# Publicatieblad C 223/2020

| | ISSN 1977-0995 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 223 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 63e jaargang7 juli 2020 |

ISSN 1977-0995

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 223

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

63e jaargang7 juli 2020

---

| Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- |
| | II   Mededelingen |
| | MEDEDELINGEN VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Europese Commissie |
| 2020/C 223/01 | Bijwerking van bijlage II en de tabellen 1 en 2 van bijlage III ter met betrekking tot de geldende bedragen in euro overeenkomstig artikel 10 bis van Richtlijn 1999/62/EG van het Europees Parlement en de Raad, als gewijzigd bij Richtlijn 2011/76/EU van het Europees Parlement en de Raad | 1 |
| 2020/C 223/02 | Mededeling van de Commissie Richtsnoeren voor de praktische toepassing van het criterium van de essentiële functie als bedoeld in de definitie van videoplatformdienst in het kader van de richtlijn audiovisuele mediadiensten | 3 |
| 2020/C 223/03 | Mededeling van de Commissie Richtsnoeren op grond van artikel 13, lid 7, van de richtlijn audiovisuele mediadiensten voor het berekenen van het aandeel Europese producties in catalogi op aanvraag en het definiëren van de begrippen klein publiek en lage omzet | 10 |

Inhoud

Bladzijde

II   Mededelingen

MEDEDELINGEN VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Europese Commissie

2020/C 223/01

Bijwerking van bijlage II en de tabellen 1 en 2 van bijlage III ter met betrekking tot de geldende bedragen in euro overeenkomstig artikel 10 bis van Richtlijn 1999/62/EG van het Europees Parlement en de Raad, als gewijzigd bij Richtlijn 2011/76/EU van het Europees Parlement en de Raad

1

2020/C 223/02

Mededeling van de Commissie Richtsnoeren voor de praktische toepassing van het criterium van de essentiële functie als bedoeld in de definitie van videoplatformdienst in het kader van de richtlijn audiovisuele mediadiensten

3

2020/C 223/03

Mededeling van de Commissie Richtsnoeren op grond van artikel 13, lid 7, van de richtlijn audiovisuele mediadiensten voor het berekenen van het aandeel Europese producties in catalogi op aanvraag en het definiëren van de begrippen klein publiek en lage omzet

10

---

| | IV   Informatie |
| --- | --- |
| | INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Europese Commissie |
| 2020/C 223/04 | Wisselkoersen van de euro — 6 juli 2020 | 17 |

IV   Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Europese Commissie

2020/C 223/04

Wisselkoersen van de euro — 6 juli 2020

17

---

| | V   Bekendmakingen |
| --- | --- |
| | PROCEDURES IN VERBAND MET DE UITVOERING VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK MEDEDINGINGSBELEID |
| | Europese Commissie |
| 2020/C 223/05 | Voorafgaande aanmelding van een concentratie (Zaak M.9880 — Permira/Warburg/Tilney/Smith & Williamson Voor de vereenvoudigde procedure in aanmerking komende zaak (
  1
  ) | 18 |
| | ANDERE HANDELINGEN |
| | Europese Commissie |
| 2020/C 223/06 | Bekendmaking van een aanvraag tot goedkeuring van een niet-minimale wijziging van een productdossier overeenkomstig artikel 50, lid 2, onder a), van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen | 20 |
| 2020/C 223/07 | Bekendmaking van een aanvraag tot goedkeuring van een niet-minimale wijziging van een productdossier overeenkomstig artikel 50, lid 2, onder a), van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen | 31 |

V   Bekendmakingen

PROCEDURES IN VERBAND MET DE UITVOERING VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK MEDEDINGINGSBELEID

Europese Commissie

2020/C 223/05

Voorafgaande aanmelding van een concentratie (Zaak M.9880 — Permira/Warburg/Tilney/Smith & Williamson Voor de vereenvoudigde procedure in aanmerking komende zaak (
  1
  )

1

18

ANDERE HANDELINGEN

Europese Commissie

2020/C 223/06

Bekendmaking van een aanvraag tot goedkeuring van een niet-minimale wijziging van een productdossier overeenkomstig artikel 50, lid 2, onder a), van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen

20

2020/C 223/07

Bekendmaking van een aanvraag tot goedkeuring van een niet-minimale wijziging van een productdossier overeenkomstig artikel 50, lid 2, onder a), van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen

31

---

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Voor de EER relevante tekst. |

---

(1)   Voor de EER relevante tekst.

1

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

II Mededelingen

MEDEDELINGEN VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Europese Commissie

| 7.7.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 223/1 |
| --- | --- | --- | --- |

7.7.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 223/1

---

Bijwerking van bijlage II en de tabellen 1 en 2 van bijlage III ter met betrekking tot de geldende bedragen in euro overeenkomstig artikel 10 bis van Richtlijn 1999/62/EG van het Europees Parlement en de Raad, als gewijzigd bij Richtlijn 2011/76/EU van het Europees Parlement en de Raad

(2020/C 223/01)

Bijlage II bij Richtlijn 1999/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 1999 betreffende het in rekening brengen van het gebruik van bepaalde infrastructuurvoorzieningen aan zware vrachtvoertuigen (1) wordt als volgt gewijzigd:

“BIJLAGE II

MAXIMUMBEDRAGEN VAN GEBRUIKSRECHTEN IN EURO, INCLUSIEF ADMINISTRATIEVE KOSTEN, BEDOELD IN ARTIKEL 7, LID 7

Jaartarief

| | Maximaal drie assen | Minimaal vier assen |
| --- | --- | --- |
| EURO 0 | 1 475 | 2 472 |
| EURO I | 1 282 | 2 140 |
| EURO II | 1 116 | 1 861 |
| EURO III | 970 | 1 617 |
| EURO IV en minder vervuilend | 882 | 1 471 |

Maximaal drie assen

Minimaal vier assen

EURO 0

1 475

2 472

EURO I

1 282

2 140

EURO II

1 116

1 861

EURO III

970

1 617

EURO IV en minder vervuilend

882

1 471

Maand- en weektarief

Het maximale maand- en weektarief staat in verhouding tot de duur van het gebruik van de infrastructuur.

Dagtarief

Het dagtarief is voor alle voertuigcategorieën gelijk en bedraagt 13 EUR.

Bijlage III ter bij Richtlijn 1999/62/EG, als gewijzigd bij Richtlijn 2011/76/EU van het Europees Parlement en de Raad van 27 september 2011 (2), wordt als volgt gewijzigd:

2

“BIJLAGE III ter

MAXIMALE GEWOGEN GEMIDDELDE EXTERNEKOSTENHEFFING

Deze bijlage bevat de parameters voor de berekening van de maximale gewogen gemiddelde externekostenheffing.

1.   Maximumkosten van door het verkeer veroorzaakte luchtverontreiniging

Tabel 1

Maximale in rekening te brengen luchtverontreinigingskosten

| Cent/voertuig.kilometer | Voorstadswegen


  (inclusief autosnelwegen) | Interlokale wegen


  (inclusief autosnelwegen) |
| --- | --- | --- |
| EURO 0 | 17,8 | 13,3 |
| EURO I | 12,2 | 8,9 |
| EURO II | 10,0 | 7,8 |
| EURO III | 7,8 | 6,7 |
| EURO IV | 4,5 | 3,4 |
| EURO V
  na 31 december 2013 | 0 | 0 |
| 3,4 | 2,3 |
| EURO VI
  na 31 december 2017 | 0 | 0 |
| 2,3 | 1,2 |
| Minder vervuilend dan EURO VI | 0 | 0 |

Cent/voertuig.kilometer

Voorstadswegen

(inclusief autosnelwegen)

Interlokale wegen

(inclusief autosnelwegen)

EURO 0

17,8

13,3

EURO I

12,2

8,9

EURO II

10,0

7,8

EURO III

7,8

6,7

EURO IV

4,5

3,4

EURO V

na 31 december 2013

0

0

3,4

2,3

EURO VI

na 31 december 2017

0

0

2,3

1,2

Minder vervuilend dan EURO VI

0

0

De waarden van tabel 1 mogen met een factor van maximaal 2 worden vermenigvuldigd in bergachtige gebieden, voor zover het stijgingspercentage van de wegen, de hoogte en/of temperatuurinversies dat rechtvaardigen.

2.   Maximumkosten van door het verkeer veroorzaakte geluidshinder

Tabel 2

Maximale in rekening te brengen geluidshinderkosten

| Cent/voertuig.kilometer | Dag | Nacht |
| --- | --- | --- |
| Voorstadswegen
  (inclusief autosnelwegen) | 1,22 | 2,22 |
| Interlokale wegen
  (inclusief autosnelwegen) | 0,23 | 0,34 |

Cent/voertuig.kilometer

Dag

Nacht

Voorstadswegen

(inclusief autosnelwegen)

1,22

2,22

Interlokale wegen

(inclusief autosnelwegen)

0,23

0,34

De waarden in tabel 2 mogen met een factor van maximaal 2 worden vermenigvuldigd in bergachtige gebieden, voor zover het stijgingspercentage van de wegen, temperatuurinversies en/of amfitheatereffecten van valleien dat rechtvaardigen.

---

(1)  PB L 187 van 20.7.1999, blz. 42.

1

(2)  PB L 269 van 14.10.2011, blz. 1.

2

---

| 7.7.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 223/3 |
| --- | --- | --- | --- |

7.7.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 223/3

---

MEDEDELING VAN DE COMMISSIE

Richtsnoeren voor de praktische toepassing van het criterium van de essentiële functie als bedoeld in de definitie van “videoplatformdienst” in het kader van de richtlijn audiovisuele mediadiensten

(2020/C 223/02)

I.   INLEIDING

De richtlijn audiovisuele mediadiensten (1) is erop gericht gebruikers, met name minderjarigen, beter te beschermen tegen bepaalde vormen van illegale en schadelijke audiovisuele online-inhoud. Om die reden is het toepassingsgebied van de richtlijn audiovisuele mediadiensten uitgebreid en worden bepaalde verplichtingen opgelegd aan aanbieders van videoplatforms.

Overeenkomstig artikel 28 ter, lid 1, van de richtlijn audiovisuele mediadiensten moeten de lidstaten ervoor zorgen dat onder hun bevoegdheid vallende aanbieders van videoplatforms passende maatregelen nemen om minderjarigen te beschermen tegen schadelijke inhoud en alle gebruikers te beschermen tegen inhoud die aanzet tot geweld of haat alsmede tegen inhoud waarvan de verspreiding een activiteit inhoudt die krachtens het Unierecht een misdrijf is (te weten het publiekelijk uitlokken van het plegen van een terroristisch misdrijf (2), strafbare feiten met betrekking tot kinderpornografie (3) en strafbare feiten op het gebied van racisme en vreemdelingenhaat (4)). Overeenkomstig artikel 28 ter, lid 2, gelden voor aanbieders van videoplatforms ook bepaalde verplichtingen inzake audiovisuele commerciële communicatie.

In overweging 4 van Richtlijn (EU) 2018/1808 wordt erkend dat videoplatformdiensten “[a]udiovisuele inhoud aan[bieden] die in toenemende mate wordt geraadpleegd door het algemene publiek, met name door jongeren. Dit is ook het geval met betrekking tot socialemediadiensten, die een belangrijk kanaal zijn geworden voor het delen van informatie en voor vermaak en educatie, onder meer door toegang te verstrekken tot programma’s en door gebruikers gegenereerde video’s. Die socialemediadiensten moeten onder het toepassingsgebied van Richtlijn 2010/13/EU vallen omdat zij wedijveren om dezelfde doelgroepen en inkomsten als de audiovisuele mediadiensten. Voorts hebben zij ook in die zin een aanzienlijk effect dat zij de mogelijkheid voor gebruikers om de standpunten van andere gebruikers te vormen en te beïnvloeden, vergemakkelijken. Daarom moeten die diensten, ter bescherming van minderjarigen tegen schadelijke inhoud en van alle burgers tegen aanzetten tot haat, geweld en terrorisme, onder Richtlijn 2013/13/EU vallen voor zover en in de mate dat zij voldoen aan de definitie van videoplatformdienst.”.

Het is dan ook duidelijk dat bepaalde socialemediadiensten onder de toepassing van de nieuwe regels betreffende videoplatforms vallen wanneer zij aan bepaalde criteria voldoen.

Overeenkomstig artikel 1, lid 1, a bis), is een “videoplatformdienst”“een dienst in de zin van de artikelen 56 en 57 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, indien het hoofddoel van de dienst of een daarvan losstaand gedeelte of een essentiële functie van de dienst bestaat in het aanbieden van programma’s, door gebruikers gegenereerde video’s, of beide, aan het algemene publiek, waarvoor de aanbieder van het videoplatform geen redactionele verantwoordelijkheid draagt, ter informatie, vermaak of educatie via elektronische-communicatienetwerken in de zin van artikel 2, onder a), van Richtlijn 2002/21/EG en waarvan de organisatie wordt bepaald door de aanbieder van het videoplatform, onder meer met automatische middelen of algoritmen, met name door weergeven, taggen en rangschikken”.

In overweging 5 van Richtlijn (EU) 2018/1808 wordt verder het volgende verduidelijkt: “Hoewel het doel van Richtlijn 2010/13/EU er niet in bestaat socialemediadiensten als zodanig te reguleren, moet een socialemediadienst daaronder vallen indien de levering van programma’s en door gebruikers gegenereerde video’s een essentiële functie van die dienst vormen. De levering van programma’s en door gebruikers gegenereerde video’s kan worden beschouwd als een essentiële functie van de socialemediadienst indien de audiovisuele inhoud niet louter een aanvulling vormt op of een klein deel uitmaakt van de activiteiten van die socialemediadienst. Ter wille van de duidelijkheid, doeltreffendheid en consistentie bij de uitvoering ervan, moet de Commissie, indien nodig, na raadpleging van het contactcomité, richtsnoeren opstellen betreffende de praktische toepassing van het criterium van de essentiële functie als bedoeld in de definitie van “videoplatformdienst”. Die richtsnoeren moeten worden opgesteld met inachtneming van de doelstellingen van algemeen belang die moeten worden bereikt door de door aanbieders van videoplatforms te nemen maatregelen en het recht op vrijheid van meningsuiting” (5).

Overeenkomstig overweging 5 worden in deze richtsnoeren de vrijheid van meningsuiting en de doelstellingen van algemeen belang in acht genomen (6).

Bij het opstellen van deze richtsnoeren heeft de Commissie het contactcomité naar behoren geraadpleegd, zoals vereist is op grond van overweging 5.

II.   CATEGORIEËN VIDEOPLATFORMS IN HET KADER VAN DE RICHTLIJN AUDIOVISUELE MEDIADIENSTEN

Uitgaande van de definitie in artikel 1, lid 1, a bis), van de richtlijn audiovisuele mediadiensten kunnen videoplatformdiensten worden geïdentificeerd aan de hand van de drie onderstaande criteria:

| 1) | diensten waarvan het hoofddoel bestaat in het aanbieden van programma’s, door gebruikers gegenereerde video’s, of beide, aan het algemene publiek; |
| --- | --- |

1)

diensten waarvan het hoofddoel bestaat in het aanbieden van programma’s, door gebruikers gegenereerde video’s, of beide, aan het algemene publiek;

| 2) | diensten van ruimere aard die, naast andere elementen, een losstaand gedeelte omvatten waarvan het hoofddoel bestaat in het aanbieden van programma’s, door gebruikers gegenereerde video’s, of beide, aan het algemene publiek; |
| --- | --- |

2)

diensten van ruimere aard die, naast andere elementen, een losstaand gedeelte omvatten waarvan het hoofddoel bestaat in het aanbieden van programma’s, door gebruikers gegenereerde video’s, of beide, aan het algemene publiek;

| 3) | diensten waarvan een essentiële functie bestaat in het aanbieden van programma’s, door gebruikers gegenereerde video’s, of beide, aan het algemene publiek. |
| --- | --- |

3)

diensten waarvan een essentiële functie bestaat in het aanbieden van programma’s, door gebruikers gegenereerde video’s, of beide, aan het algemene publiek.

Er zij op gewezen dat de bovenstaande criteria elkaar niet noodzakelijkerwijs uitsluiten. In het bijzonder kunnen diensten met een losstaand gedeelte dat een videoplatform vormt overeenkomstig het criterium van het hoofddoel (categorie 2) tegelijkertijd als geheel als videoplatform worden beschouwd op basis van het criterium van de essentiële functie (categorie 3).

Gezien het bovenstaande is dit document bedoeld als leidraad voor de praktische toepassing van het criterium van de essentiële functie in de definitie van “videoplatformdienst” in het kader van de richtlijn audiovisuele mediadiensten. De onderhavige richtsnoeren zijn niet bindend. Voor zover hiermee uitleg wordt verstrekt over de richtlijn audiovisuele mediadiensten, laat het standpunt van de Commissie een eventuele uitlegging van deze richtlijn door het Hof van Justitie van de Europese Unie onverlet.

III.   RELEVANTIE VAN DE AUDIOVISUELE INHOUD VOOR DE ACTIVITEITEN VAN DE DIENST

In overweging 5 van Richtlijn (EU) 2018/1808 wordt verduidelijkt dat de levering van audiovisuele inhoud alleen een essentiële functie van de dienst is als die audiovisuele inhoud “niet louter een aanvulling vormt op of een klein deel uitmaakt van” de activiteiten van de betrokken dienst. Audiovisuele inhoud moet worden beschouwd als aanvulling op de activiteiten van de dienst wanneer deze inhoud uitsluitend bijkomend is ten aanzien van een onderliggende activiteit of functie die door het betrokken platform wordt verstrekt. Dit kan bijvoorbeeld het geval zijn bij video’s die uitsluitend worden geüpload met het oog op de ondersteuning van economische transacties, bijvoorbeeld video’s waarin bepaalde goederen of diensten worden aangeboden met het oog op potentiële of feitelijke verkoop (daartoe kunnen platforms voor elektronische handel behoren waarop video’s van gebruikers worden vertoond waarin een product wordt gebruikt).

Audiovisuele inhoud kan als “klein deel” van de activiteit van de dienst worden beschouwd wanneer deze inhoud op basis van kwantitatieve en/of kwalitatieve overwegingen een onbeduidende rol in de algemene economische opzet van de dienst lijkt te spelen. Uit kwantitatief oogpunt kan bijvoorbeeld het feit dat het platform een groot aantal video’s host erop wijzen dat audiovisuele inhoud een niet-minimaal deel van de dienst is. Ongeacht kwantitatieve overwegingen kunnen video’s tegelijkertijd een niet-minimaal deel van de platformdienst vormen wanneer zij op belangrijke wijze bijdragen aan de aantrekkelijkheid, de functionaliteit of het marktsucces van de dienst zelf. Dit kan worden afgeleid uit een aantal elementen, zoals het feit dat gebruikers een aanzienlijke hoeveelheid video’s of programma’s gebruiken of dat de platforms investeren in audiovisuele inhoud of er een prominente plaats aan geven.

De Commissie is van mening dat de lidstaten, met inbegrip van hun nationale regelgevende instanties, wanneer zij beoordelen of de functie van audiovisuele inhoud essentieel is, in het bijzonder rekening moeten houden met de aard en de specifieke rol die door gebruikers gegenereerde video’s en programma’s spelen in de door het platform aangeboden dienst. De nationale autoriteiten moeten met name een algemene analyse van de dienst uitvoeren, rekening houdend met kwalitatieve en/of kwantitatieve indicatoren, om na te gaan of de geleverde audiovisuele inhoud louter een aanvulling is op of een klein deel uitmaakt van de activiteiten van de dienst (7).

Bij de beoordeling van een bepaalde dienst moet bijzondere aandacht worden besteed aan de vraag of de audiovisuele inhoud een grote rol speelt in het commerciële succes van de dienst of de positionering ervan op de markt. De eis van de essentiële functie mag echter in geen geval zo worden uitgelegd dat de audiovisuele inhoud die op het platform beschikbaar is van zo groot commercieel belang moet zijn dat de dienst bij afwezigheid ervan niet in staat zou zijn om te functioneren of op de markt te worden aangeboden. Een dergelijke beperkte uitlegging zou geen passend niveau van bescherming van gebruikers en minderjarigen garanderen wanneer zij audiovisuele inhoud gebruiken op tal van populaire platforms, zoals bepaalde socialemediadiensten, en zou derhalve niet in overeenstemming zijn met het doel van de richtlijn audiovisuele mediadiensten (8).

Bovendien stellen diensten die afhankelijk zijn van audiovisuele inhoud als niet-minimaal of niet louter aanvullend deel van hun economische activiteit hun gebruikers doorgaans meer bloot aan dergelijke inhoud. De Commissie is daarom van mening dat de lidstaten, met inbegrip van hun nationale regelgevende instanties, bij de toepassing van het criterium van de essentiële functie bijzondere aandacht moeten besteden aan het perspectief van de gebruikers en in het bijzonder aan de mate waarin zij worden blootgesteld aan audiovisuele inhoud bij de toegang tot de desbetreffende diensten.

In overeenstemming met de hierboven genoemde benadering heeft de Commissie een aantal relevante indicatoren vastgesteld die de nationale autoriteiten in overweging moeten nemen wanneer zij het criterium van de essentiële functie in de definitie van de aanbieder van videoplatformdiensten toepassen. Met het oog op de presentatie kunnen deze indicatoren in vier categorieën worden ingedeeld: 1) de relatie tussen de audiovisuele inhoud en de voornaamste economische activiteit of activiteiten van de dienst; 2) de kwantitatieve en kwalitatieve relevantie van de op de dienst beschikbare audiovisuele inhoud; 3) het te gelde maken van of het genereren van inkomsten uit de audiovisuele inhoud, en (4) de beschikbaarheid van tools die zijn bedoeld om de zichtbaarheid of aantrekkelijkheid van de audiovisuele inhoud te vergroten.

Deze indicatoren mogen niet cumulatief worden toegepast. Met name mag de afwezigheid van een of meer van deze indicatoren niet automatisch tot de conclusie leiden dat de dienst geen videoplatform is. In plaats daarvan moet een dienst worden geacht te voldoen aan het criterium van de essentiële functie wanneer, op basis van een algehele beoordeling, voldoende indicatoren de conclusie staven dat de audiovisuele inhoud die door een dienst wordt geleverd, niet louter een aanvulling vormt op of een klein deel is van de activiteiten van de dienst.

1.   De relatie tussen de audiovisuele inhoud en de voornaamste economische activiteit of activiteiten van de dienst

Als de audiovisuele inhoud in algemene zin een eigen waarde op het platform heeft, kunnen gebruikers video’s en programma’s als autonome items van de platformdienst gebruiken, d.w.z. onafhankelijk van een andere onderliggende economische activiteit. In zulke gevallen is het waarschijnlijk dat dergelijke audiovisuele inhoud niet louter een aanvulling vormt op of een klein deel is van de activiteiten van die dienst, en dat gebruikers in belangrijke mate aan deze inhoud zullen worden blootgesteld.

In dit verband dienen de lidstaten, met inbegrip van hun nationale regelgevende instanties, in het bijzonder rekening te houden met de volgende indicatoren:

| — | De algehele architectuur en de externe opzet van het platform. Wanneer het platform is gericht op het delen van inhoud met het oog op informatie, educatie of vermaak van gebruikers en niet op bijvoorbeeld het faciliteren van economische transacties, zal de audiovisuele component waarschijnlijk niet worden beschouwd als louter een aanvulling op of een klein deel van de activiteiten van dat platform. Relevante elementen in dit verband kunnen de algemene structuur en de externe opzet van de dienst zijn, bijvoorbeeld indien de belangrijkste pagina’s van de dienst (met inbegrip van de interface voor het delen) of de timeline van het platform prominente elementen bevatten om video’s te delen (in tegenstelling tot louter op elektronische handel gerichte functies), bijvoorbeeld wanneer nieuwe of populaire video’s of live-uitzendingen worden aangeboden of gesuggereerd, videocategorieën worden getoond, er een button “maak een video” is of er een directe koppeling is met de afbeeldingenfunctie op de telefoon of computer en de daarin opgeslagen inhoud. Indien dergelijke elementen aanwezig zijn, is het waarschijnlijk dat audiovisuele inhoud geen klein deel van of louter een aanvulling op de dienst vormt. |
| --- | --- |

—

De algehele architectuur en de externe opzet van het platform. Wanneer het platform is gericht op het delen van inhoud met het oog op informatie, educatie of vermaak van gebruikers en niet op bijvoorbeeld het faciliteren van economische transacties, zal de audiovisuele component waarschijnlijk niet worden beschouwd als louter een aanvulling op of een klein deel van de activiteiten van dat platform. Relevante elementen in dit verband kunnen de algemene structuur en de externe opzet van de dienst zijn, bijvoorbeeld indien de belangrijkste pagina’s van de dienst (met inbegrip van de interface voor het delen) of de timeline van het platform prominente elementen bevatten om video’s te delen (in tegenstelling tot louter op elektronische handel gerichte functies), bijvoorbeeld wanneer nieuwe of populaire video’s of live-uitzendingen worden aangeboden of gesuggereerd, videocategorieën worden getoond, er een button “maak een video” is of er een directe koppeling is met de afbeeldingenfunctie op de telefoon of computer en de daarin opgeslagen inhoud. Indien dergelijke elementen aanwezig zijn, is het waarschijnlijk dat audiovisuele inhoud geen klein deel van of louter een aanvulling op de dienst vormt.

| — | Autonome aard van de audiovisuele inhoud. Wanneer video’s op een platform worden geüpload of op een platform worden gedeeld als “autonome” items en niet met het oog op het faciliteren van economische transacties, en door gebruikers worden bekeken vanwege hun intrinsieke waarde wat betreft informatie, vermaak of educatie, is het eerder waarschijnlijk dat zij van bijzondere relevantie zijn voor de activiteiten van dat platform. Het feit dat een platform hoofdzakelijk is ontworpen als middel om goederen of diensten (met uitzondering van de levering van audiovisuele inhoud) in de handel te brengen of dat te vergemakkelijken, is daarentegen een indicatie dat de audiovisuele functie een aanvulling op of een klein deel van de onderliggende economische activiteit is. Als bijvoorbeeld een platform voor elektronische handel verkopers video’s aanbiedt ter illustratie van specifieke producten, wijst dit erop dat het platform niet als videoplatform dient te worden beschouwd. In dit verband kunnen de nationale autoriteiten nagaan of gebruikers video’s uploaden, delen of downloaden als autonome items en niet ter bevordering van de verkoop van goederen of diensten. In dergelijke gevallen is het ook waarschijnlijker dat gebruikers in belangrijke mate aan video’s worden blootgesteld en dat de audiovisuele component bijgevolg kan worden beschouwd als meer dan louter een aanvulling op of een klein deel van de activiteiten van het platform. |
| --- | --- |

—

Autonome aard van de audiovisuele inhoud. Wanneer video’s op een platform worden geüpload of op een platform worden gedeeld als “autonome” items en niet met het oog op het faciliteren van economische transacties, en door gebruikers worden bekeken vanwege hun intrinsieke waarde wat betreft informatie, vermaak of educatie, is het eerder waarschijnlijk dat zij van bijzondere relevantie zijn voor de activiteiten van dat platform. Het feit dat een platform hoofdzakelijk is ontworpen als middel om goederen of diensten (met uitzondering van de levering van audiovisuele inhoud) in de handel te brengen of dat te vergemakkelijken, is daarentegen een indicatie dat de audiovisuele functie een aanvulling op of een klein deel van de onderliggende economische activiteit is. Als bijvoorbeeld een platform voor elektronische handel verkopers video’s aanbiedt ter illustratie van specifieke producten, wijst dit erop dat het platform niet als videoplatform dient te worden beschouwd. In dit verband kunnen de nationale autoriteiten nagaan of gebruikers video’s uploaden, delen of downloaden als autonome items en niet ter bevordering van de verkoop van goederen of diensten. In dergelijke gevallen is het ook waarschijnlijker dat gebruikers in belangrijke mate aan video’s worden blootgesteld en dat de audiovisuele component bijgevolg kan worden beschouwd als meer dan louter een aanvulling op of een klein deel van de activiteiten van het platform.

| — | Specifieke functies van de dienst die zijn afgestemd op of specifiek zijn voor audiovisuele inhoud. Het feit dat het platform specifieke kenmerken heeft die zijn afgestemd op of specifiek zijn voor audiovisuele inhoud, is een indicatie van de bijzondere relevantie van de audiovisuele inhoud in de algemene economische opzet van de dienst. Bijzonder relevant zijn elementen zoals de aanwezigheid van een automatische afspeelfunctie, met name wanneer deze standaard is ingesteld, of een functie voor livestreaming. Ook het feit dat een platform de mogelijkheid biedt alleen video-inhoud te zoeken of de resultaten van een bepaalde zoekopdracht te filteren door alleen video’s weer te geven, kan in aanmerking worden genomen. De aanwezigheid van dergelijke functies wijst erop dat de audiovisuele inhoud niet louter een aanvulling op of een klein deel van de activiteiten van de dienst is en leidt er gewoonlijk toe dat gebruikers meer aan dergelijke inhoud worden blootgesteld. |
| --- | --- |

—

Specifieke functies van de dienst die zijn afgestemd op of specifiek zijn voor audiovisuele inhoud. Het feit dat het platform specifieke kenmerken heeft die zijn afgestemd op of specifiek zijn voor audiovisuele inhoud, is een indicatie van de bijzondere relevantie van de audiovisuele inhoud in de algemene economische opzet van de dienst. Bijzonder relevant zijn elementen zoals de aanwezigheid van een automatische afspeelfunctie, met name wanneer deze standaard is ingesteld, of een functie voor livestreaming. Ook het feit dat een platform de mogelijkheid biedt alleen video-inhoud te zoeken of de resultaten van een bepaalde zoekopdracht te filteren door alleen video’s weer te geven, kan in aanmerking worden genomen. De aanwezigheid van dergelijke functies wijst erop dat de audiovisuele inhoud niet louter een aanvulling op of een klein deel van de activiteiten van de dienst is en leidt er gewoonlijk toe dat gebruikers meer aan dergelijke inhoud worden blootgesteld.

| — | De wijze waarop de dienst zich op de markt positioneert en het marktsegment waarop de dienst is gericht. Relevante indicatoren die wijzen op een niet-aanvullende of niet-minimale aard kunnen in dit verband worden afgeleid uit de wijze waarop de dienst zichzelf identificeert in de communicatie naar het publiek en de wijze waarop de dienst zichzelf op de markt zet of aanprijst aan de gebruikers binnen het marktsegment waarop de dienst is gericht. Het feit dat de dienst zichzelf op de markt zet of aanmerkt als videoplatform dan wel specifiek de aandacht vestigt op zijn audiovisuele component of aanbod, dient wat dat betreft in aanmerking te worden genomen. |
| --- | --- |

—

De wijze waarop de dienst zich op de markt positioneert en het marktsegment waarop de dienst is gericht. Relevante indicatoren die wijzen op een niet-aanvullende of niet-minimale aard kunnen in dit verband worden afgeleid uit de wijze waarop de dienst zichzelf identificeert in de communicatie naar het publiek en de wijze waarop de dienst zichzelf op de markt zet of aanprijst aan de gebruikers binnen het marktsegment waarop de dienst is gericht. Het feit dat de dienst zichzelf op de markt zet of aanmerkt als videoplatform dan wel specifiek de aandacht vestigt op zijn audiovisuele component of aanbod, dient wat dat betreft in aanmerking te worden genomen.

2.   Kwantitatieve en kwalitatieve relevantie van audiovisuele inhoud voor de activiteiten van de dienst

In beginsel is de Commissie van mening dat hoe groter het volume en de relevantie van audiovisuele inhoud op de dienst is, des te minder waarschijnlijk het is dat dergelijke inhoud louter een aanvulling op of een klein deel is van de activiteiten van de dienst. In dergelijke gevallen is het waarschijnlijker dat de diensten ertoe leiden dat gebruikers meer worden blootgesteld aan audiovisuele inhoud.

Het volume en de relevantie van audiovisuele inhoud kunnen worden beoordeeld aan de hand van kwantitatieve en kwalitatieve indicatoren. De lidstaten, met inbegrip van hun nationale regelgevende instanties, dienen in het bijzonder rekening te houden met de volgende indicatoren:

| — | De hoeveelheid op het platform beschikbare audiovisuele inhoud. Indien er op het platform een aanzienlijke hoeveelheid video’s beschikbaar is, is de audiovisuele functie van de dienst waarschijnlijk niet louter een aanvulling op of een klein deel van de activiteiten van de dienst. De beoordeling daarvan moet gebaseerd zijn op zinvolle en betrouwbare gegevens. Indien er zinvolle gegevens beschikbaar zijn, kunnen de nationale autoriteiten een kwantitatieve beoordeling verrichten, bijvoorbeeld door rekening te houden met het aantal of het aandeel van de op het platform aanwezige video’s in vergelijking met andere soorten beschikbare inhoud. De nationale autoriteiten worden aangemoedigd om dergelijke gegevens of elementen zelf te verzamelen of te verifiëren, of daartoe gebruik te maken van bronnen die onafhankelijk zijn van de betrokken aanbieder van diensten. Als er geen nauwkeurige gegevens beschikbaar zijn, kunnen de nationale autoriteiten gebruikmaken van relevant kwalitatief bewijsmateriaal, zoals een analyse van een steekproef van gedeelten van het platform tijdens een bepaalde periode of enquêtes onder gebruikers/stakeholders. |
| --- | --- |

—

De hoeveelheid op het platform beschikbare audiovisuele inhoud. Indien er op het platform een aanzienlijke hoeveelheid video’s beschikbaar is, is de audiovisuele functie van de dienst waarschijnlijk niet louter een aanvulling op of een klein deel van de activiteiten van de dienst. De beoordeling daarvan moet gebaseerd zijn op zinvolle en betrouwbare gegevens. Indien er zinvolle gegevens beschikbaar zijn, kunnen de nationale autoriteiten een kwantitatieve beoordeling verrichten, bijvoorbeeld door rekening te houden met het aantal of het aandeel van de op het platform aanwezige video’s in vergelijking met andere soorten beschikbare inhoud. De nationale autoriteiten worden aangemoedigd om dergelijke gegevens of elementen zelf te verzamelen of te verifiëren, of daartoe gebruik te maken van bronnen die onafhankelijk zijn van de betrokken aanbieder van diensten. Als er geen nauwkeurige gegevens beschikbaar zijn, kunnen de nationale autoriteiten gebruikmaken van relevant kwalitatief bewijsmateriaal, zoals een analyse van een steekproef van gedeelten van het platform tijdens een bepaalde periode of enquêtes onder gebruikers/stakeholders.

| — | Het gebruik van audiovisuele inhoud op het platform. Het feit dat gebruikers van een platform veel gebruikmaken van de op dat platform beschikbare video’s, is een indicatie dat audiovisuele inhoud van bijzondere relevantie is voor de dienst. Zoals uiteengezet in verband met de vorige indicator, worden de nationale autoriteiten aangemoedigd bij hun analyse uit te gaan van zinvolle en betrouwbare gegevens. Wanneer er zinvolle gegevens beschikbaar zijn, kunnen nationale autoriteiten bijvoorbeeld gebruikmaken van dergelijke kwantitatieve gegevens, zoals het aantal keren dat video’s worden aangeklikt, gedeeld en leuk gevonden. Wanneer dat mogelijk is, kunnen nationale autoriteiten ook het gebruik van audiovisuele inhoud en andere soorten inhoud op het platform vergelijken. De nationale autoriteiten worden ook aangemoedigd om dergelijke gegevens of elementen zelf te verzamelen of te verifiëren, of daartoe gebruik te maken van bronnen die onafhankelijk zijn van de betrokken aanbieder van diensten. Als er geen nauwkeurige gegevens beschikbaar zijn, kunnen de nationale autoriteiten gebruikmaken van relevant kwalitatief bewijsmateriaal, zoals een analyse van een steekproef van gedeelten van het platform tijdens een bepaalde periode of enquêtes onder gebruikers/stakeholders. |
| --- | --- |

—

Het gebruik van audiovisuele inhoud op het platform. Het feit dat gebruikers van een platform veel gebruikmaken van de op dat platform beschikbare video’s, is een indicatie dat audiovisuele inhoud van bijzondere relevantie is voor de dienst. Zoals uiteengezet in verband met de vorige indicator, worden de nationale autoriteiten aangemoedigd bij hun analyse uit te gaan van zinvolle en betrouwbare gegevens. Wanneer er zinvolle gegevens beschikbaar zijn, kunnen nationale autoriteiten bijvoorbeeld gebruikmaken van dergelijke kwantitatieve gegevens, zoals het aantal keren dat video’s worden aangeklikt, gedeeld en leuk gevonden. Wanneer dat mogelijk is, kunnen nationale autoriteiten ook het gebruik van audiovisuele inhoud en andere soorten inhoud op het platform vergelijken. De nationale autoriteiten worden ook aangemoedigd om dergelijke gegevens of elementen zelf te verzamelen of te verifiëren, of daartoe gebruik te maken van bronnen die onafhankelijk zijn van de betrokken aanbieder van diensten. Als er geen nauwkeurige gegevens beschikbaar zijn, kunnen de nationale autoriteiten gebruikmaken van relevant kwalitatief bewijsmateriaal, zoals een analyse van een steekproef van gedeelten van het platform tijdens een bepaalde periode of enquêtes onder gebruikers/stakeholders.

| — | Bereik van audiovisuele inhoud. Populaire video’s kunnen, zelfs als het om een beperkt aantal gaat, een groot aantal gebruikers bereiken, met name doordat ze gedeeld en aanbevolen worden. Het feit dat er op een platform populaire video’s aanwezig zijn die bedoeld zijn ter informatie, educatie of vermaak van gebruikers, wijst erop dat dergelijke inhoud van niet-aanvullende of niet-minimale aard is. In dergelijke gevallen wordt de audiovisuele functie waarschijnlijk niet beschouwd als louter een aanvulling op of een klein deel van de activiteiten van de dienst. In overeenstemming met overweging 5 en de noodzaak om terdege rekening te houden met het algemeen openbaar belang waarnaar de nieuwe regels streven, kan in dit verband bijzondere aandacht worden besteed aan de doelgroep van het platform en in het bijzonder aan de vraag of het platform op minderjarigen is gericht of, zelfs indien het niet uitdrukkelijk op minderjarigen is gericht, regelmatig door minderjarigen wordt gebruikt en er geen maatregelen worden genomen om dergelijk gebruik te ontmoedigen. In deze gevallen kan met name een groot aantal (kwetsbare) gebruikers worden blootgesteld aan de audiovisuele inhoud die op het platform beschikbaar is, zelfs als het relatieve aandeel van dergelijke inhoud op het platform beperkt is. Daarom moet bij de beoordeling rekening worden gehouden met de mate waarin minderjarigen kunnen worden blootgesteld aan audiovisuele inhoud op de dienst. |
| --- | --- |

—

Bereik van audiovisuele inhoud. Populaire video’s kunnen, zelfs als het om een beperkt aantal gaat, een groot aantal gebruikers bereiken, met name doordat ze gedeeld en aanbevolen worden. Het feit dat er op een platform populaire video’s aanwezig zijn die bedoeld zijn ter informatie, educatie of vermaak van gebruikers, wijst erop dat dergelijke inhoud van niet-aanvullende of niet-minimale aard is. In dergelijke gevallen wordt de audiovisuele functie waarschijnlijk niet beschouwd als louter een aanvulling op of een klein deel van de activiteiten van de dienst. In overeenstemming met overweging 5 en de noodzaak om terdege rekening te houden met het algemeen openbaar belang waarnaar de nieuwe regels streven, kan in dit verband bijzondere aandacht worden besteed aan de doelgroep van het platform en in het bijzonder aan de vraag of het platform op minderjarigen is gericht of, zelfs indien het niet uitdrukkelijk op minderjarigen is gericht, regelmatig door minderjarigen wordt gebruikt en er geen maatregelen worden genomen om dergelijk gebruik te ontmoedigen. In deze gevallen kan met name een groot aantal (kwetsbare) gebruikers worden blootgesteld aan de audiovisuele inhoud die op het platform beschikbaar is, zelfs als het relatieve aandeel van dergelijke inhoud op het platform beperkt is. Daarom moet bij de beoordeling rekening worden gehouden met de mate waarin minderjarigen kunnen worden blootgesteld aan audiovisuele inhoud op de dienst.

3.   Het te gelde maken van of genereren van inkomsten uit audiovisuele inhoud

Het feit dat platforms audiovisuele inhoud te gelde maken of er inkomsten uit genereren, wijst er gewoonlijk op dat deze inhoud niet louter een aanvulling op of een klein deel van hun activiteiten is. Dit is in het algemeen ook een indicatie van de commerciële relevantie van dergelijke inhoud voor de dienst (9). In de praktijk is het bij deze diensten waarschijnlijker dat gebruikers in aanzienlijke mate aan dergelijke inhoud worden blootgesteld om de daaruit voortvloeiende inkomsten of andere daaraan verbonden voordelen te verhogen.

De lidstaten, met inbegrip van hun nationale regelgevende instanties, dienen in het bijzonder rekening te houden met de volgende indicatoren:

| — | Integratie van commerciële communicatie in of rond audiovisuele inhoud (bijvoorbeeld in de vorm van pre-, mid- or post-rolls (10)). Tot deze indicator behoort commerciële communicatie waarover de dienst controle heeft en de verkoop van advertentieruimte aan derden, zoals adverteerders. In dit verband kan ook rekening worden gehouden met door de diensten getroffen beleidsmaatregelen die gericht zijn op het waarborgen van de geschiktheid van audiovisuele inhoud waarvoor, waarna of waarin commerciële communicatie van een specifiek merk van een derde partij wordt getoond. |
| --- | --- |

—

Integratie van commerciële communicatie in of rond audiovisuele inhoud (bijvoorbeeld in de vorm van pre-, mid- or post-rolls (10)). Tot deze indicator behoort commerciële communicatie waarover de dienst controle heeft en de verkoop van advertentieruimte aan derden, zoals adverteerders. In dit verband kan ook rekening worden gehouden met door de diensten getroffen beleidsmaatregelen die gericht zijn op het waarborgen van de geschiktheid van audiovisuele inhoud waarvoor, waarna of waarin commerciële communicatie van een specifiek merk van een derde partij wordt getoond.

| — | Toegang tot audiovisuele inhoud tegen betaling. Het feit dat het platform toegang tot audiovisuele inhoud aanbiedt tegen betaling, zoals een abonnement of pay-per-view, bewijst dat de dienst inkomsten uit die inhoud genereert. Het gebruik van dergelijke betalingssystemen is relevant ongeacht of het systeem van tegeldemaking rechtstreeks wordt beheerd door de dienst of door de uploaders/makers. |
| --- | --- |

—

Toegang tot audiovisuele inhoud tegen betaling. Het feit dat het platform toegang tot audiovisuele inhoud aanbiedt tegen betaling, zoals een abonnement of pay-per-view, bewijst dat de dienst inkomsten uit die inhoud genereert. Het gebruik van dergelijke betalingssystemen is relevant ongeacht of het systeem van tegeldemaking rechtstreeks wordt beheerd door de dienst of door de uploaders/makers.

| — | Sponsoringovereenkomsten tussen merken en uploaders. Overeenkomsten inzake sponsoring of productplaatsing tussen verschillende soorten producten en diensten van merken van derde partijen en uploaders (makers van audiovisuele inhoud) zijn inmiddels een gebruikelijke manier om audiovisuele inhoud te gelde te maken: steeds meer merken gaan overeenkomsten aan met populaire makers of influencers die veel views hebben. In sommige gevallen worden dergelijke overeenkomsten door diensten uitdrukkelijk aangemoedigd of gefaciliteerd, bijvoorbeeld wanneer evenementen voor merken van derde partijen en makers worden georganiseerd of logistieke steun wordt aangeboden. Videoplatformdiensten nemen wellicht niet direct deel aan deze overeenkomsten, maar zij profiteren indirect van de populariteit van deze makers en het aantal views dat zij aantrekken. De aanwezigheid van dergelijke regelingen is daarom een indicator van (indirecte) tegeldemaking van audiovisuele inhoud op het platform. |
| --- | --- |

—

Sponsoringovereenkomsten tussen merken en uploaders. Overeenkomsten inzake sponsoring of productplaatsing tussen verschillende soorten producten en diensten van merken van derde partijen en uploaders (makers van audiovisuele inhoud) zijn inmiddels een gebruikelijke manier om audiovisuele inhoud te gelde te maken: steeds meer merken gaan overeenkomsten aan met populaire makers of influencers die veel views hebben. In sommige gevallen worden dergelijke overeenkomsten door diensten uitdrukkelijk aangemoedigd of gefaciliteerd, bijvoorbeeld wanneer evenementen voor merken van derde partijen en makers worden georganiseerd of logistieke steun wordt aangeboden. Videoplatformdiensten nemen wellicht niet direct deel aan deze overeenkomsten, maar zij profiteren indirect van de populariteit van deze makers en het aantal views dat zij aantrekken. De aanwezigheid van dergelijke regelingen is daarom een indicator van (indirecte) tegeldemaking van audiovisuele inhoud op het platform.

| — | Volgen van de activiteiten van de gebruikers van het platform. Het feit dat het platform de interactie tussen de gebruikers en de op de dienst beschikbare audiovisuele inhoud volgt ten behoeve van diverse marketing-/commerciële doeleinden, zoals gedragsgerelateerde reclame of overeenkomsten inzake gegevensuitwisseling, moet ook worden beschouwd als een middel voor indirecte tegeldemaking. |
| --- | --- |

—

Volgen van de activiteiten van de gebruikers van het platform. Het feit dat het platform de interactie tussen de gebruikers en de op de dienst beschikbare audiovisuele inhoud volgt ten behoeve van diverse marketing-/commerciële doeleinden, zoals gedragsgerelateerde reclame of overeenkomsten inzake gegevensuitwisseling, moet ook worden beschouwd als een middel voor indirecte tegeldemaking.

4.   Beschikbaarheid van tools die zijn bedoeld om de zichtbaarheid of aantrekkelijkheid van de audiovisuele inhoud te vergroten (11)

De aanwezigheid op een bepaalde dienst van specifieke tools voor het verbeteren van de zichtbaarheid of aantrekkelijkheid van audiovisuele inhoud wijst er gewoonlijk op dat deze inhoud niet louter een aanvulling op of een klein deel van zijn activiteiten is. Dergelijke tools leiden doorgaans ook tot een grotere blootstelling van de gebruikers aan de audiovisuele inhoud.

De lidstaten, met inbegrip van hun nationale regelgevende instanties, dienen in het bijzonder rekening te houden met de volgende indicatoren:

| — | Specifieke kenmerken of acties die aanzetten tot het gebruik van audiovisuele inhoud. Het feit dat de gebruikersinterface specifieke kenmerken bevat die aanzetten tot het gebruik van audiovisuele inhoud, wijst op de relevantie van dergelijke inhoud, zowel voor de gebruikers als voor de activiteiten van het platform. Het feit dat video’s door het platform op de hoofdpagina of in de timeline van het platform worden voorgesteld of weergegeven, zonder specifiek verzoek of specifieke input van de gebruiker, is bijvoorbeeld een relevant element waarmee rekening kan worden gehouden. De nationale autoriteiten kunnen ook in aanmerking nemen of de dienst audiovisuele inhoud bevordert of voorrang geeft in de resultaten van zoekopdrachten door gebruikers, en of dus kan worden gesteld dat audiovisuele inhoud actief onder de aandacht van de gebruikers wordt gebracht. |
| --- | --- |

—

Specifieke kenmerken of acties die aanzetten tot het gebruik van audiovisuele inhoud. Het feit dat de gebruikersinterface specifieke kenmerken bevat die aanzetten tot het gebruik van audiovisuele inhoud, wijst op de relevantie van dergelijke inhoud, zowel voor de gebruikers als voor de activiteiten van het platform. Het feit dat video’s door het platform op de hoofdpagina of in de timeline van het platform worden voorgesteld of weergegeven, zonder specifiek verzoek of specifieke input van de gebruiker, is bijvoorbeeld een relevant element waarmee rekening kan worden gehouden. De nationale autoriteiten kunnen ook in aanmerking nemen of de dienst audiovisuele inhoud bevordert of voorrang geeft in de resultaten van zoekopdrachten door gebruikers, en of dus kan worden gesteld dat audiovisuele inhoud actief onder de aandacht van de gebruikers wordt gebracht.

| — | Tools die in of rond video’s beschikbaar zijn en die zijn ontworpen om gebruikers aan te trekken en hun interactie aan te moedigen. De aanwezigheid van tools of systemen, zoals filters, opties voor delen, live-chats die specifiek verband houden met audiovisuele inhoud of watchparty’s, is een indicatie van de bereidheid van de dienst om de betrokkenheid van gebruikers bij video’s en programma’s te bevorderen en de aandacht van de gebruikers daarop te vestigen. Het gebruik van dergelijke tools en systemen is gericht op het vergemakkelijken, verbeteren of stimuleren van de audiovisuele ervaring van gebruikers op het platform alsmede van de populariteit van de audiovisuele inhoud. Het kan dus worden gezien als een indicatie van de bijzondere relevantie van deze inhoud voor de activiteit of activiteiten van de dienst. Deze indicator omvat ook de ontwikkeling door diensten van innovatieve, meer immersieve en interactieve manieren om audiovisuele inhoud te delen en te gebruiken, en investeringen daarin. Met name het feit dat de dienst een specifieke applicatie voor “slimme tv” ondersteunt, kan worden gezien als indicatie dat de dienst het gebruik van audiovisuele inhoud niet alleen mogelijk maakt, maar ook actief aanmoedigt. |
| --- | --- |

—

Tools die in of rond video’s beschikbaar zijn en die zijn ontworpen om gebruikers aan te trekken en hun interactie aan te moedigen. De aanwezigheid van tools of systemen, zoals filters, opties voor delen, live-chats die specifiek verband houden met audiovisuele inhoud of watchparty’s, is een indicatie van de bereidheid van de dienst om de betrokkenheid van gebruikers bij video’s en programma’s te bevorderen en de aandacht van de gebruikers daarop te vestigen. Het gebruik van dergelijke tools en systemen is gericht op het vergemakkelijken, verbeteren of stimuleren van de audiovisuele ervaring van gebruikers op het platform alsmede van de populariteit van de audiovisuele inhoud. Het kan dus worden gezien als een indicatie van de bijzondere relevantie van deze inhoud voor de activiteit of activiteiten van de dienst. Deze indicator omvat ook de ontwikkeling door diensten van innovatieve, meer immersieve en interactieve manieren om audiovisuele inhoud te delen en te gebruiken, en investeringen daarin. Met name het feit dat de dienst een specifieke applicatie voor “slimme tv” ondersteunt, kan worden gezien als indicatie dat de dienst het gebruik van audiovisuele inhoud niet alleen mogelijk maakt, maar ook actief aanmoedigt.

| — | Tools of systemen die gebruikers in staat stellen te selecteren welke audiovisuele inhoud wordt aangeboden. Sommige diensten bieden gebruikers de mogelijkheid hun eigen audiovisuele aanbod te personaliseren door te verklaren waarvoor zij belangstelling hebben of specifiek af te zien van bepaalde soorten inhoud. Dit gebeurt meestal aan de hand van vragenlijsten, steekproeven of soortgelijke middelen. Deze tools of systemen worden de gebruiker aangeboden om zijn aandacht voor audiovisuele inhoud en zijn betrokkenheid bij die inhoud in stand te houden; deze vormen dus een indicatie van de bijzondere relevantie van de audiovisuele functie voor de activiteiten van de dienst. |
| --- | --- |

—

Tools of systemen die gebruikers in staat stellen te selecteren welke audiovisuele inhoud wordt aangeboden. Sommige diensten bieden gebruikers de mogelijkheid hun eigen audiovisuele aanbod te personaliseren door te verklaren waarvoor zij belangstelling hebben of specifiek af te zien van bepaalde soorten inhoud. Dit gebeurt meestal aan de hand van vragenlijsten, steekproeven of soortgelijke middelen. Deze tools of systemen worden de gebruiker aangeboden om zijn aandacht voor audiovisuele inhoud en zijn betrokkenheid bij die inhoud in stand te houden; deze vormen dus een indicatie van de bijzondere relevantie van de audiovisuele functie voor de activiteiten van de dienst.

| — | Tools of systemen om de prestaties van op het platform geüploade inhoud te volgen en deze inhoud te beheren. Diensten kunnen ook de aantrekkelijkheid van hun audiovisuele inhoud vergroten door tools of systemen aan uploaders aan te bieden om de prestaties van de op de dienst geüploade inhoud te volgen en te beheren. Daardoor geven diensten uploaders de mogelijkheid om een beter inzicht te krijgen in de voorkeuren van hun kijkers, wat ertoe kan leiden dat er meer aantrekkelijke inhoud op het platform wordt aangeboden. De aanwezigheid van dergelijke tools dient zodoende te worden beschouwd als indicatie van de bijzondere relevantie van de audiovisuele inhoud voor de activiteiten van de dienst. |
| --- | --- |

—

Tools of systemen om de prestaties van op het platform geüploade inhoud te volgen en deze inhoud te beheren. Diensten kunnen ook de aantrekkelijkheid van hun audiovisuele inhoud vergroten door tools of systemen aan uploaders aan te bieden om de prestaties van de op de dienst geüploade inhoud te volgen en te beheren. Daardoor geven diensten uploaders de mogelijkheid om een beter inzicht te krijgen in de voorkeuren van hun kijkers, wat ertoe kan leiden dat er meer aantrekkelijke inhoud op het platform wordt aangeboden. De aanwezigheid van dergelijke tools dient zodoende te worden beschouwd als indicatie van de bijzondere relevantie van de audiovisuele inhoud voor de activiteiten van de dienst.

IV.   PROCEDURELE OPMERKINGEN

Het is aan de lidstaat die overeenkomstig artikel 28 bis van de richtlijn audiovisuele mediadiensten bevoegd is voor die dienst, om te beslissen of de dienst het aanbieden van audiovisuele inhoud als essentiële functie heeft (in de zin van artikel 1, lid 1, a bis), van de richtlijn audiovisuele mediadiensten).

Wanneer de nationale autoriteit beoordeelt of een dienst voldoet aan het criterium van de essentiële functie, moet de nationale autoriteit per geval te werk gaan en rekening houden met de specifieke kenmerken van de betrokken dienst.

De nationale autoriteiten moeten de aanbieders van diensten in kennis stellen van de lopende beoordeling en de juridische implicaties indien zij overeenkomstig de richtlijn audiovisuele mediadiensten worden beschouwd als aanbieder van een videoplatform, met het oog op het verkrijgen van de nodige informatie ten behoeve van de lopende beoordeling.

Dit mag de nationale autoriteiten echter niet beletten met de regelgevende instanties in andere lidstaten samen te werken om hun beoordeling te ondersteunen. Samenwerking kan met name gewenst zijn om relevante gegevens of informatie te verzamelen en te vermijden dat nationale regelgevende instanties uiteenlopende interpretaties van de bovengenoemde indicatoren hanteren. De Europese Groep van regelgevende instanties voor audiovisuele mediadiensten (ERGA) is het passende platform voor de bevordering van dergelijke samenwerking.

De nationale regelgevende instanties wordt verzocht de ERGA naar behoren te informeren wanneer zij beoordelen of bepaalde diensten voldoen aan het criterium van de essentiële functie en dus een videoplatformdienst zijn. De nationale regelgevende instanties dienen de ERGA met name op de hoogte te stellen van de voorlopige conclusies en van de onderliggende motivering van hun beoordeling. De ERGA dient de Commissie in dit verband op de hoogte te brengen van belangrijke of aanhoudende problemen waar de nationale regelgevende instanties op stoten bij de uitvoering. De Commissie zal het contactcomité voor audiovisuele mediadiensten op de hoogte houden van dergelijke ontwikkelingen.

---

(1)  In deze richtsnoeren dienen verwijzingen naar de richtlijn audiovisuele mediadiensten te worden verstaan als verwijzingen naar Richtlijn 2010/13/EU van het Europees Parlement en de Raad van 10 maart 2010 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake het aanbieden van audiovisuele mediadiensten (richtlijn audiovisuele mediadiensten) (PB L 95 van 15.4.2010, blz. 1), als gewijzigd bij Richtlijn (EU) 2018/1808 (PB L 303 van 28.11.2018, blz. 69).

(2)  Zoals bepaald in artikel 5 van Richtlijn (EU) 2017/541 van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2017 inzake terrorismebestrijding en ter vervanging van Kaderbesluit 2002/475/JBZ van de Raad en tot wijziging van Besluit 2005/671/JBZ van de Raad (PB L 88 van 31.3.2017, blz. 6).

(3)  Zoals bepaald in artikel 5, lid 4, van Richtlijn 2011/93/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 ter bestrijding van seksueel misbruik en seksuele uitbuiting van kinderen en kinderpornografie, en ter vervanging van Kaderbesluit 2004/68/JBZ van de Raad (PB L 335 van 17.12.2011, blz. 1).

(4)  Zoals bepaald in artikel 1 van Kaderbesluit 2008/913/JBZ van de Raad van 28 november 2008 betreffende de bestrijding van bepaalde vormen en uitingen van racisme en vreemdelingenhaat door middel van het strafrecht (PB L 328 van 6.12.2008, blz. 55).

(5)  Eveneens relevant in dit verband is overweging 6 van Richtlijn (EU) 2018/2018, waarin “niet-economische activiteiten zoals het aanbieden van audiovisuele inhoud op websites van particulieren en niet-commerciële groepen met gemeenschappelijke belangen” worden uitgesloten van het toepassingsgebied van de definitie van videoplatformdiensten.

(6)  Overeenkomstig overweging 51 van Richtlijn (EU) 2018/1808 moeten, wanneer passende maatregelen worden genomen ter bescherming van gebruikers en minderjarigen, deze nauwkeurig worden afgewogen ten opzichte van de toepasselijke grondrechten, met inbegrip van de vrijheid van meningsuiting.

(7)  Deze benadering is ook in overeenstemming met overweging 4 van Richtlijn (EU) 2018/1808, waarin wordt verduidelijkt dat socialemediadiensten onder het toepassingsgebied van de richtlijn moeten vallen wanneer zij wedijveren om dezelfde doelgroepen en inkomsten als audiovisuele mediadiensten.

(8)  In overweging 4 van de AVMSD wordt verwezen naar socialemediadiensten die “een belangrijk kanaal zijn geworden voor het delen van informatie en voor vermaak en educatie, onder meer door toegang te verstrekken tot programma’s en door gebruikers gegenereerde video’s” en “ook in die zin een aanzienlijk effect [hebben] dat zij de mogelijkheid voor gebruikers om de standpunten van andere gebruikers te vormen en te beïnvloeden, vergemakkelijken”.

(9)  Onder de tegeldemaking van audiovisuele inhoud vallen directe inkomsten en indirecte voordelen die de dienst verkrijgt. Zelfs wanneer de dienst geen directe inkomsten ontvangt, kan deze indirect profiteren van de door gebruikers geüploade en te gelde gemaakte audiovisuele inhoud. In het algemeen zal het vooruitzicht van tegeldemaking van inhoud de makers ervan stimuleren om inhoud van hogere kwaliteit te produceren teneinde views aan te trekken en daardoor inkomsten te genereren. Uiteindelijk kan dit naar verwachting een positief effect hebben op de populariteit en het succes van de dienst.

(10)  Deze termen hebben betrekking op videoadvertenties die respectievelijk voor, in of na de inhoud die zij begeleiden, worden getoond.

(11)  In overeenstemming met de in artikel 1, lid 1, a bis), van de richtlijn audiovisuele mediadiensten vastgestelde definitie van videoplatformdiensten wordt er voor deze categorie indicatoren van uitgegaan dat dergelijke tools het desbetreffende platform geen mate van controle over de audiovisuele inhoud geven die is te vergelijken met een vorm van “redactionele verantwoordelijkheid”, waardoor zij zouden moeten worden beschouwd als aanbieders van mediadiensten en niet als videoplatformdiensten (of dit het geval is, dienen de betrokken nationale regelgevende instanties van geval tot geval te beoordelen). De richtsnoeren laten ook de artikelen 12, 13 en 14 van Richtlijn 2000/31/EG onverlet, zoals verder verduidelijkt in overweging 48 van Richtlijn (EU) 2018/1808 en artikel 28 ter van de richtlijn audiovisuele mediadiensten.

---

| 7.7.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 223/10 |
| --- | --- | --- | --- |

7.7.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 223/10

---

MEDEDELING VAN DE COMMISSIE

Richtsnoeren op grond van artikel 13, lid 7, van de richtlijn audiovisuele mediadiensten voor het berekenen van het aandeel Europese producties in catalogi op aanvraag en het definiëren van de begrippen “klein publiek” en “lage omzet”

(2020/C 223/03)

I.   ACHTERGROND

De richtlijn audiovisuele mediadiensten (1) bevat aangescherpte regels voor de bevordering van Europese producties. Op grond van artikel 13, lid 1, moeten aanbieders van audiovisuele mediadiensten op aanvraag (hierna “diensten op aanvraag” of “VOD” (video-on-demand) genoemd) “een aandeel van ten minste 30 % aan Europese producties opnemen in hun catalogi en [ervoor zorgen] dat die producties aandacht krijgen”.

In artikel 13, lid 2, van de richtlijn audiovisuele mediadiensten is het volgende bepaald: “Indien de lidstaten onder hun bevoegdheid vallende aanbieders van mediadiensten verplichten een financiële bijdrage te leveren aan de totstandbrenging van Europese producties [...], kunnen zij ook van aanbieders van mediadiensten die zich tot publiek op hun grondgebied richten maar in andere lidstaten zijn gevestigd, verlangen dat zij dergelijke financiële bijdragen leveren [...].” Dergelijke bijdragen moeten “proportioneel en niet-discriminerend” zijn.

Artikel 13, lid 6, van de richtlijn audiovisuele mediadiensten voorziet erin dat ondernemingen met een lage omzet of een klein publiek moeten worden vrijgesteld van de verplichtingen uit hoofde van artikel 13, lid 1, en van de mogelijke vereisten van artikel 13, lid 2. Zoals wordt verduidelijkt in overweging 40, moeten deze vrijstellingen ervoor zorgen dat de verplichtingen inzake de bevordering van Europese producties de marktontwikkeling niet ondermijnen en de toetreding van nieuwe marktdeelnemers niet belemmeren.

Overeenkomstig artikel 13, lid 7, van de richtlijn audiovisuele mediadiensten zijn de onderhavige richtsnoeren bedoeld voor:

| a) | het berekenen van het aandeel Europese producties in de catalogi van aanbieders van diensten op aanvraag, en |
| --- | --- |

a)

het berekenen van het aandeel Europese producties in de catalogi van aanbieders van diensten op aanvraag, en

| b) | het definiëren van de begrippen “klein publiek” en “lage omzet” in het kader van de bovengenoemde vrijstellingen. |
| --- | --- |

b)

het definiëren van de begrippen “klein publiek” en “lage omzet” in het kader van de bovengenoemde vrijstellingen.

De richtsnoeren zijn niet bindend. Bij het opstellen van deze richtsnoeren heeft de Commissie het contactcomité naar behoren geraadpleegd, zoals vereist is op grond van artikel 13, lid 7. Voor zover met deze richtsnoeren uitleg wordt verstrekt over de richtlijn audiovisuele mediadiensten, laat het standpunt van de Commissie een eventuele uitlegging van deze richtlijn door het Hof van Justitie van de Europese Unie onverlet.

II.   BEREKENING VAN HET AANDEEL EUROPESE PRODUCTIES

1.   Berekening per titel

Op de markt voor lineaire audiovisuele mediadiensten (televisieomroepen) wordt het aandeel Europese producties in de programmaschema’s van de omroepen berekend op basis van de zendtijd. Artikel 16 van de richtlijn audiovisuele mediadiensten bepaalt dat de omroeporganisaties het grootste gedeelte van hun zendtijd moeten reserveren voor Europese producties. Hieruit blijkt duidelijk het tijdgebonden karakter van lineaire diensten, die slechts een beperkt aantal programma’s tegelijkertijd en gedurende een bepaalde periode kunnen uitzenden. Het element “duur” houdt dus specifiek verband met de intrinsieke kenmerken van (lineaire) televisiediensten die voor hun programmering een dagschema (24 uur) volgen.

Dergelijke beperkingen gelden niet voor aanbieders van audiovisuele mediadiensten op aanvraag. Voor diensten op aanvraag is de opneming van een bepaald programma in een catalogus niet afhankelijk van de beschikbaarheid van een tijdvenster in een programmaschema. Bovendien houdt de opneming van een bepaald programma met een bepaalde duur in een catalogus niet in dat een ander programma van dezelfde duur wordt uitgesloten of vervangen. Kortom, aanbieders van audiovisuele mediadiensten op aanvraag leggen hun catalogi niet aan op basis van tijdsgerelateerde overwegingen, maar op basis van de aantrekkelijkheid van een potentieel groot aantal individuele programma’s dat ter beschikking van de gebruiker wordt gesteld.

Ook vanuit het oogpunt van de gebruiker houdt de keuze om een programma uit een VOD-catalogus te bekijken geen tijdsbeperking in, in die zin dat de gebruiker om een bepaald programma te bekijken niet hoeft af te zien van alle andere programma’s die tegelijkertijd beschikbaar zijn. De essentie van diensten op aanvraag ligt precies in de vrijheid van de gebruiker om een individueel programma uit een catalogus te selecteren en dat wanneer en zo vaak als de gebruiker wil te bekijken.

Aangezien zowel de VOD-aanbieders als hun gebruikers keuzes maken op basis van afzonderlijke programma’s (bijvoorbeeld op basis van de waargenomen kwaliteit, aantrekkelijkheid, smaak), is de Commissie van mening dat het in het geval van VOD-diensten passender is om het aandeel Europese producties in catalogi te berekenen op basis van de titels en niet op basis van zendtijd (kijktijd).

Er zijn nog andere overwegingen die de keuze ondersteunen om de titels in de catalogi te gebruiken als meeteenheid, en niet de duur van de inhoud. Ten eerste vormen de titels zowel voor films als voor series een neutralere basis voor de berekening van het aandeel Europese producties in het programma-aanbod van VOD-aanbieders. Een berekening op basis van de duur van programma’s zou aanbieders ertoe kunnen aanzetten lange Europese producties te begunstigen (bijvoorbeeld reeksen met een groot aantal afleveringen) om gemakkelijk het aandeel van 30 % te bereiken. De berekening op basis van titels zal waarschijnlijk leiden tot een meer gediversifieerd aanbod aan Europese producties.

Ten tweede is de berekening op basis van titels waarschijnlijk minder belastend voor VOD-aanbieders dan de berekening op basis van duur. Het is waarschijnlijker dat VOD-aanbieders kijk hebben op de verhouding tussen het aantal Europese titels en het totale aantal titels in hun catalogi, dan dat zij kijk hebben op de verhouding tussen de totale kijktijd van Europese producties en de totale kijktijd van alle producties in hun catalogi.

Ten derde zal de berekening op basis van titels de controle en het toezicht door de bevoegde nationale autoriteiten vergemakkelijken, aangezien titels gemakkelijker te volgen en te controleren zijn dan de totale kijktijd.

Om al deze redenen acht de Commissie het wenselijk om het aandeel van 30 % aan Europese producties in VOD-catalogi te berekenen op basis van het (totale) aantal titels in de catalogi.

2.   Wat is een titel?

In het geval van speel- en tv-films moet elke film worden beschouwd als een titel in een catalogus. Verschillende films in een franchise (2) moeten ook worden gezien als verschillende titels in een catalogus.

Het is moeilijker om te bepalen wat een titel is in het geval van televisieseries of andere formats die in de vorm van een serie (d.w.z. in afleveringen) worden aangeboden. Afleveringen van televisieseries worden vaak in verschillende seizoenen ingedeeld. In dergelijke gevallen rijst de vraag of één titel betrekking moet hebben op de hele reeks, op één seizoen of op één afzonderlijke aflevering.

De Commissie is van mening dat één seizoen van een serie moet overeenstemmen met één titel. De berekening van series per seizoen zou zorgen voor een gelijke behandeling met speel- en tv-films. Een seizoen van een reeks is gewoonlijk het resultaat van één enkele, doorlopende creatieve inspanning van dezelfde groep auteurs/audiovisuele vakmensen, met één budget en over een aansluitende periode. Bovendien hebben de introductie op de markt en de daarmee verband houdende promotionele activiteiten vaak betrekking op individuele seizoenen. Om deze redenen kunnen de productiewerkzaamheden voor een seizoen van een reeks vergelijkbaar worden geacht met de normale productiewerkzaamheden voor een film.

Bovendien zou de berekening per seizoen de aanbieders er minder toe aanzetten Europese producties met een lange totale duur (zoals series of andere formats met veel afleveringen) te bevoordelen om het aandeel Europese producties te bereiken, hetgeen ten koste zou gaan van kortere producties met een groter potentieel bereik in de verschillende lidstaten (bv. speelfilms en hoogkwalitatieve televisieseries) (3).

Aan sommige audiovisuele producties kunnen echter hogere productiekosten verbonden zijn in vergelijking met andere producties in de catalogus, bijvoorbeeld in geval van aanzienlijke directe investeringen of licentiekosten voor topfictie, waarbij een aflevering qua duur en productiekosten vergelijkbaar is met een speelfilm. In dergelijke gevallen zouden de nationale instanties kunnen overwegen deze producties zwaarder te laten doorwegen, bijvoorbeeld op gemotiveerd verzoek van een aanbieder.

3.   Berekening per nationale catalogus

Sommige VOD-aanbieders die in de Unie actief zijn, hebben meerdere nationale catalogi die verschillend zijn samengesteld per nationale markt (lidstaat) waarop ze zijn gericht. Bij aanbieders die actief zijn in verschillende landen, is het mogelijk dat de titels van binnenlandse films in een specifieke nationale catalogus staan en niet (of slechts beperkt) beschikbaar zijn in de catalogi die dezelfde aanbieder in andere lidstaten aanbiedt (4). Daarom moet worden bepaald hoe het aandeel Europese producties in dergelijke gevallen moet worden berekend.

Artikel 13, lid 1, van de richtlijn audiovisuele mediadiensten is in essentie bedoeld om ervoor te zorgen dat VOD-aanbieders actief bijdragen aan de doelstelling om culturele diversiteit in de Unie te bevorderen door in hun aanbod een minimumaandeel aan Europese producties op te nemen. De Commissie vindt dat deze doelstelling alleen doeltreffend kan worden verwezenlijkt als wordt gewaarborgd dat elke nationale catalogus van VOD-aanbieders die actief zijn in verschillende landen, minimaal 30 % aan Europese producties bevat. Dit zal ervoor zorgen dat kijkers in elke lidstaat waar de aanbieder een nationale catalogus aanbiedt, de vereiste hoeveelheid Europese producties krijgen aangeboden. Deze benadering biedt ook het voordeel dat de verspreiding en beschikbaarheid van Europese producties in de hele Unie worden bevorderd.

Het is belangrijk om in gedachten te houden dat het land van oorsprong ervoor moet zorgen dat de catalogi van onder zijn bevoegdheid vallende VOD-aanbieders het vereiste aandeel Europese producties bevatten. Indien een onder de bevoegdheid van een lidstaat vallende VOD-aanbieder verschillende nationale catalogi aanbiedt in andere lidstaten, is het de verantwoordelijkheid van de lidstaat met rechtsbevoegdheid (d.w.z. het land van oorsprong) om de verplichting met betrekking tot het aandeel Europese producties ten aanzien van alle verschillende nationale catalogi af te dwingen.

4.   Tijdsaspect

Het feitelijke aandeel Europese producties in VOD-catalogi kan verschillen van dag tot dag. Wanneer een VOD-aanbieder bijvoorbeeld een nieuwe niet-Europese televisieserie aan de catalogus toevoegt, kan dit tot gevolg hebben dat het aandeel Europese producties tijdelijk verkleint totdat er ook andere Europese producties worden toegevoegd. Dit leidt tot de vraag op welk moment er moet worden voldaan aan het aandeel van 30 % aan Europese producties. Van aanbieders kan worden verlangd dat zij op elk moment aan de eisen voldoen, of dat ze er gemiddeld genomen aan voldoen gedurende een vooraf vastgestelde periode. Deze laatste methode zou tijdelijke schommelingen toelaten.

De richtlijn audiovisuele mediadiensten bevat geen aanwijzingen over welke van deze twee methoden de voorkeur verdient. Met beide methoden kan het gewenste doel, de bevordering van culturele diversiteit in VOD-catalogi, worden bereikt. De Commissie is dan ook van mening dat de lidstaten vrij kunnen beslissen welke methode zij hanteren om toe te zien op de naleving van artikel 13, lid 1, van de richtlijn audiovisuele mediadiensten. Wanneer de lidstaten een toezichtsmethode kiezen, moeten zij er wel terdege rekening mee houden dat de administratieve lasten in verband met de naleving en de handhaving moeten worden verlaagd en dat de transparantie en rechtszekerheid voor de VOD-aanbieders moeten worden gewaarborgd.

III.   DEFINITIE VAN DE BEGRIPPEN “KLEIN PUBLIEK” EN “LAGE OMZET”

1.   Inleidende opmerkingen

Volgens overweging 40 van de richtlijn audiovisuele mediadiensten mogen verplichtingen inzake de bevordering van Europese producties niet gelden voor aanbieders zonder significante aanwezigheid op de markt “om ervoor te zorgen dat verplichtingen inzake de bevordering van Europese producties de marktontwikkeling niet ondermijnen en om de toetreding van nieuwe marktdeelnemers mogelijk te maken”. Hoewel bovenstaande overwegingen betrekking hebben op zowel lid 1 als lid 2 van artikel 13, bevatten deze leden een aantal specifieke verschillen die in overweging moeten worden genomen:

| — | Het is aan de lidstaat van oorsprong om ervoor te zorgen dat de onder zijn bevoegdheid vallende VOD-aanbieders het in artikel 13, lid 1, vastgestelde aandeel Europese producties aanbieden; het is aan diezelfde lidstaat van oorsprong om de vrijstellingen van artikel 13, lid 6, toe te passen op dergelijke aanbieders. |
| --- | --- |

—

Het is aan de lidstaat van oorsprong om ervoor te zorgen dat de onder zijn bevoegdheid vallende VOD-aanbieders het in artikel 13, lid 1, vastgestelde aandeel Europese producties aanbieden; het is aan diezelfde lidstaat van oorsprong om de vrijstellingen van artikel 13, lid 6, toe te passen op dergelijke aanbieders.

| — | Voor artikel 13, lid 2, ligt het anders. Deze bepaling voorziet in de mogelijkheid voor elke lidstaat om niet-discriminerende en proportionele financiële bijdragen te eisen van aanbieders die zich tot publiek op hun grondgebied richten maar in een andere lidstaat zijn gevestigd. In dit geval is het aan de lidstaat waarop de aanbieder zich “richt” om zijn wetgeving inzake zowel dergelijke bijdragen als vrijstellingen uit hoofde van artikel 13, lid 6, toe te passen. |
| --- | --- |

—

Voor artikel 13, lid 2, ligt het anders. Deze bepaling voorziet in de mogelijkheid voor elke lidstaat om niet-discriminerende en proportionele financiële bijdragen te eisen van aanbieders die zich tot publiek op hun grondgebied richten maar in een andere lidstaat zijn gevestigd. In dit geval is het aan de lidstaat waarop de aanbieder zich “richt” om zijn wetgeving inzake zowel dergelijke bijdragen als vrijstellingen uit hoofde van artikel 13, lid 6, toe te passen.

Gezien deze verschillende juridische contexten is het passend om in de richtsnoeren over de vrijstellingen van artikel 13, lid 6, rekening te houden met de specifieke kenmerken van deze verplichtingen. Met name wordt erop gewezen dat, zoals verduidelijkt in overweging 36, de lidstaten financiële verplichtingen mogen opleggen aan aanbieders van mediadiensten die op hun grondgebied zijn gericht, “gezien het rechtstreekse verband tussen financiële verplichtingen en het uiteenlopende culturele beleid van de lidstaten”.

Bij het definiëren van de begrippen “klein publiek” en “lage omzet” is het dus van belang een juist evenwicht te vinden tussen de doelstellingen om enerzijds voldoende innovatieruimte voor kleinere audiovisuele spelers te behouden en anderzijds de culturele diversiteit te bevorderen door middel van een adequate financiering van Europese producties in het kader van het cultuurbeleid van de lidstaten. Hoewel de richtsnoeren erin voorzien dat ondernemingen met een lage omzet of een klein publiek zoals hieronder gedefinieerd, worden vrijgesteld van de verplichtingen uit hoofde van artikel 13, kunnen er in specifieke gevallen extra waarborgen nodig zijn, met name voor de levering van financiële bijdragen met het oog op de duurzaamheid van de financieringsregelingen in de audiovisuele en filmsector.

2.   Onderscheid tussen vrijstellingen uit hoofde van het Unierecht en het nationale recht

Met artikel 13, lid 2, van de richtlijn audiovisuele mediadiensten wordt de verplichting om financieel bij te dragen aan de bevordering van Europese producties niet geharmoniseerd. Deze bepaling biedt de lidstaten alleen de mogelijkheid om ook grensoverschrijdende aanbieders die zich tot publiek op hun grondgebied richten, te laten bijdragen door middel van directe investeringen en heffingen, met inachtneming van de beginselen van non-discriminatie en evenredigheid. Het is dus aan de lidstaat die besluit van deze mogelijkheid gebruik te maken om de desbetreffende verplichtingen te definiëren en toe te passen.

In dit opzicht zijn deze richtsnoeren niet van toepassing indien een lidstaat verplichtingen toepast of invoert op basis waarvan aanbieders van mediadiensten financieel moeten bijdragen aan de productie van Europese producties en deze vereiste alleen geldt voor in die lidstaat gevestigde aanbieders. Deze richtsnoeren worden relevant als die lidstaat dergelijke vereisten ook toepast op aanbieders die zich tot publiek op zijn grondgebied richten maar in andere lidstaten zijn gevestigd. In ieder geval zijn de vrijstellingen van artikel 13, lid 6, van de richtlijn audiovisuele mediadiensten niet bedoeld om de vrijstellingen te vervangen die op nationaal niveau zijn vastgesteld en die het toepassingsgebied van de bijdrageverplichtingen afbakenen, maar om waarborgen te bieden voor grensoverschrijdende aanbieders.

De richtsnoeren in dit deel doen dus geen afbreuk aan de vrijheid van de betrokken lidstaat om op nationaal niveau verschillende drempels vast te stellen die van toepassing zijn op onder zijn bevoegdheid vallende aanbieders.

Er zij op gewezen dat de lidstaten die de verplichtingen inzake financiële bijdragen toepassen op in andere lidstaten gevestigde aanbieders, het beginsel van non-discriminatie moeten eerbiedigen. Als zij dus op nationaal niveau vrijstellingen toepassen of invoeren die gelden voor op hun grondgebied gevestigde aanbieders, moeten deze vrijstellingen ook op niet-discriminerende wijze worden toegepast op grensoverschrijdende aanbieders, ook als de drempels hoger liggen dan de drempels die in deze richtsnoeren zijn aangegeven.

3.   Lage omzet

Wat betreft de drempel voor lage omzet die als basis voor een vrijstelling op grond van artikel 13, lid 6, moet dienen, verwijst de Commissie naar Aanbeveling 2003/361/EG betreffende de definitie van kleine, middelgrote en micro-ondernemingen (5).

Micro-ondernemingen moeten overeenkomstig een vastgesteld beleidsvormingsproces a priori worden uitgesloten van het toepassingsgebied van de voorgestelde wetgeving, tenzij wordt aangetoond dat het noodzakelijk en evenredig is dat zij in het toepassingsgebied worden opgenomen (6). Daarom is de Commissie van mening dat de drempel voor lage omzet kan worden vastgesteld aan de hand van het in de bovengenoemde aanbeveling van de Commissie ontwikkelde concept van micro-ondernemingen, met name op basis van de omzetdrempel die wordt gehanteerd in de definitie van micro-ondernemingen (d.w.z. ondernemingen met een totale jaaromzet van maximaal 2 miljoen EUR). De jaaromzet van de onderneming moet worden bepaald overeenkomstig de bepalingen van de bovengenoemde aanbeveling van de Commissie, waarbij ook rekening wordt gehouden met de omzet van partnerondernemingen en verbonden ondernemingen (7).

Door hun beperkte omvang en beperkte middelen kunnen micro-ondernemingen bijzonder worden getroffen door regelgevingskosten. Door micro-ondernemingen vrij te stellen van de verplichting om Europese producties te bevorderen (artikel 13, leden 1 en 2), wordt vermeden dat de toegang tot de markt voor nieuwkomers wordt belemmerd. Deze aanpak is dus in overeenstemming met de doelstelling om de oprichting van nieuwe ondernemingen te stimuleren en de marktontwikkeling te bevorderen.

Tegelijkertijd wordt in overweging 40 van de richtlijn audiovisuele mediadiensten bepaald dat “om een omzet als laag aan te merken rekening moet worden gehouden met de verschillen in omvang van de audiovisuele markten in de lidstaten”. In sommige lidstaten hebben de nationale markten bijvoorbeeld een omvang van slechts enkele miljoenen euro. In verschillende gevallen bedraagt hun omvang aanzienlijk minder dan 10 miljoen EUR. Op dergelijke markten kunnen zelfs micro-ondernemingen worden geacht een significante aanwezigheid te hebben.

In het licht van het bovenstaande is de Commissie van mening dat lidstaten met kleinere nationale audiovisuele markten lagere omzetdrempels moeten kunnen vaststellen. Op basis van de algemene marktkenmerken kunnen dergelijke lagere drempels gerechtvaardigd en proportioneel zijn op voorwaarde dat ondernemingen met een aandeel van minder dan 1 % van de totale inkomsten op de betrokken nationale audiovisuele markten worden vrijgesteld.

4.   Klein publiek

4.1.   VOD-diensten

4.1.1.   Methodologie

Volgens overweging 40 van de richtlijn audiovisuele mediadiensten kan een publiek “bijvoorbeeld als klein worden aangemerkt op basis van kijktijd of verkoop, afhankelijk van de aard van de dienst [...]”. Bij lineaire diensten wordt de grootte van het publiek traditioneel gemeten aan de hand van kijktijd. Er is geen gevestigd concept voor VOD-publiek en er zijn geen gestandaardiseerde sectorale metingen beschikbaar in de lidstaten. Er zijn dus geen door een derde partij gecontroleerde gegevens over het publiek beschikbaar, op basis waarvan kan worden gecontroleerd of het publiek van een specifieke VOD-aanbieder klein is. Hoewel deze situatie in de toekomst kan veranderen, is het in dit stadium niettemin noodzakelijk om een praktische methode vast te stellen om met betrekking tot VOD-aanbieders te bepalen wat een klein publiek is in de zin van artikel 13 van de richtlijn audiovisuele mediadiensten.

Zoals uiteengezet in overweging 40 kan het publiek “bijvoorbeeld” worden gemeten op basis van de verkoop van de diensten. Bij gebrek aan vastgestelde sectorale metingen beschouwt de Commissie dit momenteel als de meest geschikte methode voor het meten van het publiek in de VOD-sector.

Hoewel de richtlijn de lidstaten in beginsel niet verbiedt om alternatieve criteria te hanteren, gaan de onderhavige richtsnoeren daarom uit van een methode om het publiek van VOD-aanbieders te bepalen op basis van de verkoop van de diensten.

In een VOD-omgeving is het aantal gebruikers/kijkers van een bepaalde dienst een maatstaf voor de verkoop ervan. Het publiek kan met name worden bepaald op basis van het aantal actieve gebruikers van een bepaalde dienst, bijvoorbeeld het aantal betalende abonnees van SVOD (Subscription Video on Demand), het aantal unieke klanten/unieke accounts die worden gebruikt voor de aankoop van producties voor TVOD (Transactional Video on Demand) en het aantal unieke bezoekers voor AVOD (Advertising Video on Demand).

In het geval van TVOD-diensten zou met een actieve gebruiker bijvoorbeeld een gebruiker kunnen worden bedoeld die in een bepaalde periode ten minste één titel in de catalogus heeft aangeschaft. In het geval van AVOD kan het publiek worden beschouwd als het gemiddeld aantal actieve gebruikers in een bepaalde periode. In het geval van abonnees die voor gebundelde diensten betalen, waaronder ook een VOD-account, is het mogelijk dat het aantal gebruikers van de VOD-diensten niet accuraat wordt weergegeven door het aantal betalende abonnees van die gebundelde diensten als geheel, aangezien sommige gebruikers misschien geen VOD-gebruikers zijn. In dergelijke gevallen kunnen de nationale autoriteiten een meetmethode toepassen op basis van de gebruikers die in een bepaalde periode daadwerkelijk toegang hebben gehad tot de video-inhoud van de dienst. In al deze gevallen moet de in aanmerking genomen periode passend en betekenisvol zijn (d.w.z. niet te kort zijn), vooraf worden vastgesteld en bij de uitvoering niet belastend zijn.

In de praktijk moet het publiek worden bepaald op basis van het aandeel actieve gebruikers dat door een bepaalde dienst wordt bereikt: het publiek van een VOD-dienst zou het aantal gebruikers zijn gedeeld door het totale aantal gebruikers van (soortgelijke) op de nationale markt beschikbare VOD-diensten, vermenigvuldigd met 100 om een percentage te verkrijgen.

Aangezien de kijkdichtheid een goede maatstaf voor de verkoop is en de marktpositie van de betrokken dienst in deze sector weerspiegelt, zouden aanbieders met een gering aantal actieve gebruikers geen significante aanwezigheid op de markt hebben, waardoor de toepassing van de vrijstelling van artikel 13, lid 6, gerechtvaardigd zou zijn. Deze methode sluit ook dicht aan bij het begrip “kijkdichtheid”, dat betrekking heeft op tv-toestellen die in een bepaalde periode op specifieke kanalen worden afgestemd, in verhouding tot het totale aantal tv-toestellen in de steekproef.

4.1.2.   Drempel

De Commissie is van mening dat aanbieders met een kijkdichtheid van minder dan 1 % in een bepaalde lidstaat moeten worden geacht een klein publiek te hebben. Deze drempel wijst op een beperkt gebruik van de diensten van dergelijke aanbieders in vergelijking met de betrokken nationale markten. Dit kan bijvoorbeeld het geval zijn omdat een aanbieder nieuw is op die nationale markt. Op basis van de beschikbare gegevens hebben de belangrijkste SVOD-aanbieders in Europa (8) doorgaans veel meer dan 1 % marktaandeel op de nationale markten waar zij actief zijn.

In het licht van het bovenstaande acht de Commissie het in beginsel passend om aanbieders met een kijkdichtheid van minder dan 1 % in de betrokken lidstaat vrij te stellen van de verplichtingen uit hoofde van artikel 13.

Met betrekking tot artikel 13, lid 1, betekent dit dat de betrokken aanbieders door hun lidstaat van oorsprong worden vrijgesteld van de verplichting om het desbetreffende aandeel te verwezenlijken in hun catalogi (bedoeld voor de lidstaat van oorsprong of andere lidstaten) waarvan de kijkdichtheid lager is dan de bovengenoemde drempel. Met betrekking tot artikel 13, lid 2, betekent dit dat de betrokken aanbieders door de lidstaat waarop zij zich richten, worden vrijgesteld van de verplichting om financieel bij te dragen aan de totstandbrenging van Europese producties.

4.2.   Lineaire audiovisuele mediadiensten

Voor lineaire diensten is de kijkdichtheid een gevestigd concept en bestaan er in verschillende lidstaten meetdiensten voor de kijkcijfers. De definitie van een klein publiek moet daarom worden gebaseerd op indicatoren die reeds zijn aanvaard en worden gebruikt in het kader van de richtlijn audiovisuele mediadiensten, namelijk de voor het referentiejaar berekende dagelijkse kijkdichtheid (9).

Wat de aanwezigheid van buitenlandse aanbieders betreft, verschilt de markt voor lineaire diensten van de VOD-markt. De nationale VOD-markten worden grotendeels gedomineerd door buitenlandse aanbieders; dit geldt niet voor lineaire diensten. De belangrijkste spelers zijn doorgaans tv-groepen die in het algemeen hun hele kijkdichtheid of grote delen van hun kijkdichtheid op de binnenlandse markt bereiken. Volgens een recente studie wordt de audiovisuele markt in de EU gekenmerkt door een beperkt aantal tv-kanalen dat een groot deel van het publiek bereikt. De overgrote meerderheid van de zenders heeft een lage kijkdichtheid: slechts 5 % van de tv-zenders heeft een kijkdichtheid van meer dan 10 % en ongeveer 80 % van de tv-zenders in de EU-lidstaten heeft een kijkdichtheid van 2 % of minder (10).

Om te bepalen onder welke drempel sprake is van een klein publiek, moet er rekening worden gehouden met de aanwezigheid en positionering, qua kijkdichtheid, van de kanalen op de markt voor lineaire audiovisuele mediadiensten. Rekening houdend met de eigenheid van de markt voor lineaire diensten, moeten grensoverschrijdende kanalen met een individuele kijkdichtheid van minder dan 2 % in een bepaalde lidstaat worden geacht een klein publiek te hebben in de zin van artikel 13, lid 6, van de richtlijn audiovisuele mediadiensten (11). Met name in het geval van aanbieders met verscheidene doelgroepen kunnen de lidstaten de algemene positie van de aanbieder op de nationale markt in aanmerking nemen voor de toepassing van de vrijstelling (12).

5.   Aanpassingen om rekening te houden met de specifieke aard van de financiële bijdragen

In artikel 13, lid 2, van de richtlijn audiovisuele mediadiensten wordt verwezen naar twee soorten financiële bijdragen voor de totstandbrenging van Europese producties: directe investeringen in audiovisuele inhoud en bijdragen aan nationale fondsen (heffingen). De Commissie is van mening dat bij de vaststelling van geschikte drempels rekening moet worden gehouden met de verschillende gevolgen van deze soorten bijdragen voor grensoverschrijdende aanbieders. Directe investering (bv. productie, coproductie, verwerving van rechten voor producties) impliceert in het algemeen een grotere zakelijke inspanning dan de betaling van een heffing, omdat de mate van financiële betrokkenheid en de daaraan verbonden risico’s verschillen. Of de investeringsverplichting wordt nagekomen, hangt ook af van de beschikbaarheid van Europese producties, zoals productieprojecten waarin een aanbieder met de beschikbare middelen kan investeren.

De Commissie begrijpt dat het in sommige lidstaten, afhankelijk van met name de omvang en structuur van de audiovisuele markt, belangrijk kan worden geacht ook verplichtingen inzake financiële bijdragen toe te passen op diensten op aanvraag met een omzet van minder dan 2 miljoen EUR of met een kijkdichtheid van minder dan 1 %, alsook op grensoverschrijdende lineaire diensten met een kijkdichtheid van minder dan 2 %, in het bijzonder betaaltelevisiediensten, aangezien hun aanwezigheid op de nationale markten nog steeds als belangrijk kan worden beschouwd. Om op dergelijke situaties te kunnen inspelen, kunnen de lidstaten besluiten lagere drempels te gebruiken in naar behoren gemotiveerde gevallen en in overeenstemming met hun doelstellingen inzake cultuurbeleid, waaronder de doelstelling om de duurzaamheid van de financieringsregelingen in de audiovisuele en filmsector te waarborgen.

Deze drempels en de opgelegde financiële bijdragen moeten op de financiële draagkracht van de dienst worden afgestemd, moeten voldoen aan de beginselen van non-discriminatie en evenredigheid, mogen de marktontwikkeling niet ondermijnen en moeten de toetreding van nieuwe spelers tot de markt toelaten.

Wat de verplichtingen inzake grensoverschrijdende directe investeringen betreft, verzoekt de Commissie de lidstaten, met name die met grotere audiovisuele markten, om ook te overwegen ondernemingen met een totale omzet van meer dan 2 miljoen EUR (13) vrij te stellen door een hogere drempel vast te stellen, of hen ten minste minder zware investeringsverplichtingen op te leggen, met name rekening houdend met de moeite die het hen mogelijk kan kosten om audiovisuele producties te vinden waarin zij met de beschikbare middelen in de betrokken lidstaten kunnen investeren.

IV.   PROCEDURELE OPMERKINGEN

Hoewel het de nationale instanties zijn die uitvoering geven aan artikel 13, leden 1 en 2, van de richtlijn audiovisuele mediadiensten, worden zij aangemoedigd om actief samen te werken met hun collega’s in andere lidstaten op de gebieden die onder deze richtsnoeren vallen. Samenwerking kan met name aangewezen zijn om relevante gegevens of informatie te verzamelen en te vermijden dat nationale instanties uiteenlopende interpretaties hanteren. De Europese Groep van regelgevende instanties voor audiovisuele mediadiensten (ERGA) kan een passend platform zijn voor de bevordering van dergelijke samenwerking.

In het licht van het bovenstaande wordt aan de nationale regelgevende instanties gevraagd om binnen de ERGA informatie, gegevens en beste praktijken uit te wisselen en eventuele problemen bij de toepassing van deze richtsnoeren te bespreken. De ERGA dient de Commissie in dit verband op de hoogte te brengen van belangrijke problemen waar de nationale regelgevende instanties op stoten bij de uitvoering. De Commissie zal het contactcomité voor audiovisuele mediadiensten op de hoogte houden van dergelijke ontwikkelingen.

In het kader van de rapportageverplichtingen uit hoofde van artikel 13, lid 4, van de richtlijn audiovisuele mediadiensten moeten de lidstaten de Commissie op de hoogte stellen van de toepassing van deze richtsnoeren.

---

(1)  In deze richtsnoeren dienen verwijzingen naar de richtlijn audiovisuele mediadiensten te worden verstaan als verwijzingen naar Richtlijn 2010/13/EU betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake het aanbieden van audiovisuele mediadiensten (richtlijn audiovisuele mediadiensten) (PB L 95 van 15.4.2010, blz. 1), als gewijzigd bij Richtlijn (EU) 2018/1808 van het Europees Parlement en de Raad van 14 november 2018 (PB L 303 van 28.11.2018, blz. 69).

(2)  Een franchise moet worden opgevat als een opeenvolging van verwante films in dezelfde fictieve wereld.

(3)  Volgens een studie van het Europees Waarnemingscentrum voor de audiovisuele sector worden in de EU meestal korte formats geproduceerd (tv-fictie met maximaal 26 afleveringen). Bij tv-fictie bestaat 90 % van alle titels uit niet meer dan 26 afleveringen, met 44 % tv-films (1‐2 delen). Ze maken echter slechts een beperkt deel van alle geproduceerde uren fictie uit, namelijk 33 % van het totaal. Lange fictieprogramma’s maken daarentegen slechts 10 % uit van het aantal geproduceerde titels, maar zijn goed voor 67 % van alle geproduceerde uren fictie. Uit dezelfde studie blijkt dat kortere formats kunnen worden beschouwd als hoogkwalitatieve tv-fictie, met een potentieel voor coproducties en uitvoer, terwijl lange formats over het algemeen lagere productiekosten en een sterkere nationale achtergrond hebben en waarschijnlijk minder internationaal potentieel. Zo bekeken kan de berekening op basis van titels en seizoenen positieve gevolgen hebben voor de verspreiding van Europese producties met internationaal potentieel. Zie G. Fontaine, TV fiction production in the European Union, Europees Waarnemingscentrum voor de audiovisuele sector, Straatsburg, 2017.

(4)  C. Grece, Films in VOD catalogues — Origin, Circulation and Age — Edition 2018, Europees Waarnemingscentrum voor de audiovisuele sector, Straatsburg, 2018.

(5)  Aanbeveling 2003/361/EG van de Commissie van 6 mei 2003 betreffende de definitie van kleine, middelgrote en micro-ondernemingen (kennisgeving geschied onder nummer C(2003) 1422) (PB L 124 van 20.5.2003, blz. 36).

(6)  http://ec.europa.eu/smart-regulation/impact/key_docs/docs/meg_guidelines.pdf

(7)  Zie met name de artikelen 3 en 6 van de aanbeveling.

(8)  Zie bijvoorbeeld “Main OTT SVOD groups in Europe by estimated number of subscribers” (december 2018), gepubliceerd als onderdeel van het jaarboek 2019 van het Europees Waarnemingscentrum voor de audiovisuele sector, Straatsburg, december 2018.

(9)  Zie Revised guidelines for monitoring the application of Articles 16 and 17 of the Audiovisual and Media Services (AVMS) Directive, Doc CC AVMSD (2011) 2, blz. 3.

(10)  A. Schneeberger, The internationalisation of TV audience markets in Europe, Europees Waarnemingscentrum voor de audiovisuele sector, Straatsburg, 2019, blz. 16.

(11)  Kenmerkend voor dergelijke markten is dat een aantal kanalen een zeer grote kijkdichtheid heeft (doorgaans hebben de 20 % grootste zenders samen een kijkdichtheid van 80 %) en een groot aantal kanalen een klein publiek heeft (gemiddeld 80 % van de tv-zenders in Europa heeft een kijkdichtheid van 2 % of minder).

(12)  Zij kunnen oordelen of de aanbieder algemeen genomen behoort tot de grootste aanbieders die samen een kijkdichtheid van 80 % in dat land hebben.

(13)  Berekend overeenkomstig de bepalingen van Aanbeveling 2003/361/EG van de Commissie betreffende de definitie van kleine, middelgrote en micro-ondernemingen, hierboven vermeld.

---

IV Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Europese Commissie

| 7.7.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 223/17 |
| --- | --- | --- | --- |

7.7.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 223/17

---

Wisselkoersen van de euro (1)

6 juli 2020

(2020/C 223/04)

1 euro =

| | Munteenheid | Koers |
| --- | --- | --- |
| USD | US-dollar | 1,1325 |
| JPY | Japanse yen | 121,78 |
| DKK | Deense kroon | 7,4516 |
| GBP | Pond sterling | 0,90505 |
| SEK | Zweedse kroon | 10,4848 |
| CHF | Zwitserse frank | 1,0642 |
| ISK | IJslandse kroon | 157,20 |
| NOK | Noorse kroon | 10,6218 |
| BGN | Bulgaarse lev | 1,9558 |
| CZK | Tsjechische koruna | 26,705 |
| HUF | Hongaarse forint | 352,83 |
| PLN | Poolse zloty | 4,4689 |
| RON | Roemeense leu | 4,8375 |
| TRY | Turkse lira | 7,7743 |
| AUD | Australische dollar | 1,6230 |
| CAD | Canadese dollar | 1,5333 |
| HKD | Hongkongse dollar | 8,7769 |
| NZD | Nieuw-Zeelandse dollar | 1,7293 |
| SGD | Singaporese dollar | 1,5753 |
| KRW | Zuid-Koreaanse won | 1 350,51 |
| ZAR | Zuid-Afrikaanse rand | 19,2761 |
| CNY | Chinese yuan renminbi | 7,9498 |
| HRK | Kroatische kuna | 7,5610 |
| IDR | Indonesische roepia | 16 328,00 |
| MYR | Maleisische ringgit | 4,8441 |
| PHP | Filipijnse peso | 55,871 |
| RUB | Russische roebel | 81,3769 |
| THB | Thaise baht | 35,158 |
| BRL | Braziliaanse real | 5,9745 |
| MXN | Mexicaanse peso | 25,1207 |
| INR | Indiase roepie | 84,4535 |

Munteenheid

Koers

USD

US-dollar

1,1325

JPY

Japanse yen

121,78

DKK

Deense kroon

7,4516

GBP

Pond sterling

0,90505

SEK

Zweedse kroon

10,4848

CHF

Zwitserse frank

1,0642

ISK

IJslandse kroon

157,20

NOK

Noorse kroon

10,6218

BGN

Bulgaarse lev

1,9558

CZK

Tsjechische koruna

26,705

HUF

Hongaarse forint

352,83

PLN

Poolse zloty

4,4689

RON

Roemeense leu

4,8375

TRY

Turkse lira

7,7743

AUD

Australische dollar

1,6230

CAD

Canadese dollar

1,5333

HKD

Hongkongse dollar

8,7769

NZD

Nieuw-Zeelandse dollar

1,7293

SGD

Singaporese dollar

1,5753

KRW

Zuid-Koreaanse won

1 350,51

ZAR

Zuid-Afrikaanse rand

19,2761

CNY

Chinese yuan renminbi

7,9498

HRK

Kroatische kuna

7,5610

IDR

Indonesische roepia

16 328,00

MYR

Maleisische ringgit

4,8441

PHP

Filipijnse peso

55,871

RUB

Russische roebel

81,3769

THB

Thaise baht

35,158

BRL

Braziliaanse real

5,9745

MXN

Mexicaanse peso

25,1207

INR

Indiase roepie

84,4535

---

(1)  Bron: door de Europese Centrale Bank gepubliceerde referentiekoers.

---

V Bekendmakingen

PROCEDURES IN VERBAND MET DE UITVOERING VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK MEDEDINGINGSBELEID

Europese Commissie

| 7.7.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 223/18 |
| --- | --- | --- | --- |

7.7.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 223/18

---

Voorafgaande aanmelding van een concentratie

(Zaak M.9880 — Permira/Warburg/Tilney/Smith & Williamson

Voor de vereenvoudigde procedure in aanmerking komende zaak

(Voor de EER relevante tekst)

(2020/C 223/05)

1.

Deze aanmelding betreft de volgende ondernemingen:

| — | Permira Holdings Limited (“Permira”, Guernsey); |
| --- | --- |

—

Permira Holdings Limited (“Permira”, Guernsey);

| — | Warburg Pincus LLC (“Warburg Pincus”, Verenigde Staten); |
| --- | --- |

—

Warburg Pincus LLC (“Warburg Pincus”, Verenigde Staten);

| — | Tilney Group Limited (“Tilney”, Verenigd Koninkrijk) dat onder uiteindelijke zeggenschap staat van Permira Holdings Limited (“Permira”, Guernsey), en |
| --- | --- |

—

Tilney Group Limited (“Tilney”, Verenigd Koninkrijk) dat onder uiteindelijke zeggenschap staat van Permira Holdings Limited (“Permira”, Guernsey), en

| — | Smith & Williamson Holdings Limited (“Smith & Williamson”, Verenigd Koninkrijk). |
| --- | --- |

—

Smith & Williamson Holdings Limited (“Smith & Williamson”, Verenigd Koninkrijk).

Permira en Warburg Pincus verkrijgen gezamenlijke zeggenschap in de zin van artikel 3, lid 1, onder b), en artikel 3, lid 4, van de concentratieverordening over het geheel van Smith & Williamson en Tilney. De concentratie komt tot stand door de verwerving van aandelen.

2.

| — | Permira: private-equityonderneming die beleggingsbeheerdiensten verleent aan een aantal beleggingsfondsen; |
| --- | --- |

—

Permira: private-equityonderneming die beleggingsbeheerdiensten verleent aan een aantal beleggingsfondsen;

| — | Warburg Pincus: wereldwijde private-equityonderneming met hoofdkantoor gevestigd in New York. De portefeuilleondernemingen van Warburg Pincus zijn actief in verschillende sectoren, waaronder energie, financiële diensten, gezondheidszorg, industriële en zakelijke diensten, technologie, media en telecommunicatie; |
| --- | --- |

—

Warburg Pincus: wereldwijde private-equityonderneming met hoofdkantoor gevestigd in New York. De portefeuilleondernemingen van Warburg Pincus zijn actief in verschillende sectoren, waaronder energie, financiële diensten, gezondheidszorg, industriële en zakelijke diensten, technologie, media en telecommunicatie;

| — | Tilney: onafhankelijke vermogensbeheeronderneming met hoofdkantoor in Londen en kantoren verspreid over het Verenigd Koninkrijk. Zij is hoofdzakelijk actief op het gebied van financiële planning, beleggingsbeheer en adviesdiensten aan particuliere klanten; |
| --- | --- |

—

Tilney: onafhankelijke vermogensbeheeronderneming met hoofdkantoor in Londen en kantoren verspreid over het Verenigd Koninkrijk. Zij is hoofdzakelijk actief op het gebied van financiële planning, beleggingsbeheer en adviesdiensten aan particuliere klanten;

| — | Smith & Williamson: onafhankelijke financiële en professionele dienstverlener met hoofdkantoor in Londen en kantoren verspreid over het Verenigd Koninkrijk en Ierland. Smith & Williamson verleent professionele, financiële en beleggingsbeheerdiensten aan particulieren en ondernemingen. |
| --- | --- |

—

Smith & Williamson: onafhankelijke financiële en professionele dienstverlener met hoofdkantoor in Londen en kantoren verspreid over het Verenigd Koninkrijk en Ierland. Smith & Williamson verleent professionele, financiële en beleggingsbeheerdiensten aan particulieren en ondernemingen.

3.

Er zij op gewezen dat deze zaak in aanmerking komt voor de vereenvoudigde procedure zoals uiteengezet in de mededeling van de Commissie betreffende een vereenvoudigde procedure voor de behandeling van bepaalde concentraties krachtens Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (2).

4.

Deze opmerkingen moeten de Commissie uiterlijk tien dagen na de datum van deze bekendmaking hebben bereikt. De volgende referentie moet altijd worden vermeld:

M.9880 — Permira/Warburg/Tilney/Smith & Wiliamson

Opmerkingen kunnen per e‐mail, per fax of per post aan de Commissie worden toegezonden. Gelieve de onderstaande contactgegevens te gebruiken:

E‐mail: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu

Fax +32 22964301

Postadres:

| Europese Commissie |
| --- |
| Directoraat-generaal Concurrentie |
| Griffie voor concentraties |
| 1049 Brussel |
| BELGIË |

Europese Commissie

Directoraat-generaal Concurrentie

Griffie voor concentraties

1049 Brussel

BELGIË

---

(1)  PB L 24 van 29.1.2004, blz. 1 (“de concentratieverordening”).

1

(2)  PB C 366 van 14.12.2013, blz. 5.

2

---

ANDERE HANDELINGEN

Europese Commissie

| 7.7.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 223/20 |
| --- | --- | --- | --- |

7.7.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 223/20

---

Bekendmaking van een aanvraag tot goedkeuring van een niet-minimale wijziging van een productdossier overeenkomstig artikel 50, lid 2, onder a), van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen

(2020/C 223/06)

Deze bekendmaking verleent het recht om binnen drie maanden na de datum van deze bekendmaking op grond van artikel 51 van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad (1) bezwaar aan te tekenen tegen de wijzigingsaanvraag.

AANVRAAG TOT GOEDKEURING VAN EEN NIET-MINIMALE WIJZIGING VAN HET PRODUCTDOSSIER INZAKE BESCHERMDE OORSPRONGSBENAMINGEN/BESCHERMDE GEOGRAFISCHE AANDUIDINGEN

Aanvraag tot goedkeuring van een wijziging overeenkomstig artikel 53, lid 2, eerste alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012

“Casciotta d’Urbino”

EU-nr.: PDO-IT-0005-AM01 — 30.7.2018

BOB (X) BGA ( )

1.   Aanvragende groepering en rechtmatig belang

Consorzio di Tutela Casciotta d’Urbino DOP (consortium voor de bescherming van de beschermde oorsprongsbenaming “Casciotta d’Urbino”), Via Corbara, 81 — 61030 Colli Metauro (Pesaro e Urbino, Italia), tel. +39 0721879832, fax +39 0721879807; e‐mail: casciottadiurbino@.it

Het consortium voor de bescherming van de beschermde oorsprongsbenaming “Casciotta d’Urbino” bestaat uit producenten van “Casciotta d’Urbino”-kaas en heeft uit hoofde van artikel 13, lid 1, van decreet nr. 12511 van het Ministerie van Landbouw-, Voedsel- en Bosbouwbeleid van 14 oktober 2013 het recht een wijziging in te dienen.

2.   Lidstaat of derde land

Italië

3.   Rubriek van het productdossier waarop de wijziging(en) betrekking heeft/hebben

| ☐ | Productnaam |
| --- | --- |

☐

Productnaam

| ☒ | Beschrijving van het product |
| --- | --- |

☒

Beschrijving van het product

| ☒ | Geografisch gebied |
| --- | --- |

☒

Geografisch gebied

| ☒ | Bewijs van oorsprong |
| --- | --- |

☒

Bewijs van oorsprong

| ☒ | Werkwijze voor het verkrijgen van het product |
| --- | --- |

☒

Werkwijze voor het verkrijgen van het product

| ☐ | Verband |
| --- | --- |

☐

Verband

| ☒ | Etikettering |
| --- | --- |

☒

Etikettering

| ☒ | Overige: de namen van de artikelen van het productdossier worden gewijzigd en er worden enkele artikelen met betrekking tot de benaming en de controle-instantie ingevoegd. |
| --- | --- |

☒

Overige: de namen van de artikelen van het productdossier worden gewijzigd en er worden enkele artikelen met betrekking tot de benaming en de controle-instantie ingevoegd.

4.   Aard van de wijziging(en)

| ☐ | Wijziging van een productdossier van een geregistreerde BOB of BGA die overeenkomstig artikel 53, lid 2, derde alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012 niet als minimaal kan worden beschouwd. |
| --- | --- |

☐

Wijziging van een productdossier van een geregistreerde BOB of BGA die overeenkomstig artikel 53, lid 2, derde alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012 niet als minimaal kan worden beschouwd.

| ☒ | Wijziging van een productdossier van een geregistreerde BOB of BGA waarvoor geen enig document (of gelijkwaardig document) is bekendgemaakt, die overeenkomstig artikel 53, lid 2, derde alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012 niet als minimaal kan worden beschouwd. |
| --- | --- |

☒

Wijziging van een productdossier van een geregistreerde BOB of BGA waarvoor geen enig document (of gelijkwaardig document) is bekendgemaakt, die overeenkomstig artikel 53, lid 2, derde alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012 niet als minimaal kan worden beschouwd.

5.   Wijziging(en)

De BOB “Casciotta d’Urbino” is geregistreerd bij Verordening (EG) nr. 1107/96 van de Commissie overeenkomstig de in artikel 17 van Verordening (EEG) nr. 2081/92 van de Raad vastgelegde procedure.

De gegevens van de betreffende BOB zijn te vinden in het decreet van het Ministerie van Landbouw-, Voedsel- en Bosbouwbeleid van 4 augustus 1993, in de samenvatting en in een verslag van vijf bladzijden.

Met deze wijziging worden derhalve alle gegevens uit deze verschillende documenten aan het productdossier toegevoegd waarmee het productdossier in overeenstemming wordt gebracht met de verordening.

Beschrijving van het product

De wijziging betreft artikel 2 van het productdossier (decreet van het Ministerie van Landbouw-, Voedsel- en Bosbouwbeleid van 4 augustus 1995), nu punt 3.2 van het enig document.

| — | De maximale hoogte van de kaaswielen wordt verhoogd. |
| --- | --- |

—

De maximale hoogte van de kaaswielen wordt verhoogd.

De huidige tekst luidt als volgt:

“Wielhoogte tussen 5 cm en 7 cm”.

De tekst wordt vervangen door:

“Wielhoogte tussen 5 cm en 9 cm”.

Zoals uit inspecties van de afgelopen jaren is gebleken, kan het kaaswiel hoger zijn dan de 7 cm die momenteel in het productdossier staat vermeld; de diameter en het gewicht blijven onveranderd.

Deze afmeting moet worden gecorrigeerd om te voorkomen dat wordt vastgesteld dat kazen niet aan de voorschriften voldoen, enkel vanwege een fout die is gemaakt bij het opstellen van het productdossier doordat de beschikbare gegevens de omstandigheden bij de kaasbereiding van “Casciotta d’Urbino” niet volledig weergaven.

| — | De volgende zin wordt toegevoegd:

  “Elke stof die volgens de toepasselijke voorschriften is toegelaten, mag worden gebruikt om op het oppervlak van de kaas aan te brengen. Deze buitenste laag (korst) is niet eetbaar.”. |
| --- | --- |

—

De volgende zin wordt toegevoegd:

“Elke stof die volgens de toepasselijke voorschriften is toegelaten, mag worden gebruikt om op het oppervlak van de kaas aan te brengen. Deze buitenste laag (korst) is niet eetbaar.”.

Hoewel deze praktijk, die door sommige kaasmakers wordt toegepast, niet wordt verboden door het huidige productdossier, lijkt het raadzaam deze expliciete verwijzing toe te voegen.

Geografisch gebied

Geografisch gebied

Het geografische gebied is aangepast in verband met administratieve wijzigingen die tot gevolg hebben dat sommige gemeenten deel uitmaken van de provincie Rimini. Artikel 1 van het productdossier (decreet van het Ministerie van Landbouw-, Voedsel- en Bosbouwbeleid van 4 augustus 1995), punt f) van de samenvatting, punt 4 van het enig document.

De huidige formulering luidt:

““Casciotta d’Urbino” wordt bereid en gerijpt in de provincie Pesaro e Urbino, waar ook de gebruikte melk vandaan komt.”.

De tekst wordt vervangen door:

““Casciotta d’Urbino” wordt bereid en gerijpt in de provincie Pesaro e Urbino, evenals in de gemeenten Novafeltria, Talamello, Sant’Agata Feltria, Casteldelci, Maiolo, San Leo en Pennabilli in de provincie Rimini. Dit is tevens het gebied waar de gebruikte melk vandaan komt.”.

Het geografische gebied zelf is niet gewijzigd, maar sommige gemeenten die ten tijde van de registratie van de benaming deel uitmaakten van de provincie Pesaro e Urbino, maken nu deel uit van de provincie Rimini.

Bewijs van oorsprong

Bewijs van oorsprong

Er wordt een specifiek artikel over bewijs van oorsprong toegevoegd, dat momenteel niet in het productdossier is opgenomen.

Dit artikel luidt:

“Artikel 4

Artikel 4

Bewijs van oorsprong

Elke fase van het productieproces wordt gecontroleerd en alle in- en outputs worden geregistreerd. Zo kan de traceerbaarheid van het product worden gegarandeerd. Ook de vermelding van de landbouwers, kaasmakerijen, kaasrijpers, portiesnijders en verpakkers in door de controle-instantie bijgehouden registers en de onverwijlde aangifte van alle geproduceerde hoeveelheden dragen hieraan bij. Alle personen en entiteiten die ingeschreven zijn in de registers, worden onderworpen aan de controle door de controle-instantie volgens de bepalingen van het productdossier en het betreffende controleplan.”.

Door de toevoeging van gegevens over het bewijs van de oorsprong wordt het productdossier in overeenstemming gebracht met Verordening (EU) nr. 1151/2012.

Werkwijze voor het verkrijgen van het product

Werkwijze voor het verkrijgen van het product

| — | De eerste alinea van artikel 2 van het productdossier is gewijzigd door het schrappen van:






  — | de beschrijving van de kaas als “halfverhitte kaas”; |
| --- | --- | --- |

—

De eerste alinea van artikel 2 van het productdossier is gewijzigd door het schrappen van:

—

de beschrijving van de kaas als “halfverhitte kaas”;

| — | de woorden “van twee melkbeurten per dag”. |
| --- | --- |

—

de woorden “van twee melkbeurten per dag”.

De huidige formulering:

““Casciotta d’Urbino” is een halfverhitte kaas gemaakt van melk — tussen 70 % en 80 % volle schapenmelk en de overige 20‐30 % volle koemelk van twee melkbeurten per dag — uit het gebied zoals beschreven in artikel 3.”,

wordt vervangen door:

““Casciotta d’Urbino” is een kaas gemaakt van melk — tussen 70 % en 80 % volle schapenmelk en de overige 20‐30 % volle koemelk — uit het gebied zoals beschreven in artikel 3.”.

De reden dat het woord “halfverhitte” is geschrapt, is dat “Casciotta d’Urbino” niet voldoet aan de eisen om in de meest gebruikte classificaties als “halfverhitte kaas” (formaggio a pasta semicotta) te worden gedefinieerd. In de loop der jaren heeft deze definitie een aantal problemen in de controlefase opgeleverd. De schrapping van deze term corrigeert derhalve een onjuistheid in het huidige productdossier en heeft geen gevolgen voor de specificiteit of de kenmerken van het product.

De verwijzing naar twee melkbeurten per dag is geschrapt om de mogelijkheid open te laten om robotmelksystemen te gaan gebruiken.

Al vele jaren blijkt uit tests dat een controle of een kaas de vereiste vet/caseïne-verhouding heeft, volstaat om te waarborgen dat deze aan de in het productdossier vastgelegde kenmerken voldoet. Het gebruik van robotmelksystemen heeft geen invloed op de eigenschappen van de melk in technisch of wetenschappelijk opzicht, maar verbetert wel het dierenwelzijn.

| — | Details van veerassen en ‐-voeders die tot nu toe alleen vermeld stonden in documenten die in het bezit zijn van het consortium voor de bescherming van de beschermde oorsprongsbenaming “Casciotta d’Urbino”, worden opgenomen in het productdossier. |
| --- | --- |

—

Details van veerassen en ‐-voeders die tot nu toe alleen vermeld stonden in documenten die in het bezit zijn van het consortium voor de bescherming van de beschermde oorsprongsbenaming “Casciotta d’Urbino”, worden opgenomen in het productdossier.

De lijst met rassen waarnaar wordt verwezen in het dossier voor de registratie van de naam “Casciotta d’Urbino”, moet in feite worden gezien als een representatieve maar niet volledige lijst van schapenrassen die ten tijde van de registratie aanwezig waren op de bedrijven.

In de documentatie die bij de aanvraag tot registratie in de dossiers van de Commissie is gevoegd, worden geen runderrassen genoemd, maar wel de volgende schapenrassen: Sarda, Sopravvissana, Gentile di Puglia, Vissana en Merino.

In de uitgebreidere en gedetailleerdere documenten van het consortium van producenten worden de volgende dierenrassen vermeld:

schapenrassen: Sarda, Sopravvissana, Gentile di Puglia, Merino, Comisana, Massese, Vissana, Cornella Bianca, Fabrianese, Pinzirita en kruisingen van deze rassen;

runderrassen: Frisona Italiana, Bruna, Pezzata Rossa, Jersey en kruisingen van deze rassen.

Dienovereenkomstig wordt de volledige lijst met schapen- en runderrassen waarvan de melk wordt gebruikt voor de productie van “Casciotta d’Urbino”, in de voorgestelde bewoordingen toegevoegd aan het productdossier.

Tevens wordt voorgesteld de volgende schapenrassen toe te voegen: Delle Langhe, Lacuane en Assaf.

De toevoeging van de genoemde rassen wordt ook gerechtvaardigd door het feit dat zij geschikt zijn om een deel van de tijd op stal te houden. Al zo’n tien jaar worden de schapen van de landbouwbedrijven — zelfs overdag — frequent aangevallen door wolven die in het gebied rondtrekken, waardoor veehouders zich gedwongen zien de weideperioden in te korten en de voorkeur te geven aan rassen die beter aangepast zijn om zo nodig op stal te staan.

De nieuwe in te voegen tekst luidt als volgt:

“De schapenrassen zijn: Sarda, Sopravvissana, Gentile di Puglia, Merino, Comisana, Massese, Vissana, Cornella Bianca, Fabrianese, Delle Langhe, Lacaune, Assaf, Pinzirita en kruisingen van deze rassen.

De koemelk moet afkomstig zijn van de rassen Frisona Italiana, Bruna, Pezzata Rossa, Jersey en kruisingen van deze rassen.”.

Wat diervoeders betreft, wordt in de tekst het volgende opgemerkt:

“Vee kan op stal of in de wei worden gehouden.

Het basisvoer van de melkkoeien, dat bestaat uit verse of gedroogde voedergewassen en al dan niet geconcentreerde voermengsels, moet voor ten minste 50 % afkomstig zijn uit het in artikel 3 afgebakende oorsprongsgebied en is bestemd voor lacterende koeien, droogstaande koeien en koekalveren van meer dan zeven maanden oud. Ten minste 75 % van de droge stof van de voedergewassen in het dagelijkse rantsoen moet afkomstig zijn van voedermiddelen die verkregen zijn in het in artikel 3 afgebakende productiegebied van de melk. Toegestane voedergewassen zijn: verse voedergewassen van blijvend of tijdelijk grasland, voederplanten, hooi van op het veld gedroogde voederplanten, stro van granen, kuilvoer, gehakseld voer, voordroog. Toegestane diervoeders zijn: graangewassen en afgeleide producten daarvan, maïskoek, oliehoudende zaden en afgeleide producten daarvan, wortel- en knolgewassen, droog voeder, afgeleide producten van de suikerindustrie zoals melasse, en/of afgeleide producten die uitsluitend als technische hulpstoffen en smaakversterkers worden gebruikt voor maximaal 2,5 % van de droge stof van het dagelijkse rantsoen. Andere toegestane diervoeders: zaden van peulvruchten, gedroogde johannesbroodpitten en daarvan afgeleide producten, vetten, wettelijk toegestane minerale zouten, en additieven zoals vitaminen, spoorelementen, aminozuren, en wettelijk toegestane aromatische stoffen en antioxidanten (uitsluitend natuurlijke of natuuridentieke). Het gebruik van inactieve biergist in voormengsels van levensmiddelenadditieven is eveneens toegestaan.

Het basisrantsoen van de schapen bestaat uit voedergewassen (vers of verduurzaamd), diervoeder en/of krachtvoer, waarvan ten minste 50 % afkomstig moet zijn uit het in artikel 3 afgebakende oorsprongsgebied. Ten minste 75 % van de droge stof van de voedergewassen in het dagelijkse rantsoen moet afkomstig zijn van voedermiddelen die verkregen zijn in het in artikel 3 afgebakende productiegebied van de melk.

De voedergewassen voor beide diersoorten zijn niet volledig afkomstig uit het geografische gebied omdat er in het gebied vanwege de gestage afname van landbouwactiviteiten en de geografische en klimaatomstandigheden onvoldoende voedergewassen kunnen worden geteeld om de vraag van de veehouderijen geheel te dekken, en niet wordt verwacht dat hier in de toekomst verandering in komt. Omdat deze diervoeders niet kunnen worden vervangen door hoogwaardig voeder uit het gebied zelf, moet het gebruik van voeders, krachtvoer en aanvullende voeders van buiten het gebied worden toegestaan. Deze producten worden gemakkelijk afgebroken en lossen snel op (korrels met een grootte van minder dan 0,8 cm) en zijn een bron van energie (met name door reservekoolhydraten zoals zetmeel) en direct beschikbaar eiwit voor het microbioom. Hun rol is echter beperkt tot de fysiologische functie van ondersteuning van het microbioom, en zij hebben daarom geen invloed op de eigenschappen van de melk en van de “Casciotta d’Urbino”. Het voeren met een rijk rantsoen op basis van voedergewassen, waarbij ten minste 75 % van de droge stof van de voedergewassen in het dagelijkse rantsoen in het gebied zelf is geproduceerd, bepaalt dus mede de chemische en sensorische eigenschappen van de grondstof en het eindproduct. Dit is dus een essentieel verband tussen de grondstof, het eindproduct en het gebied.”.

Met deze wijziging wordt voldaan aan de noodzaak om het productdossier in overeenstemming te brengen met Verordening (EU) nr. 1151/2012.

| — | Wijziging van artikel 2, onder a), van het huidige productdossier: |
| --- | --- |

—

Wijziging van artikel 2, onder a), van het huidige productdossier:

In dit artikel wordt nu bepaald dat de melk rauw of gepasteuriseerd mag zijn. Ook het gebruik van starterculturen is toegestaan. De zin waarin de fase na het uitscheppen van de wrongel wordt beschreven, is ook geherformuleerd.

De huidige formulering luidt:

“De schapen- en koemelk wordt bij een temperatuur van circa 35 °C tot kaas verwerkt; hierbij wordt vloeibaar stremsel en/of stremselpoeder gebruikt. De kazen moeten volgens de karakteristieke methode met de hand in geschikte vormen worden geperst.”.

De tekst wordt vervangen door:

“De rauwe of gepasteuriseerde schapen- en koemelk wordt bij een temperatuur van circa 35 °C tot kaas verwerkt; hierbij wordt vloeibaar stremsel en/of stremselpoeder gebruikt. Ook mogen starterculturen worden gebruikt. De wrongel moet in geschikte vormen worden gegoten om de wei eruit te persen.”.

Aangezien in het huidige productdossier niet wordt aangegeven of de melk rauw of warmtebehandeld moet zijn, werd het (onder meer om goed toezicht te kunnen uitoefenen) passend geacht te specificeren dat zowel rauwe als warmtebehandelde melk mag worden gebruikt. Dit is in de praktijk bij de productie van “Casciotta d’Urbino” steeds het geval geweest.

De afgelopen jaren zijn de microbiologische kenmerken van de melk over het algemeen verbeterd, waardoor deze aanzienlijk minder bacteriën bevat, die in sommige gevallen problemen veroorzaakten in de coagulatie- en rijpingsfase. Om deze mogelijke problemen te voorkomen, bevat het productdossier nu ook de optie om melkzuurbacteriën te gebruiken.

| — | Artikel 2, onder b), is gewijzigd. |
| --- | --- |

—

Artikel 2, onder b), is gewijzigd.

De huidige tekst luidt als volgt:

“Kaasmakers kunnen de kazen met droog zout inzouten of afwisselend pekel en droog zout gebruiken. De kaas moet 20 tot 30 dagen rijpen bij een temperatuur van 10‐14 °C en een luchtvochtigheid van 80‐90 %, afhankelijk van de grootte.”.

De tekst wordt vervangen door:

“Zouten: Kaasmakers kunnen de kazen inzouten met droog zout of pekel. De kaas moet 15 tot 30 dagen rijpen bij een temperatuur van 8‐14 °C en een luchtvochtigheid van 80‐90 %, afhankelijk van de grootte.”.

De beschrijving van de methoden voor het zouten is geherformuleerd, de minimale rijpingstijd is teruggebracht van 20 naar 15 dagen en de minimale rijpingstemperatuur is verlaagd van 10 °C naar 8 °C.

Met het woord “afwisselend” in het productdossier bedoelden de producenten dat deze twee opties “alternatieven” waren, dat wil zeggen dat kaasmakers uit de twee opties konden kiezen. Daarom is besloten de beschrijving van deze productiefase te vereenvoudigen om mogelijke misverstanden te voorkomen.

Door de verbeterde technologie die kaasmakers door de jaren heen zijn gaan toepassen, waaronder aanpassingen om te voldoen aan EU-wetgeving op het gebied van gezondheid en hygiëne, is het productieproces verbeterd, waardoor met een kortere rijpingstijd aan de in het productdossier vastgelegde normen voor “Casciotta d’Urbino” kan worden voldaan.

De verlaging van de rijpingstemperatuur was noodzakelijk omdat het gebruik van nauwkeuriger thermometers op de locaties waar “Casciotta d’Urbino” wordt gerijpt aan het licht heeft gebracht dat deze parameter moet worden herzien om te voorkomen dat een product met de kenmerken van “Casciotta d’Urbino” niet aan de regelgeving voldoet.

Verband

Verband

Het productdossier omvat nu ook een specifiek artikel over het verband, dat tot nu toe alleen in de samenvatting was opgenomen. De gegevens onder d) en f) van de samenvatting wordt derhalve in het productdossier opgenomen als artikel 6 getiteld “Verband met het geografische gebied”. Op grond van de EU-verordening zijn hieraan enkele gegevens toegevoegd.

Het volgende artikel wordt ingevoegd:

“Artikel 6

Artikel 6

Verband met het plaatselijke gebied

Het geografische verband vloeit voort uit de specifieke plaatselijke bodem- en klimaatomstandigheden en uit de landbouwpraktijk, waarin voornamelijk gebruik wordt gemaakt van de plaatselijke weidegronden. Verstandig gebruik van sterk uitgeputte of kwetsbare weidegronden voorkomt overbegrazing en verbetert de kenmerken van de weidegronden door een beter evenwicht tussen bos/weide/akkerbouw. Ook de extensivering van de akkerbouw draagt hieraan bij: deze zorgt voor de instandhouding van land- en bosbouwgrond, bepaalt de samenstelling van deze grond, en geeft de melk en daarmee de kaas hun karakteristieke geur en smaak. Significante menselijke factoren zijn onder meer de historische aanwezigheid van de kaas en zijn verspreiding over het afgebakende gebied.

De schapen- en rundveehouderij gaat terug tot 1500 en werd gestimuleerd door de hertogen van Montefeltro en Rovere om de praktijk van de transhumance op hun gronden aan banden te leggen.

Een groot aantal schriftstukken uit de renaissance getuigt van de historische aanwezigheid van kaas in het afgebakende gebied.

Karakteristiek voor het product zijn de grootte, het gewicht en de hoogte van de kaas, die nauw verband houden met het gebruik van vormen van aardewerk en terracotta met een dichte, bolle bodem en een klein gat voor het uitlekken van de wei, die typisch zijn voor het gebied rond Urbania.

Een ander zeer specifiek kenmerk is de samenstelling van het melkmengsel dat voor de bereiding van de kaas wordt gebruikt (70 % schapenmelk en 30 % koemelk).

De productiemethoden, eeuwenoude tradities en de klimaat- en milieuomstandigheden geven dit product zijn specifieke organoleptische en commerciële kenmerken. “Casciotta d’Urbino” heeft een dunne korst, die na rijping doorgaans strokleurig is. Vanbinnen heeft de kaas een witachtige strokleur, een zachte en kruimelige textuur, met her en der ogen (die “buchini” worden genoemd en ontstaan als gevolg van de natuurlijke gasproductie). Aangezien “Casciotta d’Urbino” niet wordt gerijpt, behoudt de kaas de typische smaak van verse melk, die met name naar voren komt in zijn frisse en aromatische geur. “Casciotta d’Urbino” heeft een zoete, volle en aangenaam zure smaak die typisch is voor schapen- en koemelk.”.

Etikettering

Etikettering

Het artikel over de wijze waarop het product moet worden geëtiketteerd en in de handel moet worden gebracht, wordt uitgebreid (artikel 3 van het huidige productdossier, artikel 8 van het voorgestelde productdossier). De bepalingen met betrekking tot het BOB-logo, die tot dusver in een bijlage werden beschreven, worden nu opgenomen in de hoofdtekst van het productdossier.

De huidige formulering:

“Wanneer kaas met de oorsprongsbenaming “Casciotta d’Urbino” in de handel wordt gebracht, moet hij zijn voorzien van een etiket met het logo zoals weergegeven in bijlage A (een integraal onderdeel van dit besluit) om te waarborgen dat hij aan alle relevante wettelijke eisen voldoet.”,

wordt vervangen door de volgende tekst:

“Kazen met de BOB “Casciotta d’Urbino” worden ofwel in hun geheel ofwel in porties in de handel gebracht.”.

Op een van de twee platte zijden van het product dat in de handel wordt gebracht, moet een etiket met informatie worden aangebracht.

Naast het productlogo, het symbool van de Europese Unie en de specifieke bewoordingen (overeenkomstig de EU-regelgeving) alsmede de wettelijk voorgeschreven informatie, moet op dit etiket in duidelijke en leesbare letters het volgende worden vermeld:

| — | “Casciotta d’Urbino”; dit mag niet worden vertaald en moet worden gevolgd door de hoofdletters (DOP) (dat wil zeggen BOB) of voluit in de te vertalen bewoordingen “Denominazione di Origine Protetta” (beschermde oorsprongsbenaming); |
| --- | --- |

—

“Casciotta d’Urbino”; dit mag niet worden vertaald en moet worden gevolgd door de hoofdletters (DOP) (dat wil zeggen BOB) of voluit in de te vertalen bewoordingen “Denominazione di Origine Protetta” (beschermde oorsprongsbenaming);

| — | de naam, de bedrijfsnaam en het adres van de kaasmaker, de kaasrijper en de verpakker. |
| --- | --- |

—

de naam, de bedrijfsnaam en het adres van de kaasmaker, de kaasrijper en de verpakker.

Het product kan vacuümverpakt worden verkocht, in zijn geheel of in porties.

Verwijzingen naar namen, bedrijfsnamen en individuele handelsmerken zijn toegestaan, mits deze niet in lovende bewoordingen zijn gesteld en de consument niet misleiden. Andere waarheidsgetrouwe en controleerbare referenties die op grond van de huidige wetgeving zijn toegestaan, mogen ook worden gebruikt, mits zij niet botsen met de doeleinden en inhoud van dit productdossier.

Het logo bestaat uit een eenvoudige afbeelding van een kaaswiel waaruit een kwart is uitgesneden. De kaas is ingekleurd met twee tinten strogeel (pantone 102 en pantone 100) en is blauw omrand (pantone Reflex Blue).

Onder het kaaswiel steekt een rood (pantone 032) lint in de vorm van een zwaluwstaart uit.

Boven het logo staan in een halve cirkel de woorden “Casciotta d’Urbino” (lettertype Futura Bold in pantone Reflex Blue).

Het logo kan worden aangepast voor verschillende toepassingen.

Image 1

Dit vormt een verbetering van het artikel door de toevoeging van informatie die uitgebreider is en gemakkelijker te begrijpen is door de consument.

Overige

Overige

| — | Er wordt een specifiek artikel over de naam van het product toegevoegd, dat niet in het geldende productdossier was opgenomen. |
| --- | --- |

—

Er wordt een specifiek artikel over de naam van het product toegevoegd, dat niet in het geldende productdossier was opgenomen.

Dit artikel luidt:

“Artikel 1

De beschermde oorsprongsbenaming (BOB) “Casciotta d’Urbino” mag alleen worden gebruikt voor kaas die voldoet aan de in dit productdossier vastgestelde voorwaarden en eisen.”.

| — | Er is een specifiek artikel over de controle-instantie toegevoegd, dat niet in het geldende productdossier was opgenomen. |
| --- | --- |

—

Er is een specifiek artikel over de controle-instantie toegevoegd, dat niet in het geldende productdossier was opgenomen.

Dit nieuwe artikel luidt als volgt:

“Artikel 7

Artikel 7

Controles

Controles

Overeenkomstig Verordening (EU) nr. 1151/2012 controleert een controle-instantie of het product voldoet aan de eisen van het productdossier.

Overeenkomstig Verordening (EU) nr. 1151/2012 controleert een controle-instantie of het product voldoet aan de eisen van het productdossier.

Controles of het product voldoet aan de eisen van het productdossier worden uitgevoerd door de openbare controle-instantie van de Agenzia Servizi al Settore Agroalimentare delle Marche (ASSAM) (Via dell’Industria n. 1 I‐60027 Osimo Stazione (Ancona, Italië), tel. 0718081, fax +07185979, e‐mail direzione@assam.marche.it).”.

Controles of het product voldoet aan de eisen van het productdossier worden uitgevoerd door de openbare controle-instantie van de Agenzia Servizi al Settore Agroalimentare delle Marche (ASSAM) (Via dell’Industria n. 1 I‐60027 Osimo Stazione (Ancona, Italië), tel. 0718081, fax +07185979, e‐mail direzione@assam.marche.it).”.

Met deze wijziging wordt voldaan aan de noodzaak om het productdossier in overeenstemming te brengen met Verordening (EU) nr. 1151/2012.

| — | De namen van de artikelen van het productdossier zijn gewijzigd, en er zijn enkele artikelen over de controle-instantie toegevoegd, waardoor het productdossier nu als volgt is opgebouwd: |
| --- | --- |

—

De namen van de artikelen van het productdossier zijn gewijzigd, en er zijn enkele artikelen over de controle-instantie toegevoegd, waardoor het productdossier nu als volgt is opgebouwd:

Artikel 1 “Naam”; artikel 2 “Kenmerken van het product”; artikel 3 “Productiegebied”; artikel 4 “Bewijs van oorsprong”; artikel 5 “Werkwijze voor het verkrijgen van het product”; artikel 6 “Verband met het geografische gebied”; artikel 7 “Controles”; artikel 8 “Verpakking en etikettering”.

Met deze wijziging wordt alle bij de verordening vereiste informatie in het productdossier samengevoegd en wordt deze leesbaarder.

ENIG DOCUMENT

“Casciotta d’Urbino”

“Casciotta d’Urbino”

EU-nr.: PDO-IT-0005-AM01 — 30.7.2018

EU-nr.: PDO-IT-0005-AM01 — 30.7.2018

BOB (X) BGA ( )

BOB (X) BGA ( )

1.   Naam/Namen (van de BOB of de BGA)

Naam/Namen (van de BOB of de BGA)

“Casciotta d’Urbino”

2.   Lidstaat of derde land

Lidstaat of derde land

Italië

3.   Beschrijving van het landbouwproduct of levensmiddel

Beschrijving van het landbouwproduct of levensmiddel

3.1.   Productcategorie

Productcategorie

Categorie 1.3 — Kaas

3.2.   Beschrijving van het product waarvoor de in punt 1 vermelde naam van toepassing is

Beschrijving van het product waarvoor de in punt 1 vermelde naam van toepassing is

Wanneer het product met de BOB “Casciotta d’Urbino” in de handel wordt gebracht, vertoont het de volgende kenmerken:

vorm: een laag cilindrisch kaaswiel met afgeronde zijkanten;

afmetingen: diameter 12‐16 cm en hoogte 5‐9 cm;

gewicht tussen 800 g en 1200 g, afhankelijk van de grootte;

uiterlijk voorkomen: dunne korst, circa 1 mm dik, strokleurig aan het eind van het rijpingsproces;

massa: vanbinnen zacht en kruimelig met verspreid een aantal ogen, heeft bij het aansnijden een witachtige strokleur;

smaak: mild van smaak, typerend voor de toegepaste kaasbereidingsmethoden;

vet in droge stof: ten minste 45 %. Het product wordt als tafelkaas gebruikt.

Elke stof die volgens de toepasselijke voorschriften is toegestaan, mag worden gebruikt om het oppervlak van de kaas te bedekken. De buitenste laag (korst) is niet eetbaar.

3.3.   Diervoeders (alleen voor producten van dierlijke oorsprong) en grondstoffen (alleen voor verwerkte producten)

Diervoeders (alleen voor producten van dierlijke oorsprong) en grondstoffen (alleen voor verwerkte producten)

“Casciotta d’Urbino” is kaas gemaakt van 70 % tot 80 % volle schapenmelk en de overige 20‐30 % volle koemelk.

De toegestane schapenrassen zijn: Sarda, Sopravvissana, Gentile di Puglia, Merino, Comisana, Massese, Vissana, Cornella Bianca, Fabrianese, Delle Langhe, Lacaune, Assaf, Pinzirita en kruisingen van deze rassen.

De koemelk moet afkomstig zijn van de rassen Frisona Italiana, Bruna, Pezzata Rossa, Jersey en kruisingen van deze rassen.

Vee kan op stal of in de wei worden gehouden.

Het basisvoer van de melkkoeien, dat bestaat uit verse of gedroogde voedergewassen en al dan niet geconcentreerde voermengsels, moet voor ten minste 50 % afkomstig zijn uit het in artikel 4 afgebakende oorsprongsgebied en is bestemd voor lacterende koeien, droogstaande koeien en koekalveren van meer dan zeven maanden oud. Ten minste 75 % van de droge stof van de voedergewassen in het dagelijkse rantsoen moet afkomstig zijn van voedermiddelen die zijn geproduceerd in het in punt 4 afgebakende geografische gebied. Toegestane voedergewassen zijn: verse voedergewassen van blijvend of tijdelijk grasland, voederplanten, hooi van op het veld gedroogde voederplanten, stro van granen, kuilvoer, gehakseld voer, voordroog. Toegestane diervoeders zijn: graangewassen en afgeleide producten daarvan, maïskoek, oliehoudende zaden en afgeleide producten daarvan, wortel- en knolgewassen, droog voeder, afgeleide producten van de suikerindustrie zoals melasse, en/of afgeleide producten die uitsluitend als technische hulpstoffen en smaakversterkers worden gebruikt voor maximaal 2,5 % van de droge stof van het dagelijkse rantsoen. Andere toegestane diervoeders: zaden van peulvruchten, gedroogde johannesbroodpitten en daarvan afgeleide producten, vetten, wettelijk toegestane minerale zouten, en additieven zoals vitaminen, spoorelementen, aminozuren, en wettelijk toegestane aromatische stoffen en antioxidanten (uitsluitend natuurlijke of natuuridentieke). Het gebruik van inactieve biergist in voormengsels van levensmiddelenadditieven is eveneens toegestaan.

Ten minste 50 % van het basisrantsoen van de schapen — voedergewassen (vers of verduurzaamd), diervoeder en/of krachtvoer — moet afkomstig zijn uit het afgebakende oorsprongsgebied. Ten minste 75 % van de droge stof van de voedergewassen in het dagelijkse rantsoen moet afkomstig zijn van voedermiddelen die zijn verkregen in het in punt 4 afgebakende productiegebied van de melk.

De voedergewassen voor beide diersoorten zijn niet volledig afkomstig uit het geografische gebied omdat er in het gebied vanwege de gestage afname van landbouwactiviteiten en de geografische en klimaatomstandigheden onvoldoende voedergewassen kunnen worden geteeld om de vraag van de veehouderijen geheel te dekken, en niet wordt verwacht dat hier in de toekomst verandering in komt. Omdat deze diervoeders niet kunnen worden vervangen door hoogwaardig voeder uit het gebied zelf, moet het gebruik van voeders, krachtvoer en aanvullende voeders van buiten het gebied worden toegestaan. Deze producten worden gemakkelijk afgebroken en lossen snel op (korrels met een grootte van minder dan 0,8 cm) en zijn een bron van energie (met name door reservekoolhydraten zoals zetmeel) en direct beschikbaar eiwit voor het microbioom. Hun rol is echter beperkt tot de fysiologische functie van ondersteuning van het microbioom, en zij hebben daarom geen invloed op de eigenschappen van de melk en van de “Casciotta d’Urbino”. Het voeren met een rijk rantsoen op basis van voedergewassen, waarbij ten minste 75 % van de droge stof van de voedergewassen in het dagelijkse rantsoen in het gebied zelf is geproduceerd, bepaalt dus mede de chemische en sensorische eigenschappen van de grondstof en het eindproduct. Dit is dus een essentieel verband tussen de grondstof, het eindproduct en het gebied.

3.4.   Specifieke onderdelen van het productieproces die in het afgebakende geografische gebied moeten plaatsvinden

Specifieke onderdelen van het productieproces die in het afgebakende geografische gebied moeten plaatsvinden

Alle fasen van het productieproces (het fokken van het vee, het melken en het bereiden en rijpen van de kaas) moeten in het afgebakende geografische gebied plaatsvinden.

3.5.   Specifieke voorschriften betreffende het in plakken snijden, het raspen, het verpakken enz. van het product waarnaar de geregistreerde naam verwijst

Specifieke voorschriften betreffende het in plakken snijden, het raspen, het verpakken enz. van het product waarnaar de geregistreerde naam verwijst

Kazen met de BOB “Casciotta d’Urbino” worden ofwel in hun geheel ofwel in porties in de handel gebracht. Het product kan vacuümverpakt worden verkocht, in zijn geheel of in porties.

3.6.   Specifieke voorschriften betreffende de etikettering van het product waarnaar de geregistreerde naam verwijst

Specifieke voorschriften betreffende de etikettering van het product waarnaar de geregistreerde naam verwijst

Op een van de twee platte zijden van het product dat in de handel wordt gebracht, moet een etiket met informatie worden aangebracht.

Naast het productlogo, het symbool van de Europese Unie en de specifieke bewoordingen (overeenkomstig de EU-regelgeving) alsmede de wettelijk voorgeschreven informatie, moet op dit etiket in duidelijke en leesbare letters het volgende worden vermeld:

| — | “Casciotta d’Urbino”; dit mag niet worden vertaald, en moet worden gevolgd door de hoofdletters (DOP) (dat wil zeggen BOB) of voluit in de te vertalen bewoordingen “Denominazione di Origine Protetta” (beschermde oorsprongsbenaming); |
| --- | --- |

—

“Casciotta d’Urbino”; dit mag niet worden vertaald, en moet worden gevolgd door de hoofdletters (DOP) (dat wil zeggen BOB) of voluit in de te vertalen bewoordingen “Denominazione di Origine Protetta” (beschermde oorsprongsbenaming);

| — | de naam, de bedrijfsnaam en het adres van de kaasmaker, de kaasrijper en de verpakker. |
| --- | --- |

—

de naam, de bedrijfsnaam en het adres van de kaasmaker, de kaasrijper en de verpakker.

Verwijzingen naar namen, bedrijfsnamen en individuele handelsmerken zijn toegestaan, mits deze niet in lovende bewoordingen zijn gesteld en de consument niet misleiden. Andere waarheidsgetrouwe en controleerbare referenties die op grond van de huidige wetgeving zijn toegestaan, mogen ook worden gebruikt, mits zij niet botsen met de doeleinden en inhoud van dit productdossier.

Het logo bestaat uit een eenvoudige afbeelding van een kaaswiel waaruit een kwart is uitgesneden. De kaas is ingekleurd met twee tinten strogeel (pantone 102 en pantone 100) en is blauw omrand (pantone Reflex Blue).

Onder het kaaswiel steekt een rood (pantone 032) lint in de vorm van een zwaluwstaart uit.

Boven het logo staan in een halve cirkel de woorden “Casciotta d’Urbino” (lettertype Futura Bold in pantone Reflex Blue).

Het logo kan worden aangepast voor verschillende toepassingen.

Image 2

4.   Beknopte beschrijving van het afgebakende geografische gebied

Beknopte beschrijving van het afgebakende geografische gebied

“Casciotta d’Urbino” wordt bereid en gerijpt in de provincie Pesaro e Urbino, evenals in de gemeenten Novafeltria, Talamello, Sant’Agata Feltria, Casteldelci, Maiolo, San Leo en Pennabilli in de provincie Rimini. Dit is tevens het gebied waar de gebruikte melk vandaan komt.

5.   Verband met het geografische gebied

Verband met het geografische gebied

Het geografische verband vloeit voort uit de specifieke plaatselijke bodem- en klimaatomstandigheden en uit de landbouwpraktijk, waarin voornamelijk gebruik wordt gemaakt van de plaatselijke weidegronden. Verstandig gebruik van sterk uitgeputte of kwetsbare weidegronden voorkomt overbegrazing en verbetert de kenmerken van de weidegronden door een beter evenwicht tussen bos/weide/akkerbouw. Ook de extensivering van de akkerbouw draagt hieraan bij: deze zorgt voor de instandhouding van land- en bosbouwgrond, bepaalt de samenstelling van deze grond, en geeft de melk en daarmee de kaas hun karakteristieke geur en smaak. Significante menselijke factoren zijn onder meer de historische aanwezigheid van de kaas en zijn verspreiding over het afgebakende gebied.

De schapen- en rundveehouderij gaat terug tot 1500 en werd gestimuleerd door de hertogen van Montefeltro en Rovere om de praktijk van de transhumance op hun gronden aan banden te leggen.

Een groot aantal schriftstukken uit de renaissance getuigt van de historische aanwezigheid van kaas in het afgebakende gebied.

Karakteristiek voor het product zijn de grootte, het gewicht en de hoogte van de kaas, die nauw verband houden met het gebruik van vormen van aardewerk en terracotta met een dichte, bolle bodem en een klein gat voor het uitlekken van de wei, die typisch zijn voor het gebied rond Urbania.

Een ander zeer specifiek kenmerk is de samenstelling van het melkmengsel dat voor de bereiding van de kaas wordt gebruikt (70 % schapenmelk en 30 % koemelk).

De productiemethoden, eeuwenoude tradities en de klimaat- en milieuomstandigheden geven dit product zijn specifieke organoleptische en commerciële kenmerken. “Casciotta d’Urbino” heeft een dunne korst, die na rijping doorgaans strokleurig is. Vanbinnen heeft de kaas een witachtige strokleur, een zachte en kruimelige textuur, met her en der ogen (die “buchini” worden genoemd en ontstaan als gevolg van de natuurlijke gasproductie). Aangezien “Casciotta d’Urbino” niet wordt gerijpt, behoudt de kaas de typische smaak van verse melk, die met name naar voren komt in zijn frisse en aromatische geur. “Casciotta d’Urbino” heeft een zoete, volle en aangenaam zure smaak die typisch is voor schapen- en koemelk.

Verwijzing naar de bekendmaking van het productdossier

Verwijzing naar de bekendmaking van het productdossier

(artikel 6, lid 1, tweede alinea, van de onderhavige verordening)

De volledige tekst van het productdossier kan worden geraadpleegd op https://www.politicheagricole.it/flex/cm/pages/ServeBLOB.php/L/IT/IDPagina/3335

of:

door de startpagina van het ministerie van Landbouw-, Voedsel- en Bosbouwbeleid (www.politicheagricole.it) te openen en te klikken op “Qualità” (rechtsboven in het scherm), vervolgens op “Prodotti DOP, IGP e STG” (aan de linkerkant van het scherm) en ten slotte op “Disciplinari di Produzione all’esame dell’UE”.

---

(1)  PB L 343 van 14.12.2012, blz. 1.

1

---

| 7.7.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 223/31 |
| --- | --- | --- | --- |

7.7.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 223/31

---

Bekendmaking van een aanvraag tot goedkeuring van een niet-minimale wijziging van een productdossier overeenkomstig artikel 50, lid 2, onder a), van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen

(2020/C 223/07)

Deze bekendmaking verleent het recht om binnen drie maanden na de datum van deze bekendmaking op grond van artikel 51 van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad (1) bezwaar aan te tekenen tegen de wijzigingsaanvraag.

AANVRAAG TOT GOEDKEURING VAN EEN NIET-MINIMALE WIJZIGING VAN HET PRODUCTDOSSIER INZAKE BESCHERMDE OORSPRONGSBENAMINGEN/BESCHERMDE GEOGRAFISCHE AANDUIDINGEN

Aanvraag tot goedkeuring van een wijziging overeenkomstig artikel 53, lid 2, eerste alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012

“Peperone di Senise”

EU-nr.: PGI-IT-1532-AM01 — 5.9.2019

BOB ( ) BGA (X)

1.   Aanvragende groepering en rechtmatig belang

Consorzio di Tutela del Peperone di Senise IGP

Contrada Mercato CO Casa Comunale, Snc

85038 Senise (de provincie Potenza)

ITALIA

info@peperonediseniseigp.it

De Consorzio di Tutela del Peperone di Senise IGP (vereniging voor de bescherming van Peperone di Senise BGA) is gerechtigd een wijzigingsaanvraag in te dienen overeenkomstig artikel 13, lid 1, van Decreet nr. 12511 van het Ministerie van Landbouw-, Levensmiddelen- en Bosbouwbeleid van 14 oktober 2013.

2.   Lidstaat of derde land

Italië

3.   Rubriek van het productdossier waarop de wijziging(en) betrekking heeft/hebben

| ☒ | Naam van het product |
| --- | --- |

☒

Naam van het product

| ☒ | Beschrijving van het product |
| --- | --- |

☒

Beschrijving van het product

| ☐ | Geografisch gebied |
| --- | --- |

☐

Geografisch gebied

| ☐ | Bewijs van oorsprong |
| --- | --- |

☐

Bewijs van oorsprong

| ☒ | Werkwijze voor het verkrijgen van het product |
| --- | --- |

☒

Werkwijze voor het verkrijgen van het product

| ☐ | Verband |
| --- | --- |

☐

Verband

| ☒ | Etikettering |
| --- | --- |

☒

Etikettering

| ☐ | Overige [nader aan te geven] |
| --- | --- |

☐

Overige [nader aan te geven]

4.   Aard van de wijziging(en)

| ☐ | Wijziging van het productdossier van een geregistreerde BOB of BGA die overeenkomstig artikel 53, lid 2, derde alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012 niet als minimaal kan worden beschouwd. |
| --- | --- |

☐

Wijziging van het productdossier van een geregistreerde BOB of BGA die overeenkomstig artikel 53, lid 2, derde alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012 niet als minimaal kan worden beschouwd.

| ☒ | Wijziging van het productdossier van een geregistreerde BOB of BGA waarvoor geen enig document (of gelijkwaardig document) is bekendgemaakt, die overeenkomstig artikel 53, lid 2, derde alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012 niet als minimaal kan worden beschouwd. |
| --- | --- |

☒

Wijziging van het productdossier van een geregistreerde BOB of BGA waarvoor geen enig document (of gelijkwaardig document) is bekendgemaakt, die overeenkomstig artikel 53, lid 2, derde alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012 niet als minimaal kan worden beschouwd.

5.   Wijzigingen

Naam van het product

De naam “Peperone di Senise” moet worden gewijzigd in “Peperoni di Senise”.

Bij punt 3 van de samenvatting van 25 maart 1996 is de naam “Peperone di Senise” vermeld in plaats van “Peperoni di Senise”, zoals bij punt f) van de samenvatting en in het gehele productdossier voor de naam die Italië in 1996 heeft ingediend volgens de registratieprocedure overeenkomstig artikel 17 van Verordening (EEG) nr. 2081/92 van de Raad.

Het doel van deze wijziging is om ervoor te zorgen dat de twee documenten consistent zijn en om verwarring over de juiste naam voor de beschrijving van dit product te voorkomen.

Beschrijving van het product

Artikel 6 van het productdossier

| 1. | De “verkoopklare kleur” voor de drie soorten peper (“appuntito” (“puntig”), “tronco” (“stomp”) en “uncino” (“krom”)):






  — | “groen; |
| --- | --- | --- |

1.

—

“groen;

| — | purperrood;” |
| --- | --- |

—

purperrood;”

is gewijzigd in:

“verkoopklare kleur: groen tot purperrood;”.

In de wijziging wordt rekening gehouden met de geleidelijke kleurverandering van groen naar rood naarmate het product rijpt.

| 2. | De volgende zin:
  “Het gedroogde product moet aaneen worden geregen:






  — | in strengen (“serte”)/slingers (“collane”) van verschillende lengten tussen 1,5 en 2 m, met vruchten (die dezelfde vorm hebben als de verse pepers) gearrangeerd in een spiraal, waarbij elke peper in een hoek van ongeveer 120 graden ten opzichte van de volgende wordt geplaatst. Het watergehalte mag niet meer dan 10‐12 % bedragen en de pepers moeten een bordeauxrode kleur hebben.” |
| --- | --- | --- |

2.

“Het gedroogde product moet aaneen worden geregen:

—

in strengen (“serte”)/slingers (“collane”) van verschillende lengten tussen 1,5 en 2 m, met vruchten (die dezelfde vorm hebben als de verse pepers) gearrangeerd in een spiraal, waarbij elke peper in een hoek van ongeveer 120 graden ten opzichte van de volgende wordt geplaatst. Het watergehalte mag niet meer dan 10‐12 % bedragen en de pepers moeten een bordeauxrode kleur hebben.”

is gewijzigd in:

“Het gedroogde product moet aaneen worden geregen:

in strengen (“serte”)/slingers (“collane”) van verschillende lengten tot maximaal 2 m, met vruchten (die dezelfde vorm hebben als de verse pepers) gearrangeerd in een spiraal, waarbij elke peper in een hoek ten opzichte van de volgende wordt geplaatst. Het watergehalte mag niet meer dan 18 % bedragen en de pepers moeten een bordeauxrode kleur hebben.”.

Deze wijziging is nodig, zodat het product in kortere strengen/slingers (dan 1,5 meter) op de markt kan worden gebracht dan momenteel mogelijk is, om te voldoen aan specifieke marktbehoeften.

Het watergehalte moest naar boven worden bijgesteld, omdat, zoals vastgesteld in het productdossier, geforceerd drogen niet is toegestaan. Vanwege het klimaat is het behoud van het vochtgehalte van 12 % echter onmogelijk gedurende bepaalde perioden in het jaar, wat inhoudt dat het product, ook al werd het geproduceerd overeenkomstig de vereisten in het productdossier, niet gecertificeerd zou kunnen worden.

| 3. | Het gedroogde product kan nu ook als volgt worden verkocht:
  “Als afzonderlijke vruchten, heel of steel- en zaadloos, met een watergehalte van maximaal 18 % en een bordeauxrode kleur.”.
  Door deze wijziging wordt de verkoop van “Peperoni di Senise” als afzonderlijke vruchten of zonder steel of zaden mogelijk. Deze wijziging is erop gericht tegemoet te komen aan de behoeften van consumenten die het product liever als individueel verpakte pepers dan als slingers/strengen kopen. |
| --- | --- |

3.

“Als afzonderlijke vruchten, heel of steel- en zaadloos, met een watergehalte van maximaal 18 % en een bordeauxrode kleur.”.

Door deze wijziging wordt de verkoop van “Peperoni di Senise” als afzonderlijke vruchten of zonder steel of zaden mogelijk. Deze wijziging is erop gericht tegemoet te komen aan de behoeften van consumenten die het product liever als individueel verpakte pepers dan als slingers/strengen kopen.

| 4. | De zin:
  “als fijn “poeder” dat wordt verkregen door het vermalen van gedroogde pepers die in een oven zijn verhit om het restvocht te verwijderen.”
  wordt vervangen door:
  “gemalen, gemaakt van gedroogde pepers die in een oven zijn verhit om het restvocht te verwijderen.”.
  De zin is geherformuleerd, zodat deze de productie van gemalen “Peperoni di Senise” omvat, die grover is dan de poederversie die nu is opgenomen, om aan specifieke marktbehoeften te voldoen. |
| --- | --- |

4.

“als fijn “poeder” dat wordt verkregen door het vermalen van gedroogde pepers die in een oven zijn verhit om het restvocht te verwijderen.”

wordt vervangen door:

“gemalen, gemaakt van gedroogde pepers die in een oven zijn verhit om het restvocht te verwijderen.”.

De zin is geherformuleerd, zodat deze de productie van gemalen “Peperoni di Senise” omvat, die grover is dan de poederversie die nu is opgenomen, om aan specifieke marktbehoeften te voldoen.

Punt 3, onder b), van de samenvatting

| 5. | De volgende tekst:
  “Deze bijzonder sterke plant heeft zich goed aangepast aan de bodem- en klimatologische omstandigheden van Italië, met name die in het zuiden, hoewel hij afhankelijk is van de beschikbaarheid van water.”
  is verplaatst naar het relevante deel van het enig document (punt 5). |
| --- | --- |

5.

“Deze bijzonder sterke plant heeft zich goed aangepast aan de bodem- en klimatologische omstandigheden van Italië, met name die in het zuiden, hoewel hij afhankelijk is van de beschikbaarheid van water.”

is verplaatst naar het relevante deel van het enig document (punt 5).

| 6. | De volgende tekst:
  “De vrucht van de Senise-peper wordt gekenmerkt door een dunne wand en het lage watergehalte in de vruchtwand, waardoor hij met natuurlijke processen snel droogt door directe blootstelling aan zonlicht.”
  is gewijzigd in:
  “Peperoni di Senise” worden gekenmerkt door een dunne wand en het lage watergehalte in de vruchtwand, waardoor ze met natuurlijke processen snel drogen, door indirecte blootstelling aan zonlicht of in geventileerde ruimten.”.
  De verwijzing naar de “vrucht van de Senise-peper” is verduidelijkt door specifiek te verwijzen naar “Peperoni di Senise” en het enig document is aangepast aan de wijziging van artikel 4, lid 4, in het gedeelte “Verwerkingsprocedure” van het productdossier. Het doel van de wijziging, waarmee de procedures voor het natuurlijk drogen van het product worden gerespecteerd, is te voorkomen dat direct zonlicht de zeer dunne en delicate schil van de peper beschadigt. |
| --- | --- |

6.

“De vrucht van de Senise-peper wordt gekenmerkt door een dunne wand en het lage watergehalte in de vruchtwand, waardoor hij met natuurlijke processen snel droogt door directe blootstelling aan zonlicht.”

is gewijzigd in:

“Peperoni di Senise” worden gekenmerkt door een dunne wand en het lage watergehalte in de vruchtwand, waardoor ze met natuurlijke processen snel drogen, door indirecte blootstelling aan zonlicht of in geventileerde ruimten.”.

De verwijzing naar de “vrucht van de Senise-peper” is verduidelijkt door specifiek te verwijzen naar “Peperoni di Senise” en het enig document is aangepast aan de wijziging van artikel 4, lid 4, in het gedeelte “Verwerkingsprocedure” van het productdossier. Het doel van de wijziging, waarmee de procedures voor het natuurlijk drogen van het product worden gerespecteerd, is te voorkomen dat direct zonlicht de zeer dunne en delicate schil van de peper beschadigt.

| 7. | De volgende tekst:
  “Het verwerkte product is te vinden in “strengen” of “slingers” van zongedroogde vruchten of in een fijn “poeder” dat wordt verkregen door het vermalen van de gedroogde vruchten.”
  is gewijzigd in:
  “Het verwerkte product is beschikbaar:






  — | in strengen (“serte”)/slingers (“collane”) van verschillende lengten tot maximaal 2 m, met vruchten (die dezelfde morfologische kenmerken hebben als verse Senise-pepers) gearrangeerd in een spiraal, waarbij elke peper in een hoek ten opzichte van de volgende wordt geplaatst. Het watergehalte mag niet meer dan 18 % bedragen en de vruchten moeten een bordeauxrode kleur hebben; |
| --- | --- | --- |

7.

“Het verwerkte product is te vinden in “strengen” of “slingers” van zongedroogde vruchten of in een fijn “poeder” dat wordt verkregen door het vermalen van de gedroogde vruchten.”

is gewijzigd in:

“Het verwerkte product is beschikbaar:

—

in strengen (“serte”)/slingers (“collane”) van verschillende lengten tot maximaal 2 m, met vruchten (die dezelfde morfologische kenmerken hebben als verse Senise-pepers) gearrangeerd in een spiraal, waarbij elke peper in een hoek ten opzichte van de volgende wordt geplaatst. Het watergehalte mag niet meer dan 18 % bedragen en de vruchten moeten een bordeauxrode kleur hebben;

| — | als afzonderlijke vruchten, heel of steel- en zaadloos, met een watergehalte van maximaal 18 % en een bordeauxrode kleur; |
| --- | --- |

—

als afzonderlijke vruchten, heel of steel- en zaadloos, met een watergehalte van maximaal 18 % en een bordeauxrode kleur;

| — | gemalen, verkregen van gedroogde pepers die in een oven zijn verhit om het restvocht te verwijderen.”. |
| --- | --- |

—

gemalen, verkregen van gedroogde pepers die in een oven zijn verhit om het restvocht te verwijderen.”.

Het enig document is aangepast aan de wijziging van de laatste alinea van artikel 6 in het productdossier.

Werkwijze voor het verkrijgen van het product

Artikel 4

8.   De volgende perioden voor zaaien en verplanten:

“Zaaien

periode: tussen de laatste tien dagen van februari en de tweede tiendaagse periode van maart;

Verplanten

periode: tussen de tweede tiendaagse periode van mei en de eerste tien dagen van juni;”

zijn gewijzigd in:

“Zaaien

periode: februari-maart

Verplanten

periode: mei-juni;”.

De wijzigingen in de perioden voor zaaien en verplanten houden verband met de klimaatveranderingen die in de loop der jaren hebben plaatsgevonden. Opgemerkt zij dat deze wijzigingen geen invloed hebben op de organoleptische kenmerken van het product.

9.   De volgende zin met betrekking tot de verplantingsmethode:

| “— | in gaten gemaakt met een houten pootstok;” |
| --- | --- |

“—

in gaten gemaakt met een houten pootstok;”

wordt hierbij gewijzigd in:

| “— | in gaten gemaakt met een houten pootstok of ander geschikt verplantingsgereedschap;”. |
| --- | --- |

“—

in gaten gemaakt met een houten pootstok of ander geschikt verplantingsgereedschap;”.

De optie van het gebruik van innovatieve verplantingstechnieken is toegevoegd om een product van dezelfde kwaliteit te krijgen, terwijl de problemen die worden veroorzaakt door handmatige verplanting, aanzienlijk worden verminderd, zonder dat dit van invloed is op de kwaliteit van het product.

10.   De volgende plantafstandsvereisten:

| “— | enkele rij: rijen van 25‐30 cm lang met 70‐80 cm tussen de rijen; |
| --- | --- |

“—

enkele rij: rijen van 25‐30 cm lang met 70‐80 cm tussen de rijen;

| — | dubbele rij: rijen van 35 cm lang met 35 cm tussen de rijen in de dubbele rij en 120 cm tussen twee dubbele rijen; |
| --- | --- |

—

dubbele rij: rijen van 35 cm lang met 35 cm tussen de rijen in de dubbele rij en 120 cm tussen twee dubbele rijen;

| — | verzonken bedden (rasole): rijen van 35 cm land met 40 cm tussen de rijen.” |
| --- | --- |

—

verzonken bedden (rasole): rijen van 35 cm land met 40 cm tussen de rijen.”

zijn gewijzigd in:

“De pepers kunnen in enkele rijen, dubbele rijen of verzonken bedden (rasole) worden geplant, met of zonder bodembedekking, met een minimale plantdichtheid van 30 000 planten per hectare en een maximale plantdichtheid van 57 000 planten per hectare.”.

De plantafstanden zijn verdwenen aangezien deze de teelt grote beperkingen oplegde en belastend waren voor landbouwers. De eis om voldoende te investeren is toegevoegd en een plantdichtheidssteun is vastgesteld. Geen van deze wijzigingen heeft een negatieve invloed op de productkenmerken. Tot slot introduceert de nieuwe formulering de optie van bodembedekking voor betere ongediertebestrijding.

11.   De volgende bepaling inzake de oogstperiode:

“oogstperiode: vanaf de eerste tien dagen van augustus, wanneer de vruchten hun opvallende purperrode kleur krijgen;”

is gewijzigd in:

“oogstperiode: vanaf het moment dat de vruchten gereed zijn voor de verkoop, zoals beschreven in artikel 6, tot het eind van het teeltseizoen van de plant.”.

De verwijzing naar de eerste tien dagen van augustus is vervangen door een verwijzing naar pepers die gereed zijn voor de verkoop om de oogstperiode te beschrijven. De wijziging is vanwege klimaatschommelingen die gevolgen hebben voor de productie van de plant en de oogstperiode.

12.   De volgende bepaling in het gedeelte “Verwerkingsprocedure”:

“Het product moet worden geoogst wanneer het volledig rijp is.”

is gewijzigd in:

“Het product moet worden geoogst vanaf het moment dat de kleur van de vruchten overgaat van groen naar rood, totdat ze volledig rijp zijn (purperrood).”.

De optie van het oogsten van de pepers voordat ze volledig rijp zijn, is nodig om te voorkomen dat ze eenmaal opgeslagen overrijp worden. De vruchten rijpen na de oogst namelijk door en krijgen dezelfde rode kleur wanneer ze volledig rijp zijn.

13.   De volgende bepaling in het gedeelte “Verwerkingsprocedure”:

“De pepers moeten ten minste twee of drie dagen uit het licht in goed geventileerde ruimten op doeken of netten worden gelegd.”

is gewijzigd in:

“De pepers moeten ten minste twee of drie dagen uit het licht op goed geventileerde plekken in oogstkisten worden bewaard of op netten worden gelegd.”.

Er worden nu oogstkisten in plaats van doeken gebruikt om een betere gezondheid en hygiëne te kunnen garanderen.

14.   De volgende bepaling in het gedeelte “Verwerkingsprocedure”:

“Er moet door elke steel een fijne draad worden geregen, waarbij de vruchten worden gearrangeerd in een spiraal en elke peper in een hoek van ongeveer 120 graden ten opzichte van de volgende wordt geplaatst. Zo worden de karakteristieke slingers (“collane”)/strengen (“serte”) gemaakt.”

is gewijzigd in:

“De pepers kunnen worden gedroogd:

| 1. | door door elke steel een fijne draad te rijgen, om zo de karakteristieke slingers (“collane”)/strengen (“serte”) te vormen van vruchten gearrangeerd in een spiraal, waarbij elke peper in een hoek ten opzichte van de volgende wordt geplaatst; |
| --- | --- |

1.

door door elke steel een fijne draad te rijgen, om zo de karakteristieke slingers (“collane”)/strengen (“serte”) te vormen van vruchten gearrangeerd in een spiraal, waarbij elke peper in een hoek ten opzichte van de volgende wordt geplaatst;

| 2. | door ze rechtstreeks op trellissen te plaatsen.”. |
| --- | --- |

2.

door ze rechtstreeks op trellissen te plaatsen.”.

De verwerkingsprocedure is gewijzigd door “van ongeveer 120 graden” te verwijderen, een beperking die betrekking heeft op de schuine spiraalformatie van de vruchten en voor ondernemers vaak moeilijk te verifiëren is. De nieuwe formulering maakt het mogelijk afzonderlijke pepers te laten drogen op trellissen. Dit vergemakkelijkt de vervolgstappen in de productie van het gedroogde product.

15.   De volgende bepaling in het gedeelte “Verwerkingsprocedure”:

“De strengen pepers moeten worden blootgesteld aan de zon tot het watergehalte 10—12 % is. Dan moeten ze in goed geventileerde ruimten worden geplaatst.”

is gewijzigd in:

“Pepers aan strengen of in de vorm van afzonderlijke hele vruchten moeten worden blootgesteld aan indirect zonlicht of in goed geventileerde droogruimten worden geplaatst.”.

De bepaling over het drogen die directe blootstelling aan zonlicht vereist, totdat het watergehalte 10‐12 % is, is vervangen door een bepaling die indirecte blootstelling aan de zon of drogen in goed geventileerde ruimten als mogelijk alternatief vereist. Het doel van de wijziging is te voorkomen dat direct zonlicht de zeer dunne en delicate schil van de peper beschadigt.

Het was nodig de specificatie over het watergehalte te verwijderen, omdat vanwege het klimaat het vochtgehalte gedurende bepaalde perioden in het jaar niet onder de 12 % kan worden gehouden. Deze verandering heeft geen invloed op de organoleptische kenmerken van het product.

16.   De volgende bepalingen in het gedeelte “Verwerkingsprocedure”:

| “— | Na de droogfase moeten de pepers in een oven worden verhit om het restvocht te verwijderen en het fijnmalen te vergemakkelijken. |
| --- | --- |

“—

Na de droogfase moeten de pepers in een oven worden verhit om het restvocht te verwijderen en het fijnmalen te vergemakkelijken.

| — | Het product moet worden fijngemalen tot poeder.” |
| --- | --- |

—

Het product moet worden fijngemalen tot poeder.”

zijn gewijzigd in:

“Als de droogfase klaar is, kunnen de te vermalen pepers in een oven worden verhit om het restvocht te verwijderen.”.

De nieuwe formulering maakt verhitting in een oven optioneel, zodat dit alleen wordt gedaan als het product overtollig vocht bevat. Daarnaast zijn verwijzingen naar het tot poeder maken van de pepers door ze fijn te malen vervangen door de meer beknopte term “vermalen”, wat technisch gezien een nauwkeurigere term is om te beschrijven hoe het product wordt verwerkt.

Artikel 5

17.   De alinea:

“Enkel de agronomische praktijken die het product zijn unieke kenmerken geven zijn toegestaan bij de teelt van “Peperoni di Senise” met een beschermde geografische aanduiding.”

is verplaatst naar het relevante artikel (artikel 4).

18.   De alinea:

“De regionale controle-instantie en de vereniging voor de bescherming van “Peperoni di Senise” die moet worden opgezet op initiatief van het promotiecomité moet het volgende verifiëren en controleren:

| — | de vorm van de vruchten zoals bedoeld in artikel 6; |
| --- | --- |

—

de vorm van de vruchten zoals bedoeld in artikel 6;

| — | of de vruchtwand voor 13‐15 % uit droge stof bestaat. |
| --- | --- |

—

of de vruchtwand voor 13‐15 % uit droge stof bestaat.

De vereniging voor de bescherming van het product moet onder andere:

| — | verifiëren of landbouwbedrijven zich houden aan het productdossier; |
| --- | --- |

—

verifiëren of landbouwbedrijven zich houden aan het productdossier;

| — | producenten van “Peperoni di Senise” voorzien van de benodigde diensten en bijstand om dit productdossier uit te voeren; |
| --- | --- |

—

producenten van “Peperoni di Senise” voorzien van de benodigde diensten en bijstand om dit productdossier uit te voeren;

| — | het register van producenten bijhouden en gegevens en informatie over “Peperoni di Senise” verzamelen; |
| --- | --- |

—

het register van producenten bijhouden en gegevens en informatie over “Peperoni di Senise” verzamelen;

| — | het handelsmerk en plannen voor de regulering en programmering van de beschermde productie bevorderen en beheren om de economische en commerciële waarden en kwaliteitsnormen te waarborgen; |
| --- | --- |

—

het handelsmerk en plannen voor de regulering en programmering van de beschermde productie bevorderen en beheren om de economische en commerciële waarden en kwaliteitsnormen te waarborgen;

| — | toezichts- en controleactiviteiten uitvoeren, ook in samenwerking met de autoriteiten en instanties van de staat, ter voorkoming en bestrijding van overtredingen, onregelmatigheden en illegale handelingen ten nadelen van “Peperoni di Senise”.” |
| --- | --- |

—

toezichts- en controleactiviteiten uitvoeren, ook in samenwerking met de autoriteiten en instanties van de staat, ter voorkoming en bestrijding van overtredingen, onregelmatigheden en illegale handelingen ten nadelen van “Peperoni di Senise”.”

is gewijzigd in:

“Iedere fase van het productieproces wordt bewaakt door telkens input en output te registreren. Op deze manier wordt de traceerbaarheid van het product gegarandeerd, evenals door de kadastrale percelen waarop de pepers worden geteeld, samen met de gegevens van producenten en verpakkers in te voeren op lijsten die voor dit doel worden bijgehouden en door de controle-instantie worden beheerd. Alle in deze lijsten geregistreerde natuurlijke en rechtspersonen worden door de controle-instantie gecontroleerd, overeenkomstig het productdossier en het desbetreffende controleplan.”.

De verwijzing naar de activiteiten van regionale controle-instanties en de vereniging is verwijderd, aangezien deze niet relevant zijn voor artikel 7 van Verordening (EU) nr. 1151/2012. Met de wijziging is de alinea geherformuleerd, waarbij de vorige tekst is vervangen door een alinea waarvan de inhoud in overeenstemming is met de bepalingen van artikel 7, onder d), en artikel 37 van de bovenstaande verordening. Hiermee is de nieuwe versie van het productdossier aangepast overeenkomstig de bepalingen van de huidige wetgeving.

Verband

Verband

De informatie onder f) in de samenvatting, waarin de inschrijving van “Peperoni di Senise” in het BOB/BGA-register van de Europese Unie is vastgelegd, is toegevoegd aan het productdossier. Deze informatie is ook opgenomen in punt 5 van het enig document, dat aan deze wijzigingsaanvraag is gehecht.

Het volgende artikel wordt toegevoegd:

““Peperoni di Senise” hebben een uniek karakter waarmee zij zich, vanwege de bijzondere bodem- en omgevingsomstandigheden van het productiegebied, sterk onderscheiden van andere producten van dezelfde soort, met excellente en kwalitatieve kenmerken, zoals de dunne schil van de vruchten en de stevige steel.

Sinds mensenheugenis is het productiegebied van de “Peperoni di Senise” ideaal voor het telen van groenten, aangezien het van oudsher een goed geïrrigeerd gebied is met bodem- en klimaatomstandigheden die bijzonder geschikt zijn voor de peperteelt.

Hierdoor is het gebied Senise zeker een van de gebieden waar de peperteelt lang geleden op succesvolle wijze werd geïntroduceerd, en waar de peperplant zich heeft aangepast aan de bodem en de omgeving, met behoud van de robuustheid van de eerste “planten” die naar het gebied werden gebracht.

“Peperoni di Senise” hebben een zeer dunne schil, waardoor ze makkelijk kunnen worden gedroogd met natuurlijke processen die specifiek zijn voor het productiegebied. Hierdoor zijn de vruchten ideaal voor vermaling. Een andere belangrijke eigenschap is het feit dat de steel zelfs na het drogen niet loskomt van de vrucht. Hierdoor kunnen de vruchten aan elkaar worden geregen om de karakteristieke “slingers” te maken.”.

Verpakking

Verpakking

Artikel 7

19.   De volgende tekst:

““Peperoni di Senise” moeten als volgt op de markt worden gebracht:

Vers: in houten kisten met een capaciteit van 12‐15 kg.

Gedroogd: in strengen van 1,5‐2 m (slingers).

Verwerkt: in ondoorzichtige glazen verpakkingen van 500 en 1 000 g of in papieren zakken van 50 en 100 g met een kunststof laag en een transparant venster.”

is gewijzigd in:

““Peperoni di Senise” moeten als volgt op de markt worden gebracht:

Vers: in levensmiddelenverpakkingen die voldoen aan de geldende wettelijke bepalingen.

Gedroogd:

| — | in strengen (slingers) met een maximale lengte van 2 m; |
| --- | --- |

—

in strengen (slingers) met een maximale lengte van 2 m;

| — | als afzonderlijke vruchten, heel of steel- en zaadloos, in levensmiddelenverpakkingen die voldoen aan de geldende wettelijke bepalingen. |
| --- | --- |

—

als afzonderlijke vruchten, heel of steel- en zaadloos, in levensmiddelenverpakkingen die voldoen aan de geldende wettelijke bepalingen.

Verwerkt: gemalen, in levensmiddelenverpakkingen die voldoen aan de geldende wettelijke bepalingen.”.

Met de wijziging worden nieuwe bepalingen voor de verpakking van het product geïntroduceerd: vers, gedroogd en gemalen, zodat verpakkers tegemoet kunnen komen aan de gevarieerde marktbehoefte.

Wat betreft het gedroogde product, wordt in de nieuwe bepalingen ook rekening gehouden met de wijzigingen in artikel 6 van het productdossier inzake de lengte van de strengen/slingers en de introductie van afzonderlijke vruchten met of zonder stelen en zaden als extra productvorm.

Deze gewijzigde tekst is ook van toepassing op punt 3.5 van het enig document.

Etikettering

Etikettering

Artikel 9

1.   De volgende zin is toegevoegd, aangezien deze al voorkomt in de samenvatting waarmee de naam oorspronkelijk werd geregistreerd:

“Op het product dat voor consumptie op de markt wordt gebracht, moet deze vermelding zijn aangebracht: “Peperoni di Senise” I.G.P. [BGA], gevolgd door het logo.”.

2.   Logo

Als gevolg van nieuwe marktbehoeften werd het passend geacht de afbeelding van het “Peperoni di Senise” BGA-logo te veranderen om het vernieuwender te maken.

Het logo ziet er als volgt uit:

De beschrijving en technische specificaties die nodig zijn voor de reproductie van het logo, zijn opgenomen in het productdossier.

Wijzigingen 20 en 21 zijn ook van toepassing op punt 3.6 van het enig document.

Artikel 8

3.   De verwijzingen naar de instantie die belast is met de controles op de naleving van het productdossier zijn expliciet gemaakt. De alinea:

“De uitvoering van dit productdossier wordt gecontroleerd door het Ministerie van Landbouw-, Levensmiddelen- en Bosbouwbeleid, dat voor het toezicht op de productie van en handel in “Peperoni di Senise” gebruik kan maken van de diensten van de organisatie van producenten overeenkomstig artikel 10 van Verordening (EEG) nr. 2081/92.”

is vervangen door:

“Verificatie inzake de naleving van het productdossier vindt plaats overeenkomstig artikel 37 van Verordening (EU) nr. 1151/2012. De controleautoriteit die verantwoordelijk is voor de verificatie van het productdossier, is Agroqualità S.p.A. Viale Cesare Pavese, 305 — 00144 Rome, Italië — Tel +39 0654228675 — Fax +39 0654228692 — E‐mail: agroqualita@agroqualita.it”.

ENIG DOCUMENT

“Peperoni di Senise”

“Peperoni di Senise”

EU-nr.: PGI-IT-1532-AM01 — 5.9.2019

EU-nr.: PGI-IT-1532-AM01 — 5.9.2019

BOB ( ) BGA (X)

BOB ( ) BGA (X)

1.   Naam/namen

Naam/namen

“Peperoni di Senise”

2.   Lidstaat of derde land

Lidstaat of derde land

Italië

3.   Beschrijving van het landbouwproduct of levensmiddel

Beschrijving van het landbouwproduct of levensmiddel

3.1.   Productcategorie

Productcategorie

Categorie 1.6 — Groenten, fruit en granen, in ongewijzigde staat of verwerkt.

3.2.   Beschrijving van het product waarvoor de in punt 1 vermelde naam van toepassing is

Beschrijving van het product waarvoor de in punt 1 vermelde naam van toepassing is

De aanduiding “Peperoni di Senise” wordt geproduceerd uit de teelt van de Capsicum annuum-paprika uit de nachtschadefamilie die van oorsprong uit Noord- en Zuid-Amerika komt.

Capsicum annuum

De in Senise geteelde peperpopulatie kan niet worden geclassificeerd als een officieel erkende cultivar, maar is een lokaal wijdverspreid ecotype.

“Peperoni di Senise” worden gekenmerkt door een dunne wand en het lage watergehalte in de vruchtwand, waardoor ze met natuurlijke processen snel drogen, door indirecte blootstelling aan zonlicht of in geventileerde ruimten.

De “Peperoni di Senise” worden zowel vers als verwerkt voor consumptie op de markt gebracht.

Het verse product is beschikbaar in de volgende varianten: “appuntito” (“puntig”), “tronco” (“stomp”) en “uncino” (“krom)”.

Het verwerkte product is beschikbaar:

| — | in strengen (“serte”)/slingers (“collane”) van verschillende lengten tot maximaal 2 m, met vruchten (die dezelfde vorm hebben als de verse pepers) gearrangeerd in een spiraal, waarbij elke peper in een hoek ten opzichte van de volgende wordt geplaatst. Het watergehalte mag niet meer dan 18 % bedragen en de pepers moeten een bordeauxrode kleur hebben; |
| --- | --- |

—

in strengen (“serte”)/slingers (“collane”) van verschillende lengten tot maximaal 2 m, met vruchten (die dezelfde vorm hebben als de verse pepers) gearrangeerd in een spiraal, waarbij elke peper in een hoek ten opzichte van de volgende wordt geplaatst. Het watergehalte mag niet meer dan 18 % bedragen en de pepers moeten een bordeauxrode kleur hebben;

| — | als afzonderlijke vruchten, heel of steel- en zaadloos, met een watergehalte van maximaal 18 % en een bordeauxrode kleur; |
| --- | --- |

—

als afzonderlijke vruchten, heel of steel- en zaadloos, met een watergehalte van maximaal 18 % en een bordeauxrode kleur;

| — | gemalen, verkregen van gedroogde pepers die mogelijk in een oven zijn verhit om het restvocht te verwijderen. |
| --- | --- |

—

gemalen, verkregen van gedroogde pepers die mogelijk in een oven zijn verhit om het restvocht te verwijderen.

3.3.   Diervoeders (alleen voor producten van dierlijke oorsprong) en grondstoffen (alleen voor verwerkte producten)

Diervoeders (alleen voor producten van dierlijke oorsprong) en grondstoffen (alleen voor verwerkte producten)

—

3.4.   Specifieke onderdelen van het productieproces die in het afgebakende geografische gebied moeten plaatsvinden

Specifieke onderdelen van het productieproces die in het afgebakende geografische gebied moeten plaatsvinden

“Peperoni di Senise” worden geteeld en verwerkt in het geografische productiegebied.

3.5.   Specifieke voorschriften betreffende het in plakken snijden, het raspen, het verpakken enz. van het product waarnaar de geregistreerde naam verwijst

Specifieke voorschriften betreffende het in plakken snijden, het raspen, het verpakken enz. van het product waarnaar de geregistreerde naam verwijst

“Peperoni di Senise” moeten als volgt op de markt worden gebracht:

vers: in levensmiddelenverpakkingen die voldoen aan de geldende wettelijke bepalingen;

gedroogd:

| — | in strengen (slingers) van maximaal 2 m; |
| --- | --- |

—

in strengen (slingers) van maximaal 2 m;

| — | als afzonderlijke vruchten, heel of steel- en zaadloos, in levensmiddelenverpakkingen die voldoen aan de geldende wettelijke bepalingen; |
| --- | --- |

—

als afzonderlijke vruchten, heel of steel- en zaadloos, in levensmiddelenverpakkingen die voldoen aan de geldende wettelijke bepalingen;

| — | verwerkt: gemalen, in levensmiddelenverpakkingen die voldoen aan de geldende wettelijke bepalingen. |
| --- | --- |

—

verwerkt: gemalen, in levensmiddelenverpakkingen die voldoen aan de geldende wettelijke bepalingen.

3.6.   Specifieke voorschriften betreffende de etikettering van het product waarnaar de geregistreerde naam verwijst

Specifieke voorschriften betreffende de etikettering van het product waarnaar de geregistreerde naam verwijst

Op het product dat voor consumptie op de markt wordt gebracht, moet deze vermelding zijn aangebracht: “Peperoni di Senise” BGA, gevolgd door het logo.

Het logo:

Image 4

.tifHet gebruik van aanvullende verwijzingen naar namen, bedrijfsnamen en landbouwbedrijven is toegestaan, op voorwaarde dat het product altijd voldoet aan de vereisten van dit productdossier en de consument niet kan misleiden.

4.   Beknopte beschrijving van het afgebakende geografische gebied

Beknopte beschrijving van het afgebakende geografische gebied

De geografische aanduiding van het productiegebied omvat de geschikte gebieden in de gemeenten Senise, Francavilla S.S., Chiaromonte, Valsinni, Colobraro, Tursi, Noepoli, San Giorgio Lucano, Sant’Arcangelo, Roccanova, Montalbano Jonico en Craco.

5.   Verband met het geografische gebied

Verband met het geografische gebied

“Peperoni di Senise” hebben een uniek karakter waarmee zij zich, vanwege de bijzondere bodem- en omgevingsomstandigheden van het productiegebied, sterk onderscheiden van andere producten van dezelfde soort, met excellente en kwalitatieve kenmerken, zoals de dunne schil van de vruchten en de stevige steel.

Sinds mensenheugenis is het productiegebied van de “Peperoni di Senise” ideaal voor het telen van groenten, aangezien het van oudsher een goed geïrrigeerd gebied is met bodem- en klimaatomstandigheden die bijzonder geschikt zijn voor de peperteelt.

Hierdoor is het gebied Senise zeker een van de gebieden waar de peperteelt lang geleden op succesvolle wijze werd geïntroduceerd, en waar de peperplant zich heeft aangepast aan de bodem en de omgeving, met behoud van de robuustheid van de eerste “planten” die naar het gebied werden gebracht.

“Peperoni di Senise” hebben een zeer dunne schil, waardoor ze makkelijk kunnen worden gedroogd met natuurlijke processen die specifiek zijn voor het productiegebied. Hierdoor zijn de vruchten ideaal voor vermaling. Een andere belangrijke eigenschap is het feit dat de steel zelfs na het drogen niet loskomt van de vrucht. Hierdoor kunnen de vruchten aan elkaar worden geregen om de karakteristieke “slingers” te maken.

Verwijzing naar de bekendmaking van het productdossier

Verwijzing naar de bekendmaking van het productdossier

(artikel 6, lid 1, tweede alinea, van de onderhavige verordening)

De geconsolideerde tekst van het productdossier kan worden geraadpleegd via de volgende link: http://www.politicheagricole.it/flex/cm/pages/ServeBLOB.php/L/IT/IDPagina/3335

of door:

de startpagina van het Ministerie van Landbouw-, Levensmiddelen- en Bosbouwbeleid (www.politicheagricole.it) te openen en te klikken op “Qualità” (rechtsboven op het scherm), vervolgens op “Prodotti DOP, IGP e STG” (links op het scherm) en ten slotte op “Disciplinari di produzione all’esame dell’UE”.

---

(1)  PB L 343 van 14.12.2012, blz. 1.

1

---