Odesłanie prejudycjalne – Zasady prawa Unii – Poszanowanie prawa do obrony – Postępowanie podatkowe – Korzystanie z prawa do odliczenia w zakresie podatku od wartości dodanej (VAT) – Odmowa prawa do odliczenia ze względu na nieodpowiednie zachowanie zarzucane usługodawcom podatnika – Akt administracyjny wydany przez krajowe organy podatkowe bez udzielenia zainteresowanemu podatnikowi dostępu do informacji i dokumentów stanowiących podstawę tego aktu – Podejrzenie oszustwa podatkowego – Krajowa praktyka uzależniająca skorzystanie z prawa do odliczenia od posiadania dokumentów potwierdzających innych niż faktura – Dopuszczalność] | 8 |
| 2020/C 262/13 | Sprawa C-495/19: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 4 czerwca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Okręgowy w Poznaniu – Polska) – Kancelaria Medius SA z siedzibą w Krakowie / RN [Odesłanie prejudycjalne – Ochrona konsumentów – Dyrektywa 93/13/EWG – Artykuł 7 ust. 1 – Kredyt konsumencki – Kontrola nieuczciwego charakteru warunków umownych – Brak stawiennictwa konsumenta – Zakres kognicji sądu] | 9 |
| 2020/C 262/14 | Aprawa C-138/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Stuttgart (Niemcy) w dniu 13 marca 2020 r. – O / P. AG | 10 |
| 2020/C 262/15 | Sprawa C-168/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court of Justice Business and Property Courts of England and Wales (Zjednoczone Królestwo) w dniu 22 kwietnia 2020 r. – Joint Trustee (1) in Bankruptcy of Mr M. i Joint Trustee (2) in Bankruptcy of Mr M. / Pani M, MH, ILA i Pan M | 12 |
| 2020/C 262/16 | Sprawa C-185/20 P: Odwołanie od wyroku Sądu (dziewiąta izba) wydanego w dniu 28 kwietnia 2020 r. w sprawie T-505/18, Węgry / Komisja, wniesione w dniu 12 lutego 2020 r. przez Węgry | 13 |
| 2020/C 262/17 | Sprawa C-194/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Düsseldorf (Niemcy) w dniu 8 maja 2020 r. – BY, CX, FU, DW, EV / Stadt Duisburg. | 14 |
| 2020/C 262/18 | Sprawa C-206/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court of Justice, Queen’s Bench Division (Administrative Court) (Zjednoczone Królestwo) w dniu 15 maja 2020 r. – VA / Prokurator prokuratury okręgowej w Ruse, Bułgaria | 14 |
| 2020/C 262/19 | Sprawa C-209/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) (Zjednoczone Królestwo) w dniu 22 maja 2020 r. – Renesola UK Ltd / The Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs | 15 |
| 2020/C 262/20 | Sprawa C-211/20 P: Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba) wydanego w dniu 12 marca 2020 r. w sprawie T-732/16, Valencia Club de Fútbol / Komisja Europejska, wniesione w dniu 22 maja 2020 r. przez Komisję Europejską | 16 |
| 2020/C 262/21 | Sprawa C-214/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Labour Court, Irlandia, w dniu 20 maja 2020 r. – MG / Dublin City Council | 16 |
| 2020/C 262/22 | Sprawa C-221/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein hallinto-oikeus (Finlandia) w dniu 28 maja 2020 r. – A Oy | 17 |
| 2020/C 262/23 | Sprawa C-223/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein hallinto-oikeus (Finlandia) w dniu 28 maja 2020 r. – B Oy | 18 |
| 2020/C 262/24 | Sprawa C-234/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākā tiesa (Senāts) (Łotwa) w dniu 4 czerwca 2020 r. – SIA Sātiņi-S / Lauku atbalsta dienests | 18 |
| 2020/C 262/25 | Sprawa C-238/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākā tiesa (Senāts) (Łotwa) w dniu 5 czerwca 2020 r. – SIA Sātiņi-S / Dabas aizsardzības pārvalde | 19 |
| 2020/C 262/26 | Sprawa C-242/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Visoki trgovački sud Republike Hrvatske (Chorwacja) w dniu 8 czerwca 2020 r. – HRVATSKE Šume d.o.o., Zagreb, jako następca prawny HRVATSKE ŠUME javno poduzeće za gospodarenje šumama i šumskim zemljištima u Republici Hrvatskoj, p.o., Zagreb / BP EUROPA SE, kao pravni sljednik DEUTSCHE BP AG, kao pravni sljednik THE BURMAH OIL (Deutschland), GmbH | 20 |
| | Sąd |
| 2020/C 262/27 | Sprawa T-506/18: Wyrok Sądu z dnia 25 czerwca 2020 r. – Polska / Komisja (EFRG i EFRROW – Wydatki wyłączone z finansowania – Wsparcie specjalne dla sektora tytoniu – Wydatki poniesione przez Polskę – Kontrole kluczowe – Korekty ryczałtowe – Obowiązek uzasadnienia) | 21 |
| 2020/C 262/28 | Sprawa T-104/19: Wyrok Sądu z dnia 25 czerwca 2020 r. – Dermavita / EUIPO – Allergan Holdings France (JUVÉDERM) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku – Słowny unijny znak towarowy JUVÉDERM – Rzeczywiste używanie znaku towarowego – Używanie w odniesieniu do towarów, dla których znak towarowy jest zarejestrowany – Używanie w formie, w jakiej znak towarowy jest zarejestrowany – Używanie za zgodą właściciela – Artykuł 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 58 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001]] | 21 |
| 2020/C 262/29 | Sprawa T-379/19: Wyrok Sądu z dnia 25 czerwca 2020 r. – Serviceplan Gruppe für innovative Kommunikation / EUIPO (Serviceplan) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Serviceplan – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Obowiązek uzasadnienia – Artykuł 94 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia 2017/1001] | 22 |
| 2020/C 262/30 | Sprawa T-380/19: Wyrok Sądu z dnia 25 czerwca 2020 r. – Serviceplan Gruppe für innovative Kommunikation / EUIPO (Serviceplan Solutions) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Serviceplan Solutions – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Obowiązek uzasadnienia – Artykuł 94 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia 2017/1001] | 23 |
| 2020/C 262/31 | Sprawa T-552/19: Wyrok Sądu z dnia 25 czerwca 2020 r. – Malacalza Investimenti / EBC [Dostęp do dokumentów – Decyzja EBC o oddaniu Banca Carige SpA pod zarząd tymczasowy – Odmowa dostępu – Postępowanie zaoczne] | 23 |
| 2020/C 262/32 | Sprawa T-294/19: Postanowienie Sądu z dnia 11 czerwca 2020 r. – Vanhoudt i in. / EBI [Skarga o stwierdzenie nieważności i o odszkodowanie – Służba publiczna – Pracownicy EBI – Reforma systemu wynagrodzeń i wzrostu płac EBI – Narzędzie symulacji wynagrodzenia – Akt niepodlegający zaskarżeniu – Akt wyłącznie potwierdzający – Brak nowych istotnych okoliczności faktycznych – Krzywda moralna – Brak związku przyczynowego – Skarga częściowo niedopuszczalna i częściowo w sposób oczywisty pozbawiona jakiejkolwiek podstawy prawnej] | 24 |
| 2020/C 262/33 | Sprawa T-516/19: Postanowienie Sądu z dnia 11 czerwca 2020 r. – VDV eTicket Service / Komisja i INEA [Klauzula arbitrażowa – Program ramowy w zakresie badań naukowych i innowacji Horyzont 2020 (2014-2020) – Projekt European Travellers Club: Account-Based Travelling across the European Union – ETC – Umowa w sprawie subwencjonowania – Decyzja INEA stwierdzające jako niekwalifikujące się pewne koszty poniesione w ramach umów o podwykonawstwo – Błędne wskazanie strony pozwanej – Akt wpisujący się w czysto umowne ramy, z którymi jest on nierozerwalnie związany – Uzasadnione oczekiwania – Skarga w części niedopuszczalna i w części oczywiście bezzasadna] | 25 |
| 2020/C 262/34 | Sprawa T-563/19: Postanowienie Sądu z dnia 11 czerwca 2020 r. – Perfect Bar / EUIPO (PERFECT Bar) [Skarga o stwierdzenie nieważności – Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego PERFECT Bar – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Brak charakteru odróżniającego – Charakter opisowy – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Decyzja wydana w następstwie stwierdzenia przez Sąd nieważności wcześniejszej decyzji – Artykuł 72 ust. 6 rozporządzenia 2017/1001 – Skarga prawnie oczywiście bezzasadna] | 25 |
| 2020/C 262/35 | Sprawa T-803/19: Postanowienie Sądu z dnia 16 czerwca 2020 r. – etc-gaming i Casino-Equipment / Komisja [Skarga o odszkodowanie – Brak ustanowienia przez Unię odrębnego, skutecznego środka prawnego mającego na celu zaradzenie niewystąpieniu przez sądy krajowe z wnioskiem do Trybunału o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym – Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom – Skarga prawnie oczywiście bezzasadna] | 26 |
| 2020/C 262/36 | Sprawa T-91/20: Skarga wniesiona w dniu 15 maja 2020 r. – WT / Komisja | 26 |
| 2020/C 262/37 | Sprawa T-188/20: Skarga wniesiona w dniu 26 marca 2020 r. – Close i Cegelec / Parlament | 27 |
| 2020/C 262/38 | Sprawa T-250/20: Skarga wniesiona w dniu 29 kwietnia 2020 r. – Moviescreens Rental / EUIPO – the airscreen company (AIRSCREEN) | 28 |
| 2020/C 262/39 | Sprawa T-298/20: Skarga wniesiona w dniu 22 maja 2020 r. – KD / EUIPO | 29 |
| 2020/C 262/40 | Sprawa T-299/20: Skarga wniesiona w dniu 20 maja 2020 r. – KF / EBI | 29 |
| 2020/C 262/41 | Sprawa T-308/20: Skarga wniesiona w dniu 18 maja 2020 r. – PL / Komisja | 30 |
| 2020/C 262/42 | Sprawa T-342/20: Skarga wniesiona w dniu 2 czerwca 2020 r. – Indo European Foods / EUIPO – Chakari (Abresham Super Basmati Selaa Grade One World’s Best Rice) | 31 |
| 2020/C 262/43 | Sprawa T-353/20: Skarga wniesiona w dniu 3 czerwca 2020 r. – AC Milan / EUIPO – InterES (ACM 1899 AC MILAN) | 32 |
| 2020/C 262/44 | Sprawa T-354/20: Skarga wniesiona w dniu 4 czerwca 2020 r. – Kfz-Gewerbe / EUIPO – The Blink Fish (Przedstawienie ryby) | 33 |
| 2020/C 262/45 | Sprawa T-372/20: Skarga wniesiona w dniu 15 czerwca 2020 r. – Dermavita Company / EUIPO – Allergan Holdings France (JUVEDERM) | 33 |
| 2020/C 262/46 | Sprawa T-376/20: Skarga wniesiona w dniu 15 czerwca 2020 r. – Poupart / Komisja | 34 |
| 2020/C 262/47 | Sprawa T-383/20: Skarga wniesiona w dniu 16 czerwca 2020 r. – Moloko Beverage / EUIPO – Nexus Liquids (moloko) | 35 |
| 2020/C 262/48 | Sprawa T-387/20: Skarga wniesiona w dniu 23 czerwca 2020 r. – DK Company / EUIPO – Hunter Boot (DENIM HUNTER) | 35 |
| 2020/C 262/49 | Sprawa T-388/20: Skarga wniesiona w dniu 26 czerwca 2020 r. – Ryanair / Komisja | 36 |
| 2020/C 262/50 | Sprawa T-400/20: Skarga wniesiona w dniu 29 czerwca 2020 r. – El Corte Inglés / EUIPO – Rudolf Böckenholt (LLOYD’S) | 37 |
| 2020/C 262/51 | Sprawa T-23/19: Postanowienie Sądu z dnia 8 czerwca 2020 r. – Limango / EUIPO – Consolidated Artists (limango) | 38 |
| 2020/C 262/52 | Sprawa T-534/19: Postanowienie Sądu z dnia 8 czerwca 2020 r. – TestBioTech / Komisja | 38 |
| 2020/C 262/53 | Sprawa T-612/19: Postanowienie Sądu z dnia 4 czerwca 2020 r. – UPL Europe i Aceto Agricultural Chemicals / Komisja | 38 |
| 2020/C 262/54 | Sprawa T-708/19: Postanowienie Sądu z dnia 10 czerwca 2020 r. – Bujar / Komisja | 38 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2020/C 262/02

Sprawa C-301/18: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 4 czerwca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Bonn – Niemcy) – Thomas Leonhard / DSL-Bank – eine Niederlassung der DB Privat- und Firmenkundenbank AG [Odesłanie prejudycjalne – Ochrona konsumentów – Dyrektywa 2002/65/WE – Umowa kredytu zawierana na odległość – Prawo do odstąpienia od umowy – Konsekwencje – Artykuł 7 ust. 4 – Zwrot otrzymanych świadczeń – Zapłata odszkodowania z tytułu pożytków – Obowiązek spoczywający na dostawcy – Wyłączenie]

2

2020/C 262/03

Sprawa C-456/18 P: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 4 czerwca 2020 r. – Węgry / Komisja Europejska [Odwołanie – Pomoc państwa – Domniemana pomoc – Decyzja o wszczęciu postępowania przewidzianego w art. 108 ust. 2 TFUE – Nakaz zawieszenia spornych środków – Przesłanki zgodności z prawem nakazu]

3

2020/C 262/04

Sprawa C-588/18: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 4 czerwca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Nacional – Hiszpania) – Federación de Trabajadores Independientes de Comercio (Fetico), Federación Estatal de Servicios, Movilidad y Consumo de la Unión General de Trabajadores (FESMC-UGT), Federación de Servicios de Comisiones Obreras (CC.OO.) / Grupo de Empresas DIA S.A., Twins Alimentación S.A. [Odesłanie prejudycjalne – Polityka społeczna – Ochrona bezpieczeństwa i zdrowia pracowników – Organizacja czasu pracy – Dyrektywa 2003/88/WE – Artykuły 5 i 7 – Odpoczynek tygodniowy – Coroczny urlop wypoczynkowy – Płatne urlopy okolicznościowe pozwalające na nieobecność w pracy w celu zaspokojenia określonych potrzeb i dopełnienia określonych obowiązków]

3

2020/C 262/05

Sprawa C-812/18 P: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 4 czerwca 2020 r. – Terna SpA / Komisja [Odwołanie – Energia – Projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania Unii Europejskiej – Pomoc finansowa Unii przyznana na rzecz dwóch przedsięwzięć w dziedzinie transeuropejskich sieci energetycznych – Dyrektywa 2004/17/WE – Artykuł 37 – Podwykonawstwo – Artykuł 40 ust. 3 lit. c) – Bezpośrednie udzielenie zamówienia – Specyfika techniczna – Umowa ramowa – Zmniejszenie przyznanej początkowo pomocy w wyniku przeprowadzeniu audytu finansowego – Zwrot wypłaconych początkowo kwot]

4

2020/C 262/06

Sprawa C-828/18: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 4 czerwca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de commerce de Paris – Francja) – Trendsetteuse SARL / DCA SARL [Odesłanie prejudycjalne – Przedstawiciele handlowi działający na własny rachunek – Dyrektywa 86/653/EWG – Artykuł 1 ust. 2 – Pojęcie przedstawiciela handlowego – Pośredniczenie przy sprzedaży lub kupnie towarów na rzecz zleceniodawcy – Pośrednik nieupoważniony do zmiany warunków sprzedaży i ceny towarów, w których sprzedaży pośredniczy]

5

2020/C 262/07

Sprawa C-3/19: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 4 czerwca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Asmel societá consortile a r.l. / A.N.A.C. – Autorità Nazionale Anticorruzione [Odesłanie prejudycjalne – Zamówienia publiczne – Dyrektywa 2004/18/WE – Centralne jednostki zakupujące – Małe gminy – Ograniczenie modeli organizacyjnych centralnych jednostek zakupujących do tylko dwóch – Zakaz korzystania z centralnej jednostki zakupującej prawa prywatnego i z udziałem podmiotów prywatnych – Ograniczenie terytorialne działalności centralnych jednostek zakupujących]

5

2020/C 262/08

Sprawa C-41/19: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 4 czerwca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Köln – Niemcy) – FX / GZ, reprezentowana przez matkę jako przedstawiciela ustawowego [Odesłanie prejudycjalne – Jurysdykcja oraz uznawanie i wykonywanie orzeczeń w sprawach dotyczących zobowiązań alimentacyjnych – Rozporządzenie (WE) nr 4/2009 – Artykuł 41 ust. 1 – Współpraca sądowa w sprawach cywilnych – Rozporządzenie (UE) nr 1215/2012 – Artykuł 24 ust. 5 – Uznany za wykonalny tytuł stwierdzający wierzytelność alimentacyjną – Powództwo przeciwegzekucyjne – Jurysdykcja sądu państwa członkowskiego wykonania]

6

2020/C 262/09

Sprawa C-187/19 P: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 4 czerwca 2020 r. – Europejska Służba Działań Zewnętrznych / Stéphane De Loecker (Odwołanie – Służba publiczna – Europejska Służba Działań Zewnętrznych (ESDZ) – Członek personelu tymczasowego – Mobbing – Wniosek o udzielenie wsparcia – Oddalenie wniosku – Skarga o stwierdzenie nieważności oraz o zadośćuczynienie – Artykuł 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej – Prawo do bycia wysłuchanym – Artykuł 266 TFUE – Wykonanie wyroku stwierdzającego nieważność)

7

2020/C 262/10

Sprawa C-310/10 P: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 4 czerwca 2020 r. – Boudewijn Schokker / Europejska Agencja Bezpieczeństwa Lotniczego [Odwołanie – Służba publiczna – Personel kontraktowy – Postępowanie w sprawie naboru – Zaszeregowanie do grupy – Warunki zatrudnienia innych pracowników – Artykuł 86 – Europejska Agencja Bezpieczeństwa Lotniczego (EASA) – Ogólne przepisy wykonawcze – Zakwestionowanie proponowanego zaszeregowania – Cofnięcie oferty zatrudnienia – Skarga o odszkodowanie – Zasada dobrej administracji – Obowiązek dbałości – Zawinione działanie administracji – Odpowiedzialność pozaumowna Unii – Krzywda – Zadośćuczynienie]

7

2020/C 262/11

Sprawa C-429/19: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 4 czerwca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Koblenz – Niemcy) – Remondis GmbH / Abfallzweckverband Rhein-Mosel-Eifel [Odesłanie prejudycjalne – Zamówienia publiczne – Dyrektywa 2014/24/UE – Artykuł 12 ust. 4 – Zakres stosowania – Zamówienia publiczne między podmiotami sektora publicznego – Pojęcie współpracy – Brak]

8

2020/C 262/12

Sprawa C-430/19: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 4 czerwca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Cluj – Rumunia) – SC C.F. SRL / A.J.F.P.M., D.G.R.F.P.C [Odesłanie prejudycjalne – Zasady prawa Unii – Poszanowanie prawa do obrony – Postępowanie podatkowe – Korzystanie z prawa do odliczenia w zakresie podatku od wartości dodanej (VAT) – Odmowa prawa do odliczenia ze względu na nieodpowiednie zachowanie zarzucane usługodawcom podatnika – Akt administracyjny wydany przez krajowe organy podatkowe bez udzielenia zainteresowanemu podatnikowi dostępu do informacji i dokumentów stanowiących podstawę tego aktu – Podejrzenie oszustwa podatkowego – Krajowa praktyka uzależniająca skorzystanie z prawa do odliczenia od posiadania dokumentów potwierdzających innych niż faktura – Dopuszczalność]

8

2020/C 262/13

Sprawa C-495/19: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 4 czerwca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Okręgowy w Poznaniu – Polska) – Kancelaria Medius SA z siedzibą w Krakowie / RN [Odesłanie prejudycjalne – Ochrona konsumentów – Dyrektywa 93/13/EWG – Artykuł 7 ust. 1 – Kredyt konsumencki – Kontrola nieuczciwego charakteru warunków umownych – Brak stawiennictwa konsumenta – Zakres kognicji sądu]

9

2020/C 262/14

Aprawa C-138/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Stuttgart (Niemcy) w dniu 13 marca 2020 r. – O / P. AG

10

2020/C 262/15

Sprawa C-168/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court of Justice Business and Property Courts of England and Wales (Zjednoczone Królestwo) w dniu 22 kwietnia 2020 r. – Joint Trustee (1) in Bankruptcy of Mr M. i Joint Trustee (2) in Bankruptcy of Mr M. / Pani M, MH, ILA i Pan M

12

2020/C 262/16

Sprawa C-185/20 P: Odwołanie od wyroku Sądu (dziewiąta izba) wydanego w dniu 28 kwietnia 2020 r. w sprawie T-505/18, Węgry / Komisja, wniesione w dniu 12 lutego 2020 r. przez Węgry

13

2020/C 262/17

Sprawa C-194/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Düsseldorf (Niemcy) w dniu 8 maja 2020 r. – BY, CX, FU, DW, EV / Stadt Duisburg.

14

2020/C 262/18

Sprawa C-206/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court of Justice, Queen’s Bench Division (Administrative Court) (Zjednoczone Królestwo) w dniu 15 maja 2020 r. – VA / Prokurator prokuratury okręgowej w Ruse, Bułgaria

14

2020/C 262/19

Sprawa C-209/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) (Zjednoczone Królestwo) w dniu 22 maja 2020 r. – Renesola UK Ltd / The Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

15

2020/C 262/20

Sprawa C-211/20 P: Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba) wydanego w dniu 12 marca 2020 r. w sprawie T-732/16, Valencia Club de Fútbol / Komisja Europejska, wniesione w dniu 22 maja 2020 r. przez Komisję Europejską

16

2020/C 262/21

Sprawa C-214/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Labour Court, Irlandia, w dniu 20 maja 2020 r. – MG / Dublin City Council

16

2020/C 262/22

Sprawa C-221/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein hallinto-oikeus (Finlandia) w dniu 28 maja 2020 r. – A Oy

17

2020/C 262/23

Sprawa C-223/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein hallinto-oikeus (Finlandia) w dniu 28 maja 2020 r. – B Oy

18

2020/C 262/24

Sprawa C-234/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākā tiesa (Senāts) (Łotwa) w dniu 4 czerwca 2020 r. – SIA Sātiņi-S / Lauku atbalsta dienests

18

2020/C 262/25

Sprawa C-238/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākā tiesa (Senāts) (Łotwa) w dniu 5 czerwca 2020 r. – SIA Sātiņi-S / Dabas aizsardzības pārvalde

19

2020/C 262/26

Sprawa C-242/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Visoki trgovački sud Republike Hrvatske (Chorwacja) w dniu 8 czerwca 2020 r. – HRVATSKE Šume d.o.o., Zagreb, jako następca prawny HRVATSKE ŠUME javno poduzeće za gospodarenje šumama i šumskim zemljištima u Republici Hrvatskoj, p.o., Zagreb / BP EUROPA SE, kao pravni sljednik DEUTSCHE BP AG, kao pravni sljednik THE BURMAH OIL (Deutschland), GmbH

20

Sąd

2020/C 262/27

Sprawa T-506/18: Wyrok Sądu z dnia 25 czerwca 2020 r. – Polska / Komisja (EFRG i EFRROW – Wydatki wyłączone z finansowania – Wsparcie specjalne dla sektora tytoniu – Wydatki poniesione przez Polskę – Kontrole kluczowe – Korekty ryczałtowe – Obowiązek uzasadnienia)

21

2020/C 262/28

Sprawa T-104/19: Wyrok Sądu z dnia 25 czerwca 2020 r. – Dermavita / EUIPO – Allergan Holdings France (JUVÉDERM) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku – Słowny unijny znak towarowy JUVÉDERM – Rzeczywiste używanie znaku towarowego – Używanie w odniesieniu do towarów, dla których znak towarowy jest zarejestrowany – Używanie w formie, w jakiej znak towarowy jest zarejestrowany – Używanie za zgodą właściciela – Artykuł 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 58 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001]]

21

2020/C 262/29

Sprawa T-379/19: Wyrok Sądu z dnia 25 czerwca 2020 r. – Serviceplan Gruppe für innovative Kommunikation / EUIPO (Serviceplan) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Serviceplan – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Obowiązek uzasadnienia – Artykuł 94 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia 2017/1001]

22

2020/C 262/30

Sprawa T-380/19: Wyrok Sądu z dnia 25 czerwca 2020 r. – Serviceplan Gruppe für innovative Kommunikation / EUIPO (Serviceplan Solutions) [Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Serviceplan Solutions – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Obowiązek uzasadnienia – Artykuł 94 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia 2017/1001]

23

2020/C 262/31

Sprawa T-552/19: Wyrok Sądu z dnia 25 czerwca 2020 r. – Malacalza Investimenti / EBC [Dostęp do dokumentów – Decyzja EBC o oddaniu Banca Carige SpA pod zarząd tymczasowy – Odmowa dostępu – Postępowanie zaoczne]

23

2020/C 262/32

Sprawa T-294/19: Postanowienie Sądu z dnia 11 czerwca 2020 r. – Vanhoudt i in. / EBI [Skarga o stwierdzenie nieważności i o odszkodowanie – Służba publiczna – Pracownicy EBI – Reforma systemu wynagrodzeń i wzrostu płac EBI – Narzędzie symulacji wynagrodzenia – Akt niepodlegający zaskarżeniu – Akt wyłącznie potwierdzający – Brak nowych istotnych okoliczności faktycznych – Krzywda moralna – Brak związku przyczynowego – Skarga częściowo niedopuszczalna i częściowo w sposób oczywisty pozbawiona jakiejkolwiek podstawy prawnej]

24

2020/C 262/33

Sprawa T-516/19: Postanowienie Sądu z dnia 11 czerwca 2020 r. – VDV eTicket Service / Komisja i INEA [Klauzula arbitrażowa – Program ramowy w zakresie badań naukowych i innowacji Horyzont 2020 (2014-2020) – Projekt European Travellers Club: Account-Based Travelling across the European Union – ETC – Umowa w sprawie subwencjonowania – Decyzja INEA stwierdzające jako niekwalifikujące się pewne koszty poniesione w ramach umów o podwykonawstwo – Błędne wskazanie strony pozwanej – Akt wpisujący się w czysto umowne ramy, z którymi jest on nierozerwalnie związany – Uzasadnione oczekiwania – Skarga w części niedopuszczalna i w części oczywiście bezzasadna]

25

2020/C 262/34

Sprawa T-563/19: Postanowienie Sądu z dnia 11 czerwca 2020 r. – Perfect Bar / EUIPO (PERFECT Bar) [Skarga o stwierdzenie nieważności – Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego PERFECT Bar – Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji – Brak charakteru odróżniającego – Charakter opisowy – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (UE) 2017/1001 – Decyzja wydana w następstwie stwierdzenia przez Sąd nieważności wcześniejszej decyzji – Artykuł 72 ust. 6 rozporządzenia 2017/1001 – Skarga prawnie oczywiście bezzasadna]

25

2020/C 262/35

Sprawa T-803/19: Postanowienie Sądu z dnia 16 czerwca 2020 r. – etc-gaming i Casino-Equipment / Komisja [Skarga o odszkodowanie – Brak ustanowienia przez Unię odrębnego, skutecznego środka prawnego mającego na celu zaradzenie niewystąpieniu przez sądy krajowe z wnioskiem do Trybunału o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym – Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom – Skarga prawnie oczywiście bezzasadna]

26

2020/C 262/36

Sprawa T-91/20: Skarga wniesiona w dniu 15 maja 2020 r. – WT / Komisja

26

2020/C 262/37

Sprawa T-188/20: Skarga wniesiona w dniu 26 marca 2020 r. – Close i Cegelec / Parlament

27

2020/C 262/38

Sprawa T-250/20: Skarga wniesiona w dniu 29 kwietnia 2020 r. – Moviescreens Rental / EUIPO – the airscreen company (AIRSCREEN)

28

2020/C 262/39

Sprawa T-298/20: Skarga wniesiona w dniu 22 maja 2020 r. – KD / EUIPO

29

2020/C 262/40

Sprawa T-299/20: Skarga wniesiona w dniu 20 maja 2020 r. – KF / EBI

29

2020/C 262/41

Sprawa T-308/20: Skarga wniesiona w dniu 18 maja 2020 r. – PL / Komisja

30

2020/C 262/42

Sprawa T-342/20: Skarga wniesiona w dniu 2 czerwca 2020 r. – Indo European Foods / EUIPO – Chakari (Abresham Super Basmati Selaa Grade One World’s Best Rice)

31

2020/C 262/43

Sprawa T-353/20: Skarga wniesiona w dniu 3 czerwca 2020 r. – AC Milan / EUIPO – InterES (ACM 1899 AC MILAN)

32

2020/C 262/44

Sprawa T-354/20: Skarga wniesiona w dniu 4 czerwca 2020 r. – Kfz-Gewerbe / EUIPO – The Blink Fish (Przedstawienie ryby)

33

2020/C 262/45

Sprawa T-372/20: Skarga wniesiona w dniu 15 czerwca 2020 r. – Dermavita Company / EUIPO – Allergan Holdings France (JUVEDERM)

33

2020/C 262/46

Sprawa T-376/20: Skarga wniesiona w dniu 15 czerwca 2020 r. – Poupart / Komisja

34

2020/C 262/47

Sprawa T-383/20: Skarga wniesiona w dniu 16 czerwca 2020 r. – Moloko Beverage / EUIPO – Nexus Liquids (moloko)

35

2020/C 262/48

Sprawa T-387/20: Skarga wniesiona w dniu 23 czerwca 2020 r. – DK Company / EUIPO – Hunter Boot (DENIM HUNTER)

35

2020/C 262/49

Sprawa T-388/20: Skarga wniesiona w dniu 26 czerwca 2020 r. – Ryanair / Komisja

36

2020/C 262/50

Sprawa T-400/20: Skarga wniesiona w dniu 29 czerwca 2020 r. – El Corte Inglés / EUIPO – Rudolf Böckenholt (LLOYD’S)

37

2020/C 262/51

Sprawa T-23/19: Postanowienie Sądu z dnia 8 czerwca 2020 r. – Limango / EUIPO – Consolidated Artists (limango)

38

2020/C 262/52

Sprawa T-534/19: Postanowienie Sądu z dnia 8 czerwca 2020 r. – TestBioTech / Komisja

38

2020/C 262/53

Sprawa T-612/19: Postanowienie Sądu z dnia 4 czerwca 2020 r. – UPL Europe i Aceto Agricultural Chemicals / Komisja

38

2020/C 262/54

Sprawa T-708/19: Postanowienie Sądu z dnia 10 czerwca 2020 r. – Bujar / Komisja

38

---

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/1 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/1

---

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

(2020/C 262/01)

Ostatnia publikacja

Dz.u. C 255 z 3.8.2020

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 247 z 27.7.2020

Dz.U. C 240 z 20.7.2020

Dz.U. C 230 z 13.7.2020

Dz.U. C 222 z 6.7.2020

Dz.U. C 215 z 29.6.2020

Dz.U. C 209 z 22.6.2020

Teksty te są dostępne na stronie internetowej:

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/2 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/2

---

Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 4 czerwca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Bonn – Niemcy) – Thomas Leonhard / DSL-Bank – eine Niederlassung der DB Privat- und Firmenkundenbank AG

(Sprawa C-301/18) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Ochrona konsumentów - Dyrektywa 2002/65/WE - Umowa kredytu zawierana na odległość - Prawo do odstąpienia od umowy - Konsekwencje - Artykuł 7 ust. 4 - Zwrot otrzymanych świadczeń - Zapłata odszkodowania z tytułu pożytków - Obowiązek spoczywający na dostawcy - Wyłączenie)

(2020/C 262/02)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Landgericht Bonn

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: Thomas Leonhard

Strona pozwana: DSL-Bank – eine Niederlassung der DB Privat- und Firmenkundenbank AG

Sentencja

Artykuł 7 ust. 4 dyrektywy 2002/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 września 2002 r. dotyczącej sprzedaży konsumentom usług finansowych na odległość oraz zmieniającej dyrektywę Rady 90/619/EWG oraz dyrektywy 97/7/WE i 98/27/WE należy interpretować w ten sposób, że w przypadku skorzystania przez konsumenta z prawa do odstąpienia od umowy kredytu zawartej na odległość z dostawcą konsument ma prawo dochodzić od tego dostawcy, z wyjątkiem kwot, które jest zobowiązany mu zapłacić na warunkach określonych w art. 7 ust. 1 i 3 tej dyrektywy, zwrotu kapitału i odsetek zapłaconych na podstawie tej umowy, lecz nie ma prawa dochodzić odszkodowania z tytułu pożytków uzyskanych z tej kwoty i z tych odsetek.

---

(1)  Dz.U. C 285 z 13.8.2018.

---

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/3 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/3

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 4 czerwca 2020 r. – Węgry / Komisja Europejska

(Sprawa C-456/18 P) (1)

(Odwołanie - Pomoc państwa - Domniemana pomoc - Decyzja o wszczęciu postępowania przewidzianego w art. 108 ust. 2 TFUE - Nakaz zawieszenia spornych środków - Przesłanki zgodności z prawem nakazu)

(2020/C 262/03)

Język postępowania: węgierski

Strony

Wnoszący odwołanie: Węgry (przedstawiciele: M.Z. Fehér i G. Koós, pełnomocnicy)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Flynn, P.J. Loewenthal, V. Bottka i K. Talabér-Ritz, pełnomocnicy)

Interwenient popierający Węgry: Rzeczpospolita Polska (przedstawiciele: B. Majczyna, M. Rzotkiewicz i A. Kramarczyk, pełnomocnicy)

Sentencja

| 1) | Wyrok Sądu Unii Europejskiej z dnia 25 kwietnia 2018 r., Węgry/Komisja (T-554/15 i T-555/15, EU:T:2018:220) zostaje uchylony. |
| --- | --- |

1)

Wyrok Sądu Unii Europejskiej z dnia 25 kwietnia 2018 r., Węgry/Komisja (T-554/15 i T-555/15, EU:T:2018:220) zostaje uchylony.

| 2) | Stwierdza się nieważność decyzji Komisji C(2015) 4805 final z dnia 15 lipca 2015 r. w sprawie pomocy państwa SA.41187 (2015/NN) – Węgry – Składka na cele zdrowotne wnoszona przez sektor tytoniowy oraz decyzji Komisji C(2015) 4808 final z dnia 15 lipca 2015 r. w sprawie pomocy państwa SA.40018 (2015/C) (ex 2014/NN) – Poprawka z 2014 r. w węgierskiej opłacie z tytułu kontroli łańcucha żywnościowego w zakresie, w jakim nakazują one zawieszenie stosowania progresywnej stawki podatkowej, odpowiednio, składki na cele zdrowotne i opłaty z tytułu kontroli łańcucha żywnościowego, wynikających z ustawy nr XCIV z 2014 r. w sprawie składki na cele zdrowotne wnoszonej przez sektor tytoniowy i z poprawki z 2014 r. do ustawy nr XLVI z 2008 r. w sprawie łańcucha żywnościowego i urzędowego nadzoru nad nim. |
| --- | --- |

2)

Stwierdza się nieważność decyzji Komisji C(2015) 4805 final z dnia 15 lipca 2015 r. w sprawie pomocy państwa SA.41187 (2015/NN) – Węgry – Składka na cele zdrowotne wnoszona przez sektor tytoniowy oraz decyzji Komisji C(2015) 4808 final z dnia 15 lipca 2015 r. w sprawie pomocy państwa SA.40018 (2015/C) (ex 2014/NN) – Poprawka z 2014 r. w węgierskiej opłacie z tytułu kontroli łańcucha żywnościowego w zakresie, w jakim nakazują one zawieszenie stosowania progresywnej stawki podatkowej, odpowiednio, składki na cele zdrowotne i opłaty z tytułu kontroli łańcucha żywnościowego, wynikających z ustawy nr XCIV z 2014 r. w sprawie składki na cele zdrowotne wnoszonej przez sektor tytoniowy i z poprawki z 2014 r. do ustawy nr XLVI z 2008 r. w sprawie łańcucha żywnościowego i urzędowego nadzoru nad nim.

| 3) | Komisja Europejska pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Węgry zarówno w postępowaniu w pierwszej instancji, jak i w postępowaniu odwoławczym. |
| --- | --- |

3)

Komisja Europejska pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Węgry zarówno w postępowaniu w pierwszej instancji, jak i w postępowaniu odwoławczym.

| 4) | Rzeczpospolita Polska pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

4)

Rzeczpospolita Polska pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 301 z 27.8.2018.

---

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/3 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/3

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 4 czerwca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Audiencia Nacional – Hiszpania) – Federación de Trabajadores Independientes de Comercio (Fetico), Federación Estatal de Servicios, Movilidad y Consumo de la Unión General de Trabajadores (FESMC-UGT), Federación de Servicios de Comisiones Obreras (CC.OO.) / Grupo de Empresas DIA S.A., Twins Alimentación S.A.

(Sprawa C-588/18) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Polityka społeczna - Ochrona bezpieczeństwa i zdrowia pracowników - Organizacja czasu pracy - Dyrektywa 2003/88/WE - Artykuły 5 i 7 - Odpoczynek tygodniowy - Coroczny urlop wypoczynkowy - Płatne urlopy okolicznościowe pozwalające na nieobecność w pracy w celu zaspokojenia określonych potrzeb i dopełnienia określonych obowiązków)

(2020/C 262/04)

Język postępowania: hiszpański

Sąd odsyłający

Audiencia Nacional

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Federación de Trabajadores Independientes de Comercio (Fetico), Federación Estatal de Servicios, Movilidad y Consumo de la Unión General de Trabajadores (FESMC-UGT), Federación de Servicios de Comisiones Obreras (CC.OO.)

Strona pozwana: Grupo de Empresas DIA S.A., Twins Alimentación S.A

Sentencja

Artykuły 5 i 7 dyrektywy 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotyczącej niektórych aspektów organizacji czasu pracy należy interpretować w ten sposób, że nie znajdują one zastosowania do uregulowania krajowego, które nie zezwala pracownikom na wykorzystanie przewidzianych w tym uregulowaniu urlopów okolicznościowych w dniach, w których pracownicy ci powinni świadczyć pracę, w zakresie, w jakim potrzeby lub obowiązki, których zaspokojeniu lub dopełnieniu mają służyć te urlopy okolicznościowe, występują w okresach odpoczynku tygodniowego lub corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego, o których mowa w tych przepisach dyrektywy.

---

(1)  Dz.U. C 436 z 3.12.2018.

---

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/4 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/4

---

Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 4 czerwca 2020 r. – Terna SpA / Komisja

(Sprawa C-812/18 P) (1)

(Odwołanie - Energia - Projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania Unii Europejskiej - Pomoc finansowa Unii przyznana na rzecz dwóch przedsięwzięć w dziedzinie transeuropejskich sieci energetycznych - Dyrektywa 2004/17/WE - Artykuł 37 - Podwykonawstwo - Artykuł 40 ust. 3 lit. c) - Bezpośrednie udzielenie zamówienia - Specyfika techniczna - Umowa ramowa - Zmniejszenie przyznanej początkowo pomocy w wyniku przeprowadzeniu audytu finansowego - Zwrot wypłaconych początkowo kwot)

(2020/C 262/05)

Język postępowania: włoski

Strony

Wnoszący odwołanie: Terna SpA (przedstawiciele: F. Covone, A. Police, L. Di Via, D. Carria i F. Degni, avvocati)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: O. Beynet, M. Ilkova, G. Gattinara i P. Ondrůšek, pełnomocnicy)

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Terna SpA zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Terna SpA zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 72 z 25.2.2019.

---

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/5 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/5

---

Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 4 czerwca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de commerce de Paris – Francja) – Trendsetteuse SARL / DCA SARL

(Sprawa C-828/18) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Przedstawiciele handlowi działający na własny rachunek - Dyrektywa 86/653/EWG - Artykuł 1 ust. 2 - Pojęcie „przedstawiciela handlowego” - Pośredniczenie przy sprzedaży lub kupnie towarów na rzecz zleceniodawcy - Pośrednik nieupoważniony do zmiany warunków sprzedaży i ceny towarów, w których sprzedaży pośredniczy)

(2020/C 262/06)

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Tribunal de commerce de Paris|

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: Trendsetteuse SARL

Strona pozwana: DCA SARL

Sentencja

Artykuł 1 ust. 2 dyrektywy Rady 86/653/EWG z dnia 18 grudnia 1986 r. w sprawie koordynacji ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do przedstawicieli handlowych działających na własny rachunek należy interpretować w ten sposób, że dana osoba, aby mogła zostać uznana za przedstawiciela handlowego w rozumieniu tego przepisu, nie musi koniecznie posiadać upoważnienia do zmiany ceny towarów, w których sprzedaży pośredniczy na rachunek zleceniodawcy.

---

(1)  Dz.U. C 82 z 4.3.2019.

---

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/5 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/5

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 4 czerwca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato – Włochy) – Asmel societá consortile a r.l. / A.N.A.C. – Autorità Nazionale Anticorruzione

(Sprawa C-3/19) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Zamówienia publiczne - Dyrektywa 2004/18/WE - Centralne jednostki zakupujące - Małe gminy - Ograniczenie modeli organizacyjnych centralnych jednostek zakupujących do tylko dwóch - Zakaz korzystania z centralnej jednostki zakupującej prawa prywatnego i z udziałem podmiotów prywatnych - Ograniczenie terytorialne działalności centralnych jednostek zakupujących)

(2020/C 262/07)

Język postępowania: włoski

Sąd odsyłający

Consiglio di Stato

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Asmel societá consortile a r.l.

Strona przeciwna: A.N.A.C. – Autorità Nazionale Anticorruzione

Przy udziale: Associazione Nazionale Aziende Concessionarie Servizi entrate (Anacap)

Sentencja

| 1) | Artykuł 1 ust. 10 i art. 11 dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi, zmienionej rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1336/2013 z dnia 13 grudnia 2013 r., należy interpretować w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie obowiązywaniu przepisu prawa krajowego, który ogranicza autonomię organizacyjną małych jednostek samorządu terytorialnego w zakresie korzystania z centralnej jednostki zakupującej do tylko dwóch, czysto publicznych modeli organizacyjnych, bez udziału osób lub przedsiębiorstw prywatnych. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 1 ust. 10 i art. 11 dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi, zmienionej rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1336/2013 z dnia 13 grudnia 2013 r., należy interpretować w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie obowiązywaniu przepisu prawa krajowego, który ogranicza autonomię organizacyjną małych jednostek samorządu terytorialnego w zakresie korzystania z centralnej jednostki zakupującej do tylko dwóch, czysto publicznych modeli organizacyjnych, bez udziału osób lub przedsiębiorstw prywatnych.

| 2) | Artykuł 1 ust. 10 i art. 11 dyrektywy 1336/2013, zmienionej rozporządzeniem nr 1336/2013, należy interpretować w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie obowiązywaniu przepisu prawa krajowego, który ogranicza zakres działalności centralnych jednostek zakupujących utworzonych przez jednostki samorządu terytorialnego do ich obszaru. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 1 ust. 10 i art. 11 dyrektywy 1336/2013, zmienionej rozporządzeniem nr 1336/2013, należy interpretować w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie obowiązywaniu przepisu prawa krajowego, który ogranicza zakres działalności centralnych jednostek zakupujących utworzonych przez jednostki samorządu terytorialnego do ich obszaru.

---

(1)  Dz.U. C 164 z 13.05.2019.

---

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/6 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/6

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 4 czerwca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Köln – Niemcy) – FX / GZ, reprezentowana przez matkę jako przedstawiciela ustawowego

(Sprawa C-41/19) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Jurysdykcja oraz uznawanie i wykonywanie orzeczeń w sprawach dotyczących zobowiązań alimentacyjnych - Rozporządzenie (WE) nr 4/2009 - Artykuł 41 ust. 1 - Współpraca sądowa w sprawach cywilnych - Rozporządzenie (UE) nr 1215/2012 - Artykuł 24 ust. 5 - Uznany za wykonalny tytuł stwierdzający wierzytelność alimentacyjną - Powództwo przeciwegzekucyjne - Jurysdykcja sądu państwa członkowskiego wykonania)

(2020/C 262/08)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Amtsgericht Köln

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: FX

Strona pozwana: GZ, reprezentowana przez matkę jako przedstawiciela ustawowego

Sentencja

Rozporządzenie Rady (WE) nr 4/2009 z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie jurysdykcji, prawa właściwego, uznawania i wykonywania orzeczeń oraz współpracy w zakresie zobowiązań alimentacyjnych należy interpretować w ten sposób, że w zakres jego zastosowania, a także w zakres jurysdykcji międzynarodowej sądów państwa członkowskiego wykonania, wchodzi powództwo przeciwegzekucyjne – wniesione przez dłużnika wierzytelności alimentacyjnej, skierowane przeciwko wykonaniu orzeczenia wydanego przez sąd państwa członkowskiego pochodzenia i stwierdzającego tę wierzytelność – które jest ściśle związane z postępowaniem egzekucyjnym.

Na podstawie art. 41 ust. 1 rozporządzenia nr 4/2009 i odpowiednich przepisów prawa krajowego do sądu odsyłającego jako sądu państwa członkowskiego wykonania należy wydanie orzeczenia w przedmiocie dopuszczalności i zasadności dowodów przedstawionych przez dłużnika alimentacyjnego na poparcie twierdzenia, że spłacił on swój dług w znacznej części.

---

(1)  Dz.U. C 155 z 6.5.2019.

---

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/7 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/7

---

Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 4 czerwca 2020 r. – Europejska Służba Działań Zewnętrznych / Stéphane De Loecker

(Sprawa C-187/19 P) (1)

(Odwołanie - Służba publiczna - Europejska Służba Działań Zewnętrznych (ESDZ) - Członek personelu tymczasowego - Mobbing - Wniosek o udzielenie wsparcia - Oddalenie wniosku - Skarga o stwierdzenie nieważności oraz o zadośćuczynienie - Artykuł 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej - Prawo do bycia wysłuchanym - Artykuł 266 TFUE - Wykonanie wyroku stwierdzającego nieważność)

(2020/C 262/09)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Europejska Służba działań Zewnętrznych(przedstawiciele: S. Marquardt i R. Spac, pełnomocnicy)

Druga strona postępowania: Stéphane De Loecker (przedstawiciel: adwokat J.N. Louis)

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Europejska Służba Działań Zewnętrznych (ESDZ) zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Europejska Służba Działań Zewnętrznych (ESDZ) zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 187 z 3.6.2019.

---

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/7 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/7

---

Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 4 czerwca 2020 r. – Boudewijn Schokker / Europejska Agencja Bezpieczeństwa Lotniczego

(Sprawa C-310/10 P) (1)

(Odwołanie - Służba publiczna - Personel kontraktowy - Postępowanie w sprawie naboru - Zaszeregowanie do grupy - Warunki zatrudnienia innych pracowników - Artykuł 86 - Europejska Agencja Bezpieczeństwa Lotniczego (EASA) - Ogólne przepisy wykonawcze - Zakwestionowanie proponowanego zaszeregowania - Cofnięcie oferty zatrudnienia - Skarga o odszkodowanie - Zasada dobrej administracji - Obowiązek dbałości - Zawinione działanie administracji - Odpowiedzialność pozaumowna Unii - Krzywda - Zadośćuczynienie)

(2020/C 262/10)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Boudewijn Schokker (przedstawiciele: adwokaci T. Martin, S. Orlandi)

Druga strona postępowania: Europejska Agencja Bezpieczeństwa Lotniczego (przedstawiciele: S. Rostren, pełnomocnik, którego wspierają adwokaci D. Waelbroeck i A. Duron)

Sentencja

| 1) | Uchyla się postanowienie Sądu Unii Europejskiej z dnia 8 lutego 2019 r., Schokker/EASA (T-817/17, niepublikowane, EU:T:2019:74). |
| --- | --- |

1)

Uchyla się postanowienie Sądu Unii Europejskiej z dnia 8 lutego 2019 r., Schokker/EASA (T-817/17, niepublikowane, EU:T:2019:74).

| 2) | Zasądza się od Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego (EASA) zapłatę odszkodowania w kwocie 7 500 EUR na rzecz Boudewijna Schokkera. |
| --- | --- |

2)

Zasądza się od Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego (EASA) zapłatę odszkodowania w kwocie 7 500 EUR na rzecz Boudewijna Schokkera.

| 3) | Europejska Agencja Bezpieczeństwa Lotniczego (EASA) pokrywa własne koszty postępowania w pierwszej instancji w sprawie T-817/17 i postepowania odwoławczego oraz koszty poniesione przez Boudewijna Schokkera w obu postępowaniach. |
| --- | --- |

3)

Europejska Agencja Bezpieczeństwa Lotniczego (EASA) pokrywa własne koszty postępowania w pierwszej instancji w sprawie T-817/17 i postepowania odwoławczego oraz koszty poniesione przez Boudewijna Schokkera w obu postępowaniach.

---

(1)  Dz.U. C 255 z 29.07.2019.

---

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/8 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/8

---

Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 4 czerwca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Koblenz – Niemcy) – Remondis GmbH / Abfallzweckverband Rhein-Mosel-Eifel

(Sprawa C-429/19) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Zamówienia publiczne - Dyrektywa 2014/24/UE - Artykuł 12 ust. 4 - Zakres stosowania - Zamówienia publiczne między podmiotami sektora publicznego - Pojęcie „współpracy” - Brak)

(2020/C 262/11)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Oberlandesgericht Koblenz

Strony w postępowaniu głównym

Wnosząca odwołanie: Remondis GmbH

Druga strona postępowania: Abfallzweckverband Rhein-Mosel-Eifel

Sentencja

Artykuł 12 ust. 4 lit. a) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/WE należy interpretować w ten sposób, że nie można uznać, iż ma miejsce współpraca między instytucjami zamawiającymi, w sytuacji gdy instytucja zamawiająca wyłącznie odpowiedzialna na podstawie prawa krajowego za wykonanie zadania realizowanego w interesie publicznym na swoim obszarze nie wykonuje sama w całości tego zadania, do którego wykonania jest niezbędny szereg działań, ale zleca innej, niezależnej od siebie instytucji zamawiającej, która na swoim obszarze jest również odpowiedzialna za wykonanie tego zadania realizowanego w interesie publicznym, wykonanie jednego z niezbędnych działań za wynagrodzeniem.

---

(1)  Dz.U. C 288 z 26.8.2019.

---

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/8 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/8

---

Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 4 czerwca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Cluj – Rumunia) – SC C.F. SRL / A.J.F.P.M., D.G.R.F.P.C

(Sprawa C-430/19) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Zasady prawa Unii - Poszanowanie prawa do obrony - Postępowanie podatkowe - Korzystanie z prawa do odliczenia w zakresie podatku od wartości dodanej (VAT) - Odmowa prawa do odliczenia ze względu na nieodpowiednie zachowanie zarzucane usługodawcom podatnika - Akt administracyjny wydany przez krajowe organy podatkowe bez udzielenia zainteresowanemu podatnikowi dostępu do informacji i dokumentów stanowiących podstawę tego aktu - Podejrzenie oszustwa podatkowego - Krajowa praktyka uzależniająca skorzystanie z prawa do odliczenia od posiadania dokumentów potwierdzających innych niż faktura - Dopuszczalność)

(2020/C 262/12)

Język postępowania: rumuński

Sąd odsyłający

Tribunalul Cluj

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: SC C.F. SRL

Strona przeciwna: A.J.F.P.M., D.G.R.F.P.C

Sentencja

| 1) | Ogólną zasadę poszanowania prawa do obrony przyjętą w prawie Unii należy interpretować w ten sposób, że w przypadku gdy w ramach krajowych administracyjnych postępowań kontroli i ustalania podstawy opodatkowania podatkiem od wartości dodanej podatnik nie miał dostępu do informacji znajdujących się w jego aktach sprawy administracyjnej i uwzględnionych przy wydawaniu decyzji administracyjnej nakładającej na niego dodatkowe zobowiązanie podatkowe, a rozpatrujący sprawę sąd stwierdza, iż w wypadku niewystąpienia tej nieprawidłowości postępowanie mogłoby doprowadzić do odmiennego rezultatu, zasada ta wymaga stwierdzenia nieważności owej decyzji. |
| --- | --- |

1)

Ogólną zasadę poszanowania prawa do obrony przyjętą w prawie Unii należy interpretować w ten sposób, że w przypadku gdy w ramach krajowych administracyjnych postępowań kontroli i ustalania podstawy opodatkowania podatkiem od wartości dodanej podatnik nie miał dostępu do informacji znajdujących się w jego aktach sprawy administracyjnej i uwzględnionych przy wydawaniu decyzji administracyjnej nakładającej na niego dodatkowe zobowiązanie podatkowe, a rozpatrujący sprawę sąd stwierdza, iż w wypadku niewystąpienia tej nieprawidłowości postępowanie mogłoby doprowadzić do odmiennego rezultatu, zasada ta wymaga stwierdzenia nieważności owej decyzji.

| 2) | Zasady regulujące stosowanie przez państwa członkowskie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (VAT), w szczególności zasady neutralności podatkowej i pewności prawa, należy interpretować w ten sposób, że – w przypadku istnienia zwykłych, nieudowodnionych podejrzeń krajowego organu podatkowego co do rzeczywistego dokonania transakcji gospodarczych, w wyniku których wystawiono fakturę – stoją one na przeszkodzie temu, aby podatnikowi będącemu odbiorcą owej faktury odmówiono możliwości skorzystania z prawa do odliczenia VAT, gdy nie jest on w stanie przedstawić – poza rzeczoną fakturą – innych dowodów na rzeczywisty charakter dokonanych transakcji gospodarczych. |
| --- | --- |

2)

Zasady regulujące stosowanie przez państwa członkowskie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (VAT), w szczególności zasady neutralności podatkowej i pewności prawa, należy interpretować w ten sposób, że – w przypadku istnienia zwykłych, nieudowodnionych podejrzeń krajowego organu podatkowego co do rzeczywistego dokonania transakcji gospodarczych, w wyniku których wystawiono fakturę – stoją one na przeszkodzie temu, aby podatnikowi będącemu odbiorcą owej faktury odmówiono możliwości skorzystania z prawa do odliczenia VAT, gdy nie jest on w stanie przedstawić – poza rzeczoną fakturą – innych dowodów na rzeczywisty charakter dokonanych transakcji gospodarczych.

---

(1)  Dz.U. C 288 z 26.8.2019.

---

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/9 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/9

---

Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 4 czerwca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Okręgowy w Poznaniu – Polska) – Kancelaria Medius SA z siedzibą w Krakowie / RN

(Sprawa C-495/19) (1)

(Odesłanie prejudycjalne - Ochrona konsumentów - Dyrektywa 93/13/EWG - Artykuł 7 ust. 1 - Kredyt konsumencki - Kontrola nieuczciwego charakteru warunków umownych - Brak stawiennictwa konsumenta - Zakres kognicji sądu)

(2020/C 262/13)

Język postępowania: polski

Sąd odsyłający

Sąd Okręgowy w Poznaniu

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Kancelaria Medius SA z siedzibą w Krakowie

Strona pozwana: RN

Sentencja

Artykuł 7 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich należy interpretować w ten sposób, że – w sytuacji gdy sąd orzeka w drodze wyroku zaocznego w związku z niestawiennictwem konsumenta na rozprawie, na którą został wezwany – stoi on na przeszkodzie takiej wykładni przepisu krajowego, która uniemożliwia sądowi rozpoznającemu powództwo wniesione przez przedsiębiorcę przeciwko temu konsumentowi wchodzące w zakres stosowania tej dyrektywy przeprowadzenie środków dowodowych niezbędnych do dokonania z urzędu oceny nieuczciwego charakteru warunków umownych, na których przedsiębiorca oparł swe roszczenie, w wypadku gdy sąd ten poweźmie wątpliwości co do nieuczciwości tych warunków w rozumieniu omawianej dyrektywy.

---

(1)  Dz.U. C 337 z 7.10.2019.

---

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/10 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/10

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Stuttgart (Niemcy) w dniu 13 marca 2020 r. – O / P. AG

(Aprawa C-138/20)

(2020/C 262/14)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Landgericht Stuttgart

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: O.

Strona pozwana: P. AG

Pytania prejudycjalne

1)   Wykładnia pojęcia „urządzenia ograniczającego skuteczność działania”

| 1.1: | Czy art. 3 pkt 10 rozporządzenia (WE) nr 715/2007 (1) należy interpretować i stosować w ten sposób, że pojęcie „elementu konstrukcyjnego” obejmuje wyłącznie elementy mechaniczne fizycznej konstrukcji?
  W przypadku udzielenia na pytanie 1.1 odpowiedzi przeczącej: |
| --- | --- |

1.1:

Czy art. 3 pkt 10 rozporządzenia (WE) nr 715/2007 (1) należy interpretować i stosować w ten sposób, że pojęcie „elementu konstrukcyjnego” obejmuje wyłącznie elementy mechaniczne fizycznej konstrukcji?

W przypadku udzielenia na pytanie 1.1 odpowiedzi przeczącej:

| 1.2: | Czy art. 3 pkt 10 rozporządzenia (WE) nr 715/2007 należy interpretować i stosować w ten sposób, że układ kontroli emisji zanieczyszczeń obejmuje wyłącznie urządzenie oczyszczające gazy spalinowe umieszczone na wylocie silnika (np. w postaci katalizatorów utleniających do silników wysokoprężnych, filtrów cząstek stałych do silników wysokoprężnych, katalizatorów redukujących emisje NOx)? |
| --- | --- |

1.2:

Czy art. 3 pkt 10 rozporządzenia (WE) nr 715/2007 należy interpretować i stosować w ten sposób, że układ kontroli emisji zanieczyszczeń obejmuje wyłącznie urządzenie oczyszczające gazy spalinowe umieszczone na wylocie silnika (np. w postaci katalizatorów utleniających do silników wysokoprężnych, filtrów cząstek stałych do silników wysokoprężnych, katalizatorów redukujących emisje NOx)?

| 1.3: | Czy art. 3 pkt 10 rozporządzenia (WE) nr 715/2007 należy interpretować i stosować w ten sposób, że układ kontroli emisji zanieczyszczeń obejmuje zarówno wewnątrzsilnikowe, jak i pozasilnikowe działania mające na celu zmniejszenie emisji? |
| --- | --- |

1.3:

Czy art. 3 pkt 10 rozporządzenia (WE) nr 715/2007 należy interpretować i stosować w ten sposób, że układ kontroli emisji zanieczyszczeń obejmuje zarówno wewnątrzsilnikowe, jak i pozasilnikowe działania mające na celu zmniejszenie emisji?

2)   Wykładnia pojęcia „normalnego użytkowania”

| 2.1: | Czy art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 715/2007 należy interpretować i stosować w ten sposób, że pojęcie „normalnego użytkowania” obejmuje jedynie warunki jazdy w ramach nowego europejskiego cyklu jezdnego („NEDC”)?
  W przypadku udzielenia na pytanie 2.1 odpowiedzi przeczącej: |
| --- | --- |

2.1:

Czy art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 715/2007 należy interpretować i stosować w ten sposób, że pojęcie „normalnego użytkowania” obejmuje jedynie warunki jazdy w ramach nowego europejskiego cyklu jezdnego („NEDC”)?

W przypadku udzielenia na pytanie 2.1 odpowiedzi przeczącej:

| 2.2: | Czy art. 4 ust. 1 pkt 2 w związku z [art.] 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 715/2007 należy interpretować i stosować w ten sposób, że producenci muszą zapewnić zachowanie wartości dopuszczalnych określonych w załączniku I do rozporządzenia również w codziennym użytkowaniu?
  W przypadku udzielenia na pytanie 2.2 odpowiedzi twierdzącej: |
| --- | --- |

2.2:

Czy art. 4 ust. 1 pkt 2 w związku z [art.] 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 715/2007 należy interpretować i stosować w ten sposób, że producenci muszą zapewnić zachowanie wartości dopuszczalnych określonych w załączniku I do rozporządzenia również w codziennym użytkowaniu?

W przypadku udzielenia na pytanie 2.2 odpowiedzi twierdzącej:

| 2.3: | Czy art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 715/2007 należy interpretować i stosować w ten sposób, że pojęcie „normalnego użytkowania” opisuje rzeczywiste warunki jazdy w codziennym użytkowaniu?
  W przypadku udzielenia na pytanie 2.3 odpowiedzi przeczącej: |
| --- | --- |

2.3:

Czy art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 715/2007 należy interpretować i stosować w ten sposób, że pojęcie „normalnego użytkowania” opisuje rzeczywiste warunki jazdy w codziennym użytkowaniu?

W przypadku udzielenia na pytanie 2.3 odpowiedzi przeczącej:

| 2.4: | Czy art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) [nr 715/2007] należy interpretować i stosować w ten sposób, że pojęcie „normalnego użytkowania” obejmuje rzeczywiste warunki jazdy w codziennym użytkowaniu przy założeniu średniej prędkości 33,6 km/h i prędkości maksymalnej 120,00 km/h? |
| --- | --- |

2.4:

Czy art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) [nr 715/2007] należy interpretować i stosować w ten sposób, że pojęcie „normalnego użytkowania” obejmuje rzeczywiste warunki jazdy w codziennym użytkowaniu przy założeniu średniej prędkości 33,6 km/h i prędkości maksymalnej 120,00 km/h?

3)   Dopuszczalność strategii kontroli emisji w zależności od temperatury

| 3.1: | Czy art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 715/2007 należy interpretować i stosować w ten sposób, że zabronione jest wyposażenie pojazdu, które zakłada, że część mająca potencjalny wpływ na emisję zanieczyszczeń jest tak skonstruowana, że szybkość recyrkulacji spalin ustawia się w ten sposób, iż tylko pomiędzy 20 a 30 oC gwarantuje ona tryb o niskiej emisji szkodliwych substancji, a poza tym zakresem temperatur stopniowo się zmniejsza?
  W przypadku udzielenia na pytanie 3.1 odpowiedzi przeczącej: |
| --- | --- |

3.1:

Czy art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 715/2007 należy interpretować i stosować w ten sposób, że zabronione jest wyposażenie pojazdu, które zakłada, że część mająca potencjalny wpływ na emisję zanieczyszczeń jest tak skonstruowana, że szybkość recyrkulacji spalin ustawia się w ten sposób, iż tylko pomiędzy 20 a 30 oC gwarantuje ona tryb o niskiej emisji szkodliwych substancji, a poza tym zakresem temperatur stopniowo się zmniejsza?

W przypadku udzielenia na pytanie 3.1 odpowiedzi przeczącej:

| 3.2: | Czy art. 5 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 715/2007 należy interpretować i stosować w ten sposób, że urządzenie ograniczające skuteczność działania jest jednak zabronione, jeżeli działa nieprzerwanie poza zakresem temperatur 20–30 oC w celu zabezpieczenia silnika, istotnie zmniejszając tym samym recyrkulację spalin? |
| --- | --- |

3.2:

Czy art. 5 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 715/2007 należy interpretować i stosować w ten sposób, że urządzenie ograniczające skuteczność działania jest jednak zabronione, jeżeli działa nieprzerwanie poza zakresem temperatur 20–30 oC w celu zabezpieczenia silnika, istotnie zmniejszając tym samym recyrkulację spalin?

4)   Wykładnia pojęcia „niezbędny” w rozumieniu przesłanek faktycznych zastosowania wyłączenia

| 4.1: | Czy art. 5 ust. 2 zdanie drugie lit. a) rozporządzenia (WE) nr 715/2007 należy interpretować i stosować w ten sposób, że niezbędność zastosowania urządzenia ograniczającego skuteczność działania w rozumieniu tej normy należy potwierdzić wyłącznie w przypadku, kiedy zabezpieczenia silnika przed uszkodzeniem lub awarią i bezpieczeństwa użytkowania pojazdu nie można było zapewnić nawet przy wykorzystaniu najnowocześniejszej technologii dostępnej w momencie uzyskania homologacji typu dla danego modelu pojazdu?
  W przypadku udzielenia na pytanie 4.1 odpowiedzi przeczącej: |
| --- | --- |

4.1:

Czy art. 5 ust. 2 zdanie drugie lit. a) rozporządzenia (WE) nr 715/2007 należy interpretować i stosować w ten sposób, że niezbędność zastosowania urządzenia ograniczającego skuteczność działania w rozumieniu tej normy należy potwierdzić wyłącznie w przypadku, kiedy zabezpieczenia silnika przed uszkodzeniem lub awarią i bezpieczeństwa użytkowania pojazdu nie można było zapewnić nawet przy wykorzystaniu najnowocześniejszej technologii dostępnej w momencie uzyskania homologacji typu dla danego modelu pojazdu?

W przypadku udzielenia na pytanie 4.1 odpowiedzi przeczącej:

| 4.2: | Czy art. 5 ust. 2 zdanie drugie lit. a) rozporządzenia (WE) [nr 715/2007] należy interpretować i stosować w ten sposób, że należy zaprzeczyć konieczności zastosowania urządzenia ograniczającego skuteczność działania w rozumieniu tej normy, jeżeli parametry zapisane w urządzeniu regulującym pracę silnika są tak dobrane, że oczyszczanie gazów spalinowych nie jest włączane lub jest włączane jedynie w ograniczonym zakresie ze względu na zaprogramowaną zależność od temperatury w związku ze zwykłymi temperaturami występującymi przez większą część roku? |
| --- | --- |

4.2:

Czy art. 5 ust. 2 zdanie drugie lit. a) rozporządzenia (WE) [nr 715/2007] należy interpretować i stosować w ten sposób, że należy zaprzeczyć konieczności zastosowania urządzenia ograniczającego skuteczność działania w rozumieniu tej normy, jeżeli parametry zapisane w urządzeniu regulującym pracę silnika są tak dobrane, że oczyszczanie gazów spalinowych nie jest włączane lub jest włączane jedynie w ograniczonym zakresie ze względu na zaprogramowaną zależność od temperatury w związku ze zwykłymi temperaturami występującymi przez większą część roku?

5)   Wykładnia pojęcia „uszkodzenia” w rozumieniu przesłanek faktycznych zastosowania wyłączenia

| 5.1: | Czy art. 5 ust. 2 zdanie drugie lit. a) rozporządzenia (WE) nr 715/2007 należy interpretować i stosować w ten sposób, że przed uszkodzeniem ma być zabezpieczony jedynie silnik? |
| --- | --- |

5.1:

Czy art. 5 ust. 2 zdanie drugie lit. a) rozporządzenia (WE) nr 715/2007 należy interpretować i stosować w ten sposób, że przed uszkodzeniem ma być zabezpieczony jedynie silnik?

| 5.2: | Czy art. 5 ust. 2 zdanie drugie lit. a) rozporządzenia (WE) nr 715/2007 należy interpretować i stosować w ten sposób, że należy zaprzeczyć wystąpieniu uszkodzenia, jeśli dotyczy ono tak zwanych części zużywalnych (na przykład zaworu recyrkulacji spalin)? |
| --- | --- |

5.2:

Czy art. 5 ust. 2 zdanie drugie lit. a) rozporządzenia (WE) nr 715/2007 należy interpretować i stosować w ten sposób, że należy zaprzeczyć wystąpieniu uszkodzenia, jeśli dotyczy ono tak zwanych części zużywalnych (na przykład zaworu recyrkulacji spalin)?

| 5.3: | Czy art. 5 ust. 2 zdanie drugie lit. a) rozporządzenia (WE) nr 715/2007 należy interpretować i stosować w ten sposób, że przed uszkodzeniem lub awarią należy zabezpieczyć również inne części pojazdu, w szczególności elementy umieszczone na wylocie układu wydechowego? |
| --- | --- |

5.3:

Czy art. 5 ust. 2 zdanie drugie lit. a) rozporządzenia (WE) nr 715/2007 należy interpretować i stosować w ten sposób, że przed uszkodzeniem lub awarią należy zabezpieczyć również inne części pojazdu, w szczególności elementy umieszczone na wylocie układu wydechowego?

6)   Skutki prawne i sankcyjne naruszeń prawa Unii

| 6.1: | Czy art. 4 ust. 1 pkt 2, art. 4 ust. 2 pkt 2, art. 5 ust. 1 i 2 oraz art. 13 rozporządzenia (WE) nr 715/2007 należy interpretować i stosować w ten sposób, że chronią one co najmniej również majątek nabywcy pojazdu, który nie odpowiada wymogom rozporządzenia (WE) nr 715/2007?
  W przypadku udzielenia na pytanie 6.1 odpowiedzi przeczącej: |
| --- | --- |

6.1:

Czy art. 4 ust. 1 pkt 2, art. 4 ust. 2 pkt 2, art. 5 ust. 1 i 2 oraz art. 13 rozporządzenia (WE) nr 715/2007 należy interpretować i stosować w ten sposób, że chronią one co najmniej również majątek nabywcy pojazdu, który nie odpowiada wymogom rozporządzenia (WE) nr 715/2007?

W przypadku udzielenia na pytanie 6.1 odpowiedzi przeczącej:

| 6.2: | Czy art. 4 ust. 1 pkt 2, art. 4 ust. 2 pkt 2, art. 5 ust. 1 i 2 oraz art. 13 rozporządzenia (WE) nr 715/2007 interpretować i stosować w ten sposób, że państwa członkowskie muszą przewidzieć mechanizm sankcji, który ze względu na effet utile przyzna nabywcom pojazdów prawo do wytoczenia powództwa mającego na celu egzekwowanie prawa Unii w dziedzinie regulacji rynku? |
| --- | --- |

6.2:

Czy art. 4 ust. 1 pkt 2, art. 4 ust. 2 pkt 2, art. 5 ust. 1 i 2 oraz art. 13 rozporządzenia (WE) nr 715/2007 interpretować i stosować w ten sposób, że państwa członkowskie muszą przewidzieć mechanizm sankcji, który ze względu na effet utile przyzna nabywcom pojazdów prawo do wytoczenia powództwa mającego na celu egzekwowanie prawa Unii w dziedzinie regulacji rynku?

| 6.3: | Czy art. 18 ust. 1 i [art.] 26 ust. 1 dyrektywy 2007/46/WE (2) należy interpretować i stosować w ten sposób, że producent narusza swój obowiązek wydania ważnego certyfikatu zgodności zgodnie z art. 18 ust. 1 dyrektywy 2007/46/WE, jeżeli zamontował w pojeździe zabronione urządzenie ograniczające skuteczność działania w rozumieniu art. 5 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 715/2007, a wprowadzenie do obrotu takiego pojazdu narusza zakaz sprzedaży bez ważnego certyfikatu zgodności na podstawie art. 26 ust. 1 dyrektywy 2007/46/WE? |
| --- | --- |

6.3:

Czy art. 18 ust. 1 i [art.] 26 ust. 1 dyrektywy 2007/46/WE (2) należy interpretować i stosować w ten sposób, że producent narusza swój obowiązek wydania ważnego certyfikatu zgodności zgodnie z art. 18 ust. 1 dyrektywy 2007/46/WE, jeżeli zamontował w pojeździe zabronione urządzenie ograniczające skuteczność działania w rozumieniu art. 5 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 715/2007, a wprowadzenie do obrotu takiego pojazdu narusza zakaz sprzedaży bez ważnego certyfikatu zgodności na podstawie art. 26 ust. 1 dyrektywy 2007/46/WE?

| 6.4: | Czy cel i intencja rozporządzenia (WE) nr 715/2007 oraz dyrektywy 2007/46/WE sprowadzają się do tego, aby wartości dopuszczalne określone w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 715/2007 lub certyfikat zgodności w rozumieniu art. 18 ust. 1 dyrektywy 2007/46/WE w związku z rozporządzeniem (WE) nr 385/2009 (3) były podstawą praw chroniących nabywców w ten sposób, że naruszenie będących wyznacznikiem jakości wartości dopuszczalnych określonych w rozporządzeniu lub przepisów dotyczących rejestracji stoi w świetle prawa Unii na przeszkodzie uwzględnieniu wobec producenta korzyści wynikających z użytkowania pojazdu w przypadku zwrotu wzajemnych świadczeń z tytułu nieważnej umowy sprzedaży pojazdu? |
| --- | --- |

6.4:

Czy cel i intencja rozporządzenia (WE) nr 715/2007 oraz dyrektywy 2007/46/WE sprowadzają się do tego, aby wartości dopuszczalne określone w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 715/2007 lub certyfikat zgodności w rozumieniu art. 18 ust. 1 dyrektywy 2007/46/WE w związku z rozporządzeniem (WE) nr 385/2009 (3) były podstawą praw chroniących nabywców w ten sposób, że naruszenie będących wyznacznikiem jakości wartości dopuszczalnych określonych w rozporządzeniu lub przepisów dotyczących rejestracji stoi w świetle prawa Unii na przeszkodzie uwzględnieniu wobec producenta korzyści wynikających z użytkowania pojazdu w przypadku zwrotu wzajemnych świadczeń z tytułu nieważnej umowy sprzedaży pojazdu?

---

(1)  Rozporządzenie (WE) nr 715/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (Euro 5 i Euro 6) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i utrzymania pojazdów (Dz.U. 2007, L 171, s. 1).

(2)  Dyrektywa 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. ustanawiająca ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów (dyrektywa ramowa) (Dz.U. 2007, L 263, s. 1).

(3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 385/2009 z dnia 7 maja 2009 r. zastępujące załącznik IX do dyrektywy 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów (dyrektywy ramowej) (Dz.U. 2009, L 118, S. 13).

---

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/12 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/12

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court of Justice Business and Property Courts of England and Wales (Zjednoczone Królestwo) w dniu 22 kwietnia 2020 r. – Joint Trustee (1) in Bankruptcy of Mr M. i Joint Trustee (2) in Bankruptcy of Mr M. / Pani M, MH, ILA i Pan M

(Sprawa C-168/20)

(2020/C 262/15)

Język postępowania: angielski

Sąd odsyłający

High Court of Justice Business and Property Courts of England and Wales

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Joint Trustee (1) in Bankruptcy of Mr M. i Joint Trustee (2) in Bankruptcy of Mr M

Druga strona postępowania: Pani M, MH, ILA i Pan M

Pytania prejudycjalne

| 1) | W przypadku gdy obywatel państwa członkowskiego skorzystał z praw przysługujących mu na podstawie art. 21 i 49 TFUE oraz dyrektywy o prawach obywateli (dyrektywy 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady) (1), przenosząc się lub rozpoczynając działalność w Zjednoczonym Królestwie, czy jest zgodne ze wspomnianymi przepisami, by sekcja 11 WRPA 1999 wyłączała z masy upadłości uprawnienia emerytalne w ramach programu emerytalnego, w tym takie, które zostały ustanowione i zatwierdzone dla celów podatkowych w innym państwie członkowskim, uzależniając wyłączenie od tego, czy na moment upadłości program emerytalny był zarejestrowany na podstawie sekcji 153 FA 2004 lub wskazany w art. 2 rozporządzenia z 2002 r., i tym samym zatwierdzony dla celów podatkowych w Zjednoczonym Królestwie? |
| --- | --- |

1)

W przypadku gdy obywatel państwa członkowskiego skorzystał z praw przysługujących mu na podstawie art. 21 i 49 TFUE oraz dyrektywy o prawach obywateli (dyrektywy 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady) (1), przenosząc się lub rozpoczynając działalność w Zjednoczonym Królestwie, czy jest zgodne ze wspomnianymi przepisami, by sekcja 11 WRPA 1999 wyłączała z masy upadłości uprawnienia emerytalne w ramach programu emerytalnego, w tym takie, które zostały ustanowione i zatwierdzone dla celów podatkowych w innym państwie członkowskim, uzależniając wyłączenie od tego, czy na moment upadłości program emerytalny był zarejestrowany na podstawie sekcji 153 FA 2004 lub wskazany w art. 2 rozporządzenia z 2002 r., i tym samym zatwierdzony dla celów podatkowych w Zjednoczonym Królestwie?

| 2) | Czy przy udzielaniu odpowiedzi na pytanie pierwsze istotne lub niezbędne jest:






  a) | ustalenie, czy dana osoba przeniosła się do Zjednoczonego Królestwa przede wszystkim w celu ogłoszenia upadłości w Zjednoczonym Królestwie? |
| --- | --- | --- |

2)

Czy przy udzielaniu odpowiedzi na pytanie pierwsze istotne lub niezbędne jest:

a)

ustalenie, czy dana osoba przeniosła się do Zjednoczonego Królestwa przede wszystkim w celu ogłoszenia upadłości w Zjednoczonym Królestwie?

| b) | uwzględnienie (i) zakresu ochrony, jaki może przysługiwać upadłemu w odniesieniu do niezatwierdzonych programów emerytalnych na podstawie sekcji 12 WRPA 1999 oraz (ii) możliwości uzyskania przez syndyków masy upadłości kwot związanych z zatwierdzonymi programami emerytalnymi? |
| --- | --- |

b)

uwzględnienie (i) zakresu ochrony, jaki może przysługiwać upadłemu w odniesieniu do niezatwierdzonych programów emerytalnych na podstawie sekcji 12 WRPA 1999 oraz (ii) możliwości uzyskania przez syndyków masy upadłości kwot związanych z zatwierdzonymi programami emerytalnymi?

| c) | uwzględnienie wymogów, jakim podlegają programy emerytalne zarejestrowane i zatwierdzone dla celów podatkowych w Zjednoczonym Królestwie? |
| --- | --- |

c)

uwzględnienie wymogów, jakim podlegają programy emerytalne zarejestrowane i zatwierdzone dla celów podatkowych w Zjednoczonym Królestwie?

---

(1)  Dyrektywa 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich, zmieniająca rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 i uchylająca dyrektywy 64/221/EWG, 68/360/EWG, 72/194/EWG, 73/148/EWG, 75/34/EWG, 75/35/EWG, 90/364/EWG, 90/365/EWG i 93/96/EWG (Dz.U. 2004, L 158, s. 77).

---

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/13 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/13

---

Odwołanie od wyroku Sądu (dziewiąta izba) wydanego w dniu 28 kwietnia 2020 r. w sprawie T-505/18, Węgry / Komisja, wniesione w dniu 12 lutego 2020 r. przez Węgry

(Sprawa C-185/20 P)

(2020/C 262/16)

Język postępowania: węgierski

Strony

Wnoszący odwołanie: Węgry (przedstawiciele: M. Z. Fehér i G. Koós, w charakterze pełnomocników)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie wyroku Sądu z dnia 12 lutego 2020 r., Węgry/Komisja, T-505/18, |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu z dnia 12 lutego 2020 r., Węgry/Komisja, T-505/18,

| — | stwierdzenie nieważności części decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2018/873 z dnia 13 czerwca 2018 r. wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) w zakresie, w jakim decyzja ta wyłącza z finansowania Unii pomoc przyznaną grupom producentów dysponujących kwalifikowanym uznaniem, i |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności części decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2018/873 z dnia 13 czerwca 2018 r. wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) w zakresie, w jakim decyzja ta wyłącza z finansowania Unii pomoc przyznaną grupom producentów dysponujących kwalifikowanym uznaniem, i

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Rząd węgierski podnosi w uzasadnieniu odwołania dwa podstawowe zarzuty, które uwzględniają kryteria orzecznictwa Trybunału.

Przede wszystkim, co się tyczy zarzutu pierwszego, rząd węgierski podnosi, że Sąd nie uwzględnił należycie argumentów wysuniętych przez Węgry i nie dokonał prawidłowej interpretacji argumentów przedstawionych w skardze i na rozprawie. Sąd w pewien sposób uprościł i nie odpowiedział na argument Węgier, że przekształcenie w kwalifikowaną grupę producentów zakłada głębokie przekształcenie grupy producentów i ewentualnie zmianę składu jej członków. Jeżeli pomoc jest przyznawana grupie, która przybrała formę kwalifikowanej grupy producentów, to nie jest ona przyznawana pierwotnej grupie, lecz nowej jednostce, która również odpowiada celom rozporządzenia (pomoc na utworzenie i funkcjonowanie administracyjne grup producentów). Sąd nie odpowiada na ten argument co do istoty i nie bada relacji między kwalifikowanymi grupami producentów a grupami producentów.

Z drugiej strony, co się tyczy zarzutu drugiego podniesionego w skardze przez rząd węgierski, Sąd również dopuścił się błędu, który spowodował istotne naruszenie praw procesowych. Uzasadnienie zaskarżonego wyroku jest w sposób oczywisty niewystarczające, jeżeli chodzi o pewność prawa w odniesieniu do zarzutu drugiego i o argument, który zdaniem Sądu został podniesiony dopiero a posteriori na rozprawie, a Sąd zasadniczo ogranicza się do wyrażenia swego stanowiska w sposób czysto deklaratoryjny bez jakiegokolwiek uzasadnienia.

Sąd powinien był zbadać okres objęty wyłączeniem i dokonać w tym celu interpretacji art. 52 ust. 4 lit. c) lub b) rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 (1), nawet jeżeli uznał, że rząd węgierski nie uzasadnił odpowiednio związku między tą kwestią a zarzutem drugim, a w wypadku zarzutu drugiego – związku z zasadą pewności prawa. W tym względzie Sąd dokonał jednak błędnej wykładni prawa Unii, a konkretnie art. 52 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, nie uznając, że przepis ten należy rozpatrzyć z urzędu.

W końcu rząd węgierski dopełnia swoje argumenty dotyczące zarzutu drugiego kilkoma uwagami dodatkowymi odnoszącymi się do naruszenia zasady proporcjonalności.

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz.U. 2013, L 347, s. 549).

---

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/14 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/14

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Düsseldorf (Niemcy) w dniu 8 maja 2020 r. – BY, CX, FU, DW, EV / Stadt Duisburg.

(Sprawa C-194/20)

(2020/C 262/17)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Verwaltungsgericht Düsseldorf

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: BY, CX, FU, DW, EV

Druga strona postępowania: Stadt Duisburg

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy roszczenie dzieci tureckich wynikające z art. 9 zdanie pierwsze decyzji nr 1/80 Rady Stowarzyszenia (1) obejmuje również — bez dalszych warunków — prawo pobytu w przyjmującym państwie członkowskim? |
| --- | --- |

1)

Czy roszczenie dzieci tureckich wynikające z art. 9 zdanie pierwsze decyzji nr 1/80 Rady Stowarzyszenia (1) obejmuje również — bez dalszych warunków — prawo pobytu w przyjmującym państwie członkowskim?

| 2) | W razie udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi twierdzącej:






  a) | Czy w wypadku wynikającego z art. 9 zdanie pierwsze decyzji nr 1/80 Rady Stowarzyszenia roszczenia o pobyt konieczne jest, by rodzice dzieci tureckich korzystających z tego przepisu nabyli wcześniej prawa wynikające z art. 6 ust. 1 lub art. 7 decyzji nr 1/80? |
| --- | --- | --- |

2)

W razie udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi twierdzącej:

a)

Czy w wypadku wynikającego z art. 9 zdanie pierwsze decyzji nr 1/80 Rady Stowarzyszenia roszczenia o pobyt konieczne jest, by rodzice dzieci tureckich korzystających z tego przepisu nabyli wcześniej prawa wynikające z art. 6 ust. 1 lub art. 7 decyzji nr 1/80?

| b) | Jeżeli na pytanie drugie lit. a) należy udzielić odpowiedzi przeczącej: Czy legalne zatrudnienie w rozumieniu art. 9 zdanie pierwsze decyzji nr 1/80 Rady Stowarzyszenia należy interpretować w ten sam sposób jak w art. 6 ust. 1 decyzji nr 1/80? |
| --- | --- |

b)

Jeżeli na pytanie drugie lit. a) należy udzielić odpowiedzi przeczącej: Czy legalne zatrudnienie w rozumieniu art. 9 zdanie pierwsze decyzji nr 1/80 Rady Stowarzyszenia należy interpretować w ten sam sposób jak w art. 6 ust. 1 decyzji nr 1/80?

| c) | Jeżeli na pytanie drugie lit. a) należy udzielić odpowiedzi przeczącej: Czy roszczenie o pobyt dzieci tureckich na podstawie art. 9 zdanie pierwsze decyzji nr 1/80 Rady Stowarzyszenia może powstać po (jedynie) trzech miesiącach legalnego zatrudnienia jednego z rodziców w przyjmującym państwie członkowskim? |
| --- | --- |

c)

Jeżeli na pytanie drugie lit. a) należy udzielić odpowiedzi przeczącej: Czy roszczenie o pobyt dzieci tureckich na podstawie art. 9 zdanie pierwsze decyzji nr 1/80 Rady Stowarzyszenia może powstać po (jedynie) trzech miesiącach legalnego zatrudnienia jednego z rodziców w przyjmującym państwie członkowskim?

| d) | Jeżeli na pytanie drugie lit. a) należy udzielić odpowiedzi przeczącej: Czy z prawa pobytu dzieci tureckich wynika również – bez żadnych dalszych warunków – prawo pobytu jednego lub obojga rodziców sprawujących pieczę? |
| --- | --- |

d)

Jeżeli na pytanie drugie lit. a) należy udzielić odpowiedzi przeczącej: Czy z prawa pobytu dzieci tureckich wynika również – bez żadnych dalszych warunków – prawo pobytu jednego lub obojga rodziców sprawujących pieczę?

---

(1)  Decyzja nr 1/80 Rady Stowarzyszenia z dnia 19 września 1980 r. w sprawie rozwoju stowarzyszenia.

---

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/14 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/14

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court of Justice, Queen’s Bench Division (Administrative Court) (Zjednoczone Królestwo) w dniu 15 maja 2020 r. – VA / Prokurator prokuratury okręgowej w Ruse, Bułgaria

(Sprawa C-206/20)

(2020/C 262/18)

Język postępowania: angielski

Sąd odsyłający

High Court of Justice, Queen’s Bench Division (Administrative Court)

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca odwołanie: VA

Druga strona postępowania: Prokurator prokuratury okręgowej w Ruse, Bułgaria

Pytania prejudycjalne

Czy w przypadku gdy wniesiono o przekazanie ściganej osoby w celu przeprowadzenia wobec niej postępowania i gdy zarówno stanowiąca podstawę decyzja o wydaniu krajowego nakazu aresztowania (zwanego dalej „KNA”), jak i decyzja o wydaniu europejskiego o nakazu aresztowania (zwanego dalej „ENA”) podejmowane są przez prokuratora, bez jakiegokolwiek zaangażowania sądu przed dokonaniem przekazania, można uznać, że osoba, której dotyczy wniosek, uzyskuje dwupoziomową ochronę, wskazaną przez Trybunał w wyroku z dnia 1 czerwca 2016 r., Bob-Dogi (C-241/15, ECLI:EU:C:2016:385), jeśli:

| a) | skutek KNA ogranicza się do zatrzymania osoby na maksymalny okres 72 godzin dla celów doprowadzenia tej osoby do sądu, oraz |
| --- | --- |

a)

skutek KNA ogranicza się do zatrzymania osoby na maksymalny okres 72 godzin dla celów doprowadzenia tej osoby do sądu, oraz

| b) | po przekazaniu wyłącznie sąd decyduje o tym, czy nakazać zwolnienie czy kontynuować zatrzymanie, biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy? |
| --- | --- |

b)

po przekazaniu wyłącznie sąd decyduje o tym, czy nakazać zwolnienie czy kontynuować zatrzymanie, biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy?

---

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/15 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/15

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) (Zjednoczone Królestwo) w dniu 22 maja 2020 r. – Renesola UK Ltd / The Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

(Sprawa C-209/20)

(2020/C 262/19)

Język postępowania: angielski

Sąd odsyłający

Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber)

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca odwołanie: Renesola UK Ltd

Druga strona postępowania: The Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy rozporządzenie wykonawcze Komisji nr 1357/2013/UE (1) w zakresie, w jakim ma ono na celu określenie kraju pochodzenia modułów słonecznych wytworzonych z materiałów pochodzących z kilku jurysdykcji poprzez przypisanie pochodzenia do kraju, w którym wyprodukowano ogniwa słoneczne, jest sprzeczne z wymogiem zawartym w art. 24 rozporządzenia Rady nr 2913/92/EWG (2) (Wspólnotowy kodeks celny), zgodnie z którym towar, w którego produkcję zaangażowany jest więcej niż jeden kraj, jest uznawany za pochodzący z kraju, w którym został poddany ostatniej istotnej, ekonomicznie uzasadnionej obróbce lub przetworzeniu, które spowodowało wytworzenie nowego produktu lub stanowiło istotny etap wytwarzania w przedsiębiorstwie przystosowanym do tego celu, a tym samym nieważne? |
| --- | --- |

1)

Czy rozporządzenie wykonawcze Komisji nr 1357/2013/UE (1) w zakresie, w jakim ma ono na celu określenie kraju pochodzenia modułów słonecznych wytworzonych z materiałów pochodzących z kilku jurysdykcji poprzez przypisanie pochodzenia do kraju, w którym wyprodukowano ogniwa słoneczne, jest sprzeczne z wymogiem zawartym w art. 24 rozporządzenia Rady nr 2913/92/EWG (2) (Wspólnotowy kodeks celny), zgodnie z którym towar, w którego produkcję zaangażowany jest więcej niż jeden kraj, jest uznawany za pochodzący z kraju, w którym został poddany ostatniej istotnej, ekonomicznie uzasadnionej obróbce lub przetworzeniu, które spowodowało wytworzenie nowego produktu lub stanowiło istotny etap wytwarzania w przedsiębiorstwie przystosowanym do tego celu, a tym samym nieważne?

| 2) | W przypadku stwierdzenia nieważności rozporządzenia nr 1357/2013, czy art. 24 Wspólnotowego kodeksu celnego należy interpretować w ten sposób, że montaż modułów słonecznych z ogniw słonecznych i innych części stanowi istotną obróbkę lub przetworzenie? |
| --- | --- |

2)

W przypadku stwierdzenia nieważności rozporządzenia nr 1357/2013, czy art. 24 Wspólnotowego kodeksu celnego należy interpretować w ten sposób, że montaż modułów słonecznych z ogniw słonecznych i innych części stanowi istotną obróbkę lub przetworzenie?

---

(1)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1357/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny (Dz.U. 2013, L 341, s. 47).

(2)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy kodeks celny (Dz.U. 1992, L 302, s. 1).

---

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/16 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/16

---

Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba) wydanego w dniu 12 marca 2020 r. w sprawie T-732/16, Valencia Club de Fútbol / Komisja Europejska, wniesione w dniu 22 maja 2020 r. przez Komisję Europejską

(Sprawa C-211/20 P)

(2020/C 262/20)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Wnoszący odwołanie: Komisja Europejska

Druga strona postępowania: Valencia Club de Fútbol, S.A.D. i Królestwo Hiszpanii

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | Uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie, w jakim Sąd stwierdził w nim nieważność decyzji Komisji (UE) 2017/365 z dnia 4 lipca 2016 r. w sprawie pomocy państwa SA.36387 (2013/C) (ex 2013/NN) (ex 2013/CP) wdrożonej przez Hiszpanię na rzecz Valencia Club de Fútbol Sociedad Anónima Deportiva, Hércules Club de Fútbol Sociedad Anónima Deportiva oraz Elche Club de Fútbol Sociedad Anónima Deportiva (Dz.U. 2017, L 55, s. 12) w odniesieniu do środka 1 w formie gwarancji państwa udzielonej przez IVF w dniu 5 listopada 2009 r. na zabezpieczenie kredytu bankowego udzielonego na rzecz Fundación Valencia na zakup akcji Valencia CF w związku z podwyższeniem kapitału przez Valencia CF; |
| --- | --- |

—

Uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie, w jakim Sąd stwierdził w nim nieważność decyzji Komisji (UE) 2017/365 z dnia 4 lipca 2016 r. w sprawie pomocy państwa SA.36387 (2013/C) (ex 2013/NN) (ex 2013/CP) wdrożonej przez Hiszpanię na rzecz Valencia Club de Fútbol Sociedad Anónima Deportiva, Hércules Club de Fútbol Sociedad Anónima Deportiva oraz Elche Club de Fútbol Sociedad Anónima Deportiva (Dz.U. 2017, L 55, s. 12) w odniesieniu do środka 1 w formie gwarancji państwa udzielonej przez IVF w dniu 5 listopada 2009 r. na zabezpieczenie kredytu bankowego udzielonego na rzecz Fundación Valencia na zakup akcji Valencia CF w związku z podwyższeniem kapitału przez Valencia CF;

| — | skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Unii Europejskiej; oraz |
| --- | --- |

—

skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Unii Europejskiej; oraz

| — | orzeczenie, że rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

—

orzeczenie, że rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

Jedyny podniesiony zarzut odwołania

Komisja opiera odwołanie na jednym zarzucie, w którym utrzymuje, że Sąd naruszył prawo Unii, ponieważ błędnie zinterpretował art. 107 ust. 1 traktatu, w szczególności jeżeli chodzi o wykazanie spełnienia przesłanki korzyści. Dokładniej w pkt 124–138 zaskarżonego wyroku Sąd, po pierwsze, błędnie zinterpretował komunikat Komisji w sprawie zastosowania art. [107 TFUE] i [108 TFUE] do pomocy państwa w formie gwarancji (Dz.U. 2008, C 155, s. 10) w związku z komunikatem Komisji w sprawie zmiany metody ustalania stóp referencyjnych i dyskontowych (Dz.U. 2008, C 14, s. 6), a także sporną decyzją. Po drugie, Sąd dopuścił się naruszenia prawa odnośnie do ciężaru dowodu polegającego na wykazaniu istnienia korzyści wynikającej z gwarancji indywidualnej i odnośnie do ciążącego na Komisji obowiązku staranności w ramach formalnego postępowania wyjaśniającego. Po trzecie, Sąd przeinaczył okoliczności faktyczne.

---

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/16 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/16

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Labour Court, Irlandia, w dniu 20 maja 2020 r. – MG / Dublin City Council

(Sprawa C-214/20)

(2020/C 262/21)

Język postępowania: angielski

Sąd odsyłający

Labour Court, Irlandia

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: MG

Strona pozwana: Dublin City Council

Pytania prejudycjalne

| 1. | Czy art. 2 dyrektywy (1) należy interpretować w ten sposób, że dla pracownika pozostającego „w stanie gotowości” — który przebywa w wybranym przez siebie miejscu lub miejscach, nie będąc jednocześnie zobowiązanym do informowania pracodawcy o miejscu, w którym przebywa kiedy znajduje się w stanie gotowości, będąc natomiast zobowiązanym wyłącznie do odpowiedzi na wezwanie w optymalnym czasie 5 minut i maksymalnym czasie 10 minut — czas takiego stanu gotowości stanowi czas pracy? |
| --- | --- |

1.

Czy art. 2 dyrektywy (1) należy interpretować w ten sposób, że dla pracownika pozostającego „w stanie gotowości” — który przebywa w wybranym przez siebie miejscu lub miejscach, nie będąc jednocześnie zobowiązanym do informowania pracodawcy o miejscu, w którym przebywa kiedy znajduje się w stanie gotowości, będąc natomiast zobowiązanym wyłącznie do odpowiedzi na wezwanie w optymalnym czasie 5 minut i maksymalnym czasie 10 minut — czas takiego stanu gotowości stanowi czas pracy?

| 2. | W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze, czy czas spędzony „w stanie gotowości” przez pracownika, na którym nie ciążą inne ograniczenia niż wymóg odpowiedzi na wezwanie w optymalnym czasie 5 minut i maksymalnym czasie 10 minut, a który będąc „w stanie gotowości” może bez ograniczeń podejmować równoczesne zatrudnienie u innego pracodawcy lub prowadzić działalność gospodarczą na własny rachunek — należy uznać za „czas pracy” na rzecz pracodawcy, dla którego pozostaje „w stanie gotowości”? |
| --- | --- |

2.

W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze, czy czas spędzony „w stanie gotowości” przez pracownika, na którym nie ciążą inne ograniczenia niż wymóg odpowiedzi na wezwanie w optymalnym czasie 5 minut i maksymalnym czasie 10 minut, a który będąc „w stanie gotowości” może bez ograniczeń podejmować równoczesne zatrudnienie u innego pracodawcy lub prowadzić działalność gospodarczą na własny rachunek — należy uznać za „czas pracy” na rzecz pracodawcy, dla którego pozostaje „w stanie gotowości”?

| 3. | W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie drugie, czy czas, w którym pracownik pozostając „w stanie gotowości” faktycznie świadczy pracę na rzecz drugiego pracodawcy — który w razie wezwania przez pierwszego pracodawcę jest zobowiązany zwolnić go z obowiązków — należy uznać za czas pracy świadczonej w ramach stosunku pracy z pierwszym pracodawcą? |
| --- | --- |

3.

W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie drugie, czy czas, w którym pracownik pozostając „w stanie gotowości” faktycznie świadczy pracę na rzecz drugiego pracodawcy — który w razie wezwania przez pierwszego pracodawcę jest zobowiązany zwolnić go z obowiązków — należy uznać za czas pracy świadczonej w ramach stosunku pracy z pierwszym pracodawcą?

| 4. | W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie trzecie czy pracownikowi, który świadczy pracę na rzecz drugiego pracodawcy, pozostając „w stanie gotowości” w stosunku do pierwszego pracodawcy nalicza się czas pracy jednocześnie u pierwszego i drugiego pracodawcy? |
| --- | --- |

4.

W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie trzecie czy pracownikowi, który świadczy pracę na rzecz drugiego pracodawcy, pozostając „w stanie gotowości” w stosunku do pierwszego pracodawcy nalicza się czas pracy jednocześnie u pierwszego i drugiego pracodawcy?

---

(1)  Dyrektywa 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotycząca niektórych aspektów organizacji czasu pracy (Dz.U. 2003, L 299, s. 9).

---

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/17 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/17

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein hallinto-oikeus (Finlandia) w dniu 28 maja 2020 r. – A Oy

(Sprawa C-221/20)

(2020/C 262/22)

Język postępowania: fiński

Sąd odsyłający

Korkein hallinto-oikeus

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca odwołanie: A Oy

Druga strona postępowania: Veronsaajien oikeudenvalvontayksikkö

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 4 dyrektywy 92/83/EWG (1) należy interpretować w ten sposób, że państwo członkowskie, które zgodnie z tym przepisem stosuje obniżone stawki podatku akcyzowego do piwa warzonego przez niezależne, małe browary, musi stosować również zawarty w art. 4 ust. 2 zdanie drugie dyrektywy przepis dotyczący wspólnego opodatkowania małych browarów, czy też stosowanie tego przepisu zależy od uznania danego państwa członkowskiego? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 4 dyrektywy 92/83/EWG (1) należy interpretować w ten sposób, że państwo członkowskie, które zgodnie z tym przepisem stosuje obniżone stawki podatku akcyzowego do piwa warzonego przez niezależne, małe browary, musi stosować również zawarty w art. 4 ust. 2 zdanie drugie dyrektywy przepis dotyczący wspólnego opodatkowania małych browarów, czy też stosowanie tego przepisu zależy od uznania danego państwa członkowskiego?

| 2) | Czy art. 4 ust. 2 zdanie drugie dyrektywy 92/83/EWG wywołuje skutek bezpośredni? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 4 ust. 2 zdanie drugie dyrektywy 92/83/EWG wywołuje skutek bezpośredni?

---

(1)  Dyrektywa Rady 92/83/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od alkoholu i napojów alkoholowych (Dz.U. 1992, L 316, s. 21).

---

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/18 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/18

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein hallinto-oikeus (Finlandia) w dniu 28 maja 2020 r. – B Oy

(Sprawa C-223/20)

(2020/C 262/23)

Język postępowania: fiński

Sąd odsyłający

Korkein hallinto-oikeus

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca odwołanie: B Oy

Druga strona postępowania: Veronsaajien oikeudenvalvontayksikkö

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 4 dyrektywy 92/83/EWG (1) należy interpretować w ten sposób, że państwo członkowskie, które zgodnie z tym przepisem stosuje obniżone stawki podatku akcyzowego do piwa warzonego przez niezależne, małe browary, musi stosować również zawarty w art. 4 ust. 2 zdanie drugie dyrektywy przepis dotyczący wspólnego opodatkowania małych browarów, czy też stosowanie tego przepisu zależy od uznania danego państwa członkowskiego? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 4 dyrektywy 92/83/EWG (1) należy interpretować w ten sposób, że państwo członkowskie, które zgodnie z tym przepisem stosuje obniżone stawki podatku akcyzowego do piwa warzonego przez niezależne, małe browary, musi stosować również zawarty w art. 4 ust. 2 zdanie drugie dyrektywy przepis dotyczący wspólnego opodatkowania małych browarów, czy też stosowanie tego przepisu zależy od uznania danego państwa członkowskiego?

| 2) | Czy art. 4 ust. 2 zdanie drugie dyrektywy 92/83/EWG wywołuje skutek bezpośredni? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 4 ust. 2 zdanie drugie dyrektywy 92/83/EWG wywołuje skutek bezpośredni?

---

(1)  Dyrektywa Rady 92/83/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od alkoholu i napojów alkoholowych (Dz.U. 1992, L 316, s. 21).

---

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/18 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/18

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākā tiesa (Senāts) (Łotwa) w dniu 4 czerwca 2020 r. – SIA Sātiņi-S / Lauku atbalsta dienests

(Sprawa C-234/20)

(2020/C 262/24)

Język postępowania: łotewski

Sąd odsyłający

Augstākā tiesa (Senāts).

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca w postępowaniu kasacyjnym: SIA Sātiņi-S.

Druga strona postępowania: Lauku atbalsta dienests.

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 30 ust. 6 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (1) należy interpretować w ten sposób, że torfowiska są całkowicie wyłączone z płatności w ramach sieci Natura 2000? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 30 ust. 6 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (1) należy interpretować w ten sposób, że torfowiska są całkowicie wyłączone z płatności w ramach sieci Natura 2000?

| 2) | W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na poprzednie pytanie, czy obszary rolne lub leśne obejmują torfowiska? |
| --- | --- |

2)

W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na poprzednie pytanie, czy obszary rolne lub leśne obejmują torfowiska?

| 3) | W przypadku odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze, czy art. 30 rozporządzenia nr 1305/2013 należy interpretować w ten sposób, że państwo członkowskie może całkowicie wyłączyć torfowiska z płatności w ramach sieci Natura 2000 i że takie przepisy krajowe są zgodne z celem wyrównawczym wspomnianych płatności ustanowionym w rozporządzeniu nr 1305/2013? |
| --- | --- |

3)

W przypadku odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze, czy art. 30 rozporządzenia nr 1305/2013 należy interpretować w ten sposób, że państwo członkowskie może całkowicie wyłączyć torfowiska z płatności w ramach sieci Natura 2000 i że takie przepisy krajowe są zgodne z celem wyrównawczym wspomnianych płatności ustanowionym w rozporządzeniu nr 1305/2013?

| 4) | Czy art. 30 rozporządzenia nr 1305/2013 należy interpretować w ten sposób, że państwo członkowskie może ograniczyć wypłaty wsparcia dla obszarów sieci Natura 2000 poprzez wprowadzenie wsparcia jedynie w odniesieniu do ograniczenia szczególnego rodzaju działalności gospodarczej, jak np. na obszarach leśnych, tylko w odniesieniu do działalności związanej z gospodarką leśną? |
| --- | --- |

4)

Czy art. 30 rozporządzenia nr 1305/2013 należy interpretować w ten sposób, że państwo członkowskie może ograniczyć wypłaty wsparcia dla obszarów sieci Natura 2000 poprzez wprowadzenie wsparcia jedynie w odniesieniu do ograniczenia szczególnego rodzaju działalności gospodarczej, jak np. na obszarach leśnych, tylko w odniesieniu do działalności związanej z gospodarką leśną?

| 5) | Czy art. 30 ust. 1 rozporządzenia nr 1305/2013 w związku z art. 17 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że dana osoba, powołując się na swoje plany dotyczące nowej działalności gospodarczej, ma prawo do otrzymania płatności w ramach sieci Natura 2000, jeżeli w chwili nabycia nieruchomości wiedziała już o ograniczeniach, jakim owa nieruchomość podlegała? |
| --- | --- |

5)

Czy art. 30 ust. 1 rozporządzenia nr 1305/2013 w związku z art. 17 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że dana osoba, powołując się na swoje plany dotyczące nowej działalności gospodarczej, ma prawo do otrzymania płatności w ramach sieci Natura 2000, jeżeli w chwili nabycia nieruchomości wiedziała już o ograniczeniach, jakim owa nieruchomość podlegała?

---

(1)  Dz. U. z 2005 r., L 277, s. 1.

---

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/19 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/19

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Augstākā tiesa (Senāts) (Łotwa) w dniu 5 czerwca 2020 r. – SIA Sātiņi-S / Dabas aizsardzības pārvalde

(Sprawa C-238/20)

(2020/C 262/25)

Język postępowania: łotewski

Sąd odsyłający

Augstākā tiesa (Senāts).

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca w pierwszej instancji i w postępowaniu kasacyjnym: SIA Sātiņi-S.

Druga strona postępowania kasacyjnego: Dabas aizsardzības pārvalde.

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy prawo do słusznego odszkodowania z tytułu ograniczenia prawa własności zagwarantowane w art. 17 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej zezwala, aby rekompensata przyznana przez państwo z tytułu strat wyrządzonych w akwakulturze na obszarze sieci Natura 2000 przez ptaki objęte ochroną na mocy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa (1) była znacznie niższa od rzeczywiście poniesionych strat? |
| --- | --- |

1)

Czy prawo do słusznego odszkodowania z tytułu ograniczenia prawa własności zagwarantowane w art. 17 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej zezwala, aby rekompensata przyznana przez państwo z tytułu strat wyrządzonych w akwakulturze na obszarze sieci Natura 2000 przez ptaki objęte ochroną na mocy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa (1) była znacznie niższa od rzeczywiście poniesionych strat?

| 2) | Czy rekompensata przyznana przez państwo z tytułu strat wyrządzonych w akwakulturze na obszarze sieci Natura 2000 przez ptaki objęte ochroną na mocy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej? |
| --- | --- |

2)

Czy rekompensata przyznana przez państwo z tytułu strat wyrządzonych w akwakulturze na obszarze sieci Natura 2000 przez ptaki objęte ochroną na mocy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej?

| 3) | W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie drugie, czy ustanowiony w art. 3 ust. 2 rozporządzenia Komisji (UE) nr 717/2014 z dnia 27 czerwca 2014 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis w sektorze rybołówstwa i akwakultury (2) pułap wynoszący 30 000 EUR pomocy de minimis ma zastosowanie do rekompensaty takiej jak będąca przedmiotem sporu w postępowaniu głównym? |
| --- | --- |

3)

W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie drugie, czy ustanowiony w art. 3 ust. 2 rozporządzenia Komisji (UE) nr 717/2014 z dnia 27 czerwca 2014 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis w sektorze rybołówstwa i akwakultury (2) pułap wynoszący 30 000 EUR pomocy de minimis ma zastosowanie do rekompensaty takiej jak będąca przedmiotem sporu w postępowaniu głównym?

---

(1)  Dz.U. z 2010 r., L 20, s. 7.

(2)  Dz.U. z 2014 r., L 190, s. 45.

---

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/20 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/20

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Visoki trgovački sud Republike Hrvatske (Chorwacja) w dniu 8 czerwca 2020 r. – HRVATSKE Šume d.o.o., Zagreb, jako następca prawny HRVATSKE ŠUME javno poduzeće za gospodarenje šumama i šumskim zemljištima u Republici Hrvatskoj, p.o., Zagreb / BP EUROPA SE, kao pravni sljednik DEUTSCHE BP AG, kao pravni sljednik THE BURMAH OIL (Deutschland), GmbH

(Sprawa C-242/20)

(2020/C 262/26)

Język postępowania: chorwacki

Sąd odsyłający

Visoki trgovački sud Republike Hrvatske

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: HRVATSKE Šume d.o.o., Zagreb, jako następca prawny HRVATSKE ŠUME javno poduzeće za gospodarenje šumama i šumskim zemljištima u Republici Hrvatskoj, p.o., Zagreb

Strona pozwana: BP EUROPA SE, jako następca prawny DEUTSCHE BP AG, jako następca prawny THE BURMAH OIL (Deutschland), GmbH

Pytania prejudycjalne

| 1) | [...] [C]zy powództwa o zwrot nienależnych świadczeń z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia są objęte podstawą jurysdykcji ustanowioną w rozporządzeniu (WE) nr 44/2001 (1) dla „czynów podobnych do czynów niedozwolonych”, z uwagi na to, że art. 5 pkt 3 tego rozporządzenia przewiduje m.in.: „Osoba, która ma miejsce zamieszkania na terenie państwa członkowskiego, może być pozwana w innym państwie członkowskim jeżeli przedmiotem postępowania jest [...] czyn podobny do czynu niedozwolonego albo roszczenie wynikającego z takiego czynu – przed sąd miejsca, gdzie nastąpiło lub może nastąpić zdarzenie wywołujące szkodę”? |
| --- | --- |

1)

[...] [C]zy powództwa o zwrot nienależnych świadczeń z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia są objęte podstawą jurysdykcji ustanowioną w rozporządzeniu (WE) nr 44/2001 (1) dla „czynów podobnych do czynów niedozwolonych”, z uwagi na to, że art. 5 pkt 3 tego rozporządzenia przewiduje m.in.: „Osoba, która ma miejsce zamieszkania na terenie państwa członkowskiego, może być pozwana w innym państwie członkowskim jeżeli przedmiotem postępowania jest [...] czyn podobny do czynu niedozwolonego albo roszczenie wynikającego z takiego czynu – przed sąd miejsca, gdzie nastąpiło lub może nastąpić zdarzenie wywołujące szkodę”?

| 2) | Czy postępowania cywilne wszczęte, ponieważ istnieje ograniczenie czasowe dla dochodzenia zwrotu nienależnych świadczeń w ramach tego samego sądowego postępowania egzekucyjnego, są objęte zakresem jurysdykcji wyłącznej na podstawie art. 22 pkt 5 rozporządzenia (WE) nr 44/2001, który przewiduje, że w postępowaniach, których przedmiotem jest wykonanie orzeczeń jurysdykcję wyłączną mają sądy państwa członkowskiego, na którego terytorium wykonanie powinno nastąpić lub nastąpiło, niezależnie od miejsca zamieszkania? |
| --- | --- |

2)

Czy postępowania cywilne wszczęte, ponieważ istnieje ograniczenie czasowe dla dochodzenia zwrotu nienależnych świadczeń w ramach tego samego sądowego postępowania egzekucyjnego, są objęte zakresem jurysdykcji wyłącznej na podstawie art. 22 pkt 5 rozporządzenia (WE) nr 44/2001, który przewiduje, że w postępowaniach, których przedmiotem jest wykonanie orzeczeń jurysdykcję wyłączną mają sądy państwa członkowskiego, na którego terytorium wykonanie powinno nastąpić lub nastąpiło, niezależnie od miejsca zamieszkania?

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych, Dz.U. 2001, L 12, s. 1 – wyd. spec. w jęz. polskim, rozdz. 19, t. 4, s. 42.

---

Sąd

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/21 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/21

---

Wyrok Sądu z dnia 25 czerwca 2020 r. – Polska / Komisja

(Sprawa T-506/18) (1)

(EFRG i EFRROW - Wydatki wyłączone z finansowania - Wsparcie specjalne dla sektora tytoniu - Wydatki poniesione przez Polskę - Kontrole kluczowe - Korekty ryczałtowe - Obowiązek uzasadnienia)

(2020/C 262/27)

Język postępowania: polski

Strony

Strona skarżąca: Rzeczpospolita Polska (przedstawiciele: B. Majczyna, B. Włodarczyk, B. Straś i M. Wiącek, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Aquilina, B. Hofstötter, M. Kaduczak i A. Stobiecka-Kuik, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności części decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2018/873 z dnia 13 czerwca 2018 r. wyłączającej z finansowania Unii Europejskiej niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie z tytułu Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz.U. 2018, L 152, s. 29).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Rzeczpospolita Polska zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Rzeczpospolita Polska zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 427 z 26.11.2018.

---

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/21 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/21

---

Wyrok Sądu z dnia 25 czerwca 2020 r. – Dermavita / EUIPO – Allergan Holdings France (JUVÉDERM)

(Sprawa T-104/19) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku - Słowny unijny znak towarowy JUVÉDERM - Rzeczywiste używanie znaku towarowego - Używanie w odniesieniu do towarów, dla których znak towarowy jest zarejestrowany - Używanie w formie, w jakiej znak towarowy jest zarejestrowany - Używanie za zgodą właściciela - Artykuł 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 58 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001])

(2020/C 262/28)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Dermavita Co. Ltd (Bejrut, Liban) (przedstawiciel: adwokat G. Paricheva)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: K. Zajfert, J. Crespo Carrillo, H. O’Neill i V. Ruzek, pełnomocnicy).

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą EUIPO będąca interwenientem przed Sądem: Allergan Holdings France (Courbevoie, Francja) (przedstawiciele: J. Day, solicitor, i adwokat T. de Haan)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 19 grudnia 2018 r. (sprawa R 2630/2017-4), dotyczącą postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku między Dermavita a Allergan Holdings France.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Dermavita Co. Ltd pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) |
| --- | --- |

2)

Dermavita Co. Ltd pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

| 3) | Allergan Holdings France pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Allergan Holdings France pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 139 z 15.4.2019.

---

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/22 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/22

---

Wyrok Sądu z dnia 25 czerwca 2020 r. – Serviceplan Gruppe für innovative Kommunikation / EUIPO (Serviceplan)

(Sprawa T-379/19) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Serviceplan - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Obowiązek uzasadnienia - Artykuł 94 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia 2017/1001)

(2020/C 262/29)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Serviceplan Gruppe für innovative Kommunikation GmbH & Co. KG (Monachium, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci B. Koch i P. Schmitz)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: E. Markakis, pełnomocnik).

Przedmiot

Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 18 marca 2019 r. (sprawa R 1424/2018-5), dotyczącą zgłoszenia oznaczenia słownego Serviceplan jako unijnego znaku towarowego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Serviceplan Gruppe für innovative Kommunikation GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Serviceplan Gruppe für innovative Kommunikation GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 270 z 12.8.2019.

---

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/23 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/23

---

Wyrok Sądu z dnia 25 czerwca 2020 r. – Serviceplan Gruppe für innovative Kommunikation / EUIPO (Serviceplan Solutions)

(Sprawa T-380/19) (1)

(Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Serviceplan Solutions - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Obowiązek uzasadnienia - Artykuł 94 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia 2017/1001)

(2020/C 262/30)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Serviceplan Gruppe für innovative Kommunikation GmbH & Co. KG (Monachium, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci B. Koch i P. Schmitz)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: E. Markakis, pełnomocnik)

Przedmiot

Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 25 marca 2019 r. (sprawa R 1427/2018-5) dotyczącej rejestracji oznaczenia słownego Serviceplan Solutions jako unijnego znaku towarowego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Serviceplan Gruppe für innovative Kommunikation GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Serviceplan Gruppe für innovative Kommunikation GmbH & Co. KG zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 270 z 12.8.2019.

---

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/23 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/23

---

Wyrok Sądu z dnia 25 czerwca 2020 r. – Malacalza Investimenti / EBC

(Sprawa T-552/19) (1)

(Dostęp do dokumentów - Decyzja EBC o oddaniu Banca Carige SpA pod zarząd tymczasowy - Odmowa dostępu - Postępowanie zaoczne)

(2020/C 262/31)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Malacalza Investimenti Srl (Genua, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci P. Ghiglione, E. De Giorgi i L. Amicarelli)

Strona pozwana: Europejski Bank Centralny (przedstawiciele: F. von Lindeiner i M. Van Hoecke, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata D. Sarmienta Ramíreza-Escudera)

Przedmiot

Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji EBC LS/LdG/19/185 z dnia 12 czerwca 2019 r. odmawiającej dostępu do szeregu dokumentów dotyczących decyzji Rady Prezesów EBC ECB-SSM-2019-ITCAR-11 z dnia 1 stycznia 2019 r. w sprawie oddania Banca Carige SpA pod zarząd tymczasowy.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Europejskiego Banku Centralnego (EBC) LS/LdG/19/185 z dnia 12 czerwca 2019 r. odmawiającej dostępu do szeregu dokumentów dotyczących decyzji Rady Prezesów EBC ECB-SSM-2019-ITCAR-11 z dnia 1 stycznia 2019 r. w sprawie oddania Banca Carige SpA pod zarząd tymczasowy. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Europejskiego Banku Centralnego (EBC) LS/LdG/19/185 z dnia 12 czerwca 2019 r. odmawiającej dostępu do szeregu dokumentów dotyczących decyzji Rady Prezesów EBC ECB-SSM-2019-ITCAR-11 z dnia 1 stycznia 2019 r. w sprawie oddania Banca Carige SpA pod zarząd tymczasowy.

| 2) | EBC zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

EBC zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 328 z 30.9.2019.

---

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/24 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/24

---

Postanowienie Sądu z dnia 11 czerwca 2020 r. – Vanhoudt i in. / EBI

(Sprawa T-294/19) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności i o odszkodowanie - Służba publiczna - Pracownicy EBI - Reforma systemu wynagrodzeń i wzrostu płac EBI - Narzędzie symulacji wynagrodzenia - Akt niepodlegający zaskarżeniu - Akt wyłącznie potwierdzający - Brak nowych istotnych okoliczności faktycznych - Krzywda moralna - Brak związku przyczynowego - Skarga częściowo niedopuszczalna i częściowo w sposób oczywisty pozbawiona jakiejkolwiek podstawy prawnej)

(2020/C 262/32)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Patrick Vanhoudt (Gonderange, Luksemburg) i 9 innych skarżących, których imiona i nazwiska znajdują się w załączniku do postanowienia (przedstawiciel: A. Haines, barrister)

Strona pozwana: Europejski Bank Inwestycyjny (przedstawiciele: T. Gilliams, J. Klein i J. Krueck, pełnomocnicy wspierani przez P. E. Partscha i T. Evansa, adwokatów)

Przedmiot

Oparte na art. 270 TFUE i art. 50a statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej żądanie zmierzające, po pierwsze, do stwierdzenia nieważności decyzji EBI z dnia 31 stycznia 2019 r. utrzymującej w mocy decyzję komisji pojednawczej, która stwierdziła bezskuteczność postępowania pojednawczego dotyczącego wniosków skarżących o udostepnienie im wydrukowanego urzędowego wyciągu z wyników narzędzia symulacji wynagrodzenia używanego do obliczenia wpływu reformy oraz ugodowego regulaminu w celu kompensaty strat rzekomo poniesionych w wyniku reform, oraz, z drugiej strony, do uzyskania zadośćuczynienia za krzywdy moralne, jakie rzekomo ponieśli skarżący w wyniku decyzji z dnia 31 stycznia 2019 r.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako częściowo niedopuszczalna i częściowo pozbawiona w oczywisty sposób jakiejkolwiek podstawy prawnej. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako częściowo niedopuszczalna i częściowo pozbawiona w oczywisty sposób jakiejkolwiek podstawy prawnej.

| 2) | Patrick Vanhoud i inni skarżący, których imiona i nazwiska znajdują się w załączniku do niniejszego postanowienia, zostają obciążeni kosztami. |
| --- | --- |

2)

Patrick Vanhoud i inni skarżący, których imiona i nazwiska znajdują się w załączniku do niniejszego postanowienia, zostają obciążeni kosztami.

---

(1)  Dz.U. C 230 z 8.7.2019.

---

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/25 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/25

---

Postanowienie Sądu z dnia 11 czerwca 2020 r. – VDV eTicket Service / Komisja i INEA

(Sprawa T-516/19) (1)

(Klauzula arbitrażowa - Program ramowy w zakresie badań naukowych i innowacji „Horyzont 2020” (2014-2020) - Projekt „European Travellers Club”: Account-Based Travelling across the European Union – „ETC” - Umowa w sprawie subwencjonowania - Decyzja INEA stwierdzające jako niekwalifikujące się pewne koszty poniesione w ramach umów o podwykonawstwo - Błędne wskazanie strony pozwanej - Akt wpisujący się w czysto umowne ramy, z którymi jest on nierozerwalnie związany - Uzasadnione oczekiwania - Skarga w części niedopuszczalna i w części oczywiście bezzasadna)

(2020/C 262/33)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: VDV eTicket Service GmbH & Co. KG (Kolonia, Niemcy) (przedstawiciel: A. Bartosch, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciel: R. Pethke i M. Siekierzyńska, pełnomocnicy) i Agencja Wykonawcza ds. Innowacyjności i Sieci (przedstawiciele: I. Ramallo i P. Rosa Plaza, pełnomocnicy, wspierani przez R. van der Houta i C. Wagnera, adwokatów)

Przedmiot

Po pierwsze, oparte na art. 272 TFUE żądanie stwierdzenia niezgodności z prawem braku uznania pismem Ares(2019)3151305 INEA z dnia 13 2019 r. kosztów w wysokości 407 443,04 EUR w ramach programu „Horyzont 2020”, oraz po drugie i pomocniczo, oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności tego pisma, ponieważ stwierdzono w nim, iż wspomniane koszty są niekwalifikowalne we wspomnianej wysokości.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona w części jako niedopuszczalna i w części jako oczywiście pozbawiona jakiejkolwiek podstawy prawnej. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona w części jako niedopuszczalna i w części jako oczywiście pozbawiona jakiejkolwiek podstawy prawnej.

| 2) | VDV eTicket Service GmbH & Co. KG e zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

VDV eTicket Service GmbH & Co. KG e zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 319 z 23.9.2019.

---

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/25 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/25

---

Postanowienie Sądu z dnia 11 czerwca 2020 r. – Perfect Bar / EUIPO (PERFECT Bar)

(Sprawa T-563/19) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego PERFECT Bar - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (UE) 2017/1001 - Decyzja wydana w następstwie stwierdzenia przez Sąd nieważności wcześniejszej decyzji - Artykuł 72 ust. 6 rozporządzenia 2017/1001 - Skarga prawnie oczywiście bezzasadna)

(2020/C 262/34)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Perfect Bar LLC (San Diego, Kalifornia, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci F. Miazzetto, J.L. Gracia Albero, R. Seoane Lacayo i E. Cebollero González)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: M. Capostagno, pełnomocnik).

Przedmiot

Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 6 czerwca 2019 r. (sprawa R 372/2019-5), dotyczącą rejestracji oznaczenia graficznego PERFECT Bar jako unijnego znaku towarowego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako prawnie oczywiście bezzasadna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako prawnie oczywiście bezzasadna.

| 2) | Perfect Bar LLC zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Perfect Bar LLC zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 337 z 7.10.2019.

---

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/26 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/26

---

Postanowienie Sądu z dnia 16 czerwca 2020 r. – etc-gaming i Casino-Equipment / Komisja

(Sprawa T-803/19) (1)

(Skarga o odszkodowanie - Brak ustanowienia przez Unię odrębnego, skutecznego środka prawnego mającego na celu zaradzenie niewystąpieniu przez sądy krajowe z wnioskiem do Trybunału o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym - Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom - Skarga prawnie oczywiście bezzasadna)

(2020/C 262/35)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: etc-gaming GmbH (Wiedeń, Austria) i Casino-Equipment Vermietungs GmbH (Wiedeń) (przedstawiciel: adwokat A. Schuster)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: L. Armati, G. Braun i L. Malferrari, pełnomocnicy)

Przedmiot

Oparte na art. 268 TFUE żądanie zmierzające do naprawienia szkody, jaką skarżące miały ponieść wskutek braku ustanowienia przez Unię Europejską odrębnego, skutecznego środka prawnego mającego na celu zaradzenie niewystąpieniu przez sądy krajowe z wnioskiem do Trybunału o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | etc-gaming GmbH i Casino-Equipment Vermietungs GmbH zostają obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

etc-gaming GmbH i Casino-Equipment Vermietungs GmbH zostają obciążone kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 45 z 10.2.2020.

---

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/26 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/26

---

Skarga wniesiona w dniu 15 maja 2020 r. – WT / Komisja

(Sprawa T-91/20)

(2020/C 262/36)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: WT (przedstawiciele: adwokaci G. Pandey i V. Villante)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego z dnia 7 listopada 2019 r., doręczonej stronie skarżącej w tym dniu za pośrednictwem systemu ARES, oddalającej jej zażalenie na podstawie art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej, złożone w dniu 17 lipca 2019 r., w tym o oddalenie jej żądania zapłaty odszkodowania w wysokości 30 000 EUR; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego z dnia 7 listopada 2019 r., doręczonej stronie skarżącej w tym dniu za pośrednictwem systemu ARES, oddalającej jej zażalenie na podstawie art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej, złożone w dniu 17 lipca 2019 r., w tym o oddalenie jej żądania zapłaty odszkodowania w wysokości 30 000 EUR;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego z dnia 17 kwietnia 2019 r. nakładającej karę nagany na podstawie art. 9 ust 1 lit. b) załącznika IX do regulaminu pracowniczego; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego z dnia 17 kwietnia 2019 r. nakładającej karę nagany na podstawie art. 9 ust 1 lit. b) załącznika IX do regulaminu pracowniczego;

| — | zasądzenie od strony pozwanej zapłaty stronie skarżącej odszkodowania w wysokości 30 000 EUR celem naprawienia szkody wyrządzonej wydaniem wymienionych powyżej niezgodnych z prawem decyzji; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od strony pozwanej zapłaty stronie skarżącej odszkodowania w wysokości 30 000 EUR celem naprawienia szkody wyrządzonej wydaniem wymienionych powyżej niezgodnych z prawem decyzji;

| — | zarządzenie zawartych w niniejszej skardze wnioskowanych środków dowodowych; |
| --- | --- |

—

zarządzenie zawartych w niniejszej skardze wnioskowanych środków dowodowych;

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą w niniejszej instancji oraz jej własnymi kosztami. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą w niniejszej instancji oraz jej własnymi kosztami.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia obowiązku staranności i zasady dobrej administracji zapisanych w art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia obowiązku staranności i zasady dobrej administracji zapisanych w art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący naruszenia rozsądnego terminu zapisanego w art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, zasady pewności prawa i naruszenia art. 12a regulaminu pracowniczego (zakaz mobbingu) oraz popełnienia oczywistego błędu w ocenie. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia rozsądnego terminu zapisanego w art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, zasady pewności prawa i naruszenia art. 12a regulaminu pracowniczego (zakaz mobbingu) oraz popełnienia oczywistego błędu w ocenie.

---

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/27 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/27

---

Skarga wniesiona w dniu 26 marca 2020 r. – Close i Cegelec / Parlament

(Sprawa T-188/20)

(2020/C 262/37)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: SA Close (Harzé-Aywaille, Belgia) i Cegelec (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci J. Rikkers i J. Teheux)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | tymczasowe zasądzenie od Unii Europejskiej reprezentowanej przez Parlament Europejski odszkodowania szacowanego na kwotę 3 906 043 EUR z odsetkami ustawowymi od dnia powstania szkody, tj. dnia 27 marca 2015 r.; |
| --- | --- |

—

tymczasowe zasądzenie od Unii Europejskiej reprezentowanej przez Parlament Europejski odszkodowania szacowanego na kwotę 3 906 043 EUR z odsetkami ustawowymi od dnia powstania szkody, tj. dnia 27 marca 2015 r.;

| — | przed wydaniem rozstrzygnięcia skarżące wnoszą o zawieszenie postępowania w oczekiwaniu na wyrok Trybunału Sprawiedliwości w postępowaniu będącym w toku o sygnaturze C-447/19 oraz wyroku Sądu w razie jej przekazania do ponownego rozpoznania; |
| --- | --- |

—

przed wydaniem rozstrzygnięcia skarżące wnoszą o zawieszenie postępowania w oczekiwaniu na wyrok Trybunału Sprawiedliwości w postępowaniu będącym w toku o sygnaturze C-447/19 oraz wyroku Sądu w razie jej przekazania do ponownego rozpoznania;

| — | orzeczenie, że rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

—

orzeczenie, że rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżące podnoszą, że jeżeli odwołanie zmierzające do uchylenia wyroku z dnia 9 kwietnia 2019 r. (sprawa C-447/19, Close i Cegelec/Parlament) zostanie uwzględnione i spowoduje stwierdzenie nieważności decyzji Parlamentu z dnia 19 marca 2015 r. o udzieleniu zamówienia publicznego na roboty dotyczące „Projektu rozbudowy i modernizacji budynku im. Konrada Adenauera w Luksemburgu”, część 73 (centrala energetyczna), nr referencyjny INLO-D-UPIL-T-14-A04 na rzecz konsorcjum ENERGIE-KAD (składającego się ze spółek: MERSCH i SCHMITZ PRODUCTION SARL, i ENERGOLUX SA), a co się z tym wiąże o braku wybrania oferty skarżących, to w konsekwencji okaże się, po pierwsze, że konsorcjum ENERGIE-KAD nie mogło zostać wybrane, a po drugie, że skarżące, które złożyły najtańszą ofertę, powinny otrzymać to zamówienie, gdyż udzielenie zamówienia odbywało się wyłącznie na podstawie kryterium ceny. Powstała szkoda została oszacowana wstępnie na 10 % kwoty oferty skarżących.

---

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/28 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/28

---

Skarga wniesiona w dniu 29 kwietnia 2020 r. – Moviescreens Rental / EUIPO – the airscreen company (AIRSCREEN)

(Sprawa T-250/20)

(2020/C 262/38)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Moviescreens Rental GmbH (Damme, Niemcy) (przedstawiciel: adwokaci D. Schulz i P. Stelzig)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: the airscreen company GmbH & Co. KG (Münster, Niemcy)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego znaku towarowego: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy AIRSCREEN – unijny znak towarowy nr 3 244 662

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 12 lutego 2020 r. w sprawie R 2527/2018-4

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | zmiana zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim Izba Odwoławcza utrzymała w mocy decyzję Wydziału Unieważnień, na mocy której oddalił on wniosek o unieważnienie zakwestionowanego znaku w odniesieniu do spornych towarów w niniejszej sprawie, należących do:
  klasy 9: dmuchane ekrany projekcyjne; duże ekrany; srebrne ekrany;
  klasy 17: ramy z polichlorku winylu (PVC) do wypełnienia powietrzem; niesztywne arkusze PVC;
  klasa 19: konstrukcje przenośne niemetalowe; duże niemetalowe ramy ekranu; |
| --- | --- |

—

zmiana zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim Izba Odwoławcza utrzymała w mocy decyzję Wydziału Unieważnień, na mocy której oddalił on wniosek o unieważnienie zakwestionowanego znaku w odniesieniu do spornych towarów w niniejszej sprawie, należących do:

klasy 9: dmuchane ekrany projekcyjne; duże ekrany; srebrne ekrany;

klasy 17: ramy z polichlorku winylu (PVC) do wypełnienia powietrzem; niesztywne arkusze PVC;

klasa 19: konstrukcje przenośne niemetalowe; duże niemetalowe ramy ekranu;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 59 ust. 1 lit. a) i art. 59 ust. 3 w związku z art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 59 ust. 1 lit. a) i art. 59 ust. 3 w związku z art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

| — | naruszenie art. 59 ust. 1 lit. a) i art. 59 ust. 3 w związku z art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

naruszenie art. 59 ust. 1 lit. a) i art. 59 ust. 3 w związku z art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/29 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/29

---

Skarga wniesiona w dniu 22 maja 2020 r. – KD / EUIPO

(Sprawa T-298/20)

(2020/C 262/39)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: KD (przedstawiciele: adwokaci S. Pappas i N. Kyriazopoulou)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności sprawozdania z oceny za okres od 1 stycznia 2019 r. do 31 grudnia 2019 r., przyjętego przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej i doręczonego stronie skarżącej w dniu 11 marca 2020 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności sprawozdania z oceny za okres od 1 stycznia 2019 r. do 31 grudnia 2019 r., przyjętego przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej i doręczonego stronie skarżącej w dniu 11 marca 2020 r.;

| — | zasądzenie od pozwanej zadośćuczynienia na rzecz strony skarżącej w kwocie 3 000 EUR za doznaną krzywdę w wyniku sprawozdania z oceny; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od pozwanej zadośćuczynienia na rzecz strony skarżącej w kwocie 3 000 EUR za doznaną krzywdę w wyniku sprawozdania z oceny;

| — | obciążenie pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia ze względu na to, że sprawozdanie z oceny zawiera uwagi mniej pozytywne niż poprzednie sprawozdania, bez żadnego uzasadnienia, a zatem stanowi oczywisty błąd w ocenie okoliczności faktycznych, rodzący dalsze konsekwencje w postaci pozbawienia strony skarżącej prawa do skorzystania z prawa do obrony. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia ze względu na to, że sprawozdanie z oceny zawiera uwagi mniej pozytywne niż poprzednie sprawozdania, bez żadnego uzasadnienia, a zatem stanowi oczywisty błąd w ocenie okoliczności faktycznych, rodzący dalsze konsekwencje w postaci pozbawienia strony skarżącej prawa do skorzystania z prawa do obrony.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący naruszenia obowiązku dbałości, gdyż nie wzięto pod uwagę udanej realizacji przez stronę skarżącą szeregu projektów, a także jej motywacji i chęci do pracy, mimo problemów rodzinnych i zdrowotnych. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia obowiązku dbałości, gdyż nie wzięto pod uwagę udanej realizacji przez stronę skarżącą szeregu projektów, a także jej motywacji i chęci do pracy, mimo problemów rodzinnych i zdrowotnych.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący oczywistego błędu w ocenie w zakresie niespójności między uwagami a punktacją oraz niewzięcia pod uwagę wszystkich mających zastosowanie kryteriów.
  W odniesieniu do żądania zadośćuczynienia strona skarżąca uzasadnia je wywołaniem u niej uczucia niepokoju, lęku i poczucia niesprawiedliwości w wyniku niezgodnego z prawem charakteru kwestionowanego sprawozdania. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący oczywistego błędu w ocenie w zakresie niespójności między uwagami a punktacją oraz niewzięcia pod uwagę wszystkich mających zastosowanie kryteriów.

W odniesieniu do żądania zadośćuczynienia strona skarżąca uzasadnia je wywołaniem u niej uczucia niepokoju, lęku i poczucia niesprawiedliwości w wyniku niezgodnego z prawem charakteru kwestionowanego sprawozdania.

---

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/29 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/29

---

Skarga wniesiona w dniu 20 maja 2020 r. – KF / EBI

(Sprawa T-299/20)

(2020/C 262/40)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: KF (przedstawiciele: adwokaci L. Levi i A. Blot)

Strona pozwana: Europejski Bank Inwestycyjny

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji prezesa EIB z dnia 27 stycznia 2020 r., przekazanej stronie skarżącej pocztą elektroniczną w dniu 18 lutego 2020 r., poprzez którą poinformowano stronę skarżącą o oddaleniu jej skargi złożonej w trybie administracyjnym na podstawie procedury godności w pracy; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji prezesa EIB z dnia 27 stycznia 2020 r., przekazanej stronie skarżącej pocztą elektroniczną w dniu 18 lutego 2020 r., poprzez którą poinformowano stronę skarżącą o oddaleniu jej skargi złożonej w trybie administracyjnym na podstawie procedury godności w pracy;

| — | zasądzenie na jej rzecz odszkodowania za poniesioną szkodę; |
| --- | --- |

—

zasądzenie na jej rzecz odszkodowania za poniesioną szkodę;

| — | zasądzenie na jej rzecz zadośćuczynienia za doznaną krzywdę; |
| --- | --- |

—

zasądzenie na jej rzecz zadośćuczynienia za doznaną krzywdę;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi następujące zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący tego, że zaskarżona decyzja jest oczywiście niezgodna z prawem w zakresie, w jakim potwierdza wnioski panelu, który zastąpił własną ocenę oceną organu powołującego. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący tego, że zaskarżona decyzja jest oczywiście niezgodna z prawem w zakresie, w jakim potwierdza wnioski panelu, który zastąpił własną ocenę oceną organu powołującego.

| 3. | Zarzut trzeci dotyczący oczywistego błędu w ocenie, błędnej wykładni przez panel prawnego pojęcia mobbingu oraz naruszenia zasady dobrej administracji i obowiązku staranności. |
| --- | --- |

3.

Zarzut trzeci dotyczący oczywistego błędu w ocenie, błędnej wykładni przez panel prawnego pojęcia mobbingu oraz naruszenia zasady dobrej administracji i obowiązku staranności.

| 4. | Zarzut czwarty dotyczący naruszenia zasady dobrej administracji i staranności. |
| --- | --- |

4.

Zarzut czwarty dotyczący naruszenia zasady dobrej administracji i staranności.

| 5. | Strona skarżąca uważa również, że niezgodności z prawem wskazane w odwołaniu stanowią zawinione działania pozwanego. Strona skarżąca domaga się zatem naprawienia szkody materialnej i krzywdy, które wynikają z zaskarżonych decyzji. |
| --- | --- |

5.

Strona skarżąca uważa również, że niezgodności z prawem wskazane w odwołaniu stanowią zawinione działania pozwanego. Strona skarżąca domaga się zatem naprawienia szkody materialnej i krzywdy, które wynikają z zaskarżonych decyzji.

---

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/30 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/30

---

Skarga wniesiona w dniu 18 maja 2020 r. – PL / Komisja

(Sprawa T-308/20)

(2020/C 262/41)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: PL (przedstawiciele: adwokaci J. Van Rossum i J.-N. Louis)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 25 czerwca 2019 r. o przeniesieniu z urzędu „w interesie służby” skarżącego z Dyrekcji Generalnej ds. Rozwoju i Współpracy – EuropeAid, dyrekcja ds. sąsiedztwa, wydział ds. finansów, zamówień i audytu (DEVCO.F5.DEL.West Bank and Gaza Strip.006) we Wschodniej Jerozolimie do Dyrekcji Generalnej ds. Mobilności i Transportu, dyrekcja ds. zasobów wspólnych MOVE.ENER (MOVE.SRD) w Brukseli, z mocą wsteczną od dnia 1 stycznia 2013 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 25 czerwca 2019 r. o przeniesieniu z urzędu „w interesie służby” skarżącego z Dyrekcji Generalnej ds. Rozwoju i Współpracy – EuropeAid, dyrekcja ds. sąsiedztwa, wydział ds. finansów, zamówień i audytu (DEVCO.F5.DEL.West Bank and Gaza Strip.006) we Wschodniej Jerozolimie do Dyrekcji Generalnej ds. Mobilności i Transportu, dyrekcja ds. zasobów wspólnych MOVE.ENER (MOVE.SRD) w Brukseli, z mocą wsteczną od dnia 1 stycznia 2013 r.;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 266 TFUE, ze względu na to, że zaskarżona decyzja jest niezgodna z sentencją wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 15 kwietnia 2015 r. (F-96/13, EU:F:2015:29) i wyroku Sądu z dnia 13 grudnia 2018 r. (T-689/16, niepublikowany, EU:T:2018:925) w świetle ich uzasadnienia, które stanowi ich niezbędną podstawę, w zakresie w jakim jest niezbędne w celu określenia dokładnego znaczenia res iudicata. |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 266 TFUE, ze względu na to, że zaskarżona decyzja jest niezgodna z sentencją wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 15 kwietnia 2015 r. (F-96/13, EU:F:2015:29) i wyroku Sądu z dnia 13 grudnia 2018 r. (T-689/16, niepublikowany, EU:T:2018:925) w świetle ich uzasadnienia, które stanowi ich niezbędną podstawę, w zakresie w jakim jest niezbędne w celu określenia dokładnego znaczenia res iudicata.

| 2. | Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 2 i 22a regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej, ze względu na to, że zaskarżona decyzja została wydana przez organ niemający kompetencji, a także naruszenia obowiązku uzasadnienia i lojalnej współpracy. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 2 i 22a regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej, ze względu na to, że zaskarżona decyzja została wydana przez organ niemający kompetencji, a także naruszenia obowiązku uzasadnienia i lojalnej współpracy.

---

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/31 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/31

---

Skarga wniesiona w dniu 2 czerwca 2020 r. – Indo European Foods / EUIPO – Chakari (Abresham Super Basmati Selaa Grade One World’s Best Rice)

(Sprawa T-342/20)

(2020/C 262/42)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Indo European Foods Ltd (Harrow, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: A. Norris, Barrister i N. Welch, Solicitor)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Hamid Ahmad Chakari (Wiedeń, Austria)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający sporny znak towarowy: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

Sporny znak towarowy: Zgłoszenie kolorowego graficznego unijnego znaku towarowego Abresham Super Basmati Selaa Grade One World’s Best Rice – zgłoszenie nr 16 860 868

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 2 kwietnia 2020 r. w sprawie R 1079/2019-4

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | uwzględnienie sprzeciwu w odniesieniu do wszystkich towarów; |
| --- | --- |

—

uwzględnienie sprzeciwu w odniesieniu do wszystkich towarów;

| — | tytułem ewentualnym, przekazanie sprawy do EUIPO w celu ponownego rozpoznania; |
| --- | --- |

—

tytułem ewentualnym, przekazanie sprawy do EUIPO w celu ponownego rozpoznania;

| — | obciążenie EUIPO kosztami poniesionymi przez skarżącą w związku z tym postępowaniem odwoławczym, postepowaniem przed Izbą Odwoławczą oraz postępowaniem przed Wydziałem Sprzeciwów. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami poniesionymi przez skarżącą w związku z tym postępowaniem odwoławczym, postepowaniem przed Izbą Odwoławczą oraz postępowaniem przed Wydziałem Sprzeciwów.

Podniesiony zarzut

| — | Naruszenie art. 8 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/32 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/32

---

Skarga wniesiona w dniu 3 czerwca 2020 r. – AC Milan / EUIPO – InterES (ACM 1899 AC MILAN)

(Sprawa T-353/20)

(2020/C 262/43)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Associazione Calcio Milan SpA (AC Milan) (Mediolan, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci A. Perani i G. Ghisletti)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: InterES Handels- und Dienstleistungs Gesellschaft mbH & Co. KG (Norymberga, Niemcy)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

Sporny znak towarowy: Międzynarodowa rejestracja wskazująca Unię Europejską graficznego znaku towarowego ACM 1899 AC MILAN w kolorach czerwonym, czarnym i białym – rejestracja międzynarodowa wskazująca Unię Europejską nr 1 329 545

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 14 lutego 2020 r. w sprawie R 161/2019-2

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie EUIPO kosztami przez nią poniesionymi w ramach postępowania w niniejszej sprawie. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami przez nią poniesionymi w ramach postępowania w niniejszej sprawie.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 10 ust. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2018/625; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 10 ust. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2018/625;

| — | naruszenie art. 18 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001; |
| --- | --- |

—

naruszenie art. 18 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

| — | naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/33 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/33

---

Skarga wniesiona w dniu 4 czerwca 2020 r. – Kfz-Gewerbe / EUIPO – The Blink Fish (Przedstawienie ryby)

(Sprawa T-354/20)

(2020/C 262/44)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Wirtschaftsgesellschaft des Kfz-Gewerbes mbH (Bonn, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat N. Hebeis)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: The Blink Fish Srl (Mediolan, Włochy)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego znaku towarowego: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą

Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy (Przedstawienie ryby) – unijny znak towarowy nr 17 301 359

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 6 kwietnia 2020 r. w sprawie R 2333/2019-4

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie częściowej nieważności zaskarżonej decyzji w odniesieniu do następujących usług spornego zgłoszenia do rejestracji unijnego znaku towarowego nr 17 301 359:






  — | klasa 35: reklama, zarządzanie działalnością gospodarczą; |
| --- | --- | --- |

—

stwierdzenie częściowej nieważności zaskarżonej decyzji w odniesieniu do następujących usług spornego zgłoszenia do rejestracji unijnego znaku towarowego nr 17 301 359:

—

klasa 35: reklama, zarządzanie działalnością gospodarczą;

| — | klasa 38: usługi telekomunikacyjne; |
| --- | --- |

—

klasa 38: usługi telekomunikacyjne;

| — | klasa 41: usługi rozrywkowe, działalność sportowa i kulturalna, nauczanie, szkolenie; |
| --- | --- |

—

klasa 41: usługi rozrywkowe, działalność sportowa i kulturalna, nauczanie, szkolenie;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

| — | naruszenie art. 94 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 z uwagi na brak uzasadnienia zaskarżonej decyzji Izby Odwoławczej. |
| --- | --- |

—

naruszenie art. 94 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 z uwagi na brak uzasadnienia zaskarżonej decyzji Izby Odwoławczej.

---

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/33 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/33

---

Skarga wniesiona w dniu 15 czerwca 2020 r. – Dermavita Company / EUIPO – Allergan Holdings France (JUVEDERM)

(Sprawa T-372/20)

(2020/C 262/45)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Dermavita Company SARL (Bejrut, Liban) (przedstawiciel: adwokat D. Todorov)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Allergan Holdings France SAS (Courbevoie, Francja)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „JUVEDERM” – unijny znak towarowy nr 2 196 822

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 14 kwietnia 2020 r. w sprawie R 877/2019-4

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie częściowej nieważności zaskarżonej decyzji w przedmiocie nieuwzględnienia wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia praw do unijnego znaku towarowego nr 2 196 822 JUVEDERM w odniesieniu do kwestionowanych towarów, a mianowicie „biokompatybilnych substancji do wykorzystania medycznego w zakresie redukcji zmarszczek”; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie częściowej nieważności zaskarżonej decyzji w przedmiocie nieuwzględnienia wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia praw do unijnego znaku towarowego nr 2 196 822 JUVEDERM w odniesieniu do kwestionowanych towarów, a mianowicie „biokompatybilnych substancji do wykorzystania medycznego w zakresie redukcji zmarszczek”;

| — | obciążenie EUIPO i drugiej strony w postępowaniu przed izbą odwoławczą ich kosztami oraz kosztami strony skarżącej poniesionymi na wszystkich etapach postępowania w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia praw do unijnego znaku towarowego i postępowania odwoławczego, w tym kosztów postępowania przed EUIPO i Sądem. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO i drugiej strony w postępowaniu przed izbą odwoławczą ich kosztami oraz kosztami strony skarżącej poniesionymi na wszystkich etapach postępowania w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia praw do unijnego znaku towarowego i postępowania odwoławczego, w tym kosztów postępowania przed EUIPO i Sądem.

Podniesione zarzuty

| — | Błędna interpretacja przepisów mających zastosowanie do oceny charakteru towarów, dla których znak towarowy był używany; |
| --- | --- |

—

Błędna interpretacja przepisów mających zastosowanie do oceny charakteru towarów, dla których znak towarowy był używany;

| — | Brak dowodu używania przez osoby trzecie, zgodnie z art. 18 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001, unijnego znaku towarowego za zgodą właściciela. |
| --- | --- |

—

Brak dowodu używania przez osoby trzecie, zgodnie z art. 18 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001, unijnego znaku towarowego za zgodą właściciela.

---

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/34 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/34

---

Skarga wniesiona w dniu 15 czerwca 2020 r. – Poupart / Komisja

(Sprawa T-376/20)

(2020/C 262/46)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Nicole Poupart (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci S. Orlandi i T. Martin)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 1 października 2019 r. o zastosowaniu do obliczenia jej emerytury przepisów regulaminu pracowniczego obowiązujących od dnia 1 maja 2004 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 1 października 2019 r. o zastosowaniu do obliczenia jej emerytury przepisów regulaminu pracowniczego obowiązujących od dnia 1 maja 2004 r.;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżąca podnosi jeden zarzut, oparty na naruszeniu art. 21 i art. 22 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej.

---

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/35 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/35

---

Skarga wniesiona w dniu 16 czerwca 2020 r. – Moloko Beverage / EUIPO – Nexus Liquids (moloko)

(Sprawa T-383/20)

(2020/C 262/47)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Moloko Beverage GmbH (Göppingen, Niemcy) (przedstawiciel: Rechtsanwältin D. Wieland)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Nexus Liquids GmbH (Bielefeld, Niemcy)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy moloko – unijny znak towarowy nr 16 415 838

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 18 marca 2020 r. w sprawie R 1485/2019-5

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i zezwolenie na rejestrację znaku towarowego nr 16 415 838 również dla następujących towarów:
  tytoń i produkty tytoniowe w tym substytuty; aromaty i płyny do waporyzatorów osobistych i papierosy elektroniczne; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i zezwolenie na rejestrację znaku towarowego nr 16 415 838 również dla następujących towarów:

tytoń i produkty tytoniowe w tym substytuty; aromaty i płyny do waporyzatorów osobistych i papierosy elektroniczne;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania przed sądem oraz obciążenie Nexus Liquids GmbH kosztami postępowania przed EUIPO |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania przed sądem oraz obciążenie Nexus Liquids GmbH kosztami postępowania przed EUIPO

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 59 ust. 1 lit. a) w związku z art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 59 ust. 1 lit. a) w związku z art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

| — | Naruszenie art. 59 ust. 1 lit. a) w związku z art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 59 ust. 1 lit. a) w związku z art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001.

---

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/35 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/35

---

Skarga wniesiona w dniu 23 czerwca 2020 r. – DK Company / EUIPO – Hunter Boot (DENIM HUNTER)

(Sprawa T-387/20)

(2020/C 262/48)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: DK Company A/S (Ikast, Dania) (przedstawiciel: adwokat S. Hansen)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Hunter Boot Ltd (Edynburg, Zjednoczone Królestwo)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający sporny znak towarowy: Strona skarżąca

Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy DENIM HUNTER – zgłoszenie nr 14 649 891

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 3 kwietnia 2020 r. w sprawie R 849/2018-2

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości;

| — | obciążenie EUIPO kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą. |
| --- | --- |

—

obciążenie EUIPO kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą.

Podniesione zarzuty

| — | Izba Odwoławcza popełniła błąd w ocenie konsekwencji (administracyjnego) ograniczenia towarów w zgłoszeniu znaku towarowego złożonym przez stronę skarżącą oraz wpływu elementu graficznego w jej znaku; |
| --- | --- |

—

Izba Odwoławcza popełniła błąd w ocenie konsekwencji (administracyjnego) ograniczenia towarów w zgłoszeniu znaku towarowego złożonym przez stronę skarżącą oraz wpływu elementu graficznego w jej znaku;

| — | Izba Odwoławcza całkowicie pominęła okoliczność, że Sąd dokonał już oceny odróżniającego charakteru słowa „HUNTER” w odniesieniu do towarów należących do klasy 25. |
| --- | --- |

—

Izba Odwoławcza całkowicie pominęła okoliczność, że Sąd dokonał już oceny odróżniającego charakteru słowa „HUNTER” w odniesieniu do towarów należących do klasy 25.

---

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/36 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/36

---

Skarga wniesiona w dniu 26 czerwca 2020 r. – Ryanair / Komisja

(Sprawa T-388/20)

(2020/C 262/49)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Ryanair DAC (Swords, Irlandia) (przedstawiciele: adwokaci E. Vahida, F. Laprévote, S. Rating i I. Metaxas-Maranghidis)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej (UE) z dnia 18 maja 2020 r. w sprawie pomocy państwa SA.56809 (2020/N) – Finlandia – COVID –19: Gwarancja państwa na zabezpieczenie pożyczki udzielonej Finnairowi (1); oraz, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej (UE) z dnia 18 maja 2020 r. w sprawie pomocy państwa SA.56809 (2020/N) – Finlandia – COVID –19: Gwarancja państwa na zabezpieczenie pożyczki udzielonej Finnairowi (1); oraz,

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

Strona skarżąca wniosła również o rozpoznanie jej skargi w trybie przyspieszonym, przewidzianym w art. 23a statutu Trybunału Sprawiedliwości.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

| 1. | Zarzut pierwszy dotyczący tego, że Komisja Europejska błędnie zastosowała art. 107 ust. 3 lit. b) TFUE, uznawszy, że pomoc ma na celu zaradzenie poważnym zaburzeniom w fińskiej gospodarce i dopuściwszy się naruszenia obowiązku wyważenia korzystnych skutków pomocy z jej niekorzystnym wpływem na warunki wymiany handlowej i zachowanie niezakłóconej konkurencji (tzw. „kryterium wyważenia”). |
| --- | --- |

1.

Zarzut pierwszy dotyczący tego, że Komisja Europejska błędnie zastosowała art. 107 ust. 3 lit. b) TFUE, uznawszy, że pomoc ma na celu zaradzenie poważnym zaburzeniom w fińskiej gospodarce i dopuściwszy się naruszenia obowiązku wyważenia korzystnych skutków pomocy z jej niekorzystnym wpływem na warunki wymiany handlowej i zachowanie niezakłóconej konkurencji (tzw. „kryterium wyważenia”).

| 2. | Zarzut drugi dotyczący tego, że Komisja Europejska naruszyła konkretne postanowienia TFUE oraz ogólne zasady prawa europejskiego dotyczące zakazu dyskryminacji, swobodnego przepływu usług i swobody przedsiębiorczości, które stanowiły podstawę liberalizacji transportu lotniczego w UE od końca lat 80. Liberalizacja rynku transportu lotniczego w UE pozwoliła na rozwój prawdziwie paneuropejskich tanich linii lotniczych. Komisja Europejska pominęła szkody spowodowane przez kryzys COVID-19 w odniesieniu do tych paneuropejskich linii lotniczych oraz ich rolę w sieci połączeń lotniczych Finlandii, pozwalając Finlandii na zastrzeżenie pomocy tylko dla Finnaira. W art. 107 ust. 3 lit. b) TFUE przewidziano wyjątek od zakazu udzielania pomocy państwa zgodnie z art. 107 ust. 1 TFUE, ale nie przewidziano wyjątku od innych norm i zasad TFUE. |
| --- | --- |

2.

Zarzut drugi dotyczący tego, że Komisja Europejska naruszyła konkretne postanowienia TFUE oraz ogólne zasady prawa europejskiego dotyczące zakazu dyskryminacji, swobodnego przepływu usług i swobody przedsiębiorczości, które stanowiły podstawę liberalizacji transportu lotniczego w UE od końca lat 80. Liberalizacja rynku transportu lotniczego w UE pozwoliła na rozwój prawdziwie paneuropejskich tanich linii lotniczych. Komisja Europejska pominęła szkody spowodowane przez kryzys COVID-19 w odniesieniu do tych paneuropejskich linii lotniczych oraz ich rolę w sieci połączeń lotniczych Finlandii, pozwalając Finlandii na zastrzeżenie pomocy tylko dla Finnaira. W art. 107 ust. 3 lit. b) TFUE przewidziano wyjątek od zakazu udzielania pomocy państwa zgodnie z art. 107 ust. 1 TFUE, ale nie przewidziano wyjątku od innych norm i zasad TFUE.

| 3. | Zarzut drugi dotyczący tego, że Komisja Europejska nie wszczęła formalnego postępowania wyjaśniającego pomimo poważnych trudności i naruszyła prawa proceduralne skarżącej. |
| --- | --- |

3.

Zarzut drugi dotyczący tego, że Komisja Europejska nie wszczęła formalnego postępowania wyjaśniającego pomimo poważnych trudności i naruszyła prawa proceduralne skarżącej.

| 4. | Zarzut trzeci dotyczący tego, że wydając decyzję, Komisja uchybiła ciążącemu na niej obowiązkowi uzasadnienia. |
| --- | --- |

4.

Zarzut trzeci dotyczący tego, że wydając decyzję, Komisja uchybiła ciążącemu na niej obowiązkowi uzasadnienia.

---

(1)  Decyzja Komisji Europejskiej (UE) z dnia 18 maja 2020 r. w sprawie pomocy państwa SA.56809 (2020/N) – Finlandia — COVID-19: Gwarancja państwa na zabezpieczenie pożyczki udzielonej Finnairowi (jeszcze nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

---

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/37 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/37

---

Skarga wniesiona w dniu 29 czerwca 2020 r. – El Corte Inglés / EUIPO – Rudolf Böckenholt (LLOYD’S)

(Sprawa T-400/20)

(2020/C 262/50)

Język skargi: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: El Corte Inglés, SA (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat J.L. Rivas Zurdo)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Rudolf Böckenholt GmbH & Co. KG (Ostbevern, Niemcy)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego znaku towarowego: Strona skarżąca

Sporny znak towarowy: Graficzny znak towarowy LLOYD’S – unijny znak towarowy nr 2 957 132

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 14 kwietnia 2020 r. w sprawie R 1119/2019-1

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim oddalając odwołanie El Corte Inglés, S.A., potwierdza decyzję Wydziału Unieważnień o częściowym uwzględnieniu wniosku o unieważnienie prawa do znaku nr 18 381 C i unieważnia częściowo graficzny unijny znak towarowy nr 2 957 132 LLOYD’S dla towarów: „towary z tych materiałów (skóra i imitacje skóry) nieujęte w innych klasach, z wyłączeniem skóry do wytwarzania obuwia” z klasy 18; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim oddalając odwołanie El Corte Inglés, S.A., potwierdza decyzję Wydziału Unieważnień o częściowym uwzględnieniu wniosku o unieważnienie prawa do znaku nr 18 381 C i unieważnia częściowo graficzny unijny znak towarowy nr 2 957 132 LLOYD’S dla towarów: „towary z tych materiałów (skóra i imitacje skóry) nieujęte w innych klasach, z wyłączeniem skóry do wytwarzania obuwia” z klasy 18;

| — | obciążenie strony pozwanej i innych stron przeciwnych kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej i innych stron przeciwnych kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

| — | Naruszenie art. 60 ust. 1 lit. a) w związku z art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 60 ust. 1 lit. a) w związku z art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001;

| — | Sprzeczność z decyzją Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO w sprawie R 562/2006-1 z dnia 23 października 2009 r.; |
| --- | --- |

—

Sprzeczność z decyzją Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO w sprawie R 562/2006-1 z dnia 23 października 2009 r.;

| — | Sprzeczność i brak wewnętrznej spójności decyzji w zakresie argumentów przywoływanych na poparcie rozstrzygnięcia oraz naruszenie art. 32 ppkt (i) rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2017/1430. |
| --- | --- |

—

Sprzeczność i brak wewnętrznej spójności decyzji w zakresie argumentów przywoływanych na poparcie rozstrzygnięcia oraz naruszenie art. 32 ppkt (i) rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2017/1430.

---

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/38 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/38

---

Postanowienie Sądu z dnia 8 czerwca 2020 r. – Limango / EUIPO – Consolidated Artists (limango)

(Sprawa T-23/19) (1)

(2020/C 262/51)

Język postępowania: angielski

Prezes drugiej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 93 z 11.3.2019.

---

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/38 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/38

---

Postanowienie Sądu z dnia 8 czerwca 2020 r. – TestBioTech / Komisja

(Sprawa T-534/19) (1)

(2020/C 262/52)

Język postępowania: angielski

Prezes drugiej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 363 z 28.10.2019.

---

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/38 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/38

---

Postanowienie Sądu z dnia 4 czerwca 2020 r. – UPL Europe i Aceto Agricultural Chemicals / Komisja

(Sprawa T-612/19) (1)

(2020/C 262/53)

Język postępowania: angielski

Prezes siódmej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 399 z 25.11.2019.

---

| 10.8.2020 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 262/38 |
| --- | --- | --- | --- |

10.8.2020

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 262/38

---

Postanowienie Sądu z dnia 10 czerwca 2020 r. – Bujar / Komisja

(Sprawa T-708/19) (1)

(2020/C 262/54)

Język postępowania: angielski

Prezes siódmej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 10 z 13.1.2020.

---