# Publicatieblad C 201/15 j

| | ISSN 1977-0995 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 201 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 63e jaargang15 juni 2020 |

ISSN 1977-0995

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 201

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

63e jaargang15 juni 2020

---

| Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- |
| | IV   Informatie |
| | INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Hof van Justitie van de Europese Unie |
| 2020/C 201/01 | Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie | 1 |

Inhoud

Bladzijde

IV   Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

2020/C 201/01

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

Publicatieblad van de Europese Unie

1

---

| | V   Bekendmakingen |
| --- | --- |
| | GERECHTELIJKE PROCEDURES |
| | Hof van Justitie |
| 2020/C 201/02 | Zaak C-557/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 22 juli 2019 door Hochmann Marketing GmbH tegen de beschikking van het Gerecht (Derde kamer) van 22 mei 2019 in zaak T-754/18, Hochmann Marketing GmbH / Europees Parlement | 2 |
| 2020/C 201/03 | Zaak C-682/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 15 september 2019 door BP tegen de beschikking van het Gerecht (Vijfde kamer) van 11 juli 2019 in zaak T-917/16 REV, BP/FRA | 2 |
| 2020/C 201/04 | Zaak C-828/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Cluj (Roemenië) op 12 november 2019 — SC Panavitrans SRL / Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Cluj | 3 |
| 2020/C 201/05 | Zaak C-840/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Înaltă Curte de Casaţie şi Justiţie (Roemenië) op 19 november 2019 — Strafzaak tegen NC | 3 |
| 2020/C 201/06 | Zaak C-859/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Înaltă Curte de Casaţie şi Justiţie (Roemenië) op 26 november 2019 — Strafzaak tegen FX, CS en ND | 4 |
| 2020/C 201/07 | Zaak C-908/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 10 december 2019 door European Food SA tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 10 oktober 2019 in zaak T-536/18, Société des produits Nestlé / EUIPO — European Food (FITNESS) | 5 |
| 2020/C 201/08 | Zaak C-909/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel Iași (Roemenië) op 11 december 2019 — BX / Unitatea Administrativ Teritorială D. | 5 |
| 2020/C 201/09 | Zaak C-926/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Înaltă Curte de Casaţie şi Justiţie (Roemenië) op 18 december 2019 — Strafzaak tegen BR, CS, DT, EU, FV, GW | 6 |
| 2020/C 201/10 | Zaak C-929/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie (Roemenië) op 18 december 2019 — Strafzaak tegen CD | 7 |
| 2020/C 201/11 | Zaak C-396/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 december 2019 door Rubik’s Brand Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 24 oktober 2019 in zaak T-601/17, Rubik’s Brand Ltd / EUIPO — Simba Toys | 7 |
| 2020/C 201/12 | Zaak C-14/20 P: Hogere voorziening ingesteld op 14 januari 2020 door Neoperl AG tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 14 november 2019 in zaak T-669/18, Neoperl AG/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie | 8 |
| 2020/C 201/13 | Zaak C-39/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 27 januari 2020 — Staatssecretaris van Financiën tegen Jumbocarry Trading GmbH | 8 |
| 2020/C 201/14 | Zaak C-62/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Nederlandstalige rechtbank van eerste aanleg Brussel (België) op 6 februari 2020 — Vogel Import Export NV tegen Belgische Staat | 9 |
| 2020/C 201/15 | Zaak C-63/20 P: Hogere voorziening ingesteld op 5 februari 2020 door Sigrid Dickmanns tegen de beschikking van het Gerecht (Zesde kamer) van 18 november 2019 in zaak T-181/19, Sigrid Dickmanns/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) | 9 |
| 2020/C 201/16 | Zaak C-70/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 12 februari 2020 — YL / Altenrhein Luftfahrt GmbH | 10 |
| 2020/C 201/17 | Zaak C-85/20 P: Hogere voorziening ingesteld op 14 februari 2020 door Lazarus Szolgáltató és Kereskedelmi Kft. in vereffening tegen de beschikking van het Gerecht (Tiende kamer) van 18 december 2019 in zaak T-763/18, Lazarus Szolgáltató és Kereskedelmi / Commissie | 11 |
| 2020/C 201/18 | Zaak C-92/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 25 februari 2020 — Rottendorf Pharma GmbH / Hauptzollamt Bielefeld | 12 |
| 2020/C 201/19 | Zaak C-93/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bezirksgericht Schwechat (Oostenrijk) op 25 februari 2020 — JU/Air France Direktion für Österreich | 13 |
| 2020/C 201/20 | Zaak C-94/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht Linz (Oostenrijk) op 25 februari 2020 — Land Oberösterreich / KV | 13 |
| 2020/C 201/21 | Zaak C-108/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Berlin-Brandenburg (Duitsland) op 27 februari 2020 — HR / Finanzamt Wilmersdorf | 14 |
| 2020/C 201/22 | Zaak C-119/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa (Senāts) (Letland) op 28 februari 2020 — Līga Šenfelde/Lauku atbalsta dienests | 15 |
| 2020/C 201/23 | Zaak C-124/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hanseatische Oberlandesgericht Hamburg (Duitsland) op 5 maart 2020 — Bank Melli Iran, naamloze vennootschap naar Iraans recht / Telekom Deutschland GmbH | 16 |
| 2020/C 201/24 | Zaak C-130/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social no 3 de Barcelona (Spanje) op 9 maart 2020 — YJ / Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS) | 16 |
| 2020/C 201/25 | Zaak C-139/20: Beroep ingesteld op 16 maart 2020 — Commissie/Polen | 17 |
| 2020/C 201/26 | Zaak C-144/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administratīvā rajona tiesa (Letland) op 27 maart 2020 — LatRailNet, VAS Latvijas dzelzceļš / Valsts dzelzceļa administrācija | 18 |
| 2020/C 201/27 | Zaak C-159/20: Beroep ingesteld op 8 april 2020 — Europese Commissie / Koninkrijk Denemarken | 18 |
| | Gerecht |
| 2020/C 201/28 | Zaak T-437/18: Arrest van het Gerecht van 29 april 2020 — Tilly-Sabco / Commissie [Niet-contractuele aansprakelijkheid – Landbouw – Uitvoerrestituties – Vlees van pluimvee – Nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) nr. 689/2013 door een arrest van het Hof – Schade] | 20 |
| 2020/C 201/29 | Zaak T-37/19: Arrest van het Gerecht van 29 april 2020 — Cimpress Schweiz/EUIPO — Impress Media (CIMPRESS) [Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniewoordmerk CIMPRESS – Ouder Uniebeeldmerk impress – Ouder nationaal woordmerk Impress-Media – Relatieve weigeringsgrond – Verwarringsgevaar – Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] | 20 |
| 2020/C 201/30 | Zaak T-78/19: Arrest van het Gerecht van 29 april 2020 — Lidl Stiftung/EUIPO — Plásticos Hidrosolubles (green cycles) [Uniemerk – Procedure tot vervallenverklaring – Uniebeeldmerk green cycles – Normaal gebruik van het merk – Artikel 18, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 – Artikel 58, lid 1, onder a), van verordening 2017/1001 – Artikel 10, leden 3 en 4, van gedelegeerde verordening (EU) 2018/625 – Vorm die op onderdelen afwijkt zonder dat het onderscheidend vermogen wordt gewijzigd – Geen gebruik van het teken als logo van een onderneming] | 21 |
| 2020/C 201/31 | Zaak T-108/19: Arrest van het Gerecht van 29 april 2020 — Kerry Luxembourg/EUIPO — Döhler (TasteSense By Kerry) [Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniebeeldmerk TasteSense By Kerry – Ouder Uniewoordmerk MultiSense – Relatieve weigeringsgrond – Verwarringsgevaar – Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]] | 22 |
| 2020/C 201/32 | Zaak T-3/19: Beschikking van het Gerecht van 2 april 2020 — Thai World Import & Export/EUIPO — Elvir (Yaco) (Uniemerk – Oppositieprocedure – Intrekking van de oppositie – Afdoening zonder beslissing) | 22 |
| 2020/C 201/33 | Zaak T-307/19: Beschikking van het Gerecht van 2 april 2020 — SQlab/EUIPO (Innerbarend) [Beroep tot nietigverklaring – Uniemerk – Aanvraag voor het Uniewoordmerk Innerbarend – Absolute weigeringsgrond – Beschrijvend karakter – Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001 – Kennelijk ongegrond beroep] | 23 |
| 2020/C 201/34 | Zaak T-849/19 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 20 april 2020 — Leonardo/Frontex (Kort geding – Overheidsopdrachten voor diensten – Verzoek om voorlopige maatregelen – Geen spoedeisendheid) | 24 |
| 2020/C 201/35 | Zaak T-868/19 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 30 april 2020 — Nouryon Industrial Chemicals e.a. / Commissie (Kort geding – REACH – Stof dimethylether – Nalevingscontrole – Besluit van de Commissie – Verplichting om bepaalde inlichtingen te verstrekken waarvoor dierproeven noodzakelijk zijn – Verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging – Geen spoedeisendheid) | 24 |
| 2020/C 201/36 | Zaak T-885/19 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 22 april 2020 — Aquind e.a./Commissie [Kort geding – Energie – Trans-Europese energie-infrastructuur – Verordening (EU) nr. 347/2013 – Gedelegeerde verordening van de Commissie tot wijziging van verordening nr. 347/2013 – Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging – Geen spoedeisendheid] | 25 |
| 2020/C 201/37 | Zaak T-145/20: Beroep ingesteld op 28 februari 2020 — IV/Commissie | 25 |
| 2020/C 201/38 | Zaak T-146/20: Beroep ingesteld op 8 maart 2020 — Csordas e.a. / Commissie | 26 |
| 2020/C 201/39 | Zaak T-154/20: Beroep ingesteld op 19 maart 2020 — IY / Parlement | 28 |
| 2020/C 201/40 | Zaak T-155/20: Beroep ingesteld op 19 maart 2020 — IZ / Parlement | 29 |
| 2020/C 201/41 | Zaak T-156/20: Beroep ingesteld op 19 maart 2020 — JA / Parlement | 29 |
| 2020/C 201/42 | Zaak T-159/20: Beroep ingesteld op 23 maart 2020 — JB / Cedefop | 30 |
| 2020/C 201/43 | Zaak T-160/20: Beroep ingesteld op 27 maart 2020 — 3M Belgium/ECHA | 31 |
| 2020/C 201/44 | Zaak T-162/20: Beroep ingesteld op 28 maart 2020 — UPL Europe en Indofil Industries (Netherlands)/EFSA | 32 |
| 2020/C 201/45 | Zaak T-164/20: Beroep ingesteld op 19 maart 2020 — BG / Parlement | 33 |
| 2020/C 201/46 | Zaak T-166/20: Beroep ingesteld op 3 april 2020 — JD / EIB | 34 |
| 2020/C 201/47 | Zaak T-180/20: Beroep ingesteld op 7 april 2020 — JE/Raad en Conferentie van de vertegenwoordigers van de regeringen der lidstaten | 35 |
| 2020/C 201/48 | Zaak T-184/20: Beroep ingesteld op 9 april 2020 — JE/Hof van Justitie van de Europese Unie | 36 |
| 2020/C 201/49 | Zaak T-191/20: Beroep ingesteld op 9 april 2020 — FCA Italy / EUIPO — Bettag (Pandem) | 36 |
| 2020/C 201/50 | Zaak T-193/20: Beroep ingesteld op 10 april 2020 — Eternit/EUIPO — Eternit Österreich (Panels) | 37 |
| 2020/C 201/51 | Zaak T-194/20: Beroep ingesteld op 27 maart 2020 — JF/EUCAP Somalia | 37 |
| 2020/C 201/52 | Zaak T-195/20: Beroep ingesteld op 6 april 2020 — Sociedade da Água de Monchique / EUIPO — Ventura Vendrell (chic ÁGUA ALCALINA 9,5 PH) | 39 |
| 2020/C 201/53 | Zaak T-196/20: Beroep ingesteld op 10 april 2020 — Chanel/EUIPO — Innovative Cosmetic Concepts (INCOCO) | 40 |
| 2020/C 201/54 | Zaak T-198/20: Beroep ingesteld op 30 maart 2020 — Schindler e.a. / Raad | 40 |
| 2020/C 201/55 | Zaak T-199/20: Beroep ingesteld op 14 april 2020 — Aldi Stores / EUIPO — Dualit (Vorm van een broodrooster) | 42 |
| 2020/C 201/56 | Zaak T-200/20: Beroep ingesteld op 15 april 2020 — Stone Brewing/EUIPO — Molson Coors Brewing Company (UK) (STONE BREWING) | 43 |
| 2020/C 201/57 | Zaak T-202/20: Beroep ingesteld op 17 april 2020 — Target Brands/EUIPO — The a.r.t. company b&s (ART CLASS) | 44 |
| 2020/C 201/58 | Zaak T-203/20: Beroep ingesteld op 18 april 2020 — Al-Imam / Raad | 45 |
| 2020/C 201/59 | Zaak T-204/20: Beroep ingesteld op 19 april 2020 — Zoom/EUIPO — Facetec (ZOOM) | 46 |
| 2020/C 201/60 | Zaak T-205/20: Beroep ingesteld op 16 april 2020 –Frommer/EUIPO — Minerva (I-cosmetics) | 47 |
| 2020/C 201/61 | Zaak T-207/20: Beroep ingesteld op 17 april 2020 — Residencial Palladium/EUIPO — Fiesta Hotels & Resorts (PALLADIUM HOTELS & RESORTS) | 48 |
| 2020/C 201/62 | Zaak T-215/20: Beroep ingesteld op 21 april 2020 — Fidia farmaceutici/EUIPO — Ioulia and Irene Tseti Pharmaceutial Laboratories (HYAL) | 48 |
| 2020/C 201/63 | Zaak T-218/20: Beroep ingesteld op 14 april 2020 — Alkattan/Raad | 49 |
| 2020/C 201/64 | Zaak T-220/20: Beroep ingesteld op 16 april 2020 — JL / Commissie | 50 |
| 2020/C 201/65 | Zaak T-221/20: Beroep ingesteld op 23 april 2020 — Target Brands/EUIPO — The a.r.t. company b&s (art class) | 51 |
| 2020/C 201/66 | Zaak T-222/20: Beroep ingesteld op 21 april 2020 — CH en CN / Parlement | 52 |
| 2020/C 201/67 | Zaak T-226/20: Beroep ingesteld op 24 april 2020 — Steinel/EUIPO (MobileHeat) | 53 |
| 2020/C 201/68 | Zaak T-227/20: Beroep ingesteld op 24 april 2020 — Biovene Cosmetics/EUIPO — Eugène Perma France (BIOVÈNE BARCELONA) | 53 |
| 2020/C 201/69 | Zaak T-232/20: Beroep ingesteld op 28 april 2020 — Biovene Cosmetics/EUIPO — Eugène Perma France (BIOVÈNE) | 54 |
| 2020/C 201/70 | Zaak T-556/18: Beschikking van het Gerecht van 26 maart 2020 — Sensient Colors Europe/Commissie | 55 |
| 2020/C 201/71 | Zaak T-682/18: Beschikking van het Gerecht van 15 april 2020 — Twitter/EIUPO — 123billets et Hachette Filipacchi Presse (PERISCOPE) | 55 |
| 2020/C 201/72 | Zaak T-320/19: Beschikking van het Gerecht van 2 april 2020 — BV/Commissie | 55 |
| 2020/C 201/73 | Zaak T-20/20: Beschikking van het Gerecht van 23 april 2020 — Intertranslations (Intertransleïsions) Metafraseis/Parlement | 56 |

V   Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

2020/C 201/02

Zaak C-557/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 22 juli 2019 door Hochmann Marketing GmbH tegen de beschikking van het Gerecht (Derde kamer) van 22 mei 2019 in zaak T-754/18, Hochmann Marketing GmbH / Europees Parlement

2

2020/C 201/03

Zaak C-682/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 15 september 2019 door BP tegen de beschikking van het Gerecht (Vijfde kamer) van 11 juli 2019 in zaak T-917/16 REV, BP/FRA

2

2020/C 201/04

Zaak C-828/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Cluj (Roemenië) op 12 november 2019 — SC Panavitrans SRL / Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Cluj

3

2020/C 201/05

Zaak C-840/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Înaltă Curte de Casaţie şi Justiţie (Roemenië) op 19 november 2019 — Strafzaak tegen NC

3

2020/C 201/06

Zaak C-859/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Înaltă Curte de Casaţie şi Justiţie (Roemenië) op 26 november 2019 — Strafzaak tegen FX, CS en ND

4

2020/C 201/07

Zaak C-908/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 10 december 2019 door European Food SA tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 10 oktober 2019 in zaak T-536/18, Société des produits Nestlé / EUIPO — European Food (FITNESS)

5

2020/C 201/08

Zaak C-909/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel Iași (Roemenië) op 11 december 2019 — BX / Unitatea Administrativ Teritorială D.

5

2020/C 201/09

Zaak C-926/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Înaltă Curte de Casaţie şi Justiţie (Roemenië) op 18 december 2019 — Strafzaak tegen BR, CS, DT, EU, FV, GW

6

2020/C 201/10

Zaak C-929/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie (Roemenië) op 18 december 2019 — Strafzaak tegen CD

7

2020/C 201/11

Zaak C-396/19 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 december 2019 door Rubik’s Brand Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 24 oktober 2019 in zaak T-601/17, Rubik’s Brand Ltd / EUIPO — Simba Toys

7

2020/C 201/12

Zaak C-14/20 P: Hogere voorziening ingesteld op 14 januari 2020 door Neoperl AG tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 14 november 2019 in zaak T-669/18, Neoperl AG/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

8

2020/C 201/13

Zaak C-39/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 27 januari 2020 — Staatssecretaris van Financiën tegen Jumbocarry Trading GmbH

8

2020/C 201/14

Zaak C-62/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Nederlandstalige rechtbank van eerste aanleg Brussel (België) op 6 februari 2020 — Vogel Import Export NV tegen Belgische Staat

9

2020/C 201/15

Zaak C-63/20 P: Hogere voorziening ingesteld op 5 februari 2020 door Sigrid Dickmanns tegen de beschikking van het Gerecht (Zesde kamer) van 18 november 2019 in zaak T-181/19, Sigrid Dickmanns/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

9

2020/C 201/16

Zaak C-70/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 12 februari 2020 — YL / Altenrhein Luftfahrt GmbH

10

2020/C 201/17

Zaak C-85/20 P: Hogere voorziening ingesteld op 14 februari 2020 door Lazarus Szolgáltató és Kereskedelmi Kft. in vereffening tegen de beschikking van het Gerecht (Tiende kamer) van 18 december 2019 in zaak T-763/18, Lazarus Szolgáltató és Kereskedelmi / Commissie

11

2020/C 201/18

Zaak C-92/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 25 februari 2020 — Rottendorf Pharma GmbH / Hauptzollamt Bielefeld

12

2020/C 201/19

Zaak C-93/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bezirksgericht Schwechat (Oostenrijk) op 25 februari 2020 — JU/Air France Direktion für Österreich

13

2020/C 201/20

Zaak C-94/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht Linz (Oostenrijk) op 25 februari 2020 — Land Oberösterreich / KV

13

2020/C 201/21

Zaak C-108/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Berlin-Brandenburg (Duitsland) op 27 februari 2020 — HR / Finanzamt Wilmersdorf

14

2020/C 201/22

Zaak C-119/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa (Senāts) (Letland) op 28 februari 2020 — Līga Šenfelde/Lauku atbalsta dienests

15

2020/C 201/23

Zaak C-124/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hanseatische Oberlandesgericht Hamburg (Duitsland) op 5 maart 2020 — Bank Melli Iran, naamloze vennootschap naar Iraans recht / Telekom Deutschland GmbH

16

2020/C 201/24

Zaak C-130/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social no 3 de Barcelona (Spanje) op 9 maart 2020 — YJ / Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS)

o

16

2020/C 201/25

Zaak C-139/20: Beroep ingesteld op 16 maart 2020 — Commissie/Polen

17

2020/C 201/26

Zaak C-144/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administratīvā rajona tiesa (Letland) op 27 maart 2020 — LatRailNet, VAS Latvijas dzelzceļš / Valsts dzelzceļa administrācija

18

2020/C 201/27

Zaak C-159/20: Beroep ingesteld op 8 april 2020 — Europese Commissie / Koninkrijk Denemarken

18

Gerecht

2020/C 201/28

Zaak T-437/18: Arrest van het Gerecht van 29 april 2020 — Tilly-Sabco / Commissie [Niet-contractuele aansprakelijkheid – Landbouw – Uitvoerrestituties – Vlees van pluimvee – Nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) nr. 689/2013 door een arrest van het Hof – Schade]

20

2020/C 201/29

Zaak T-37/19: Arrest van het Gerecht van 29 april 2020 — Cimpress Schweiz/EUIPO — Impress Media (CIMPRESS) [Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniewoordmerk CIMPRESS – Ouder Uniebeeldmerk impress – Ouder nationaal woordmerk Impress-Media – Relatieve weigeringsgrond – Verwarringsgevaar – Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]

20

2020/C 201/30

Zaak T-78/19: Arrest van het Gerecht van 29 april 2020 — Lidl Stiftung/EUIPO — Plásticos Hidrosolubles (green cycles) [Uniemerk – Procedure tot vervallenverklaring – Uniebeeldmerk green cycles – Normaal gebruik van het merk – Artikel 18, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 – Artikel 58, lid 1, onder a), van verordening 2017/1001 – Artikel 10, leden 3 en 4, van gedelegeerde verordening (EU) 2018/625 – Vorm die op onderdelen afwijkt zonder dat het onderscheidend vermogen wordt gewijzigd – Geen gebruik van het teken als logo van een onderneming]

21

2020/C 201/31

Zaak T-108/19: Arrest van het Gerecht van 29 april 2020 — Kerry Luxembourg/EUIPO — Döhler (TasteSense By Kerry) [Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniebeeldmerk TasteSense By Kerry – Ouder Uniewoordmerk MultiSense – Relatieve weigeringsgrond – Verwarringsgevaar – Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]]

22

2020/C 201/32

Zaak T-3/19: Beschikking van het Gerecht van 2 april 2020 — Thai World Import & Export/EUIPO — Elvir (Yaco) (Uniemerk – Oppositieprocedure – Intrekking van de oppositie – Afdoening zonder beslissing)

22

2020/C 201/33

Zaak T-307/19: Beschikking van het Gerecht van 2 april 2020 — SQlab/EUIPO (Innerbarend) [Beroep tot nietigverklaring – Uniemerk – Aanvraag voor het Uniewoordmerk Innerbarend – Absolute weigeringsgrond – Beschrijvend karakter – Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001 – Kennelijk ongegrond beroep]

23

2020/C 201/34

Zaak T-849/19 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 20 april 2020 — Leonardo/Frontex (Kort geding – Overheidsopdrachten voor diensten – Verzoek om voorlopige maatregelen – Geen spoedeisendheid)

24

2020/C 201/35

Zaak T-868/19 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 30 april 2020 — Nouryon Industrial Chemicals e.a. / Commissie (Kort geding – REACH – Stof dimethylether – Nalevingscontrole – Besluit van de Commissie – Verplichting om bepaalde inlichtingen te verstrekken waarvoor dierproeven noodzakelijk zijn – Verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging – Geen spoedeisendheid)

24

2020/C 201/36

Zaak T-885/19 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 22 april 2020 — Aquind e.a./Commissie [Kort geding – Energie – Trans-Europese energie-infrastructuur – Verordening (EU) nr. 347/2013 – Gedelegeerde verordening van de Commissie tot wijziging van verordening nr. 347/2013 – Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging – Geen spoedeisendheid]

25

2020/C 201/37

Zaak T-145/20: Beroep ingesteld op 28 februari 2020 — IV/Commissie

25

2020/C 201/38

Zaak T-146/20: Beroep ingesteld op 8 maart 2020 — Csordas e.a. / Commissie

26

2020/C 201/39

Zaak T-154/20: Beroep ingesteld op 19 maart 2020 — IY / Parlement

28

2020/C 201/40

Zaak T-155/20: Beroep ingesteld op 19 maart 2020 — IZ / Parlement

29

2020/C 201/41

Zaak T-156/20: Beroep ingesteld op 19 maart 2020 — JA / Parlement

29

2020/C 201/42

Zaak T-159/20: Beroep ingesteld op 23 maart 2020 — JB / Cedefop

30

2020/C 201/43

Zaak T-160/20: Beroep ingesteld op 27 maart 2020 — 3M Belgium/ECHA

31

2020/C 201/44

Zaak T-162/20: Beroep ingesteld op 28 maart 2020 — UPL Europe en Indofil Industries (Netherlands)/EFSA

32

2020/C 201/45

Zaak T-164/20: Beroep ingesteld op 19 maart 2020 — BG / Parlement

33

2020/C 201/46

Zaak T-166/20: Beroep ingesteld op 3 april 2020 — JD / EIB

34

2020/C 201/47

Zaak T-180/20: Beroep ingesteld op 7 april 2020 — JE/Raad en Conferentie van de vertegenwoordigers van de regeringen der lidstaten

35

2020/C 201/48

Zaak T-184/20: Beroep ingesteld op 9 april 2020 — JE/Hof van Justitie van de Europese Unie

36

2020/C 201/49

Zaak T-191/20: Beroep ingesteld op 9 april 2020 — FCA Italy / EUIPO — Bettag (Pandem)

36

2020/C 201/50

Zaak T-193/20: Beroep ingesteld op 10 april 2020 — Eternit/EUIPO — Eternit Österreich (Panels)

37

2020/C 201/51

Zaak T-194/20: Beroep ingesteld op 27 maart 2020 — JF/EUCAP Somalia

37

2020/C 201/52

Zaak T-195/20: Beroep ingesteld op 6 april 2020 — Sociedade da Água de Monchique / EUIPO — Ventura Vendrell (chic ÁGUA ALCALINA 9,5 PH)

39

2020/C 201/53

Zaak T-196/20: Beroep ingesteld op 10 april 2020 — Chanel/EUIPO — Innovative Cosmetic Concepts (INCOCO)

40

2020/C 201/54

Zaak T-198/20: Beroep ingesteld op 30 maart 2020 — Schindler e.a. / Raad

40

2020/C 201/55

Zaak T-199/20: Beroep ingesteld op 14 april 2020 — Aldi Stores / EUIPO — Dualit (Vorm van een broodrooster)

42

2020/C 201/56

Zaak T-200/20: Beroep ingesteld op 15 april 2020 — Stone Brewing/EUIPO — Molson Coors Brewing Company (UK) (STONE BREWING)

43

2020/C 201/57

Zaak T-202/20: Beroep ingesteld op 17 april 2020 — Target Brands/EUIPO — The a.r.t. company b&s (ART CLASS)

44

2020/C 201/58

Zaak T-203/20: Beroep ingesteld op 18 april 2020 — Al-Imam / Raad

45

2020/C 201/59

Zaak T-204/20: Beroep ingesteld op 19 april 2020 — Zoom/EUIPO — Facetec (ZOOM)

46

2020/C 201/60

Zaak T-205/20: Beroep ingesteld op 16 april 2020 –Frommer/EUIPO — Minerva (I-cosmetics)

47

2020/C 201/61

Zaak T-207/20: Beroep ingesteld op 17 april 2020 — Residencial Palladium/EUIPO — Fiesta Hotels & Resorts (PALLADIUM HOTELS & RESORTS)

48

2020/C 201/62

Zaak T-215/20: Beroep ingesteld op 21 april 2020 — Fidia farmaceutici/EUIPO — Ioulia and Irene Tseti Pharmaceutial Laboratories (HYAL)

48

2020/C 201/63

Zaak T-218/20: Beroep ingesteld op 14 april 2020 — Alkattan/Raad

49

2020/C 201/64

Zaak T-220/20: Beroep ingesteld op 16 april 2020 — JL / Commissie

50

2020/C 201/65

Zaak T-221/20: Beroep ingesteld op 23 april 2020 — Target Brands/EUIPO — The a.r.t. company b&s (art class)

51

2020/C 201/66

Zaak T-222/20: Beroep ingesteld op 21 april 2020 — CH en CN / Parlement

52

2020/C 201/67

Zaak T-226/20: Beroep ingesteld op 24 april 2020 — Steinel/EUIPO (MobileHeat)

53

2020/C 201/68

Zaak T-227/20: Beroep ingesteld op 24 april 2020 — Biovene Cosmetics/EUIPO — Eugène Perma France (BIOVÈNE BARCELONA)

53

2020/C 201/69

Zaak T-232/20: Beroep ingesteld op 28 april 2020 — Biovene Cosmetics/EUIPO — Eugène Perma France (BIOVÈNE)

54

2020/C 201/70

Zaak T-556/18: Beschikking van het Gerecht van 26 maart 2020 — Sensient Colors Europe/Commissie

55

2020/C 201/71

Zaak T-682/18: Beschikking van het Gerecht van 15 april 2020 — Twitter/EIUPO — 123billets et Hachette Filipacchi Presse (PERISCOPE)

55

2020/C 201/72

Zaak T-320/19: Beschikking van het Gerecht van 2 april 2020 — BV/Commissie

55

2020/C 201/73

Zaak T-20/20: Beschikking van het Gerecht van 23 april 2020 — Intertranslations (Intertransleïsions) Metafraseis/Parlement

56

---

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

IV Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/1 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/1

---

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

(2020/C 201/01)

Laatste publicatie

PB C 191 van 8.6.2020

Historisch overzicht van de vroegere publicaties

PB C 175 van 25.5.2020

PB C 162 van 11.5.2020

PB C 161 van 11.5.2020

PB C 137 van 27.4.2020

PB C 129 van 20.4.2020

PB C 114 van 6.4.2020

Deze teksten zijn beschikbaar in

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/2 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/2

---

Hogere voorziening ingesteld op 22 juli 2019 door Hochmann Marketing GmbH tegen de beschikking van het Gerecht (Derde kamer) van 22 mei 2019 in zaak T-754/18, Hochmann Marketing GmbH / Europees Parlement

(Zaak C-557/19 P)

(2020/C 201/02)

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirante: Hochmann Marketing GmbH (vertegenwoordiger: J. Jennings, Rechtsanwalt)

Andere partij in de procedure: Europees Parlement

Bij beschikking van 30 april 2020 heeft het Gerecht van de Europese Unie (Zevende kamer) de hogere voorziening kennelijk ongegrond verklaard en rekwirante verwezen in haar eigen kosten.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/2 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/2

---

Hogere voorziening ingesteld op 15 september 2019 door BP tegen de beschikking van het Gerecht (Vijfde kamer) van 11 juli 2019 in zaak T-917/16 REV, BP/FRA

(Zaak C-682/19 P)

(2020/C 201/03)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: BP (vertegenwoordiger: E. Lazar, avocat)

Andere partij in de procedure: Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten

Bij beschikking van 19 maart 2020 heeft het Hof van Justitie (Achtste kamer) de hogere voorziening gedeeltelijk niet-ontvankelijk en gedeeltelijk kennelijk ongegrond verklaard.

Rekwirante is verwezen in haar eigen kosten.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/3 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/3

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Cluj (Roemenië) op 12 november 2019 — SC Panavitrans SRL / Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Cluj

(Zaak C-828/19)

(2020/C 201/04)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Curtea de Apel Cluj

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: SC Panavitrans SRL

Verwerende partij: Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Cluj

Prejudiciële vraag

Moet artikel 110 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling die voor de restitutie van een in strijd met het Unierecht verklaarde heffing voorziet in een kortere vervaltermijn dan de algemene verjaringstermijn die in het nationale recht geldt voor belastingvorderingen?

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/3 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/3

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Înaltă Curte de Casaţie şi Justiţie (Roemenië) op 19 november 2019 — Strafzaak tegen NC

(Zaak C-840/19)

(2020/C 201/05)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie

Partij in de strafzaak

NC

Andere partij in de procedure:

Parchetul de pe lângă Înalta Curte de Casație și Justiție — Direcția Națională Anticorupție

Prejudiciële vragen

| 1) | Moeten artikel 19, lid 1, van het Verdrag betreffende de Europese Unie, artikel 325, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 4 van richtlijn (EU) 2017/1371 van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2017 betreffende de strafrechtelijke bestrijding van fraude die de financiële belangen van de Unie schaadt (1)
  , vastgesteld op grond van artikel 83, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een beslissing van een orgaan dat geen deel uitmaakt van de rechterlijke macht, de Curte Constituțională (grondwettelijk hof, Roemenië), waarbij wordt bepaald dat de gedurende een vastgestelde periode besliste corruptiezaken die zich in de fase van hoger beroep bevinden voor een nieuwe behandeling dienen te worden terugverwezen op grond van het feit dat bij de hoogste rechterlijke instantie geen ter zake gespecialiseerde kamers zijn gevormd, terwijl de Curte Constituțională de specialisatie van de rechters in die kamers wel erkent? |
| --- | --- |

1)

Moeten artikel 19, lid 1, van het Verdrag betreffende de Europese Unie, artikel 325, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 4 van richtlijn (EU) 2017/1371 van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2017 betreffende de strafrechtelijke bestrijding van fraude die de financiële belangen van de Unie schaadt (1)
  , vastgesteld op grond van artikel 83, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een beslissing van een orgaan dat geen deel uitmaakt van de rechterlijke macht, de Curte Constituțională (grondwettelijk hof, Roemenië), waarbij wordt bepaald dat de gedurende een vastgestelde periode besliste corruptiezaken die zich in de fase van hoger beroep bevinden voor een nieuwe behandeling dienen te worden terugverwezen op grond van het feit dat bij de hoogste rechterlijke instantie geen ter zake gespecialiseerde kamers zijn gevormd, terwijl de Curte Constituțională de specialisatie van de rechters in die kamers wel erkent?

| 2) | Moeten artikel 2 van het Verdrag betreffende de Europese Unie en artikel 47[, tweede alinea,] van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie aldus worden uitgelegd dat zij eraan in de weg staan dat een orgaan buiten de rechterlijke macht vaststelt dat de rechterlijke kamers van een afdeling van de hoogste rechterlijke instantie (kamers die zijn samengesteld uit rechters in functie, die op het moment van hun bevordering beschikten over de voor bevordering naar de hoogste rechterlijke instantie vereiste specialisatie) onwettig zijn samengesteld? |
| --- | --- |

2)

Moeten artikel 2 van het Verdrag betreffende de Europese Unie en artikel 47[, tweede alinea,] van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie aldus worden uitgelegd dat zij eraan in de weg staan dat een orgaan buiten de rechterlijke macht vaststelt dat de rechterlijke kamers van een afdeling van de hoogste rechterlijke instantie (kamers die zijn samengesteld uit rechters in functie, die op het moment van hun bevordering beschikten over de voor bevordering naar de hoogste rechterlijke instantie vereiste specialisatie) onwettig zijn samengesteld?

| 3) | Moet de voorrang van het Unierecht aldus worden uitgelegd dat de nationale rechter een volgens het nationaal recht bindende beslissing van de constitutionele rechter, uitgesproken in een zaak betreffende een grondwettelijk geschil, buiten toepassing mag laten? |
| --- | --- |

3)

Moet de voorrang van het Unierecht aldus worden uitgelegd dat de nationale rechter een volgens het nationaal recht bindende beslissing van de constitutionele rechter, uitgesproken in een zaak betreffende een grondwettelijk geschil, buiten toepassing mag laten?

---

(1)  PB 2017, L 198, blz. 29.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/4 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/4

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Înaltă Curte de Casaţie şi Justiţie (Roemenië) op 26 november 2019 — Strafzaak tegen FX, CS en ND

(Zaak C-859/19)

(2020/C 201/06)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie

Partijen in de strafzaak

FX, CS, ND

Andere partij in de procedure

Parchetul de pe lângă Înalta Curte de Casaţie și Justiţie — Direcţia Naţională Anticorupţie

Prejudiciële vragen

| 1) | Moeten artikel 19, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, artikel 325, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, artikel 58 van richtlijn (EU) 2015/849 van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 2015 inzake de voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld of terrorismefinanciering, tot wijziging van verordening (EU) nr. 648/2012 van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van richtlijn 2005/60/EG van het Europees Parlement en de Raad en richtlijn 2006/70/EG van de Commissie (1), en artikel 4 van richtlijn (EU) 2017/1371 van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2017 betreffende de strafrechtelijke bestrijding van fraude die de financiële belangen van de Unie schaadt (2), vastgesteld op grond van artikel 83, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, [ter vervanging van de overeenkomst] aangaande de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen van 26 juli 1995, aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een beslissing van een orgaan dat geen deel uitmaakt van de rechterlijke macht, de Curte Constituțională a României (grondwettelijk hof, Roemenië), waarbij wordt bepaald dat de gedurende een vastgestelde periode besliste corruptiezaken die zich in de fase van hoger beroep bevinden voor een nieuwe behandeling dienen te worden terugverwezen op grond van het feit dat bij de hoogste rechterlijke instantie geen in corruptie gespecialiseerde kamers zijn gevormd, terwijl de Curte Constituțională de specialisatie van de rechters in die kamers wel erkent? |
| --- | --- |

1)

Moeten artikel 19, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, artikel 325, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, artikel 58 van richtlijn (EU) 2015/849 van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 2015 inzake de voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld of terrorismefinanciering, tot wijziging van verordening (EU) nr. 648/2012 van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van richtlijn 2005/60/EG van het Europees Parlement en de Raad en richtlijn 2006/70/EG van de Commissie (1), en artikel 4 van richtlijn (EU) 2017/1371 van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2017 betreffende de strafrechtelijke bestrijding van fraude die de financiële belangen van de Unie schaadt (2), vastgesteld op grond van artikel 83, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, [ter vervanging van de overeenkomst] aangaande de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen van 26 juli 1995, aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een beslissing van een orgaan dat geen deel uitmaakt van de rechterlijke macht, de Curte Constituțională a României (grondwettelijk hof, Roemenië), waarbij wordt bepaald dat de gedurende een vastgestelde periode besliste corruptiezaken die zich in de fase van hoger beroep bevinden voor een nieuwe behandeling dienen te worden terugverwezen op grond van het feit dat bij de hoogste rechterlijke instantie geen in corruptie gespecialiseerde kamers zijn gevormd, terwijl de Curte Constituțională de specialisatie van de rechters in die kamers wel erkent?

| 2) | Moeten artikel 2 van het Verdrag betreffende de Europese Unie en artikel 47, [tweede alinea], van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie aldus worden uitgelegd dat zij eraan in de weg staan dat een orgaan dat geen deel uitmaakt van de rechterlijke macht vaststelt dat de kamers van een afdeling van de hoogste rechterlijke instantie (kamers die zijn samengesteld uit rechters in functie, die bij hun bevordering naar de strafkamer van die instantie beschikten over de specialisatie die voor de bevordering naar de strafrechtelijke afdeling van de hoogste rechterlijke instantie is vereist) onwettig zijn samengesteld? |
| --- | --- |

2)

Moeten artikel 2 van het Verdrag betreffende de Europese Unie en artikel 47, [tweede alinea], van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie aldus worden uitgelegd dat zij eraan in de weg staan dat een orgaan dat geen deel uitmaakt van de rechterlijke macht vaststelt dat de kamers van een afdeling van de hoogste rechterlijke instantie (kamers die zijn samengesteld uit rechters in functie, die bij hun bevordering naar de strafkamer van die instantie beschikten over de specialisatie die voor de bevordering naar de strafrechtelijke afdeling van de hoogste rechterlijke instantie is vereist) onwettig zijn samengesteld?

| 3) | Moet de voorrang van het Unierecht aldus worden uitgelegd dat de nationale rechter een volgens het nationaal recht bindende beslissing van de constitutionele rechter, uitgesproken in een zaak betreffende een grondwettelijk geschil, buiten toepassing mag laten? |
| --- | --- |

3)

Moet de voorrang van het Unierecht aldus worden uitgelegd dat de nationale rechter een volgens het nationaal recht bindende beslissing van de constitutionele rechter, uitgesproken in een zaak betreffende een grondwettelijk geschil, buiten toepassing mag laten?

---

(1)  PB 2015, L 141, blz. 73.

(2)  PB 2017, L 198, blz. 29.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/5 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/5

---

Hogere voorziening ingesteld op 10 december 2019 door European Food SA tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 10 oktober 2019 in zaak T-536/18, Société des produits Nestlé / EUIPO — European Food (FITNESS)

(Zaak C-908/19 P)

(2020/C 201/07)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: European Food SA (vertegenwoordigers: R. Dincă, I. Speciac, V. Stănese, I.-F. Cofaru, advocaten)

Andere partijen in de procedure: Société des produits Nestlé, Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

Bij beschikking van 18 maart 2020 heeft het Hof van Justitie (kamer voor de toelating van hogere voorzieningen) de hogere voorziening niet toegelaten en rekwirante verwezen in haar eigen kosten.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/5 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/5

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel Iași (Roemenië) op 11 december 2019 — BX / Unitatea Administrativ Teritorială D.

(Zaak C-909/19)

(2020/C 201/08)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Curtea de Apel Iaşi

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: BX

Verwerende partij: Unitatea Administrativ Teritorială D.

Prejudiciële vragen

| 1) | Moeten de bepalingen van artikel 2, punt 1, van richtlijn 2003/88/EG betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd (1) aldus worden uitgelegd dat het tijdvak waarin een werknemer verplichte beroepsopleidingscursussen volgt na de normale arbeidstijd, op de locatie van de aanbieder van de opleiding, buiten zijn werkplek en zonder diensttaken te vervullen, arbeidstijd is? |
| --- | --- |

1)

Moeten de bepalingen van artikel 2, punt 1, van richtlijn 2003/88/EG betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd (1) aldus worden uitgelegd dat het tijdvak waarin een werknemer verplichte beroepsopleidingscursussen volgt na de normale arbeidstijd, op de locatie van de aanbieder van de opleiding, buiten zijn werkplek en zonder diensttaken te vervullen, arbeidstijd is?

| 2) | Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord, moeten artikel 31, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 2, punt 2, en de artikelen 3, 5 en 6 van richtlijn 2003/88/EG aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling die beroepsopleiding van de werknemer wel verplicht stelt, maar de werkgever niet verplicht om de rusttijd van de werknemer in acht te nemen in verband met de tijdvakken waarin die beroepsopleiding wordt gevolgd? |
| --- | --- |

2)

Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord, moeten artikel 31, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 2, punt 2, en de artikelen 3, 5 en 6 van richtlijn 2003/88/EG aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling die beroepsopleiding van de werknemer wel verplicht stelt, maar de werkgever niet verplicht om de rusttijd van de werknemer in acht te nemen in verband met de tijdvakken waarin die beroepsopleiding wordt gevolgd?

---

(1)  Richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd (PB 2003 L 299, p. 9).

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/6 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/6

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Înaltă Curte de Casaţie şi Justiţie (Roemenië) op 18 december 2019 — Strafzaak tegen BR, CS, DT, EU, FV, GW

(Zaak C-926/19)

(2020/C 201/09)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie

Partijen in de strafzaak

BR, CS, DT, EU, FV, GW

Andere partijen bij de procedure:

Parchetul de pe lângă Înalta Curte de Casație și Justiție — Direcția Națională Anticorupție, Parchetul de pe lângă Înalta Curte de Casație și Justiție — Direcția de Investigare a Infracțiunilor de Criminalitate Organizată și Terorism — Structura centrală, Parchetul de pe lângă Înalta Curte de Casație și Justiție — Secția pentru investigarea infracțiunilor din justiție, Agenția Națională de Administrare Fiscală, HX, IY, SC Uranus Junior 2003 Srl

Prejudiciële vragen

| 1) | Moeten artikel 19, lid 1, van het Verdrag betreffende de Europese Unie, artikel 325, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, artikel 58 van richtlijn (EU) 2015/849 van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 2015 inzake de voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld of terrorismefinanciering, tot wijziging van verordening (EU) nr. 648/2012 van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van richtlijn 2005/60/EG van het Europees Parlement en de Raad en richtlijn 2006/70/EG van de Commissie (1), artikel 4 van richtlijn (EU) 2017/1371 van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2017 betreffende de strafrechtelijke bestrijding van fraude die de financiële belangen van de Unie schaadt (2), opgesteld op grond van artikel 83, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een beslissing van een orgaan dat geen deel uitmaakt van de rechterlijke macht, de Curte Constituțională a României [grondwettelijk hof, Roemenië], waarbij wordt geoordeeld over een procedurele exceptie inzake de onwettige samenstelling van de rechterlijke kamers, gelet op het beginsel van specialisatie van rechters van de Înaltă Curte de Casație și Justiție [hoogste rechterlijke instantie, Roemenië](dat niet in de Roemeense grondwet is opgenomen), en waarbij een rechterlijke instantie wordt gedwongen om zaken in hoger (devolutief) beroep voor een nieuwe beslissing naar de in eerste aanleg bevoegde rechter van die instantie terug te verwijzen? |
| --- | --- |

1)

Moeten artikel 19, lid 1, van het Verdrag betreffende de Europese Unie, artikel 325, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, artikel 58 van richtlijn (EU) 2015/849 van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 2015 inzake de voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld of terrorismefinanciering, tot wijziging van verordening (EU) nr. 648/2012 van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van richtlijn 2005/60/EG van het Europees Parlement en de Raad en richtlijn 2006/70/EG van de Commissie (1), artikel 4 van richtlijn (EU) 2017/1371 van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2017 betreffende de strafrechtelijke bestrijding van fraude die de financiële belangen van de Unie schaadt (2), opgesteld op grond van artikel 83, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een beslissing van een orgaan dat geen deel uitmaakt van de rechterlijke macht, de Curte Constituțională a României [grondwettelijk hof, Roemenië], waarbij wordt geoordeeld over een procedurele exceptie inzake de onwettige samenstelling van de rechterlijke kamers, gelet op het beginsel van specialisatie van rechters van de Înaltă Curte de Casație și Justiție [hoogste rechterlijke instantie, Roemenië](dat niet in de Roemeense grondwet is opgenomen), en waarbij een rechterlijke instantie wordt gedwongen om zaken in hoger (devolutief) beroep voor een nieuwe beslissing naar de in eerste aanleg bevoegde rechter van die instantie terug te verwijzen?

| 2) | Moeten artikel 2 van het Verdrag betreffende de Europese Unie en artikel 47[, tweede alinea,] van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie aldus worden uitgelegd dat zij eraan in de weg staan dat een orgaan dat geen deel uitmaakt van de rechterlijke macht vaststelt dat de rechterlijke kamers van een afdeling van de hoogste rechterlijke instantie (kamers die zijn samengesteld uit rechters in functie, die bij hun bevordering naar de strafkamer van die instantie beschikten over de specialisatie die voor de bevordering naar de strafrechtelijke afdeling van de hoogste rechterlijke instantie is vereist) onwettig zijn samengesteld? |
| --- | --- |

2)

Moeten artikel 2 van het Verdrag betreffende de Europese Unie en artikel 47[, tweede alinea,] van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie aldus worden uitgelegd dat zij eraan in de weg staan dat een orgaan dat geen deel uitmaakt van de rechterlijke macht vaststelt dat de rechterlijke kamers van een afdeling van de hoogste rechterlijke instantie (kamers die zijn samengesteld uit rechters in functie, die bij hun bevordering naar de strafkamer van die instantie beschikten over de specialisatie die voor de bevordering naar de strafrechtelijke afdeling van de hoogste rechterlijke instantie is vereist) onwettig zijn samengesteld?

| 3) | Moet de voorrang van het Unierecht aldus worden uitgelegd dat de nationale rechter een arrest van het grondwettelijk hof buiten toepassing kan laten waarin uitlegging wordt gegeven aan een rechtsregel die van lagere rang is dan de grondwet, betrekking heeft op de organisatie van de Înaltă Curte de Casație și Justiție, is opgenomen in de nationale wet betreffende de voorkoming, opsporing en bestrijding van corruptie, en door een rechterlijke instantie gedurende 16 jaar consequent op dezelfde wijze is uitgelegd? |
| --- | --- |

3)

Moet de voorrang van het Unierecht aldus worden uitgelegd dat de nationale rechter een arrest van het grondwettelijk hof buiten toepassing kan laten waarin uitlegging wordt gegeven aan een rechtsregel die van lagere rang is dan de grondwet, betrekking heeft op de organisatie van de Înaltă Curte de Casație și Justiție, is opgenomen in de nationale wet betreffende de voorkoming, opsporing en bestrijding van corruptie, en door een rechterlijke instantie gedurende 16 jaar consequent op dezelfde wijze is uitgelegd?

| 4) | Omvat het beginsel van vrije toegang tot de rechter overeenkomstig artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie de specialisatie van rechters en de vorming van gespecialiseerde kamers bij een hooggerechtshof? |
| --- | --- |

4)

Omvat het beginsel van vrije toegang tot de rechter overeenkomstig artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie de specialisatie van rechters en de vorming van gespecialiseerde kamers bij een hooggerechtshof?

---

(1)  PB 2015, L 141, blz. 73.

(2)  PB 2017, L 198, blz. 29.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/7 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/7

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie (Roemenië) op 18 december 2019 — Strafzaak tegen CD

(Zaak C-929/19)

(2020/C 201/10)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie

Partij in de strafzaak

CD

Andere partijen in de procedure:

CLD, GLO, ȘDC, PVV, SC Complexul Energetic Oltenia SA, Parchetul de pe lângă Înalta Curte de Casație și Justiție — Direcția Națională Anticorupție

Prejudiciële vragen

| 1) | Moeten artikel 19, lid 1, van het Verdrag betreffende de Europese Unie, artikel 325, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en de artikelen 2 en 4 van richtlijn (EU) 2017/1371 van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2017 betreffende de strafrechtelijke bestrijding van fraude die de financiële belangen van de Unie schaadt (1), aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan de vaststelling van een beslissing door een orgaan dat geen deel uitmaakt van de rechterlijke macht, de Curte Constituțională a României (grondwettelijk hof, Roemenië), op grond waarvan de plano alle corruptiezaken die de afdeling strafrecht van de hoogste rechterlijke instantie in een bepaalde periode (2003 — januari 2019) in eerste aanleg heeft beoordeeld en die zich in de fase van hoger beroep bevinden, opnieuw moeten worden behandeld? |
| --- | --- |

1)

Moeten artikel 19, lid 1, van het Verdrag betreffende de Europese Unie, artikel 325, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en de artikelen 2 en 4 van richtlijn (EU) 2017/1371 van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2017 betreffende de strafrechtelijke bestrijding van fraude die de financiële belangen van de Unie schaadt (1), aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan de vaststelling van een beslissing door een orgaan dat geen deel uitmaakt van de rechterlijke macht, de Curte Constituțională a României (grondwettelijk hof, Roemenië), op grond waarvan de plano alle corruptiezaken die de afdeling strafrecht van de hoogste rechterlijke instantie in een bepaalde periode (2003 — januari 2019) in eerste aanleg heeft beoordeeld en die zich in de fase van hoger beroep bevinden, opnieuw moeten worden behandeld?

| 2) | Moeten artikel 2 en artikel 19, lid 1, van het Verdrag betreffende de Europese Unie en artikel 47, [tweede alinea], van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie aldus worden uitgelegd dat zij eraan in de weg staan dat een orgaan dat geen deel uitmaakt van de rechterlijke macht vaststelt dat een rechtsprekende kamer van een afdeling bij de hoogste rechterlijke instantie onrechtmatig is samengesteld, in tegenstelling tot de uitlegging die blijkt uit de organisatiepraktijk en uit de vaste en uniforme rechtspraak van die rechterlijke instantie? |
| --- | --- |

2)

Moeten artikel 2 en artikel 19, lid 1, van het Verdrag betreffende de Europese Unie en artikel 47, [tweede alinea], van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie aldus worden uitgelegd dat zij eraan in de weg staan dat een orgaan dat geen deel uitmaakt van de rechterlijke macht vaststelt dat een rechtsprekende kamer van een afdeling bij de hoogste rechterlijke instantie onrechtmatig is samengesteld, in tegenstelling tot de uitlegging die blijkt uit de organisatiepraktijk en uit de vaste en uniforme rechtspraak van die rechterlijke instantie?

| 3) | Moet de voorrang van het Unierecht aldus worden uitgelegd dat de nationale rechter op grond daarvan een volgens het nationaal recht bindende beslissing van de constitutionele rechter, die is gegeven in een zaak betreffende een grondwettelijk geschil, buiten toepassing mag laten? |
| --- | --- |

3)

Moet de voorrang van het Unierecht aldus worden uitgelegd dat de nationale rechter op grond daarvan een volgens het nationaal recht bindende beslissing van de constitutionele rechter, die is gegeven in een zaak betreffende een grondwettelijk geschil, buiten toepassing mag laten?

| 4) | Kan de uitdrukking “vooraf bij wet [...] ingesteld” in artikel 47, [tweede alinea], van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie aldus worden uitgelegd dat deze ook slaat op de formele aanwijzing van gespecialiseerde rechtsprekende kamers, los van de specialisatie van de rechters waaruit deze bestaan? |
| --- | --- |

4)

Kan de uitdrukking “vooraf bij wet [...] ingesteld” in artikel 47, [tweede alinea], van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie aldus worden uitgelegd dat deze ook slaat op de formele aanwijzing van gespecialiseerde rechtsprekende kamers, los van de specialisatie van de rechters waaruit deze bestaan?

---

(1)  PB 2017, L 198, blz. 29.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/7 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/7

---

Hogere voorziening ingesteld op 20 december 2019 door Rubik’s Brand Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 24 oktober 2019 in zaak T-601/17, Rubik’s Brand Ltd / EUIPO — Simba Toys

(Zaak C-396/19 P)

(2020/C 201/11)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: Rubik’s Brand Ltd (vertegenwoordigers: K. Szamosi, M. Borbás, advocaten)

Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie, Simba Toys GmbH & Co. KG

Bij beschikking van 23 april 2020 heeft het Hof van Justitie (kamer voor de toelating van hogere voorzieningen) de hogere voorziening niet toegelaten en rekwirante verwezen in haar eigen kosten.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/8 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/8

---

Hogere voorziening ingesteld op 14 januari 2020 door Neoperl AG tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 14 november 2019 in zaak T-669/18, Neoperl AG/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

(Zaak C-14/20 P)

(2020/C 201/12)

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirante: Neoperl AG (vertegenwoordigers: H. Börjes-Pestalozza en G. Schultz, Rechtsanwälte)

Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

Bij beschikking van 23 april 2020 heeft het Hof van Justitie van de Europese Unie (kamer voor de toelating van hogere voorzieningen) de hogere voorziening niet toegelaten en rekwirante verwezen in haar eigen kosten.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/8 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/8

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 27 januari 2020 — Staatssecretaris van Financiën tegen Jumbocarry Trading GmbH

(Zaak C-39/20)

(2020/C 201/13)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Hoge Raad der Nederlanden

Partijen in het hoofdgeding

Verzoeker: Staatssecretaris van Financiën

Verweerster: Jumbocarry Trading GmbH

Prejudiciële vragen

| 1) | Zijn artikel 103, lid 3, aanhef en letter b, en artikel 124, lid 1, aanhef en letter a, van het DWU (1) van toepassing op een douaneschuld die voor 1 mei 2016 is ontstaan en waarvan de verjaringstermijn op die datum nog niet is geëxpireerd? |
| --- | --- |

1)

Zijn artikel 103, lid 3, aanhef en letter b, en artikel 124, lid 1, aanhef en letter a, van het DWU (1) van toepassing op een douaneschuld die voor 1 mei 2016 is ontstaan en waarvan de verjaringstermijn op die datum nog niet is geëxpireerd?

| 2) | Indien het antwoord op de eerste vraag bevestigend is, staat het rechtszekerheidsbeginsel of het vertrouwensbeginsel dan in de weg aan deze toepassing? |
| --- | --- |

2)

Indien het antwoord op de eerste vraag bevestigend is, staat het rechtszekerheidsbeginsel of het vertrouwensbeginsel dan in de weg aan deze toepassing?

---

(1)  Verordening (EU) nr 952/2013, van het Europees Parlament en van de Raad van 9 oktober 2013 tot vastelling van het douanewetboek van de Unie (PB 2013, L 269, blz. 1).

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/9 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/9

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Nederlandstalige rechtbank van eerste aanleg Brussel (België) op 6 februari 2020 — Vogel Import Export NV tegen Belgische Staat

(Zaak C-62/20)

(2020/C 201/14)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Nederlandstalige rechtbank van eerste aanleg Brussel

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekster: Vogel Import Export NV

Verweerder: Belgische Staat

Prejudiciële vragen

| 1) | Dient de Gecombineerde Nomenclatuur zoals opgenomen in bijlage 1 van de verordening (EEG) nr. 2658/87 (1) van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief — mede in het licht van de verschillende taalversies van tariefpost 4409 en de GS- toelichtingen bij tariefposten 4407 en 4409 — aldus te worden uitgelegd dat de goederen dewelke het voorwerp uitmaken van het hoofdgeschil, te weten geschaafde houten planken waarbij bij de vier hoeken een afronding werd aangebracht over de gehele lengte van de plank, dienen te worden beschouwd als zijnde “over de gehele lengte geprofileerd” en bijgevolg te worden ingedeeld onder tariefpost 4409 of kan het afronden van de hoeken niet worden beschouwd als “over de gehele lengte geprofileerd” en dienen de goederen bijgevolg te worden ingedeeld onder tariefpost 4407? |
| --- | --- |

1)

Dient de Gecombineerde Nomenclatuur zoals opgenomen in bijlage 1 van de verordening (EEG) nr. 2658/87 (1) van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief — mede in het licht van de verschillende taalversies van tariefpost 4409 en de GS- toelichtingen bij tariefposten 4407 en 4409 — aldus te worden uitgelegd dat de goederen dewelke het voorwerp uitmaken van het hoofdgeschil, te weten geschaafde houten planken waarbij bij de vier hoeken een afronding werd aangebracht over de gehele lengte van de plank, dienen te worden beschouwd als zijnde “over de gehele lengte geprofileerd” en bijgevolg te worden ingedeeld onder tariefpost 4409 of kan het afronden van de hoeken niet worden beschouwd als “over de gehele lengte geprofileerd” en dienen de goederen bijgevolg te worden ingedeeld onder tariefpost 4407?

| 2) | Is de grootte van de afronding bepalend voor de indeling onder tariefpost 4407 of tariefpost 4409? |
| --- | --- |

2)

Is de grootte van de afronding bepalend voor de indeling onder tariefpost 4407 of tariefpost 4409?

---

(1)  Verordening van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB 1987, L 256, blz. 1).

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/9 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/9

---

Hogere voorziening ingesteld op 5 februari 2020 door Sigrid Dickmanns tegen de beschikking van het Gerecht (Zesde kamer) van 18 november 2019 in zaak T-181/19, Sigrid Dickmanns/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

(Zaak C-63/20 P)

(2020/C 201/15)

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirante: Sigrid Dickmanns (vertegenwoordiger: H. Tettenborn, Rechtsanwalt)

Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Conclusies

| — | volledige vernietiging van de beschikking van het Gerecht van de Europese Unie (Zesde kamer) van 18 november 2019 in zaak T-181/19 en terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht na de vernietiging van deze beschikking; |
| --- | --- |

—

volledige vernietiging van de beschikking van het Gerecht van de Europese Unie (Zesde kamer) van 18 november 2019 in zaak T-181/19 en terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht na de vernietiging van deze beschikking;

| — | verwijzing van het EUIPO in de kosten van de hogere voorziening bij het Hof. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in de kosten van de hogere voorziening bij het Hof.

Middelen en voornaamste argumenten

Rekwirante voert ter ondersteuning van haar hogere voorziening één enkel middel aan, namelijk de onjuiste uitlegging en toepassing van de artikelen 90 en 91 van het Statuut en in het bijzonder artikel 90, lid 2, ervan, alsmede de ernstige schending van het fundamentele recht van rekwirante op een eerlijk proces en op behoorlijk bestuur.

Volgens rekwirante heeft het Gerecht ten onrechte geoordeeld dat de klacht van rekwirante op grond van artikel 90, lid 2, van het Statuut te laat was ingediend. Deze klacht was ingediend binnen drie maanden na het met redenen omkleed besluit van het EUIPO, maar niet binnen drie maanden na de op artikel 90, lid 2, derde volzin, derde gedachtestreepje, van het Statuut van de ambtenaren gebaseerde stilzwijgende afwijzing van het door rekwirante ingediende verzoek die daaraan voorafging.

Rekwirante voert in dit verband aan dat de uitlegging van artikel 90, lid 2, van het Statuut door het Gerecht niet strookt met de tekst van die bepaling. Haar klacht zag niet op de stilzwijgende afwijzing bedoeld in artikel 90, lid 2, derde volzin, derde gedachtestreepje, van het Statuut, maar op een haar ter kennis gebracht besluit in de zin van artikel 90, lid 2, derde volzin, tweede gedachtestreepje, van het Statuut, en haar klacht was derhalve ontvankelijk in het licht van de tekst van dat artikel. Noch uit de tekst van artikel 90, lid 1, derde volzin, van het Statuut, noch uit die van artikel 90, lid 2, derde volzin, tweede gedachtestreepje, noch uit artikel 90, lid 2, derde volzin, derde gedachtestreepje ervan volgt dat in geval van een stilzwijgende afwijzing van een verzoek, het tweede gedachtestreepje van die bepaling buiten toepassing moet blijven of het derde gedachtestreepje bij voorrang moet worden toegepast. De uitdrukkelijke afwijzing door het EUIPO is volgens rekwirante evenmin een loutere bevestiging van de eerdere stilzwijgende afwijzing, al is het maar omdat EUIPO niet naar de stilzwijgende afwijzing heeft verwezen. Bovendien hebben elementen die verder gaan dan louter een bevestiging, met name de motivering, tot gevolg dat er sprake is van een nieuw besluit.

Voorts betoogt rekwirante dat de uitlegging van het Gerecht ingaat tegen het doel van artikel 90, lid 1, tweede en derde gedachtestreepje, van het Statuut, alsmede tegen de doelstelling van rechtszekerheid. Deze regels hebben als voornaamste doel om de verzoeker te beschermen en niet om het tot aanstelling bevoegde gezag (hierna: “TABG”) in staat te stellen om op procedureel vlak te profiteren van een niet-nakoming van zijn verplichtingen, hetgeen nochtans het resultaat is van de door het Gerecht gegeven uitlegging. De door verzoekster voorgestelde uitlegging komt aanzienlijk beter tegemoet aan de doelstelling van rechtszekerheid. Ten eerste is die uitlegging in overeenstemming met de tekst van artikel 90, lid 2, van het Statuut, anders dan de uitlegging van het Gerecht, die daartegen indruist. Ten tweede leidt de uitlegging van het Gerecht ertoe dat de duur van de termijn na een uitdrukkelijk en met redenen omkleed besluit van het TABG verschillend zou zijn naargelang dit besluit al dan niet werd voorafgegaan door een stilzwijgend besluit.

Ten slotte verwijt rekwirante het Gerecht een ernstige schending van haar fundamentele recht op een eerlijk proces en op behoorlijk bestuur. De schending van het recht op een eerlijk proces bestaat er met name in dat het TABG heeft kunnen profiteren van de niet-nakoming van zijn verplichtingen (in verband met zijn verplichting om binnen vier maanden een besluit te nemen op een verzoek krachtens artikel 90, lid 1, van het Statuut) om de termijn waarover een verzoeker beschikt om te reageren op de afwijzingsgronden die hem door het TABG zijn medegedeeld, op arbitraire wijze in te korten. Bovendien loopt een verzoeker bij de uitlegging van het Gerecht, gelet op de daaraan tegengestelde bewoordingen van artikel 90, lid 2, tweede en derde volzin, tweede gedachtestreepje, van het Statuut, een duidelijk verhoogd risico om wegens de niet-inachtneming van een termijn geen gelijk te halen. Bovendien kan een uitlegging van artikel 90, lid 2, van het Statuut die in overeenstemming is met de fundamentele rechten enkel leiden tot de door rekwirante verdedigde conclusie.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/10 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/10

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 12 februari 2020 — YL / Altenrhein Luftfahrt GmbH

(Zaak C-70/20)

(2020/C 201/16)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Oberster Gerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: YL

Verwerende partij: Altenrhein Luftfahrt GmbH

Prejudiciële vraag

Is een harde landing — die evenwel nog binnen de grenzen van het normale functioneren van het vliegtuig ligt — waardoor een passagier lichamelijk letsel oploopt, een ongeval in de zin van artikel 17, lid 1, van het Verdrag tot het brengen van eenheid in enige bepalingen inzake het internationale luchtvervoer, dat op 28 mei 1999 te Montreal is gesloten, op 9 december 1999 door de Europese Gemeenschap is ondertekend en namens haar is goedgekeurd bij besluit 2001/539/EG van de Raad van 5 april 2001? (1)

---

(1)  Besluit 2001/539/EG van de Raad van 5 april 2001 inzake de sluiting door de Europese Gemeenschap van het Verdrag tot het brengen van eenheid in enige bepalingen inzake het internationale luchtvervoer (Verdrag van Montreal) (PB 2001, L 194, blz. 38).

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/11 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/11

---

Hogere voorziening ingesteld op 14 februari 2020 door Lazarus Szolgáltató és Kereskedelmi Kft. “in vereffening” tegen de beschikking van het Gerecht (Tiende kamer) van 18 december 2019 in zaak T-763/18, Lazarus Szolgáltató és Kereskedelmi / Commissie

(Zaak C-85/20 P)

(2020/C 201/17)

Procestaal: Hongaars

Partijen

Rekwirante: Lazarus Szolgáltató és Kereskedelmi Kft. “in vereffening” (vertegenwoordiger: L. Szabó L, ügyvéd)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie

Conclusies

| — | Rekwirante verzoekt het Hof de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond te verklaren en bijgevolg de beschikking van het Gerecht (tiende kamer) van 18 december 2019 in zaak T-763/18, Lazarus Szolgáltató és Kereskedelmi/Commissie, die op dezelfde dag aan rekwirante is betekend, te vernietigen. |
| --- | --- |

—

Rekwirante verzoekt het Hof de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond te verklaren en bijgevolg de beschikking van het Gerecht (tiende kamer) van 18 december 2019 in zaak T-763/18, Lazarus Szolgáltató és Kereskedelmi/Commissie, die op dezelfde dag aan rekwirante is betekend, te vernietigen.

| — | Rekwirante verzoekt het Hof tevens de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht voor zover deze betrekking heeft op vragen over de exceptie van niet-ontvankelijkheid die in de beschikking in eerste aanleg niet zijn behandeld. |
| --- | --- |

—

Rekwirante verzoekt het Hof tevens de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht voor zover deze betrekking heeft op vragen over de exceptie van niet-ontvankelijkheid die in de beschikking in eerste aanleg niet zijn behandeld.

| — | Rekwirante verzoekt het Hof om verweerster in eerste aanleg te verwijzen in de kosten van de procedure in eerste aanleg en in hogere voorziening en, in geval van terugverwijzing naar het Gerecht, de kosten van de procedure in eerste aanleg en in hogere voorziening niet onmiddellijk te begroten, maar de beslissing omtrent over deze kosten aan te houden tot aan de eindbeslissing. |
| --- | --- |

—

Rekwirante verzoekt het Hof om verweerster in eerste aanleg te verwijzen in de kosten van de procedure in eerste aanleg en in hogere voorziening en, in geval van terugverwijzing naar het Gerecht, de kosten van de procedure in eerste aanleg en in hogere voorziening niet onmiddellijk te begroten, maar de beslissing omtrent over deze kosten aan te houden tot aan de eindbeslissing.

Middelen en voornaamste argumenten

I.   Onjuiste juridische kwalificatie van de feiten. Ontoereikende motivering

Met haar eerste middel stelt rekwirante dat het Gerecht niet naar behoren rekening heeft gehouden met de situatie van rechtsonzekerheid met betrekking tot de kennisneming van de bestreden handelingen van de Commissie.

De door het Gerecht aangehaalde rechtspraak heeft betrekking op de kennisneming van het bestaan van handelingen die een verzoeker raken of hem betreffen.

Rekwirante heeft beroep ingesteld tegen de beslissing van de nationale rechter om de behandeling van de zaak te schorsen, omdat zij betwistte dat een beslissing op Unieniveau over de betrokken besluiten van de Commissie noodzakelijk was voor de uitspraak in het kader van haar beroep tot schadevergoeding. Uitsluitend in de zaak die het voorwerp vormt van de algemene volmacht die door de een aan de ander is verleend (de schadevergoedingszaak voor de nationale rechter) kunnen rekwirante en haar wettelijke vertegenwoordiger rechtens als één en dezelfde persoon worden aangemerkt.

Aangezien rekwirante haar wettelijke vertegenwoordiger uitsluitend volmacht had gegeven voor de vordering tot schadevergoeding voor de nationale rechter, was die vertegenwoordiger niet verplicht rekwirante binnen de “redelijke termijn”, als bedoeld in het Unierecht, te informeren over, noch om de volledige tekst op te vragen van de betrokken handelingen, aangezien zijn volmacht zich niet zover uitstrekte. Een dergelijk verzoek kon alleen door rekwirante zelf worden ingediend, en wel vanaf het moment waarop zij kennis kreeg van het feit dat zij door de Unierechtelijke regeling werd geraakt.

II.   Onjuiste uitlegging en toepassing van de rechtspraak over de “redelijke termijn”

De door het Gerecht aangehaalde rechtspraak kan niet op de onderhavige zaak worden toegepast, aangezien de omstandigheden van de aangevoerde zaken niet identiek zijn aan die van de onderhavige zaak.

III.   Onjuiste kwalificatie van de brief van de Commissie van 24 februari 2017

De nationale rechter heeft de klacht van OPS Újpest Kft. afgewezen op basis van de betwiste informatieve brief van verweerster. Die uitspraak heeft de belangen van rekwirante geschaad en haar rechtspositie aanzienlijk gewijzigd, aangezien de nationale rechter op basis van de genoemde brief heeft verklaard dat de nationale autoriteit de steun rechtmatig had verleend.

IV.   Schending van rekwirantes rechten van verdediging. Schending en onjuiste toepassing van artikel 126 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht

Hoewel het Gerecht had besloten maatregelen tot organisatie van de procesgang vast te stellen, heeft het de partijen niet verzocht zich uit te laten over de vraag of het verzoek tijdig was ingediend. Het Gerecht heeft de kwestie van de te late indiening voor het eerst in de beschikking onderzocht en het beroep op die grond afgewezen, zonder partijen, en met name rekwirante, de mogelijkheid te bieden in dit verband opmerkingen of bezwaren te maken.

Bij gebreke van bovengenoemd verzoek, is er geen enkel document verstrekt dat het standpunt van rekwirante met betrekking tot de tijdige indiening van het beroep had kunnen bevestigen.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/12 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/12

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 25 februari 2020 — Rottendorf Pharma GmbH / Hauptzollamt Bielefeld

(Zaak C-92/20)

(2020/C 201/18)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Finanzgericht Düsseldorf

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Rottendorf Pharma GmbH

Verwerende partij: Hauptzollamt Bielefeld

Prejudiciële vraag

Moet artikel 239, lid 1, tweede streepje, van verordening (EEG) nr. 2913/92 (1) van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek aldus worden uitgelegd dat volgens deze bepaling in een geval zoals in het hoofdgeding, waarin de door de belanghebbende ingevoerde niet-communautaire goederen weer uit het douanegebied van de Gemeenschap zijn uitgevoerd en de omstandigheden die tot het ontstaan van de douaneschuld hebben geleid, geen klaarblijkelijke nalatigheid van de belanghebbende inhouden, de douanerechten kunnen worden terugbetaald?

---

(1)  PB 1992, L 302, blz. 1.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/13 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/13

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bezirksgericht Schwechat (Oostenrijk) op 25 februari 2020 — JU/Air France Direktion für Österreich

(Zaak C-93/20)

(2020/C 201/19)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bezirksgericht Schwechat

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: JU

Verwerende partij: Air France Direktion für Österreich

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet artikel 31, lid 2, juncto artikel 31, lid 4, van het Verdrag tot het brengen van eenheid in enige bepalingen inzake het internationale luchtvervoer (Verdrag van Montreal) (1) aldus worden uitgelegd dat ter zake van een beschadiging van aangegeven bagage, die is opgetreden aan boord van het luchtvaartuig of tijdens een periode waarin de aangegeven bagage zich onder de hoede van de luchtvervoerder bevond, in geval van vertraagde aflevering protest moet worden gedaan aan die vervoerder uiterlijk binnen een termijn van zeven dagen nadat de bagage aan de geadresseerde ter beschikking is gesteld, bij gebreke waarvan elke rechtsvordering tegen die vervoerder niet-ontvankelijk is, tenzij in geval van diens bedrog? |
| --- | --- |

1)

Moet artikel 31, lid 2, juncto artikel 31, lid 4, van het Verdrag tot het brengen van eenheid in enige bepalingen inzake het internationale luchtvervoer (Verdrag van Montreal) (1) aldus worden uitgelegd dat ter zake van een beschadiging van aangegeven bagage, die is opgetreden aan boord van het luchtvaartuig of tijdens een periode waarin de aangegeven bagage zich onder de hoede van de luchtvervoerder bevond, in geval van vertraagde aflevering protest moet worden gedaan aan die vervoerder uiterlijk binnen een termijn van zeven dagen nadat de bagage aan de geadresseerde ter beschikking is gesteld, bij gebreke waarvan elke rechtsvordering tegen die vervoerder niet-ontvankelijk is, tenzij in geval van diens bedrog?

| 2) | Indien de eerste vraag ontkennend moet worden beantwoord:
  Moet artikel 31, lid 2, juncto artikel 31, lid 4, van het Verdrag tot het brengen van eenheid in enige bepalingen inzake het internationale luchtvervoer (Verdrag van Montreal) aldus worden uitgelegd dat ter zake van een beschadiging van aangegeven bagage, die is opgetreden aan boord van het luchtvaartuig of tijdens een periode waarin de aangegeven bagage zich onder de hoede van de luchtvervoerder bevond, in geval van vertraagde aflevering protest moet worden gedaan aan die vervoerder binnen eenentwintig dagen nadat de bagage aan de geadresseerde ter beschikking is gesteld, bij gebreke waarvan elke rechtsvordering tegen die vervoerder niet-ontvankelijk is, tenzij in geval van diens bedrog? |
| --- | --- |

2)

Indien de eerste vraag ontkennend moet worden beantwoord:

Moet artikel 31, lid 2, juncto artikel 31, lid 4, van het Verdrag tot het brengen van eenheid in enige bepalingen inzake het internationale luchtvervoer (Verdrag van Montreal) aldus worden uitgelegd dat ter zake van een beschadiging van aangegeven bagage, die is opgetreden aan boord van het luchtvaartuig of tijdens een periode waarin de aangegeven bagage zich onder de hoede van de luchtvervoerder bevond, in geval van vertraagde aflevering protest moet worden gedaan aan die vervoerder binnen eenentwintig dagen nadat de bagage aan de geadresseerde ter beschikking is gesteld, bij gebreke waarvan elke rechtsvordering tegen die vervoerder niet-ontvankelijk is, tenzij in geval van diens bedrog?

---

(1)  Besluit 2001/539/EG van de Raad van 5 april 2001 inzake de sluiting door de Europese Gemeenschap van het Verdrag tot het brengen van eenheid in enige bepalingen inzake het internationale luchtvervoer (Verdrag van Montreal) (PB 2001, L 194, blz. 38).

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/13 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/13

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht Linz (Oostenrijk) op 25 februari 2020 — Land Oberösterreich / KV

(Zaak C-94/20)

(2020/C 201/20)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landesgericht Linz

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Landesgericht Linz

Verwerende partij: KV

Prejudiciële vragen

| 1) | Dient artikel 11 van richtlijn 2003/109/EG (1) aldus te worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling zoals die in § 6, leden 9 en 11, van het oberösterreichische Wohnbauförderungsgesetz (wet van de deelstaat Opper-Oostenrijk inzake woningbouwsubsidies; hierna: oöWFG), die aan burgers van de Unie, onderdanen van een EER-staat en familieleden in de zin van richtlijn 2004/38/EG (2) huursubsidie toekent zonder dat taalkennis hoeft te worden aangetoond, terwijl van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen in de zin van richtlijn 2003/109/EG wordt geëist dat zij beschikken over fundamentele kennis van de Duitse taal en dit op een specifieke wijze kunnen aantonen, wanneer met deze huursubsidie onaanvaardbare belastingen door woonkosten moeten worden gecompenseerd, doch de verzekering van het bestaansminimum (inclusief woonbehoefte) voor personen in een sociale noodsituatie ook door een aanvullende sociale prestatie (op de behoeften gebaseerd minimumniveau van bescherming volgens het oberösterreichische Mindestsicherungsgesetz) moet worden gewaarborgd? |
| --- | --- |

1)

Dient artikel 11 van richtlijn 2003/109/EG (1) aldus te worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling zoals die in § 6, leden 9 en 11, van het oberösterreichische Wohnbauförderungsgesetz (wet van de deelstaat Opper-Oostenrijk inzake woningbouwsubsidies; hierna: oöWFG), die aan burgers van de Unie, onderdanen van een EER-staat en familieleden in de zin van richtlijn 2004/38/EG (2) huursubsidie toekent zonder dat taalkennis hoeft te worden aangetoond, terwijl van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen in de zin van richtlijn 2003/109/EG wordt geëist dat zij beschikken over fundamentele kennis van de Duitse taal en dit op een specifieke wijze kunnen aantonen, wanneer met deze huursubsidie onaanvaardbare belastingen door woonkosten moeten worden gecompenseerd, doch de verzekering van het bestaansminimum (inclusief woonbehoefte) voor personen in een sociale noodsituatie ook door een aanvullende sociale prestatie (op de behoeften gebaseerd minimumniveau van bescherming volgens het oberösterreichische Mindestsicherungsgesetz) moet worden gewaarborgd?

| 2) | Dient het verbod op “directe of indirecte discriminatie” op grond van “ras of etnische afstamming” overeenkomstig artikel 2 van richtlijn 2000/43/EG (3) aldus te worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling zoals die in § 6, leden 9 en 11, oöWFG, die burgers van de Unie, onderdanen van een EER-staat en familieleden in de zin van richtlijn 2004/38/EG een sociale prestatie (huursubsidie overeenkomstig de oöWFG) toekent zonder dat taalkennis hoeft te worden aangetoond, terwijl van derdelanders (inclusief langdurig ingezeten onderdanen van derde landen in de zin van richtlijn 2003/109/EG) wordt geëist dat zij beschikken over fundamentele kennis van de Duitse taal en dit op een specifieke wijze kunnen aantonen? |
| --- | --- |

2)

Dient het verbod op “directe of indirecte discriminatie” op grond van “ras of etnische afstamming” overeenkomstig artikel 2 van richtlijn 2000/43/EG (3) aldus te worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling zoals die in § 6, leden 9 en 11, oöWFG, die burgers van de Unie, onderdanen van een EER-staat en familieleden in de zin van richtlijn 2004/38/EG een sociale prestatie (huursubsidie overeenkomstig de oöWFG) toekent zonder dat taalkennis hoeft te worden aangetoond, terwijl van derdelanders (inclusief langdurig ingezeten onderdanen van derde landen in de zin van richtlijn 2003/109/EG) wordt geëist dat zij beschikken over fundamentele kennis van de Duitse taal en dit op een specifieke wijze kunnen aantonen?

| 3) | Indien de tweede vraag ontkennend wordt beantwoord:
  Dient het verbod op discriminatie op grond van etnische afkomst overeenkomstig artikel 21 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie aldus te worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling zoals die in § 6, leden 9 en 11, oöWFG, die burgers van de Unie, onderdanen van een EER-staat en familieleden in de zin van richtlijn 2004/38/EG een sociale prestatie (huursubsidie overeenkomstig de oöWFG) toekent zonder dat taalkennis hoeft te worden aangetoond, terwijl van derdelanders (inclusief langdurig ingezeten onderdanen van derde landen in de zin van richtlijn 2003/109/EG) wordt geëist dat zij beschikken over fundamentele kennis van de Duitse taal en dit op een specifieke wijze kunnen aantonen? |
| --- | --- |

3)

Indien de tweede vraag ontkennend wordt beantwoord:

Dient het verbod op discriminatie op grond van etnische afkomst overeenkomstig artikel 21 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie aldus te worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling zoals die in § 6, leden 9 en 11, oöWFG, die burgers van de Unie, onderdanen van een EER-staat en familieleden in de zin van richtlijn 2004/38/EG een sociale prestatie (huursubsidie overeenkomstig de oöWFG) toekent zonder dat taalkennis hoeft te worden aangetoond, terwijl van derdelanders (inclusief langdurig ingezeten onderdanen van derde landen in de zin van richtlijn 2003/109/EG) wordt geëist dat zij beschikken over fundamentele kennis van de Duitse taal en dit op een specifieke wijze kunnen aantonen?

---

(1)  Richtlijn 2003/109/EG van de Raad van 25 november 2003 betreffende de status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen (PB 2004, L 16, blz. 44).

(2)  Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (PB 2004, L 158, blz. 77).

(3)  Richtlijn 2000/43/EG van de Raad van 29 juni 2000 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming (PB 2000, L 180, blz. 22).

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/14 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/14

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Berlin-Brandenburg (Duitsland) op 27 februari 2020 — HR / Finanzamt Wilmersdorf

(Zaak C-108/20)

(2020/C 201/21)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Finanzgericht Berlin-Brandenburg

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: HR

Verwerende partij: Finanzamt Wilmersdorf

Prejudiciële vraag

Dienen artikel 167 en artikel 168, onder a), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (1) aldus te worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat de bepalingen ervan op nationaal niveau aldus worden toegepast dat het recht op aftrek van voorbelasting ook dan wordt geweigerd wanneer in een eerder stadium van de toeleveringsketen belastingfraude is gepleegd en de belastingplichtige hiervan op de hoogte was of had moeten zijn, maar noch aan de btw-fraude heeft deelgenomen noch daarbij was betrokken en evenmin de gepleegde btw-fraude heeft bevorderd of vergemakkelijkt?

---

(1)  PB 2006, L 347, blz. 1.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/15 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/15

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa (Senāts) (Letland) op 28 februari 2020 — Līga Šenfelde/Lauku atbalsta dienests

(Zaak C-119/20)

(2020/C 201/22)

Procestaal: Lets

Verwijzende rechter

Augstākā tiesa (Senāts)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekster in eerste aanleg en eiseres tot cassatie: Līga Šenfelde

Andere partij in de procedure: Lauku atbalsta dienests

Prejudiciële vraag

Moet artikel 19, lid 1, onder a), van verordening (EU) nr. 1305/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1698/2005 van de Raad (1), gelezen in samenhang met andere bepalingen van die verordening en van de richtsnoeren van de Europese Unie voor staatssteun in de landbouw- en de bosbouwsector en in plattelandsgebieden 2014-2020, aldus worden uitgelegd dat:

| 1) | een landbouwer de hoedanigheid van “jonge landbouwer” verliest als gevolg van het enkele feit dat hij twee jaar eerder de aanloopsteun voor de ontwikkeling van kleine landbouwbedrijven als bedoeld in artikel 19, lid 1, onder a), iii), van de verordening heeft ontvangen; |
| --- | --- |

1)

een landbouwer de hoedanigheid van “jonge landbouwer” verliest als gevolg van het enkele feit dat hij twee jaar eerder de aanloopsteun voor de ontwikkeling van kleine landbouwbedrijven als bedoeld in artikel 19, lid 1, onder a), iii), van de verordening heeft ontvangen;

| 2) | voornoemde bepalingen de lidstaten toestaan om een regeling vast te stellen volgens welke er geen steun als bedoeld in artikel 19, lid 1, onder a), i), van de verordening aan een landbouwer wordt uitbetaald indien er reeds steun als bedoeld in artikel 19, lid 1, onder a), iii), is verleend; |
| --- | --- |

2)

voornoemde bepalingen de lidstaten toestaan om een regeling vast te stellen volgens welke er geen steun als bedoeld in artikel 19, lid 1, onder a), i), van de verordening aan een landbouwer wordt uitbetaald indien er reeds steun als bedoeld in artikel 19, lid 1, onder a), iii), is verleend;

| 3) | een lidstaat het recht heeft om de toepassing van cumulatie van steun aan een landbouwer te weigeren wanneer de volgorde van cumulatie zoals bepaald in het met de Europese Commissie overeengekomen programma voor plattelandsontwikkeling niet is gerespecteerd? |
| --- | --- |

3)

een lidstaat het recht heeft om de toepassing van cumulatie van steun aan een landbouwer te weigeren wanneer de volgorde van cumulatie zoals bepaald in het met de Europese Commissie overeengekomen programma voor plattelandsontwikkeling niet is gerespecteerd?

---

(1)  PB 2013, L 347, blz. 487.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/16 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/16

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hanseatische Oberlandesgericht Hamburg (Duitsland) op 5 maart 2020 — Bank Melli Iran, naamloze vennootschap naar Iraans recht / Telekom Deutschland GmbH

(Zaak C-124/20)

(2020/C 201/23)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Hanseatisches Oberlandesgericht Hamburg

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Bank Melli Iran, naamloze vennootschap naar Iraans recht

Verwerende partij: Telekom Deutschland GmbH

Prejudiciële vragen

| 1) | Is artikel 5, eerste alinea, van verordening nr. 2271/96 (1) alleen van toepassing wanneer er door de Verenigde Staten van Amerika rechtstreeks of onrechtstreeks administratieve of rechterlijke instructies zijn gegeven aan de optredende EU-operator in de zin van artikel 11 van deze verordening, of volstaat het voor de toepassing van deze bepaling dat het optreden van de EU-operator ook zonder dergelijke instructies ertoe strekt secundaire sancties in acht te nemen? |
| --- | --- |

1)

Is artikel 5, eerste alinea, van verordening nr. 2271/96 (1) alleen van toepassing wanneer er door de Verenigde Staten van Amerika rechtstreeks of onrechtstreeks administratieve of rechterlijke instructies zijn gegeven aan de optredende EU-operator in de zin van artikel 11 van deze verordening, of volstaat het voor de toepassing van deze bepaling dat het optreden van de EU-operator ook zonder dergelijke instructies ertoe strekt secundaire sancties in acht te nemen?

| 2) | Indien het Hof de eerste vraag beantwoordt in de zin van het tweede alternatief: verzet artikel 5, eerste alinea, van verordening nr. 2271/96 zich tegen een uitlegging van het nationale recht volgens welke de opzeggende partij ook elke duurovereenkomst kan opzeggen die zij is aangegaan met een wederpartij die door het Office of Foreign Assets Control (OFAC) (bureau voor de controle van buitenlandse tegoeden) van de Verenigde Staten van Amerika op de Specially Designated Nationals List (SDN) (lijst van speciaal aangewezen onderdanen) is geplaatst — en dus ook kan opzeggen om zich te houden aan sancties van de Verenigde Staten –, zonder dat zij daarvoor een reden hoeft op te geven en dus zonder dat zij in een civiele procedure hoeft uit te leggen en te bewijzen dat zij in geen geval heeft opgezegd om zich te houden aan sancties van de Verenigde Staten? |
| --- | --- |

2)

Indien het Hof de eerste vraag beantwoordt in de zin van het tweede alternatief: verzet artikel 5, eerste alinea, van verordening nr. 2271/96 zich tegen een uitlegging van het nationale recht volgens welke de opzeggende partij ook elke duurovereenkomst kan opzeggen die zij is aangegaan met een wederpartij die door het Office of Foreign Assets Control (OFAC) (bureau voor de controle van buitenlandse tegoeden) van de Verenigde Staten van Amerika op de Specially Designated Nationals List (SDN) (lijst van speciaal aangewezen onderdanen) is geplaatst — en dus ook kan opzeggen om zich te houden aan sancties van de Verenigde Staten –, zonder dat zij daarvoor een reden hoeft op te geven en dus zonder dat zij in een civiele procedure hoeft uit te leggen en te bewijzen dat zij in geen geval heeft opgezegd om zich te houden aan sancties van de Verenigde Staten?

| 3) | Indien het Hof de tweede vraag bevestigend beantwoordt: dient een met artikel 5, eerste alinea, van verordening nr. 2271/96 strijdige gewone opzegging als nietig te worden beschouwd of kan het doel van de verordening ook worden bereikt door andere sancties, bijvoorbeeld een geldboete, op te leggen? |
| --- | --- |

3)

Indien het Hof de tweede vraag bevestigend beantwoordt: dient een met artikel 5, eerste alinea, van verordening nr. 2271/96 strijdige gewone opzegging als nietig te worden beschouwd of kan het doel van de verordening ook worden bereikt door andere sancties, bijvoorbeeld een geldboete, op te leggen?

| 4) | Indien het Hof de derde vraag beantwoordt in de zin van het eerste alternatief: geldt dat, in het licht van de artikelen 16 en 52 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en gelet op de mogelijkheid om uitzonderingen toe te staan overeenkomstig artikel 5, tweede alinea, van verordening nr. 2271/96, ook wanneer de EU-operator, door zijn handelsbetrekking met de op de SDN-lijst geplaatste wederpartij in stand te houden, aanzienlijke economische verliezen op de Amerikaanse markt dreigt te lijden (in casu 50 procent van de concernomzet)? |
| --- | --- |

4)

Indien het Hof de derde vraag beantwoordt in de zin van het eerste alternatief: geldt dat, in het licht van de artikelen 16 en 52 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en gelet op de mogelijkheid om uitzonderingen toe te staan overeenkomstig artikel 5, tweede alinea, van verordening nr. 2271/96, ook wanneer de EU-operator, door zijn handelsbetrekking met de op de SDN-lijst geplaatste wederpartij in stand te houden, aanzienlijke economische verliezen op de Amerikaanse markt dreigt te lijden (in casu 50 procent van de concernomzet)?

---

(1)  Verordening (EG) nr. 2271/96 van de Raad van 22 november 1996 tot bescherming tegen de gevolgen van de extraterritoriale toepassing van rechtsregels uitgevaardigd door een derde land en daarop gebaseerde of daaruit voortvloeiende handelingen (PB 1996, L 309, blz. 1), zoals gewijzigd bij gedelegeerde verordening (EU) 2018/1100 van de Commissie van 6 juni 2018 tot wijziging van de bijlage bij verordening (EG) nr. 2271/96 (PB 2018, L 199 I, blz. 1).

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/16 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/16

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social no 3 de Barcelona (Spanje) op 9 maart 2020 — YJ / Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS)

(Zaak C-130/20)

(2020/C 201/24)

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Juzgado de lo Social no 3 de Barcelona

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: YJ

Verwerende partij: Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS)

Prejudiciële vraag

Kan een regeling als artikel 60, lid 4, van de Ley General de la Seguridad Social (Spaanse algemene wet op de sociale zekerheid), die vrouwen die vrijwillig vervroegd uittreden uitsluit van de moederschapstoeslag, terwijl die uitsluiting niet geldt voor vrouwen die eveneens vrijwillig, maar op de gewone wettelijke leeftijd uittreden, of die vervroegd uittreden vanwege de arbeid die zij gedurende hun werkzame leven hebben verricht, vanwege arbeidsongeschiktheid, of vanwege het feit dat zij voor het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd zijn gestopt met werken om redenen die niet aan henzelf zijn toe te schrijven, worden beschouwd als directe discriminatie in de zin van richtlijn 79/7? (1)

---

(1)  Richtlijn 79/7/EEG van de Raad van 19 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid (PB 1979, L 6, blz. 24).

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/17 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/17

---

Beroep ingesteld op 16 maart 2020 — Commissie/Polen

(Zaak C-139/20)

(2020/C 201/25)

Procestaal: Pools

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Siekierzyńska en A. Armenia, gemachtigden)

Verwerende partij: Republiek Polen

Conclusies

| — | vaststelling dat de Republiek Polen, door de invoering van een recht op vrijstelling van accijns voor energieproducten die worden verbruikt door energie-intensieve bedrijven waarop de Unieregeling inzake de handel in emissierechten van toepassing is, de verplichtingen niet is nagekomen die voortvloeien uit artikel 17, lid 1, onder b), en artikel 17, lid 4, van richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit (1); |
| --- | --- |

—

vaststelling dat de Republiek Polen, door de invoering van een recht op vrijstelling van accijns voor energieproducten die worden verbruikt door energie-intensieve bedrijven waarop de Unieregeling inzake de handel in emissierechten van toepassing is, de verplichtingen niet is nagekomen die voortvloeien uit artikel 17, lid 1, onder b), en artikel 17, lid 4, van richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit (1);

| — | verwijzing van de Republiek Polen in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de Republiek Polen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De Republiek Polen heeft in de nationale wet een vrijstelling van accijns ingevoerd voor energieproducten verbruikt door energie-intensieve bedrijven waarop de Unieregeling inzake de handel in emissierechten (hierna: “EU-ETS”) van toepassing is.

Volgens de Commissie levert dat niet-nakoming op van de verplichtingen uit artikel 17, lid 1, onder b), en artikel 17, lid 4, van richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit. Volgens deze bepalingen zijn vrijstellingen of belastingverlagingen voor energieproducten verbruikt door energie-intensieve bedrijven enkel mogelijk indien overeenkomsten zijn aangegaan met ondernemingen of ondernemersverenigingen, of indien regelingen inzake verhandelbare vergunningen of gelijkwaardige regelingen worden toegepast, voor zover deze leiden tot de verwezenlijking van milieubeschermingsdoelstellingen of verbeteringen in energie-efficiëntie. De EU-ETS kan volgens de Commissie niet worden beschouwd als een “regeling inzake verhandelbare vergunningen” in de zin van bovengenoemde bepalingen.

---

(1)  PB 2003, L 283, blz. 51.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/18 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/18

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administratīvā rajona tiesa (Letland) op 27 maart 2020 — LatRailNet, VAS Latvijas dzelzceļš / Valsts dzelzceļa administrācija

(Zaak C-144/20)

(2020/C 201/26)

Procestaal: Lets

Verwijzende rechter

Administratīvā rajona tiesa

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: LatRailNet, VAS Latvijas dzelzceļš

Verwerende partij: Valsts dzelzceļa administrācija

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet artikel 56, lid 2, van richtlijn [2012/34] (1) aldus worden uitgelegd dat de toezichthoudende instantie de bevoegdheid wordt verleend om uit eigen beweging besluiten vast te stellen waarbij de entiteit die de in artikel 7, lid 1, van de richtlijn bedoelde essentiële taken van de spoorweginfrastructuurbeheerder uitoefent wordt gelast om in de bepalingen betreffende de berekening van de heffingen voor het gebruik van infrastructuren (de heffingsregeling) bepaalde wijzigingen in te voeren die geen verband houden met discriminatie van aanvragers? |
| --- | --- |

1)

Moet artikel 56, lid 2, van richtlijn [2012/34] (1) aldus worden uitgelegd dat de toezichthoudende instantie de bevoegdheid wordt verleend om uit eigen beweging besluiten vast te stellen waarbij de entiteit die de in artikel 7, lid 1, van de richtlijn bedoelde essentiële taken van de spoorweginfrastructuurbeheerder uitoefent wordt gelast om in de bepalingen betreffende de berekening van de heffingen voor het gebruik van infrastructuren (de heffingsregeling) bepaalde wijzigingen in te voeren die geen verband houden met discriminatie van aanvragers?

| 2) | Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, is de toezichthoudende instantie bevoegd om bij een dergelijk besluit voorwaarden vast te stellen waaraan die wijzigingen moeten voldoen, bijvoorbeeld door de verplichting op te leggen om eerder geprogrammeerde, door de staatsbegroting of door de begrotingen van lokale overheden gedekte kosten die de passagiersvervoerders zelf niet kunnen financieren met de inkomsten uit het vervoer, uit te sluiten van de criteria voor de vaststelling van de heffingen voor het gebruik van infrastructuren? |
| --- | --- |

2)

Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, is de toezichthoudende instantie bevoegd om bij een dergelijk besluit voorwaarden vast te stellen waaraan die wijzigingen moeten voldoen, bijvoorbeeld door de verplichting op te leggen om eerder geprogrammeerde, door de staatsbegroting of door de begrotingen van lokale overheden gedekte kosten die de passagiersvervoerders zelf niet kunnen financieren met de inkomsten uit het vervoer, uit te sluiten van de criteria voor de vaststelling van de heffingen voor het gebruik van infrastructuren?

| 3) | Moet artikel 32, lid 1, van richtlijn [2012/34] aldus worden uitgelegd dat de in dit lid aan de lidstaten opgelegde verplichting om een optimale concurrentiepositie van spoorwegmarktsegmenten te waarborgen, door extra heffingen toe te passen op de heffingen voor het gebruik van infrastructuur, ook van toepassing is op de vaststelling van de heffingen voor het gebruik van infrastructuren in marktsegmenten waarbinnen geen sprake is van concurrentie, bijvoorbeeld omdat het vervoer in het betrokken marktsegment wordt verricht door slechts één spoorwegexploitant aan wie het in artikel 2, onder f, van verordening nr. 1370/2007 (2) bedoelde exclusieve recht is verleend om vervoersdiensten in dat marktsegment te verrichten? |
| --- | --- |

3)

Moet artikel 32, lid 1, van richtlijn [2012/34] aldus worden uitgelegd dat de in dit lid aan de lidstaten opgelegde verplichting om een optimale concurrentiepositie van spoorwegmarktsegmenten te waarborgen, door extra heffingen toe te passen op de heffingen voor het gebruik van infrastructuur, ook van toepassing is op de vaststelling van de heffingen voor het gebruik van infrastructuren in marktsegmenten waarbinnen geen sprake is van concurrentie, bijvoorbeeld omdat het vervoer in het betrokken marktsegment wordt verricht door slechts één spoorwegexploitant aan wie het in artikel 2, onder f, van verordening nr. 1370/2007 (2) bedoelde exclusieve recht is verleend om vervoersdiensten in dat marktsegment te verrichten?

---

(1)  Richtlijn 2012/34/EU van het Europees Parlement en de Raad van 21 november 2012 tot instelling van één Europese spoorwegruimte (PB 2012, L 343, blz. 32).

(2)  Verordening (EG) nr. 1370/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2007 betreffende het openbaar personenvervoer per spoor en over de weg en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 1191/69 van de Raad en verordening (EEG) nr. 1107/70 van de Raad (PB 2007, L 315, blz. 1).

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/18 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/18

---

Beroep ingesteld op 8 april 2020 — Europese Commissie / Koninkrijk Denemarken

(Zaak C-159/20)

(2020/C 201/27)

Procestaal: Deens

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Konstantinidis, I. Naglis en U. Nielsen, gemachtigden)

Verwerende partij: Koninkrijk Denemarken

Conclusies

| — | vaststellen dat het Koninkrijk Denemarken in de krachtens artikel 13 van verordening (EU) nr. 1151/2012 (1) inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen is tekortgeschoten door Deense zuivelfabrieken niet te beletten om de benaming “feta” te gebruiken voor kaas die niet beantwoordt aan de productspecificatie van verordening (EG) nr. 1829/2002 (2) van de Commissie, of door die zuivelfabrieken dat gebruik niet te doen staken. |
| --- | --- |

—

vaststellen dat het Koninkrijk Denemarken in de krachtens artikel 13 van verordening (EU) nr. 1151/2012 (1) inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen is tekortgeschoten door Deense zuivelfabrieken niet te beletten om de benaming “feta” te gebruiken voor kaas die niet beantwoordt aan de productspecificatie van verordening (EG) nr. 1829/2002 (2) van de Commissie, of door die zuivelfabrieken dat gebruik niet te doen staken.

| — | vaststellen dat het Koninkrijk Denemarken artikel 4, lid 3, van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU) junctis artikel 1, lid 1, en artikel 4 van verordening (EU) nr. 1151/2012 schendt door toe te laten dat Deense zuivelfabrieken imitaties van feta produceren en verkopen. |
| --- | --- |

—

vaststellen dat het Koninkrijk Denemarken artikel 4, lid 3, van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU) junctis artikel 1, lid 1, en artikel 4 van verordening (EU) nr. 1151/2012 schendt door toe te laten dat Deense zuivelfabrieken imitaties van feta produceren en verkopen.

| — | het Koninkrijk Denemarken verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

het Koninkrijk Denemarken verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Volgens de Commissie schieten de Deense autoriteiten in hun verplichtingen krachtens de verordening inzake kwaliteitsregelingen tekort door toe te laten dat Deense ondernemingen op onrechtmatige wijze de naam “feta” aanbrengen op kazen die in Denemarken zijn geproduceerd.

Met name kan worden geconstateerd dat het met de verordening inzake kwaliteitsregelingen strijdige gebruik van de benaming “feta” plaatsvindt in Denemarken, zodat deze lidstaat passende administratieve en juridische maatregelen moet nemen om dat gebruik te beletten of te doen eindigen. Aangezien Denemarken weigert voornoemde regels na te leven, komt de Commissie tot de slotsom dat Denemarken zijn verplichtingen krachtens artikel 13, lid 3, van de verordening inzake kwaliteitsregelingen niet nakomt en dus het Unierecht schendt.

Door toe te laten dat Deense zuivelfabrieken imitaties van feta produceren en verkopen, schendt Denemarken bovendien artikel 4, lid 3, VEU junctis artikel 1, lid 1, en artikel 4 van verordening (EU) nr. 1151/2012. Denemarken brengt namelijk de verwezenlijking van de volgende doelstellingen van de Unie in gevaar: het waarborgen van eerlijke concurrentie voor landbouwers en producenten van landbouwproducten en levensmiddelen met waardetoevoegende kenmerken en eigenschappen; het behulpzaam zijn van producenten van producten die met een geografisch gebied verbonden zijn, door billijke inkomsten te garanderen voor de kwaliteit van hun producten; het beschermen van alle namen als een intellectuele-eigendomsrecht op het grondgebied van de Unie.

Evenzo stelt de Commissie zich op het standpunt dat Denemarken — door de schending van de rechten op de geregistreerde BOB (beschermde oorsprongsbenaming) “feta” bij de export van imitaties van kazen door Deense melkproducenten vanuit de Unie naar derde landen niet te beletten of niet te beëindigen — de positie verzwakt die de Unie inneemt bij internationale onderhandelingen die de bescherming van de kwaliteitsregelingen van de Unie moeten waarborgen, alsmede het in artikel 4, lid 3, VEU neergelegde beginsel van loyale samenwerking schendt.

---

(1)  Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 21 november 2012 inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen (PB 2012, L 343, blz. 1).

(2)  Verordening (EG) nr. 1829/2002 van de Commissie van 14 oktober 2002 tot wijziging van de bijlage bij verordening (EG) nr. 1107/96 van de Commissie wat de benaming “feta” betreft (PB 2002, L 277, blz. 10).

---

Gerecht

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/20 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/20

---

Arrest van het Gerecht van 29 april 2020 — Tilly-Sabco / Commissie

(Zaak T-437/18) (1)

(“Niet-contractuele aansprakelijkheid - Landbouw - Uitvoerrestituties - Vlees van pluimvee - Nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) nr. 689/2013 door een arrest van het Hof - Schade”)

(2020/C 201/28)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Tilly-Sabco (Guerlesquin, Frankrijk) (vertegenwoordigers: R. Milchior en S. Charbonnel, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Lewis en B. Hofstötterer, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 268 VWEU strekkende tot vergoeding van de schade die verzoekster stelt te hebben geleden door de vaststelling van uitvoeringsverordening (EU) nr. 689/2013 van de Commissie van 18 juli 2013 tot vaststelling van de uitvoerrestituties in de sector vlees van pluimvee (PB 2013, L 196, blz. 13).

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Tilly-Sabco wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Tilly-Sabco wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 364 van 8.10.2018.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/20 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/20

---

Arrest van het Gerecht van 29 april 2020 — Cimpress Schweiz/EUIPO — Impress Media (CIMPRESS)

(Zaak T-37/19) (1)

(“Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk CIMPRESS - Ouder Uniebeeldmerk impress - Ouder nationaal woordmerk Impress-Media - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001”)

(2020/C 201/29)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Cimpress Schweiz GmbH (Winterthur, Zwitserland) (vertegenwoordigers: C. Eckhartt, P. Böhner en A. von Mühlendahl, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. Söder, gemachtigde)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Impress Media GmbH (Mönchengladbach, Duitsland) (vertegenwoordiger: F. Remmertz, advocaat)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 30 oktober 2018 (gevoegde zaken R 1716/2017-2 en R 1786/2017-2) inzake een oppositieprocedure tussen Impress Media en Cimpress Schweiz.

Dictum

| 1) | Impress GmbH wordt toegestaan om in de plaats te treden van Impress Media GmbH als interveniënte. |
| --- | --- |

1)

Impress GmbH wordt toegestaan om in de plaats te treden van Impress Media GmbH als interveniënte.

| 2) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

2)

Het beroep wordt verworpen.

| 3) | Cimpress Schweiz GmbH wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in die van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) en Impress. |
| --- | --- |

3)

Cimpress Schweiz GmbH wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in die van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) en Impress.

---

(1)  PB C 82 van 4.3.2019.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/21 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/21

---

Arrest van het Gerecht van 29 april 2020 — Lidl Stiftung/EUIPO — Plásticos Hidrosolubles (green cycles)

(Zaak T-78/19) (1)

(“Uniemerk - Procedure tot vervallenverklaring - Uniebeeldmerk green cycles - Normaal gebruik van het merk - Artikel 18, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 - Artikel 58, lid 1, onder a), van verordening 2017/1001 - Artikel 10, leden 3 en 4, van gedelegeerde verordening (EU) 2018/625 - Vorm die op onderdelen afwijkt zonder dat het onderscheidend vermogen wordt gewijzigd - Geen gebruik van het teken als logo van een onderneming”)

(2020/C 201/30)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Lidl Stiftung & Co. KG (Neckarsulm, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Marx, K. Bonhagen en M. Wolter, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) (vertegenwoordigers: S. Scardocchia en J. Crespo Carrillo, gemachtigden)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Plásticos Hidrosolubles, SL (Rafelbuñol, Spanje) (vertegenwoordiger: C. Sueiras Villalobos, advocaat)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 29 november 2018 (zaak R 778/2018-5), inzake een procedure tot vervallenverklaring tussen Lidl Stiftung en Plásticos Hidrosolubles.

Dictum

| 1) | De beslissing van de vijfde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie van 29 november 2018 (zaak R 778/2018–5) wordt vernietigd voor zover daarin is vastgesteld dat het merk normaal wordt gebruikt voor de waren van klasse 20. |
| --- | --- |

1)

De beslissing van de vijfde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie van 29 november 2018 (zaak R 778/2018–5) wordt vernietigd voor zover daarin is vastgesteld dat het merk normaal wordt gebruikt voor de waren van klasse 20.

| 2) | Het beroep wordt verworpen voor het overige. |
| --- | --- |

2)

Het beroep wordt verworpen voor het overige.

| 3) | Lidl Stiftung & Co. KG, het EUIPO en Plásticos Hidrosolubles, SL, zullen elk hun eigen kosten dragen in de procedure voor het Gerecht. |
| --- | --- |

3)

Lidl Stiftung & Co. KG, het EUIPO en Plásticos Hidrosolubles, SL, zullen elk hun eigen kosten dragen in de procedure voor het Gerecht.

---

(1)  PB C 122 van 1.4.2019.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/22 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/22

---

Arrest van het Gerecht van 29 april 2020 — Kerry Luxembourg/EUIPO — Döhler (TasteSense By Kerry)

(Zaak T-108/19) (1)

(“Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk TasteSense By Kerry - Ouder Uniewoordmerk MultiSense - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”)

(2020/C 201/31)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Kerry Luxembourg Sàrl (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: A. von Mühlendahl en H. Hartwig, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J. Ivanauskas en H. O’Neill, gemachtigden)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Döhler GmbH (Darmstadt, Duitsland)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 27 november 2018 (zaak R 1179/2018-2) inzake een oppositieprocedure tussen Döhler en Kerry Luxembourg.

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Kerry Luxembourg Sàrl wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Kerry Luxembourg Sàrl wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 139 van 15.4.2019.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/22 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/22

---

Beschikking van het Gerecht van 2 april 2020 — Thai World Import & Export/EUIPO — Elvir (Yaco)

(Zaak T-3/19) (1)

(“Uniemerk - Oppositieprocedure - Intrekking van de oppositie - Afdoening zonder beslissing”)

(2020/C 201/32)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Thai World Import & Export Co. Ltd (Bangkok, Thailand) (vertegenwoordiger: S. Bénoliel-Claux, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Elvir (Condé-sur-Vire, Frankrijk) (vertegenwoordiger: M. Lhotel, advocaat)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 2 oktober 2018 (zaak R 319/2018-2) inzake een oppositieprocedure tussen Elvir en Thai World Import & Export Co.

Dictum

| 1) | Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist. |
| --- | --- |

1)

Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

| 2) | Thai World Import & Export Co. Ltd en Elvir worden verwezen in hun eigen kosten alsmede elk in de helft van de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO). |
| --- | --- |

2)

Thai World Import & Export Co. Ltd en Elvir worden verwezen in hun eigen kosten alsmede elk in de helft van de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO).

---

(1)  PB C 72 van 25.2.2019.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/23 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/23

---

Beschikking van het Gerecht van 2 april 2020 — SQlab/EUIPO (Innerbarend)

(Zaak T-307/19) (1)

(“Beroep tot nietigverklaring - Uniemerk - Aanvraag voor het Uniewoordmerk Innerbarend - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001 - Kennelijk ongegrond beroep”)

(2020/C 201/33)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: SQlab GmbH (Taufkirchen, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Koelle, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. Söder, gemachtigde)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 18 maart 2019 (zaak R 2180/2018-4) inzake de aanvraag tot inschrijving van het woordteken Innerbarend als Uniemerk.

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | SQlab GmbH wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

SQlab GmbH wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 230 van 8.7.2019.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/24 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/24

---

Beschikking van de president van het Gerecht van 20 april 2020 — Leonardo/Frontex

(Zaak T-849/19 R)

(“Kort geding - Overheidsopdrachten voor diensten - Verzoek om voorlopige maatregelen - Geen spoedeisendheid”)

(2020/C 201/34)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: Leonardo SpA (Rome, Italië) (vertegenwoordiger: A. Parrella, advocaat)

Verwerende partij: Europees Grens- en kustwachtagentschap (vertegenwoordigers: S. Drew, H. Caniard, C. Georgiadis en A. Gras, gemachtigden, bijgestaan door M. Vanderstraeten, F. Biebuyck en V. Ost, advocaten)

Voorwerp

Verzoek krachtens de artikelen 278 en 279 VWEU tot vaststelling van voorlopige maatregelen bestaande in de opschorting van de tenuitvoerlegging van de op 18 oktober 2019 bekendgemaakte aankondiging van opdracht van Frontex, met als opschrift “Systemen van op afstand bestuurde luchtvaartuigen (RPAS) voor langdurige maritieme bewaking op gemiddelde luchthoogte”.

Dictum

| 1) | Het verzoek in kort geding wordt afgewezen. |
| --- | --- |

1)

Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

| 2) | De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden. |
| --- | --- |

2)

De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/24 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/24

---

Beschikking van de president van het Gerecht van 30 april 2020 — Nouryon Industrial Chemicals e.a. / Commissie

(Zaak T-868/19 R)

(“Kort geding - REACH - Stof dimethylether - Nalevingscontrole - Besluit van de Commissie - Verplichting om bepaalde inlichtingen te verstrekken waarvoor dierproeven noodzakelijk zijn - Verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid”)

(2020/C 201/35)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: Nouryon Industrial Chemicals BV (Amsterdam, Nederland), Knoell NL BV (Maarssen, Nederland), Grillo-Werke AG (Duisburg, Duitsland), PCC Trade & Services GmbH (Duisburg) (vertegenwoordigers: R. Cana, G. David, advocaten, en Z. Romata, solicitor)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lindenthal en K. Mifsud-Bonnici, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens de artikelen 278 en 279 VWEU strekkende, ten eerste, tot opschorting van de tenuitvoerlegging van uitvoeringsbesluit C(2019) 7336 final van de Commissie van 16 oktober 2019 inzake de nalevingscontrole van de registratie van dimethylether, die aan de Commissie is voorgelegd door het Europees Agentschap voor chemische stoffen overeenkomstig artikel 51, lid 7, van verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie (PB 2006, L 396, blz. 1, met rectificatie in PB 2007, L 136, blz. 3), en, ten tweede, tot toekenning van elke andere voorlopige maatregel die het Gerecht passend acht.

Dictum

| 1) | Het verzoek in kort geding wordt afgewezen. |
| --- | --- |

1)

Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

| 2) | De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden. |
| --- | --- |

2)

De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/25 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/25

---

Beschikking van de president van het Gerecht van 22 april 2020 — Aquind e.a./Commissie

(Zaak T-885/19 R)

(“Kort geding - Energie - Trans-Europese energie-infrastructuur - Verordening (EU) nr. 347/2013 - Gedelegeerde verordening van de Commissie tot wijziging van verordening nr. 347/2013 - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid”)

(2020/C 201/36)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: Aquind Ltd (Wallsend, Verenigd Koninkrijk), Aquind Energy Sàrl, (Luxemburg, Luxemburg), Aquind SAS (Rouen, Frankrijk) (vertegenwoordigers: S. Goldberg, C. Davis, J. Bille, solicitors, en E. White, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: O. Beynet, Y. Marinova en B. De Meester, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikelen 278 en 279 VWEU om opschorting van de tenuitvoerlegging van de gedelegeerde verordening van de Commissie van 31 oktober 2019 tot wijziging van verordening (EU) nr. 347/2013 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de Unielijst van projecten van gemeenschappelijk belang.

Dictum

| 1) | Het verzoek in kort geding wordt afgewezen. |
| --- | --- |

1)

Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

| 2) | De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden. |
| --- | --- |

2)

De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/25 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/25

---

Beroep ingesteld op 28 februari 2020 — IV/Commissie

(Zaak T-145/20)

(2020/C 201/37)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: IV (vertegenwoordiger: J. Lemmer, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | De Europese Commissie en het Centre Polyvalent de l’Enfance Interinstitutionnel hoofdelijk dan wel in solidum gelasten aan [X] de in hun bezit zijnde presentielijsten van haar kind [Y] voor het jaar 2019 en het jaar 2020 mee te delen, op straffe van een definitieve dwangsom van 500 (vijfhonderd) EUR per dag vertraging vanaf de datum van uitspraak van de te nemen beslissing; |
| --- | --- |

—

De Europese Commissie en het Centre Polyvalent de l’Enfance Interinstitutionnel hoofdelijk dan wel in solidum gelasten aan [X] de in hun bezit zijnde presentielijsten van haar kind [Y] voor het jaar 2019 en het jaar 2020 mee te delen, op straffe van een definitieve dwangsom van 500 (vijfhonderd) EUR per dag vertraging vanaf de datum van uitspraak van de te nemen beslissing;

| — | verweerster gelasten om verzoekster het bedrag van 1 500 EUR te betalen ter vergoeding van de niet-terugvorderbare kosten die zij heeft gemaakt om haar rechten te doen gelden, en verweerster verwijzen in de kosten van het onderhavige beroep. |
| --- | --- |

—

verweerster gelasten om verzoekster het bedrag van 1 500 EUR te betalen ter vergoeding van de niet-terugvorderbare kosten die zij heeft gemaakt om haar rechten te doen gelden, en verweerster verwijzen in de kosten van het onderhavige beroep.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster één middel aan, ontleend aan schending door verweerster van artikel 42 “Recht van inzage in documenten” van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, dat luidt: “Iedere burger van de Unie en iedere natuurlijke of rechtspersoon met verblijfplaats of statutaire zetel in een lidstaat heeft een recht van inzage in de documenten van de instellingen, organen en instanties van de Unie, ongeacht het medium waarop zij zijn vastgelegd”.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/26 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/26

---

Beroep ingesteld op 8 maart 2020 — Csordas e.a. / Commissie

(Zaak T-146/20)

(2020/C 201/38)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partijen: Annamaria Csordas (Luxemburg, Luxemburg), Adrian Sorin Cristescu (Luxemburg), Jean Putz (Esch-sur-Alzette, Luxemburg), Miguel Vicente-Nunez (Luxemburg) (vertegenwoordiger: M.-A. Lucas, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

alvorens uitspraak te doen,

| — | de commissie in het kader van een maatregel tot organisatie van de procesgang te vragen om, na te hebben geïnformeerd bij de vak- en beroepsorganisaties (OSP) die lijst 3 hebben opgesteld, het aantal kandidaten van deze lijst aan te geven dat door elk van hen wordt voorgedragen, en daarbij onderscheid te maken tussen vaste en plaatsvervangende leden, alsmede de verdeelsleutel tussen vaste en plaatsvervangende leden op basis van de representativiteit van een kandidatenpaar; |
| --- | --- |

—

de commissie in het kader van een maatregel tot organisatie van de procesgang te vragen om, na te hebben geïnformeerd bij de vak- en beroepsorganisaties (OSP) die lijst 3 hebben opgesteld, het aantal kandidaten van deze lijst aan te geven dat door elk van hen wordt voorgedragen, en daarbij onderscheid te maken tussen vaste en plaatsvervangende leden, alsmede de verdeelsleutel tussen vaste en plaatsvervangende leden op basis van de representativiteit van een kandidatenpaar;

uitspraak doende over het beroep:

| — | de onrechtmatigheid vast te stellen van het verzuim van de Commissie om te voorkomen of te verbieden:






  — | de weigering van de voorzitter van het stembureau van 28 oktober 2019 om een mededeling te publiceren waarbij het personeel op de hoogte wordt gesteld van de op 14 oktober 2019 gesloten overeenkomst tussen FFPE, R&D, Solidarité européenne, TAO-AFI, USF-L en U4U over de verdeling van de representativiteit van hun gezamenlijke lijst “Ensemble au Luxembourg”; |
| --- | --- | --- |

—

de onrechtmatigheid vast te stellen van het verzuim van de Commissie om te voorkomen of te verbieden:

—

de weigering van de voorzitter van het stembureau van 28 oktober 2019 om een mededeling te publiceren waarbij het personeel op de hoogte wordt gesteld van de op 14 oktober 2019 gesloten overeenkomst tussen FFPE, R&D, Solidarité européenne, TAO-AFI, USF-L en U4U over de verdeling van de representativiteit van hun gezamenlijke lijst “Ensemble au Luxembourg”;

| — | de bekendmaking door het stembureau, op een onbepaalde datum tijdens de verkiezingen, van die overeenkomst, die niet aangaf dat bepaalde OSP waren samengevoegd of gehergroepeerd en hoeveel kandidaten door elk van hen was voorgedragen; |
| --- | --- |

—

de bekendmaking door het stembureau, op een onbepaalde datum tijdens de verkiezingen, van die overeenkomst, die niet aangaf dat bepaalde OSP waren samengevoegd of gehergroepeerd en hoeveel kandidaten door elk van hen was voorgedragen;

| — | het ontbreken van enige indicatie van de OSP die wordt vertegenwoordigd door elk van de kandidaten van lijst nr. 3 “Ensemble au Luxembourg” aan een andere OSP die deze lijst heeft opgesteld, ofschoon zij tot verschillende vakbondsfamilies behoorden en sommigen van hen in Brussel waren gevestigd en niet op de hoogte waren van die lijst; |
| --- | --- |

—

het ontbreken van enige indicatie van de OSP die wordt vertegenwoordigd door elk van de kandidaten van lijst nr. 3 “Ensemble au Luxembourg” aan een andere OSP die deze lijst heeft opgesteld, ofschoon zij tot verschillende vakbondsfamilies behoorden en sommigen van hen in Brussel waren gevestigd en niet op de hoogte waren van die lijst;

| — | de bij nota van het stembureau van 26 november 2019 bekendgemaakte uitslag van de verkiezingen; |
| --- | --- |

—

de bij nota van het stembureau van 26 november 2019 bekendgemaakte uitslag van de verkiezingen;

| — | de oprichting van de lokale afdeling Luxemburg van het personeelscomité na de verkiezingen van november 2019; |
| --- | --- |

—

de oprichting van de lokale afdeling Luxemburg van het personeelscomité na de verkiezingen van november 2019;

| — | de besluiten van de lokale afdeling Luxemburg van het personeelscomité tot benoeming van zijn vertegenwoordigers binnen het centrale comité; |
| --- | --- |

—

de besluiten van de lokale afdeling Luxemburg van het personeelscomité tot benoeming van zijn vertegenwoordigers binnen het centrale comité;

| — | nietig te verklaren de aanpassing van de representativiteit van de OSP die hebben deelgenomen aan de verkiezingen van november 2019 van de CLPL, welke de Commissie heeft goedgekeurd na de publicatie van die resultaten op basis van de overeenkomst inzake de verdeling van de representativiteit van 14 oktober 2019; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren de aanpassing van de representativiteit van de OSP die hebben deelgenomen aan de verkiezingen van november 2019 van de CLPL, welke de Commissie heeft goedgekeurd na de publicatie van die resultaten op basis van de overeenkomst inzake de verdeling van de representativiteit van 14 oktober 2019;

| — | nietig te verklaren elk besluit om aan de OSP die de overeenkomst van 14 oktober 2019 hebben ondertekend, nog meer middelen toe te kennen dan die waarover zij beschikten op basis van de representativiteit die hen was toegekend na de CLPL-verkiezingen van 2016; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren elk besluit om aan de OSP die de overeenkomst van 14 oktober 2019 hebben ondertekend, nog meer middelen toe te kennen dan die waarover zij beschikten op basis van de representativiteit die hen was toegekend na de CLPL-verkiezingen van 2016;

| — | de Europese Commissie te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Europese Commissie te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen vier middelen aan.

| 1. | Eerste middel, ontleend aan schending van het beginsel van vrije en democratische verkiezingen, aangezien de logo’s die voorkwamen op het stemaffiche van lijst nr. 3 “Ensemble Luxembourg”, bij gebreke van publicatie door het stembureau vóór het begin van de stemming over de verdeling van de representativiteit, bij de kiezers de indruk wekten dat die lijst was opgesteld door vijf aldus genoemde vak- en beroepsorganisaties (OSP), in gelijke mate vertegenwoordigd door 20 paren kandidaten, terwijl uit de overeenkomst volgde dat de lijst was opgesteld door zes OSP, waaronder twee die anders werden genoemd en niet in gelijke mate werden vertegenwoordigd. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel, ontleend aan schending van het beginsel van vrije en democratische verkiezingen, aangezien de logo’s die voorkwamen op het stemaffiche van lijst nr. 3 “Ensemble Luxembourg”, bij gebreke van publicatie door het stembureau vóór het begin van de stemming over de verdeling van de representativiteit, bij de kiezers de indruk wekten dat die lijst was opgesteld door vijf aldus genoemde vak- en beroepsorganisaties (OSP), in gelijke mate vertegenwoordigd door 20 paren kandidaten, terwijl uit de overeenkomst volgde dat de lijst was opgesteld door zes OSP, waaronder twee die anders werden genoemd en niet in gelijke mate werden vertegenwoordigd.

| 2. | Tweede middel, ontleend aan schending van het beginsel van vrije en democratische verkiezingen, aangezien de publicatie van de overeenkomst inzake de verdeling van de representativiteit tijdens de stemming door het stembureau bij bepaalde kiezers de indruk wekte dat lijst nr. 3 was opgesteld door zes OSP die volgens de verdeling van de overeenkomst werden vertegenwoordigd door 20 paren kandidaten van die lijst, terwijl die lijst was opgesteld door drie OSP en een groep van drie anderen, waarvan een de andere twee kon vertegenwoordigen, die dus, althans niet in de aangegeven verdeling, werden vertegenwoordigd door de kandidaten van de lijst. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel, ontleend aan schending van het beginsel van vrije en democratische verkiezingen, aangezien de publicatie van de overeenkomst inzake de verdeling van de representativiteit tijdens de stemming door het stembureau bij bepaalde kiezers de indruk wekte dat lijst nr. 3 was opgesteld door zes OSP die volgens de verdeling van de overeenkomst werden vertegenwoordigd door 20 paren kandidaten van die lijst, terwijl die lijst was opgesteld door drie OSP en een groep van drie anderen, waarvan een de andere twee kon vertegenwoordigen, die dus, althans niet in de aangegeven verdeling, werden vertegenwoordigd door de kandidaten van de lijst.

| 3. | Derde middel, ontleend aan schending van de keuzevrijheid tussen kandidaten van lijst 3 en het risico op verwarring van de aldus ondersteunde OSP, aangezien noch lijst nr. 3 “Ensemble Luxembourg” noch het daarbij behorende stemaffiche melding maakte van de OSP die door elk van de op die lijst opgenomen kandidaten werd vertegenwoordigd, terwijl het ging om een lijst die was opgesteld door zes verschillende OSP, of door drie OSP en een groep of vereniging van drie andere, die tot verschillen vakbondsfamilies behoorden, in Luxemburg maar ook in Brussel waren gevestigd en niet alle hun steun aan de gemeenschappelijke lijst kenbaar hadden gemaakt. |
| --- | --- |

3.

Derde middel, ontleend aan schending van de keuzevrijheid tussen kandidaten van lijst 3 en het risico op verwarring van de aldus ondersteunde OSP, aangezien noch lijst nr. 3 “Ensemble Luxembourg” noch het daarbij behorende stemaffiche melding maakte van de OSP die door elk van de op die lijst opgenomen kandidaten werd vertegenwoordigd, terwijl het ging om een lijst die was opgesteld door zes verschillende OSP, of door drie OSP en een groep of vereniging van drie andere, die tot verschillen vakbondsfamilies behoorden, in Luxemburg maar ook in Brussel waren gevestigd en niet alle hun steun aan de gemeenschappelijke lijst kenbaar hadden gemaakt.

| 4. | Vierde middel, ontleend aan schending van het beginsel van vrije en democratische verkiezingen, aangezien de publicatie van de overeenkomst inzake de verdeling van de representativiteit tijdens de stemming door het stembureau bij bepaalde kiezers de indruk wekte dat lijst nr. 3 daar werd vertegenwoordigd door een aantal kandidaten dat overeenkwam met het voor elk van hen aangegeven deel, terwijl dit niet het geval was, of R&D althans had geprofiteerd van een deel van de representativiteit van Solidarité européenne, ofschoon het USF-L, FFPE en U4U waren die een deel van hun representativiteit aan R&D hadden overgedragen. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel, ontleend aan schending van het beginsel van vrije en democratische verkiezingen, aangezien de publicatie van de overeenkomst inzake de verdeling van de representativiteit tijdens de stemming door het stembureau bij bepaalde kiezers de indruk wekte dat lijst nr. 3 daar werd vertegenwoordigd door een aantal kandidaten dat overeenkwam met het voor elk van hen aangegeven deel, terwijl dit niet het geval was, of R&D althans had geprofiteerd van een deel van de representativiteit van Solidarité européenne, ofschoon het USF-L, FFPE en U4U waren die een deel van hun representativiteit aan R&D hadden overgedragen.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/28 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/28

---

Beroep ingesteld op 19 maart 2020 — IY / Parlement

(Zaak T-154/20)

(2020/C 201/39)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: IY (vertegenwoordigers: T. Bontinck en A. Guillerme, advocaten)

Verwerende partij: Europees Parlement

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

primair:

| — | het ontslagbesluit van 4 juli 2019 nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

het ontslagbesluit van 4 juli 2019 nietig te verklaren;

| — | het Europees Parlement te veroordelen tot betaling van een bedrag van 20 000 EUR ter vergoeding van de geleden immateriële schade; |
| --- | --- |

—

het Europees Parlement te veroordelen tot betaling van een bedrag van 20 000 EUR ter vergoeding van de geleden immateriële schade;

| — | het Europees Parlement te verwijzen in de kosten; |
| --- | --- |

—

het Europees Parlement te verwijzen in de kosten;

subsidiair:

| — | de onrechtmatigheid vast te stellen van het besluit tot opheffing van de politieke fractie ENV; |
| --- | --- |

—

de onrechtmatigheid vast te stellen van het besluit tot opheffing van de politieke fractie ENV;

| — | dientengevolge, het ontslagbesluit van 4 juli 2019 nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

dientengevolge, het ontslagbesluit van 4 juli 2019 nietig te verklaren;

| — | het Europees Parlement te veroordelen tot betaling van een bedrag van 20 000 EUR ter vergoeding van de geleden immateriële schade; |
| --- | --- |

—

het Europees Parlement te veroordelen tot betaling van een bedrag van 20 000 EUR ter vergoeding van de geleden immateriële schade;

| — | het Europees Parlement te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

het Europees Parlement te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij primair vijf middelen aan.

| 1. | Eerste middel, ontleend aan een kennelijk onjuiste beoordeling. Het ontslagbesluit, dat uitsluitend is gebaseerd op de vermeende opheffing van de Europese politieke fractie ENV, berust op een kennelijk onjuiste beoordeling. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel, ontleend aan een kennelijk onjuiste beoordeling. Het ontslagbesluit, dat uitsluitend is gebaseerd op de vermeende opheffing van de Europese politieke fractie ENV, berust op een kennelijk onjuiste beoordeling.

| 2. | Tweede middel, ontleend aan misbruik van bevoegdheid, aangezien het Europees Parlement zijn bevoegdheden heeft gebruikt om een maatregel van wijziging van de naam van een Europese politieke fractie voor te stellen als een opheffing van een politieke fractie. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel, ontleend aan misbruik van bevoegdheid, aangezien het Europees Parlement zijn bevoegdheden heeft gebruikt om een maatregel van wijziging van de naam van een Europese politieke fractie voor te stellen als een opheffing van een politieke fractie.

| 3. | Derde middel, ontleend aan schending van het recht om te worden gehoord, aangezien haar recht om voorafgaand aan een ontslagbesluit te worden gehoord niet is geëerbiedigd. |
| --- | --- |

3.

Derde middel, ontleend aan schending van het recht om te worden gehoord, aangezien haar recht om voorafgaand aan een ontslagbesluit te worden gehoord niet is geëerbiedigd.

| 4. | Vierde middel, ontleend aan schending van het gelijkheidsbeginsel, aangezien het Parlement afzonderlijke procedures heeft toegepast voor personeelsleden van de zogenoemd ontbonden politieke fractie. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel, ontleend aan schending van het gelijkheidsbeginsel, aangezien het Parlement afzonderlijke procedures heeft toegepast voor personeelsleden van de zogenoemd ontbonden politieke fractie.

| 5. | Vijfde middel, ontleend aan schending van het beginsel van behoorlijk bestuur en niet-nakoming van de zorgplicht. |
| --- | --- |

5.

Vijfde middel, ontleend aan schending van het beginsel van behoorlijk bestuur en niet-nakoming van de zorgplicht.

Subsidiair beroept zij zich op de onrechtmatigheid van het besluit tot opheffing van de Europese politieke fractie ENL. Het besluit tot opheffing is onwettig, aangezien het op een kennelijk onjuiste beoordeling en op misbruik van bevoegdheid berust. Dit betekent dat het ontslagbesluit dat uitsluitend op die opheffing is gebaseerd, ook onrechtmatig is en nietig moet worden verklaard.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/29 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/29

---

Beroep ingesteld op 19 maart 2020 — IZ / Parlement

(Zaak T-155/20)

(2020/C 201/40)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: IZ (vertegenwoordigers: T. Bontinck en A. Guillerme, advocaten)

Verwerende partij: Europees Parlement

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

primair:

| — | het ontslagbesluit van 4 juli 2019 nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

het ontslagbesluit van 4 juli 2019 nietig te verklaren;

| — | het Europees Parlement te veroordelen tot betaling van een bedrag van 20 000 EUR ter vergoeding van de geleden immateriële schade; |
| --- | --- |

—

het Europees Parlement te veroordelen tot betaling van een bedrag van 20 000 EUR ter vergoeding van de geleden immateriële schade;

| — | het Europees Parlement te verwijzen in de kosten; |
| --- | --- |

—

het Europees Parlement te verwijzen in de kosten;

subsidiair:

| — | de onrechtmatigheid vast te stellen van het besluit tot opheffing van de politieke fractie ENV; |
| --- | --- |

—

de onrechtmatigheid vast te stellen van het besluit tot opheffing van de politieke fractie ENV;

| — | dientengevolge, het ontslagbesluit van 4 juli 2019 nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

dientengevolge, het ontslagbesluit van 4 juli 2019 nietig te verklaren;

| — | het Europees Parlement te veroordelen tot betaling van een bedrag van 20 000 EUR ter vergoeding van de geleden immateriële schade; |
| --- | --- |

—

het Europees Parlement te veroordelen tot betaling van een bedrag van 20 000 EUR ter vergoeding van de geleden immateriële schade;

| — | het Europees Parlement te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

het Europees Parlement te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij primair vijf middelen aan, die identiek of soortgelijk zijn aan die welke in het kader van zaak T-154/20, IY/Parlement, zijn aangevoerd.

Subsidiair beroept zij zich op de onrechtmatigheid van het besluit tot opheffing van de Europese politieke fractie ENL. Het besluit tot opheffing is onwettig, aangezien het op een kennelijk onjuiste beoordeling en op misbruik van bevoegdheid berust. Dit betekent dat het ontslagbesluit dat uitsluitend op die opheffing is gebaseerd, ook onrechtmatig is en nietig moet worden verklaard.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/29 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/29

---

Beroep ingesteld op 19 maart 2020 — JA / Parlement

(Zaak T-156/20)

(2020/C 201/41)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: JA (vertegenwoordigers: T. Bontinck en A. Guillerme, advocaten)

Verwerende partij: Europees Parlement

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

primair:

| — | het ontslagbesluit van 4 juli 2019 nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

het ontslagbesluit van 4 juli 2019 nietig te verklaren;

| — | het Europees Parlement te veroordelen tot betaling van een bedrag van 20 000 EUR ter vergoeding van de geleden immateriële schade; |
| --- | --- |

—

het Europees Parlement te veroordelen tot betaling van een bedrag van 20 000 EUR ter vergoeding van de geleden immateriële schade;

| — | het Europees Parlement te verwijzen in de kosten; |
| --- | --- |

—

het Europees Parlement te verwijzen in de kosten;

subsidiair:

| — | de onrechtmatigheid vast te stellen van het besluit tot opheffing van de politieke fractie ENV; |
| --- | --- |

—

de onrechtmatigheid vast te stellen van het besluit tot opheffing van de politieke fractie ENV;

| — | dientengevolge, het ontslagbesluit van 4 juli 2019 nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

dientengevolge, het ontslagbesluit van 4 juli 2019 nietig te verklaren;

| — | het Europees Parlement te veroordelen tot betaling van een bedrag van 20 000 EUR ter vergoeding van de geleden immateriële schade; |
| --- | --- |

—

het Europees Parlement te veroordelen tot betaling van een bedrag van 20 000 EUR ter vergoeding van de geleden immateriële schade;

| — | het Europees Parlement te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

het Europees Parlement te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij primair vijf middelen aan, die identiek of soortgelijk zijn aan die welke in het kader van zaak T-154/20, IY/Parlement, zijn aangevoerd.

Subsidiair beroept zij zich op de onrechtmatigheid van het besluit tot opheffing van de Europese politieke fractie ENV. Het besluit tot opheffing is onwettig, aangezien het op een kennelijk onjuiste beoordeling en op misbruik van bevoegdheid berust. Dit betekent dat het ontslagbesluit dat uitsluitend op die opheffing is gebaseerd, ook onrechtmatig is en nietig moet worden verklaard.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/30 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/30

---

Beroep ingesteld op 23 maart 2020 — JB / Cedefop

(Zaak T-159/20)

(2020/C 201/42)

Procestaal: Grieks

Partijen

Verzoekende partij: JB (vertegenwoordiger: V. Christianos, advocaat)

Verwerende partij: Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (hierna: “Cedefop”)

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | het stilzwijgend afwijzend besluit van Cedefop van 19 januari 2020 nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

het stilzwijgend afwijzend besluit van Cedefop van 19 januari 2020 nietig te verklaren;

| — | Cedefop te veroordelen tot betaling van het bedrag van 442 276,78 EUR aan haar. |
| --- | --- |

—

Cedefop te veroordelen tot betaling van het bedrag van 442 276,78 EUR aan haar.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.

| 1. | Eerste middel, ontleend aan schending van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel, ontleend aan schending van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

| 2. | Tweede middel, ontleend aan schending van het recht op behoorlijk bestuur, aangezien haar verzoek tot schadevergoeding is onderzocht door een ambtenaar van Cedefop die de hoedanigheid van getuige à charge heeft, en schending van artikel 11 bis van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie (hierna: “Statuut”). |
| --- | --- |

2.

Tweede middel, ontleend aan schending van het recht op behoorlijk bestuur, aangezien haar verzoek tot schadevergoeding is onderzocht door een ambtenaar van Cedefop die de hoedanigheid van getuige à charge heeft, en schending van artikel 11 bis van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie (hierna: “Statuut”).

| 3. | Derde middel, ontleend aan schending van het vermoeden van onschuld in het kader van het verzoek dat zij uit hoofde van artikel 90, lid 1, van het Statuut heeft ingediend, zoals wordt bevestigd door het stilzwijgend besluit tot afwijzing van de klacht uit hoofde van artikel 90, lid 2, van het Statuut. |
| --- | --- |

3.

Derde middel, ontleend aan schending van het vermoeden van onschuld in het kader van het verzoek dat zij uit hoofde van artikel 90, lid 1, van het Statuut heeft ingediend, zoals wordt bevestigd door het stilzwijgend besluit tot afwijzing van de klacht uit hoofde van artikel 90, lid 2, van het Statuut.

| 4. | Vierde middel, ontleend aan het feit dat de verwerende partij haar, in strijd met het Statuut en het beginsel van onpartijdigheid, heeft teruggezet in rang en niet heeft bevorderd. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel, ontleend aan het feit dat de verwerende partij haar, in strijd met het Statuut en het beginsel van onpartijdigheid, heeft teruggezet in rang en niet heeft bevorderd.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/31 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/31

---

Beroep ingesteld op 27 maart 2020 — 3M Belgium/ECHA

(Zaak T-160/20)

(2020/C 201/43)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: 3M Belgium (Diegem, België) (vertegenwoordigers: J.-P. Montfort en T. Delille, advocaten)

Verwerende partij: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA)

Conclusies

| — | het besluit van ECHA van 16 januari 2020 (ECHA/01/2020) betreffende de “opname van zeer zorgwekkende stoffen in de lijst van stoffen die in aanmerking komen om uiteindelijk in bijlage XIV [van de REACH-verordening (1)] te worden opgenomen” nietig verklaren voor zover het de opname van “Perfluorbutaansulfonzuur (PFBS) en zouten daarvan” betreft; |
| --- | --- |

—

het besluit van ECHA van 16 januari 2020 (ECHA/01/2020) betreffende de “opname van zeer zorgwekkende stoffen in de lijst van stoffen die in aanmerking komen om uiteindelijk in bijlage XIV [van de REACH-verordening (1)] te worden opgenomen” nietig verklaren voor zover het de opname van “Perfluorbutaansulfonzuur (PFBS) en zouten daarvan” betreft;

| — | verweerder verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

verweerder verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan.

| 1. | Het bestreden besluit is vastgesteld in strijd met de vereisten van artikel 57, onder f), van de REACH-verordening en verweerder heeft blijk gegeven van een kennelijke beoordelingsfout, aangezien hij niet heeft aangetoond dat de betrokken stof waarschijnlijke ernstige gevolgen heeft voor de gezondheid van de mens en voor het milieu. |
| --- | --- |

1.

Het bestreden besluit is vastgesteld in strijd met de vereisten van artikel 57, onder f), van de REACH-verordening en verweerder heeft blijk gegeven van een kennelijke beoordelingsfout, aangezien hij niet heeft aangetoond dat de betrokken stof waarschijnlijke ernstige gevolgen heeft voor de gezondheid van de mens en voor het milieu.

| 2. | Het bestreden besluit is vastgesteld in strijd met het rechtszekerheidsbeginsel en het daartoe behorende beginsel van voorzienbaarheid, omdat verzoekster niet in staat was gesteld om op enige wijze te constateren of te achterhalen met welke definitie, criteria of factoren het ECHA zijn besluit had onderbouwd. |
| --- | --- |

2.

Het bestreden besluit is vastgesteld in strijd met het rechtszekerheidsbeginsel en het daartoe behorende beginsel van voorzienbaarheid, omdat verzoekster niet in staat was gesteld om op enige wijze te constateren of te achterhalen met welke definitie, criteria of factoren het ECHA zijn besluit had onderbouwd.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie (PB 2006, L 396, blz. 1).

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/32 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/32

---

Beroep ingesteld op 28 maart 2020 — UPL Europe en Indofil Industries (Netherlands)/EFSA

(Zaak T-162/20)

(2020/C 201/44)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: UPL Europe Ltd (Warrington Cheshire, Verenigd Koninkrijk), Indofil Industries (Netherlands) BV (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordigers: C. Mereu en S. Englebert, advocaten)

Verwerende partij: Europese Autoriteit voor voedselveiligheid

Conclusies

| — | het beroep ontvankelijk en gegrond verklaren; |
| --- | --- |

—

het beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

| — | het besluit van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) van 28 januari 2020 inzake de beoordeling van het verzoek tot vertrouwelijke behandeling van bepaalde delen van de conclusie van de EFSA over de collegiale toetsing van de risicobeoordeling van de werkzame stof Mancozeb als bestrijdingsmiddel (hierna: “bestreden besluit”), dat op 29 januari 2020 aan verzoeksters is medegedeeld, nietig verklaren; en |
| --- | --- |

—

het besluit van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) van 28 januari 2020 inzake de beoordeling van het verzoek tot vertrouwelijke behandeling van bepaalde delen van de conclusie van de EFSA over de collegiale toetsing van de risicobeoordeling van de werkzame stof Mancozeb als bestrijdingsmiddel (hierna: “bestreden besluit”), dat op 29 januari 2020 aan verzoeksters is medegedeeld, nietig verklaren; en

| — | verweerster verwijzen in alle kosten van deze procedure. |
| --- | --- |

—

verweerster verwijzen in alle kosten van deze procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters zes middelen aan.

| 1. | Procedureschending van artikel 12 van uitvoeringsverordening nr. 844/2012 van de Commissie (1): bij de vaststelling van het bestreden besluit zijn procedurefouten gemaakt met betrekking tot de feiten en het recht. |
| --- | --- |

1.

Procedureschending van artikel 12 van uitvoeringsverordening nr. 844/2012 van de Commissie (1): bij de vaststelling van het bestreden besluit zijn procedurefouten gemaakt met betrekking tot de feiten en het recht.

| 2. | Materiële schending van artikel 13 van uitvoeringsverordening nr. 844/2012 van de Commissie: het bestreden besluit is vastgesteld op basis van een materieel onjuiste opvatting van de feiten en het recht. |
| --- | --- |

2.

Materiële schending van artikel 13 van uitvoeringsverordening nr. 844/2012 van de Commissie: het bestreden besluit is vastgesteld op basis van een materieel onjuiste opvatting van de feiten en het recht.

| 3. | Onjuiste toepassing van de artikelen 38, 39 en 40 van verordening nr. 178/2002 (2): verweerster heeft de in de artikelen 38, 39 en 40 van verordening nr. 178/2002 vastgelegde bepalingen inzake geheimhouding onjuist uitgelegd en toegepast. |
| --- | --- |

3.

Onjuiste toepassing van de artikelen 38, 39 en 40 van verordening nr. 178/2002 (2): verweerster heeft de in de artikelen 38, 39 en 40 van verordening nr. 178/2002 vastgelegde bepalingen inzake geheimhouding onjuist uitgelegd en toegepast.

| 4. | Schending van artikel 63 van verordening nr. 1107/2009 (3): verweerster heeft artikel 63 van verordening nr. 1107/2009 geschonden door te besluiten de informatie ten aanzien waarvan verzoeksters om geheimhouding hadden gevraagd, openbaar te maken, waardoor hun commerciële belangen zouden kunnen worden geschaad. |
| --- | --- |

4.

Schending van artikel 63 van verordening nr. 1107/2009 (3): verweerster heeft artikel 63 van verordening nr. 1107/2009 geschonden door te besluiten de informatie ten aanzien waarvan verzoeksters om geheimhouding hadden gevraagd, openbaar te maken, waardoor hun commerciële belangen zouden kunnen worden geschaad.

| 5. | Onbevoegdheid: verweerster heeft ultra vires gehandeld, aangezien het Europees agentschap voor chemische stoffen, en niet verweerster, de enige autoriteit is die juridisch verantwoordelijk is voor de classificatie of herclassificatie van stoffen, zoals vastgesteld in verordening nr. 1272/2008 (4). |
| --- | --- |

5.

Onbevoegdheid: verweerster heeft ultra vires gehandeld, aangezien het Europees agentschap voor chemische stoffen, en niet verweerster, de enige autoriteit is die juridisch verantwoordelijk is voor de classificatie of herclassificatie van stoffen, zoals vastgesteld in verordening nr. 1272/2008 (4).

| 6. | Schending van fundamentele Unierechtelijke beginselen, te weten het legaliteitsbeginsel, rechtszekerheidsbeginsel, beginsel van bescherming van gewettigd vertrouwen, beginsel van behoorlijk bestuur en evenredigheidsbeginsel, alsmede de verplichting tot zorgvuldig en onpartijdig onderzoek: het bestreden besluit is vastgesteld in strijd met fundamentele Unierechtelijke beginselen. |
| --- | --- |

6.

Schending van fundamentele Unierechtelijke beginselen, te weten het legaliteitsbeginsel, rechtszekerheidsbeginsel, beginsel van bescherming van gewettigd vertrouwen, beginsel van behoorlijk bestuur en evenredigheidsbeginsel, alsmede de verplichting tot zorgvuldig en onpartijdig onderzoek: het bestreden besluit is vastgesteld in strijd met fundamentele Unierechtelijke beginselen.

---

(1)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 844/2012 van de Commissie van 18 september 2012 tot vaststelling van de nodige bepalingen voor de uitvoering van de verlengingsprocedure voor werkzame stoffen, als bedoeld in verordening (EG) nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (PB 2012, L 252, blz. 26).

(2)  Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden (PB 2002, L 31, blz. 1).

(3)  Verordening (EG) nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen en tot intrekking van de richtlijnen 79/117/EEG en 91/414/EEG van de Raad (PB 2009, L 309, blz. 1).

(4)  Verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels tot wijziging en intrekking van de richtlijnen 67/548/EEG en 1999/45/EG en tot wijziging van verordening (EG) nr. 1907/2006 (PB 2008, L 353, blz. 1).

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/33 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/33

---

Beroep ingesteld op 19 maart 2020 — BG / Parlement

(Zaak T-164/20)

(2020/C 201/45)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: BG (vertegenwoordigers: A. Tymen, L. Levi, en A. Champetier, advocaten)

Verwerende partij: Europees Parlement

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | het besluit van de verwerende partij van 20 mei 2019 tot afwijzing van haar verzoek om bijstand van juli 2017 nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

het besluit van de verwerende partij van 20 mei 2019 tot afwijzing van haar verzoek om bijstand van juli 2017 nietig te verklaren;

| — | voor zover nodig, het besluit van de verwerende partij van 10 december 2019 tot afwijzing van haar klacht van 20 augustus 2019 nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

voor zover nodig, het besluit van de verwerende partij van 10 december 2019 tot afwijzing van haar klacht van 20 augustus 2019 nietig te verklaren;

| — | een vergoeding van 50 000 EUR toe te kennen voor de immateriële schade die zij heeft geleden door de fout van de verwerende partij; |
| --- | --- |

—

een vergoeding van 50 000 EUR toe te kennen voor de immateriële schade die zij heeft geleden door de fout van de verwerende partij;

| — | vergoeding van de door haar gemaakte kosten te gelasten. |
| --- | --- |

—

vergoeding van de door haar gemaakte kosten te gelasten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.

| 1. | Eerste middel, ontleend aan schending van het fundamentele recht om te worden gehoord (artikel 41, lid 2, onder a), van het Handvest). |
| --- | --- |

1.

| 2. | Tweede middel, ontleend aan schending van het fundamentele recht op een onpartijdige en eerlijke behandeling van haar zaak (artikel 41, lid 1, van het Handvest), schending van artikel 24 van het Statuut en niet-nakoming van de zorgplicht. |
| --- | --- |

2.

| 3. | Derde middel, ontleend aan het fundamentele recht op een met redenen omklede beslissing (artikel 41, lid 2, onder c), van het Handvest en artikel 25 van het Statuut). |
| --- | --- |

3.

| 4. | Vierde middel, ontleend aan een onjuiste beoordeling en schending van de artikelen 12 bis en 24 van het Statuut.
  Wat de vordering tot schadevergoeding betreft, beroept zij zich op de fout van de verwerende partij, de door haar geleden schade en het verband tussen de fout en de schade. |
| --- | --- |

4.

Wat de vordering tot schadevergoeding betreft, beroept zij zich op de fout van de verwerende partij, de door haar geleden schade en het verband tussen de fout en de schade.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/34 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/34

---

Beroep ingesteld op 3 april 2020 — JD / EIB

(Zaak T-166/20)

(2020/C 201/46)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij JD (vertegenwoordiger: H. Hansen, advocaat)

Verwerende partij: EIB

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | nietig te verklaren het besluit (i) waarbij haar wordt gevraagd om een aanhangsel bij haar arbeidsovereenkomst te tekenen teneinde af te zien van bepaalde socialezekerheidsrechten en (ii) haar indiensttreding bij de EIB onmogelijk wordt gemaakt wanneer zij dat aanhangsel niet ondertekent; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren het besluit (i) waarbij haar wordt gevraagd om een aanhangsel bij haar arbeidsovereenkomst te tekenen teneinde af te zien van bepaalde socialezekerheidsrechten en (ii) haar indiensttreding bij de EIB onmogelijk wordt gemaakt wanneer zij dat aanhangsel niet ondertekent;

| — | de verwerende partij te gelasten om de brief in te trekken waarbij dat aanhangsel wordt voorgesteld en haar wordt verzocht om dit te ondertekenen indien zij in dienst wil treden; |
| --- | --- |

—

de verwerende partij te gelasten om de brief in te trekken waarbij dat aanhangsel wordt voorgesteld en haar wordt verzocht om dit te ondertekenen indien zij in dienst wil treden;

| — | de verwerende partij te gelasten om haar bij de EIB in dienst te nemen en haar vanaf de ingangsdatum van de overeenkomst en met terugwerkende kracht alle bezoldigingen en voordelen te verlenen; |
| --- | --- |

—

de verwerende partij te gelasten om haar bij de EIB in dienst te nemen en haar vanaf de ingangsdatum van de overeenkomst en met terugwerkende kracht alle bezoldigingen en voordelen te verlenen;

| — | de verwerende partij te verwijzen in alle kosten, en |
| --- | --- |

—

de verwerende partij te verwijzen in alle kosten, en

| — | haar alle rechten voor te behouden. |
| --- | --- |

—

haar alle rechten voor te behouden.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.

| 1. | Eerste middel, ontleend aan schending van de vereisten van gegevensbescherming.






  — | De verwerende partij heeft artikel 15, lid 1, onder c) van verordening (EU) 2018/1725 (1) geschonden. Zij heeft de antwoorden op het medisch vragenformulier gebruikt om de dekking in geval van overlijden en invaliditeit te beperken, ofschoon de vermelding over de gegevensbescherming op die vragenlijst niet aangaf dat die lijst voor dergelijke doeleinden mocht worden gebruikt. |
| --- | --- | --- |

1.

Eerste middel, ontleend aan schending van de vereisten van gegevensbescherming.

—

De verwerende partij heeft artikel 15, lid 1, onder c) van verordening (EU) 2018/1725 (1) geschonden. Zij heeft de antwoorden op het medisch vragenformulier gebruikt om de dekking in geval van overlijden en invaliditeit te beperken, ofschoon de vermelding over de gegevensbescherming op die vragenlijst niet aangaf dat die lijst voor dergelijke doeleinden mocht worden gebruikt.

| 2. | Tweede middel, ontleend aan het ontbreken van een rechtsgrondslag voor de door de EIB verlangde uitsluiting van dekking.






  — | De verwerende partij heeft artikel 33, onder d), van de personeelsverordeningen en artikel 9.1.2. van de regels voor het personeel geschonden. De door de EIB aangevoerde rechtsgrondslag (artikel 6, lid 1, van de pensioenregeling) kan niet op de door de EIB bepleite wijze worden uitgelegd. Die uitlegging houdt geen rekening met de definitie en het doel van de medische beoordeling vóór aanwerving, zoals neergelegd in artikel 2.1.1.A van bijlage X bij de regels voor het personeel. |
| --- | --- | --- |

2.

Tweede middel, ontleend aan het ontbreken van een rechtsgrondslag voor de door de EIB verlangde uitsluiting van dekking.

—

De verwerende partij heeft artikel 33, onder d), van de personeelsverordeningen en artikel 9.1.2. van de regels voor het personeel geschonden. De door de EIB aangevoerde rechtsgrondslag (artikel 6, lid 1, van de pensioenregeling) kan niet op de door de EIB bepleite wijze worden uitgelegd. Die uitlegging houdt geen rekening met de definitie en het doel van de medische beoordeling vóór aanwerving, zoals neergelegd in artikel 2.1.1.A van bijlage X bij de regels voor het personeel.

| 3. | Derde middel, ontleend aan het ontbreken van een rechtsgrondslag voor het vereiste om een aanhangsel te ondertekenen.






  — | De verwerende partij heeft artikel 13 van de personeelsverordeningen geschonden. De door de EIB vastgestelde regels bevatten geen regel die verlangt dat een persoon die een arbeidsovereenkomst met de EIB heeft gesloten en door de raadgevend arts van de EIB geschikt is verklaard om te gaan werken, een aanhangsel bij zijn overeenkomst ondertekent waarbij hij afziet van bepaalde socialezekerheidsrechten (in dit geval de dekking in geval van overlijden en invaliditeit). |
| --- | --- | --- |

3.

Derde middel, ontleend aan het ontbreken van een rechtsgrondslag voor het vereiste om een aanhangsel te ondertekenen.

—

De verwerende partij heeft artikel 13 van de personeelsverordeningen geschonden. De door de EIB vastgestelde regels bevatten geen regel die verlangt dat een persoon die een arbeidsovereenkomst met de EIB heeft gesloten en door de raadgevend arts van de EIB geschikt is verklaard om te gaan werken, een aanhangsel bij zijn overeenkomst ondertekent waarbij hij afziet van bepaalde socialezekerheidsrechten (in dit geval de dekking in geval van overlijden en invaliditeit).

| 4. | Vierde middel, ontleend aan discriminatie en met name schending van de artikelen 21, lid 1, en 34, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.






  — | De verwerende partij probeert met het bestreden besluit om de verzoekende partij essentiële socialezekerheidsrechten (in dit geval de dekking in geval van overlijden en invaliditeit) te ontnemen op basis van vermeende genetische kenmerken en/of een vermeende handicap. De EIB heeft haar grondrechten geschonden door haar onder dreiging van beëindiging van de arbeidsovereenkomst te doen afzien van socialezekerheidsrechten. Het gedrag van de EIB is discriminerend, aangezien zij op basis van een willekeurige grond (het bestaan van een “zeer/uiterst laag” risico van invaliditeit in de toekomst) en voor een willekeurige periode (5 jaar) probeert om de fundamentele rechten op sociale zekerheid van de verzoekende partij te beperken. |
| --- | --- | --- |

4.

Vierde middel, ontleend aan discriminatie en met name schending van de artikelen 21, lid 1, en 34, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

—

De verwerende partij probeert met het bestreden besluit om de verzoekende partij essentiële socialezekerheidsrechten (in dit geval de dekking in geval van overlijden en invaliditeit) te ontnemen op basis van vermeende genetische kenmerken en/of een vermeende handicap. De EIB heeft haar grondrechten geschonden door haar onder dreiging van beëindiging van de arbeidsovereenkomst te doen afzien van socialezekerheidsrechten. Het gedrag van de EIB is discriminerend, aangezien zij op basis van een willekeurige grond (het bestaan van een “zeer/uiterst laag” risico van invaliditeit in de toekomst) en voor een willekeurige periode (5 jaar) probeert om de fundamentele rechten op sociale zekerheid van de verzoekende partij te beperken.

---

(1)  Verordening (EU) 2018/1725 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2018 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de instellingen, organen en instanties van de Unie en betreffende het vrije verkeer van die gegevens, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 45/2001 en besluit nr. 1247/2002/EG (PB 2018, L 295, blz. 39).

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/35 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/35

---

Beroep ingesteld op 7 april 2020 — JE/Raad en Conferentie van de vertegenwoordigers van de regeringen der lidstaten

(Zaak T-180/20)

(2020/C 201/47)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: JE (vertegenwoordiger: N. Forwood, QC)

Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie en Conferentie van de vertegenwoordigers van de regeringen der lidstaten

Conclusies

| — | De verklaring van de Conferentie van de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten over de gevolgen van de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk uit de Europese Unie voor de advocaten-generaal bij het Hof van Justitie van de Europese Unie van 29 januari 2020, zoals gepubliceerd door de Raad onder referentienummer van de Raad XT 2101820, gedeeltelijk nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

De verklaring van de Conferentie van de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten over de gevolgen van de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk uit de Europese Unie voor de advocaten-generaal bij het Hof van Justitie van de Europese Unie van 29 januari 2020, zoals gepubliceerd door de Raad onder referentienummer van de Raad XT 2101820, gedeeltelijk nietig verklaren;

| — | verweerders verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

verweerders verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

De verzoekende partij voert ter ondersteuning van haar beroep aan dat de door verweerders vastgestelde handeling gedeeltelijk nietig moet worden verklaard op grond van onbevoegdheid, schending van een wezenlijk vormvoorschrift, schending van de Verdragen en van de rechtsregels inzake de toepassing ervan, en misbruik van bevoegdheid.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/36 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/36

---

Beroep ingesteld op 9 april 2020 — JE/Hof van Justitie van de Europese Unie

(Zaak T-184/20)

(2020/C 201/48)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: JE (vertegenwoordiger: N. Forwood, QC)

Verwerende partij: Hof van Justitie van de Europese Unie

Conclusies

| — | het besluit van de president van het Hof van Justitie van 31 januari 2020 om het ambt van advocaat-generaal dat de verzoekende partij bekleedde vacant te verklaren en de procedure voor het aanstellen van een opvolger in te leiden, gedeeltelijk nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

het besluit van de president van het Hof van Justitie van 31 januari 2020 om het ambt van advocaat-generaal dat de verzoekende partij bekleedde vacant te verklaren en de procedure voor het aanstellen van een opvolger in te leiden, gedeeltelijk nietig verklaren;

| — | verweerder verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep voert de verzoekende partij aan dat de bestreden handeling nietig moet worden verklaard op grond van onbevoegdheid, schending van een wezenlijk vormvoorschrift en schending van de Verdragen en van de rechtsregels inzake de toepassing ervan.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/36 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/36

---

Beroep ingesteld op 9 april 2020 — FCA Italy / EUIPO — Bettag (Pandem)

(Zaak T-191/20)

(2020/C 201/49)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: FCA Italy SpA (Turijn, Italië) (vertegenwoordigers: F. Jacobacci en E. Truffo, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Christoph Bettag (Aken, Duitsland)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: aanvraag voor Uniewoordmerk Pandem — inschrijvingsaanvraag nr. 17 297 029

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 4 februari 2020 in zaak R 1483/2019-5

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | verwijzing van het EUIPO in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in de kosten.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | aanmerkelijk onjuiste opvatting van de feiten. |
| --- | --- |

—

aanmerkelijk onjuiste opvatting van de feiten.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/37 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/37

---

Beroep ingesteld op 10 april 2020 — Eternit/EUIPO — Eternit Österreich (Panels)

(Zaak T-193/20)

(2020/C 201/50)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Eternit (Kapelle-op-den-Bos, België) (vertegenwoordigers: J. Muyldermans en P. Maeyaert, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Eternit Österreich GmbH (Vöcklabruck, Oostenrijk)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken model: verzoekster voor het Gerecht

Betrokken model: Uniemodel nr. 2 538 140-0001

Bestreden beslissing: beslissing van de derde kamer van beroep van het EUIPO van 5 februari 2020 in zaak R 1661/2018-3

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | verwijzing van het EUIPO en de interveniërende partij in hun eigen kosten en die van verzoekster. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO en de interveniërende partij in hun eigen kosten en die van verzoekster.

Aangevoerd middel

| — | schending van artikel 6 van verordening (EG) nr. 6/2002 van de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 6 van verordening (EG) nr. 6/2002 van de Raad.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/37 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/37

---

Beroep ingesteld op 27 maart 2020 — JF/EUCAP Somalia

(Zaak T-194/20)

(2020/C 201/51)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: JF (vertegenwoordiger: A. Kunst, advocaat)

Verwerende partij: EUCAP Somalia (Mogadishu, Somalië)

Conclusies

Bij wege van een beroep tot nietigverklaring (artikel 263 VWEU) en een vordering tot schadevergoeding wegens niet-contractuele aansprakelijkheid (artikel 268 en artikel 340, tweede alinea, VWEU) verzoekt de verzoekende partij het Gerecht:

| — | het besluit van het hoofd van de missie van EUCAP Somalia van 18 januari 2020 tot beëindiging van verzoekers dienstverband nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

het besluit van het hoofd van de missie van EUCAP Somalia van 18 januari 2020 tot beëindiging van verzoekers dienstverband nietig te verklaren;

| — | het besluit van het hoofd van de missie van EUCAP Somalia van 31 januari 2020 tot afwijzing van verzoekers interne bezwaar nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

het besluit van het hoofd van de missie van EUCAP Somalia van 31 januari 2020 tot afwijzing van verzoekers interne bezwaar nietig te verklaren;

| — | EUCAP Somalia op basis van niet-contractuele aansprakelijkheid te veroordelen tot betaling aan verzoeker van een vergoeding voor de materiële schade bestaande uit de gedurende de in het terugtrekkingsakkoord tussen de Europese Unie en het Verenigd Koninkrijk (EU-VK-terugtrekkingsakkoord) vastgestelde overgangsperiode gederfde salarissen, emolumenten en geldelijke rechten (gederfde inkomsten); |
| --- | --- |

—

EUCAP Somalia op basis van niet-contractuele aansprakelijkheid te veroordelen tot betaling aan verzoeker van een vergoeding voor de materiële schade bestaande uit de gedurende de in het terugtrekkingsakkoord tussen de Europese Unie en het Verenigd Koninkrijk (EU-VK-terugtrekkingsakkoord) vastgestelde overgangsperiode gederfde salarissen, emolumenten en geldelijke rechten (gederfde inkomsten);

| — | EUCAP Somalia te veroordelen tot vergoeding van de materiële en immateriële schade die verzoeker als gevolg van de onwettige besluiten heeft geleden, voorlopig ex aequo et bono vastgesteld op 60 000 EUR; |
| --- | --- |

—

EUCAP Somalia te veroordelen tot vergoeding van de materiële en immateriële schade die verzoeker als gevolg van de onwettige besluiten heeft geleden, voorlopig ex aequo et bono vastgesteld op 60 000 EUR;

| — | EUCAP Somalia te verwijzen in de kosten, waaronder die van verzoeker, vermeerderd met 8 % rente. |
| --- | --- |

—

EUCAP Somalia te verwijzen in de kosten, waaronder die van verzoeker, vermeerderd met 8 % rente.

Subsidiair verzoekt verzoeker, bij wege van een vordering op grond van het arbitragebeding (artikel 272 VWEU) (indien de twee bestreden besluiten worden geacht onlosmakelijk verbonden te zijn met verzoekers arbeidsovereenkomst) en een vordering tot schadevergoeding wegens contractuele aansprakelijkheid (artikel 340, eerste alinea, VWEU), het Gerecht:

| — | de besluiten van het hoofd van de missie van EUCAP Somalia van 18 januari 2020 en 31 januari 2020 onwettig te verklaren; |
| --- | --- |

—

de besluiten van het hoofd van de missie van EUCAP Somalia van 18 januari 2020 en 31 januari 2020 onwettig te verklaren;

| — | EUCAP Somalia op basis van contractuele aansprakelijkheid te veroordelen tot betaling aan verzoeker van een vergoeding voor bovengenoemde materiële en immateriële schade; |
| --- | --- |

—

EUCAP Somalia op basis van contractuele aansprakelijkheid te veroordelen tot betaling aan verzoeker van een vergoeding voor bovengenoemde materiële en immateriële schade;

| — | EUCAP Somalia te verwijzen in de kosten, waaronder die van verzoeker, vermeerderd met 8 % rente. |
| --- | --- |

—

EUCAP Somalia te verwijzen in de kosten, waaronder die van verzoeker, vermeerderd met 8 % rente.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep krachtens artikel 263 VWEU voert verzoeker vijf middelen aan.

| 1. | Schending door EUCAP Somalia van het recht om te worden gehoord, aangezien verzoeker niet was gehoord voordat het besluit van 18 januari 2020 tot beëindiging van zijn contract werd genomen. |
| --- | --- |

1.

| 2. | Schending door EUCAP Somalia van het verbod van directe discriminatie op grond van nationaliteit, aangezien het besluit tot beëindiging van verzoekers contract is gebaseerd op de inwerkingtreding van het EU-VK-terugtrekkingsakkoord, ondanks het bestaan van een overgangsperiode, waardoor Britse en niet-Britse werknemers van EUCAP Somalia verschillend worden behandeld. |
| --- | --- |

2.

| 3. | Schending door EUCAP Somalia van het beginsel van gelijke behandeling, aangezien EUCAP Somalia verzoeker anders heeft behandeld dan bij andere GVDB-missies aangesteld internationaal aangeworven personeel met de Britse nationaliteit, dat overeenkomstig het EU-VK-terugtrekkingsakkoord gedurende de overgangsperiode is aangehouden. |
| --- | --- |

3.

| 4. | Schending door EUCAP Somalia van het EU-VK-terugtrekkingsakkoord, aangezien EUCAP Somalia heeft miskend dat de bepalingen inzake GVDB-missies die internationaal aangeworven personeel met de Britse nationaliteit betreffen van toepassing blijven en de voortzetting van het dienstverband van dergelijk personeel gedurende de overgangsperiode niet beperken. |
| --- | --- |

4.

| 5. | Schending door EUCAP Somalia van het beginsel van de bescherming van het gewettigd vertrouwen, aangezien aan internationaal aangeworven personeel met de Britse nationaliteit was verzekerd dat zij overeenkomstig het EU-VK-terugtrekkingsakkoord aangesteld zouden blijven gedurende de overgangsperiode.
  Mocht het Gerecht het krachtens artikel 263 VWEU ingestelde beroep niet-ontvankelijk verklaren omdat het van oordeel is dat de besluiten onlosmakelijk verbonden zijn met verzoekers arbeidsovereenkomst, wordt het Gerecht verzocht om voor het subsidiair krachtens artikel 272 VWEU ingestelde beroep dezelfde vijf middelen in aanmerking te nemen. De gestelde schendingen moeten in dat geval worden geacht van contractuele aard te zijn. |
| --- | --- |

5.

Mocht het Gerecht het krachtens artikel 263 VWEU ingestelde beroep niet-ontvankelijk verklaren omdat het van oordeel is dat de besluiten onlosmakelijk verbonden zijn met verzoekers arbeidsovereenkomst, wordt het Gerecht verzocht om voor het subsidiair krachtens artikel 272 VWEU ingestelde beroep dezelfde vijf middelen in aanmerking te nemen. De gestelde schendingen moeten in dat geval worden geacht van contractuele aard te zijn.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/39 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/39

---

Beroep ingesteld op 6 april 2020 — Sociedade da Água de Monchique / EUIPO — Ventura Vendrell (chic ÁGUA ALCALINA 9,5 PH)

(Zaak T-195/20)

(2020/C 201/52)

Taal van het verzoekschrift: Portugees

Partijen

Verzoekende partij: Sociedade da Água de Monchique, SA (Caldas de Monchique, Portugal) (vertegenwoordiger: M. Osório de Castro, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Pere Ventura Vendrell (Sant Sadurni d’Anoia, Spanje)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij voor het Gerecht

Betrokken merk: aanvraag voor Uniebeeldmerk chic ÁGUA ALCALINA 9,5 PH — inschrijvingsaanvraag nr. 017 027 608

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 20 januari 2020 in zaak R 2524/2018-4

Conclusies

| — | de bestreden beslissing vernietigen en bijgevolg inschrijving van het aangevraagde merk toestaan; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing vernietigen en bijgevolg inschrijving van het aangevraagde merk toestaan;

| — | het EUIPO verwijzen in alle kosten. |
| --- | --- |

—

het EUIPO verwijzen in alle kosten.

Aangevoerd middel

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/40 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/40

---

Beroep ingesteld op 10 april 2020 — Chanel/EUIPO — Innovative Cosmetic Concepts (INCOCO)

(Zaak T-196/20)

(2020/C 201/53)

Taal van het verzoekschrift: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Chanel (Neuilly-sur-Seine, Frankrijk) (vertegenwoordiger: J. Passa, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Innovative Cosmetic Concepts LLC (Clifton, New Jersey, Verenigde Staten)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie van het woordmerk INCOCO — internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie nr. 1 189 828

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 16 januari 2020 in zaak R 194/2019-1

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | verwijzing van het EUIPO in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in de kosten.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van het beginsel van behoorlijk bestuur. |
| --- | --- |

—

schending van het beginsel van behoorlijk bestuur.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/40 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/40

---

Beroep ingesteld op 30 maart 2020 — Schindler e.a. / Raad

(Zaak T-198/20)

(2020/C 201/54)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partijen: Harry Shindler (Porto d’Ascoli, Italië) en negen andere verzoekende partijen (vertegenwoordiger: J. Fouchet, advocaat)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

| — | gehele nietigverklaring van besluit (EU) 2020/135 van de Raad van 30 januari 2020 betreffende de sluiting van het Akkoord inzake de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland uit de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, in samenhang met het Akkoord inzake de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland uit de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie en de bijlagen daarbij;
  subsidiair, |
| --- | --- |

—

gehele nietigverklaring van besluit (EU) 2020/135 van de Raad van 30 januari 2020 betreffende de sluiting van het Akkoord inzake de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland uit de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, in samenhang met het Akkoord inzake de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland uit de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie en de bijlagen daarbij;

subsidiair,

| — | gedeeltelijke nietigverklaring van besluit (EU) 2020/135 van de Raad van 30 januari 2020 betreffende de sluiting van het Akkoord inzake de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland uit de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, in samenhang met het Akkoord inzake de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland uit de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, voor zover bij deze handelingen op automatische en algemene wijze, zonder enige evenredigheidstoetsing, vanaf 1 februari 2020 een onderscheid wordt gemaakt tussen Unieburgers en onderdanen van het Verenigd Koninkrijk, en dus met name de zesde alinea van de preambule alsook de artikelen 9, 10 en 127 van het terugtrekkingsakkoord nietig verklaren;
  derhalve, |
| --- | --- |

—

gedeeltelijke nietigverklaring van besluit (EU) 2020/135 van de Raad van 30 januari 2020 betreffende de sluiting van het Akkoord inzake de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland uit de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, in samenhang met het Akkoord inzake de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland uit de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, voor zover bij deze handelingen op automatische en algemene wijze, zonder enige evenredigheidstoetsing, vanaf 1 februari 2020 een onderscheid wordt gemaakt tussen Unieburgers en onderdanen van het Verenigd Koninkrijk, en dus met name de zesde alinea van de preambule alsook de artikelen 9, 10 en 127 van het terugtrekkingsakkoord nietig verklaren;

derhalve,

| — | verwijzing van de Raad van de Europese Unie in alle kosten van de procedure, daaronder begrepen de advocatenkosten ten belope van 5 000 EUR. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de Raad van de Europese Unie in alle kosten van de procedure, daaronder begrepen de advocatenkosten ten belope van 5 000 EUR.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoekende partijen dertien middelen aan.

| 1. | Eerste middel: schending van artikel 106 bis van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (Euratom). Verzoekende partijen zijn in dit verband met name van mening dat het Britse volk niet heeft gestemd voor de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk uit Euratom en dat de vormvereisten met betrekking tot het vertrek van het Verenigd Koninkrijk uit die organisatie in acht hadden moeten worden genomen. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: schending van artikel 106 bis van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (Euratom). Verzoekende partijen zijn in dit verband met name van mening dat het Britse volk niet heeft gestemd voor de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk uit Euratom en dat de vormvereisten met betrekking tot het vertrek van het Verenigd Koninkrijk uit die organisatie in acht hadden moeten worden genomen.

| 2. | Tweede middel: procedurefout met betrekking tot de aard van het definitieve akkoord. Verzoekende partijen voeren in dit verband aan dat het besluit betreffende de sluiting van het terugtrekkingsakkoord onrechtmatig is omdat het aan de Unie een “buitengewone horizontale bevoegdheid” verleent voor de onderhandelingen over het terugtrekkingsakkoord en aldus afbreuk doet aan de bevoegdheidsverdeling tussen de Unie en de lidstaten doordat de mogelijkheid van een gemengd akkoord wordt uitgesloten, waardoor het uitgesloten is dat de lidstaten het definitieve akkoord op enigerlei wijze bekrachtigen. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: procedurefout met betrekking tot de aard van het definitieve akkoord. Verzoekende partijen voeren in dit verband aan dat het besluit betreffende de sluiting van het terugtrekkingsakkoord onrechtmatig is omdat het aan de Unie een “buitengewone horizontale bevoegdheid” verleent voor de onderhandelingen over het terugtrekkingsakkoord en aldus afbreuk doet aan de bevoegdheidsverdeling tussen de Unie en de lidstaten doordat de mogelijkheid van een gemengd akkoord wordt uitgesloten, waardoor het uitgesloten is dat de lidstaten het definitieve akkoord op enigerlei wijze bekrachtigen.

| 3. | Derde middel: schending van artikel 127 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (EER) doordat de in dit artikel vastgestelde procedure voor de opzegging van die Overeenkomst niet is toegepast, wat volgens verzoekende partijen tot gevolg heeft dat het bestreden besluit nietig is omdat bij de vaststelling ervan een procedurefout is gemaakt. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: schending van artikel 127 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (EER) doordat de in dit artikel vastgestelde procedure voor de opzegging van die Overeenkomst niet is toegepast, wat volgens verzoekende partijen tot gevolg heeft dat het bestreden besluit nietig is omdat bij de vaststelling ervan een procedurefout is gemaakt.

| 4. | Vierde middel: geen toetsing van de evenredigheid van de ontneming van het Europees burgerschap aan bepaalde categorieën Britten. Verzoekende partijen zijn van mening dat het bestreden besluit nietig moet worden verklaard omdat daarbij geen rekening is gehouden met het feit dat meerdere categorieën Britse onderdanen niet konden stemmen tijdens het referendum van 23 juni 2016 over het EU-lidmaatschap van het Verenigd Koninkrijk: zij die hadden gebruikgemaakt van hun recht op vrij verkeer in de Unie en die sinds meer dan vijftien jaar niet meer op het Britse grondgebied hadden verbleven, de in de landen en gebieden overzee alsook de Kanaaleilanden verblijvende onderdanen, en de Britse gedetineerden. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel: geen toetsing van de evenredigheid van de ontneming van het Europees burgerschap aan bepaalde categorieën Britten. Verzoekende partijen zijn van mening dat het bestreden besluit nietig moet worden verklaard omdat daarbij geen rekening is gehouden met het feit dat meerdere categorieën Britse onderdanen niet konden stemmen tijdens het referendum van 23 juni 2016 over het EU-lidmaatschap van het Verenigd Koninkrijk: zij die hadden gebruikgemaakt van hun recht op vrij verkeer in de Unie en die sinds meer dan vijftien jaar niet meer op het Britse grondgebied hadden verbleven, de in de landen en gebieden overzee alsook de Kanaaleilanden verblijvende onderdanen, en de Britse gedetineerden.

| 5. | Vijfde middel: schending van de beginselen van democratie, gelijke behandeling, vrij verkeer, vrijheid van meningsuiting en behoorlijk bestuur. Verzoekende partijen voeren met name aan dat het bestreden besluit in strijd is met de rechtsorde van de Unie — waarin het beginsel is neergelegd dat alle burgers gelijk moeten worden behandeld — en met de rechtsorde die voortvloeit uit het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden. |
| --- | --- |

5.

Vijfde middel: schending van de beginselen van democratie, gelijke behandeling, vrij verkeer, vrijheid van meningsuiting en behoorlijk bestuur. Verzoekende partijen voeren met name aan dat het bestreden besluit in strijd is met de rechtsorde van de Unie — waarin het beginsel is neergelegd dat alle burgers gelijk moeten worden behandeld — en met de rechtsorde die voortvloeit uit het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden.

| 6. | Zesde middel: schending van de artikelen 52 VEU alsook van de artikelen 198, 199, 203 en 355 VWEU wat betreft de Britse landen en gebieden overzee. Verzoekende partijen zijn van mening dat het bestreden besluit — dat van toepassing is op de Britse landen en gebieden overzee — onrechtmatig is en nietig moet worden verklaard, omdat het geen melding maakt van de relevante rechtsgrondslag, te weten artikel 203 VWEU. |
| --- | --- |

6.

Zesde middel: schending van de artikelen 52 VEU alsook van de artikelen 198, 199, 203 en 355 VWEU wat betreft de Britse landen en gebieden overzee. Verzoekende partijen zijn van mening dat het bestreden besluit — dat van toepassing is op de Britse landen en gebieden overzee — onrechtmatig is en nietig moet worden verklaard, omdat het geen melding maakt van de relevante rechtsgrondslag, te weten artikel 203 VWEU.

| 7. | Zevende middel: miskenning van de status van Gibraltar door het besluit van 30 januari 2020, doordat artikel 3 van het terugtrekkingsakkoord het internationaal recht schendt en met name inbreuk maakt op het principiële zelfbeschikkingsrecht der volkeren. |
| --- | --- |

7.

Zevende middel: miskenning van de status van Gibraltar door het besluit van 30 januari 2020, doordat artikel 3 van het terugtrekkingsakkoord het internationaal recht schendt en met name inbreuk maakt op het principiële zelfbeschikkingsrecht der volkeren.

| 8. | Achtste middel: schending van artikel 4 VWEU doordat het beginsel van gedeelde bevoegdheden tussen de Unie en de lidstaten niet in acht is genomen bij de vaststelling van het bestreden besluit, wat tot nietigverklaring van dat besluit moet leiden gelet op de aan Gibraltar voorbehouden status. |
| --- | --- |

8.

Achtste middel: schending van artikel 4 VWEU doordat het beginsel van gedeelde bevoegdheden tussen de Unie en de lidstaten niet in acht is genomen bij de vaststelling van het bestreden besluit, wat tot nietigverklaring van dat besluit moet leiden gelet op de aan Gibraltar voorbehouden status.

| 9. | Negende middel: schending van het rechtszekerheidsbeginsel en van het vertrouwensbeginsel. Verzoekende partijen voeren in dit verband met name aan dat bij het bestreden besluit wordt ingestemd met het verlies van hun duurzame verblijfsrechten die zij hebben verworven na een ononderbroken verblijf van vijf jaar in een lidstaat, zonder dat is bepaald wat de concrete gevolgen van dit verlies zijn en vooral zonder dat enige evenredigheidstoetsing is verricht. |
| --- | --- |

9.

Negende middel: schending van het rechtszekerheidsbeginsel en van het vertrouwensbeginsel. Verzoekende partijen voeren in dit verband met name aan dat bij het bestreden besluit wordt ingestemd met het verlies van hun duurzame verblijfsrechten die zij hebben verworven na een ononderbroken verblijf van vijf jaar in een lidstaat, zonder dat is bepaald wat de concrete gevolgen van dit verlies zijn en vooral zonder dat enige evenredigheidstoetsing is verricht.

| 10. | Tiende middel: schending van het door het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden gewaarborgde recht op eerbiediging van het privéleven en van het familie- en gezinsleven. Verzoekende partijen voeren aan dat het bestreden besluit inbreuk maakt op hun recht op een privéleven en een familie- en gezinsleven aangezien hun daarbij het Europees burgerschap wordt ontnomen en bijgevolg het recht om vrijelijk te verblijven op het grondgebied van een lidstaat waarvan zij geen onderdaan zijn maar op het grondgebied waarvan zij hun familie- en gezinsleven hebben opgebouwd. |
| --- | --- |

10.

Tiende middel: schending van het door het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden gewaarborgde recht op eerbiediging van het privéleven en van het familie- en gezinsleven. Verzoekende partijen voeren aan dat het bestreden besluit inbreuk maakt op hun recht op een privéleven en een familie- en gezinsleven aangezien hun daarbij het Europees burgerschap wordt ontnomen en bijgevolg het recht om vrijelijk te verblijven op het grondgebied van een lidstaat waarvan zij geen onderdaan zijn maar op het grondgebied waarvan zij hun familie- en gezinsleven hebben opgebouwd.

| 11. | Elfde middel: schending van het actief en passief kiesrecht van de Britse onderdanen bij de Europese en gemeenteraadsverkiezingen. Volgens verzoekende partijen is artikel 127 van het terugtrekkingsakkoord in strijd met artikel 18 VWEU en met de artikelen 20 en 21 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie. Het bestreden besluit moet dan ook nietig worden verklaard voor zover daarbij een akkoord wordt bekrachtigd dat een bepaling bevat die een ongelijke behandeling van Britse burgers oplevert. |
| --- | --- |

11.

Elfde middel: schending van het actief en passief kiesrecht van de Britse onderdanen bij de Europese en gemeenteraadsverkiezingen. Volgens verzoekende partijen is artikel 127 van het terugtrekkingsakkoord in strijd met artikel 18 VWEU en met de artikelen 20 en 21 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie. Het bestreden besluit moet dan ook nietig worden verklaard voor zover daarbij een akkoord wordt bekrachtigd dat een bepaling bevat die een ongelijke behandeling van Britse burgers oplevert.

| 12. | Twaalfde middel: automatisch en algemeen onderscheid dat vanaf 1 februari 2020 op grond van het terugtrekkingsakkoord wordt gemaakt tussen Unieburgers en onderdanen van het Verenigd Koninkrijk, zonder dat een evenredigheidstoetsing wordt verricht met betrekking tot het privéleven en het familie- en gezinsleven van de Britten. Ter ondersteuning van dit middel stellen verzoekende partijen dat het Europees burgerschap niet op automatische en algemene wijze kan worden ontnomen, dat de gevolgen in concreto hadden moeten worden beoordeeld en dat het bestreden besluit bij gebreke van een dergelijke beoordeling nietig moet worden verklaard. |
| --- | --- |

12.

Twaalfde middel: automatisch en algemeen onderscheid dat vanaf 1 februari 2020 op grond van het terugtrekkingsakkoord wordt gemaakt tussen Unieburgers en onderdanen van het Verenigd Koninkrijk, zonder dat een evenredigheidstoetsing wordt verricht met betrekking tot het privéleven en het familie- en gezinsleven van de Britten. Ter ondersteuning van dit middel stellen verzoekende partijen dat het Europees burgerschap niet op automatische en algemene wijze kan worden ontnomen, dat de gevolgen in concreto hadden moeten worden beoordeeld en dat het bestreden besluit bij gebreke van een dergelijke beoordeling nietig moet worden verklaard.

| 13. | Dertiende middel: samenhang tussen de artikelen 18, 20 en 22 VWEU en artikel 12 van het terugtrekkingsakkoord. Verzoekende partijen zijn van mening dat het bij artikel 127 van het terugtrekkingsakkoord ingevoerde verschil in behandeling in strijd is met het in artikel 18 VWEU neergelegde verbod van elke discriminatie op grond van nationaliteit. |
| --- | --- |

13.

Dertiende middel: samenhang tussen de artikelen 18, 20 en 22 VWEU en artikel 12 van het terugtrekkingsakkoord. Verzoekende partijen zijn van mening dat het bij artikel 127 van het terugtrekkingsakkoord ingevoerde verschil in behandeling in strijd is met het in artikel 18 VWEU neergelegde verbod van elke discriminatie op grond van nationaliteit.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/42 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/42

---

Beroep ingesteld op 14 april 2020 — Aldi Stores / EUIPO — Dualit (Vorm van een broodrooster)

(Zaak T-199/20)

(2020/C 201/55)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Aldi Stores Ltd (Atherstone, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: S. Barker, solicitor en C. Blythe, barrister)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Dualit Ltd (Crawley, Verenigd Koninkrijk)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: driedimensionaal Uniemerk (vorm van een broodrooster) — Uniemerk nr. 48 728

Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 14 februari 2020 in zaak R 1034/2019-4

Conclusies

| — | de bestreden beslissing vernietigen en het verzoek tot nietigverklaring op grond van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad toewijzen; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing vernietigen en het verzoek tot nietigverklaring op grond van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad toewijzen;

| — | subsidiair, de bestreden beslissing vernietigen en de zaak terugverwijzen naar het EUIPO, rechtstreeks naar de nietigheidsafdeling dan wel naar de kamers van beroep; |
| --- | --- |

—

subsidiair, de bestreden beslissing vernietigen en de zaak terugverwijzen naar het EUIPO, rechtstreeks naar de nietigheidsafdeling dan wel naar de kamers van beroep;

| — | meer subsidiair, de bestreden beslissing vernietigen en het verzoek tot nietigverklaring op grond van artikel 7, lid 1, onder a), onder e), ii), en/of onder e), iii), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad toewijzen; |
| --- | --- |

—

meer subsidiair, de bestreden beslissing vernietigen en het verzoek tot nietigverklaring op grond van artikel 7, lid 1, onder a), onder e), ii), en/of onder e), iii), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad toewijzen;

| — | het EUIPO verwijzen in de kosten die verzoekster in het kader van dit beroep heeft gemaakt. |
| --- | --- |

—

het EUIPO verwijzen in de kosten die verzoekster in het kader van dit beroep heeft gemaakt.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van een wezenlijk vormvoorschrift, of subsidiair schending van artikel 27, lid 2, van gedelegeerde verordening (EU) 2018/625 van de Commissie; |
| --- | --- |

—

schending van een wezenlijk vormvoorschrift, of subsidiair schending van artikel 27, lid 2, van gedelegeerde verordening (EU) 2018/625 van de Commissie;

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder a), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder a), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder e), ii), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder e), ii), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder e), iii), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder e), iii), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/43 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/43

---

Beroep ingesteld op 15 april 2020 — Stone Brewing/EUIPO — Molson Coors Brewing Company (UK) (STONE BREWING)

(Zaak T-200/20)

(2020/C 201/56)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Stone Brewing Co. LLC (Escondido, Californië, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: M. Kloth, R. Briske en D. Habel, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Molson Coors Brewing Company (UK) Ltd (Burton Upon Trent, Verenigd Koninkrijk)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekster voor het Gerecht

Betrokken merk: Uniemerk STONE BREWING — inschrijvingsaanvraag nr. 15 423 668

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 31 januari 2020 in zaak R 1524/2018-4

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | verwijzing in de kosten ten voordele van verzoekster. |
| --- | --- |

—

verwijzing in de kosten ten voordele van verzoekster.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 71, lid 1, onder b), van gedelegeerde verordening (EU) 2018/625 van de Commissie; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 71, lid 1, onder b), van gedelegeerde verordening (EU) 2018/625 van de Commissie;

| — | schending van artikel 47, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad en van artikel 10, lid 3, van de gedelegeerde verordening (EU) 2018/625 van de Commissie; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 47, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad en van artikel 10, lid 3, van de gedelegeerde verordening (EU) 2018/625 van de Commissie;

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/44 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/44

---

Beroep ingesteld op 17 april 2020 — Target Brands/EUIPO — The a.r.t. company b&s (ART CLASS)

(Zaak T-202/20)

(2020/C 201/57)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Target Brands Inc. (Minneapolis, Minnesota, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: A. Norris, Barrister)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: The a.r.t. company b&s, SA (Quel, Spanje)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekster

Betrokken merk: aanvraag voor Uniewoordmerk ART CLASS — inschrijvingsaanvraag nr. 16 888 695

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 23 januari 2020 in zaak R 1597/2019-5

Conclusies

| — | de bestreden beslissing vernietigen; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing vernietigen;

| — | de beslissing van de oppositieafdeling vernietigen met betrekking tot alle overige litigieuze waren; |
| --- | --- |

—

de beslissing van de oppositieafdeling vernietigen met betrekking tot alle overige litigieuze waren;

| — | subsidiair, de zaak ter heroverweging terugverwijzen naar het EUIPO; |
| --- | --- |

—

subsidiair, de zaak ter heroverweging terugverwijzen naar het EUIPO;

| — | de betaling gelasten van de kosten die verzoekster heeft gemaakt in verband met het onderhavige beroep, het beroep voor de kamer van beroep en de oppositieprocedure. |
| --- | --- |

—

de betaling gelasten van de kosten die verzoekster heeft gemaakt in verband met het onderhavige beroep, het beroep voor de kamer van beroep en de oppositieprocedure.

Aangevoerd middel

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/45 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/45

---

Beroep ingesteld op 18 april 2020 — Al-Imam / Raad

(Zaak T-203/20)

(2020/C 201/58)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Maher Al-Imam (Damascus, Syrië) (vertegenwoordiger: M. Brillat, advocaat)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

| — | toewijzing van het beroep van verzoeker; |
| --- | --- |

—

toewijzing van het beroep van verzoeker;

| — | vaststelling van de onwettigheid van verordening (EU) nr. 36/2012 van de Raad van 18 januari 2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië en tot intrekking van verordening (EU) nr. 442/2011, voor zover deze verzoeker betreft, van besluit 2013/255/GBVB van 31 mei 2013 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië, voor zover het verzoeker betreft, van uitvoeringsverordening (EU) 2020/211 van de Raad van 17 februari 2020 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië, voor zover deze verzoeker betreft, en van uitvoeringsbesluit (GBVB) 2020/212 van de Raad van 17 februari 2020 tot uitvoering van besluit 2013/255/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië, voor zover het verzoeker betreft; |
| --- | --- |

—

vaststelling van de onwettigheid van verordening (EU) nr. 36/2012 van de Raad van 18 januari 2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië en tot intrekking van verordening (EU) nr. 442/2011, voor zover deze verzoeker betreft, van besluit 2013/255/GBVB van 31 mei 2013 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië, voor zover het verzoeker betreft, van uitvoeringsverordening (EU) 2020/211 van de Raad van 17 februari 2020 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië, voor zover deze verzoeker betreft, en van uitvoeringsbesluit (GBVB) 2020/212 van de Raad van 17 februari 2020 tot uitvoering van besluit 2013/255/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië, voor zover het verzoeker betreft;

| — | dientengevolge, nietigverklaring van verordening (EU) nr. 36/2012 van de Raad van 18 januari 2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië en tot intrekking van verordening (EU) nr. 442/2011, voor zover deze verzoeker betreft, van besluit 2013/255/GBVB van 31 mei 2013 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië, voor zover het verzoeker betreft, van uitvoeringsverordening (EU) 2020/211 van de Raad van 17 februari 2020 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië, voor zover deze verzoeker betreft, en van uitvoeringsbesluit (GBVB) 2020/212 van de Raad van 17 februari 2020 tot uitvoering van besluit 2013/255/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië, voor zover het verzoeker betreft; |
| --- | --- |

—

dientengevolge, nietigverklaring van verordening (EU) nr. 36/2012 van de Raad van 18 januari 2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië en tot intrekking van verordening (EU) nr. 442/2011, voor zover deze verzoeker betreft, van besluit 2013/255/GBVB van 31 mei 2013 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië, voor zover het verzoeker betreft, van uitvoeringsverordening (EU) 2020/211 van de Raad van 17 februari 2020 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië, voor zover deze verzoeker betreft, en van uitvoeringsbesluit (GBVB) 2020/212 van de Raad van 17 februari 2020 tot uitvoering van besluit 2013/255/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië, voor zover het verzoeker betreft;

| — | veroordeling van de Raad tot betaling aan verzoeker van 10 000 EUR per week, te rekenen vanaf 18 februari 2020, ter vergoeding van de materiële schade die hij heeft geleden door de vaststelling van de litigieuze maatregelen; |
| --- | --- |

—

veroordeling van de Raad tot betaling aan verzoeker van 10 000 EUR per week, te rekenen vanaf 18 februari 2020, ter vergoeding van de materiële schade die hij heeft geleden door de vaststelling van de litigieuze maatregelen;

| — | veroordeling van de Raad tot betaling aan verzoeker van 15 000 EUR per week, te rekenen vanaf 18 februari 2020, ter vergoeding van de immateriële schade die hij heeft geleden door de vaststelling van de litigieuze maatregelen; |
| --- | --- |

—

veroordeling van de Raad tot betaling aan verzoeker van 15 000 EUR per week, te rekenen vanaf 18 februari 2020, ter vergoeding van de immateriële schade die hij heeft geleden door de vaststelling van de litigieuze maatregelen;

| — | veroordeling van de Raad tot vergoeding van de schade die verzoeker in de toekomst zou lijden door de vaststelling van de litigieuze besluiten; |
| --- | --- |

—

veroordeling van de Raad tot vergoeding van de schade die verzoeker in de toekomst zou lijden door de vaststelling van de litigieuze besluiten;

| — | verwijzing van de Raad in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de Raad in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker drie middelen aan.

| 1. | Eerste middel: schending van de fundamentele rechten van verzoeker tijdens de procedure voor de vaststelling van de litigieuze handelingen. Dit middel valt uiteen in twee onderdelen:






  — | Eerste onderdeel: schending van verzoekers rechten van de verdediging, dat wil zeggen het recht te worden gehoord en het beginsel van hoor en wederhoor. |
| --- | --- | --- |

1.

Eerste middel: schending van de fundamentele rechten van verzoeker tijdens de procedure voor de vaststelling van de litigieuze handelingen. Dit middel valt uiteen in twee onderdelen:

—

Eerste onderdeel: schending van verzoekers rechten van de verdediging, dat wil zeggen het recht te worden gehoord en het beginsel van hoor en wederhoor.

| — | Tweede onderdeel: schending van het recht op een doeltreffende voorziening in rechte. |
| --- | --- |

—

Tweede onderdeel: schending van het recht op een doeltreffende voorziening in rechte.

| 2. | Tweede middel: kennelijke beoordelingsfout bij de vaststelling van de litigieuze handelingen. Dit middel valt uiteen in twee onderdelen:






  — | Eerste onderdeel: onvoldoende bewijzen ter rechtvaardiging van de opneming van verzoeker op de lijst van personen voor wie beperkende maatregelen gelden. |
| --- | --- | --- |

2.

Tweede middel: kennelijke beoordelingsfout bij de vaststelling van de litigieuze handelingen. Dit middel valt uiteen in twee onderdelen:

—

Eerste onderdeel: onvoldoende bewijzen ter rechtvaardiging van de opneming van verzoeker op de lijst van personen voor wie beperkende maatregelen gelden.

| — | Tweede onderdeel: onjuiste opvatting van de feiten. |
| --- | --- |

—

Tweede onderdeel: onjuiste opvatting van de feiten.

| 3. | Derde middel: de inhoud van de litigieuze handelingen levert een ongerechtvaardigde en onevenredige inbreuk op de fundamentele rechten van verzoeker op. Dit middel valt uiteen in twee onderdelen:






  — | Eerste onderdeel: schending van het recht op eigendom. |
| --- | --- | --- |

3.

Derde middel: de inhoud van de litigieuze handelingen levert een ongerechtvaardigde en onevenredige inbreuk op de fundamentele rechten van verzoeker op. Dit middel valt uiteen in twee onderdelen:

—

Eerste onderdeel: schending van het recht op eigendom.

| — | Tweede onderdeel: schending van het privé-leven en het familie- en gezinsleven. |
| --- | --- |

—

Tweede onderdeel: schending van het privé-leven en het familie- en gezinsleven.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/46 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/46

---

Beroep ingesteld op 19 april 2020 — Zoom/EUIPO — Facetec (ZOOM)

(Zaak T-204/20)

(2020/C 201/59)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Zoom KK (Tokio, Japan) (vertegenwoordiger: M. de Arpe Tejero, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Facetec Inc. (Las Vegas, Nevada, Verenigde Staten)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie van het woordmerk ZOOM — internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie nr. 1 323 959

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 7 februari 2020 in zaak R 507/2019-1

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | verwijzing van het EUIPO en de interveniërende partij in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO en de interveniërende partij in de kosten.

Aangevoerd middel

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/47 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/47

---

Beroep ingesteld op 16 april 2020 –Frommer/EUIPO — Minerva (I-cosmetics)

(Zaak T-205/20)

(2020/C 201/60)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Angela Frommer (Unterschleißheim, Duitsland) (vertegenwoordiger: F. Remmertz, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Minerva GmbH (München, Duitsland)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: verzoekster voor het Gerecht

Betrokken merk: Uniewoordmerk I-cosmetics — Uniemerk nr. 8 836 661

Procedure voor het EUIPO: vervallenverklaringsprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 10 februari 2020 in zaak R 675/2019-2

Conclusies

| — | de bestreden beslissing vernietigen; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing vernietigen;

| — | het EUIPO en de andere partij, mocht zij in de procedure interveniëren, verwijzen in de kosten, daaronder begrepen de kosten die verzoekster zijn opgekomen in de procedure voor de kamer van beroep. |
| --- | --- |

—

het EUIPO en de andere partij, mocht zij in de procedure interveniëren, verwijzen in de kosten, daaronder begrepen de kosten die verzoekster zijn opgekomen in de procedure voor de kamer van beroep.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 18 van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 18 van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van regel 22 van verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie. |
| --- | --- |

—

schending van regel 22 van verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/48 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/48

---

Beroep ingesteld op 17 april 2020 — Residencial Palladium/EUIPO — Fiesta Hotels & Resorts (PALLADIUM HOTELS & RESORTS)

(Zaak T-207/20)

(2020/C 201/61)

Taal van het verzoekschrift: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Residencial Palladium, SL (Ibiza, Spanje) (vertegenwoordiger: D. Solana Giménez, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Fiesta Hotels & Resorts, SL (Ibiza)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: beeldmerk PALLADIUM HOTELS & RESORTS — Uniemerk nr. 2 915 304

Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 12 februari 2020 in zaak R 231/2019-4

Conclusies

| — | de bestreden beslissing vernietigen en het EUIPO gelasten, de behandeling van de door Residencial Palladium ingestelde vordering tot nietigverklaring voort te zetten; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing vernietigen en het EUIPO gelasten, de behandeling van de door Residencial Palladium ingestelde vordering tot nietigverklaring voort te zetten;

| — | verwerende partij verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwerende partij verwijzen in de kosten.

Aangevoerd middel

schending van artikel 60, lid 4, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/48 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/48

---

Beroep ingesteld op 21 april 2020 — Fidia farmaceutici/EUIPO — Ioulia and Irene Tseti Pharmaceutial Laboratories (HYAL)

(Zaak T-215/20)

(2020/C 201/62)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Fidia farmaceutici SpA (Abano Terme, Italië) (vertegenwoordigers: R. Kunz-Hallstein en H. Kunz-Hallstein, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Ioulia and Irene Tseti Pharmaceutial Laboratories SA (Athene, Griekenland)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: verzoekster voor het Gerecht

Betrokken merk: Uniewoordmerk HYAL — Uniemerk nr. 2 430 221

Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 24 januari 2020 in zaak R 613/2019-5

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | verwijzing van het EUIPO in de kosten, of, indien de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep intervenieert, het EUIPO en de interveniërende partij gezamenlijk en hoofdelijk verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in de kosten, of, indien de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep intervenieert, het EUIPO en de interveniërende partij gezamenlijk en hoofdelijk verwijzen in de kosten.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 165, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 165, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van de artikelen 32, onder f), en 39, lid 5, van gedelegeerde verordening (EU) 2018/625 van de Commissie; |
| --- | --- |

—

schending van de artikelen 32, onder f), en 39, lid 5, van gedelegeerde verordening (EU) 2018/625 van de Commissie;

| — | schending van artikel 94, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 94, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 95, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 95, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 59, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 59, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/49 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/49

---

Beroep ingesteld op 14 april 2020 — Alkattan/Raad

(Zaak T-218/20)

(2020/C 201/63)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Waseem Alkattan (Damascus, Syrië) (vertegenwoordiger: G. Karouni, advocaat)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

| — | De volgende handelingen nietig verklaren voor zover zij betrekking hebben op verzoeker:






  — | uitvoeringsbesluit (GBVB) 2020/212 van de Raad van 17 februari 2020 tot uitvoering van besluit 2013/255/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië; |
| --- | --- | --- |

—

De volgende handelingen nietig verklaren voor zover zij betrekking hebben op verzoeker:

—

uitvoeringsbesluit (GBVB) 2020/212 van de Raad van 17 februari 2020 tot uitvoering van besluit 2013/255/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië;

| — | uitvoeringsverordening (EU) 2020/211 van de Raad van 17 februari 2020 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië; |
| --- | --- |

—

uitvoeringsverordening (EU) 2020/211 van de Raad van 17 februari 2020 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië;

| — | de Raad veroordelen tot betaling van 500 000,00 (vijf honderd duizend) EUR ter vergoeding van alle schade; |
| --- | --- |

—

de Raad veroordelen tot betaling van 500 000,00 (vijf honderd duizend) EUR ter vergoeding van alle schade;

| — | de Raad verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Raad verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker vier middelen aan.

| 1. | Schending van de rechten van verdediging en het recht op een eerlijk proces, zoals verankerd in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en de artikelen 6 en 13 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, alsmede in de rechtspraak van het Hof. Verzoeker meent dat hij had moeten worden gehoord voordat de Raad beperkende maatregelen ten aanzien van hem vaststelde en dat dientengevolge zijn rechten van verdediging niet zijn geëerbiedigd. |
| --- | --- |

1.

Schending van de rechten van verdediging en het recht op een eerlijk proces, zoals verankerd in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en de artikelen 6 en 13 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, alsmede in de rechtspraak van het Hof. Verzoeker meent dat hij had moeten worden gehoord voordat de Raad beperkende maatregelen ten aanzien van hem vaststelde en dat dientengevolge zijn rechten van verdediging niet zijn geëerbiedigd.

| 2. | Schending van de motiveringsplicht (artikel 296, tweede alinea, VWEU). Verzoeker verwijt de Raad dat hij zich heeft beperkt tot vage en algemene overwegingen, zonder de specifieke en concrete redenen aan te geven waarom de Raad in de uitoefening van zijn discretionaire bevoegdheid zich op het standpunt heeft gesteld dat de betrokken beperkende maatregelen ten aanzien van verzoeker moesten worden vastgesteld. Er zijn geen concrete en objectieve gegevens aangevoerd die aan verzoeker worden verweten en die de betrokken maatregelen kunnen rechtvaardigen, de motivering van de Raad verschaft verzoeker onvoldoende aanwijzingen en is op zijn minst vaag, algemeen, en onnauwkeurig. |
| --- | --- |

2.

Schending van de motiveringsplicht (artikel 296, tweede alinea, VWEU). Verzoeker verwijt de Raad dat hij zich heeft beperkt tot vage en algemene overwegingen, zonder de specifieke en concrete redenen aan te geven waarom de Raad in de uitoefening van zijn discretionaire bevoegdheid zich op het standpunt heeft gesteld dat de betrokken beperkende maatregelen ten aanzien van verzoeker moesten worden vastgesteld. Er zijn geen concrete en objectieve gegevens aangevoerd die aan verzoeker worden verweten en die de betrokken maatregelen kunnen rechtvaardigen, de motivering van de Raad verschaft verzoeker onvoldoende aanwijzingen en is op zijn minst vaag, algemeen, en onnauwkeurig.

| 3. | Kennelijk onjuiste beoordeling. De Raad heeft in zijn motivering ter ondersteuning van de beperkende maatregel elementen in aanmerking genomen waarvoor kennelijk geen feitelijke grondslag bestaat, waardoor de aangevoerde feiten volgens hem volstrekt ongegrond zijn. |
| --- | --- |

3.

Kennelijk onjuiste beoordeling. De Raad heeft in zijn motivering ter ondersteuning van de beperkende maatregel elementen in aanmerking genomen waarvoor kennelijk geen feitelijke grondslag bestaat, waardoor de aangevoerde feiten volgens hem volstrekt ongegrond zijn.

| 4. | Verzoek tot vergoeding van de schade die voortvloeit uit het gevaar waaraan verzoeker en zijn familie worden blootgesteld doordat hem ernstige feiten ten laste worden gelegd, hetgeen aantoont hoe aanzienlijk de geleden schade is, wat zijn verzoek tot schadevergoeding rechtvaardigt. Voorts voert verzoeker aan dat zijn economische activiteiten ernstig en blijvend zijn aangetast. |
| --- | --- |

4.

Verzoek tot vergoeding van de schade die voortvloeit uit het gevaar waaraan verzoeker en zijn familie worden blootgesteld doordat hem ernstige feiten ten laste worden gelegd, hetgeen aantoont hoe aanzienlijk de geleden schade is, wat zijn verzoek tot schadevergoeding rechtvaardigt. Voorts voert verzoeker aan dat zijn economische activiteiten ernstig en blijvend zijn aangetast.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/50 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/50

---

Beroep ingesteld op 16 april 2020 — JL / Commissie

(Zaak T-220/20)

(2020/C 201/64)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: JL (vertegenwoordiger: C. Mourato, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | het besluit van de Europese Commissie (TABG) van 11 juli 2019 om verzoeker een waarschuwing te geven nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

het besluit van de Europese Commissie (TABG) van 11 juli 2019 om verzoeker een waarschuwing te geven nietig te verklaren;

| — | het besluit van de Europese Commissie (TABG) van 27 maart 2017 om het geval [vertrouwelijk] (1) weer op te nemen nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

het besluit van de Europese Commissie (TABG) van 27 maart 2017 om het geval [vertrouwelijk] (1) weer op te nemen nietig te verklaren;

| — | de Europese Commissie te veroordelen tot betaling van een totale vergoeding van 30 000 EUR aan verzoeker ter vergoeding van bijzondere immateriële schade; |
| --- | --- |

—

de Europese Commissie te veroordelen tot betaling van een totale vergoeding van 30 000 EUR aan verzoeker ter vergoeding van bijzondere immateriële schade;

| — | de verwerende partij krachtens artikel 134 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht te verwijzen in de kosten van de procedure bij het Gerecht. |
| --- | --- |

—

de verwerende partij krachtens artikel 134 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht te verwijzen in de kosten van de procedure bij het Gerecht.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.

| 1. | Eerste middel, ontleend aan schending van artikel 266 VWEU, dat wil zeggen maatregelen die ongeschikt zijn ter uitvoering van het arrest houdende nietigverklaring van het Gerecht, en schending van het “non bis in idem”-beginsel. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel, ontleend aan schending van artikel 266 VWEU, dat wil zeggen maatregelen die ongeschikt zijn ter uitvoering van het arrest houdende nietigverklaring van het Gerecht, en schending van het “non bis in idem”-beginsel.

| 2. | Tweede middel, ontleend aan schending van artikel 266 VWEU, van het beginsel van behoorlijk bestuur, waaronder de verplichting van een onpartijdige en eerlijke behandeling van zaken, schending van het vermoeden van onschuld en van de rechten van de verdediging. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel, ontleend aan schending van artikel 266 VWEU, van het beginsel van behoorlijk bestuur, waaronder de verplichting van een onpartijdige en eerlijke behandeling van zaken, schending van het vermoeden van onschuld en van de rechten van de verdediging.

| 3. | Derde middel, ontleend aan schending van artikel 266 VWEU, van de procedureregels voor administratieve onderzoeken en tuchtprocedures alsmede niet-nakoming van de motiveringsplicht. |
| --- | --- |

3.

Derde middel, ontleend aan schending van artikel 266 VWEU, van de procedureregels voor administratieve onderzoeken en tuchtprocedures alsmede niet-nakoming van de motiveringsplicht.

| 4. | Vierde middel, ontleend aan een verzoek om een bijzondere vergoeding naar aanleiding van de hierboven genoemde onregelmatigheden. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel, ontleend aan een verzoek om een bijzondere vergoeding naar aanleiding van de hierboven genoemde onregelmatigheden.

---

(1)  Vertrouwelijke gegevens weggelaten.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/51 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/51

---

Beroep ingesteld op 23 april 2020 — Target Brands/EUIPO — The a.r.t. company b&s (art class)

(Zaak T-221/20)

(2020/C 201/65)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Target Brands Inc. (Minneapolis, Minnesota, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: A. Norris, Barrister)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: The a.r.t. company b&s, SA (Quel, Spanje)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekster

Betrokken merk: aanvraag voor Uniebeeldmerk art class — inschrijvingsaanvraag nr. 16 888 737

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 7 februari 2020 in zaak R 1596/2019-5

Conclusies

| — | de bestreden beslissing vernietigen; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing vernietigen;

| — | de beslissing van de oppositieafdeling vernietigen met betrekking tot alle overige litigieuze waren; |
| --- | --- |

—

de beslissing van de oppositieafdeling vernietigen met betrekking tot alle overige litigieuze waren;

| — | subsidiair, de zaak ter heroverweging terugverwijzen naar het EUIPO; |
| --- | --- |

—

subsidiair, de zaak ter heroverweging terugverwijzen naar het EUIPO;

| — | de betaling gelasten van de kosten die verzoekster heeft gemaakt in verband met het onderhavige beroep, het beroep voor de kamer van beroep en de oppositieprocedure. |
| --- | --- |

—

de betaling gelasten van de kosten die verzoekster heeft gemaakt in verband met het onderhavige beroep, het beroep voor de kamer van beroep en de oppositieprocedure.

Aangevoerd middel

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/52 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/52

---

Beroep ingesteld op 21 april 2020 — CH en CN / Parlement

(Zaak T-222/20)

(2020/C 201/66)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partijen: CH en CN (vertegenwoordiger: C. Bernard-Glanz, advocaat)

Verwerende partij: Europees Parlement

Conclusies

De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

| — | het beroep ontvankelijk te verklaren; |
| --- | --- |

—

het beroep ontvankelijk te verklaren;

| — | de bestreden besluiten nietig te verklaren, voor zover daarbij geen definitief standpunt wordt ingenomen over het werkelijke bestaan van het aan de kaak gestelde psychisch geweld; |
| --- | --- |

—

de bestreden besluiten nietig te verklaren, voor zover daarbij geen definitief standpunt wordt ingenomen over het werkelijke bestaan van het aan de kaak gestelde psychisch geweld;

| — | de verwerende partij te veroordelen tot betaling aan elk van hen van een ex aequo et bono vastgesteld bedrag van 5 000 EUR ter vergoeding van de immateriële schade die is ontstaan door de overschrijding van de redelijke termijn, vermeerderd met vertragingsrente en tot aan de volledige betaling; |
| --- | --- |

—

de verwerende partij te veroordelen tot betaling aan elk van hen van een ex aequo et bono vastgesteld bedrag van 5 000 EUR ter vergoeding van de immateriële schade die is ontstaan door de overschrijding van de redelijke termijn, vermeerderd met vertragingsrente en tot aan de volledige betaling;

| — | de verwerende partij te veroordelen tot betaling aan elk van hen van een ex aequo et bono vastgesteld bedrag van 100 000 EUR ter vergoeding van de immateriële schade die is ontstaan doordat geen definitief standpunt is ingenomen over het werkelijke bestaan van het aan de kaak gestelde psychisch geweld, vermeerderd met vertragingsrente en tot aan de volledige betaling; |
| --- | --- |

—

de verwerende partij te veroordelen tot betaling aan elk van hen van een ex aequo et bono vastgesteld bedrag van 100 000 EUR ter vergoeding van de immateriële schade die is ontstaan doordat geen definitief standpunt is ingenomen over het werkelijke bestaan van het aan de kaak gestelde psychisch geweld, vermeerderd met vertragingsrente en tot aan de volledige betaling;

| — | de verwerende partij te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de verwerende partij te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekers voeren twee middelen aan ter onderbouwing van het beroep tegen de besluiten van het Parlement van 13 september 2019 waarbij het tot het aangaan van aanstellingsovereenkomsten bevoegd gezag van die instelling, in antwoord op hun verzoeken om bijstand, geen definitief standpunt heeft ingenomen over het aan de kaak gestelde psychisch geweld.

| 1. | Eerste middel, ontleend aan niet-nakoming van de bijstandsplicht en schending van artikel 24 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie (hierna: “Statuut”), op grond van het feit dat het tot het aangaan van aanstellingsovereenkomsten bevoegd gezag van het Parlement, door geen definitief standpunt in te nemen over het werkelijke bestaan van het aan de kaak gestelde psychisch geweld, niet heeft voldaan aan de op hem rustende bijstandsplicht. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel, ontleend aan niet-nakoming van de bijstandsplicht en schending van artikel 24 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie (hierna: “Statuut”), op grond van het feit dat het tot het aangaan van aanstellingsovereenkomsten bevoegd gezag van het Parlement, door geen definitief standpunt in te nemen over het werkelijke bestaan van het aan de kaak gestelde psychisch geweld, niet heeft voldaan aan de op hem rustende bijstandsplicht.

| 2. | Tweede middel, ontleend aan niet-nakoming van de zorgplicht, schending van het beginsel van behoorlijk bestuur, van het recht op waardigheid en van de artikelen 1 en 31 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, op grond dat het tot het aangaan van aanstellingsovereenkomsten bevoegd gezag van het Parlement, door geen definitief standpunt in te nemen over het werkelijke bestaan van het aan de kaak gestelde psychisch geweld, niet heeft voldaan aan zijn zorgplicht alsmede het beginsel van behoorlijk bestuur en verzoekers’ recht op menselijke waardigheid heeft geschonden. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel, ontleend aan niet-nakoming van de zorgplicht, schending van het beginsel van behoorlijk bestuur, van het recht op waardigheid en van de artikelen 1 en 31 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, op grond dat het tot het aangaan van aanstellingsovereenkomsten bevoegd gezag van het Parlement, door geen definitief standpunt in te nemen over het werkelijke bestaan van het aan de kaak gestelde psychisch geweld, niet heeft voldaan aan zijn zorgplicht alsmede het beginsel van behoorlijk bestuur en verzoekers’ recht op menselijke waardigheid heeft geschonden.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/53 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/53

---

Beroep ingesteld op 24 april 2020 — Steinel/EUIPO (MobileHeat)

(Zaak T-226/20)

(2020/C 201/67)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Steinel GmbH (Herzebrock-Clarholz, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Breuer en K. Freudenstein, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Betrokken merk: Uniewoordmerk MobileHeat — inschrijvingsaanvraag nr. 18 029 162

Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 3 februari 2020 in zaak R 2472/2019-2

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | verwijzing van het EUIPO in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in de kosten.

Aangevoerd middel

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), juncto artikel 7, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), juncto artikel 7, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/53 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/53

---

Beroep ingesteld op 24 april 2020 — Biovene Cosmetics/EUIPO — Eugène Perma France (BIOVÈNE BARCELONA)

(Zaak T-227/20)

(2020/C 201/68)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Biovene Cosmetics, SL (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: E. Estella Garbayo, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Eugène Perma France (Saint-Denis, Frankrijk)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekster

Betrokken merk: aanvraag voor Uniebeeldmerk BIOVÈNE BARCELONA in de kleuren roze en wit — inschrijvingsaanvraag nr. 16 523 102

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 12 februari 2020 in zaak R 1661/2019-4

Conclusies

| — | de bestreden beslissing vernietigen; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing vernietigen;

| — | de beslissing van de oppositieafdeling vernietigen; |
| --- | --- |

—

de beslissing van de oppositieafdeling vernietigen;

| — | deze beslissingen wijzigen en de inschrijvingsaanvraag voor het betrokken merk in zijn geheel toewijzen; |
| --- | --- |

—

deze beslissingen wijzigen en de inschrijvingsaanvraag voor het betrokken merk in zijn geheel toewijzen;

| — | het EUIPO en Eugène Parma France verwijzen in de kosten van het onderhavige beroep, de oppositieprocedure en de beroepsprocedure voor het EUIPO. |
| --- | --- |

—

het EUIPO en Eugène Parma France verwijzen in de kosten van het onderhavige beroep, de oppositieprocedure en de beroepsprocedure voor het EUIPO.

Aangevoerd middel

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/54 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/54

---

Beroep ingesteld op 28 april 2020 — Biovene Cosmetics/EUIPO — Eugène Perma France (BIOVÈNE)

(Zaak T-232/20)

(2020/C 201/69)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Biovene Cosmetics, SL (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: E. Estella Garbayo, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Eugène Perma France (Saint-Denis, Frankrijk)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekster

Betrokken merk: aanvraag voor Uniewoordmerk BIOVÈNE — inschrijvingsaanvraag nr. 16 052 029

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 12 februari 2020 in zaak R 739/2019-4

Conclusies

| — | de bestreden beslissing vernietigen; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing vernietigen;

| — | de beslissing van de oppositieafdeling vernietigen; |
| --- | --- |

—

de beslissing van de oppositieafdeling vernietigen;

| — | deze beslissingen wijzigen en de inschrijvingsaanvraag voor het betrokken merk in zijn geheel toewijzen; |
| --- | --- |

—

deze beslissingen wijzigen en de inschrijvingsaanvraag voor het betrokken merk in zijn geheel toewijzen;

| — | het EUIPO en Eugène Parma France verwijzen in de kosten van het onderhavige beroep, de oppositieprocedure en de beroepsprocedure voor het EUIPO. |
| --- | --- |

—

het EUIPO en Eugène Parma France verwijzen in de kosten van het onderhavige beroep, de oppositieprocedure en de beroepsprocedure voor het EUIPO.

Aangevoerd middel

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/55 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/55

---

Beschikking van het Gerecht van 26 maart 2020 — Sensient Colors Europe/Commissie

(Zaak T-556/18) (1)

(2020/C 201/70)

Procestaal: Duits

De president van de Achtste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 399 van 5.11.2018.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/55 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/55

---

Beschikking van het Gerecht van 15 april 2020 — Twitter/EIUPO — 123billets et Hachette Filipacchi Presse (PERISCOPE)

(Zaak T-682/18) (1)

(2020/C 201/71)

Procestaal: Frans

De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 25 van 21.1.2019.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/55 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/55

---

Beschikking van het Gerecht van 2 april 2020 — BV/Commissie

(Zaak T-320/19) (1)

(2020/C 201/72)

Procestaal: Frans

De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 246 van 22.7.2019.

---

| 15.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 201/56 |
| --- | --- | --- | --- |

15.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 201/56

---

Beschikking van het Gerecht van 23 april 2020 — Intertranslations (Intertransleïsions) Metafraseis/Parlement

(Zaak T-20/20) (1)

(2020/C 201/73)

Procestaal: Engels

De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 95 van 23.3.2020.

---