# Dziennik Urzędowy L 139/2012

| | ISSN 1977-0766
  doi:10.3000/19770766.L_2012.139.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 139 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 5526 maja 2012 |

ISSN 1977-0766

doi:10.3000/19770766.L_2012.139.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 139

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 5526 maja 2012

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | DECYZJE |
| | | 2012/268/UE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 29 czerwca 2011 r. w sprawie pomocy państwa nr SA.14554 (C 7/04) wdrożonej przez Niemcy na rzecz Gesellschaft für Weinabsatz (przedsiębiorstwa zajmującego się obrotem produktami winiarskimi)
  (notyfikowana jako dokument nr C(2011) 4426) | 1 |
| | | 2012/269/UE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 29 czerwca 2011 r. w sprawie pomocy państwa nr SA.32504 (2011/N) i C 11/10 (ex N 667/09) udzielonej przez Irlandię na rzecz Anglo Irish Bank i Irish Nationwide Building Society
  (notyfikowana jako dokument nr C(2011) 4432)

   (
  1
  ) | 18 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

DECYZJE

2012/268/UE

*

Decyzja Komisji z dnia 29 czerwca 2011 r. w sprawie pomocy państwa nr SA.14554 (C 7/04) wdrożonej przez Niemcy na rzecz Gesellschaft für Weinabsatz (przedsiębiorstwa zajmującego się obrotem produktami winiarskimi)
  (notyfikowana jako dokument nr C(2011) 4426)

(notyfikowana jako dokument nr C(2011) 4426)

1

2012/269/UE

*

Decyzja Komisji z dnia 29 czerwca 2011 r. w sprawie pomocy państwa nr SA.32504 (2011/N) i C 11/10 (ex N 667/09) udzielonej przez Irlandię na rzecz Anglo Irish Bank i Irish Nationwide Building Society
  (notyfikowana jako dokument nr C(2011) 4432)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2011) 4432)

1

18

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

DECYZJE

| 26.5.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 139/1 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 139/1

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 29 czerwca 2011 r.

w sprawie pomocy państwa nr SA.14554 (C 7/04) wdrożonej przez Niemcy na rzecz Gesellschaft für Weinabsatz (przedsiębiorstwa zajmującego się obrotem produktami winiarskimi)

(notyfikowana jako dokument nr C(2011) 4426)

(Jedynie tekst w języku niemieckim jest autentyczny)

(2012/268/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 108 ust. 2 akapit pierwszy (1),

po wezwaniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag zgodnie z przywołanymi artykułami (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

I.   PROCEDURA

| (1) | Po otrzymaniu skargi w dniu 10 maja 2001 r. Komisja przesłała pisemne zapytanie do Republiki Federalnej Niemiec dnia 9 listopada 2001 r. Środek został zgłoszony pismem z dnia 5 marca 2002 r., otrzymanym w dniu 8 marca 2002 r., które zostało wysłane w odpowiedzi na wspomniane zapytanie Komisji. Ponieważ w omawianym okresie środek został już wdrożony, został wymieniony wśród niezgłoszonych programów pomocy (pomoc nr NN 159/02). |
| --- | --- |

(1)

Po otrzymaniu skargi w dniu 10 maja 2001 r. Komisja przesłała pisemne zapytanie do Republiki Federalnej Niemiec dnia 9 listopada 2001 r. Środek został zgłoszony pismem z dnia 5 marca 2002 r., otrzymanym w dniu 8 marca 2002 r., które zostało wysłane w odpowiedzi na wspomniane zapytanie Komisji. Ponieważ w omawianym okresie środek został już wdrożony, został wymieniony wśród niezgłoszonych programów pomocy (pomoc nr NN 159/02).

| (2) | Niemcy przekazały dodatkowe informacje w piśmie z dnia 20 listopada 2002 r. otrzymanym w dniu 25 listopada 2002 r., w piśmie z dnia 28 kwietnia 2003 r. otrzymanym w dniu 2 maja 2003 r., w piśmie z dnia 27 maja 2003 r. otrzymanym w dniu 28 maja 2003 r. oraz faksem z dnia 2 października 2003 r. |
| --- | --- |

(2)

Niemcy przekazały dodatkowe informacje w piśmie z dnia 20 listopada 2002 r. otrzymanym w dniu 25 listopada 2002 r., w piśmie z dnia 28 kwietnia 2003 r. otrzymanym w dniu 2 maja 2003 r., w piśmie z dnia 27 maja 2003 r. otrzymanym w dniu 28 maja 2003 r. oraz faksem z dnia 2 października 2003 r.

| (3) | Pismem z dnia 19 lutego 2004 r., SG-Greffe (2004) D/200645, Komisja poinformowała Niemcy o wszczęciu procedury przewidzianej w art. 108 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do przedmiotowego środka pomocy. |
| --- | --- |

(3)

Pismem z dnia 19 lutego 2004 r., SG-Greffe (2004) D/200645, Komisja poinformowała Niemcy o wszczęciu procedury przewidzianej w art. 108 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do przedmiotowego środka pomocy.

| (4) | Decyzję Komisji o wszczęciu postępowania opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (3). Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag na temat przedmiotowej pomocy. |
| --- | --- |

(4)

Decyzję Komisji o wszczęciu postępowania opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (3). Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag na temat przedmiotowej pomocy.

| (5) | Komisja nie otrzymała żadnych uwag od zainteresowanych stron (4). |
| --- | --- |

(5)

Komisja nie otrzymała żadnych uwag od zainteresowanych stron (4).

| (6) | Niemcy przedstawiły Komisji swoje uwagi w piśmie z dnia 18 marca 2004 r., zarejestrowanym w dniu 23 marca 2004 r. Dalsze uwagi zostały przedstawione w piśmie z dnia 10 stycznia 2006 r. zarejestrowanym w dniu 10 stycznia 2006 r. oraz w piśmie z dnia 13 lipca 2007 r. zarejestrowanym w dniu 16 lipca 2007 r. |
| --- | --- |

(6)

Niemcy przedstawiły Komisji swoje uwagi w piśmie z dnia 18 marca 2004 r., zarejestrowanym w dniu 23 marca 2004 r. Dalsze uwagi zostały przedstawione w piśmie z dnia 10 stycznia 2006 r. zarejestrowanym w dniu 10 stycznia 2006 r. oraz w piśmie z dnia 13 lipca 2007 r. zarejestrowanym w dniu 16 lipca 2007 r.

| (7) | Pismem z dnia 21 października 2008 r., SG-Greffe (2008) D/206430, Komisja poinformowała Niemcy o rozszerzeniu zakresu postępowania wszczętego na mocy art. 108 ust. 2 TFUE w odniesieniu do przedmiotowego środka pomocy. |
| --- | --- |

(7)

Pismem z dnia 21 października 2008 r., SG-Greffe (2008) D/206430, Komisja poinformowała Niemcy o rozszerzeniu zakresu postępowania wszczętego na mocy art. 108 ust. 2 TFUE w odniesieniu do przedmiotowego środka pomocy.

| (8) | Decyzję Komisji o rozszerzeniu zakresu postępowania opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (5). Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag ma temat przedmiotowej pomocy. |
| --- | --- |

(8)

Decyzję Komisji o rozszerzeniu zakresu postępowania opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (5). Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag ma temat przedmiotowej pomocy.

| (9) | Komisja nie otrzymała żadnych uwag od zainteresowanych stron. |
| --- | --- |

(9)

Komisja nie otrzymała żadnych uwag od zainteresowanych stron.

| (10) | W piśmie z dnia 23 grudnia 2008 r. zarejestrowanym w dniu 5 stycznia 2009 r. Niemcy (po złożeniu wniosku dotyczącego przedłużenia terminu w dniu 17 listopada 2008 r. zatwierdzonego przez Komisję w dniu 21 listopada 2008 r.) przekazały Komisji swoje uwagi. |
| --- | --- |

(10)

W piśmie z dnia 23 grudnia 2008 r. zarejestrowanym w dniu 5 stycznia 2009 r. Niemcy (po złożeniu wniosku dotyczącego przedłużenia terminu w dniu 17 listopada 2008 r. zatwierdzonego przez Komisję w dniu 21 listopada 2008 r.) przekazały Komisji swoje uwagi.

II.   SZCZEGÓŁOWY OPIS ŚRODKÓW POMOCY

II.1.   Nazwa środka pomocy

| (11) | Kredit an die Gesellschaft für Weinabsatz mit nachfolgendem Forderungsverzicht [pożyczka na rzecz Gesellschaft für Weinabsatz (przedsiębiorstwa zajmującego się obrotem produktami winiarskimi) i późniejsze odstąpienie od roszczeń] |
| --- | --- |

(11)

Kredit an die Gesellschaft für Weinabsatz mit nachfolgendem Forderungsverzicht [pożyczka na rzecz Gesellschaft für Weinabsatz (przedsiębiorstwa zajmującego się obrotem produktami winiarskimi) i późniejsze odstąpienie od roszczeń]

II.2.   Podstawa prawna

| (12) | Przedmiotowy środek został wdrożony na podstawie porozumienia umownego zawartego między Wiederaufbaukasse der rheinland-pfälzischen Weinbaugebiete (Funduszem na rzecz odbudowy obszaru uprawy winorośli w regionie Nadrenia-Palatynat, WAK) a Gesellschaft für Weinabsatz Pfalz GmbH (palatyńskim przedsiębiorstwem zajmującym się obrotem produktami winiarskimi, GfW). |
| --- | --- |

(12)

Przedmiotowy środek został wdrożony na podstawie porozumienia umownego zawartego między Wiederaufbaukasse der rheinland-pfälzischen Weinbaugebiete (Funduszem na rzecz odbudowy obszaru uprawy winorośli w regionie Nadrenia-Palatynat, WAK) a Gesellschaft für Weinabsatz Pfalz GmbH (palatyńskim przedsiębiorstwem zajmującym się obrotem produktami winiarskimi, GfW).

II.3.   Cel

| (13) | Celem pomocy było udzielenie pożyczki spółce GfW na sfinansowanie zakupu moszczu od plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi. Uzgodniono, że pożyczka będzie zabezpieczona aktywami zabezpieczonymi. Aktywa te były również w różnym stopniu objęte zastrzeżeniem własności (Eigentumsvorbehalt) ze strony plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi (Weinbaugetriebe und Kommissionäre) w formie zwykłego, rozszerzonego lub przedłużonego zastrzeżenia własności. Odstąpienie od roszczeń miało miejsce, gdy spółka GfW znalazła się w trudnej sytuacji finansowej z powodu gwałtownego spadku cen rynkowych. |
| --- | --- |

(13)

Celem pomocy było udzielenie pożyczki spółce GfW na sfinansowanie zakupu moszczu od plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi. Uzgodniono, że pożyczka będzie zabezpieczona aktywami zabezpieczonymi. Aktywa te były również w różnym stopniu objęte zastrzeżeniem własności (Eigentumsvorbehalt) ze strony plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi (Weinbaugetriebe und Kommissionäre) w formie zwykłego, rozszerzonego lub przedłużonego zastrzeżenia własności. Odstąpienie od roszczeń miało miejsce, gdy spółka GfW znalazła się w trudnej sytuacji finansowej z powodu gwałtownego spadku cen rynkowych.

II.4.   Podmiot prawa publicznego

| (14) | WAK jest podmiotem prawa publicznego państwa federalnego Nadrenii-Palatynatu, zarejestrowanym w Moguncji. Prowadzi on działalność w sektorze uprawy winorośli w sposób podobny do banku. WAK zwyczajowo działa w branży przyznawania pożyczek na rzecz scalania gruntów (Flurbereinigung). WAK jest finansowany za pośrednictwem składek, opłat, pożyczek i dotacji (art. 8 ust. 1 Weinbergsaufbaugesetz [ustawy dotyczącej rozwoju sektora uprawy winorośli]). |
| --- | --- |

(14)

WAK jest podmiotem prawa publicznego państwa federalnego Nadrenii-Palatynatu, zarejestrowanym w Moguncji. Prowadzi on działalność w sektorze uprawy winorośli w sposób podobny do banku. WAK zwyczajowo działa w branży przyznawania pożyczek na rzecz scalania gruntów (Flurbereinigung). WAK jest finansowany za pośrednictwem składek, opłat, pożyczek i dotacji (art. 8 ust. 1 Weinbergsaufbaugesetz [ustawy dotyczącej rozwoju sektora uprawy winorośli]).

II.5.   Beneficjenci

| (15) | Beneficjentem środka była spółka GfW, która otrzymała pożyczkę od WAK na warunkach niezgodnych z warunkami rynkowymi. |
| --- | --- |

(15)

Beneficjentem środka była spółka GfW, która otrzymała pożyczkę od WAK na warunkach niezgodnych z warunkami rynkowymi.

| (16) | Spółka GfW była jednostką, w której Bauern- und Winzerverband Rheinland-Pfalz Süd (stowarzyszenie rolników i plantatorów winorośli południowej Nadrenii-Palatynatu) posiadało całościowy udział. Spółka została założona w 1984 r. w celu wprowadzania produktów winiarskich do obrotu, a prowadzona przez nią działalność polegała na produkowaniu i wprowadzaniu do obrotu wina musującego, soku z winogron, dżemu winogronowego, winiaku i brandy. Spółka GfW świadczyła również plantatorom winorośli usługi w zakresie środków destylacji (Destillationsmaßnahmen). Przedmiotowe środki destylacji uwzględniały środki objęte wspólną organizacją rynku (6) oraz destylację finansowaną ze środków państwowych przeprowadzaną w oparciu o decyzje Rady (7). W tym kontekście spółka GfW doradzała małym producentom wina i organizowała transport wina do gorzelni. |
| --- | --- |

(16)

Spółka GfW była jednostką, w której Bauern- und Winzerverband Rheinland-Pfalz Süd (stowarzyszenie rolników i plantatorów winorośli południowej Nadrenii-Palatynatu) posiadało całościowy udział. Spółka została założona w 1984 r. w celu wprowadzania produktów winiarskich do obrotu, a prowadzona przez nią działalność polegała na produkowaniu i wprowadzaniu do obrotu wina musującego, soku z winogron, dżemu winogronowego, winiaku i brandy. Spółka GfW świadczyła również plantatorom winorośli usługi w zakresie środków destylacji (Destillationsmaßnahmen). Przedmiotowe środki destylacji uwzględniały środki objęte wspólną organizacją rynku (6) oraz destylację finansowaną ze środków państwowych przeprowadzaną w oparciu o decyzje Rady (7). W tym kontekście spółka GfW doradzała małym producentom wina i organizowała transport wina do gorzelni.

| (17) | Innymi potencjalnymi beneficjentami środka są plantatorzy winorośli i handlowcy prowadzący obrót produktami winiarskimi od których – w konsekwencji przyznania pożyczki – spółka GfW była w stanie zakupić moszcz, a którzy nie odstąpili od żadnych ze swoich roszczeń w stosunku do GfW, gdy WAK podjął decyzję o odstąpieniu od roszczeń, co spowodowało, iż spółka GfW znalazła się w trudnej sytuacji finansowej. |
| --- | --- |

(17)

Innymi potencjalnymi beneficjentami środka są plantatorzy winorośli i handlowcy prowadzący obrót produktami winiarskimi od których – w konsekwencji przyznania pożyczki – spółka GfW była w stanie zakupić moszcz, a którzy nie odstąpili od żadnych ze swoich roszczeń w stosunku do GfW, gdy WAK podjął decyzję o odstąpieniu od roszczeń, co spowodowało, iż spółka GfW znalazła się w trudnej sytuacji finansowej.

II.6.   Kontekst pomocy

| (18) | W 1999 r., wykorzystując pożyczkę w wysokości 15 302 696,25 EUR przyznaną jej przez WAK oraz zasoby własne, spółka GfW zakupiła 44 mln litrów moszczu. Gęstość 60 % zakupionego moszczu musiała wynosić 60° w skali Oechslego, a średnia gęstość musiała wynosić 81° w skali Oechslego. 40 % moszczu stanowiło zwykły moszcz przeznaczony do produkcji wina stołowego o minimalnej gęstości wynoszącej 44° w skali Oechslego, który został zakupiony w celu wykorzystania korzystnych warunków wynikających z destylacji prewencyjnej. Za cały zakupiony moszcz zapłacono średnią cenę w wysokości 0,38 EUR/litr. Nie zakupiono żadnego gotowego wina. Transakcję zakupu przeprowadzono w oparciu o zwykłe, rozszerzone lub przedłużone zastrzeżenie własności (einfache, erweiterte, verlängerte Eigentumsvorbehalte) ze strony plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi. Jednocześnie uzgodniono, że aktywa zabezpieczone zostaną wykorzystane jako zabezpieczenie pożyczki przyznanej przez WAK. |
| --- | --- |

(18)

W 1999 r., wykorzystując pożyczkę w wysokości 15 302 696,25 EUR przyznaną jej przez WAK oraz zasoby własne, spółka GfW zakupiła 44 mln litrów moszczu. Gęstość 60 % zakupionego moszczu musiała wynosić 60° w skali Oechslego, a średnia gęstość musiała wynosić 81° w skali Oechslego. 40 % moszczu stanowiło zwykły moszcz przeznaczony do produkcji wina stołowego o minimalnej gęstości wynoszącej 44° w skali Oechslego, który został zakupiony w celu wykorzystania korzystnych warunków wynikających z destylacji prewencyjnej. Za cały zakupiony moszcz zapłacono średnią cenę w wysokości 0,38 EUR/litr. Nie zakupiono żadnego gotowego wina. Transakcję zakupu przeprowadzono w oparciu o zwykłe, rozszerzone lub przedłużone zastrzeżenie własności (einfache, erweiterte, verlängerte Eigentumsvorbehalte) ze strony plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi. Jednocześnie uzgodniono, że aktywa zabezpieczone zostaną wykorzystane jako zabezpieczenie pożyczki przyznanej przez WAK.

| (19) | Zgodnie z informacjami przekazanymi przez Niemcy plan operacyjny spółki GfW zakładał wykorzystanie możliwości zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 822/87 w zakresie destylacji w odniesieniu do 40 % moszczu i przetworzenie 60 % moszczu na wino bazowe przeznaczone do produkcji wina musującego oraz jego sprzedaż producentom wina musującego. Ponadto spółka GfW zamierzała przechować 20 % zapasów wina bazowego przez okres od dziewięciu miesięcy do jednego roku w celu wykorzystania dotacji UE z tytułu przechowywania wina zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 822/87 przed jego sprzedażą na rynku wina bazowego przeznaczonego do produkcji wina musującego. |
| --- | --- |

(19)

Zgodnie z informacjami przekazanymi przez Niemcy plan operacyjny spółki GfW zakładał wykorzystanie możliwości zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 822/87 w zakresie destylacji w odniesieniu do 40 % moszczu i przetworzenie 60 % moszczu na wino bazowe przeznaczone do produkcji wina musującego oraz jego sprzedaż producentom wina musującego. Ponadto spółka GfW zamierzała przechować 20 % zapasów wina bazowego przez okres od dziewięciu miesięcy do jednego roku w celu wykorzystania dotacji UE z tytułu przechowywania wina zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 822/87 przed jego sprzedażą na rynku wina bazowego przeznaczonego do produkcji wina musującego.

| (20) | W dniu 11 listopada 1999 r. plantatorzy winorośli i handlowcy prowadzący obrót produktami winiarskimi otrzymali wpłatę zaliczkową w wysokości 80 % ceny zakupu. Średnia wysokość wpłaty zaliczkowej wynosiła 0,31 EUR/litr. |
| --- | --- |

(20)

W dniu 11 listopada 1999 r. plantatorzy winorośli i handlowcy prowadzący obrót produktami winiarskimi otrzymali wpłatę zaliczkową w wysokości 80 % ceny zakupu. Średnia wysokość wpłaty zaliczkowej wynosiła 0,31 EUR/litr.

| (21) | W 1999 r. spółka GfW przekazała 40 % swoich zapasów na destylację prewencyjną. W świetle spadku cen na rynku wina bazowego pod koniec 1999 r. spółka GfW zdecydowała się nie sprzedawać wina bazowego w tym roku, ale zaczekać na poprawę sytuacji na rynku w 2000 r. |
| --- | --- |

(21)

W 1999 r. spółka GfW przekazała 40 % swoich zapasów na destylację prewencyjną. W świetle spadku cen na rynku wina bazowego pod koniec 1999 r. spółka GfW zdecydowała się nie sprzedawać wina bazowego w tym roku, ale zaczekać na poprawę sytuacji na rynku w 2000 r.

| (22) | W 2000 r., z uwagi na stosunkowo duże zbiory i spadek sprzedaży wina musującego, nastąpił jeszcze gwałtowniejszy spadek cen białego wina (w niektórych przypadkach średnia cena zmniejszyła się nawet o 0,20 EUR). Znaczna ilość wciąż składowanego wina beczkowego musiała zostać przekazana do ponownej destylacji. |
| --- | --- |

(22)

W 2000 r., z uwagi na stosunkowo duże zbiory i spadek sprzedaży wina musującego, nastąpił jeszcze gwałtowniejszy spadek cen białego wina (w niektórych przypadkach średnia cena zmniejszyła się nawet o 0,20 EUR). Znaczna ilość wciąż składowanego wina beczkowego musiała zostać przekazana do ponownej destylacji.

| (23) | W konsekwencji przyjęcia zmiany dotyczącej wspólnej organizacji rynku wina w 1999 r. i jej wejścia w życie w dniu 1 sierpnia 2000 r., destylacja prewencyjna zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 822/87 została zastąpiona destylacją mającą na celu zaopatrzenie rynku alkoholu spożywczego zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1493/1999. Warunki finansowe uległy znacznemu pogorszeniu, pozwalając uzyskać zaledwie połowę wcześniejszej ceny z tytułu destylacji prewencyjnej wynoszącej 0,50–0,55 EUR/litr. |
| --- | --- |

(23)

W konsekwencji przyjęcia zmiany dotyczącej wspólnej organizacji rynku wina w 1999 r. i jej wejścia w życie w dniu 1 sierpnia 2000 r., destylacja prewencyjna zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 822/87 została zastąpiona destylacją mającą na celu zaopatrzenie rynku alkoholu spożywczego zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1493/1999. Warunki finansowe uległy znacznemu pogorszeniu, pozwalając uzyskać zaledwie połowę wcześniejszej ceny z tytułu destylacji prewencyjnej wynoszącej 0,50–0,55 EUR/litr.

| (24) | W następstwie gwałtownego spadku cen w 2000 r. spółka GfW straciła możliwość uzyskania zarówno oczekiwanych zysków na rynku wina, jak i zysków związanych z destylacją mającą na celu zaopatrzenie rynku alkoholu spożywczego. W konsekwencji wartość księgowa zapasów spółki GfW musiała zostać znacznie obniżona, a wartość zobowiązań spółki GfW przekroczyła wartość posiadanych przez nią aktywów. |
| --- | --- |

(24)

W następstwie gwałtownego spadku cen w 2000 r. spółka GfW straciła możliwość uzyskania zarówno oczekiwanych zysków na rynku wina, jak i zysków związanych z destylacją mającą na celu zaopatrzenie rynku alkoholu spożywczego. W konsekwencji wartość księgowa zapasów spółki GfW musiała zostać znacznie obniżona, a wartość zobowiązań spółki GfW przekroczyła wartość posiadanych przez nią aktywów.

| (25) | W świetle opisanych powyżej problemów handlowych sporządzono roczne sprawozdanie przejściowe obejmujące okres do dnia 31 października 2000 r., które zostało następnie zbadane przez biegłego rewidenta. W dniu 31 października 2000 r. wartość zobowiązań spółki GfW (15 670 155) przekroczyła wartość jej aktywów obrotowych (9 886 856 EUR) o 5 783 299 EUR, w związku z czym zobowiązania spółki GfW przedstawiały się tak, jak podano to w poniższej tabeli. Zgodnie ze sprawozdaniem opracowanym przez Wirtschaftsprüfungsgesellschaft Falk & Co. GmbH w przypadku niepodjęcia działań prewencyjnych spółka GfW wkrótce stałaby się przedmiotem postępowania upadłościowego z uwagi na fakt, że wartość jej zobowiązań przekraczała wartość jej aktywów (Überschuldung). |
| --- | --- |

(25)

W świetle opisanych powyżej problemów handlowych sporządzono roczne sprawozdanie przejściowe obejmujące okres do dnia 31 października 2000 r., które zostało następnie zbadane przez biegłego rewidenta. W dniu 31 października 2000 r. wartość zobowiązań spółki GfW (15 670 155) przekroczyła wartość jej aktywów obrotowych (9 886 856 EUR) o 5 783 299 EUR, w związku z czym zobowiązania spółki GfW przedstawiały się tak, jak podano to w poniższej tabeli. Zgodnie ze sprawozdaniem opracowanym przez Wirtschaftsprüfungsgesellschaft Falk & Co. GmbH w przypadku niepodjęcia działań prewencyjnych spółka GfW wkrótce stałaby się przedmiotem postępowania upadłościowego z uwagi na fakt, że wartość jej zobowiązań przekraczała wartość jej aktywów (Überschuldung).

| (26) | Tabela 1







  (w EUR) |
| --- | --- |
| Zobowiązania wobec | Kwota |
| WAK | 10 150 959 |
| Instytucji finansowych | 726 892 |
| Dostawców | 218 460 |
| Plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi | 4 355 581 |
| Pozostałych podmiotów | 218 263 |
| Ogółem | 15 670 155 |

(26)

Tabela 1

(w EUR)

Zobowiązania wobec

Kwota

WAK

10 150 959

Instytucji finansowych

726 892

Dostawców

218 460

Plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi

4 355 581

Pozostałych podmiotów

218 263

Ogółem

15 670 155

| (27) | Zgodnie z § 19 niemieckiego prawa upadłościowego (Insolvenzordnung) sytuacja, w której wartość zobowiązań spółki przekracza wartość jej aktywów, uzasadnia wszczęcie postępowania upadłościowego. Z tego względu zarząd spółki GfW był zobowiązany – zgodnie z § 64 GmbHG a.F. i. V. m oraz § 19 InsO – do wystąpienia o wszczęcie postępowania upadłościowego w terminie trzech tygodni od momentu, w którym wartość zobowiązań spółki przekroczyła wartość jej aktywów (Überschuldung). |
| --- | --- |

(27)

Zgodnie z § 19 niemieckiego prawa upadłościowego (Insolvenzordnung) sytuacja, w której wartość zobowiązań spółki przekracza wartość jej aktywów, uzasadnia wszczęcie postępowania upadłościowego. Z tego względu zarząd spółki GfW był zobowiązany – zgodnie z § 64 GmbHG a.F. i. V. m oraz § 19 InsO – do wystąpienia o wszczęcie postępowania upadłościowego w terminie trzech tygodni od momentu, w którym wartość zobowiązań spółki przekroczyła wartość jej aktywów (Überschuldung).

| (28) | W obliczu zbliżającej się niewypłacalności spółka GfW zwróciła się do niektórych wierzycieli (WAK, plantatorów winorośli oraz około 130 handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi biorącymi udział w transakcji kupna opisanej w motywie 18) o odstąpienie od części niespłaconych roszczeń, aby umożliwić spółce dalsze prowadzenie działalności. W przypadku plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi odstąpienie to miało obejmować 90 % przysługujących należności, co oznaczało, że uzyskaliby oni zaledwie dodatkowe 2 % uzgodnionej ceny zakupu. Pozostały deficyt miał zostać zlikwidowany w wyniku dokonania koniecznego podporządkowania wierzytelności i odstąpienia od roszczeń przez WAK. |
| --- | --- |

(28)

W obliczu zbliżającej się niewypłacalności spółka GfW zwróciła się do niektórych wierzycieli (WAK, plantatorów winorośli oraz około 130 handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi biorącymi udział w transakcji kupna opisanej w motywie 18) o odstąpienie od części niespłaconych roszczeń, aby umożliwić spółce dalsze prowadzenie działalności. W przypadku plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi odstąpienie to miało obejmować 90 % przysługujących należności, co oznaczało, że uzyskaliby oni zaledwie dodatkowe 2 % uzgodnionej ceny zakupu. Pozostały deficyt miał zostać zlikwidowany w wyniku dokonania koniecznego podporządkowania wierzytelności i odstąpienia od roszczeń przez WAK.

| (29) | Jako główny wierzyciel (zob. tabela 1) o słabszej pozycji w zakresie zabezpieczenia, WAK miał istotny interes w zapobieżeniu zbliżającej się niewypłacalności. W związku z tym próbował nakłonić plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi do wyrażenia zgody na odstąpienie od dochodzenia części należnych im wierzytelności. W dniu 4 grudnia 2000 r. WAK podpisał również pisemne porozumienie ze spółką GfW, w którym zgodził się na podporządkowanie części nieuregulowanych wierzytelności – których wartość odpowiadała wysokości deficytu spółki GfW – na rzecz pozostałych wierzycieli. Kwota końcowa podporządkowanych wierzytelności miała zostać określona dopiero po otrzymaniu deklaracji plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi o odstąpieniu od roszczeń, aby ograniczyć wysokość podporządkowywanej kwoty do minimum. Uzgodniono również, że jeżeli okazałoby się to niezbędne do uniknięcia konieczności przeprowadzenia postępowania upadłościowego na późniejszym etapie, WAK odstąpiłby od roszczeń o wartości równej wartości podporządkowanych wierzytelności. |
| --- | --- |

(29)

Jako główny wierzyciel (zob. tabela 1) o słabszej pozycji w zakresie zabezpieczenia, WAK miał istotny interes w zapobieżeniu zbliżającej się niewypłacalności. W związku z tym próbował nakłonić plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi do wyrażenia zgody na odstąpienie od dochodzenia części należnych im wierzytelności. W dniu 4 grudnia 2000 r. WAK podpisał również pisemne porozumienie ze spółką GfW, w którym zgodził się na podporządkowanie części nieuregulowanych wierzytelności – których wartość odpowiadała wysokości deficytu spółki GfW – na rzecz pozostałych wierzycieli. Kwota końcowa podporządkowanych wierzytelności miała zostać określona dopiero po otrzymaniu deklaracji plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi o odstąpieniu od roszczeń, aby ograniczyć wysokość podporządkowywanej kwoty do minimum. Uzgodniono również, że jeżeli okazałoby się to niezbędne do uniknięcia konieczności przeprowadzenia postępowania upadłościowego na późniejszym etapie, WAK odstąpiłby od roszczeń o wartości równej wartości podporządkowanych wierzytelności.

| (30) | 1 700 spośród 2 700 plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi wyraziło gotowość do odstąpienia od 90 % przysługujących im pozostałych roszczeń, co odpowiadało około 60 % kwoty wierzytelności tej grupy rozumianej jako całość. Jednak pozostali plantatorzy winorośli i handlowcy prowadzący obrót produktami winiarskimi albo wprost odmówili wyrażenia zgody na zastosowanie takiego rozwiązania, albo nie odpowiedzieli na złożony wniosek. Oczywiste było, że niektórzy z nich nie zdecydowali się na odstąpienie od przysługujących im roszczeń z uwagi na swoją silniejszą pozycję w zakresie zabezpieczenia – niektórzy z nich przedłużyli zastrzeżenie własności i otrzymali już wpłatę zaliczkową w wysokości 80 % uzgodnionej ceny. Oznaczało to, że wysokość ich dochodów w przypadku przeprowadzenia postępowania upadłościowego byłaby wyższa niż oferowana kwota w wysokości 2 % uzgodnionej ceny zakupu. |
| --- | --- |

(30)

1 700 spośród 2 700 plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi wyraziło gotowość do odstąpienia od 90 % przysługujących im pozostałych roszczeń, co odpowiadało około 60 % kwoty wierzytelności tej grupy rozumianej jako całość. Jednak pozostali plantatorzy winorośli i handlowcy prowadzący obrót produktami winiarskimi albo wprost odmówili wyrażenia zgody na zastosowanie takiego rozwiązania, albo nie odpowiedzieli na złożony wniosek. Oczywiste było, że niektórzy z nich nie zdecydowali się na odstąpienie od przysługujących im roszczeń z uwagi na swoją silniejszą pozycję w zakresie zabezpieczenia – niektórzy z nich przedłużyli zastrzeżenie własności i otrzymali już wpłatę zaliczkową w wysokości 80 % uzgodnionej ceny. Oznaczało to, że wysokość ich dochodów w przypadku przeprowadzenia postępowania upadłościowego byłaby wyższa niż oferowana kwota w wysokości 2 % uzgodnionej ceny zakupu.

| (31) | Ponadto szereg plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi złożyło skargi przeciwko spółce GfW – skargi te zostały rozpatrzone przez sąd, który zaproponował zawarcie ugody z każdym z nich. Zgodnie z warunkami ugód spółka GfW miała spłacić 70 % pozostałych wierzytelności, a 30 % miało zostać umorzone. Sąd zdecydował również, że spółka GfW będzie musiała ponieść 80 % kosztów opłat sądowych. Inne sądy zaproponowały podobne ugody, i mając ten fakt na uwadze spółka GfW nie mogła już oczekiwać, że pozostali plantatorzy winorośli i handlowcy prowadzący obrót produktami winiarskimi wyraziliby zgodę na odstąpienie od 90 % przysługujących im pozostałych roszczeń. Ponadto szereg plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi zadeklarowało, że w tej sytuacji będą żądali spłaty całości pozostałych 20 % roszczeń. |
| --- | --- |

(31)

Ponadto szereg plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi złożyło skargi przeciwko spółce GfW – skargi te zostały rozpatrzone przez sąd, który zaproponował zawarcie ugody z każdym z nich. Zgodnie z warunkami ugód spółka GfW miała spłacić 70 % pozostałych wierzytelności, a 30 % miało zostać umorzone. Sąd zdecydował również, że spółka GfW będzie musiała ponieść 80 % kosztów opłat sądowych. Inne sądy zaproponowały podobne ugody, i mając ten fakt na uwadze spółka GfW nie mogła już oczekiwać, że pozostali plantatorzy winorośli i handlowcy prowadzący obrót produktami winiarskimi wyraziliby zgodę na odstąpienie od 90 % przysługujących im pozostałych roszczeń. Ponadto szereg plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi zadeklarowało, że w tej sytuacji będą żądali spłaty całości pozostałych 20 % roszczeń.

| (32) | § 305a niemieckiego prawa upadłościowego stanowi, że ugoda pozasądowa (außergerichtliche Einigung), mająca na celu uniknięcie spłaty zadłużenia, nie dochodzi do skutku, jeżeli jeden wierzyciel zdecyduje się podjąć egzekucję po rozpoczęciu negocjacji dotyczących zawarcia takiej ugody. |
| --- | --- |

(32)

§ 305a niemieckiego prawa upadłościowego stanowi, że ugoda pozasądowa (außergerichtliche Einigung), mająca na celu uniknięcie spłaty zadłużenia, nie dochodzi do skutku, jeżeli jeden wierzyciel zdecyduje się podjąć egzekucję po rozpoczęciu negocjacji dotyczących zawarcia takiej ugody.

| (33) | W związku z tym, wbrew swojemu początkowemu oczekiwaniu, spółka GfW nie mogła już liczyć na to, że plantatorzy winorośli i handlowcy prowadzący obrót produktami winiarskimi odstąpią od jakichkolwiek przysługujących im roszczeń. Zamiast tego spółka GfW podpisała w dniu 21 lutego 2001 r. umowę z WAK, zgodnie z którą WAK zgodził się w pełni pokryć deficyt spółki GfW z 2000 r. poprzez odstąpienie od przysługujących mu roszczeń w wysokości 5 005 441,60 EUR. Od pozostałej do spłaty kwoty zadłużenia za okres od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2001 r. nie będą naliczane żadne odsetki. W umowie stwierdzono również, że pozostałe należności przysługujące plantatorom winorośli i handlowcom prowadzącym obrót produktami winiarskimi zostaną w pełni uregulowane. W ten sposób zagwarantowano zabezpieczenie niepodporządkowanych wierzytelności przysługujących WAK, zlikwidowano deficyt oraz tymczasowo uniknięto konieczności przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego, a spółka GfW mogła w dalszym ciągu prowadzić działalność. |
| --- | --- |

(33)

W związku z tym, wbrew swojemu początkowemu oczekiwaniu, spółka GfW nie mogła już liczyć na to, że plantatorzy winorośli i handlowcy prowadzący obrót produktami winiarskimi odstąpią od jakichkolwiek przysługujących im roszczeń. Zamiast tego spółka GfW podpisała w dniu 21 lutego 2001 r. umowę z WAK, zgodnie z którą WAK zgodził się w pełni pokryć deficyt spółki GfW z 2000 r. poprzez odstąpienie od przysługujących mu roszczeń w wysokości 5 005 441,60 EUR. Od pozostałej do spłaty kwoty zadłużenia za okres od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2001 r. nie będą naliczane żadne odsetki. W umowie stwierdzono również, że pozostałe należności przysługujące plantatorom winorośli i handlowcom prowadzącym obrót produktami winiarskimi zostaną w pełni uregulowane. W ten sposób zagwarantowano zabezpieczenie niepodporządkowanych wierzytelności przysługujących WAK, zlikwidowano deficyt oraz tymczasowo uniknięto konieczności przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego, a spółka GfW mogła w dalszym ciągu prowadzić działalność.

| (34) | W okresie od dnia 1 listopada 2000 r. do dnia 31 grudnia 2000 r. spółka GfW spłaciła swoje zobowiązania z tytułu pożyczki w wysokości 1 440 446,92 EUR na rzecz WAK. W latach 2001–2005 spółka GfW w dalszym ciągu prowadziła działalność i dokonywała regularnej spłaty zaciągniętej przez siebie pożyczki na rzecz WAK, zwracając łącznie 3 728 969,40 EUR. Ponadto w 2001 r. spółka GfW spłaciła odsetki o łącznej kwocie 149 757,16 EUR na rzecz WAK. |
| --- | --- |

(34)

W okresie od dnia 1 listopada 2000 r. do dnia 31 grudnia 2000 r. spółka GfW spłaciła swoje zobowiązania z tytułu pożyczki w wysokości 1 440 446,92 EUR na rzecz WAK. W latach 2001–2005 spółka GfW w dalszym ciągu prowadziła działalność i dokonywała regularnej spłaty zaciągniętej przez siebie pożyczki na rzecz WAK, zwracając łącznie 3 728 969,40 EUR. Ponadto w 2001 r. spółka GfW spłaciła odsetki o łącznej kwocie 149 757,16 EUR na rzecz WAK.

| (35) | Z uwagi na zmniejszenie obrotu osiąganego przez spółkę GfW w stałych obszarach prowadzonej przez nią działalności, a także ze względu na niedostateczny poziom kapitalizacji, spółka GfW podjęła decyzję o zaprzestaniu wszelkiej prowadzonej przez siebie działalności i likwidacji spółki do dnia 31 grudnia 2004 r. Wszystkie pozostałe zapasy w ramach pozostałych obszarów prowadzonej przez spółkę działalności zostały sprzedane. Cały dochód został przeznaczony na spłatę zadłużenia wobec WAK. W umowie z nabywcą (osobą prywatną) uzgodniono, że wartość wszystkich pozostałych zapasów wymienionych w spisie inwentaryzacyjnym sporządzonym w dniu 31 grudnia 2004 r. zostanie przekazana WAK pod koniec 2005 r. Wartość ta odpowiadałaby wartości pierwotnej transakcji zakupu, wynoszącej 79 579,79 EUR. |
| --- | --- |

(35)

Z uwagi na zmniejszenie obrotu osiąganego przez spółkę GfW w stałych obszarach prowadzonej przez nią działalności, a także ze względu na niedostateczny poziom kapitalizacji, spółka GfW podjęła decyzję o zaprzestaniu wszelkiej prowadzonej przez siebie działalności i likwidacji spółki do dnia 31 grudnia 2004 r. Wszystkie pozostałe zapasy w ramach pozostałych obszarów prowadzonej przez spółkę działalności zostały sprzedane. Cały dochód został przeznaczony na spłatę zadłużenia wobec WAK. W umowie z nabywcą (osobą prywatną) uzgodniono, że wartość wszystkich pozostałych zapasów wymienionych w spisie inwentaryzacyjnym sporządzonym w dniu 31 grudnia 2004 r. zostanie przekazana WAK pod koniec 2005 r. Wartość ta odpowiadałaby wartości pierwotnej transakcji zakupu, wynoszącej 79 579,79 EUR.

| (36) | Spółka GfW została ostatecznie rozwiązana w dniu 1 czerwca 2005 r. i usunięta z rejestru handlowego w 2006 r. Nie istnieje żaden następca prawny lub jakikolwiek inny podmiot prawny, od którego można by odzyskać pomoc. |
| --- | --- |

(36)

Spółka GfW została ostatecznie rozwiązana w dniu 1 czerwca 2005 r. i usunięta z rejestru handlowego w 2006 r. Nie istnieje żaden następca prawny lub jakikolwiek inny podmiot prawny, od którego można by odzyskać pomoc.

| (37) | Do dnia 31 grudnia 2005 r. spłacono 9 897 154,65 EUR kwoty długu oraz 793 994,99 EUR odsetek. Po likwidacji pozostałych aktywów spółki GfW (87 079,79 EUR), pozostałe należności w wysokości 313 000 EUR przysługujące WAK zostały uznane za nieściągalne i zostały odpisane. W związku z tym część pożyczki, która nigdy nie została spłacona, wynosiła łącznie 5 318 441,60 EUR (oryginalna kwota roszczeń, od których odstąpiono w wysokości 5 005 441,60 EUR, powiększona o kwotę zaległych roszczeń w wysokości 313 000 EUR pozostałych po likwidacji spółki). |
| --- | --- |

(37)

Do dnia 31 grudnia 2005 r. spłacono 9 897 154,65 EUR kwoty długu oraz 793 994,99 EUR odsetek. Po likwidacji pozostałych aktywów spółki GfW (87 079,79 EUR), pozostałe należności w wysokości 313 000 EUR przysługujące WAK zostały uznane za nieściągalne i zostały odpisane. W związku z tym część pożyczki, która nigdy nie została spłacona, wynosiła łącznie 5 318 441,60 EUR (oryginalna kwota roszczeń, od których odstąpiono w wysokości 5 005 441,60 EUR, powiększona o kwotę zaległych roszczeń w wysokości 313 000 EUR pozostałych po likwidacji spółki).

II.7.   Charakter i intensywność pomocy

| (38) | Pożyczka w wysokości 15 302 696,25 EUR została przyznana przez WAK na rzecz spółki GfW w 1999 r. na okres od 12 do 18 miesięcy i była wypłacona w kilku ratach:






  (w EUR) |
| --- | --- |
| 11.11.1999 r. | 5 936 061,62 |
| 25.11.1999 r. | 6 868 777,04 |
| 1.12.1999 r. | 585 429,72 |
| 13.12.1999 r. | 112 110,66 |
| 17.12.1999 r. | 1 800 317,21 |
| Ogółem | 15 302 696,25 |

(38)

Pożyczka w wysokości 15 302 696,25 EUR została przyznana przez WAK na rzecz spółki GfW w 1999 r. na okres od 12 do 18 miesięcy i była wypłacona w kilku ratach:

(w EUR)

11.11.1999 r.

5 936 061,62

25.11.1999 r.

6 868 777,04

1.12.1999 r.

585 429,72

13.12.1999 r.

112 110,66

17.12.1999 r.

1 800 317,21

Ogółem

15 302 696,25

| (39) | Wysokość zastosowanych stóp procentowych przedstawiała się następująco:






  4. kwartał 1999 r. | 3,28 % |
| --- | --- | --- |
| 1. kwartał 2000 r. | 3,51 % |
| 2. kwartał 2000 r. | 4,15 % |
| 3. kwartał 2000 r. | 4,80 % |
| 4. kwartał 2000 r. | 5,15 % |
| 2001 | 4,55 %–5,25 % |

(39)

Wysokość zastosowanych stóp procentowych przedstawiała się następująco:

4. kwartał 1999 r.

3,28 %

1. kwartał 2000 r.

3,51 %

2. kwartał 2000 r.

4,15 %

3. kwartał 2000 r.

4,80 %

4. kwartał 2000 r.

5,15 %

2001

4,55 %–5,25 %

| (40) | W dniu 11 listopada 1999 r. dostawcy otrzymali wpłatę zaliczkową w wysokości 80 % uzgodnionej ceny. Ponadto w konsekwencji przedłużenia zastrzeżenia własności w odniesieniu do niektórych dostawców, które nie wygasłoby w momencie przetwarzania, łączenia lub mieszania, część zapasów została wykorzystana do zabezpieczenia pozostałych przysługujących tym dostawcom roszczeń w wysokości 20 %. Uzgodniono również, że zapasy będą stanowiły zabezpieczenie przyznane na rzecz WAK. Z uwagi na zastrzeżenie własności WAK miał jednak prawo tylko do części zapasów do momentu uregulowania wierzytelności objętych przedłużonym zastrzeżeniem własności. W związku z tym większa część ryzyka związanego z wahaniami cen spoczywała na spółce GfW i jej wierzycielach, spośród których głównym wierzycielem był WAK. |
| --- | --- |

(40)

W dniu 11 listopada 1999 r. dostawcy otrzymali wpłatę zaliczkową w wysokości 80 % uzgodnionej ceny. Ponadto w konsekwencji przedłużenia zastrzeżenia własności w odniesieniu do niektórych dostawców, które nie wygasłoby w momencie przetwarzania, łączenia lub mieszania, część zapasów została wykorzystana do zabezpieczenia pozostałych przysługujących tym dostawcom roszczeń w wysokości 20 %. Uzgodniono również, że zapasy będą stanowiły zabezpieczenie przyznane na rzecz WAK. Z uwagi na zastrzeżenie własności WAK miał jednak prawo tylko do części zapasów do momentu uregulowania wierzytelności objętych przedłużonym zastrzeżeniem własności. W związku z tym większa część ryzyka związanego z wahaniami cen spoczywała na spółce GfW i jej wierzycielach, spośród których głównym wierzycielem był WAK.

| (41) | Od pożyczki przyznanej przez WAK spółce GfW zapłacono wyłącznie odsetki w ograniczonej wysokości: od dnia 11 listopada 1999 r. do dnia 31 grudnia 1999 r. (stopa w wysokości 3,28 %), od dnia 1 stycznia 2000 r. do dnia 31 grudnia 2000 r. (3,51–5,15 %) i od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2001 r. (4,55–5,25 %). Po 31 grudnia 2001 r. nie żądano spłaty żadnych dalszych odsetek. |
| --- | --- |

(41)

Od pożyczki przyznanej przez WAK spółce GfW zapłacono wyłącznie odsetki w ograniczonej wysokości: od dnia 11 listopada 1999 r. do dnia 31 grudnia 1999 r. (stopa w wysokości 3,28 %), od dnia 1 stycznia 2000 r. do dnia 31 grudnia 2000 r. (3,51–5,15 %) i od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2001 r. (4,55–5,25 %). Po 31 grudnia 2001 r. nie żądano spłaty żadnych dalszych odsetek.

| (42) | Biorąc pod uwagę ryzyko, jakie WAK podjął, pożyczając pieniądze spółce GfW, poza standardowymi odsetkami należało dodatkowo naliczyć znaczną premię z tytułu ryzyka. Ponieważ kwota odsetek nie została powiększona o taką premię z tytułu ryzyka, w momencie przyznawania pożyczka zawierała element pomocy. Wartość tego elementu pomocy można obliczyć jako różnicę między zastosowaną stopą oprocentowania a rynkową stopą procentową powiększoną o premię z tytułu ryzyka, która powinna była zostać naliczona. |
| --- | --- |

(42)

Biorąc pod uwagę ryzyko, jakie WAK podjął, pożyczając pieniądze spółce GfW, poza standardowymi odsetkami należało dodatkowo naliczyć znaczną premię z tytułu ryzyka. Ponieważ kwota odsetek nie została powiększona o taką premię z tytułu ryzyka, w momencie przyznawania pożyczka zawierała element pomocy. Wartość tego elementu pomocy można obliczyć jako różnicę między zastosowaną stopą oprocentowania a rynkową stopą procentową powiększoną o premię z tytułu ryzyka, która powinna była zostać naliczona.

| (43) | Zgodnie z obwieszczeniem Komisji w sprawie metody określania stóp referencyjnych i dyskontowych (8), zmienionym obwieszczeniem Komisji w sprawie dostosowań technicznych metody określania stóp referencyjnych i dyskontowych (9) obowiązującym w omawianym okresie, wysokość bazowej stopy odniesienia dla Niemiec wynosiła między 5,23 a 6,33 %. Zgodnie z obwieszczeniem ustalona stopa odniesienia stanowi dolny punkt interwencji, który może zostać podniesiony w sytuacjach związanych ze szczególnym ryzykiem (np. w przypadku przedsiębiorstwa zagrożonego lub jeżeli nie zostało zapewnione zabezpieczenie normalnie wymagane przez banki). W takich przypadkach wysokość premii może wynosić do 400 punktów bazowych lub więcej, gdyby żaden bank prywatny nie zgodził się na przyznanie danej pożyczki. |
| --- | --- |

(43)

Zgodnie z obwieszczeniem Komisji w sprawie metody określania stóp referencyjnych i dyskontowych (8), zmienionym obwieszczeniem Komisji w sprawie dostosowań technicznych metody określania stóp referencyjnych i dyskontowych (9) obowiązującym w omawianym okresie, wysokość bazowej stopy odniesienia dla Niemiec wynosiła między 5,23 a 6,33 %. Zgodnie z obwieszczeniem ustalona stopa odniesienia stanowi dolny punkt interwencji, który może zostać podniesiony w sytuacjach związanych ze szczególnym ryzykiem (np. w przypadku przedsiębiorstwa zagrożonego lub jeżeli nie zostało zapewnione zabezpieczenie normalnie wymagane przez banki). W takich przypadkach wysokość premii może wynosić do 400 punktów bazowych lub więcej, gdyby żaden bank prywatny nie zgodził się na przyznanie danej pożyczki.

| (44) | Według Niemiec wysokość stóp procentowych nakładanych przez niemieckie banki w tym samym okresie w odniesieniu do podobnych kredytów wahała się między 5,25–6,50 % (VR-Bank Südliche Winstrasse e.G.) a 5,40–6 % (Die Kreissparkasse Bad Dürkheim). |
| --- | --- |

(44)

Według Niemiec wysokość stóp procentowych nakładanych przez niemieckie banki w tym samym okresie w odniesieniu do podobnych kredytów wahała się między 5,25–6,50 % (VR-Bank Südliche Winstrasse e.G.) a 5,40–6 % (Die Kreissparkasse Bad Dürkheim).

II.8.   Czas trwania środka

| (45) | Środek jednorazowy. |
| --- | --- |

(45)

Środek jednorazowy.

II.9.   Powody wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego

| (46) | Komisja wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające określone w art. 108 ust. 2 TFUE, ponieważ podejrzewała, że podporządkowanie należności i odstąpienie od roszczeń mogło stanowić pomoc państwa w rozumieniu art. 107 TFUE. |
| --- | --- |

(46)

Komisja wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające określone w art. 108 ust. 2 TFUE, ponieważ podejrzewała, że podporządkowanie należności i odstąpienie od roszczeń mogło stanowić pomoc państwa w rozumieniu art. 107 TFUE.

| (47) | Na podstawie informacji dostępnych w momencie wstępnego wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego Komisja zbadała w szczególności kwestię, czy podporządkowanie należności i odstąpienie od roszczeń przeprowadzono zgodnie z „testem prywatnego wierzyciela”. |
| --- | --- |

(47)

Na podstawie informacji dostępnych w momencie wstępnego wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego Komisja zbadała w szczególności kwestię, czy podporządkowanie należności i odstąpienie od roszczeń przeprowadzono zgodnie z „testem prywatnego wierzyciela”.

| (48) | W ramach testu prywatnego wierzyciela ocenia się, czy w tych samych warunkach rynkowych wierzyciel prywatny postąpiłby lub czy postąpił tak jak wierzyciel publiczny. W omawianym przypadku w dniu 31 października 2000 r. roszczenia wierzycieli prywatnych w stosunku do GfW wynosiły łącznie 5,5 mln EUR, jednak żaden z nich nie odstąpił od swoich roszczeń. W sprawozdaniu niezależnego audytora faktycznie wykazano, że z ekonomicznego punktu widzenia podporządkowanie i odstąpienie od części swoich wierzytelności przez WAK było uzasadnione, jednak nie wyjaśniono w nim powodu, dla którego żaden z pozostałych wierzycieli nie był gotowy na odstąpienie od własnych roszczeń. |
| --- | --- |

(48)

W ramach testu prywatnego wierzyciela ocenia się, czy w tych samych warunkach rynkowych wierzyciel prywatny postąpiłby lub czy postąpił tak jak wierzyciel publiczny. W omawianym przypadku w dniu 31 października 2000 r. roszczenia wierzycieli prywatnych w stosunku do GfW wynosiły łącznie 5,5 mln EUR, jednak żaden z nich nie odstąpił od swoich roszczeń. W sprawozdaniu niezależnego audytora faktycznie wykazano, że z ekonomicznego punktu widzenia podporządkowanie i odstąpienie od części swoich wierzytelności przez WAK było uzasadnione, jednak nie wyjaśniono w nim powodu, dla którego żaden z pozostałych wierzycieli nie był gotowy na odstąpienie od własnych roszczeń.

| (49) | Wszczynając formalne postępowanie wyjaśniające, Komisja stwierdziła, że w czasie wszczęcia postępowania nie można było wykluczyć, że podporządkowanie wierzytelności i odstąpienie WAK od roszczeń (pożyczki na rzecz GfW i spłat przyszłych odsetek od tej pożyczki) nie było zgodne z testem prywatnego wierzyciela, jako że miały one większy zakres niż było to absolutnie konieczne i były zbyt korzystne nie tylko dla GfW, ale również innych wierzycieli (w pierwszej kolejności plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi), których wierzytelności zostały uregulowane w całości. |
| --- | --- |

(49)

Wszczynając formalne postępowanie wyjaśniające, Komisja stwierdziła, że w czasie wszczęcia postępowania nie można było wykluczyć, że podporządkowanie wierzytelności i odstąpienie WAK od roszczeń (pożyczki na rzecz GfW i spłat przyszłych odsetek od tej pożyczki) nie było zgodne z testem prywatnego wierzyciela, jako że miały one większy zakres niż było to absolutnie konieczne i były zbyt korzystne nie tylko dla GfW, ale również innych wierzycieli (w pierwszej kolejności plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi), których wierzytelności zostały uregulowane w całości.

| (50) | Wszczęte formalne postępowanie wyjaśniające rozszerzono następnie na sprawę udzielenia pożyczki. W szczególności wyrażono wątpliwości w odniesieniu do kwestii, czy udzielenie pożyczki odbyło się na warunkach rynkowych (nie pobrano żadnej premii z tytułu ryzyka) i z wystarczającym zabezpieczeniem. |
| --- | --- |

(50)

Wszczęte formalne postępowanie wyjaśniające rozszerzono następnie na sprawę udzielenia pożyczki. W szczególności wyrażono wątpliwości w odniesieniu do kwestii, czy udzielenie pożyczki odbyło się na warunkach rynkowych (nie pobrano żadnej premii z tytułu ryzyka) i z wystarczającym zabezpieczeniem.

| (51) | W ramach rozszerzenia formalnego postępowania wyjaśniającego ponownie wyrażono wątpliwość dotyczącą ewentualnej pomocy udzielonej plantatorom winorośli i handlowcom prowadzącym obrót produktami winiarskimi. Z informacji dostępnych w tamtym czasie zdawało się wynikać, że cena zapłacona za moszcz była wyższa od odpowiedniej ceny rynkowej, że celem transakcji nie było uzyskanie maksymalnych zysków, ale wsparcie rynku wina i moszczu oraz że bezpieczna pozycja, jaką uzyskali plantatorzy winorośli i handlowcy prowadzący obrót produktami winiarskimi na mocy umowy sprzedaży, była korzystniejsza od pozycji, jaką uzyskano by w normalnych okolicznościach. |
| --- | --- |

(51)

W ramach rozszerzenia formalnego postępowania wyjaśniającego ponownie wyrażono wątpliwość dotyczącą ewentualnej pomocy udzielonej plantatorom winorośli i handlowcom prowadzącym obrót produktami winiarskimi. Z informacji dostępnych w tamtym czasie zdawało się wynikać, że cena zapłacona za moszcz była wyższa od odpowiedniej ceny rynkowej, że celem transakcji nie było uzyskanie maksymalnych zysków, ale wsparcie rynku wina i moszczu oraz że bezpieczna pozycja, jaką uzyskali plantatorzy winorośli i handlowcy prowadzący obrót produktami winiarskimi na mocy umowy sprzedaży, była korzystniejsza od pozycji, jaką uzyskano by w normalnych okolicznościach.

| (52) | Wątpliwość dotyczącą ceny podkreślono w dokumentach przedstawionych przez Niemcy po pierwszym wszczęciu postępowania, w których wykazano wahania ceny za litr wina stołowego (bez VAT) w 1999 r. w regionie Pfalz-Rheinhessen od ceny minimalnej wynoszącej 0,26 EUR (październik/listopad) do 0,30 EUR (czerwiec–wrzesień), 0,35 EUR (kwiecień) i do ceny maksymalnej wynoszącej 1,10 EUR (luty, czerwiec, listopad/grudzień). Minimalna cena rynkowa, którą można było osiągnąć dla wina stołowego w czasie udzielenia pożyczki, wynosiła zatem 0,26 EUR za litr. |
| --- | --- |

(52)

Wątpliwość dotyczącą ceny podkreślono w dokumentach przedstawionych przez Niemcy po pierwszym wszczęciu postępowania, w których wykazano wahania ceny za litr wina stołowego (bez VAT) w 1999 r. w regionie Pfalz-Rheinhessen od ceny minimalnej wynoszącej 0,26 EUR (październik/listopad) do 0,30 EUR (czerwiec–wrzesień), 0,35 EUR (kwiecień) i do ceny maksymalnej wynoszącej 1,10 EUR (luty, czerwiec, listopad/grudzień). Minimalna cena rynkowa, którą można było osiągnąć dla wina stołowego w czasie udzielenia pożyczki, wynosiła zatem 0,26 EUR za litr.

| (53) | Średnia cena zakupu w wysokości 0,38 EUR za litr wydawała się zatem wyższa od najniższej ceny rynkowej wynoszącej około 0,26 EUR za litr. |
| --- | --- |

(53)

Średnia cena zakupu w wysokości 0,38 EUR za litr wydawała się zatem wyższa od najniższej ceny rynkowej wynoszącej około 0,26 EUR za litr.

III.   SKARGI I INFORMACJE OD OSÓB TRZECICH

| (54) | Komisja otrzymała informacje, z których wynika, że powyższe odstąpienie od roszczeń zostało sfinansowane z funduszy WAK. Twierdzono, że kraj związkowy Nadrenia-Palatynat, jako organ publiczny finansujący WAK, ze względu na zmniejszony kapitał własny WAK zbadał możliwość dokonania zastrzyku kapitałowego, jednak ostatecznie tego zaniechał. |
| --- | --- |

(54)

Komisja otrzymała informacje, z których wynika, że powyższe odstąpienie od roszczeń zostało sfinansowane z funduszy WAK. Twierdzono, że kraj związkowy Nadrenia-Palatynat, jako organ publiczny finansujący WAK, ze względu na zmniejszony kapitał własny WAK zbadał możliwość dokonania zastrzyku kapitałowego, jednak ostatecznie tego zaniechał.

| (55) | Do Komisji wpłynęła skarga dotycząca rzekomej pomocy państwa związanej z odstąpieniem od roszczeń przez WAK. Skarżący oświadczył, że GfW konkuruje w sprzedaży destylatów winnych i, wskutek przedmiotowego odstąpienia od roszczeń na korzyść tego przedsiębiorstwa, konkurenci będą mieli duże problemy ze sprzedażą ich własnych produktów. Skarżący przedstawił szereg artykułów prasowych zawierających informacje dotyczące odstąpienia od roszczeń przez WAK na korzyść GfW. |
| --- | --- |

(55)

Do Komisji wpłynęła skarga dotycząca rzekomej pomocy państwa związanej z odstąpieniem od roszczeń przez WAK. Skarżący oświadczył, że GfW konkuruje w sprzedaży destylatów winnych i, wskutek przedmiotowego odstąpienia od roszczeń na korzyść tego przedsiębiorstwa, konkurenci będą mieli duże problemy ze sprzedażą ich własnych produktów. Skarżący przedstawił szereg artykułów prasowych zawierających informacje dotyczące odstąpienia od roszczeń przez WAK na korzyść GfW.

| (56) | Ten sam skarżący przekazał pismo, które otrzymał z biura prokuratora w Kaiserslautern (centralnego biura ds. przestępstw gospodarczych) w odpowiedzi na pismo, które wysłał do tego biura. W piśmie z biura prokuratora w Kaiserslautern podsumowuje się informacje otrzymane od skarżącego w formie artykułów i oświadczeń prasowych oraz informuje się skarżącego, że informacje, które wpłynęły do biura, nie dają podstaw do wszczęcia dochodzenia (strafrechtliches Ermittlungsverfahren einzuleiten). |
| --- | --- |

(56)

Ten sam skarżący przekazał pismo, które otrzymał z biura prokuratora w Kaiserslautern (centralnego biura ds. przestępstw gospodarczych) w odpowiedzi na pismo, które wysłał do tego biura. W piśmie z biura prokuratora w Kaiserslautern podsumowuje się informacje otrzymane od skarżącego w formie artykułów i oświadczeń prasowych oraz informuje się skarżącego, że informacje, które wpłynęły do biura, nie dają podstaw do wszczęcia dochodzenia (strafrechtliches Ermittlungsverfahren einzuleiten).

IV.   UWAGI ZAINTERESOWANYCH STRON

| (57) | W ramach formalnego postępowania wyjaśniającego do Komisji nie wpłynęły żadne uwagi. |
| --- | --- |

(57)

W ramach formalnego postępowania wyjaśniającego do Komisji nie wpłynęły żadne uwagi.

| (58) | Kolejne pisma ze strony skarżącego nadesłane po wstępnym wszczęciu postępowania nie zawierały żadnych nowych faktów lub argumentów. |
| --- | --- |

(58)

Kolejne pisma ze strony skarżącego nadesłane po wstępnym wszczęciu postępowania nie zawierały żadnych nowych faktów lub argumentów.

V.   UWAGI NIEMIEC

V.1.   Element pomocy w czasie udzielenia pożyczki

| (59) | Niemcy przedstawiły wyczerpujące informacje na temat warunków udzielenia GfW pożyczki przez WAK, które zawarto w opisie środka pomocy w sekcji II. |
| --- | --- |

(59)

Niemcy przedstawiły wyczerpujące informacje na temat warunków udzielenia GfW pożyczki przez WAK, które zawarto w opisie środka pomocy w sekcji II.

| (60) | W swoich uwagach Niemcy zgadzają się, że odsetki pobierane przez WAK od GfW z tytułu przedmiotowej pożyczki były niższe od rynkowych. Niemcy uznają, że różnica między stopą rynkową a zastosowaną stopą procentową stanowi pomoc na rzecz GfW w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. |
| --- | --- |

(60)

W swoich uwagach Niemcy zgadzają się, że odsetki pobierane przez WAK od GfW z tytułu przedmiotowej pożyczki były niższe od rynkowych. Niemcy uznają, że różnica między stopą rynkową a zastosowaną stopą procentową stanowi pomoc na rzecz GfW w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.

| (61) | Niemcy dostarczyły również dowody na likwidację i rozwiązanie spółki GfW w dniu 1 czerwca 2005 r. Wszystkie pozostałe zapasy w pozostałych obszarach prowadzonej przez spółkę działalności zostały sprzedane. Cały dochód został przeznaczony na spłatę zadłużenia wobec WAK. W umowie z nabywcą (osobą prywatną) uzgodniono, że wartość wszystkich pozostałych zapasów wymienionych w spisie inwentaryzacyjnym sporządzonym w dniu 31 grudnia 2004 r. zostanie przekazana WAK pod koniec 2005 r. Wartość ta odpowiadałaby wartości pierwotnej transakcji zakupu, wynoszącej 79 579,79 EUR. Spółka GfW została wykreślona z rejestru handlowego w 2006 r., nie pozostawiając po sobie żadnego następcy lub podmiotu prawnego, od którego można by odzyskać pomoc. Według Niemiec, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem (10), odzyskanie pomocy jest zatem niemożliwe. |
| --- | --- |

(61)

Niemcy dostarczyły również dowody na likwidację i rozwiązanie spółki GfW w dniu 1 czerwca 2005 r. Wszystkie pozostałe zapasy w pozostałych obszarach prowadzonej przez spółkę działalności zostały sprzedane. Cały dochód został przeznaczony na spłatę zadłużenia wobec WAK. W umowie z nabywcą (osobą prywatną) uzgodniono, że wartość wszystkich pozostałych zapasów wymienionych w spisie inwentaryzacyjnym sporządzonym w dniu 31 grudnia 2004 r. zostanie przekazana WAK pod koniec 2005 r. Wartość ta odpowiadałaby wartości pierwotnej transakcji zakupu, wynoszącej 79 579,79 EUR. Spółka GfW została wykreślona z rejestru handlowego w 2006 r., nie pozostawiając po sobie żadnego następcy lub podmiotu prawnego, od którego można by odzyskać pomoc. Według Niemiec, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem (10), odzyskanie pomocy jest zatem niemożliwe.

| (62) | Niemcy zapewniają, że udzielenie przez GfW zwykłego, rozszerzonego lub przedłużonego zastrzeżenia własności na rzecz plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi w związku ze sprzedażą moszczu było zgodne z powszechnie przyjętymi normami prowadzenia działalności. Niemcy zapewniają również, że akceptacja aktywów zabezpieczonych jako zabezpieczenia pomimo zastrzeżenia własności, co uczynił WAK w przypadku pożyczki na rzecz GfW, również jest zgodna z powszechnie przyjętymi normami prowadzenia działalności. |
| --- | --- |

(62)

Niemcy zapewniają, że udzielenie przez GfW zwykłego, rozszerzonego lub przedłużonego zastrzeżenia własności na rzecz plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi w związku ze sprzedażą moszczu było zgodne z powszechnie przyjętymi normami prowadzenia działalności. Niemcy zapewniają również, że akceptacja aktywów zabezpieczonych jako zabezpieczenia pomimo zastrzeżenia własności, co uczynił WAK w przypadku pożyczki na rzecz GfW, również jest zgodna z powszechnie przyjętymi normami prowadzenia działalności.

| (63) | Ponadto Niemcy twierdzą, że na jesieni 1999 r. GfW zakupiło moszcz po cenie rynkowej, ponieważ 60 % zakupionego moszczu stanowił moszcz wysokiej jakości (o minimum 60° w skali Oechslego), a nie zwykły moszcz przeznaczony do produkcji wina stołowego, jak założono przy wszczęciu postępowania. Według Niemiec wymagania jakościowe dotyczące produkcji wina musującego są wyższe od wymagań dotyczących wina stołowego (odpowiednio minimum 60° i 44° w skali Oechslego). Pozostałe 40 % moszczu stanowiło zwykły moszcz przeznaczony do produkcji wina stołowego i zostało zakupione w celu wykorzystania korzystnych warunków wynikających z destylacji prewencyjnej. |
| --- | --- |

(63)

Ponadto Niemcy twierdzą, że na jesieni 1999 r. GfW zakupiło moszcz po cenie rynkowej, ponieważ 60 % zakupionego moszczu stanowił moszcz wysokiej jakości (o minimum 60° w skali Oechslego), a nie zwykły moszcz przeznaczony do produkcji wina stołowego, jak założono przy wszczęciu postępowania. Według Niemiec wymagania jakościowe dotyczące produkcji wina musującego są wyższe od wymagań dotyczących wina stołowego (odpowiednio minimum 60° i 44° w skali Oechslego). Pozostałe 40 % moszczu stanowiło zwykły moszcz przeznaczony do produkcji wina stołowego i zostało zakupione w celu wykorzystania korzystnych warunków wynikających z destylacji prewencyjnej.

| (64) | W swoich uwagach Niemcy podkreślają, że koncepcja marketingowa w odniesieniu do 60 % zapasów polegała na zakupie dużych ilości moszczu wysokiej jakości, a następnie jego przetworzeniu na jednorodne partie wina bazowego przeznaczonego do produkcji wina musującego (Sektgrundwein) zgodnie z wymaganiami w zakresie jednorodności i wymaganiami jakościowymi wytwórni wina. Wino bazowe do produkcji wina musującego wymaga niskiej zawartości SO2 i wysokiej zawartości kwasów owocowych. GfW mogło osiągnąć taki efekt, wyłącznie kupując moszcz okresie jesiennej sprzedaży oraz przetwarzając samodzielnie moszcz w wino bazowe. |
| --- | --- |

(64)

W swoich uwagach Niemcy podkreślają, że koncepcja marketingowa w odniesieniu do 60 % zapasów polegała na zakupie dużych ilości moszczu wysokiej jakości, a następnie jego przetworzeniu na jednorodne partie wina bazowego przeznaczonego do produkcji wina musującego (Sektgrundwein) zgodnie z wymaganiami w zakresie jednorodności i wymaganiami jakościowymi wytwórni wina. Wino bazowe do produkcji wina musującego wymaga niskiej zawartości SO2 i wysokiej zawartości kwasów owocowych. GfW mogło osiągnąć taki efekt, wyłącznie kupując moszcz okresie jesiennej sprzedaży oraz przetwarzając samodzielnie moszcz w wino bazowe.

| (65) | Zgodnie z informacjami przedstawionymi przez Niemcy cena podstawowa płacona na rynku wina bazowego przeznaczonego do produkcji wina musującego za litr moszczu o 60° w skali Oechslego wynosiła 0,312 EUR na litr. Za każdy dodatkowy stopień w skali Oechslego (maksymalnie do 80° w skali Oechslego) płacono 0,005 EUR za litr. Zgodnie z tą zasadą plantatorom winorośli i handlowcom prowadzącym obrót produktami winiarskimi zapłacono za moszcz wysokiej jakości, stanowiący 60 % zakupionego moszczu. |
| --- | --- |

(65)

Zgodnie z informacjami przedstawionymi przez Niemcy cena podstawowa płacona na rynku wina bazowego przeznaczonego do produkcji wina musującego za litr moszczu o 60° w skali Oechslego wynosiła 0,312 EUR na litr. Za każdy dodatkowy stopień w skali Oechslego (maksymalnie do 80° w skali Oechslego) płacono 0,005 EUR za litr. Zgodnie z tą zasadą plantatorom winorośli i handlowcom prowadzącym obrót produktami winiarskimi zapłacono za moszcz wysokiej jakości, stanowiący 60 % zakupionego moszczu.

| (66) | W tym kontekście Niemcy wskazują na odpowiedni rynek. Ich zdaniem punktem odniesienia dla wspomnianych 60 % zapasów nie może być cena rynkowa zwykłego wina stołowego, ponieważ rynkiem odpowiednim dla GfW nie jest rynek zwykłego wina stołowego, ale rynek wyższej jakości wina bazowego przeznaczonego do produkcji wina musującego. Niemcy odnoszą się również do teorii substytucyjności, zgodnie z którą dwoma produktami nie handluje się na tym samym rynku, jeżeli nie można zastąpić jednego produktu drugim, nawet jeżeli cena jednego z nich ulegnie zmianie. W omawianym przypadku szczególne wymagania w zakresie moszczu i wina bazowego przeznaczonych do produkcji wina musującego uniemożliwiają zastąpienie ich zwykłym moszczem przeznaczonym do produkcji wina stołowego lub winem stołowym, nawet jeżeli cena wina stołowego uległaby znacznemu obniżeniu. Obniżenie ceny wina stołowego nie wpłynie zatem na cenę moszczu przeznaczonego do produkcji wina musującego, ponieważ jednego produktu nie można zastąpić drugim. |
| --- | --- |

(66)

W tym kontekście Niemcy wskazują na odpowiedni rynek. Ich zdaniem punktem odniesienia dla wspomnianych 60 % zapasów nie może być cena rynkowa zwykłego wina stołowego, ponieważ rynkiem odpowiednim dla GfW nie jest rynek zwykłego wina stołowego, ale rynek wyższej jakości wina bazowego przeznaczonego do produkcji wina musującego. Niemcy odnoszą się również do teorii substytucyjności, zgodnie z którą dwoma produktami nie handluje się na tym samym rynku, jeżeli nie można zastąpić jednego produktu drugim, nawet jeżeli cena jednego z nich ulegnie zmianie. W omawianym przypadku szczególne wymagania w zakresie moszczu i wina bazowego przeznaczonych do produkcji wina musującego uniemożliwiają zastąpienie ich zwykłym moszczem przeznaczonym do produkcji wina stołowego lub winem stołowym, nawet jeżeli cena wina stołowego uległaby znacznemu obniżeniu. Obniżenie ceny wina stołowego nie wpłynie zatem na cenę moszczu przeznaczonego do produkcji wina musującego, ponieważ jednego produktu nie można zastąpić drugim.

| (67) | Zgodnie z danymi statystycznymi dotyczącymi przywozu niemieckiego związku plantatorów winorośli (Deutsche Weinbauverband) w latach 1998–2001 cena rynkowa przywożonego białego wina, które ze względu na swoją wysoką jakość nadawało się do produkcji wina musującego, wynosiła 0,38 EUR za litr, czyli była znacznie wyższa od ceny w wysokości 0,26 EUR za litr wina stołowego notowanej na rynku. W swoich uwagach Niemcy stwierdzają, że istnieją dwa oddzielne rynki: zwykłego wina stołowego i moszczu przeznaczonego do produkcji wina stołowego oraz wysokiej jakości wina bazowego i wysokiej jakości moszczu przeznaczonych do produkcji wina musującego. |
| --- | --- |

(67)

Zgodnie z danymi statystycznymi dotyczącymi przywozu niemieckiego związku plantatorów winorośli (Deutsche Weinbauverband) w latach 1998–2001 cena rynkowa przywożonego białego wina, które ze względu na swoją wysoką jakość nadawało się do produkcji wina musującego, wynosiła 0,38 EUR za litr, czyli była znacznie wyższa od ceny w wysokości 0,26 EUR za litr wina stołowego notowanej na rynku. W swoich uwagach Niemcy stwierdzają, że istnieją dwa oddzielne rynki: zwykłego wina stołowego i moszczu przeznaczonego do produkcji wina stołowego oraz wysokiej jakości wina bazowego i wysokiej jakości moszczu przeznaczonych do produkcji wina musującego.

| (68) | Według Niemiec należy zatem uznać, że odpowiednim rynkiem w przypadku wina, którego nie przekazuje się do destylacji, nie jest rynek zwykłego wina stołowego (0,26 EUR za litr), lecz rynek wysokiej jakości wina bazowego przeznaczonego do produkcji wina musującego o znacznie wyższych osiągalnych cenach (0,38 EUR za litr). Niemcy uważają zatem, że cena zapłacona za moszcz przez GfW była zgodna z ceną rynkową odpowiedniego rynku i obejmowała zwykłą marżę zysku. |
| --- | --- |

(68)

Według Niemiec należy zatem uznać, że odpowiednim rynkiem w przypadku wina, którego nie przekazuje się do destylacji, nie jest rynek zwykłego wina stołowego (0,26 EUR za litr), lecz rynek wysokiej jakości wina bazowego przeznaczonego do produkcji wina musującego o znacznie wyższych osiągalnych cenach (0,38 EUR za litr). Niemcy uważają zatem, że cena zapłacona za moszcz przez GfW była zgodna z ceną rynkową odpowiedniego rynku i obejmowała zwykłą marżę zysku.

| (69) | Ponadto GfW planowało uczestniczyć w programach UE w zakresie przechowywania i destylacji (GfW już wcześniej zaoferowało świadczenie takich usług plantatorom winorośli). W ramach programu w zakresie przechowywania płacono 0,06 EUR za litr w przypadku 20 % zapasów, które następnie należało sprzedać jako wino bazowe przeznaczone do produkcji wina musującego. W ramach programu w zakresie destylacji płacono 0,50–0,55 EUR za litr w przypadku 40 % zapasów przekazanych do destylacji. |
| --- | --- |

(69)

Ponadto GfW planowało uczestniczyć w programach UE w zakresie przechowywania i destylacji (GfW już wcześniej zaoferowało świadczenie takich usług plantatorom winorośli). W ramach programu w zakresie przechowywania płacono 0,06 EUR za litr w przypadku 20 % zapasów, które następnie należało sprzedać jako wino bazowe przeznaczone do produkcji wina musującego. W ramach programu w zakresie destylacji płacono 0,50–0,55 EUR za litr w przypadku 40 % zapasów przekazanych do destylacji.

| (70) | W opinii Niemiec w czasie, w którym WAK udzieliło pożyczki GfW, możliwe było uzyskanie zysków z takiej działalności. Z jednej strony GfW zamierzało wykorzystać 40 % zakupionego moszczu do destylacji prewencyjnej w grudniu 1999 r. po cenie destylatu, która jest znacznie wyższa od ceny zakupu (0,50–0,55 EUR za litr). Z drugiej strony spodziewano się, że producenci wina musującego będą skłonni oferować stosunkowo dobre ceny (0,36–0,41 EUR za litr) za duże partie jednorodnego wina bazowego o gwarantowanej jakości. Niemcy uważają, że GfW mogło uzyskać średnie dochody ze sprzedaży w wysokości 0,44–0,46 EUR za litr, czyli znacznie powyżej średniej ceny wynoszącej 0,38 EUR za litr, płaconej plantatorom winorośli i handlowcom prowadzącym obrót produktami winiarskimi. |
| --- | --- |

(70)

W opinii Niemiec w czasie, w którym WAK udzieliło pożyczki GfW, możliwe było uzyskanie zysków z takiej działalności. Z jednej strony GfW zamierzało wykorzystać 40 % zakupionego moszczu do destylacji prewencyjnej w grudniu 1999 r. po cenie destylatu, która jest znacznie wyższa od ceny zakupu (0,50–0,55 EUR za litr). Z drugiej strony spodziewano się, że producenci wina musującego będą skłonni oferować stosunkowo dobre ceny (0,36–0,41 EUR za litr) za duże partie jednorodnego wina bazowego o gwarantowanej jakości. Niemcy uważają, że GfW mogło uzyskać średnie dochody ze sprzedaży w wysokości 0,44–0,46 EUR za litr, czyli znacznie powyżej średniej ceny wynoszącej 0,38 EUR za litr, płaconej plantatorom winorośli i handlowcom prowadzącym obrót produktami winiarskimi.

| (71) | Planowanie odbywało się w oparciu o następujące założenia w zakresie cen docelowych: | Objętość | Cena za litr (w EUR) |
| --- | --- | --- | --- |
| Destylacja | 40 % | 0,50–0,55 |
| Dotacja UE na przechowywanie wina/moszczu (1 rok): 0,06 EUR za litr oraz następnie sprzedaż w postaci wina bazowego przeznaczonego na wino musujące | 20 % | 0,435 |
| Sprzedaż w postaci wina bazowego przeznaczonego na wino musujące | 40 % | 0,375 |

(71)

Planowanie odbywało się w oparciu o następujące założenia w zakresie cen docelowych:

Objętość

Cena za litr (w EUR)

Destylacja

40 %

0,50–0,55

Dotacja UE na przechowywanie wina/moszczu (1 rok): 0,06 EUR za litr oraz następnie sprzedaż w postaci wina bazowego przeznaczonego na wino musujące

20 %

0,435

Sprzedaż w postaci wina bazowego przeznaczonego na wino musujące

40 %

0,375

| (72) | Na podstawie tych założeń oczekiwano średniej ceny sprzedaży wynoszącej 0,44–0,46 EUR za litr. |
| --- | --- |

(72)

Na podstawie tych założeń oczekiwano średniej ceny sprzedaży wynoszącej 0,44–0,46 EUR za litr.

| (73) | Powyższa prognozowana sprzedaż prowadziła do następujących obliczeń zysku: | Cena za litr (w EUR) |
| --- | --- | --- |
| Cena zakupu i przetwarzanie | 0,37–0,38 |
| Dochód ze sprzedaży wina bazowego przeznaczonego na wino musujące, z destylacji, z dotacji na przechowywanie | 0,44–0,46 |
| Oczekiwany zysk | 0,06–0,09 |

(73)

Powyższa prognozowana sprzedaż prowadziła do następujących obliczeń zysku:

Cena za litr (w EUR)

Cena zakupu i przetwarzanie

0,37–0,38

Dochód ze sprzedaży wina bazowego przeznaczonego na wino musujące, z destylacji, z dotacji na przechowywanie

0,44–0,46

Oczekiwany zysk

0,06–0,09

| (74) | Na podstawie łącznej objętości wynoszącej około 44 mln litrów oczekiwano uzyskania łącznego zysku w wysokości między 2,64 mln EUR a około 3,96 mln EUR. |
| --- | --- |

(74)

Na podstawie łącznej objętości wynoszącej około 44 mln litrów oczekiwano uzyskania łącznego zysku w wysokości między 2,64 mln EUR a około 3,96 mln EUR.

| (75) | Niemcy zwracają również uwagę, że wymieniona przez Komisję w decyzji o wszczęciu podstępowania cena rynkowa wina stołowego (0,26 EUR za litr) jest najniższym notowaniem dla wina stołowego w listopadzie 1999 r. Pełne notowania w listopadzie 1999 r. odpowiadają cenie rynkowej wina stołowego w granicach od 0,26 EUR do 0,56 EUR za litr. Ponadto była to pełna rozpiętość cenowa w całym 1999 r. W 2000 r. rozpiętość cen mieściła się między 0,20 EUR a 0,41 EUR za litr. Niemcy podkreślają również, że 60 % moszczu zakupionego przez GfW miało średnio 81° w skali Oechslego, czyli znacznie więcej niż wymagane 44° dla wina stołowego, co przełożyło się oczywiście na cenę moszczu uiszczoną przez GfW. |
| --- | --- |

(75)

Niemcy zwracają również uwagę, że wymieniona przez Komisję w decyzji o wszczęciu podstępowania cena rynkowa wina stołowego (0,26 EUR za litr) jest najniższym notowaniem dla wina stołowego w listopadzie 1999 r. Pełne notowania w listopadzie 1999 r. odpowiadają cenie rynkowej wina stołowego w granicach od 0,26 EUR do 0,56 EUR za litr. Ponadto była to pełna rozpiętość cenowa w całym 1999 r. W 2000 r. rozpiętość cen mieściła się między 0,20 EUR a 0,41 EUR za litr. Niemcy podkreślają również, że 60 % moszczu zakupionego przez GfW miało średnio 81° w skali Oechslego, czyli znacznie więcej niż wymagane 44° dla wina stołowego, co przełożyło się oczywiście na cenę moszczu uiszczoną przez GfW.

V.2.   Element pomocy w momencie podporządkowania wierzytelności i odstąpienia od roszczeń

| (76) | Według Niemiec po sporządzeniu śródrocznego sprawozdania finansowego w listopadzie 2000 r. ustalono, że spółce GfW grozi niewypłacalność. Deficyt spółki GfW wynosił wówczas około 6 mln EUR, co zostało potwierdzone przy sporządzaniu rocznego sprawozdania finansowego za 2000 r. Deficyt został spowodowany spadkiem wartości zasobów wciąż znajdujących się w posiadaniu spółki GfW wskutek gwałtownego spadku cen rynkowych, co oznaczało, że spółka GfW mogłaby sprzedać swoje zapasy wyłącznie po cenie niższej niż początkowo przewidywana. |
| --- | --- |

(76)

Według Niemiec po sporządzeniu śródrocznego sprawozdania finansowego w listopadzie 2000 r. ustalono, że spółce GfW grozi niewypłacalność. Deficyt spółki GfW wynosił wówczas około 6 mln EUR, co zostało potwierdzone przy sporządzaniu rocznego sprawozdania finansowego za 2000 r. Deficyt został spowodowany spadkiem wartości zasobów wciąż znajdujących się w posiadaniu spółki GfW wskutek gwałtownego spadku cen rynkowych, co oznaczało, że spółka GfW mogłaby sprzedać swoje zapasy wyłącznie po cenie niższej niż początkowo przewidywana.

| (77) | Zgodnie z informacjami przedstawionymi przez Niemcy w dniu 31 października 2000 r. roszczenia WAK wobec spółki GfW wynosiły ok. 10 mln EUR. Zabezpieczeniem WAK były aktywa zabezpieczone spółki GfW, których wartość wyceniono w tym samym czasie na 5,7 mln EUR. Aktywa te podlegały zastrzeżeniu własności (prostemu, rozszerzonemu lub przedłużonemu) przez plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi, które zdaniem Niemiec przyznawałoby im pierwszeństwo w przypadku niewypłacalności spółki. W związku z tym, zdaniem Niemiec, w przypadku postępowania w sprawie niewypłacalności spółka GfW musiałaby uregulować płatności o wartości ok. 3,5 mln EUR na rzecz plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi zanim mogłaby zrealizować płatności na rzecz jakiegokolwiek innego wierzyciela. |
| --- | --- |

(77)

Zgodnie z informacjami przedstawionymi przez Niemcy w dniu 31 października 2000 r. roszczenia WAK wobec spółki GfW wynosiły ok. 10 mln EUR. Zabezpieczeniem WAK były aktywa zabezpieczone spółki GfW, których wartość wyceniono w tym samym czasie na 5,7 mln EUR. Aktywa te podlegały zastrzeżeniu własności (prostemu, rozszerzonemu lub przedłużonemu) przez plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi, które zdaniem Niemiec przyznawałoby im pierwszeństwo w przypadku niewypłacalności spółki. W związku z tym, zdaniem Niemiec, w przypadku postępowania w sprawie niewypłacalności spółka GfW musiałaby uregulować płatności o wartości ok. 3,5 mln EUR na rzecz plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi zanim mogłaby zrealizować płatności na rzecz jakiegokolwiek innego wierzyciela.

| (78) | Aby zlikwidować deficyt w odpowiednim terminie i uniknąć wszczęcia postępowania upadłościowego zgodnie z § 64 GmbHG a.F. i. V. m. oraz § 19 InsO, należało podjąć natychmiastowe działania. |
| --- | --- |

(78)

Aby zlikwidować deficyt w odpowiednim terminie i uniknąć wszczęcia postępowania upadłościowego zgodnie z § 64 GmbHG a.F. i. V. m. oraz § 19 InsO, należało podjąć natychmiastowe działania.

| (79) | Niemcy wskazują, że jako główny wierzyciel o słabszej pozycji pod względem zabezpieczenia WAK miał istotny interes w zapobieżeniu zbliżającej się niewypłacalności. W związku z tym WAK próbował nakłonić plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi do odstąpienia od części przysługujących im roszczeń, a w ramach umowy zawartej ze spółką GfW w dniu 4 grudnia 2000 r. wyraził zgodę na:






  — | podporządkowanie wierzytelności w wysokości równej wysokości deficytu po wyrażeniu przez plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi zgody na odstąpienie od 90 % pozostałych przysługujących im roszczeń, |
| --- | --- | --- |

(79)

Niemcy wskazują, że jako główny wierzyciel o słabszej pozycji pod względem zabezpieczenia WAK miał istotny interes w zapobieżeniu zbliżającej się niewypłacalności. W związku z tym WAK próbował nakłonić plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi do odstąpienia od części przysługujących im roszczeń, a w ramach umowy zawartej ze spółką GfW w dniu 4 grudnia 2000 r. wyraził zgodę na:

—

podporządkowanie wierzytelności w wysokości równej wysokości deficytu po wyrażeniu przez plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi zgody na odstąpienie od 90 % pozostałych przysługujących im roszczeń,

| — | odstąpienie od roszczeń w kwocie, na której podporządkowanie wyrazili zgodę, ale wyłącznie w stosownych przypadkach. |
| --- | --- |

—

odstąpienie od roszczeń w kwocie, na której podporządkowanie wyrazili zgodę, ale wyłącznie w stosownych przypadkach.

| (80) | Mimo że negocjacje rozpoczęły się pomyślnie i większość plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi zgodziła się na odstąpienie od przysługujących im roszczeń, spółka GfW ostatecznie nie osiągnęła zamierzonego rezultatu wskutek podjęcia wspólnych działań przez niektórych plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi oraz ich prawników. Nie byli oni skłonni do odstąpienia od przysługujących im roszczeń z uwagi na swoją uprzywilejowaną pozycję w zakresie zabezpieczenia, wynikającą z przysługującego im rozszerzonego lub przedłużonego zastrzeżenia własności, i w konsekwencji wnieśli skargi. Skargi te zostały rozpatrzone przez sąd, który zaproponował zawarcie ugody. Zgodnie z warunkami ugód spółka GfW miała spłacić 70 % pozostałych wierzytelności, a 30 % wierzytelności miało zostać umorzone. Sąd zdecydował również, że spółka GfW będzie musiała ponieść 80 % kosztów opłat sądowych. Inne sądy zaproponowały podobne ugody. Mając ten fakt na uwadze spółka GfW nie mogła już oczekiwać, że pozostali plantatorzy winorośli i handlowcy prowadzący obrót produktami winiarskimi wyrażą zgodę na odstąpienie od 90 % pozostałych przysługujących im roszczeń. Ponadto szereg plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi zadeklarowało, że w tej sytuacji będą żądali spłaty całości pozostałych 20 % roszczeń. Fakt, że 1 700 z 2 700 plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi wskazało już, że byłoby skłonnych odstąpić od części przysługujących im roszczeń, przestał mieć znaczenie, ponieważ § 305a niemieckiego prawa upadłościowego stanowi, że ugoda pozasądowa (außergerichtliche Einigung), zawierana aby zapobiec wszczęciu postępowania upadłościowego, nie może dojść do skutku, jeżeli przynajmniej jeden z wierzycieli zdecyduje się podjąć egzekucję po rozpoczęciu negocjacji dotyczących zawarcia takiej ugody. |
| --- | --- |

(80)

Mimo że negocjacje rozpoczęły się pomyślnie i większość plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi zgodziła się na odstąpienie od przysługujących im roszczeń, spółka GfW ostatecznie nie osiągnęła zamierzonego rezultatu wskutek podjęcia wspólnych działań przez niektórych plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi oraz ich prawników. Nie byli oni skłonni do odstąpienia od przysługujących im roszczeń z uwagi na swoją uprzywilejowaną pozycję w zakresie zabezpieczenia, wynikającą z przysługującego im rozszerzonego lub przedłużonego zastrzeżenia własności, i w konsekwencji wnieśli skargi. Skargi te zostały rozpatrzone przez sąd, który zaproponował zawarcie ugody. Zgodnie z warunkami ugód spółka GfW miała spłacić 70 % pozostałych wierzytelności, a 30 % wierzytelności miało zostać umorzone. Sąd zdecydował również, że spółka GfW będzie musiała ponieść 80 % kosztów opłat sądowych. Inne sądy zaproponowały podobne ugody. Mając ten fakt na uwadze spółka GfW nie mogła już oczekiwać, że pozostali plantatorzy winorośli i handlowcy prowadzący obrót produktami winiarskimi wyrażą zgodę na odstąpienie od 90 % pozostałych przysługujących im roszczeń. Ponadto szereg plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi zadeklarowało, że w tej sytuacji będą żądali spłaty całości pozostałych 20 % roszczeń. Fakt, że 1 700 z 2 700 plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi wskazało już, że byłoby skłonnych odstąpić od części przysługujących im roszczeń, przestał mieć znaczenie, ponieważ § 305a niemieckiego prawa upadłościowego stanowi, że ugoda pozasądowa (außergerichtliche Einigung), zawierana aby zapobiec wszczęciu postępowania upadłościowego, nie może dojść do skutku, jeżeli przynajmniej jeden z wierzycieli zdecyduje się podjąć egzekucję po rozpoczęciu negocjacji dotyczących zawarcia takiej ugody.

| (81) | W związku z tym w dniu 21 lutego 2001 r. WAK uzgodnił ze spółką GfW, że pokryje jej deficyt z 2000 r. poprzez odstąpienie od części przysługujących mu roszczeń w wysokości 5 005 441,60, że nie będzie naliczał odsetek od pozostałej części długu w okresie od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2001 r. oraz że roszczenia przysługujące plantatorom winorośli i handlowcom prowadzącym obrót produktami winiarskimi zostaną w pełni uregulowane. Zagwarantowano zabezpieczenie należności niepodporządkowanych. Deficyt spółki GfW został zlikwidowany, uniknięto konieczności przeprowadzenia postępowania upadłościowego, a spółka GfW mogła w dalszym ciągu prowadzić działalność. |
| --- | --- |

(81)

W związku z tym w dniu 21 lutego 2001 r. WAK uzgodnił ze spółką GfW, że pokryje jej deficyt z 2000 r. poprzez odstąpienie od części przysługujących mu roszczeń w wysokości 5 005 441,60, że nie będzie naliczał odsetek od pozostałej części długu w okresie od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2001 r. oraz że roszczenia przysługujące plantatorom winorośli i handlowcom prowadzącym obrót produktami winiarskimi zostaną w pełni uregulowane. Zagwarantowano zabezpieczenie należności niepodporządkowanych. Deficyt spółki GfW został zlikwidowany, uniknięto konieczności przeprowadzenia postępowania upadłościowego, a spółka GfW mogła w dalszym ciągu prowadzić działalność.

| (82) | Niemcy twierdzą, że zarówno podporządkowanie wierzytelności, jak i odstąpienie od roszczeń, jest zgodne z testem prywatnego wierzyciela. W celu poparcia tego twierdzenia Niemcy powołują się na odpowiednie orzecznictwo. |
| --- | --- |

(82)

Niemcy twierdzą, że zarówno podporządkowanie wierzytelności, jak i odstąpienie od roszczeń, jest zgodne z testem prywatnego wierzyciela. W celu poparcia tego twierdzenia Niemcy powołują się na odpowiednie orzecznictwo.

| (83) | Odstąpienie od części roszczeń może być wymagane w celu zwiększenia kwoty podlegającej skutecznemu zwrotowi (11). Wierzyciel prywatny działałby w taki sposób, aby ograniczyć swoje straty do minimum. Gdyby wierzytelność nie była dostatecznie zabezpieczona, zawarcie umowy w sprawie odroczenia spłaty podniosłoby szanse na spłatę bez ponoszenia strat, ponieważ dłużnik miałby możliwość przezwyciężenia kryzysu i poprawy swojej sytuacji (12). W wyroku w sprawie HAMSA Sąd odrzucił wcześniejszą praktykę Komisji, zgodnie z którą wymagane było, aby wierzyciele prywatni i publiczni odstępowali od roszczeń w takiej samej proporcji w stosunku do ich części długu. Sąd orzekł natomiast, że test prywatnego wierzyciela można stosować również wówczas, gdy stosunek odstąpienia nie jest równy u poszczególnych wierzycieli. Sąd podkreślił, że decydujące znaczenie ma status wierzyciela jako posiadacza wierzytelności zabezpieczonej, wierzytelności uprzywilejowanej lub zwykłego roszczenia, tj. hierarchia zabezpieczeń przysługujących różnym wierzycielom. Sąd orzekł, że wierzyciel publiczny działa w taki sam sposób jak wierzyciel prywatny w przypadku, gdy podejmuje decyzję o odstąpieniu od części przysługujących mu roszczeń po przeprowadzeniu pogłębionej i odpowiedniej oceny w zakresie kwoty, którą byłby w stanie odzyskać, ryzyka likwidacji oraz możliwości przywrócenia rentowności przedsiębiorstwa (13). Na koniec, Niemcy powołują się również na decyzję Komisji w sprawie Huty Cynku, w której Komisja stwierdziła brak korzyści i w związku z tym brak pomocy państwa w przypadku, w którym przeprowadzenie restrukturyzacji pozwoliłoby uzyskać wyższe dochody niż przeprowadzenie likwidacji (14). |
| --- | --- |

(83)

Odstąpienie od części roszczeń może być wymagane w celu zwiększenia kwoty podlegającej skutecznemu zwrotowi (11). Wierzyciel prywatny działałby w taki sposób, aby ograniczyć swoje straty do minimum. Gdyby wierzytelność nie była dostatecznie zabezpieczona, zawarcie umowy w sprawie odroczenia spłaty podniosłoby szanse na spłatę bez ponoszenia strat, ponieważ dłużnik miałby możliwość przezwyciężenia kryzysu i poprawy swojej sytuacji (12). W wyroku w sprawie HAMSA Sąd odrzucił wcześniejszą praktykę Komisji, zgodnie z którą wymagane było, aby wierzyciele prywatni i publiczni odstępowali od roszczeń w takiej samej proporcji w stosunku do ich części długu. Sąd orzekł natomiast, że test prywatnego wierzyciela można stosować również wówczas, gdy stosunek odstąpienia nie jest równy u poszczególnych wierzycieli. Sąd podkreślił, że decydujące znaczenie ma status wierzyciela jako posiadacza wierzytelności zabezpieczonej, wierzytelności uprzywilejowanej lub zwykłego roszczenia, tj. hierarchia zabezpieczeń przysługujących różnym wierzycielom. Sąd orzekł, że wierzyciel publiczny działa w taki sam sposób jak wierzyciel prywatny w przypadku, gdy podejmuje decyzję o odstąpieniu od części przysługujących mu roszczeń po przeprowadzeniu pogłębionej i odpowiedniej oceny w zakresie kwoty, którą byłby w stanie odzyskać, ryzyka likwidacji oraz możliwości przywrócenia rentowności przedsiębiorstwa (13). Na koniec, Niemcy powołują się również na decyzję Komisji w sprawie Huty Cynku, w której Komisja stwierdziła brak korzyści i w związku z tym brak pomocy państwa w przypadku, w którym przeprowadzenie restrukturyzacji pozwoliłoby uzyskać wyższe dochody niż przeprowadzenie likwidacji (14).

| (84) | Na tej podstawie Niemcy argumentują, że biorąc pod uwagę zajmowaną przez WAK pozycję głównego wierzyciela i jego słabszą pozycję w zakresie zabezpieczenia w porównaniu z plantatorami winorośli i handlowcami prowadzącymi obrót produktami winiarskimi, zarówno podporządkowanie wierzytelności, jak i odstąpienie od roszczeń było zgodne z testem prywatnego wierzyciela i w związku z tym nie stanowiło pomocy państwa. W ramach postępowania w sprawie niewypłacalności WAK utraciłby przynajmniej taką samą, a prawdopodobnie znacznie wyższą kwotę pozostałej wierzytelności. |
| --- | --- |

(84)

Na tej podstawie Niemcy argumentują, że biorąc pod uwagę zajmowaną przez WAK pozycję głównego wierzyciela i jego słabszą pozycję w zakresie zabezpieczenia w porównaniu z plantatorami winorośli i handlowcami prowadzącymi obrót produktami winiarskimi, zarówno podporządkowanie wierzytelności, jak i odstąpienie od roszczeń było zgodne z testem prywatnego wierzyciela i w związku z tym nie stanowiło pomocy państwa. W ramach postępowania w sprawie niewypłacalności WAK utraciłby przynajmniej taką samą, a prawdopodobnie znacznie wyższą kwotę pozostałej wierzytelności.

| (85) | Tylko dzięki uniknięciu niewypłacalności spółki GfW i uregulowaniu wierzytelności plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi WAK mógł dysponować pełnymi prawami do zabezpieczenia pozostałych zasobów i mógł zabezpieczyć wyższą stopę spłaty w odniesieniu do przysługujących mu pozostałych roszczeń, niż możliwą do osiągnięcia stopę spłaty w przypadku niewypłacalności. |
| --- | --- |

(85)

Tylko dzięki uniknięciu niewypłacalności spółki GfW i uregulowaniu wierzytelności plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi WAK mógł dysponować pełnymi prawami do zabezpieczenia pozostałych zasobów i mógł zabezpieczyć wyższą stopę spłaty w odniesieniu do przysługujących mu pozostałych roszczeń, niż możliwą do osiągnięcia stopę spłaty w przypadku niewypłacalności.

| (86) | Zdaniem Niemiec z perspektywy ex ante zachowanie WAK było prawidłowe, w szczególności z uwagi na fakt, że zdołał on zabezpieczyć wyższą stopę spłaty poprzez zamianę swojej słabej pozycji w zakresie zabezpieczenia na prawo pierwszeństwa do zabezpieczenia i zapobiegł zbliżającej się niewypłacalności spółki GfW. Według Niemiec każdy bank prywatny postąpiłby w taki sam sposób w tej sytuacji. |
| --- | --- |

(86)

Zdaniem Niemiec z perspektywy ex ante zachowanie WAK było prawidłowe, w szczególności z uwagi na fakt, że zdołał on zabezpieczyć wyższą stopę spłaty poprzez zamianę swojej słabej pozycji w zakresie zabezpieczenia na prawo pierwszeństwa do zabezpieczenia i zapobiegł zbliżającej się niewypłacalności spółki GfW. Według Niemiec każdy bank prywatny postąpiłby w taki sam sposób w tej sytuacji.

| (87) | Zdaniem władz niemieckich ocena ex ante ksiąg rachunkowych spółki GfW wykazałaby w przybliżeniu, że umożliwiając spółce GfW dalsze prowadzenie działalności, WAK byłby w stanie wyegzekwować kwotę w wysokości 5 112 918,81 mln EUR. Natomiast w przypadku, w którym spółka GfW stałaby się przedmiotem postępowania upadłościowego, WAK mógłby wyegzekwować kwotę w maksymalnej wysokości 2,4 mln EUR. Minimalna różnica między tymi dwiema kwotami wynosi 2,7 mln EUR. |
| --- | --- |

(87)

Zdaniem władz niemieckich ocena ex ante ksiąg rachunkowych spółki GfW wykazałaby w przybliżeniu, że umożliwiając spółce GfW dalsze prowadzenie działalności, WAK byłby w stanie wyegzekwować kwotę w wysokości 5 112 918,81 mln EUR. Natomiast w przypadku, w którym spółka GfW stałaby się przedmiotem postępowania upadłościowego, WAK mógłby wyegzekwować kwotę w maksymalnej wysokości 2,4 mln EUR. Minimalna różnica między tymi dwiema kwotami wynosi 2,7 mln EUR.

| (88) | Przedstawione informacje znajdują potwierdzenie w sprawozdaniu z dnia 3 lutego 2003 r. opracowanym na zlecenie WAK przez niezależnego biegłego rewidenta (15), które zostało przedłożone przez władze niemieckie. W sprawozdaniu stwierdzono, że podporządkowanie wierzytelności WAK, odstąpienie od części przysługujących mu roszczeń do wspomnianej powyżej kwoty oraz zrzeczenie się przyszłych spłat odsetek było uzasadnione z ekonomicznego punktu widzenia. Przyczyny wyciągnięcia takiego wniosku zostały przedstawione przez Niemcy, jak następuje:






  — | jeżeli WAK nie podporządkowałby wierzytelności i nie odstąpiłby od przysługujących mu roszczeń i spłat odsetek, spółka GfW byłaby zmuszona do ogłoszenia niewypłacalności i w konsekwencji zostałaby rozwiązana; wierzytelności WAK musiałyby zostać uregulowane w wyniku sprzedaży zapasów spółki GfW, |
| --- | --- | --- |

(88)

Przedstawione informacje znajdują potwierdzenie w sprawozdaniu z dnia 3 lutego 2003 r. opracowanym na zlecenie WAK przez niezależnego biegłego rewidenta (15), które zostało przedłożone przez władze niemieckie. W sprawozdaniu stwierdzono, że podporządkowanie wierzytelności WAK, odstąpienie od części przysługujących mu roszczeń do wspomnianej powyżej kwoty oraz zrzeczenie się przyszłych spłat odsetek było uzasadnione z ekonomicznego punktu widzenia. Przyczyny wyciągnięcia takiego wniosku zostały przedstawione przez Niemcy, jak następuje:

—

jeżeli WAK nie podporządkowałby wierzytelności i nie odstąpiłby od przysługujących mu roszczeń i spłat odsetek, spółka GfW byłaby zmuszona do ogłoszenia niewypłacalności i w konsekwencji zostałaby rozwiązana; wierzytelności WAK musiałyby zostać uregulowane w wyniku sprzedaży zapasów spółki GfW,

| — | w przypadku rozwiązania spółki, wartość jej zapasów uległaby zmniejszeniu. Faktyczne dochody ze sprzedaży zapasów stanowiłyby zaledwie około 50–70 % wartości księgowej. W związku z tym, uwzględniając prawa do zabezpieczenia, dochody wyniosłyby między 1,84 a 2,4 mln EUR, |
| --- | --- |

—

w przypadku rozwiązania spółki, wartość jej zapasów uległaby zmniejszeniu. Faktyczne dochody ze sprzedaży zapasów stanowiłyby zaledwie około 50–70 % wartości księgowej. W związku z tym, uwzględniając prawa do zabezpieczenia, dochody wyniosłyby między 1,84 a 2,4 mln EUR,

| — | postępowania upadłościowe są kosztowne, |
| --- | --- |

—

postępowania upadłościowe są kosztowne,

| — | niemieckie prawo upadłościowe („InsO”) przewiduje możliwość skorzystania z prawa do oddzielenia produktów objętych zastrzeżeniem własności; to, czy przepis ten można zastosować, jest jednak uzależnione od dokonanego przez syndyka w postępowaniu upadłościowym wyboru między wykonaniem umowy a oddzieleniem aktywów (§ 103 InsO). Przeprowadzenie rozdziału majątku jest możliwe wyłącznie w przypadku, gdy syndyk w postępowaniu upadłościowym odmówi wykonania umowy; w takim przypadku wierzyciel może wycofać się z umowy i zażądać przeprowadzenia rozdziału majątku – przysługuje mu wówczas również prawo do rekompensaty z tytułu niedotrzymania umowy. Wpłaty zaliczkowe mogą zostać skompensowane. Ze swojej strony spółka GfW może wystąpić o odzyskanie już zrealizowanych płatności, które mogą zostać skompensowane kwotą rekompensaty z tytułu niedotrzymania umowy, |
| --- | --- |

—

niemieckie prawo upadłościowe („InsO”) przewiduje możliwość skorzystania z prawa do oddzielenia produktów objętych zastrzeżeniem własności; to, czy przepis ten można zastosować, jest jednak uzależnione od dokonanego przez syndyka w postępowaniu upadłościowym wyboru między wykonaniem umowy a oddzieleniem aktywów (§ 103 InsO). Przeprowadzenie rozdziału majątku jest możliwe wyłącznie w przypadku, gdy syndyk w postępowaniu upadłościowym odmówi wykonania umowy; w takim przypadku wierzyciel może wycofać się z umowy i zażądać przeprowadzenia rozdziału majątku – przysługuje mu wówczas również prawo do rekompensaty z tytułu niedotrzymania umowy. Wpłaty zaliczkowe mogą zostać skompensowane. Ze swojej strony spółka GfW może wystąpić o odzyskanie już zrealizowanych płatności, które mogą zostać skompensowane kwotą rekompensaty z tytułu niedotrzymania umowy,

| — | natomiast po podporządkowaniu przez WAK części wierzytelności, spółka GfW uzyskała prawną możliwość uniknięcia postępowania upadłościowego, a po odstąpieniu przez WAK od części przysługujących mu roszczeń i spłat odsetek kwota jego pozostałych roszczeń wynosiła 5,15 mln EUR – WAK mógł liczyć na odzyskanie tej kwoty z uwagi na fakt, że spółka GfW mogła w dalszym ciągu prowadzić działalność, |
| --- | --- |

—

natomiast po podporządkowaniu przez WAK części wierzytelności, spółka GfW uzyskała prawną możliwość uniknięcia postępowania upadłościowego, a po odstąpieniu przez WAK od części przysługujących mu roszczeń i spłat odsetek kwota jego pozostałych roszczeń wynosiła 5,15 mln EUR – WAK mógł liczyć na odzyskanie tej kwoty z uwagi na fakt, że spółka GfW mogła w dalszym ciągu prowadzić działalność,

| — | w sprawozdaniu wskazano również, że w przypadku wszczęcia postępowania upadłościowego, spłata części pożyczki w wysokości 1 440 476,92 EUR przez spółkę GfW na rzecz WAK w okresie od dnia 1 listopada do dnia 31 grudnia 2000 r. mogłaby zostać zakwestionowana przez spółkę GfW na mocy przepisów dotyczących niewypłacalności. W takiej sytuacji WAK byłby zobowiązany do zwrotu tych środków. |
| --- | --- |

—

w sprawozdaniu wskazano również, że w przypadku wszczęcia postępowania upadłościowego, spłata części pożyczki w wysokości 1 440 476,92 EUR przez spółkę GfW na rzecz WAK w okresie od dnia 1 listopada do dnia 31 grudnia 2000 r. mogłaby zostać zakwestionowana przez spółkę GfW na mocy przepisów dotyczących niewypłacalności. W takiej sytuacji WAK byłby zobowiązany do zwrotu tych środków.

| (89) | Niemcy podkreślają, że przeprowadzona ocena ex post wskazuje, iż wariant polegający na podporządkowaniu wierzytelności i odstąpieniu od roszczeń był bardziej uzasadniony z ekonomicznego punktu widzenia, ponieważ wysokość kwoty pożyczki, która została spłacona dzięki uniknięciu niewypłacalności spółki GfW, wynosiła 4 670 517,65 EUR, i była wyższa od maksymalnej kwoty 2,4 mln EUR, która mogła zostać zabezpieczona w ramach postępowania upadłościowego. |
| --- | --- |

(89)

Niemcy podkreślają, że przeprowadzona ocena ex post wskazuje, iż wariant polegający na podporządkowaniu wierzytelności i odstąpieniu od roszczeń był bardziej uzasadniony z ekonomicznego punktu widzenia, ponieważ wysokość kwoty pożyczki, która została spłacona dzięki uniknięciu niewypłacalności spółki GfW, wynosiła 4 670 517,65 EUR, i była wyższa od maksymalnej kwoty 2,4 mln EUR, która mogła zostać zabezpieczona w ramach postępowania upadłościowego.

| (90) | Niemcy stwierdzają, że podporządkowanie wierzytelności i odstąpienie od roszczeń było zgodne z testem prywatnego wierzyciela oraz że w momencie podporządkowania wierzytelności i odstąpienia od roszczeń przez WAK plantatorom winorośli i handlowcom prowadzącym obrót produktami winiarskimi nie przyznano żadnej pomocy. |
| --- | --- |

(90)

Niemcy stwierdzają, że podporządkowanie wierzytelności i odstąpienie od roszczeń było zgodne z testem prywatnego wierzyciela oraz że w momencie podporządkowania wierzytelności i odstąpienia od roszczeń przez WAK plantatorom winorośli i handlowcom prowadzącym obrót produktami winiarskimi nie przyznano żadnej pomocy.

VI.   OCENA POMOCY

VI.1.   Wspólna organizacja rynków

| (91) | Do momentu wejścia w życie rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008 z dnia 29 kwietnia 2008 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina (16), kwestie związane z uprawą winorośli i przetwórstwem wina były regulowane przepisami rozporządzenia (WE) nr 1493/1999. Artykuł 71 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 stanowi, że przepisy art. 87, 88 i 89 Traktatu (obecnie art. 107, 108 i 109 TFUE) stosuje się do produkcji i handlu produktami objętymi tym rozporządzeniem. Do dnia 31 lipca 2000 r. kwestie związane z uprawą winorośli i przetwórstwem wina były regulowane przepisami rozporządzenia (EWG) nr 822/87. Artykuł 76 rozporządzenia (EWG) nr 822/87 stanowi, że art. 92, 93 i 94 Traktatu (obecnie art. 107, 108 i 109 TFUE) stosuje się do produkcji i handlu produktami wymienionymi w art. 1 rozporządzenia. W związku z tym przedmiotowe środki należy zbadać w świetle zasad pomocy państwa. |
| --- | --- |

(91)

Do momentu wejścia w życie rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008 z dnia 29 kwietnia 2008 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina (16), kwestie związane z uprawą winorośli i przetwórstwem wina były regulowane przepisami rozporządzenia (WE) nr 1493/1999. Artykuł 71 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 stanowi, że przepisy art. 87, 88 i 89 Traktatu (obecnie art. 107, 108 i 109 TFUE) stosuje się do produkcji i handlu produktami objętymi tym rozporządzeniem. Do dnia 31 lipca 2000 r. kwestie związane z uprawą winorośli i przetwórstwem wina były regulowane przepisami rozporządzenia (EWG) nr 822/87. Artykuł 76 rozporządzenia (EWG) nr 822/87 stanowi, że art. 92, 93 i 94 Traktatu (obecnie art. 107, 108 i 109 TFUE) stosuje się do produkcji i handlu produktami wymienionymi w art. 1 rozporządzenia. W związku z tym przedmiotowe środki należy zbadać w świetle zasad pomocy państwa.

VI.2.   Istnienie pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE

| (92) | Zgodnie z art. 107 ust. 1 TFUE wszelką pomoc przyznawaną przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, uznaje się za bezprawną w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(92)

Zgodnie z art. 107 ust. 1 TFUE wszelką pomoc przyznawaną przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, uznaje się za bezprawną w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

| (93) | WAK jest przedsiębiorstwem prawa publicznego i jest częściowo finansowany ze środków państwa federalnego Nadrenii-Palatynatu, a częściowo za pośrednictwem opłat parafiskalnych. Środek jest zatem finansowany przy użyciu zasobów państwowych. |
| --- | --- |

(93)

WAK jest przedsiębiorstwem prawa publicznego i jest częściowo finansowany ze środków państwa federalnego Nadrenii-Palatynatu, a częściowo za pośrednictwem opłat parafiskalnych. Środek jest zatem finansowany przy użyciu zasobów państwowych.

| (94) | Przyznana przedsiębiorstwu pomoc wywiera wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi, jeżeli przedsiębiorstwo to prowadzi działalność na rynku otwartym na handel wewnątrzunijny (17). Produkty rolne są przedmiotem ożywionego handlu wewnątrzunijnego. W związku z tym przedmiotowa pomoc może wywrzeć wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi (18). |
| --- | --- |

(94)

Przyznana przedsiębiorstwu pomoc wywiera wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi, jeżeli przedsiębiorstwo to prowadzi działalność na rynku otwartym na handel wewnątrzunijny (17). Produkty rolne są przedmiotem ożywionego handlu wewnątrzunijnego. W związku z tym przedmiotowa pomoc może wywrzeć wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi (18).

| (95) | Trybunał orzekł, że aby ustalić, czy środek państwowy stanowi pomoc w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, należy również ustalić, czy przedsiębiorstwo będące jego beneficjentem odnosi korzyść gospodarczą, której nie odniosłoby w normalnych warunkach rynkowych (19), lub czy środek umożliwił temu przedsiębiorstwu uniknięcie poniesienia kosztów, które musiałoby ono w normalnych warunkach pokryć z własnych zasobów finansowych (20). Byłoby to również wystarczające do wskazania możliwości zakłócenia konkurencji (21). |
| --- | --- |

(95)

Trybunał orzekł, że aby ustalić, czy środek państwowy stanowi pomoc w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, należy również ustalić, czy przedsiębiorstwo będące jego beneficjentem odnosi korzyść gospodarczą, której nie odniosłoby w normalnych warunkach rynkowych (19), lub czy środek umożliwił temu przedsiębiorstwu uniknięcie poniesienia kosztów, które musiałoby ono w normalnych warunkach pokryć z własnych zasobów finansowych (20). Byłoby to również wystarczające do wskazania możliwości zakłócenia konkurencji (21).

VI.2.1.   Istnienie pomocy na rzecz spółki Gesellschaft für Weinabsatz (GfW)

VI.2.1.a.   Udzielenie pożyczki przez WAK

| (96) | Jesienią 1999 r. WAK udzielił pożyczki w wysokości 15 302 696,25 EUR. W okresie obowiązywania pożyczki wobec spółki GfW zastosowano stopę procentową w wysokości między 3,28 a 5,25 %. Nie naliczono żadnej premii z tytułu ryzyka. W omawianym okresie wysokość referencyjnej stopy procentowej dla Niemiec wynosiła między 5,23 % a 6,33 %. |
| --- | --- |

(96)

Jesienią 1999 r. WAK udzielił pożyczki w wysokości 15 302 696,25 EUR. W okresie obowiązywania pożyczki wobec spółki GfW zastosowano stopę procentową w wysokości między 3,28 a 5,25 %. Nie naliczono żadnej premii z tytułu ryzyka. W omawianym okresie wysokość referencyjnej stopy procentowej dla Niemiec wynosiła między 5,23 % a 6,33 %.

| (97) | Niemcy zgadzają się z opinią Komisji, że pożyczka nie została przyznana na warunkach rynkowych. Gdyby pożyczka została przyznana na warunkach rynkowych, zastosowano by wyższą stopę bazową oraz powiększono by ją o kwotę premii z tytułu ryzyka z uwagi na ograniczony zakres zabezpieczenia ustanowionego w odniesieniu do pożyczki. |
| --- | --- |

(97)

Niemcy zgadzają się z opinią Komisji, że pożyczka nie została przyznana na warunkach rynkowych. Gdyby pożyczka została przyznana na warunkach rynkowych, zastosowano by wyższą stopę bazową oraz powiększono by ją o kwotę premii z tytułu ryzyka z uwagi na ograniczony zakres zabezpieczenia ustanowionego w odniesieniu do pożyczki.

| (98) | Można zatem stwierdzić, że pożyczka przyznana na rzecz spółki GfW zawierała element pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, ponieważ spółka GfW odniosła korzyść gospodarczą, której nie mogłaby uzyskać w normalnych warunkach rynkowych. Element pomocy oblicza się jako różnicę między wysokością zastosowanej stopy procentowej a wysokością referencyjnej stopy procentowej, powiększoną o odpowiednią premię z tytułu ryzyka. |
| --- | --- |

(98)

Można zatem stwierdzić, że pożyczka przyznana na rzecz spółki GfW zawierała element pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, ponieważ spółka GfW odniosła korzyść gospodarczą, której nie mogłaby uzyskać w normalnych warunkach rynkowych. Element pomocy oblicza się jako różnicę między wysokością zastosowanej stopy procentowej a wysokością referencyjnej stopy procentowej, powiększoną o odpowiednią premię z tytułu ryzyka.

| (99) | Ewentualne przeniesienie pomocy na następców prawnych |
| --- | --- |

(99)

Ewentualne przeniesienie pomocy na następców prawnych

| (100) | Według Niemiec, spółka GfW została zlikwidowana i rozwiązana w dniu 1 czerwca 2005 r. Wszystkie pozostałe zapasy w ramach pozostałych obszarów prowadzonej przez spółkę działalności zostały sprzedane. Cały dochód został przeznaczony na spłatę zadłużenia wobec WAK. W umowie z nabywcą (osobą prywatną) uzgodniono, że wartość wszystkich pozostałych zapasów wymienionych w spisie inwentaryzacyjnym sporządzonym w dniu 31 grudnia 2004 r. zostanie przekazana WAK pod koniec 2005 r. Wartość ta odpowiadałaby wartości pierwotnej transakcji zakupu, wynoszącej 79 579,79 EUR. Spółka GfW została wykreślona z rejestru handlowego w 2006 r., nie pozostawiając po sobie żadnego następcy lub podmiotu prawnego, od którego można by odzyskać pomoc. Według Niemiec, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem (22), odzyskanie pomocy jest zatem niemożliwe. |
| --- | --- |

(100)

Według Niemiec, spółka GfW została zlikwidowana i rozwiązana w dniu 1 czerwca 2005 r. Wszystkie pozostałe zapasy w ramach pozostałych obszarów prowadzonej przez spółkę działalności zostały sprzedane. Cały dochód został przeznaczony na spłatę zadłużenia wobec WAK. W umowie z nabywcą (osobą prywatną) uzgodniono, że wartość wszystkich pozostałych zapasów wymienionych w spisie inwentaryzacyjnym sporządzonym w dniu 31 grudnia 2004 r. zostanie przekazana WAK pod koniec 2005 r. Wartość ta odpowiadałaby wartości pierwotnej transakcji zakupu, wynoszącej 79 579,79 EUR. Spółka GfW została wykreślona z rejestru handlowego w 2006 r., nie pozostawiając po sobie żadnego następcy lub podmiotu prawnego, od którego można by odzyskać pomoc. Według Niemiec, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem (22), odzyskanie pomocy jest zatem niemożliwe.

| (101) | Ponieważ pozostałe aktywa GfW zostały sprzedane, ich nabywca mógł odnieść potencjalną korzyść z pomocy przyznanej na rzecz GfW. Jednak z uwagi na fakt, że pierwotna cena nabycia i cena rynkowa uległa gwałtownemu obniżeniu na przestrzeni ostatnich lat, oczywiste jest, że zapłacona przez nabywcę cena była co najmniej równa cenie rynkowej. W związku z tym Komisja stwierdza, że nabywcy pozostałych zasobów spółki GfW nie przekazano żadnego środka pomocy. Jednocześnie spółka GfW przestała istnieć i w związku z tym nie istnieje żadna pomoc, która mogłaby podlegać odzyskaniu. |
| --- | --- |

(101)

Ponieważ pozostałe aktywa GfW zostały sprzedane, ich nabywca mógł odnieść potencjalną korzyść z pomocy przyznanej na rzecz GfW. Jednak z uwagi na fakt, że pierwotna cena nabycia i cena rynkowa uległa gwałtownemu obniżeniu na przestrzeni ostatnich lat, oczywiste jest, że zapłacona przez nabywcę cena była co najmniej równa cenie rynkowej. W związku z tym Komisja stwierdza, że nabywcy pozostałych zasobów spółki GfW nie przekazano żadnego środka pomocy. Jednocześnie spółka GfW przestała istnieć i w związku z tym nie istnieje żadna pomoc, która mogłaby podlegać odzyskaniu.

VI.2.1.b.   Podporządkowanie wierzytelności i odstąpienie od roszczeń przez WAK

| (102) | Do celów podporządkowania wierzytelności oraz odstąpienia od roszczeń i od spłaty odsetek wykorzystano finansowanie z zasobów własnych WAK oraz w ramach odpowiedniej pożyczki zaciągniętej przez WAK, tj. wykorzystano finansowanie, które należy uznać za finansowanie przy użyciu zasobów państwowych. |
| --- | --- |

(102)

Do celów podporządkowania wierzytelności oraz odstąpienia od roszczeń i od spłaty odsetek wykorzystano finansowanie z zasobów własnych WAK oraz w ramach odpowiedniej pożyczki zaciągniętej przez WAK, tj. wykorzystano finansowanie, które należy uznać za finansowanie przy użyciu zasobów państwowych.

| (103) | Aby ustalić, czy podporządkowanie wierzytelności oraz odstąpienie od roszczeń i od spłaty odsetek stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE na rzecz GfW, należy ustalić, czy spółka GfW odnosi korzyść gospodarczą, której nie odniosłaby w normalnych warunkach rynkowych, lub czy przedmiotowy środek umożliwił GfW uniknięcie konieczności poniesienia kosztów, które spółka ta w normalnych warunkach musiałaby pokryć z własnych zasobów finansowych. Oceny takiej należy dokonać na podstawie testu prywatnego wierzyciela. W ramach testu prywatnego wierzyciela ocenia się, czy w tych samych warunkach rynkowych wierzyciel prywatny postąpiłby lub czy postąpił tak jak wierzyciel publiczny. |
| --- | --- |

(103)

Aby ustalić, czy podporządkowanie wierzytelności oraz odstąpienie od roszczeń i od spłaty odsetek stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE na rzecz GfW, należy ustalić, czy spółka GfW odnosi korzyść gospodarczą, której nie odniosłaby w normalnych warunkach rynkowych, lub czy przedmiotowy środek umożliwił GfW uniknięcie konieczności poniesienia kosztów, które spółka ta w normalnych warunkach musiałaby pokryć z własnych zasobów finansowych. Oceny takiej należy dokonać na podstawie testu prywatnego wierzyciela. W ramach testu prywatnego wierzyciela ocenia się, czy w tych samych warunkach rynkowych wierzyciel prywatny postąpiłby lub czy postąpił tak jak wierzyciel publiczny.

| (104) | Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem może być wymagane odstąpienie od części roszczenia w celu zwiększenia kwoty podlegającej skutecznemu zwrotowi. Wierzyciel prywatny działałby w taki sposób, aby ograniczyć swoje straty do minimum (23). Gdyby wierzytelność nie była dostatecznie zabezpieczona, zawarcie umowy w sprawie odroczenia spłaty podniosłoby szanse na spłatę bez ponoszenia strat, ponieważ dłużnik miałby możliwość przezwyciężenia kryzysu i poprawy swojej sytuacji (24). |
| --- | --- |

(104)

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem może być wymagane odstąpienie od części roszczenia w celu zwiększenia kwoty podlegającej skutecznemu zwrotowi. Wierzyciel prywatny działałby w taki sposób, aby ograniczyć swoje straty do minimum (23). Gdyby wierzytelność nie była dostatecznie zabezpieczona, zawarcie umowy w sprawie odroczenia spłaty podniosłoby szanse na spłatę bez ponoszenia strat, ponieważ dłużnik miałby możliwość przezwyciężenia kryzysu i poprawy swojej sytuacji (24).

| (105) | W orzeczeniu w sprawie HAMSA (25) Sąd odrzucił wcześniejszą praktykę Komisji, zgodnie z którą wymagano, aby wierzyciele prywatni i publiczni odstępowali od roszczeń w takiej samej proporcji w stosunku do ich części długu. Trybunał orzekł natomiast, że test prywatnego wierzyciela można stosować również wówczas, gdy stosunek odstąpienia nie jest równy u poszczególnych wierzycieli. Punkty 168 i 169 wspomnianego wyroku mają następujące brzmienie:






  „(168) | Gdy przedsiębiorstwo stojące w obliczu poważnego pogorszenia się jego sytuacji finansowej proponuje porozumienie lub serię porozumień, których przedmiotem jest uregulowanie długów u wierzycieli w celu poprawienia jego sytuacji oraz uniknięcia likwidacji, każdy z wierzycieli musi wybrać pomiędzy kwotą oferowaną mu w ramach proponowanego porozumienia, z jednej strony, a kwotą, którą według swoich szacunków powinien odzyskać po ewentualnej likwidacji przedsiębiorstwa, z drugiej strony. Na jego wybór ma wpływ szereg czynników, takich jak: status wierzyciela jako posiadacza wierzytelności zabezpieczonej, wierzytelności uprzywilejowanej lub zwykłego roszczenia, charakter i zakres wszelkich zabezpieczeń, jakie może posiadać, jego ocena szans na przywrócenie rentowności przedsiębiorstwa oraz kwota, jaką otrzymałby w przypadku likwidacji. Gdyby okazało się, na przykład, że w przypadku likwidacji przedsiębiorstwa cena faktycznej sprzedaży aktywów wystarczy jedynie na spłatę kredytu hipotecznego i wierzytelności uprzywilejowanych, roszczenia zwykłe byłyby bezwartościowe. W takim przypadku zgoda wierzyciela posiadającego roszczenia zwykłe na odstąpienie od większości z tych roszczeń nie stanowiłaby faktycznie wyrzeczenia. |
| --- | --- | --- |

(105)

W orzeczeniu w sprawie HAMSA (25) Sąd odrzucił wcześniejszą praktykę Komisji, zgodnie z którą wymagano, aby wierzyciele prywatni i publiczni odstępowali od roszczeń w takiej samej proporcji w stosunku do ich części długu. Trybunał orzekł natomiast, że test prywatnego wierzyciela można stosować również wówczas, gdy stosunek odstąpienia nie jest równy u poszczególnych wierzycieli. Punkty 168 i 169 wspomnianego wyroku mają następujące brzmienie:

„(168)

| (169) | W związku z tym jeśli nie są dostępne informacje na temat czynników determinujących odpowiednie wartości związane z możliwościami wyboru oferowanymi wierzycielom, widoczny brak proporcjonalności pomiędzy kwotami odpisanymi przez różnych wierzycieli sam w sobie nie rozstrzyga o motywach wyrażenia przez nich zgody na zaproponowane umorzenie długu”. |
| --- | --- |

(169)

| (106) | Ponadto w sprawie HAMSA (26) Sąd orzekł, że wierzyciel publiczny działa w charakterze wierzyciela prywatnego, gdy podejmuje decyzję o odstąpieniu od części wierzytelności, po dokonaniu szeroko zakrojonej i uzasadnionej oceny dotyczącej kwoty możliwej do odzyskania, ryzyka likwidacji i szansy na przywrócenie rentowności przedsiębiorstwa. W decyzji w sprawie Huty Cynku (27) Komisja uznała, że nie można mówić o korzyściach i w konsekwencji o pomocy państwa w przypadku, w którym restrukturyzacja przyniosłaby większe wpływy pieniężne niż likwidacja. |
| --- | --- |

(106)

Ponadto w sprawie HAMSA (26) Sąd orzekł, że wierzyciel publiczny działa w charakterze wierzyciela prywatnego, gdy podejmuje decyzję o odstąpieniu od części wierzytelności, po dokonaniu szeroko zakrojonej i uzasadnionej oceny dotyczącej kwoty możliwej do odzyskania, ryzyka likwidacji i szansy na przywrócenie rentowności przedsiębiorstwa. W decyzji w sprawie Huty Cynku (27) Komisja uznała, że nie można mówić o korzyściach i w konsekwencji o pomocy państwa w przypadku, w którym restrukturyzacja przyniosłaby większe wpływy pieniężne niż likwidacja.

| (107) | Biorąc pod uwagę orzecznictwo zacytowane powyżej, przy dokonywaniu oceny, czy wierzyciel prywatny postąpiłby lub postąpił tak samo jak WAK, należy przeanalizować możliwości wyboru, jakie miał WAK kiedy uznano, że GfW grozi niewypłacalność oraz ewentualne skutki ekonomiczne związane z tymi możliwościami. W ramach kolejnego kroku konieczne jest również przeprowadzenie takiej samej analizy w odniesieniu do plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi, a następnie dokonanie oceny, czy sytuację, w jakiej znalazł się WAK, można porównać z działaniami plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi i ocenić na tej podstawie. |
| --- | --- |

(107)

Biorąc pod uwagę orzecznictwo zacytowane powyżej, przy dokonywaniu oceny, czy wierzyciel prywatny postąpiłby lub postąpił tak samo jak WAK, należy przeanalizować możliwości wyboru, jakie miał WAK kiedy uznano, że GfW grozi niewypłacalność oraz ewentualne skutki ekonomiczne związane z tymi możliwościami. W ramach kolejnego kroku konieczne jest również przeprowadzenie takiej samej analizy w odniesieniu do plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi, a następnie dokonanie oceny, czy sytuację, w jakiej znalazł się WAK, można porównać z działaniami plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi i ocenić na tej podstawie.

| (108) | Po otrzymaniu informacji o tym, że GfW grozi niewypłacalność, WAK miał do wyboru dwie możliwości. Mógł umożliwić wszczęcie postępowania upadłościowego lub spróbować temu zapobiec, zawierając z GfW porozumienie umożliwiające spółce dalsze prowadzenie działalności handlowej. Na podstawie informacji przedstawionych przez Niemcy i potwierdzonych sprawozdaniem z dnia 3 lutego 2003 r. sporządzonym przez niezależnego audytora (zob. motyw 88) skutki ekonomiczne podjęcia tych dwóch decyzji według Niemiec są następujące. W przypadku postępowania upadłościowego WAK mógł ex ante oczekiwać, że odzyska co najwyżej około 2,4 mln EUR swoich wierzytelności. W przypadku podpisania przez WAK porozumienia z GfW, przewidującego odstąpienie od części roszczeń i tym samym umożliwiającego GfW dalsze prowadzenie działalności handlowej, WAK mógł ex ante oczekiwać, że odzyska około 5,1 mln EUR ze swoich roszczeń. Daje to różnicę w wysokości 2,7 mln EUR, wskazującą na to, że korzystniejsze byłoby zapewnienie GfW możliwości uniknięcia postępowania upadłościowego. To, czy plantatorzy winorośli i handlowcy prowadzący obrót produktami winiarskimi planowali zrobić to samo, miało tylko niewielki wpływ na kalkulacje dotyczące odzyskania roszczeń, ale nie zmieniło wyniku porównania skutków zastosowania tych dwóch możliwości. |
| --- | --- |

(108)

Po otrzymaniu informacji o tym, że GfW grozi niewypłacalność, WAK miał do wyboru dwie możliwości. Mógł umożliwić wszczęcie postępowania upadłościowego lub spróbować temu zapobiec, zawierając z GfW porozumienie umożliwiające spółce dalsze prowadzenie działalności handlowej. Na podstawie informacji przedstawionych przez Niemcy i potwierdzonych sprawozdaniem z dnia 3 lutego 2003 r. sporządzonym przez niezależnego audytora (zob. motyw 88) skutki ekonomiczne podjęcia tych dwóch decyzji według Niemiec są następujące. W przypadku postępowania upadłościowego WAK mógł ex ante oczekiwać, że odzyska co najwyżej około 2,4 mln EUR swoich wierzytelności. W przypadku podpisania przez WAK porozumienia z GfW, przewidującego odstąpienie od części roszczeń i tym samym umożliwiającego GfW dalsze prowadzenie działalności handlowej, WAK mógł ex ante oczekiwać, że odzyska około 5,1 mln EUR ze swoich roszczeń. Daje to różnicę w wysokości 2,7 mln EUR, wskazującą na to, że korzystniejsze byłoby zapewnienie GfW możliwości uniknięcia postępowania upadłościowego. To, czy plantatorzy winorośli i handlowcy prowadzący obrót produktami winiarskimi planowali zrobić to samo, miało tylko niewielki wpływ na kalkulacje dotyczące odzyskania roszczeń, ale nie zmieniło wyniku porównania skutków zastosowania tych dwóch możliwości.

| (109) | Zawarta w sprawozdaniu szacunkowa stopa odzysku w przypadku niewypłacalności, dająca zwrot w wysokości 2,4 mln, została obliczona w oparciu o przyjęte przez Niemcy założenie, że wierzytelności plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi w wysokości 4,4 mln EUR musiałyby być uregulowane przed uregulowaniem wierzytelności WAK. Według Komisji Europejskiej zgodnie z niemieckim prawem upadłościowym przed uregulowaniem długów WAK występowała konieczność spłacenia długu wyłącznie wobec plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi z zastrzeżeniem własności. Pozostałe długi miałyby taki sam status jak dług WAK. Z obliczeń własnych Komisji Europejskiej wynika jednak, że nawet gdyby wierzytelności WAK oraz plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi miały taki sam status, fundusz WAK mógłby oczekiwać, że odzyska co najwyżej 4,7 mln EUR w przypadku niewypłacalności (biorąc pod uwagę maksymalną całkowitą kwotę spłaty wynoszącą 6,8 mln EUR w przypadku niewypłacalności oraz że WAK i plantatorzy winorośli i handlowcy prowadzący obrót produktami winiarskimi otrzymali spłatę proporcjonalną do należności – odpowiednio w wysokości 10 mln EUR i 4,4 mln EUR). W związku z tym można ex ante uznać, że wyborem najkorzystniejszym z punktu widzenia WAK było zapewnienie GfW możliwości uniknięcia niewypłacalności. |
| --- | --- |

(109)

Zawarta w sprawozdaniu szacunkowa stopa odzysku w przypadku niewypłacalności, dająca zwrot w wysokości 2,4 mln, została obliczona w oparciu o przyjęte przez Niemcy założenie, że wierzytelności plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi w wysokości 4,4 mln EUR musiałyby być uregulowane przed uregulowaniem wierzytelności WAK. Według Komisji Europejskiej zgodnie z niemieckim prawem upadłościowym przed uregulowaniem długów WAK występowała konieczność spłacenia długu wyłącznie wobec plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi z zastrzeżeniem własności. Pozostałe długi miałyby taki sam status jak dług WAK. Z obliczeń własnych Komisji Europejskiej wynika jednak, że nawet gdyby wierzytelności WAK oraz plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi miały taki sam status, fundusz WAK mógłby oczekiwać, że odzyska co najwyżej 4,7 mln EUR w przypadku niewypłacalności (biorąc pod uwagę maksymalną całkowitą kwotę spłaty wynoszącą 6,8 mln EUR w przypadku niewypłacalności oraz że WAK i plantatorzy winorośli i handlowcy prowadzący obrót produktami winiarskimi otrzymali spłatę proporcjonalną do należności – odpowiednio w wysokości 10 mln EUR i 4,4 mln EUR). W związku z tym można ex ante uznać, że wyborem najkorzystniejszym z punktu widzenia WAK było zapewnienie GfW możliwości uniknięcia niewypłacalności.

| (110) | Z drugiej strony, obliczenia w przypadku plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi były zupełnie inne. Po pierwsze, podmioty te otrzymały już 80 % płatności za dostarczone towary. Po drugie, zgodnie z ofertą GfW miałyby otrzymać zwrot w wysokości jedynie 10 % z 20 % pozostałych należności. W praktyce oznaczało to, że w przypadku podpisania porozumienia otrzymałyby jedynie dodatkowe 2 % z uzgodnionej ceny zakupu. Stanowi to zdecydowanie mniej w porównaniu z kwotą roszczeń, której podmioty te mogły oczekiwać w przypadku wszczęcia postępowania upadłościowego, niezależnie od statusu ich zabezpieczenia (proste, rozszerzone lub przedłużone zastrzeżenie własności). Średnio mogłyby one oczekiwać, że otrzymają 48 % z pozostałych roszczeń (2,1 mln EUR z łącznej kwoty wierzytelności wynoszącej 4,4 mln EUR). Nie dziwi więc fakt, że niektórzy z plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi odrzucili ofertę GfW. Po trzecie musiało być oczywiste, że odstąpienie od części roszczeń i niedopuszczenie do niewypłacalności leżałoby w interesie WAK, nawet gdyby plantatorzy winorośli i handlowcy prowadzący obrót produktami winiarskimi nie postąpili tak samo, co również umożliwiłoby plantatorom winorośli i handlowcom prowadzącym obrót produktami winiarskimi odzyskanie większej części pozostałych wierzytelności niż proponowane 10 %. Po czwarte szereg z tych podmiotów wniosło już sprawę do sądu przeciwko GfW i sprawę tę wygrało, czego konsekwencją było nałożenie na GfW obowiązku uregulowania 80 % pozostałych wierzytelności. |
| --- | --- |

(110)

Z drugiej strony, obliczenia w przypadku plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi były zupełnie inne. Po pierwsze, podmioty te otrzymały już 80 % płatności za dostarczone towary. Po drugie, zgodnie z ofertą GfW miałyby otrzymać zwrot w wysokości jedynie 10 % z 20 % pozostałych należności. W praktyce oznaczało to, że w przypadku podpisania porozumienia otrzymałyby jedynie dodatkowe 2 % z uzgodnionej ceny zakupu. Stanowi to zdecydowanie mniej w porównaniu z kwotą roszczeń, której podmioty te mogły oczekiwać w przypadku wszczęcia postępowania upadłościowego, niezależnie od statusu ich zabezpieczenia (proste, rozszerzone lub przedłużone zastrzeżenie własności). Średnio mogłyby one oczekiwać, że otrzymają 48 % z pozostałych roszczeń (2,1 mln EUR z łącznej kwoty wierzytelności wynoszącej 4,4 mln EUR). Nie dziwi więc fakt, że niektórzy z plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi odrzucili ofertę GfW. Po trzecie musiało być oczywiste, że odstąpienie od części roszczeń i niedopuszczenie do niewypłacalności leżałoby w interesie WAK, nawet gdyby plantatorzy winorośli i handlowcy prowadzący obrót produktami winiarskimi nie postąpili tak samo, co również umożliwiłoby plantatorom winorośli i handlowcom prowadzącym obrót produktami winiarskimi odzyskanie większej części pozostałych wierzytelności niż proponowane 10 %. Po czwarte szereg z tych podmiotów wniosło już sprawę do sądu przeciwko GfW i sprawę tę wygrało, czego konsekwencją było nałożenie na GfW obowiązku uregulowania 80 % pozostałych wierzytelności.

| (111) | Można uznać, że mimo iż plantatorzy winorośli i handlowcy prowadzący obrót produktami winiarskimi oraz WAK byli wierzycielami GfW, możliwości wyboru i wyniki dokonania tego wyboru były dla WAK oraz dla plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi tak różne, że nie można ich porównywać. Fakt, że plantatorzy winorośli i handlowcy prowadzący obrót produktami winiarskimi podjęli decyzję o nieodstąpieniu od swoich roszczeń, nie powinien mieć negatywnego wpływu na ocenę, czy fundusz WAK działał zgodnie z kryteriami testu prywatnego wierzyciela. |
| --- | --- |

(111)

Można uznać, że mimo iż plantatorzy winorośli i handlowcy prowadzący obrót produktami winiarskimi oraz WAK byli wierzycielami GfW, możliwości wyboru i wyniki dokonania tego wyboru były dla WAK oraz dla plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi tak różne, że nie można ich porównywać. Fakt, że plantatorzy winorośli i handlowcy prowadzący obrót produktami winiarskimi podjęli decyzję o nieodstąpieniu od swoich roszczeń, nie powinien mieć negatywnego wpływu na ocenę, czy fundusz WAK działał zgodnie z kryteriami testu prywatnego wierzyciela.

| (112) | Porównując różne możliwości przysługujące WAK, Komisja stwierdza, że częściowe podporządkowanie wierzytelności i odstąpienie od roszczeń z dnia 4 grudnia 2000 r. i z dnia 21 lutego 2001 r. o łącznej wartości 5 005 441,60 EUR oraz odstąpienie od spłaty odsetek od dnia 31 grudnia 2000 r. było najkorzystniejszym wyborem dla WAK i tym samym jest zgodne z kryteriami testu prywatnego wierzyciela. Podporządkowanie wierzytelności i odstąpienie od roszczeń wiążą się z odroczeniem spłaty długu, co jest korzystniejsze z punktu widzenia wierzyciela niż likwidacja. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem (28) wierzyciel publiczny zbilansuje korzyść wynikającą z otrzymania proponowanej kwoty w ramach planu restrukturyzacji oraz z otrzymania kwoty, którą mógłby odzyskać w przypadku likwidacji przedsiębiorstwa. W związku z tym spółka GfW nie odniosła żadnej korzyści, której nie odniosłaby w normalnych warunkach rynkowych, co oznacza, że w wyniku decyzji WAK o podporządkowaniu części wierzytelności i odstąpieniu od części roszczeń w stosunku do GfW nie przyznano pomocy państwa. |
| --- | --- |

(112)

Porównując różne możliwości przysługujące WAK, Komisja stwierdza, że częściowe podporządkowanie wierzytelności i odstąpienie od roszczeń z dnia 4 grudnia 2000 r. i z dnia 21 lutego 2001 r. o łącznej wartości 5 005 441,60 EUR oraz odstąpienie od spłaty odsetek od dnia 31 grudnia 2000 r. było najkorzystniejszym wyborem dla WAK i tym samym jest zgodne z kryteriami testu prywatnego wierzyciela. Podporządkowanie wierzytelności i odstąpienie od roszczeń wiążą się z odroczeniem spłaty długu, co jest korzystniejsze z punktu widzenia wierzyciela niż likwidacja. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem (28) wierzyciel publiczny zbilansuje korzyść wynikającą z otrzymania proponowanej kwoty w ramach planu restrukturyzacji oraz z otrzymania kwoty, którą mógłby odzyskać w przypadku likwidacji przedsiębiorstwa. W związku z tym spółka GfW nie odniosła żadnej korzyści, której nie odniosłaby w normalnych warunkach rynkowych, co oznacza, że w wyniku decyzji WAK o podporządkowaniu części wierzytelności i odstąpieniu od części roszczeń w stosunku do GfW nie przyznano pomocy państwa.

| (113) | W momencie rozpoczęcia postępowania wyrażono wątpliwość, czy WAK utrzymywał najniższy możliwy poziom podporządkowania należności i odstąpienia od roszczeń. Jednakże zgodnie z uwagami Niemiec WAK odstąpił od części swoich roszczeń potrzebnych do pokrycia deficytu GfW za 2000 r., co zgodnie z niemieckimi przepisami dotyczącymi niewypłacalności (zob. motyw 25) było niezbędne w celu uniknięcia postępowania upadłościowego i umożliwienia GfW dalszego prowadzenia działalności handlowej. W pierwszej umowie zawartej pomiędzy GfW a WAK (podpisanej w dniu 4 grudnia 2000 r.) WAK zawarł – w celu uniknięcia niewypłacalności GfW – porozumienie z GfW dotyczące podporządkowania wierzytelności o wysokości równej deficytowi GfW po tym, jak plantatorzy winorośli i handlowcy prowadzący obrót produktami winiarskimi wyrazili zgodę na odstąpienie od 90 % swoich pozostałych roszczeń oraz, w stosownych przypadkach, odstąpienie od kwoty wierzytelności, którą zgodzili się podporządkować (zob. motywy 79 i 80). Odstąpienie było większe niż pierwotnie zakładano, ponieważ pomimo podjętych przez WAK i GfW wysiłków mających na celu przekonanie plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi, by przekazali swoją część na wparcie dla GfW w celu uniknięcia przez nią niewypłacalności (zob. motywy 79 i 80 uwag Niemiec) – plantatorzy i handlowcy postanowili nie odstąpić od żadnych swoich roszczeń z przyczyn podanych w motywie 110 powyżej. Jak wspomniano w motywie 108, podjęta przez plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi decyzja o tym, by nie odstępować od części ich pozostałych roszczeń, miała ograniczony wpływ na ocenę ekonomiczną WAK i nie zmieniła wyniku tej oceny, w której stwierdzono, że dla WAK rozwiązaniem preferencyjnym z ekonomicznego punktu widzenia jest umożliwienie GfW uniknięcia postępowania upadłościowego. |
| --- | --- |

(113)

W momencie rozpoczęcia postępowania wyrażono wątpliwość, czy WAK utrzymywał najniższy możliwy poziom podporządkowania należności i odstąpienia od roszczeń. Jednakże zgodnie z uwagami Niemiec WAK odstąpił od części swoich roszczeń potrzebnych do pokrycia deficytu GfW za 2000 r., co zgodnie z niemieckimi przepisami dotyczącymi niewypłacalności (zob. motyw 25) było niezbędne w celu uniknięcia postępowania upadłościowego i umożliwienia GfW dalszego prowadzenia działalności handlowej. W pierwszej umowie zawartej pomiędzy GfW a WAK (podpisanej w dniu 4 grudnia 2000 r.) WAK zawarł – w celu uniknięcia niewypłacalności GfW – porozumienie z GfW dotyczące podporządkowania wierzytelności o wysokości równej deficytowi GfW po tym, jak plantatorzy winorośli i handlowcy prowadzący obrót produktami winiarskimi wyrazili zgodę na odstąpienie od 90 % swoich pozostałych roszczeń oraz, w stosownych przypadkach, odstąpienie od kwoty wierzytelności, którą zgodzili się podporządkować (zob. motywy 79 i 80). Odstąpienie było większe niż pierwotnie zakładano, ponieważ pomimo podjętych przez WAK i GfW wysiłków mających na celu przekonanie plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi, by przekazali swoją część na wparcie dla GfW w celu uniknięcia przez nią niewypłacalności (zob. motywy 79 i 80 uwag Niemiec) – plantatorzy i handlowcy postanowili nie odstąpić od żadnych swoich roszczeń z przyczyn podanych w motywie 110 powyżej. Jak wspomniano w motywie 108, podjęta przez plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi decyzja o tym, by nie odstępować od części ich pozostałych roszczeń, miała ograniczony wpływ na ocenę ekonomiczną WAK i nie zmieniła wyniku tej oceny, w której stwierdzono, że dla WAK rozwiązaniem preferencyjnym z ekonomicznego punktu widzenia jest umożliwienie GfW uniknięcia postępowania upadłościowego.

| (114) | Komisja może zatem stwierdzić, że częściowe podporządkowanie wierzytelności i odstąpienie od roszczeń przez WAK było dla WAK najbardziej korzystną opcją, tak więc działanie to jest zgodne z testem prywatnego wierzyciela i nie może zostać uznane za pomoc państwa dla GfW w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. |
| --- | --- |

(114)

Komisja może zatem stwierdzić, że częściowe podporządkowanie wierzytelności i odstąpienie od roszczeń przez WAK było dla WAK najbardziej korzystną opcją, tak więc działanie to jest zgodne z testem prywatnego wierzyciela i nie może zostać uznane za pomoc państwa dla GfW w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.

VI.2.2.   Istnienie pomocy dla plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi

| (115) | Na etapie wszczęcia oraz rozszerzenia formalnego postępowania wyjaśniającego podniesiono kwestie potencjalnego wystąpienia pomocy dla plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi. Po pierwsze, pozycja w zakresie zabezpieczenia, którą plantatorzy winorośli i handlowcy prowadzący obrót produktami winiarskimi uzyskali dzięki GfW w momencie dokonywania zakupu, wydawała się względnie silna i powstały wątpliwości, czy uzyskana pozycja w zakresie zabezpieczenia była rzeczywiście zgodna z normalną praktyką biznesową. Po drugie, cena uiszczona za zakupiony moszcz została uznana za cenę wyższą niż cena rynkowa. Po trzecie, zakwestionowano podjętą przez plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi decyzję o tym, by nie odstępować od żadnych roszczeń w momencie, gdy spółce GfW groziła niewypłacalność, jak również decyzję WAK o tym, by podporządkować część swoich wierzytelności, a następnie odstąpić od części roszczeń mimo, iż plantatorzy winorośli i handlowcy prowadzący obrót produktami winiarskimi zdecydowali, że nie odstąpią od 90 % swoich pozostałych roszczeń (20 % wartości zapasów). |
| --- | --- |

(115)

Na etapie wszczęcia oraz rozszerzenia formalnego postępowania wyjaśniającego podniesiono kwestie potencjalnego wystąpienia pomocy dla plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi. Po pierwsze, pozycja w zakresie zabezpieczenia, którą plantatorzy winorośli i handlowcy prowadzący obrót produktami winiarskimi uzyskali dzięki GfW w momencie dokonywania zakupu, wydawała się względnie silna i powstały wątpliwości, czy uzyskana pozycja w zakresie zabezpieczenia była rzeczywiście zgodna z normalną praktyką biznesową. Po drugie, cena uiszczona za zakupiony moszcz została uznana za cenę wyższą niż cena rynkowa. Po trzecie, zakwestionowano podjętą przez plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi decyzję o tym, by nie odstępować od żadnych roszczeń w momencie, gdy spółce GfW groziła niewypłacalność, jak również decyzję WAK o tym, by podporządkować część swoich wierzytelności, a następnie odstąpić od części roszczeń mimo, iż plantatorzy winorośli i handlowcy prowadzący obrót produktami winiarskimi zdecydowali, że nie odstąpią od 90 % swoich pozostałych roszczeń (20 % wartości zapasów).

VI.2.2.a.   W momencie zakupu moszczu – uzyskanie pozycji w zakresie zabezpieczenia

| (116) | Niemcy zapewniły w swoich uwagach, że proste, rozszerzone lub przedłużone zastrzeżenie własności przez różnych plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi w związku z zakupem moszczu było zgodne z normalną praktyką biznesową. Oznacza to, że chociaż fakt ten dał plantatorom winorośli i handlowcom prowadzącym obrót produktami winiarskimi – szczególnie tym, którzy posiadali przedłużone zastrzeżenie własności – względnie silną pozycję w zakresie zabezpieczenia, działanie takie było zgodne z normalną praktyką biznesową i nie dawało pozycji silniejszej niż w przypadku, gdyby zawarli oni porozumienia z prywatnym nabywcą. |
| --- | --- |

(116)

Niemcy zapewniły w swoich uwagach, że proste, rozszerzone lub przedłużone zastrzeżenie własności przez różnych plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi w związku z zakupem moszczu było zgodne z normalną praktyką biznesową. Oznacza to, że chociaż fakt ten dał plantatorom winorośli i handlowcom prowadzącym obrót produktami winiarskimi – szczególnie tym, którzy posiadali przedłużone zastrzeżenie własności – względnie silną pozycję w zakresie zabezpieczenia, działanie takie było zgodne z normalną praktyką biznesową i nie dawało pozycji silniejszej niż w przypadku, gdyby zawarli oni porozumienia z prywatnym nabywcą.

| (117) | Komisja odnosi się do zaleceń (29) przedłożonych niemieckim organom ds. konkurencji (Bundeskartellamt) przez Federację Niemieckich Wytwórni i Detalicznych Sprzedawców Win (Trewir), Federację Niemieckich Podmiotów Handlu Winami (Moguncja) oraz Niemieckie Stowarzyszenie Plantatorów Winorośli (Bonn) (der Bundesverband der Deutschen Weinkellereien und des Weinfachhandels e.V., Trier, der Bundesverband der Deutschen Weinkommissionäre e.V., Mainz oraz der Deutsche Weinbauverband e.V., Bonn) zgodnie z § 22 ust. 3 pkt 2 ustawy w sprawie ograniczeń konkurencji (des Gesetzes gegen Wettbewerbsbeschränkungen) (30). Pierwszą wersję zaleceń zarejestrowano w 1990 r., a obecną w 2005 r. W zaleceniach wskazano jasno, że w przypadku, kiedy pełna cena nabycia nie zostanie uiszczona w momencie przekazania towaru, sprzedający powinien zachować zastrzeżenie własności do momentu uiszczenia całości kwoty. Pozycje w zakresie zabezpieczenia uzyskane w tym przypadku przez plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi dawały różne poziomy zabezpieczenia. Tylko podmioty posiadające przedłużone zastrzeżenie własności miały w pełni zabezpieczoną płatność. Oznacza to, że pozycja plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi w zakresie bezpieczeństwa była zazwyczaj słabsza niż sugerowana we wspomnianych powyżej zaleceniach. Komisja przyjmuje zatem – w odniesieniu do zaleceń i faktycznej pozycji przyznanej w zakresie zabezpieczenia – zapewnienia Niemiec, że normalną praktyką biznesową jest zapewnianie pozycji w zakresie bezpieczeństwa w taki sposób, jak w odniesieniu do plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi w tym przypadku i że zapewniona pozycja w zakresie bezpieczeństwa nie była silniejsza niż w przypadku zwykłej umowy pomiędzy dwoma podmiotami prywatnymi, tak więc nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. |
| --- | --- |

(117)

Komisja odnosi się do zaleceń (29) przedłożonych niemieckim organom ds. konkurencji (Bundeskartellamt) przez Federację Niemieckich Wytwórni i Detalicznych Sprzedawców Win (Trewir), Federację Niemieckich Podmiotów Handlu Winami (Moguncja) oraz Niemieckie Stowarzyszenie Plantatorów Winorośli (Bonn) (der Bundesverband der Deutschen Weinkellereien und des Weinfachhandels e.V., Trier, der Bundesverband der Deutschen Weinkommissionäre e.V., Mainz oraz der Deutsche Weinbauverband e.V., Bonn) zgodnie z § 22 ust. 3 pkt 2 ustawy w sprawie ograniczeń konkurencji (des Gesetzes gegen Wettbewerbsbeschränkungen) (30). Pierwszą wersję zaleceń zarejestrowano w 1990 r., a obecną w 2005 r. W zaleceniach wskazano jasno, że w przypadku, kiedy pełna cena nabycia nie zostanie uiszczona w momencie przekazania towaru, sprzedający powinien zachować zastrzeżenie własności do momentu uiszczenia całości kwoty. Pozycje w zakresie zabezpieczenia uzyskane w tym przypadku przez plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi dawały różne poziomy zabezpieczenia. Tylko podmioty posiadające przedłużone zastrzeżenie własności miały w pełni zabezpieczoną płatność. Oznacza to, że pozycja plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi w zakresie bezpieczeństwa była zazwyczaj słabsza niż sugerowana we wspomnianych powyżej zaleceniach. Komisja przyjmuje zatem – w odniesieniu do zaleceń i faktycznej pozycji przyznanej w zakresie zabezpieczenia – zapewnienia Niemiec, że normalną praktyką biznesową jest zapewnianie pozycji w zakresie bezpieczeństwa w taki sposób, jak w odniesieniu do plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi w tym przypadku i że zapewniona pozycja w zakresie bezpieczeństwa nie była silniejsza niż w przypadku zwykłej umowy pomiędzy dwoma podmiotami prywatnymi, tak więc nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.

VI.2.2.b.   W momencie zakupu moszczu – cena uiszczona za zakupiony moszcz

| (118) | Wszczynając postępowanie, twierdzono, że cena płacona przez GfW za zakupiony moszcz była wyższa od ceny rynkowej. W charakterze ceny rynkowej wykorzystano cenę wina stołowego, a cena podana jako cena odniesienia wyniosła 0,26 EUR za litr. Niemcy zawarły w swoich uwagach istotne informacje na temat strategii biznesowej GfW, które pokazują, że rynek zwykłego wina stołowego nie jest rynkiem właściwym i że GfW stosowała trojaką strategię. Po pierwsze, kupowała moszcz przeznaczony do produkcji wina stołowego, który wykorzystywała do uczestnictwa w unijnym programie destylacji (40 % zapasów). Po drugie, kupowała moszcz wysokiej jakości w celu odsprzedania go na rynku wysokiej jakości wina bazowego, wykorzystywanego do produkcji wina musującego (60 % zapasów). Po trzecie, włączyła do unijnego programu składowania 20 % zapasów, zanim zostały one sprzedane na potrzeby produkcji wina musującego. Przy sprawdzaniu, czy dwa produkty należą do tego samego rynku, Komisja korzysta z obwieszczenia Komisji w sprawie definicji rynku właściwego do celów wspólnotowego prawa konkurencji
   (31). Zgodnie z pkt 7 obwieszczenia „właściwy rynek asortymentowy składa się z wszystkich tych produktów i/lub usług, które uważane są za zamienne lub za substytuty przez konsumenta, ze względu na właściwości produktów, ich ceny i ich zamierzone stosowanie”. |
| --- | --- |

(118)

Wszczynając postępowanie, twierdzono, że cena płacona przez GfW za zakupiony moszcz była wyższa od ceny rynkowej. W charakterze ceny rynkowej wykorzystano cenę wina stołowego, a cena podana jako cena odniesienia wyniosła 0,26 EUR za litr. Niemcy zawarły w swoich uwagach istotne informacje na temat strategii biznesowej GfW, które pokazują, że rynek zwykłego wina stołowego nie jest rynkiem właściwym i że GfW stosowała trojaką strategię. Po pierwsze, kupowała moszcz przeznaczony do produkcji wina stołowego, który wykorzystywała do uczestnictwa w unijnym programie destylacji (40 % zapasów). Po drugie, kupowała moszcz wysokiej jakości w celu odsprzedania go na rynku wysokiej jakości wina bazowego, wykorzystywanego do produkcji wina musującego (60 % zapasów). Po trzecie, włączyła do unijnego programu składowania 20 % zapasów, zanim zostały one sprzedane na potrzeby produkcji wina musującego. Przy sprawdzaniu, czy dwa produkty należą do tego samego rynku, Komisja korzysta z obwieszczenia Komisji w sprawie definicji rynku właściwego do celów wspólnotowego prawa konkurencji
   (31). Zgodnie z pkt 7 obwieszczenia „właściwy rynek asortymentowy składa się z wszystkich tych produktów i/lub usług, które uważane są za zamienne lub za substytuty przez konsumenta, ze względu na właściwości produktów, ich ceny i ich zamierzone stosowanie”.

| (119) | Rynek moszczu zakupionego w celu wykorzystania programu destylacyjnego UE to oczywiście rynek zwykłego wina stołowego. Jednakże odpowiednią ceną musi być cena wina przekazanego do destylacji. |
| --- | --- |

(119)

Rynek moszczu zakupionego w celu wykorzystania programu destylacyjnego UE to oczywiście rynek zwykłego wina stołowego. Jednakże odpowiednią ceną musi być cena wina przekazanego do destylacji.

| (120) | Tak samo jak inne środki interwencji na rynkach rolnych prewencyjna destylacja wina zgodnie z art. 38 rozporządzenia (EWG) nr 822/87 ma na celu zlikwidowanie nadmiaru podaży na rynku wina, dlatego też cena związana z taką dobrowolną destylacją musi być wystarczająco wysoka, by stanowiła zachętę dla producentów do sprzedawania wina do destylacji. Rzeczywista roczna cena dla środka interwencji w postaci destylacji została ustalona przez Radę na poziomie 65 % tzw. ceny orientacyjnej. |
| --- | --- |

(120)

Tak samo jak inne środki interwencji na rynkach rolnych prewencyjna destylacja wina zgodnie z art. 38 rozporządzenia (EWG) nr 822/87 ma na celu zlikwidowanie nadmiaru podaży na rynku wina, dlatego też cena związana z taką dobrowolną destylacją musi być wystarczająco wysoka, by stanowiła zachętę dla producentów do sprzedawania wina do destylacji. Rzeczywista roczna cena dla środka interwencji w postaci destylacji została ustalona przez Radę na poziomie 65 % tzw. ceny orientacyjnej.

| (121) | Sama cena orientacyjna ustalana była przez Radę raz w roku i określana wyraźnie na takim poziomie, by stanowiła wsparcie dla rynku. Aby miała ona takie działanie, musi być odpowiednio wysoka. W rozporządzenie Rady (WE) nr 1676/1999 z dnia 19 lipca 1999 r. określającym cenę orientacyjną wina na rok winiarski 1999/2000 (32) poziom tej ceny określono w odniesieniu do różnych kategorii wina. Cenę kategorii AII (białe wino stołowe odmian szczepu Sylvaner lub Müller-Thurgau) ustalono na poziomie 82,81 EUR za hektolitr, zaś kategorii AIII (białe wino stołowe odmian szczepu Riesling) na poziomie 94,57 EUR za hektolitr. Zgodnie z załącznikiem III rozporządzenia Rady (WE) nr 1681/1999 z dnia 26 lipca 1999 r. określającego ceny skupu, środki pomocy i niektóre inne kwoty mające zastosowanie w roku winiarskim 1999/2000 do środków interwencyjnych w sektorze wina (33) dokładna kwota wypłacana za destylację zależała od zawartości alkoholu w dostarczanym winie, ponieważ cena za destylację prewencyjną (65 % ceny orientacyjnej) była obliczana przez Komisję w tamtym roku nie za hektolitr, ale za zawartość alkoholu w hektolitrze. |
| --- | --- |

(121)

Sama cena orientacyjna ustalana była przez Radę raz w roku i określana wyraźnie na takim poziomie, by stanowiła wsparcie dla rynku. Aby miała ona takie działanie, musi być odpowiednio wysoka. W rozporządzenie Rady (WE) nr 1676/1999 z dnia 19 lipca 1999 r. określającym cenę orientacyjną wina na rok winiarski 1999/2000 (32) poziom tej ceny określono w odniesieniu do różnych kategorii wina. Cenę kategorii AII (białe wino stołowe odmian szczepu Sylvaner lub Müller-Thurgau) ustalono na poziomie 82,81 EUR za hektolitr, zaś kategorii AIII (białe wino stołowe odmian szczepu Riesling) na poziomie 94,57 EUR za hektolitr. Zgodnie z załącznikiem III rozporządzenia Rady (WE) nr 1681/1999 z dnia 26 lipca 1999 r. określającego ceny skupu, środki pomocy i niektóre inne kwoty mające zastosowanie w roku winiarskim 1999/2000 do środków interwencyjnych w sektorze wina (33) dokładna kwota wypłacana za destylację zależała od zawartości alkoholu w dostarczanym winie, ponieważ cena za destylację prewencyjną (65 % ceny orientacyjnej) była obliczana przez Komisję w tamtym roku nie za hektolitr, ale za zawartość alkoholu w hektolitrze.

| (122) | Głównym zadaniem Komisji w odniesieniu do procesu destylacji wina było dokonanie oceny rzeczywistej sytuacji na rynku i odpowiednie określenie ilości dopuszczonych do destylacji prewencyjnej każdego roku w każdym państwie członkowskim. Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2367/1999 z dnia 5 listopada 1999 r. wprowadzającym destylację prewencyjną, określoną w art. 38 rozporządzenia Rady (EWG) nr 822/87 (34) na rok winiarski 1999/2000 przydzielono na rynek niemiecki 148 000 hektolitrów. W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 546/2000 z dnia 14 marca 2000 r. (35) zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 2367/1999 ilość tę zwiększono do 468 000 hektolitrów. W rozporządzeniu (WE) nr 2367/1999 ograniczono ilość wina przekazanego do destylacji do 40 % produkcji. Zgodnie z danymi rejestrowanymi przez Komisję producenci niemieccy destylowali w ramach tego systemu około 400 000 hektolitrów wina. |
| --- | --- |

(122)

Głównym zadaniem Komisji w odniesieniu do procesu destylacji wina było dokonanie oceny rzeczywistej sytuacji na rynku i odpowiednie określenie ilości dopuszczonych do destylacji prewencyjnej każdego roku w każdym państwie członkowskim. Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2367/1999 z dnia 5 listopada 1999 r. wprowadzającym destylację prewencyjną, określoną w art. 38 rozporządzenia Rady (EWG) nr 822/87 (34) na rok winiarski 1999/2000 przydzielono na rynek niemiecki 148 000 hektolitrów. W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 546/2000 z dnia 14 marca 2000 r. (35) zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 2367/1999 ilość tę zwiększono do 468 000 hektolitrów. W rozporządzeniu (WE) nr 2367/1999 ograniczono ilość wina przekazanego do destylacji do 40 % produkcji. Zgodnie z danymi rejestrowanymi przez Komisję producenci niemieccy destylowali w ramach tego systemu około 400 000 hektolitrów wina.

| (123) | Według Niemiec cena, którą zapłacono za wino przekazane do destylacji wynosiła 0,50–0,55 EUR za litr. Uwzględniając przedstawioną powyżej metodę obliczeń, Komisja uważa, że cena podana przez Niemcy jest realistyczna. |
| --- | --- |

(123)

Według Niemiec cena, którą zapłacono za wino przekazane do destylacji wynosiła 0,50–0,55 EUR za litr. Uwzględniając przedstawioną powyżej metodę obliczeń, Komisja uważa, że cena podana przez Niemcy jest realistyczna.

| (124) | Komisja stwierdza, że w efekcie interwencji rynkowej UE w odniesieniu do znacznej części wina powstały dwa odrębne rynki. Na jednym z nich cenę odniesienia stanowiła cena, którą zapłacono za wino przekazane do destylacji, w tym przypadku 0,50–0,55 EUR za litr, a na drugim ceną odniesienia była cena rynkowa. Cena 0,26 EUR za litr, którą podano w decyzji o wszczęciu postępowania, nie może zatem być uznana za odpowiednią cenę odniesienia dla moszczu zakupionego z zamiarem przekazania do destylacji. |
| --- | --- |

(124)

Komisja stwierdza, że w efekcie interwencji rynkowej UE w odniesieniu do znacznej części wina powstały dwa odrębne rynki. Na jednym z nich cenę odniesienia stanowiła cena, którą zapłacono za wino przekazane do destylacji, w tym przypadku 0,50–0,55 EUR za litr, a na drugim ceną odniesienia była cena rynkowa. Cena 0,26 EUR za litr, którą podano w decyzji o wszczęciu postępowania, nie może zatem być uznana za odpowiednią cenę odniesienia dla moszczu zakupionego z zamiarem przekazania do destylacji.

| (125) | Aby ustalić, jaki był odpowiedni rynek dla moszczu zakupionego w celu jego przetworzenia na wino bazowe do produkcji wina musującego, należy w pierwszej kolejności określić, czy istnieją odrębne rynki dla wina oraz czy moszcz zakupiony przez GfW jest produktem należącym do tego samego rynku co wino stołowe. Konieczne będzie również ustalenie, czy wino wyższej jakości mogło uzyskać wyższe ceny. Komisja w swoich statystykach podaje zawsze różne ceny w zależności od jakości wina. Zdaniem wewnętrznych ekspertów Komisji ds. wina cena wina nie jest taka sama w przypadku każdej partii, a w dostępnych statystykach dotyczących wina podawane są tylko średnie ceny win różnej jakości. Rzeczywista cena zależy od kilku elementów. Najważniejszymi z nich są: jakość, leżakowanie, reputacja, popyt oraz zawartość alkoholu w stopniach Oechsle. Stopień Oechsle wskazuje dojrzałość winogron oraz ich zawartość cukru. Jest on istotny, ponieważ decyduje o końcowej naturalnej zawartości alkoholu w winie. Według Deutsches Weininstitut (niemiecki instytut wina) produkcja wina musującego (sekt wein) wymaga wina bazowego o wysokiej zawartości alkoholu (36). |
| --- | --- |

(125)

Aby ustalić, jaki był odpowiedni rynek dla moszczu zakupionego w celu jego przetworzenia na wino bazowe do produkcji wina musującego, należy w pierwszej kolejności określić, czy istnieją odrębne rynki dla wina oraz czy moszcz zakupiony przez GfW jest produktem należącym do tego samego rynku co wino stołowe. Konieczne będzie również ustalenie, czy wino wyższej jakości mogło uzyskać wyższe ceny. Komisja w swoich statystykach podaje zawsze różne ceny w zależności od jakości wina. Zdaniem wewnętrznych ekspertów Komisji ds. wina cena wina nie jest taka sama w przypadku każdej partii, a w dostępnych statystykach dotyczących wina podawane są tylko średnie ceny win różnej jakości. Rzeczywista cena zależy od kilku elementów. Najważniejszymi z nich są: jakość, leżakowanie, reputacja, popyt oraz zawartość alkoholu w stopniach Oechsle. Stopień Oechsle wskazuje dojrzałość winogron oraz ich zawartość cukru. Jest on istotny, ponieważ decyduje o końcowej naturalnej zawartości alkoholu w winie. Według Deutsches Weininstitut (niemiecki instytut wina) produkcja wina musującego (sekt wein) wymaga wina bazowego o wysokiej zawartości alkoholu (36).

| (126) | Jest to zgodne z twierdzeniem Niemiec, że jeżeli końcowym produktem ma być wino musujące, stopień Oechsle w moszczu musi być wyższy niż w przypadku wina stołowego oraz że konieczne było uiszczenie dodatkowej opłaty za moszcz o wyższym stopniu Oechsle. W związku z tym Komisja przyjmuje argumenty Niemiec, że istnieją odrębne rynki oraz że cena moszczu do produkcji wina musującego musiała być rzeczywiście wyższa niż cena moszczu do produkcji wina stołowego. W rezultacie Komisja uznaje również, że cena, którą GfW zapłaciła w momencie zakupu, nie może być porównywana z ceną wina stołowego wynoszącą 0,26 EUR za litr, jak to uczyniono w ramach decyzji o wszczęciu postępowania. |
| --- | --- |

(126)

Jest to zgodne z twierdzeniem Niemiec, że jeżeli końcowym produktem ma być wino musujące, stopień Oechsle w moszczu musi być wyższy niż w przypadku wina stołowego oraz że konieczne było uiszczenie dodatkowej opłaty za moszcz o wyższym stopniu Oechsle. W związku z tym Komisja przyjmuje argumenty Niemiec, że istnieją odrębne rynki oraz że cena moszczu do produkcji wina musującego musiała być rzeczywiście wyższa niż cena moszczu do produkcji wina stołowego. W rezultacie Komisja uznaje również, że cena, którą GfW zapłaciła w momencie zakupu, nie może być porównywana z ceną wina stołowego wynoszącą 0,26 EUR za litr, jak to uczyniono w ramach decyzji o wszczęciu postępowania.

| (127) | Niemcy przedstawiły dodatkowe informacje dotyczące osiągalnej ceny na odpowiednim rynku, jakim jest rynek dla wysokiej jakości moszczu przeznaczonego do produkcji wina musującego. Zgodnie z tymi informacjami podstawowa cena jednego litra moszczu o 60° Oechsle na rynku wina bazowego do produkcji wina musującego wynosiła 0,312 EUR. Za każdy dodatkowy stopień w skali Oechslego (maksymalnie do 80° w skali Oechslego) płacono 0,005 EUR za litr. Zgodnie z tą zasadą plantatorom winorośli i handlowcom prowadzącym obrót produktami winiarskimi zapłacono za moszcz wysokiej jakości, stanowiący 60 % zakupionego moszczu. Poza tym według przedstawionych przez Niemcy statystyk niemieckiego stowarzyszenia plantatorów winorośli (Deutsche Weinbauverband) dotyczących przywozu w latach 1998–2001 cena rynkowa białego wina przywożonego luzem, które ze względu na wysoką jakość nadaje się do produkcji wina musującego, wynosiła 0,38 EUR za litr. |
| --- | --- |

(127)

Niemcy przedstawiły dodatkowe informacje dotyczące osiągalnej ceny na odpowiednim rynku, jakim jest rynek dla wysokiej jakości moszczu przeznaczonego do produkcji wina musującego. Zgodnie z tymi informacjami podstawowa cena jednego litra moszczu o 60° Oechsle na rynku wina bazowego do produkcji wina musującego wynosiła 0,312 EUR. Za każdy dodatkowy stopień w skali Oechslego (maksymalnie do 80° w skali Oechslego) płacono 0,005 EUR za litr. Zgodnie z tą zasadą plantatorom winorośli i handlowcom prowadzącym obrót produktami winiarskimi zapłacono za moszcz wysokiej jakości, stanowiący 60 % zakupionego moszczu. Poza tym według przedstawionych przez Niemcy statystyk niemieckiego stowarzyszenia plantatorów winorośli (Deutsche Weinbauverband) dotyczących przywozu w latach 1998–2001 cena rynkowa białego wina przywożonego luzem, które ze względu na wysoką jakość nadaje się do produkcji wina musującego, wynosiła 0,38 EUR za litr.

| (128) | Komisja jest skłonna przyjąć argumenty Niemiec dotyczące odpowiedniej ceny rynkowej w wysokości około 0,38 EUR za litr, opierając się na uzyskanych od wewnętrznych ekspertów ds. wina informacjach na temat sposobu ustalania ceny wina, przedstawionych powyżej informacjach otrzymanych od Deutsches Weininstitut oraz obliczeniach zysku zawartych w planie operacyjnym GfW. |
| --- | --- |

(128)

Komisja jest skłonna przyjąć argumenty Niemiec dotyczące odpowiedniej ceny rynkowej w wysokości około 0,38 EUR za litr, opierając się na uzyskanych od wewnętrznych ekspertów ds. wina informacjach na temat sposobu ustalania ceny wina, przedstawionych powyżej informacjach otrzymanych od Deutsches Weininstitut oraz obliczeniach zysku zawartych w planie operacyjnym GfW.

| (129) | Z przedstawionego przez Niemcy planu operacyjnego spółki GfW wynika, że w momencie zakupu moszczu spółka GfW spodziewała się, że będzie mogła przeznaczyć 40 % zapasów na destylację prewencyjną w cenie 0,50–0,55 EUR za litr, sprzedać 60 % zapasów po cenie 0,375 EUR za litr, a w odniesieniu do 20 % zapasów spółka oczekiwała, że otrzyma dodatkową dotację unijną z tytułu przechowywania wina w wysokości 0,06 EUR za litr, a następnie sprzeda wino po cenie 0,375 EUR za litr. Ogólnie spółka GfW oczekiwała, że sprzeda swoje zapasy po średniej cenie 0,44–0,46 EUR i osiągnie zysk w wysokości 0,06–0,09 EUR za litr. Zapewniłoby to łączny zysk w wysokości 2,64–3,96 mln EUR. |
| --- | --- |

(129)

Z przedstawionego przez Niemcy planu operacyjnego spółki GfW wynika, że w momencie zakupu moszczu spółka GfW spodziewała się, że będzie mogła przeznaczyć 40 % zapasów na destylację prewencyjną w cenie 0,50–0,55 EUR za litr, sprzedać 60 % zapasów po cenie 0,375 EUR za litr, a w odniesieniu do 20 % zapasów spółka oczekiwała, że otrzyma dodatkową dotację unijną z tytułu przechowywania wina w wysokości 0,06 EUR za litr, a następnie sprzeda wino po cenie 0,375 EUR za litr. Ogólnie spółka GfW oczekiwała, że sprzeda swoje zapasy po średniej cenie 0,44–0,46 EUR i osiągnie zysk w wysokości 0,06–0,09 EUR za litr. Zapewniłoby to łączny zysk w wysokości 2,64–3,96 mln EUR.

| (130) | W 1999 r. spółka GfW przekazała 40 % swoich zapasów do destylacji prewencyjnej i uzyskała cenę 0,50–0,55 EUR za litr. W świetle spadku cen na rynku wina pod koniec 1999 r. – którego spółka GfW się nie spodziewała, biorąc pod uwagę wyższe ceny w poprzednim roku – GfW zdecydowała się nie sprzedawać bazowego wina w tym roku, tylko przechować je i sprzedać w 2000 r. lub, w przypadku gdyby ceny na rynku pozostały niskie, skorzystać z drugiej tury destylacji prewencyjnej. Decyzja ta opierała się na założeniu, że destylacja prewencyjna będzie kontynuowana. Na mocy nowego rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 w sprawie wspólnej organizacji rynku wina zniesiono jednak destylację prewencyjną. W zamian wprowadzono możliwość dobrowolnej destylacji na potrzeby zaopatrzenia rynku alkoholu spożywczego. Nowo wprowadzony środek w postaci destylacji w sytuacji kryzysowej może być stosowany wyłącznie w wyjątkowych przypadkach zakłóceń na rynku. W motywie 35 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 wyraźnie mówi się o wyeliminowaniu systemu destylacji jako sztucznego ujścia dla nadwyżek. Nowe rozporządzenie weszło w życie w dniu 31 lipca 2000 r. |
| --- | --- |

(130)

W 1999 r. spółka GfW przekazała 40 % swoich zapasów do destylacji prewencyjnej i uzyskała cenę 0,50–0,55 EUR za litr. W świetle spadku cen na rynku wina pod koniec 1999 r. – którego spółka GfW się nie spodziewała, biorąc pod uwagę wyższe ceny w poprzednim roku – GfW zdecydowała się nie sprzedawać bazowego wina w tym roku, tylko przechować je i sprzedać w 2000 r. lub, w przypadku gdyby ceny na rynku pozostały niskie, skorzystać z drugiej tury destylacji prewencyjnej. Decyzja ta opierała się na założeniu, że destylacja prewencyjna będzie kontynuowana. Na mocy nowego rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 w sprawie wspólnej organizacji rynku wina zniesiono jednak destylację prewencyjną. W zamian wprowadzono możliwość dobrowolnej destylacji na potrzeby zaopatrzenia rynku alkoholu spożywczego. Nowo wprowadzony środek w postaci destylacji w sytuacji kryzysowej może być stosowany wyłącznie w wyjątkowych przypadkach zakłóceń na rynku. W motywie 35 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 wyraźnie mówi się o wyeliminowaniu systemu destylacji jako sztucznego ujścia dla nadwyżek. Nowe rozporządzenie weszło w życie w dniu 31 lipca 2000 r.

| (131) | Dla spółki GfW oznaczało to, że destylacja w roku winiarskim 2000/01 była znacznie mniej korzystna niż w poprzednich latach. W przypadku destylacji na potrzeby dostaw na rynek alkoholu spożywczego można było uzyskać zaledwie połowę średniej ceny 0,50–0,55 EUR za litr, którą uzyskiwano wcześniej. |
| --- | --- |

(131)

Dla spółki GfW oznaczało to, że destylacja w roku winiarskim 2000/01 była znacznie mniej korzystna niż w poprzednich latach. W przypadku destylacji na potrzeby dostaw na rynek alkoholu spożywczego można było uzyskać zaledwie połowę średniej ceny 0,50–0,55 EUR za litr, którą uzyskiwano wcześniej.

| (132) | W opinii Niemiec w momencie, w którym spółka GfW podjęła decyzję o przechowaniu wina, nie można było przewidzieć tej zmiany. Z drugiej strony Komisja jest przekonana, że można ją było przewidzieć. Nowa wspólna organizacja rynku wina wyraźnie zakładała wyeliminowanie systemu destylacji. W momencie podjęcia decyzji o przeprowadzeniu drugiej tury destylacji spółka GfW musiała być świadoma tego, że w drugiej połowie 2000 r. i później destylacja nie będzie ratunkiem przed spadkami cen na rynku wina. |
| --- | --- |

(132)

W opinii Niemiec w momencie, w którym spółka GfW podjęła decyzję o przechowaniu wina, nie można było przewidzieć tej zmiany. Z drugiej strony Komisja jest przekonana, że można ją było przewidzieć. Nowa wspólna organizacja rynku wina wyraźnie zakładała wyeliminowanie systemu destylacji. W momencie podjęcia decyzji o przeprowadzeniu drugiej tury destylacji spółka GfW musiała być świadoma tego, że w drugiej połowie 2000 r. i później destylacja nie będzie ratunkiem przed spadkami cen na rynku wina.

| (133) | Argumenty dotyczące tego, czy spółka GfW powinna była wiedzieć o zmianie rozporządzenia, są jednak nieistotne. W momencie zakupu plan operacyjny, na podstawie którego należy oceniać zachowanie spółki jako inwestora prywatnego, uwzględniał tylko pierwszą turę destylacji prewencyjnej, która odbyła się, a spółka GfW uzyskała cenę 0,50–0,55 EUR za litr. Plan ten nie uwzględniał drugiej tury destylacji prewencyjnej i w związku z tym oczekiwany zysk z tego tytułu nie był uwzględniany w rachunku całkowitego zysku w momencie zakupu. Nie był to element planu operacyjnego i chociaż nie ma wątpliwości co do tego, że decyzja spółki GfW o przeprowadzeniu drugiej tury destylacji w momencie spadku cen była błędna, nie można jej uznać za pomoc państwa na rzecz plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi w momencie zakupu. |
| --- | --- |

(133)

Argumenty dotyczące tego, czy spółka GfW powinna była wiedzieć o zmianie rozporządzenia, są jednak nieistotne. W momencie zakupu plan operacyjny, na podstawie którego należy oceniać zachowanie spółki jako inwestora prywatnego, uwzględniał tylko pierwszą turę destylacji prewencyjnej, która odbyła się, a spółka GfW uzyskała cenę 0,50–0,55 EUR za litr. Plan ten nie uwzględniał drugiej tury destylacji prewencyjnej i w związku z tym oczekiwany zysk z tego tytułu nie był uwzględniany w rachunku całkowitego zysku w momencie zakupu. Nie był to element planu operacyjnego i chociaż nie ma wątpliwości co do tego, że decyzja spółki GfW o przeprowadzeniu drugiej tury destylacji w momencie spadku cen była błędna, nie można jej uznać za pomoc państwa na rzecz plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi w momencie zakupu.

| (134) | Na podstawie powyższych argumentów Komisja stwierdza, że GfW zapłaciła cenę rynkową za moszcz zakupiony jesienią 1999 r. oraz że w związku z tym plantatorom winorośli i handlowcom prowadzącym obrót produktami winiarskimi nie udzielono pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. |
| --- | --- |

(134)

Na podstawie powyższych argumentów Komisja stwierdza, że GfW zapłaciła cenę rynkową za moszcz zakupiony jesienią 1999 r. oraz że w związku z tym plantatorom winorośli i handlowcom prowadzącym obrót produktami winiarskimi nie udzielono pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.

VI.2.2.c.   W momencie podporządkowania należności i odstąpienia WAK od roszczeń

| (135) | W motywie 114 stwierdzono, że podporządkowanie wierzytelności i odstąpienie WAK od roszczeń nastąpiło dla własnej korzyści tego funduszu, odbyło się zgodnie z zasadami testu prywatnego wierzyciela i w związku z tym spółka GfW nie otrzymała żadnej pomocy państwa. Fakt, iż decyzja WAK faworyzowała plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi, nie miał żadnego znaczenia, ponieważ nie była to intencja WAK, a jedynie konsekwencja próby odzyskania w maksymalnym stopniu funduszy własnych. |
| --- | --- |

(135)

W motywie 114 stwierdzono, że podporządkowanie wierzytelności i odstąpienie WAK od roszczeń nastąpiło dla własnej korzyści tego funduszu, odbyło się zgodnie z zasadami testu prywatnego wierzyciela i w związku z tym spółka GfW nie otrzymała żadnej pomocy państwa. Fakt, iż decyzja WAK faworyzowała plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi, nie miał żadnego znaczenia, ponieważ nie była to intencja WAK, a jedynie konsekwencja próby odzyskania w maksymalnym stopniu funduszy własnych.

| (136) | Komisja stwierdza, że podporządkowując wierzytelności i odstępując od roszczeń, WAK nie przyznał plantatorom winorośli ani handlowcom prowadzącym obrót produktami winiarskimi żadnej pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. |
| --- | --- |

(136)

Komisja stwierdza, że podporządkowując wierzytelności i odstępując od roszczeń, WAK nie przyznał plantatorom winorośli ani handlowcom prowadzącym obrót produktami winiarskimi żadnej pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.

VI.3.   Klasyfikacja pomocy jako pomocy niezgodnej z prawem

| (137) | Ponieważ element pomocy zawarty w pożyczce udzielonej spółce GfW przez WAK przyznano i wypłacono bez uprzedniego powiadomienia Komisji, jest on niezgodny z prawem w rozumieniu art. 1 lit. f) rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (37). |
| --- | --- |

(137)

Ponieważ element pomocy zawarty w pożyczce udzielonej spółce GfW przez WAK przyznano i wypłacono bez uprzedniego powiadomienia Komisji, jest on niezgodny z prawem w rozumieniu art. 1 lit. f) rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (37).

VI.4.   Wyłączenia określone w art. 107 ust. Traktatu WE dotyczące pożyczki na rzecz GfW

| (138) | Należy zatem zbadać, czy ma zastosowanie jedno z wyłączeń dotyczących zakazu stosowania pomocy państwa na podstawie art. 107 ust. 1 TFUE. |
| --- | --- |

(138)

Należy zatem zbadać, czy ma zastosowanie jedno z wyłączeń dotyczących zakazu stosowania pomocy państwa na podstawie art. 107 ust. 1 TFUE.

| (139) | Z obecnego punktu widzenia wyłączenia określone w art. 107 ust. 2 oraz ust. 3 lit. a), b) i d) nie mają zastosowania, ponieważ przedmiotowa pomoc państwa nie stanowi:






  — | pomocy przeznaczonej na sprzyjanie rozwojowi gospodarczemu regionów, w których poziom życia jest nienormalnie niski lub regionów, w których istnieje poważny stan niedostatecznego zatrudnienia, ani |
| --- | --- | --- |

(139)

Z obecnego punktu widzenia wyłączenia określone w art. 107 ust. 2 oraz ust. 3 lit. a), b) i d) nie mają zastosowania, ponieważ przedmiotowa pomoc państwa nie stanowi:

—

pomocy przeznaczonej na sprzyjanie rozwojowi gospodarczemu regionów, w których poziom życia jest nienormalnie niski lub regionów, w których istnieje poważny stan niedostatecznego zatrudnienia, ani

| — | pomocy przeznaczonej na wspieranie realizacji ważnych projektów stanowiących przedmiot wspólnego europejskiego zainteresowania lub mającej na celu zaradzenie poważnym zaburzeniom w gospodarce państwa członkowskiego, ani |
| --- | --- |

—

pomocy przeznaczonej na wspieranie realizacji ważnych projektów stanowiących przedmiot wspólnego europejskiego zainteresowania lub mającej na celu zaradzenie poważnym zaburzeniom w gospodarce państwa członkowskiego, ani

| — | pomocy przeznaczonej na wspieranie kultury i zachowanie dziedzictwa kulturowego, o ile nie zmienia warunków wymiany handlowej i konkurencji w Unii w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem. |
| --- | --- |

—

pomocy przeznaczonej na wspieranie kultury i zachowanie dziedzictwa kulturowego, o ile nie zmienia warunków wymiany handlowej i konkurencji w Unii w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem.

| (140) | Jedyne wyłączenie, które ewentualnie mogłoby mieć zastosowanie, wynika z art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE. |
| --- | --- |

(140)

Jedyne wyłączenie, które ewentualnie mogłoby mieć zastosowanie, wynika z art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE.

| (141) | W momencie przyznania pomocy pomoc na rzecz producentów surowców oceniono bezpośrednio w kontekście art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE. Zgodnie z praktyką stosowaną w tamtym czasie pomoc na potrzeby inwestycji, kredytów, sektora bydła, organizacji producentów, reklamy i promocji, odszkodowania z tytułu szkód spowodowanych chorobami, składek ubezpieczeniowych i pomoc techniczna mogły zostać uznane za zgodne ze wspólnym rynkiem po spełnieniu określonych warunków. Żadna z wymienionych form pomocy zgodnej z rynkiem wewnętrznym nie może jednak być wykorzystana do celów wyłączenia przedmiotowej pomocy. |
| --- | --- |

(141)

W momencie przyznania pomocy pomoc na rzecz producentów surowców oceniono bezpośrednio w kontekście art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE. Zgodnie z praktyką stosowaną w tamtym czasie pomoc na potrzeby inwestycji, kredytów, sektora bydła, organizacji producentów, reklamy i promocji, odszkodowania z tytułu szkód spowodowanych chorobami, składek ubezpieczeniowych i pomoc techniczna mogły zostać uznane za zgodne ze wspólnym rynkiem po spełnieniu określonych warunków. Żadna z wymienionych form pomocy zgodnej z rynkiem wewnętrznym nie może jednak być wykorzystana do celów wyłączenia przedmiotowej pomocy.

| (142) | Dodatkowo w celu przedstawienia wyczerpującej analizy Komisja zbadała, czy w niniejszej sprawie nie mają zastosowania wytyczne dotyczące pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw. Pierwszym warunkiem, aby przedsiębiorstwo mogło skorzystać z pomocy na ratowanie i restrukturyzację, jest uznanie go za przedsiębiorstwo zagrożone w rozumieniu wytycznych dotyczących pomocy państwa w celu na rzecz wspomagania i restrukturyzacji przedsiębiorstw przeżywających trudności (38). Z informacji znajdujących się w posiadaniu Komisji nie wynika, że przedsiębiorstwo było w trudnej sytuacji w rozumieniu wyżej wspomnianych wytycznych w momencie przyznania pomocy. Spółka znalazła się w trudnej sytuacji dopiero rok później w efekcie gwałtownych spadków na rynku. |
| --- | --- |

(142)

Dodatkowo w celu przedstawienia wyczerpującej analizy Komisja zbadała, czy w niniejszej sprawie nie mają zastosowania wytyczne dotyczące pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw. Pierwszym warunkiem, aby przedsiębiorstwo mogło skorzystać z pomocy na ratowanie i restrukturyzację, jest uznanie go za przedsiębiorstwo zagrożone w rozumieniu wytycznych dotyczących pomocy państwa w celu na rzecz wspomagania i restrukturyzacji przedsiębiorstw przeżywających trudności (38). Z informacji znajdujących się w posiadaniu Komisji nie wynika, że przedsiębiorstwo było w trudnej sytuacji w rozumieniu wyżej wspomnianych wytycznych w momencie przyznania pomocy. Spółka znalazła się w trudnej sytuacji dopiero rok później w efekcie gwałtownych spadków na rynku.

| (143) | W każdym razie Komisja pragnie zwrócić uwagę na fakt, iż zainteresowane państwo członkowskie musi wywiązać się ze spoczywającego na nim obowiązku współpracy z Komisją, zapewniając wszystkie elementy wymagane do tego, aby Komisja mogła sprawdzić, czy spełniono wszystkie warunki odstępstwa, o które wnioskuje to państwo (39). Niemcy nie przedstawiły wystarczających informacji umożliwiających Komisji dokonanie oceny danych w świetle tych wytycznych. Niemcy nie przedstawiły również żadnych dokumentów umożliwiających Komisji dokonanie oceny pomocy w świetle innych form pomocy zgodnej ze wspólnym rynkiem, o których mowa w motywie 126, pomimo informacji przedstawionych przez Komisję w pkt 44 decyzji o wszczęciu postępowania wyjaśniającego. |
| --- | --- |

(143)

W każdym razie Komisja pragnie zwrócić uwagę na fakt, iż zainteresowane państwo członkowskie musi wywiązać się ze spoczywającego na nim obowiązku współpracy z Komisją, zapewniając wszystkie elementy wymagane do tego, aby Komisja mogła sprawdzić, czy spełniono wszystkie warunki odstępstwa, o które wnioskuje to państwo (39). Niemcy nie przedstawiły wystarczających informacji umożliwiających Komisji dokonanie oceny danych w świetle tych wytycznych. Niemcy nie przedstawiły również żadnych dokumentów umożliwiających Komisji dokonanie oceny pomocy w świetle innych form pomocy zgodnej ze wspólnym rynkiem, o których mowa w motywie 126, pomimo informacji przedstawionych przez Komisję w pkt 44 decyzji o wszczęciu postępowania wyjaśniającego.

| (144) | Środki pomocy, których zgodność ze wspólnym rynkiem ma zostać oceniona bezpośrednio na podstawie art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE, muszą zostać ocenione w sposób restrykcyjny. Należy wyraźnie wykazać, że pozytywne skutki środka pomocy przeważają nad ewentualnymi negatywnymi skutkami pomocy w kontekście konkurencji i należytego funkcjonowania rynku wewnętrznego. Nie uznaje się jednostronnych środków pomocy państwa, których celem jest po prostu poprawa sytuacji finansowej producentów, a które w żadnym stopniu nie przyczyniają się do rozwoju sektora, za spełniające te kryteria i w związku z tym stanowią one pomoc operacyjną niezgodną z rynkiem wewnętrznym. |
| --- | --- |

(144)

Środki pomocy, których zgodność ze wspólnym rynkiem ma zostać oceniona bezpośrednio na podstawie art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE, muszą zostać ocenione w sposób restrykcyjny. Należy wyraźnie wykazać, że pozytywne skutki środka pomocy przeważają nad ewentualnymi negatywnymi skutkami pomocy w kontekście konkurencji i należytego funkcjonowania rynku wewnętrznego. Nie uznaje się jednostronnych środków pomocy państwa, których celem jest po prostu poprawa sytuacji finansowej producentów, a które w żadnym stopniu nie przyczyniają się do rozwoju sektora, za spełniające te kryteria i w związku z tym stanowią one pomoc operacyjną niezgodną z rynkiem wewnętrznym.

| (145) | Ze wskazanych powyżej powodów pomoc przyznana GfW jako element pożyczki nie spełnia warunków żadnego możliwego wyłączenia z przepisów art. 107 ust. 3. Stanowi ona zatem pomoc niezgodną z rynkiem wewnętrznym. |
| --- | --- |

(145)

Ze wskazanych powyżej powodów pomoc przyznana GfW jako element pożyczki nie spełnia warunków żadnego możliwego wyłączenia z przepisów art. 107 ust. 3. Stanowi ona zatem pomoc niezgodną z rynkiem wewnętrznym.

| (146) | Żadne inne wyłączenia na podstawie art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE nie mają zastosowania. |
| --- | --- |

(146)

Żadne inne wyłączenia na podstawie art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE nie mają zastosowania.

VII.   WNIOSKI

| (147) | Ze wskazanych wyżej powodów Komisja stwierdza, że pożyczka udzielona GfW nie może zostać uznana za zgodną z rynkiem wewnętrznym. Komisja stwierdza również, że Niemcy wdrożyły ten środek niezgodnie z prawem. |
| --- | --- |

(147)

Ze wskazanych wyżej powodów Komisja stwierdza, że pożyczka udzielona GfW nie może zostać uznana za zgodną z rynkiem wewnętrznym. Komisja stwierdza również, że Niemcy wdrożyły ten środek niezgodnie z prawem.

| (148) | W związku z powyższym Komisja stwierdza, że późniejsze podporządkowanie wierzytelności i odstąpienie od roszczeń, a także przyszła spłata odsetek nie stanowią pomocy państwa na rzecz GfW ani na rzecz plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi. |
| --- | --- |

(148)

W związku z powyższym Komisja stwierdza, że późniejsze podporządkowanie wierzytelności i odstąpienie od roszczeń, a także przyszła spłata odsetek nie stanowią pomocy państwa na rzecz GfW ani na rzecz plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi.

| (149) | Ze wskazanych wyżej powodów Komisja stwierdza, że moszcz zakupiono po cenach rynkowych i zgodnie ze wspólnymi normami prowadzenia działalności, a zatem nie była to pomoc państwa na rzecz plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi. |
| --- | --- |

(149)

Ze wskazanych wyżej powodów Komisja stwierdza, że moszcz zakupiono po cenach rynkowych i zgodnie ze wspólnymi normami prowadzenia działalności, a zatem nie była to pomoc państwa na rzecz plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi.

| (150) | Jeżeli pomoc przyznana niezgodnie z prawem zostanie uznana za niezgodną z rynkiem wewnętrznym, naturalną konsekwencją tego stwierdzenia jest zażądanie jej zwrotu tak, aby – na ile to możliwe – przywrócić pozycję konkurencyjną istniejącą przed przyznaniem pomocy. |
| --- | --- |

(150)

Jeżeli pomoc przyznana niezgodnie z prawem zostanie uznana za niezgodną z rynkiem wewnętrznym, naturalną konsekwencją tego stwierdzenia jest zażądanie jej zwrotu tak, aby – na ile to możliwe – przywrócić pozycję konkurencyjną istniejącą przed przyznaniem pomocy.

| (151) | Ponieważ nie ma żadnego następcy prawnego spółki GfW, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem zwrot pomocy nie jest możliwy (40), |
| --- | --- |

(151)

Ponieważ nie ma żadnego następcy prawnego spółki GfW, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem zwrot pomocy nie jest możliwy (40),

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Pomoc państwa, stanowiąca różnicę między stopą procentową naliczoną z tytułu pożyczki na rzecz GfW a rynkową stopą procentową plus premia z tytułu ryzyka, należną z tytułu tej pożyczki, która została w sposób niezgodny z prawem i z naruszeniem art. 108 ust. 3 TFUE przyznana przez Niemcy na rzecz Gesellschaft für Weinabsatz Pfalz GmbH, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym.

Artykuł 2

Podporządkowanie wierzytelności i odstąpienie od roszczeń przez WAK nie stanowi pomocy na rzecz GfW ani plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

Artykuł 3

Zakup moszczu przez GfW w 1999 r. nie stanowi pomocy na rzecz plantatorów winorośli i handlowców prowadzących obrót produktami winiarskimi w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

Artykuł 4

Niemcy nie są zobowiązane do odzyskania pomocy, o której mowa w art. 1, od beneficjenta, ponieważ jest on niewypłacalny i zakończył działalność, jak również wykreślono go z rejestru handlowego i nie ma żadnego następcy prawnego.

Artykuł 5

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Federalnej Niemiec.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 czerwca 2011 r.

W imieniu Komisji

Dacian CIOLOȘ

Członek Komisji

---

(1)  Ze skutkiem od dnia 1 grudnia 2009 r. art. 87 i 88 Traktatu WE stały się odpowiednio art. 107 i 108 TFUE. Treść tych dwóch grup postanowień jest zasadniczo identyczna. Do celów niniejszej decyzji odniesienia do art. 107 i 108 TFUE należy rozumieć jako odniesienia odpowiednio do art. 87 i 88 Traktatu WE.

1

(2)  Dz.U. C 69 z 19.3.2004, s. 11 i Dz.U. C 329 z 24.12.2008, s. 18.

2

(3)  Dz.U. C 69 z 19.3.2004, s. 11.

3

(4)  Skarżący przekazał pozostałe pisma Komisji, ale nie przedstawił dodatkowych formalnych uwag.

4

(5)  Dz.U. C 329 z 24.12.2008, s. 18.

5

(6)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 822/87 z dnia 16 marca 1987 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina (Dz.U. L 84 z 27.3.1987, s. 1), od dnia 1 sierpnia 2000 r. rozporządzenie Rady (WE) nr 1493/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina (Dz.U. L 179 z 14.7.1999, s. 1).

6

(7)  Zob. na przykład decyzja Rady 2000/808/WE z dnia 19 grudnia 2000 r. w sprawie przyznania wyjątkowej pomocy państwa przez władze Republiki Federalnej Niemiec w odniesieniu do destylacji niektórych produktów sektora wina (Dz.U. L 328 z 23.12.2000, s. 49).

7

(8)  Dz.U. C 273 z 9.9.1997, s. 3.

8

(9)  Dz.U. C 241 z 26.8.1999, s. 9.

9

(10)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 21 marca 1990 r. w sprawie C-142/87, Belgia przeciwko Komisji (Tubemeuse), s. I-959.

10

(11)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 29 kwietnia 1999 r. w sprawie C-342/96 Hiszpania przeciwko Komisji, Rec. I-2459.

11

(12)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 22 listopada 2007 r. w sprawie C-525/04 Hiszpania przeciwko Lenzing AG, Zb.Orz. I-9947.

12

(13)  Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 11 lipca 2002 r. w sprawie T-152/99 HAMSA przeciwko Komisji, Rec. II-3049.

13

(14)  Decyzja Komisji z dnia 25 września 2007 r. w sprawie pomocy państwa nr C 32/06 (ex N 179/06) wdrożonej przez Polskę na rzecz Huty Cynku Miasteczko Śląskie SA, 2008/142/WE.

14

(15)  Wirtschaftsprüfungsgesellschaft Falk & Co. GmbH.

15

(16)  Dz.U. L 148 z 6.6.2008, s. 1.

16

(17)  Zob. w szczególności wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 13 lipca 1988 r. w sprawie C-102/87 Francja przeciwko Komisji, Rec. 4067.

17

(18)  Wielkość niemieckiego wewnątrzunijnego handlu na rynku wina wynosiła 10 364 600 litrów (przywóz) i 1 881 900 litrów (wywóz) w 1999 r. Dane dotyczące Nadrenii-Palatynatu nie są dostępne. (Źródło: Federalny Urząd Statystyczny).

18

(19)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 11 lipca 1996 r. w sprawie C-39/94 SFEI i in., Rec. I-3547, pkt 60.

19

(20)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 14 lutego 1990 r. w sprawie C-301/87 Francja przeciwko Komisji, Rec. I-307, pkt 41.

20

(21)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 17 września 1980 r. w sprawie C-730/79 Philip Morris przeciwko Komisji, Rec. 2671.

21

(22)  Zob. przypis 10.

22

(23)  Zob. przypis 11.

23

(24)  Zob. przypis 12.

24

(25)  Zob. przypis 13.

25

(26)  Zob. przypis 13.

26

(27)  Zob. przypis 14.

27

(28)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 29 kwietnia 1999 w sprawie Hiszpania przeciwko Komisji, C-342/96, Rec. I-2459, pkt 46; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 29 czerwca 1999 w sprawie DMT, C-256/97, Rec. I-3913, pkt 24; wyrok Sądu Pierwszej Instancji z 11 lipca 2002 r. w sprawie HAMSA przeciwko Komisji, T-152/99, Rec. II-3049, pkt 168.

28

(29)  http://www.doerr-weinkommission.de/fileadmin/user_upload/agb_doerr.pdf

29

(30)  http://www.bundeskartellamt.de/wDeutsch/download/pdf/Merkblaetter/Merkblaetter_deutsch/Konditionenempfehlungen0509.pdf

30

(31)  Dz.U. C 372 z 9.12.1997, s. 5.

31

(32)  Dz.U. L 199 z 30.7.1999, s. 7.

32

(33)  Dz.U. L 199 z 30.7.1999, s. 15.

33

(34)  Dz.U. L 283 z 6.11.1999, s. 10.

34

(35)  Dz.U. L 67 z 15.3.2000, s. 7.

35

(36)  http://www.deutscheweine.de/icc/Internet-EN/nav/0f2/0f207d71-9ffe-401e-76cd-461d7937aae2&sel_uCon=02a235d6-994d-7017-288b-5952196117f5&uTem=0e3307d7-19ff-e401-e76c-d461d7937aae.

36

(37)  Dz.U. L 83 z 27.3.1999, s. 1.

37

(38)  Dz.U. C 288 z 9.10.1999, s. 2.

38

(39)  Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 15 czerwca 2005 r. w sprawie Regione autonoma della Sardegna przeciwko Komisji, T-171/02, Zb.Orz. II-2123, pkt 129.

39

(40)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z dnia 2 lipca 2002 r., Komisja przeciwko Hiszpanii (Magefesa), C 499/99, Rec. I-6031.

40

---

| 26.5.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 139/18 |
| --- | --- | --- | --- |

26.5.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 139/18

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 29 czerwca 2011 r.

w sprawie pomocy państwa nr SA.32504 (2011/N) i C 11/10 (ex N 667/09) udzielonej przez Irlandię na rzecz Anglo Irish Bank i Irish Nationwide Building Society

(notyfikowana jako dokument nr C(2011) 4432)

(Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2012/269/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 108 ust. 2 akapit pierwszy,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),

po wezwaniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag zgodnie z przywołanymi artykułami (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   PROCEDURA

1.1.   Anglo Irish Bank

| (1) | Decyzją z dnia 14 stycznia 2009 r. Komisja tymczasowo zatwierdziła rekapitalizację Anglo Irish Bank (zwanego dalej „Anglo”) (2). Wspomnianej rekapitalizacji nie wdrożono, ponieważ Irlandia postanowiła zamiast tego przeprowadzić nacjonalizację Anglo. Decyzją z dnia 16 lutego 2009 r. Komisja stwierdziła, że nacjonalizacja nie wiąże się z udzieleniem pomocy państwa (3). |
| --- | --- |

(1)

Decyzją z dnia 14 stycznia 2009 r. Komisja tymczasowo zatwierdziła rekapitalizację Anglo Irish Bank (zwanego dalej „Anglo”) (2). Wspomnianej rekapitalizacji nie wdrożono, ponieważ Irlandia postanowiła zamiast tego przeprowadzić nacjonalizację Anglo. Decyzją z dnia 16 lutego 2009 r. Komisja stwierdziła, że nacjonalizacja nie wiąże się z udzieleniem pomocy państwa (3).

| (2) | Decyzją z dnia 26 czerwca 2009 r. Komisja zatwierdziła pomoc nadzwyczajną na rzecz Anglo, mającą formę zastrzyku kapitałowego w wysokości 4 mld EUR (4 000 mln) na podstawie art. 87 ust. 3 lit. b) Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, na okres sześciu miesięcy i odnotowała zobowiązanie Irlandii do powiadomienia Komisji o planie restrukturyzacji do końca listopada 2009 r. (4). |
| --- | --- |

(2)

Decyzją z dnia 26 czerwca 2009 r. Komisja zatwierdziła pomoc nadzwyczajną na rzecz Anglo, mającą formę zastrzyku kapitałowego w wysokości 4 mld EUR (4 000 mln) na podstawie art. 87 ust. 3 lit. b) Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, na okres sześciu miesięcy i odnotowała zobowiązanie Irlandii do powiadomienia Komisji o planie restrukturyzacji do końca listopada 2009 r. (4).

| (3) | Dnia 30 listopada 2009 r. Irlandia powiadomiła Komisję o przygotowanym przez Anglo planie restrukturyzacji (5) (zwanym dalej „wstępnym planem restrukturyzacji Anglo”). Dnia 24 listopada i 18 grudnia 2009 r. Komisja wysłała Irlandii wnioski o udzielenie informacji w sprawie wstępnego planu restrukturyzacji Anglo. |
| --- | --- |

(3)

Dnia 30 listopada 2009 r. Irlandia powiadomiła Komisję o przygotowanym przez Anglo planie restrukturyzacji (5) (zwanym dalej „wstępnym planem restrukturyzacji Anglo”). Dnia 24 listopada i 18 grudnia 2009 r. Komisja wysłała Irlandii wnioski o udzielenie informacji w sprawie wstępnego planu restrukturyzacji Anglo.

| (4) | Dnia 17 lutego 2010 r. Irlandia powiadomiła Komisję o zamiarze wniesienia do Anglo dodatkowego kapitału w wysokości do 10,44 mld EUR (zwanego dalej „drugą rekapitalizacją”). |
| --- | --- |

(4)

Dnia 17 lutego 2010 r. Irlandia powiadomiła Komisję o zamiarze wniesienia do Anglo dodatkowego kapitału w wysokości do 10,44 mld EUR (zwanego dalej „drugą rekapitalizacją”).

| (5) | Decyzją z dnia 31 marca 2010 r. (6) Komisja zatwierdziła tymczasowo drugą rekapitalizację do czasu podjęcia przez nią ostatecznej decyzji w sprawie planu restrukturyzacji Anglo. We wspomnianej decyzji (zwanej dalej „decyzją w sprawie wszczęcia postępowania”) Komisja postanowiła także wszcząć postępowanie określone w art. 108 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (zwanego dalej „Traktatem”) dotyczące wstępnego planu restrukturyzacji Anglo i związanych z nim środków pomocy udzielonych przez Irlandię. Decyzję w sprawie wszczęcia postępowania opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dnia 7 sierpnia 2010 r. Komisja zaprosiła zainteresowane strony do zgłaszania uwag w sprawie przedmiotowej pomocy. Nie wpłynęły żadne uwagi od osób trzecich. |
| --- | --- |

(5)

Decyzją z dnia 31 marca 2010 r. (6) Komisja zatwierdziła tymczasowo drugą rekapitalizację do czasu podjęcia przez nią ostatecznej decyzji w sprawie planu restrukturyzacji Anglo. We wspomnianej decyzji (zwanej dalej „decyzją w sprawie wszczęcia postępowania”) Komisja postanowiła także wszcząć postępowanie określone w art. 108 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (zwanego dalej „Traktatem”) dotyczące wstępnego planu restrukturyzacji Anglo i związanych z nim środków pomocy udzielonych przez Irlandię. Decyzję w sprawie wszczęcia postępowania opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dnia 7 sierpnia 2010 r. Komisja zaprosiła zainteresowane strony do zgłaszania uwag w sprawie przedmiotowej pomocy. Nie wpłynęły żadne uwagi od osób trzecich.

| (6) | Dnia 31 maja 2010 r. Irlandia przedstawiła zrewidowany plan restrukturyzacji Anglo Irish Bank (zwany dalej „drugim planem restrukturyzacji Anglo”). |
| --- | --- |

(6)

Dnia 31 maja 2010 r. Irlandia przedstawiła zrewidowany plan restrukturyzacji Anglo Irish Bank (zwany dalej „drugim planem restrukturyzacji Anglo”).

| (7) | Dnia 2 czerwca 2010 r. Komisja wysłała Irlandii wniosek o udzielenie informacji w sprawie drugiego planu restrukturyzacji Anglo. Przedmiotowe kwestie omówiono dnia 24 czerwca 2010 r. na posiedzeniu urzędników Komisji, władz irlandzkich i przedstawicieli Anglo. Ponadto w dniach 9 i 12 lipca 2010 r. władze irlandzkie przedstawiły na piśmie odpowiedź na wspomniane pytania. |
| --- | --- |

(7)

Dnia 2 czerwca 2010 r. Komisja wysłała Irlandii wniosek o udzielenie informacji w sprawie drugiego planu restrukturyzacji Anglo. Przedmiotowe kwestie omówiono dnia 24 czerwca 2010 r. na posiedzeniu urzędników Komisji, władz irlandzkich i przedstawicieli Anglo. Ponadto w dniach 9 i 12 lipca 2010 r. władze irlandzkie przedstawiły na piśmie odpowiedź na wspomniane pytania.

| (8) | Dnia 28 czerwca 2010 r. Irlandia powiadomiła Komisję o kolejnym zastrzyku kapitałowym na rzecz Anglo w wysokości do 10 054 mln EUR (zwanym dalej „trzecią rekapitalizacją”) (7). |
| --- | --- |

(8)

Dnia 28 czerwca 2010 r. Irlandia powiadomiła Komisję o kolejnym zastrzyku kapitałowym na rzecz Anglo w wysokości do 10 054 mln EUR (zwanym dalej „trzecią rekapitalizacją”) (7).

| (9) | Decyzją z dnia 10 sierpnia 2010 r. (8) Komisja tymczasowo zatwierdziła trzecią rekapitalizację aż do podjęcia przez nią ostatecznej decyzji w sprawie ostatecznego planu restrukturyzacji Anglo. |
| --- | --- |

(9)

Decyzją z dnia 10 sierpnia 2010 r. (8) Komisja tymczasowo zatwierdziła trzecią rekapitalizację aż do podjęcia przez nią ostatecznej decyzji w sprawie ostatecznego planu restrukturyzacji Anglo.

| (10) | Dnia 31 sierpnia 2010 r. Irlandia przedstawiła Komisji nowy wniosek dotyczący restrukturyzacji Anglo, w którym określono podział i ewentualną likwidację banku na przestrzeni dziesięciu lat. |
| --- | --- |

(10)

Dnia 31 sierpnia 2010 r. Irlandia przedstawiła Komisji nowy wniosek dotyczący restrukturyzacji Anglo, w którym określono podział i ewentualną likwidację banku na przestrzeni dziesięciu lat.

| (11) | W świetle szczegółowej oceny perspektyw Anglo irlandzki minister finansów ogłosił dnia 30 września 2010 r., że postępowanie naprawcze w stosunku do Anglo wymagałoby łącznie zastrzyku kapitałowego w wysokości 29,3 mld EUR w oparciu o prognozy podstawowe i dodatkowych 5 mld EUR w ramach scenariusza warunków skrajnych. |
| --- | --- |

(11)

W świetle szczegółowej oceny perspektyw Anglo irlandzki minister finansów ogłosił dnia 30 września 2010 r., że postępowanie naprawcze w stosunku do Anglo wymagałoby łącznie zastrzyku kapitałowego w wysokości 29,3 mld EUR w oparciu o prognozy podstawowe i dodatkowych 5 mld EUR w ramach scenariusza warunków skrajnych.

| (12) | Dnia 26 października 2010 r. Irlandia przedłożyła plan restrukturyzacji Anglo (zwany dalej „trzecim planem restrukturyzacji Anglo”), wyjaśniający szczegółowo sposób zrealizowania przez nią restrukturyzacji podmiotu, który przedstawiła po raz pierwszy w piśmie z dnia 31 sierpnia 2010 r. |
| --- | --- |

(12)

Dnia 26 października 2010 r. Irlandia przedłożyła plan restrukturyzacji Anglo (zwany dalej „trzecim planem restrukturyzacji Anglo”), wyjaśniający szczegółowo sposób zrealizowania przez nią restrukturyzacji podmiotu, który przedstawiła po raz pierwszy w piśmie z dnia 31 sierpnia 2010 r.

| (13) | W kolejnych tygodniach służby Komisji wniosły o wyjaśnienia i dnia 29 października 2010 r. zażądały dodatkowych informacji. Władze irlandzkie odpowiedziały w szeregu wiadomości e-mail i podczas konferencji telefonicznych. |
| --- | --- |

(13)

W kolejnych tygodniach służby Komisji wniosły o wyjaśnienia i dnia 29 października 2010 r. zażądały dodatkowych informacji. Władze irlandzkie odpowiedziały w szeregu wiadomości e-mail i podczas konferencji telefonicznych.

| (14) | Dnia 8 grudnia 2010 r. Irlandia powiadomiła Komisję o dodatkowej rekapitalizacji w wysokości 4 946 mln EUR (zwanej dalej „czwartą rekapitalizacją”) i o gwarancji państwa na rzecz Anglo w odniesieniu do niektórych zobowiązań. |
| --- | --- |

(14)

Dnia 8 grudnia 2010 r. Irlandia powiadomiła Komisję o dodatkowej rekapitalizacji w wysokości 4 946 mln EUR (zwanej dalej „czwartą rekapitalizacją”) i o gwarancji państwa na rzecz Anglo w odniesieniu do niektórych zobowiązań.

| (15) | Decyzją z dnia 21 grudnia 2010 r. (9) Komisja zatwierdziła tymczasowo czwartą rekapitalizację i gwarancje w odniesieniu do niektórych zobowiązań na rzecz Anglo do czasu zatwierdzenia ostatecznego planu restrukturyzacji Anglo. |
| --- | --- |

(15)

Decyzją z dnia 21 grudnia 2010 r. (9) Komisja zatwierdziła tymczasowo czwartą rekapitalizację i gwarancje w odniesieniu do niektórych zobowiązań na rzecz Anglo do czasu zatwierdzenia ostatecznego planu restrukturyzacji Anglo.

1.2.   Irish Nationwide Building Society

| (16) | Decyzją z dnia 30 marca 2010 r. Komisja zatwierdziła tymczasowo rekapitalizację Irish Nationwide Building Society (zwanej dalej „INBS”) w wysokości 2,7 mld EUR na okres sześciu miesięcy od dnia wprowadzenia w życie rekapitalizacji (dnia 22 grudnia 2009 r.) lub – w przypadku przedstawienia przez Irlandię planu restrukturyzacji przed tą datą – do czasu przyjęcia przez Komisję ostatecznej decyzji w sprawie planu restrukturyzacji INBS (zwanego dalej „pierwszą rekapitalizacją INBS”) (10). |
| --- | --- |

(16)

Decyzją z dnia 30 marca 2010 r. Komisja zatwierdziła tymczasowo rekapitalizację Irish Nationwide Building Society (zwanej dalej „INBS”) w wysokości 2,7 mld EUR na okres sześciu miesięcy od dnia wprowadzenia w życie rekapitalizacji (dnia 22 grudnia 2009 r.) lub – w przypadku przedstawienia przez Irlandię planu restrukturyzacji przed tą datą – do czasu przyjęcia przez Komisję ostatecznej decyzji w sprawie planu restrukturyzacji INBS (zwanego dalej „pierwszą rekapitalizacją INBS”) (10).

| (17) | Ponadto dnia 30 marca 2010 r. irlandzki minister finansów ogłosił, że w świetle zmniejszenia bilansu INBS, wynikającego z przeniesienia aktywów na krajowej agencji ds. zarządzania aktywami (zwanej dalej „NAMA”), omawiana instytucja nie miała przyszłości jako jednostka samodzielna. |
| --- | --- |

(17)

Ponadto dnia 30 marca 2010 r. irlandzki minister finansów ogłosił, że w świetle zmniejszenia bilansu INBS, wynikającego z przeniesienia aktywów na krajowej agencji ds. zarządzania aktywami (zwanej dalej „NAMA”), omawiana instytucja nie miała przyszłości jako jednostka samodzielna.

| (18) | Dnia 22 czerwca 2010 r. Irlandia powiadomiła Komisję o planie restrukturyzacji INBS (zwanym dalej „planem restrukturyzacji INBS”). Plan ten przewiduje nieprzerwane zarządzanie przedsiębiorstwem na zasadzie kontynuacji działalności w oczekiwaniu na jej sprzedaż nabywcy. |
| --- | --- |

(18)

Dnia 22 czerwca 2010 r. Irlandia powiadomiła Komisję o planie restrukturyzacji INBS (zwanym dalej „planem restrukturyzacji INBS”). Plan ten przewiduje nieprzerwane zarządzanie przedsiębiorstwem na zasadzie kontynuacji działalności w oczekiwaniu na jej sprzedaż nabywcy.

| (19) | W kolejnych tygodniach Irlandia nieoficjalnie poinformowała Komisję, że poddaje ocenie inne warianty dotyczące przyszłości INBS. Planowała ona w szczególności zbadać zapotrzebowanie rynkowe na nabycie części INBS. |
| --- | --- |

(19)

W kolejnych tygodniach Irlandia nieoficjalnie poinformowała Komisję, że poddaje ocenie inne warianty dotyczące przyszłości INBS. Planowała ona w szczególności zbadać zapotrzebowanie rynkowe na nabycie części INBS.

| (20) | Dnia 30 września 2010 r. irlandzki minister finansów złożył publiczne oświadczenie dotyczące sytuacji irlandzkiego sektora bankowego i ogłosił, że INBS potrzebuje dodatkowej rekapitalizacji w wysokości 2,7 mld EUR (prowadzącej do całkowitej rekapitalizacji w wysokości 5,4 mld EUR). O omawianym zastrzyku kapitałowym (zwanym dalej „drugą rekapitalizacją INBS”) powiadomiono Komisję dnia 12 października 2010 r. |
| --- | --- |

(20)

Dnia 30 września 2010 r. irlandzki minister finansów złożył publiczne oświadczenie dotyczące sytuacji irlandzkiego sektora bankowego i ogłosił, że INBS potrzebuje dodatkowej rekapitalizacji w wysokości 2,7 mld EUR (prowadzącej do całkowitej rekapitalizacji w wysokości 5,4 mld EUR). O omawianym zastrzyku kapitałowym (zwanym dalej „drugą rekapitalizacją INBS”) powiadomiono Komisję dnia 12 października 2010 r.

| (21) | Decyzją z dnia 21 grudnia 2010 r. Komisja tymczasowo zatwierdziła drugą rekapitalizację INBS na okres sześciu miesięcy lub – w przypadku przedstawienia przez Irlandię planu restrukturyzacji przed dniem 31 stycznia 2011 r. – do czasu przyjęcia przez Komisję ostatecznej decyzji w sprawie planu restrukturyzacji tego banku (11). |
| --- | --- |

(21)

Decyzją z dnia 21 grudnia 2010 r. Komisja tymczasowo zatwierdziła drugą rekapitalizację INBS na okres sześciu miesięcy lub – w przypadku przedstawienia przez Irlandię planu restrukturyzacji przed dniem 31 stycznia 2011 r. – do czasu przyjęcia przez Komisję ostatecznej decyzji w sprawie planu restrukturyzacji tego banku (11).

1.3.   Wspólne postępowanie

| (22) | Dnia 28 listopada 2010 r. Irlandia osiągnęła porozumienie z Unią Europejską, Europejskim Bankiem Centralnym (zwanym dalej „EBC”) i Międzynarodowym Funduszem Walutowym w sprawie programu wsparcia na rzecz Irlandii (zwanego dalej „programem wsparcia”). W zakresie programu wsparcia Irlandia zgodziła się podjąć określone środki służące rekapitalizacji i reorganizacji banku w ramach programu poprawy systemu bankowego (zwanego dalej „programem pomocy dla systemu bankowego”). W kontekście programu pomocy dla systemu bankowego protokół dotyczący polityki gospodarczej i finansowej (Memorandum of Economic and Financial Policies, zwany dalej „MEFP”) określa środki konieczne do przywrócenia rentowności sektora finansowego w Irlandii (12). Pkt 10 MEFP przewiduje, że: „zostaną podjęte szybkie i zdecydowane działania mające na celu rozwiązanie sytuacji Anglo Irish Bank (Anglo) i Irish Nationwide Building Society (INBS) tak, aby chronić deponentów i wzmocnić system bankowy. W tym celu do końca stycznia 2011 r. przedstawiony zostanie Komisji Europejskiej zmieniony wniosek opracowany we współpracy z MFW, mający na celu rozwiązanie Anglo i INBS” (13). |
| --- | --- |

(22)

Dnia 28 listopada 2010 r. Irlandia osiągnęła porozumienie z Unią Europejską, Europejskim Bankiem Centralnym (zwanym dalej „EBC”) i Międzynarodowym Funduszem Walutowym w sprawie programu wsparcia na rzecz Irlandii (zwanego dalej „programem wsparcia”). W zakresie programu wsparcia Irlandia zgodziła się podjąć określone środki służące rekapitalizacji i reorganizacji banku w ramach programu poprawy systemu bankowego (zwanego dalej „programem pomocy dla systemu bankowego”). W kontekście programu pomocy dla systemu bankowego protokół dotyczący polityki gospodarczej i finansowej (Memorandum of Economic and Financial Policies, zwany dalej „MEFP”) określa środki konieczne do przywrócenia rentowności sektora finansowego w Irlandii (12). Pkt 10 MEFP przewiduje, że: „zostaną podjęte szybkie i zdecydowane działania mające na celu rozwiązanie sytuacji Anglo Irish Bank (Anglo) i Irish Nationwide Building Society (INBS) tak, aby chronić deponentów i wzmocnić system bankowy. W tym celu do końca stycznia 2011 r. przedstawiony zostanie Komisji Europejskiej zmieniony wniosek opracowany we współpracy z MFW, mający na celu rozwiązanie Anglo i INBS” (13).

| (23) | Dnia 12 stycznia 2011 r. Irlandia przedstawiła Komisji informacje dotyczące planowanej sprzedaży depozytów przez Anglo i INBS. Dalsze informacje dotyczące procesu sprzedaży przedstawiono dnia 2 lutego 2011 r. i 21 lutego 2011 r. |
| --- | --- |

(23)

Dnia 12 stycznia 2011 r. Irlandia przedstawiła Komisji informacje dotyczące planowanej sprzedaży depozytów przez Anglo i INBS. Dalsze informacje dotyczące procesu sprzedaży przedstawiono dnia 2 lutego 2011 r. i 21 lutego 2011 r.

| (24) | Dnia 16 stycznia 2011 r. Irlandia przedstawiła Komisji informacje dotyczące planowanego postępowania naprawczego w stosunku do działalności Anglo i INBS. Dnia 31 stycznia 2011 r. Irlandia powiadomiła Komisję o wspólnym planie restrukturyzacji Anglo i INBS (zwanym dalej „wspólnym planem restrukturyzacji”). |
| --- | --- |

(24)

Dnia 16 stycznia 2011 r. Irlandia przedstawiła Komisji informacje dotyczące planowanego postępowania naprawczego w stosunku do działalności Anglo i INBS. Dnia 31 stycznia 2011 r. Irlandia powiadomiła Komisję o wspólnym planie restrukturyzacji Anglo i INBS (zwanym dalej „wspólnym planem restrukturyzacji”).

| (25) | Dnia 5 kwietnia 2011 r. Irlandia zaktualizowała wspólny plan restrukturyzacji, włączając wpływ depozytów i przeniesienia obligacji na NAMA, które miało miejsce w międzyczasie, oraz zastępując prognozy dotyczące wyników i bilansów Anglo i INBS za rok 2010 faktycznymi wynikami i bilansami, które stały się do tego czasu wiadome. Kolejną aktualizację otrzymano dnia 21 kwietnia 2010 r. |
| --- | --- |

(25)

Dnia 5 kwietnia 2011 r. Irlandia zaktualizowała wspólny plan restrukturyzacji, włączając wpływ depozytów i przeniesienia obligacji na NAMA, które miało miejsce w międzyczasie, oraz zastępując prognozy dotyczące wyników i bilansów Anglo i INBS za rok 2010 faktycznymi wynikami i bilansami, które stały się do tego czasu wiadome. Kolejną aktualizację otrzymano dnia 21 kwietnia 2010 r.

2.   OPIS ŚRODKA POMOCY

2.1.   Beneficjenci i ich trudności

2.1.1.   Anglo Irish Bank

| (26) | Pod względem wielkości bilansu Anglo jest jednym z największych banków działających w Irlandii. Na dzień 31 grudnia 2010 r. wielkość jego bilansu wynosiła 72,2 mld EUR (14), a portfela pożyczek – [...] (15) mld EUR. Jeżeli chodzi o model działalności gospodarczej, Anglo był bankiem „ubezpieczycielem obligacji’ specjalizującym się w pożyczkach na zakup nieruchomości komercyjnych na trzech głównych rynkach: w Irlandii, Zjednoczonym Królestwie i Stanach Zjednoczonych. Od początku kryzysu finansowego Anglo zarejestrował znaczne straty spowodowane głównie obciążeniami związanymi z utratą wartości portfela pożyczek komercyjnych. Irlandia przeprowadziła nacjonalizację Anglo dnia [...] 2009 r. |
| --- | --- |

(26)

Pod względem wielkości bilansu Anglo jest jednym z największych banków działających w Irlandii. Na dzień 31 grudnia 2010 r. wielkość jego bilansu wynosiła 72,2 mld EUR (14), a portfela pożyczek – [...] (15) mld EUR. Jeżeli chodzi o model działalności gospodarczej, Anglo był bankiem „ubezpieczycielem obligacji’ specjalizującym się w pożyczkach na zakup nieruchomości komercyjnych na trzech głównych rynkach: w Irlandii, Zjednoczonym Królestwie i Stanach Zjednoczonych. Od początku kryzysu finansowego Anglo zarejestrował znaczne straty spowodowane głównie obciążeniami związanymi z utratą wartości portfela pożyczek komercyjnych. Irlandia przeprowadziła nacjonalizację Anglo dnia [...] 2009 r.

| (27) | Szczegółowy opis Anglo i jego trudności przedstawiono w sekcjach 2.2 i 2.3 decyzji w sprawie wszczęcia postępowania z dnia 31 marca 2010 r. |
| --- | --- |

(27)

Szczegółowy opis Anglo i jego trudności przedstawiono w sekcjach 2.2 i 2.3 decyzji w sprawie wszczęcia postępowania z dnia 31 marca 2010 r.

| (28) | Model działalności gospodarczej Anglo okazał się nietrwały i doprowadził do bezprecedensowych trudności i strat finansowych w kontekście światowego kryzysu finansowego. Model działalności gospodarczej Anglo koncentrował się zbytnio na pożyczek na zakup nieruchomości komercyjnych i doprowadził do nadmiernej ekspozycji na wspomniany sektor gospodarki, dla którego kryzys finansowy okazał się szczególnie dotkliwy: ceny nieruchomości komercyjnych spadły w porównaniu z najwyższym poziomem o ponad 62 % w Irlandii, 37 % w Zjednoczonym Królestwie i 45 % w Stanach Zjednoczonych (16). Ponadto kredyty udzielane przez Anglo finansowano częściowo z hurtowych źródeł finansowania, które wyczerpały się w wyniku kryzysu finansowego. |
| --- | --- |

(28)

Model działalności gospodarczej Anglo okazał się nietrwały i doprowadził do bezprecedensowych trudności i strat finansowych w kontekście światowego kryzysu finansowego. Model działalności gospodarczej Anglo koncentrował się zbytnio na pożyczek na zakup nieruchomości komercyjnych i doprowadził do nadmiernej ekspozycji na wspomniany sektor gospodarki, dla którego kryzys finansowy okazał się szczególnie dotkliwy: ceny nieruchomości komercyjnych spadły w porównaniu z najwyższym poziomem o ponad 62 % w Irlandii, 37 % w Zjednoczonym Królestwie i 45 % w Stanach Zjednoczonych (16). Ponadto kredyty udzielane przez Anglo finansowano częściowo z hurtowych źródeł finansowania, które wyczerpały się w wyniku kryzysu finansowego.

| (29) | Zarządzanie ryzykiem w Anglo nie było wystarczająco rozwinięte i pozwoliło na niekontrolowany wzrost sumy bilansowej w połączeniu z ryzykownymi praktykami w zakresie udzielania kredytów (takimi jak udzielanie kredytów o wysokiej relacji zadłużenia do zabezpieczenia i kredytów, przy których spłacane na bieżąco raty obejmują wyłącznie odsetki), w szczególności w latach dobrej koniunktury w sektorze nieruchomości w Irlandii. W latach 1984–2008 bilans banku rósł zgodnie ze skumulowanym wskaźnikiem wzrostu wynoszącym ok. 30 % rocznie, osiągając sumę bilansową wynoszącą [...] mld EUR w 2008 r. Stosunek pożyczek do depozytów wzrósł ze 100 % przed 1990 r. do średnio 217 % w latach 2008–2009. |
| --- | --- |

(29)

Zarządzanie ryzykiem w Anglo nie było wystarczająco rozwinięte i pozwoliło na niekontrolowany wzrost sumy bilansowej w połączeniu z ryzykownymi praktykami w zakresie udzielania kredytów (takimi jak udzielanie kredytów o wysokiej relacji zadłużenia do zabezpieczenia i kredytów, przy których spłacane na bieżąco raty obejmują wyłącznie odsetki), w szczególności w latach dobrej koniunktury w sektorze nieruchomości w Irlandii. W latach 1984–2008 bilans banku rósł zgodnie ze skumulowanym wskaźnikiem wzrostu wynoszącym ok. 30 % rocznie, osiągając sumę bilansową wynoszącą [...] mld EUR w 2008 r. Stosunek pożyczek do depozytów wzrósł ze 100 % przed 1990 r. do średnio 217 % w latach 2008–2009.

| (30) | Anglo skorzystało z czterech rekapitalizacji, środka na rzecz ratowania aktywów, który pozwolił mu na przeniesienie na NAMA kredytów ze stwierdzoną utratą wartości na kwotę ok. 35 mld EUR i gwarancji państwa dla większości jego zobowiązań (zob. motyw 66). |
| --- | --- |

(30)

Anglo skorzystało z czterech rekapitalizacji, środka na rzecz ratowania aktywów, który pozwolił mu na przeniesienie na NAMA kredytów ze stwierdzoną utratą wartości na kwotę ok. 35 mld EUR i gwarancji państwa dla większości jego zobowiązań (zob. motyw 66).

2.1.2.   INBS

| (31) | Szczegółowy opis INBS przedstawiono w sekcji 2.1 decyzji Komisji z dnia 30 marca 2010 r. dotyczącej pierwszej rekapitalizacji INBS. W niniejszej sekcji przedstawiono więc krótkie streszczenie. |
| --- | --- |

(31)

Szczegółowy opis INBS przedstawiono w sekcji 2.1 decyzji Komisji z dnia 30 marca 2010 r. dotyczącej pierwszej rekapitalizacji INBS. W niniejszej sekcji przedstawiono więc krótkie streszczenie.

| (32) | INBS jest oszczędnościową kasą mieszkaniową, której suma bilansowa na dzień 31 grudnia 2010 r. wynosiła 12,1 mld EUR. Przed kryzysem finansowym była to szósta co do wielkości irlandzka instytucja finansowa pod względem wielkości bilansu. Oferowała swoim członkom tradycyjne detaliczne produkty bankowe (mianowicie oszczędności i hipoteki). W latach poprzedzających kryzys finansowy INBS zintensyfikowała w sposób agresywny swoje działania w dziedzinie ryzykownych pożyczek na zakup nieruchomości komercyjnych, które stały się jej główną działalnością. INBS prowadziła działalność głównie w Irlandii, gdzie miała sieć składającą się z 50 oddziałów i 40 agencji, oraz w Zjednoczonym Królestwie, gdzie nie miała oddziałów. |
| --- | --- |

(32)

INBS jest oszczędnościową kasą mieszkaniową, której suma bilansowa na dzień 31 grudnia 2010 r. wynosiła 12,1 mld EUR. Przed kryzysem finansowym była to szósta co do wielkości irlandzka instytucja finansowa pod względem wielkości bilansu. Oferowała swoim członkom tradycyjne detaliczne produkty bankowe (mianowicie oszczędności i hipoteki). W latach poprzedzających kryzys finansowy INBS zintensyfikowała w sposób agresywny swoje działania w dziedzinie ryzykownych pożyczek na zakup nieruchomości komercyjnych, które stały się jej główną działalnością. INBS prowadziła działalność głównie w Irlandii, gdzie miała sieć składającą się z 50 oddziałów i 40 agencji, oraz w Zjednoczonym Królestwie, gdzie nie miała oddziałów.

| (33) | Portfel pożyczek INBS na dzień 31 grudnia 2010 r. miał wartość 1,9 mld EUR po przeniesieniu na NAMA pożyczek o wartości 8,5 mld EUR (17). Depozyty detaliczne na dzień 31 grudnia 2010 r. wynosiły 3,9 mld EUR. W 2009 r. INBS odnotowała stratę w wysokości 3,3 mld EUR. |
| --- | --- |

(33)

Portfel pożyczek INBS na dzień 31 grudnia 2010 r. miał wartość 1,9 mld EUR po przeniesieniu na NAMA pożyczek o wartości 8,5 mld EUR (17). Depozyty detaliczne na dzień 31 grudnia 2010 r. wynosiły 3,9 mld EUR. W 2009 r. INBS odnotowała stratę w wysokości 3,3 mld EUR.

| (34) | Trudności INBS były spowodowane jej nadmierną ekspozycją na irlandzkie pożyczki na zakup nieruchomości komercyjnych posiadające słabe gwarancje (ok. 80 % wszystkich pożyczek INBS). W rezultacie, gdy nastąpił kryzys finansowy i ceny nieruchomości, w szczególności ceny nieruchomości komercyjnych, spadły drastycznie zarówno w Irlandii, jak i w Zjednoczonym Królestwie, INBS była w znacznym stopniu eksponowana na straty w portfelu pożyczek. Wspomniane straty zmusiły ją do dokonania znacznych odpisów aktualizujących z tytułu utraty wartości w 2009 i 2010 r. |
| --- | --- |

(34)

Trudności INBS były spowodowane jej nadmierną ekspozycją na irlandzkie pożyczki na zakup nieruchomości komercyjnych posiadające słabe gwarancje (ok. 80 % wszystkich pożyczek INBS). W rezultacie, gdy nastąpił kryzys finansowy i ceny nieruchomości, w szczególności ceny nieruchomości komercyjnych, spadły drastycznie zarówno w Irlandii, jak i w Zjednoczonym Królestwie, INBS była w znacznym stopniu eksponowana na straty w portfelu pożyczek. Wspomniane straty zmusiły ją do dokonania znacznych odpisów aktualizujących z tytułu utraty wartości w 2009 i 2010 r.

| (35) | INBS skorzystała z dwóch rekapitalizacji, środka na rzecz ratowania aktywów, który pozwolił jej na przeniesienie na NAMA pożyczek na zakup nieruchomości komercyjnych ze stwierdzoną utratą wartości na kwotę ok. 8,9 mld EUR i gwarancji państwa na większość zobowiązań (zob. motyw 67). |
| --- | --- |

(35)

INBS skorzystała z dwóch rekapitalizacji, środka na rzecz ratowania aktywów, który pozwolił jej na przeniesienie na NAMA pożyczek na zakup nieruchomości komercyjnych ze stwierdzoną utratą wartości na kwotę ok. 8,9 mld EUR i gwarancji państwa na większość zobowiązań (zob. motyw 67).

| (36) | Zanim Irlandia przeprowadziła pierwszą rekapitalizację INBS stanowiła własność swoich członków. W wyniku pierwszej rekapitalizacji INBS państwo objęło pełną kontrolę nad bankiem. Członkowie stracili zatem kontrolę nad INBS i wszystkie prawa własności. |
| --- | --- |

(36)

Zanim Irlandia przeprowadziła pierwszą rekapitalizację INBS stanowiła własność swoich członków. W wyniku pierwszej rekapitalizacji INBS państwo objęło pełną kontrolę nad bankiem. Członkowie stracili zatem kontrolę nad INBS i wszystkie prawa własności.

2.2.   Indywidualne plany restrukturyzacji

2.2.1.   Wstępny plan restrukturyzacji Anglo

| (37) | O wstępnym planie restrukturyzacji Anglo powiadomiono Komisję dnia 30 listopada 2009 r. Szczegółowy opis wstępnego planu restrukturyzacji Anglo można znaleźć w sekcji 2.4 decyzji w sprawie wszczęcia postępowania, w której Komisja podniosła szereg wątpliwości co do faktu, czy omawiany plan spełnia warunki określone w komunikacie w sprawie restrukturyzacji (18). Komisja zakwestionowała w szczególności fakt, czy plan doprowadzi do przywrócenia długoterminowej rentowności Anglo, ograniczy do minimum koszty restrukturyzacji i zakłócenia konkurencji. Komisja wszczęła zatem postępowanie przewidziane w art. 108 ust. 2 Traktatu w odniesieniu do wspomnianego planu. Jednocześnie Komisja zwróciła się o przedstawienie do dnia 31 maja 2010 r. zrewidowanego planu restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(37)

O wstępnym planie restrukturyzacji Anglo powiadomiono Komisję dnia 30 listopada 2009 r. Szczegółowy opis wstępnego planu restrukturyzacji Anglo można znaleźć w sekcji 2.4 decyzji w sprawie wszczęcia postępowania, w której Komisja podniosła szereg wątpliwości co do faktu, czy omawiany plan spełnia warunki określone w komunikacie w sprawie restrukturyzacji (18). Komisja zakwestionowała w szczególności fakt, czy plan doprowadzi do przywrócenia długoterminowej rentowności Anglo, ograniczy do minimum koszty restrukturyzacji i zakłócenia konkurencji. Komisja wszczęła zatem postępowanie przewidziane w art. 108 ust. 2 Traktatu w odniesieniu do wspomnianego planu. Jednocześnie Komisja zwróciła się o przedstawienie do dnia 31 maja 2010 r. zrewidowanego planu restrukturyzacji.

2.2.2.   Drugi plan restrukturyzacji Anglo

| (38) | Dnia 31 maja 2010 r. Irlandia przedstawiła zrewidowany plan restrukturyzacji, w którym określono znacznie zmienione podejście do restrukturyzacji Anglo. |
| --- | --- |

(38)

Dnia 31 maja 2010 r. Irlandia przedstawiła zrewidowany plan restrukturyzacji, w którym określono znacznie zmienione podejście do restrukturyzacji Anglo.

| (39) | Zgodnie z wymogami zawartymi w decyzji w sprawie wszczęcia postępowania w drugim planie restrukturyzacji Anglo przedstawiono szereg możliwych wariantów restrukturyzacji: (i) likwidacja 100 % Anglo w ciągu 12 miesięcy; (ii) likwidacja 100 % Anglo w ciągu 10 lat; (iii) likwidacja 100 % Anglo w ciągu 20 lat; (iv) stabilizacja całego Anglo i kontynuacja działalności; oraz (v) podział obejmujący likwidację 80 % Anglo poprzez stworzenie spółki zarządzającej aktywami, podczas gdy pozostała część prowadziłaby nadal działalność (bank zachowujący dobre aktywa). |
| --- | --- |

(39)

Zgodnie z wymogami zawartymi w decyzji w sprawie wszczęcia postępowania w drugim planie restrukturyzacji Anglo przedstawiono szereg możliwych wariantów restrukturyzacji: (i) likwidacja 100 % Anglo w ciągu 12 miesięcy; (ii) likwidacja 100 % Anglo w ciągu 10 lat; (iii) likwidacja 100 % Anglo w ciągu 20 lat; (iv) stabilizacja całego Anglo i kontynuacja działalności; oraz (v) podział obejmujący likwidację 80 % Anglo poprzez stworzenie spółki zarządzającej aktywami, podczas gdy pozostała część prowadziłaby nadal działalność (bank zachowujący dobre aktywa).

| (40) | Scenariusz polegający na podziale, o którym mowa w ppkt (v) motywu 39, przedstawiono jako wariant preferowany przez władze irlandzkie. W omawianym scenariuszu spółka zarządzająca aktywami posiadałaby „aktywa niższej jakości”, które nie zostałyby przeniesione na NAMA lub na bank zachowujący dobre aktywa (portfel o wartości 13,6 mld EUR przy podziale) i którymi by zarządzano w celu maksymalizowania wartości odzyskiwania aktywów przy minimalizowaniu finansowania państwowego. Spółka zarządzająca aktywami nie prowadziłaby żadnej nowej działalności i zostałaby zlikwidowana w 2020 r. |
| --- | --- |

(40)

Scenariusz polegający na podziale, o którym mowa w ppkt (v) motywu 39, przedstawiono jako wariant preferowany przez władze irlandzkie. W omawianym scenariuszu spółka zarządzająca aktywami posiadałaby „aktywa niższej jakości”, które nie zostałyby przeniesione na NAMA lub na bank zachowujący dobre aktywa (portfel o wartości 13,6 mld EUR przy podziale) i którymi by zarządzano w celu maksymalizowania wartości odzyskiwania aktywów przy minimalizowaniu finansowania państwowego. Spółka zarządzająca aktywami nie prowadziłaby żadnej nowej działalności i zostałaby zlikwidowana w 2020 r.

| (41) | Bank zachowujący dobre aktywa stałby się znacznie mniejszym bankiem komercyjnym będącym własnością państwa, który mógłby zapewnić długoterminową rentowność ze znacznie zmniejszonym bilansem posiadającym niższy profil ryzyka. Zamierzano sprywatyzować bank zachowujący dobre aktywa w ciągu pięciu lat, zapewniając państwu częściowy zwrot jego inwestycji w Anglo. |
| --- | --- |

(41)

Bank zachowujący dobre aktywa stałby się znacznie mniejszym bankiem komercyjnym będącym własnością państwa, który mógłby zapewnić długoterminową rentowność ze znacznie zmniejszonym bilansem posiadającym niższy profil ryzyka. Zamierzano sprywatyzować bank zachowujący dobre aktywa w ciągu pięciu lat, zapewniając państwu częściowy zwrot jego inwestycji w Anglo.

2.2.3.   Trzeci plan restrukturyzacji Anglo

| (42) | Dnia 26 października 2010 r. w ramach dopracowania pisma z dnia 31 sierpnia 2010 r. Irlandia przedstawiła znacząco zrewidowany wniosek w sprawie restrukturyzacji Anglo. Trzeci plan restrukturyzacji Anglo określa zarys podziału Anglo na dwa niezależne pod względem prawnym podmioty będące własnością państwa, mianowicie Funding Bank i Recovery Bank, co doprowadziłoby do likwidacji Anglo w ciągu około dziesięciu lat. W okresie istnienia obydwu banków potrzebna byłaby dalsza pomoc państwa w postaci zastrzyków kapitałowych, ciągłego finansowania Central Bank i wszechstronnej struktury gwarancji państwa. W planie przewidziano wymóg kapitałowy w wysokości 29,3 mld EUR w scenariuszu podstawowym i 34 mld EUR w warunkach skrajnych. |
| --- | --- |

(42)

Dnia 26 października 2010 r. w ramach dopracowania pisma z dnia 31 sierpnia 2010 r. Irlandia przedstawiła znacząco zrewidowany wniosek w sprawie restrukturyzacji Anglo. Trzeci plan restrukturyzacji Anglo określa zarys podziału Anglo na dwa niezależne pod względem prawnym podmioty będące własnością państwa, mianowicie Funding Bank i Recovery Bank, co doprowadziłoby do likwidacji Anglo w ciągu około dziesięciu lat. W okresie istnienia obydwu banków potrzebna byłaby dalsza pomoc państwa w postaci zastrzyków kapitałowych, ciągłego finansowania Central Bank i wszechstronnej struktury gwarancji państwa. W planie przewidziano wymóg kapitałowy w wysokości 29,3 mld EUR w scenariuszu podstawowym i 34 mld EUR w warunkach skrajnych.

| (43) | Irlandia wskazała, że nowe podejście do restrukturyzacji Anglo, które przewiduje zaprzestanie przez niego działalności jako kredytodawca, zostało podyktowane pogarszającą się sytuacją rynkową. Argumentowała, że warunki finansowania dla Anglo i nastroje wobec państwa (dłużnika typu państwo) pogorszyły się od czasu przedstawienia drugiego planu restrukturyzacji Anglo, podczas gdy dyskonto przy pożyczkach przenoszonych na NAMA i straty przy portfelu pożyczek nieprzenoszonych na NAMA były wyższe niż oczekiwano. |
| --- | --- |

(43)

Irlandia wskazała, że nowe podejście do restrukturyzacji Anglo, które przewiduje zaprzestanie przez niego działalności jako kredytodawca, zostało podyktowane pogarszającą się sytuacją rynkową. Argumentowała, że warunki finansowania dla Anglo i nastroje wobec państwa (dłużnika typu państwo) pogorszyły się od czasu przedstawienia drugiego planu restrukturyzacji Anglo, podczas gdy dyskonto przy pożyczkach przenoszonych na NAMA i straty przy portfelu pożyczek nieprzenoszonych na NAMA były wyższe niż oczekiwano.

2.2.4.   Plan restrukturyzacji INBS

| (44) | Dnia 22 czerwca 2010 r. przedstawiono Komisji plan restrukturyzacji INBS. Zgodnie z wymogami decyzji w sprawie pierwszej rekapitalizacji INBS w planie restrukturyzacji INBS zbadano kilka wariantów dla banku: (i) restrukturyzację i kontynuację działalności z zamiarem sprzedania go około 2013 r.; (ii) natychmiastową likwidację; lub (iii) stopniową likwidację do 2020 r. Sprzedaż wymagała najniższej kwoty pomocy państwa oprócz 2,7 mld EUR, które w chwili przedstawienia planu zostały już zapewnione przez państwo. |
| --- | --- |

(44)

Dnia 22 czerwca 2010 r. przedstawiono Komisji plan restrukturyzacji INBS. Zgodnie z wymogami decyzji w sprawie pierwszej rekapitalizacji INBS w planie restrukturyzacji INBS zbadano kilka wariantów dla banku: (i) restrukturyzację i kontynuację działalności z zamiarem sprzedania go około 2013 r.; (ii) natychmiastową likwidację; lub (iii) stopniową likwidację do 2020 r. Sprzedaż wymagała najniższej kwoty pomocy państwa oprócz 2,7 mld EUR, które w chwili przedstawienia planu zostały już zapewnione przez państwo.

| (45) | W ramach przygotowań do sprzedaży INBS miała się stać małą instytucją oszczędnościową i kredytową. Miała przenieść dużą część istniejącego portfela pożyczek komercyjnych na NAMA, zaprzestać udzielania pożyczek komercyjnych i oferować swoim klientom jedynie kredyty hipoteczne i rachunki oszczędnościowe. |
| --- | --- |

(45)

W ramach przygotowań do sprzedaży INBS miała się stać małą instytucją oszczędnościową i kredytową. Miała przenieść dużą część istniejącego portfela pożyczek komercyjnych na NAMA, zaprzestać udzielania pożyczek komercyjnych i oferować swoim klientom jedynie kredyty hipoteczne i rachunki oszczędnościowe.

| (46) | Plan restrukturyzacji INBS nie przewidywał żadnych szczególnych środków mających na celu ograniczenie zakłócenia konkurencji stworzonego przez pomoc. |
| --- | --- |

(46)

Plan restrukturyzacji INBS nie przewidywał żadnych szczególnych środków mających na celu ograniczenie zakłócenia konkurencji stworzonego przez pomoc.

2.3.   Wspólny plan restrukturyzacji Anglo i INBS

2.3.1.   Opis wspólnego planu restrukturyzacji

| (47) | Dnia 31 stycznia 2011 r. Irlandia przedstawiła Komisji wspólny plan restrukturyzacji Anglo i INBS. Wspólny plan restrukturyzacji przewiduje połączenie Anglo i INBS – po sprzedaży ich odpowiednich portfeli depozytów – w jeden podmiot (zwany dalej „podmiotem powstałym w wyniku połączenia”), który będzie licencjonowany, w pełni regulowany i w 100 % własnością państwa. Wspólny bilans otwarcia po połączeniu wyniesie [60–70] mld EUR. |
| --- | --- |

(47)

Dnia 31 stycznia 2011 r. Irlandia przedstawiła Komisji wspólny plan restrukturyzacji Anglo i INBS. Wspólny plan restrukturyzacji przewiduje połączenie Anglo i INBS – po sprzedaży ich odpowiednich portfeli depozytów – w jeden podmiot (zwany dalej „podmiotem powstałym w wyniku połączenia”), który będzie licencjonowany, w pełni regulowany i w 100 % własnością państwa. Wspólny bilans otwarcia po połączeniu wyniesie [60–70] mld EUR.

| (48) | Podmiot powstały w wyniku połączenia: (i) zrestrukturyzuje odziedziczony portfel pożyczek Anglo na zakup nieruchomości komercyjnych w ciągu 10 lat za pośrednictwem wykupu i sprzedaży; (ii) zrestrukturyzuje portfel detalicznych kredytów hipotecznych INBS w ciągu [...] lat; i (iii) będzie polegał na [...]. Bank powstały w wyniku połączenia będzie posiadał jedynie niewielką liczbę depozytów i nie będzie angażował się w jakiekolwiek nowe kredyty ani żadną inną działalność. |
| --- | --- |

(48)

Podmiot powstały w wyniku połączenia: (i) zrestrukturyzuje odziedziczony portfel pożyczek Anglo na zakup nieruchomości komercyjnych w ciągu 10 lat za pośrednictwem wykupu i sprzedaży; (ii) zrestrukturyzuje portfel detalicznych kredytów hipotecznych INBS w ciągu [...] lat; i (iii) będzie polegał na [...]. Bank powstały w wyniku połączenia będzie posiadał jedynie niewielką liczbę depozytów i nie będzie angażował się w jakiekolwiek nowe kredyty ani żadną inną działalność.

| (49) | Podmiot powstały w wyniku połączenia będzie posiadać różne weksle zwykłe, które wykorzystano w celu rekapitalizowania zarówno Anglo, jak i INBS. Wszystkie weksle zwykłe zostaną uregulowane zgodnie z harmonogramem ich płatności (19). [...]. Podmiot powstały w wyniku połączenia będzie również posiadać niewielką kwotę długu podporządkowanego odpowiadającego kwocie, której nie jest w stanie odkupić w ramach kolejnych procesów zarządzania pasywami. |
| --- | --- |

(49)

Podmiot powstały w wyniku połączenia będzie posiadać różne weksle zwykłe, które wykorzystano w celu rekapitalizowania zarówno Anglo, jak i INBS. Wszystkie weksle zwykłe zostaną uregulowane zgodnie z harmonogramem ich płatności (19). [...]. Podmiot powstały w wyniku połączenia będzie również posiadać niewielką kwotę długu podporządkowanego odpowiadającego kwocie, której nie jest w stanie odkupić w ramach kolejnych procesów zarządzania pasywami.

| (50) | Celem proponowanego wspólnego planu restrukturyzacji jest uniknięcie ryzyka dalszych strat z nowych kredytów, skuteczne zarządzanie reorganizacją portfela pożyczek i utrzymanie minimalnych wymogów dotyczących pomocy państwa. Restrukturyzacja dwóch portfeli pożyczek w jeden podmiot powstały w wyniku połączenia umożliwia synergie w odniesieniu do zdolności, infrastruktury i procesów. |
| --- | --- |

(50)

Celem proponowanego wspólnego planu restrukturyzacji jest uniknięcie ryzyka dalszych strat z nowych kredytów, skuteczne zarządzanie reorganizacją portfela pożyczek i utrzymanie minimalnych wymogów dotyczących pomocy państwa. Restrukturyzacja dwóch portfeli pożyczek w jeden podmiot powstały w wyniku połączenia umożliwia synergie w odniesieniu do zdolności, infrastruktury i procesów.

2.3.1.1.   Depozyty

| (51) | Zgodnie z programem wsparcia Irlandia zobowiązała się przenieść przed połączeniem depozyty (które zaksięgowano w bilansie po stronie pasywów) i obligacje NAMA (które zaksięgowano w bilansie po stronie aktywów) Anglo i INBS na wiarygodne instytucje w ramach procesu otwartego. Zaproszono do składania ofert na pakiet obligacji i depozytów NAMA. Sprzedaż depozytów o wartości ok. 12,2 mld EUR i obligacji NAMA o wartości ok. 15,9 mld EUR obu podmiotów zakończono (20) dnia 24 lutego 2011 r. |
| --- | --- |

(51)

Zgodnie z programem wsparcia Irlandia zobowiązała się przenieść przed połączeniem depozyty (które zaksięgowano w bilansie po stronie pasywów) i obligacje NAMA (które zaksięgowano w bilansie po stronie aktywów) Anglo i INBS na wiarygodne instytucje w ramach procesu otwartego. Zaproszono do składania ofert na pakiet obligacji i depozytów NAMA. Sprzedaż depozytów o wartości ok. 12,2 mld EUR i obligacji NAMA o wartości ok. 15,9 mld EUR obu podmiotów zakończono (20) dnia 24 lutego 2011 r.

| (52) | W przeciwieństwie do poprzednich wersji planów restrukturyzacji Anglo podmiot powstały w wyniku połączenia nie będzie co do zasady wykorzystywał depozytów do sfinansowania swoich aktywów, opuści zamiast tego rynek terminowy. |
| --- | --- |

(52)

W przeciwieństwie do poprzednich wersji planów restrukturyzacji Anglo podmiot powstały w wyniku połączenia nie będzie co do zasady wykorzystywał depozytów do sfinansowania swoich aktywów, opuści zamiast tego rynek terminowy.

| (53) | Zgodnie ze zobowiązaniami (zob. sekcja 2.2.5.1) podmiot powstały w wyniku połączenia będzie mógł jednak zachować niewielką liczbę depozytów korporacyjnych, które są utrzymywane jako gwarancja pożyczek udzielonych kilku instytucjom korporacyjnym (zabezpieczony zapis lub depozyty związane z rachunkami kredytobiorców). Wspólny plan restrukturyzacji zakłada, że w chwili połączenia depozyty będą miały maksymalną wartość 1 mld EUR. |
| --- | --- |

(53)

Zgodnie ze zobowiązaniami (zob. sekcja 2.2.5.1) podmiot powstały w wyniku połączenia będzie mógł jednak zachować niewielką liczbę depozytów korporacyjnych, które są utrzymywane jako gwarancja pożyczek udzielonych kilku instytucjom korporacyjnym (zabezpieczony zapis lub depozyty związane z rachunkami kredytobiorców). Wspólny plan restrukturyzacji zakłada, że w chwili połączenia depozyty będą miały maksymalną wartość 1 mld EUR.

2.3.1.2.   Finansowanie

| (54) | Wspólny plan restrukturyzacji opiera się na następujących założeniach:






  (i) | [...] |
| --- | --- | --- |

(54)

Wspólny plan restrukturyzacji opiera się na następujących założeniach:

(i)

[...]

| (ii) | Istniejące hurtowe źródła finansowania o wartości [...] mld EUR mają zapadalność zgodną z istniejącymi harmonogramami (większość w ciągu czterech lat), [...]. |
| --- | --- |

(ii)

Istniejące hurtowe źródła finansowania o wartości [...] mld EUR mają zapadalność zgodną z istniejącymi harmonogramami (większość w ciągu czterech lat), [...].

2.3.1.3.   Gwarancje

| (55) | Podmiot powstały w wyniku połączenia wymaga kompleksowego zestawu gwarancji państwa (zob. też motyw 69, obejmujących następujące ekspozycje:






  (i) | gwarancja państwa udzielona na niespłacone depozyty i obligacje. Wspomniana gwarancja byłaby potrzebna na cały okres obowiązywania planu restrukturyzacji i obecnie zapewniono ją na podstawie systemu gwarancji dla kwalifikowanych zobowiązań (Eligible Liabilities Guarantee Scheme, zwanego dalej „systemem ELG”). Po wygaśnięciu systemu ELG gwarancje byłyby udzielane w razie potrzeby; |
| --- | --- | --- |

(55)

Podmiot powstały w wyniku połączenia wymaga kompleksowego zestawu gwarancji państwa (zob. też motyw 69, obejmujących następujące ekspozycje:

(i)

gwarancja państwa udzielona na niespłacone depozyty i obligacje. Wspomniana gwarancja byłaby potrzebna na cały okres obowiązywania planu restrukturyzacji i obecnie zapewniono ją na podstawie systemu gwarancji dla kwalifikowanych zobowiązań (Eligible Liabilities Guarantee Scheme, zwanego dalej „systemem ELG”). Po wygaśnięciu systemu ELG gwarancje byłyby udzielane w razie potrzeby;

| (ii) | gwarancja państwa dla CBI na niezabezpieczoną część awaryjnego wsparcia płynnościowego dla Anglo/INBS, która umożliwiłoby podmiotowi powstałemu w wyniku połączenia dostęp w miarę potrzeb do finansowania z CBI/awaryjnego wsparcia płynnościowego [...]; |
| --- | --- |

(ii)

gwarancja państwa dla CBI na niezabezpieczoną część awaryjnego wsparcia płynnościowego dla Anglo/INBS, która umożliwiłoby podmiotowi powstałemu w wyniku połączenia dostęp w miarę potrzeb do finansowania z CBI/awaryjnego wsparcia płynnościowego [...];

| (iii) | gwarancja państwa na niektóre zobowiązania w przypadku transakcji pozabilansowych, usług i zdolności do zawierania transakcji [...] (21). |
| --- | --- |

(iii)

gwarancja państwa na niektóre zobowiązania w przypadku transakcji pozabilansowych, usług i zdolności do zawierania transakcji [...] (21).

| (56) | W ramach wspólnego planu restrukturyzacji podmiot powstały w wyniku połączenia nie będzie dokonywać żadnych płatności na rzecz gwarancji państwa, oprócz gwarancji dla depozytów (50 punktów bazowych) przez okres obowiązywania systemu ELG i już gwarantowanych niespłaconych obligacji (dla których będzie uiszczana opłata w wysokości 95–125 punktów bazowych przez okres obowiązywania systemu ELG aż do ich zapadalności). |
| --- | --- |

(56)

W ramach wspólnego planu restrukturyzacji podmiot powstały w wyniku połączenia nie będzie dokonywać żadnych płatności na rzecz gwarancji państwa, oprócz gwarancji dla depozytów (50 punktów bazowych) przez okres obowiązywania systemu ELG i już gwarantowanych niespłaconych obligacji (dla których będzie uiszczana opłata w wysokości 95–125 punktów bazowych przez okres obowiązywania systemu ELG aż do ich zapadalności).

2.3.1.4.   Kapitał

| (57) | W scenariuszu podstawowym wspólny plan restrukturyzacji zakłada, że nie będzie wymagać się żadnego dodatkowego kapitału poza kapitałem faktycznie dotychczas wniesionym, mianowicie 34,7 mld EUR (29,3 mld EUR w przypadku Anglo i 5,4 mld EUR w przypadku INBS) (22). Wspomniane kwoty odpowiadają kwotom, na które już zezwolono na podstawie czterech decyzji ratunkowych na rzecz Anglo i dwóch decyzji ratunkowych na rzecz INBS (23). Wspólny plan restrukturyzacji wskazuje, że w scenariuszu warunków skrajnych (oznaczającym w szczególności wyższe utraty wartości i straty przy zbyciu pożyczek) wymogi kapitałowe wzrosną do 38 mld EUR, co oznacza dodatkowy kapitał w wysokości 3,3 mld EUR [...] w okresie obowiązywania planu (tj. dziesięć lat). Oprócz ryzyka większej utraty wartości i straty przy zbyciu pożyczek wspólny plan restrukturyzacji wyróżnia także kilka dodatkowych zagrożeń, które mogłyby doprowadzić do skorzystania przez podmiot powstały w wyniku połączenia z [...] kapitału w wysokości 3,3 mld EUR w scenariuszu warunków skrajnych. |
| --- | --- |

(57)

W scenariuszu podstawowym wspólny plan restrukturyzacji zakłada, że nie będzie wymagać się żadnego dodatkowego kapitału poza kapitałem faktycznie dotychczas wniesionym, mianowicie 34,7 mld EUR (29,3 mld EUR w przypadku Anglo i 5,4 mld EUR w przypadku INBS) (22). Wspomniane kwoty odpowiadają kwotom, na które już zezwolono na podstawie czterech decyzji ratunkowych na rzecz Anglo i dwóch decyzji ratunkowych na rzecz INBS (23). Wspólny plan restrukturyzacji wskazuje, że w scenariuszu warunków skrajnych (oznaczającym w szczególności wyższe utraty wartości i straty przy zbyciu pożyczek) wymogi kapitałowe wzrosną do 38 mld EUR, co oznacza dodatkowy kapitał w wysokości 3,3 mld EUR [...] w okresie obowiązywania planu (tj. dziesięć lat). Oprócz ryzyka większej utraty wartości i straty przy zbyciu pożyczek wspólny plan restrukturyzacji wyróżnia także kilka dodatkowych zagrożeń, które mogłyby doprowadzić do skorzystania przez podmiot powstały w wyniku połączenia z [...] kapitału w wysokości 3,3 mld EUR w scenariuszu warunków skrajnych.

2.3.1.5.   Główne dodatkowe zagrożenia związane ze wspólnym planem restrukturyzacji

| (58) | Po pierwsze wspólny plan restrukturyzacji wyróżnia ryzyko wzrostu kosztów sfinansowania i ryzyko walutowe. [...] (24). Ogółem podmiot powstały w wyniku połączenia będzie musiał uzyskać dostęp do ok. [...] finansowania Central Bank w chwili połączenia. Wspomniane zapotrzebowanie na finansowanie stopniowo zmaleje do [...]. Jeżeli wsparcie z finansowania Central Bank jest niewykonalne w planowanym zakresie i okresie (25), podmiot powstały w wyniku połączenia będzie musiał skorzystać z innych źródeł finansowania, jeżeli istnieją, co może być bardziej kosztowne. |
| --- | --- |

(58)

Po pierwsze wspólny plan restrukturyzacji wyróżnia ryzyko wzrostu kosztów sfinansowania i ryzyko walutowe. [...] (24). Ogółem podmiot powstały w wyniku połączenia będzie musiał uzyskać dostęp do ok. [...] finansowania Central Bank w chwili połączenia. Wspomniane zapotrzebowanie na finansowanie stopniowo zmaleje do [...]. Jeżeli wsparcie z finansowania Central Bank jest niewykonalne w planowanym zakresie i okresie (25), podmiot powstały w wyniku połączenia będzie musiał skorzystać z innych źródeł finansowania, jeżeli istnieją, co może być bardziej kosztowne.

| (59) | Ponadto niektóre aktywa podmiotu powstałego w wyniku połączenia to aktywa długoterminowe ze stałą stopą oprocentowania (zazwyczaj weksle zwykłe), które finansuje się przy pomocy bardzo krótkoterminowego finansowania [...]. |
| --- | --- |

(59)

Ponadto niektóre aktywa podmiotu powstałego w wyniku połączenia to aktywa długoterminowe ze stałą stopą oprocentowania (zazwyczaj weksle zwykłe), które finansuje się przy pomocy bardzo krótkoterminowego finansowania [...].

| (60) | [...]. |
| --- | --- |

(60)

[...].

| (61) | Ponadto we wspólnym planie restrukturyzacji podkreślono zagrożenia związane z trudnościami podmiotu powstałego w wyniku połączenia w prowadzeniu działalności przy założeniu kontynuacji działalności w trakcie postępowania naprawczego. [...]. Proces połączenia może też prowadzić do większego ryzyka operacyjnego, co z kolei może wymagać dalszego kapitału. |
| --- | --- |

(61)

Ponadto we wspólnym planie restrukturyzacji podkreślono zagrożenia związane z trudnościami podmiotu powstałego w wyniku połączenia w prowadzeniu działalności przy założeniu kontynuacji działalności w trakcie postępowania naprawczego. [...]. Proces połączenia może też prowadzić do większego ryzyka operacyjnego, co z kolei może wymagać dalszego kapitału.

| (62) | Trudno ocenić prawdopodobieństwo wystąpienia omawianych zagrożeń. Wspomniane zagrożenia i niepewności nie zostały włączone do oczekiwanego zapotrzebowania w zakresie kapitału w scenariuszu warunków skrajnych. |
| --- | --- |

(62)

Trudno ocenić prawdopodobieństwo wystąpienia omawianych zagrożeń. Wspomniane zagrożenia i niepewności nie zostały włączone do oczekiwanego zapotrzebowania w zakresie kapitału w scenariuszu warunków skrajnych.

2.3.2.   Zobowiązania

| (63) | Irlandia przedstawiła szereg zobowiązań związanych z podmiotem powstałym w wyniku połączenia w celu konkretnego ograniczenia zakłócenia konkurencji wynikającego z pomocy państwa otrzymanej przez Anglo i INBS. Wspomniane zobowiązania dołączono do niniejszej decyzji w całości w załączniku I. Dla celów niniejszej decyzji Komisja przedstawiła niewyczerpujące podsumowanie w motywach 63–66.






  (i) | Okres obowiązywania zobowiązań: o ile nie stwierdzono inaczej, wszystkie zobowiązania podjęte przez Irlandię zostają utrzymane w mocy i mają zastosowanie aż do momentu przeprowadzenia pełnej restrukturyzacji aktywów podmiotu powstałego w wyniku połączenia, w tym weksli zwykłych. |
| --- | --- | --- |

(63)

Irlandia przedstawiła szereg zobowiązań związanych z podmiotem powstałym w wyniku połączenia w celu konkretnego ograniczenia zakłócenia konkurencji wynikającego z pomocy państwa otrzymanej przez Anglo i INBS. Wspomniane zobowiązania dołączono do niniejszej decyzji w całości w załączniku I. Dla celów niniejszej decyzji Komisja przedstawiła niewyczerpujące podsumowanie w motywach 63–66.

(i)

Okres obowiązywania zobowiązań: o ile nie stwierdzono inaczej, wszystkie zobowiązania podjęte przez Irlandię zostają utrzymane w mocy i mają zastosowanie aż do momentu przeprowadzenia pełnej restrukturyzacji aktywów podmiotu powstałego w wyniku połączenia, w tym weksli zwykłych.

| (ii) | Zakaz rozwijania nowych rodzajów działalności i wchodzenia na nowe rynki: podmiot powstały w wyniku połączenia nie będzie podejmował jakichkolwiek nowych rodzajów działalności ani wchodził na nowe rynki, co oznacza, że podmiot ten nie będzie prowadził żadnych innych działań niż działania zgodne z zarządzaniem restrukturyzacją odziedziczonego portfela pożyczek Anglo i INBS (w tym w stosownych przypadkach sprzedażą pożyczek w celu maksymalizacji wartości odzyskanych kwot). W szczególności podmiot powstały w wyniku połączenia zachowa i będzie stosował swoją licencję na prowadzenie działalności bankowej tylko przez okres niezbędny do zrestrukturyzowania portfeli pożyczek i nie będzie jej stosował do rozwijania nowych rodzajów działalności. [...]. |
| --- | --- |

(ii)

Zakaz rozwijania nowych rodzajów działalności i wchodzenia na nowe rynki: podmiot powstały w wyniku połączenia nie będzie podejmował jakichkolwiek nowych rodzajów działalności ani wchodził na nowe rynki, co oznacza, że podmiot ten nie będzie prowadził żadnych innych działań niż działania zgodne z zarządzaniem restrukturyzacją odziedziczonego portfela pożyczek Anglo i INBS (w tym w stosownych przypadkach sprzedażą pożyczek w celu maksymalizacji wartości odzyskanych kwot). W szczególności podmiot powstały w wyniku połączenia zachowa i będzie stosował swoją licencję na prowadzenie działalności bankowej tylko przez okres niezbędny do zrestrukturyzowania portfeli pożyczek i nie będzie jej stosował do rozwijania nowych rodzajów działalności. [...].

| (iii) | Zarządzanie istniejącymi aktywami: podmiot powstały w wyniku połączenia będzie zarządzał istniejącymi aktywami handlowymi w sposób umożliwiający maksymalizację wartości bieżącej netto aktywów zgodnie ze standardową praktyką handlową. W szczególności, jeżeli klient nie może spełnić warunków udzielonej mu pożyczki, podmiot powstały w wyniku połączenia przekształci warunki udzielenia pożyczek wyłącznie wtedy, gdy taka restrukturyzacja będzie prowadzić do zwiększenia wartości bieżącej netto pożyczki (tzn. jeżeli wartość bieżąca netto przepływów środków pieniężnych, jakiej można oczekiwać w wyniku restrukturyzacji, jest wyższa niż bieżąca wartość przepływów środków pieniężnych, jakich można oczekiwać w wyniku likwidacji). Podsumowując, podmiot powstały w wyniku połączenia będzie zarządzał swoim portfelem aktywów handlowych w taki sam sposób, w jaki restrukturyzacją podobnego portfela zarządzałby prywatny podmiot zarządzający aktywami.
  Jeżeli chodzi o aktywa hipoteczne podmiotu powstałego w wyniku połączenia, stosuje się odpowiednio te same zobowiązania, które mają zastosowanie do aktywów handlowych. |
| --- | --- |

(iii)

Zarządzanie istniejącymi aktywami: podmiot powstały w wyniku połączenia będzie zarządzał istniejącymi aktywami handlowymi w sposób umożliwiający maksymalizację wartości bieżącej netto aktywów zgodnie ze standardową praktyką handlową. W szczególności, jeżeli klient nie może spełnić warunków udzielonej mu pożyczki, podmiot powstały w wyniku połączenia przekształci warunki udzielenia pożyczek wyłącznie wtedy, gdy taka restrukturyzacja będzie prowadzić do zwiększenia wartości bieżącej netto pożyczki (tzn. jeżeli wartość bieżąca netto przepływów środków pieniężnych, jakiej można oczekiwać w wyniku restrukturyzacji, jest wyższa niż bieżąca wartość przepływów środków pieniężnych, jakich można oczekiwać w wyniku likwidacji). Podsumowując, podmiot powstały w wyniku połączenia będzie zarządzał swoim portfelem aktywów handlowych w taki sam sposób, w jaki restrukturyzacją podobnego portfela zarządzałby prywatny podmiot zarządzający aktywami.

Jeżeli chodzi o aktywa hipoteczne podmiotu powstałego w wyniku połączenia, stosuje się odpowiednio te same zobowiązania, które mają zastosowanie do aktywów handlowych.

| (iv) | Zakaz przejmowania: podmiot powstały w wyniku połączenia nie będzie przejmował żadnych innych firm lub nabywał w nich udziałów, chyba że nastąpi to za uprzednią zgodą Komisji. |
| --- | --- |

(iv)

Zakaz przejmowania: podmiot powstały w wyniku połączenia nie będzie przejmował żadnych innych firm lub nabywał w nich udziałów, chyba że nastąpi to za uprzednią zgodą Komisji.

| (v) | Zakaz wypłacania kuponów i korzystania z opcji kupna podporządkowanych instrumentów dłużnych i hybrydowych instrumentów kapitałowych: podmiot powstały w wyniku połączenia nie będzie wypłacał kuponów ani korzystał z opcji kupna podporządkowanych instrumentów dłużnych i hybrydowych instrumentów kapitałowych, chyba że zostanie do tego zobowiązany obowiązującymi przepisami prawa. |
| --- | --- |

(v)

Zakaz wypłacania kuponów i korzystania z opcji kupna podporządkowanych instrumentów dłużnych i hybrydowych instrumentów kapitałowych: podmiot powstały w wyniku połączenia nie będzie wypłacał kuponów ani korzystał z opcji kupna podporządkowanych instrumentów dłużnych i hybrydowych instrumentów kapitałowych, chyba że zostanie do tego zobowiązany obowiązującymi przepisami prawa.

| (vi) | Ograniczenie udzielania nowych pożyczek: portfel pożyczek komercyjnych netto podmiotu powstałego w wyniku połączenia nie będzie przekraczał prognoz w ramach wspólnego planu restrukturyzacji o więcej niż [...] w każdym roku w okresie realizacji planu. Jeżeli chodzi o portfel kredytów hipotecznych, podmiot powstały w wyniku połączenia ograniczy dalsze należności z tytułu kwot zaangażowanych na mocy umowy i kwot powstałych w ramach restrukturyzacji istniejących instrumentów hipotecznych. Zagregowaną sumę dalszych należności z tytułu hipoteki ogranicza się do maksymalnie [...] w okresie począwszy od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2012 r., a następnie do [...] w każdym kolejnym roku. |
| --- | --- |

(vi)

Ograniczenie udzielania nowych pożyczek: portfel pożyczek komercyjnych netto podmiotu powstałego w wyniku połączenia nie będzie przekraczał prognoz w ramach wspólnego planu restrukturyzacji o więcej niż [...] w każdym roku w okresie realizacji planu. Jeżeli chodzi o portfel kredytów hipotecznych, podmiot powstały w wyniku połączenia ograniczy dalsze należności z tytułu kwot zaangażowanych na mocy umowy i kwot powstałych w ramach restrukturyzacji istniejących instrumentów hipotecznych. Zagregowaną sumę dalszych należności z tytułu hipoteki ogranicza się do maksymalnie [...] w okresie począwszy od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2012 r., a następnie do [...] w każdym kolejnym roku.

| (vii) | Ponadto do portfela pożyczek komercyjnych będą miały zastosowanie następujące zobowiązania pożyczkowe:






  a) | kwoty zaangażowane na mocy umowy, ale jeszcze nie wypłacone: podmiot powstały w wyniku połączenia będzie mógł dokonywać zaliczkowych wypłat w ramach instrumentów pożyczkowych zaangażowanych na mocy umowy, ale jeszcze nie wypłaconych. Wartość tych płatności nie przekroczy jednak łącznej kwoty [...] przez cały okres obowiązywania wspólnego planu restrukturyzacji w odniesieniu do portfela pożyczek podmiotu powstałego w wyniku połączenia; |
| --- | --- | --- |

(vii)

Ponadto do portfela pożyczek komercyjnych będą miały zastosowanie następujące zobowiązania pożyczkowe:

a)

kwoty zaangażowane na mocy umowy, ale jeszcze nie wypłacone: podmiot powstały w wyniku połączenia będzie mógł dokonywać zaliczkowych wypłat w ramach instrumentów pożyczkowych zaangażowanych na mocy umowy, ale jeszcze nie wypłaconych. Wartość tych płatności nie przekroczy jednak łącznej kwoty [...] przez cały okres obowiązywania wspólnego planu restrukturyzacji w odniesieniu do portfela pożyczek podmiotu powstałego w wyniku połączenia;

| b) | dodatkowe finansowanie dla istniejących kredytobiorców: podmiot powstały w wyniku połączenia może nie zapewniać dodatkowego finansowania, które nie było zaangażowane na mocy umowy w momencie zatwierdzania wspólnego planu restrukturyzacji (zgodnie ze zobowiązaniem, o którym mowa w ppkt (ii)).
  W drodze wyjątku od tego zakazu podmiot powstały w wyniku połączenia może finansować niewielkie dodatkowe kwoty dla istniejących grup regulacyjnych, jeżeli spełnia zobowiązanie zawarte w ppkt (iii):






  — | bezwzględnie konieczne jest zachowanie wartości zabezpieczenia pożyczki (np. w celu pokrycia kosztów utrzymania zabezpieczenia, ubezpieczenia, podatku, zastawu, nadwyżki aktywów nad zobowiązaniami lub obsługi prawnej), bądź |
| --- | --- | --- |

b)

dodatkowe finansowanie dla istniejących kredytobiorców: podmiot powstały w wyniku połączenia może nie zapewniać dodatkowego finansowania, które nie było zaangażowane na mocy umowy w momencie zatwierdzania wspólnego planu restrukturyzacji (zgodnie ze zobowiązaniem, o którym mowa w ppkt (ii)).

W drodze wyjątku od tego zakazu podmiot powstały w wyniku połączenia może finansować niewielkie dodatkowe kwoty dla istniejących grup regulacyjnych, jeżeli spełnia zobowiązanie zawarte w ppkt (iii):

—

bezwzględnie konieczne jest zachowanie wartości zabezpieczenia pożyczki (np. w celu pokrycia kosztów utrzymania zabezpieczenia, ubezpieczenia, podatku, zastawu, nadwyżki aktywów nad zobowiązaniami lub obsługi prawnej), bądź

| — | wiąże się to poza tym ze zwiększeniem oczekiwanej wartości możliwych do odzyskania kwot pożyczki lub innych aktywów w oparciu o wartość bieżącą netto (np. spełnienie kluczowych potrzeb przedsiębiorstwa bazowego w zakresie inwestycyjnego kapitału obrotowego lub płynności), |
| --- | --- |

—

wiąże się to poza tym ze zwiększeniem oczekiwanej wartości możliwych do odzyskania kwot pożyczki lub innych aktywów w oparciu o wartość bieżącą netto (np. spełnienie kluczowych potrzeb przedsiębiorstwa bazowego w zakresie inwestycyjnego kapitału obrotowego lub płynności),

| — | podmiot powstały w wyniku połączenia może zapewnić wspomniane dodatkowe finansowanie jedynie w przypadku:






  — | jeżeli wartość nominalna ekspozycji jest niższa niż [...], dodatkowe finansowanie nie przekroczy [...] wartości nominalnej ekspozycji, |
| --- | --- | --- |

—

podmiot powstały w wyniku połączenia może zapewnić wspomniane dodatkowe finansowanie jedynie w przypadku:

—

jeżeli wartość nominalna ekspozycji jest niższa niż [...], dodatkowe finansowanie nie przekroczy [...] wartości nominalnej ekspozycji,

| — | jeżeli wartość nominalna ekspozycji mieści się w przedziale między [...] a [...], dodatkowe finansowanie nie przekroczy [...], |
| --- | --- |

—

jeżeli wartość nominalna ekspozycji mieści się w przedziale między [...] a [...], dodatkowe finansowanie nie przekroczy [...],

| — | jeżeli wartość nominalna ekspozycji przekracza [...], dodatkowe finansowanie nie przekroczy [...] wartości nominalnej ekspozycji; |
| --- | --- |

—

jeżeli wartość nominalna ekspozycji przekracza [...], dodatkowe finansowanie nie przekroczy [...] wartości nominalnej ekspozycji;

| c) | nowi kredytobiorcy: podmiot powstały w wyniku połączenia może udzielić pożyczki nowemu kredytobiorcy (lub grupie kredytobiorców, zwanej także „grupą regulacyjną”) jedynie w przypadku spełnienia następujących warunków:






  — | dochody wykorzystuje się do zmniejszenia ekspozycji istniejącego kredytobiorcy lub grupy regulacyjnej, |
| --- | --- | --- |

c)

nowi kredytobiorcy: podmiot powstały w wyniku połączenia może udzielić pożyczki nowemu kredytobiorcy (lub grupie kredytobiorców, zwanej także „grupą regulacyjną”) jedynie w przypadku spełnienia następujących warunków:

—

dochody wykorzystuje się do zmniejszenia ekspozycji istniejącego kredytobiorcy lub grupy regulacyjnej,

| — | transakcja ogółem nie zwiększa całkowitej ekspozycji netto dla podmiotu powstałego w wyniku połączenia, |
| --- | --- |

—

transakcja ogółem nie zwiększa całkowitej ekspozycji netto dla podmiotu powstałego w wyniku połączenia,

| — | nowa pożyczka zwiększa oczekiwane wartości kwot możliwych do odzyskania (mierzone według wartości bieżącej netto) w porównaniu z innymi strategiami restrukturyzacji lub zamknięcia dostępu, i |
| --- | --- |

—

nowa pożyczka zwiększa oczekiwane wartości kwot możliwych do odzyskania (mierzone według wartości bieżącej netto) w porównaniu z innymi strategiami restrukturyzacji lub zamknięcia dostępu, i

| — | nie dochodzi do aktywowania odsetek („transakcja rolowana odsetek”). |
| --- | --- |

—

nie dochodzi do aktywowania odsetek („transakcja rolowana odsetek”).

| (viii) | Szczególne zobowiązania pożyczkowe w ramach portfela kredytów hipotecznych: podmiot powstały w wyniku połączenia nie będzie mógł zapewniać finansowania, które nie było zaangażowane na mocy umowy w momencie zatwierdzania wspólnego planu restrukturyzacji. W drodze wyjątku od wspomnianej reguły podmiot powstały w wyniku połączenia może – w przypadku gdy saldo pożyczki przekracza wartość nieruchomości stanowiącej zabezpieczenie kredytu – ułatwić jej spłatę poprzez odsprzedaż nieruchomości, zapewniając sprzedawcy dodatkowe finansowanie umożliwiające mu spłatę salda należności, jeżeli finansowanie jest zgodne ze zobowiązaniem w ppkt (iii). |
| --- | --- |

(viii)

Szczególne zobowiązania pożyczkowe w ramach portfela kredytów hipotecznych: podmiot powstały w wyniku połączenia nie będzie mógł zapewniać finansowania, które nie było zaangażowane na mocy umowy w momencie zatwierdzania wspólnego planu restrukturyzacji. W drodze wyjątku od wspomnianej reguły podmiot powstały w wyniku połączenia może – w przypadku gdy saldo pożyczki przekracza wartość nieruchomości stanowiącej zabezpieczenie kredytu – ułatwić jej spłatę poprzez odsprzedaż nieruchomości, zapewniając sprzedawcy dodatkowe finansowanie umożliwiające mu spłatę salda należności, jeżeli finansowanie jest zgodne ze zobowiązaniem w ppkt (iii).

| (ix) | Dalsze wyjątki leżące w interesie narodowym: w drodze wyjątku i w interesie narodowym Irlandia może ustalić, że konieczne jest zastosowanie dalszych wyjątków od ograniczeń w zakresie pożyczek określonych w ppkt (vii) i (viii) w celu zwiększenia oczekiwanych wartości kwot możliwych do odzyskania w oparciu o wartość bieżącą netto. Takie ustalenia wymagają wcześniejszego zatwierdzenia przez Komisję. |
| --- | --- |

(ix)

Dalsze wyjątki leżące w interesie narodowym: w drodze wyjątku i w interesie narodowym Irlandia może ustalić, że konieczne jest zastosowanie dalszych wyjątków od ograniczeń w zakresie pożyczek określonych w ppkt (vii) i (viii) w celu zwiększenia oczekiwanych wartości kwot możliwych do odzyskania w oparciu o wartość bieżącą netto. Takie ustalenia wymagają wcześniejszego zatwierdzenia przez Komisję.

| (x) | Depozyty – przeniesienie depozytów Anglo i INBS: po przeniesieniu odziedziczonych depozytów Anglo i INBS podmiot powstały w wyniku połączenia będzie dysponował niektórymi kategoriami depozytów i rachunków nieuwzględnionych przy przeniesieniu. Całkowita kwota depozytów od istniejących klientów w dniu połączenia w żadnym momencie nie przekroczy [...] mld EUR. Podmiot powstały w wyniku połączenia będzie zmniejszać swoje depozyty zasadniczo w takim samym tempie, w jakim będzie postępować restrukturyzacja ogólnego portfela pożyczek netto. Ponadto portfel depozytów podmiotu powstałego w wyniku połączenia nie przekroczy w żadnym momencie prognoz wspólnego planu restrukturyzacji o więcej niż 200 mln EUR. Kategorie depozytów zachowanych przez podmiot powstały w wyniku połączenia wymieniono w lit. a)–h):






  a) | depozyty, które w chwili przeniesienia odziedziczonych depozytów Anglo i INBS na rentowne instytucje, znajdują się w posiadaniu Anglo lub INBS bądź spółki zależnej Anglo lub INBS, oprócz spółki zależnej Anglo znajdującej się na Wyspie Man (Isle of Man); |
| --- | --- | --- |

(x)

Depozyty – przeniesienie depozytów Anglo i INBS: po przeniesieniu odziedziczonych depozytów Anglo i INBS podmiot powstały w wyniku połączenia będzie dysponował niektórymi kategoriami depozytów i rachunków nieuwzględnionych przy przeniesieniu. Całkowita kwota depozytów od istniejących klientów w dniu połączenia w żadnym momencie nie przekroczy [...] mld EUR. Podmiot powstały w wyniku połączenia będzie zmniejszać swoje depozyty zasadniczo w takim samym tempie, w jakim będzie postępować restrukturyzacja ogólnego portfela pożyczek netto. Ponadto portfel depozytów podmiotu powstałego w wyniku połączenia nie przekroczy w żadnym momencie prognoz wspólnego planu restrukturyzacji o więcej niż 200 mln EUR. Kategorie depozytów zachowanych przez podmiot powstały w wyniku połączenia wymieniono w lit. a)–h):

a)

depozyty, które w chwili przeniesienia odziedziczonych depozytów Anglo i INBS na rentowne instytucje, znajdują się w posiadaniu Anglo lub INBS bądź spółki zależnej Anglo lub INBS, oprócz spółki zależnej Anglo znajdującej się na Wyspie Man (Isle of Man);

| b) | rachunki zabezpieczone (na rzecz Anglo lub INBS bądź jakiejkolwiek innej osoby) i depozyty odnoszące się do grupy regulacyjnej w ramach Anglo lub INBS lub związane z nią bądź rachunki indeksowego funduszu obligacyjnego w momencie przeniesienia depozytów Anglo i INBS na dwa inne irlandzkie banki (26); |
| --- | --- |

b)

rachunki zabezpieczone (na rzecz Anglo lub INBS bądź jakiejkolwiek innej osoby) i depozyty odnoszące się do grupy regulacyjnej w ramach Anglo lub INBS lub związane z nią bądź rachunki indeksowego funduszu obligacyjnego w momencie przeniesienia depozytów Anglo i INBS na dwa inne irlandzkie banki (26);

| c) | depozyty denominowane w walutach innych niż euro, dolary amerykańskie lub funty szterlingi w momencie przeniesienia depozytów. Nie będą one zastępowane w miarę ich zapadalności; |
| --- | --- |

c)

depozyty denominowane w walutach innych niż euro, dolary amerykańskie lub funty szterlingi w momencie przeniesienia depozytów. Nie będą one zastępowane w miarę ich zapadalności;

| d) | depozyty utrzymywane lub zaksięgowane w oddziałach na Jersey, w Dusseldorfie w Niemczech i w Wiedniu w Austrii. Nie będą one zastępowane w miarę ich zapadalności; |
| --- | --- |

d)

depozyty utrzymywane lub zaksięgowane w oddziałach na Jersey, w Dusseldorfie w Niemczech i w Wiedniu w Austrii. Nie będą one zastępowane w miarę ich zapadalności;

| e) | jakikolwiek rachunek o ujemnym saldzie; |
| --- | --- |

e)

jakikolwiek rachunek o ujemnym saldzie;

| f) | rachunki kontroli wewnętrznej; |
| --- | --- |

f)

rachunki kontroli wewnętrznej;

| g) | rachunki, w przypadku których rachunek lub klient, z którym związany jest rachunek, były przedmiotem powiadomienia o wszczęciu postępowania przez jakikolwiek organ policji, organ zwalczający nadużycia finansowe lub organ śledczy; oraz |
| --- | --- |

g)

rachunki, w przypadku których rachunek lub klient, z którym związany jest rachunek, były przedmiotem powiadomienia o wszczęciu postępowania przez jakikolwiek organ policji, organ zwalczający nadużycia finansowe lub organ śledczy; oraz

| h) | wszystkie rachunki INBS określone w ewidencji księgowej jednostki przekazującej jako należące do oddziału „[...]”. |
| --- | --- |

h)

wszystkie rachunki INBS określone w ewidencji księgowej jednostki przekazującej jako należące do oddziału „[...]”.

| (xi) | Powiernik monitorujący: podmiot powstały w wyniku połączenia wyznaczy, z zastrzeżeniem uzyskania zgody Komisji, powiernika monitorującego, który będzie weryfikował, czy podmiot powstały w wyniku połączenia przestrzega zobowiązań określonych w załączniku I. Powiernik monitorujący zostanie powołany na okres trzech lat. |
| --- | --- |

(xi)

Powiernik monitorujący: podmiot powstały w wyniku połączenia wyznaczy, z zastrzeżeniem uzyskania zgody Komisji, powiernika monitorującego, który będzie weryfikował, czy podmiot powstały w wyniku połączenia przestrzega zobowiązań określonych w załączniku I. Powiernik monitorujący zostanie powołany na okres trzech lat.

| (64) | Irlandia zapewni spełnienie przez podmiot powstały w wyniku połączenia zobowiązań określonych w załączniku I. Irlandia będzie przedstawiać regularne sprawozdania w sprawie środków podjętych w celu wywiązania się z tych zobowiązań. Pierwsze sprawozdanie zostanie przedstawione Komisji nie później niż sześć miesięcy od daty notyfikacji niniejszej decyzji, a kolejne będą przekazywane co pół roku. |
| --- | --- |

(64)

Irlandia zapewni spełnienie przez podmiot powstały w wyniku połączenia zobowiązań określonych w załączniku I. Irlandia będzie przedstawiać regularne sprawozdania w sprawie środków podjętych w celu wywiązania się z tych zobowiązań. Pierwsze sprawozdanie zostanie przedstawione Komisji nie później niż sześć miesięcy od daty notyfikacji niniejszej decyzji, a kolejne będą przekazywane co pół roku.

2.4.   Środki państwowe poddane ocenie w niniejszej decyzji

| (65) | Zarówno Anglo, jak i INBS otrzymały znaczną pomoc państwa. Po połączeniu podmiot powstały w wyniku połączenia również będzie korzystał z kilku środków państwowych. W niniejszej sekcji przedstawiono wspomniane środki (zob. też tabela 1). |
| --- | --- |

(65)

Zarówno Anglo, jak i INBS otrzymały znaczną pomoc państwa. Po połączeniu podmiot powstały w wyniku połączenia również będzie korzystał z kilku środków państwowych. W niniejszej sekcji przedstawiono wspomniane środki (zob. też tabela 1).

| (66) | W okresie ratowania Anglo otrzymał kilka środków pomocy państwa, które Komisja zatwierdziła w różnych decyzjach w przedmiotowej sprawie (27) i o których mowa w lit. a)–v) niniejszego motywu i motywach 67, 68 i 69:






  a) | gwarancję państwa w ramach systemu CIFS obejmującą depozyty Anglo (detaliczne, komercyjne, instytucjonalne i międzybankowe), obligacje zabezpieczone, dług uprzywilejowany i terminowy dług podporządkowany w okresie od dnia 1 października 2008 r. do dnia 30 września 2010 r. (28); |
| --- | --- | --- |

(66)

W okresie ratowania Anglo otrzymał kilka środków pomocy państwa, które Komisja zatwierdziła w różnych decyzjach w przedmiotowej sprawie (27) i o których mowa w lit. a)–v) niniejszego motywu i motywach 67, 68 i 69:

a)

gwarancję państwa w ramach systemu CIFS obejmującą depozyty Anglo (detaliczne, komercyjne, instytucjonalne i międzybankowe), obligacje zabezpieczone, dług uprzywilejowany i terminowy dług podporządkowany w okresie od dnia 1 października 2008 r. do dnia 30 września 2010 r. (28);

| b) | pierwszą rekapitalizację Anglo w wysokości 4 mld EUR (29); |
| --- | --- |

b)

pierwszą rekapitalizację Anglo w wysokości 4 mld EUR (29);

| c) | gwarancje państwa w ramach systemu ELG obejmujące depozyty, uprzywilejowane niezabezpieczone certyfikaty depozytowe, uprzywilejowane niezabezpieczone papiery dłużne przedsiębiorstw, uprzywilejowane niezabezpieczone obligacje i weksle (30); |
| --- | --- |

c)

gwarancje państwa w ramach systemu ELG obejmujące depozyty, uprzywilejowane niezabezpieczone certyfikaty depozytowe, uprzywilejowane niezabezpieczone papiery dłużne przedsiębiorstw, uprzywilejowane niezabezpieczone obligacje i weksle (30);

| d) | środki na rzecz ratowania aktywów w postaci przeniesienia na NAMA pożyczek na zakup nieruchomości komercyjnych ze stwierdzoną utratą wartości w wysokości 35 mld EUR (31) ze średnim zmniejszeniem wartości w wycenie rzędu [50–70] % (32); |
| --- | --- |

d)

środki na rzecz ratowania aktywów w postaci przeniesienia na NAMA pożyczek na zakup nieruchomości komercyjnych ze stwierdzoną utratą wartości w wysokości 35 mld EUR (31) ze średnim zmniejszeniem wartości w wycenie rzędu [50–70] % (32);

| e) | drugą rekapitalizację w wysokości 10,44 mld EUR, z czego 10,3 mld EUR zostało faktycznie przyznane przez Irlandię (33); |
| --- | --- |

e)

drugą rekapitalizację w wysokości 10,44 mld EUR, z czego 10,3 mld EUR zostało faktycznie przyznane przez Irlandię (33);

| f) | trzecią rekapitalizację w wysokości 10 054 mln EUR, w tym 8 580 mln EUR przyznano po zatwierdzeniu, podczas gdy pozostałą część (1 474 mln EUR) wniesiono wraz z czwartym zastrzykiem kapitałowym, zob. środek h) (34); |
| --- | --- |

f)

trzecią rekapitalizację w wysokości 10 054 mln EUR, w tym 8 580 mln EUR przyznano po zatwierdzeniu, podczas gdy pozostałą część (1 474 mln EUR) wniesiono wraz z czwartym zastrzykiem kapitałowym, zob. środek h) (34);

| g) | gwarancję dla zobowiązań krótkoterminowych Anglo po ponownym zastosowaniu systemu ELG w celu pokrycia takich papierów wartościowych, w szczególności papierów dłużnych przedsiębiorstw, certyfikatów depozytowych, depozytów międzybankowych i depozytów korporacyjnych z terminem zapadalności krótszym niż trzy miesiące (na dzień 31 grudnia 2010 r. objęta kwota wynosi ok. [...] mld EUR) (35); |
| --- | --- |

g)

gwarancję dla zobowiązań krótkoterminowych Anglo po ponownym zastosowaniu systemu ELG w celu pokrycia takich papierów wartościowych, w szczególności papierów dłużnych przedsiębiorstw, certyfikatów depozytowych, depozytów międzybankowych i depozytów korporacyjnych z terminem zapadalności krótszym niż trzy miesiące (na dzień 31 grudnia 2010 r. objęta kwota wynosi ok. [...] mld EUR) (35);

| h) | przyznano dodatkową rekapitalizację w wysokości 4 946 mln EUR w celu pokrycia kolejnych strat wynikających z przyspieszonego przeniesienia na NAMA pożyczek na inwestycje budowlane ze stwierdzoną utratą wartości i strat portfela pożyczek nienależących do NAMA do [...]. Nieuregulowane saldo trzeciej rekapitalizacji (środek f)) w wysokości 1 474 mln EUR zostało już wniesione wraz z 4 946 mld EUR (36); |
| --- | --- |

h)

przyznano dodatkową rekapitalizację w wysokości 4 946 mln EUR w celu pokrycia kolejnych strat wynikających z przyspieszonego przeniesienia na NAMA pożyczek na inwestycje budowlane ze stwierdzoną utratą wartości i strat portfela pożyczek nienależących do NAMA do [...]. Nieuregulowane saldo trzeciej rekapitalizacji (środek f)) w wysokości 1 474 mln EUR zostało już wniesione wraz z 4 946 mld EUR (36);

| i) | gwarancję dla niektórych transakcji pozabilansowych obejmującą kwotę szacowaną na ok. [...] mld EUR (37). |
| --- | --- |

i)

gwarancję dla niektórych transakcji pozabilansowych obejmującą kwotę szacowaną na ok. [...] mld EUR (37).

| (67) | INBS podczas okresu ratowania otrzymała następujące środki j)–o), które zostały zatwierdzone przez Komisję:






  j) | gwarancję w ramach systemu CIFS obejmującą depozyty INBS (detaliczne, komercyjne, instytucjonalne i międzybankowe) obligacje zabezpieczone, dług uprzywilejowany i terminowy dług podporządkowany w okresie od dnia 1 października 2008 r. do dnia 30 września 2010 r. (38); |
| --- | --- | --- |

(67)

INBS podczas okresu ratowania otrzymała następujące środki j)–o), które zostały zatwierdzone przez Komisję:

j)

gwarancję w ramach systemu CIFS obejmującą depozyty INBS (detaliczne, komercyjne, instytucjonalne i międzybankowe) obligacje zabezpieczone, dług uprzywilejowany i terminowy dług podporządkowany w okresie od dnia 1 października 2008 r. do dnia 30 września 2010 r. (38);

| k) | pierwszą rekapitalizację w wysokości 2,7 mld EUR (39); |
| --- | --- |

k)

pierwszą rekapitalizację w wysokości 2,7 mld EUR (39);

| l) | gwarancje państwa w ramach systemu ELG obejmujące depozyty, uprzywilejowane niezabezpieczone certyfikaty depozytowe, uprzywilejowane niezabezpieczone papiery dłużne przedsiębiorstw, uprzywilejowane niezabezpieczone obligacje i weksle (40); |
| --- | --- |

l)

gwarancje państwa w ramach systemu ELG obejmujące depozyty, uprzywilejowane niezabezpieczone certyfikaty depozytowe, uprzywilejowane niezabezpieczone papiery dłużne przedsiębiorstw, uprzywilejowane niezabezpieczone obligacje i weksle (40);

| m) | środki na rzecz ratowania aktywów w postaci przeniesienia na NAMA pożyczek na zakup nieruchomości komercyjnych ze stwierdzoną utratą wartości w wysokości 8,9 mld EUR (41) ze średnim zmniejszeniem wartości w wycenie rzędu 64 % (42); |
| --- | --- |

m)

środki na rzecz ratowania aktywów w postaci przeniesienia na NAMA pożyczek na zakup nieruchomości komercyjnych ze stwierdzoną utratą wartości w wysokości 8,9 mld EUR (41) ze średnim zmniejszeniem wartości w wycenie rzędu 64 % (42);

| n) | gwarancję państwa dla zobowiązań krótkoterminowych INBS po ponownym zastosowaniu systemu ELG w celu pokrycia papierów wartościowych, w szczególności papierów dłużnych przedsiębiorstw, certyfikatów depozytowych, depozytów międzybankowych i depozytów korporacyjnych z terminem zapadalności krótszym niż trzy miesiące (na dzień 31 grudnia 2010 r. objęta kwota wynosi ok. [...] mln EUR) (43); |
| --- | --- |

n)

gwarancję państwa dla zobowiązań krótkoterminowych INBS po ponownym zastosowaniu systemu ELG w celu pokrycia papierów wartościowych, w szczególności papierów dłużnych przedsiębiorstw, certyfikatów depozytowych, depozytów międzybankowych i depozytów korporacyjnych z terminem zapadalności krótszym niż trzy miesiące (na dzień 31 grudnia 2010 r. objęta kwota wynosi ok. [...] mln EUR) (43);

| o) | drugą rekapitalizację w wysokości 2,7 mld EUR (44). |
| --- | --- |

o)

drugą rekapitalizację w wysokości 2,7 mld EUR (44).

| (68) | Oprócz środków pomocy państwa a)–o), o których mowa w motywach 66 i 67, Anglo i INBS otrzymały przed połączeniem dalsze środki pomocy na ratowanie p) i q):






  p) | Anglo otrzymał gwarancję państwa dla części awaryjnego wsparcia płynnościowego zapewnionego Anglo przez CBI od marca 2009 r. do połączenia z INBS. Dana gwarancja pokrywa do [...] mld EUR awaryjnego wsparcia płynnościowego (45); |
| --- | --- | --- |

(68)

Oprócz środków pomocy państwa a)–o), o których mowa w motywach 66 i 67, Anglo i INBS otrzymały przed połączeniem dalsze środki pomocy na ratowanie p) i q):

p)

Anglo otrzymał gwarancję państwa dla części awaryjnego wsparcia płynnościowego zapewnionego Anglo przez CBI od marca 2009 r. do połączenia z INBS. Dana gwarancja pokrywa do [...] mld EUR awaryjnego wsparcia płynnościowego (45);

| q) | INBS otrzymała także gwarancję państwa dla części awaryjnego wsparcia płynnościowego przyznanego INBS przez CBI od dnia 24 lutego 2011 r. do połączenia z Anglo. Dana gwarancja pokrywa do [...] mld EUR. |
| --- | --- |

q)

INBS otrzymała także gwarancję państwa dla części awaryjnego wsparcia płynnościowego przyznanego INBS przez CBI od dnia 24 lutego 2011 r. do połączenia z Anglo. Dana gwarancja pokrywa do [...] mld EUR.

| (69) | Po połączeniu podmiot powstały w wyniku połączenia otrzyma następujące środki r)–v):






  r) | gwarancję państwa dla pozostałych depozytów klientów na maksymalną kwotę [...] mld EUR; |
| --- | --- | --- |

(69)

Po połączeniu podmiot powstały w wyniku połączenia otrzyma następujące środki r)–v):

r)

gwarancję państwa dla pozostałych depozytów klientów na maksymalną kwotę [...] mld EUR;

| s) | kontynuację gwarancji państwa dla transakcji pozabilansowych obejmujących kwotę szacowaną na ok. [...] mld EUR; |
| --- | --- |

s)

kontynuację gwarancji państwa dla transakcji pozabilansowych obejmujących kwotę szacowaną na ok. [...] mld EUR;

| t) | gwarancję państwa dla części awaryjnego wsparcia płynnościowego zapewnionego przez CBI podmiotowi powstałemu w wyniku połączenia, zasadniczo łączącą obie gwarancje dla przedmiotowego wsparcia przyznane oddzielnie Anglo i INBS. Dana gwarancja jest szacowana maksymalnie na [...] mld EUR na początku połączenia, a następnie zmniejszy się do [...]; |
| --- | --- |

t)

gwarancję państwa dla części awaryjnego wsparcia płynnościowego zapewnionego przez CBI podmiotowi powstałemu w wyniku połączenia, zasadniczo łączącą obie gwarancje dla przedmiotowego wsparcia przyznane oddzielnie Anglo i INBS. Dana gwarancja jest szacowana maksymalnie na [...] mld EUR na początku połączenia, a następnie zmniejszy się do [...];

| u) | dodatkową rekapitalizację [...] w celu pokrycia dodatkowych strat w przypadku dodatkowych warunków skrajnych w wysokości 3,3 mld EUR; |
| --- | --- |

u)

dodatkową rekapitalizację [...] w celu pokrycia dodatkowych strat w przypadku dodatkowych warunków skrajnych w wysokości 3,3 mld EUR;

| v) | gwarancję państwa dla niespłaconego finansowania z hurtowych źródeł pokrywanego z ELG, przeniesioną z Anglo na podmiot powstały w wyniku połączenia i obejmującą kwotę [...] mld EUR (46). |
| --- | --- |

v)

gwarancję państwa dla niespłaconego finansowania z hurtowych źródeł pokrywanego z ELG, przeniesioną z Anglo na podmiot powstały w wyniku połączenia i obejmującą kwotę [...] mld EUR (46).

2.4.1.   Środki pomocy na ratowanie zatwierdzone przez Komisję

| (70) | Jeżeli chodzi o środki a)–o), o których mowa w motywach 66 i 67, Komisja już je oceniła w kontekście wcześniejszych decyzji dotyczących Anglo i INBS i uznała za pomoc na ratowanie. Poza środkami pomocy na ratowanie Irlandia powiadomiła Komisję o dodatkowych środkach p)–v), o których mowa w motywach 68 i 69, mających na celu umożliwienie postępowania naprawczego w stosunku do Anglo i INBS. |
| --- | --- |

(70)

Jeżeli chodzi o środki a)–o), o których mowa w motywach 66 i 67, Komisja już je oceniła w kontekście wcześniejszych decyzji dotyczących Anglo i INBS i uznała za pomoc na ratowanie. Poza środkami pomocy na ratowanie Irlandia powiadomiła Komisję o dodatkowych środkach p)–v), o których mowa w motywach 68 i 69, mających na celu umożliwienie postępowania naprawczego w stosunku do Anglo i INBS.

| (71) | W odniesieniu do środków zatwierdzonych już przez Komisję (tj. środków a)–o), o których mowa w motywach 66 i 67) należy zauważyć, że system gwarancji CIFS nie obowiązuje już od dnia 30 września 2010 r. (środki a) i j), o których mowa w motywach 66 i 67) i został zastąpiony systemem ELG i ponownym zastosowaniem systemu ELG do zobowiązań krótkoterminowych (środki c), g), l) i n), o których mowa w motywach 66 i 67). Po połączeniu omawiane systemy zostaną zastąpione przez indywidualne gwarancje państwa (środki r) i v), o których mowa w motywie 69), gdy nie będzie już stosowany system ELG (zob. motywy 77 i 81). |
| --- | --- |

(71)

W odniesieniu do środków zatwierdzonych już przez Komisję (tj. środków a)–o), o których mowa w motywach 66 i 67) należy zauważyć, że system gwarancji CIFS nie obowiązuje już od dnia 30 września 2010 r. (środki a) i j), o których mowa w motywach 66 i 67) i został zastąpiony systemem ELG i ponownym zastosowaniem systemu ELG do zobowiązań krótkoterminowych (środki c), g), l) i n), o których mowa w motywach 66 i 67). Po połączeniu omawiane systemy zostaną zastąpione przez indywidualne gwarancje państwa (środki r) i v), o których mowa w motywie 69), gdy nie będzie już stosowany system ELG (zob. motywy 77 i 81).

| (72) | Jeżeli chodzi o środki d) i m), o których mowa w motywach 66 i 67, przenoszenie pożyczek o wartości [...] na NAMA zakończono w listopadzie 2010 r. przy średniej redukcji wartości wynoszącej 62 % w przypadku Anglo i 64 % w przypadku INBS. |
| --- | --- |

(72)

Jeżeli chodzi o środki d) i m), o których mowa w motywach 66 i 67, przenoszenie pożyczek o wartości [...] na NAMA zakończono w listopadzie 2010 r. przy średniej redukcji wartości wynoszącej 62 % w przypadku Anglo i 64 % w przypadku INBS.

| (73) | Wraz z czwartą rekapitalizacją Anglo otrzymał także gwarancję państwa dla swoich transakcji pozabilansowych (środek i), o którym mowa w motywie 66). Wspomniana gwarancja, za którą Anglo nie uiszcza opłaty, zasadniczo gwarantuje kontrahentom Anglo pewność w przypadku transakcji pochodnych (głównie umowy zabezpieczające) i ustaleń odnoszących się do rozliczeń. |
| --- | --- |

(73)

Wraz z czwartą rekapitalizacją Anglo otrzymał także gwarancję państwa dla swoich transakcji pozabilansowych (środek i), o którym mowa w motywie 66). Wspomniana gwarancja, za którą Anglo nie uiszcza opłaty, zasadniczo gwarantuje kontrahentom Anglo pewność w przypadku transakcji pochodnych (głównie umowy zabezpieczające) i ustaleń odnoszących się do rozliczeń.

2.4.2.   Dalsze środki pomocy na ratowanie

| (74) | Anglo i INBS otrzymały dalsze środki pomocy na ratowanie przed połączeniem, a tym samym faktyczną restrukturyzacją (środki p) i q), o których mowa w motywie 68). Od marca 2009 r. do połączenia Anglo otrzymał już od CBI awaryjne wsparcie płynnościowe, które było częściowo gwarantowane przez państwo (środek p)). Gwarantowana przez państwo część awaryjnego wsparcia płynnościowego wahała się od [...] mld EUR we wrześniu 2010 r. do [...] mld EUR w marcu 2011 r. Anglo płaci CBI odsetki składające się ze stopy bazowej EBC (obecnie 125 punktów bazowych) plus [...] punktów bazowych za awaryjne wsparcie płynnościowe, ale nie uiszcza opłaty za gwarancję. |
| --- | --- |

(74)

Anglo i INBS otrzymały dalsze środki pomocy na ratowanie przed połączeniem, a tym samym faktyczną restrukturyzacją (środki p) i q), o których mowa w motywie 68). Od marca 2009 r. do połączenia Anglo otrzymał już od CBI awaryjne wsparcie płynnościowe, które było częściowo gwarantowane przez państwo (środek p)). Gwarantowana przez państwo część awaryjnego wsparcia płynnościowego wahała się od [...] mld EUR we wrześniu 2010 r. do [...] mld EUR w marcu 2011 r. Anglo płaci CBI odsetki składające się ze stopy bazowej EBC (obecnie 125 punktów bazowych) plus [...] punktów bazowych za awaryjne wsparcie płynnościowe, ale nie uiszcza opłaty za gwarancję.

| (75) | INBS otrzymała gwarancję państwa dla części awaryjnego wsparcia płynnościowego zapewnionego przez CBI (środek q), o którym mowa w motywie 68). W sumie INBS otrzymała gwarancję państwa dla awaryjnego wsparcia płynnościowego w wysokości [...] mld EUR od dnia 24 lutego 2011 r. do połączenia z Anglo. INBS również płaci CBI odsetki składające się ze stopy bazowej EBC (obecnie 125 punktów bazowych) plus [...] punktów bazowych za awaryjne wsparcie płynnościowe, ale nie uiszcza opłaty za gwarancję państwa. |
| --- | --- |

(75)

INBS otrzymała gwarancję państwa dla części awaryjnego wsparcia płynnościowego zapewnionego przez CBI (środek q), o którym mowa w motywie 68). W sumie INBS otrzymała gwarancję państwa dla awaryjnego wsparcia płynnościowego w wysokości [...] mld EUR od dnia 24 lutego 2011 r. do połączenia z Anglo. INBS również płaci CBI odsetki składające się ze stopy bazowej EBC (obecnie 125 punktów bazowych) plus [...] punktów bazowych za awaryjne wsparcie płynnościowe, ale nie uiszcza opłaty za gwarancję państwa.

2.4.3.   Środki dla podmiotu powstałego w wyniku połączenia

| (76) | Podmiot powstały w wyniku połączenia [...] z kilku gwarancji państwa i zastrzyku kapitałowego w wysokości 3,3, mld EUR w warunkach skrajnych (środki r)–v), o których mowa w motywie 69). |
| --- | --- |

(76)

Podmiot powstały w wyniku połączenia [...] z kilku gwarancji państwa i zastrzyku kapitałowego w wysokości 3,3, mld EUR w warunkach skrajnych (środki r)–v), o których mowa w motywie 69).

| (77) | Podmiot powstały w wyniku połączenia otrzyma gwarancję państwa dla depozytów, które zostaną do niego przeniesione z Anglo i z INBS (środek r), o którym mowa w motywie 69). Maksymalna kwota danych depozytów wyniesie 1,05 mld EUR. Składają się one w szczególności z depozytów zabezpieczonych lub związanych z rachunkiem kredytobiorcy, przenoszonym na podmiot powstały w wyniku połączenia, a zatem nie zostały one przeniesione poza Anglo i INBS. Podmiot powstały w wyniku połączenia będzie uiszczał opłatę ryczałtową w wysokości 50 punktów bazowych przez okres obowiązywania systemu ELG, ale po tym okresie nie będzie uiszczał żadnej opłaty. |
| --- | --- |

(77)

Podmiot powstały w wyniku połączenia otrzyma gwarancję państwa dla depozytów, które zostaną do niego przeniesione z Anglo i z INBS (środek r), o którym mowa w motywie 69). Maksymalna kwota danych depozytów wyniesie 1,05 mld EUR. Składają się one w szczególności z depozytów zabezpieczonych lub związanych z rachunkiem kredytobiorcy, przenoszonym na podmiot powstały w wyniku połączenia, a zatem nie zostały one przeniesione poza Anglo i INBS. Podmiot powstały w wyniku połączenia będzie uiszczał opłatę ryczałtową w wysokości 50 punktów bazowych przez okres obowiązywania systemu ELG, ale po tym okresie nie będzie uiszczał żadnej opłaty.

| (78) | Podmiot powstały w wyniku połączenia będzie także korzystał ze środka przyznanego Anglo przed połączeniem, mianowicie kontynuacji gwarancji państwa dla transakcji pozabilansowych na kwotę szacowaną na ok. [...] mld EUR (47) (środek s), o którym mowa w motywie 69). Podmiot powstały w wyniku połączenia nie będzie uiszczał opłaty za przedmiotową gwarancję. |
| --- | --- |

(78)

Podmiot powstały w wyniku połączenia będzie także korzystał ze środka przyznanego Anglo przed połączeniem, mianowicie kontynuacji gwarancji państwa dla transakcji pozabilansowych na kwotę szacowaną na ok. [...] mld EUR (47) (środek s), o którym mowa w motywie 69). Podmiot powstały w wyniku połączenia nie będzie uiszczał opłaty za przedmiotową gwarancję.

| (79) | W celu sfinansowania postępowania naprawczego w stosunku do Anglo i INBS we wspólnym planie restrukturyzacji przewidziano, że podmiot powstały w wyniku połączenia uzyska gwarancję państwa dla części awaryjnego wsparcia płynnościowego, które otrzyma (środek t), o którym mowa w motywie 69). W sumie podmiot powstały w wyniku połączenia uzyska dostęp do awaryjnego wsparcia płynnościowego w wysokości do [...] mld EUR na początku połączenia, które zostanie następnie obniżone [...]. Podmiot powstały w wyniku połączenia zapłaci CBI odsetki w wysokości [...] punktów bazowych na finansowanie EUR i [...] punktów bazowych na finansowanie waluty obcej, ale nie będzie uiszczał żadnej opłaty za gwarancję państwa. |
| --- | --- |

(79)

W celu sfinansowania postępowania naprawczego w stosunku do Anglo i INBS we wspólnym planie restrukturyzacji przewidziano, że podmiot powstały w wyniku połączenia uzyska gwarancję państwa dla części awaryjnego wsparcia płynnościowego, które otrzyma (środek t), o którym mowa w motywie 69). W sumie podmiot powstały w wyniku połączenia uzyska dostęp do awaryjnego wsparcia płynnościowego w wysokości do [...] mld EUR na początku połączenia, które zostanie następnie obniżone [...]. Podmiot powstały w wyniku połączenia zapłaci CBI odsetki w wysokości [...] punktów bazowych na finansowanie EUR i [...] punktów bazowych na finansowanie waluty obcej, ale nie będzie uiszczał żadnej opłaty za gwarancję państwa.

| (80) | Zgodnie ze wspólnym planem restrukturyzacji [...] w przypadku dalszego pogorszenia sytuacji finansowej (warunki skrajne – środek u), o którym mowa w motywie 69). W danym przypadku [...] do 3,3 mld EUR kapitału [...]. Dane podejście zapewni spełnienie przez podmiot powstały w wyniku połączenia odpowiednich minimalnych wymogów kapitałowych określonych przez irlandzki urząd regulacji usług finansowych (Irish Financial Regulator) (obecnie 8 % całkowitego współczynnika kapitałowego). |
| --- | --- |

(80)

Zgodnie ze wspólnym planem restrukturyzacji [...] w przypadku dalszego pogorszenia sytuacji finansowej (warunki skrajne – środek u), o którym mowa w motywie 69). W danym przypadku [...] do 3,3 mld EUR kapitału [...]. Dane podejście zapewni spełnienie przez podmiot powstały w wyniku połączenia odpowiednich minimalnych wymogów kapitałowych określonych przez irlandzki urząd regulacji usług finansowych (Irish Financial Regulator) (obecnie 8 % całkowitego współczynnika kapitałowego).

| (81) | Podmiot powstały w wyniku połączenia skorzysta też z gwarancji państwa dla istniejących hurtowych źródeł finansowania w wysokości ok. 3 mld EUR, które zostaną przeniesione z Anglo na podmiot powstały w wyniku połączenia (środek v), o którym mowa w motywie 69). Podmiot ten będzie uiszczał opłatę w wysokości 95–125 punktów bazowych podczas obowiązywania ELG, a następnie nie będzie uiszczał żadnej opłaty. |
| --- | --- |

(81)

Podmiot powstały w wyniku połączenia skorzysta też z gwarancji państwa dla istniejących hurtowych źródeł finansowania w wysokości ok. 3 mld EUR, które zostaną przeniesione z Anglo na podmiot powstały w wyniku połączenia (środek v), o którym mowa w motywie 69). Podmiot ten będzie uiszczał opłatę w wysokości 95–125 punktów bazowych podczas obowiązywania ELG, a następnie nie będzie uiszczał żadnej opłaty.

Przegląd środków przyznanych Anglo, INBS i podmiotowi powstałemu w wyniku połączenia (o których mowa w motywach 66–69)

| Środki przyznane na rzecz Anglo, Recovery Bank i Funding |
| --- |
| Nr | Rodzaj środka | kwota (w mld EUR) | wynagrodzeni |
| Zatwierdzone środki pomocy na ratowanie |
| Anglo Irish Bank |
| a | Gwarancja w ramach systemu CIFS | szczyt [...] mld EUR we wrześniu 2008 r. (48) | opłata ryczałtowa - 18,5 punktu bazowego wzrastająca do 32 pkt |
| b | Pierwsza rekapitalizacja | 4 mld | brak |
| c | Gwarancja w ramach systemu ELG | [...] mld EUR (49) | zalecenie EBC + 40 punktów (50) |
| d | Środek na rzecz ratowania aktywów - przeniesienie kwalifikowalnych pożyczek na NAMA | przekazano 35 mld EUR | n.d. |
| e | Druga rekapitalizacja | 10,44 mld EUR (51) (10,3 mld EUR) | brak |
| f | Trzecia rekapitalizacja | 10 054 mln | brak |
| g | Gwarancja dla zobowiązań krótkoterminowych | ok. [...] mld EUR na grudzień 2010 | 160 punktów bazowych na grudzień 2010 (50) |
| h | Czwarta rekapitalizacja | 4 946 mln EUR | brak |
| i | Gwarancja dla niektórych zobowiązań pozabilansowych | szacowana kwota maks. brutto [...] mld EUR (52) | brak |
| Irish Nationwide Building Society |
| j | Gwarancja w ramach systemu CIFS | szczyt w wysokości [...] mld EUR na październik 2008 (48) | opłata ryczałtowa 18,5 punktu bazowego wzrastająca do 25,6 pkt bazowych |
| k | Pierwsza rekapitalizacja | 2,7 mld EUR | Zabezpieczone prawa do nadwyżki netto aktywów spółki |
| l | Gwarancja w ramach systemu ELG | [...] mld EUR (49) | zalecenie EBC + 40 punktów (50) |
| m | Środek na rzecz ratowania aktywów - przeniesienie kwalifikowalnych pożyczek na NAMA | przekazano 8,9 mld EUR | n.d. |
| n | Gwarancja dla zobowiązań krótkoterminowych | ok. [...] mln EUR na grudzień 2010 | 160 punktów bazowych na grudzień 2010 (50) |
| o | Druga rekapitalizacja | 2,7 mld EUR | brak |
| Dalsze środki pomocy na ratowanie |
| Anglo Irish Bank |
| p | Gwarancja dla awaryjnego wsparcia płynnościowego | Gwarantowany szczyt [...] mld EUR do 16 marca 2011 (53) | ,[...] brak opłaty za |
| Irish Nationwide Building Society |
| q | Gwarancja dla awaryjnego wsparcia płynnościowego | Gwarantowane [...] mld EUR | [...],brak opłaty za |
| Środki restrukturyzacyjne |
| Podmiot powstały w wyniku połączenia |
| r | Kontynuacja gwarancji dla pozostałych | maks. [...] mld EUR | Gwarantowana na okres restrukturyzacji, najpierw w ramach ELG a po jego wygaśnięciu doraźnie w wysokości 50 punktów bazowych |
| s | Kontynuacja gwarancji dla transakcji pozabilansowych | szacowana na ok. [...] mld (52) | brak |
| t | Kontynuacja gwarancji dla awaryjnego wsparcia płynnościowego lub innego podobnego instrumentu | szacowana na maks [...] mld | 3 |
| u | Rekapitalizacja w warunkach skrajnych | 3,2 mld EUR | brak |
| v | Gwarancja dla pozostałych hurtowych źródeł finansowania ELG | Ok. [...] mld EUR | opłata zgodnie z ELG w jego trakcie, następnie brak opłaty |

Środki przyznane na rzecz Anglo, Recovery Bank i Funding

Nr

Rodzaj środka

kwota (w mld EUR)

wynagrodzeni

Zatwierdzone środki pomocy na ratowanie

Anglo Irish Bank

a

Gwarancja w ramach systemu CIFS

szczyt [...] mld EUR we wrześniu 2008 r. (48)

opłata ryczałtowa - 18,5 punktu bazowego wzrastająca do 32 pkt

b

Pierwsza rekapitalizacja

4 mld

brak

c

Gwarancja w ramach systemu ELG

[...] mld EUR (49)

zalecenie EBC + 40 punktów (50)

d

Środek na rzecz ratowania aktywów - przeniesienie kwalifikowalnych pożyczek na NAMA

przekazano 35 mld EUR

n.d.

e

Druga rekapitalizacja

10,44 mld EUR (51) (10,3 mld EUR)

brak

f

Trzecia rekapitalizacja

10 054 mln

brak

g

Gwarancja dla zobowiązań krótkoterminowych

ok. [...] mld EUR na grudzień 2010

160 punktów bazowych na grudzień 2010 (50)

h

Czwarta rekapitalizacja

4 946 mln EUR

brak

i

Gwarancja dla niektórych zobowiązań pozabilansowych

szacowana kwota maks. brutto [...] mld EUR (52)

brak

Irish Nationwide Building Society

j

Gwarancja w ramach systemu CIFS

szczyt w wysokości [...] mld EUR na październik 2008 (48)

opłata ryczałtowa 18,5 punktu bazowego wzrastająca do 25,6 pkt bazowych

k

Pierwsza rekapitalizacja

2,7 mld EUR

Zabezpieczone prawa do nadwyżki netto aktywów spółki

l

Gwarancja w ramach systemu ELG

[...] mld EUR (49)

zalecenie EBC + 40 punktów (50)

m

Środek na rzecz ratowania aktywów - przeniesienie kwalifikowalnych pożyczek na NAMA

przekazano 8,9 mld EUR

n.d.

n

Gwarancja dla zobowiązań krótkoterminowych

ok. [...] mln EUR na grudzień 2010

160 punktów bazowych na grudzień 2010 (50)

o

Druga rekapitalizacja

2,7 mld EUR

brak

Dalsze środki pomocy na ratowanie

Anglo Irish Bank

p

Gwarancja dla awaryjnego wsparcia płynnościowego

Gwarantowany szczyt [...] mld EUR do 16 marca 2011 (53)

,[...] brak opłaty za

Irish Nationwide Building Society

q

Gwarancja dla awaryjnego wsparcia płynnościowego

Gwarantowane [...] mld EUR

[...],brak opłaty za

Środki restrukturyzacyjne

Podmiot powstały w wyniku połączenia

r

Kontynuacja gwarancji dla pozostałych

maks. [...] mld EUR

Gwarantowana na okres restrukturyzacji, najpierw w ramach ELG a po jego wygaśnięciu doraźnie w wysokości 50 punktów bazowych

s

Kontynuacja gwarancji dla transakcji pozabilansowych

szacowana na ok. [...] mld (52)

brak

t

Kontynuacja gwarancji dla awaryjnego wsparcia płynnościowego lub innego podobnego instrumentu

szacowana na maks [...] mld

3

u

Rekapitalizacja w warunkach skrajnych

3,2 mld EUR

brak

v

Gwarancja dla pozostałych hurtowych źródeł finansowania ELG

Ok. [...] mld EUR

opłata zgodnie z ELG w jego trakcie, następnie brak opłaty

3.   PODSTAWY DO WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA

| (82) | Dnia 31 marca 2010 r. Komisja wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające w sprawie wstępnego planu restrukturyzacji Anglo wraz z przyjęciem decyzji w sprawie wszczęcia postępowania. Od tego czasu Irlandia kilka razy zasadniczo zmieniła plan restrukturyzacji Anglo przed przedstawieniem w dniu 31 stycznia 2011 r. wspólnego planu restrukturyzacji Anglo i INBS. Większość wątpliwości podniesionych w decyzji w sprawie wszczęcia postępowania (zob. sekcja 4.3.1 wspomnianej decyzji (54)) dotyczyła konkretnie wstępnego planu restrukturyzacji Anglo, który oparto na założeniu, że Anglo zostanie podzielony na bank zachowujący dobre aktywa i bank likwidujący złe aktywa. Wspomniane wątpliwości nie są już istotne, ponieważ Anglo przestanie podejmować nowe działania, zostanie zamiast tego połączony z INBS i skoncentruje się na zrestrukturyzowaniu z czasem swojego portfela pożyczek. |
| --- | --- |

(82)

Dnia 31 marca 2010 r. Komisja wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające w sprawie wstępnego planu restrukturyzacji Anglo wraz z przyjęciem decyzji w sprawie wszczęcia postępowania. Od tego czasu Irlandia kilka razy zasadniczo zmieniła plan restrukturyzacji Anglo przed przedstawieniem w dniu 31 stycznia 2011 r. wspólnego planu restrukturyzacji Anglo i INBS. Większość wątpliwości podniesionych w decyzji w sprawie wszczęcia postępowania (zob. sekcja 4.3.1 wspomnianej decyzji (54)) dotyczyła konkretnie wstępnego planu restrukturyzacji Anglo, który oparto na założeniu, że Anglo zostanie podzielony na bank zachowujący dobre aktywa i bank likwidujący złe aktywa. Wspomniane wątpliwości nie są już istotne, ponieważ Anglo przestanie podejmować nowe działania, zostanie zamiast tego połączony z INBS i skoncentruje się na zrestrukturyzowaniu z czasem swojego portfela pożyczek.

| (83) | W celu zapewnienia kompletności w sekcji 3.1 przedstawiono jednak streszczenie wątpliwości podniesionych przez Komisję w decyzji w sprawie wszczęcia postępowania. |
| --- | --- |

(83)

W celu zapewnienia kompletności w sekcji 3.1 przedstawiono jednak streszczenie wątpliwości podniesionych przez Komisję w decyzji w sprawie wszczęcia postępowania.

3.1.   Decyzja w sprawie wszczęcia postępowania

| (84) | Komisja wyraziła wątpliwości co do przywrócenia rentowności banku zachowującego dobre aktywa (w decyzji w sprawie wszczęcia postępowania zwanego także „NewCo”) i kontrolowanej likwidacji banku likwidującego złe aktywa (w decyzji w sprawie wszczęcia postępowania zwanego także „Old Anglo”), ponieważ w chwili podejmowania decyzji nie było wystarczających informacji na temat planu operacyjnego obu podmiotów. Komisja wyraziła także wątpliwości, czy oszacowanie utraty wartości zarówno pożyczek przeniesionych na NAMA, jak i pożyczek nieprzeniesionych na NAMA było wystarczające. Ponadto założenia makroekonomiczne przedstawione we wstępnym planie restrukturyzacji Anglo wydawały się być niepełne, powodując wątpliwości co do ich zasadności. Komisja wyraziła też wątpliwości w odniesieniu do niektórych nowych rodzajów działalności, jakie miał podejmować bank zachowujący dobre aktywa w dziedzinach, w których nie miał żadnego wcześniejszego doświadczenia. Komisja wyraziła także wątpliwości, czy w oparciu o plan możliwe było zaspokojenie potrzeb w zakresie finansowania i płynności banku zachowującego dobre aktywa. |
| --- | --- |

(84)

Komisja wyraziła wątpliwości co do przywrócenia rentowności banku zachowującego dobre aktywa (w decyzji w sprawie wszczęcia postępowania zwanego także „NewCo”) i kontrolowanej likwidacji banku likwidującego złe aktywa (w decyzji w sprawie wszczęcia postępowania zwanego także „Old Anglo”), ponieważ w chwili podejmowania decyzji nie było wystarczających informacji na temat planu operacyjnego obu podmiotów. Komisja wyraziła także wątpliwości, czy oszacowanie utraty wartości zarówno pożyczek przeniesionych na NAMA, jak i pożyczek nieprzeniesionych na NAMA było wystarczające. Ponadto założenia makroekonomiczne przedstawione we wstępnym planie restrukturyzacji Anglo wydawały się być niepełne, powodując wątpliwości co do ich zasadności. Komisja wyraziła też wątpliwości w odniesieniu do niektórych nowych rodzajów działalności, jakie miał podejmować bank zachowujący dobre aktywa w dziedzinach, w których nie miał żadnego wcześniejszego doświadczenia. Komisja wyraziła także wątpliwości, czy w oparciu o plan możliwe było zaspokojenie potrzeb w zakresie finansowania i płynności banku zachowującego dobre aktywa.

| (85) | Jeżeli chodzi o podział obciążenia i wkład własny Anglo, Komisja zakwestionowała to, czy wkład własny Anglo do restrukturyzacji był wystarczający wobec faktu, że bank zachowujący dobre aktywa miał podjąć nowe rodzaje działalności, co wymagałoby znacznych inwestycji. Komisja wskazała ponadto że władze irlandzkie nie zbadały we wstępnym planie restrukturyzacji Anglo tego, czy Anglo może przyczynić się do własnej restrukturyzacji, sprzedając aktywa lub przy pomocy innych środków. |
| --- | --- |

(85)

Jeżeli chodzi o podział obciążenia i wkład własny Anglo, Komisja zakwestionowała to, czy wkład własny Anglo do restrukturyzacji był wystarczający wobec faktu, że bank zachowujący dobre aktywa miał podjąć nowe rodzaje działalności, co wymagałoby znacznych inwestycji. Komisja wskazała ponadto że władze irlandzkie nie zbadały we wstępnym planie restrukturyzacji Anglo tego, czy Anglo może przyczynić się do własnej restrukturyzacji, sprzedając aktywa lub przy pomocy innych środków.

| (86) | Jeżeli chodzi o środki ograniczające zakłócenie konkurencji spowodowane przez ogromną pomoc państwa udzieloną Anglo, Komisja wyraziła wątpliwości co do faktu, czy środki przedstawione w planie wystarczą, aby skompensować efekt zakłócenia konkurencji spowodowany przyznaniem pomocy na rzecz Anglo. |
| --- | --- |

(86)

Jeżeli chodzi o środki ograniczające zakłócenie konkurencji spowodowane przez ogromną pomoc państwa udzieloną Anglo, Komisja wyraziła wątpliwości co do faktu, czy środki przedstawione w planie wystarczą, aby skompensować efekt zakłócenia konkurencji spowodowany przyznaniem pomocy na rzecz Anglo.

4.   UWAGI ZAINTERESOWANYCH STRON

| (87) | Komisja nie otrzymała żadnych uwag stron trzecich po opublikowaniu decyzji o wszczęciu postępowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(87)

Komisja nie otrzymała żadnych uwag stron trzecich po opublikowaniu decyzji o wszczęciu postępowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

5.   UWAGI ZGŁOSZONE PRZEZ IRLANDIĘ

| (88) | Irlandia nie przedstawiła żadnych uwag dotyczących decyzji o wszczęciu postępowania, ale przekazała drugi plan restrukturyzacji Anglo, a następnie trzeci plan restrukturyzacji Anglo w dniu 26 października 2010 r. |
| --- | --- |

(88)

Irlandia nie przedstawiła żadnych uwag dotyczących decyzji o wszczęciu postępowania, ale przekazała drugi plan restrukturyzacji Anglo, a następnie trzeci plan restrukturyzacji Anglo w dniu 26 października 2010 r.

| (89) | Trzeci plan restrukturyzacji został obecnie zastąpiony przez wspólny plan restrukturyzacji przedstawiony przez Irlandię w dniu 31 stycznia 2011 r. |
| --- | --- |

(89)

Trzeci plan restrukturyzacji został obecnie zastąpiony przez wspólny plan restrukturyzacji przedstawiony przez Irlandię w dniu 31 stycznia 2011 r.

6.   OCENA

6.1.   Istnienie pomocy

| (90) | Należy ocenić, czy środki przewidziane we wspólnym planie restrukturyzacji stanowią pomoc państwa. Zgodnie z art. 107 ust. 1 Traktatu wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(90)

Należy ocenić, czy środki przewidziane we wspólnym planie restrukturyzacji stanowią pomoc państwa. Zgodnie z art. 107 ust. 1 Traktatu wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

6.1.1.   Środki, które zostały już tymczasowo zatwierdzone

| (91) | W odniesieniu do środków już tymczasowo zatwierdzonych przez Komisję jako pomoc na ratowanie w jej wcześniejszych decyzjach w sprawie Anglo i INBS (mianowicie środki a)–o) przedstawione w motywach 66–67) Komisja stwierdziła już, że środki te stanowią pomoc państwa przyznaną na rzecz Anglo i INBS. W związku z tym przeprowadzanie w niniejszej decyzji ponownej oceny w kwestii tego, czy stanowią one pomoc państwa, nie jest konieczne. |
| --- | --- |

(91)

W odniesieniu do środków już tymczasowo zatwierdzonych przez Komisję jako pomoc na ratowanie w jej wcześniejszych decyzjach w sprawie Anglo i INBS (mianowicie środki a)–o) przedstawione w motywach 66–67) Komisja stwierdziła już, że środki te stanowią pomoc państwa przyznaną na rzecz Anglo i INBS. W związku z tym przeprowadzanie w niniejszej decyzji ponownej oceny w kwestii tego, czy stanowią one pomoc państwa, nie jest konieczne.

| (92) | Środki, które należy poddać ocenie w niniejszej decyzji w celu ustalenia, czy stanowią pomoc państwa, zostały już opisane w motywach 68 i 69. Odpowiednie środki to: w przypadku Anglo – środek p), w przypadku INBS – środek q), a w przypadku podmiotu powstałego w wyniku połączenia – środki r)–v). W tym kontekście należy zauważyć, że Irlandia uznaje, iż przedmiotowe środki stanowią pomoc państwa. |
| --- | --- |

(92)

Środki, które należy poddać ocenie w niniejszej decyzji w celu ustalenia, czy stanowią pomoc państwa, zostały już opisane w motywach 68 i 69. Odpowiednie środki to: w przypadku Anglo – środek p), w przypadku INBS – środek q), a w przypadku podmiotu powstałego w wyniku połączenia – środki r)–v). W tym kontekście należy zauważyć, że Irlandia uznaje, iż przedmiotowe środki stanowią pomoc państwa.

6.1.2.   Zasoby państwowe

| (93) | Środki p)–v), o których mowa w motywach 68 i 69, są finansowane za pomocą zasobów państwowych, ponieważ na środki te składają się gwarancje państwowe oraz dotacje bezpośrednie finansowane przez państwo i w związku z tym należy je uznać za stanowiące pomoc państwa. |
| --- | --- |

(93)

Środki p)–v), o których mowa w motywach 68 i 69, są finansowane za pomocą zasobów państwowych, ponieważ na środki te składają się gwarancje państwowe oraz dotacje bezpośrednie finansowane przez państwo i w związku z tym należy je uznać za stanowiące pomoc państwa.

6.1.3.   Selektywność

| (94) | Należy również ocenić, czy środki, o których mowa w motywach 66–69, przynoszą beneficjentowi lub beneficjentom pomocy państwa selektywną korzyść. Przedmiotowe środki mają charakter selektywny, ponieważ przynoszą korzyść wyłącznie Anglo, INBS oraz podmiotowi powstałemu w wyniku połączenia. |
| --- | --- |

(94)

Należy również ocenić, czy środki, o których mowa w motywach 66–69, przynoszą beneficjentowi lub beneficjentom pomocy państwa selektywną korzyść. Przedmiotowe środki mają charakter selektywny, ponieważ przynoszą korzyść wyłącznie Anglo, INBS oraz podmiotowi powstałemu w wyniku połączenia.

6.1.4.   Korzyść

| (95) | Środki, o których mowa w motywach 66–69, przyznają korzyść dla działalności gospodarczej prowadzonej przez Anglo oraz INBS do momentu ich połączenia, a następnie dla działalności prowadzonej przez podmiot powstały w wyniku tego połączenia. |
| --- | --- |

(95)

Środki, o których mowa w motywach 66–69, przyznają korzyść dla działalności gospodarczej prowadzonej przez Anglo oraz INBS do momentu ich połączenia, a następnie dla działalności prowadzonej przez podmiot powstały w wyniku tego połączenia.

| (96) | Anglo korzysta z gwarancji państwowej w wysokości [...] mld EUR w ramach awaryjnego wsparcia płynnościowego otrzymywanego od CBI (środek p), o którym mowa w motywie 68), umożliwiającej Anglo finansowanie swoich aktywów. Taka gwarancja stanowi korzyść przyznaną Anglo, ponieważ w normalnych warunkach nie byłaby ona dostępna na rynku oraz [...]. Ponadto środki pochodzące z gwarancji państwowej dla awaryjnego wsparcia płynnościowego są przekazywane Anglo nieodpłatnie. Brak obowiązku zapłaty wynagrodzenia stanowi dalszą korzyść na rzecz Anglo, ponieważ pozwala mu uniknąć kosztów związanych z gwarancją. |
| --- | --- |

(96)

Anglo korzysta z gwarancji państwowej w wysokości [...] mld EUR w ramach awaryjnego wsparcia płynnościowego otrzymywanego od CBI (środek p), o którym mowa w motywie 68), umożliwiającej Anglo finansowanie swoich aktywów. Taka gwarancja stanowi korzyść przyznaną Anglo, ponieważ w normalnych warunkach nie byłaby ona dostępna na rynku oraz [...]. Ponadto środki pochodzące z gwarancji państwowej dla awaryjnego wsparcia płynnościowego są przekazywane Anglo nieodpłatnie. Brak obowiązku zapłaty wynagrodzenia stanowi dalszą korzyść na rzecz Anglo, ponieważ pozwala mu uniknąć kosztów związanych z gwarancją.

| (97) | Z tych samych względów gwarancja państwowa w wysokości [...] mld EUR dla awaryjnego wsparcia płynnościowego, którą INBS otrzymywała począwszy od dnia 24 lutego 2011 r., stanowi korzyść na rzecz INBS (środek q), o którym mowa w motywie 68). |
| --- | --- |

(97)

Z tych samych względów gwarancja państwowa w wysokości [...] mld EUR dla awaryjnego wsparcia płynnościowego, którą INBS otrzymywała począwszy od dnia 24 lutego 2011 r., stanowi korzyść na rzecz INBS (środek q), o którym mowa w motywie 68).

| (98) | W odniesieniu do środków na rzecz podmiotu powstałego w wyniku połączenia, podmiot ten będzie czerpał korzyści z dalszego korzystania z gwarancji państwowych, a mianowicie gwarancji obejmujących pozostałe depozyty (środek r), o którym mowa w motywie 68), transakcje pozabilansowe (środek s), o którym mowa w motywie 69), awaryjne wsparcie płynnościowe (środek t), o którym mowa w motywie 69) oraz istniejące hurtowe źródła finansowania (środek v), o którym mowa w motywie 69). Podmiot powstały w wyniku połączenia uiszcza opłatę za gwarancję [...], depozyty oraz hurtowe źródła finansowania wyłącznie w okresie obowiązywania programu ELG (bez konieczności uiszczania jakiejkolwiek opłaty w późniejszym okresie), ale nie uiszcza opłaty za pozostałe gwarancje. Gwarancje te przyznają korzyść podmiotowi powstałemu w wyniku połączenia, przyczyniając się do zagwarantowania, że podmiot ten wywiąże się ze swoich zobowiązań. Przy braku niezbędnego finansowania za pośrednictwem gwarantowanego awaryjnego wsparcia płynnościowego, pozostałych depozytów i pozostałych hurtowych źródeł finansowania oraz przy braku gwarancji dla zobowiązań pozabilansowych tego podmiotu przeprowadzenie kontrolowanego postępowania naprawczego nie byłoby faktycznie możliwe. Ponadto fakt, że podmiot powstały w wyniku połączenia nie musi uiszczać opłaty za szereg wspomnianych gwarancji stanowi dodatkową przyznaną mu korzyść, ponieważ dzięki temu podmiot ten może uniknąć wyższych kosztów finansowania, a w konsekwencji większych strat. |
| --- | --- |

(98)

W odniesieniu do środków na rzecz podmiotu powstałego w wyniku połączenia, podmiot ten będzie czerpał korzyści z dalszego korzystania z gwarancji państwowych, a mianowicie gwarancji obejmujących pozostałe depozyty (środek r), o którym mowa w motywie 68), transakcje pozabilansowe (środek s), o którym mowa w motywie 69), awaryjne wsparcie płynnościowe (środek t), o którym mowa w motywie 69) oraz istniejące hurtowe źródła finansowania (środek v), o którym mowa w motywie 69). Podmiot powstały w wyniku połączenia uiszcza opłatę za gwarancję [...], depozyty oraz hurtowe źródła finansowania wyłącznie w okresie obowiązywania programu ELG (bez konieczności uiszczania jakiejkolwiek opłaty w późniejszym okresie), ale nie uiszcza opłaty za pozostałe gwarancje. Gwarancje te przyznają korzyść podmiotowi powstałemu w wyniku połączenia, przyczyniając się do zagwarantowania, że podmiot ten wywiąże się ze swoich zobowiązań. Przy braku niezbędnego finansowania za pośrednictwem gwarantowanego awaryjnego wsparcia płynnościowego, pozostałych depozytów i pozostałych hurtowych źródeł finansowania oraz przy braku gwarancji dla zobowiązań pozabilansowych tego podmiotu przeprowadzenie kontrolowanego postępowania naprawczego nie byłoby faktycznie możliwe. Ponadto fakt, że podmiot powstały w wyniku połączenia nie musi uiszczać opłaty za szereg wspomnianych gwarancji stanowi dodatkową przyznaną mu korzyść, ponieważ dzięki temu podmiot ten może uniknąć wyższych kosztów finansowania, a w konsekwencji większych strat.

| (99) | Wreszcie [...] 3,3 mld EUR w scenariuszu warunków skrajnych na pokrycie dalszych strat powstałych w trakcie restrukturyzacji jego portfela pożyczek. [...] Rekapitalizacja [...] korzyścią udzieloną podmiotowi powstałemu w wyniku połączenia, ponieważ gwarantuje, że wywiąże się on z odpowiednich regulacyjnych wymogów kapitałowych obowiązujących w okresie postępowania naprawczego. [...]. |
| --- | --- |

(99)

Wreszcie [...] 3,3 mld EUR w scenariuszu warunków skrajnych na pokrycie dalszych strat powstałych w trakcie restrukturyzacji jego portfela pożyczek. [...] Rekapitalizacja [...] korzyścią udzieloną podmiotowi powstałemu w wyniku połączenia, ponieważ gwarantuje, że wywiąże się on z odpowiednich regulacyjnych wymogów kapitałowych obowiązujących w okresie postępowania naprawczego. [...].

6.1.5.   Zakłócenie konkurencji i wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi

| (100) | Należy stwierdzić, że środki p)–v), o których mowa w motywach 66 i 67, mogą zakłócić konkurencję i wywrzeć wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(100)

Należy stwierdzić, że środki p)–v), o których mowa w motywach 66 i 67, mogą zakłócić konkurencję i wywrzeć wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

| (101) | Jak wskazano w sekcji 6.1.4, bez środków pomocy państwa zarówno Anglo, jak i INBS nie byłyby w stanie wykonać swoich zobowiązań i całkowicie zniknęłyby z rynków, na których prowadziły działalność. Dzięki uzyskaniu bardzo dużej kwoty pomocy państwa mogły one nadal prowadzić działalność na rynku terminowym (do momentu przekazania ich depozytów Allied Irish Bank oraz Irish Life & Permanent w lutym 2011 r.) oraz w bardzo ograniczonym zakresie na rynku pożyczek na zakup nieruchomości komercyjnych oraz na rynku mieszkaniowych kredytów hipotecznych (obsługa istniejących pożyczek). W związku z tym tego rodzaju pomoc państwa zakłóciła konkurencję. Na tych rynkach Anglo i INBS konkurowały nie tylko z bankami irlandzkimi, ale także z podmiotami zagranicznymi prowadzącymi działalność w Irlandii. Anglo prowadził również działalność (w zakresie depozytów i udzielania pożyczek komercyjnych) w Zjednoczonym Królestwie i w związku z tym konkurował z krajowymi podmiotami tego państwa oraz podmiotami z pozostałych państw członkowskich prowadzącymi działalność na tym rynku. Należy jednak zauważyć, że działalność tych dwóch podmiotów na przestrzeni ostatnich kilku lat była stopniowo ograniczana, co zmniejszało negatywny wpływ na konkurencję i handel. |
| --- | --- |

(101)

Jak wskazano w sekcji 6.1.4, bez środków pomocy państwa zarówno Anglo, jak i INBS nie byłyby w stanie wykonać swoich zobowiązań i całkowicie zniknęłyby z rynków, na których prowadziły działalność. Dzięki uzyskaniu bardzo dużej kwoty pomocy państwa mogły one nadal prowadzić działalność na rynku terminowym (do momentu przekazania ich depozytów Allied Irish Bank oraz Irish Life & Permanent w lutym 2011 r.) oraz w bardzo ograniczonym zakresie na rynku pożyczek na zakup nieruchomości komercyjnych oraz na rynku mieszkaniowych kredytów hipotecznych (obsługa istniejących pożyczek). W związku z tym tego rodzaju pomoc państwa zakłóciła konkurencję. Na tych rynkach Anglo i INBS konkurowały nie tylko z bankami irlandzkimi, ale także z podmiotami zagranicznymi prowadzącymi działalność w Irlandii. Anglo prowadził również działalność (w zakresie depozytów i udzielania pożyczek komercyjnych) w Zjednoczonym Królestwie i w związku z tym konkurował z krajowymi podmiotami tego państwa oraz podmiotami z pozostałych państw członkowskich prowadzącymi działalność na tym rynku. Należy jednak zauważyć, że działalność tych dwóch podmiotów na przestrzeni ostatnich kilku lat była stopniowo ograniczana, co zmniejszało negatywny wpływ na konkurencję i handel.

| (102) | Jeżeli chodzi o podmiot powstały w wyniku połączenia, będzie on prowadził pewne ograniczone formy działalności gospodarczej na rynku, na którym działalność prowadzą zarówno banki irlandzkie, jak i banki zagraniczne. W szczególności będzie on mógł zachować niewielką ilość depozytów oraz udzielać pewnych pożyczek istniejącym klientom w celu zwiększenia wartości bieżącej netto przedmiotowych pożyczek zgodnie z treścią zobowiązań podjętych przez Irlandię (zob. sekcja 2.3.2). Przy braku środków pomocy państwa nie mógłby on prowadzić wskazanych powyżej działań. Należy zauważyć, że ponieważ bilans podmiotu powstałego w wyniku połączenia zostanie zmniejszony w konsekwencji przeprowadzenia w stosunku do niego postępowania naprawczego, zakłócenie konkurencji oraz wpływ na wymianę handlową zostaną znacznie zmniejszone dzięki istotnemu ograniczeniu działań, jakie podmiot ten będzie mógł nadal prowadzić na rynkach konkurencyjnych. |
| --- | --- |

(102)

Jeżeli chodzi o podmiot powstały w wyniku połączenia, będzie on prowadził pewne ograniczone formy działalności gospodarczej na rynku, na którym działalność prowadzą zarówno banki irlandzkie, jak i banki zagraniczne. W szczególności będzie on mógł zachować niewielką ilość depozytów oraz udzielać pewnych pożyczek istniejącym klientom w celu zwiększenia wartości bieżącej netto przedmiotowych pożyczek zgodnie z treścią zobowiązań podjętych przez Irlandię (zob. sekcja 2.3.2). Przy braku środków pomocy państwa nie mógłby on prowadzić wskazanych powyżej działań. Należy zauważyć, że ponieważ bilans podmiotu powstałego w wyniku połączenia zostanie zmniejszony w konsekwencji przeprowadzenia w stosunku do niego postępowania naprawczego, zakłócenie konkurencji oraz wpływ na wymianę handlową zostaną znacznie zmniejszone dzięki istotnemu ograniczeniu działań, jakie podmiot ten będzie mógł nadal prowadzić na rynkach konkurencyjnych.

6.1.6.   Zastosowanie testu prywatnego inwestora

| (103) | Test prywatnego inwestora nie ma zastosowania do środków, o których mowa w motywach 66–69, ponieważ stanowią one część znacznego pakietu środków pomocy na ratowanie przeznaczonego na rzecz Anglo i INBS. Ponadto nawet gdyby test miał zastosowanie, środki te nie byłyby zgodne z normalnymi zachowaniami rynkowymi. Żaden prywatny inwestor nie zastosowałby wszystkich wspomnianych środków, aby uratować Anglo i INBS, a następnie połączyć oba te podmioty w celu restrukturyzacji ich portfela pożyczek, ponieważ szanse na to, że poniesione przez niego inwestycje zwróciłyby się (łączna kwota rekapitalizacji Anglo i INBS w ramach scenariusza bazowego wynosi 34,7 mld EUR), byłyby niewielkie. Żaden prywatny inwestor, który znalazłby się w podobnej sytuacji, co państwo, nie byłby w stanie zapewnić ilości kapitału i finansowania niezbędnej do usprawnienia postępowania naprawczego w stosunku do Anglo i INBS. Biorąc pod uwagę sytuację rynkową oraz popyt na irlandzkie aktywa i zobowiązania, uzyskanie takiej kwoty finansowania przez operatora rynku nie byłoby możliwe. |
| --- | --- |

(103)

Test prywatnego inwestora nie ma zastosowania do środków, o których mowa w motywach 66–69, ponieważ stanowią one część znacznego pakietu środków pomocy na ratowanie przeznaczonego na rzecz Anglo i INBS. Ponadto nawet gdyby test miał zastosowanie, środki te nie byłyby zgodne z normalnymi zachowaniami rynkowymi. Żaden prywatny inwestor nie zastosowałby wszystkich wspomnianych środków, aby uratować Anglo i INBS, a następnie połączyć oba te podmioty w celu restrukturyzacji ich portfela pożyczek, ponieważ szanse na to, że poniesione przez niego inwestycje zwróciłyby się (łączna kwota rekapitalizacji Anglo i INBS w ramach scenariusza bazowego wynosi 34,7 mld EUR), byłyby niewielkie. Żaden prywatny inwestor, który znalazłby się w podobnej sytuacji, co państwo, nie byłby w stanie zapewnić ilości kapitału i finansowania niezbędnej do usprawnienia postępowania naprawczego w stosunku do Anglo i INBS. Biorąc pod uwagę sytuację rynkową oraz popyt na irlandzkie aktywa i zobowiązania, uzyskanie takiej kwoty finansowania przez operatora rynku nie byłoby możliwe.

6.1.7.   Określenie beneficjenta pomocy

| (104) | Irlandia zamierza wprowadzić nowe środki pomocy (środki r)–v), o których mowa w motywie 69) w celu usprawnienia postępowania naprawczego w stosunku do Anglo i INBS. Środki te umożliwią połączenie Anglo i INBS w jeden podmiot prawny. Głównym celem podmiotu powstałego w wyniku połączenia jest restrukturyzacja portfela pożyczek Anglo i INBS w celu maksymalizacji zwrotu i ograniczenia kosztów ponoszonych przez podatnika irlandzkiego. |
| --- | --- |

(104)

Irlandia zamierza wprowadzić nowe środki pomocy (środki r)–v), o których mowa w motywie 69) w celu usprawnienia postępowania naprawczego w stosunku do Anglo i INBS. Środki te umożliwią połączenie Anglo i INBS w jeden podmiot prawny. Głównym celem podmiotu powstałego w wyniku połączenia jest restrukturyzacja portfela pożyczek Anglo i INBS w celu maksymalizacji zwrotu i ograniczenia kosztów ponoszonych przez podatnika irlandzkiego.

| (105) | W ramach wspólnego planu restrukturyzacji podmiot powstały w wyniku połączenia będzie prowadził wyłącznie ograniczoną akcję kredytową zgodnie z istniejącymi zobowiązaniami umownymi, wyłącznie w celu zapewnienia utrzymania wartości bieżącej netto portfela pożyczek, ograniczając w ten sposób do minimum sytuacje konkurowania z innymi bankami. Według władz irlandzkich podmiot powstały w wyniku połączenia będzie realizował swoje aktywa wyłącznie w miarę ich zapadalności lub poprzez ich sprzedaż na rynku. Podmiot powstały w wyniku połączenia wykorzysta dochody z tych sprzedaży na spłatę długów, gdy te będą stawały się wymagalne, oraz na finansowanie swojej bieżącej działalności operacyjnej i wszelkich zachowanych zobowiązań historycznych. Należy zatem stwierdzić, że podmiot powstały w wyniku połączenia będzie kontynuował prowadzenie pewnych ograniczonych działań gospodarczych po połączeniu i w związku z tym należy go uznać za beneficjenta środków pomocy państwa. |
| --- | --- |

(105)

W ramach wspólnego planu restrukturyzacji podmiot powstały w wyniku połączenia będzie prowadził wyłącznie ograniczoną akcję kredytową zgodnie z istniejącymi zobowiązaniami umownymi, wyłącznie w celu zapewnienia utrzymania wartości bieżącej netto portfela pożyczek, ograniczając w ten sposób do minimum sytuacje konkurowania z innymi bankami. Według władz irlandzkich podmiot powstały w wyniku połączenia będzie realizował swoje aktywa wyłącznie w miarę ich zapadalności lub poprzez ich sprzedaż na rynku. Podmiot powstały w wyniku połączenia wykorzysta dochody z tych sprzedaży na spłatę długów, gdy te będą stawały się wymagalne, oraz na finansowanie swojej bieżącej działalności operacyjnej i wszelkich zachowanych zobowiązań historycznych. Należy zatem stwierdzić, że podmiot powstały w wyniku połączenia będzie kontynuował prowadzenie pewnych ograniczonych działań gospodarczych po połączeniu i w związku z tym należy go uznać za beneficjenta środków pomocy państwa.

| (106) | Jeżeli chodzi o Anglo i INBS, przed planowanym połączeniem oba te podmioty mogły kontynuować działalność dzięki wsparciu w postaci gwarancji państwowych dla ich zobowiązań, rekapitalizacji oraz środków na rzecz ratowania aktywów (środki a)–o), o których mowa w motywach 67 i 68). W związku z tym Anglo i INBS są beneficjentami tych środków. |
| --- | --- |

(106)

Jeżeli chodzi o Anglo i INBS, przed planowanym połączeniem oba te podmioty mogły kontynuować działalność dzięki wsparciu w postaci gwarancji państwowych dla ich zobowiązań, rekapitalizacji oraz środków na rzecz ratowania aktywów (środki a)–o), o których mowa w motywach 67 i 68). W związku z tym Anglo i INBS są beneficjentami tych środków.

6.1.8.   Wniosek

| (107) | W związku z powyższym należy stwierdzić, że środki a)–v), o których mowa w motywach 68 oraz 69, stanowią pomoc państwa. |
| --- | --- |

(107)

W związku z powyższym należy stwierdzić, że środki a)–v), o których mowa w motywach 68 oraz 69, stanowią pomoc państwa.

6.2.   Kwota pomocy

6.2.1.   Rekapitalizacja Anglo oraz INBS

| (108) | Zarówno Anglo, jak i INBS otrzymały indywidualną pomoc państwa w postaci szeregu rekapitalizacji. Za pośrednictwem czterech zastrzyków kapitałowych (55) Anglo otrzymał łącznie kwotę 29,3 mld EUR. INBS otrzymała łączną kwotę w wysokości 5,4 mld EUR za pośrednictwem dwóch zastrzyków kapitałowych. |
| --- | --- |

(108)

Zarówno Anglo, jak i INBS otrzymały indywidualną pomoc państwa w postaci szeregu rekapitalizacji. Za pośrednictwem czterech zastrzyków kapitałowych (55) Anglo otrzymał łącznie kwotę 29,3 mld EUR. INBS otrzymała łączną kwotę w wysokości 5,4 mld EUR za pośrednictwem dwóch zastrzyków kapitałowych.

6.2.2.   Środek związany z aktywami o obniżonej wartości na rzecz Anglo i INBS

| (109) | Zarówno Anglo, jak i INBS uczestniczyły w NAMA (środki d) i m), o których mowa w motywach 66 i 67). Jeżeli chodzi o kwotę pomocy uwzględnioną w ramach środka związanego z aktywami o obniżonej wartości, mianowicie przekazania aktywów NAMA, należy zauważyć, że w przypisie 2 do pkt 20 lit. a) komunikatu w sprawie aktywów o obniżonej wartości (zwanego dalej „IAC”) (56) kwotę pomocy w ramach środka na rzecz ratowania aktywów definiuje się jako różnicę między wartością przekazania aktywów a ceną rynkową. Oszacowanie wartości rynkowej aktywów objętych tym środkiem jest jednak bardzo trudne, ponieważ większość z nich ma formę pożyczek, które nie są przedmiotem obrotu. Ponadto faktyczną kwotę pomocy można ustalić wyłącznie po zakończeniu przez Irlandię wyceny przekazanych jej aktywów zgodnie z decyzją Komisji w sprawie N 725/09 (57), co pozwoli wyciągnąć ostateczne wnioski dotyczące zaangażowanej kwoty pomocy. W tym kontekście Komisji udostępnione zostały informacje dotyczące kwoty pomocy związanej z pierwszą i drugą transzą pożyczek przekazanych NAMA, natomiast proces udostępniania informacji dotyczących ostatecznych transz jest w toku. |
| --- | --- |

(109)

Zarówno Anglo, jak i INBS uczestniczyły w NAMA (środki d) i m), o których mowa w motywach 66 i 67). Jeżeli chodzi o kwotę pomocy uwzględnioną w ramach środka związanego z aktywami o obniżonej wartości, mianowicie przekazania aktywów NAMA, należy zauważyć, że w przypisie 2 do pkt 20 lit. a) komunikatu w sprawie aktywów o obniżonej wartości (zwanego dalej „IAC”) (56) kwotę pomocy w ramach środka na rzecz ratowania aktywów definiuje się jako różnicę między wartością przekazania aktywów a ceną rynkową. Oszacowanie wartości rynkowej aktywów objętych tym środkiem jest jednak bardzo trudne, ponieważ większość z nich ma formę pożyczek, które nie są przedmiotem obrotu. Ponadto faktyczną kwotę pomocy można ustalić wyłącznie po zakończeniu przez Irlandię wyceny przekazanych jej aktywów zgodnie z decyzją Komisji w sprawie N 725/09 (57), co pozwoli wyciągnąć ostateczne wnioski dotyczące zaangażowanej kwoty pomocy. W tym kontekście Komisji udostępnione zostały informacje dotyczące kwoty pomocy związanej z pierwszą i drugą transzą pożyczek przekazanych NAMA, natomiast proces udostępniania informacji dotyczących ostatecznych transz jest w toku.

| (110) | Na podstawie dostępnych informacji dotyczących pierwszej i drugiej transzy przekazanej NAMA można wyciągnąć szereg wniosków. Po pierwsze, wartość pierwszej transzy pożyczek na zakup nieruchomości komercyjnych przekazanych NAMA przez Anglo wynosiła9 251 mln EUR. W ramach tej operacji przekazano kwotę pomocy w wysokości 870 mln EUR, co stanowi 9,4 % nominalnego salda przekazanych pożyczek. Po drugie, w drugiej transzy Anglo przekazał NAMA pożyczki o wartości nominalnej 6 747 mln EUR. W ramach tej operacji przekazano kwotę pomocy w wysokości 427 mln EUR, co stanowi 6,3 % nominalnego salda przekazanych pożyczek. Średnia procentowa stosunku kwoty pomocy do nominalnego salda pożyczek dla obu transz wynosi zatem 7,9 %. Po zastosowaniu tej średniej procentowej do wciąż niespłaconych transz (19 mld EUR) kwota pomocy dla tych transz wyniosłaby około 1,5 mld EUR. Ogółem kwotę pomocy państwa związaną z przekazaniem NAMA udzielonych przez Anglo pożyczek na zakup nieruchomości komercyjnych i pożyczek na rzecz rozwoju oraz powiązanych pożyczek można w związku z tym oszacować na około 2 797 mln EUR (58). |
| --- | --- |

(110)

Na podstawie dostępnych informacji dotyczących pierwszej i drugiej transzy przekazanej NAMA można wyciągnąć szereg wniosków. Po pierwsze, wartość pierwszej transzy pożyczek na zakup nieruchomości komercyjnych przekazanych NAMA przez Anglo wynosiła9 251 mln EUR. W ramach tej operacji przekazano kwotę pomocy w wysokości 870 mln EUR, co stanowi 9,4 % nominalnego salda przekazanych pożyczek. Po drugie, w drugiej transzy Anglo przekazał NAMA pożyczki o wartości nominalnej 6 747 mln EUR. W ramach tej operacji przekazano kwotę pomocy w wysokości 427 mln EUR, co stanowi 6,3 % nominalnego salda przekazanych pożyczek. Średnia procentowa stosunku kwoty pomocy do nominalnego salda pożyczek dla obu transz wynosi zatem 7,9 %. Po zastosowaniu tej średniej procentowej do wciąż niespłaconych transz (19 mld EUR) kwota pomocy dla tych transz wyniosłaby około 1,5 mld EUR. Ogółem kwotę pomocy państwa związaną z przekazaniem NAMA udzielonych przez Anglo pożyczek na zakup nieruchomości komercyjnych i pożyczek na rzecz rozwoju oraz powiązanych pożyczek można w związku z tym oszacować na około 2 797 mln EUR (58).

| (111) | INBS przekazała w pierwszej transzy salda pożyczek o wartości nominalnej 669 mln EUR. W ramach tej operacji przekazano kwotę pomocy w wysokości 70 mln EUR, co stanowi 10,5 % nominalnego salda przekazanych pożyczek. W drugiej transzy INBS przekazała salda pożyczek o wartości nominalnej 591 mln EUR. W ramach tej operacji przekazano kwotę pomocy w wysokości 43,7 mln EUR, co stanowi 7,4 % nominalnego salda przekazanych pożyczek. Średnia procentowa stosunku kwoty pomocy do nominalnego salda pożyczek dla obu transz wynosi zatem 9 %. Po zastosowaniu tej średniej procentowej do wciąż niespłaconych transz (7,7 mld EUR), powiązaną kwotę pomocy można oszacować na około 693 mln EUR. Ogółem kwotę pomocy państwa związaną z przekazaniem NAMA udzielonych przez INBS pożyczek na zakup nieruchomości komercyjnych i pożyczek na rzecz rozwoju oraz powiązanych pożyczek można w związku z tym oszacować na około 806 mln EUR (59). |
| --- | --- |

(111)

INBS przekazała w pierwszej transzy salda pożyczek o wartości nominalnej 669 mln EUR. W ramach tej operacji przekazano kwotę pomocy w wysokości 70 mln EUR, co stanowi 10,5 % nominalnego salda przekazanych pożyczek. W drugiej transzy INBS przekazała salda pożyczek o wartości nominalnej 591 mln EUR. W ramach tej operacji przekazano kwotę pomocy w wysokości 43,7 mln EUR, co stanowi 7,4 % nominalnego salda przekazanych pożyczek. Średnia procentowa stosunku kwoty pomocy do nominalnego salda pożyczek dla obu transz wynosi zatem 9 %. Po zastosowaniu tej średniej procentowej do wciąż niespłaconych transz (7,7 mld EUR), powiązaną kwotę pomocy można oszacować na około 693 mln EUR. Ogółem kwotę pomocy państwa związaną z przekazaniem NAMA udzielonych przez INBS pożyczek na zakup nieruchomości komercyjnych i pożyczek na rzecz rozwoju oraz powiązanych pożyczek można w związku z tym oszacować na około 806 mln EUR (59).

| (112) | Chociaż dokładna kwota pomocy państwa dla wciąż niespłaconych transz zostanie zweryfikowana na późniejszym etapie, znajomość dokładnej kwoty pomocy dla tych ostatnich transz nie jest niezbędne do przeprowadzenia oceny zgodności wspólnego planu restrukturyzacji z postanowieniami Traktatu, ponieważ: (i) sposób ustalania ceny stosowanej przy przenoszeniu został już uzgodniony przez Komisję w decyzji w sprawie NAMA (60); (ii) jakiekolwiek potencjalne zmiany wysokości kwoty pomocy nie będą miały wpływu na przeprowadzaną przez Komisję w ramach niniejszej decyzji ocenę, z uwagi na znaczną wysokość już zaangażowanych kwot oraz fakt, że Anglo i INBS w pełni opuszczą rynek; oraz (iii) w szczególności większa kwota pomocy nie zwiększyłaby zakłócenia konkurencji wywołanego postępowaniem naprawczym w stosunku do podmiotu powstałego w wyniku połączenia, gdyż nie oznaczałoby to podjęcia przez podmiot powstały w wyniku połączenia dalszych konkurencyjnych działań. |
| --- | --- |

(112)

Chociaż dokładna kwota pomocy państwa dla wciąż niespłaconych transz zostanie zweryfikowana na późniejszym etapie, znajomość dokładnej kwoty pomocy dla tych ostatnich transz nie jest niezbędne do przeprowadzenia oceny zgodności wspólnego planu restrukturyzacji z postanowieniami Traktatu, ponieważ: (i) sposób ustalania ceny stosowanej przy przenoszeniu został już uzgodniony przez Komisję w decyzji w sprawie NAMA (60); (ii) jakiekolwiek potencjalne zmiany wysokości kwoty pomocy nie będą miały wpływu na przeprowadzaną przez Komisję w ramach niniejszej decyzji ocenę, z uwagi na znaczną wysokość już zaangażowanych kwot oraz fakt, że Anglo i INBS w pełni opuszczą rynek; oraz (iii) w szczególności większa kwota pomocy nie zwiększyłaby zakłócenia konkurencji wywołanego postępowaniem naprawczym w stosunku do podmiotu powstałego w wyniku połączenia, gdyż nie oznaczałoby to podjęcia przez podmiot powstały w wyniku połączenia dalszych konkurencyjnych działań.

6.2.3.   Gwarancje dla Anglo i INBS

| (113) | Anglo oraz INBS brały również udział w systemach gwarancji CIFS oraz ELG (środki a), c), g), j), l) i n), o których mowa w motywach 66 i 67). Kwota zobowiązań każdej instytucji objętych oboma wspomnianymi systemami zmieniała się z biegiem czasu. Na przykład w przypadku Anglo zobowiązania pokryte w ramach systemu CIFS osiągnęły wartość szczytową [...] mld EUR we wrześniu 2008 r., obniżając się do [...] mld EUR w dniu 30 czerwca 2010 r., częściowo wskutek wprowadzenia systemu ELG. Ponadto kwota zobowiązań Anglo pokrytych w ramach ELG zmniejszyła się do [...] mld EUR w dniu 31 marca 2011 r. z wartości szczytowej [...] mld EUR odnotowanej w dniu 30 czerwca 2010 r. w wyniku przekazania jego depozytów do Allied Irish Banks. W przypadku INBS można zaobserwować podobną tendencję. |
| --- | --- |

(113)

Anglo oraz INBS brały również udział w systemach gwarancji CIFS oraz ELG (środki a), c), g), j), l) i n), o których mowa w motywach 66 i 67). Kwota zobowiązań każdej instytucji objętych oboma wspomnianymi systemami zmieniała się z biegiem czasu. Na przykład w przypadku Anglo zobowiązania pokryte w ramach systemu CIFS osiągnęły wartość szczytową [...] mld EUR we wrześniu 2008 r., obniżając się do [...] mld EUR w dniu 30 czerwca 2010 r., częściowo wskutek wprowadzenia systemu ELG. Ponadto kwota zobowiązań Anglo pokrytych w ramach ELG zmniejszyła się do [...] mld EUR w dniu 31 marca 2011 r. z wartości szczytowej [...] mld EUR odnotowanej w dniu 30 czerwca 2010 r. w wyniku przekazania jego depozytów do Allied Irish Banks. W przypadku INBS można zaobserwować podobną tendencję.

| (114) | Co więcej, Anglo i INBS otrzymały gwarancje państwowe dla zobowiązań krótkoterminowych oraz awaryjnego wsparcia płynnościowego, natomiast Anglo otrzymał również gwarancję państwową [...] dla swoich zobowiązań pozabilansowych. |
| --- | --- |

(114)

Co więcej, Anglo i INBS otrzymały gwarancje państwowe dla zobowiązań krótkoterminowych oraz awaryjnego wsparcia płynnościowego, natomiast Anglo otrzymał również gwarancję państwową [...] dla swoich zobowiązań pozabilansowych.

| (115) | Należy zauważyć, że jeżeli w przypadku przedsiębiorstw w trudnej sytuacji finansowej bank nie jest w stanie zgromadzić zobowiązań nieobjętych gwarancją wystarczających do pokrycia ich wszystkich potrzeb w zakresie finansowania, wartość elementu pomocy w ramach takich gwarancji może wzrosnąć do poziomu ich wartości nominalnej. W oczywisty sposób sytuacja taka miała miejsce, gdy Anglo i INBS zaczęły korzystać z CIFS oraz z ELG w 2008 r., gwarancji dla zobowiązań krótkoterminowych w 2010 r. oraz gwarancji obejmującej ich awaryjne wsparcie płynnościowe, podczas gdy Anglo otrzymał również gwarancję państwową dla swoich zobowiązań pozabilansowych. W tym kontekście zakresy różnych gwarancji w znacznym stopniu się pokrywały, szczególnie w przypadku systemu CIFS i ELG, co mogło doprowadzić do wystąpienia przypadków podwójnego liczenia. Jednocześnie kwoty objęte różnymi gwarancjami podlegały zmianom w miarę upływu czasu (CIFS, system ELG i awaryjne wsparcie płynnościowe). Należy również zaznaczyć, że uczestnictwo tych dwóch banków w systemie gwarancji państwowych nie jest brane pod uwagę przy obliczaniu kwoty pomocy w odniesieniu do ich aktywów ważonych ryzykiem w celu ustalenia, czy zachodzi konieczność przeprowadzenia dogłębnej restrukturyzacji. Natomiast element pomocy w gwarancjach będzie brany pod uwagę w kontekście restrukturyzacji. Z tych względów Komisja nie obliczyła kwoty pomocy związanej z przedmiotowymi gwarancjami państwowymi. |
| --- | --- |

(115)

Należy zauważyć, że jeżeli w przypadku przedsiębiorstw w trudnej sytuacji finansowej bank nie jest w stanie zgromadzić zobowiązań nieobjętych gwarancją wystarczających do pokrycia ich wszystkich potrzeb w zakresie finansowania, wartość elementu pomocy w ramach takich gwarancji może wzrosnąć do poziomu ich wartości nominalnej. W oczywisty sposób sytuacja taka miała miejsce, gdy Anglo i INBS zaczęły korzystać z CIFS oraz z ELG w 2008 r., gwarancji dla zobowiązań krótkoterminowych w 2010 r. oraz gwarancji obejmującej ich awaryjne wsparcie płynnościowe, podczas gdy Anglo otrzymał również gwarancję państwową dla swoich zobowiązań pozabilansowych. W tym kontekście zakresy różnych gwarancji w znacznym stopniu się pokrywały, szczególnie w przypadku systemu CIFS i ELG, co mogło doprowadzić do wystąpienia przypadków podwójnego liczenia. Jednocześnie kwoty objęte różnymi gwarancjami podlegały zmianom w miarę upływu czasu (CIFS, system ELG i awaryjne wsparcie płynnościowe). Należy również zaznaczyć, że uczestnictwo tych dwóch banków w systemie gwarancji państwowych nie jest brane pod uwagę przy obliczaniu kwoty pomocy w odniesieniu do ich aktywów ważonych ryzykiem w celu ustalenia, czy zachodzi konieczność przeprowadzenia dogłębnej restrukturyzacji. Natomiast element pomocy w gwarancjach będzie brany pod uwagę w kontekście restrukturyzacji. Z tych względów Komisja nie obliczyła kwoty pomocy związanej z przedmiotowymi gwarancjami państwowymi.

6.2.4.   Środki pomocy na rzecz podmiotu powstałego w wyniku połączenia

| (116) | Podmiot powstały w wyniku połączenia [...] kolejne 3,3 mld EUR środków kapitałowych w przypadku wystąpienia scenariusza warunków skrajnych. |
| --- | --- |

(116)

Podmiot powstały w wyniku połączenia [...] kolejne 3,3 mld EUR środków kapitałowych w przypadku wystąpienia scenariusza warunków skrajnych.

| (117) | Podmiot powstały w wyniku połączenia korzysta również z gwarancji państwowych dla jego pozostałych depozytów, których maksymalna wartość może wynieść 1 mld EUR, prowadzonych przez niego transakcji pozabilansowych, których wartość szacuje się na maksymalną kwotę brutto w wysokości [...] oraz z dalszej gwarancji państwowej dla awaryjnego wsparcia płynnościowego lub innego podobnego instrumentu, jaki otrzymuje i którego wartość szacuje się na maksymalnie [...] w momencie rozpoczęcia połączenia. Do celów związanych z obliczaniem kwoty pomocy państwa Komisja stwierdza, że w przypadku gwarancji udzielanych podmiotowi powstałemu w wyniku połączenia zastosowanie ma tok rozumowania przedstawiony w motywie 115. |
| --- | --- |

(117)

Podmiot powstały w wyniku połączenia korzysta również z gwarancji państwowych dla jego pozostałych depozytów, których maksymalna wartość może wynieść 1 mld EUR, prowadzonych przez niego transakcji pozabilansowych, których wartość szacuje się na maksymalną kwotę brutto w wysokości [...] oraz z dalszej gwarancji państwowej dla awaryjnego wsparcia płynnościowego lub innego podobnego instrumentu, jaki otrzymuje i którego wartość szacuje się na maksymalnie [...] w momencie rozpoczęcia połączenia. Do celów związanych z obliczaniem kwoty pomocy państwa Komisja stwierdza, że w przypadku gwarancji udzielanych podmiotowi powstałemu w wyniku połączenia zastosowanie ma tok rozumowania przedstawiony w motywie 115.

6.2.5.   Wniosek dotyczący kwoty pomocy

| (118) | W związku z powyższym należy stwierdzić, że Anglo otrzymał pomoc państwa w postaci rekapitalizacji oraz środków na rzecz ratowania aktywów w wysokości co najmniej 32 mld EUR (43,9 % aktywów ważonych ryzykiem). INBS otrzymała pomoc państwa w postaci rekapitalizacji oraz środków na rzecz ratowania aktywów w wysokości co najmniej 6,2 mld EUR (59 % aktywów ważonych ryzykiem). Wartości te znacznie przekraczają próg 2 % określony w komunikacie w sprawie dokapitalizowania (61) oraz w IAC. |
| --- | --- |

(118)

W związku z powyższym należy stwierdzić, że Anglo otrzymał pomoc państwa w postaci rekapitalizacji oraz środków na rzecz ratowania aktywów w wysokości co najmniej 32 mld EUR (43,9 % aktywów ważonych ryzykiem). INBS otrzymała pomoc państwa w postaci rekapitalizacji oraz środków na rzecz ratowania aktywów w wysokości co najmniej 6,2 mld EUR (59 % aktywów ważonych ryzykiem). Wartości te znacznie przekraczają próg 2 % określony w komunikacie w sprawie dokapitalizowania (61) oraz w IAC.

| (119) | Należy też stwierdzić, że wysokość łącznej zaangażowanej kwoty pomocy państwa, po dodaniu wartości rekapitalizacji i środka na rzecz ratowania aktywów przyznanego na rzecz Anglo i INBS, a także wartości rekapitalizacji podmiotu powstałego w wyniku połączenia w ramach scenariusza warunków skrajnych, można oszacować na co najmniej 41,5 mld EUR (62). |
| --- | --- |

(119)

Należy też stwierdzić, że wysokość łącznej zaangażowanej kwoty pomocy państwa, po dodaniu wartości rekapitalizacji i środka na rzecz ratowania aktywów przyznanego na rzecz Anglo i INBS, a także wartości rekapitalizacji podmiotu powstałego w wyniku połączenia w ramach scenariusza warunków skrajnych, można oszacować na co najmniej 41,5 mld EUR (62).

6.3.   Zgodność pomocy

| (120) | Przy ocenianiu zgodności wspólnego planu restrukturyzacji dla Anglo oraz INBS przed przeprowadzeniem oceny w zakresie tego, czy wspólny plan restrukturyzacji spełnia wymagania określone w komunikacie w sprawie dokapitalizowania i komunikacie w sprawie restrukturyzacji, należy sprawdzić, czy zastosowanie mają postanowienia art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu. |
| --- | --- |

(120)

Przy ocenianiu zgodności wspólnego planu restrukturyzacji dla Anglo oraz INBS przed przeprowadzeniem oceny w zakresie tego, czy wspólny plan restrukturyzacji spełnia wymagania określone w komunikacie w sprawie dokapitalizowania i komunikacie w sprawie restrukturyzacji, należy sprawdzić, czy zastosowanie mają postanowienia art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu.

6.3.1.   Podstawa prawna oceny zgodności

| (121) | Artykuł 107 ust. 3 lit. b) Traktatu upoważnia Komisję do uznania zgodności pomocy z rynkiem wewnętrznym, jeżeli ma ona na celu „zaradzenie poważnym zaburzeniom w gospodarce państwa członkowskiego”. W tym względzie należy stwierdzić, że warunki rynkowe panujące na całym świecie od końca ostatniego kwartału 2008 r. były trudne. Zwłaszcza w Irlandii skutki kryzysu finansowego były szczególnie silnie odczuwalne. Pogorszenie koniunktury gospodarczej zbiegło się ze spadkiem cen nieruchomości, a ekspozycja banków irlandzkich na pożyczki na rzecz rozwoju gruntów i nieruchomości doprowadziła w ich przypadku do znacznej utraty wartości. Banki irlandzkie napotykały również utrzymujące się trudności w pozyskiwaniu finansowania oraz kapitału z rynków ze względu na niepewność panującą na rynku nieruchomości w Irlandii. W konsekwencji państwo irlandzkie (dłużnik typu państwo) również znalazło się pod presją, co ostatecznie doprowadziło do wdrożenia programu wsparcia. |
| --- | --- |

(121)

Artykuł 107 ust. 3 lit. b) Traktatu upoważnia Komisję do uznania zgodności pomocy z rynkiem wewnętrznym, jeżeli ma ona na celu „zaradzenie poważnym zaburzeniom w gospodarce państwa członkowskiego”. W tym względzie należy stwierdzić, że warunki rynkowe panujące na całym świecie od końca ostatniego kwartału 2008 r. były trudne. Zwłaszcza w Irlandii skutki kryzysu finansowego były szczególnie silnie odczuwalne. Pogorszenie koniunktury gospodarczej zbiegło się ze spadkiem cen nieruchomości, a ekspozycja banków irlandzkich na pożyczki na rzecz rozwoju gruntów i nieruchomości doprowadziła w ich przypadku do znacznej utraty wartości. Banki irlandzkie napotykały również utrzymujące się trudności w pozyskiwaniu finansowania oraz kapitału z rynków ze względu na niepewność panującą na rynku nieruchomości w Irlandii. W konsekwencji państwo irlandzkie (dłużnik typu państwo) również znalazło się pod presją, co ostatecznie doprowadziło do wdrożenia programu wsparcia.

| (122) | Komisja uznała, że globalny kryzys finansowy może powodować poważne zaburzenia w gospodarce państwa członkowskiego i że środki wspierające banki mogą zaradzić tym zaburzeniom; stanowisko to zostało potwierdzone w komunikacie bankowym (63), komunikacie w sprawie dokapitalizowania, IAC oraz komunikacie w sprawie restrukturyzacji. W odniesieniu do gospodarki irlandzkiej zostało to potwierdzone w różnych wydanych przez Komisję decyzjach zatwierdzających środki podjęte przez Irlandię w celu zwalczania kryzysu finansowego (64). |
| --- | --- |

(122)

Komisja uznała, że globalny kryzys finansowy może powodować poważne zaburzenia w gospodarce państwa członkowskiego i że środki wspierające banki mogą zaradzić tym zaburzeniom; stanowisko to zostało potwierdzone w komunikacie bankowym (63), komunikacie w sprawie dokapitalizowania, IAC oraz komunikacie w sprawie restrukturyzacji. W odniesieniu do gospodarki irlandzkiej zostało to potwierdzone w różnych wydanych przez Komisję decyzjach zatwierdzających środki podjęte przez Irlandię w celu zwalczania kryzysu finansowego (64).

| (123) | Ze względu na szczególne okoliczności w przypadku Irlandii w połączeniu z lepszą, ale jeszcze nieustabilizowaną sytuacją na rynkach finansowych, Komisja jest zdania, że przedmiotowe środki można rozpatrzyć na podstawie art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu. |
| --- | --- |

(123)

Ze względu na szczególne okoliczności w przypadku Irlandii w połączeniu z lepszą, ale jeszcze nieustabilizowaną sytuacją na rynkach finansowych, Komisja jest zdania, że przedmiotowe środki można rozpatrzyć na podstawie art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu.

6.3.2.   Ocena zgodności

| (124) | Anglo, INBS oraz podmiot powstały w wyniku połączenia skorzystały i będą korzystać z szeregu środków pomocy państwa, których zgodność z rynkiem wewnętrznym nie została jeszcze poddana ocenie przez Komisję. Środki te obejmują gwarancję państwową dla awaryjnego wsparcia płynnościowego przyznaną na rzecz Anglo i INBS (środki p) i q), o których mowa w motywie 68) oraz gwarancje państwowe i rekapitalizację w przypadku scenariusza warunków skrajnych [...] (środki r)–v), o których mowa w motywie 69). Anglo i INBS otrzymały też środki, które Komisja uznała za zgodne jako pomoc na ratowanie (środki a)–o), o których mowa w motywach 66 i 67), ale które obecnie trzeba będzie poddać ocenie w celu ustalenia, czy są zgodne jako pomoc na restrukturyzację. Należy ocenić zgodność tych środków i wspólnego planu restrukturyzacji w kontekście komunikatu bankowego, komunikatu w sprawie dokapitalizowania oraz komunikatu w sprawie restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(124)

Anglo, INBS oraz podmiot powstały w wyniku połączenia skorzystały i będą korzystać z szeregu środków pomocy państwa, których zgodność z rynkiem wewnętrznym nie została jeszcze poddana ocenie przez Komisję. Środki te obejmują gwarancję państwową dla awaryjnego wsparcia płynnościowego przyznaną na rzecz Anglo i INBS (środki p) i q), o których mowa w motywie 68) oraz gwarancje państwowe i rekapitalizację w przypadku scenariusza warunków skrajnych [...] (środki r)–v), o których mowa w motywie 69). Anglo i INBS otrzymały też środki, które Komisja uznała za zgodne jako pomoc na ratowanie (środki a)–o), o których mowa w motywach 66 i 67), ale które obecnie trzeba będzie poddać ocenie w celu ustalenia, czy są zgodne jako pomoc na restrukturyzację. Należy ocenić zgodność tych środków i wspólnego planu restrukturyzacji w kontekście komunikatu bankowego, komunikatu w sprawie dokapitalizowania oraz komunikatu w sprawie restrukturyzacji.

| (125) | Mimo że Anglo i INBS skorzystały ze środków na rzecz ratowania aktywów podczas przekazywania aktywów NAMA, samo postępowanie naprawcze w stosunku do Anglo i INBS nie prowadzi do powstania pomocy państwa w postaci środka na rzecz ratowania aktywów. Wszystkie aktywa i zobowiązania Anglo i INBS zostaną połączone w ramach jednego podmiotu wyłącznie do celów ich całkowitej restrukturyzacji. W związku z tym nie jest konieczne dokonanie oceny połączenia i postępowania naprawczego w stosunku do aktywów na podstawie IAC. |
| --- | --- |

(125)

Mimo że Anglo i INBS skorzystały ze środków na rzecz ratowania aktywów podczas przekazywania aktywów NAMA, samo postępowanie naprawcze w stosunku do Anglo i INBS nie prowadzi do powstania pomocy państwa w postaci środka na rzecz ratowania aktywów. Wszystkie aktywa i zobowiązania Anglo i INBS zostaną połączone w ramach jednego podmiotu wyłącznie do celów ich całkowitej restrukturyzacji. W związku z tym nie jest konieczne dokonanie oceny połączenia i postępowania naprawczego w stosunku do aktywów na podstawie IAC.

6.3.3.   Zastosowanie postanowień komunikatu bankowego oraz komunikatu w sprawie dokapitalizowania do środków p)–v), o których mowa w motywach 68 i 69

| (126) | Zgodnie z pkt 15 komunikatu bankowego, aby pomoc lub program pomocy mógł zostać uznany za zgodny z rynkiem wewnętrznym na mocy art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu, musi spełniać ogólne kryteria zgodności przewidziane w art. 107 ust. 3 Traktatu, co oznacza konieczność zapewnienia zgodności z następującymi warunkami:






  (i) | stosownością: pomoc musi być ściśle ukierunkowana, aby umożliwić skuteczne osiągnięcie celu, jakim jest zaradzenie poważnemu zaburzeniu gospodarki. Nie będzie to miało miejsca, jeżeli środek nie będzie odpowiedni do zaradzenia określonemu zaburzeniu; |
| --- | --- | --- |

(126)

Zgodnie z pkt 15 komunikatu bankowego, aby pomoc lub program pomocy mógł zostać uznany za zgodny z rynkiem wewnętrznym na mocy art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu, musi spełniać ogólne kryteria zgodności przewidziane w art. 107 ust. 3 Traktatu, co oznacza konieczność zapewnienia zgodności z następującymi warunkami:

(i)

stosownością: pomoc musi być ściśle ukierunkowana, aby umożliwić skuteczne osiągnięcie celu, jakim jest zaradzenie poważnemu zaburzeniu gospodarki. Nie będzie to miało miejsca, jeżeli środek nie będzie odpowiedni do zaradzenia określonemu zaburzeniu;

| (ii) | koniecznością: zastosowanie środka pomocy o określonej kwocie i postaci musi być konieczne do osiągnięcia danego celu. Wymóg ten sugeruje, że jego kwota musi stanowić minimalną kwotę niezbędną do osiągnięcia celu, a jego forma musi być najbardziej odpowiednia do zaradzenia zaburzeniu; |
| --- | --- |

(ii)

koniecznością: zastosowanie środka pomocy o określonej kwocie i postaci musi być konieczne do osiągnięcia danego celu. Wymóg ten sugeruje, że jego kwota musi stanowić minimalną kwotę niezbędną do osiągnięcia celu, a jego forma musi być najbardziej odpowiednia do zaradzenia zaburzeniu;

| (iii) | proporcjonalnością: należy zachować odpowiednią równowagę między pozytywnymi skutkami wynikającymi z zastosowania środka a zakłóceniami konkurencji, tak by zakłócenia te ograniczały się do minimum niezbędnego do osiągnięcia celów leżących u podstaw zastosowania środka. |
| --- | --- |

(iii)

proporcjonalnością: należy zachować odpowiednią równowagę między pozytywnymi skutkami wynikającymi z zastosowania środka a zakłóceniami konkurencji, tak by zakłócenia te ograniczały się do minimum niezbędnego do osiągnięcia celów leżących u podstaw zastosowania środka.

| (127) | Powyższe ogólne kryteria mają zastosowanie zarówno do rekapitalizacji, jak i do gwarancji. W komunikacie w sprawie dokapitalizowania przedstawiono dalsze informacje dotyczące trzech zasad przedstawionych w komunikacie bankowym oraz stwierdzono, że rekapitalizacje mogą przyczynić się do przywrócenia stabilności finansowej. W szczególności w pkt 6 komunikatu w sprawie dokapitalizowania przewidziano, że rekapitalizacja może stanowić właściwą odpowiedź na problemy instytucji finansowych, które znalazły się na skraju upadłości. |
| --- | --- |

(127)

Powyższe ogólne kryteria mają zastosowanie zarówno do rekapitalizacji, jak i do gwarancji. W komunikacie w sprawie dokapitalizowania przedstawiono dalsze informacje dotyczące trzech zasad przedstawionych w komunikacie bankowym oraz stwierdzono, że rekapitalizacje mogą przyczynić się do przywrócenia stabilności finansowej. W szczególności w pkt 6 komunikatu w sprawie dokapitalizowania przewidziano, że rekapitalizacja może stanowić właściwą odpowiedź na problemy instytucji finansowych, które znalazły się na skraju upadłości.

(i)   Odpowiedniość środków

| (128) | Rekapitalizacja podmiotu powstałego w wyniku połączenia w ramach scenariusza warunków skrajnych (środek u), o którym mowa w motywie 69) ma na celu zagwarantowanie, że podmiot ten dysponuje kapitałem wystarczającym do spełnienia obowiązujących go regulacyjnych wymogów kapitałowych w trakcie prowadzenia przez niego restrukturyzacji portfela pożyczek Anglo i INBS. Zastrzyk kapitałowy jest najskuteczniejszym i najbardziej bezpośrednim środkiem służącym rozwiązaniu kwestii potencjalnego niedoboru kapitału, jaki może wystąpić w ramach scenariusza warunków skrajnych, ponieważ pozwala on na uzyskanie bezpośredniej poprawy całkowitego współczynnika kapitałowego podmiotu powstałego w wyniku połączenia. |
| --- | --- |

(128)

Rekapitalizacja podmiotu powstałego w wyniku połączenia w ramach scenariusza warunków skrajnych (środek u), o którym mowa w motywie 69) ma na celu zagwarantowanie, że podmiot ten dysponuje kapitałem wystarczającym do spełnienia obowiązujących go regulacyjnych wymogów kapitałowych w trakcie prowadzenia przez niego restrukturyzacji portfela pożyczek Anglo i INBS. Zastrzyk kapitałowy jest najskuteczniejszym i najbardziej bezpośrednim środkiem służącym rozwiązaniu kwestii potencjalnego niedoboru kapitału, jaki może wystąpić w ramach scenariusza warunków skrajnych, ponieważ pozwala on na uzyskanie bezpośredniej poprawy całkowitego współczynnika kapitałowego podmiotu powstałego w wyniku połączenia.

| (129) | [...] |
| --- | --- |

(129)

[...]

| (130) | Gwarancje państwowe udzielane na rzecz Anglo i INBS w stosunku do otrzymywanego przez te podmioty awaryjnego wsparcia płynnościowego (środki p) i q), o których mowa w motywie 68) oraz na rzecz podmiotu powstałego w wyniku połączenia w stosunku do jego pozostałych depozytów (środek r), o którym mowa w motywie 69), w stosunku do jego hurtowych źródeł finansowania (środek v), o którym mowa w motywie 69), gwarancje państwowe w stosunku do otrzymywanego awaryjnego wsparcia płynnościowego (środek t), o którym mowa w motywie 69) oraz w stosunku do zobowiązań pozabilansowych (środek s), o którym mowa w motywie 69) mają na celu zagwarantowanie, że finansowanie otrzymywane przez podmiot powstały w wyniku połączenia jest bezpieczne, a podmiot ten będzie się wywiązywał ze swoich zobowiązań. Finansowanie to jest konieczne do zagwarantowania, że Anglo i INBS dysponują funduszami wystarczającymi do pokrycia ich aktywów, podczas gdy finansowanie otrzymywane przez podmiot powstały w wyniku połączenia umożliwi mu z czasem zrestrukturyzowanie portfeli pożyczek Anglo i INBS. [...]. |
| --- | --- |

(130)

Gwarancje państwowe udzielane na rzecz Anglo i INBS w stosunku do otrzymywanego przez te podmioty awaryjnego wsparcia płynnościowego (środki p) i q), o których mowa w motywie 68) oraz na rzecz podmiotu powstałego w wyniku połączenia w stosunku do jego pozostałych depozytów (środek r), o którym mowa w motywie 69), w stosunku do jego hurtowych źródeł finansowania (środek v), o którym mowa w motywie 69), gwarancje państwowe w stosunku do otrzymywanego awaryjnego wsparcia płynnościowego (środek t), o którym mowa w motywie 69) oraz w stosunku do zobowiązań pozabilansowych (środek s), o którym mowa w motywie 69) mają na celu zagwarantowanie, że finansowanie otrzymywane przez podmiot powstały w wyniku połączenia jest bezpieczne, a podmiot ten będzie się wywiązywał ze swoich zobowiązań. Finansowanie to jest konieczne do zagwarantowania, że Anglo i INBS dysponują funduszami wystarczającymi do pokrycia ich aktywów, podczas gdy finansowanie otrzymywane przez podmiot powstały w wyniku połączenia umożliwi mu z czasem zrestrukturyzowanie portfeli pożyczek Anglo i INBS. [...].

| (131) | Zastosowanie rekapitalizacji wobec podmiotu powstałego w wyniku połączenia w przypadku wystąpienia scenariusza warunków skrajnych jest właściwe, ponieważ skutecznie realizuje cel, jakim jest zagwarantowanie, że podmiot powstały w wyniku połączenia spełnia odpowiednie regulacyjne wymogi kapitałowe. Środek służy zatem skutecznej realizacji celu polegającego na zapobieganiu przypadkom niewykonania zobowiązania przez podmiot powstały w wyniku połączenia. |
| --- | --- |

(131)

Zastosowanie rekapitalizacji wobec podmiotu powstałego w wyniku połączenia w przypadku wystąpienia scenariusza warunków skrajnych jest właściwe, ponieważ skutecznie realizuje cel, jakim jest zagwarantowanie, że podmiot powstały w wyniku połączenia spełnia odpowiednie regulacyjne wymogi kapitałowe. Środek służy zatem skutecznej realizacji celu polegającego na zapobieganiu przypadkom niewykonania zobowiązania przez podmiot powstały w wyniku połączenia.

| (132) | Zastosowanie środków gwarancyjnych jest właściwe, ponieważ gwarantują one, że Anglo i INBS przed połączeniem oraz podmiot powstały w wyniku połączenia po połączeniu będą dysponowały wystarczającym finansowaniem, aby wykonywać powierzone im zadania, zapobiegając jednocześnie potencjalnym przypadkom niewykonania zobowiązania przez podmiot powstały w wyniku połączenia. |
| --- | --- |

(132)

Zastosowanie środków gwarancyjnych jest właściwe, ponieważ gwarantują one, że Anglo i INBS przed połączeniem oraz podmiot powstały w wyniku połączenia po połączeniu będą dysponowały wystarczającym finansowaniem, aby wykonywać powierzone im zadania, zapobiegając jednocześnie potencjalnym przypadkom niewykonania zobowiązania przez podmiot powstały w wyniku połączenia.

| (133) | Ponadto zastosowanie różnych środków pomocy państwa gwarantuje utrzymanie stabilności finansowej w Irlandii. |
| --- | --- |

(133)

Ponadto zastosowanie różnych środków pomocy państwa gwarantuje utrzymanie stabilności finansowej w Irlandii.

(ii)   Konieczność – ograniczenie pomocy do minimum

| (134) | Zgodnie z komunikatem bankowym środek pomocy o określonej kwocie i postaci musi być konieczny do osiągnięcia celu tej pomocy. Wymóg ten oznacza, że wysokość kwot w ramach zastrzyków kapitałowych i gwarancji nie może przekraczać minimalnej kwoty niezbędnej do osiągnięcia tego celu. W tym kontekście należy zauważyć, że zastrzyk kapitałowy będzie mógł zostać zastosowany wyłącznie w przypadku scenariusza warunków skrajnych, a jego kwota jest ograniczona do 3,3 mld EUR. Rekapitalizacja zagwarantuje, że podmiot powstały w wyniku połączenia będzie spełniał odpowiednie regulacyjne wymogi kapitałowe. Jeżeli chodzi o gwarancje państwowe, zapewnią one podmiotowi powstałemu w wyniku połączenia wystarczające fundusze, aby mógł on wywiązywać się ze swoich zobowiązań w zakresie kontynuacji działalności. |
| --- | --- |

(134)

Zgodnie z komunikatem bankowym środek pomocy o określonej kwocie i postaci musi być konieczny do osiągnięcia celu tej pomocy. Wymóg ten oznacza, że wysokość kwot w ramach zastrzyków kapitałowych i gwarancji nie może przekraczać minimalnej kwoty niezbędnej do osiągnięcia tego celu. W tym kontekście należy zauważyć, że zastrzyk kapitałowy będzie mógł zostać zastosowany wyłącznie w przypadku scenariusza warunków skrajnych, a jego kwota jest ograniczona do 3,3 mld EUR. Rekapitalizacja zagwarantuje, że podmiot powstały w wyniku połączenia będzie spełniał odpowiednie regulacyjne wymogi kapitałowe. Jeżeli chodzi o gwarancje państwowe, zapewnią one podmiotowi powstałemu w wyniku połączenia wystarczające fundusze, aby mógł on wywiązywać się ze swoich zobowiązań w zakresie kontynuacji działalności.

| (135) | Jeżeli chodzi o wynagrodzenie, jakie podmiot powstały w wyniku połączenia jest zobowiązany uiścić w związku z rekapitalizacją, państwo nie otrzyma żadnej ustalonej kwoty wynagrodzenia z tytułu rekapitalizacji. Anglo, INBS oraz podmiot powstały w wyniku połączenia nie uiszczają również opłaty za gwarancję dla awaryjnego wsparcia płynnościowego, natomiast podmiot powstały w wyniku połączenia nie uiszcza opłaty za gwarancję dla zobowiązań pozabilansowych. Po wygaśnięciu systemu ELG podmiot powstały w wyniku połączenia przestanie również uiszczać opłatę za gwarancję dla hurtowego źródła finansowania oraz depozytów. |
| --- | --- |

(135)

Jeżeli chodzi o wynagrodzenie, jakie podmiot powstały w wyniku połączenia jest zobowiązany uiścić w związku z rekapitalizacją, państwo nie otrzyma żadnej ustalonej kwoty wynagrodzenia z tytułu rekapitalizacji. Anglo, INBS oraz podmiot powstały w wyniku połączenia nie uiszczają również opłaty za gwarancję dla awaryjnego wsparcia płynnościowego, natomiast podmiot powstały w wyniku połączenia nie uiszcza opłaty za gwarancję dla zobowiązań pozabilansowych. Po wygaśnięciu systemu ELG podmiot powstały w wyniku połączenia przestanie również uiszczać opłatę za gwarancję dla hurtowego źródła finansowania oraz depozytów.

| (136) | Jeżeli chodzi o kwestię rekapitalizacji, w pkt 15 oraz 44 komunikatu w sprawie dokapitalizowania wyjaśniono, że w należycie uzasadnionych przypadkach od banków znajdujących się w trudnej sytuacji można w krótkim okresie pobierać niższe wynagrodzenie, pod warunkiem że fakt nieuiszczenia wynagrodzenia zostanie uwzględniony w planie restrukturyzacji. Podmiot powstały w wyniku połączenia zasadniczo stanowi narzędzie naprawcze, które ułatwi przeprowadzenie kontrolowanego postępowania naprawczego w stosunku do Anglo i INBS. Nie będzie on prowadził żadnej działalności gospodarczej poza działaniami niezbędnymi do restrukturyzacji portfela pożyczek. Irlandia podjęła konieczne zobowiązania w tym względzie (zob. sekcja 2.3.2). Zarówno Anglo, jak i INBS znikną z irlandzkiego rynku pożyczek oraz rynku terminowego. Można uznać, że taka forma restrukturyzacji rekompensuje fakt nieuiszczenia wynagrodzenia. Anglo i INBS zostały też w pełni znacjonalizowane, a ich odpowiedni akcjonariusze utracili swoje prawa i udziały w obu tych instytucjach. W rezultacie jakiekolwiek potencjalne dochody uzyskane w momencie zakończenia postępowania naprawczego w stosunku do podmiotu powstałego w wyniku połączenia zostaną w całości przekazane na rzecz państwa. |
| --- | --- |

(136)

Jeżeli chodzi o kwestię rekapitalizacji, w pkt 15 oraz 44 komunikatu w sprawie dokapitalizowania wyjaśniono, że w należycie uzasadnionych przypadkach od banków znajdujących się w trudnej sytuacji można w krótkim okresie pobierać niższe wynagrodzenie, pod warunkiem że fakt nieuiszczenia wynagrodzenia zostanie uwzględniony w planie restrukturyzacji. Podmiot powstały w wyniku połączenia zasadniczo stanowi narzędzie naprawcze, które ułatwi przeprowadzenie kontrolowanego postępowania naprawczego w stosunku do Anglo i INBS. Nie będzie on prowadził żadnej działalności gospodarczej poza działaniami niezbędnymi do restrukturyzacji portfela pożyczek. Irlandia podjęła konieczne zobowiązania w tym względzie (zob. sekcja 2.3.2). Zarówno Anglo, jak i INBS znikną z irlandzkiego rynku pożyczek oraz rynku terminowego. Można uznać, że taka forma restrukturyzacji rekompensuje fakt nieuiszczenia wynagrodzenia. Anglo i INBS zostały też w pełni znacjonalizowane, a ich odpowiedni akcjonariusze utracili swoje prawa i udziały w obu tych instytucjach. W rezultacie jakiekolwiek potencjalne dochody uzyskane w momencie zakończenia postępowania naprawczego w stosunku do podmiotu powstałego w wyniku połączenia zostaną w całości przekazane na rzecz państwa.

| (137) | W pkt 26 komunikatu bankowego przewiduje się konieczność uiszczenia odpowiedniej opłaty w związku z wykorzystaniem systemów gwarancji. Wysokość tej opłaty należy ustalić na poziomie w jak największym stopniu odpowiadającym wartości, którą można uznać za cenę rynkową, uwzględniając jednak potencjalne trudności, jakie beneficjenci mogą napotkać przy uiszczaniu odpowiednio naliczonych kwot. Jak zostało to bardziej szczegółowo wyjaśnione w motywie 135, należy zauważyć, że zadanie postępowania naprawczego w stosunku do Anglo i INBS zostanie powierzone podmiotowi powstałemu w wyniku połączenia. Mając na uwadze te okoliczności, fakt nieuiszczania przez podmiot powstały w wyniku połączenia opłat za gwarancję należy uznać za uzasadniony. |
| --- | --- |

(137)

W pkt 26 komunikatu bankowego przewiduje się konieczność uiszczenia odpowiedniej opłaty w związku z wykorzystaniem systemów gwarancji. Wysokość tej opłaty należy ustalić na poziomie w jak największym stopniu odpowiadającym wartości, którą można uznać za cenę rynkową, uwzględniając jednak potencjalne trudności, jakie beneficjenci mogą napotkać przy uiszczaniu odpowiednio naliczonych kwot. Jak zostało to bardziej szczegółowo wyjaśnione w motywie 135, należy zauważyć, że zadanie postępowania naprawczego w stosunku do Anglo i INBS zostanie powierzone podmiotowi powstałemu w wyniku połączenia. Mając na uwadze te okoliczności, fakt nieuiszczania przez podmiot powstały w wyniku połączenia opłat za gwarancję należy uznać za uzasadniony.

| (138) | Należy stwierdzić, że rekapitalizacja podmiotu powstałego w wyniku połączenia w ramach scenariusza warunków skrajnych oraz gwarancje państwowe na rzecz Anglo, INBS i podmiotu powstałego w wyniku połączenia są konieczne, aby zapewnić adekwatność kapitałową tego ostatniego podmiotu oraz zagwarantować dostęp do wystarczającego finansowania, ograniczając jednocześnie potencjalne ryzyko niewykonania zobowiązania przez podmiot powstały w wyniku połączenia. Jeżeli chodzi o wynagrodzenie za przyznanie środków pomocy służące ograniczeniu pomocy do minimum, brak takiego wynagrodzenia uznaje się za uzasadniony, biorąc pod uwagę fakt, że podmiot powstały w wyniku połączenia przeprowadzi postępowanie naprawcze w stosunku do Anglo i INBS. |
| --- | --- |

(138)

Należy stwierdzić, że rekapitalizacja podmiotu powstałego w wyniku połączenia w ramach scenariusza warunków skrajnych oraz gwarancje państwowe na rzecz Anglo, INBS i podmiotu powstałego w wyniku połączenia są konieczne, aby zapewnić adekwatność kapitałową tego ostatniego podmiotu oraz zagwarantować dostęp do wystarczającego finansowania, ograniczając jednocześnie potencjalne ryzyko niewykonania zobowiązania przez podmiot powstały w wyniku połączenia. Jeżeli chodzi o wynagrodzenie za przyznanie środków pomocy służące ograniczeniu pomocy do minimum, brak takiego wynagrodzenia uznaje się za uzasadniony, biorąc pod uwagę fakt, że podmiot powstały w wyniku połączenia przeprowadzi postępowanie naprawcze w stosunku do Anglo i INBS.

(iii)   Proporcjonalność – środki ograniczające negatywne efekty zewnętrzne

| (139) | Podmiot powstały w wyniku połączenia zagwarantuje, że przeprowadzone zostanie postępowanie naprawcze w stosunku do Anglo i INBS i że w konsekwencji oba te podmioty znikną z irlandzkiego rynku terminowego oraz pożyczkowego. Jak ustalono w motywie 105, podmiot powstały w wyniku połączenia będzie prowadził pewne ograniczone formy działalności gospodarczej w celu zrestrukturyzowania portfela pożyczek Anglo i INBS. Komisja z zadowoleniem odnotowuje fakt, że Irlandia podjęła niezbędne zobowiązania, aby zagwarantować, że działalność gospodarcza prowadzona przez podmiot powstały w wyniku połączenia będzie ograniczona do minimum. Pożyczki udzielane przez podmiot powstały w wyniku połączenia będą związane wyłącznie z zarządzaniem odziedziczonymi portfelami pożyczek Anglo i INBS (restrukturyzacja pożyczek, utrzymanie wartości zabezpieczenia) i zostaną poddane ścisłym ograniczeniom. Podmiot powstały w wyniku połączenia nie będzie gromadził żadnych depozytów ani podejmował nowych rodzajów działalności. W konsekwencji zakłócenie konkurencji wywołane przyznaniem znacznej pomocy na rzecz Anglo, INBS i podmiotu powstałego w wyniku połączenia będzie ograniczone. |
| --- | --- |

(139)

Podmiot powstały w wyniku połączenia zagwarantuje, że przeprowadzone zostanie postępowanie naprawcze w stosunku do Anglo i INBS i że w konsekwencji oba te podmioty znikną z irlandzkiego rynku terminowego oraz pożyczkowego. Jak ustalono w motywie 105, podmiot powstały w wyniku połączenia będzie prowadził pewne ograniczone formy działalności gospodarczej w celu zrestrukturyzowania portfela pożyczek Anglo i INBS. Komisja z zadowoleniem odnotowuje fakt, że Irlandia podjęła niezbędne zobowiązania, aby zagwarantować, że działalność gospodarcza prowadzona przez podmiot powstały w wyniku połączenia będzie ograniczona do minimum. Pożyczki udzielane przez podmiot powstały w wyniku połączenia będą związane wyłącznie z zarządzaniem odziedziczonymi portfelami pożyczek Anglo i INBS (restrukturyzacja pożyczek, utrzymanie wartości zabezpieczenia) i zostaną poddane ścisłym ograniczeniom. Podmiot powstały w wyniku połączenia nie będzie gromadził żadnych depozytów ani podejmował nowych rodzajów działalności. W konsekwencji zakłócenie konkurencji wywołane przyznaniem znacznej pomocy na rzecz Anglo, INBS i podmiotu powstałego w wyniku połączenia będzie ograniczone.

| (140) | Należy stwierdzić, że: (i) rekapitalizacja podmiotu powstałego w wyniku połączenia w przypadku scenariusza warunków skrajnych oraz gwarancje są odpowiednimi środkami, aby zapewnić przeprowadzenie postępowania naprawczego w stosunku do Anglo i INBS; (ii) Anglo i INBS opuszczą irlandzki rynek terminowy i rynek pożyczkowy; (iii) fakt, że inwestycja w Anglo, INBS i podmiot powstały w wyniku połączenia nie przyniesie żadnego wynagrodzenia ani pozytywnego zwrotu, jest uzasadniony okolicznościami rozpatrywanej sprawy; oraz (iv) istnieją wystarczające środki służące ograniczeniu negatywnych efektów zewnętrznych dla pozostałych konkurentów. |
| --- | --- |

(140)

Należy stwierdzić, że: (i) rekapitalizacja podmiotu powstałego w wyniku połączenia w przypadku scenariusza warunków skrajnych oraz gwarancje są odpowiednimi środkami, aby zapewnić przeprowadzenie postępowania naprawczego w stosunku do Anglo i INBS; (ii) Anglo i INBS opuszczą irlandzki rynek terminowy i rynek pożyczkowy; (iii) fakt, że inwestycja w Anglo, INBS i podmiot powstały w wyniku połączenia nie przyniesie żadnego wynagrodzenia ani pozytywnego zwrotu, jest uzasadniony okolicznościami rozpatrywanej sprawy; oraz (iv) istnieją wystarczające środki służące ograniczeniu negatywnych efektów zewnętrznych dla pozostałych konkurentów.

6.3.4.   Zastosowanie komunikatu o restrukturyzacji

| (141) | Komunikat o restrukturyzacji określa zasady pomocy państwa mające zastosowanie do restrukturyzacji instytucji finansowych w ramach obecnego kryzysu finansowego. Zgodnie z komunikatem o restrukturyzacji, aby restrukturyzacja instytucji finansowej w kontekście obecnego kryzysu finansowego była zgodna ze wspólnym rynkiem na mocy art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu, musi:






  (i) | prowadzić do przywrócenia rentowności banku lub jego kontrolowanej likwidacji; |
| --- | --- | --- |

(141)

Komunikat o restrukturyzacji określa zasady pomocy państwa mające zastosowanie do restrukturyzacji instytucji finansowych w ramach obecnego kryzysu finansowego. Zgodnie z komunikatem o restrukturyzacji, aby restrukturyzacja instytucji finansowej w kontekście obecnego kryzysu finansowego była zgodna ze wspólnym rynkiem na mocy art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu, musi:

(i)

prowadzić do przywrócenia rentowności banku lub jego kontrolowanej likwidacji;

| (ii) | uwzględniać odpowiednią ilość wkładu własnego beneficjenta (podział obciążenia); |
| --- | --- |

(ii)

uwzględniać odpowiednią ilość wkładu własnego beneficjenta (podział obciążenia);

| (iii) | uwzględniać odpowiednie środki służące ograniczeniu zakłócenia konkurencji. |
| --- | --- |

(iii)

uwzględniać odpowiednie środki służące ograniczeniu zakłócenia konkurencji.

6.3.4.1.   Kontrolowane postępowanie naprawcze podmiotu powstałego w wyniku połączenia

| (142) | Celem wspólnego planu restrukturyzacji jest przeprowadzenie kontrolowanego postępowania naprawczego w stosunku do Anglo i INBS przez podmiot powstały w wyniku połączenia. W związku z tym ocena rentowności podmiotu powstałego w wyniki połączenia nie jest konieczna. |
| --- | --- |

(142)

Celem wspólnego planu restrukturyzacji jest przeprowadzenie kontrolowanego postępowania naprawczego w stosunku do Anglo i INBS przez podmiot powstały w wyniku połączenia. W związku z tym ocena rentowności podmiotu powstałego w wyniki połączenia nie jest konieczna.

| (143) | We wspólnym planie restrukturyzacji przedstawiono kontrolowane postępowanie naprawcze w stosunku do Anglo i INBS w oparciu o pomoc państwa. Odziedziczone portfele pożyczek obu banków zostaną zrestrukturyzowane w ciągu dziesięciu lat. Irlandia oszacowała kwotę niezbędnych zastrzyków kapitałowych na [...] w celu zabezpieczenia podmiotu powstałego w wyniku połączenia przed jakimkolwiek ryzykiem niewykonania zobowiązania. Ponadto podmiot powstały w wyniku połączenia będzie korzystał z gwarancji państwowych w celu prowadzenia działań koniecznych do restrukturyzacji aktywów Anglo i INBS. |
| --- | --- |

(143)

We wspólnym planie restrukturyzacji przedstawiono kontrolowane postępowanie naprawcze w stosunku do Anglo i INBS w oparciu o pomoc państwa. Odziedziczone portfele pożyczek obu banków zostaną zrestrukturyzowane w ciągu dziesięciu lat. Irlandia oszacowała kwotę niezbędnych zastrzyków kapitałowych na [...] w celu zabezpieczenia podmiotu powstałego w wyniku połączenia przed jakimkolwiek ryzykiem niewykonania zobowiązania. Ponadto podmiot powstały w wyniku połączenia będzie korzystał z gwarancji państwowych w celu prowadzenia działań koniecznych do restrukturyzacji aktywów Anglo i INBS.

| (144) | Należy zatem stwierdzić, że istnieją warunki do dokonania kontrolowanej restrukturyzacji aktywów podmiotu powstałego w wyniku połączenia. |
| --- | --- |

(144)

Należy zatem stwierdzić, że istnieją warunki do dokonania kontrolowanej restrukturyzacji aktywów podmiotu powstałego w wyniku połączenia.

6.3.4.2.   Wkład własny/podział obciążenia

| (145) | Komunikat w sprawie restrukturyzacji wskazuje, że odpowiedni wkład ze strony beneficjenta jest konieczny w celu ograniczenia pomocy do minimum oraz w celu odniesienia się do kwestii zakłóceń konkurencji i pokusy nadużycia. W tym celu: a) należy ograniczyć koszty restrukturyzacji i kwotę pomocy; oraz b) wnieść znaczny wkład własny. |
| --- | --- |

(145)

Komunikat w sprawie restrukturyzacji wskazuje, że odpowiedni wkład ze strony beneficjenta jest konieczny w celu ograniczenia pomocy do minimum oraz w celu odniesienia się do kwestii zakłóceń konkurencji i pokusy nadużycia. W tym celu: a) należy ograniczyć koszty restrukturyzacji i kwotę pomocy; oraz b) wnieść znaczny wkład własny.

a)   Ograniczenie kosztów restrukturyzacji i kwoty pomocy

| (146) | Zgodnie z zasadami ustanowionymi w komunikacie w sprawie restrukturyzacji wymaga się, aby kwota pomocy była ograniczona do minimum, a do finansowania restrukturyzacji banki wykorzystywały w pierwszej kolejności środki własne. |
| --- | --- |

(146)

Zgodnie z zasadami ustanowionymi w komunikacie w sprawie restrukturyzacji wymaga się, aby kwota pomocy była ograniczona do minimum, a do finansowania restrukturyzacji banki wykorzystywały w pierwszej kolejności środki własne.

| (147) | Irlandia zdecydowała, że Anglo i INBS powinny zaprzestać prowadzenia swojej dotychczasowej działalności z uwagi na ogromne straty poniesione przez obie te instytucje oraz ze względu na niepewność, jaką oznaczałoby dla rynku dalsze prowadzenie przez nie działalności. W szczególności państwo byłoby narażone na konieczność ciągłego dokonywania zastrzyków kapitałowych na rzecz Anglo i INBS dopóki oba te banki pozostawałyby aktywne, aby pokryć ponoszone przez nie straty i zagwarantować, że będą one spełniać nowe wymogi kapitałowe określone w rozporządzeniu finansowym. Decydując się na postępowanie naprawcze w stosunku do obu banków, Irlandia zakończyła spekulacje rynkowe w odniesieniu do Anglo i INBS i wyjaśniła kwestię kosztów związanych z przekazaną na ich rzecz pomocą państwa. |
| --- | --- |

(147)

Irlandia zdecydowała, że Anglo i INBS powinny zaprzestać prowadzenia swojej dotychczasowej działalności z uwagi na ogromne straty poniesione przez obie te instytucje oraz ze względu na niepewność, jaką oznaczałoby dla rynku dalsze prowadzenie przez nie działalności. W szczególności państwo byłoby narażone na konieczność ciągłego dokonywania zastrzyków kapitałowych na rzecz Anglo i INBS dopóki oba te banki pozostawałyby aktywne, aby pokryć ponoszone przez nie straty i zagwarantować, że będą one spełniać nowe wymogi kapitałowe określone w rozporządzeniu finansowym. Decydując się na postępowanie naprawcze w stosunku do obu banków, Irlandia zakończyła spekulacje rynkowe w odniesieniu do Anglo i INBS i wyjaśniła kwestię kosztów związanych z przekazaną na ich rzecz pomocą państwa.

| (148) | W połączeniu ze zobowiązaniami przedstawionymi w sekcji 2.3.2 powyższa decyzja podjęta przez Irlandię zagwarantuje, że udzielona pomoc nie zostanie wykorzystana do rozwoju nowych rodzajów działalności, które wymagałyby kapitału i finansowania, i przyczyni się tym samym do ograniczenia kwoty pomocy do minimum. Podmiot powstały w wyniku połączenia nie będzie w szczególności udzielał nowych pożyczek i ograniczy swoją działalność do zarządzania odziedziczonymi portfelami pożyczek Anglo i INBS zgodnie ze ściśle określonymi ograniczeniami. |
| --- | --- |

(148)

W połączeniu ze zobowiązaniami przedstawionymi w sekcji 2.3.2 powyższa decyzja podjęta przez Irlandię zagwarantuje, że udzielona pomoc nie zostanie wykorzystana do rozwoju nowych rodzajów działalności, które wymagałyby kapitału i finansowania, i przyczyni się tym samym do ograniczenia kwoty pomocy do minimum. Podmiot powstały w wyniku połączenia nie będzie w szczególności udzielał nowych pożyczek i ograniczy swoją działalność do zarządzania odziedziczonymi portfelami pożyczek Anglo i INBS zgodnie ze ściśle określonymi ograniczeniami.

| (149) | W ramach postępowania naprawczego w stosunku do Anglo i INBS Irlandia podjęła decyzję o połączeniu tych dwóch podmiotów w celu zarządzania tylko jednym instrumentem naprawczym. Rozwiązanie to prawdopodobnie pozwoli uzyskać synergię w kwestii restrukturyzacji portfeli pożyczek, zasobów ludzkich oraz zarządzania finansowaniem. Chociaż ich zasięg jest ograniczony, tego rodzaju synergie ułatwią restrukturyzację aktywów. [...] Połączenie tych dwóch podmiotów w rozpatrywanym przypadku ogranicza ilość kapitału, którą Irlandia musi przekazać na rzecz tych banków. |
| --- | --- |

(149)

W ramach postępowania naprawczego w stosunku do Anglo i INBS Irlandia podjęła decyzję o połączeniu tych dwóch podmiotów w celu zarządzania tylko jednym instrumentem naprawczym. Rozwiązanie to prawdopodobnie pozwoli uzyskać synergię w kwestii restrukturyzacji portfeli pożyczek, zasobów ludzkich oraz zarządzania finansowaniem. Chociaż ich zasięg jest ograniczony, tego rodzaju synergie ułatwią restrukturyzację aktywów. [...] Połączenie tych dwóch podmiotów w rozpatrywanym przypadku ogranicza ilość kapitału, którą Irlandia musi przekazać na rzecz tych banków.

| (150) | Mówiąc bardziej ogólnie, połączenie tych dwóch banków uprości strukturę postępowania naprawczego i potencjalnie będzie mogło również wpłynąć na zmniejszenie kosztów strukturalnych, choć w ograniczonym zakresie. |
| --- | --- |

(150)

Mówiąc bardziej ogólnie, połączenie tych dwóch banków uprości strukturę postępowania naprawczego i potencjalnie będzie mogło również wpłynąć na zmniejszenie kosztów strukturalnych, choć w ograniczonym zakresie.

| (151) | Alternatywnie Irlandia mogła rozważyć możliwość natychmiastowej likwidacji Anglo i INBS. Komisja jest jednak zdania, że likwidacja byłaby bardziej kosztowna niż kontrolowane postępowanie naprawcze i wymagałaby większej kwoty w ramach pomocy państwa. [...]. |
| --- | --- |

(151)

Alternatywnie Irlandia mogła rozważyć możliwość natychmiastowej likwidacji Anglo i INBS. Komisja jest jednak zdania, że likwidacja byłaby bardziej kosztowna niż kontrolowane postępowanie naprawcze i wymagałaby większej kwoty w ramach pomocy państwa. [...].

| (152) | Jeżeli chodzi o pożyczki komercyjne przekazane podmiotowi powstałemu w wyniku połączenia przez Anglo, we wspólnym planie restrukturyzacji przewiduje się utratę wartości nominalnej w wysokości [...] (65). Jeżeli chodzi o poziomy dyskonta oszacowane przez doradców Anglo ds. rynku w maju 2010 r., gwałtowna wyprzedaż nieprzekazanych NAMA pożyczek z Anglo przyniosłaby znacznie większe straty niż kontrolowana restrukturyzacja portfela pożyczek ([...]) (66). Ogólnie rzecz biorąc, straty, jakie zostałyby poniesione w przypadku natychmiastowej likwidacji Anglo, byłyby większe niż straty wygenerowane przez pożyczki restrukturyzowane przez dłuższy okres. Należy podkreślić, że w szczególności w odniesieniu do pożyczek irlandzkich nie przeprowadzono żadnej transakcji o wielkości porównywalnej z tą omawianą w niniejszej decyzji. W związku z tym wszystkie liczby stanowią szacunki sporządzone w oparciu o ocenę ekspercką, a w przypadku szybkiej sprzedaży nie jest wcale pewne, czy udałoby się znaleźć nabywcę skłonnego zakupić tak ogromną ilość aktywów, nawet po bardzo niskiej cenie. |
| --- | --- |

(152)

Jeżeli chodzi o pożyczki komercyjne przekazane podmiotowi powstałemu w wyniku połączenia przez Anglo, we wspólnym planie restrukturyzacji przewiduje się utratę wartości nominalnej w wysokości [...] (65). Jeżeli chodzi o poziomy dyskonta oszacowane przez doradców Anglo ds. rynku w maju 2010 r., gwałtowna wyprzedaż nieprzekazanych NAMA pożyczek z Anglo przyniosłaby znacznie większe straty niż kontrolowana restrukturyzacja portfela pożyczek ([...]) (66). Ogólnie rzecz biorąc, straty, jakie zostałyby poniesione w przypadku natychmiastowej likwidacji Anglo, byłyby większe niż straty wygenerowane przez pożyczki restrukturyzowane przez dłuższy okres. Należy podkreślić, że w szczególności w odniesieniu do pożyczek irlandzkich nie przeprowadzono żadnej transakcji o wielkości porównywalnej z tą omawianą w niniejszej decyzji. W związku z tym wszystkie liczby stanowią szacunki sporządzone w oparciu o ocenę ekspercką, a w przypadku szybkiej sprzedaży nie jest wcale pewne, czy udałoby się znaleźć nabywcę skłonnego zakupić tak ogromną ilość aktywów, nawet po bardzo niskiej cenie.

| (153) | W ramach procesu likwidacji dochody ze sprzedaży aktywów zostałyby podzielone na spłatę uprzywilejowanych właścicieli obligacji, deponentów oraz finansowania z EBC/CBI objętego gwarancją państwową. [...]. |
| --- | --- |

(153)

W ramach procesu likwidacji dochody ze sprzedaży aktywów zostałyby podzielone na spłatę uprzywilejowanych właścicieli obligacji, deponentów oraz finansowania z EBC/CBI objętego gwarancją państwową. [...].

| (154) | W przypadku Anglo około [...] mld EUR niezabezpieczonych pożyczek nie jest objętych gwarancją państwową (67). [...]. Pozostała część niezabezpieczonego długu w Anglo (około 3 mld EUR) jest objęta gwarancją państwową, a odpowiedni właściciele obligacji zostaną spłaceni po cenie nominalnej przez państwo. Ogółem w przypadku likwidacji uprzywilejowani właściciele obligacji niezabezpieczonych przyczyniliby się w ten sposób do wygenerowania strat, których kwota netto wyniosłaby maksymalnie [...] mld EUR. Kwota ta jest niższa niż wysokość dodatkowych strat, które zostałyby poniesione w wyniku gwałtownej wyprzedaży aktywów Anglo. |
| --- | --- |

(154)

W przypadku Anglo około [...] mld EUR niezabezpieczonych pożyczek nie jest objętych gwarancją państwową (67). [...]. Pozostała część niezabezpieczonego długu w Anglo (około 3 mld EUR) jest objęta gwarancją państwową, a odpowiedni właściciele obligacji zostaną spłaceni po cenie nominalnej przez państwo. Ogółem w przypadku likwidacji uprzywilejowani właściciele obligacji niezabezpieczonych przyczyniliby się w ten sposób do wygenerowania strat, których kwota netto wyniosłaby maksymalnie [...] mld EUR. Kwota ta jest niższa niż wysokość dodatkowych strat, które zostałyby poniesione w wyniku gwałtownej wyprzedaży aktywów Anglo.

| (155) | Ponadto w przypadku likwidacji właściciele podporządkowanych papierów dłużnych zostaliby zmuszeni do przejęcia strat. Ponieważ jednak długi podporządkowane zostały w ostatnich latach odkupione, a wysokość pozostałych niespłaconych długów podporządkowanych jest niewielka, straty te nie rekompensowałyby dodatkowej pomocy państwa niezbędnej do spłacenia innych, bardziej uprzywilejowanych właścicieli obligacji (68). |
| --- | --- |

(155)

Ponadto w przypadku likwidacji właściciele podporządkowanych papierów dłużnych zostaliby zmuszeni do przejęcia strat. Ponieważ jednak długi podporządkowane zostały w ostatnich latach odkupione, a wysokość pozostałych niespłaconych długów podporządkowanych jest niewielka, straty te nie rekompensowałyby dodatkowej pomocy państwa niezbędnej do spłacenia innych, bardziej uprzywilejowanych właścicieli obligacji (68).

| (156) | Podsumowując, szybka likwidacja portfela kredytowego – przy założeniu, że byłaby ona opłacalna, co wcale nie jest pewne – skutkowałaby koniecznością poniesienia przez Irlandię wyższych kosztów, niż koszty wygenerowane przez prognozowany dziesięcioletni program restrukturyzacji aktywów Anglo i INBS, w ramach którego łatwiejsze do sprzedaży aktywa byłyby sprzedawane w pierwszej kolejności, podczas gdy aktywa, na które nie byłoby popytu, byłyby przetrzymywane przez kilka lat. |
| --- | --- |

(156)

Podsumowując, szybka likwidacja portfela kredytowego – przy założeniu, że byłaby ona opłacalna, co wcale nie jest pewne – skutkowałaby koniecznością poniesienia przez Irlandię wyższych kosztów, niż koszty wygenerowane przez prognozowany dziesięcioletni program restrukturyzacji aktywów Anglo i INBS, w ramach którego łatwiejsze do sprzedaży aktywa byłyby sprzedawane w pierwszej kolejności, podczas gdy aktywa, na które nie byłoby popytu, byłyby przetrzymywane przez kilka lat.

| (157) | Jeżeli chodzi o INBS, w odniesieniu do odziedziczonego portfela pożyczek komercyjnych tego banku (prawie w całości przekazanego NAMA) obowiązują podobne ustalenia, co w przypadku Anglo. Zdecydowana większość zobowiązań INBS również jest objęta gwarancjami udzielonymi przez Irlandię (69). |
| --- | --- |

(157)

Jeżeli chodzi o INBS, w odniesieniu do odziedziczonego portfela pożyczek komercyjnych tego banku (prawie w całości przekazanego NAMA) obowiązują podobne ustalenia, co w przypadku Anglo. Zdecydowana większość zobowiązań INBS również jest objęta gwarancjami udzielonymi przez Irlandię (69).

| (158) | Jeżeli chodzi o odziedziczony portfel kredytów hipotecznych INBS, w planie restrukturyzacji INBS Irlandia wskazała, że w oparciu o jakość tego portfela oraz dostępne informacje rynkowe dotyczące transakcji obejmujących podobne aktywa o lepszej jakości w Irlandii oraz w Zjednoczonym Królestwie, [...], uzasadnione jest oczekiwanie wysokiej stopy dyskonta w odniesieniu do wszelkich transakcji krótkoterminowych związanych z portfelem kredytów hipotecznych INBS. |
| --- | --- |

(158)

Jeżeli chodzi o odziedziczony portfel kredytów hipotecznych INBS, w planie restrukturyzacji INBS Irlandia wskazała, że w oparciu o jakość tego portfela oraz dostępne informacje rynkowe dotyczące transakcji obejmujących podobne aktywa o lepszej jakości w Irlandii oraz w Zjednoczonym Królestwie, [...], uzasadnione jest oczekiwanie wysokiej stopy dyskonta w odniesieniu do wszelkich transakcji krótkoterminowych związanych z portfelem kredytów hipotecznych INBS.

| (159) | W ramach wspólnego planu restrukturyzacji przewiduje się, że łączne straty z tytułu portfela kredytów hipotecznych INBS wyniosą około [...], w oparciu o utratę wartości w wysokości [...]. Jeżeli portfel kredytów hipotecznych zostałby sprzedany w 2011 r., [...]. Korzyści wynikające z kontrolowanego postępowania naprawczego w stosunku do INBS mogłyby być ograniczone, jeżeli za portfel kredytów hipotecznych zaoferowano by wyższą niż oczekiwana stopę dyskonta. Prawdopodobnie jednak stopa dyskonta [...]. |
| --- | --- |

(159)

W ramach wspólnego planu restrukturyzacji przewiduje się, że łączne straty z tytułu portfela kredytów hipotecznych INBS wyniosą około [...], w oparciu o utratę wartości w wysokości [...]. Jeżeli portfel kredytów hipotecznych zostałby sprzedany w 2011 r., [...]. Korzyści wynikające z kontrolowanego postępowania naprawczego w stosunku do INBS mogłyby być ograniczone, jeżeli za portfel kredytów hipotecznych zaoferowano by wyższą niż oczekiwana stopę dyskonta. Prawdopodobnie jednak stopa dyskonta [...].

| (160) | Należy stwierdzić, że kontrolowane postępowanie naprawcze w stosunku do Anglo i INBS za pośrednictwem podmiotu powstałego w wyniku połączenia przyczynia się do ograniczenia kosztów restrukturyzacji oraz do zmniejszenia kwoty pomocy państwa do najniższej niezbędnej wartości. |
| --- | --- |

(160)

Należy stwierdzić, że kontrolowane postępowanie naprawcze w stosunku do Anglo i INBS za pośrednictwem podmiotu powstałego w wyniku połączenia przyczynia się do ograniczenia kosztów restrukturyzacji oraz do zmniejszenia kwoty pomocy państwa do najniższej niezbędnej wartości.

b)   Znaczny wkład własny

| (161) | W zasadach dotyczących wkładu własnego banku będącego beneficjentem w trakcie restrukturyzacji wymaga się, aby: (i) bank będący beneficjentem w największym możliwym zakresie do finansowania restrukturyzacji wykorzystywał zasoby własne, na przykład poprzez sprzedaż aktywów; oraz (ii) koszty związane z restrukturyzacją były w odpowiednim stopniu ponoszone również przez podmioty inwestujące w bank poprzez pokrycie strat dostępnym kapitałem i uiszczenie odpowiedniego wynagrodzenia z tytułu interwencji państwa. Podział obciążeń ma przyczynić się do osiągnięcia dwóch celów: ograniczenia zakłóceń konkurencji oraz rozwiązania kwestii związanych z pokusą nadużycia (70). |
| --- | --- |

(161)

W zasadach dotyczących wkładu własnego banku będącego beneficjentem w trakcie restrukturyzacji wymaga się, aby: (i) bank będący beneficjentem w największym możliwym zakresie do finansowania restrukturyzacji wykorzystywał zasoby własne, na przykład poprzez sprzedaż aktywów; oraz (ii) koszty związane z restrukturyzacją były w odpowiednim stopniu ponoszone również przez podmioty inwestujące w bank poprzez pokrycie strat dostępnym kapitałem i uiszczenie odpowiedniego wynagrodzenia z tytułu interwencji państwa. Podział obciążeń ma przyczynić się do osiągnięcia dwóch celów: ograniczenia zakłóceń konkurencji oraz rozwiązania kwestii związanych z pokusą nadużycia (70).

(i)   Wkład własny danych instytucji

| (162) | W ramach omawianego postępowania naprawczego w stosunku do Anglo i INBS wkład własny obu tych instytucji na rzecz ich restrukturyzacji został zmaksymalizowany, ponieważ wszystkie posiadane przez nie aktywa są przeznaczone na sprzedaż, a dochody z tej sprzedaży są w całości przeznaczane na finansowanie postępowania naprawczego. Wartość tych aktywów uległa jednak tak istotnemu zmniejszeniu, że dochody z ich sprzedaży są niewielkie w porównaniu z wartością zastrzyków kapitałowych zastosowanych w odniesieniu do obu banków. |
| --- | --- |

(162)

W ramach omawianego postępowania naprawczego w stosunku do Anglo i INBS wkład własny obu tych instytucji na rzecz ich restrukturyzacji został zmaksymalizowany, ponieważ wszystkie posiadane przez nie aktywa są przeznaczone na sprzedaż, a dochody z tej sprzedaży są w całości przeznaczane na finansowanie postępowania naprawczego. Wartość tych aktywów uległa jednak tak istotnemu zmniejszeniu, że dochody z ich sprzedaży są niewielkie w porównaniu z wartością zastrzyków kapitałowych zastosowanych w odniesieniu do obu banków.

| (163) | Ponadto obydwa banki sprzedały swoje portfele depozytów. |
| --- | --- |

(163)

Ponadto obydwa banki sprzedały swoje portfele depozytów.

(ii)   Podział obciążenia między udziałowców a wierzycieli podporządkowanych

| (164) | Jeżeli chodzi o kwestię podziału obciążenia, zgodnie z wymogami zawartymi w komunikacie w sprawie restrukturyzacji koszty restrukturyzacji powinny być ponoszone nie tylko przez państwo, ale również przez dawnych inwestorów i wcześniejszych udziałowców banku. |
| --- | --- |

(164)

Jeżeli chodzi o kwestię podziału obciążenia, zgodnie z wymogami zawartymi w komunikacie w sprawie restrukturyzacji koszty restrukturyzacji powinny być ponoszone nie tylko przez państwo, ale również przez dawnych inwestorów i wcześniejszych udziałowców banku.

| (165) | W konkretnym przypadku Anglo udziałowcy prywatni zostali całkowicie „usunięci”, a bank został w pełni znacjonalizowany. |
| --- | --- |

(165)

W konkretnym przypadku Anglo udziałowcy prywatni zostali całkowicie „usunięci”, a bank został w pełni znacjonalizowany.

| (166) | Jeżeli chodzi o bank INBS, przed uzyskaniem rekapitalizacji ze strony państwa stanowił on własność jego członków. W szczególności „członkowie będący udziałowcami” (osoby, które posiadały rachunek depozytowy w INBS) mieli prawo do zysków z wszelkich nadwyżek aktywów uzyskanych w przypadku jego demutualizacji (przekształcenia INBS w zwykły bank), likwidacji lub rozwiązania. Po pierwszej rekapitalizacji INBS państwo przejęło pełną kontrolę nad INBS poprzez wyemitowanie specjalnych akcji inwestycyjnych, w wyniku czego członkowie stracili na korzyść państwa wszystkie prawa do zrealizowanych zysków z nadwyżek aktywów (np. w przypadku sprzedaży INBS). W rezultacie prawa gospodarcze członków będących udziałowcami całkowicie „wygasły”. |
| --- | --- |

(166)

Jeżeli chodzi o bank INBS, przed uzyskaniem rekapitalizacji ze strony państwa stanowił on własność jego członków. W szczególności „członkowie będący udziałowcami” (osoby, które posiadały rachunek depozytowy w INBS) mieli prawo do zysków z wszelkich nadwyżek aktywów uzyskanych w przypadku jego demutualizacji (przekształcenia INBS w zwykły bank), likwidacji lub rozwiązania. Po pierwszej rekapitalizacji INBS państwo przejęło pełną kontrolę nad INBS poprzez wyemitowanie specjalnych akcji inwestycyjnych, w wyniku czego członkowie stracili na korzyść państwa wszystkie prawa do zrealizowanych zysków z nadwyżek aktywów (np. w przypadku sprzedaży INBS). W rezultacie prawa gospodarcze członków będących udziałowcami całkowicie „wygasły”.

| (167) | W ten sposób zarówno udziałowcy Anglo, jak i członkowie INBS mieli maksymalny możliwy wkład w restrukturyzację, przekazując na rzecz państwa prawo własności do instytucji oraz kontrolę nad nimi. |
| --- | --- |

(167)

W ten sposób zarówno udziałowcy Anglo, jak i członkowie INBS mieli maksymalny możliwy wkład w restrukturyzację, przekazując na rzecz państwa prawo własności do instytucji oraz kontrolę nad nimi.

| (168) | Właściciele podporządkowanych papierów dłużnych również w istotnym zakresie przyczynili się do restrukturyzacji za pośrednictwem dwóch procesów zarządzania zobowiązaniami (zwanych dalej „LME”) w Anglo oraz jednego w INBS. Dwa LME w Anglo przeprowadzono odpowiednio w sierpniu 2009 r. i grudniu 2010 r., precyzując wielkość strat poniesionych przez właścicieli obligacji, generując zysk przed opodatkowaniem w wysokości około 3,5 mld EUR oraz zapewniając dodatkowy kapitał podstawowy Tier I na rzecz banku (71). W ramach LME przeprowadzonego przez INBS w 2009 r. właściciele obligacji wymienili swoje papiery wartościowe przy 42 % stopie dyskonta względem ceny nominalnej, przekazując tym samym na rzecz instytucji 112 mln EUR w postaci kapitału podstawowego Tier I. |
| --- | --- |

(168)

Właściciele podporządkowanych papierów dłużnych również w istotnym zakresie przyczynili się do restrukturyzacji za pośrednictwem dwóch procesów zarządzania zobowiązaniami (zwanych dalej „LME”) w Anglo oraz jednego w INBS. Dwa LME w Anglo przeprowadzono odpowiednio w sierpniu 2009 r. i grudniu 2010 r., precyzując wielkość strat poniesionych przez właścicieli obligacji, generując zysk przed opodatkowaniem w wysokości około 3,5 mld EUR oraz zapewniając dodatkowy kapitał podstawowy Tier I na rzecz banku (71). W ramach LME przeprowadzonego przez INBS w 2009 r. właściciele obligacji wymienili swoje papiery wartościowe przy 42 % stopie dyskonta względem ceny nominalnej, przekazując tym samym na rzecz instytucji 112 mln EUR w postaci kapitału podstawowego Tier I.

| (169) | Ogólnie podmiot powstały w wyniku połączenia będzie dysponował zobowiązaniami podporządkowanymi o wartości 500 mln EUR (stan na dzień 31 grudnia 2010 r.), co stanowi znacznie niższą kwotę niż wartość długu podporządkowanego posiadanego przez Anglo i INBS w dniu 31 grudnia 2008 r. (odpowiednio 5 mld EUR i 300 mln EUR), odzwierciedlając ogromne straty poniesione przez właścicieli obligacji podporządkowanych. Ponadto Irlandia zobowiązała się zagwarantować, że podmiot powstały w wyniku połączenia nie będzie wypłacał kuponów ani korzystał z opcji kupna podporządkowanych instrumentów dłużnych lub hybrydowych instrumentów kapitałowych, chyba że zostanie do tego zobowiązany obowiązującymi przepisami prawa. |
| --- | --- |

(169)

Ogólnie podmiot powstały w wyniku połączenia będzie dysponował zobowiązaniami podporządkowanymi o wartości 500 mln EUR (stan na dzień 31 grudnia 2010 r.), co stanowi znacznie niższą kwotę niż wartość długu podporządkowanego posiadanego przez Anglo i INBS w dniu 31 grudnia 2008 r. (odpowiednio 5 mld EUR i 300 mln EUR), odzwierciedlając ogromne straty poniesione przez właścicieli obligacji podporządkowanych. Ponadto Irlandia zobowiązała się zagwarantować, że podmiot powstały w wyniku połączenia nie będzie wypłacał kuponów ani korzystał z opcji kupna podporządkowanych instrumentów dłużnych lub hybrydowych instrumentów kapitałowych, chyba że zostanie do tego zobowiązany obowiązującymi przepisami prawa.

| (170) | Biorąc pod uwagę wyjątkowo dużą kwotę pomocy państwa na rzecz tych dwóch instytucji w stosunku do ich wielkości oraz odpowiadający tej kwocie koszt ponoszony przez państwo, uzasadnione jest przeprowadzenie oceny w kwestii tego, czy niemożliwe było dokonanie podziału obciążenia między wierzycieli uprzywilejowanych. W tym kontekście należy zauważyć, że w Irlandii stopień uprzywilejowania właścicieli obligacji uprzywilejowanych jest taki sam, jak stopień uprzywilejowania posiadaczy rachunków depozytowych. [...]. Jak już wskazano, likwidacja banków przyczyniłaby się do znacznego zwiększenia wymogów w zakresie pomocy państwa oraz ostatecznych kosztów ponoszonych przez podatnika. Do tej pory Komisja nie otrzymała żadnej szczegółowej propozycji w kwestii tego, w jaki sposób doprowadzić do uczestnictwa wierzycieli uprzywilejowanych [...] w podziale obciążenia bez zwiększania kosztów postępowania naprawczego ponoszonych przez państwo. |
| --- | --- |

(170)

Biorąc pod uwagę wyjątkowo dużą kwotę pomocy państwa na rzecz tych dwóch instytucji w stosunku do ich wielkości oraz odpowiadający tej kwocie koszt ponoszony przez państwo, uzasadnione jest przeprowadzenie oceny w kwestii tego, czy niemożliwe było dokonanie podziału obciążenia między wierzycieli uprzywilejowanych. W tym kontekście należy zauważyć, że w Irlandii stopień uprzywilejowania właścicieli obligacji uprzywilejowanych jest taki sam, jak stopień uprzywilejowania posiadaczy rachunków depozytowych. [...]. Jak już wskazano, likwidacja banków przyczyniłaby się do znacznego zwiększenia wymogów w zakresie pomocy państwa oraz ostatecznych kosztów ponoszonych przez podatnika. Do tej pory Komisja nie otrzymała żadnej szczegółowej propozycji w kwestii tego, w jaki sposób doprowadzić do uczestnictwa wierzycieli uprzywilejowanych [...] w podziale obciążenia bez zwiększania kosztów postępowania naprawczego ponoszonych przez państwo.

| (171) | Ogólnie rzecz biorąc, należy stwierdzić, iż w obecnych ramach prawnych wkład własny wnoszony przez Anglo i INBS na rzecz ich kontrolowanego postępowania naprawczego spełnia warunki określone w komunikacie w sprawie restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(171)

Ogólnie rzecz biorąc, należy stwierdzić, iż w obecnych ramach prawnych wkład własny wnoszony przez Anglo i INBS na rzecz ich kontrolowanego postępowania naprawczego spełnia warunki określone w komunikacie w sprawie restrukturyzacji.

6.3.4.3.   Środki ograniczające zakłócenie konkurencji

| (172) | Komunikat w sprawie restrukturyzacji stanowi, że środki ograniczające zakłócenie konkurencji muszą stanowić funkcję kwoty pomocy i obecności instytucji będących beneficjentami pomocy na rynkach po zakończeniu restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(172)

Komunikat w sprawie restrukturyzacji stanowi, że środki ograniczające zakłócenie konkurencji muszą stanowić funkcję kwoty pomocy i obecności instytucji będących beneficjentami pomocy na rynkach po zakończeniu restrukturyzacji.

| (173) | Jak opisano wcześniej w sekcji 6.2.5, kwota otrzymana przez Anglo, INBS oraz ich następcę, podmiot powstały w wyniku połączenia, jest wyjątkowo duża zarówno w liczbach bezwzględnych, jak i w zestawieniu z wielkością instytucji i jej aktywami ważonymi ryzykiem. Odzwierciedla to skale bankructwa tych instytucji. |
| --- | --- |

(173)

Jak opisano wcześniej w sekcji 6.2.5, kwota otrzymana przez Anglo, INBS oraz ich następcę, podmiot powstały w wyniku połączenia, jest wyjątkowo duża zarówno w liczbach bezwzględnych, jak i w zestawieniu z wielkością instytucji i jej aktywami ważonymi ryzykiem. Odzwierciedla to skale bankructwa tych instytucji.

| (174) | Jednocześnie poziom zakłócenia konkurencji jest ograniczony, ponieważ instytucje te prawie całkowicie znikną ze wszystkich rynków, na których prowadziły działalność. Działalność komercyjna podmiotu powstałego w wyniku połączenia zostanie w największym możliwym stopniu ograniczona dzięki opisanym w sekcji 2.3.2 zobowiązaniom podjętym przez Irlandię. Podmiot ten przeprowadzi restrukturyzację portfela pożyczek Anglo i INBS i nie będzie podejmował żadnych nowych rodzajów działalności. Zaprzestanie on również gromadzenia depozytów (72). Wszystkie podjęte przez Irlandię zobowiązania zostaną utrzymane w mocy i będą miały zastosowanie do momentu, w którym aktywa zostaną w pełni zrestrukturyzowane. |
| --- | --- |

(174)

Jednocześnie poziom zakłócenia konkurencji jest ograniczony, ponieważ instytucje te prawie całkowicie znikną ze wszystkich rynków, na których prowadziły działalność. Działalność komercyjna podmiotu powstałego w wyniku połączenia zostanie w największym możliwym stopniu ograniczona dzięki opisanym w sekcji 2.3.2 zobowiązaniom podjętym przez Irlandię. Podmiot ten przeprowadzi restrukturyzację portfela pożyczek Anglo i INBS i nie będzie podejmował żadnych nowych rodzajów działalności. Zaprzestanie on również gromadzenia depozytów (72). Wszystkie podjęte przez Irlandię zobowiązania zostaną utrzymane w mocy i będą miały zastosowanie do momentu, w którym aktywa zostaną w pełni zrestrukturyzowane.

| (175) | W poniższych motywach wyjaśniono, w jaki sposób zobowiązania podjęte przez Irlandię zapewniają ograniczenie zakłóceń konkurencji do minimum. |
| --- | --- |

(175)

W poniższych motywach wyjaśniono, w jaki sposób zobowiązania podjęte przez Irlandię zapewniają ograniczenie zakłóceń konkurencji do minimum.

| (176) | Komisja z zadowoleniem zauważa, że Irlandia zobowiązała się do tego, iż podmiot powstały w wyniku połączenia nie będzie podejmował nowych rodzajów działalności ani nie będzie wchodził na nowe rynki. Podmiot powstały w wyniku połączenia dokona jedynie restrukturyzacji odziedziczonego portfela pożyczek Anglo i INBS i zostanie zlikwidowany po przeprowadzeniu pełnej restrukturyzacji odziedziczonych aktywów. |
| --- | --- |

(176)

Komisja z zadowoleniem zauważa, że Irlandia zobowiązała się do tego, iż podmiot powstały w wyniku połączenia nie będzie podejmował nowych rodzajów działalności ani nie będzie wchodził na nowe rynki. Podmiot powstały w wyniku połączenia dokona jedynie restrukturyzacji odziedziczonego portfela pożyczek Anglo i INBS i zostanie zlikwidowany po przeprowadzeniu pełnej restrukturyzacji odziedziczonych aktywów.

| (177) | Ponadto podmiot powstały w wyniku połączenia nie będzie uprawniony do nabycia innych przedsiębiorstw lub posiadania w nich udziałów, co uniemożliwi mu wykorzystanie zasobów państwowych do rozszerzenia zakresu swojej działalności. |
| --- | --- |

(177)

Ponadto podmiot powstały w wyniku połączenia nie będzie uprawniony do nabycia innych przedsiębiorstw lub posiadania w nich udziałów, co uniemożliwi mu wykorzystanie zasobów państwowych do rozszerzenia zakresu swojej działalności.

| (178) | Podmiot powstały w wyniku połączenia nie będzie udzielał pożyczek nowym klientom oraz ograniczy prowadzone przez siebie działania w zakresie udzielania pożyczek do zarządzania odziedziczonym portfelem pożyczek Anglo i INBS. Podmiot ten będzie w związku z tym aktywnie zarządzał portfelem pożyczek w taki sposób, by zmaksymalizować wartość bieżącą netto aktywów, co stanowi normalną praktykę handlową stosowaną przez wszystkie banki kontynuujące działalność. |
| --- | --- |

(178)

Podmiot powstały w wyniku połączenia nie będzie udzielał pożyczek nowym klientom oraz ograniczy prowadzone przez siebie działania w zakresie udzielania pożyczek do zarządzania odziedziczonym portfelem pożyczek Anglo i INBS. Podmiot ten będzie w związku z tym aktywnie zarządzał portfelem pożyczek w taki sposób, by zmaksymalizować wartość bieżącą netto aktywów, co stanowi normalną praktykę handlową stosowaną przez wszystkie banki kontynuujące działalność.

| (179) | W odniesieniu do portfela pożyczek komercyjnych aktywne zarządzanie może również oznaczać ograniczone udzielanie dodatkowych kredytów kredytobiorcy do celów wykończenia lub ulepszenia przez niego nieruchomości, o ile pozwoli to utrzymać lub zwiększyć wartość bieżącą netto aktywów. Zakres takiego aktywnego zarządzania jest jednak ograniczony, ponieważ wartość portfela pożyczek komercyjnych podmiotu powstałego w wyniku połączenia nie może przekraczać wartości prognoz przewidzianych we wspólnym planie restrukturyzacji o więcej niż [...] w dowolnym pojedynczym roku w ramach okresu objętego planem. Ponadto poza ogólnym ograniczeniem w odniesieniu do zwiększania wartości portfela pożyczek komercyjnych obowiązuje również szereg dodatkowych ograniczeń mających zastosowanie do poszczególnych kredytobiorców, jak opisano w sekcji 2.3.2. |
| --- | --- |

(179)

W odniesieniu do portfela pożyczek komercyjnych aktywne zarządzanie może również oznaczać ograniczone udzielanie dodatkowych kredytów kredytobiorcy do celów wykończenia lub ulepszenia przez niego nieruchomości, o ile pozwoli to utrzymać lub zwiększyć wartość bieżącą netto aktywów. Zakres takiego aktywnego zarządzania jest jednak ograniczony, ponieważ wartość portfela pożyczek komercyjnych podmiotu powstałego w wyniku połączenia nie może przekraczać wartości prognoz przewidzianych we wspólnym planie restrukturyzacji o więcej niż [...] w dowolnym pojedynczym roku w ramach okresu objętego planem. Ponadto poza ogólnym ograniczeniem w odniesieniu do zwiększania wartości portfela pożyczek komercyjnych obowiązuje również szereg dodatkowych ograniczeń mających zastosowanie do poszczególnych kredytobiorców, jak opisano w sekcji 2.3.2.

| (180) | Ponadto Irlandia zobowiązała się do tego, że w związku z odziedziczonym portfelem kredytów hipotecznych INBS nie będą udzielane żadne dodatkowe kredyty hipoteczne na zakup nieruchomości mieszkalnych (chyba że bank jest do tego zobowiązany na mocy obowiązujących postanowień umownych). Portfel kredytów hipotecznych będzie zarządzany w taki sposób, aby zmaksymalizować jego wartość bieżącą netto, a udzielanie nowych pożyczek będzie ściśle ograniczone, przy czym wartość dalszych należności z tytułu hipoteki ustanowionej na nieruchomości mieszkalnej zostanie ograniczona do 20 mln EUR w latach 2011–2012, oraz do 5 mln EUR w każdym kolejnym roku. Wspomniane ograniczenia (średnia roczna w wysokości 10 mln EUR w latach 2011 i 2012 oraz 5 mln EUR w każdym kolejnym roku) stanowią mniej niż 1 % wartości nominalnej portfela kredytów hipotecznych podmiotu powstałego w wyniku połączenia i w związku z tym uniemożliwiają mu rozszerzanie działalności na rynku kredytów hipotecznych. |
| --- | --- |

(180)

Ponadto Irlandia zobowiązała się do tego, że w związku z odziedziczonym portfelem kredytów hipotecznych INBS nie będą udzielane żadne dodatkowe kredyty hipoteczne na zakup nieruchomości mieszkalnych (chyba że bank jest do tego zobowiązany na mocy obowiązujących postanowień umownych). Portfel kredytów hipotecznych będzie zarządzany w taki sposób, aby zmaksymalizować jego wartość bieżącą netto, a udzielanie nowych pożyczek będzie ściśle ograniczone, przy czym wartość dalszych należności z tytułu hipoteki ustanowionej na nieruchomości mieszkalnej zostanie ograniczona do 20 mln EUR w latach 2011–2012, oraz do 5 mln EUR w każdym kolejnym roku. Wspomniane ograniczenia (średnia roczna w wysokości 10 mln EUR w latach 2011 i 2012 oraz 5 mln EUR w każdym kolejnym roku) stanowią mniej niż 1 % wartości nominalnej portfela kredytów hipotecznych podmiotu powstałego w wyniku połączenia i w związku z tym uniemożliwiają mu rozszerzanie działalności na rynku kredytów hipotecznych.

| (181) | Ogólnie ustanowienie ograniczeń w odniesieniu do portfela pożyczek oraz podjęcie określonych zobowiązań przez Irlandię zagwarantuje, że odziedziczone portfele pożyczek Anglo i INBS będą zarządzane w ostrożny sposób w celu maksymalizacji ich zwrotu, i uniemożliwi podmiotowi powstałemu w wyniku połączenia udzielanie zupełnie nowych pożyczek nowym lub istniejącym klientom. Działalność komercyjna podmiotu powstałego w wyniku połączenia zostanie w ten sposób ograniczona do niezbędnego minimum, a podjęte przez Irlandię zobowiązania zagwarantują, że działania podejmowane przez ten podmiot nie będą budzić poważnych obaw co do kwestii zakłócenia konkurencji. |
| --- | --- |

(181)

Ogólnie ustanowienie ograniczeń w odniesieniu do portfela pożyczek oraz podjęcie określonych zobowiązań przez Irlandię zagwarantuje, że odziedziczone portfele pożyczek Anglo i INBS będą zarządzane w ostrożny sposób w celu maksymalizacji ich zwrotu, i uniemożliwi podmiotowi powstałemu w wyniku połączenia udzielanie zupełnie nowych pożyczek nowym lub istniejącym klientom. Działalność komercyjna podmiotu powstałego w wyniku połączenia zostanie w ten sposób ograniczona do niezbędnego minimum, a podjęte przez Irlandię zobowiązania zagwarantują, że działania podejmowane przez ten podmiot nie będą budzić poważnych obaw co do kwestii zakłócenia konkurencji.

| (182) | Zgodnie z programem wsparcia dnia 24 lutego 2011 r. zakończono sprzedaż depozytów Anglo i INBS o wartości ok. 12,2 mld EUR oraz obligacji NAMA obu tych podmiotów o wartości 15,9 mld EUR (zob. sekcja 2.3.1.1). |
| --- | --- |

(182)

Zgodnie z programem wsparcia dnia 24 lutego 2011 r. zakończono sprzedaż depozytów Anglo i INBS o wartości ok. 12,2 mld EUR oraz obligacji NAMA obu tych podmiotów o wartości 15,9 mld EUR (zob. sekcja 2.3.1.1).

| (183) | W dniu przekazania depozytów podmiot powstały w wyniku połączenia utrzymywał jednak depozyty o łącznej wartości do 1 mld EUR. |
| --- | --- |

(183)

W dniu przekazania depozytów podmiot powstały w wyniku połączenia utrzymywał jednak depozyty o łącznej wartości do 1 mld EUR.

| (184) | W szczególności niektóre z tych depozytów przedsiębiorstw są utrzymywane jako gwarancje dla pożyczek udzielonych szeregowi spółek (rachunki zarządzania aktywami pochodzącymi z dochodu na zlecenie klienta, ang. income sweep accounts). Obowiązek utrzymywania tych depozytów wchodzi w zakres ustaleń umownych dotyczących pożyczek poczynionych między instytucjami a częścią ich klientów, i jako taki stanowi element kontrolowanej restrukturyzacji portfeli pożyczek Anglo i INBS. Działania podejmowane przez podmiot powstały w wyniku połączenia będą jednak ograniczone, ponieważ nie będzie on mógł gromadzić depozytów od nowych klientów, a depozyty, które będą przez niego w dalszym ciągu utrzymywane, będą stopniowo spłacane. |
| --- | --- |

(184)

W szczególności niektóre z tych depozytów przedsiębiorstw są utrzymywane jako gwarancje dla pożyczek udzielonych szeregowi spółek (rachunki zarządzania aktywami pochodzącymi z dochodu na zlecenie klienta, ang. income sweep accounts). Obowiązek utrzymywania tych depozytów wchodzi w zakres ustaleń umownych dotyczących pożyczek poczynionych między instytucjami a częścią ich klientów, i jako taki stanowi element kontrolowanej restrukturyzacji portfeli pożyczek Anglo i INBS. Działania podejmowane przez podmiot powstały w wyniku połączenia będą jednak ograniczone, ponieważ nie będzie on mógł gromadzić depozytów od nowych klientów, a depozyty, które będą przez niego w dalszym ciągu utrzymywane, będą stopniowo spłacane.

| (185) | Podmiot powstały w wyniku połączenia będzie zmniejszać wartość utrzymywanych przez siebie depozytów mniej więcej w takim samym tempie, w jakim będzie postępować likwidacja powiązanych lub połączonych z nimi aktywów (lub – w przypadku braku powiązanych lub połączonych aktywów – mniej więcej w takim samym tempie, w jakim będzie postępować likwidacja ogólnego portfela pożyczek netto). Ponadto Irlandia zobowiązała się dopilnować, aby wartość portfela pożyczek podmiotu powstałego w wyniku połączenia w żadnym momencie nie przekroczyła poziomu przewidzianego we wspólnym planie restrukturyzacji o więcej niż 200 mln EUR. |
| --- | --- |

(185)

Podmiot powstały w wyniku połączenia będzie zmniejszać wartość utrzymywanych przez siebie depozytów mniej więcej w takim samym tempie, w jakim będzie postępować likwidacja powiązanych lub połączonych z nimi aktywów (lub – w przypadku braku powiązanych lub połączonych aktywów – mniej więcej w takim samym tempie, w jakim będzie postępować likwidacja ogólnego portfela pożyczek netto). Ponadto Irlandia zobowiązała się dopilnować, aby wartość portfela pożyczek podmiotu powstałego w wyniku połączenia w żadnym momencie nie przekroczyła poziomu przewidzianego we wspólnym planie restrukturyzacji o więcej niż 200 mln EUR.

| (186) | Podsumowując, zakres działalności komercyjnej prowadzonej przez podmiot powstały w wyniku połączenia na rynku terminowym zostanie drastycznie zmniejszony oraz ograniczony do absolutnego minimum niezbędnego do kontrolowanej restrukturyzacji odziedziczonych portfeli pożyczek Anglo i INBS. W ten sposób zobowiązania podjęte przez Irlandię zagwarantują, że prowadzone przez podmiot powstały w wyniku połączenia działania w zakresie depozytów nie spowodują znacznego zakłócenia konkurencji na irlandzkim rynku terminowym. |
| --- | --- |

(186)

Podsumowując, zakres działalności komercyjnej prowadzonej przez podmiot powstały w wyniku połączenia na rynku terminowym zostanie drastycznie zmniejszony oraz ograniczony do absolutnego minimum niezbędnego do kontrolowanej restrukturyzacji odziedziczonych portfeli pożyczek Anglo i INBS. W ten sposób zobowiązania podjęte przez Irlandię zagwarantują, że prowadzone przez podmiot powstały w wyniku połączenia działania w zakresie depozytów nie spowodują znacznego zakłócenia konkurencji na irlandzkim rynku terminowym.

| (187) | Należy stwierdzić, że wyjątkowo duże kwoty pomocy państwa nie powodują nadmiernego zakłócenia konkurencji, ponieważ są one równoważone odpowiednio dużym ograniczeniem obecności rynkowej. Środki służące ograniczaniu zakłóceń konkurencji spełniają wymagania ustanowione w komunikacie w sprawie restrukturyzacji, ponieważ podmiot powstały w wyniku połączenia nie będzie podejmował nowych rodzajów działalności oraz zaprzestanie gromadzenia depozytów, a jego działania w zakresie udzielania pożyczek będą ograniczały się do normalnego zarządzania odziedziczonym portfelem pożyczek Anglo i INBS oraz jego restrukturyzacji. Podmiot powstały w wyniku połączenia ostatecznie całkowicie zniknie z irlandzkiego rynku pożyczek oraz rynku terminowego i w związku z tym nie będzie już powodował zakłócenia konkurencji. Ponadto w odniesieniu do podmiotu powstałego w wyniku połączenia obowiązywał będzie zakaz przejmowania. |
| --- | --- |

(187)

Należy stwierdzić, że wyjątkowo duże kwoty pomocy państwa nie powodują nadmiernego zakłócenia konkurencji, ponieważ są one równoważone odpowiednio dużym ograniczeniem obecności rynkowej. Środki służące ograniczaniu zakłóceń konkurencji spełniają wymagania ustanowione w komunikacie w sprawie restrukturyzacji, ponieważ podmiot powstały w wyniku połączenia nie będzie podejmował nowych rodzajów działalności oraz zaprzestanie gromadzenia depozytów, a jego działania w zakresie udzielania pożyczek będą ograniczały się do normalnego zarządzania odziedziczonym portfelem pożyczek Anglo i INBS oraz jego restrukturyzacji. Podmiot powstały w wyniku połączenia ostatecznie całkowicie zniknie z irlandzkiego rynku pożyczek oraz rynku terminowego i w związku z tym nie będzie już powodował zakłócenia konkurencji. Ponadto w odniesieniu do podmiotu powstałego w wyniku połączenia obowiązywał będzie zakaz przejmowania.

6.3.4.4.   Monitorowanie

| (188) | W pkt 46 komunikatu w sprawie restrukturyzacji wskazano, że do celów kontroli właściwej realizacji planu restrukturyzacji państwa członkowskie są zobowiązane do przedstawiania szczegółowych, regularnych sprawozdań. Władze irlandzkie powinny zatem przekazywać Komisji takie sprawozdania co sześć miesięcy, począwszy od dnia notyfikowania niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

(188)

W pkt 46 komunikatu w sprawie restrukturyzacji wskazano, że do celów kontroli właściwej realizacji planu restrukturyzacji państwa członkowskie są zobowiązane do przedstawiania szczegółowych, regularnych sprawozdań. Władze irlandzkie powinny zatem przekazywać Komisji takie sprawozdania co sześć miesięcy, począwszy od dnia notyfikowania niniejszej decyzji.

| (189) | W przypadku restrukturyzacji Anglo i INBS na okres trzech lat powołany zostanie również powiernik monitorujący, odpowiedzialny za monitorowanie wykonania zobowiązań podjętych przez Irlandię. Powiernik monitorujący będzie odpowiedzialny za monitorowanie wykonania wszystkich zobowiązań (zob. załącznik II). W szczególności powiernik monitorujący będzie regularnie monitorować, czy podmiot powstały w wyniku połączenia zarządza odziedziczonymi portfelami pożyczkowymi Anglo i INBS zgodnie z postanowieniami zobowiązań, oraz zagwarantuje, że proces zarządzania portfelami pożyczek Anglo i INBS nie doprowadzi do zakłócenia konkurencji na rynku. |
| --- | --- |

(189)

W przypadku restrukturyzacji Anglo i INBS na okres trzech lat powołany zostanie również powiernik monitorujący, odpowiedzialny za monitorowanie wykonania zobowiązań podjętych przez Irlandię. Powiernik monitorujący będzie odpowiedzialny za monitorowanie wykonania wszystkich zobowiązań (zob. załącznik II). W szczególności powiernik monitorujący będzie regularnie monitorować, czy podmiot powstały w wyniku połączenia zarządza odziedziczonymi portfelami pożyczkowymi Anglo i INBS zgodnie z postanowieniami zobowiązań, oraz zagwarantuje, że proces zarządzania portfelami pożyczek Anglo i INBS nie doprowadzi do zakłócenia konkurencji na rynku.

6.3.4.5.   Wniosek

| (190) | Należy stwierdzić, że wspólny plan restrukturyzacji opracowany dla Anglo i INBS spełnia wymagania określone w komunikacie w sprawie restrukturyzacji. Plan przewiduje kontrolowaną restrukturyzację aktywów Anglo i INBS. Wkład własny banków jest wystarczający, zakres podziału obciążenia jest znaczny, a pomoc państwa jest ograniczona do minimum. Środki służące ograniczeniu zakłóceń konkurencji są odpowiednie, a właściwy mechanizm monitorowania zostanie wdrożony. |
| --- | --- |

(190)

Należy stwierdzić, że wspólny plan restrukturyzacji opracowany dla Anglo i INBS spełnia wymagania określone w komunikacie w sprawie restrukturyzacji. Plan przewiduje kontrolowaną restrukturyzację aktywów Anglo i INBS. Wkład własny banków jest wystarczający, zakres podziału obciążenia jest znaczny, a pomoc państwa jest ograniczona do minimum. Środki służące ograniczeniu zakłóceń konkurencji są odpowiednie, a właściwy mechanizm monitorowania zostanie wdrożony.

7.   WNIOSEK

| (191) | Środki a)–v), o których mowa w motywach 66–69 i które zostały wymienione w tabeli 1, uznaje się za pomoc na restrukturyzację. W odniesieniu do środków pomocy objętych decyzją w sprawie wszczęcia postępowania wyjaśniającego z dnia 31 marca 2010 r. Komisja stwierdza, zgodnie z art. 7 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (73), że środki te są zgodne z rynkiem wewnętrznym na mocy art. 107 ust. 3 lit. b) TFUE. W odniesieniu do pozostałych środków objętych niniejszą decyzją Komisja, zgodnie z art. 4 ust. 3 rozporządzenia nr 659/1999, nie wnosi żadnych zastrzeżeń w odniesieniu do przedmiotowych środków, ponieważ są one zgodne z rynkiem wewnętrznym na mocy art. 107 ust. 3 lit. b), |
| --- | --- |

(191)

Środki a)–v), o których mowa w motywach 66–69 i które zostały wymienione w tabeli 1, uznaje się za pomoc na restrukturyzację. W odniesieniu do środków pomocy objętych decyzją w sprawie wszczęcia postępowania wyjaśniającego z dnia 31 marca 2010 r. Komisja stwierdza, zgodnie z art. 7 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (73), że środki te są zgodne z rynkiem wewnętrznym na mocy art. 107 ust. 3 lit. b) TFUE. W odniesieniu do pozostałych środków objętych niniejszą decyzją Komisja, zgodnie z art. 4 ust. 3 rozporządzenia nr 659/1999, nie wnosi żadnych zastrzeżeń w odniesieniu do przedmiotowych środków, ponieważ są one zgodne z rynkiem wewnętrznym na mocy art. 107 ust. 3 lit. b),

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Następujące środki pomocy, które zostały przyznane przez Irlandię na rzecz Anglo Irish Bank oraz Irish Nationwide Building Society lub które zostaną przyznane na rzecz podmiotu powstałego w wyniku połączenia tych dwóch banków, są zgodne z rynkiem wewnętrznym w świetle zobowiązań podjętych przez Irlandię przedstawionych w załączniku I:

| a) | [...] rekapitalizacja Anglo Irish Bank w wysokości 29,44 mld EUR; |
| --- | --- |

a)

[...] rekapitalizacja Anglo Irish Bank w wysokości 29,44 mld EUR;

| b) | zrealizowana rekapitalizacja Irish Nationwide Building Society w wysokości 5,4 mld EUR; |
| --- | --- |

b)

zrealizowana rekapitalizacja Irish Nationwide Building Society w wysokości 5,4 mld EUR;

| c) | gwarancje państwowe zrealizowane na rzecz Anglo Irish Bank, w tym system gwarancji dla instytucji kredytowych (CIFS), system gwarancji dla kwalifikowanych zobowiązań (ELG), awaryjne wsparcie płynnościowe oraz gwarancje dla zobowiązań krótkoterminowych i zobowiązań pozabilansowych; |
| --- | --- |

c)

gwarancje państwowe zrealizowane na rzecz Anglo Irish Bank, w tym system gwarancji dla instytucji kredytowych (CIFS), system gwarancji dla kwalifikowanych zobowiązań (ELG), awaryjne wsparcie płynnościowe oraz gwarancje dla zobowiązań krótkoterminowych i zobowiązań pozabilansowych;

| d) | gwarancje państwowe zrealizowane na rzecz Irish Nationwide Building Society, w tym CIFS, ELG, awaryjne wsparcie płynnościowe oraz gwarancje dla zobowiązań krótkoterminowych; |
| --- | --- |

d)

gwarancje państwowe zrealizowane na rzecz Irish Nationwide Building Society, w tym CIFS, ELG, awaryjne wsparcie płynnościowe oraz gwarancje dla zobowiązań krótkoterminowych;

| e) | środek na rzecz ratowania aktywów zrealizowany w odniesieniu do Anglo Irish Bank, mianowicie przekazanie krajowej agencji ds. zarządzania aktywami (NAMA) kwalifikowalnych pożyczek w wysokości 35 mld EUR; |
| --- | --- |

e)

środek na rzecz ratowania aktywów zrealizowany w odniesieniu do Anglo Irish Bank, mianowicie przekazanie krajowej agencji ds. zarządzania aktywami (NAMA) kwalifikowalnych pożyczek w wysokości 35 mld EUR;

| f) | środek na rzecz ratowania aktywów zrealizowany w odniesieniu do Irish Nationwide Building Society, mianowicie przekazanie NAMA kwalifikowalnych pożyczek w wysokości 8,9 mld EUR; |
| --- | --- |

f)

środek na rzecz ratowania aktywów zrealizowany w odniesieniu do Irish Nationwide Building Society, mianowicie przekazanie NAMA kwalifikowalnych pożyczek w wysokości 8,9 mld EUR;

| g) | [...] rekapitalizacja podmiotu powstałego w wyniku połączenia w wysokości 3,3 mld EUR w ramach scenariusza warunków skrajnych; |
| --- | --- |

g)

[...] rekapitalizacja podmiotu powstałego w wyniku połączenia w wysokości 3,3 mld EUR w ramach scenariusza warunków skrajnych;

| h) | planowane gwarancje dla podmiotu powstałego w wyniku połączenia, obejmujące jego hurtowe źródła finansowania, depozyty oraz zobowiązania pozabilansowe. |
| --- | --- |

h)

planowane gwarancje dla podmiotu powstałego w wyniku połączenia, obejmujące jego hurtowe źródła finansowania, depozyty oraz zobowiązania pozabilansowe.

Artykuł 2

W terminie dwóch miesięcy od daty notyfikacji niniejszej decyzji Irlandia poinformuje Komisję o środkach podjętych w celu jej wykonania. Ponadto od daty notyfikacji niniejszej decyzji Irlandia przedstawia szczegółowe sprawozdania półroczne zawierające informacje na temat środków podjętych w celu jej wykonania.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do Irlandii.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 czerwca 2011 r.

W imieniu Komisji

Joaquín ALMUNIA

Wiceprzewodniczący

---

(1)  Dz.U. C 214 z 7.8.2010, s. 3.

1

(2)  Decyzja Komisji w sprawie N 9/09, Rekapitalizacja Anglo Irish Bank przez państwo irlandzkie (Dz.U. C 177 z 30.7.2009, s. 1).

2

(3)  Decyzja Komisji w sprawie N 61/09, Zmiana praw własności Anglo Irish Bank (Dz.U. C 177 z 30.7.2009, s. 2).

3

(4)  Decyzja Komisji w sprawie N 356/09, Rekapitalizacja Anglo Irish Bank przez państwo irlandzkie (Dz.U. C 235 z 30.9.2009, s. 3).

4

(5)  Zgodnie z motywem 40 decyzji Komisji w sprawie N 356/09 (zob. przypis 4 niniejszej decyzji) przyjęcie planu restrukturyzacji jest zgodne z ust. 28 systemu wsparcia finansowego dla instytucji kredytowych (Credit Institutions Financial Support, CIFS) (irlandzkiego systemu gwarancji dla instytucji kredytowych) i z ust. 30 zatwierdzenia systemu CIFS przez Komisję. (Zob. też decyzja Komisji w sprawie NN 48/08, Irlandia – System gwarancji dla banków w Irlandii (Dz.U. C 312 z 6.12.2008, s. 2). W kontekście CIFS minister finansów wymagał stworzenia planu restrukturyzacji, jeżeli wskaźnik wypłacalności instytucji uczestniczącej spadnie poniżej minimalnych standardów regulacyjnych mających do niej zastosowanie na istotnej podstawie.

5

Credit Institutions Financial Support

(6)  Decyzja Komisji w sprawie NN 12/10 i C 11/10 (ex N 667/09), Drugi środek ratunkowy na rzecz Anglo Irish Bank (Dz.U. C 214 z 7.8.2010, s. 3).

6

(7)  Początkowo zgłoszenie obejmowało także indywidualną gwarancję państwa dla zobowiązań krótkoterminowych Anglo (po wygaśnięciu systemu gwarancji dla kwalifikowalnych zobowiązań irlandzkich (Irish Eligible Liabilities Guarantee) dnia 29 września 2010 r.). Dnia 4 sierpnia 2010 r. Irlandia wycofała jednak zgłoszenie indywidualnej gwarancji państwa i utrzymała jedynie zgłoszenie trzeciej rekapitalizacji.

7

(8)  Decyzja Komisji w sprawie NN 35/2010 (ex N 279/10), Irlandia – Tymczasowa zgoda na trzecią rekapitalizację na rzecz Anglo Irish Bank (Dz.U. C 290 z 27.10.2010, s. 4).

8

(9)  Decyzja Komisji w sprawie SA.32057 (2010/NN), Irlandia – Tymczasowa zgoda na czwartą rekapitalizację i gwarancję w odniesieniu do niektórych zobowiązań na rzecz Anglo Irish Bank (Dz.U. C 76 z 10.3.2011, s. 4).

9

(10)  Decyzja Komisji w sprawie NN 11/10, Irlandia – Środki na ratowanie na rzecz INBS (Dz.U. C 143 z 2.6.2010, s. 23).

10

(11)  Decyzja Komisji w sprawie NN 50/10 (ex N 441/01), Irlandia – Druga rekapitalizacja nadzwyczajna na rzecz Irish Nationwide Building Society (Dz.U. C 60 z 25.2.2011, s. 6).

11

(12)  Dokumenty tworzące program wsparcia dla Irlandii można znaleźć na poniższej stronie internetowej: http://ec.europa.eu/economy_finance/articles/eu_economic_situation/2010-12-01-financial-assistance-ireland_en.htm.

12

(13)  Pkt 10 protokołu dotyczącego polityki gospodarczej i finansowej z dnia 28 listopada 2010 r.

13

(14)  W porównaniu ze 101 mld EUR na koniec roku 2008.

14

(15)  Informacje poufne.

15

(16)  Dane przytoczone w planach restrukturyzacji.

16

(17)  INBS przeniesie na NAMA pożyczki o łącznej wartości ok. 8,9 mld EUR. Dotychczas przeniesiono 8,5 mld EUR, a na przeniesienie oczekuje 400 mln EUR.

17

(18)  Komunikat Komisji w sprawie przywrócenia rentowności i oceny środków restrukturyzacyjnych stosowanych w sektorze finansowym w dobie kryzysu zgodnie z regułami pomocy państwa (Dz.U. C 195 z 19.8.2009, s. 9).

18

(19)  Zob. pkt 35 decyzji Komisji w sprawie NN 12/10 i C 11/10 (ex N 667/2009) (przypis 6 niniejszej decyzji).

19

(20)  http://www.ntma.ie/Publications/2011/NTMACompletesTransferAngloAndINBSDeposits.pdf.

20

(21)  Zob. decyzja Komisji w sprawie SA.32057 (zob. przypis 9 niniejszej decyzji).

21

(22)  Komisja zatwierdziła rekapitalizacje Anglo na łączną kwotę 29,44 mld EUR. Irlandia faktycznie przyznała 29,3 mld EUR (czyli 0,14 mld EUR mniej).

22

(23)  Decyzje Komisji w sprawach N 356/09, C 11/10, NN 35/10 i SA.32057 w przypadku Anglo i decyzje Komisji w sprawach NN11/10 i SA.31714 w przypadku INBS (zob. przypisy 4 i 6 oraz przypisy 8–11 niniejszej decyzji).

23

(24)  [...]

24

(25)  [...] EBC otrzymał kopię wspólnego planu restrukturyzacji.

25

(26)  Dnia 24 lutego 2011 r. Allied Irish Banks nabył od Anglo depozyty o wartości 8,6 mld EUR, a Irish Life & Permanent plc nabył depozyty o wartości 3,6 mld EUR od INBS.

26

(27)  W celu zapewnienia przejrzystości Komisja przy opisie i ocenie środków w dalszej części decyzji będzie stosować oznaczenia literowe wykorzystane w opisie środków w motywach 66–69.

27

(28)  Zob. decyzja Komisji w sprawie NN 48/08 (zob. przypis 5 niniejszej decyzji).

28

(29)  Decyzja Komisji w sprawie N 356/09 (zob. przypis 4 niniejszej decyzji).

29

(30)  Zob. decyzja Komisji w sprawie N 349/2009, Irlandia – System gwarancji kwalifikowalnych zobowiązań instytucji kredytowych (Dz.U. C 72 z 20.3.2010, s. 6), przedłużony następnie do dnia 30 czerwca 2010 r. decyzją Komisji w sprawie N 198/10, Irlandia – Przedłużenie systemu gwarancji kwalifikowalnych zobowiązań (Dz.U. C 191 z 15.7.2010, s. 1), przedłużonego do dnia 31 grudnia 2010 r. decyzją Komisji w sprawie N 254/10 Irlandia – Przedłużenie systemu ELG do dnia 31 grudnia 2010 r. (Dz.U. C 238 z 3.9.2010, s. 2), przedłużonego po raz kolejny do dnia 30.6.2011 r. decyzją Komisji w sprawie N 487/10, Przedłużenie systemu ELG do czerwca 2011 r., dotychczas nieopublikowaną, i decyzją Komisji w sprawie SA.33006, Przedłużenie systemu ELG do grudnia 2011 r., dotychczas niepublikowaną.

30

Przedłużenie systemu ELG do grudnia 2011 r.

(31)  Z pożyczek o wartości 35 mld EUR, które mają zostać przeniesione na NAMA, dotychczas przeniesiono 34 mld EUR, a na przeniesienie oczekuje 1 mld EUR.

31

(32)  Decyzja Komisji w sprawie N 725/09, Irlandia – Ustanowienie systemu ulg krajowej agencji ds. zarządzania aktywami dla banków w Irlandii – NAMA (Dz.U. C 94 z 14.4.2010, s. 10).

32

(33)  Decyzja Komisji w sprawie C 11/10 (zob. przypis 6 niniejszej decyzji).

33

(34)  Decyzja Komisji w sprawie NN 35/10 (zob. przypis 8 niniejszej decyzji).

34

(35)  Decyzja Komisji w sprawie N 347/10, Przedłużenie gwarancji dla niektórych zobowiązań krótkoterminowych i depozytów międzybankowych (Dz.U. C 37 z 5.2.2011, s. 4).

35

(36)  Decyzja Komisji w sprawie SA.32057 (zob. przypis 9 niniejszej decyzji).

36

(37)  Zob. przypis 33.

37

(38)  Zob. przypis 26.

38

(39)  Decyzja Komisji w sprawie NN 11/10 (zob. przypis 10 niniejszej decyzji).

39

(40)  Zob. przypis 28.

40

(41)  Z 8,9 mld EUR, które mają zostać przeniesione na NAMA, dotychczas przeniesiono 8,5 mld EUR, a na przeniesienie oczekuje 400 mln EUR.

41

(42)  Zob. przypis 29.

42

(43)  Zob. przypis 32.

43

(44)  Decyzja Komisji w sprawie NN 50/10 (zob. przypis 11 niniejszej decyzji).

44

(45)  Należy zauważyć, że kwota przyznana Anglo w ramach ELA objęta gwarancją państwa wahała się na przestrzeni czasu. Gwarancję państwa, którą wdrożono we wrześniu 2010 r. i która początkowo obejmowała kwotę [...] mld EUR, do grudnia 2010 r. podwyższono do [...] mld. Gwarancję państwa zwiększono następnie do [...] mld EUR, aby zaspokoić potrzeby Anglo w zakresie finansowania po przeniesieniu depozytów na Allied Irish Banks w lutym 2011 r.; oczekuje się jej obniżki do ok. [...] mld EUR przed połączeniem z INBS.

45

(46)  Ponieważ depozyty zostały przeniesione z Anglo i INBS (wyłączając kwotę do 1 mld EUR), odnosi się ona do finansowania długu ELG, którego całość dotyczyła Anglo.

46

(47)  Jest to szacowana maksymalna kwota brutto, którą należy pokryć w ramach gwarancji państwa; ekspozycja netto w grudniu 2010 r. wynosiła [...] mln EUR.

47

(48)  System CIFS wygasł dnia 30 września 2010

48

(49)  Przytoczono dane na dzień 31 grudnia 2010 r. (jednak szczytowy poziom gwarancji ELG w wysokości [...] mld EUR wystapił w kwietniu 2010 r. dla Anglo i w wysokości [...] mld EUR dla INBS we wrześniu 2010

49

(50)  Zgodnie z ostatnią decyzją Komisji w sprawie systemu, wynagrodzenie można dostosować w przypadku przedłużenia systemu poza termin 30 czerwca 2011

50

(51)  Kwota faktycznie przyznana przez władze irlandzkie w (nawiasach)

51

(52)  Szacunkowe dane w wysokości [...] mld EUR to szacowana maksymalna kwota brutto, którą należałoby pokryć w ramach gwarancji państwa; ekspozycja netto w grudniu 2010 r. wyniosła [...] mln EUR.

52

(53)  Kwota [...] mld EUR była wymagana z uwagi na przeniesienie depozytów Anglo / INBS; dnia 16 marca 2011 r. zmniejszyła się ona do [...] mld EUR.

53

(54)  Zob. przypis 4.

54

(55)  Komisja zauważa, że faktycznie zatwierdziła kwotę rekapitalizacji Anglo w wysokości 29 440 mln EUR. Kwota 140 mln EUR w ramach drugiej rekapitalizacji zatwierdzonej decyzją w sprawie wszczęcia postępowania wyjaśniającego w dniu 31 marca 2010 r. nie została jednak nigdy przyznana, a z uwagi na strukturę tej konkretnej rekapitalizacji nie może również zostać przyznana w chwili obecnej. Z tego względu właściwsze jest wykorzystanie kwoty w wysokości 29,3 mld EUR jako łącznej kwoty rekapitalizacji, ponieważ odzwierciedla ona kwotę, jaką Anglo faktycznie otrzymał przed połączeniem z INBS.

55

(56)  Komunikat Komisji w sprawie postępowania z aktywami o obniżonej wartości we wspólnotowym sektorze bankowym (Dz.U. C 72 z 26.3.2009, s. 1).

56

(57)  Zob. przypis 29.

57

(58)  870 mln EUR + 427 mln EUR + 1,5 mld EUR = 2 797 mln EUR.

58

(59)  70 mln EUR + 43,7 mln EUR + 693 mln EUR = 806,7 mln EUR.

59

(60)  Decyzja Komisji w sprawie N 725/09, zob. przypis 30.

60

(61)  Komunikat Komisji – Dokapitalizowanie instytucji finansowych w związku z obecnym kryzysem finansowym: ograniczenie pomocy do niezbędnego minimum oraz mechanizmy zabezpieczające przez nadmiernym zakłóceniem konkurencji (Dz.U. C 10 z 15.1.2009, s. 2).

61

(62)  32 mld EUR (Anglo) + 6,2 mld EUR (INBS) + 3,3 mld EUR (rekapitalizacja w ramach scenariusza warunków skrajnych) = 41,5 mld EUR.

62

(63)  Komunikat Komisji – Zastosowanie zasad pomocy państwa do środków podjętych w odniesieniu do instytucji finansowych w kontekście obecnego, globalnego kryzysu finansowego (Dz.U. C 270 z 25.10.2008, s. 8).

63

(64)  Zob. m.in. inne decyzje Komisji, o których mowa w przypisach 26–33.

64

(65)  Ten poziom utraty wartości jest bardziej zachowawczy niż poziom przewidziany przez [...] w maju 2010 r. () w przypadku kontrolowanej likwidacji portfela pożyczek.

65

(66)  Wartość księgowa odziedziczonego portfela pożyczek Anglo wynosi [...] mld EUR; jeżeli poziomy dyskonta oszacowane przez [...] do celów likwidacji zostałyby zastosowane do odziedziczonego portfela pożyczek, skutkowałoby to powstaniem nadwyżki strat w wysokości [...]. Mając na uwadze pogorszenie sytuacji gospodarczej w Irlandii od momentu sporządzenia tych szacunków, nadwyżka strat byłaby prawdopodobnie wyższa.

66

(67)  W dniu 18 lutego 2011 r. Anglo dysponował (i) niezabezpieczonymi obligacjami uprzywilejowanymi nieobjętymi gwarancją o wartości [...] mln EUR; (ii) niezabezpieczonymi obligacjami uprzywilejowanymi objętymi gwarancją o wartości [...] mln EUR; oraz (iii) [...] zabezpieczonymi obligacjami uprzywilejowanymi nieobjętymi gwarancją.

67

(68)  W dniu 18 lutego 2011 r. kwota podporządkowanych zobowiązań Anglo wynosiła zaledwie [...] mln EUR.

68

(69)  W dniu 18 lutego 2011 r. bank INBS dysponował niezabezpieczonymi obligacjami uprzywilejowanymi nieobjętymi gwarancją o wartości [...] mln EUR, nie posiadał żadnych niezabezpieczonych obligacji uprzywilejowanych objętych gwarancją ani żadnych zabezpieczonych obligacji uprzywilejowanych nieobjętych gwarancją.

69

(70)  Zob. pkt 22 komunikatu w sprawie restrukturyzacji.

70

(71)  W dniu 22 lipca 2009 r. Anglo uruchomił przetarg po cenach stałych w odniesieniu do szeregu papierów wartościowych kapitału Tier I, upper Tier II oraz lower Tier II. Cena zakupu wynosiła 27–55 % wartości nominalnej instrumentów. Zrealizowano przetarg na papiery wartościowe o łącznej wartości 2,5 mld EUR (średnia ważona poziomu skuteczności wyniosła 77 %), a transakcja przyniosła bankowi zysk przed opodatkowaniem w wysokości 1,8 mld EUR.

71

W dniu 21 października 2010 r. Anglo uruchomił proces zarządzania zobowiązaniami w odniesieniu do papierów wartościowych Lower Tier 2, oferując 20 eurocentów w zamian za ich wymianę na nową emisję objętą gwarancją państwową o terminie zapadalności przypadającym na grudzień 2011 r. Właściciele obligacji zagłosowali w większości za przyjęciem wymiany, której stawka (20 centów) była niższa od wartości rynkowej, oraz za dodaniem opcji kupna do odpowiednich papierów wartościowych, dzięki czemu Anglo mógłby odkupić odpowiednie papiery wartościowe po cenie w wysokości 1 centa (co miałoby zastosowanie do właścicieli obligacji, którzy nie zgodzili się na zastosowanie wymiany według stawki 20 centów). Transakcja obejmowała instrumenty kapitału Tier II o nominalnej wartości 1 890 mln EUR i przyniosła zysk przed opodatkowaniem w wysokości 1 588 mln EUR. Ponadto papiery wartościowe utrzymywane za pośrednictwem ofert na rynku publicznym US, które nie brały udziału w LME, zostały zakupione po cenie 25 centów za nominalną kwotę 200 mln USD i przyniosły zysk przed opodatkowaniem w wysokości 150 mln USD.

(72)  W tym kontekście dział zarządzania majątkiem Anglo zostanie sprzedany w 2011 r. albo zlikwidowany w ciągu pięciu lat.

72

(73)  Dz.U. L 83 z 27.3.1999, s. 1.

73

---

ZAŁĄCZNIK I

ZOBOWIĄZANIA PODJĘTE PRZEZ IRLANDIĘ

Postępowanie w sprawie pomocy państwa C 11/10 – restrukturyzacja Anglo Irish Bank i INBS (zwanych łącznie „podmiotem powstałym w wyniku połączenia”)

| 1. | Okres obowiązywania zobowiązań. O ile nie stwierdzono inaczej, wszystkie zobowiązania podjęte przez władze irlandzkie zostaną utrzymane w mocy i będą miały zastosowanie do momentu przeprowadzenia pełnej restrukturyzacji aktywów podmiotu powstałego w wyniku połączenia, w tym weksli zwykłych.

  Zakaz rozwijania nowych rodzajów działalności i wchodzenia na nowe rynki. Podmiot powstały w wyniku połączenia nie będzie prowadził innych działań niż działania zgodne z zarządzaniem restrukturyzacją odziedziczonego portfela pożyczek podmiotu powstałego w wyniku połączenia (w tym w stosownych przypadkach sprzedażą pożyczek w celu maksymalizacji wartości kwot możliwych do odzyskania i minimalizacji strat kapitałowych).Podmiot powstały w wyniku połączenia nie będzie podejmował nowych rodzajów działalności ani wchodził na nowe rynki. Podmiot powstały w wyniku połączenia zachowa i będzie stosował swoją licencję na prowadzenie działalności bankowej tylko przez okres niezbędny do zrestrukturyzowania portfela pożyczek i nie będzie jej stosował do rozwijania nowych rodzajów działalności. Podmiot powstały w wyniku połączenia zostanie zlikwidowany po dokonaniu pełnej restrukturyzacji jego aktywów. |
| --- | --- |

1.

Okres obowiązywania zobowiązań. O ile nie stwierdzono inaczej, wszystkie zobowiązania podjęte przez władze irlandzkie zostaną utrzymane w mocy i będą miały zastosowanie do momentu przeprowadzenia pełnej restrukturyzacji aktywów podmiotu powstałego w wyniku połączenia, w tym weksli zwykłych.

Zakaz rozwijania nowych rodzajów działalności i wchodzenia na nowe rynki. Podmiot powstały w wyniku połączenia nie będzie prowadził innych działań niż działania zgodne z zarządzaniem restrukturyzacją odziedziczonego portfela pożyczek podmiotu powstałego w wyniku połączenia (w tym w stosownych przypadkach sprzedażą pożyczek w celu maksymalizacji wartości kwot możliwych do odzyskania i minimalizacji strat kapitałowych).Podmiot powstały w wyniku połączenia nie będzie podejmował nowych rodzajów działalności ani wchodził na nowe rynki. Podmiot powstały w wyniku połączenia zachowa i będzie stosował swoją licencję na prowadzenie działalności bankowej tylko przez okres niezbędny do zrestrukturyzowania portfela pożyczek i nie będzie jej stosował do rozwijania nowych rodzajów działalności. Podmiot powstały w wyniku połączenia zostanie zlikwidowany po dokonaniu pełnej restrukturyzacji jego aktywów.

| 2. | Zarządzanie istniejącymi aktywami. Podmiot powstały w wyniku połączenia będzie zarządzał istniejącymi aktywami handlowymi w sposób umożliwiający maksymalizację wartości bieżącej netto aktywów zgodnie ze standardową praktyką handlową oraz obowiązkami powierniczymi. W szczególności, jeżeli klient nie może spełnić warunków udzielonej mu pożyczki, podmiot powstały w wyniku połączenia przekształci warunki udzielenia pożyczki (odroczenie lub częściowe umorzenie spłaty, zamiana (części) należności kapitałowych itd.) wyłącznie wtedy, gdy taka restrukturyzacja będzie prowadzić do zwiększenia bieżącej wartości pożyczki (tj. jeżeli bieżąca wartość przepływów środków pieniężnych, jakiej można oczekiwać w wyniku restrukturyzacji, jest wyższa niż bieżąca wartość przepływów środków pieniężnych, jakich można oczekiwać w wyniku likwidacji). Podsumowując, podmiot powstały w wyniku połączenia będzie zarządzał swoim portfelem aktywów handlowych w taki sam sposób, w jaki restrukturyzacją podobnego portfela zarządzałby prywatny podmiot zarządzający aktywami.
  Jeżeli chodzi o aktywa hipoteczne podmiotu powstałego w wyniku połączenia, stosuje się odpowiednio te same zobowiązania, które mają zastosowanie do aktywów handlowych. W szczególności podmiot powstały w wyniku połączenia będzie miał możliwość przekształcenia swoich aktywów hipotecznych za pośrednictwem następujących zmian warunków obowiązujących w odniesieniu do zaciągniętych kredytów hipotecznych: (i) zmiana warunków transakcji (np. poprzez zaproponowanie nowej stałej stopy oprocentowania); (ii) przeniesienie istniejących hipotek na nowe nieruchomości; oraz (iii) przeniesienie kapitału własnego (np. poprzez dodanie kredytobiorcy do hipoteki lub usunięcie go z niej). |
| --- | --- |

2.

Zarządzanie istniejącymi aktywami. Podmiot powstały w wyniku połączenia będzie zarządzał istniejącymi aktywami handlowymi w sposób umożliwiający maksymalizację wartości bieżącej netto aktywów zgodnie ze standardową praktyką handlową oraz obowiązkami powierniczymi. W szczególności, jeżeli klient nie może spełnić warunków udzielonej mu pożyczki, podmiot powstały w wyniku połączenia przekształci warunki udzielenia pożyczki (odroczenie lub częściowe umorzenie spłaty, zamiana (części) należności kapitałowych itd.) wyłącznie wtedy, gdy taka restrukturyzacja będzie prowadzić do zwiększenia bieżącej wartości pożyczki (tj. jeżeli bieżąca wartość przepływów środków pieniężnych, jakiej można oczekiwać w wyniku restrukturyzacji, jest wyższa niż bieżąca wartość przepływów środków pieniężnych, jakich można oczekiwać w wyniku likwidacji). Podsumowując, podmiot powstały w wyniku połączenia będzie zarządzał swoim portfelem aktywów handlowych w taki sam sposób, w jaki restrukturyzacją podobnego portfela zarządzałby prywatny podmiot zarządzający aktywami.

Jeżeli chodzi o aktywa hipoteczne podmiotu powstałego w wyniku połączenia, stosuje się odpowiednio te same zobowiązania, które mają zastosowanie do aktywów handlowych. W szczególności podmiot powstały w wyniku połączenia będzie miał możliwość przekształcenia swoich aktywów hipotecznych za pośrednictwem następujących zmian warunków obowiązujących w odniesieniu do zaciągniętych kredytów hipotecznych: (i) zmiana warunków transakcji (np. poprzez zaproponowanie nowej stałej stopy oprocentowania); (ii) przeniesienie istniejących hipotek na nowe nieruchomości; oraz (iii) przeniesienie kapitału własnego (np. poprzez dodanie kredytobiorcy do hipoteki lub usunięcie go z niej).

| 3. | Zakaz przejmowania. Podmiot powstały w wyniku połączenia nie będzie przejmował żadnych innych firm lub nabywał w nich udziałów, chyba że nastąpi to za uprzednią zgodą Komisji Europejskiej. Przedmiotowy zakaz przejmowania nie ma zastosowania do udziałów kapitałowych nabytych przez podmiot powstały w wyniku połączenia w ramach restrukturyzacji istniejących ekspozycji wobec grupy regulacyjnej (1) znajdującej się w trudnej sytuacji (na przykład za pośrednictwem zamiany długu na kapitał własny), o ile taka restrukturyzacja jest zgodna z zasadami określonymi w zobowiązaniu 3. powyżej. |
| --- | --- |

3.

Zakaz przejmowania. Podmiot powstały w wyniku połączenia nie będzie przejmował żadnych innych firm lub nabywał w nich udziałów, chyba że nastąpi to za uprzednią zgodą Komisji Europejskiej. Przedmiotowy zakaz przejmowania nie ma zastosowania do udziałów kapitałowych nabytych przez podmiot powstały w wyniku połączenia w ramach restrukturyzacji istniejących ekspozycji wobec grupy regulacyjnej (1) znajdującej się w trudnej sytuacji (na przykład za pośrednictwem zamiany długu na kapitał własny), o ile taka restrukturyzacja jest zgodna z zasadami określonymi w zobowiązaniu 3. powyżej.

| 4. | Zakaz wypłacania kuponów i korzystania z opcji kupna podporządkowanych instrumentów dłużnych lub hybrydowych instrumentów kapitałowych. Podmiot powstały w wyniku połączenia nie będzie wypłacał kuponów ani korzystał z opcji kupna podporządkowanych instrumentów dłużnych i hybrydowych instrumentów kapitałowych, chyba że zostanie do tego zobowiązany obowiązującymi przepisami prawa. |
| --- | --- |

4.

Zakaz wypłacania kuponów i korzystania z opcji kupna podporządkowanych instrumentów dłużnych lub hybrydowych instrumentów kapitałowych. Podmiot powstały w wyniku połączenia nie będzie wypłacał kuponów ani korzystał z opcji kupna podporządkowanych instrumentów dłużnych i hybrydowych instrumentów kapitałowych, chyba że zostanie do tego zobowiązany obowiązującymi przepisami prawa.

| 5. | Ograniczenie udzielania nowych pożyczek. Zgodnie z celem restrukturyzacji nieprzeniesionego na NAMA portfela pożyczek podmiotu powstałego w wyniku połączenia w ciągu 10 lat oraz zgodnie ze zobowiązaniem 3 przedstawionym powyżej wartość netto portfela pożyczek komercyjnych podmiotu powstałego w wyniku połączenia nie będzie przekraczała prognoz w ramach planu o więcej niż [...] w każdym roku w okresie realizacji planu, z wyłączeniem ruchów walutowych. Ograniczenie to ma zastosowanie do wszystkich podejmowanych przez podmiot powstały w wyniku połączenia działań w zakresie udzielania pożyczek komercyjnych, w tym działań pożyczkowych opisanych w pkt 7.
  Ponadto do portfela kredytów hipotecznych będą miały zastosowanie następujące zobowiązania pożyczkowe: podmiot powstały w wyniku połączenia ograniczy dalsze należności z tytułu kwot zaangażowanych na mocy umowy i kwot powstałych w ramach restrukturyzacji istniejących instrumentów hipotecznych. Zagregowaną sumę dalszych należności z tytułu hipoteki ustanowionej na nieruchomości mieszkalnej ogranicza się do maksymalnie [...] w okresie począwszy od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2012 r., a następnie do [...] w każdym kolejnym roku.

  Szczególne zobowiązania pożyczkowe w ramach portfela pożyczek komercyjnych. Wskazane poniżej szczególne zobowiązania pożyczkowe będą miały również zastosowanie do portfela pożyczek komercyjnych.






  a) | Kwoty zaangażowane na mocy umowy, ale jeszcze nie wypłacone: podmiot powstały w wyniku połączenia może dokonywać zaliczkowych wpłat w ramach instrumentów pożyczkowych zaangażowanych na mocy umowy, ale jeszcze nie wypłaconych. Wartość tych płatności nie przekroczy jednak łącznej kwoty 1,4 mld EUR przez cały okres obowiązywania planu w odniesieniu do odziedziczonego przez podmiot powstały w wyniku połączenia portfela pożyczek, na który składają się zaangażowane na mocy umowy, ale niewypłacone instrumenty o wartości 1,1 mld EUR oraz przyjęte na mocy umowy gwarancje pozabilansowe o wartości 0,3 mld EUR (wyciągi ze stanu konta na dzień 30 czerwca 2010 r.). Instrumenty odnawialne będą wliczane na podstawie ogólnej kwoty objętej ograniczeniem, a nie na podstawie poszczególnych wykorzystanych kwot. |
| --- | --- | --- |

5.

Ograniczenie udzielania nowych pożyczek. Zgodnie z celem restrukturyzacji nieprzeniesionego na NAMA portfela pożyczek podmiotu powstałego w wyniku połączenia w ciągu 10 lat oraz zgodnie ze zobowiązaniem 3 przedstawionym powyżej wartość netto portfela pożyczek komercyjnych podmiotu powstałego w wyniku połączenia nie będzie przekraczała prognoz w ramach planu o więcej niż [...] w każdym roku w okresie realizacji planu, z wyłączeniem ruchów walutowych. Ograniczenie to ma zastosowanie do wszystkich podejmowanych przez podmiot powstały w wyniku połączenia działań w zakresie udzielania pożyczek komercyjnych, w tym działań pożyczkowych opisanych w pkt 7.

Ponadto do portfela kredytów hipotecznych będą miały zastosowanie następujące zobowiązania pożyczkowe: podmiot powstały w wyniku połączenia ograniczy dalsze należności z tytułu kwot zaangażowanych na mocy umowy i kwot powstałych w ramach restrukturyzacji istniejących instrumentów hipotecznych. Zagregowaną sumę dalszych należności z tytułu hipoteki ustanowionej na nieruchomości mieszkalnej ogranicza się do maksymalnie [...] w okresie począwszy od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2012 r., a następnie do [...] w każdym kolejnym roku.

Szczególne zobowiązania pożyczkowe w ramach portfela pożyczek komercyjnych. Wskazane poniżej szczególne zobowiązania pożyczkowe będą miały również zastosowanie do portfela pożyczek komercyjnych.

a)

Kwoty zaangażowane na mocy umowy, ale jeszcze nie wypłacone: podmiot powstały w wyniku połączenia może dokonywać zaliczkowych wpłat w ramach instrumentów pożyczkowych zaangażowanych na mocy umowy, ale jeszcze nie wypłaconych. Wartość tych płatności nie przekroczy jednak łącznej kwoty 1,4 mld EUR przez cały okres obowiązywania planu w odniesieniu do odziedziczonego przez podmiot powstały w wyniku połączenia portfela pożyczek, na który składają się zaangażowane na mocy umowy, ale niewypłacone instrumenty o wartości 1,1 mld EUR oraz przyjęte na mocy umowy gwarancje pozabilansowe o wartości 0,3 mld EUR (wyciągi ze stanu konta na dzień 30 czerwca 2010 r.). Instrumenty odnawialne będą wliczane na podstawie ogólnej kwoty objętej ograniczeniem, a nie na podstawie poszczególnych wykorzystanych kwot.

| b) | Dodatkowe finansowanie dla istniejących grup regulacyjnych: podmiot powstały w wyniku połączenia może nie zapewniać dodatkowego finansowania, które nie było zaangażowane na mocy umowy w momencie zatwierdzania planu restrukturyzacji (zgodnie ze zobowiązaniem 2 przedstawionym powyżej). W drodze wyjątku od tego zakazu podmiot powstały w wyniku połączenia może przekazać dodatkowe kwoty na rzecz istniejących grup regulacyjnych, jeżeli spełnia zobowiązanie zawarte w pkt 3 oraz:






  — | bezwzględnie konieczne jest zachowanie wartości zabezpieczenia pożyczki (np. w celu pokrycia kosztów utrzymania zabezpieczenia, ubezpieczenia, podatku, zastawu, nadwyżki aktywów nad zobowiązaniami lub kosztów obsługi prawnej), bądź |
| --- | --- | --- |

b)

Dodatkowe finansowanie dla istniejących grup regulacyjnych: podmiot powstały w wyniku połączenia może nie zapewniać dodatkowego finansowania, które nie było zaangażowane na mocy umowy w momencie zatwierdzania planu restrukturyzacji (zgodnie ze zobowiązaniem 2 przedstawionym powyżej). W drodze wyjątku od tego zakazu podmiot powstały w wyniku połączenia może przekazać dodatkowe kwoty na rzecz istniejących grup regulacyjnych, jeżeli spełnia zobowiązanie zawarte w pkt 3 oraz:

—

bezwzględnie konieczne jest zachowanie wartości zabezpieczenia pożyczki (np. w celu pokrycia kosztów utrzymania zabezpieczenia, ubezpieczenia, podatku, zastawu, nadwyżki aktywów nad zobowiązaniami lub kosztów obsługi prawnej), bądź

| — | wiąże się to poza tym z minimalizowaniem strat kapitałowych lub zwiększaniem oczekiwanej wartości możliwych do odzyskania kwot pożyczki lub innych aktywów w oparciu o wartość bieżącą netto (np. spełnienie kluczowych potrzeb przedsiębiorstwa bazowego/grupy regulacyjnej w zakresie inwestycyjnego kapitału obrotowego lub płynności), |
| --- | --- |

—

wiąże się to poza tym z minimalizowaniem strat kapitałowych lub zwiększaniem oczekiwanej wartości możliwych do odzyskania kwot pożyczki lub innych aktywów w oparciu o wartość bieżącą netto (np. spełnienie kluczowych potrzeb przedsiębiorstwa bazowego/grupy regulacyjnej w zakresie inwestycyjnego kapitału obrotowego lub płynności),

| — | dodatkowe finansowanie podlega następującym ograniczeniom:






  — | jeżeli wartość nominalna ekspozycji wobec danej grupy regulacyjnej jest niższa niż [...], dodatkowe finansowanie nie przekroczy [...] wartości nominalnej ekspozycji, |
| --- | --- | --- |

—

dodatkowe finansowanie podlega następującym ograniczeniom:

—

jeżeli wartość nominalna ekspozycji wobec danej grupy regulacyjnej jest niższa niż [...], dodatkowe finansowanie nie przekroczy [...] wartości nominalnej ekspozycji,

| — | jeżeli wartość nominalna ekspozycji wobec danej grupy regulacyjnej mieści się w przedziale między [...] a [...], dodatkowe finansowanie nie przekroczy [...]; |
| --- | --- |

—

jeżeli wartość nominalna ekspozycji wobec danej grupy regulacyjnej mieści się w przedziale między [...] a [...], dodatkowe finansowanie nie przekroczy [...];

| — | jeżeli wartość nominalna ekspozycji wobec danej grupy regulacyjnej przekracza [...] mln EUR, dodatkowe finansowanie nie przekroczy [...] % wartości nominalnej ekspozycji. |
| --- | --- |

—

jeżeli wartość nominalna ekspozycji wobec danej grupy regulacyjnej przekracza [...] mln EUR, dodatkowe finansowanie nie przekroczy [...] % wartości nominalnej ekspozycji.

| c) | Nowe grupy regulacyjne

  Nowe pożyczki udzielane nowym grupom regulacyjnym. Podmiot powstały w wyniku połączenia może udzielić pożyczki nowej grupie regulacyjnej jedynie w przypadku spełnienia wszystkich poniższych warunków: | dochody wykorzystuje się do zmniejszenia ekspozycji istniejącej grupy regulacyjnej; oraz |
| --- | --- | --- |

c)

Nowe grupy regulacyjne

Nowe pożyczki udzielane nowym grupom regulacyjnym. Podmiot powstały w wyniku połączenia może udzielić pożyczki nowej grupie regulacyjnej jedynie w przypadku spełnienia wszystkich poniższych warunków:

dochody wykorzystuje się do zmniejszenia ekspozycji istniejącej grupy regulacyjnej; oraz

| | transakcja ogółem nie zwiększa całkowitej ekspozycji netto dla podmiotu powstałego w wyniku połączenia; oraz |
| --- | --- |

transakcja ogółem nie zwiększa całkowitej ekspozycji netto dla podmiotu powstałego w wyniku połączenia; oraz

| | nowa pożyczka zmniejsza oczekiwane straty kapitałowe lub zwiększa oczekiwane wartości kwot możliwych do odzyskania (mierzone według wartości bieżącej netto) w porównaniu z innymi strategiami restrukturyzacji lub zamknięcia dostępu; oraz |
| --- | --- |

nowa pożyczka zmniejsza oczekiwane straty kapitałowe lub zwiększa oczekiwane wartości kwot możliwych do odzyskania (mierzone według wartości bieżącej netto) w porównaniu z innymi strategiami restrukturyzacji lub zamknięcia dostępu; oraz

| | nie dochodzi do aktywowania odsetek („transakcja rolowania odsetek”). |
| --- | --- |

nie dochodzi do aktywowania odsetek („transakcja rolowania odsetek”).

| 6. | Szczególne zobowiązania pożyczkowe w ramach portfela kredytów hipotecznych. Poniższe szczególne zobowiązanie pożyczkowe będzie miało zastosowanie również do procesu restrukturyzacji istniejących kredytów hipotecznych. W przypadku gdy saldo pożyczki przekracza wartość nieruchomości, podmiot powstały w wyniku połączenia może ułatwić jej spłatę poprzez odsprzedaż nieruchomości, zapewniając sprzedawcy dodatkowe finansowanie umożliwiające mu spłatę salda należności; oraz podmiot ten spełnia zobowiązania zawarte w pkt 3. |
| --- | --- |

6.

Szczególne zobowiązania pożyczkowe w ramach portfela kredytów hipotecznych. Poniższe szczególne zobowiązanie pożyczkowe będzie miało zastosowanie również do procesu restrukturyzacji istniejących kredytów hipotecznych. W przypadku gdy saldo pożyczki przekracza wartość nieruchomości, podmiot powstały w wyniku połączenia może ułatwić jej spłatę poprzez odsprzedaż nieruchomości, zapewniając sprzedawcy dodatkowe finansowanie umożliwiające mu spłatę salda należności; oraz podmiot ten spełnia zobowiązania zawarte w pkt 3.

| 7. | W wyjątkowych przypadkach oraz w ramach działań leżących interesie państwa, irlandzkie organy krajowe mogą ustalić, że konieczne jest zastosowanie dalszych wyjątków od ograniczeń w zakresie pożyczek określonych w pkt 7 i 8 w celu zwiększenia oczekiwanych wartości kwot możliwych odzyskania w oparciu o wartość bieżącą netto. Takie ustalenia wymagają wcześniejszego zatwierdzenia przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

7.

W wyjątkowych przypadkach oraz w ramach działań leżących interesie państwa, irlandzkie organy krajowe mogą ustalić, że konieczne jest zastosowanie dalszych wyjątków od ograniczeń w zakresie pożyczek określonych w pkt 7 i 8 w celu zwiększenia oczekiwanych wartości kwot możliwych odzyskania w oparciu o wartość bieżącą netto. Takie ustalenia wymagają wcześniejszego zatwierdzenia przez Komisję Europejską.

| 8. | Przeniesienie odziedziczonych depozytów Anglo i INBS. Po przeniesieniu wszystkich odziedziczonych depozytów Anglo i INBS (przy czym depozyty te nie obejmują depozytów wewnątrzgrupowych, depozytów międzybankowych, hurtowych źródeł finansowania, wyemitowanych dłużnych papierów wartościowych lub źródeł finansowania ze strony banków centralnych lub równoważnych instytucji) podmiot powstały w wyniku połączenia będzie dysponował wskazanymi poniżej kategoriami depozytów i rachunków („zobowiązania wyłączone”), które mogą pozostać w posiadaniu tego podmiotu pod warunkiem wywiązania się przez niego z wszelkich powiązanych zobowiązań:
  depozyty, które w momencie przeniesienia znajdowały się w posiadaniu jakiejkolwiek jednostki przekazującej lub były przechowywane przez jej spółkę zależną (z wyjątkiem Isle of Man Co);






  a) | rachunki zabezpieczone (na rzecz jednostki przekazującej lub jakiegokolwiek innego podmiotu) i depozyty odnoszące się do grupy regulacyjnej w ramach jednostki przekazującej lub związane z nią bądź rachunki indeksowego funduszu obligacyjnego w momencie przeniesienia; |
| --- | --- | --- |

8.

Przeniesienie odziedziczonych depozytów Anglo i INBS. Po przeniesieniu wszystkich odziedziczonych depozytów Anglo i INBS (przy czym depozyty te nie obejmują depozytów wewnątrzgrupowych, depozytów międzybankowych, hurtowych źródeł finansowania, wyemitowanych dłużnych papierów wartościowych lub źródeł finansowania ze strony banków centralnych lub równoważnych instytucji) podmiot powstały w wyniku połączenia będzie dysponował wskazanymi poniżej kategoriami depozytów i rachunków („zobowiązania wyłączone”), które mogą pozostać w posiadaniu tego podmiotu pod warunkiem wywiązania się przez niego z wszelkich powiązanych zobowiązań:

depozyty, które w momencie przeniesienia znajdowały się w posiadaniu jakiejkolwiek jednostki przekazującej lub były przechowywane przez jej spółkę zależną (z wyjątkiem Isle of Man Co);

a)

rachunki zabezpieczone (na rzecz jednostki przekazującej lub jakiegokolwiek innego podmiotu) i depozyty odnoszące się do grupy regulacyjnej w ramach jednostki przekazującej lub związane z nią bądź rachunki indeksowego funduszu obligacyjnego w momencie przeniesienia;

| b) | depozyty denominowane w walutach innych niż euro, dolary amerykańskie lub funty szterlingi w momencie przeniesienia depozytów. Nie będą one zastępowane w miarę ich zapadalności; |
| --- | --- |

b)

depozyty denominowane w walutach innych niż euro, dolary amerykańskie lub funty szterlingi w momencie przeniesienia depozytów. Nie będą one zastępowane w miarę ich zapadalności;

| c) | depozyty utrzymywane lub zaksięgowane w oddziałach na Jersey, w Dusseldorfie w Niemczech lub w Wiedniu w Austrii. Nie będą one zastępowane w miarę ich zapadalności; |
| --- | --- |

c)

depozyty utrzymywane lub zaksięgowane w oddziałach na Jersey, w Dusseldorfie w Niemczech lub w Wiedniu w Austrii. Nie będą one zastępowane w miarę ich zapadalności;

| d) | jakikolwiek rachunek o ujemnym saldzie; |
| --- | --- |

d)

jakikolwiek rachunek o ujemnym saldzie;

| e) | rachunki kontroli wewnętrznej; |
| --- | --- |

e)

rachunki kontroli wewnętrznej;

| f) | rachunki, w przypadku których rachunek lub klient, z którym związany jest rachunek, były przedmiotem powiadomienia o wszczęciu postępowania przez jakikolwiek organ policji, organ zwalczający nadużycia finansowe lub organ śledczy; |
| --- | --- |

f)

rachunki, w przypadku których rachunek lub klient, z którym związany jest rachunek, były przedmiotem powiadomienia o wszczęciu postępowania przez jakikolwiek organ policji, organ zwalczający nadużycia finansowe lub organ śledczy;

| g) | wszystkie rachunki INBS określone w ewidencji księgowej jednostki przekazującej jako należące do oddziału [...]. |
| --- | --- |

g)

wszystkie rachunki INBS określone w ewidencji księgowej jednostki przekazującej jako należące do oddziału [...].

| 9. | Ograniczenia mające zastosowanie do depozytów oraz zobowiązań wyłączonych. Podmiot powstały w wyniku połączenia nie będzie przyjmował depozytów od nowych klientów. Ogólna kwota depozytów złożonych przez istniejących klientów w dniu przeprowadzenia połączenia w żadnym momencie nie przekroczy 1 mld EUR i nie będzie uwzględniała depozytów innych niż te wskazane w pkt 10 powyżej. Podmiot powstały w wyniku połączenia będzie likwidować depozyty mniej więcej w takim samym tempie, w jakim będzie postępować likwidacja powiązanych lub połączonych z nimi aktywów (lub – w przypadku braku powiązanych lub połączonych aktywów – mniej więcej w takim samym tempie, w jakim będzie postępować likwidacja ogólnego portfela pożyczek netto), z wyłączeniem ruchów walutowych oraz postanowień umownych zobowiązujących do utrzymywania depozytów. Ponadto wartość portfela pożyczek podmiotu powstałego w wyniku połączenia w żadnym momencie nie przekroczy poziomu przewidzianego w planie restrukturyzacji o więcej niż 200 mln EUR. |
| --- | --- |

9.

Ograniczenia mające zastosowanie do depozytów oraz zobowiązań wyłączonych. Podmiot powstały w wyniku połączenia nie będzie przyjmował depozytów od nowych klientów. Ogólna kwota depozytów złożonych przez istniejących klientów w dniu przeprowadzenia połączenia w żadnym momencie nie przekroczy 1 mld EUR i nie będzie uwzględniała depozytów innych niż te wskazane w pkt 10 powyżej. Podmiot powstały w wyniku połączenia będzie likwidować depozyty mniej więcej w takim samym tempie, w jakim będzie postępować likwidacja powiązanych lub połączonych z nimi aktywów (lub – w przypadku braku powiązanych lub połączonych aktywów – mniej więcej w takim samym tempie, w jakim będzie postępować likwidacja ogólnego portfela pożyczek netto), z wyłączeniem ruchów walutowych oraz postanowień umownych zobowiązujących do utrzymywania depozytów. Ponadto wartość portfela pożyczek podmiotu powstałego w wyniku połączenia w żadnym momencie nie przekroczy poziomu przewidzianego w planie restrukturyzacji o więcej niż 200 mln EUR.

| 10. | Powiernik monitorujący. Podmiot powstały w wyniku połączenia wyznaczy, z zastrzeżeniem uzyskania zgody Komisji Europejskiej, powiernika monitorującego, który będzie weryfikował, czy wymienione powyżej zobowiązania są przestrzegane.
  Powiernik monitorujący zostanie powołany na okres trzech lat. Zasady powoływania powiernika monitorującego oraz jego obowiązki zostały wymienione w załączniku II. Powiernik monitorujący będzie musiał wykazać w szczególności, że dysponuje doświadczeniem w dziedzinie restrukturyzacji pożyczek i zarządzania pożyczkami umożliwiającym mu monitorowanie wykonania zobowiązań wskazanych w pkt 3 i 6. |
| --- | --- |

10.

Powiernik monitorujący. Podmiot powstały w wyniku połączenia wyznaczy, z zastrzeżeniem uzyskania zgody Komisji Europejskiej, powiernika monitorującego, który będzie weryfikował, czy wymienione powyżej zobowiązania są przestrzegane.

Powiernik monitorujący zostanie powołany na okres trzech lat. Zasady powoływania powiernika monitorującego oraz jego obowiązki zostały wymienione w załączniku II. Powiernik monitorujący będzie musiał wykazać w szczególności, że dysponuje doświadczeniem w dziedzinie restrukturyzacji pożyczek i zarządzania pożyczkami umożliwiającym mu monitorowanie wykonania zobowiązań wskazanych w pkt 3 i 6.

| 11. | Wykonanie zobowiązań i sprawozdawczość. Władze irlandzkie zapewnią spełnienie przez podmiot powstały w wyniku połączenia wszystkich wymienionych powyżej zobowiązań. Władze irlandzkie będą przedstawiać regularne sprawozdania w sprawie środków podjętych w celu wywiązania się z tych zobowiązań. Pierwsze sprawozdanie zostanie przedstawione Komisji nie później niż sześć miesięcy od daty notyfikacji niniejszej decyzji, a kolejne będą przekazywane co pół roku. |
| --- | --- |

11.

Wykonanie zobowiązań i sprawozdawczość. Władze irlandzkie zapewnią spełnienie przez podmiot powstały w wyniku połączenia wszystkich wymienionych powyżej zobowiązań. Władze irlandzkie będą przedstawiać regularne sprawozdania w sprawie środków podjętych w celu wywiązania się z tych zobowiązań. Pierwsze sprawozdanie zostanie przedstawione Komisji nie później niż sześć miesięcy od daty notyfikacji niniejszej decyzji, a kolejne będą przekazywane co pół roku.

---

(1)  Dla zachowania jasności – grupa regulacyjna może składać się z pojedynczego kredytobiorcy lub szeregu klientów, którym podmiot powstały w wyniku połączenia udzielił pożyczki. Jeżeli grupa regulacyjna składa się z szeregu klientów, możliwe jest utrzymywanie wielu pożyczek, które będą się wzajemnie zabezpieczały. Dążąc do minimalizacji strat kapitałowych lub maksymalizacji poziomu odzyskania, udzielanie pożyczek można rozpatrywać na poziomie grupy regulacyjnej, a nie na poziomie indywidualnego kredytobiorcy.

---

ZAŁĄCZNIK II

POWOŁANIE I OBOWIĄZKI POWIERNIKA MONITORUJĄCEGO

Anglo Irish Bank i INBS nazywa się ogólnie „podmiotem powstałym w wyniku połączenia”.

I.   Powiernik monitorujący

| 1. | Władze irlandzkie zobowiązują się do tego, że podmiot powstały w wyniku połączenia powoła powiernika monitorującego na okres trzech lat. |
| --- | --- |

1.

Władze irlandzkie zobowiązują się do tego, że podmiot powstały w wyniku połączenia powoła powiernika monitorującego na okres trzech lat.

| 2. | Powiernikiem monitorującym będzie jedna lub kilka osób fizycznych lub prawnych, niezależnych od podmiotu powstałego w wyniku połączenia, które zostaną zatwierdzone przez Komisję i powołane przez podmiot powstały w wyniku połączenia, zaś jego obowiązkiem będzie monitorowanie, czy podmiot powstały w wyniku połączenia wywiązuje się ze swoich zobowiązań wobec Komisji i wdraża plan restrukturyzacji. |
| --- | --- |

2.

Powiernikiem monitorującym będzie jedna lub kilka osób fizycznych lub prawnych, niezależnych od podmiotu powstałego w wyniku połączenia, które zostaną zatwierdzone przez Komisję i powołane przez podmiot powstały w wyniku połączenia, zaś jego obowiązkiem będzie monitorowanie, czy podmiot powstały w wyniku połączenia wywiązuje się ze swoich zobowiązań wobec Komisji i wdraża plan restrukturyzacji.

| 3. | Powiernik monitorujący musi być niezależny od podmiotu powstałego w wyniku połączenia, musi posiadać niezbędne kwalifikacje do sprawowania mandatu, np. jako bank inwestycyjny, konsultant lub audytor, a także nie powinien być w żadnym momencie narażony na konflikt interesów. W szczególności powiernik monitorujący musi dysponować doświadczeniem w dziedzinie restrukturyzacji pożyczek i zarządzania pożyczkami umożliwiającym mu monitorowanie wykonania zobowiązań wskazanych w pkt 2 i 5. Powiernik monitorujący otrzyma wynagrodzenie od podmiotu powstałego w wyniku połączenia, które nie będzie stanowiło przeszkody dla wykonywania mandatu przez powiernika w sposób niezależny i skuteczny. |
| --- | --- |

3.

Powiernik monitorujący musi być niezależny od podmiotu powstałego w wyniku połączenia, musi posiadać niezbędne kwalifikacje do sprawowania mandatu, np. jako bank inwestycyjny, konsultant lub audytor, a także nie powinien być w żadnym momencie narażony na konflikt interesów. W szczególności powiernik monitorujący musi dysponować doświadczeniem w dziedzinie restrukturyzacji pożyczek i zarządzania pożyczkami umożliwiającym mu monitorowanie wykonania zobowiązań wskazanych w pkt 2 i 5. Powiernik monitorujący otrzyma wynagrodzenie od podmiotu powstałego w wyniku połączenia, które nie będzie stanowiło przeszkody dla wykonywania mandatu przez powiernika w sposób niezależny i skuteczny.

II.   Powołanie powiernika monitorującego

Wniosek władz irlandzkich

Nie później niż cztery tygodnie po dostarczeniu decyzji zatwierdzającej przedstawiony przez podmiot powstały w wyniku połączenia plan restrukturyzacji władze irlandzkie przedkładają do akceptacji Komisji nazwiska co najmniej dwóch osób jako powierników monitorujących oraz wskazują, która z nich jest ich preferowanym kandydatem. Wniosek musi zawierać informacje umożliwiające Komisji sprawdzenie, czy proponowany powiernik spełnia wymogi określone w ust. 3, oraz uwzględniać:

| | pełne warunki wnioskowanego mandatu wraz z wszelkimi niezbędnymi zapisami umożliwiającymi powiernikowi monitorującemu wykonywanie obowiązków zgodnie ze wspomnianymi zobowiązaniami; |
| --- | --- |

pełne warunki wnioskowanego mandatu wraz z wszelkimi niezbędnymi zapisami umożliwiającymi powiernikowi monitorującemu wykonywanie obowiązków zgodnie ze wspomnianymi zobowiązaniami;

| | zarys planu prac opisujący, w jaki sposób powiernik monitorujący zamierza wykonywać przydzielone mu zadania. |
| --- | --- |

zarys planu prac opisujący, w jaki sposób powiernik monitorujący zamierza wykonywać przydzielone mu zadania.

Zatwierdzenie lub odrzucenie wniosku przez Komisję

Komisja może zatwierdzić lub odrzucić wnioskowaną kandydaturę na powiernika monitorującego, a także zatwierdzić wnioskowany mandat pod warunkiem wprowadzenia zmian, które Komisja uzna za konieczne dla wykonywania obowiązków przez powiernika monitorującego. Powiernik monitorujący zostaje powołany w ciągu jednego tygodnia od zatwierdzenia jego kandydatury przez Komisję zgodnie z mandatem zatwierdzonym przez Komisję.

Nowy wniosek władz irlandzkich

| 4. | Jeżeli wszystkie wnioskowane kandydatury na powiernika monitorującego zostaną odrzucone, władze irlandzkie przedłożą w ciągu jednego tygodnia od uzyskania informacji o odrzuceniu wniosku nazwiska co najmniej dwóch innych osób lub instytucji zgodnie z warunkami i procedurą przedstawioną w ust. 1 i 5. |
| --- | --- |

4.

Jeżeli wszystkie wnioskowane kandydatury na powiernika monitorującego zostaną odrzucone, władze irlandzkie przedłożą w ciągu jednego tygodnia od uzyskania informacji o odrzuceniu wniosku nazwiska co najmniej dwóch innych osób lub instytucji zgodnie z warunkami i procedurą przedstawioną w ust. 1 i 5.

Powiernik monitorujący wyznaczony przez Komisję

| 5. | Jeżeli wszystkie kolejne wnioskowane kandydatury na powiernika monitorującego zostaną odrzucone przez Komisję, Komisja wyznaczy powiernika lub powierników monitorujących, których podmiot powstały w wyniku połączenia powoła zgodnie z mandatem powiernika zatwierdzonym przez Komisję. |
| --- | --- |

5.

Jeżeli wszystkie kolejne wnioskowane kandydatury na powiernika monitorującego zostaną odrzucone przez Komisję, Komisja wyznaczy powiernika lub powierników monitorujących, których podmiot powstały w wyniku połączenia powoła zgodnie z mandatem powiernika zatwierdzonym przez Komisję.

III.   Obowiązki powiernika monitorującego

| 6. | Obowiązkiem powiernika monitorującego jest zapewnienie zgodności z warunkami i zobowiązaniami dołączonymi do niniejszej decyzji oraz zagwarantowanie wdrożenia planu restrukturyzacji. |
| --- | --- |

6.

Obowiązkiem powiernika monitorującego jest zapewnienie zgodności z warunkami i zobowiązaniami dołączonymi do niniejszej decyzji oraz zagwarantowanie wdrożenia planu restrukturyzacji.

Obowiązki i zobowiązania powiernika monitorującego

| 7. | Powiernik monitorujący:






  (i) | w ciągu czterech tygodni od powołania przedłoży Komisji propozycję szczegółowego planu pracy opisującego, w jaki sposób zamierza monitorować wykonanie zobowiązań wobec Komisji oraz wdrażanie planu restrukturyzacji; |
| --- | --- | --- |

7.

Powiernik monitorujący:

(i)

w ciągu czterech tygodni od powołania przedłoży Komisji propozycję szczegółowego planu pracy opisującego, w jaki sposób zamierza monitorować wykonanie zobowiązań wobec Komisji oraz wdrażanie planu restrukturyzacji;

| (ii) | monitoruje wykonanie wszystkich zobowiązań podjętych przez władze irlandzkie w imieniu podmiotu powstałego w wyniku połączenia oraz wdrażanie planu restrukturyzacji; |
| --- | --- |

(ii)

monitoruje wykonanie wszystkich zobowiązań podjętych przez władze irlandzkie w imieniu podmiotu powstałego w wyniku połączenia oraz wdrażanie planu restrukturyzacji;

| (iii) | proponuje środki, które uzna za konieczne w celu zapewnienia wykonania wszystkich zobowiązań wobec Komisji podjętych przez władze irlandzkie; |
| --- | --- |

(iii)

proponuje środki, które uzna za konieczne w celu zapewnienia wykonania wszystkich zobowiązań wobec Komisji podjętych przez władze irlandzkie;

| (iv) | w ciągu 30 dni od zakończenia każdego kwartału składa Komisji, podmiotowi powstałemu w wyniku połączenia oraz władzom irlandzkim projekt pisemnego sprawozdania w języku angielskim. Sprawozdanie dotyczy kwestii wypełniania obowiązków przez powiernika monitorującego w ramach przysługującego mu mandatu, zapewnienia zgodności ze wszystkimi zobowiązaniami oraz wdrażania planu restrukturyzacji. Wszyscy adresaci projektu sprawozdania mogą zgłaszać uwagi w ciągu pięciu dni roboczych. W ciągu pięciu dni roboczych od otrzymania uwag powiernik monitorujący przygotowuje ostateczną wersję sprawozdania i przedkłada ją Komisji, uwzględniając zgłoszone uwagi w miarę możliwości i według swojego wyłącznego uznania. Powiernik przekazuje również kopię ostatecznej wersji sprawozdania władzom irlandzkim oraz podmiotowi powstałemu w wyniku połączenia. Jeżeli projekt lub ostateczna wersja sprawozdania zawierają jakiekolwiek informacje, które nie mogą zostać ujawnione podmiotowi powstałemu w wyniku połączenia lub władzom irlandzkim, podmiot powstały w wyniku połączenia lub władze irlandzkie otrzymają jedynie projekt lub ostateczną wersję sprawozdania nieopatrzoną klauzulą poufności. Powiernik monitorujący nie przedłoży żadnej wersji sprawozdania podmiotowi powstałemu w wyniku połączenia lub władzom irlandzkim, zanim nie przekaże jej Komisji. |
| --- | --- |

(iv)

w ciągu 30 dni od zakończenia każdego kwartału składa Komisji, podmiotowi powstałemu w wyniku połączenia oraz władzom irlandzkim projekt pisemnego sprawozdania w języku angielskim. Sprawozdanie dotyczy kwestii wypełniania obowiązków przez powiernika monitorującego w ramach przysługującego mu mandatu, zapewnienia zgodności ze wszystkimi zobowiązaniami oraz wdrażania planu restrukturyzacji. Wszyscy adresaci projektu sprawozdania mogą zgłaszać uwagi w ciągu pięciu dni roboczych. W ciągu pięciu dni roboczych od otrzymania uwag powiernik monitorujący przygotowuje ostateczną wersję sprawozdania i przedkłada ją Komisji, uwzględniając zgłoszone uwagi w miarę możliwości i według swojego wyłącznego uznania. Powiernik przekazuje również kopię ostatecznej wersji sprawozdania władzom irlandzkim oraz podmiotowi powstałemu w wyniku połączenia. Jeżeli projekt lub ostateczna wersja sprawozdania zawierają jakiekolwiek informacje, które nie mogą zostać ujawnione podmiotowi powstałemu w wyniku połączenia lub władzom irlandzkim, podmiot powstały w wyniku połączenia lub władze irlandzkie otrzymają jedynie projekt lub ostateczną wersję sprawozdania nieopatrzoną klauzulą poufności. Powiernik monitorujący nie przedłoży żadnej wersji sprawozdania podmiotowi powstałemu w wyniku połączenia lub władzom irlandzkim, zanim nie przekaże jej Komisji.

Komisja może wydawać powiernikowi monitorującemu polecenia lub wytyczne w celu zapewnienia wykonania zobowiązań wobec Komisji i wdrożenia planu restrukturyzacji.

Władze irlandzkie oraz podmiot powstały w wyniku połączenia zapewnią wszelką współpracę, wsparcie, oraz udzielą wszelkich informacji, jakich powiernik monitorujący może z uzasadnionych przyczyn wymagać przy wykonywaniu swoich zadań. Powiernik monitorujący dysponuje nieograniczonym dostępem do ksiąg, zapisów, dokumentów, kierowników i innych członków personelu, plików, lokalizacji i informacji technicznych będących w posiadaniu podmiotu powstałego w wyniku połączenia, które są niezbędne do wykonywania przez powiernika zadań zgodnie z podjętymi przez niego zobowiązaniami.

---