# Publicatieblad C 182/2020

| | ISSN 1977-0995 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 182 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 63e jaargang2 juni 2020 |

ISSN 1977-0995

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 182

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

63e jaargang2 juni 2020

---

| Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- |
| | II   Mededelingen |
| | MEDEDELINGEN VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Europese Commissie |
| 2020/C 182/01 | Besluit om geen bezwaar aan te tekenen tegen een aangemelde concentratie (Zaak M.9797 — AUNDE Group/Toyota Boshoku/TB Kawashima Automotive Textile (India) JV) (
  1
  ) | 1 |
| 2020/C 182/02 | Kennisgeving van de Commissie betreffende de toepassing van eisen inzake energie-etikettering voor elektronische beeldschermen, huishoudelijke wasmachines en huishoudelijke was-droogcombinaties, koelapparaten en huishoudelijke afwasmachines, en van eisen inzake ecologisch ontwerp in verband met de verstrekking van informatie voor externe stroomvoorzieningen (
  1
  ) | 2 |

Inhoud

Bladzijde

II   Mededelingen

MEDEDELINGEN VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Europese Commissie

2020/C 182/01

Besluit om geen bezwaar aan te tekenen tegen een aangemelde concentratie (Zaak M.9797 — AUNDE Group/Toyota Boshoku/TB Kawashima Automotive Textile (India) JV) (
  1
  )

1

1

2020/C 182/02

Kennisgeving van de Commissie betreffende de toepassing van eisen inzake energie-etikettering voor elektronische beeldschermen, huishoudelijke wasmachines en huishoudelijke was-droogcombinaties, koelapparaten en huishoudelijke afwasmachines, en van eisen inzake ecologisch ontwerp in verband met de verstrekking van informatie voor externe stroomvoorzieningen (
  1
  )

1

2

---

| | IV   Informatie |
| --- | --- |
| | INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Europese Commissie |
| 2020/C 182/03 | Wisselkoersen van de euro — 29 mei 2020 | 4 |
| 2020/C 182/04 | Wisselkoersen van de euro — 1 juni 2020 | 5 |
| 2020/C 182/05 | Advies van het Adviescomité voor mededingingsregelingen en machtsposities tijdens de vergadering van 10 februari 2020 betreffende een ontwerpbesluit in zaak AT.40528 – Meliá (Holiday Pricing) Rapporteur: Frankrijk | 6 |
| 2020/C 182/06 | Eindverslag van de raadadviseur-auditeur Zaak AT.40528 — Meliá (Holiday Pricing) | 7 |
| 2020/C 182/07 | Samenvatting van het besluit van de Commissie van 21 februari 2020 inzake een procedure op grond van artikel 101 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 53 van de EER-overeenkomst Zaak AT. 40528 — Meliá (Holiday pricing)
  (Kennisgeving geschied onder nummer C(2020) 893) | 9 |
| | Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming |
| 2020/C 182/08 | Samenvatting van het advies van de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming over het onderhandelingsmandaat voor de sluiting van een internationale overeenkomst over de uitwisseling van persoonsgegevens tussen Europol en de wetshandhavingsautoriteiten van Nieuw-Zeeland
  (De volledige tekst van dit advies is beschikbaar in het Engels, Frans, en Duits op de EDPS-website: www.edps.europa.eu) | 12 |

IV   Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Europese Commissie

2020/C 182/03

Wisselkoersen van de euro — 29 mei 2020

4

2020/C 182/04

Wisselkoersen van de euro — 1 juni 2020

5

2020/C 182/05

Advies van het Adviescomité voor mededingingsregelingen en machtsposities tijdens de vergadering van 10 februari 2020 betreffende een ontwerpbesluit in zaak AT.40528 – Meliá (Holiday Pricing) Rapporteur: Frankrijk

6

2020/C 182/06

Eindverslag van de raadadviseur-auditeur Zaak AT.40528 — Meliá (Holiday Pricing)

7

2020/C 182/07

Samenvatting van het besluit van de Commissie van 21 februari 2020 inzake een procedure op grond van artikel 101 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 53 van de EER-overeenkomst Zaak AT. 40528 — Meliá (Holiday pricing)
  (Kennisgeving geschied onder nummer C(2020) 893)

(Kennisgeving geschied onder nummer C(2020) 893)

9

Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming

2020/C 182/08

Samenvatting van het advies van de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming over het onderhandelingsmandaat voor de sluiting van een internationale overeenkomst over de uitwisseling van persoonsgegevens tussen Europol en de wetshandhavingsautoriteiten van Nieuw-Zeeland
  (De volledige tekst van dit advies is beschikbaar in het Engels, Frans, en Duits op de EDPS-website: www.edps.europa.eu)

(De volledige tekst van dit advies is beschikbaar in het Engels, Frans, en Duits op de EDPS-website: www.edps.europa.eu)

12

---

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Voor de EER relevante tekst. |

---

(1)   Voor de EER relevante tekst.

1

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

II Mededelingen

MEDEDELINGEN VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Europese Commissie

| 2.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 182/1 |
| --- | --- | --- | --- |

2.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 182/1

---

Besluit om geen bezwaar aan te tekenen tegen een aangemelde concentratie

(Zaak M.9797 — AUNDE Group/Toyota Boshoku/TB Kawashima Automotive Textile (India) JV)

(Voor de EER relevante tekst)

(2020/C 182/01)

Op 25 mei 2020 heeft de Commissie besloten zich niet te verzetten tegen bovenvermelde aangemelde concentratie en deze verenigbaar met de interne markt te verklaren. Dit besluit is gebaseerd op artikel 6, lid 1, onder b), van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (1). De volledige tekst van het besluit is slechts beschikbaar in het Engels en zal openbaar worden gemaakt na verwijdering van eventuele bedrijfsgeheimen. De tekst is beschikbaar:

| — | op de website Concurrentie van de Commissie, afdeling Fusies (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Deze website biedt verschillende hulpmiddelen om individuele concentratiebesluiten op te zoeken, onder meer op: naam van de onderneming, nummer van de zaak, datum en sector, |
| --- | --- |

—

op de website Concurrentie van de Commissie, afdeling Fusies (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Deze website biedt verschillende hulpmiddelen om individuele concentratiebesluiten op te zoeken, onder meer op: naam van de onderneming, nummer van de zaak, datum en sector,

| — | in elektronische vorm op de EUR-Lex-website (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=nl) onder document nr. 32020M9797. EUR-Lex biedt onlinetoegang tot de communautaire wetgeving. |
| --- | --- |

—

in elektronische vorm op de EUR-Lex-website (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=nl) onder document nr. 32020M9797. EUR-Lex biedt onlinetoegang tot de communautaire wetgeving.

---

(1)  PB L 24 van 29.1.2004, blz. 1.

---

| 2.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 182/2 |
| --- | --- | --- | --- |

2.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 182/2

---

KENNISGEVING VAN DE COMMISSIE

betreffende de toepassing van eisen inzake energie-etikettering voor elektronische beeldschermen, huishoudelijke wasmachines en huishoudelijke was-droogcombinaties, koelapparaten en huishoudelijke afwasmachines, en van eisen inzake ecologisch ontwerp in verband met de verstrekking van informatie voor externe stroomvoorzieningen

(Voor de EER relevante tekst)

(2020/C 182/02)

Bij de in 2019 vastgestelde Gedelegeerde Verordeningen (EU) 2019/2013 (1), (EU) 2019/2014 (2), (EU) 2019/2016 (3) en (EU) 2019/2017 (4) van de Commissie (hierna “verordeningen inzake energie-etikettering”) worden nieuwe etiketteringsverplichtingen opgelegd voor elektronische beeldschermen, huishoudelijke wasmachines, huishoudelijke was-droogcombinaties, koelapparaten en huishoudelijke afwasmachines. Deze verordeningen zijn van toepassing met ingang van 1 maart 2021, maar met ingang van 1 november 2020 moeten de leveranciers een etiket met aangepaste schaal verstrekken bij producten die zij in de handel brengen, en moeten zij de parameters van het nieuwe productinformatieblad in de productendatabank invoeren.

Bij Verordening (EU) 2019/1782 van de Commissie (5) tot vaststelling van eisen inzake ecologisch ontwerp voor externe stroomvoorzieningen, die sinds 1 april 2020 van toepassing is, zijn nieuwe eisen vastgesteld betreffende de informatie die aan eindgebruikers, markttoezichtautoriteiten en andere belangstellende partijen moet worden verstrekt. Daartoe behoort de aanpassing van het typeplaatje dat op in de handel gebrachte apparatuur is aangebracht.

In veel lidstaten zijn vanwege de COVID-19-pandemie fabrieken en laboratoria gesloten of werken deze met minder personeel en capaciteiten. Daardoor kan het voor fabrikanten moeilijk of zelfs onmogelijk zijn om hun producten te testen en zo de nodige informatie te verkrijgen voor de technische documentatie of het productinformatieblad en het etiket, naargelang het geval. De teruglopende vraag als gevolg van de sluiting van winkels heeft tot gevolg dat producten met de huidige etiketten, of typeplaatjes in het geval van externe stroomvoorzieningen, in de opslagplaatsen van fabrikanten blijven liggen. Daardoor kan het voor fabrikanten onmogelijk zijn om voor alle producten die met ingang van 1 november 2020, of sinds 1 april 2020 in het geval van externe stroomvoorzieningen, in de handel worden gebracht, een etiket met aangepaste schaal of nieuwe typeplaatjes te produceren en te verstrekken, zoals wettelijk verplicht. Deze situatie zal naar verwachting van korte duur zijn en zou wat betreft energie-etiketten vóór 1 maart 2021 grotendeels (wanneer de resterende verplichtingen van de respectieve verordeningen in werking treden) moeten zijn opgelost, of vóór 1 oktober 2020 wat betreft externe stroomvoorzieningen.

Meerdere lidstaten hebben de Commissie ervan in kennis gesteld dat zij zich bewust zijn van de moeilijkheden waarmee de industrie te kampen heeft en dat zij begrip hebben voor de problemen waarmee de industrie wordt geconfronteerd bij de naleving van haar verplichtingen. Diverse brancheorganisaties hebben ook contact opgenomen met de Commissie en gemeld met welke moeilijkheden zij te kampen hebben.

De naleving van de harmonisatiewetgeving van de Unie, waaronder de verordeningen inzake ecologisch ontwerp en energie-etikettering, wordt gemonitord en gehandhaafd via markttoezicht door de markttoezichtautoriteiten van de lidstaten, overeenkomstig artikel 7, lid 4, van Verordening (EU) 2017/1369 van het Europees Parlement en de Raad (6) betreffende het kader voor energie-etikettering en artikel 11 en de artikelen 14 tot en met 20 van Verordening (EU) 2019/1020 van het Europees Parlement en de Raad (7) betreffende markttoezicht en de naleving van de voorschriften van producten.

Gezien de problemen die zich waarschijnlijk zullen voordoen bij de naleving van de verplichtingen inzake energie-etikettering en van de eisen inzake ecologisch ontwerp betreffende het verstrekken van informatie over externe stroomvoorzieningen, brengt de Commissie een aantal overwegingen uit mee waarmee in het kader van de handhaving van deze verplichtingen rekening moet worden gehouden.

Ten eerste moet worden opgemerkt dat de verplichting van de markttoezichtautoriteiten van de lidstaten om toezicht te houden op de naleving een permanente verplichting is die geen verband houdt met een specifieke datum na de inwerkingtreding van de verplichtingen op 1 april 2020 (voor de bepalingen inzake ecologisch ontwerp) en 1 november 2020 (voor de verplichtingen inzake energie-etikettering).

Ten tweede wijst de Commissie wat betreft het waarborgen van doeltreffend markttoezicht op de in artikel 14, lid 2, van Verordening (EU) 2019/1020 vastgestelde vereiste dat de markttoezichtautoriteiten hun bevoegdheden op efficiënte en doeltreffende wijze moeten uitoefenen, overeenkomstig het beginsel van evenredigheid.

Ten derde moeten in elk geval alle huidige etiketten in winkels van 1 tot en met 15 maart 2021 worden ingewisseld voor etiketten waarvan de schaal is aangepast, overeenkomstig artikel 11, lid 13, van Verordening (EU) 2017/1369.

De Commissie wijst erop dat noch de Commissie, noch een individuele lidstaat de bevoegdheid heeft om bindende termijnen of andere in de wetgeving van de Unie vastgestelde verplichtingen naast zich neer te leggen, tenzij de termijnen of verplichtingen via de passende procedures worden gewijzigd.

Bij de handhaving van het recht van de Unie zijn de lidstaten evenwel verplicht terdege rekening te houden met het evenredigheidsbeginsel. In dit verband wordt de lidstaten verzocht om bij de toepassing van het EU-recht en de handhaving van de verplichtingen uit hoofde van de relevante verordeningen rekening te houden met alle hierna vermelde omstandigheden:

| — | de uitzonderlijke en onvoorziene omstandigheden die het gevolg zijn van de COVID-19-crisis, waarop de fabrikanten hebben gewezen en die hen ervan weerhouden de verplichtingen uit hoofde van de verordeningen inzake energie-etikettering na te komen; |
| --- | --- |

—

de uitzonderlijke en onvoorziene omstandigheden die het gevolg zijn van de COVID-19-crisis, waarop de fabrikanten hebben gewezen en die hen ervan weerhouden de verplichtingen uit hoofde van de verordeningen inzake energie-etikettering na te komen;

| — | de relatief beperkte duur van de kwestie, gezien de relatief korte periode waarin de fabrikanten producten alleen met het huidige etiket in de handel kunnen blijven brengen; |
| --- | --- |

—

de relatief beperkte duur van de kwestie, gezien de relatief korte periode waarin de fabrikanten producten alleen met het huidige etiket in de handel kunnen blijven brengen;

| — | de noodzaak voor de fabrikanten om hun producten op de markt te blijven brengen, met name de producten die in hun opslagplaatsen zijn opgeslagen. |
| --- | --- |

—

de noodzaak voor de fabrikanten om hun producten op de markt te blijven brengen, met name de producten die in hun opslagplaatsen zijn opgeslagen.

Indien de nationale markttoezichtautoriteiten — rekening houdend met deze omstandigheden — afzien van het afdwingen van de verplichting om bij het op de markt brengen van het product een etiket met aangepaste schaal te verstrekken en om de parameters van het productinformatieblad met ingang van 1 november 2020 in de productendatabank in te voeren, zal de Commissie geen inbreukprocedures instellen, zolang dit gebrek aan handhaving niet verder gaat dan wat nodig is en beperkt blijft tot de periode van 1 november 2020 tot 1 maart 2021, en de leveranciers de ontbrekende etiketten vóór 1 maart 2021 aan de handelaren verstrekken.

Een soortgelijke aanpak moet worden gehanteerd bij de handhaving van eisen inzake ecologisch ontwerp wat betreft de verstrekking van informatie voor externe stroomvoorzieningen uit hoofde van Verordening (EU) 2019/1782 tot 1 oktober 2020.

---

(1)  Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2013 van de Commissie van 11 maart 2019 tot aanvulling van Verordening (EU) 2017/1369 van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot de energie-etikettering van elektronische beeldschermen en tot intrekking van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1062/2010 van de Commissie (PB L 315 van 5.12.2019, blz. 1).

(2)  Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2014 van de Commissie van 11 maart 2019 tot aanvulling van Verordening (EU) 2017/1369 van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot de energie-etikettering van huishoudelijke wasmachines en huishoudelijke was-droogcombinaties en tot intrekking van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1061/2010 van de Commissie en Richtlijn 96/60/EG van de Commissie (PB L 315 van 5.12.2019, blz. 29).

(3)  Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2016 van de Commissie van 11 maart 2019 tot aanvulling van Verordening (EU) 2017/1369 van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot de energie-etikettering van koelapparaten en tot intrekking van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1060/2010 van de Commissie (PB L 315 van 5.12.2019, blz. 102).

(4)  Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2017 van de Commissie van 11 maart 2019 tot aanvulling van Verordening (EU) 2017/1369 van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot de energie-etikettering van huishoudelijke afwasmachines en tot intrekking van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1059/2010 van de Commissie (PB L 315 van 5.12.2019, blz. 134).

(5)  Verordening (EU) 2019/1782 van de Commissie van 1 oktober 2019 tot vaststelling van eisen inzake ecologisch ontwerp voor externe stroomvoorzieningen overeenkomstig Richtlijn 2009/125/EG van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 278/2009 van de Commissie (PB L 272 van 25.10.2019, blz. 95).

(6)  Verordening (EU) 2017/1369 van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2017 tot vaststelling van een kader voor energie-etikettering en tot intrekking van Richtlijn 2010/30/EU (PB L 198 van 28.7.2017, blz. 1).

(7)  Verordening (EU) 2019/1020 van het Europees Parlement en de Raad van 20 juni 2019 betreffende markttoezicht en conformiteit van producten en tot wijziging van Richtlijn 2004/42/EG en de Verordeningen (EG) nr. 765/2008 en (EU) nr. 305/2011 (PB L 169 van 25.6.2019, blz. 1).

---

IV Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Europese Commissie

| 2.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 182/4 |
| --- | --- | --- | --- |

2.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 182/4

---

Wisselkoersen van de euro (1)

29 mei 2020

(2020/C 182/03)

1 euro =

| | Munteenheid | Koers |
| --- | --- | --- |
| USD | US-dollar | 1,1136 |
| JPY | Japanse yen | 119,29 |
| DKK | Deense kroon | 7,4542 |
| GBP | Pond sterling | 0,90088 |
| SEK | Zweedse kroon | 10,4870 |
| CHF | Zwitserse frank | 1,0720 |
| ISK | IJslandse kroon | 150,80 |
| NOK | Noorse kroon | 10,7880 |
| BGN | Bulgaarse lev | 1,9558 |
| CZK | Tsjechische koruna | 26,921 |
| HUF | Hongaarse forint | 348,73 |
| PLN | Poolse zloty | 4,4495 |
| RON | Roemeense leu | 4,8493 |
| TRY | Turkse lira | 7,6101 |
| AUD | Australische dollar | 1,6681 |
| CAD | Canadese dollar | 1,5280 |
| HKD | Hongkongse dollar | 8,6347 |
| NZD | Nieuw-Zeelandse dollar | 1,7863 |
| SGD | Singaporese dollar | 1,5712 |
| KRW | Zuid-Koreaanse won | 1 376,21 |
| ZAR | Zuid-Afrikaanse rand | 19,4239 |
| CNY | Chinese yuan renminbi | 7,9456 |
| HRK | Kroatische kuna | 7,5870 |
| IDR | Indonesische roepia | 16 269,70 |
| MYR | Maleisische ringgit | 4,8414 |
| PHP | Filipijnse peso | 56,231 |
| RUB | Russische roebel | 78,4416 |
| THB | Thaise baht | 35,424 |
| BRL | Braziliaanse real | 5,9654 |
| MXN | Mexicaanse peso | 24,5700 |
| INR | Indiase roepie | 84,1025 |

Munteenheid

Koers

USD

US-dollar

1,1136

JPY

Japanse yen

119,29

DKK

Deense kroon

7,4542

GBP

Pond sterling

0,90088

SEK

Zweedse kroon

10,4870

CHF

Zwitserse frank

1,0720

ISK

IJslandse kroon

150,80

NOK

Noorse kroon

10,7880

BGN

Bulgaarse lev

1,9558

CZK

Tsjechische koruna

26,921

HUF

Hongaarse forint

348,73

PLN

Poolse zloty

4,4495

RON

Roemeense leu

4,8493

TRY

Turkse lira

7,6101

AUD

Australische dollar

1,6681

CAD

Canadese dollar

1,5280

HKD

Hongkongse dollar

8,6347

NZD

Nieuw-Zeelandse dollar

1,7863

SGD

Singaporese dollar

1,5712

KRW

Zuid-Koreaanse won

1 376,21

ZAR

Zuid-Afrikaanse rand

19,4239

CNY

Chinese yuan renminbi

7,9456

HRK

Kroatische kuna

7,5870

IDR

Indonesische roepia

16 269,70

MYR

Maleisische ringgit

4,8414

PHP

Filipijnse peso

56,231

RUB

Russische roebel

78,4416

THB

Thaise baht

35,424

BRL

Braziliaanse real

5,9654

MXN

Mexicaanse peso

24,5700

INR

Indiase roepie

84,1025

---

(1)  Bron: door de Europese Centrale Bank gepubliceerde referentiekoers.

---

| 2.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 182/5 |
| --- | --- | --- | --- |

2.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 182/5

---

Wisselkoersen van de euro (1)

1 juni 2020

(2020/C 182/04)

1 euro =

| | Munteenheid | Koers |
| --- | --- | --- |
| USD | US-dollar | 1,1116 |
| JPY | Japanse yen | 119,75 |
| DKK | Deense kroon | 7,4549 |
| GBP | Pond sterling | 0,89673 |
| SEK | Zweedse kroon | 10,4635 |
| CHF | Zwitserse frank | 1,0686 |
| ISK | IJslandse kroon | 151,00 |
| NOK | Noorse kroon | 10,7890 |
| BGN | Bulgaarse lev | 1,9558 |
| CZK | Tsjechische koruna | 26,859 |
| HUF | Hongaarse forint | 345,45 |
| PLN | Poolse zloty | 4,4278 |
| RON | Roemeense leu | 4,8437 |
| TRY | Turkse lira | 7,5743 |
| AUD | Australische dollar | 1,6488 |
| CAD | Canadese dollar | 1,5228 |
| HKD | Hongkongse dollar | 8,6165 |
| NZD | Nieuw-Zeelandse dollar | 1,7824 |
| SGD | Singaporese dollar | 1,5669 |
| KRW | Zuid-Koreaanse won | 1 364,44 |
| ZAR | Zuid-Afrikaanse rand | 19,3993 |
| CNY | Chinese yuan renminbi | 7,9327 |
| HRK | Kroatische kuna | 7,5895 |
| IDR | Indonesische roepia | 16 240,48 |
| MYR | Maleisische ringgit | 4,8004 |
| PHP | Filipijnse peso | 55,947 |
| RUB | Russische roebel | 77,4378 |
| THB | Thaise baht | 35,204 |
| BRL | Braziliaanse real | 5,9276 |
| MXN | Mexicaanse peso | 24,4520 |
| INR | Indiase roepie | 83,9380 |

Munteenheid

Koers

USD

US-dollar

1,1116

JPY

Japanse yen

119,75

DKK

Deense kroon

7,4549

GBP

Pond sterling

0,89673

SEK

Zweedse kroon

10,4635

CHF

Zwitserse frank

1,0686

ISK

IJslandse kroon

151,00

NOK

Noorse kroon

10,7890

BGN

Bulgaarse lev

1,9558

CZK

Tsjechische koruna

26,859

HUF

Hongaarse forint

345,45

PLN

Poolse zloty

4,4278

RON

Roemeense leu

4,8437

TRY

Turkse lira

7,5743

AUD

Australische dollar

1,6488

CAD

Canadese dollar

1,5228

HKD

Hongkongse dollar

8,6165

NZD

Nieuw-Zeelandse dollar

1,7824

SGD

Singaporese dollar

1,5669

KRW

Zuid-Koreaanse won

1 364,44

ZAR

Zuid-Afrikaanse rand

19,3993

CNY

Chinese yuan renminbi

7,9327

HRK

Kroatische kuna

7,5895

IDR

Indonesische roepia

16 240,48

MYR

Maleisische ringgit

4,8004

PHP

Filipijnse peso

55,947

RUB

Russische roebel

77,4378

THB

Thaise baht

35,204

BRL

Braziliaanse real

5,9276

MXN

Mexicaanse peso

24,4520

INR

Indiase roepie

83,9380

---

(1)  Bron: door de Europese Centrale Bank gepubliceerde referentiekoers.

---

| 2.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 182/6 |
| --- | --- | --- | --- |

2.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 182/6

---

Advies van het Adviescomité voor mededingingsregelingen en machtsposities tijdens de vergadering van 10 februari 2020 betreffende een ontwerpbesluit in zaak AT.40528 – Meliá (Holiday Pricing)

Rapporteur: Frankrijk

(2020/C 182/05)

1.

De leden (7 lidstaten) van het Adviescomité zijn het met de Commissie eens dat de verticale contracten van Melia met touroperators, zoals beschreven in het ontwerpbesluit, de actieve en passieve verkoop van hotelaccommodatie beperkten en een mededingingsbeperkende strekking hadden in de zin van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst.

2.

De leden (7 lidstaten) van het Adviescomité zijn het eens met de beoordeling van de Commissie in het ontwerpbesluit ten aanzien van de duur van de inbreuk.

3.

De leden (7 lidstaten) van het Adviescomité zijn het met de Commissie eens dat het concurrentiebeperkende gedrag waarop het ontwerpbesluit betrekking heeft, niet voldoet aan de voorwaarden voor vrijstelling op grond van artikel 101, lid 3, VWEU en artikel 53, lid 3, van de EER-Overeenkomst.

4.

De leden (7 lidstaten) van het Adviescomité zijn het met de Commissie eens dat de adressaat van het ontwerpbesluit een geldboete moet worden opgelegd.

5.

De leden (7 lidstaten) van het Adviescomité zijn het met de Commissie eens over het eindbedrag van de geldboete, met inbegrip van de verlaging ervan overeenkomstig punt 37 van de richtsnoeren voor berekening van het bedrag van geldboeten die ingevolge artikel 23, lid 2, onder a), van Verordening (EG) nr. 1/2003 worden opgelegd.

6.

De leden (7 lidstaten) van het Adviescomité bevelen aan dat hun advies wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

---

| 2.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 182/7 |
| --- | --- | --- | --- |

2.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 182/7

---

Eindverslag van de raadadviseur-auditeur (1)

Zaak AT.40528 — Meliá (Holiday Pricing)

(2020/C 182/06)

(1)

In het tot Meliá Hotels International, SA (“Meliá”) gerichte ontwerpbesluit wordt vastgesteld dat Meliá inbreuk heeft gemaakt op artikel 101 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (“VWEU”) en artikel 53 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (“de EER-overeenkomst”) door van 1 januari 2014 tot en met 31 december 2015 één enkele en voortdurende inbreuk te maken door verticale contracten te sluiten en/of uit te voeren waarin een onderscheid wordt gemaakt tussen EER-consumenten op basis van het land waar zij wonen en waardoor de actieve en passieve verkoop van hotelaccommodatie wordt beperkt.

(2)

Op 2 februari 2017 heeft de Commissie de procedure van artikel 2, lid 1, van Verordening (EG) nr. 773/2004 (2) ingeleid tegen Meliá.

(3)

| — | een duidelijke en ondubbelzinnige erkenning van de aansprakelijkheid van Meliá voor de in de verklaring met het oog op schikking beschreven inbreuk, wat betreft de belangrijkste feiten, de juridische kwalificatie ervan, de rol van Meliá bij de inbreuk en de duur van de deelname van Meliá aan de inbreuk; |
| --- | --- |

—

een duidelijke en ondubbelzinnige erkenning van de aansprakelijkheid van Meliá voor de in de verklaring met het oog op schikking beschreven inbreuk, wat betreft de belangrijkste feiten, de juridische kwalificatie ervan, de rol van Meliá bij de inbreuk en de duur van de deelname van Meliá aan de inbreuk;

| — | een indicatie van de maximumboete die Meliá van de Commissie zou verwachten en die Meliá in het kader van een medewerkingsprocedure zou aanvaarden; |
| --- | --- |

—

een indicatie van de maximumboete die Meliá van de Commissie zou verwachten en die Meliá in het kader van een medewerkingsprocedure zou aanvaarden;

| — | bevestiging dat de rechten van verdediging van Meliá volledig zijn gerespecteerd, met name dat Meliá voldoende op de hoogte is gebracht van de bezwaren die de Commissie voornemens was tegen Meliá in te brengen en dat zij voldoende gelegenheid heeft gekregen om haar standpunt aan de Commissie kenbaar te maken; |
| --- | --- |

—

bevestiging dat de rechten van verdediging van Meliá volledig zijn gerespecteerd, met name dat Meliá voldoende op de hoogte is gebracht van de bezwaren die de Commissie voornemens was tegen Meliá in te brengen en dat zij voldoende gelegenheid heeft gekregen om haar standpunt aan de Commissie kenbaar te maken;

| — | bevestiging dat Meliá voldoende gelegenheid is geboden om het bewijs voor de bezwaren van de Commissie en alle overige documenten in het dossier van de Commissie in te zien, en dat zij niet overweegt te verzoeken om nadere inzage in het dossier of om nader verhoor in een hoorzitting, tenzij de Commissie de verklaring met het oog op een schikking niet weergeeft in de mededeling van punten van bezwaar en het besluit; |
| --- | --- |

—

bevestiging dat Meliá voldoende gelegenheid is geboden om het bewijs voor de bezwaren van de Commissie en alle overige documenten in het dossier van de Commissie in te zien, en dat zij niet overweegt te verzoeken om nadere inzage in het dossier of om nader verhoor in een hoorzitting, tenzij de Commissie de verklaring met het oog op een schikking niet weergeeft in de mededeling van punten van bezwaar en het besluit;

| — | de instemming van Meliá met de ontvangst van de mededeling van punten van bezwaar en het besluit dat is vastgesteld overeenkomstig de artikelen 7 en 23 van Verordening (EG) nr. 1/2003 in het Engels. |
| --- | --- |

—

de instemming van Meliá met de ontvangst van de mededeling van punten van bezwaar en het besluit dat is vastgesteld overeenkomstig de artikelen 7 en 23 van Verordening (EG) nr. 1/2003 in het Engels.

(4)

Op 4 november 2019 heeft de Commissie een mededeling van punten van bezwaar vastgesteld die op 6 november 2019 aan Meliá ter kennis is gebracht. Op 20 november 2019 heeft Meliá geantwoord en bevestigd dat de mededeling van punten van bezwaar de inhoud van haar verklaring met het oog op schikking weergaf en dat zij vasthield aan de medewerkingsprocedure.

(5)

De in het ontwerpbesluit vastgestelde inbreuk en opgelegde geldboete komen overeen met die welke zijn erkend en aanvaard in de mededeling van punten van bezwaar. Het basisbedrag van de geldboete wordt met 30 % verlaagd omdat Meliá met de Commissie heeft meegewerkt buiten haar wettelijke verplichting om, door de inbreuk op artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-overeenkomst met betrekking tot de gedragingen te erkennen, en door mee te werken aan het verstrekken van bewijs, waardoor de Commissie tot op zekere hoogte beter in staat was de inbreuk te bewijzen, en door af te zien van bepaalde procedurele rechten resulterend in administratieve efficiëntieverbeteringen.

(6)

Overeenkomstig artikel 16 van Besluit 2011/695/EU heb ik onderzocht of in het ontwerpbesluit alleen de bezwaren worden behandeld waarover Meliá opmerkingen heeft kunnen formuleren. Ik ben tot de conclusie gekomen dat dit inderdaad het geval is.

(7)

Alles in aanmerking genomen, ben ik van oordeel dat de procedurele rechten in deze zaak daadwerkelijk konden worden uitgeoefend.

Brussel, 12 februari 2020.

Wouter WILS

---

(1)  Opgesteld overeenkomstig de artikelen 16 en 17 van Besluit 2011/695/EU van de voorzitter van de Europese Commissie van 13 oktober 2011 betreffende de functie en het mandaat van de raadadviseur-auditeur in bepaalde mededingingsprocedures (PB L 275 van 20.10.2011, blz. 29) (“Besluit 2011/695/EU”).

1

(2)  Verordening (EG) nr. 773/2004 van de Commissie van 7 april 2004 betreffende procedures van de Commissie op grond van de artikelen 81 en 82 van het EG-verdrag (PB L 123 van 27.4.2004, blz. 18).

2

(3)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de tenuitvoerlegging van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1 van 4.1.2003, blz. 1) (“Verordening (EG) nr. 1/2003”).

3

---

| 2.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 182/9 |
| --- | --- | --- | --- |

2.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 182/9

---

Samenvatting van het besluit van de Commissie

van 21 februari 2020

inzake een procedure op grond van artikel 101 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 53 van de EER-overeenkomst

Zaak AT. 40528 — Meliá (Holiday pricing)

(Kennisgeving geschied onder nummer C(2020) 893)

(Slechts de tekst in de Engelse taal is authentiek)

(2020/C 182/07)

Op 21 februari 2020 heeft de Commissie een besluit vastgesteld in verband met een procedure op grond van artikel 101 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 53 van de EER-overeenkomst. Overeenkomstig artikel 30 van Verordening (EG) nr. 1/2003 (1)
  van de Raad maakt de Commissie hierbij de namen van de partijen en de belangrijkste punten van het besluit, waaronder de opgelegde sancties, bekend, rekening houdende met het rechtmatige belang van de ondernemingen wat betreft de bescherming van hun bedrijfsgevoelige informatie.

1.   INLEIDING

| (1) | Het besluit is gericht tot Meliá Hotels International, SA (hierna “Meliá” genoemd) wegens een inbreuk op artikel 101 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (hierna “het Verdrag” genoemd) en artikel 53 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (hierna “de EER-overeenkomst” genoemd). |
| --- | --- |

(1)

| (2) | Tussen 1 januari 2014 en 31 december 2015 heeft Meliá deelgenomen aan één enkele en voortdurende inbreuk met betrekking tot de verticale contracten die Meliá heeft gesloten met touroperators die de actieve en passieve verkoop van hotelaccommodatie hebben beperkt. |
| --- | --- |

(2)

2.   PROCEDURE

| (3) | Bij besluit van 2 februari 2017 heeft de Commissie de procedure van artikel 2, lid 1, van Verordening (EG) 773/2004 ingeleid tegen Meliá. |
| --- | --- |

(3)

| (4) | Op 5 augustus 2019 heeft Meliá een formeel aanbod tot medewerking ingediend met het oog op de vaststelling van een besluit op grond van de artikelen 7 en 23 van Verordening (EG) nr. 1/2003. |
| --- | --- |

(4)

| (5) | Op 4 november 2019 heeft de Commissie een mededeling van punten van bezwaar vastgesteld gericht tot Meliá. Op 20 november 2019 heeft Meliá zijn antwoord op de mededeling van punten van bezwaar ingediend. |
| --- | --- |

(5)

| (6) | Het Adviescomité voor mededingingsregelingen en economische machtsposities heeft op 10 februari 2020 een gunstig advies uitgebracht. |
| --- | --- |

(6)

3.   FEITEN

| (7) | De commerciële relaties van Meliá met touroperators voor de distributie van hotelaccommodatie in de vakantiecomplexen van Meliá steunen op schriftelijke contracten. Sommige van die contracten steunen op de standaardvoorwaarden van Meliá (hierna “Meliá's standaardvoorwaarden” genoemd). |
| --- | --- |

(7)

| (8) | Een van de clausules van Meliá's standaardvoorwaarden (hierna: “de clausule” genoemd) luidde als volgt: “TOEPASSINGSMARKT: contract enkel en alleen geldig voor de markten die in opmerking 16 worden vermeld. het hotel zal aan het agentschap/de touroperator kunnen vragen om de markt van herkomst vast te stellen van elke reservering waarover gerede twijfel bestaat, in ieder geval, als bij aankomst van de klanten in het hotel wordt vastgesteld dat het land waar zij wonen verschilt van het land dat contractueel is overeengekomen, zou het hotel het recht hebben om de reservering te verwerpen”. |
| --- | --- |

(8)

| (9) | In de individuele contracten met touroperators was opmerking 16 ofwel leeg, ofwel werd daarin het land of de landen vermeld waarvoor het contract geldig was. |
| --- | --- |

(9)

| (10) | Volgens de door Meliá verstrekte informatie is in 2 212 van de in 2014 geldende contracten van Meliá met touroperators die de clausule bevatten, ten minste één EER-land in opmerking 16 vermeld. In 2015 bedroeg dat aantal 2 004 contracten. De in 2014 en 2015 van kracht zijnde contracten die de clausule bevatten en waarin ten minste één EER-land wordt genoemd in opmerking 16, worden samen als de “relevante contracten” aangeduid. |
| --- | --- |

(10)

4.   JURIDISCHE BEOORDELING

| (11) | De relevante contracten zijn overeenkomsten in de zin van artikel 101, lid 1, VWEU en artikel 53, lid 1, van de EER-overeenkomst. |
| --- | --- |

(11)

| (12) | In de relevante contracten hebben Meliá en de contracterende touroperators de gebieden gespecificeerd waarop elk contract van toepassing was en daarbij onderscheid gemaakt tussen Europese consumenten op basis van het land waar zij woonachtig waren. |
| --- | --- |

(12)

| (13) | De inhoud en het doel van de clausule van de standaardvoorwaarden van Meliá, in samenhang met opmerking 16 van de relevante contracten, was het beperken van de mogelijkheid van de touroperators om de hotelaccommodatie van Meliá te verkopen aan, en/of te reageren op ongevraagde verzoeken van consumenten die woonachtig zijn buiten het land of de landen die in opmerking 16 worden genoemd. |
| --- | --- |

(13)

| (14) | Bijgevolg beperkten deze overeenkomsten de mogelijkheden van de touroperators om de hotelaccommodatie in alle EER-landen vrij te verkopen en hadden zij derhalve kunnen leiden tot een compartimentering van de interne markt volgens de nationale grenzen. Deze gedraging diende door haar aard een mededingingsbeperkend doel in de zin van artikel 101, lid 1, van het Verdrag. |
| --- | --- |

(14)

| (15) | In het besluit wordt ook vastgesteld dat de handelwijze van Meliá niet is vrijgesteld op grond van Verordening (EU) nr. 330/2010 en evenmin voldoet aan de voorwaarden van artikel 101, lid 3, van het Verdrag. |
| --- | --- |

(15)

5.   DUUR

| (16) | De relevante contracten waren van kracht in 2014 en 2015. De inbreuk heeft geduurd van 1 januari 2014 tot en met 31 december 2015. |
| --- | --- |

(16)

6.   MAATREGELEN EN GELDBOETEN

| (17) | Meliá heeft bevestigd dat de nodige maatregelen zijn genomen om een einde te maken aan de inbreuk. Het is echter noodzakelijk dat de Commissie Meliá formeel verplicht de inbreuk daadwerkelijk te beëindigen, voor zover zij dat nog niet heeft gedaan, en zich te onthouden van elke overeenkomst of onderling afgestemde feitelijke gedraging die hetzelfde of een soortgelijk doel of gevolg zou kunnen hebben. In het besluit wordt ook vastgesteld dat de inbreuk opzettelijk of ten minste uit onachtzaamheid is gepleegd en dat een geldboete moet worden opgelegd. |
| --- | --- |

(17)

Basisbedrag van de geldboete

| (18) | Bij de vaststelling van de geldboeten houdt de Commissie in beginsel rekening met de waarde van de verkopen in het laatste volledige boekjaar waarin de onderneming aan de inbreuk heeft deelgenomen. In het onderhavige geval houdt de Commissie rekening met de inkomsten van Meliá uit hotelaccommodatiediensten die in 2015 zijn gegenereerd en verkocht overeenkomstig de standaardvoorwaarden van Meliá, en waarbij in het contract tussen Meliá en de touroperator in opmerking 16 ten minste één EER-land is vermeld. |
| --- | --- |

(18)

Verzwarende of verzachtende omstandigheden

| (19) | In deze zaak zijn er geen verzwarende of verzachtende omstandigheden. |
| --- | --- |

(19)

Specifieke verhoging met het oog op afschrikking

| (20) | In onderhavige zaak hoeft een dergelijke verhoging niet te worden toegepast. |
| --- | --- |

(20)

Toepassing van het 10 %-omzetplafond

| (21) | De berekende boete bedraagt niet meer dan 10 % van de totale omzet van Meliá. |
| --- | --- |

(21)

Verlaging van de geldboete wegens medewerking

| (22) | Om de medewerking van Meliá aan de Commissie tot uitdrukking te brengen die verder gaat dan haar wettelijke verplichting, wordt het basisbedrag van de geldboete overeenkomstig punt 37 van de richtsnoeren inzake geldboeten met 30 % verlaagd. |
| --- | --- |

(22)

Uiteindelijk bedrag van de geldboete

| (23) | Het uiteindelijk bedrag van de geldboete die op grond van artikel 23, lid 2, onder a), van Verordening (EG) nr. 1/2003 aan Meliá dient te worden opgelegd, bedraagt 6 678 000 EUR. |
| --- | --- |

(23)

---

(1)  PB L 1 van 4.1.2003, blz. 1.

---

Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming

| 2.6.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 182/12 |
| --- | --- | --- | --- |

2.6.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 182/12

---

Samenvatting van het advies van de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming over het onderhandelingsmandaat voor de sluiting van een internationale overeenkomst over de uitwisseling van persoonsgegevens tussen Europol en de wetshandhavingsautoriteiten van Nieuw-Zeeland

(De volledige tekst van dit advies is beschikbaar in het Engels, Frans, en Duits op de EDPS-website: www.edps.europa.eu)

(2020/C 182/08)

De Europese Commissie heeft op 30 oktober 2019 een aanbeveling aangenomen voor een besluit van de Raad houdende machtiging tot het openen van onderhandelingen over een overeenkomst tussen de Europese Unie en Nieuw-Zeeland op het gebied van de uitwisseling van persoonsgegevens tussen het Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving (Europol) en de Nieuw-Zeelandse autoriteiten die bevoegd zijn voor de bestrijding van zware criminaliteit en terrorisme. Het doel van de beoogde overeenkomst is te voorzien in de rechtsgrondslag voor de overdracht van persoonsgegevens tussen Europol en de bevoegde autoriteiten van Nieuw-Zeeland, teneinde hun optreden en onderlinge samenwerking bij de preventie en bestrijding van zware grensoverschrijdende criminaliteit en terrorisme te ondersteunen en te versterken, met inachtneming van passende waarborgen voor de bescherming van de privacy, de persoonsgegevens en andere grondrechten en fundamentele vrijheden van personen.

De overdracht van persoonsgegevens die zijn verzameld in het kader van strafrechtelijke onderzoeken en verder worden verwerkt door Europol voor de vergaring van criminele inlichtingen, heeft wezenlijke gevolgen voor het leven van de betrokken personen. Daarom moet de internationale overeenkomst waarborgen dat de beperkingen van het recht op privacy en het recht op gegevensbescherming in verband met de bestrijding van zware criminaliteit en terrorisme alleen worden toegepast voor zover dat strikt noodzakelijk is.

De EDPS merkt op dat Nieuw-Zeeland beschikt over gedegen nationale wetgeving op het gebied van gegevensbescherming en over een onafhankelijke autoriteit voor gegevensbescherming, die bevoegd is om ook toezicht te houden op de wetshandhavingsautoriteiten. Bovendien is hij verheugd over het feit dat de Commissie in het voorgestelde mandaat voor onderhandelingen met Nieuw-Zeeland een aantal specifieke aanbevelingen heeft opgenomen die reeds door de EDPS zijn gedaan in zijn advies 2/2018 inzake acht onderhandelingsmandaten met het oog op sluiting van internationale overeenkomsten over de uitwisseling van gegevens tussen Europol en derde landen.

Het doel van de aanbevelingen in dit advies is derhalve om de waarborgen en controles met betrekking tot de bescherming van persoonsgegevens te verduidelijken en, indien nodig, verder te ontwikkelen, rekening houdend met de specifieke context van Nieuw-Zeeland. Daarom beveelt de EDPS het volgende aan:

| — | het besluit van de Raad houdende machtiging tot het openen van onderhandelingen overeenkomstig artikel 218 VWEU moet niet alleen een verwijzing bevatten naar de procedurele rechtsgrondslag, maar ook naar de betreffende materiële rechtsgrondslag, met inbegrip van artikel 16 VWEU; |
| --- | --- |

—

het besluit van de Raad houdende machtiging tot het openen van onderhandelingen overeenkomstig artikel 218 VWEU moet niet alleen een verwijzing bevatten naar de procedurele rechtsgrondslag, maar ook naar de betreffende materiële rechtsgrondslag, met inbegrip van artikel 16 VWEU;

| — | overeenkomstig het beginsel van doelbinding moet in de beoogde overeenkomst uitdrukkelijk de lijst met misdrijven worden vastgesteld in verband waarmee persoonsgegevens kunnen worden uitgewisseld; |
| --- | --- |

—

overeenkomstig het beginsel van doelbinding moet in de beoogde overeenkomst uitdrukkelijk de lijst met misdrijven worden vastgesteld in verband waarmee persoonsgegevens kunnen worden uitgewisseld;

| — | gelet op de praktische tenuitvoerlegging van het beginsel van opslagbeperking moet in de toekomstige overeenkomst uitdrukkelijk worden voorzien in een periodieke herziening van de noodzaak voor de opslag van de overgedragen persoonsgegevens; |
| --- | --- |

—

gelet op de praktische tenuitvoerlegging van het beginsel van opslagbeperking moet in de toekomstige overeenkomst uitdrukkelijk worden voorzien in een periodieke herziening van de noodzaak voor de opslag van de overgedragen persoonsgegevens;

| — | gelet op het belang van het recht op informatie voor de uitoefening van de andere rechten op het gebied van gegevensbescherming, moet de overeenkomst duidelijke en gedetailleerde voorschriften omvatten met betrekking tot de informatie die moet worden verstrekt aan de betrokkenen. |
| --- | --- |

—

gelet op het belang van het recht op informatie voor de uitoefening van de andere rechten op het gebied van gegevensbescherming, moet de overeenkomst duidelijke en gedetailleerde voorschriften omvatten met betrekking tot de informatie die moet worden verstrekt aan de betrokkenen.

Tot slot verwacht de EDPS in latere fasen van de afronding van de conceptovereenkomst overeenkomstig artikel 42 van Verordening (EU) 2018/1725 te worden geraadpleegd. De EDPS blijft beschikbaar voor nadere adviezen tijdens de onderhandelingen.

1.   Inleiding en achtergrond

| 1. | In Verordening (EU) 2016/794 van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2016 betreffende het Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving (Europol), en tot vervanging en intrekking van de Besluiten 2009/371/JBZ, 2009/934/JBZ, 2009/935/JBZ, 2009/936/JBZ en 2009/968/JBZ van de Raad (1) (hierna: “de Europol-verordening”) zijn specifieke voorschriften vastgesteld betreffende de overdracht van gegevens door Europol buiten de EU. In artikel 25, lid 1, wordt een aantal rechtsgronden genoemd op grond waarvan Europol rechtmatig gegevens kan overdragen aan autoriteiten van derde landen. Een van de mogelijkheden is dat de Commissie in een adequaatheidsbesluit overeenkomstig artikel 36 van Richtlijn (EU) 2016/680 vaststelt dat het derde land waaraan Europol gegevens overdraagt, een adequaat beschermingsniveau waarborgt. In gevallen waarin de Commissie nog geen adequaatheidsbesluit heeft genomen, beschikt Europol over de alternatieve mogelijkheid om op regelmatige wijze gegevens naar een derde land over te dragen op grond van een bindende internationale overeenkomst tussen de EU en het ontvangende derde land die adequate waarborgen bevat met betrekking tot de bescherming van de privacy en andere grondrechten en fundamentele vrijheden van personen. |
| --- | --- |

1.

| 2. | Op dit moment is er geen rechtsgrond voor de regelmatige en gestructureerde uitwisseling van persoonsgegevens tussen Europol en de wetshandhavingsautoriteiten van Nieuw-Zeeland. Europol en de Nieuw-Zeelandse politie hebben in april 2019 werkafspraken ondertekend. Deze afspraken voorzien in een kader voor gestructureerde samenwerking op strategisch niveau, met inbegrip van een veilige lijn die rechtstreekse beveiligde communicatie mogelijk maakt, en Nieuw-Zeeland heeft een verbindingsofficier gedetacheerd bij Europol. Deze afspraken voorzien echter niet in een rechtsgrond voor de uitwisseling van persoonsgegevens. |
| --- | --- |

2.

| 3. | De Commissie acht het noodzakelijk om Nieuw-Zeeland aan te wijzen als een van de prioritaire landen waarmee op korte termijn onderhandelingen dienen te worden gestart gelet op de beleidsstrategie die is beschreven in de Europese Veiligheidsagenda (2), de conclusies van de Raad over het externe optreden van de EU op het gebied van terrorismebestrijding (3), de integrale strategie (4) en de operationele behoeften van wetshandhavingsautoriteiten in de EU. Zij benadrukt dat de potentiële voordelen van nauwere samenwerking ook zijn aangetoond in de nasleep van de aanslag in Christchurch in maart 2019. Nieuw-Zeeland heeft op 23 augustus 2019 formeel een verzoek voor het initiatief ingediend. |
| --- | --- |

3.

| 4. | De Europese Commissie heeft op 30 oktober 2019 een aanbeveling aangenomen voor een besluit van de Raad houdende machtiging tot het openen van onderhandelingen over een overeenkomst tussen de Europese Unie en Nieuw-Zeeland op het gebied van de uitwisseling van persoonsgegevens tussen het Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving (Europol) en de Nieuw-Zeelandse autoriteiten die bevoegd zijn voor de bestrijding van zware criminaliteit en terrorisme (5) (hierna: “de aanbeveling”). In de bijlage bij de aanbeveling (hierna: “de bijlage”) zijn de onderhandelingsrichtsnoeren voor de Commissie vastgelegd, te weten de doelstellingen die de Commissie tijdens de onderhandelingen namens de EU moet proberen te bereiken. |
| --- | --- |

4.

| 5. | Het doel van de beoogde overeenkomst is te voorzien in de rechtsgrondslag voor de overdracht van persoonsgegevens tussen Europol en de bevoegde autoriteiten van Nieuw-Zeeland, teneinde het optreden van de bevoegde autoriteiten van dit land en de lidstaten alsmede hun onderlinge samenwerking bij de preventie en bestrijding van zware grensoverschrijdende criminaliteit en terrorisme te ondersteunen en te versterken, met inachtneming van passende waarborgen voor de bescherming van de privacy, de persoonsgegevens en de grondrechten en fundamentele vrijheden van de betrokken personen (6). |
| --- | --- |

5.

| 6. | Overeenkomstig artikel 42, lid 1 van Verordening (EU) 2018/1725 moet de Commissie de EDPS raadplegen na de goedkeuring van een voorstel voor een aanbeveling aan de Raad op grond van artikel 218 VWEU wanneer er gevolgen zijn voor de bescherming van de rechten en vrijheden van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens. |
| --- | --- |

6.

| 7. | Bovendien staat in overweging 35 van de Europol-verordening onder meer dat de Commissie, waar passend en in overeenstemming met Verordening (EU) 2018/1725, de EDPS moet kunnen raadplegen vóór en tijdens de onderhandelingen over een internationale overeenkomst tussen de EU en een derde land die voorziet in de uitwisseling van gegevens tussen Europol en de autoriteiten van dat derde land mogelijk te maken. |
| --- | --- |

7.

| 8. | De EDPS verwelkomt het feit dat hij is geraadpleegd over de aanbeveling door de Europese Commissie en verwacht dat in de preambule van het besluit van de Raad een verwijzing naar dit advies wordt opgenomen. Dit advies doet geen afbreuk aan eventuele aanvullende opmerkingen die de EDPS in een later stadium op basis van verdere beschikbare informatie kan maken. |
| --- | --- |

8.

4.   Conclusies

| 27. | De overdracht van persoonsgegevens die zijn verzameld in het kader van strafrechtelijke onderzoeken en verder worden verwerkt door Europol voor de vergaring van criminele inlichtingen, kunnen wezenlijke gevolgen hebben voor het leven van de betrokken personen, aangezien ze mogelijk worden gebruikt bij strafvervolging in het ontvangende land overeenkomstig de nationale wetgeving. Daarom moet in de internationale overeenkomst worden gewaarborgd dat de beperkingen van het recht op privacy en het recht op gegevensbescherming in verband met de bestrijding van zware criminaliteit en terrorisme alleen worden toegepast voor zover dat strikt noodzakelijk is. |
| --- | --- |

27.

| 28. | De EDPS is verheugd over de doelstelling van het onderhandelingsmandaat om de eerbiediging van de grondrechten te waarborgen en de in het Handvest opgenomen beginselen in acht te nemen, met name het recht op de eerbiediging van het privéleven en van het familie- en gezinsleven (opgenomen in artikel 7 van het Handvest), het recht op de bescherming van persoonsgegevens (opgenomen in artikel 8 van het Handvest) en het recht op een doeltreffende voorziening in rechte en op een onpartijdig gerecht (opgenomen in artikel 47 van het Handvest). Bovendien is de EDPS verheugd over het feit dat de Commissie in het voorgestelde mandaat voor onderhandelingen met Nieuw-Zeeland een aantal specifieke aanbevelingen heeft overgenomen die de EDPS reeds heeft gedaan in zijn advies 2/2018 inzake acht onderhandelingsmandaten met het oog op sluiting van internationale overeenkomsten over de uitwisseling van gegevens tussen Europol en derde landen. |
| --- | --- |

28.

| 29. | De aanbevelingen van de EDPS in dit advies strekken tot verduidelijking en, indien nodig, verdere ontwikkeling van de waarborgen en controles in de toekomstige overeenkomst met betrekking tot de bescherming van persoonsgegevens in de specifieke context van Nieuw-Zeeland. Deze aanbevelingen doen geen afbreuk aan eventuele aanvullende aanbevelingen die de EDPS tijdens de onderhandelingen op basis van verdere beschikbare informatie kan maken. |
| --- | --- |

29.

| 30. | Om die reden herhaalt de EDPS zijn standpunt uit eerdere adviezen (7) dat het besluit van de Raad waarbij een machtiging wordt verleend tot het openen van onderhandelingen krachtens artikel 218 VWEU niet alleen een verwijzing moet bevatten naar de procedurele rechtsgrondslag, maar ook naar de betreffende materiële rechtsgrondslag, met inbegrip van artikel 16 VWEU. Daarnaast moet, overeenkomstig het beginsel van doelbinding, in de toekomstige overeenkomst uitdrukkelijk de lijst met misdrijven worden vastgesteld in verband waarmee persoonsgegevens kunnen worden uitgewisseld. Om de praktische tenuitvoerlegging van het beginsel van opslagbeperking te waarborgen, moet in de toekomstige overeenkomst bovendien uitdrukkelijk worden voorzien in een periodieke herziening van de noodzaak voor de verdere opslag van de overgedragen persoonsgegevens. Gelet op het bijzondere belang van het recht op informatie voor de uitoefening van de andere rechten op het gebied van gegevensbescherming, benadrukt de EDPS tot slot dat moet worden voorzien in duidelijke en gedetailleerde voorschriften met betrekking tot de informatie die moet worden verstrekt aan de betrokkenen. |
| --- | --- |

30.

| 31. | De EDPS blijft ter beschikking van de Commissie, de Raad en het Europees Parlement om in verdere fasen van dit proces advies te verstrekken. De opmerkingen in dit advies doen geen afbreuk aan eventuele aanvullende opmerkingen die de EDPS zou kunnen maken indien verdere problemen zich voordoen. Deze zouden dan worden behandeld zodra meer informatie beschikbaar is. Hij verwacht daarom later over de bepalingen van het ontwerpprotocol te worden geraadpleegd voordat die definitief worden vastgesteld. |
| --- | --- |

31.

Brussel, 31 januari 2020.

Wojciech Rafał WIEWIÓROWSKI

Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming

---

(1)  PB L 135 van 24.5.2016, blz. 53.

1

(2)  COM(2015) 185 final.

2

(3)  Document van de Raad 10384/17 van 19 juni 2017.

3

(4)  Gedeelde visie, gemeenschappelijke actie: Een sterker Europa — Een algemene strategie voor de Europese Unie op het gebied van het buitenlands en veiligheidsbeleid, http://europa.eu/globalstrategy/en

4

(5)  COM(2019) 551 final.

5

(6)  Zie richtsnoer 1 van de bijlage.

6

(7)  Zie advies 6/2019 van de EDPS betreffende het onderhandelingsmandaat voor een overeenkomst tussen de EU en Japan inzake de overdracht en het gebruik van persoonsgegevens van passagiers, advies 2/2019 van de EDPS betreffende het onderhandelingsmandaat van een overeenkomst tussen de EU en de VS over grensoverschrijdende toegang tot elektronisch bewijsmateriaal, en advies 3/2019 van de EDPS over deelname aan de onderhandelingen inzake een tweede aanvullend protocol bij het Verdrag van Boedapest inzake cybercriminaliteit, beschikbaar op https://edps.europa.eu/data-protection/our-work/our-work-by-type/opinions_en

7

---