# Dziennik Urzędowy L 438/2021

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 438 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Rocznik 648 grudnia 2021 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 438

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 648 grudnia 2021

---

| Spis treści | | I   Akty ustawodawcze | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | DYREKTYWY |
| | * | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2167 z dnia 24 listopada 2021 r. w sprawie podmiotów obsługujących kredyty i nabywców kredytów oraz w sprawie zmiany dyrektyw 2008/48/WE i 2014/17/UE (
  1
  ) | 1 |

Spis treści

I   Akty ustawodawcze

Strona

DYREKTYWY

*

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2167 z dnia 24 listopada 2021 r. w sprawie podmiotów obsługujących kredyty i nabywców kredytów oraz w sprawie zmiany dyrektyw 2008/48/WE i 2014/17/UE (
  1
  )

1

1

| | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym |
| --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2021/2168 z dnia 21 września 2021 r. zmieniające rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/2035 uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do przepisów dotyczących zakładów utrzymujących zwierzęta lądowe i wylęgarni oraz identyfikowalności niektórych utrzymywanych zwierząt lądowych i jaj wylęgowych (
  1
  ) | 38 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/2169 z dnia 2 grudnia 2021 r. otwierające kontyngent taryfowy na rok 2022 na przywóz do Unii niektórych towarów pochodzących z Norwegii otrzymanych w wyniku przetworzenia produktów rolnych objętych rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2014 | 43 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/2170 z dnia 7 grudnia 2021 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz folii aluminiowej do dalszego przetwarzania pochodzącej z Chińskiej Republiki Ludowej | 46 |
| | | DYREKTYWY |
| | * | Dyrektywa wykonawcza Komisji (UE) 2021/2171 z dnia 7 grudnia 2021 r. zmieniająca dyrektywę Rady 66/402/EWG w odniesieniu do wagi partii i próbek materiału siewnego Avena nuda
   (
  1
  ) | 84 |

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2021/2168 z dnia 21 września 2021 r. zmieniające rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/2035 uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do przepisów dotyczących zakładów utrzymujących zwierzęta lądowe i wylęgarni oraz identyfikowalności niektórych utrzymywanych zwierząt lądowych i jaj wylęgowych (
  1
  )

1

38

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/2169 z dnia 2 grudnia 2021 r. otwierające kontyngent taryfowy na rok 2022 na przywóz do Unii niektórych towarów pochodzących z Norwegii otrzymanych w wyniku przetworzenia produktów rolnych objętych rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2014

43

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/2170 z dnia 7 grudnia 2021 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz folii aluminiowej do dalszego przetwarzania pochodzącej z Chińskiej Republiki Ludowej

46

DYREKTYWY

*

Dyrektywa wykonawcza Komisji (UE) 2021/2171 z dnia 7 grudnia 2021 r. zmieniająca dyrektywę Rady 66/402/EWG w odniesieniu do wagi partii i próbek materiału siewnego Avena nuda
   (
  1
  )

Avena nuda

1

84

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG. |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

I Akty ustawodawcze

DYREKTYWY

| 8.12.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 438/1 |
| --- | --- | --- | --- |

8.12.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 438/1

---

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2021/2167

z dnia 24 listopada 2021 r.

w sprawie podmiotów obsługujących kredyty i nabywców kredytów oraz w sprawie zmiany dyrektyw 2008/48/WE i 2014/17/UE

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 53 i 114,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego (1),

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (2),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (3),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Opracowanie kompleksowej strategii służącej rozwiązaniu problemu nieobsługiwanych kredytów jest dla Unii priorytetem. Chociaż główna odpowiedzialność za rozwiązanie problemu nieobsługiwanych kredytów spoczywa na instytucjach kredytowych i państwach członkowskich, istnieje jednak również wyraźny unijny wymiar w zmniejszeniu obecnie odnotowywanych wolumenów nieobsługiwanych kredytów, a także w zapobieganiu wszelkiej nadmiernej akumulacji nieobsługiwanych kredytów w przyszłości. Ze względu na wzajemne powiązania między systemami bankowymi i finansowymi w całej Unii, gdzie instytucje kredytowe prowadzą działalność w wielu jurysdykcjach i państwach członkowskich, istnieje znaczący potencjał skutków ubocznych dla państw członkowskich i Unii jako całości, zarówno pod względem wzrostu, jak i stabilności finansowej. |
| --- | --- |

(1)

Opracowanie kompleksowej strategii służącej rozwiązaniu problemu nieobsługiwanych kredytów jest dla Unii priorytetem. Chociaż główna odpowiedzialność za rozwiązanie problemu nieobsługiwanych kredytów spoczywa na instytucjach kredytowych i państwach członkowskich, istnieje jednak również wyraźny unijny wymiar w zmniejszeniu obecnie odnotowywanych wolumenów nieobsługiwanych kredytów, a także w zapobieganiu wszelkiej nadmiernej akumulacji nieobsługiwanych kredytów w przyszłości. Ze względu na wzajemne powiązania między systemami bankowymi i finansowymi w całej Unii, gdzie instytucje kredytowe prowadzą działalność w wielu jurysdykcjach i państwach członkowskich, istnieje znaczący potencjał skutków ubocznych dla państw członkowskich i Unii jako całości, zarówno pod względem wzrostu, jak i stabilności finansowej.

| (2) | Zintegrowany system finansowy zwiększy odporność unii gospodarczej i walutowej na wstrząsy poprzez ułatwienie udziału sektora prywatnego w transgranicznym podziale ryzyka, zmniejszając jednocześnie zapotrzebowanie na udział sektora publicznego w podziale ryzyka. Aby osiągnąć te cele, Unia powinna dokończyć budowę unii bankowej oraz dalej rozwijać unię rynków kapitałowych. Rozwiązanie problemu wysokiego wolumenu nieobsługiwanych kredytów i ich możliwej akumulacji w przyszłości ma istotne znaczenie dla wzmocnienia unii bankowej, ponieważ jest to niezbędne do zapewnienia konkurencji w sektorze bankowym, zachowania stabilności finansowej oraz zachęcania do udzielania kredytów w celu tworzenia miejsc pracy i pobudzania wzrostu w Unii. |
| --- | --- |

(2)

Zintegrowany system finansowy zwiększy odporność unii gospodarczej i walutowej na wstrząsy poprzez ułatwienie udziału sektora prywatnego w transgranicznym podziale ryzyka, zmniejszając jednocześnie zapotrzebowanie na udział sektora publicznego w podziale ryzyka. Aby osiągnąć te cele, Unia powinna dokończyć budowę unii bankowej oraz dalej rozwijać unię rynków kapitałowych. Rozwiązanie problemu wysokiego wolumenu nieobsługiwanych kredytów i ich możliwej akumulacji w przyszłości ma istotne znaczenie dla wzmocnienia unii bankowej, ponieważ jest to niezbędne do zapewnienia konkurencji w sektorze bankowym, zachowania stabilności finansowej oraz zachęcania do udzielania kredytów w celu tworzenia miejsc pracy i pobudzania wzrostu w Unii.

| (3) | W konkluzjach Rady z dnia 11 lipca 2017 r. w sprawie planu działania na rzecz rozwiązania problemu kredytów zagrożonych w Europie (zwanego dalej „Planem działania”) zwrócono się do różnych instytucji o podjęcie odpowiednich środków w celu dalszego zaradzenia problemom związanym z wysokim wolumenem nieobsługiwanych kredytów w Unii oraz uniknięcia ich możliwej akumulacji w przyszłości. W Planie działania określono kompleksowe podejście, które opiera się na połączeniu uzupełniających się środków z zakresu polityki w czterech obszarach: (i) nadzoru bankowego i regulacji bankowej; (ii) reformy ram restrukturyzacji, niewypłacalności i dochodzenia wierzytelności; (iii) rozwoju wtórnych rynków aktywów zagrożonych; oraz (iv) wspierania restrukturyzacji systemu bankowego. Działanie w tych obszarach należy podjąć na poziomie krajowym, a w stosownych przypadkach na poziomie unijnym. Komisja ogłosiła podobne zamiary w swoim komunikacie z dnia 11 października 2017 r. w sprawie dokończenia budowy unii bankowej, w którym wezwała do przygotowania kompleksowego pakietu służącego rozwiązaniu problemu nieobsługiwanych kredytów w Unii. |
| --- | --- |

(3)

W konkluzjach Rady z dnia 11 lipca 2017 r. w sprawie planu działania na rzecz rozwiązania problemu kredytów zagrożonych w Europie (zwanego dalej „Planem działania”) zwrócono się do różnych instytucji o podjęcie odpowiednich środków w celu dalszego zaradzenia problemom związanym z wysokim wolumenem nieobsługiwanych kredytów w Unii oraz uniknięcia ich możliwej akumulacji w przyszłości. W Planie działania określono kompleksowe podejście, które opiera się na połączeniu uzupełniających się środków z zakresu polityki w czterech obszarach: (i) nadzoru bankowego i regulacji bankowej; (ii) reformy ram restrukturyzacji, niewypłacalności i dochodzenia wierzytelności; (iii) rozwoju wtórnych rynków aktywów zagrożonych; oraz (iv) wspierania restrukturyzacji systemu bankowego. Działanie w tych obszarach należy podjąć na poziomie krajowym, a w stosownych przypadkach na poziomie unijnym. Komisja ogłosiła podobne zamiary w swoim komunikacie z dnia 11 października 2017 r. w sprawie dokończenia budowy unii bankowej, w którym wezwała do przygotowania kompleksowego pakietu służącego rozwiązaniu problemu nieobsługiwanych kredytów w Unii.

| (4) | Niniejsza dyrektywa wraz z innymi środkami proponowanymi przez Komisję, a także działania podejmowane przez Europejski Bank Centralny (EBC) w kontekście nadzoru bankowego w ramach Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego oraz przez Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Bankowego) (EUNB), ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (4), stworzą dla instytucji kredytowych odpowiednie środowisko do radzenia sobie z nieobsługiwanymi kredytami ujętymi w ich bilansach oraz zmniejszą ryzyko akumulacji nieobsługiwanych kredytów w przyszłości. |
| --- | --- |

(4)

Niniejsza dyrektywa wraz z innymi środkami proponowanymi przez Komisję, a także działania podejmowane przez Europejski Bank Centralny (EBC) w kontekście nadzoru bankowego w ramach Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego oraz przez Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Bankowego) (EUNB), ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (4), stworzą dla instytucji kredytowych odpowiednie środowisko do radzenia sobie z nieobsługiwanymi kredytami ujętymi w ich bilansach oraz zmniejszą ryzyko akumulacji nieobsługiwanych kredytów w przyszłości.

| (5) | Przy opracowywaniu podejść makroostrożnościowych mających zapobiegać powstawaniu ryzyka systemowego związanego z nieobsługiwanymi kredytami Europejska Rada ds. Ryzyka Systemowego, ustanowiona na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1092/2010 (5), zobowiązana jest do wydawania, w stosownych przypadkach, ostrzeżeń i zaleceń makroostrożnościowych dotyczących rynku wtórnego nieobsługiwanych kredytów. |
| --- | --- |

(5)

Przy opracowywaniu podejść makroostrożnościowych mających zapobiegać powstawaniu ryzyka systemowego związanego z nieobsługiwanymi kredytami Europejska Rada ds. Ryzyka Systemowego, ustanowiona na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1092/2010 (5), zobowiązana jest do wydawania, w stosownych przypadkach, ostrzeżeń i zaleceń makroostrożnościowych dotyczących rynku wtórnego nieobsługiwanych kredytów.

| (6) | Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/630 (6) wprowadzono do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (7) nowe przepisy zobowiązujące instytucje kredytowe do odłożenia wystarczających środków w chwili, w której nowe kredyty stają się nieobsługiwane, co powinno stworzyć odpowiednie zachęty do rozwiązania problemu nieobsługiwanych kredytów na wczesnym etapie oraz zapobiec ich nadmiernej akumulacji. W przypadku gdy kredyty stają się nieobsługiwane, skuteczniejsze mechanizmy egzekwowania w zakresie kredytów zabezpieczonych pozwoliłyby instytucjom kredytowym zastosować kompleksową strategię, aby wyegzekwować należności z tytułu nieobsługiwanych kredytów, z zachowaniem silnych i skutecznych środków ochronnych dla kredytobiorców. Jeżeli wolumen nieobsługiwanych kredytów mimo wszystko stanie się zbyt wysoki, instytucje kredytowe powinny móc sprzedawać je innym operatorom na efektywnych, konkurencyjnych i przejrzystych rynkach wtórnych. Właściwe organy dla instytucji kredytowych zapewniają bankom wytyczne w tym zakresie, opierając się na swoich istniejących już uprawnieniach w odniesieniu do banków, w ramach tzw. filaru 2, zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 575/2013. W przypadku gdy nieobsługiwane kredyty staną się znaczącym i szeroko zakrojonym problemem, państwa członkowskie mogą ustanowić krajowe spółki zarządzania aktywami lub wprowadzić inne alternatywne środki w ramach obowiązujących obecnie zasad pomocy państwa oraz przepisów dotyczących restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków. |
| --- | --- |

(6)

Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/630 (6) wprowadzono do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (7) nowe przepisy zobowiązujące instytucje kredytowe do odłożenia wystarczających środków w chwili, w której nowe kredyty stają się nieobsługiwane, co powinno stworzyć odpowiednie zachęty do rozwiązania problemu nieobsługiwanych kredytów na wczesnym etapie oraz zapobiec ich nadmiernej akumulacji. W przypadku gdy kredyty stają się nieobsługiwane, skuteczniejsze mechanizmy egzekwowania w zakresie kredytów zabezpieczonych pozwoliłyby instytucjom kredytowym zastosować kompleksową strategię, aby wyegzekwować należności z tytułu nieobsługiwanych kredytów, z zachowaniem silnych i skutecznych środków ochronnych dla kredytobiorców. Jeżeli wolumen nieobsługiwanych kredytów mimo wszystko stanie się zbyt wysoki, instytucje kredytowe powinny móc sprzedawać je innym operatorom na efektywnych, konkurencyjnych i przejrzystych rynkach wtórnych. Właściwe organy dla instytucji kredytowych zapewniają bankom wytyczne w tym zakresie, opierając się na swoich istniejących już uprawnieniach w odniesieniu do banków, w ramach tzw. filaru 2, zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 575/2013. W przypadku gdy nieobsługiwane kredyty staną się znaczącym i szeroko zakrojonym problemem, państwa członkowskie mogą ustanowić krajowe spółki zarządzania aktywami lub wprowadzić inne alternatywne środki w ramach obowiązujących obecnie zasad pomocy państwa oraz przepisów dotyczących restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków.

| (7) | Niniejsza dyrektywa powinna umożliwić instytucjom kredytowym skuteczniejsze radzenie sobie z kredytami, które stają się nieobsługiwane, przez poprawę warunków do sprzedaży kredytu osobom trzecim. Ponadto w sytuacjach, w których instytucje kredytowe zmagają się z dużą akumulacją nieobsługiwanych kredytów oraz z brakiem pracowników lub wiedzy fachowej niezbędnych do ich właściwej obsługi, powinny one mieć możliwość powierzenia wykonywania obsługi tych kredytów wyspecjalizowanemu podmiotowi obsługującemu kredyty albo przeniesienia umowy o kredyt na nabywcę kredytu, który posiada apetyt na ryzyko oraz wiedzę fachową niezbędne do zarządzania takim kredytem. |
| --- | --- |

(7)

Niniejsza dyrektywa powinna umożliwić instytucjom kredytowym skuteczniejsze radzenie sobie z kredytami, które stają się nieobsługiwane, przez poprawę warunków do sprzedaży kredytu osobom trzecim. Ponadto w sytuacjach, w których instytucje kredytowe zmagają się z dużą akumulacją nieobsługiwanych kredytów oraz z brakiem pracowników lub wiedzy fachowej niezbędnych do ich właściwej obsługi, powinny one mieć możliwość powierzenia wykonywania obsługi tych kredytów wyspecjalizowanemu podmiotowi obsługującemu kredyty albo przeniesienia umowy o kredyt na nabywcę kredytu, który posiada apetyt na ryzyko oraz wiedzę fachową niezbędne do zarządzania takim kredytem.

| (8) | Chociaż w niektórych państwach członkowskich w języku potocznym powszechnie używa się pojęć „pożyczka” i „bank”, dalej stosowane będą pojęcia „kredyt” lub „umowy o kredyt” oraz „instytucja kredytowa”. Ponadto niniejsza dyrektywa obejmuje zarówno prawa kredytodawcy wynikające z nieobsługiwanej umowy o kredyt, jak i samą nieobsługiwaną umowę o kredyt. |
| --- | --- |

(8)

Chociaż w niektórych państwach członkowskich w języku potocznym powszechnie używa się pojęć „pożyczka” i „bank”, dalej stosowane będą pojęcia „kredyt” lub „umowy o kredyt” oraz „instytucja kredytowa”. Ponadto niniejsza dyrektywa obejmuje zarówno prawa kredytodawcy wynikające z nieobsługiwanej umowy o kredyt, jak i samą nieobsługiwaną umowę o kredyt.

| (9) | Niniejsza dyrektywa powinna wspierać rozwój rynków wtórnych nieobsługiwanych kredytów w Unii, usuwając przeszkody i wprowadzając środki ochronne dla przeniesienia nieobsługiwanych kredytów do nabywców kredytów, dokonywanego przez instytucje kredytowe, przy jednoczesnej ochronie praw kredytobiorców. Wszelkie przyjęte środki powinny zharmonizować wymogi dotyczące udzielania zezwoleń dla podmiotów obsługujących kredyty. W niniejszej dyrektywie należy zatem ustanowić ogólnounijne ramy zarówno dla nabywców nieobsługiwanych kredytów, jak i dla podmiotów obsługujących nieobsługiwane umowy o kredyt sporządzone przez instytucje kredytowe, zgodnie z którymi podmioty obsługujące kredyty powinny uzyskać zezwolenie od właściwych organów państw członkowskich oraz podlegać ich nadzorowi. |
| --- | --- |

(9)

Niniejsza dyrektywa powinna wspierać rozwój rynków wtórnych nieobsługiwanych kredytów w Unii, usuwając przeszkody i wprowadzając środki ochronne dla przeniesienia nieobsługiwanych kredytów do nabywców kredytów, dokonywanego przez instytucje kredytowe, przy jednoczesnej ochronie praw kredytobiorców. Wszelkie przyjęte środki powinny zharmonizować wymogi dotyczące udzielania zezwoleń dla podmiotów obsługujących kredyty. W niniejszej dyrektywie należy zatem ustanowić ogólnounijne ramy zarówno dla nabywców nieobsługiwanych kredytów, jak i dla podmiotów obsługujących nieobsługiwane umowy o kredyt sporządzone przez instytucje kredytowe, zgodnie z którymi podmioty obsługujące kredyty powinny uzyskać zezwolenie od właściwych organów państw członkowskich oraz podlegać ich nadzorowi.

| (10) | Obecnie nabywcy kredytów i podmioty obsługujące kredyty nie mogą czerpać korzyści płynących z rynku wewnętrznego ze względu na przeszkody wynikające z rozbieżnych systemów krajowych przy braku specjalnego i spójnego systemu regulacji i nadzoru. Obecnie nie ma żadnych wspólnych unijnych norm, które regulowałyby działalność podmiotów obsługujących kredyty. Brak jest w szczególności wspólnych norm regulujących windykację należności. Państwa członkowskie mają bardzo różne przepisy dotyczące tego, w jaki sposób nabywcy kredytów mogą nabywać umowy o kredyt od instytucji kredytowych. Nabywcy kredytów nabywający kredyty udzielane przez instytucje kredytowe w niektórych państwach członkowskich nie podlegają regulacjom, podczas gdy w innych mogą podlegać różnym wymogom, niekiedy odpowiadającym wymogowi uzyskania zezwolenia na prowadzenie działalności jako instytucja kredytowa. Te różnice między wymogami regulacyjnymi spowodowały znaczne przeszkody w zgodnym z prawem transgranicznym nabywaniu kredytów w Unii, głównie poprzez zwiększenie kosztów związanych z przestrzeganiem przepisów, w przypadku zamiaru zakupu portfeli kredytowych. W rezultacie nabywcy kredytów prowadzą działalność w ograniczonej liczbie państw członkowskich, co poskutkowało słabą konkurencją na rynku wewnętrznym, ponieważ liczba zainteresowanych nabywców kredytów pozostaje niska. Doprowadziło to z kolei do nieefektywnego rynku wtórnego nieobsługiwanych kredytów. Ponadto mające zasadniczo krajowy charakter rynki nieobsługiwanych kredytów mają tendencję do utrzymywania niewielkiego wolumenu. |
| --- | --- |

(10)

Obecnie nabywcy kredytów i podmioty obsługujące kredyty nie mogą czerpać korzyści płynących z rynku wewnętrznego ze względu na przeszkody wynikające z rozbieżnych systemów krajowych przy braku specjalnego i spójnego systemu regulacji i nadzoru. Obecnie nie ma żadnych wspólnych unijnych norm, które regulowałyby działalność podmiotów obsługujących kredyty. Brak jest w szczególności wspólnych norm regulujących windykację należności. Państwa członkowskie mają bardzo różne przepisy dotyczące tego, w jaki sposób nabywcy kredytów mogą nabywać umowy o kredyt od instytucji kredytowych. Nabywcy kredytów nabywający kredyty udzielane przez instytucje kredytowe w niektórych państwach członkowskich nie podlegają regulacjom, podczas gdy w innych mogą podlegać różnym wymogom, niekiedy odpowiadającym wymogowi uzyskania zezwolenia na prowadzenie działalności jako instytucja kredytowa. Te różnice między wymogami regulacyjnymi spowodowały znaczne przeszkody w zgodnym z prawem transgranicznym nabywaniu kredytów w Unii, głównie poprzez zwiększenie kosztów związanych z przestrzeganiem przepisów, w przypadku zamiaru zakupu portfeli kredytowych. W rezultacie nabywcy kredytów prowadzą działalność w ograniczonej liczbie państw członkowskich, co poskutkowało słabą konkurencją na rynku wewnętrznym, ponieważ liczba zainteresowanych nabywców kredytów pozostaje niska. Doprowadziło to z kolei do nieefektywnego rynku wtórnego nieobsługiwanych kredytów. Ponadto mające zasadniczo krajowy charakter rynki nieobsługiwanych kredytów mają tendencję do utrzymywania niewielkiego wolumenu.

| (11) | Ograniczony udział nabywców kredytów prowadzi do małego popytu, słabej konkurencji i niskich cen kupna portfeli umów o kredyt na rynkach wtórnych, co zniechęca instytucje kredytowe do sprzedawania nieobsługiwanych umów o kredyt. W związku z tym istnieje wyraźny unijny wymiar rozwoju rynków kredytów udzielanych przez instytucje kredytowe i sprzedawanych nabywcom kredytów. Z jednej strony instytucje kredytowe powinny mieć możliwość sprzedaży nieobsługiwanych umów o kredyt w skali całej Unii na efektywnych, konkurencyjnych i przejrzystych rynkach wtórnych. Z drugiej strony dokończenie budowy unii bankowej i unii rynków kapitałowych wymaga podjęcia działań w celu zapobieżenia akumulacji nieobsługiwanych umów o kredyt w bilansach instytucji kredytowych, tak aby instytucje te mogły nadal pełnić swoją rolę polegającą na finansowaniu gospodarki. W związku z tym, niniejsza dyrektywa obejmuje nabywców kredytów działających w ramach prowadzonej przez nich działalności handlowej, gospodarczej lub zawodowej gdy nabywają oni umowę o kredyt, wyłącznie w przypadku, gdy ta umowa kredytowa jest nieobsługiwaną umową o kredyt. |
| --- | --- |

(11)

Ograniczony udział nabywców kredytów prowadzi do małego popytu, słabej konkurencji i niskich cen kupna portfeli umów o kredyt na rynkach wtórnych, co zniechęca instytucje kredytowe do sprzedawania nieobsługiwanych umów o kredyt. W związku z tym istnieje wyraźny unijny wymiar rozwoju rynków kredytów udzielanych przez instytucje kredytowe i sprzedawanych nabywcom kredytów. Z jednej strony instytucje kredytowe powinny mieć możliwość sprzedaży nieobsługiwanych umów o kredyt w skali całej Unii na efektywnych, konkurencyjnych i przejrzystych rynkach wtórnych. Z drugiej strony dokończenie budowy unii bankowej i unii rynków kapitałowych wymaga podjęcia działań w celu zapobieżenia akumulacji nieobsługiwanych umów o kredyt w bilansach instytucji kredytowych, tak aby instytucje te mogły nadal pełnić swoją rolę polegającą na finansowaniu gospodarki. W związku z tym, niniejsza dyrektywa obejmuje nabywców kredytów działających w ramach prowadzonej przez nich działalności handlowej, gospodarczej lub zawodowej gdy nabywają oni umowę o kredyt, wyłącznie w przypadku, gdy ta umowa kredytowa jest nieobsługiwaną umową o kredyt.

| (12) | Nieobsługiwany kredyt udzielony pierwotnie przez instytucję kredytową może zmienić się w obsługiwany kredyt w trakcie jego obsługi. W takim przypadku podmioty obsługujące kredyty powinny mieć możliwość dalszego prowadzenia swojej działalności na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności, jako podmioty obsługujące kredyty zgodnie z niniejszą dyrektywą. |
| --- | --- |

(12)

Nieobsługiwany kredyt udzielony pierwotnie przez instytucję kredytową może zmienić się w obsługiwany kredyt w trakcie jego obsługi. W takim przypadku podmioty obsługujące kredyty powinny mieć możliwość dalszego prowadzenia swojej działalności na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności, jako podmioty obsługujące kredyty zgodnie z niniejszą dyrektywą.

| (13) | Niektóre państwa członkowskie regulują działalność w zakresie obsługi kredytów, ale w różnym stopniu. Po pierwsze, tylko niektóre państwa członkowskie regulują tę działalność, a te, które to robią, bardzo odmiennie ją definiują. Zwiększone koszty związane z przestrzeganiem przepisów stanowią przeszkodę w opracowaniu strategii ekspansji w drodze utworzenia dodatkowego przedsiębiorstwa lub transgranicznego świadczenia usług. Po drugie, znaczna część państw członkowskich wymaga zezwoleń na niektóre działania podejmowane przez te podmioty obsługujące kredyty. W ramach tych zezwoleń nakłada się różne wymogi i nie przewiduje się możliwości zwiększania skali działalności transgranicznej. To także stanowi przeszkodę w świadczeniu usług transgranicznych. Ponadto w niektórych przypadkach prawo wymaga założenia przedsiębiorstwa lokalnego, co utrudnia korzystanie ze swobody świadczenia usług transgranicznych. |
| --- | --- |

(13)

Niektóre państwa członkowskie regulują działalność w zakresie obsługi kredytów, ale w różnym stopniu. Po pierwsze, tylko niektóre państwa członkowskie regulują tę działalność, a te, które to robią, bardzo odmiennie ją definiują. Zwiększone koszty związane z przestrzeganiem przepisów stanowią przeszkodę w opracowaniu strategii ekspansji w drodze utworzenia dodatkowego przedsiębiorstwa lub transgranicznego świadczenia usług. Po drugie, znaczna część państw członkowskich wymaga zezwoleń na niektóre działania podejmowane przez te podmioty obsługujące kredyty. W ramach tych zezwoleń nakłada się różne wymogi i nie przewiduje się możliwości zwiększania skali działalności transgranicznej. To także stanowi przeszkodę w świadczeniu usług transgranicznych. Ponadto w niektórych przypadkach prawo wymaga założenia przedsiębiorstwa lokalnego, co utrudnia korzystanie ze swobody świadczenia usług transgranicznych.

| (14) | Podczas gdy podmioty obsługujące kredyty mogą świadczyć swoje usługi instytucjom kredytowym i nabywcom kredytów niebędącym instytucjami kredytowymi, konkurencyjny i zintegrowany rynek dla podmiotów obsługujących kredyty jest powiązany z rozwojem konkurencyjnego i zintegrowanego rynku dla nabywców kredytów. Nabywcy kredytów często decydują się na powierzenie wykonywania działalności w zakresie obsługi kredytów innym podmiotom, ponieważ nie mają zdolności do samodzielnej obsługi kredytu, i w związku z tym mogą być niechętnie nastawieni do nabywania kredytów od instytucji kredytowych, jeżeli nie mogą powierzyć wykonywania określonych usług. |
| --- | --- |

(14)

Podczas gdy podmioty obsługujące kredyty mogą świadczyć swoje usługi instytucjom kredytowym i nabywcom kredytów niebędącym instytucjami kredytowymi, konkurencyjny i zintegrowany rynek dla podmiotów obsługujących kredyty jest powiązany z rozwojem konkurencyjnego i zintegrowanego rynku dla nabywców kredytów. Nabywcy kredytów często decydują się na powierzenie wykonywania działalności w zakresie obsługi kredytów innym podmiotom, ponieważ nie mają zdolności do samodzielnej obsługi kredytu, i w związku z tym mogą być niechętnie nastawieni do nabywania kredytów od instytucji kredytowych, jeżeli nie mogą powierzyć wykonywania określonych usług.

| (15) | Brak presji konkurencyjnej na rynku zakupu kredytów oraz i działalności w zakresie obsługi kredytów powoduje, że podmioty obsługujące kredyty obciążają nabywców kredytów wysokimi opłatami za swoje usługi oraz prowadzi do niskich cen na wtórnych rynkach kredytów. Zmniejsza to zachęty dla instytucji kredytowych do zmniejszenia ujętych w ich bilansach wolumenów nieobsługiwanych kredytów. |
| --- | --- |

(15)

Brak presji konkurencyjnej na rynku zakupu kredytów oraz i działalności w zakresie obsługi kredytów powoduje, że podmioty obsługujące kredyty obciążają nabywców kredytów wysokimi opłatami za swoje usługi oraz prowadzi do niskich cen na wtórnych rynkach kredytów. Zmniejsza to zachęty dla instytucji kredytowych do zmniejszenia ujętych w ich bilansach wolumenów nieobsługiwanych kredytów.

| (16) | W związku z tym konieczne jest podjęcie działań na poziomie Unii w celu uregulowania pozycji nabywców kredytów i podmiotów obsługujących kredyty w odniesieniu do nieobsługiwanych kredytów pierwotnie udzielonych przez instytucje kredytowe. Niniejsza dyrektywa pozostaje jednak bez uszczerbku dla przepisów prawa unijnego i krajowego regulujących udzielanie kredytów, w tym w przypadkach, w których można uznać, że podmioty obsługujące kredyty prowadzą pośrednictwo kredytowe. Niniejsza dyrektywa pozostaje również bez uszczerbku dla przepisów krajowych, które nakładają na nabywcę kredytów lub podmiot obsługujący kredyty dodatkowe wymogi w zakresie renegocjacji warunków umowy o kredyt. |
| --- | --- |

(16)

W związku z tym konieczne jest podjęcie działań na poziomie Unii w celu uregulowania pozycji nabywców kredytów i podmiotów obsługujących kredyty w odniesieniu do nieobsługiwanych kredytów pierwotnie udzielonych przez instytucje kredytowe. Niniejsza dyrektywa pozostaje jednak bez uszczerbku dla przepisów prawa unijnego i krajowego regulujących udzielanie kredytów, w tym w przypadkach, w których można uznać, że podmioty obsługujące kredyty prowadzą pośrednictwo kredytowe. Niniejsza dyrektywa pozostaje również bez uszczerbku dla przepisów krajowych, które nakładają na nabywcę kredytów lub podmiot obsługujący kredyty dodatkowe wymogi w zakresie renegocjacji warunków umowy o kredyt.

| (17) | Państwa członkowskie mogą regulować działalność w zakresie obsługi kredytów nieobjętą niniejszą dyrektywą, taką jak usługi oferowane w przypadku umów o kredyt sporządzonych przez instytucje niekredytowe lub działalność w zakresie obsługi kredytów prowadzoną przez osoby fizyczne, w tym przez nakładanie wymogów równoważnych z wymogami przewidzianymi w niniejszej dyrektywie. Podmioty te i osoby fizyczne nie mogłyby jednak korzystać z paszportowania tego rodzaju usługi w innych państwach członkowskich. |
| --- | --- |

(17)

Państwa członkowskie mogą regulować działalność w zakresie obsługi kredytów nieobjętą niniejszą dyrektywą, taką jak usługi oferowane w przypadku umów o kredyt sporządzonych przez instytucje niekredytowe lub działalność w zakresie obsługi kredytów prowadzoną przez osoby fizyczne, w tym przez nakładanie wymogów równoważnych z wymogami przewidzianymi w niniejszej dyrektywie. Podmioty te i osoby fizyczne nie mogłyby jednak korzystać z paszportowania tego rodzaju usługi w innych państwach członkowskich.

| (18) | Niniejsza dyrektywa nie powinna wpływać na ograniczenia przewidziane w prawie krajowym w zakresie przenoszenia praw kredytodawcy wynikających z nieobsługiwanej umowy o kredyt lub przenoszenia samej nieobsługiwanej umowy o kredyt, która nie została rozwiązana zgodnie z krajowym prawem cywilnym, skutkiem czego wszystkie zobowiązania z tytułu umowy o kredyt stają się natychmiast należne, w przypadku gdy jest to wymagane w celu przeniesienia na podmiot spoza systemu bankowego. W związku z tym nabywanie nieobsługiwanych umów o kredyt, które nie są przeterminowane, są przeterminowane o mniej niż 90 dni lub nie zostały rozwiązane zgodnie z krajowym prawem cywilnym przez nieregulowanych kredytodawców, w niektórych państwach członkowskich z uwagi na przepisy krajowe pozostanie ograniczone. Państwa członkowskie mogą regulować przenoszenie nieobsługiwanych umów o kredyt, w tym przez nakładanie wymogów równoważnych z wymogami przewidzianymi w niniejszej dyrektywie. |
| --- | --- |

(18)

Niniejsza dyrektywa nie powinna wpływać na ograniczenia przewidziane w prawie krajowym w zakresie przenoszenia praw kredytodawcy wynikających z nieobsługiwanej umowy o kredyt lub przenoszenia samej nieobsługiwanej umowy o kredyt, która nie została rozwiązana zgodnie z krajowym prawem cywilnym, skutkiem czego wszystkie zobowiązania z tytułu umowy o kredyt stają się natychmiast należne, w przypadku gdy jest to wymagane w celu przeniesienia na podmiot spoza systemu bankowego. W związku z tym nabywanie nieobsługiwanych umów o kredyt, które nie są przeterminowane, są przeterminowane o mniej niż 90 dni lub nie zostały rozwiązane zgodnie z krajowym prawem cywilnym przez nieregulowanych kredytodawców, w niektórych państwach członkowskich z uwagi na przepisy krajowe pozostanie ograniczone. Państwa członkowskie mogą regulować przenoszenie nieobsługiwanych umów o kredyt, w tym przez nakładanie wymogów równoważnych z wymogami przewidzianymi w niniejszej dyrektywie.

| (19) | Niniejsza dyrektywa nie powinna wpływać na prawo Unii dotyczące współpracy sądowej w sprawach cywilnych, w szczególności na przepisy w zakresie prawa właściwego dla zobowiązań umownych i przepisy w zakresie jurysdykcji, w tym na stosowanie tych aktów i przepisów w indywidualnych przypadkach zgodnie z rozporządzeniami Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/2008 (8) i (UE) nr 1215/2012 (9). Wszyscy kredytodawcy oraz wszelkie reprezentujące ich osoby zobowiązane są do przestrzegania prawa Unii w kontaktach z konsumentami i organami krajowymi, aby zapewnić ochronę praw konsumentów. |
| --- | --- |

(19)

Niniejsza dyrektywa nie powinna wpływać na prawo Unii dotyczące współpracy sądowej w sprawach cywilnych, w szczególności na przepisy w zakresie prawa właściwego dla zobowiązań umownych i przepisy w zakresie jurysdykcji, w tym na stosowanie tych aktów i przepisów w indywidualnych przypadkach zgodnie z rozporządzeniami Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/2008 (8) i (UE) nr 1215/2012 (9). Wszyscy kredytodawcy oraz wszelkie reprezentujące ich osoby zobowiązane są do przestrzegania prawa Unii w kontaktach z konsumentami i organami krajowymi, aby zapewnić ochronę praw konsumentów.

| (20) | Podmioty obsługujące kredyty i nabywcy kredytów powinni zawsze działać w dobrej wierze, sprawiedliwie traktować kredytobiorców oraz szanować ich prywatność. Nie powinni nękać kredytobiorców ani udzielać im wprowadzających w błąd informacji. Przed pierwszą windykacją długu oraz na każde żądanie kredytobiorców powinni oni udzielić kredytobiorcom informacji dotyczących między innymi dokonanego przeniesienia, danych identyfikacyjnych i kontaktowych nabywcy kredytu i podmiotu obsługującego kredyty, jeżeli taki został wyznaczony, a także informacji na temat kwot należnych od kredytobiorcy oraz oświadczenie, że wszystkie odpowiednie przepisy prawa unijnego i krajowego nadal mają zastosowanie. |
| --- | --- |

(20)

Podmioty obsługujące kredyty i nabywcy kredytów powinni zawsze działać w dobrej wierze, sprawiedliwie traktować kredytobiorców oraz szanować ich prywatność. Nie powinni nękać kredytobiorców ani udzielać im wprowadzających w błąd informacji. Przed pierwszą windykacją długu oraz na każde żądanie kredytobiorców powinni oni udzielić kredytobiorcom informacji dotyczących między innymi dokonanego przeniesienia, danych identyfikacyjnych i kontaktowych nabywcy kredytu i podmiotu obsługującego kredyty, jeżeli taki został wyznaczony, a także informacji na temat kwot należnych od kredytobiorcy oraz oświadczenie, że wszystkie odpowiednie przepisy prawa unijnego i krajowego nadal mają zastosowanie.

| (21) | Ponadto niniejsza dyrektywa nie ogranicza zakresu stosowania unijnych przepisów dotyczących ochrony konsumentów a – w zakresie, w jakim nabywcy kredytów są kwalifikowani jako kredytodawcy zgodnie z dyrektywami Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE (10) i 2014/17/UE (11) – powinni oni podlegać szczególnym obowiązkom określonym odpowiednio w art. 20 dyrektywy 2008/48/WE oraz w art. 35 dyrektywy 2014/17/UE. Niniejsza dyrektywa pozostaje również bez uszczerbku dla ochrony konsumentów zagwarantowanej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/29/WE (12), która zakazuje nieuczciwych praktyk handlowych, w tym praktyk stosowanych podczas egzekwowania umowy, w przypadku gdy konsument jest wprowadzany w błąd co do jego praw lub obowiązków, lub jest poddawany nękaniu, przymusowi lub bezprawnemu naciskowi, w tym pod względem czasu, miejsca, charakteru lub uporczywości działań egzekucyjnych, stosowania gróźb lub obraźliwych sformułowań lub zachowań, czy też grożenia podjęciem jakichkolwiek działań niezgodnych z prawem. |
| --- | --- |

(21)

Ponadto niniejsza dyrektywa nie ogranicza zakresu stosowania unijnych przepisów dotyczących ochrony konsumentów a – w zakresie, w jakim nabywcy kredytów są kwalifikowani jako kredytodawcy zgodnie z dyrektywami Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE (10) i 2014/17/UE (11) – powinni oni podlegać szczególnym obowiązkom określonym odpowiednio w art. 20 dyrektywy 2008/48/WE oraz w art. 35 dyrektywy 2014/17/UE. Niniejsza dyrektywa pozostaje również bez uszczerbku dla ochrony konsumentów zagwarantowanej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/29/WE (12), która zakazuje nieuczciwych praktyk handlowych, w tym praktyk stosowanych podczas egzekwowania umowy, w przypadku gdy konsument jest wprowadzany w błąd co do jego praw lub obowiązków, lub jest poddawany nękaniu, przymusowi lub bezprawnemu naciskowi, w tym pod względem czasu, miejsca, charakteru lub uporczywości działań egzekucyjnych, stosowania gróźb lub obraźliwych sformułowań lub zachowań, czy też grożenia podjęciem jakichkolwiek działań niezgodnych z prawem.

| (22) | Art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej zapewnia prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy przez niezawisły i bezstronny sąd oraz możliwość korzystania z porady prawnej, obrony i reprezentacji przez prawnika. Może to mieć szczególne znaczenie dla pełnego i kompletnego zrozumienia wszystkich poruszanych kwestii i argumentów prawnych oraz dla zapewnienia kompleksowego przygotowania zastępstwa procesowego w sprawie będącej przedmiotem sporu. Kredytobiorcy, którzy nie posiadają wystarczających środków, powinni mieć możliwość skorzystania z pomocy prawnej, jeżeli jest to niezbędne do zapewnienia skutecznego dostępu do wymiaru sprawiedliwości oraz na warunkach określonych w mających zastosowanie przepisach krajowych. |
| --- | --- |

(22)

Art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej zapewnia prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy przez niezawisły i bezstronny sąd oraz możliwość korzystania z porady prawnej, obrony i reprezentacji przez prawnika. Może to mieć szczególne znaczenie dla pełnego i kompletnego zrozumienia wszystkich poruszanych kwestii i argumentów prawnych oraz dla zapewnienia kompleksowego przygotowania zastępstwa procesowego w sprawie będącej przedmiotem sporu. Kredytobiorcy, którzy nie posiadają wystarczających środków, powinni mieć możliwość skorzystania z pomocy prawnej, jeżeli jest to niezbędne do zapewnienia skutecznego dostępu do wymiaru sprawiedliwości oraz na warunkach określonych w mających zastosowanie przepisach krajowych.

| (23) | Unijne instytucje kredytowe podejmują działalność w zakresie obsługi kredytów w ramach swojej zwykłej działalności. Mają one takie same obowiązki zarówno w odniesieniu do umów o kredyt, które same sporządziły, jak i w odniesieniu do tych, które nabyły od innej instytucji kredytowej. Ponieważ podlegają one już regulacjom i nadzorowi, stosowanie niniejszej dyrektywy do ich działalności w zakresie obsługi kredytów lub nabywania kredytów oznaczałoby niepotrzebne powielanie kosztów zezwoleń i kosztów związanych z przestrzeganiem przepisów, a zatem nie są one objęte niniejszą dyrektywą. Niniejsza dyrektywa nie obejmuje też powierzania wykonywania czynności w zakresie obsługi kredytów stosowanego przez instytucje kredytowe na rzecz podmiotów obsługujących kredyty lub innych stron trzecich – zarówno w przypadku obsługiwanych, jak i nieobsługiwanych umów o kredyt – ponieważ instytucje kredytowe są już zobowiązane przestrzegać mających zastosowanie przepisów dotyczących powierzania wykonywania. Ponadto kredytodawcy, którzy nie są instytucjami kredytowymi, lecz mimo to podlegają nadzorowi ze strony właściwego organu państwa członkowskiego zgodnie z dyrektywą 2008/48/WE lub dyrektywą 2014/17/UE oraz podejmują działalność w zakresie obsługi kredytów udzielonych konsumentom w ramach swojej zwykłej działalności, nie są objęci niniejszą dyrektywą, gdy prowadzą w tym państwie członkowskim działalność w zakresie obsługi kredytów. Dodatkowo zakresem niniejszej dyrektywy nie powinni być też objęci zarządzający alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi, spółki zarządzające i spółki inwestycyjne (pod warunkiem że spółka inwestycyjna nie wyznaczyła spółki zarządzającej), które uzyskały zezwolenie lub zostały zarejestrowane na podstawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE (13) lub dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE (14). Istnieją ponadto zawody, które w ramach swojej działalności zawodowej podejmują działalność pomocniczą podobną do działalności w zakresie obsługi kredytu, a mianowicie notariusze, prawnicy i komornicy, którzy prowadzą swoją działalność zawodową zgodnie z prawem krajowym oraz zajmują się egzekwowaniem wiążących środków, a zatem państwa członkowskie powinny mieć możliwość wyłączenia tych zawodów ze stosowania niniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

(23)

Unijne instytucje kredytowe podejmują działalność w zakresie obsługi kredytów w ramach swojej zwykłej działalności. Mają one takie same obowiązki zarówno w odniesieniu do umów o kredyt, które same sporządziły, jak i w odniesieniu do tych, które nabyły od innej instytucji kredytowej. Ponieważ podlegają one już regulacjom i nadzorowi, stosowanie niniejszej dyrektywy do ich działalności w zakresie obsługi kredytów lub nabywania kredytów oznaczałoby niepotrzebne powielanie kosztów zezwoleń i kosztów związanych z przestrzeganiem przepisów, a zatem nie są one objęte niniejszą dyrektywą. Niniejsza dyrektywa nie obejmuje też powierzania wykonywania czynności w zakresie obsługi kredytów stosowanego przez instytucje kredytowe na rzecz podmiotów obsługujących kredyty lub innych stron trzecich – zarówno w przypadku obsługiwanych, jak i nieobsługiwanych umów o kredyt – ponieważ instytucje kredytowe są już zobowiązane przestrzegać mających zastosowanie przepisów dotyczących powierzania wykonywania. Ponadto kredytodawcy, którzy nie są instytucjami kredytowymi, lecz mimo to podlegają nadzorowi ze strony właściwego organu państwa członkowskiego zgodnie z dyrektywą 2008/48/WE lub dyrektywą 2014/17/UE oraz podejmują działalność w zakresie obsługi kredytów udzielonych konsumentom w ramach swojej zwykłej działalności, nie są objęci niniejszą dyrektywą, gdy prowadzą w tym państwie członkowskim działalność w zakresie obsługi kredytów. Dodatkowo zakresem niniejszej dyrektywy nie powinni być też objęci zarządzający alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi, spółki zarządzające i spółki inwestycyjne (pod warunkiem że spółka inwestycyjna nie wyznaczyła spółki zarządzającej), które uzyskały zezwolenie lub zostały zarejestrowane na podstawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE (13) lub dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE (14). Istnieją ponadto zawody, które w ramach swojej działalności zawodowej podejmują działalność pomocniczą podobną do działalności w zakresie obsługi kredytu, a mianowicie notariusze, prawnicy i komornicy, którzy prowadzą swoją działalność zawodową zgodnie z prawem krajowym oraz zajmują się egzekwowaniem wiążących środków, a zatem państwa członkowskie powinny mieć możliwość wyłączenia tych zawodów ze stosowania niniejszej dyrektywy.

| (24) | W celu umożliwienia istniejącym nabywcom kredytów i podmiotom obsługującym kredyty dostosowania się do wymogów przepisów krajowych transponujących niniejszą dyrektywę, a w szczególności w celu umożliwienia podmiotom obsługującym kredyty uzyskania zezwolenia, niniejsza dyrektywa pozwala podmiotom, które zgodnie z prawem krajowym prowadzą obecnie działalność w zakresie obsługi kredytów, na dalsze ich prowadzenie w swoim macierzystym państwie członkowskim przez sześć miesięcy po terminie transpozycji niniejszej dyrektywy. Po upływie tego sześciomiesięcznego okresu na rynku dozwolone powinno być działanie jedynie tych podmiotów obsługujących kredyty, które uzyskały zezwolenie na mocy przepisów krajowych transponujących niniejszą dyrektywę. |
| --- | --- |

(24)

W celu umożliwienia istniejącym nabywcom kredytów i podmiotom obsługującym kredyty dostosowania się do wymogów przepisów krajowych transponujących niniejszą dyrektywę, a w szczególności w celu umożliwienia podmiotom obsługującym kredyty uzyskania zezwolenia, niniejsza dyrektywa pozwala podmiotom, które zgodnie z prawem krajowym prowadzą obecnie działalność w zakresie obsługi kredytów, na dalsze ich prowadzenie w swoim macierzystym państwie członkowskim przez sześć miesięcy po terminie transpozycji niniejszej dyrektywy. Po upływie tego sześciomiesięcznego okresu na rynku dozwolone powinno być działanie jedynie tych podmiotów obsługujących kredyty, które uzyskały zezwolenie na mocy przepisów krajowych transponujących niniejszą dyrektywę.

| (25) | Państwa członkowskie, które posiadają już przepisy równoważne z przepisami niniejszej dyrektywy dotyczącymi działalności w zakresie obsługi kredytów lub bardziej od nich rygorystyczne, powinny móc przewidzieć w przepisach krajowych transponujących niniejszą dyrektywę możliwość automatycznego uznania istniejących podmiotów prowadzących działalność w zakresie obsługi kredytów za posiadające zezwolenie podmioty obsługujące kredyty. |
| --- | --- |

(25)

Państwa członkowskie, które posiadają już przepisy równoważne z przepisami niniejszej dyrektywy dotyczącymi działalności w zakresie obsługi kredytów lub bardziej od nich rygorystyczne, powinny móc przewidzieć w przepisach krajowych transponujących niniejszą dyrektywę możliwość automatycznego uznania istniejących podmiotów prowadzących działalność w zakresie obsługi kredytów za posiadające zezwolenie podmioty obsługujące kredyty.

| (26) | Udzielanie zezwolenia podmiotowi obsługującemu kredyty na prowadzenie działalności w zakresie obsługi kredytów w całej Unii powinno podlegać jednolitemu i zharmonizowanemu zbiorowi warunków, które powinny być w proporcjonalny sposób stosowane przez właściwe organy. |
| --- | --- |

(26)

Udzielanie zezwolenia podmiotowi obsługującemu kredyty na prowadzenie działalności w zakresie obsługi kredytów w całej Unii powinno podlegać jednolitemu i zharmonizowanemu zbiorowi warunków, które powinny być w proporcjonalny sposób stosowane przez właściwe organy.

| (27) | Aby uniknąć zmniejszenia ochrony kredytobiorcy, a także promować zaufanie, warunki przyznawania i utrzymywania zezwolenia na prowadzenie działalności jako podmiot obsługujący kredyty powinny zapewniać, aby podmioty obsługujące kredyty, osoby posiadające znaczny pakiet akcji w podmiocie obsługującym kredyty oraz osoby będące członkami jego zarządu lub organu wykonawczego, nie były notowane w rejestrach policyjnych w związku z, między innymi, przestępstwami przeciwko mieniu, przestępstwami związanymi z działalnością finansową, praniem pieniędzy i nadużyciami finansowymi lub przestępstwami przeciwko integralności cielesnej oraz nie były przedmiotem postępowania upadłościowego ani nie została ogłoszona ich upadłość w przeszłości, chyba że przywrócono im odpowiednie prawa zgodnie z prawem krajowym. Spełnienie wymogu, zgodnie z którym członkowie zarządu lub organu wykonawczego podmiotu obsługującego kredyty wykazują się przejrzystością, otwartością i gotowością do współpracy w swoich dotychczasowych kontaktach gospodarczych z organami nadzorczymi i regulacyjnymi, należy oceniać w oparciu o informacje dostępne właściwym organom lub znane im w chwili udzielania zezwolenia. Jeżeli nie są dostępne żadne informacje, nie ma wiedzy o jakichkolwiek informacjach lub nie było w przeszłości interakcji z organami nadzoru i regulacyjnymi w tym czasie, wymóg uważa się wówczas za spełniony. |
| --- | --- |

(27)

Aby uniknąć zmniejszenia ochrony kredytobiorcy, a także promować zaufanie, warunki przyznawania i utrzymywania zezwolenia na prowadzenie działalności jako podmiot obsługujący kredyty powinny zapewniać, aby podmioty obsługujące kredyty, osoby posiadające znaczny pakiet akcji w podmiocie obsługującym kredyty oraz osoby będące członkami jego zarządu lub organu wykonawczego, nie były notowane w rejestrach policyjnych w związku z, między innymi, przestępstwami przeciwko mieniu, przestępstwami związanymi z działalnością finansową, praniem pieniędzy i nadużyciami finansowymi lub przestępstwami przeciwko integralności cielesnej oraz nie były przedmiotem postępowania upadłościowego ani nie została ogłoszona ich upadłość w przeszłości, chyba że przywrócono im odpowiednie prawa zgodnie z prawem krajowym. Spełnienie wymogu, zgodnie z którym członkowie zarządu lub organu wykonawczego podmiotu obsługującego kredyty wykazują się przejrzystością, otwartością i gotowością do współpracy w swoich dotychczasowych kontaktach gospodarczych z organami nadzorczymi i regulacyjnymi, należy oceniać w oparciu o informacje dostępne właściwym organom lub znane im w chwili udzielania zezwolenia. Jeżeli nie są dostępne żadne informacje, nie ma wiedzy o jakichkolwiek informacjach lub nie było w przeszłości interakcji z organami nadzoru i regulacyjnymi w tym czasie, wymóg uważa się wówczas za spełniony.

| (28) | Państwa członkowskie powinny zapewnić, aby organ zarządzający podmiotu obsługującego kredyty, jako całość, posiadał odpowiednią wiedzę i doświadczenie w zakresie kompetentnego i odpowiedzialnego prowadzenia działalności, stosownie do rodzaju działalności, jaka ma być prowadzona. Określenie wymogów dotyczących dobrej reputacji oraz odpowiedniej wiedzy i doświadczenia należy do każdego z państw członkowskich, lecz nie powinno to przeszkadzać w swobodnym przepływie posiadających zezwolenie podmiotów obsługujących kredyty w Unii. EUNB powinien opracować w tym celu wytyczne, aby zmniejszyć ryzyko różniących się interpretacji wymogów dotyczących odpowiedniej wiedzy i wykształcenia. Ponadto w celu zapewnienia zgodności z zasadami ochrony dłużnika, a także z przepisami dotyczącymi ochrony danych osobowych, należy ustanowić – a następnie nadzorować – odpowiednie zasady zarządzania i mechanizmy kontroli wewnętrznej, a także odpowiednie procedury dla dokumentowania i rozpatrywania skarg. Dodatkowo podmioty obsługujące kredyty powinny wprowadzić odpowiednie procedury przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu, w przypadku gdy przepisy krajowe transponujące dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 (15) wyznaczają podmioty obsługujące kredyty jako podmioty zobowiązane do celu zapobiegania i przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu. Ponadto podmioty obsługujące kredyty powinny być zobowiązane do uczciwego działania, z należytym uwzględnieniem sytuacji finansowej kredytobiorców. W przypadku, gdy na poziomie krajowym dostępne są usługi doradztwa w zakresie zadłużenia ułatwiające spłatę zadłużenia, podmioty obsługujące kredyty powinny rozważyć skierowanie kredytobiorców do podmiotów świadczących takie usługi. |
| --- | --- |

(28)

Państwa członkowskie powinny zapewnić, aby organ zarządzający podmiotu obsługującego kredyty, jako całość, posiadał odpowiednią wiedzę i doświadczenie w zakresie kompetentnego i odpowiedzialnego prowadzenia działalności, stosownie do rodzaju działalności, jaka ma być prowadzona. Określenie wymogów dotyczących dobrej reputacji oraz odpowiedniej wiedzy i doświadczenia należy do każdego z państw członkowskich, lecz nie powinno to przeszkadzać w swobodnym przepływie posiadających zezwolenie podmiotów obsługujących kredyty w Unii. EUNB powinien opracować w tym celu wytyczne, aby zmniejszyć ryzyko różniących się interpretacji wymogów dotyczących odpowiedniej wiedzy i wykształcenia. Ponadto w celu zapewnienia zgodności z zasadami ochrony dłużnika, a także z przepisami dotyczącymi ochrony danych osobowych, należy ustanowić – a następnie nadzorować – odpowiednie zasady zarządzania i mechanizmy kontroli wewnętrznej, a także odpowiednie procedury dla dokumentowania i rozpatrywania skarg. Dodatkowo podmioty obsługujące kredyty powinny wprowadzić odpowiednie procedury przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu, w przypadku gdy przepisy krajowe transponujące dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 (15) wyznaczają podmioty obsługujące kredyty jako podmioty zobowiązane do celu zapobiegania i przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu. Ponadto podmioty obsługujące kredyty powinny być zobowiązane do uczciwego działania, z należytym uwzględnieniem sytuacji finansowej kredytobiorców. W przypadku, gdy na poziomie krajowym dostępne są usługi doradztwa w zakresie zadłużenia ułatwiające spłatę zadłużenia, podmioty obsługujące kredyty powinny rozważyć skierowanie kredytobiorców do podmiotów świadczących takie usługi.

| (29) | Państwa członkowskie powinny określić w prawie krajowym transponującym niniejszą dyrektywę, czy na ich terytorium dozwolone jest przyjmowanie i przechowywanie środków finansowych od kredytobiorców podczas prowadzenia działalności w zakresie obsługi kredytów. W przypadkach gdy przyjmowanie i przechowywanie środków finansowych od kredytobiorców jest dozwolone w danym państwie członkowskim, a podmioty obsługujące kredyty zamierzają to robić w ramach swojego modelu biznesowego, do tych podmiotów obsługujących kredyty powinny mieć zastosowanie dodatkowe wymogi w celu przeciwdziałania ryzyku, które może wystąpić w przypadkach niewypłacalności, a mianowicie rozdzielaniu rachunków i środków finansowych, a także w przypadkach uwolnienia się od odpowiedzialności przez kredytobiorcę. W przypadku gdy macierzyste państwo członkowskie podmiotu obsługującego kredyty zabrania podmiotom obsługującym kredyty przyjmowania i przechowywania środków finansowych od kredytobiorców, podmiot obsługujący kredyty nie może tego robić ani w macierzystym państwie członkowskim, ani w przyjmującym państwie członkowskim, nawet jeżeli przyjmujące państwo członkowskie zezwala na przyjmowanie i przechowywanie środków finansowych, właśnie dlatego, że podmiot obsługujący kredyty nie otrzymał zezwolenia w tym celu od macierzystego państwa członkowskiego. Natomiast w przypadku gdy macierzyste państwo członkowskie zezwala podmiotom obsługującym kredyty na przyjmowanie i przechowywanie środków finansowych od kredytobiorców oraz przewiduje w swoim prawie krajowym odpowiednie wymogi, podmiot obsługujący kredyty powinien mieć możliwość przyjmowania i przechowywania środków finansowych od kredytobiorców w swoim macierzystym państwie członkowskim, a także w każdym przyjmującym państwie członkowskim, które również zezwala na przyjmowanie i przechowywanie środków finansowych od kredytobiorców. |
| --- | --- |

(29)

Państwa członkowskie powinny określić w prawie krajowym transponującym niniejszą dyrektywę, czy na ich terytorium dozwolone jest przyjmowanie i przechowywanie środków finansowych od kredytobiorców podczas prowadzenia działalności w zakresie obsługi kredytów. W przypadkach gdy przyjmowanie i przechowywanie środków finansowych od kredytobiorców jest dozwolone w danym państwie członkowskim, a podmioty obsługujące kredyty zamierzają to robić w ramach swojego modelu biznesowego, do tych podmiotów obsługujących kredyty powinny mieć zastosowanie dodatkowe wymogi w celu przeciwdziałania ryzyku, które może wystąpić w przypadkach niewypłacalności, a mianowicie rozdzielaniu rachunków i środków finansowych, a także w przypadkach uwolnienia się od odpowiedzialności przez kredytobiorcę. W przypadku gdy macierzyste państwo członkowskie podmiotu obsługującego kredyty zabrania podmiotom obsługującym kredyty przyjmowania i przechowywania środków finansowych od kredytobiorców, podmiot obsługujący kredyty nie może tego robić ani w macierzystym państwie członkowskim, ani w przyjmującym państwie członkowskim, nawet jeżeli przyjmujące państwo członkowskie zezwala na przyjmowanie i przechowywanie środków finansowych, właśnie dlatego, że podmiot obsługujący kredyty nie otrzymał zezwolenia w tym celu od macierzystego państwa członkowskiego. Natomiast w przypadku gdy macierzyste państwo członkowskie zezwala podmiotom obsługującym kredyty na przyjmowanie i przechowywanie środków finansowych od kredytobiorców oraz przewiduje w swoim prawie krajowym odpowiednie wymogi, podmiot obsługujący kredyty powinien mieć możliwość przyjmowania i przechowywania środków finansowych od kredytobiorców w swoim macierzystym państwie członkowskim, a także w każdym przyjmującym państwie członkowskim, które również zezwala na przyjmowanie i przechowywanie środków finansowych od kredytobiorców.

| (30) | W celu uniknięcia długotrwałych procedur i niepewności niezbędne jest określenie wymogów dotyczących informacji, które muszą przedłożyć wnioskujący o zezwolenie na prowadzenie działalności jako podmiot obsługujący kredyty, a także rozsądnych terminów na wydanie zezwolenia oraz okoliczności uzasadniających cofnięcie zezwolenia. W przypadku gdy właściwe organy cofają zezwolenie udzielone podmiotowi obsługującemu kredyty, który prowadzi działalność w zakresie obsługi kredytów w innych państwach członkowskich, należy poinformować właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego, a także państwa członkowskiego, w którym kredyt został udzielony, w przypadku gdy jest to państwo członkowskie inne niż przyjmujące państwo członkowskie i macierzyste państwo członkowskie. Podobnie w macierzystym państwie członkowskim i przyjmującym państwie członkowskim należy ustanowić aktualny rejestr publiczny lub wykaz oraz udostępniać je publicznie na stronach internetowych właściwych organów, aby zapewnić przejrzystość w odniesieniu do liczby i tożsamości posiadających zezwolenie podmiotów obsługujących kredyty. |
| --- | --- |

(30)

W celu uniknięcia długotrwałych procedur i niepewności niezbędne jest określenie wymogów dotyczących informacji, które muszą przedłożyć wnioskujący o zezwolenie na prowadzenie działalności jako podmiot obsługujący kredyty, a także rozsądnych terminów na wydanie zezwolenia oraz okoliczności uzasadniających cofnięcie zezwolenia. W przypadku gdy właściwe organy cofają zezwolenie udzielone podmiotowi obsługującemu kredyty, który prowadzi działalność w zakresie obsługi kredytów w innych państwach członkowskich, należy poinformować właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego, a także państwa członkowskiego, w którym kredyt został udzielony, w przypadku gdy jest to państwo członkowskie inne niż przyjmujące państwo członkowskie i macierzyste państwo członkowskie. Podobnie w macierzystym państwie członkowskim i przyjmującym państwie członkowskim należy ustanowić aktualny rejestr publiczny lub wykaz oraz udostępniać je publicznie na stronach internetowych właściwych organów, aby zapewnić przejrzystość w odniesieniu do liczby i tożsamości posiadających zezwolenie podmiotów obsługujących kredyty.

| (31) | Stosunek umowny między podmiotem obsługującym kredyty a nabywcą kredytu oraz obowiązki podmiotu obsługującego kredyty wobec nabywcy kredytu nie powinny ulegać zmianie w wyniku powierzenia wykonywania działalności w zakresie świadczenia usług w zakresie obsługi kredytów na rzecz dostawców usług obsługi kredytów. Podmioty obsługujące kredyty powinny być odpowiedzialne za zapewnienie, aby powierzenie wykonywania ich działalności w zakresie obsługi kredytów dostawcom usług obsługi kredytów nie powodowało nadmiernego ryzyka operacyjnego ani nie prowadziło do nieprzestrzegania przez dostawcę usług obsługi kredytów jakichkolwiek unijnych lub krajowych wymogów prawnych, ani nie prowadziło do ograniczenia zdolności organu nadzoru regulacyjnego do wykonywania jego obowiązków i ochrony praw kredytobiorcy. |
| --- | --- |

(31)

Stosunek umowny między podmiotem obsługującym kredyty a nabywcą kredytu oraz obowiązki podmiotu obsługującego kredyty wobec nabywcy kredytu nie powinny ulegać zmianie w wyniku powierzenia wykonywania działalności w zakresie świadczenia usług w zakresie obsługi kredytów na rzecz dostawców usług obsługi kredytów. Podmioty obsługujące kredyty powinny być odpowiedzialne za zapewnienie, aby powierzenie wykonywania ich działalności w zakresie obsługi kredytów dostawcom usług obsługi kredytów nie powodowało nadmiernego ryzyka operacyjnego ani nie prowadziło do nieprzestrzegania przez dostawcę usług obsługi kredytów jakichkolwiek unijnych lub krajowych wymogów prawnych, ani nie prowadziło do ograniczenia zdolności organu nadzoru regulacyjnego do wykonywania jego obowiązków i ochrony praw kredytobiorcy.

| (32) | Gdy nabywca kredytu powierza zarządzanie i egzekwowanie umowy o kredyt podmiotowi obsługującemu kredyty, nabywca kredytu przekazuje swoje prawa i obowiązki, a także bezpośredni kontakt z kredytobiorcą podmiotowi obsługującemu kredyty, ponosząc jednocześnie w dalszym ciągu ostateczną odpowiedzialność. W związku z tym stosunek między nabywcą kredytu a podmiotem obsługującym kredyty powinien zostać jasno określony w pisemnej umowie o obsługę kredytów, a właściwe organy powinny mieć możliwość sprawdzenia, w jaki sposób taki stosunek został ustalony. Ponadto podmioty obsługujące kredyty powinny działać uczciwie i z należytym uwzględnieniem sytuacji finansowej kredytobiorców. W zakresie, w jakim nabywca kredytu sam nie obsługuje umów o kredyt, jakie nabył, państwa członkowskie powinny móc przewidzieć, że podmiot obsługujący kredyty i nabywca kredytu są zobowiązani do uzgodnienia w umowie o obsługę kredytów, że podmiot obsługujący kredyty powiadomi nabywcę kredytu przed powierzeniem wykonywania działalności w zakresie obsługi kredytów. |
| --- | --- |

(32)

Gdy nabywca kredytu powierza zarządzanie i egzekwowanie umowy o kredyt podmiotowi obsługującemu kredyty, nabywca kredytu przekazuje swoje prawa i obowiązki, a także bezpośredni kontakt z kredytobiorcą podmiotowi obsługującemu kredyty, ponosząc jednocześnie w dalszym ciągu ostateczną odpowiedzialność. W związku z tym stosunek między nabywcą kredytu a podmiotem obsługującym kredyty powinien zostać jasno określony w pisemnej umowie o obsługę kredytów, a właściwe organy powinny mieć możliwość sprawdzenia, w jaki sposób taki stosunek został ustalony. Ponadto podmioty obsługujące kredyty powinny działać uczciwie i z należytym uwzględnieniem sytuacji finansowej kredytobiorców. W zakresie, w jakim nabywca kredytu sam nie obsługuje umów o kredyt, jakie nabył, państwa członkowskie powinny móc przewidzieć, że podmiot obsługujący kredyty i nabywca kredytu są zobowiązani do uzgodnienia w umowie o obsługę kredytów, że podmiot obsługujący kredyty powiadomi nabywcę kredytu przed powierzeniem wykonywania działalności w zakresie obsługi kredytów.

| (33) | Aby zapewnić prawo podmiotu obsługującego kredyty do prowadzenia działalności transgranicznej oraz przewidzieć nadzór nad nimi, w niniejszej dyrektywie ustanawia się procedurę wykonywania prawa posiadającego zezwolenie podmiotu obsługującego kredyty do prowadzenia działalności transgranicznej. Komunikacja między właściwymi organami macierzystego państwa członkowskiego i przyjmującego państwa członkowskiego oraz z podmiotem obsługującym kredyty powinna przebiegać z zachowaniem rozsądnych terminów. Właściwe organy państwa członkowskiego, w którym kredyt został udzielony, również powinny otrzymywać informacje na temat działalności transgranicznej od właściwych organów macierzystego państwa członkowskiego. |
| --- | --- |

(33)

Aby zapewnić prawo podmiotu obsługującego kredyty do prowadzenia działalności transgranicznej oraz przewidzieć nadzór nad nimi, w niniejszej dyrektywie ustanawia się procedurę wykonywania prawa posiadającego zezwolenie podmiotu obsługującego kredyty do prowadzenia działalności transgranicznej. Komunikacja między właściwymi organami macierzystego państwa członkowskiego i przyjmującego państwa członkowskiego oraz z podmiotem obsługującym kredyty powinna przebiegać z zachowaniem rozsądnych terminów. Właściwe organy państwa członkowskiego, w którym kredyt został udzielony, również powinny otrzymywać informacje na temat działalności transgranicznej od właściwych organów macierzystego państwa członkowskiego.

| (34) | Podmiot obsługujący kredyty prowadzący działalność w przyjmującym państwie członkowskim powinien podlegać ograniczeniom i wymogom ustanowionym w prawie krajowym tego przyjmującego państwa członkowskiego zgodnie z niniejszą dyrektywą, w tym – w stosownych przypadkach – zakazowi przyjmowania i przechowywania środków finansowych od kredytobiorców, które to ograniczenia i wymogi nie są związane z innymi wymogami dotyczącymi zezwoleń dla podmiotów obsługujących kredyty. Jeżeli na mocy przepisów krajowych przyjmującego państwa członkowskiego transponujących niniejszą dyrektywę nałożone są dodatkowe wymogi dotyczące zezwolenia na prowadzenie działalności jako podmiot obsługujący kredyty, takie dodatkowe wymogi nie powinny mieć zastosowania do podmiotów obsługujących kredyty, które prowadzą transgraniczną działalność w zakresie obsługi kredytów w tym przyjmującym państwie członkowskim. |
| --- | --- |

(34)

Podmiot obsługujący kredyty prowadzący działalność w przyjmującym państwie członkowskim powinien podlegać ograniczeniom i wymogom ustanowionym w prawie krajowym tego przyjmującego państwa członkowskiego zgodnie z niniejszą dyrektywą, w tym – w stosownych przypadkach – zakazowi przyjmowania i przechowywania środków finansowych od kredytobiorców, które to ograniczenia i wymogi nie są związane z innymi wymogami dotyczącymi zezwoleń dla podmiotów obsługujących kredyty. Jeżeli na mocy przepisów krajowych przyjmującego państwa członkowskiego transponujących niniejszą dyrektywę nałożone są dodatkowe wymogi dotyczące zezwolenia na prowadzenie działalności jako podmiot obsługujący kredyty, takie dodatkowe wymogi nie powinny mieć zastosowania do podmiotów obsługujących kredyty, które prowadzą transgraniczną działalność w zakresie obsługi kredytów w tym przyjmującym państwie członkowskim.

| (35) | W celu zapewnienia skutecznego i efektywnego nadzoru nad podmiotami obsługującymi kredyty na poziomie transgranicznym należy utworzyć specjalne ramy na potrzeby współpracy między właściwymi organami macierzystego państwa członkowskiego i przyjmującego państwa członkowskiego oraz – w stosownych przypadkach – właściwymi organami państwa członkowskiego, w którym kredyt został udzielony. Ramy te powinny umożliwiać wymianę informacji, zapewniając jednocześnie ich poufność, zachowanie tajemnicy zawodowej, ochronę praw indywidualnych i handlowych, kontrole na miejscu i kontrole poza siedzibą podmiotu kontrolowanego, udzielanie wsparcia a także powiadamianie o wynikach kontroli i inspekcji oraz o wszelkich zastosowanych środkach. |
| --- | --- |

(35)

W celu zapewnienia skutecznego i efektywnego nadzoru nad podmiotami obsługującymi kredyty na poziomie transgranicznym należy utworzyć specjalne ramy na potrzeby współpracy między właściwymi organami macierzystego państwa członkowskiego i przyjmującego państwa członkowskiego oraz – w stosownych przypadkach – właściwymi organami państwa członkowskiego, w którym kredyt został udzielony. Ramy te powinny umożliwiać wymianę informacji, zapewniając jednocześnie ich poufność, zachowanie tajemnicy zawodowej, ochronę praw indywidualnych i handlowych, kontrole na miejscu i kontrole poza siedzibą podmiotu kontrolowanego, udzielanie wsparcia a także powiadamianie o wynikach kontroli i inspekcji oraz o wszelkich zastosowanych środkach.

| (36) | Istotnym warunkiem koniecznym do podjęcia działalności przez nabywców kredytów i podmioty obsługujące kredyty powinno być posiadanie przez nich możliwości dostępu do wszystkich istotnych informacji, w związku z czym państwa członkowskie powinny zapewnić taką możliwość, nie naruszając jednocześnie unijnych i krajowych przepisów dotyczących ochrony danych. W tym kontekście istotne jest, aby instytucje kredytowe przekazywały potencjalnym nabywcom kredytów szczegółowe informacje, które umożliwią im samodzielne oszacowanie wartości praw kredytodawcy wynikających z nieobsługiwanej umowy o kredyt lub samej nieobsługiwanej umowy o kredyt. Instytucje kredytowe powinny przekazywać te informacje tylko raz w trakcie tego procesu –na etapie początkowym albo na kolejnych etapach – jednakże w każdym przypadku przed zawarciem umowy o przeniesienie. Ten obowiązek przekazania informacji jest konieczny i uzasadniony, aby potencjalni nabywcy kredytu mogli dokonywać świadomych wyborów przed zawarciem transakcji, a zatem udostępnianie przez instytucje kredytowe danych osobowych kredytobiorców potencjalnym nabywcom kredytu jest uzasadnione. Takie informacje powinny być ściśle ograniczone do tego, co jest niezbędne, aby umożliwić potencjalnym nabywcom kredytów oszacowanie wartości praw kredytodawcy wynikających z nieobsługiwanej umowy o kredyt lub samej nieobsługiwanej umowy o kredyt oraz prawdopodobieństwa odzyskania wartości tej umowy. Państwa członkowskie powinny zapewnić, aby przekazywanie informacji potencjalnym nabywcom kredytów oraz ich późniejsze wykorzystywanie były zgodne z odpowiednimi unijnymi ramami ochrony danych. |
| --- | --- |

(36)

Istotnym warunkiem koniecznym do podjęcia działalności przez nabywców kredytów i podmioty obsługujące kredyty powinno być posiadanie przez nich możliwości dostępu do wszystkich istotnych informacji, w związku z czym państwa członkowskie powinny zapewnić taką możliwość, nie naruszając jednocześnie unijnych i krajowych przepisów dotyczących ochrony danych. W tym kontekście istotne jest, aby instytucje kredytowe przekazywały potencjalnym nabywcom kredytów szczegółowe informacje, które umożliwią im samodzielne oszacowanie wartości praw kredytodawcy wynikających z nieobsługiwanej umowy o kredyt lub samej nieobsługiwanej umowy o kredyt. Instytucje kredytowe powinny przekazywać te informacje tylko raz w trakcie tego procesu –na etapie początkowym albo na kolejnych etapach – jednakże w każdym przypadku przed zawarciem umowy o przeniesienie. Ten obowiązek przekazania informacji jest konieczny i uzasadniony, aby potencjalni nabywcy kredytu mogli dokonywać świadomych wyborów przed zawarciem transakcji, a zatem udostępnianie przez instytucje kredytowe danych osobowych kredytobiorców potencjalnym nabywcom kredytu jest uzasadnione. Takie informacje powinny być ściśle ograniczone do tego, co jest niezbędne, aby umożliwić potencjalnym nabywcom kredytów oszacowanie wartości praw kredytodawcy wynikających z nieobsługiwanej umowy o kredyt lub samej nieobsługiwanej umowy o kredyt oraz prawdopodobieństwa odzyskania wartości tej umowy. Państwa członkowskie powinny zapewnić, aby przekazywanie informacji potencjalnym nabywcom kredytów oraz ich późniejsze wykorzystywanie były zgodne z odpowiednimi unijnymi ramami ochrony danych.

| (37) | W przypadku gdy instytucja kredytowa przenosi nieobsługiwane umowy o kredyt, powinna być ona zobowiązana do poinformowania – dwa razy w roku – swojego właściwego organu oraz właściwych organów przyjmującego państwa członkowskiego co najmniej o zagregowanym saldzie należności przeniesionych portfeli kredytowych, a także o liczbie i wielkości zawartych w nim kredytów oraz o tym, czy przeniesienie uwzględnia umowy o kredyt zawarte z konsumentami. W odniesieniu do każdego portfela kredytowego przeniesionego w drodze pojedynczej transakcji przekazane informacje powinny obejmować identyfikator podmiotu prawnego (LEI) nabywcy kredytu lub w stosownych przypadkach jego przedstawiciela, lub – w przypadku braku takiego identyfikatora – tożsamość i adres nabywcy kredytu, a także, w stosownych przypadkach, jego przedstawiciela w Unii. Właściwe organy powinny mieć możliwość żądania, aby informacje te były przekazywane co kwartał, w każdym przypadku, gdy uznają to za konieczne, w tym ze względu na dużą liczbę transakcji w okresie kryzysu. Właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego powinny być zobowiązane do przekazania otrzymanych informacji organom właściwym do sprawowania nadzoru nad nabywcą kredytu. Takie wymogi w zakresie przejrzystości umożliwiają zharmonizowane i skuteczne monitorowanie przeniesienia umów o kredyt w Unii. Aby zapewnić zgodność z zasadą proporcjonalności, właściwe organy powinny – w celu uniknięcia powielania działań – uwzględnić informacje, do których uzyskały już dostęp w inny sposób, w szczególności informacje dotyczące instytucji kredytowych. Państwa członkowskie powinny zapewnić, aby odpowiedzialność za spełnienie wymogów powiadamiania właściwych organów o portfelu kredytowym po przeniesieniu takiego portfela do nabywcy kredytu spoczywała na podmiocie obsługującym kredyty. |
| --- | --- |

(37)

W przypadku gdy instytucja kredytowa przenosi nieobsługiwane umowy o kredyt, powinna być ona zobowiązana do poinformowania – dwa razy w roku – swojego właściwego organu oraz właściwych organów przyjmującego państwa członkowskiego co najmniej o zagregowanym saldzie należności przeniesionych portfeli kredytowych, a także o liczbie i wielkości zawartych w nim kredytów oraz o tym, czy przeniesienie uwzględnia umowy o kredyt zawarte z konsumentami. W odniesieniu do każdego portfela kredytowego przeniesionego w drodze pojedynczej transakcji przekazane informacje powinny obejmować identyfikator podmiotu prawnego (LEI) nabywcy kredytu lub w stosownych przypadkach jego przedstawiciela, lub – w przypadku braku takiego identyfikatora – tożsamość i adres nabywcy kredytu, a także, w stosownych przypadkach, jego przedstawiciela w Unii. Właściwe organy powinny mieć możliwość żądania, aby informacje te były przekazywane co kwartał, w każdym przypadku, gdy uznają to za konieczne, w tym ze względu na dużą liczbę transakcji w okresie kryzysu. Właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego powinny być zobowiązane do przekazania otrzymanych informacji organom właściwym do sprawowania nadzoru nad nabywcą kredytu. Takie wymogi w zakresie przejrzystości umożliwiają zharmonizowane i skuteczne monitorowanie przeniesienia umów o kredyt w Unii. Aby zapewnić zgodność z zasadą proporcjonalności, właściwe organy powinny – w celu uniknięcia powielania działań – uwzględnić informacje, do których uzyskały już dostęp w inny sposób, w szczególności informacje dotyczące instytucji kredytowych. Państwa członkowskie powinny zapewnić, aby odpowiedzialność za spełnienie wymogów powiadamiania właściwych organów o portfelu kredytowym po przeniesieniu takiego portfela do nabywcy kredytu spoczywała na podmiocie obsługującym kredyty.

| (38) | W Planie działania uznano, że infrastruktura instytucji kredytowych w zakresie danych zostałaby wzmocniona przez ujednolicenie i ustandaryzowanie danych dotyczących nieobsługiwanych umów o kredyt. EUNB opracował formularze dotyczące danych, obejmujące informacje na temat ekspozycji kredytowych w portfelu bankowym oraz umożliwiające potencjalnym nabywcom oszacowanie wartości umów o kredyt i przeprowadzenie ich analizy due diligence. Z jednej strony, stosowanie takich formularzy w odniesieniu do umów o kredyt zmniejszyłoby asymetrię informacyjną między potencjalnymi nabywcami a sprzedającymi umowy o kredyt i tym samym przyczyniłoby się do rozwoju funkcjonujących rynków wtórnych w Unii. Z drugiej jednak strony, w przypadku gdy takie formularze dotyczące danych są zbyt szczegółowe, mogą powodować nadmierne obciążenie instytucji kredytowych, nie przynosząc jakichkolwiek istotnych korzyści z informacyjnego punktu widzenia. EUNB powinien zatem dokonać przeglądu formularzy dotyczących danych z myślą o dalszym rozwijaniu ich w formie wykonawczych standardów technicznych dla instytucji kredytowych. Instytucje kredytowe powinny być zobowiązane do stosowania formularzy dotyczących danych w odniesieniu do przeniesień nieobsługiwanych umów o kredyt, w tym przeniesień do innych instytucji kredytowych. Obowiązek ten powinien mieć zastosowanie wyłącznie do przeniesień nieobsługiwanych umów o kredyt i nie obejmuje złożonych transakcji, w których nieobsługiwane umowy o kredyt stanowią część takiej transakcji, w tym sprzedaży oddziałów, sprzedaży linii biznesowych lub sprzedaży portfeli klientów, które nie są ograniczone do nieobsługiwanych umów o kredyt, oraz przeniesień stanowiących część bieżącej restrukturyzacji sprzedającej instytucji kredytowej w ramach postępowania upadłościowego, naprawczego lub likwidacyjnego. Aby zachować zgodność z zasadą proporcjonalności, te wymogi informacyjne powinny być stosowane do instytucji kredytowych w sposób proporcjonalny, z uwzględnieniem rodzaju i wielkości kredytów. Jednocześnie zakres obowiązku stosowania przez instytucje kredytowe formularzy dotyczących danych powinien uwzględniać datę zawarcia nieobsługiwanych umów o kredyt. Inni sprzedawcy umów o kredyt powinni mieć możliwość stosowania tych standardów, aby ułatwić wycenę sprzedawanych umów o kredyt. Ponadto w przypadku transakcji sekurytyzacji, gdy przewidziane są obowiązkowe formularze dotyczące przejrzystości, należy unikać wszelkiej podwójnej sprawozdawczości w związku z niniejszą dyrektywą. |
| --- | --- |

(38)

W Planie działania uznano, że infrastruktura instytucji kredytowych w zakresie danych zostałaby wzmocniona przez ujednolicenie i ustandaryzowanie danych dotyczących nieobsługiwanych umów o kredyt. EUNB opracował formularze dotyczące danych, obejmujące informacje na temat ekspozycji kredytowych w portfelu bankowym oraz umożliwiające potencjalnym nabywcom oszacowanie wartości umów o kredyt i przeprowadzenie ich analizy due diligence. Z jednej strony, stosowanie takich formularzy w odniesieniu do umów o kredyt zmniejszyłoby asymetrię informacyjną między potencjalnymi nabywcami a sprzedającymi umowy o kredyt i tym samym przyczyniłoby się do rozwoju funkcjonujących rynków wtórnych w Unii. Z drugiej jednak strony, w przypadku gdy takie formularze dotyczące danych są zbyt szczegółowe, mogą powodować nadmierne obciążenie instytucji kredytowych, nie przynosząc jakichkolwiek istotnych korzyści z informacyjnego punktu widzenia. EUNB powinien zatem dokonać przeglądu formularzy dotyczących danych z myślą o dalszym rozwijaniu ich w formie wykonawczych standardów technicznych dla instytucji kredytowych. Instytucje kredytowe powinny być zobowiązane do stosowania formularzy dotyczących danych w odniesieniu do przeniesień nieobsługiwanych umów o kredyt, w tym przeniesień do innych instytucji kredytowych. Obowiązek ten powinien mieć zastosowanie wyłącznie do przeniesień nieobsługiwanych umów o kredyt i nie obejmuje złożonych transakcji, w których nieobsługiwane umowy o kredyt stanowią część takiej transakcji, w tym sprzedaży oddziałów, sprzedaży linii biznesowych lub sprzedaży portfeli klientów, które nie są ograniczone do nieobsługiwanych umów o kredyt, oraz przeniesień stanowiących część bieżącej restrukturyzacji sprzedającej instytucji kredytowej w ramach postępowania upadłościowego, naprawczego lub likwidacyjnego. Aby zachować zgodność z zasadą proporcjonalności, te wymogi informacyjne powinny być stosowane do instytucji kredytowych w sposób proporcjonalny, z uwzględnieniem rodzaju i wielkości kredytów. Jednocześnie zakres obowiązku stosowania przez instytucje kredytowe formularzy dotyczących danych powinien uwzględniać datę zawarcia nieobsługiwanych umów o kredyt. Inni sprzedawcy umów o kredyt powinni mieć możliwość stosowania tych standardów, aby ułatwić wycenę sprzedawanych umów o kredyt. Ponadto w przypadku transakcji sekurytyzacji, gdy przewidziane są obowiązkowe formularze dotyczące przejrzystości, należy unikać wszelkiej podwójnej sprawozdawczości w związku z niniejszą dyrektywą.

| (39) | Komisja powinna być uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, opracowanych przez EUNB, w celu określenia formularzy, które mają być stosowane przez instytucje kredytowe do przekazywania informacji wymaganych na mocy niniejszej dyrektywy. Komisja powinna przyjmować te wykonawcze standardy techniczne w drodze aktów wykonawczych zgodnie z art. 291 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010. |
| --- | --- |

(39)

Komisja powinna być uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, opracowanych przez EUNB, w celu określenia formularzy, które mają być stosowane przez instytucje kredytowe do przekazywania informacji wymaganych na mocy niniejszej dyrektywy. Komisja powinna przyjmować te wykonawcze standardy techniczne w drodze aktów wykonawczych zgodnie z art. 291 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.

| (40) | Nabywcy kredytu nie tworzą nowego kredytu, lecz zamiast tego, jak przewidziano w niniejszej dyrektywie, nabywają wyłącznie istniejące nieobsługiwane umowy o kredyt na własne ryzyko, w związku z czym ich działanie nie wzbudza obaw związanych z zasadami ostrożnościowymi, a ich ewentualny wpływ na ryzyko systemowe jest marginalny. Nie ma zatem powodów, aby wobec nabywców kredytów stosować wymóg ubiegania się o zezwolenie, natomiast ważne jest, aby nadal miały zastosowanie unijne i krajowe przepisy dotyczące ochrony konsumentów, a kredytobiorcy nadal przysługiwały prawa wynikające z pierwotnej umowy o kredyt. |
| --- | --- |

(40)

Nabywcy kredytu nie tworzą nowego kredytu, lecz zamiast tego, jak przewidziano w niniejszej dyrektywie, nabywają wyłącznie istniejące nieobsługiwane umowy o kredyt na własne ryzyko, w związku z czym ich działanie nie wzbudza obaw związanych z zasadami ostrożnościowymi, a ich ewentualny wpływ na ryzyko systemowe jest marginalny. Nie ma zatem powodów, aby wobec nabywców kredytów stosować wymóg ubiegania się o zezwolenie, natomiast ważne jest, aby nadal miały zastosowanie unijne i krajowe przepisy dotyczące ochrony konsumentów, a kredytobiorcy nadal przysługiwały prawa wynikające z pierwotnej umowy o kredyt.

| (41) | Udział nabywców kredytów z państw trzecich mógłby utrudniać kredytobiorcom z Unii powoływanie się na prawa przysługujące im na mocy prawa Unii, a organom krajowym – nadzorowanie egzekwowania nieobsługiwanych umów o kredyt. Ponadto instytucje kredytowe mogłyby być niechętne przeniesieniu takich nieobsługiwanych umów o kredyt na nabywców kredytów z państw trzecich ze względu na wiążące się z tym ryzyko utraty reputacji. W zakresie, w jakim przedstawiciel pochodzącego z państwa trzeciego nabywcy kredytów udzielonych osobom fizycznym, w tym konsumentom i pracownikom niezależnym, lub kredytów udzielonych mikroprzedsiębiorstwom oraz małym i średnim przedsiębiorstwom (MŚP) nie jest instytucją kredytową lub jest instytucją niekredytową nadzorowaną przez właściwy organ państwa członkowskiego zgodnie z dyrektywą 2008/48/WE lub dyrektywą 2014/17/UE, lub podmiotem obsługującym kredyty posiadającym zezwolenie w Unii, przedstawiciel ten powinien wyznaczyć taki podmiot, aby zapewnić zachowanie tych samych standardów praw kredytobiorców po przeniesieniu nieobsługiwanej umowy o kredyt. |
| --- | --- |

(41)

Udział nabywców kredytów z państw trzecich mógłby utrudniać kredytobiorcom z Unii powoływanie się na prawa przysługujące im na mocy prawa Unii, a organom krajowym – nadzorowanie egzekwowania nieobsługiwanych umów o kredyt. Ponadto instytucje kredytowe mogłyby być niechętne przeniesieniu takich nieobsługiwanych umów o kredyt na nabywców kredytów z państw trzecich ze względu na wiążące się z tym ryzyko utraty reputacji. W zakresie, w jakim przedstawiciel pochodzącego z państwa trzeciego nabywcy kredytów udzielonych osobom fizycznym, w tym konsumentom i pracownikom niezależnym, lub kredytów udzielonych mikroprzedsiębiorstwom oraz małym i średnim przedsiębiorstwom (MŚP) nie jest instytucją kredytową lub jest instytucją niekredytową nadzorowaną przez właściwy organ państwa członkowskiego zgodnie z dyrektywą 2008/48/WE lub dyrektywą 2014/17/UE, lub podmiotem obsługującym kredyty posiadającym zezwolenie w Unii, przedstawiciel ten powinien wyznaczyć taki podmiot, aby zapewnić zachowanie tych samych standardów praw kredytobiorców po przeniesieniu nieobsługiwanej umowy o kredyt.

| (42) | Ponadto aby lepiej zapewnić zachowanie tych samych standardów praw konsumentów po przeniesieniu nieobsługiwanej umowy o kredyt, nabywca kredytu mający miejsce zamieszkania, lub siedzibę statutową, lub – w przypadku gdy na mocy swojego prawa krajowego nie posiada on siedziby statutowej – główne biuro w Unii, powinien być również zobowiązany do wyznaczenia instytucji kredytowej lub instytucji niekredytowej nadzorowanej przez właściwy organ państwa członkowskiego zgodnie z dyrektywą 2008/48/WE lub dyrektywą 2014/17/UE, lub podmiotu obsługującego kredyty, do prowadzenia działalności w zakresie obsługi kredytów w odniesieniu do nieobsługiwanych umów o kredyt zawartych z konsumentami. |
| --- | --- |

(42)

Ponadto aby lepiej zapewnić zachowanie tych samych standardów praw konsumentów po przeniesieniu nieobsługiwanej umowy o kredyt, nabywca kredytu mający miejsce zamieszkania, lub siedzibę statutową, lub – w przypadku gdy na mocy swojego prawa krajowego nie posiada on siedziby statutowej – główne biuro w Unii, powinien być również zobowiązany do wyznaczenia instytucji kredytowej lub instytucji niekredytowej nadzorowanej przez właściwy organ państwa członkowskiego zgodnie z dyrektywą 2008/48/WE lub dyrektywą 2014/17/UE, lub podmiotu obsługującego kredyty, do prowadzenia działalności w zakresie obsługi kredytów w odniesieniu do nieobsługiwanych umów o kredyt zawartych z konsumentami.

| (43) | Przyjmujące państwa członkowskie powinny mieć możliwość rozszerzenia obowiązku wyznaczenia podmiotu obsługującego kredyty w odniesieniu do innych umów o kredyt. W przypadkach gdy przeniesienie portfela kredytowego obejmuje zarówno umowy o kredyt zawarte z konsumentami, innymi osobami fizycznymi lub MŚP, w odniesieniu do których wymagane jest wyznaczenie instytucji kredytowej lub instytucji niekredytowej nadzorowanej przez właściwy organ państwa członkowskiego zgodnie z dyrektywą 2008/48/WE lub dyrektywą 2014/17/UE, lub podmiotu obsługującego kredyty, oraz obejmuje jednocześnie inne umowy o kredyt, w odniesieniu do których takie wyznaczenie nie jest wymagane, nabywca kredytu lub, w stosownych przypadkach, jego przedstawiciel powinien spełnić obowiązek wyznaczenia w odniesieniu do umów o kredyt zawartych z konsumentami, innymi osobami fizycznymi lub MŚP. Podmiot obsługujący kredyty oraz nabywca kredytu powinni przestrzegać mającego zastosowanie prawa unijnego i krajowego, a organom krajowym w poszczególnych państwach członkowskich należy nadać uprawnienia niezbędne do skutecznego nadzoru działalności prowadzonej przez takie podmioty. |
| --- | --- |

(43)

Przyjmujące państwa członkowskie powinny mieć możliwość rozszerzenia obowiązku wyznaczenia podmiotu obsługującego kredyty w odniesieniu do innych umów o kredyt. W przypadkach gdy przeniesienie portfela kredytowego obejmuje zarówno umowy o kredyt zawarte z konsumentami, innymi osobami fizycznymi lub MŚP, w odniesieniu do których wymagane jest wyznaczenie instytucji kredytowej lub instytucji niekredytowej nadzorowanej przez właściwy organ państwa członkowskiego zgodnie z dyrektywą 2008/48/WE lub dyrektywą 2014/17/UE, lub podmiotu obsługującego kredyty, oraz obejmuje jednocześnie inne umowy o kredyt, w odniesieniu do których takie wyznaczenie nie jest wymagane, nabywca kredytu lub, w stosownych przypadkach, jego przedstawiciel powinien spełnić obowiązek wyznaczenia w odniesieniu do umów o kredyt zawartych z konsumentami, innymi osobami fizycznymi lub MŚP. Podmiot obsługujący kredyty oraz nabywca kredytu powinni przestrzegać mającego zastosowanie prawa unijnego i krajowego, a organom krajowym w poszczególnych państwach członkowskich należy nadać uprawnienia niezbędne do skutecznego nadzoru działalności prowadzonej przez takie podmioty.

| (44) | W przypadku gdy nabywca kredytu lub jego przedstawiciel wyznaczony zgodnie z niniejszą dyrektywą zobowiązany jest do wyznaczenia podmiotu obsługującego kredyty, lub instytucji kredytowej lub instytucji niekredytowej nadzorowanej przez właściwy organ państwa członkowskiego zgodnie z dyrektywą 2008/48/WE lub dyrektywą 2014/17/UE, oraz podejmuje decyzję o samodzielnym zarządzaniu prawami i obowiązkami związanymi z prawami kredytodawcy wynikającymi z nieobsługiwanej umowy o kredyt, lub z samej nieobsługiwanej umowy o kredyt, uznaje się, że nabywca kredytu, lub jego przedstawiciel wyznaczony zgodnie z niniejszą dyrektywą, jest podmiotem obsługującym kredyty, a zatem powinien uzyskać zezwolenie na mocy niniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

(44)

W przypadku gdy nabywca kredytu lub jego przedstawiciel wyznaczony zgodnie z niniejszą dyrektywą zobowiązany jest do wyznaczenia podmiotu obsługującego kredyty, lub instytucji kredytowej lub instytucji niekredytowej nadzorowanej przez właściwy organ państwa członkowskiego zgodnie z dyrektywą 2008/48/WE lub dyrektywą 2014/17/UE, oraz podejmuje decyzję o samodzielnym zarządzaniu prawami i obowiązkami związanymi z prawami kredytodawcy wynikającymi z nieobsługiwanej umowy o kredyt, lub z samej nieobsługiwanej umowy o kredyt, uznaje się, że nabywca kredytu, lub jego przedstawiciel wyznaczony zgodnie z niniejszą dyrektywą, jest podmiotem obsługującym kredyty, a zatem powinien uzyskać zezwolenie na mocy niniejszej dyrektywy.

| (45) | Nabywcy kredytów korzystający z usług świadczonych przez podmioty obsługujące kredyty, lub instytucje kredytowe lub instytucje niekredytowe nadzorowane przez właściwy organ państwa członkowskiego zgodnie z dyrektywą 2008/48/WE lub dyrektywą 2014/17/UE, powinni poinformować o tym właściwe organy swojego macierzystego państwa członkowskiego, aby umożliwić odpowiednim właściwym organom wykonywanie ich uprawnień nadzorczych nad postępowaniem podmiotu obsługującego kredyt, lub instytucji kredytowej lub instytucji niekredytowej nadzorowanej przez właściwy organ państwa członkowskiego zgodnie z dyrektywą 2008/48/WE lub dyrektywą 2014/17/UE, względem kredytobiorcy. Nabywcy kredytów powinni również w odpowiednim czasie poinformować właściwe organy, których nadzorowi podlegają, jeżeli zaangażują inny podmiot obsługujący kredyty, instytucję kredytową lub instytucję niekredytową nadzorowaną przez właściwy organ państwa członkowskiego zgodnie z dyrektywą 2008/48/WE lub dyrektywą 2014/17/UE. |
| --- | --- |

(45)

Nabywcy kredytów korzystający z usług świadczonych przez podmioty obsługujące kredyty, lub instytucje kredytowe lub instytucje niekredytowe nadzorowane przez właściwy organ państwa członkowskiego zgodnie z dyrektywą 2008/48/WE lub dyrektywą 2014/17/UE, powinni poinformować o tym właściwe organy swojego macierzystego państwa członkowskiego, aby umożliwić odpowiednim właściwym organom wykonywanie ich uprawnień nadzorczych nad postępowaniem podmiotu obsługującego kredyt, lub instytucji kredytowej lub instytucji niekredytowej nadzorowanej przez właściwy organ państwa członkowskiego zgodnie z dyrektywą 2008/48/WE lub dyrektywą 2014/17/UE, względem kredytobiorcy. Nabywcy kredytów powinni również w odpowiednim czasie poinformować właściwe organy, których nadzorowi podlegają, jeżeli zaangażują inny podmiot obsługujący kredyty, instytucję kredytową lub instytucję niekredytową nadzorowaną przez właściwy organ państwa członkowskiego zgodnie z dyrektywą 2008/48/WE lub dyrektywą 2014/17/UE.

| (46) | Nabywcy kredytów, którzy bezpośrednio egzekwują nabytą umowę o kredyt, powinni przestrzegać w tym zakresie prawa właściwego dla umowy o kredyt, w tym przepisów dotyczących ochrony konsumentów mających zastosowanie do kredytobiorcy. Przepisy krajowe dotyczące w szczególności egzekwowania umów oraz ochrony konsumentów i prawa karnego nadal mają zastosowanie, a właściwe organy powinny zapewnić przestrzeganie przez nabywców kredytów tych przepisów na terytorium państw członkowskich. |
| --- | --- |

(46)

Nabywcy kredytów, którzy bezpośrednio egzekwują nabytą umowę o kredyt, powinni przestrzegać w tym zakresie prawa właściwego dla umowy o kredyt, w tym przepisów dotyczących ochrony konsumentów mających zastosowanie do kredytobiorcy. Przepisy krajowe dotyczące w szczególności egzekwowania umów oraz ochrony konsumentów i prawa karnego nadal mają zastosowanie, a właściwe organy powinny zapewnić przestrzeganie przez nabywców kredytów tych przepisów na terytorium państw członkowskich.

| (47) | Aby ułatwić egzekwowanie obowiązków określonych w niniejszej dyrektywie, w przypadku gdy nabywca kredytu nie ma miejsca zamieszkania, siedziby statutowej lub – w przypadku gdy na mocy swojego prawa krajowego nie posiada on siedziby statutowej – głównego biura w Unii, przepisy prawa krajowego transponujące niniejszą dyrektywę powinny przewidywać, że w przypadku przeniesienia umowy o kredyt nabywca kredytu z państwa trzeciego wyznacza przedstawiciela, który ma miejsce zamieszkania, siedzibę statutową lub – w przypadku gdy na mocy swojego prawa krajowego nie posiada on siedziby statutowej – główne biuro w Unii, upoważnionego do kontaktów z właściwymi organami oprócz lub zamiast nabywcy kredytu. Przedstawiciel ten odpowiada za spełnienie obowiązków nałożonych na nabywców kredytów niniejszą dyrektywą bez uszczerbku dla obowiązków nałożonych na podmioty obsługujące kredyty. Nabywcy kredytów przenoszący nieobsługiwane umowy o kredyt powinni – dwa razy w roku oraz w ujęciu zbiorczym – informować właściwy organ macierzystego państwa członkowskiego przynajmniej o zagregowanym saldzie należności przeniesionych portfeli kredytowych, a także o liczbie i wielkości zawartych w nim kredytów i o tym, czy przeniesienie uwzględnia umowy zawarte z konsumentami. W odniesieniu do każdego portfela przeniesionego w drodze pojedynczej transakcji przekazane informacje powinny obejmować identyfikator podmiotu prawnego (LEI) nabywcy kredytu lub w stosownych przypadkach jego przedstawiciela w Unii, a w przypadku braku takiego identyfikatora – tożsamość i adres nabywcy kredytu, a także, w stosownych przypadkach, jego przedstawiciela w Unii. Właściwe organy powinny mieć możliwość żądania, aby informacje te były przekazywane co kwartał, w każdym przypadku, gdy uznają to za niezbędne, w tym ze względu na dużą liczbę transakcji w okresie kryzysu. |
| --- | --- |

(47)

Aby ułatwić egzekwowanie obowiązków określonych w niniejszej dyrektywie, w przypadku gdy nabywca kredytu nie ma miejsca zamieszkania, siedziby statutowej lub – w przypadku gdy na mocy swojego prawa krajowego nie posiada on siedziby statutowej – głównego biura w Unii, przepisy prawa krajowego transponujące niniejszą dyrektywę powinny przewidywać, że w przypadku przeniesienia umowy o kredyt nabywca kredytu z państwa trzeciego wyznacza przedstawiciela, który ma miejsce zamieszkania, siedzibę statutową lub – w przypadku gdy na mocy swojego prawa krajowego nie posiada on siedziby statutowej – główne biuro w Unii, upoważnionego do kontaktów z właściwymi organami oprócz lub zamiast nabywcy kredytu. Przedstawiciel ten odpowiada za spełnienie obowiązków nałożonych na nabywców kredytów niniejszą dyrektywą bez uszczerbku dla obowiązków nałożonych na podmioty obsługujące kredyty. Nabywcy kredytów przenoszący nieobsługiwane umowy o kredyt powinni – dwa razy w roku oraz w ujęciu zbiorczym – informować właściwy organ macierzystego państwa członkowskiego przynajmniej o zagregowanym saldzie należności przeniesionych portfeli kredytowych, a także o liczbie i wielkości zawartych w nim kredytów i o tym, czy przeniesienie uwzględnia umowy zawarte z konsumentami. W odniesieniu do każdego portfela przeniesionego w drodze pojedynczej transakcji przekazane informacje powinny obejmować identyfikator podmiotu prawnego (LEI) nabywcy kredytu lub w stosownych przypadkach jego przedstawiciela w Unii, a w przypadku braku takiego identyfikatora – tożsamość i adres nabywcy kredytu, a także, w stosownych przypadkach, jego przedstawiciela w Unii. Właściwe organy powinny mieć możliwość żądania, aby informacje te były przekazywane co kwartał, w każdym przypadku, gdy uznają to za niezbędne, w tym ze względu na dużą liczbę transakcji w okresie kryzysu.

| (48) | Obecnie zatwierdzanie i nadzorowanie podmiotów obsługujących kredyty i nabywców kredytów w państwach członkowskich powierzone jest różnym organom, w związku z czym istotne jest, aby państwa członkowskie wyjaśniły ich rolę i nadały im odpowiednie uprawnienia, zwłaszcza że mogą występować sytuacje, w których takie organy mogłyby potrzebować sprawować nadzór nad podmiotami świadczącymi usługi w innych państwach członkowskich. Aby zapewnić skuteczny i proporcjonalny nadzór w całej Unii, państwa członkowskie powinny nadać właściwym organom uprawnienia niezbędne do wykonywania ich zadań wynikających z niniejszej dyrektywy, w tym uprawnienie do uzyskania niezbędnych informacji, badania możliwych naruszeń niniejszej dyrektywy, rozpatrywania skarg kredytobiorców, nakładania kar administracyjnych i stosowania środków naprawczych, w tym cofania zezwoleń. W przypadku stosowania tego rodzaju kar administracyjnych i środków naprawczych państwa członkowskie powinny zapewnić, aby właściwe organy stosowały je w sposób proporcjonalny oraz podawały uzasadnienie swoich decyzji, które ponadto powinny podlegać kontroli sądowej, w tym w przypadkach gdy właściwe organy nie podejmują działania w przewidzianych ramach czasowych. |
| --- | --- |

(48)

Obecnie zatwierdzanie i nadzorowanie podmiotów obsługujących kredyty i nabywców kredytów w państwach członkowskich powierzone jest różnym organom, w związku z czym istotne jest, aby państwa członkowskie wyjaśniły ich rolę i nadały im odpowiednie uprawnienia, zwłaszcza że mogą występować sytuacje, w których takie organy mogłyby potrzebować sprawować nadzór nad podmiotami świadczącymi usługi w innych państwach członkowskich. Aby zapewnić skuteczny i proporcjonalny nadzór w całej Unii, państwa członkowskie powinny nadać właściwym organom uprawnienia niezbędne do wykonywania ich zadań wynikających z niniejszej dyrektywy, w tym uprawnienie do uzyskania niezbędnych informacji, badania możliwych naruszeń niniejszej dyrektywy, rozpatrywania skarg kredytobiorców, nakładania kar administracyjnych i stosowania środków naprawczych, w tym cofania zezwoleń. W przypadku stosowania tego rodzaju kar administracyjnych i środków naprawczych państwa członkowskie powinny zapewnić, aby właściwe organy stosowały je w sposób proporcjonalny oraz podawały uzasadnienie swoich decyzji, które ponadto powinny podlegać kontroli sądowej, w tym w przypadkach gdy właściwe organy nie podejmują działania w przewidzianych ramach czasowych.

| (49) | Przepisy dotyczące naruszania niniejszej dyrektywy pozostają bez uszczerbku dla prawa państwa członkowskiego do interweniowania w przypadkach naruszeń prawa krajowego odnoszących się na przykład do ochrony konsumentów, praw kredytobiorców lub działalności przestępczej. W takich przypadkach właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego i państwa członkowskiego, w którym udzielono kredytu, są organami właściwymi do podejmowania decyzji, czy nastąpiło naruszenie prawa krajowego, a zatem ich uprawnienia nie są ograniczone niniejszą dyrektywą. |
| --- | --- |

(49)

Przepisy dotyczące naruszania niniejszej dyrektywy pozostają bez uszczerbku dla prawa państwa członkowskiego do interweniowania w przypadkach naruszeń prawa krajowego odnoszących się na przykład do ochrony konsumentów, praw kredytobiorców lub działalności przestępczej. W takich przypadkach właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego i państwa członkowskiego, w którym udzielono kredytu, są organami właściwymi do podejmowania decyzji, czy nastąpiło naruszenie prawa krajowego, a zatem ich uprawnienia nie są ograniczone niniejszą dyrektywą.

| (50) | Zważywszy, że efektywność rynków wtórnych kredytu w dużym stopniu będą zależały od dobrej reputacji zaangażowanych podmiotów, podmioty obsługujące kredyty powinny ustanowić skuteczny mechanizm na potrzeby rozpatrywania skarg wnoszonych przez kredytobiorców. Państwa członkowskie powinny zapewnić, aby organy właściwe w kwestii nadzoru nad nabywcami kredytów i podmiotami obsługującymi kredyty miały do dyspozycji skuteczne i łatwo dostępne procedury w zakresie rozpatrywania skarg wnoszonych przez kredytobiorców. |
| --- | --- |

(50)

Zważywszy, że efektywność rynków wtórnych kredytu w dużym stopniu będą zależały od dobrej reputacji zaangażowanych podmiotów, podmioty obsługujące kredyty powinny ustanowić skuteczny mechanizm na potrzeby rozpatrywania skarg wnoszonych przez kredytobiorców. Państwa członkowskie powinny zapewnić, aby organy właściwe w kwestii nadzoru nad nabywcami kredytów i podmiotami obsługującymi kredyty miały do dyspozycji skuteczne i łatwo dostępne procedury w zakresie rozpatrywania skarg wnoszonych przez kredytobiorców.

| (51) | Do przetwarzania danych osobowych do celów niniejszej dyrektywy zastosowanie mają rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (16) i (UE) 2018/1725 (17). W przypadku przetwarzania danych osobowych do celów niniejszej dyrektywy należy w szczególności określić dokładny cel takiego przetwarzania, odpowiednią podstawę prawną, spełnić odpowiednie wymogi dotyczące bezpieczeństwa ustanowione w rozporządzeniu (UE) 2016/679, a także przestrzegać zasad konieczności, proporcjonalności, celowości oraz przejrzystego i proporcjonalnego okresu zatrzymywania danych. Do tych celów preferowany jest ogólnobranżowy kodeks postępowania, zgodnie z art. 40 rozporządzenia (UE) 2016/679. Ponadto uwzględnienie ochrony danych osobowych już w fazie projektowania oraz domyślna ochrona danych powinny być wbudowane we wszystkie systemy przetwarzania danych opracowywane i stosowane w ramach niniejszej dyrektywy. Podobnie zgodność z przepisami dotyczącymi ochrony danych osobowych określonymi w rozporządzeniu (UE) 2016/679 oraz krajowymi przepisami dotyczącymi ochrony danych wdrażającymi prawo unijne należy zapewnić w przypadku współpracy administracyjnej właściwych organów państw członkowskich i wzajemnej pomocy udzielanej sobie przez te organy. |
| --- | --- |

(51)

Do przetwarzania danych osobowych do celów niniejszej dyrektywy zastosowanie mają rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (16) i (UE) 2018/1725 (17). W przypadku przetwarzania danych osobowych do celów niniejszej dyrektywy należy w szczególności określić dokładny cel takiego przetwarzania, odpowiednią podstawę prawną, spełnić odpowiednie wymogi dotyczące bezpieczeństwa ustanowione w rozporządzeniu (UE) 2016/679, a także przestrzegać zasad konieczności, proporcjonalności, celowości oraz przejrzystego i proporcjonalnego okresu zatrzymywania danych. Do tych celów preferowany jest ogólnobranżowy kodeks postępowania, zgodnie z art. 40 rozporządzenia (UE) 2016/679. Ponadto uwzględnienie ochrony danych osobowych już w fazie projektowania oraz domyślna ochrona danych powinny być wbudowane we wszystkie systemy przetwarzania danych opracowywane i stosowane w ramach niniejszej dyrektywy. Podobnie zgodność z przepisami dotyczącymi ochrony danych osobowych określonymi w rozporządzeniu (UE) 2016/679 oraz krajowymi przepisami dotyczącymi ochrony danych wdrażającymi prawo unijne należy zapewnić w przypadku współpracy administracyjnej właściwych organów państw członkowskich i wzajemnej pomocy udzielanej sobie przez te organy.

| (52) | Aby zapewnić wysoki poziom ochrony konsumentów, w prawie unijnym i krajowym przewidziano szereg praw i środków ochronnych związanych z umowami o kredyt udzielonych konsumentowi. Te prawa i środki ochronne mają zastosowanie w szczególności do negocjacji i zawarcia umowy o kredyt, stosowania nieuczciwych praktyk handlowych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów określonych w dyrektywie 2005/29/WE oraz do wykonania lub niewykonania umowy o kredyt. Dotyczy to zwłaszcza długoterminowych umów o kredyt konsumencki objętych zakresem dyrektywy 2014/17/UE, w odniesieniu do prawa konsumenta do pełnego lub częściowego wywiązania się z zobowiązań konsumenta na mocy umowy o kredyt przed wygaśnięciem tej umowy o kredyt lub prawa do bycia informowanym za pomocą europejskiego znormalizowanego arkusza informacyjnego, w stosownych przypadkach, o ewentualnym przeniesieniu umowy o kredyt na nabywcę kredytu. Prawa kredytobiorcy powinny również pozostać niezmienione, jeżeli przeniesienie umowy o kredyt między instytucją kredytową a nabywcą kredytu ma formę umowy nowacji. Co do zasady należy zapewnić, aby po przeniesieniu umowy o kredyt z instytucji kredytowej na nabywcę kredytu sytuacja kredytobiorcy nie uległa pogorszeniu. Niniejsza dyrektywa nie powinna uniemożliwiać państwom członkowskim stosowania bardziej rygorystycznych przepisów w celu ochrony kredytobiorców. |
| --- | --- |

(52)

Aby zapewnić wysoki poziom ochrony konsumentów, w prawie unijnym i krajowym przewidziano szereg praw i środków ochronnych związanych z umowami o kredyt udzielonych konsumentowi. Te prawa i środki ochronne mają zastosowanie w szczególności do negocjacji i zawarcia umowy o kredyt, stosowania nieuczciwych praktyk handlowych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów określonych w dyrektywie 2005/29/WE oraz do wykonania lub niewykonania umowy o kredyt. Dotyczy to zwłaszcza długoterminowych umów o kredyt konsumencki objętych zakresem dyrektywy 2014/17/UE, w odniesieniu do prawa konsumenta do pełnego lub częściowego wywiązania się z zobowiązań konsumenta na mocy umowy o kredyt przed wygaśnięciem tej umowy o kredyt lub prawa do bycia informowanym za pomocą europejskiego znormalizowanego arkusza informacyjnego, w stosownych przypadkach, o ewentualnym przeniesieniu umowy o kredyt na nabywcę kredytu. Prawa kredytobiorcy powinny również pozostać niezmienione, jeżeli przeniesienie umowy o kredyt między instytucją kredytową a nabywcą kredytu ma formę umowy nowacji. Co do zasady należy zapewnić, aby po przeniesieniu umowy o kredyt z instytucji kredytowej na nabywcę kredytu sytuacja kredytobiorcy nie uległa pogorszeniu. Niniejsza dyrektywa nie powinna uniemożliwiać państwom członkowskim stosowania bardziej rygorystycznych przepisów w celu ochrony kredytobiorców.

| (53) | Bez uszczerbku dla innych obowiązków przewidzianych w dyrektywach 2008/48/WE i 2014/17/UE, a także w celu zapewnienia wysokiego poziomu ochrony konsumentów, należy zmienić te dyrektywy w celu zapewnienia, aby konsumentowi przedstawiano – w odpowiednim czasie i przed wprowadzeniem jakichkolwiek zmian w warunkach umowy o kredyt – przejrzysty i pełny wykaz wszelkich takich zmian, terminy ich wdrożenia oraz niezbędne szczegółowe informacje, a także nazwę i adres organu krajowego, do którego konsument może wnieść skargę. |
| --- | --- |

(53)

Bez uszczerbku dla innych obowiązków przewidzianych w dyrektywach 2008/48/WE i 2014/17/UE, a także w celu zapewnienia wysokiego poziomu ochrony konsumentów, należy zmienić te dyrektywy w celu zapewnienia, aby konsumentowi przedstawiano – w odpowiednim czasie i przed wprowadzeniem jakichkolwiek zmian w warunkach umowy o kredyt – przejrzysty i pełny wykaz wszelkich takich zmian, terminy ich wdrożenia oraz niezbędne szczegółowe informacje, a także nazwę i adres organu krajowego, do którego konsument może wnieść skargę.

| (54) | Informacje dotyczące zmiany warunków umowy o kredyt na mocy dyrektyw 2008/48/WE i 2014/17/UE, wprowadzone zmianami określonymi w niniejszej dyrektywie, nie powinny wpływać na jakiekolwiek prawa konsumentów określone w dyrektywach 2008/48/WE i 2014/17/UE, w tym na prawa do informacji. |
| --- | --- |

(54)

Informacje dotyczące zmiany warunków umowy o kredyt na mocy dyrektyw 2008/48/WE i 2014/17/UE, wprowadzone zmianami określonymi w niniejszej dyrektywie, nie powinny wpływać na jakiekolwiek prawa konsumentów określone w dyrektywach 2008/48/WE i 2014/17/UE, w tym na prawa do informacji.

| (55) | Znaczenie, jakie prawodawca unijny przywiązuje do ochrony zapewnianej konsumentom w dyrektywie Rady 93/13/EWG (18) oraz w dyrektywach 2008/48/WE i 2014/17/UE oznacza, że przeniesienie praw kredytodawcy na mocy umowy o kredyt lub samej umowy o kredyt na nabywcę kredytu nie powinno w żaden sposób wpływać na poziom ochrony przyznanej konsumentowi przez prawo Unii. Nabywcy kredytów i podmioty obsługujące kredyty powinny zatem przestrzegać mających zastosowanie przepisów prawa Unii i prawa krajowego właściwego do pierwotnej umowy o kredyt, a kredytobiorca powinien zachować taki sam poziom ochrony, jaki przewidziano w mających zastosowanie przepisach prawa Unii i prawa krajowego lub określono zgodnie z unijnymi lub krajowymi normami kolizyjnymi. Państwa członkowskie powinny zapewnić, aby kredytobiorca nie był obciążany żadnymi kosztami związanymi z przeniesieniem umowy o kredyt innymi niż koszty już uwzględnione w tej umowie o kredyt. W odniesieniu do opłat nakładanych na konsumentów w przypadku niewykonania zobowiązań należy wprowadzić zmiany do dyrektywy 2008/48/WE wymagające od państw członkowskich przestrzegania tych samych zasad, co w dyrektywie 2014/17/UE w zakresie ustalania górnych limitów opłat i kar. |
| --- | --- |

(55)

Znaczenie, jakie prawodawca unijny przywiązuje do ochrony zapewnianej konsumentom w dyrektywie Rady 93/13/EWG (18) oraz w dyrektywach 2008/48/WE i 2014/17/UE oznacza, że przeniesienie praw kredytodawcy na mocy umowy o kredyt lub samej umowy o kredyt na nabywcę kredytu nie powinno w żaden sposób wpływać na poziom ochrony przyznanej konsumentowi przez prawo Unii. Nabywcy kredytów i podmioty obsługujące kredyty powinny zatem przestrzegać mających zastosowanie przepisów prawa Unii i prawa krajowego właściwego do pierwotnej umowy o kredyt, a kredytobiorca powinien zachować taki sam poziom ochrony, jaki przewidziano w mających zastosowanie przepisach prawa Unii i prawa krajowego lub określono zgodnie z unijnymi lub krajowymi normami kolizyjnymi. Państwa członkowskie powinny zapewnić, aby kredytobiorca nie był obciążany żadnymi kosztami związanymi z przeniesieniem umowy o kredyt innymi niż koszty już uwzględnione w tej umowie o kredyt. W odniesieniu do opłat nakładanych na konsumentów w przypadku niewykonania zobowiązań należy wprowadzić zmiany do dyrektywy 2008/48/WE wymagające od państw członkowskich przestrzegania tych samych zasad, co w dyrektywie 2014/17/UE w zakresie ustalania górnych limitów opłat i kar.

| (56) | W odniesieniu do konsumentów dyrektywy 2008/48/WE i 2014/17/UE powinny zostać zmienione niniejszą dyrektywą tak, aby stanowiły one, że państwa członkowskie powinny wymagać od kredytodawców posiadania odpowiednich polityk i procedur, tak aby podejmowali oni starania w celu zastosowania, w stosownych przypadkach, rozsądnych środków restrukturyzacyjnych przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego. Należy uwzględnić wytyczne EUNB z dnia 19 sierpnia 2015 r. dotyczące zaległości w spłacie i egzekucji z nieruchomości, wytyczne EUNB z dnia 31 października 2018 r. dotyczące zarządzania ekspozycjami nieobsługiwanymi i restrukturyzowanymi oraz wytyczne EBC dla banków w sprawie kredytów zagrożonych z marca 2017 r. Przy podejmowaniu decyzji, jakie środki restrukturyzacyjne podjąć, kredytodawcy powinni brać pod uwagę indywidualną sytuację konsumenta, interesy i prawa konsumenta oraz zdolność konsumenta do spłaty kredytu, w tym w szczególności, czy umowa o kredyt jest zabezpieczona nieruchomością mieszkalną, która jest głównym miejscem zamieszkania konsumenta. Środki restrukturyzacyjne powinny móc obejmować pewne ustępstwa na rzecz konsumenta, takie jak całkowite lub częściowe refinansowanie umowy o kredyt lub zmiana jej obowiązujących warunków, w tym między innymi przedłużenie jej okresu obowiązywania, zmiana rodzaju umowy o kredyt, odroczenie na pewien okres spłaty wszystkich lub części rat, zmiana oprocentowania, zaproponowanie wakacji kredytowych, częściowe spłaty, przewalutowanie, częściowe umorzenie i konsolidacja zadłużenia. Państwa członkowskie powinny dysponować odpowiednimi środkami restrukturyzacyjnymi na poziomie krajowym. Wykaz środków restrukturyzacyjnych przewidziany w niniejszej dyrektywie, będący częścią zmian w dyrektywach 2008/48/WE i 2014/17/UE, nie jest wyczerpujący, a zatem państwa członkowskie mogą przewidzieć dodatkowe środki. Podobnie państwa członkowskie mogą nie przewidywać konkretnego środka, jeżeli jest on przewidziany na poziomie krajowym, dopóki dostępna jest rozsądna liczba środków. W przypadku gdy po przeprowadzeniu postępowania egzekucyjnego zadłużenie wciąż pozostaje niespłacone, państwa członkowskie powinny zapewnić ochronę minimalnych warunków życia oraz wprowadzić środki ułatwiające spłatę długu, przy jednoczesnym uniknięciu długotrwałego nadmiernego zadłużenia. Przynajmniej w przypadku gdy cena uzyskiwana za nieruchomość mieszkalną wpływa na kwotę należną od konsumenta, państwa członkowskie powinny zachęcać kredytodawców do podjęcia rozsądnych kroków w celu uzyskania najkorzystniejszej ceny za nieruchomość mieszkalną stanowiącą przedmiot egzekucji w kontekście warunków rynkowych. Państwa członkowskie nie powinny uniemożliwiać stronom umowy o kredyt wyraźnego postanowienia, że przeniesienie zabezpieczenia na kredytodawcę wystarczy do spłaty kredytu, w szczególności gdy kredyt jest zabezpieczony nieruchomością będącą głównym miejscem zamieszkania konsumenta. |
| --- | --- |

(56)

W odniesieniu do konsumentów dyrektywy 2008/48/WE i 2014/17/UE powinny zostać zmienione niniejszą dyrektywą tak, aby stanowiły one, że państwa członkowskie powinny wymagać od kredytodawców posiadania odpowiednich polityk i procedur, tak aby podejmowali oni starania w celu zastosowania, w stosownych przypadkach, rozsądnych środków restrukturyzacyjnych przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego. Należy uwzględnić wytyczne EUNB z dnia 19 sierpnia 2015 r. dotyczące zaległości w spłacie i egzekucji z nieruchomości, wytyczne EUNB z dnia 31 października 2018 r. dotyczące zarządzania ekspozycjami nieobsługiwanymi i restrukturyzowanymi oraz wytyczne EBC dla banków w sprawie kredytów zagrożonych z marca 2017 r. Przy podejmowaniu decyzji, jakie środki restrukturyzacyjne podjąć, kredytodawcy powinni brać pod uwagę indywidualną sytuację konsumenta, interesy i prawa konsumenta oraz zdolność konsumenta do spłaty kredytu, w tym w szczególności, czy umowa o kredyt jest zabezpieczona nieruchomością mieszkalną, która jest głównym miejscem zamieszkania konsumenta. Środki restrukturyzacyjne powinny móc obejmować pewne ustępstwa na rzecz konsumenta, takie jak całkowite lub częściowe refinansowanie umowy o kredyt lub zmiana jej obowiązujących warunków, w tym między innymi przedłużenie jej okresu obowiązywania, zmiana rodzaju umowy o kredyt, odroczenie na pewien okres spłaty wszystkich lub części rat, zmiana oprocentowania, zaproponowanie wakacji kredytowych, częściowe spłaty, przewalutowanie, częściowe umorzenie i konsolidacja zadłużenia. Państwa członkowskie powinny dysponować odpowiednimi środkami restrukturyzacyjnymi na poziomie krajowym. Wykaz środków restrukturyzacyjnych przewidziany w niniejszej dyrektywie, będący częścią zmian w dyrektywach 2008/48/WE i 2014/17/UE, nie jest wyczerpujący, a zatem państwa członkowskie mogą przewidzieć dodatkowe środki. Podobnie państwa członkowskie mogą nie przewidywać konkretnego środka, jeżeli jest on przewidziany na poziomie krajowym, dopóki dostępna jest rozsądna liczba środków. W przypadku gdy po przeprowadzeniu postępowania egzekucyjnego zadłużenie wciąż pozostaje niespłacone, państwa członkowskie powinny zapewnić ochronę minimalnych warunków życia oraz wprowadzić środki ułatwiające spłatę długu, przy jednoczesnym uniknięciu długotrwałego nadmiernego zadłużenia. Przynajmniej w przypadku gdy cena uzyskiwana za nieruchomość mieszkalną wpływa na kwotę należną od konsumenta, państwa członkowskie powinny zachęcać kredytodawców do podjęcia rozsądnych kroków w celu uzyskania najkorzystniejszej ceny za nieruchomość mieszkalną stanowiącą przedmiot egzekucji w kontekście warunków rynkowych. Państwa członkowskie nie powinny uniemożliwiać stronom umowy o kredyt wyraźnego postanowienia, że przeniesienie zabezpieczenia na kredytodawcę wystarczy do spłaty kredytu, w szczególności gdy kredyt jest zabezpieczony nieruchomością będącą głównym miejscem zamieszkania konsumenta.

| (57) | W celu zapewnienia, aby poziom ochrony konsumenta nie zmienił się w sytuacji, w której prawa kredytodawcy wynikające z umowy o kredyt hipoteczny lub sama umowa o kredyt zostają przeniesione na osobę trzecią, należy wprowadzić zmianę do dyrektywy 2014/17/UE tak, aby stanowiła ona, że w przypadku przeniesienia kredytu objętego tą dyrektywą, konsument ma prawo powoływać się wobec nabywcy kredytu na wszelkie środki obrony, które przysługiwały konsumentowi względem pierwotnego kredytodawcy, oraz ma prawo do otrzymania informacji o przeniesieniu. |
| --- | --- |

(57)

W celu zapewnienia, aby poziom ochrony konsumenta nie zmienił się w sytuacji, w której prawa kredytodawcy wynikające z umowy o kredyt hipoteczny lub sama umowa o kredyt zostają przeniesione na osobę trzecią, należy wprowadzić zmianę do dyrektywy 2014/17/UE tak, aby stanowiła ona, że w przypadku przeniesienia kredytu objętego tą dyrektywą, konsument ma prawo powoływać się wobec nabywcy kredytu na wszelkie środki obrony, które przysługiwały konsumentowi względem pierwotnego kredytodawcy, oraz ma prawo do otrzymania informacji o przeniesieniu.

| (58) | Zgodnie ze wspólną deklaracją polityczną państw członkowskich i Komisji z dnia 28 września 2011 r. dotyczącą dokumentów wyjaśniających (19), państwa członkowskie zobowiązały się do złożenia, w uzasadnionych przypadkach, wraz z powiadomieniem o transpozycji, jednego lub większej liczby dokumentów wyjaśniających związki między elementami dyrektywy a odpowiadającymi im częściami krajowych instrumentów transpozycyjnych. W odniesieniu do niniejszej dyrektywy prawodawca unijny uznaje, że przekazanie takich dokumentów jest uzasadnione. |
| --- | --- |

(58)

Zgodnie ze wspólną deklaracją polityczną państw członkowskich i Komisji z dnia 28 września 2011 r. dotyczącą dokumentów wyjaśniających (19), państwa członkowskie zobowiązały się do złożenia, w uzasadnionych przypadkach, wraz z powiadomieniem o transpozycji, jednego lub większej liczby dokumentów wyjaśniających związki między elementami dyrektywy a odpowiadającymi im częściami krajowych instrumentów transpozycyjnych. W odniesieniu do niniejszej dyrektywy prawodawca unijny uznaje, że przekazanie takich dokumentów jest uzasadnione.

| (59) | Zgodnie z art. 42 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2018/1725 skonsultowano się z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych, który wydał opinię w dniu 24 stycznia 2019 r. |
| --- | --- |

(59)

Zgodnie z art. 42 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2018/1725 skonsultowano się z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych, który wydał opinię w dniu 24 stycznia 2019 r.

| (60) | Skuteczne funkcjonowanie niniejszej dyrektywy powinno zostać poddane przeglądowi przez Komisję w miarę postępów w tworzeniu wewnętrznego rynku wtórnego dla nieobsługiwanych umów o kredyt o wysokim poziomie ochrony konsumentów. Komisja jest odpowiednim organem do analizy konkretnych kwestii transgranicznych, których poszczególne państwa członkowskie nie są w stanie zidentyfikować lub prawidłowo rozwiązać, takich jak ryzyko prania pieniędzy i finansowania terroryzmu, które może pojawić się w związku z obsługą kredytów i działalnością nabywców kredytów, lub współpraca między właściwymi organami różnych państw członkowskich. Przegląd niniejszej dyrektywy przez Komisję powinien zatem również obejmować szczegółową ocenę ryzyka prania pieniędzy i finansowania terroryzmu, które wiąże się z działalnością podmiotów obsługujących kredyty i nabywców kredytów, oraz współpracę administracyjną między właściwymi organami. |
| --- | --- |

(60)

Skuteczne funkcjonowanie niniejszej dyrektywy powinno zostać poddane przeglądowi przez Komisję w miarę postępów w tworzeniu wewnętrznego rynku wtórnego dla nieobsługiwanych umów o kredyt o wysokim poziomie ochrony konsumentów. Komisja jest odpowiednim organem do analizy konkretnych kwestii transgranicznych, których poszczególne państwa członkowskie nie są w stanie zidentyfikować lub prawidłowo rozwiązać, takich jak ryzyko prania pieniędzy i finansowania terroryzmu, które może pojawić się w związku z obsługą kredytów i działalnością nabywców kredytów, lub współpraca między właściwymi organami różnych państw członkowskich. Przegląd niniejszej dyrektywy przez Komisję powinien zatem również obejmować szczegółową ocenę ryzyka prania pieniędzy i finansowania terroryzmu, które wiąże się z działalnością podmiotów obsługujących kredyty i nabywców kredytów, oraz współpracę administracyjną między właściwymi organami.

| (61) | Ponieważ cele niniejszej dyrektywy, a mianowicie przyspieszenie rozwoju rynków wtórnych nieobsługiwanych kredytów w Unii, przy jednoczesnym zapewnieniu dalszej wzmocnionej ochrony kredytobiorców, w szczególności konsumentów, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na ich rozmiary i skutki możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów, |
| --- | --- |

(61)

Ponieważ cele niniejszej dyrektywy, a mianowicie przyspieszenie rozwoju rynków wtórnych nieobsługiwanych kredytów w Unii, przy jednoczesnym zapewnieniu dalszej wzmocnionej ochrony kredytobiorców, w szczególności konsumentów, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na ich rozmiary i skutki możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

TYTUŁ I

PRZEDMIOT, ZAKRES STOSOWANIA I DEFINICJE

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsza dyrektywa ustanawia wspólne ramy i wymogi dotyczące:

| a) | podmiotów obsługujących kredyty, które realizują prawa kredytodawców wynikające z nieobsługiwanej umowy o kredyt, lub samą nieobsługiwaną umową o kredyt, sporządzoną przez instytucję kredytową z siedzibą w Unii i działają w imieniu nabywcy kredytu; |
| --- | --- |

a)

podmiotów obsługujących kredyty, które realizują prawa kredytodawców wynikające z nieobsługiwanej umowy o kredyt, lub samą nieobsługiwaną umową o kredyt, sporządzoną przez instytucję kredytową z siedzibą w Unii i działają w imieniu nabywcy kredytu;

| b) | nabywców kredytów nabywających prawa kredytodawcy wynikające z nieobsługiwanej umowy o kredyt, lub samą nieobsługiwaną umowę o kredyt, sporządzoną przez instytucję kredytową z siedzibą w Unii. |
| --- | --- |

b)

nabywców kredytów nabywających prawa kredytodawcy wynikające z nieobsługiwanej umowy o kredyt, lub samą nieobsługiwaną umowę o kredyt, sporządzoną przez instytucję kredytową z siedzibą w Unii.

Artykuł 2

Zakres stosowania

1.   Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do:

| a) | podmiotów obsługujących kredyty działających w imieniu nabywcy kredytu w odniesieniu do praw kredytodawcy wynikających z nieobsługiwanej umowy o kredyt, lub w odniesieniu do samej nieobsługiwanej umowy o kredyt, sporządzonej przez instytucję kredytową z siedzibą w Unii zgodnie z mającym zastosowanie prawem unijnym i krajowym; |
| --- | --- |

a)

podmiotów obsługujących kredyty działających w imieniu nabywcy kredytu w odniesieniu do praw kredytodawcy wynikających z nieobsługiwanej umowy o kredyt, lub w odniesieniu do samej nieobsługiwanej umowy o kredyt, sporządzonej przez instytucję kredytową z siedzibą w Unii zgodnie z mającym zastosowanie prawem unijnym i krajowym;

| b) | nabywców kredytów, którzy nabywają prawa kredytodawcy wynikające z nieobsługiwanej umowy o kredyt, lub samą nieobsługiwaną umowę o kredyt, sporządzoną przez instytucję kredytową z siedzibą w Unii zgodnie z mającym zastosowanie prawem unijnym i krajowym. |
| --- | --- |

b)

nabywców kredytów, którzy nabywają prawa kredytodawcy wynikające z nieobsługiwanej umowy o kredyt, lub samą nieobsługiwaną umowę o kredyt, sporządzoną przez instytucję kredytową z siedzibą w Unii zgodnie z mającym zastosowanie prawem unijnym i krajowym.

2.   W odniesieniu do umów o kredyt objętych zakresem stosowania niniejszej dyrektywy, niniejsza dyrektywa nie wpływa na zasady prawa umów ani na zasady prawa cywilnego określone w prawie krajowym w odniesieniu do przeniesienia praw kredytodawcy wynikających z umowy o kredyt, lub samej umowy o kredyt, ani na ochronę przyznaną konsumentom lub kredytobiorcom w szczególności na podstawie rozporządzeń (WE) nr 593/2008 i (UE) nr 1215/2012 oraz dyrektyw 93/13/EWG, 2008/48/WE, 2014/17/UE, a także przepisów krajowych transponujących te dyrektywy lub innych odpowiednich przepisów prawa unijnego i krajowego dotyczących ochrony konsumentów i praw kredytobiorców.

3.   Niniejsza dyrektywa nie wpływa na ograniczenia nałożone w przepisach krajowych państw członkowskich, które dotyczą przeniesienia praw kredytodawcy wynikających z nieobsługiwanej umowy o kredyt, lub samej nieobsługiwanej umowy o kredyt, która nie jest przeterminowana lub jest przeterminowana o mniej niż 90 dni, lub nie została rozwiązana zgodnie z krajowym prawem cywilnym.

4.   Niniejsza dyrektywa nie wpływa na wymogi zawarte w przepisach krajowych państw członkowskich dotyczące obsługi praw kredytodawcy wynikających z umowy o kredyt, lub samej umowy o kredyt, gdy nabywca kredytu jest jednostką specjalnego przeznaczenia do celów sekurytyzacji w rozumieniu art. 2 pkt 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2402 (20), o ile te przepisy krajowe:

| a) | nie wpływają na poziom ochrony konsumentów przewidziany w niniejszej dyrektywie; |
| --- | --- |

a)

nie wpływają na poziom ochrony konsumentów przewidziany w niniejszej dyrektywie;

| b) | zapewniają właściwym organom otrzymywanie niezbędnych informacji od podmiotów obsługujących kredyty. |
| --- | --- |

b)

zapewniają właściwym organom otrzymywanie niezbędnych informacji od podmiotów obsługujących kredyty.

5.   Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do:

| a) | obsługi praw kredytodawcy wynikających z umowy o kredyt, lub obsługi samej umowy o kredyt, prowadzonej przez:






  (i) | instytucję kredytową z siedzibą w Unii; |
| --- | --- | --- |

a)

obsługi praw kredytodawcy wynikających z umowy o kredyt, lub obsługi samej umowy o kredyt, prowadzonej przez:

(i)

instytucję kredytową z siedzibą w Unii;

| (ii) | zarządzającego alternatywnym funduszem inwestycyjnym (ZAFI), który uzyskał zezwolenie lub został zarejestrowany zgodnie z dyrektywą 2011/61/UE, lub spółkę zarządzającą lub inwestycyjną, która uzyskała zezwolenie zgodnie z dyrektywą 2009/65/WE, pod warunkiem że spółka inwestycyjna nie wyznaczyła na mocy tej dyrektywy spółki zarządzającej w imieniu zarządzanego przez nią funduszu; |
| --- | --- |

(ii)

zarządzającego alternatywnym funduszem inwestycyjnym (ZAFI), który uzyskał zezwolenie lub został zarejestrowany zgodnie z dyrektywą 2011/61/UE, lub spółkę zarządzającą lub inwestycyjną, która uzyskała zezwolenie zgodnie z dyrektywą 2009/65/WE, pod warunkiem że spółka inwestycyjna nie wyznaczyła na mocy tej dyrektywy spółki zarządzającej w imieniu zarządzanego przez nią funduszu;

| (iii) | instytucję niekredytową podlegającą nadzorowi właściwego organu państwa członkowskiego zgodnie z art. 20 dyrektywy 2008/48/WE lub art. 35 dyrektywy 2014/17/UE, gdy prowadzi działalność w tym państwie członkowskim; |
| --- | --- |

(iii)

instytucję niekredytową podlegającą nadzorowi właściwego organu państwa członkowskiego zgodnie z art. 20 dyrektywy 2008/48/WE lub art. 35 dyrektywy 2014/17/UE, gdy prowadzi działalność w tym państwie członkowskim;

| b) | obsługi praw kredytodawcy wynikających z umowy o kredyt, lub obsługi samej umowy o kredyt, która nie została sporządzona przez instytucję kredytową z siedzibą w Unii, z wyjątkiem sytuacji, w której prawa kredytodawcy wynikające z umowy o kredyt, lub sama umowa o kredyt, zostają zastąpione umową o kredyt sporządzoną przez taką instytucję kredytową; |
| --- | --- |

b)

obsługi praw kredytodawcy wynikających z umowy o kredyt, lub obsługi samej umowy o kredyt, która nie została sporządzona przez instytucję kredytową z siedzibą w Unii, z wyjątkiem sytuacji, w której prawa kredytodawcy wynikające z umowy o kredyt, lub sama umowa o kredyt, zostają zastąpione umową o kredyt sporządzoną przez taką instytucję kredytową;

| c) | nabycia praw kredytodawcy wynikających z nieobsługiwanej umowy o kredyt, lub nabycia samej nieobsługiwanej umowy o kredyt, przez instytucję kredytową z siedzibą w Unii; |
| --- | --- |

c)

nabycia praw kredytodawcy wynikających z nieobsługiwanej umowy o kredyt, lub nabycia samej nieobsługiwanej umowy o kredyt, przez instytucję kredytową z siedzibą w Unii;

| d) | przeniesienia praw kredytodawcy wynikających z umowy o kredyt, lub przeniesienia samej umowy o kredyt, które miało miejsce przed dniem, o którym mowa w art. 32 ust. 2 akapit pierwszy. |
| --- | --- |

d)

przeniesienia praw kredytodawcy wynikających z umowy o kredyt, lub przeniesienia samej umowy o kredyt, które miało miejsce przed dniem, o którym mowa w art. 32 ust. 2 akapit pierwszy.

6.   Państwa członkowskie mogą zwolnić ze stosowania niniejszej dyrektywy obsługę praw kredytodawcy wynikających z umowy o kredyt, lub obsługę samej umowy o kredyt, prowadzoną przez notariuszy i komorników zgodnie z definicją w prawie krajowym lub prawników zgodnie z definicją w art. 1 ust. 2 lit. a) dyrektywy 98/5/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (21), gdy wykonują oni działalność w zakresie obsługi kredytów w ramach swojej działalności zawodowej.

Artykuł 3

Definicje

Do celów niniejszej dyrektywy stosuje się następujące definicje:

| 1) | „instytucja kredytowa” oznacza instytucję kredytową zgodnie z definicją w art. 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

1)

„instytucja kredytowa” oznacza instytucję kredytową zgodnie z definicją w art. 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| 2) | „kredytodawca” oznacza instytucję kredytową, która udzieliła kredytu, lub nabywcę kredytu; |
| --- | --- |

2)

„kredytodawca” oznacza instytucję kredytową, która udzieliła kredytu, lub nabywcę kredytu;

| 3) | „kredytobiorca” oznacza osobę fizyczną lub prawną, która zawarła umowę o kredyt z instytucją kredytową, wraz z jej następcą prawnym lub cesjonariuszem; |
| --- | --- |

3)

„kredytobiorca” oznacza osobę fizyczną lub prawną, która zawarła umowę o kredyt z instytucją kredytową, wraz z jej następcą prawnym lub cesjonariuszem;

| 4) | „umowa o kredyt” oznacza pierwotnie sporządzoną, zmienioną lub zastąpioną umowę, na mocy której instytucja kredytowa udziela kredytu w formie płatności odroczonej, pożyczki lub innej podobnej formie finansowej; |
| --- | --- |

4)

„umowa o kredyt” oznacza pierwotnie sporządzoną, zmienioną lub zastąpioną umowę, na mocy której instytucja kredytowa udziela kredytu w formie płatności odroczonej, pożyczki lub innej podobnej formie finansowej;

| 5) | „umowa o obsługę kredytów” oznacza pisemną umowę zawartą między nabywcą kredytu a podmiotem obsługującym kredyty dotyczącą usług, które podmiot obsługujący kredyty ma świadczyć w imieniu nabywcy kredytu; |
| --- | --- |

5)

„umowa o obsługę kredytów” oznacza pisemną umowę zawartą między nabywcą kredytu a podmiotem obsługującym kredyty dotyczącą usług, które podmiot obsługujący kredyty ma świadczyć w imieniu nabywcy kredytu;

| 6) | „nabywca kredytu” oznacza dowolną osobę fizyczną lub prawną, inną niż instytucja kredytowa, która nabywa prawa kredytodawcy wynikające z nieobsługiwanej umowy o kredyt, lub samą nieobsługiwaną umowę o kredyt, w ramach wykonywanej przez siebie działalności handlowej, gospodarczej lub zawodowej, zgodnie z mającym zastosowanie prawem unijnym i krajowym; |
| --- | --- |

6)

„nabywca kredytu” oznacza dowolną osobę fizyczną lub prawną, inną niż instytucja kredytowa, która nabywa prawa kredytodawcy wynikające z nieobsługiwanej umowy o kredyt, lub samą nieobsługiwaną umowę o kredyt, w ramach wykonywanej przez siebie działalności handlowej, gospodarczej lub zawodowej, zgodnie z mającym zastosowanie prawem unijnym i krajowym;

| 7) | „dostawca usług obsługi kredytów” oznacza osobę trzecią, z której usług korzysta podmiot obsługujący kredyty w celu wykonywania wszelkiej działalności w zakresie obsługi kredytów; |
| --- | --- |

7)

„dostawca usług obsługi kredytów” oznacza osobę trzecią, z której usług korzysta podmiot obsługujący kredyty w celu wykonywania wszelkiej działalności w zakresie obsługi kredytów;

| 8) | „podmiot obsługujący kredyty” oznacza osobę prawną, która w ramach wykonywanej przez siebie działalności zarządza prawami i obowiązkami związanymi z prawami kredytodawcy wynikającymi z nieobsługiwanej umowy o kredyt, lub z samą nieobsługiwaną umową o kredyt, oraz egzekwuje te prawa lub obowiązki, w imieniu nabywcy kredytu, oraz wykonuje jedną lub większą liczbę działalności w zakresie obsługi kredytów; |
| --- | --- |

8)

„podmiot obsługujący kredyty” oznacza osobę prawną, która w ramach wykonywanej przez siebie działalności zarządza prawami i obowiązkami związanymi z prawami kredytodawcy wynikającymi z nieobsługiwanej umowy o kredyt, lub z samą nieobsługiwaną umową o kredyt, oraz egzekwuje te prawa lub obowiązki, w imieniu nabywcy kredytu, oraz wykonuje jedną lub większą liczbę działalności w zakresie obsługi kredytów;

| 9) | „działalność w zakresie obsługi kredytów” oznacza jedną lub większą liczbę następujących działalności:






  a) | pobieranie lub odzyskiwanie od kredytobiorcy, zgodnie z prawem krajowym, wszelkich należnych płatności związanych z prawami kredytodawcy wynikającymi z umowy kredytowej lub z samą umową kredytową; |
| --- | --- | --- |

9)

„działalność w zakresie obsługi kredytów” oznacza jedną lub większą liczbę następujących działalności:

a)

pobieranie lub odzyskiwanie od kredytobiorcy, zgodnie z prawem krajowym, wszelkich należnych płatności związanych z prawami kredytodawcy wynikającymi z umowy kredytowej lub z samą umową kredytową;

| b) | renegocjowanie z kredytobiorcą, zgodnie z prawem krajowym, wszelkich warunków związanych z prawami kredytodawcy wynikającymi z umowy o kredyt, lub z samą umową o kredyt, zgodnie z instrukcjami wydanymi przez nabywcę kredytu, w przypadku gdy podmiot obsługujący kredyty nie jest pośrednikiem kredytowym zgodnie z definicją w art. 3 lit. f) dyrektywy 2008/48/WE lub art. 4 pkt 5 dyrektywy 2014/17/UE; |
| --- | --- |

b)

renegocjowanie z kredytobiorcą, zgodnie z prawem krajowym, wszelkich warunków związanych z prawami kredytodawcy wynikającymi z umowy o kredyt, lub z samą umową o kredyt, zgodnie z instrukcjami wydanymi przez nabywcę kredytu, w przypadku gdy podmiot obsługujący kredyty nie jest pośrednikiem kredytowym zgodnie z definicją w art. 3 lit. f) dyrektywy 2008/48/WE lub art. 4 pkt 5 dyrektywy 2014/17/UE;

| c) | zarządzanie wszelkimi skargami dotyczącymi praw kredytodawcy wynikających z umowy o kredyt lub samej umowy o kredyt; |
| --- | --- |

c)

zarządzanie wszelkimi skargami dotyczącymi praw kredytodawcy wynikających z umowy o kredyt lub samej umowy o kredyt;

| d) | informowanie kredytobiorcy o wszelkich zmianach oprocentowania lub opłat, lub jakichkolwiek należności związanych z prawami kredytodawcy wynikającymi z umowy o kredyt lub z samą umową o kredyt; |
| --- | --- |

d)

informowanie kredytobiorcy o wszelkich zmianach oprocentowania lub opłat, lub jakichkolwiek należności związanych z prawami kredytodawcy wynikającymi z umowy o kredyt lub z samą umową o kredyt;

| 10) | „macierzyste państwo członkowskie” oznacza, w odniesieniu do podmiotu obsługującego kredyty, państwo członkowskie, w którym znajduje się jego siedziba statutowa lub, jeżeli na mocy swojego prawa krajowego nie posiada on siedziby statutowej, państwo członkowskie, w którym znajduje się jego główna siedziba, lub w odniesieniu do nabywcy kredytu, państwo członkowskie, w którym nabywca kredytu lub jego przedstawiciel ma miejsce zamieszkania, siedzibę statutową lub, w przypadku gdy na mocy swojego prawa krajowego nie posiada on siedziby statutowej, państwo członkowskie, w którym ma swoje główne biuro; |
| --- | --- |

10)

„macierzyste państwo członkowskie” oznacza, w odniesieniu do podmiotu obsługującego kredyty, państwo członkowskie, w którym znajduje się jego siedziba statutowa lub, jeżeli na mocy swojego prawa krajowego nie posiada on siedziby statutowej, państwo członkowskie, w którym znajduje się jego główna siedziba, lub w odniesieniu do nabywcy kredytu, państwo członkowskie, w którym nabywca kredytu lub jego przedstawiciel ma miejsce zamieszkania, siedzibę statutową lub, w przypadku gdy na mocy swojego prawa krajowego nie posiada on siedziby statutowej, państwo członkowskie, w którym ma swoje główne biuro;

| 11) | „przyjmujące państwo członkowskie” oznacza państwo członkowskie, inne niż macierzyste państwo członkowskie, w którym podmiot obsługujący kredyty ma oddział lub w którym prowadzi działalność w zakresie obsługi kredytów, a w każdym razie w którym kredytobiorca ma miejsce zamieszkania, siedzibę statutową lub, w przypadku gdy na mocy swojego prawa krajowego nie posiada on siedziby statutowej, państwo członkowskie, w którym ma swoje główne biuro; |
| --- | --- |

11)

„przyjmujące państwo członkowskie” oznacza państwo członkowskie, inne niż macierzyste państwo członkowskie, w którym podmiot obsługujący kredyty ma oddział lub w którym prowadzi działalność w zakresie obsługi kredytów, a w każdym razie w którym kredytobiorca ma miejsce zamieszkania, siedzibę statutową lub, w przypadku gdy na mocy swojego prawa krajowego nie posiada on siedziby statutowej, państwo członkowskie, w którym ma swoje główne biuro;

| 12) | „konsument” oznacza osobę fizyczną, która w ramach umów o kredyt objętych niniejszą dyrektywą działa w celach, które pozostają poza jej działalnością handlową, gospodarczą lub zawodową; |
| --- | --- |

12)

„konsument” oznacza osobę fizyczną, która w ramach umów o kredyt objętych niniejszą dyrektywą działa w celach, które pozostają poza jej działalnością handlową, gospodarczą lub zawodową;

| 13) | „nieobsługiwana umowa o kredyt” oznacza umowę o kredyt, która została sklasyfikowana jako ekspozycja nieobsługiwana zgodnie z art. 47a rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

13)

„nieobsługiwana umowa o kredyt” oznacza umowę o kredyt, która została sklasyfikowana jako ekspozycja nieobsługiwana zgodnie z art. 47a rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

TYTUŁ II

PODMIOTY OBSŁUGUJĄCE KREDYTY

ROZDZIAŁ I

Udzielanie zezwoleń podmiotom obsługującym kredyty

Artykuł 4

Wymogi ogólne

1.   Państwa członkowskie wymagają, aby podmiot obsługujący kredyty uzyskał zezwolenie w macierzystym państwie członkowskim, zanim rozpocznie prowadzenie działalności na jego terytorium, zgodnie z wymogami określonymi w przepisach krajowych transponujących niniejszą dyrektywę.

2.   Państwa członkowskie powierzają uprawnienia do udzielania zezwoleń, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, właściwym organom wyznaczonym zgodnie z art. 21 ust. 3.

Artykuł 5

Wymogi dotyczące udzielenia zezwolenia

1.   Bez uszczerbku dla art. 6 państwa członkowskie określają wymogi dotyczące udzielenia zezwolenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1, zgodnie z którymi:

| a) | wnioskodawca jest osobą prawną, o której mowa w art. 54 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, a jego statutowa siedziba lub, jeżeli na mocy swojego prawa krajowego nie posiada on statutowej siedziby, jego główne biuro, znajduje się w państwie członkowskim, w którym wnioskodawca ubiega się o zezwolenie; |
| --- | --- |

a)

wnioskodawca jest osobą prawną, o której mowa w art. 54 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, a jego statutowa siedziba lub, jeżeli na mocy swojego prawa krajowego nie posiada on statutowej siedziby, jego główne biuro, znajduje się w państwie członkowskim, w którym wnioskodawca ubiega się o zezwolenie;

| b) | członkowie zarządu lub organu wykonawczego wnioskodawcy cieszą się wystarczająco dobrą reputacją, co wykazuje się poprzez udowodnienie, że:






  (i) | nie są oni notowani w rejestrach policyjnych ani innych odpowiednikach krajowych w związku z odnośnymi poważnymi przestępstwami, w szczególności przestępstwami przeciwko mieniu, poważnymi przestępstwami związanymi z usługami i działalnością finansową, praniem pieniędzy, lichwą, oszustwami, przestępstwami podatkowymi, naruszeniem tajemnicy zawodowej lub integralności cielesnej, a także w związku z jakimikolwiek innymi przestępstwami na podstawie przepisów dotyczących spółek, upadłości, niewypłacalności lub ochrony konsumentów; |
| --- | --- | --- |

b)

członkowie zarządu lub organu wykonawczego wnioskodawcy cieszą się wystarczająco dobrą reputacją, co wykazuje się poprzez udowodnienie, że:

(i)

nie są oni notowani w rejestrach policyjnych ani innych odpowiednikach krajowych w związku z odnośnymi poważnymi przestępstwami, w szczególności przestępstwami przeciwko mieniu, poważnymi przestępstwami związanymi z usługami i działalnością finansową, praniem pieniędzy, lichwą, oszustwami, przestępstwami podatkowymi, naruszeniem tajemnicy zawodowej lub integralności cielesnej, a także w związku z jakimikolwiek innymi przestępstwami na podstawie przepisów dotyczących spółek, upadłości, niewypłacalności lub ochrony konsumentów;

| (ii) | łączne skutki drobnych incydentów nie rzutują na ich dobrą reputację; |
| --- | --- |

(ii)

łączne skutki drobnych incydentów nie rzutują na ich dobrą reputację;

| (iii) | w swoich wcześniejszych kontaktach służbowych z organami nadzorczymi i regulacyjnymi zawsze byli przejrzyści, otwarci i skłonni do współpracy; |
| --- | --- |

(iii)

w swoich wcześniejszych kontaktach służbowych z organami nadzorczymi i regulacyjnymi zawsze byli przejrzyści, otwarci i skłonni do współpracy;

| (iv) | nie są przedmiotem jakiegokolwiek postępowania upadłościowego ani nie została ogłoszona ich upadłość w przeszłości, chyba że przywrócono im odpowiednie prawa zgodnie z prawem krajowym; |
| --- | --- |

(iv)

nie są przedmiotem jakiegokolwiek postępowania upadłościowego ani nie została ogłoszona ich upadłość w przeszłości, chyba że przywrócono im odpowiednie prawa zgodnie z prawem krajowym;

| c) | zarząd lub organ wykonawczy wnioskodawcy posiada, jako całość, odpowiednią wiedzę i doświadczenie do prowadzenia działalności w kompetentny i odpowiedzialny sposób; |
| --- | --- |

c)

zarząd lub organ wykonawczy wnioskodawcy posiada, jako całość, odpowiednią wiedzę i doświadczenie do prowadzenia działalności w kompetentny i odpowiedzialny sposób;

| d) | osoby posiadające znaczny pakiet akcji wnioskodawcy w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 36 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 cieszą się wystarczająco dobrą reputacją, co wykazuje się poprzez spełnianie wymogów określonych w lit. b) ppkt (i) oraz (iv) niniejszego ustępu; |
| --- | --- |

d)

osoby posiadające znaczny pakiet akcji wnioskodawcy w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 36 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 cieszą się wystarczająco dobrą reputacją, co wykazuje się poprzez spełnianie wymogów określonych w lit. b) ppkt (i) oraz (iv) niniejszego ustępu;

| e) | wnioskodawca wprowadził solidne zasady zarządzania oraz odpowiednie mechanizmy kontroli wewnętrznej, w tym procedury zarządzania ryzykiem i procedury księgowe, które zapewniają poszanowanie praw kredytobiorcy oraz zgodność z przepisami regulującymi prawa kredytodawcy wynikające z umowy o kredyt, lub przepisami regulującymi samą umowę o kredyt, oraz z rozporządzeniem (UE) 2016/679; |
| --- | --- |

e)

wnioskodawca wprowadził solidne zasady zarządzania oraz odpowiednie mechanizmy kontroli wewnętrznej, w tym procedury zarządzania ryzykiem i procedury księgowe, które zapewniają poszanowanie praw kredytobiorcy oraz zgodność z przepisami regulującymi prawa kredytodawcy wynikające z umowy o kredyt, lub przepisami regulującymi samą umowę o kredyt, oraz z rozporządzeniem (UE) 2016/679;

| f) | wnioskodawca stosuje odpowiednią politykę zapewniającą zgodność z przepisami dotyczącymi ochrony kredytobiorców, oraz sprawiedliwe traktowanie kredytobiorców, z dołożeniem należytej staranności, w tym przez uwzględnianie ich sytuacji finansowej oraz, w miarę możliwości, konieczności skierowania takich kredytobiorców do służb doradztwa w zakresie zadłużenia lub służb socjalnych; |
| --- | --- |

f)

wnioskodawca stosuje odpowiednią politykę zapewniającą zgodność z przepisami dotyczącymi ochrony kredytobiorców, oraz sprawiedliwe traktowanie kredytobiorców, z dołożeniem należytej staranności, w tym przez uwzględnianie ich sytuacji finansowej oraz, w miarę możliwości, konieczności skierowania takich kredytobiorców do służb doradztwa w zakresie zadłużenia lub służb socjalnych;

| g) | wnioskodawca wprowadził odpowiednie, specjalne procedury wewnętrzne zapewniające dokumentowanie i rozpatrywanie skarg kredytobiorców; |
| --- | --- |

g)

wnioskodawca wprowadził odpowiednie, specjalne procedury wewnętrzne zapewniające dokumentowanie i rozpatrywanie skarg kredytobiorców;

| h) | wnioskodawca wprowadził odpowiednie procedury przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu w przypadku gdy przepisy krajowe transponujące dyrektywę (UE) 2015/849 wyznaczają podmioty obsługujące kredyty jako podmioty zobowiązane do celu zapobiegania i przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu; |
| --- | --- |

h)

wnioskodawca wprowadził odpowiednie procedury przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu w przypadku gdy przepisy krajowe transponujące dyrektywę (UE) 2015/849 wyznaczają podmioty obsługujące kredyty jako podmioty zobowiązane do celu zapobiegania i przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu;

| i) | na mocy mających zastosowanie przepisów prawa krajowego wnioskodawca podlega wymogom w zakresie sprawozdawczości oraz podawania informacji do wiadomości publicznej. |
| --- | --- |

i)

na mocy mających zastosowanie przepisów prawa krajowego wnioskodawca podlega wymogom w zakresie sprawozdawczości oraz podawania informacji do wiadomości publicznej.

2.   EUNB, po przeprowadzeniu konsultacji ze wszystkimi właściwymi zainteresowanymi stronami oraz uwzględnieniu wszystkich odnośnych interesów, wydaje wytyczne zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 dotyczące wymogów określonych w ust. 1 lit. c) niniejszego artykułu.

3.   Właściwe organy macierzystego państwa członkowskiego odmawiają udzielenia zezwolenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1, w przypadku gdy wnioskodawca nie spełnia wymogów określonych w ust. 1 niniejszego artykułu oraz, w stosownych przypadkach, w art. 6 ust. 2 lit. a).

Artykuł 6

Zdolność do przechowywania środków finansowych

1.   Państwa członkowskie ustalają, czy prowadząc działalność w zakresie obsługi kredytów na ich terytorium, podmioty obsługujące kredyty:

| a) | są uprawnione do otrzymywania i przechowywania środków finansowych od kredytobiorców w celu przekazania tych środków finansowych nabywcom kredytów; albo |
| --- | --- |

a)

są uprawnione do otrzymywania i przechowywania środków finansowych od kredytobiorców w celu przekazania tych środków finansowych nabywcom kredytów; albo

| b) | są objęte zakazem otrzymywania i przechowywania środków finansowych od kredytobiorców. |
| --- | --- |

b)

są objęte zakazem otrzymywania i przechowywania środków finansowych od kredytobiorców.

2.   W przypadku gdy podmioty obsługujące kredyty są uprawnione do otrzymywania i przechowywania środków finansowych od kredytobiorców zgodnie z ust. 1 lit. a), państwa członkowskie:

| a) | ustanawiają, oprócz wymogów dotyczących udzielania zezwolenia określonych w art. 5 ust. 1, wymóg posiadania przez wnioskodawcę odrębnego rachunku w instytucji kredytowej, na który mają być przekazywane i na którym mają być przechowywane wszystkie środki finansowe otrzymywane od kredytobiorców do czasu przekazania tych środków odpowiedniemu nabywcy kredytu, na warunkach uzgodnionych z nabywcą kredytu; |
| --- | --- |

a)

ustanawiają, oprócz wymogów dotyczących udzielania zezwolenia określonych w art. 5 ust. 1, wymóg posiadania przez wnioskodawcę odrębnego rachunku w instytucji kredytowej, na który mają być przekazywane i na którym mają być przechowywane wszystkie środki finansowe otrzymywane od kredytobiorców do czasu przekazania tych środków odpowiedniemu nabywcy kredytu, na warunkach uzgodnionych z nabywcą kredytu;

| b) | zapewniają ochronę tych środków finansowych zgodnie z prawem krajowym w interesie nabywców kredytów przed roszczeniami innych kredytodawców podmiotów obsługujących kredyty, w szczególności w przypadku niewypłacalności; |
| --- | --- |

b)

zapewniają ochronę tych środków finansowych zgodnie z prawem krajowym w interesie nabywców kredytów przed roszczeniami innych kredytodawców podmiotów obsługujących kredyty, w szczególności w przypadku niewypłacalności;

| c) | określają, że gdy kredytobiorca dokonuje płatności na rzecz podmiotu obsługującego kredyty w celu częściowego lub całkowitego zwrotu należnych kwot związanych z prawami kredytodawcy wynikającymi z nieobsługiwanej umowy o kredyt, lub z samą nieobsługiwaną umową o kredyt, płatność ta jest traktowana jako dokonana na rzecz nabywcy kredytu; |
| --- | --- |

c)

określają, że gdy kredytobiorca dokonuje płatności na rzecz podmiotu obsługującego kredyty w celu częściowego lub całkowitego zwrotu należnych kwot związanych z prawami kredytodawcy wynikającymi z nieobsługiwanej umowy o kredyt, lub z samą nieobsługiwaną umową o kredyt, płatność ta jest traktowana jako dokonana na rzecz nabywcy kredytu;

| d) | wymagają od podmiotu obsługującego kredyty, aby w każdym przypadku otrzymania przez niego środków finansowych od kredytobiorcy dostarczał on kredytobiorcy pokwitowanie lub potwierdzenie wygaśnięcia zobowiązania, w formie papierowej lub na innym trwałym nośniku, potwierdzające otrzymane kwoty. |
| --- | --- |

d)

wymagają od podmiotu obsługującego kredyty, aby w każdym przypadku otrzymania przez niego środków finansowych od kredytobiorcy dostarczał on kredytobiorcy pokwitowanie lub potwierdzenie wygaśnięcia zobowiązania, w formie papierowej lub na innym trwałym nośniku, potwierdzające otrzymane kwoty.

3.   W przypadku gdy podmiot obsługujący kredyty nie zamierza przyjmować i przechowywać środków finansowych od kredytobiorców w ramach swojego modelu biznesowego, informuje on o tym zamiarze w swoim wniosku o zezwolenie, o którym mowa w art. 4 ust. 1. W takich przypadkach wymogi ustanowione zgodnie z ust. 2 lit. a) niniejszego artykułu nie mają zastosowania.

Artykuł 7

Procedura udzielenia zezwolenia podmiotom obsługującym kredyty

1.   Państwa członkowskie ustanawiają procedurę udzielania zezwolenia podmiotom obsługującym kredyty, która umożliwia wnioskodawcy złożenie wniosku wraz ze wszystkimi informacjami niezbędnymi właściwemu organowi macierzystego państwa członkowskiego do sprawdzenia, czy wnioskodawca spełnia wszystkie warunki określone w przepisach krajowych transponujących art. 5 ust. 1 oraz, w stosownych przypadkach, w art. 6 ust. 2 lit. a).

2.   Do wniosku o udzielenie zezwolenia podmiotom obsługującym kredyty, o którym mowa w ust. 1, załącza się następujące informacje:

| a) | dowody potwierdzające status prawny wnioskodawcy oraz kopię jego aktu założycielskiego i statutu spółki; |
| --- | --- |

a)

dowody potwierdzające status prawny wnioskodawcy oraz kopię jego aktu założycielskiego i statutu spółki;

| b) | adres głównego biura lub siedziby statutowej wnioskodawcy; |
| --- | --- |

b)

adres głównego biura lub siedziby statutowej wnioskodawcy;

| c) | tożsamość członków zarządu lub organu wykonawczego wnioskodawcy oraz osób posiadających znaczny pakiet akcji wnioskodawcy w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 36 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

c)

tożsamość członków zarządu lub organu wykonawczego wnioskodawcy oraz osób posiadających znaczny pakiet akcji wnioskodawcy w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 36 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| d) | dowody potwierdzające, że wnioskodawca spełnia warunki określone w art. 5 ust. 1 lit. b) i c); |
| --- | --- |

d)

dowody potwierdzające, że wnioskodawca spełnia warunki określone w art. 5 ust. 1 lit. b) i c);

| e) | dowody potwierdzające, że osoby posiadające znaczny pakiet akcji w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 36 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 spełniają warunki określone w art. 5 ust. 1 lit. d) niniejszej dyrektywy; |
| --- | --- |

e)

dowody potwierdzające, że osoby posiadające znaczny pakiet akcji w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 36 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 spełniają warunki określone w art. 5 ust. 1 lit. d) niniejszej dyrektywy;

| f) | dowody potwierdzające istnienie zasad zarządzania i mechanizmów kontroli wewnętrznej, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. e); |
| --- | --- |

f)

dowody potwierdzające istnienie zasad zarządzania i mechanizmów kontroli wewnętrznej, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. e);

| g) | dowody potwierdzające istnienie polityki, o której mowa w art. 5 ust. 1 lit. f); |
| --- | --- |

g)

dowody potwierdzające istnienie polityki, o której mowa w art. 5 ust. 1 lit. f);

| h) | dowody potwierdzające istnienie procedur wewnętrznych, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. g); |
| --- | --- |

h)

dowody potwierdzające istnienie procedur wewnętrznych, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. g);

| i) | dowody potwierdzające istnienie procedur, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. h); |
| --- | --- |

i)

dowody potwierdzające istnienie procedur, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. h);

| j) | w stosownych przypadkach, dowody potwierdzające istnienie odrębnego rachunku w instytucji kredytowej, jak przewidziano w art. 6 ust. 2 lit. a); |
| --- | --- |

j)

w stosownych przypadkach, dowody potwierdzające istnienie odrębnego rachunku w instytucji kredytowej, jak przewidziano w art. 6 ust. 2 lit. a);

| k) | każdą umowę powierzenia wykonywania, o której mowa w art. 12 ust. 1. |
| --- | --- |

k)

każdą umowę powierzenia wykonywania, o której mowa w art. 12 ust. 1.

3.   Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy macierzystego państwa członkowskiego w terminie 45 dni od otrzymania wniosku o udzielenie zezwolenia oceniały, czy wniosek jest kompletny.

4.   Państwa członkowskie zapewniają, aby w terminie 90 dni od otrzymania kompletnego wniosku lub, jeżeli wniosek zostanie uznany za niekompletny, od otrzymania wymaganych informacji, właściwe organy macierzystego państwa członkowskiego powiadomiły wnioskodawcę, czy zezwolenie zostało udzielone czy też odmówiono jego udzielenia, oraz podały powody odmowy.

5.   Państwa członkowskie zapewniają, aby wnioskodawcy przysługiwało prawo odwołania się do sądu, w przypadkach gdy właściwe organy macierzystego państwa członkowskiego podejmą decyzję odmowną w sprawie wniosku o udzielenie zezwolenia zgodnie z art. 5 ust. 3, a także w przypadkach gdy w terminie przewidzianym w ust. 4 niniejszego artykułu właściwe organy nie podejmą żadnej decyzji w sprawie wniosku.

Artykuł 8

Cofnięcie zezwolenia

1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy macierzystego państwa członkowskiego posiadały niezbędne uprawnienia nadzorcze oraz uprawnienia w zakresie prowadzenia dochodzeń i uprawnienia w zakresie nakładania sankcji, zgodnie z art. 22, aby cofnąć zezwolenie udzielone podmiotowi obsługującemu kredyty, w przypadku gdy którekolwiek z poniższych ma zastosowanie do podmiotu obsługującego kredyty:

| a) | nie skorzystał z zezwolenia w ciągu 12 miesięcy od jego udzielenia; |
| --- | --- |

a)

nie skorzystał z zezwolenia w ciągu 12 miesięcy od jego udzielenia;

| b) | wyraźnie zrzekł się zezwolenia; |
| --- | --- |

b)

wyraźnie zrzekł się zezwolenia;

| c) | zaprzestał prowadzenia działalności podmiotu obsługującego kredyty przez okres dłuższy niż 12 miesięcy; |
| --- | --- |

c)

zaprzestał prowadzenia działalności podmiotu obsługującego kredyty przez okres dłuższy niż 12 miesięcy;

| d) | uzyskał zezwolenie za pomocą złożenia fałszywych oświadczeń lub w jakikolwiek inny sposób sprzeczny z prawem; |
| --- | --- |

d)

uzyskał zezwolenie za pomocą złożenia fałszywych oświadczeń lub w jakikolwiek inny sposób sprzeczny z prawem;

| e) | nie spełnia już wymogów niezbędnych do udzielenia zezwolenia na prowadzenie działalności jako podmiot obsługujący kredyty określonych w art. 5 ust. 1 oraz, w stosownych przypadkach, w art. 6 ust. 2 lit. a); |
| --- | --- |

e)

nie spełnia już wymogów niezbędnych do udzielenia zezwolenia na prowadzenie działalności jako podmiot obsługujący kredyty określonych w art. 5 ust. 1 oraz, w stosownych przypadkach, w art. 6 ust. 2 lit. a);

| f) | dopuścił się poważnego naruszenia mających zastosowanie przepisów, w tym przepisów prawa krajowego transponujących niniejszą dyrektywę, lub innych przepisów dotyczących ochrony konsumentów, w tym mających zastosowanie przepisów przyjmującego państwa członkowskiego i państwa członkowskiego, w którym kredyt został udzielony. |
| --- | --- |

f)

dopuścił się poważnego naruszenia mających zastosowanie przepisów, w tym przepisów prawa krajowego transponujących niniejszą dyrektywę, lub innych przepisów dotyczących ochrony konsumentów, w tym mających zastosowanie przepisów przyjmującego państwa członkowskiego i państwa członkowskiego, w którym kredyt został udzielony.

2.   W przypadku cofnięcia zezwolenia zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy macierzystego państwa członkowskiego natychmiast poinformowały właściwe organy w przyjmującym państwie członkowskim w przypadkach, gdy podmiot obsługujący kredyty świadczy usługi zgodnie z art. 13, a także właściwe organy państwa członkowskiego, w którym został udzielony kredyt, jeżeli jest ono inne niż przyjmujące państwo członkowskie i macierzyste państwo członkowskie.

Artykuł 9

Wykaz lub rejestr posiadających zezwolenie podmiotów obsługujących kredyty

1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy ustanowiły i prowadziły co najmniej wykaz lub, jeśli okaże się to bardziej odpowiednie, krajowy rejestr wszystkich podmiotów obsługujących kredyty posiadających zezwolenie na świadczenie usług na ich terytorium, w tym podmiotów obsługujących kredyty świadczących usługi zgodnie z art. 13 niniejszej dyrektywy.

EUNB opracowuje wytyczne zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, w zakresie sporządzania i prowadzenia takich wykazów lub rejestrów oraz określenia zawartych w nich rodzajów informacji w celu zagwarantowania równych warunków konkurencji w całej Unii oraz przejrzystości dla nabywców kredytów i dla kredytobiorców.

2.   Wykaz lub rejestr, o których mowa w ust. 1, jest udostępniany publicznie w internecie na stronie właściwych organów oraz systematycznie aktualizowany.

3.   W przypadku cofnięcia zezwolenia zgodnie z art. 8 właściwe organy niezwłocznie aktualizują wykaz lub rejestr, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu.

Artykuł 10

Stosunek z kredytobiorcą, zawiadomienia o przeniesieniu i późniejsze zawiadomienia

1.   Państwa członkowskie wymagają, aby w swoich stosunkach z kredytobiorcami nabywcy kredytów i podmioty obsługujące kredyty:

| a) | działali w dobrej wierze, uczciwie i profesjonalnie; |
| --- | --- |

a)

działali w dobrej wierze, uczciwie i profesjonalnie;

| b) | przekazywali kredytobiorcom informacje, które nie wprowadzają w błąd, nie są niejasne ani fałszywe; |
| --- | --- |

b)

przekazywali kredytobiorcom informacje, które nie wprowadzają w błąd, nie są niejasne ani fałszywe;

| c) | szanowali i chronili dane osobowe i prywatność kredytobiorców; |
| --- | --- |

c)

szanowali i chronili dane osobowe i prywatność kredytobiorców;

| d) | komunikowali się z kredytobiorcami w sposób, który nie stanowi nękania, przymusu lub bezprawnego nacisku. |
| --- | --- |

d)

komunikowali się z kredytobiorcami w sposób, który nie stanowi nękania, przymusu lub bezprawnego nacisku.

2.   Państwa członkowskie zapewniają, aby po każdym przeniesieniu praw kredytodawcy wynikających z nieobsługiwanej umowy o kredyt, lub samej nieobsługiwanej umowy o kredyt, na nabywcę kredytu i zawsze przed pierwszą windykacją należności, ale także na każde żądanie kredytobiorcy, nabywca kredytu lub – jeżeli został wyznaczony do prowadzenia działalności w zakresie obsługi kredytów – podmiot, o którym mowa w art. 2 ust. 5 lit. a) ppkt (i) lub (iii), lub podmiot zajmujący się obsługą kredytów, przesyłał kredytobiorcy zawiadomienie, w formie papierowej lub na innym trwałym nośniku, które zawiera co najmniej:

| a) | informacje o przeniesieniu, które miało miejsce, w tym o dacie przeniesienia; |
| --- | --- |

a)

informacje o przeniesieniu, które miało miejsce, w tym o dacie przeniesienia;

| b) | dane identyfikacyjne i kontaktowe nabywcy kredytu; |
| --- | --- |

b)

dane identyfikacyjne i kontaktowe nabywcy kredytu;

| c) | dane identyfikacyjne i kontaktowe podmiotu obsługującego kredyty lub podmiotu, o którym mowa w art. 2 ust. 5 lit. a) ppkt (i) lub (iii), jeżeli został wyznaczony; |
| --- | --- |

c)

dane identyfikacyjne i kontaktowe podmiotu obsługującego kredyty lub podmiotu, o którym mowa w art. 2 ust. 5 lit. a) ppkt (i) lub (iii), jeżeli został wyznaczony;

| d) | dowody dotyczące zezwolenia udzielonego podmiotowi obsługującemu kredyty zgodnie z art. 7, jeżeli takie podmioty zostały wyznaczone; |
| --- | --- |

d)

dowody dotyczące zezwolenia udzielonego podmiotowi obsługującemu kredyty zgodnie z art. 7, jeżeli takie podmioty zostały wyznaczone;

| e) | w stosownych przypadkach – dane identyfikacyjne i kontaktowe dostawcy usług obsługi kredytów; |
| --- | --- |

e)

w stosownych przypadkach – dane identyfikacyjne i kontaktowe dostawcy usług obsługi kredytów;

| f) | przedstawione w widoczny sposób dane punktu kontaktowego u nabywcy kredytu lub – jeżeli został wyznaczony do prowadzenia działalności w zakresie obsługi kredytów – u podmiotu, o którym mowa w art. 2 ust. 5 lit. a) ppkt (i) lub (iii), lub u podmiotu obsługującego kredyty oraz, w stosownych przypadkach, u dostawcy usług obsługi kredytów, w którym można w razie potrzeby uzyskać informacje; |
| --- | --- |

f)

przedstawione w widoczny sposób dane punktu kontaktowego u nabywcy kredytu lub – jeżeli został wyznaczony do prowadzenia działalności w zakresie obsługi kredytów – u podmiotu, o którym mowa w art. 2 ust. 5 lit. a) ppkt (i) lub (iii), lub u podmiotu obsługującego kredyty oraz, w stosownych przypadkach, u dostawcy usług obsługi kredytów, w którym można w razie potrzeby uzyskać informacje;

| g) | informacje o kwotach należnych od kredytobiorcy w momencie zawiadomienia, z wyszczególnieniem należności z tytułu kapitału, odsetek, prowizji i innych dozwolonych opłat; |
| --- | --- |

g)

informacje o kwotach należnych od kredytobiorcy w momencie zawiadomienia, z wyszczególnieniem należności z tytułu kapitału, odsetek, prowizji i innych dozwolonych opłat;

| h) | oświadczenie, że nadal mają zastosowanie wszystkie odpowiednie przepisy prawa unijnego i krajowego dotyczące w szczególności egzekwowania umów, ochrony konsumentów, praw kredytobiorcy i prawa karnego; |
| --- | --- |

h)

oświadczenie, że nadal mają zastosowanie wszystkie odpowiednie przepisy prawa unijnego i krajowego dotyczące w szczególności egzekwowania umów, ochrony konsumentów, praw kredytobiorcy i prawa karnego;

| i) | nazwa, adres i dane kontaktowe właściwych organów państwa członkowskiego, w którym kredytobiorca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę statutową lub, w przypadku gdy na mocy swojego prawa krajowego nie posiada on siedziby statutowej, państwa członkowskiego, w którym ma swoje główne biuro, i do których kredytobiorca może złożyć skargę. |
| --- | --- |

i)

nazwa, adres i dane kontaktowe właściwych organów państwa członkowskiego, w którym kredytobiorca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę statutową lub, w przypadku gdy na mocy swojego prawa krajowego nie posiada on siedziby statutowej, państwa członkowskiego, w którym ma swoje główne biuro, i do których kredytobiorca może złożyć skargę.

Zawiadomienie przewidziane w akapicie pierwszym musi być napisane jasnym i powszechnie zrozumiałym językiem.

3.   Państwa członkowskie zapewniają, aby we wszystkich późniejszych zawiadomieniach przekazywanych kredytobiorcy, nabywca kredytu lub – jeżeli został wyznaczony do prowadzenia działalności w zakresie obsługi kredytów – podmiot, o którym mowa w art. 2 ust. 5 lit. a) ppkt (i) lub (iii), lub podmiot obsługujący kredyt, podawał informacje określone w ust. 2 lit. f) niniejszego artykułu, z wyjątkiem sytuacji, gdy jest to pierwsze zawiadomienie po wyznaczeniu nowego podmiotu obsługującego kredyty, w którym to przypadku podaje się również informacje określone w ust. 2 lit. c) i d) niniejszego artykułu.

4.   Ust. 2 i 3 pozostają bez uszczerbku dla wszelkich dodatkowych wymogów dotyczących zawiadomień, przewidzianych w innych mających zastosowanie przepisach prawa unijnego lub krajowego.

Artykuł 11

Stosunek umowny między podmiotem obsługującym kredyty a nabywcą kredytu

1.   W przypadku gdy nabywca kredytu sam nie prowadzi działalności w zakresie obsługi kredytów, państwa członkowskie zapewniają, aby wyznaczony podmiot obsługujący kredyty świadczył usługi związane z zarządzaniem prawami kredytodawcy wynikającymi z nieobsługiwanej umowy o kredyt, lub samą nieobsługiwaną umową o kredyt, oraz ich egzekwowaniem, na podstawie umowy o obsługę kredytów z nabywcą kredytu.

2.   Umowa o obsługę kredytów, o której mowa w ust. 1, zawiera:

| a) | szczegółowy opis działalności w zakresie obsługi kredytów wykonywanych przez podmiot obsługujący kredyty; |
| --- | --- |

a)

szczegółowy opis działalności w zakresie obsługi kredytów wykonywanych przez podmiot obsługujący kredyty;

| b) | poziom wynagrodzenia podmiotu obsługującego kredyty lub sposób obliczenia tego wynagrodzenia; |
| --- | --- |

b)

poziom wynagrodzenia podmiotu obsługującego kredyty lub sposób obliczenia tego wynagrodzenia;

| c) | zakres, w jakim podmiot obsługujący kredyty może reprezentować nabywcę kredytu wobec kredytobiorcy; |
| --- | --- |

c)

zakres, w jakim podmiot obsługujący kredyty może reprezentować nabywcę kredytu wobec kredytobiorcy;

| d) | zobowiązanie stron do przestrzegania prawa unijnego i krajowego właściwego dla praw kredytodawcy wynikających z umowy o kredyt lub samej umowy o kredyt, w tym w zakresie ochrony konsumentów i ochrony danych; |
| --- | --- |

d)

zobowiązanie stron do przestrzegania prawa unijnego i krajowego właściwego dla praw kredytodawcy wynikających z umowy o kredyt lub samej umowy o kredyt, w tym w zakresie ochrony konsumentów i ochrony danych;

| e) | klauzulę wymagającą sprawiedliwego traktowania kredytobiorców z zachowaniem należytej staranności. |
| --- | --- |

e)

klauzulę wymagającą sprawiedliwego traktowania kredytobiorców z zachowaniem należytej staranności.

3.   Państwa członkowskie zapewniają, aby umowa o obsługę kredytów, o której mowa w ust. 1, zawierała wymóg, zgodnie z którym podmiot obsługujący kredyty powiadamia nabywcę kredytu przed powierzeniem wykonywania którejkolwiek ze swoich działalności w zakresie obsługi kredytów.

4.   Państwa członkowskie zapewniają, aby przez co najmniej pięć lat od dnia zakończenia umowy o obsługę kredytów, o której mowa w ust. 1, lub przez ustawowy okres przedawnienia mający zastosowanie w macierzystym państwie członkowskim, lecz w żadnym przypadku nie dłużej niż przez 10 lat, podmiot obsługujący kredyty prowadził i przechowywał dokumentację obejmującą:

| a) | odnośną korespondencję prowadzoną zarówno z nabywcą kredytu, jak i z kredytobiorcą, na warunkach przewidzianych w mających zastosowanie przepisach prawa krajowego; |
| --- | --- |

a)

odnośną korespondencję prowadzoną zarówno z nabywcą kredytu, jak i z kredytobiorcą, na warunkach przewidzianych w mających zastosowanie przepisach prawa krajowego;

| b) | odnośne instrukcje otrzymane od nabywcy kredytu w odniesieniu do praw kredytodawcy wynikających z każdej nieobsługiwanej umowy o kredyt, lub do samej nieobsługiwanej umowy o kredyt, którymi zarządza i które egzekwuje w imieniu tego nabywcy kredytu na warunkach określonych w mających zastosowanie przepisach prawa krajowego; |
| --- | --- |

b)

odnośne instrukcje otrzymane od nabywcy kredytu w odniesieniu do praw kredytodawcy wynikających z każdej nieobsługiwanej umowy o kredyt, lub do samej nieobsługiwanej umowy o kredyt, którymi zarządza i które egzekwuje w imieniu tego nabywcy kredytu na warunkach określonych w mających zastosowanie przepisach prawa krajowego;

| c) | umowę o obsługę kredytów. |
| --- | --- |

c)

umowę o obsługę kredytów.

5.   Państwa członkowskie zapewniają, aby podmiot obsługujący kredyty udostępniał dokumentację, o której mowa w ust. 4, właściwym organom na żądanie.

Artykuł 12

Stosowanie powierzania wykonywania przez podmiot obsługujący kredyty

1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby podmiot obsługujący kredyty, który zleca dostawcy usług obsługi kredytów wykonanie jakiejkolwiek działalności w zakresie obsługi kredytów, pozostawał w pełni odpowiedzialny za spełnienie wszystkich obowiązków wynikających z przepisów krajowych transponujących niniejszą dyrektywę. Powierzenie wykonywania tych działalności w zakresie obsługi kredytów podlega następującym warunkom:

| a) | zawarcie pisemnej umowy powierzenia wykonania między podmiotem obsługującym kredyty a dostawcą usług obsługi kredytów, na mocy której dostawca usług obsługi kredytów jest zobowiązany do przestrzegania mających zastosowanie przepisów prawa, w tym przepisów krajowych transponujących niniejszą dyrektywę, a także odpowiednich przepisów prawa unijnego lub krajowego mającego zastosowanie do praw kredytodawcy wynikających z umowy o kredyt, lub do samej umowy o kredyt; |
| --- | --- |

a)

zawarcie pisemnej umowy powierzenia wykonania między podmiotem obsługującym kredyty a dostawcą usług obsługi kredytów, na mocy której dostawca usług obsługi kredytów jest zobowiązany do przestrzegania mających zastosowanie przepisów prawa, w tym przepisów krajowych transponujących niniejszą dyrektywę, a także odpowiednich przepisów prawa unijnego lub krajowego mającego zastosowanie do praw kredytodawcy wynikających z umowy o kredyt, lub do samej umowy o kredyt;

| b) | zabronione jest powierzenie wykonywania dostawcy usług obsługi kredytów całej działalności w zakresie obsługi kredytów w tym samym czasie; |
| --- | --- |

b)

zabronione jest powierzenie wykonywania dostawcy usług obsługi kredytów całej działalności w zakresie obsługi kredytów w tym samym czasie;

| c) | umowa powierzenia wykonywania z dostawcą usług obsługi kredytów nie zmienia stosunku umownego między podmiotem obsługującym kredyty a nabywcą kredytu ani obowiązków umownych podmiotu obsługującego kredyty wobec nabywcy kredytu lub wobec kredytobiorców; |
| --- | --- |

c)

umowa powierzenia wykonywania z dostawcą usług obsługi kredytów nie zmienia stosunku umownego między podmiotem obsługującym kredyty a nabywcą kredytu ani obowiązków umownych podmiotu obsługującego kredyty wobec nabywcy kredytu lub wobec kredytobiorców;

| d) | powierzenie wykonania części działalności w zakresie obsługi kredytów nie wpływa na spełnienie przez podmiot obsługujący kredyty wymogów dotyczących udzielenia zezwolenia, jak określono w art. 5 ust. 1; |
| --- | --- |

d)

powierzenie wykonania części działalności w zakresie obsługi kredytów nie wpływa na spełnienie przez podmiot obsługujący kredyty wymogów dotyczących udzielenia zezwolenia, jak określono w art. 5 ust. 1;

| e) | powierzenie wykonania dostawcy usług obsługi kredytów nie uniemożliwia właściwym organom sprawowania nadzoru nad podmiotem obsługującym kredyty zgodnie z art. 14 i 21; |
| --- | --- |

e)

powierzenie wykonania dostawcy usług obsługi kredytów nie uniemożliwia właściwym organom sprawowania nadzoru nad podmiotem obsługującym kredyty zgodnie z art. 14 i 21;

| f) | podmiot obsługujący kredyty ma bezpośredni dostęp do wszystkich odpowiednich informacji dotyczących działalności w zakresie obsługi kredytów, których wykonywanie powierzono dostawcy usług obsługi kredytów; |
| --- | --- |

f)

podmiot obsługujący kredyty ma bezpośredni dostęp do wszystkich odpowiednich informacji dotyczących działalności w zakresie obsługi kredytów, których wykonywanie powierzono dostawcy usług obsługi kredytów;

| g) | po zakończeniu umowy powierzenia wykonania podmiot obsługujący kredyty posiada wiedzę ekspercką i zasoby, umożliwiające wykonywanie działalności w zakresie obsługi kredytów, których wykonywanie powierzono. |
| --- | --- |

g)

po zakończeniu umowy powierzenia wykonania podmiot obsługujący kredyty posiada wiedzę ekspercką i zasoby, umożliwiające wykonywanie działalności w zakresie obsługi kredytów, których wykonywanie powierzono.

Powierzenie wykonywania działalności w zakresie obsługi kredytów nie prowadzi się w sposób pogarszający jakość kontroli wewnętrznej podmiotu obsługującego kredyty lub rzetelność czy ciągłość jego działalności w zakresie obsługi kredytów.

2.   Państwa członkowskie zapewniają, aby podmiot obsługujący kredyty informował właściwe organy macierzystego państwa członkowskiego oraz, w stosownych przypadkach, państwa członkowskiego, przed powierzeniem wykonania jego działalności w zakresie obsługi kredytów zgodnie z ust. 1.

3.   Państwa członkowskie zapewniają, aby podmiot obsługujący kredyty prowadził i przechowywał dokumentację obejmującą odnośne instrukcje przekazane dostawcy usług obsługi kredytów, zgodnie z warunkami przewidzianymi w mających zastosowanie przepisach prawa krajowego, oraz dokumentację umowy powierzenia wykonania, o której mowa w ust. 1, przez okres co najmniej pięciu lat od dnia zakończenia umowy powierzenia wykonania lub przez ustawowy okres przedawnienia mający zastosowanie w danym państwie członkowskim, lecz w żadnym przypadku nie dłużej niż przez okres 10 lat.

4.   Państwa członkowskie zapewniają, aby podmiot obsługujący kredyty i dostawca usług obsługi kredytów udostępniali właściwym organom na ich żądanie informacje, o których mowa w ust. 3.

5.   Państwa członkowskie zapewniają, aby dostawcom usług obsługi kredytów nie było wolno przyjmować ani przechowywać środków finansowych od kredytobiorców.

ROZDZIAŁ II

Transgraniczna działalność w zakresie obsługi kredytów

Artykuł 13

Swoboda prowadzenia działalności w zakresie obsługi kredytów w przyjmującym państwie członkowskim

1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby po uzyskaniu zezwolenia zgodnie z art. 4 ust. 1 w macierzystym państwie członkowskim podmiot obsługujący kredyty miał prawo świadczyć w Unii usługi, które są objęte zakresem tego zezwolenia, bez uszczerbku dla wszelkich ograniczeń lub wymogów określonych w prawie krajowym przyjmującego państwa członkowskiego zgodnie z niniejszą dyrektywą, w tym, w stosownych przypadkach, zakazu przyjmowania i przechowywania środków finansowych pochodzących od kredytobiorców, które nie są związane z innymi wymogami dotyczącymi zezwoleń dla podmiotów obsługujących kredyty, lub dla ograniczeń lub wymogów określonych na potrzeby renegocjowania warunków związanych z prawami kredytodawcy wynikającymi z umowy o kredyt lub z samą umową o kredyt.

2.   Państwa członkowskie zapewniają, aby podmiot obsługujący kredyty, który uzyskał zezwolenie zgodnie z art. 4 ust. 1 w macierzystym państwie członkowskim, i który zamierza świadczyć usługi w przyjmującym państwie członkowskim, przekazywał właściwemu organowi macierzystego państwa członkowskiego następujące informacje:

| a) | wskazanie przyjmującego państwa członkowskiego, w którym podmiot obsługujący kredyty zamierza świadczyć usługi, oraz – w przypadku gdy informacje te są już znane podmiotowi obsługującemu kredyty – państwa członkowskiego, w którym udzielono kredytu, jeżeli jest ono inne niż przyjmujące państwo członkowskie i macierzyste państwo członkowskie; |
| --- | --- |

a)

wskazanie przyjmującego państwa członkowskiego, w którym podmiot obsługujący kredyty zamierza świadczyć usługi, oraz – w przypadku gdy informacje te są już znane podmiotowi obsługującemu kredyty – państwa członkowskiego, w którym udzielono kredytu, jeżeli jest ono inne niż przyjmujące państwo członkowskie i macierzyste państwo członkowskie;

| b) | w stosownych przypadkach adres oddziału podmiotu obsługującego kredyty, którego siedziba znajduje się w przyjmującym państwie członkowskim; |
| --- | --- |

b)

w stosownych przypadkach adres oddziału podmiotu obsługującego kredyty, którego siedziba znajduje się w przyjmującym państwie członkowskim;

| c) | w stosownych przypadkach tożsamość i adres dostawcy usług obsługi kredytów w przyjmującym państwie członkowskim; |
| --- | --- |

c)

w stosownych przypadkach tożsamość i adres dostawcy usług obsługi kredytów w przyjmującym państwie członkowskim;

| d) | tożsamość osób odpowiedzialnych za zarządzanie świadczoną działalnością w zakresie obsługi kredytów w przyjmującym państwie członkowskim; |
| --- | --- |

d)

tożsamość osób odpowiedzialnych za zarządzanie świadczoną działalnością w zakresie obsługi kredytów w przyjmującym państwie członkowskim;

| e) | w stosownych przypadkach szczegółowe informacje dotyczące działań podjętych w celu dostosowania procedur wewnętrznych, zasad zarządzania i mechanizmów kontroli wewnętrznej podmiotu obsługującego kredyty, aby zapewnić zgodność z przepisami właściwymi dla praw kredytodawcy wynikających z umowy o kredyt lub dla samej umowy o kredyt; |
| --- | --- |

e)

w stosownych przypadkach szczegółowe informacje dotyczące działań podjętych w celu dostosowania procedur wewnętrznych, zasad zarządzania i mechanizmów kontroli wewnętrznej podmiotu obsługującego kredyty, aby zapewnić zgodność z przepisami właściwymi dla praw kredytodawcy wynikających z umowy o kredyt lub dla samej umowy o kredyt;

| f) | opis procedury ustanowionej w celu zapewnienia zgodności z przepisami dotyczącymi przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu, przy czym prawo krajowe przyjmującego państwa członkowskiego transponujące dyrektywę (UE) 2015/849 wyznacza podmioty obsługujące kredyty jako podmioty zobowiązane do celu zapobiegania i przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu; |
| --- | --- |

f)

opis procedury ustanowionej w celu zapewnienia zgodności z przepisami dotyczącymi przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu, przy czym prawo krajowe przyjmującego państwa członkowskiego transponujące dyrektywę (UE) 2015/849 wyznacza podmioty obsługujące kredyty jako podmioty zobowiązane do celu zapobiegania i przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu;

| g) | że podmiot obsługujący kredyty posiada odpowiednie środki do porozumiewania się w języku przyjmującego państwa członkowskiego lub w języku, w którym została sporządzona umowa o kredyt; |
| --- | --- |

g)

że podmiot obsługujący kredyty posiada odpowiednie środki do porozumiewania się w języku przyjmującego państwa członkowskiego lub w języku, w którym została sporządzona umowa o kredyt;

| h) | czy podmiot obsługujący kredyty posiada zezwolenie w swoim macierzystym państwie członkowskim do przyjmowania i przechowywania środków finansowych od kredytobiorców. |
| --- | --- |

h)

czy podmiot obsługujący kredyty posiada zezwolenie w swoim macierzystym państwie członkowskim do przyjmowania i przechowywania środków finansowych od kredytobiorców.

3.   Właściwe organy macierzystego państwa członkowskiego w terminie 45 dni od otrzymania wszystkich informacji, o których mowa w ust. 2, przekazują te informacje właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego, które niezwłocznie potwierdzają ich odbiór. Właściwe organy macierzystego państwa członkowskiego informują następnie podmiot obsługujący kredyty o dacie przekazania tych informacji właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego oraz o dacie potwierdzenia otrzymania informacji przez te właściwe organy. Właściwe organy macierzystego państwa członkowskiego przekazują również wszystkie informacje, o których mowa w ust. 2, właściwym organom państwa członkowskiego, w którym udzielono kredytu, jeżeli jest ono inne niż przyjmujące państwo członkowskie i macierzyste państwo członkowskie.

4.   Państwa członkowskie zapewniają, aby podmiotowi obsługującemu kredyty przysługiwało prawo odwołania się do sądu, w przypadku gdy właściwe organy macierzystego państwa członkowskiego nie przekażą informacji, o których mowa w ust. 2.

5.   Państwa członkowskie zapewniają, aby podmiot obsługujący kredyty mógł rozpocząć świadczenie usług w przyjmującym państwie członkowskich od wcześniejszej z poniższych dat:

| a) | od daty otrzymania zawiadomienia od właściwych organów przyjmującego państwa członkowskiego, w którym organy te potwierdzają otrzymanie informacji, o których mowa w ust. 3; |
| --- | --- |

a)

od daty otrzymania zawiadomienia od właściwych organów przyjmującego państwa członkowskiego, w którym organy te potwierdzają otrzymanie informacji, o których mowa w ust. 3;

| b) | w przypadku nieotrzymania zawiadomienia, o którym mowa w lit. a) niniejszego ustępu – po upływie dwóch miesięcy od dnia przekazania właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego wszystkich informacji, o których mowa w ust. 2. |
| --- | --- |

b)

w przypadku nieotrzymania zawiadomienia, o którym mowa w lit. a) niniejszego ustępu – po upływie dwóch miesięcy od dnia przekazania właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego wszystkich informacji, o których mowa w ust. 2.

6.   Państwa członkowskie zapewniają, aby podmiot obsługujący kredyty poinformował właściwe organy macierzystego państwa członkowskiego o każdej późniejszej zmianie informacji, których przekazanie jest wymagane zgodnie z ust. 2. W takich przypadkach państwa członkowskie zapewniają zgodność z procedurą określoną w ust. 3, 4 i 5.

7.   Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego wprowadzały do wykazu lub rejestru, o których mowa w art. 9, podmioty obsługujące kredyty, które posiadają zezwolenie na świadczenie działalności w zakresie obsługi kredytów na terytorium tego państwa oraz szczegółowe informacje dotyczące macierzystego państwa członkowskiego.

Artykuł 14

Nadzór nad podmiotami obsługującymi kredyty, które świadczą usługi transgraniczne

1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy macierzystego państwa członkowskiego dokonywały przeglądu i oceny bieżącego spełniania wymogów określonych w niniejszej dyrektywie przez podmiot obsługujący kredyty, który prowadzi działalność w zakresie obsługi kredytów w przyjmującym państwie członkowskim.

2.   Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy macierzystego państwa członkowskiego były uprawnione do nadzorowania podmiotów obsługujących kredyty, prowadzenia dochodzeń w ich sprawie, nakładania na nie kar administracyjnych i podejmowania w stosunku do nich środków naprawczych, w odniesieniu do wymogów niniejszej dyrektywy, gdy prowadzą one swoją działalność w zakresie obsługi kredytów w przyjmującym państwie członkowskim.

3.   Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy macierzystego państwa członkowskiego informowały o środkach zastosowanych wobec podmiotu obsługującego kredyty właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego oraz, w stosownych przypadkach, państwa członkowskiego, w którym udzielono kredytu, jeżeli jest ono inne niż przyjmujące państwo członkowskie i macierzyste państwo członkowskie.

4.   Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku gdy podmiot obsługujący kredyty prowadzi działalność w zakresie obsługi kredytów w przyjmującym państwie członkowskim, właściwe organy macierzystego państwa członkowskiego i właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego oraz, w stosownych przypadkach, państwa członkowskiego, w którym udzielono kredytu, jeżeli jest ono inne niż przyjmujące państwo członkowskie i macierzyste państwo członkowskie, ściśle współpracowały w wykonywaniu swych funkcji i obowiązków, w szczególności przy przeprowadzaniu inspekcji, dochodzeń i kontroli na miejscu.

5.   Państwa członkowskie zapewniają, aby w ramach wykonywania swoich funkcji i obowiązków przewidzianych w niniejszej dyrektywie właściwe organy macierzystego państwa członkowskiego zwracały się do właściwych organów przyjmującego państwa członkowskiego o pomoc w przeprowadzeniu kontroli na miejscu w oddziale utworzonym na terytorium przyjmującego państwa członkowskiego lub wobec dostawcy usług obsługi kredytów wyznaczonego na terytorium przyjmującego państwa członkowskiego. Kontrolę na miejscu w oddziale lub u dostawcy usług obsługi kredytów przeprowadza się zgodnie z przepisami państwa członkowskiego, w którym kontrola się odbywa.

6.   Państwa członkowskie zapewniają ponadto, aby właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego były uprawnione do podejmowania decyzji w sprawie najodpowiedniejszych środków, jakie należy zastosować w każdym poszczególnym przypadku w odpowiedzi na wniosek o pomoc ze strony właściwych organów macierzystego państwa członkowskiego.

7.   W przypadku gdy właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego podejmą decyzję o przeprowadzeniu kontroli na miejscu w imieniu właściwych organów macierzystego państwa członkowskiego, niezwłocznie informują właściwe organy macierzystego państwa członkowskiego o wynikach takich kontroli.

8.   Właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego mogą z własnej inicjatywy prowadzić inspekcje, kontrole oraz dochodzenia w odniesieniu do działalności w zakresie obsługi kredytów prowadzoną na terytorium ich państwa przez podmiot obsługujący kredyty posiadający zezwolenie w macierzystym państwie członkowskim. Właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego niezwłocznie przekazują wyniki tych inspekcji, kontroli i dochodzeń właściwym organom macierzystego państwa członkowskiego.

9.   Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku gdy właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego dysponują dowodami na to, że podmiot obsługujący kredyty prowadzący działalność w zakresie obsługi kredytów na terytorium ich państwa, jak przewidziano w art. 13, narusza mające zastosowanie przepisy, w tym obowiązki wynikające z przepisów krajowych transponujących niniejszą dyrektywę, te właściwe organy przekazywały te dowody właściwym organom macierzystego państwa członkowskiego oraz żądały od nich zastosowania odpowiednich środków, bez uszczerbku dla uprawnień nadzorczych, dochodzeniowych oraz uprawnień do nakładania kar, przysługujących właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego w odniesieniu do podmiotu obsługującego kredyty na mocy prawa krajowego, a mianowicie tych mających zastosowanie do kredytu lub umowy o kredyt.

10.   Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku gdy właściwe organy państwa członkowskiego, w którym udzielono kredytu, jeżeli jest ono inne niż przyjmujące państwo członkowskie i macierzyste państwo członkowskie, dysponują dowodami na to, że podmiot obsługujący kredyty narusza obowiązki przewidziane w niniejszej dyrektywie lub w przepisach krajowych mających zastosowanie do kredytu lub umowy o kredyt, przekazywały te dowody właściwym organom macierzystego państwa członkowskiego oraz żądały od nich zastosowania odpowiednich środków, bez uszczerbku dla uprawnień nadzorczych i dochodzeniowych oraz uprawnień do nakładania kar, przysługujących właściwym organom państwa członkowskiego, w którym udzielono kredytu, jeżeli jest ono inne niż przyjmujące państwo członkowskie i macierzyste państwo członkowskie.

11.   Państwa członkowskie zapewniają, aby nie później niż w terminie dwóch miesięcy od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 9, właściwe organy macierzystego państwa członkowskiego przekazywały właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego, które przekazały dowody, szczegółowe informacje dotyczące każdej procedury administracyjnej lub innej procedury wszczętej w związku z dowodami przekazanymi przez przyjmujące państwo członkowskie lub szczegółowe informacje dotyczące wszelkich nałożonych kar administracyjnych i środków naprawczych zastosowanych wobec podmiotu obsługującego kredyty lub uzasadnioną decyzję o niezastosowaniu żadnych środków. W przypadku gdy została wszczęta procedura, właściwe organy macierzystego państwa członkowskiego regularnie informują właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego o statusie takiej procedury.

12.   W przypadku gdy podmiot obsługujący kredyty nadal narusza mające zastosowanie przepisy, w tym obowiązki wynikające z niniejszej dyrektywy, państwa członkowskie – po poinformowaniu o tym macierzystego państwa członkowskiego przez właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego – zapewniają, aby właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego były uprawnione do nakładania odpowiednich kar administracyjnych i środków naprawczych w celu zapewnienia zgodności z niniejszą dyrektywą, gdy zachodzi którakolwiek z poniższych sytuacji:

| a) | podmiot obsługujący kredyty nie podjął żadnych odpowiednich i skutecznych kroków w celu usunięcia naruszenia w rozsądnym terminie; lub |
| --- | --- |

a)

podmiot obsługujący kredyty nie podjął żadnych odpowiednich i skutecznych kroków w celu usunięcia naruszenia w rozsądnym terminie; lub

| b) | w pilnym przypadku, gdy konieczne jest natychmiastowe działanie w celu zaradzenia poważnemu zagrożeniu dla zbiorowych interesów kredytobiorców. |
| --- | --- |

b)

w pilnym przypadku, gdy konieczne jest natychmiastowe działanie w celu zaradzenia poważnemu zagrożeniu dla zbiorowych interesów kredytobiorców.

Właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego mogą nakładać kary administracyjne i środki naprawcze, o których mowa w akapicie pierwszym, niezależnie od wszelkich kar administracyjnych i środków naprawczych już nałożonych przez właściwe organy macierzystego państwa członkowskiego.

Ponadto właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego mogą zakazać dalszej działalności podmiotowi obsługującemu kredyty, który narusza mające zastosowanie przepisy, w tym obowiązki wynikające z niniejszej dyrektywy, dopóki właściwy organ macierzystego państwa członkowskiego nie podejmie odpowiedniej decyzji lub dopóki podmiot obsługujący kredyty nie podejmie kroków w celu zaradzenia naruszeniu.

TYTUŁ III

NABYWCY KREDYTÓW

Artykuł 15

Prawo do informacji dotyczących praw kredytodawcy wynikających z nieobsługiwanej umowy o kredyt lub samej nieobsługiwanej umowy o kredyt

1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby instytucja kredytowa przekazywała potencjalnemu nabywcy kredytu niezbędne informacje dotyczące praw kredytodawcy wynikających z nieobsługiwanej umowy o kredyt lub samej nieobsługiwanej umowy o kredyt oraz – w stosownych przypadkach – zabezpieczenia, w celu umożliwienia potencjalnemu nabywcy kredytu samodzielnego oszacowania wartości praw kredytodawcy wynikających z nieobsługiwanej umowy o kredyt lub samej nieobsługiwanej umowy o kredyt oraz prawdopodobieństwa odzyskania wartości takiej umowy przed zawarciem umowy o przeniesienie praw kredytodawcy wynikających z nieobsługiwanej umowy o kredyt lub przeniesienie samej nieobsługiwanej umowy o kredyt, przy jednoczesnym zapewnieniu ochrony informacji udostępnionych przez instytucję kredytową oraz poufności danych gospodarczych.

2.   Dwa razy w roku państwa członkowskie wymagają, aby instytucje kredytowe, które przenoszą na nabywcę kredytu prawa kredytodawcy wynikające z nieobsługiwanej umowy o kredyt lub samą nieobsługiwaną umowę o kredyt, przekazywały właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego, wyznaczonym zgodnie z art. 21 ust. 3 niniejszej dyrektywy oraz właściwym organom, o których mowa w art. 4 ust. 5 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (22), co najmniej następujące informacje:

| a) | identyfikator podmiotu prawnego (LEI) nabywcy kredytu lub, w stosownych przypadkach, jego przedstawiciela wyznaczonego zgodnie z art. 19, lub w przypadku braku takiego identyfikatora:






  (i) | tożsamość nabywcy kredytu lub członków zarządu lub organu wykonawczego nabywcy kredytu i osób posiadających znaczny pakiet akcji nabywcy kredytu w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 36 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; oraz |
| --- | --- | --- |

a)

identyfikator podmiotu prawnego (LEI) nabywcy kredytu lub, w stosownych przypadkach, jego przedstawiciela wyznaczonego zgodnie z art. 19, lub w przypadku braku takiego identyfikatora:

(i)

tożsamość nabywcy kredytu lub członków zarządu lub organu wykonawczego nabywcy kredytu i osób posiadających znaczny pakiet akcji nabywcy kredytu w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 36 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; oraz

| (ii) | adres nabywcy kredytu lub, w stosownych przypadkach, jego przedstawiciela wyznaczonego zgodnie z art. 19; |
| --- | --- |

(ii)

adres nabywcy kredytu lub, w stosownych przypadkach, jego przedstawiciela wyznaczonego zgodnie z art. 19;

| b) | zagregowane saldo należności z tytułu przeniesionych praw kredytodawcy wynikających z nieobsługiwanych umów o kredyt lub nieobsługiwanych umów o kredyt; |
| --- | --- |

b)

zagregowane saldo należności z tytułu przeniesionych praw kredytodawcy wynikających z nieobsługiwanych umów o kredyt lub nieobsługiwanych umów o kredyt;

| c) | liczbę i wielkość przeniesionych praw kredytodawcy wynikających z nieobsługiwanych umów o kredyt lub nieobsługiwanych umów o kredyt; |
| --- | --- |

c)

liczbę i wielkość przeniesionych praw kredytodawcy wynikających z nieobsługiwanych umów o kredyt lub nieobsługiwanych umów o kredyt;

| d) | informację, czy przeniesienie obejmuje prawa kredytodawcy wynikające z nieobsługiwanych umów o kredyt, lub samych nieobsługiwanych umów o kredyt, zawartych z konsumentami, oraz, w stosownych przypadkach, informację o rodzajach aktywów stanowiących zabezpieczenie nieobsługiwanych umów o kredyt. |
| --- | --- |

d)

informację, czy przeniesienie obejmuje prawa kredytodawcy wynikające z nieobsługiwanych umów o kredyt, lub samych nieobsługiwanych umów o kredyt, zawartych z konsumentami, oraz, w stosownych przypadkach, informację o rodzajach aktywów stanowiących zabezpieczenie nieobsługiwanych umów o kredyt.

3.   Właściwe organy, o których mowa w ust. 2, mogą wymagać od instytucji kredytowych przekazywania informacji, o których mowa w tym ustępie, z częstotliwością kwartalną, gdy tylko uznają to za niezbędne, w tym w celu lepszego monitorowania dużej liczby przeniesień, które mogą mieć miejsce w okresie kryzysu.

4.   Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego niezwłocznie przekazywały właściwym organom macierzystego państwa członkowskiego nabywcy kredytu informacje, o których mowa w ust. 2 i 3, oraz wszelkie inne informacje, które mogą uznać za niezbędne do wykonywania ich funkcji i obowiązków zgodnie z niniejszą dyrektywą.

5.   Ust. 1–4 stosuje się zgodnie z rozporządzeniami (UE) 2016/679 i (UE) 2018/1725.

Artykuł 16

Wykonawcze standardy techniczne formularzy dotyczących danych

1.   EUNB opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych w celu określenia formularzy, które mają być stosowane przez instytucje kredytowe na potrzeby przekazywania informacji, o których mowa w art. 15 ust. 1, aby przedstawić nabywcom kredytów szczegółowe informacje na temat ich ekspozycji kredytowych w portfelu bankowym do celów zbadania, przeprowadzenia finansowej analizy due diligence oraz wyceny praw kredytodawcy wynikających z nieobsługiwanej umowy o kredyt, lub samej nieobsługiwanej umowy o kredyt.

2.   W projektach wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, EUNB określa pola danych, w tym pola obowiązkowe, oraz sposób postępowania z danymi w odniesieniu do informacji poufnych, jak określono w art. 15 ust. 1.

3.   Projekty wykonawczych standardów technicznych muszą być proporcjonalne do rodzaju i wielkości kredytów i portfeli kredytowych.

4.   Opracowując projekty wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w ust. 1, EUNB bierze pod uwagę wszystkie poniższe elementy:

| a) | istniejące praktyki rynkowe w zakresie wymiany danych między nabywcami a sprzedającymi; |
| --- | --- |

a)

istniejące praktyki rynkowe w zakresie wymiany danych między nabywcami a sprzedającymi;

| b) | informacje zwrotne otrzymane od użytkowników dotyczące ich doświadczeń w stosowaniu istniejących formularzy EUNB dotyczących nieobsługiwanych kredytów; |
| --- | --- |

b)

informacje zwrotne otrzymane od użytkowników dotyczące ich doświadczeń w stosowaniu istniejących formularzy EUNB dotyczących nieobsługiwanych kredytów;

| c) | istniejące podobne wymogi na poziomie państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

c)

istniejące podobne wymogi na poziomie państwa członkowskiego;

| d) | znaczenie minimalizacji kosztów przetwarzania dla instytucji kredytowych i nabywców kredytów. |
| --- | --- |

d)

znaczenie minimalizacji kosztów przetwarzania dla instytucji kredytowych i nabywców kredytów.

5.   EUNB przedkłada Komisji projekty wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w ust. 1, do dnia 29 września 2022 r.

6.   Komisji powierza się uprawnienia do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w ust. 1, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.

7.   Formularze dotyczące danych stosuje się dla transakcji dotyczących kredytów udzielonych w dniu 1 lipca 2018 r. lub po tym dniu, które stały się nieobsługiwane po dniu 28 grudnia 2021 r. W odniesieniu do kredytów udzielonych między dniem 1 lipca 2018 r. a dniem wejścia w życie wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w ust. 1, instytucje kredytowe wypełniają formularz dotyczący danych, podając informacje już im dostępne.

8.   Państwa członkowskie zapewniają, aby instytucje kredytowe stosowały wykonawcze standardy techniczne, o których mowa w ust. 6, również do przeniesienia praw kredytodawcy wynikających z nieobsługiwanej umowy o kredyt, lub samej nieobsługiwanej umowy o kredyt, do innych instytucji kredytowych. Instytucje kredytowe stosują formularze dotyczące danych do przekazywania informacji między instytucjami kredytowymi w przypadku wyłącznie przeniesienia praw kredytodawcy wynikających z nieobsługiwanej umowy o kredyt, lub samej nieobsługiwanej umowy o kredyt.

Artykuł 17

Obowiązki nabywców kredytów

1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby:

| a) | nabywca kredytu mający miejsce zamieszkania lub siedzibę statutową lub – w przypadku gdy na mocy swojego prawa krajowego nie posiada on siedziby statutowej – swoje główne biuro w Unii, wyznaczył podmiot, o którym mowa w art. 2 ust. 5 lit. a) ppkt (i) lub (iii), lub podmiot zajmujący się obsługą kredytów, do prowadzenia działalności w zakresie obsługi kredytów w odniesieniu do praw kredytodawcy wynikających z nieobsługiwanej umowy o kredyt lub samej nieobsługiwanej umowy o kredyt, zawartej z konsumentami; |
| --- | --- |

a)

nabywca kredytu mający miejsce zamieszkania lub siedzibę statutową lub – w przypadku gdy na mocy swojego prawa krajowego nie posiada on siedziby statutowej – swoje główne biuro w Unii, wyznaczył podmiot, o którym mowa w art. 2 ust. 5 lit. a) ppkt (i) lub (iii), lub podmiot zajmujący się obsługą kredytów, do prowadzenia działalności w zakresie obsługi kredytów w odniesieniu do praw kredytodawcy wynikających z nieobsługiwanej umowy o kredyt lub samej nieobsługiwanej umowy o kredyt, zawartej z konsumentami;

| b) | w przypadku gdy nabywca kredytu nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby statutowej lub – w przypadku gdy na mocy swojego prawa krajowego nie posiada on siedziby statutowej – swojego głównego biura w Unii, jego przedstawiciel wyznaczony zgodnie z art. 19 ust. 1 wyznacza podmiot, o którym mowa w art. 2 ust. 5 lit. a) ppkt (i) lub (iii), lub podmiot obsługujący kredyty, z wyjątkiem przypadków, w których sam przedstawiciel jest podmiotem, o którym mowa w art. 2 ust. 5 lit. a) ppkt (i) lub (iii), lub podmiotem obsługującym kredyty, do celów prowadzenia działalności w zakresie obsługi kredytów w odniesieniu do praw kredytodawcy wynikających z nieobsługiwanej umowy o kredyt, lub samej nieobsługiwanej umowy o kredyt, zawartej z:






  (i) | osobami fizycznymi, w tym konsumentami i pracownikami niezależnymi; |
| --- | --- | --- |

b)

w przypadku gdy nabywca kredytu nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby statutowej lub – w przypadku gdy na mocy swojego prawa krajowego nie posiada on siedziby statutowej – swojego głównego biura w Unii, jego przedstawiciel wyznaczony zgodnie z art. 19 ust. 1 wyznacza podmiot, o którym mowa w art. 2 ust. 5 lit. a) ppkt (i) lub (iii), lub podmiot obsługujący kredyty, z wyjątkiem przypadków, w których sam przedstawiciel jest podmiotem, o którym mowa w art. 2 ust. 5 lit. a) ppkt (i) lub (iii), lub podmiotem obsługującym kredyty, do celów prowadzenia działalności w zakresie obsługi kredytów w odniesieniu do praw kredytodawcy wynikających z nieobsługiwanej umowy o kredyt, lub samej nieobsługiwanej umowy o kredyt, zawartej z:

(i)

osobami fizycznymi, w tym konsumentami i pracownikami niezależnymi;

| (ii) | mikro-, małymi i średnimi przedsiębiorstwami (MŚP) zgodnie z definicją w art. 2 załącznika do zalecenia Komisji 2003/361/WE (23). |
| --- | --- |

(ii)

mikro-, małymi i średnimi przedsiębiorstwami (MŚP) zgodnie z definicją w art. 2 załącznika do zalecenia Komisji 2003/361/WE (23).

Przyjmujące państwa członkowskie mogą rozszerzyć wymóg przewidziany w akapicie pierwszym na inne umowy o kredyt.

2.   Państwa członkowskie zapewniają, aby nabywca kredytu nie podlegał jakimkolwiek dodatkowym wymogom w zakresie nabywania praw kredytodawcy wynikających z nieobsługiwanej umowy o kredyt, lub samej nieobsługiwanej umowy o kredyt, innym niż wymogi przewidziane w przepisach krajowych transponujących niniejszą dyrektywę lub w przepisach mających zastosowanie przepisów prawa ochrony konsumentów, prawa umów, prawa cywilnego lub prawa karnego. Państwa członkowskie zapewniają, aby odpowiednie przepisy prawa unijnego i krajowego dotyczące w szczególności egzekwowania umów, ochrony konsumentów, praw kredytobiorców, udzielania kredytów, tajemnicy bankowej oraz prawa karnego nadal miały zastosowanie do nabywcy kredytu po przeniesieniu praw kredytodawcy wynikających z umowy o kredyt, lub samej umowy o kredyt, na nabywcę kredytu. Przeniesienie praw kredytodawcy wynikających z umowy o kredyt, lub samej umowy o kredyt, na nabywcę kredytu nie może wpływać na poziom ochrony konsumentów i innych kredytobiorców przewidziany w prawie unijnym i krajowym, a także w przepisach dotyczących niewypłacalności, bez uszczerbku dla krajowych i międzynarodowych przepisów dotyczących weksli trasowanych i własnych.

3.   Niniejsza dyrektywa pozostaje bez uszczerbku dla uprawnień krajowych dotyczących rejestrów kredytowych, w tym dla uprawnień do żądania od nabywców kredytów informacji na temat praw kredytodawcy wynikających z umowy o kredyt, lub na temat samej umowy o kredyt, oraz jej wykonania.

4.   Państwa członkowskie mogą zezwolić nabywcom kredytów na angażowanie osób fizycznych do obsługi nabytych przez nich umów o kredyt. Te osoby fizyczne podlegają krajowemu systemowi regulacji i nadzoru oraz nie mogą korzystać z przewidzianej w niniejszej dyrektywie swobody prowadzenia działalności w zakresie obsługi kredytów w innym państwie członkowskim.

5.   Państwa członkowskie zapewniają, aby podmiot obsługujący kredyty lub podmiot, o którym mowa w art. 2 ust. 5 lit. a) ppkt (i) lub (iii), wyznaczony przez nabywcę kredytu przestrzegał – w imieniu nabywcy kredytu – obowiązków nałożonych na nabywcę kredytu zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu oraz art. 18 i 20. W przypadku gdy nie wyznaczono podmiotu obsługującego kredyty ani podmiotu, o którym mowa w art. 2 ust. 5 lit. a) ppkt (i) lub (iii), obowiązkom tym podlega nadal podmiot obsługujący kredyty lub jego przedstawiciel.

Państwa członkowskie mogą wymagać, aby podmiot obsługujący kredyty lub podmiot, o którym mowa w art. 2 ust. 5 lit. a) ppkt (i) lub (iii), wyznaczony przez nabywcę kredytu przestrzegał – w imieniu nabywcy kredytu – obowiązków nałożonych na nabywcę kredytu zgodnie z prawem krajowym, w tym w odniesieniu do ust. 3 niniejszego artykułu.

Artykuł 18

Korzystanie z usług podmiotów obsługujących kredyty lub innych podmiotów

1.   W przypadku gdy nabywca kredytu lub, w stosownych przypadkach, jego przedstawiciel wyznaczony zgodnie z art. 19 wyznacza podmiot, o którym mowa w art. w art. 2 ust. 5 lit. a) ppkt (i) lub (iii), lub podmiot obsługujący kredyty, do prowadzenia działalności w zakresie obsługi kredytów w związku z przeniesionymi prawami kredytodawcy wynikającymi z nieobsługiwanej umowy o kredyt, lub samej nieobsługiwanej umowy o kredyt, państwa członkowskie wymagają, aby ten nabywca kredytu lub jego przedstawiciel poinformował właściwe organy swojego macierzystego państwa członkowskiego o tożsamości i adresie podmiotu, o którym mowa w art. 2 ust. 5 lit. a) ppkt (i) lub (iii), lub podmiotu obsługującego kredyty, najpóźniej w dniu rozpoczęcia działalności w zakresie obsługi kredytów.

2.   W przypadku gdy nabywca kredytu lub, w stosownych przypadkach, jego przedstawiciel wyznaczony zgodnie z art. 19 wyznacza podmiot inny niż podmiot zgłoszony zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu, powiadamia o tym właściwe organy swojego macierzystego państwa członkowskiego najpóźniej w dniu tej zmiany oraz wskazuje tożsamość i adres nowego podmiotu, który wyznaczył do prowadzenia działalności w zakresie obsługi kredytów w związku z przeniesionymi prawami kredytodawcy wynikającymi z nieobsługiwanej umowy o kredyt lub samej nieobsługiwanej umowy o kredyt.

3.   Państwa członkowskie wymagają, aby właściwe organy macierzystego państwa członkowskiego nabywcy kredytu bez zbędnej zwłoki przekazywały właściwym organom państwa członkowskiego, w którym udzielono kredytu, oraz właściwym organom macierzystego państwa członkowskiego nowego podmiotu obsługującego kredyty, informacje otrzymane zgodnie z ust. 1 i 2.

Artykuł 19

Przedstawiciele nabywców kredytów z państw trzecich

1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku gdy dokonywane jest przeniesienie praw kredytodawcy wynikających z nieobsługiwanej umowy o kredyt umowy o kredyt, lub samej nieobsługiwanej umowy o kredyt, nabywca kredytu, który nie ma miejsca zamieszkania, siedziby statutowej lub, w przypadku gdy na mocy swojego prawa krajowego nie posiada on siedziby statutowej, swojego głównego biura w Unii, wyznaczył na piśmie przedstawiciela mającego miejsce zamieszkania, siedzibę statutową lub, w przypadku gdy na mocy swojego prawa krajowego nie posiada on siedziby statutowej, swoje główne biuro w Unii.

2.   Właściwe organy zwracają się do przedstawiciela, o którym mowa w ust. 1, dodatkowo lub zamiast zwracać się do nabywcy kredytu, we wszystkich kwestiach związanych z bieżącym przestrzeganiem niniejszej dyrektywy i przedstawiciel ten ponosi pełną odpowiedzialność za przestrzeganie obowiązków nałożonych na nabywcę kredytu zgodnie z przepisami krajowymi transponującymi niniejszą dyrektywę.

Artykuł 20

Przeniesienie praw kredytodawcy wynikających z nieobsługiwanej umowy o kredyt, lub samej nieobsługiwanej umowy o kredyt, przez nabywcę kredytu oraz poinformowanie właściwych organów

1.   Państwa członkowskie wymagają, aby nabywca kredytu lub, w stosownych przypadkach, jego przedstawiciel wyznaczony zgodnie z art. 19, który przenosi prawa kredytodawcy wynikające z nieobsługiwanej umowy o kredyt, lub samą nieobsługiwaną umowę o kredyt, dwa razy do roku przekazywał właściwym organom swojego macierzystego państwa członkowskiego identyfikator podmiotu prawnego (LEI) nowego nabywcy kredytu oraz, w stosownych przypadkach, jego przedstawiciela wyznaczonego zgodnie z art. 19, lub w przypadku braku takiego identyfikatora:

| a) | tożsamość nowego nabywcy kredytu lub, w stosownych przypadkach, jego przedstawiciela wyznaczonego zgodnie z art. 19, lub członków zarządu lub organu wykonawczego nowego nabywcy kredytu lub jego przedstawiciela oraz osób posiadających znaczny pakiet akcji nowego nabywcy kredytu lub jego przedstawiciela w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 36 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; oraz |
| --- | --- |

a)

tożsamość nowego nabywcy kredytu lub, w stosownych przypadkach, jego przedstawiciela wyznaczonego zgodnie z art. 19, lub członków zarządu lub organu wykonawczego nowego nabywcy kredytu lub jego przedstawiciela oraz osób posiadających znaczny pakiet akcji nowego nabywcy kredytu lub jego przedstawiciela w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 36 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; oraz

| b) | adres nowego nabywcy kredytu lub, w stosownych przypadkach, jego przedstawiciela wyznaczonego zgodnie z art. 19. |
| --- | --- |

b)

adres nowego nabywcy kredytu lub, w stosownych przypadkach, jego przedstawiciela wyznaczonego zgodnie z art. 19.

Ponadto nabywca kredytu lub jego przedstawiciel przekazuje właściwym organom swojego macierzystego państwa członkowskiego co najmniej następujące informacje:

| a) | zagregowane saldo należności z tytułu przeniesionych praw kredytodawcy wynikających z nieobsługiwanych umów o kredyt lub nieobsługiwanych umów o kredyt; |
| --- | --- |

a)

zagregowane saldo należności z tytułu przeniesionych praw kredytodawcy wynikających z nieobsługiwanych umów o kredyt lub nieobsługiwanych umów o kredyt;

| b) | liczbę i wielkość przeniesionych praw kredytodawcy wynikających z nieobsługiwanych umów o kredyt lub nieobsługiwanych umów o kredyt; |
| --- | --- |

b)

liczbę i wielkość przeniesionych praw kredytodawcy wynikających z nieobsługiwanych umów o kredyt lub nieobsługiwanych umów o kredyt;

| c) | informację o tym, czy przeniesienie obejmuje prawa kredytodawcy wynikające z nieobsługiwanej umowy o kredyt lub samą nieobsługiwaną umowę o kredyt zawartą z konsumentami, oraz, w stosownych przypadkach, informację o rodzajach aktywów stanowiących zabezpieczenie nieobsługiwanej umowy o kredyt. |
| --- | --- |

c)

informację o tym, czy przeniesienie obejmuje prawa kredytodawcy wynikające z nieobsługiwanej umowy o kredyt lub samą nieobsługiwaną umowę o kredyt zawartą z konsumentami, oraz, w stosownych przypadkach, informację o rodzajach aktywów stanowiących zabezpieczenie nieobsługiwanej umowy o kredyt.

2.   Właściwe organy, o których mowa w ust. 1, mogą wymagać od nabywców kredytów lub, w stosownych przypadkach, od ich przedstawicieli wyznaczonych zgodnie z art. 19, przekazywania informacji, o których mowa w tym ustępie, z częstotliwością kwartalną, gdy tylko organy te uznają to za konieczne, w tym w celu lepszego monitorowania dużej liczby przeniesień, które mogą mieć miejsce w okresie kryzysu.

3.   Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy, o których mowa w ust. 1 i 2, przekazywały bez zbędnej zwłoki informacje otrzymane zgodnie z tymi ustępami właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego oraz właściwym organom macierzystego państwa członkowskiego nowego nabywcy kredytu.

TYTUŁ IV

NADZÓR

Artykuł 21

Nadzór ze strony właściwych organów

1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby podmioty obsługujące kredyty oraz, w stosownych przypadkach, dostawcy usług obsługi kredytów, którym powierzono wykonywanie działalności w zakresie obsługi kredytów zgodnie z art. 12, stale przestrzegali przepisów krajowych transponujących niniejszą dyrektywę, a także zapewniają, aby działalność ta podlegała właściwemu nadzorowi ze strony właściwych organów macierzystego państwa członkowskiego w celu oceny przestrzegania tych przepisów.

2.   Macierzyste państwa członkowskie nabywcy kredytów lub, w stosownych przypadkach, jego przedstawiciela wyznaczonego zgodnie z art. 19, zapewniają, aby właściwe organy, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, były odpowiedzialne za nadzór nad obowiązkami określonymi w art. 10 i w art. 17–20 w odniesieniu do nabywcy kredytów lub, w stosownych przypadkach, jego przedstawiciela wyznaczonego zgodnie z art. 19.

3.   Państwa członkowskie wyznaczają właściwe organy odpowiedzialne za wykonywanie funkcji i obowiązków zgodnie z krajowymi przepisami transponującymi niniejszą dyrektywę.

4.   W przypadku gdy państwa członkowskie wyznaczają więcej niż jeden właściwy organ zgodnie z ust. 3, określają one zadania poszczególnych organów oraz wyznaczają jeden z nich jako pojedynczy punkt kontaktowy na potrzeby całej niezbędnej wymiany informacji i kontaktów wzajemnych z właściwymi organami macierzystych państw członkowskich lub przyjmujących państw członkowskich.

5.   Państwa członkowskie zapewniają wprowadzenie odpowiednich środków umożliwiających właściwym organom wyznaczonym zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu uzyskanie od nabywców kredytów lub ich przedstawicieli wyznaczonych zgodnie z art. 19, podmiotów obsługujących kredyty, dostawców usług obsługi kredytów, którym podmiot obsługujący kredyty powierza wykonywanie działalności w zakresie obsługi kredytów zgodnie z art. 12, kredytobiorców oraz wszelkich innych osób lub organów publicznych informacji niezbędnych do:

| a) | oceny bieżącej zgodności z wymogami określonymi w przepisach krajowych transponujących niniejszą dyrektywę; |
| --- | --- |

a)

oceny bieżącej zgodności z wymogami określonymi w przepisach krajowych transponujących niniejszą dyrektywę;

| b) | zbadania możliwych naruszeń tych wymogów; |
| --- | --- |

b)

zbadania możliwych naruszeń tych wymogów;

| c) | nałożenia kar administracyjnych i zastosowania środków naprawczych zgodnie z przepisami krajowymi transponującymi art. 23. |
| --- | --- |

c)

nałożenia kar administracyjnych i zastosowania środków naprawczych zgodnie z przepisami krajowymi transponującymi art. 23.

6.   Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy wyznaczone zgodnie z ust. 3 posiadały wiedzę ekspercką, zasoby, zdolność operacyjną oraz uprawnienia niezbędne do wykonywania ich funkcji i obowiązków określonych w niniejszej dyrektywie.

Artykuł 22

Funkcja nadzorcza i uprawnienia właściwych organów

1.   Państwa członkowskie zapewniają właściwym organom macierzystego państwa członkowskiego wyznaczonym zgodnie z art. 21 ust. 3 wszelkie uprawnienia w zakresie nadzoru, przeprowadzania dochodzenia i nakładania kar niezbędne do wykonywania ich funkcji i obowiązków określonych w niniejszej dyrektywie, w tym co najmniej:

| a) | uprawnienie do udzielania lub odmowy udzielenia zezwolenia zgodnie z art. 5 i 6; |
| --- | --- |

a)

uprawnienie do udzielania lub odmowy udzielenia zezwolenia zgodnie z art. 5 i 6;

| b) | uprawnienie do cofnięcia zezwolenia zgodnie z art. 8; |
| --- | --- |

b)

uprawnienie do cofnięcia zezwolenia zgodnie z art. 8;

| c) | uprawnienie do zakazania wszelkiej działalności w zakresie obsługi kredytów; |
| --- | --- |

c)

uprawnienie do zakazania wszelkiej działalności w zakresie obsługi kredytów;

| d) | uprawnienie do przeprowadzania kontroli na miejscu i kontroli poza siedzibą podmiotu kontrolowanego; |
| --- | --- |

d)

uprawnienie do przeprowadzania kontroli na miejscu i kontroli poza siedzibą podmiotu kontrolowanego;

| e) | uprawnienie do nałożenia kar administracyjnych i zastosowania środków naprawczych zgodnie z przepisami krajowymi transponującymi art. 23; |
| --- | --- |

e)

uprawnienie do nałożenia kar administracyjnych i zastosowania środków naprawczych zgodnie z przepisami krajowymi transponującymi art. 23;

| f) | uprawnienie do przeglądu umów powierzenia wykonania zawieranych między podmiotami obsługującymi kredyty a dostawcami usług obsługi kredytów zgodnie z art. 12 ust. 1; |
| --- | --- |

f)

uprawnienie do przeglądu umów powierzenia wykonania zawieranych między podmiotami obsługującymi kredyty a dostawcami usług obsługi kredytów zgodnie z art. 12 ust. 1;

| g) | uprawnienie do żądania od podmiotów obsługujących kredyty usunięcia członków ich zarządu lub organu wykonawczego, jeżeli nie spełniają oni wymogów określonych w art. 5 ust. 1 lit. b); |
| --- | --- |

g)

uprawnienie do żądania od podmiotów obsługujących kredyty usunięcia członków ich zarządu lub organu wykonawczego, jeżeli nie spełniają oni wymogów określonych w art. 5 ust. 1 lit. b);

| h) | uprawnienie do żądania od podmiotów obsługujących kredyty zmiany lub aktualizacji ich wewnętrznych zasad zarządzania i wewnętrznych mechanizmów kontroli w celu skutecznego zapewnienia poszanowania praw kredytobiorców zgodnie z przepisami regulującymi daną umowę o kredyt; |
| --- | --- |

h)

uprawnienie do żądania od podmiotów obsługujących kredyty zmiany lub aktualizacji ich wewnętrznych zasad zarządzania i wewnętrznych mechanizmów kontroli w celu skutecznego zapewnienia poszanowania praw kredytobiorców zgodnie z przepisami regulującymi daną umowę o kredyt;

| i) | uprawnienie do żądania od podmiotów obsługujących kredyty zmiany lub aktualizacji przyjętych przez nie polityk w celu zapewnienia sprawiedliwego i należytego traktowania kredytobiorców oraz dokumentowania i rozpatrywania ich skarg; |
| --- | --- |

i)

uprawnienie do żądania od podmiotów obsługujących kredyty zmiany lub aktualizacji przyjętych przez nie polityk w celu zapewnienia sprawiedliwego i należytego traktowania kredytobiorców oraz dokumentowania i rozpatrywania ich skarg;

| j) | uprawnienie do żądania dalszych informacji dotyczących przeniesienia praw kredytodawcy wynikających z nieobsługiwanej umowy o kredyt, lub samej nieobsługiwanej umowy o kredyt. |
| --- | --- |

j)

uprawnienie do żądania dalszych informacji dotyczących przeniesienia praw kredytodawcy wynikających z nieobsługiwanej umowy o kredyt, lub samej nieobsługiwanej umowy o kredyt.

2.   Państwa członkowskie zapewniają właściwym organom państwa członkowskiego pochodzenia wyznaczonym zgodnie z art. 21 ust. 3 oraz państwa członkowskiego, w którym udzielono kredytu, jeżeli jest ono inne niż przyjmujące państwo członkowskie i macierzyste państwo członkowskie, wszystkie niezbędne uprawnienia do wykonywania ich funkcji i obowiązków określonych w niniejszej dyrektywie.

3.   Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy macierzystego państwa członkowskiego dokonywały oceny wdrożenia przez podmiot obsługujący kredyty wymogów określonych w art. 5 ust. 1 lit. e)–h), wykorzystując do tego podejście oparte na ocenie ryzyka.

4.   Państwa członkowskie określają zakres oceny, o której mowa w ust. 3, przy uwzględnieniu wielkości, charakteru, skali i złożoności działalności danego podmiotu obsługującego kredyty.

5.   Właściwe organy macierzystego państwa członkowskiego informują właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego lub państwa członkowskiego, w którym udzielono kredytu, jeżeli jest ono inne niż przyjmujące państwo członkowskie i macierzyste państwo członkowskie, o wynikach oceny, o której mowa w ust. 3, na wniosek jednego z tych właściwych organów lub gdy właściwe organy macierzystego państwa członkowskiego uznają to za stosowne. Właściwe organy macierzystego państwa członkowskiego zawsze przekazują szczegółowe informacje dotyczące wszelkich nałożonych kar administracyjnych lub zastosowanych środków naprawczych właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego oraz, w stosownych przypadkach, państwa członkowskiego, w którym udzielono kredytu, jeżeli jest ono inne niż przyjmujące państwo członkowskie i macierzyste państwo członkowskie.

6.   Państwa członkowskie zapewniają, aby przy dokonywaniu oceny, o której mowa w ust. 3, właściwe organy macierzystego państwa członkowskiego i przyjmującego państwa członkowskiego oraz państwa członkowskiego, w którym udzielono kredytu, jeżeli jest ono inne niż przyjmujące państwo członkowskie i macierzyste państwo członkowskie, wymieniały wszystkie informacje niezbędne do umożliwienia im wykonywania ich odpowiednich funkcji i obowiązków określonych w niniejszej dyrektywie.

7.   Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy macierzystego państwa członkowskiego miały możliwość wymagać od podmiotu obsługującego kredyty, dostawcy usług obsługi kredytów lub nabywcy kredytu lub jego przedstawiciela wyznaczonego zgodnie z art. 19, który nie spełnia wymogów określonych w przepisach krajowych transponujących niniejszą dyrektywę, podjęcia na wczesnym etapie wszelkich niezbędnych działań lub kroków w celu zastosowania się do tych przepisów.

Artykuł 23

Kary administracyjne i środki naprawcze

1.   Bez uszczerbku dla prawa państw członkowskich do ustanawiania sankcji karnych, państwa członkowskie ustanawiają przepisy określające odpowiednie kary administracyjne i środki naprawcze mające zastosowanie co najmniej w następujących sytuacjach:

| a) | podmiot obsługujący kredyty nie spełnia wymogu określonego w krajowych przepisach transponujących art. 11 lub zawiera umowę powierzenia wykonania z naruszeniem przepisów krajowych transponujących art. 12 lub dostawca usług obsługi kredytów, któremu powierzono wykonywanie działalności w zakresie obsługi kredytów, poważnie narusza mające zastosowanie przepisy prawne, w tym przepisy krajowe transponujące niniejszą dyrektywę; |
| --- | --- |

a)

podmiot obsługujący kredyty nie spełnia wymogu określonego w krajowych przepisach transponujących art. 11 lub zawiera umowę powierzenia wykonania z naruszeniem przepisów krajowych transponujących art. 12 lub dostawca usług obsługi kredytów, któremu powierzono wykonywanie działalności w zakresie obsługi kredytów, poważnie narusza mające zastosowanie przepisy prawne, w tym przepisy krajowe transponujące niniejszą dyrektywę;

| b) | zasady zarządzania i mechanizmy kontroli wewnętrznej podmiotu obsługującego kredyty, jak określono w art. 5 ust. 1 lit. e), nie zapewniają poszanowania praw kredytobiorcy i zgodności z przepisami dotyczącymi ochrony danych osobowych; |
| --- | --- |

b)

zasady zarządzania i mechanizmy kontroli wewnętrznej podmiotu obsługującego kredyty, jak określono w art. 5 ust. 1 lit. e), nie zapewniają poszanowania praw kredytobiorcy i zgodności z przepisami dotyczącymi ochrony danych osobowych;

| c) | polityka podmiotu obsługującego kredyty jest nieodpowiednia do zapewnienia właściwego sposobu traktowania kredytobiorców, jak określono w art. 5 ust. 1 lit. f); |
| --- | --- |

c)

polityka podmiotu obsługującego kredyty jest nieodpowiednia do zapewnienia właściwego sposobu traktowania kredytobiorców, jak określono w art. 5 ust. 1 lit. f);

| d) | procedury wewnętrzne podmiotu obsługującego kredyty, jak określono w art. 5 ust. 1 lit. g), nie zapewniają dokumentowania i rozpatrywania skarg kredytobiorców zgodnie z obowiązkami określonymi w krajowych przepisach transponujących niniejszą dyrektywę; |
| --- | --- |

d)

procedury wewnętrzne podmiotu obsługującego kredyty, jak określono w art. 5 ust. 1 lit. g), nie zapewniają dokumentowania i rozpatrywania skarg kredytobiorców zgodnie z obowiązkami określonymi w krajowych przepisach transponujących niniejszą dyrektywę;

| e) | nabywca kredytu lub, w stosownych przypadkach, jego przedstawiciel wyznaczony zgodnie z art. 19 nie przekazuje informacji przewidzianych w krajowych przepisach transponujących art. 18 i 20; |
| --- | --- |

e)

nabywca kredytu lub, w stosownych przypadkach, jego przedstawiciel wyznaczony zgodnie z art. 19 nie przekazuje informacji przewidzianych w krajowych przepisach transponujących art. 18 i 20;

| f) | nabywca kredytu lub, w stosownych przypadkach, jego przedstawiciel wyznaczony zgodnie z art. 19 nie spełnia wymogu określonego w krajowych przepisach transponujących art. 17; |
| --- | --- |

f)

nabywca kredytu lub, w stosownych przypadkach, jego przedstawiciel wyznaczony zgodnie z art. 19 nie spełnia wymogu określonego w krajowych przepisach transponujących art. 17;

| g) | nabywca kredytu nie spełnia wymogu określonego w krajowych przepisach transponujących art. 19; |
| --- | --- |

g)

nabywca kredytu nie spełnia wymogu określonego w krajowych przepisach transponujących art. 19;

| h) | instytucja kredytowa nie przekazuje informacji określonych w krajowych przepisach transponujących art. 15; |
| --- | --- |

h)

instytucja kredytowa nie przekazuje informacji określonych w krajowych przepisach transponujących art. 15;

| i) | podmiot obsługujący kredyty zezwala, aby jedna lub większa liczba osób, które nie spełniają wymogów określonych w art. 5 ust. 1 lit. b), zostały lub pozostały członkami jego zarządu lub organu wykonawczego; |
| --- | --- |

i)

podmiot obsługujący kredyty zezwala, aby jedna lub większa liczba osób, które nie spełniają wymogów określonych w art. 5 ust. 1 lit. b), zostały lub pozostały członkami jego zarządu lub organu wykonawczego;

| j) | podmiot obsługujący kredyty nie spełnia wymogów określonych w krajowych przepisach transponujących art. 24; |
| --- | --- |

j)

podmiot obsługujący kredyty nie spełnia wymogów określonych w krajowych przepisach transponujących art. 24;

| k) | nabywca kredytu lub, w stosownych przypadkach, podmioty obsługujące kredyty lub którykolwiek z podmiotów wymienionych w art. 2 ust. 5 lit. a) ppkt (i) lub (iii) nie spełnia krajowych przepisów transponujących art. 10; |
| --- | --- |

k)

nabywca kredytu lub, w stosownych przypadkach, podmioty obsługujące kredyty lub którykolwiek z podmiotów wymienionych w art. 2 ust. 5 lit. a) ppkt (i) lub (iii) nie spełnia krajowych przepisów transponujących art. 10;

| l) | podmiot obsługujący kredyty przyjmuje i przechowuje środki finansowe od kredytobiorców, jeżeli nie jest to dozwolone w państwie członkowskim zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. b); |
| --- | --- |

l)

podmiot obsługujący kredyty przyjmuje i przechowuje środki finansowe od kredytobiorców, jeżeli nie jest to dozwolone w państwie członkowskim zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. b);

| m) | podmiot obsługujący kredyty nie spełnia wymogów określonych w krajowych przepisach transponujących art. 6 ust. 2. |
| --- | --- |

m)

podmiot obsługujący kredyty nie spełnia wymogów określonych w krajowych przepisach transponujących art. 6 ust. 2.

2.   Kary administracyjne i środki naprawcze, o których mowa w ust. 1, muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające oraz obejmować co najmniej:

| a) | cofnięcie zezwolenia na prowadzenie działalności jako podmiot obsługujący kredyty; |
| --- | --- |

a)

cofnięcie zezwolenia na prowadzenie działalności jako podmiot obsługujący kredyty;

| b) | wydanie decyzji nakładającej na podmiot obsługujący kredyty lub nabywcę kredytu lub, w stosownych przypadkach, jego przedstawiciela wyznaczonego zgodnie z art. 19 obowiązek polegający na zaradzeniu naruszeniu oraz zaprzestaniu danego działania i zaniechaniu powtarzania tego działania; |
| --- | --- |

b)

wydanie decyzji nakładającej na podmiot obsługujący kredyty lub nabywcę kredytu lub, w stosownych przypadkach, jego przedstawiciela wyznaczonego zgodnie z art. 19 obowiązek polegający na zaradzeniu naruszeniu oraz zaprzestaniu danego działania i zaniechaniu powtarzania tego działania;

| c) | administracyjne kary finansowe. |
| --- | --- |

c)

administracyjne kary finansowe.

3.   Państwa członkowskie zapewniają skuteczne wdrożenie kar administracyjnych i środków naprawczych.

4.   Państwa członkowskie zapewniają uwzględnianie przez właściwe organy – przy ustalaniu rodzaju kar administracyjnych lub środków naprawczych oraz kwot administracyjnych kar finansowych – istotnych okoliczności, w tym:

| a) | wagi naruszenia i czasu jego trwania; |
| --- | --- |

a)

wagi naruszenia i czasu jego trwania;

| b) | stopnia odpowiedzialności odpowiedzialnego za naruszenie podmiotu obsługującego kredyty lub nabywcy kredytu lub, w stosownych przypadkach, jego przedstawiciela wyznaczonego zgodnie z art. 19; |
| --- | --- |

b)

stopnia odpowiedzialności odpowiedzialnego za naruszenie podmiotu obsługującego kredyty lub nabywcy kredytu lub, w stosownych przypadkach, jego przedstawiciela wyznaczonego zgodnie z art. 19;

| c) | sytuacji finansowej odpowiedzialnego za naruszenie podmiotu obsługującego kredyty lub nabywcy kredytu, w tym przez odniesienie do wysokości całkowitych obrotów osoby prawnej lub rocznego dochodu osoby fizycznej; |
| --- | --- |

c)

sytuacji finansowej odpowiedzialnego za naruszenie podmiotu obsługującego kredyty lub nabywcy kredytu, w tym przez odniesienie do wysokości całkowitych obrotów osoby prawnej lub rocznego dochodu osoby fizycznej;

| d) | znaczenia korzyści uzyskanych lub strat unikniętych w wyniku naruszenia przez odpowiedzialny za naruszenie podmiot obsługujący kredyty lub odpowiedzialnego za naruszenie nabywcę kredytu lub, w stosownych przypadkach, jego przedstawiciela wyznaczonego zgodnie z art. 19, w zakresie w jakim te korzyści lub straty są możliwe do ustalenia; |
| --- | --- |

d)

znaczenia korzyści uzyskanych lub strat unikniętych w wyniku naruszenia przez odpowiedzialny za naruszenie podmiot obsługujący kredyty lub odpowiedzialnego za naruszenie nabywcę kredytu lub, w stosownych przypadkach, jego przedstawiciela wyznaczonego zgodnie z art. 19, w zakresie w jakim te korzyści lub straty są możliwe do ustalenia;

| e) | strat poniesionych przez osoby trzecie w wyniku naruszenia, w zakresie w jakim te straty są możliwe do ustalenia; |
| --- | --- |

e)

strat poniesionych przez osoby trzecie w wyniku naruszenia, w zakresie w jakim te straty są możliwe do ustalenia;

| f) | stopnia współpracy z właściwymi organami podmiotu obsługującego kredyty lub nabywcy kredytu odpowiedzialnego za naruszenie; |
| --- | --- |

f)

stopnia współpracy z właściwymi organami podmiotu obsługującego kredyty lub nabywcy kredytu odpowiedzialnego za naruszenie;

| g) | poprzednich naruszeń dokonanych przez odpowiedzialny za naruszenie podmiot obsługujący kredyty lub odpowiedzialnego za naruszenie nabywcę kredytu lub, w stosownych przypadkach, jego przedstawiciela wyznaczonego zgodnie z art. 19; |
| --- | --- |

g)

poprzednich naruszeń dokonanych przez odpowiedzialny za naruszenie podmiot obsługujący kredyty lub odpowiedzialnego za naruszenie nabywcę kredytu lub, w stosownych przypadkach, jego przedstawiciela wyznaczonego zgodnie z art. 19;

| h) | wszelkich rzeczywistych lub potencjalnych skutków systemowych naruszenia. |
| --- | --- |

h)

wszelkich rzeczywistych lub potencjalnych skutków systemowych naruszenia.

5.   Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy mogły stosować kary administracyjne i środki naprawcze określone w ust. 2 wobec członków zarządu lub organu wykonawczego oraz wobec innych osób fizycznych, które na mocy prawa krajowego ponoszą odpowiedzialność za naruszenie.

6.   Państwa członkowskie zapewniają, aby przed podjęciem jakiejkolwiek decyzji nakładającej kary administracyjne lub środki naprawcze określone w ust. 2 niniejszego artykułu właściwe organy zapewniły danemu podmiotowi obsługującemu kredyty, nabywcy kredytu lub, w stosownych przypadkach, jego przedstawicielowi wyznaczonemu zgodnie z art. 19 możliwość przedstawienia swojego stanowiska.

7.   Państwa członkowskie zapewniają, aby każda decyzja nakładająca kary administracyjne lub środki naprawcze określone w ust. 2 była właściwie uzasadniona i podlegała prawu do odwołania.

8.   Państwa członkowskie mogą zadecydować o niewprowadzaniu przepisów dotyczących kar administracyjnych za naruszenia, które na mocy ich prawa krajowego podlegają sankcjom karnym. W takim przypadku państwa członkowskie informują Komisję o odpowiednich przepisach prawa karnego.

TYTUŁ V

ŚRODKI OCHRONNE I OBOWIĄZEK WSPÓŁPRACY

Artykuł 24

Skargi

1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby podmioty obsługujące kredyty ustanawiały i utrzymywały skuteczne i przejrzyste procedury rozpatrywania skarg od kredytobiorców.

2.   Państwa członkowskie zapewniają, aby rozpatrywanie przez podmioty obsługujące kredyty skarg od kredytobiorców było bezpłatne i aby podmioty obsługujące kredyty prowadziły dokumentację skarg i środków zastosowanych w celu ich uwzględnienia.

3.   Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy ustanowiły i opublikowały procedurę rozpatrywania skarg od kredytobiorców dotyczących nabywców kredytów, podmiotów obsługujących kredyty i dostawców usług obsługi kredytów, oraz zapewniają procedurę zapewniającą rozpatrywanie skarg niezwłocznie po ich złożeniu.

Artykuł 25

Ochrona danych osobowych

Przetwarzanie danych osobowych na potrzeby niniejszej dyrektywy musi odbywać się zgodnie z rozporządzeniami (UE) 2016/679 i (UE) 2018/1725.

Artykuł 26

Współpraca między właściwymi organami

1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy, o których mowa w art. 8, 13, 14, 15, 18, 20 i 22, współpracowały ze sobą zawsze, gdy jest to niezbędne w celu wykonywania ich funkcji i obowiązków lub wykonywania ich uprawnień ustanowionych na mocy przepisów krajowych transponujących niniejszą dyrektywę. Te właściwe organy koordynują również swoje działania w celu uniknięcia ewentualnego powielania się i nakładania przy stosowaniu uprawnień nadzorczych oraz kar administracyjnych i środków naprawczych w sprawach transgranicznych.

2.   Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy udostępniały sobie nawzajem, na wniosek i bez zbędnej zwłoki, informacje wymagane do celu wykonywania ich funkcji i obowiązków wynikających z przepisów krajowych transponujących niniejszą dyrektywę.

3.   Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy otrzymujące informacje poufne w ramach wykonywania swoich funkcji i obowiązków wynikających z niniejszej dyrektywy wykorzystywały te informacje wyłącznie w toku wykonywania swoich funkcji i obowiązków wynikających z przepisów krajowych transponujących niniejszą dyrektywę. Wymiana informacji między właściwymi organami podlega obowiązkowi zachowania tajemnicy zawodowej, o którym mowa w art. 76 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE (24).

4.   Państwa członkowskie zapewniają, aby wszystkie osoby zatrudnione lub które były zatrudnione przez właściwe organy oraz biegli rewidenci lub eksperci działający w imieniu właściwych organów podlegali obowiązkowi zachowania tajemnicy zawodowej.

5.   Państwa członkowskie wprowadzają niezbędne środki administracyjne i organizacyjne, aby ułatwić współpracę przewidzianą w niniejszym artykule.

6.   EUNB ułatwia wymianę informacji między właściwymi organami w państwach członkowskich oraz wspiera ich współpracę.

TYTUŁ VI

ZMIANY

Artykuł 27

Zmiany w dyrektywie 2008/48/WE

W dyrektywie 2008/48/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | dodaje się artykuł w brzmieniu:

  „Artykuł 11a
  Informacje dotyczące zmiany warunków umowy o kredyt
  Bez uszczerbku dla innych obowiązków przewidzianych w niniejszej dyrektywie państwa członkowskie zapewniają, aby przed zmianą warunków umowy o kredyt kredytodawca przekazał konsumentowi następujące informacje:






  a) | przejrzysty opis proponowanych zmian oraz, w stosownych przypadkach, potrzeby uzyskania zgody konsumenta lub zmian wprowadzonych z mocy prawa; |
| --- | --- | --- |

1)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 11a

Informacje dotyczące zmiany warunków umowy o kredyt

Bez uszczerbku dla innych obowiązków przewidzianych w niniejszej dyrektywie państwa członkowskie zapewniają, aby przed zmianą warunków umowy o kredyt kredytodawca przekazał konsumentowi następujące informacje:

a)

przejrzysty opis proponowanych zmian oraz, w stosownych przypadkach, potrzeby uzyskania zgody konsumenta lub zmian wprowadzonych z mocy prawa;

| b) | harmonogram wdrożenia zmian, o których mowa w lit. a); |
| --- | --- |

b)

harmonogram wdrożenia zmian, o których mowa w lit. a);

| c) | przysługujące konsumentowi środki zaskarżenia w odniesieniu do zmian, o których mowa w lit. a); |
| --- | --- |

c)

przysługujące konsumentowi środki zaskarżenia w odniesieniu do zmian, o których mowa w lit. a);

| d) | okres dostępny na wniesienie takiej skargi; |
| --- | --- |

d)

okres dostępny na wniesienie takiej skargi;

| e) | nazwę i adres właściwego organu, do którego konsument może złożyć skargę.”; |
| --- | --- |

e)

nazwę i adres właściwego organu, do którego konsument może złożyć skargę.”;

| 2) | dodaje się artykuł w brzmieniu:

  „Artykuł 16a
  Zaległości w spłacie i egzekucja

  1.   Państwa członkowskie wymagają od kredytodawców posiadania odpowiednich polityk i procedur, tak aby podejmowali oni starania w celu zastosowania, w stosownych przypadkach, rozsądnych środków restrukturyzacyjnych przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego. Takie środki restrukturyzacyjne uwzględniają, wśród innych elementów, sytuację konsumenta i mogą obejmować między innymi możliwość:






  a) | całkowitego lub częściowego refinansowania umowy o kredyt; |
| --- | --- | --- |

2)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 16a

Zaległości w spłacie i egzekucja

1.   Państwa członkowskie wymagają od kredytodawców posiadania odpowiednich polityk i procedur, tak aby podejmowali oni starania w celu zastosowania, w stosownych przypadkach, rozsądnych środków restrukturyzacyjnych przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego. Takie środki restrukturyzacyjne uwzględniają, wśród innych elementów, sytuację konsumenta i mogą obejmować między innymi możliwość:

a)

całkowitego lub częściowego refinansowania umowy o kredyt;

| b) | zmiany obowiązujących warunków umowy o kredyt, która może obejmować między innymi:






  (i) | przedłużenie okresu obowiązywania umowy o kredyt; |
| --- | --- | --- |

b)

zmiany obowiązujących warunków umowy o kredyt, która może obejmować między innymi:

(i)

przedłużenie okresu obowiązywania umowy o kredyt;

| (ii) | zmianę rodzaju umowy o kredyt; |
| --- | --- |

(ii)

zmianę rodzaju umowy o kredyt;

| (iii) | odroczenie spłaty wszystkich lub części rat na pewien okres; |
| --- | --- |

(iii)

odroczenie spłaty wszystkich lub części rat na pewien okres;

| (iv) | zmianę oprocentowania; |
| --- | --- |

(iv)

zmianę oprocentowania;

| (v) | zaoferowanie wakacji kredytowych; |
| --- | --- |

(v)

zaoferowanie wakacji kredytowych;

| (vi) | częściowe spłaty; |
| --- | --- |

(vi)

częściowe spłaty;

| (vii) | przewalutowanie; |
| --- | --- |

(vii)

przewalutowanie;

| (viii) | częściowe umorzenie i konsolidację zadłużenia. |
| --- | --- |

(viii)

częściowe umorzenie i konsolidację zadłużenia.

2.   Wykaz możliwych środków restrukturyzacyjnych określony w ust. 1 lit. b) pozostaje bez uszczerbku dla przepisów prawa krajowego i nie wymaga od państw członkowskich określenia wszystkich tych środków w ich prawie krajowym.

3.   Państwa członkowskie mogą wymagać, aby w sytuacji gdy dozwolone jest określanie i nakładanie na konsumenta przez kredytodawcę opłat wynikających z zaległości w spłacie, takie opłaty nie były większe, niż jest to konieczne do pokrycia kosztów kredytodawcy, jakie poniósł on w wyniku zaległości w spłacie.

4.   Państwa członkowskie mogą zezwolić kredytodawcom na nakładanie na konsumenta dodatkowych opłat w przypadku zaległości w spłacie. W takim przypadku państwa członkowskie nakładają górny limit takich opłat.”;

| 3) | art. 22 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

  „1.   W zakresie, w jakim niniejsza dyrektywa zawiera zharmonizowane przepisy, państwa członkowskie nie mogą utrzymywać w swoim prawie krajowym ani wprowadzać do niego przepisów odbiegających od przepisów określonych w niniejszej dyrektywie. Art. 16a ust. 3 i 4 nie uniemożliwiają państwom członkowskim utrzymania lub wprowadzenia bardziej rygorystycznych przepisów w celu ochrony konsumentów.”. |
| --- | --- |

3)

art. 22 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   W zakresie, w jakim niniejsza dyrektywa zawiera zharmonizowane przepisy, państwa członkowskie nie mogą utrzymywać w swoim prawie krajowym ani wprowadzać do niego przepisów odbiegających od przepisów określonych w niniejszej dyrektywie. Art. 16a ust. 3 i 4 nie uniemożliwiają państwom członkowskim utrzymania lub wprowadzenia bardziej rygorystycznych przepisów w celu ochrony konsumentów.”.

Artykuł 28

Zmiany w dyrektywie 2014/17/UE

W dyrektywie 2014/17/UE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | dodaje się artykuł w brzmieniu:

  „Artykuł 27a
  Informacje dotyczące zmiany warunków umowy o kredyt
  Bez uszczerbku dla innych obowiązków przewidzianych w niniejszej dyrektywie państwa członkowskie zapewniają, aby przed zmianą warunków umowy o kredyt kredytodawca przekazał konsumentowi następujące informacje:






  a) | przejrzysty opis proponowanych zmian oraz, w stosownych przypadkach, potrzeby uzyskania zgody konsumenta lub zmian wprowadzonych z mocy prawa; |
| --- | --- | --- |

1)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 27a

Informacje dotyczące zmiany warunków umowy o kredyt

Bez uszczerbku dla innych obowiązków przewidzianych w niniejszej dyrektywie państwa członkowskie zapewniają, aby przed zmianą warunków umowy o kredyt kredytodawca przekazał konsumentowi następujące informacje:

a)

przejrzysty opis proponowanych zmian oraz, w stosownych przypadkach, potrzeby uzyskania zgody konsumenta lub zmian wprowadzonych z mocy prawa;

| b) | harmonogram wdrożenia zmian, o których mowa w lit. a); |
| --- | --- |

b)

harmonogram wdrożenia zmian, o których mowa w lit. a);

| c) | przysługujące konsumentowi środki zaskarżenia w odniesieniu do zmian, o których mowa w lit. a); |
| --- | --- |

c)

przysługujące konsumentowi środki zaskarżenia w odniesieniu do zmian, o których mowa w lit. a);

| d) | okres dostępny na wniesienie takiej skargi; |
| --- | --- |

d)

okres dostępny na wniesienie takiej skargi;

| e) | nazwę i adres właściwego organu, do którego konsument może złożyć skargę.”; |
| --- | --- |

e)

nazwę i adres właściwego organu, do którego konsument może złożyć skargę.”;

| 2) | w art. 28 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 otrzymuje brzmienie:

  „1.   Państwa członkowskie wymagają od kredytodawców posiadania odpowiednich polityk i procedur, tak aby podejmowali oni starania w celu zastosowania, w stosownych przypadkach, rozsądnych środków restrukturyzacyjnych przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego. Takie środki restrukturyzacyjne uwzględniają, wśród innych elementów, sytuację konsumenta i mogą obejmować między innymi:






  a) | całkowite lub częściowe refinansowanie umowy o kredyt; |
| --- | --- | --- | --- |

2)

w art. 28 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Państwa członkowskie wymagają od kredytodawców posiadania odpowiednich polityk i procedur, tak aby podejmowali oni starania w celu zastosowania, w stosownych przypadkach, rozsądnych środków restrukturyzacyjnych przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego. Takie środki restrukturyzacyjne uwzględniają, wśród innych elementów, sytuację konsumenta i mogą obejmować między innymi:

a)

całkowite lub częściowe refinansowanie umowy o kredyt;

| b) | zmianę obowiązujących warunków umowy o kredyt, która może obejmować między innymi:






  (i) | przedłużenie okresu obowiązywania umowy o kredyt; |
| --- | --- | --- |

b)

zmianę obowiązujących warunków umowy o kredyt, która może obejmować między innymi:

(i)

przedłużenie okresu obowiązywania umowy o kredyt;

| (ii) | zmianę rodzaju umowy o kredyt; |
| --- | --- |

(ii)

zmianę rodzaju umowy o kredyt;

| (iii) | odroczenie spłaty wszystkich lub części rat na pewien okres; |
| --- | --- |

(iii)

odroczenie spłaty wszystkich lub części rat na pewien okres;

| (iv) | zmianę oprocentowania; |
| --- | --- |

(iv)

zmianę oprocentowania;

| (v) | zaoferowanie wakacji kredytowych; |
| --- | --- |

(v)

zaoferowanie wakacji kredytowych;

| (vi) | częściowe spłaty; |
| --- | --- |

(vi)

częściowe spłaty;

| (vii) | przewalutowanie; |
| --- | --- |

(vii)

przewalutowanie;

| (viii) | częściowe umorzenie i konsolidację zadłużenia.”; |
| --- | --- |

(viii)

częściowe umorzenie i konsolidację zadłużenia.”;

| b) | dodaje się ustęp w brzmieniu:

  „1a.   Wykaz możliwych środków restrukturyzacyjnych określony w ust. 1 lit. b) pozostaje bez uszczerbku dla przepisów prawa krajowego i nie wymaga od państw członkowskich określenia wszystkich tych środków w ich prawie krajowym.”; |
| --- | --- |

b)

dodaje się ustęp w brzmieniu:

„1a.   Wykaz możliwych środków restrukturyzacyjnych określony w ust. 1 lit. b) pozostaje bez uszczerbku dla przepisów prawa krajowego i nie wymaga od państw członkowskich określenia wszystkich tych środków w ich prawie krajowym.”;

| 3) | dodaje się artykuł w brzmieniu:

  „Artykuł 28a
  Przeniesienie praw kredytodawcy lub samej umowy o kredyt

  1.   W przypadku gdy prawa kredytodawcy wynikające z umowy o kredyt lub sama umowa zostają przeniesione na osobę trzecią, konsument ma prawo powoływać się wobec cesjonariusza na wszelkie środki obrony, jakie przysługiwały mu względem pierwotnego kredytodawcy, włącznie z potrąceniem wzajemnych roszczeń, jeżeli jest ono dozwolone w danym państwie członkowskim.


  2.   Konsumenta informuje się o przeniesieniu praw, o którym mowa w ust. 1, z wyjątkiem sytuacji, gdy pierwotny kredytodawca, w porozumieniu z cesjonariuszem, nadal zajmuje się obsługą kredytu wobec danego konsumenta.”. |
| --- | --- |

3)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 28a

Przeniesienie praw kredytodawcy lub samej umowy o kredyt

1.   W przypadku gdy prawa kredytodawcy wynikające z umowy o kredyt lub sama umowa zostają przeniesione na osobę trzecią, konsument ma prawo powoływać się wobec cesjonariusza na wszelkie środki obrony, jakie przysługiwały mu względem pierwotnego kredytodawcy, włącznie z potrąceniem wzajemnych roszczeń, jeżeli jest ono dozwolone w danym państwie członkowskim.

2.   Konsumenta informuje się o przeniesieniu praw, o którym mowa w ust. 1, z wyjątkiem sytuacji, gdy pierwotny kredytodawca, w porozumieniu z cesjonariuszem, nadal zajmuje się obsługą kredytu wobec danego konsumenta.”.

TYTUŁ VII

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 29

Komitet

1.   Komisję wspomaga komitet. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (25).

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

Artykuł 30

Ocena

1.   Do dnia 29 grudnia 2026 r. Komisja dokonuje oceny niniejszej dyrektywy oraz przedstawia sprawozdanie na temat głównych jej ustaleń Parlamentowi Europejskiemu, Radzie oraz Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu. Ocena obejmuje co najmniej:

| a) | liczbę posiadających zezwolenie podmiotów obsługujących kredyty w Unii oraz liczbę podmiotów obsługujących kredyty, które świadczą swoje usługi w przyjmującym państwie członkowskim; |
| --- | --- |

a)

liczbę posiadających zezwolenie podmiotów obsługujących kredyty w Unii oraz liczbę podmiotów obsługujących kredyty, które świadczą swoje usługi w przyjmującym państwie członkowskim;

| b) | liczbę praw kredytodawcy wynikających z nieobsługiwanych umów o kredyt lub nieobsługiwanych umów o kredyt nabytych od instytucji kredytowych przez nabywców kredytów mających miejsce zamieszkania lub siedzibę statutową lub, w przypadku gdy na mocy swojego prawa krajowego nie posiadają oni siedziby statutowej, swoje główne biuro w tym samym państwie członkowskim co instytucja kredytowa, lub w innym państwie członkowskim niż instytucja kredytowa, lub poza Unią; |
| --- | --- |

b)

liczbę praw kredytodawcy wynikających z nieobsługiwanych umów o kredyt lub nieobsługiwanych umów o kredyt nabytych od instytucji kredytowych przez nabywców kredytów mających miejsce zamieszkania lub siedzibę statutową lub, w przypadku gdy na mocy swojego prawa krajowego nie posiadają oni siedziby statutowej, swoje główne biuro w tym samym państwie członkowskim co instytucja kredytowa, lub w innym państwie członkowskim niż instytucja kredytowa, lub poza Unią;

| c) | ocenę istniejącego ryzyka prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu występującego w związku z działalnością prowadzoną przez podmioty obsługujące kredyty i nabywców kredytów; |
| --- | --- |

c)

ocenę istniejącego ryzyka prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu występującego w związku z działalnością prowadzoną przez podmioty obsługujące kredyty i nabywców kredytów;

| d) | ocenę współpracy między właściwymi organami zgodnie z art. 26. |
| --- | --- |

d)

ocenę współpracy między właściwymi organami zgodnie z art. 26.

2.   W przypadku gdy w ramach oceny stwierdzone zostaną znaczące problemy z funkcjonowaniem niniejszej dyrektywy, w sprawozdaniu tym zawiera się opis tego, w jaki sposób Komisja zamierza rozwiązać stwierdzone problemy, w tym kroki mające na celu ewentualną zmianę oraz ich harmonogram.

Artykuł 31

Klauzula przeglądowa

Bez uszczerbku dla prerogatyw ustawodawczych Parlamentu Europejskiego Rady, do dnia 29 grudnia 2023 r. Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące:

| a) | adekwatności ram regulacyjnych w odniesieniu do ewentualnego wprowadzenia górnych limitów opłat wynikających z niewykonania zobowiązania mających zastosowanie do umów o kredyt zawartych z:






  (i) | osobami fizycznymi do celów związanych z działalnością handlową, gospodarczą lub zawodową tych osób fizycznych; |
| --- | --- | --- |

a)

adekwatności ram regulacyjnych w odniesieniu do ewentualnego wprowadzenia górnych limitów opłat wynikających z niewykonania zobowiązania mających zastosowanie do umów o kredyt zawartych z:

(i)

osobami fizycznymi do celów związanych z działalnością handlową, gospodarczą lub zawodową tych osób fizycznych;

| (ii) | MŚP zgodnie z definicją w art. 2 załącznika do zalecenia 2003/361/WE; |
| --- | --- |

(ii)

MŚP zgodnie z definicją w art. 2 załącznika do zalecenia 2003/361/WE;

| (iii) | jakimkolwiek kredytobiorcą, pod warunkiem że kredyt jest gwarantowany przez osobę fizyczną lub jest zabezpieczony aktywami lub nieruchomościami należącymi do tej osoby fizycznej; |
| --- | --- |

(iii)

jakimkolwiek kredytobiorcą, pod warunkiem że kredyt jest gwarantowany przez osobę fizyczną lub jest zabezpieczony aktywami lub nieruchomościami należącymi do tej osoby fizycznej;

| b) | odnośnych aspektów, w tym potencjalnych środków restrukturyzacyjnych, umów o kredyt zawartych z:






  (i) | osobami fizycznymi do celów związanych z działalnością handlową, gospodarczą lub zawodową tych osób fizycznych; |
| --- | --- | --- |

b)

odnośnych aspektów, w tym potencjalnych środków restrukturyzacyjnych, umów o kredyt zawartych z:

(i)

osobami fizycznymi do celów związanych z działalnością handlową, gospodarczą lub zawodową tych osób fizycznych;

| (ii) | MŚP zgodnie z definicją w art. 2 załącznika do zalecenia 2003/361/WE; |
| --- | --- |

(ii)

MŚP zgodnie z definicją w art. 2 załącznika do zalecenia 2003/361/WE;

| (iii) | jakimkolwiek kredytobiorcą, pod warunkiem że kredyt jest gwarantowany przez osobę fizyczną lub jest zabezpieczony aktywami lub nieruchomościami należącymi do tej osoby fizycznej; |
| --- | --- |

(iii)

jakimkolwiek kredytobiorcą, pod warunkiem że kredyt jest gwarantowany przez osobę fizyczną lub jest zabezpieczony aktywami lub nieruchomościami należącymi do tej osoby fizycznej;

| c) | potrzeby i wykonalności opracowania wykonawczych lub regulacyjnych standardów technicznych lub innych odpowiednich działań w celu wprowadzenia wspólnych formatów sprawozdawczych dotyczących zawiadomień dla kredytobiorców zgodnie z art. 10 ust. 2 oraz środków restrukturyzacyjnych. |
| --- | --- |

c)

potrzeby i wykonalności opracowania wykonawczych lub regulacyjnych standardów technicznych lub innych odpowiednich działań w celu wprowadzenia wspólnych formatów sprawozdawczych dotyczących zawiadomień dla kredytobiorców zgodnie z art. 10 ust. 2 oraz środków restrukturyzacyjnych.

W stosownych przypadkach sprawozdaniu, o którym mowa w akapicie pierwszym, towarzyszy wniosek ustawodawczy.

Artykuł 32

Transpozycja

1.   Państwa członkowskie przyjmują i publikują, do dnia 29 grudnia 2023 r. przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie przekazują one Komisji tekst tych przepisów.

2.   Państwa członkowskie stosują przepisy, o których mowa w ust. 1, od dnia 30 grudnia 2023 r.

Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego podmioty, które prowadzą już zgodnie z prawem krajowym działalność w zakresie obsługi kredytów w dniu 30 grudnia 2023 r. mogą nadal prowadzić tę działalność w swoim macierzystym państwie członkowskim do dnia 29 czerwca 2024 r. lub do dnia uzyskania zezwolenia zgodnie z niniejszą dyrektywą, w zależności od tego, które z tych zdarzeń nastąpi wcześniej.

Państwa członkowskie, które posiadają już systemy równoważne z systemami ustanowionymi w niniejszej dyrektywie dotyczącymi działalności w zakresie obsługi kredytów lub bardziej od nich rygorystyczne, mogą zezwolić podmiotom prowadzącym już działalność w zakresie obsługi kredytów w ramach tych systemów w dniu 30 grudnia 2023 r. na automatyczne uznanie na mocy przepisów krajowych transponujących niniejszą dyrektywę za posiadające zezwolenie podmioty obsługujące kredyty.

3.   Przepisy, o których mowa w ust. 1, przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Sposób dokonywania takiego odniesienia określany jest przez państwa członkowskie.

4.   Państwa członkowskie przekazują Komisji teksty najważniejszych przepisów prawa krajowego w dziedzinie objętej zakresem niniejszej dyrektywy.

Artykuł 33

Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Artykuł 34

Adresaci

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Strasburgu dnia 24 listopada 2021 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodniczący

D.M. SASSOLI

W imieniu Rady

Przewodniczący

A. LOGAR

---

(1)  
  Dz.U. C 444 z 10.12.2018, s. 15.

1

(2)  
  Dz.U. C 367 z 10.10.2018, s. 43.

2

(3)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 19 października 2021 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 9 listopada 2021 r.

3

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12).

4

(5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1092/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie unijnego nadzoru makroostrożnościowego nad systemem finansowym i ustanowienia Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 1).

5

(6)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/630 z dnia 17 kwietnia 2019 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do minimalnego pokrycia strat z tytułu ekspozycji nieobsługiwanych (Dz.U. L 111 z 25.4.2019, s. 4).

6

(7)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1).

7

(8)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/2008 z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie prawa właściwego dla zobowiązań umownych („Rzym I”) (Dz.U. L 177 z 4.7.2008, s. 6).

8

(9)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. L 351 z 20.12.2012, s. 1).

9

(10)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylająca dyrektywę Rady 87/102/EWG (Dz.U. L 133 z 22.5.2008, s. 66).

10

(11)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/17/UE z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie konsumenckich umów o kredyt związanych z nieruchomościami mieszkalnymi i zmieniająca dyrektywy 2008/48/WE i 2013/36/UE oraz rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 (Dz.U. L 60 z 28.2.2014, s. 34).

11

(12)  Dyrektywa 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. dotycząca nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym oraz zmieniająca dyrektywę Rady 84/450/EWG, dyrektywy 97/7/WE, 98/27/WE i 2002/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady („Dyrektywa o nieuczciwych praktykach handlowych”) (Dz.U. L 149 z 11.6.2005, s. 22).

12

(13)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) (Dz.U. L 302 z 17.11.2009, s. 32).

13

(14)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi i zmiany dyrektyw 2003/41/WE i 2009/65/WE oraz rozporządzeń (WE) nr 1060/2009 i (UE) nr 1095/2010 (Dz.U. L 174 z 1.7.2011, s. 1).

14

(15)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniająca rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE (Dz.U. L 141 z 5.6.2015, s. 73).

15

(16)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1).

16

(17)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 z dnia 23 października 2018 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii i swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i decyzji nr 1247/2002/WE (Dz.U. L 295 z 21.11.2018, s. 39).

17

(18)  Dyrektywa Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (Dz.U. L 95 z 21.4.1993, s. 29).

18

(19)  
  Dz.U. C 369 z 17.12.2011, s. 14.

19

(20)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2402 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie ustanowienia ogólnych ram dla sekurytyzacji oraz utworzenia szczególnych ram dla prostych, przejrzystych i standardowych sekurytyzacji, a także zmieniające dyrektywy 2009/65/WE, 2009/138/WE i 2011/61/UE oraz rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 347 z 28.12.2017, s. 35).

20

(21)  Dyrektywa 98/5/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. mająca na celu ułatwienie stałego wykonywania zawodu prawnika w państwie członkowskim innym niż państwo uzyskania kwalifikacji zawodowych (Dz.U. L 77 z 14.3.1998, s. 36).

21

(22)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi, zmieniająca dyrektywę 2002/87/WE i uchylająca dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338).

22

(23)  Zalecenie Komisji 2003/361/WE z dnia 6 maja 2003 r. dotyczące definicji mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw (Dz.U. L 124 z 20.5.2003, s. 36).

23

(24)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniająca dyrektywę 2002/92/WE i dyrektywę 2011/61/UE (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 349).

24

(25)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).

25

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

| 8.12.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 438/38 |
| --- | --- | --- | --- |

8.12.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 438/38

---

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2021/2168

z dnia 21 września 2021 r.

zmieniające rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/2035 uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do przepisów dotyczących zakładów utrzymujących zwierzęta lądowe i wylęgarni oraz identyfikowalności niektórych utrzymywanych zwierząt lądowych i jaj wylęgowych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmieniające i uchylające niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt („Prawo o zdrowiu zwierząt”) (1), w szczególności jego art. 94 ust. 3, art. 97 ust. 2, art. 118 ust. 1 i 2 oraz art. 122 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W rozporządzeniu (UE) 2016/429 ustanowiono przepisy dotyczące zapobiegania chorobom zwierząt przenoszącym się lub przenoszonym na zwierzęta lub na ludzi oraz przepisy dotyczące zwalczania takich chorób. W szczególności w części IV tego rozporządzenia ustanawia się przepisy dotyczące zakładów utrzymujących zwierzęta lądowe i wylęgarni, a także przepisy dotyczące identyfikowalności niektórych utrzymywanych zwierząt lądowych i jaj wylęgowych w Unii. W rozporządzeniu (UE) 2016/429 uprawniono również Komisję do przyjęcia przepisów mających na celu uzupełnienie niektórych innych niż istotne elementów tego rozporządzenia w drodze aktów delegowanych. |
| --- | --- |

(1)

W rozporządzeniu (UE) 2016/429 ustanowiono przepisy dotyczące zapobiegania chorobom zwierząt przenoszącym się lub przenoszonym na zwierzęta lub na ludzi oraz przepisy dotyczące zwalczania takich chorób. W szczególności w części IV tego rozporządzenia ustanawia się przepisy dotyczące zakładów utrzymujących zwierzęta lądowe i wylęgarni, a także przepisy dotyczące identyfikowalności niektórych utrzymywanych zwierząt lądowych i jaj wylęgowych w Unii. W rozporządzeniu (UE) 2016/429 uprawniono również Komisję do przyjęcia przepisów mających na celu uzupełnienie niektórych innych niż istotne elementów tego rozporządzenia w drodze aktów delegowanych.

| (2) | Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/2035 (2) uzupełnia rozporządzenie (UE) 2016/429 w odniesieniu do przepisów dotyczących zakładów utrzymujących zwierzęta lądowe i wylęgarni oraz identyfikowalności niektórych utrzymywanych zwierząt lądowych i jaj wylęgowych W szczególności część II tego rozporządzenia delegowanego określa przepisy dotyczące rejestracji i zatwierdzania zakładów utrzymujących zwierzęta lądowe, w tym przepisy dotyczące zakładów zajmujących się gromadzeniem oraz zakładów, z których przesyłki jaj wylęgowych lub drobiu są przemieszczane do innego państwa członkowskiego. Ponadto w części III tego rozporządzenia delegowanego ustanowiono przepisy dotyczące identyfikowalności utrzymywanych zwierząt lądowych i jaj wylęgowych, a w szczególności przepisy dotyczące identyfikowalności utrzymywanego bydła, owiec i kóz oraz oznakowania jaj wylęgowych. |
| --- | --- |

(2)

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/2035 (2) uzupełnia rozporządzenie (UE) 2016/429 w odniesieniu do przepisów dotyczących zakładów utrzymujących zwierzęta lądowe i wylęgarni oraz identyfikowalności niektórych utrzymywanych zwierząt lądowych i jaj wylęgowych W szczególności część II tego rozporządzenia delegowanego określa przepisy dotyczące rejestracji i zatwierdzania zakładów utrzymujących zwierzęta lądowe, w tym przepisy dotyczące zakładów zajmujących się gromadzeniem oraz zakładów, z których przesyłki jaj wylęgowych lub drobiu są przemieszczane do innego państwa członkowskiego. Ponadto w części III tego rozporządzenia delegowanego ustanowiono przepisy dotyczące identyfikowalności utrzymywanych zwierząt lądowych i jaj wylęgowych, a w szczególności przepisy dotyczące identyfikowalności utrzymywanego bydła, owiec i kóz oraz oznakowania jaj wylęgowych.

| (3) | Przepisy ustanowione w niniejszym rozporządzeniu są ze sobą ściśle powiązane i mają zastosowanie do podmiotów przewożących lub utrzymujących zwierzęta lądowe lub jaja wylęgowe. Dlatego też, mając na względzie spójność i uproszczenie przepisów, a także zapewnienie ich skutecznego stosowania i uniknięcie ich powielania, należy je ustanowić w jednym akcie prawnym, a nie rozpraszać w szeregu odrębnych aktów prawnych zawierających liczne odniesienia. Podejście to jest również spójne z jednym z głównych celów rozporządzenia (UE) 2016/429, jakim jest usprawnienie unijnych przepisów dotyczących zdrowia zwierząt, a tym samym uczynienie ich bardziej przejrzystymi i łatwiejszymi w stosowaniu. |
| --- | --- |

(3)

Przepisy ustanowione w niniejszym rozporządzeniu są ze sobą ściśle powiązane i mają zastosowanie do podmiotów przewożących lub utrzymujących zwierzęta lądowe lub jaja wylęgowe. Dlatego też, mając na względzie spójność i uproszczenie przepisów, a także zapewnienie ich skutecznego stosowania i uniknięcie ich powielania, należy je ustanowić w jednym akcie prawnym, a nie rozpraszać w szeregu odrębnych aktów prawnych zawierających liczne odniesienia. Podejście to jest również spójne z jednym z głównych celów rozporządzenia (UE) 2016/429, jakim jest usprawnienie unijnych przepisów dotyczących zdrowia zwierząt, a tym samym uczynienie ich bardziej przejrzystymi i łatwiejszymi w stosowaniu.

| (4) | Rozporządzenie (UE) 2016/429 stanowi, że podmioty prowadzące wylęgarnie, z których przesyłki jaj wylęgowych lub drobiu są przemieszczane do innego państwa członkowskiego, oraz podmioty prowadzące zakłady, w których utrzymywany jest drób, z których przesyłki drobiu przeznaczonego do innych celów niż ubój lub jaja wylęgowe są przemieszczane do innego państwa członkowskiego, mają wystąpić do właściwego organu z wnioskiem o zatwierdzenie swoich zakładów. W art. 94 ust. 3 lit. a) tego rozporządzenia uprawniono Komisję do przewidzenia odstępstw od wymogu występowania przez podmioty do właściwego organu z wnioskiem o zatwierdzenie niektórych rodzajów zakładów, które stwarzają nieistotne ryzyko. |
| --- | --- |

(4)

Rozporządzenie (UE) 2016/429 stanowi, że podmioty prowadzące wylęgarnie, z których przesyłki jaj wylęgowych lub drobiu są przemieszczane do innego państwa członkowskiego, oraz podmioty prowadzące zakłady, w których utrzymywany jest drób, z których przesyłki drobiu przeznaczonego do innych celów niż ubój lub jaja wylęgowe są przemieszczane do innego państwa członkowskiego, mają wystąpić do właściwego organu z wnioskiem o zatwierdzenie swoich zakładów. W art. 94 ust. 3 lit. a) tego rozporządzenia uprawniono Komisję do przewidzenia odstępstw od wymogu występowania przez podmioty do właściwego organu z wnioskiem o zatwierdzenie niektórych rodzajów zakładów, które stwarzają nieistotne ryzyko.

| (5) | Przemieszczanie do innego państwa członkowskiego małych ilości drobiu innego niż ptaki bezgrzebieniowe i jaj wylęgowych takiego drobiu stwarza niewielkie ryzyko rozprzestrzeniania się chorób. Ponadto podmioty prowadzące zakłady, z których niewielkie ilości takich zwierząt i jaj wylęgowych są przemieszczane do innego państwa członkowskiego, nie mogą ze względów praktycznych spełniać wszystkich wymogów dotyczących zatwierdzenia określonych w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2035. Należy zatem zmienić art. 4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/2035, aby przewidzieć odstępstwo dla podmiotów prowadzących wylęgarnie i zakłady, w których utrzymywany jest drób, z których do innego państwa członkowskiego przemieszczanych jest mniej niż 20 sztuk drobiu innego niż ptaki bezgrzebieniowe i mniej niż 20 jaj wylęgowych drobiu innego niż ptaki bezgrzebieniowe, z obowiązku wystąpienia do właściwego organu z wnioskiem o zatwierdzenie. |
| --- | --- |

(5)

Przemieszczanie do innego państwa członkowskiego małych ilości drobiu innego niż ptaki bezgrzebieniowe i jaj wylęgowych takiego drobiu stwarza niewielkie ryzyko rozprzestrzeniania się chorób. Ponadto podmioty prowadzące zakłady, z których niewielkie ilości takich zwierząt i jaj wylęgowych są przemieszczane do innego państwa członkowskiego, nie mogą ze względów praktycznych spełniać wszystkich wymogów dotyczących zatwierdzenia określonych w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2035. Należy zatem zmienić art. 4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/2035, aby przewidzieć odstępstwo dla podmiotów prowadzących wylęgarnie i zakłady, w których utrzymywany jest drób, z których do innego państwa członkowskiego przemieszczanych jest mniej niż 20 sztuk drobiu innego niż ptaki bezgrzebieniowe i mniej niż 20 jaj wylęgowych drobiu innego niż ptaki bezgrzebieniowe, z obowiązku wystąpienia do właściwego organu z wnioskiem o zatwierdzenie.

| (6) | Art. 38 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/2035 stanowi, że podmioty utrzymujące bydło zapewniają, aby bydło to było zidentyfikowane za pomocą określonych środków identyfikacji, natomiast art. 38 ust. 2 tego rozporządzenia zezwala podmiotom na zastąpienie tych określonych środków identyfikacji środkami alternatywnymi. Podobnie art. 45 ust. 1 i 2 tego rozporządzenia delegowanego nakłada na podmioty obowiązek identyfikacji utrzymywanych owiec i kóz za pomocą określonych środków identyfikacji, natomiast w art. 45 ust. 4 tego rozporządzenia zezwala się podmiotom na zastąpienie tych określonych środków identyfikacji środkami alternatywnymi. |
| --- | --- |

(6)

Art. 38 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/2035 stanowi, że podmioty utrzymujące bydło zapewniają, aby bydło to było zidentyfikowane za pomocą określonych środków identyfikacji, natomiast art. 38 ust. 2 tego rozporządzenia zezwala podmiotom na zastąpienie tych określonych środków identyfikacji środkami alternatywnymi. Podobnie art. 45 ust. 1 i 2 tego rozporządzenia delegowanego nakłada na podmioty obowiązek identyfikacji utrzymywanych owiec i kóz za pomocą określonych środków identyfikacji, natomiast w art. 45 ust. 4 tego rozporządzenia zezwala się podmiotom na zastąpienie tych określonych środków identyfikacji środkami alternatywnymi.

| (7) | Z drugiej strony w art. 269 rozporządzenia (UE) 2016/429 przewidziano możliwość przyjęcia przez państwa członkowskie w pewnych obszarach środków krajowych, które mogą stosować na swoich terytoriach i które są dodatkowe w stosunku do środków określonych w tym rozporządzeniu lub bardziej od nich rygorystyczne. Jednym z tych obszarów są wymogi dotyczące identyfikowalności przesyłek utrzymywanych zwierząt lądowych i materiału biologicznego. Rozporządzenie delegowane (UE) 2019/2035 nie odzwierciedla tej możliwości we właściwy sposób. Art. 38 ust. 2, art.. 45 ust. 4 i art.. 48 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/2035 należy zatem zmienić, aby doprecyzować, że dana podmiotom utrzymującym bydło, owce lub kozy możliwość identyfikacji tych zwierząt za pomocą alternatywnych środków identyfikacji powinna podlegać zezwoleniu państwa członkowskiego. Wyjaśnia to rolę i odpowiedzialność państw członkowskich stosujących środki krajowe w odniesieniu do zapewnienia właściwego wdrożenia dodatkowych lub bardziej rygorystycznych wymogów dotyczących identyfikowalności utrzymywanych owiec i kóz oraz bydła, jak przewidziano w art. 269 rozporządzenia (UE) 2016/429. |
| --- | --- |

(7)

Z drugiej strony w art. 269 rozporządzenia (UE) 2016/429 przewidziano możliwość przyjęcia przez państwa członkowskie w pewnych obszarach środków krajowych, które mogą stosować na swoich terytoriach i które są dodatkowe w stosunku do środków określonych w tym rozporządzeniu lub bardziej od nich rygorystyczne. Jednym z tych obszarów są wymogi dotyczące identyfikowalności przesyłek utrzymywanych zwierząt lądowych i materiału biologicznego. Rozporządzenie delegowane (UE) 2019/2035 nie odzwierciedla tej możliwości we właściwy sposób. Art. 38 ust. 2, art.. 45 ust. 4 i art.. 48 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/2035 należy zatem zmienić, aby doprecyzować, że dana podmiotom utrzymującym bydło, owce lub kozy możliwość identyfikacji tych zwierząt za pomocą alternatywnych środków identyfikacji powinna podlegać zezwoleniu państwa członkowskiego. Wyjaśnia to rolę i odpowiedzialność państw członkowskich stosujących środki krajowe w odniesieniu do zapewnienia właściwego wdrożenia dodatkowych lub bardziej rygorystycznych wymogów dotyczących identyfikowalności utrzymywanych owiec i kóz oraz bydła, jak przewidziano w art. 269 rozporządzenia (UE) 2016/429.

| (8) | Art. 76 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/2035 stanowi, że podmioty utrzymujące papugowate zapewniają, by środki identyfikacji papugowatych zawierały widoczny kod identyfikacyjny zwierzęcia. Definicja kodu identyfikacyjnego określona w tym rozporządzeniu delegowanym wykracza jednak poza to, co jest konieczne do identyfikacji papugowatych, i stanowi znaczne obciążenie administracyjne dla państw członkowskich. Należy zatem zmienić rozporządzenie delegowane (UE) 2019/2035, tak aby na środkach identyfikacji papugowatych widoczny był kod alfanumeryczny, który umożliwia ich identyfikację i zapewnia wystarczający poziom identyfikowalności tych zwierząt, gdy są przemieszczane między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(8)

Art. 76 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/2035 stanowi, że podmioty utrzymujące papugowate zapewniają, by środki identyfikacji papugowatych zawierały widoczny kod identyfikacyjny zwierzęcia. Definicja kodu identyfikacyjnego określona w tym rozporządzeniu delegowanym wykracza jednak poza to, co jest konieczne do identyfikacji papugowatych, i stanowi znaczne obciążenie administracyjne dla państw członkowskich. Należy zatem zmienić rozporządzenie delegowane (UE) 2019/2035, tak aby na środkach identyfikacji papugowatych widoczny był kod alfanumeryczny, który umożliwia ich identyfikację i zapewnia wystarczający poziom identyfikowalności tych zwierząt, gdy są przemieszczane między państwami członkowskimi.

| (9) | Art. 80 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/2035 stanowi, że wszystkie jaja wylęgowe muszą być opatrzone niepowtarzalnym numerem zatwierdzenia zakładu pochodzenia. Rozporządzenie (UE) 2016/429 wymaga jednak jedynie zatwierdzenia zakładów wysyłających jaja wylęgowe do innego państwa członkowskiego. Ponadto rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/688 (3) stanowi, że w przypadku gdy przesyłki zawierające mniej niż 20 jaj wylęgowych drobiu innego niż ptaki bezgrzebieniowe przemieszczane są do innego państwa członkowskiego, jaja te muszą pochodzić z zarejestrowanych zakładów. Należy zatem zmienić rozporządzenie delegowane (UE) 2019/2035, tak aby wyłączyć podmioty prowadzące zakłady, w których utrzymywany jest drób, oraz podmioty prowadzące wylęgarnie, z których przesyłki zawierające mniej niż 20 jaj wylęgowych drobiu innego niż ptaki bezgrzebieniowe przemieszczane są do innego państwa członkowskiego, z obowiązku zapewnienia, by każde jajo wylęgowe oznakowane było niepowtarzalnym numerem zatwierdzenia zakładu pochodzenia. Zmiana ta jest również spójna ze zmianami, które mają zostać wprowadzone niniejszym rozporządzeniem do art. 4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/2035. |
| --- | --- |

(9)

Art. 80 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/2035 stanowi, że wszystkie jaja wylęgowe muszą być opatrzone niepowtarzalnym numerem zatwierdzenia zakładu pochodzenia. Rozporządzenie (UE) 2016/429 wymaga jednak jedynie zatwierdzenia zakładów wysyłających jaja wylęgowe do innego państwa członkowskiego. Ponadto rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/688 (3) stanowi, że w przypadku gdy przesyłki zawierające mniej niż 20 jaj wylęgowych drobiu innego niż ptaki bezgrzebieniowe przemieszczane są do innego państwa członkowskiego, jaja te muszą pochodzić z zarejestrowanych zakładów. Należy zatem zmienić rozporządzenie delegowane (UE) 2019/2035, tak aby wyłączyć podmioty prowadzące zakłady, w których utrzymywany jest drób, oraz podmioty prowadzące wylęgarnie, z których przesyłki zawierające mniej niż 20 jaj wylęgowych drobiu innego niż ptaki bezgrzebieniowe przemieszczane są do innego państwa członkowskiego, z obowiązku zapewnienia, by każde jajo wylęgowe oznakowane było niepowtarzalnym numerem zatwierdzenia zakładu pochodzenia. Zmiana ta jest również spójna ze zmianami, które mają zostać wprowadzone niniejszym rozporządzeniem do art. 4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/2035.

| (10) | W art. 5 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/2035 ustanowiono wymogi dotyczące zatwierdzania zakładów zajmujących się gromadzeniem zwierząt kopytnych oraz przewidziano, że właściwy organ ma zapewnić, aby takie zakłady spełniały pewne wymogi określone w części 1 załącznika I do tego rozporządzenia. Część 1 pkt 1 lit. b) załącznika I do rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/2035 stanowi, że zakład może uzyskać zezwolenie na gromadzenie zwierząt kopytnych wyłącznie wtedy, gdy w dowolnym momencie w zakładzie znajdują się wyłącznie zwierzęta kopytne tej samej kategorii z tego samego gatunku i o tym samym statusie zdrowia. Istniejące miejsca gromadzenia mogą jednak obejmować jedno miejsce trzymania zwierząt odseparowane ze względów epidemiologicznych lub więcej takich miejsc. Te odseparowane miejsca trzymania zwierząt powinny być prowadzone w taki sposób, aby zwierzęta trzymane w tych miejscach nie miały ze sobą bezpośredniego ani pośredniego kontaktu. Umożliwia to utrzymywanie w zakładzie zwierząt kopytnych należących do różnych gatunków, kategorii lub o różnym statusie zdrowia, o ile są one trzymane w różnych odseparowanych ze względów epidemiologicznych miejscach trzymania zwierząt. Należy zatem zmienić część 1 załącznika I do rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/2035, aby zapewnić taką możliwość. |
| --- | --- |

(10)

W art. 5 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/2035 ustanowiono wymogi dotyczące zatwierdzania zakładów zajmujących się gromadzeniem zwierząt kopytnych oraz przewidziano, że właściwy organ ma zapewnić, aby takie zakłady spełniały pewne wymogi określone w części 1 załącznika I do tego rozporządzenia. Część 1 pkt 1 lit. b) załącznika I do rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/2035 stanowi, że zakład może uzyskać zezwolenie na gromadzenie zwierząt kopytnych wyłącznie wtedy, gdy w dowolnym momencie w zakładzie znajdują się wyłącznie zwierzęta kopytne tej samej kategorii z tego samego gatunku i o tym samym statusie zdrowia. Istniejące miejsca gromadzenia mogą jednak obejmować jedno miejsce trzymania zwierząt odseparowane ze względów epidemiologicznych lub więcej takich miejsc. Te odseparowane miejsca trzymania zwierząt powinny być prowadzone w taki sposób, aby zwierzęta trzymane w tych miejscach nie miały ze sobą bezpośredniego ani pośredniego kontaktu. Umożliwia to utrzymywanie w zakładzie zwierząt kopytnych należących do różnych gatunków, kategorii lub o różnym statusie zdrowia, o ile są one trzymane w różnych odseparowanych ze względów epidemiologicznych miejscach trzymania zwierząt. Należy zatem zmienić część 1 załącznika I do rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/2035, aby zapewnić taką możliwość.

| (11) | Ponadto w art. 15–18 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/688 przewidziano możliwość włączenia owiec i kóz do tej samej przesyłki, ponieważ oba gatunki podlegają tym samym wymogom w zakresie zdrowia zwierząt określonym w tym rozporządzeniu delegowanym. Na mocy rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/2035 należy również zezwolić na gromadzenie w ramach jednej przesyłki owiec i kóz razem. Należy zatem zmienić rozporządzenie delegowane (UE) 2019/2035, aby uwzględnić odstępstwo od głównej zasady określonej w części 1 załącznika I do tego rozporządzenia, zgodnie z którą jedynie zwierzęta kopytne tego samego gatunku mogą być gromadzone razem, |
| --- | --- |

(11)

Ponadto w art. 15–18 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/688 przewidziano możliwość włączenia owiec i kóz do tej samej przesyłki, ponieważ oba gatunki podlegają tym samym wymogom w zakresie zdrowia zwierząt określonym w tym rozporządzeniu delegowanym. Na mocy rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/2035 należy również zezwolić na gromadzenie w ramach jednej przesyłki owiec i kóz razem. Należy zatem zmienić rozporządzenie delegowane (UE) 2019/2035, aby uwzględnić odstępstwo od głównej zasady określonej w części 1 załącznika I do tego rozporządzenia, zgodnie z którą jedynie zwierzęta kopytne tego samego gatunku mogą być gromadzone razem,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2035 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 4 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 4
  Odstępstwo od wymogu dotyczącego występowania przez podmioty do właściwego organu z wnioskiem o zatwierdzenie niektórych rodzajów zakładów
  Na zasadzie odstępstwa od art. 94 ust. 1 lit. a), c) i d) rozporządzenia (UE) 2016/429 podmioty prowadzące następujące rodzaje zakładów nie są zobowiązane do występowania do właściwego organu z wnioskiem o zatwierdzenie swoich zakładów zgodnie z art. 96 ust. 1 tego rozporządzenia:






  a) | zakłady zajmujące się gromadzeniem zwierząt koniowatych, gdy zwierzęta te są gromadzone do celów zawodów, wyścigów, pokazów, szkoleń, zbiorowych zajęć rekreacyjnych lub działań związanych z pracą, lub w ramach działań hodowlanych; |
| --- | --- | --- |

1)

art. 4 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 4

Odstępstwo od wymogu dotyczącego występowania przez podmioty do właściwego organu z wnioskiem o zatwierdzenie niektórych rodzajów zakładów

Na zasadzie odstępstwa od art. 94 ust. 1 lit. a), c) i d) rozporządzenia (UE) 2016/429 podmioty prowadzące następujące rodzaje zakładów nie są zobowiązane do występowania do właściwego organu z wnioskiem o zatwierdzenie swoich zakładów zgodnie z art. 96 ust. 1 tego rozporządzenia:

a)

zakłady zajmujące się gromadzeniem zwierząt koniowatych, gdy zwierzęta te są gromadzone do celów zawodów, wyścigów, pokazów, szkoleń, zbiorowych zajęć rekreacyjnych lub działań związanych z pracą, lub w ramach działań hodowlanych;

| b) | wylęgarnie ptaków żyjących w niewoli. |
| --- | --- |

b)

wylęgarnie ptaków żyjących w niewoli.

| c) | wylęgarnie, z których przesyłki zawierające mniej niż 20 jaj wylęgowych drobiu lub mniej niż 20 sztuk drobiu są przemieszczane do innego państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

c)

wylęgarnie, z których przesyłki zawierające mniej niż 20 jaj wylęgowych drobiu lub mniej niż 20 sztuk drobiu są przemieszczane do innego państwa członkowskiego;

| d) | zakłady, w których utrzymywany jest drób, z których przesyłki zawierające mniej niż 20 sztuk drobiu przeznaczonego do innych celów niż ubój lub przesyłki zawierające mniej niż 20 jaj wylęgowych drobiu są przemieszczane do innego państwa członkowskiego.”; |
| --- | --- |

d)

zakłady, w których utrzymywany jest drób, z których przesyłki zawierające mniej niż 20 sztuk drobiu przeznaczonego do innych celów niż ubój lub przesyłki zawierające mniej niż 20 jaj wylęgowych drobiu są przemieszczane do innego państwa członkowskiego.”;

| 2) | art. 38 ust. 2 lit. a) otrzymuje brzmienie:






  „a) | jeden ze zwykłych kolczyków, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, identyfikatorem elektronicznym zatwierdzonym przez właściwy organ państwa członkowskiego, w którym utrzymywane jest bydło, gdy to państwo członkowskie zezwoliło na takie zastąpienie zgodnie z art. 41 ust. 1;”; |
| --- | --- | --- |

2)

art. 38 ust. 2 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

jeden ze zwykłych kolczyków, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, identyfikatorem elektronicznym zatwierdzonym przez właściwy organ państwa członkowskiego, w którym utrzymywane jest bydło, gdy to państwo członkowskie zezwoliło na takie zastąpienie zgodnie z art. 41 ust. 1;”;

| 3) | art. 45 ust. 4 lit. a) otrzymuje brzmienie:






  „a) | jeden ze środków identyfikacji, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, zgodnie z odstępstwami przewidzianymi w art. 46, jeżeli takie odstępstwa są dozwolone przez państwo członkowskie, w którym utrzymywane są owce i kozy, zgodnie z art. 48 ust. 5;”; |
| --- | --- | --- |

3)

art. 45 ust. 4 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

jeden ze środków identyfikacji, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, zgodnie z odstępstwami przewidzianymi w art. 46, jeżeli takie odstępstwa są dozwolone przez państwo członkowskie, w którym utrzymywane są owce i kozy, zgodnie z art. 48 ust. 5;”;

| 4) | w art. 48 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w ust. 4 skreśla się lit. c); |
| --- | --- | --- |

4)

w art. 48 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 4 skreśla się lit. c);

| b) | dodaje się ust. 5 w brzmieniu:

  „5.   Państwa członkowskie mogą zezwolić podmiotom na zastąpienie jednego ze środków identyfikacji, o których mowa w art. 45 ust. 2, zgodnie z odstępstwami przewidzianymi w art. 45 ust. 4 w odniesieniu do owiec i kóz utrzymywanych na ich terytorium.”; |
| --- | --- |

b)

dodaje się ust. 5 w brzmieniu:

„5.   Państwa członkowskie mogą zezwolić podmiotom na zastąpienie jednego ze środków identyfikacji, o których mowa w art. 45 ust. 2, zgodnie z odstępstwami przewidzianymi w art. 45 ust. 4 w odniesieniu do owiec i kóz utrzymywanych na ich terytorium.”;

| 5) | w art. 76 ust. 1 lit. a), b) i c) otrzymują brzmienie:






  „a) | przy pomocy obrączki na nogę, wymienionej w załączniku III lit. h), umieszczonej na co najmniej jednej nodze zwierzęcia w taki sposób, by kod alfanumeryczny był widoczny, czytelny i trwały;
  lub |
| --- | --- | --- |

5)

w art. 76 ust. 1 lit. a), b) i c) otrzymują brzmienie:

„a)

przy pomocy obrączki na nogę, wymienionej w załączniku III lit. h), umieszczonej na co najmniej jednej nodze zwierzęcia w taki sposób, by kod alfanumeryczny był widoczny, czytelny i trwały;

lub

| b) | przy pomocy wszczepianego transpondera, wymienionego w załączniku III lit. e), w taki sposób, by kod alfanumeryczny był czytelny i trwały;
  lub |
| --- | --- |

b)

przy pomocy wszczepianego transpondera, wymienionego w załączniku III lit. e), w taki sposób, by kod alfanumeryczny był czytelny i trwały;

lub

| c) | przy pomocy tatuażu, wymienionego w załączniku III lit. g), umieszczonego na zwierzęciu w taki sposób, by kod alfanumeryczny był widoczny i trwały.”; |
| --- | --- |

c)

przy pomocy tatuażu, wymienionego w załączniku III lit. g), umieszczonego na zwierzęciu w taki sposób, by kod alfanumeryczny był widoczny i trwały.”;

| 6) | art. 80 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 80
  Obowiązki podmiotów w zakresie identyfikowalności jaj wylęgowych

  1.   Podmioty prowadzące zakłady, w których utrzymywany jest drób, oraz podmioty prowadzące wylęgarnie drobiu zapewniają, by każde jajo wylęgowe przemieszczane do innego państwa członkowskiego było oznakowane niepowtarzalnym numerem zatwierdzenia zakładu pochodzenia jaj wylęgowych.


  2.   Ust. 1 nie ma zastosowania do:






  a) | podmiotów prowadzących zakłady, w których utrzymywany jest drób, z których przesyłki zawierające mniej niż 20 jaj wylęgowych drobiu innego niż ptaki bezgrzebieniowe przemieszczane są do innego państwa członkowskiego; |
| --- | --- | --- |

6)

art. 80 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 80

Obowiązki podmiotów w zakresie identyfikowalności jaj wylęgowych

1.   Podmioty prowadzące zakłady, w których utrzymywany jest drób, oraz podmioty prowadzące wylęgarnie drobiu zapewniają, by każde jajo wylęgowe przemieszczane do innego państwa członkowskiego było oznakowane niepowtarzalnym numerem zatwierdzenia zakładu pochodzenia jaj wylęgowych.

2.   Ust. 1 nie ma zastosowania do:

a)

podmiotów prowadzących zakłady, w których utrzymywany jest drób, z których przesyłki zawierające mniej niż 20 jaj wylęgowych drobiu innego niż ptaki bezgrzebieniowe przemieszczane są do innego państwa członkowskiego;

| b) | podmiotów prowadzących wylęgarnie, z których przesyłki zawierające mniej niż 20 jaj wylęgowych drobiu innego niż ptaki bezgrzebieniowe przemieszczane są do innego państwa członkowskiego.”; |
| --- | --- |

b)

podmiotów prowadzących wylęgarnie, z których przesyłki zawierające mniej niż 20 jaj wylęgowych drobiu innego niż ptaki bezgrzebieniowe przemieszczane są do innego państwa członkowskiego.”;

| 7) | w załączniku I część 1 punkt 1 otrzymuje brzmienie:






  „1. | Wymogi dotyczące izolacji i środków bioasekuracji w zakładach zajmujących się gromadzeniem zwierząt kopytnych, o których to wymogach mowa w art. 5, są następujące:






  a) | należy zapewnić odpowiednie obiekty izolacyjne dla zwierząt kopytnych; |
| --- | --- | --- | --- |

7)

w załączniku I część 1 punkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1.

Wymogi dotyczące izolacji i środków bioasekuracji w zakładach zajmujących się gromadzeniem zwierząt kopytnych, o których to wymogach mowa w art. 5, są następujące:

a)

należy zapewnić odpowiednie obiekty izolacyjne dla zwierząt kopytnych;

| b) | w dowolnym momencie w zakładzie lub w każdym z odseparowanych ze względów epidemiologicznych miejsc trzymania zwierząt w zakładzie mogą znajdować się wyłącznie zwierzęta kopytne tej samej kategorii z tego samego gatunku i o tym samym statusie zdrowia; |
| --- | --- |

b)

w dowolnym momencie w zakładzie lub w każdym z odseparowanych ze względów epidemiologicznych miejsc trzymania zwierząt w zakładzie mogą znajdować się wyłącznie zwierzęta kopytne tej samej kategorii z tego samego gatunku i o tym samym statusie zdrowia;

| c) | na zasadzie odstępstwa od wymogu odseparowania gatunków zwierząt kopytnych, o którym mowa w lit. b), zwierzęta z gatunków owiec i kóz mogą być w dowolnym momencie trzymane razem w zakładzie lub w tym samym odseparowanym ze względów epidemiologicznych miejscu trzymania zwierząt w zakładzie; |
| --- | --- |

c)

na zasadzie odstępstwa od wymogu odseparowania gatunków zwierząt kopytnych, o którym mowa w lit. b), zwierzęta z gatunków owiec i kóz mogą być w dowolnym momencie trzymane razem w zakładzie lub w tym samym odseparowanym ze względów epidemiologicznych miejscu trzymania zwierząt w zakładzie;

| d) | należy wdrożyć odpowiedni system odprowadzania ścieków; |
| --- | --- |

d)

należy wdrożyć odpowiedni system odprowadzania ścieków;

| e) | obszary, na których utrzymywane są zwierzęta kopytne, oraz wszelkie korytarze, a także materiały i sprzęt, z którymi zwierzęta mają styczność, muszą być czyszczone i odkażane po usunięciu każdej partii zwierząt kopytnych oraz w stosownych przypadkach przed wprowadzeniem nowej partii zwierząt zgodnie z ustalonymi procedurami operacyjnymi; |
| --- | --- |

e)

obszary, na których utrzymywane są zwierzęta kopytne, oraz wszelkie korytarze, a także materiały i sprzęt, z którymi zwierzęta mają styczność, muszą być czyszczone i odkażane po usunięciu każdej partii zwierząt kopytnych oraz w stosownych przypadkach przed wprowadzeniem nowej partii zwierząt zgodnie z ustalonymi procedurami operacyjnymi;

| f) | po oczyszczeniu i odkażeniu obiektów, w których utrzymywane są zwierzęta kopytne, a przed przybyciem nowej partii zwierząt kopytnych musi nastąpić odpowiednia przerwa sanitarna.”. |
| --- | --- |

f)

po oczyszczeniu i odkażeniu obiektów, w których utrzymywane są zwierzęta kopytne, a przed przybyciem nowej partii zwierząt kopytnych musi nastąpić odpowiednia przerwa sanitarna.”.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 21 września 2021 r.

W imieniu Komisji

Ursula VON DER LEYEN

Przewodnicząca

---

(1)  
  Dz.U. L 84 z 31.3.2016, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/2035 z dnia 28 czerwca 2019 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do przepisów dotyczących zakładów utrzymujących zwierzęta lądowe i wylęgarni oraz identyfikowalności niektórych utrzymywanych zwierząt lądowych i jaj wylęgowych (Dz.U. L 314 z 5.12.2019, s. 115).

2

(3)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/688 z dnia 17 grudnia 2019 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do wymagań w zakresie zdrowia zwierząt dotyczących przemieszczania zwierząt lądowych i jaj wylęgowych w obrębie terytorium Unii (Dz.U. L 174 z 3.6.2020, s. 140).

3

---

| 8.12.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 438/43 |
| --- | --- | --- | --- |

8.12.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 438/43

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2021/2169

z dnia 2 grudnia 2021 r.

otwierające kontyngent taryfowy na rok 2022 na przywóz do Unii niektórych towarów pochodzących z Norwegii otrzymanych w wyniku przetworzenia produktów rolnych objętych rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2014

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. ustanawiające zasady handlu niektórymi towarami pochodzącymi z przetwórstwa produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 1216/2009 i (WE) nr 614/2009 (1), w szczególności jego art. 16 ust. 1 lit. a),

uwzględniając decyzję Rady 2004/859/WE z dnia 25 października 2004 r. w sprawie zawarcia Umowy w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Królestwem Norwegii, odnośnie Protokołu 2 do dwustronnej Umowy o wolnym handlu zawartej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii (2), w szczególności jej art. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Protokół 2 do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii z dnia 14 maja 1973 r. (3) („dwustronna Umowa o wolnym handlu zawarta między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii”) oraz protokół 3 do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”) (4) zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 140/2001 z dnia 23 listopada 2001 r. zmieniającą protokoły 2 i 3 do Porozumienia EOG, dotyczące przetworzonych produktów rolnych i innych produktów rolnych (5), określają uzgodnienia handlowe między Unią a Królestwem Norwegii dotyczące niektórych produktów rolnych i przetworzonych produktów rolnych. |
| --- | --- |

(1)

Protokół 2 do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii z dnia 14 maja 1973 r. (3) („dwustronna Umowa o wolnym handlu zawarta między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii”) oraz protokół 3 do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”) (4) zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 140/2001 z dnia 23 listopada 2001 r. zmieniającą protokoły 2 i 3 do Porozumienia EOG, dotyczące przetworzonych produktów rolnych i innych produktów rolnych (5), określają uzgodnienia handlowe między Unią a Królestwem Norwegii dotyczące niektórych produktów rolnych i przetworzonych produktów rolnych.

| (2) | Protokół 3 do Porozumienia EOG przewiduje zerową stawkę celną dla wód zawierających dodatek cukru lub innego środka słodzącego lub wód aromatyzowanych, objętych kodem CN 2202 10 00, oraz dla innych napojów bezalkoholowych, niezawierających produktów objętych pozycjami od 0401 do 0404 lub tłuszczu uzyskanego z produktów objętych pozycjami od 0401 do 0404, objętych kodem CN 2202 90 10. |
| --- | --- |

(2)

Protokół 3 do Porozumienia EOG przewiduje zerową stawkę celną dla wód zawierających dodatek cukru lub innego środka słodzącego lub wód aromatyzowanych, objętych kodem CN 2202 10 00, oraz dla innych napojów bezalkoholowych, niezawierających produktów objętych pozycjami od 0401 do 0404 lub tłuszczu uzyskanego z produktów objętych pozycjami od 0401 do 0404, objętych kodem CN 2202 90 10.

| (3) | Od dnia 1 stycznia 2017 r. kod CN 2202 90 zastąpiono kodami CN 2202 91 00 i 2202 99. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem obejmować produkty objęte kodami CN 2202 10 00, ex 2202 91 00 i ex 2202 99. |
| --- | --- |

(3)

Od dnia 1 stycznia 2017 r. kod CN 2202 90 zastąpiono kodami CN 2202 91 00 i 2202 99. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem obejmować produkty objęte kodami CN 2202 10 00, ex 2202 91 00 i ex 2202 99.

| (4) | Umowa w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Królestwem Norwegii w sprawie protokołu nr 2 do dwustronnej Umowy o wolnym handlu zawartej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii (6) („umowa w formie wymiany listów”) tymczasowo zawiesza system zwolnienia z opłat celnych obowiązujący zgodnie z protokołem 2 w odniesieniu do towarów objętych kodami CN 2202 10 00 (wody, włącznie z wodami mineralnymi i wodami gazowanymi, zawierające dodatek cukru lub innego środka słodzącego, lub wody aromatyzowane) i ex 2202 90 10 (pozostałe napoje bezalkoholowe zawierające cukier) zastąpionych kodami 2202 10 00, ex 2202 91 00 i ex 2202 99. Zgodnie z umową w formie wymiany listów bezcłowy przywóz tych towarów pochodzących z Norwegii jest dozwolony tylko w granicach kontyngentu bezcłowego. Za przywóz towarów przekraczający ten kontyngent bezcłowy należy zapłacić cło. |
| --- | --- |

(4)

Umowa w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Królestwem Norwegii w sprawie protokołu nr 2 do dwustronnej Umowy o wolnym handlu zawartej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii (6) („umowa w formie wymiany listów”) tymczasowo zawiesza system zwolnienia z opłat celnych obowiązujący zgodnie z protokołem 2 w odniesieniu do towarów objętych kodami CN 2202 10 00 (wody, włącznie z wodami mineralnymi i wodami gazowanymi, zawierające dodatek cukru lub innego środka słodzącego, lub wody aromatyzowane) i ex 2202 90 10 (pozostałe napoje bezalkoholowe zawierające cukier) zastąpionych kodami 2202 10 00, ex 2202 91 00 i ex 2202 99. Zgodnie z umową w formie wymiany listów bezcłowy przywóz tych towarów pochodzących z Norwegii jest dozwolony tylko w granicach kontyngentu bezcłowego. Za przywóz towarów przekraczający ten kontyngent bezcłowy należy zapłacić cło.

| (5) | Umowa w formie wymiany listów stanowi ponadto, że jeżeli kontyngent taryfowy nie zostanie wyczerpany do dnia 31 października danego roku, przedmiotowe produkty otrzymają nieograniczony bezcłowy dostęp do rynku Unii od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia następnego roku. |
| --- | --- |

(5)

Umowa w formie wymiany listów stanowi ponadto, że jeżeli kontyngent taryfowy nie zostanie wyczerpany do dnia 31 października danego roku, przedmiotowe produkty otrzymają nieograniczony bezcłowy dostęp do rynku Unii od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia następnego roku.

| (6) | Kontyngent roczny na rok 2020 na przedmiotowe produkty, otwarty rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2019/2154 (7), nie został wyczerpany do dnia 31 października 2020 r. W rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2020/2122 (8) przewidziano zatem, że system opłat celnych ustanowiony w umowie w formie wymiany listów nie będzie miał zastosowania do przywozów do Unii od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2021 r., gwarantując w ten sposób tym towarom nieograniczony bezcłowy dostęp do rynku Unii. |
| --- | --- |

(6)

Kontyngent roczny na rok 2020 na przedmiotowe produkty, otwarty rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2019/2154 (7), nie został wyczerpany do dnia 31 października 2020 r. W rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2020/2122 (8) przewidziano zatem, że system opłat celnych ustanowiony w umowie w formie wymiany listów nie będzie miał zastosowania do przywozów do Unii od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2021 r., gwarantując w ten sposób tym towarom nieograniczony bezcłowy dostęp do rynku Unii.

| (7) | Umowa w formie wymiany listów zawiera wymóg ponownego otwarcia kontyngentu bezcłowego na te wody i napoje na 2022 r. Ostatni kontyngent roczny dla tych produktów został otwarty na rok 2020 rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2019/2154. Ponieważ kontyngentu rocznego nie otwarto na rok 2021, wielkość kontyngentu na 2022 r. należy określić na takim samym poziomie jak w 2020 r. |
| --- | --- |

(7)

Umowa w formie wymiany listów zawiera wymóg ponownego otwarcia kontyngentu bezcłowego na te wody i napoje na 2022 r. Ostatni kontyngent roczny dla tych produktów został otwarty na rok 2020 rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2019/2154. Ponieważ kontyngentu rocznego nie otwarto na rok 2021, wielkość kontyngentu na 2022 r. należy określić na takim samym poziomie jak w 2020 r.

| (8) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Handlu Produktami Rolnymi Przetworzonymi, niewymienionymi w załączniku I, |
| --- | --- |

(8)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Handlu Produktami Rolnymi Przetworzonymi, niewymienionymi w załączniku I,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Na okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2022 r. otwiera się bezcłowy kontyngent taryfowy określony w załączniku dla towarów pochodzących z Norwegii wymienionych w tym załączniku oraz na zasadach w nim określonych.

2.   Do towarów wymienionych w załączniku do niniejszego rozporządzenia mają zastosowanie reguły pochodzenia określone w Protokole 3 do dwustronnej Umowy o wolnym handlu zawartej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii.

3.   Do przywożonych ilości przekraczających wielkość kontyngentu ustanowioną w załączniku stosuje się preferencyjne cło w wysokości 0,047 EUR/litr.

Artykuł 2

Bezcłowym kontyngentem taryfowym, o którym mowa w art. 1 ust. 1, zarządza Komisja zgodnie z art. 49–54 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447 (9).

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2022 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 2 grudnia 2021 r.

W imieniu Komisji

Ursula VON DER LEYEN

Przewodnicząca

---

(1)  
  Dz.U. L 150 z 20.5.2014, s. 1.

1

(2)  
  Dz.U. L 370 z 17.12.2004, s. 70.

2

(3)  
  Dz.U. L 171 z 27.6.1973, s. 2.

3

(4)  
  Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

4

(5)  
  Dz.U. L 22 z 24.1.2002, s. 34.

5

(6)  
  Dz.U. L 370 z 17.12.2004, s. 72.

6

(7)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/2154 z dnia 16 grudnia 2019 r. otwierające kontyngent taryfowy na rok 2020 na przywóz do Unii niektórych towarów pochodzących z Norwegii otrzymanych w wyniku przetworzenia produktów rolnych objętych rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2014 (Dz.U. L 327 z 17.12.2019, s. 66).

7

(8)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/2122 z dnia 16 grudnia 2020 r. w sprawie przyznania na rok 2021 nieograniczonego bezcłowego dostępu do rynku Unii niektórym towarom pochodzącym z Norwegii otrzymanym w wyniku przetwarzania produktów rolnych objętych rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2014 (Dz.U. L 426 z 17.12.2020, s. 32).

8

(9)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.U. L 343 z 29.12.2015, s. 558).

9

---

ZAŁĄCZNIK

Towary pochodzące z Norwegii, którym przyznaje się nieograniczony bezcłowy dostęp do rynku Unii od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2022 r.

| Lp. | Kod CN | Kod TARIC | Opis towarów | | Wielkość kontyngentu |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 09.0709 | 2202 10 00 | | — | Wody, włącznie z wodami mineralnymi i wodami gazowanymi, zawierające dodatek cukru lub innego środka słodzącego, lub wody aromatyzowane |

Lp.

Kod CN

Kod TARIC

Opis towarów

Wielkość kontyngentu

09.0709

2202 10 00

—

Wody, włącznie z wodami mineralnymi i wodami gazowanymi, zawierające dodatek cukru lub innego środka słodzącego, lub wody aromatyzowane

23,029 mln litrów

ex 2202 91 00

10

| — | Piwo bezalkoholowe zawierające cukier |
| --- | --- |

—

Piwo bezalkoholowe zawierające cukier

ex 2202 99 11

11

19

| — | Napoje na bazie soi o zawartości białka 2,8 % masy lub większej, zawierające cukier (sacharozę lub cukier inwertowany) |
| --- | --- |

—

Napoje na bazie soi o zawartości białka 2,8 % masy lub większej, zawierające cukier (sacharozę lub cukier inwertowany)

Niezawierające produktów objętych pozycjami od 0401 do 0404 lub tłuszczu uzyskanego z produktów objętych pozycjami od 0401 do 0404

ex 2202 99 15

11

19

| — | Napoje na bazie soi o zawartości białka mniejszej niż 2,8 % masy; napoje na bazie orzechów objętych działem 8 Wspólnej Taryfy Celnej, zbóż objętych działem 10 Wspólnej Taryfy Celnej lub nasion objętych działem 12 Wspólnej Taryfy Celnej, zawierające cukier (sacharozę lub cukier inwertowany) |
| --- | --- |

—

Napoje na bazie soi o zawartości białka mniejszej niż 2,8 % masy; napoje na bazie orzechów objętych działem 8 Wspólnej Taryfy Celnej, zbóż objętych działem 10 Wspólnej Taryfy Celnej lub nasion objętych działem 12 Wspólnej Taryfy Celnej, zawierające cukier (sacharozę lub cukier inwertowany)

ex 2202 99 19

11

19

| — | Pozostałe napoje bezalkoholowe zawierające cukier (sacharozę lub cukier inwertowany) |
| --- | --- |

—

Pozostałe napoje bezalkoholowe zawierające cukier (sacharozę lub cukier inwertowany)

---

| 8.12.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 438/46 |
| --- | --- | --- | --- |

8.12.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 438/46

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2021/2170

z dnia 7 grudnia 2021 r.

nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz folii aluminiowej do dalszego przetwarzania pochodzącej z Chińskiej Republiki Ludowej

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   PROCEDURA

PROCEDURA

1.1.   Wszczęcie postępowania

Wszczęcie postępowania

| (1) | W dniu 22 października 2020 r. na podstawie art. 5 rozporządzenia podstawowego Komisja Europejska („Komisja”) wszczęła dochodzenie antydumpingowe dotyczące przywozu folii aluminiowej do dalszego przetwarzania pochodzącej z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”, „Chiny” lub „państwo, którego dotyczy postępowanie”) (2). |
| --- | --- |

(1)

W dniu 22 października 2020 r. na podstawie art. 5 rozporządzenia podstawowego Komisja Europejska („Komisja”) wszczęła dochodzenie antydumpingowe dotyczące przywozu folii aluminiowej do dalszego przetwarzania pochodzącej z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”, „Chiny” lub „państwo, którego dotyczy postępowanie”) (2).

2

1.2.   Środki tymczasowe

Środki tymczasowe

| (2) | Zgodnie z art. 19a rozporządzenia podstawowego w dniu 21 maja 2021 r. Komisja przedstawiła stronom streszczenie proponowanych ceł tymczasowych oraz szczegóły dotyczące obliczania marginesów dumpingu i marginesów odpowiednich do usunięcia szkody dla przemysłu Unii („margines szkody”). Zainteresowane strony zostały poproszone o przedstawienie uwag na temat poprawności obliczeń w ciągu trzech dni roboczych. Uwagi otrzymano od dwóch objętych próbą producentów eksportujących i jednego użytkownika (3). |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 19a rozporządzenia podstawowego w dniu 21 maja 2021 r. Komisja przedstawiła stronom streszczenie proponowanych ceł tymczasowych oraz szczegóły dotyczące obliczania marginesów dumpingu i marginesów odpowiednich do usunięcia szkody dla przemysłu Unii („margines szkody”). Zainteresowane strony zostały poproszone o przedstawienie uwag na temat poprawności obliczeń w ciągu trzech dni roboczych. Uwagi otrzymano od dwóch objętych próbą producentów eksportujących i jednego użytkownika (3).

3

| (3) | W dniu 18 czerwca 2021 r. na mocy rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2021/983 (4) („rozporządzenie w sprawie ceł tymczasowych”) Komisja nałożyła tymczasowe cło antydumpingowe. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 18 czerwca 2021 r. na mocy rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2021/983 (4) („rozporządzenie w sprawie ceł tymczasowych”) Komisja nałożyła tymczasowe cło antydumpingowe.

4

1.3.   Dalsze postępowanie

Dalsze postępowanie

| (4) | Po ujawnieniu najważniejszych ustaleń i faktów, na podstawie których nałożono tymczasowe cło antydumpingowe („ujawnienie tymczasowych ustaleń”), użytkownicy, importerzy niepowiązani, objęci próbą producenci eksportujący oraz rząd Chińskiej Republiki Ludowej („rząd ChRL”) złożyli oświadczenia pisemne, w których przedstawili swoje opinie na temat tymczasowych ustaleń. Jiangsu Zhongji, producent eksportujący, złożył wniosek o dalsze szczegółowe informacje dotyczące obliczenia jego marginesu szkody i otrzymał te informacje. |
| --- | --- |

(4)

Po ujawnieniu najważniejszych ustaleń i faktów, na podstawie których nałożono tymczasowe cło antydumpingowe („ujawnienie tymczasowych ustaleń”), użytkownicy, importerzy niepowiązani, objęci próbą producenci eksportujący oraz rząd Chińskiej Republiki Ludowej („rząd ChRL”) złożyli oświadczenia pisemne, w których przedstawili swoje opinie na temat tymczasowych ustaleń. Jiangsu Zhongji, producent eksportujący, złożył wniosek o dalsze szczegółowe informacje dotyczące obliczenia jego marginesu szkody i otrzymał te informacje.

| (5) | Po upływie terminów proceduralnych przedstawiono kilka dalszych uwag i odpowiedzi na uwagi pozostałych stron. Ponieważ jednak uwagi te nie zostały przedstawione w terminie, Komisja nie mogła ich uwzględnić na etapie ogólnego dokumentu ujawniającego informacje. W każdym przypadku Komisja przeanalizowała wszystkie argumenty przedstawione przez zainteresowane strony w toku dochodzenia. |
| --- | --- |

(5)

Po upływie terminów proceduralnych przedstawiono kilka dalszych uwag i odpowiedzi na uwagi pozostałych stron. Ponieważ jednak uwagi te nie zostały przedstawione w terminie, Komisja nie mogła ich uwzględnić na etapie ogólnego dokumentu ujawniającego informacje. W każdym przypadku Komisja przeanalizowała wszystkie argumenty przedstawione przez zainteresowane strony w toku dochodzenia.

| (6) | Stronom, które wystąpiły z odpowiednim wnioskiem, umożliwiono przedstawienie swoich argumentów. Komisja przeprowadziła posiedzenia wyjaśniające z udziałem trzech objętych próbą producentów eksportujących – Xiamen Xiashun, Donghai Foil i Jiangsu Zhongji – i trzech użytkowników – Effegidi, Walki Oy i Gascogne Flexible – oraz konsorcjum reprezentującego pięciu importerów, tj. Cartonal Italia, QualityFoil SARL, Cutting Packaging, Transparent Paper LTD i Now Plastics. |
| --- | --- |

(6)

Stronom, które wystąpiły z odpowiednim wnioskiem, umożliwiono przedstawienie swoich argumentów. Komisja przeprowadziła posiedzenia wyjaśniające z udziałem trzech objętych próbą producentów eksportujących – Xiamen Xiashun, Donghai Foil i Jiangsu Zhongji – i trzech użytkowników – Effegidi, Walki Oy i Gascogne Flexible – oraz konsorcjum reprezentującego pięciu importerów, tj. Cartonal Italia, QualityFoil SARL, Cutting Packaging, Transparent Paper LTD i Now Plastics.

| (7) | Komisja kontynuowała poszukiwanie i weryfikowanie wszelkich informacji, które uznała za konieczne do sformułowania ostatecznych ustaleń, oraz – ze względu na ograniczenia związane z podróżą z powodu pandemii COVID-19 – przeprowadziła zdalne kontrole krzyżowe dotyczące informacji przedstawionych przez przedsiębiorstwa Walki Oy i QualityFoil SARL. Zaplanowana zdalna kontrola krzyżowa Manreal nie mogła zostać ukończona ze względu na niewystarczającą współpracę ze strony tego przedsiębiorstwa. Przedsiębiorstwo Manreal wystąpiło o interwencję rzecznika praw stron, który potwierdził, że przerwanie zdalnej kontroli krzyżowej nie stanowi naruszenia prawa Manreal do obrony. Odpowiedzi tego przedsiębiorstwa na pytania zawarte w kwestionariuszu nie zostały zatem uwzględnione w ostatecznych ustaleniach. Nie miało to jednak wpływu na wnioski dotyczące interesu Unii. Pomimo przerwania zdalnej kontroli krzyżowej przedsiębiorstwo to było jednak nadal uważane za zainteresowaną stronę, a jego uwagi w ramach dochodzenia zostały uwzględnione. |
| --- | --- |

(7)

Komisja kontynuowała poszukiwanie i weryfikowanie wszelkich informacji, które uznała za konieczne do sformułowania ostatecznych ustaleń, oraz – ze względu na ograniczenia związane z podróżą z powodu pandemii COVID-19 – przeprowadziła zdalne kontrole krzyżowe dotyczące informacji przedstawionych przez przedsiębiorstwa Walki Oy i QualityFoil SARL. Zaplanowana zdalna kontrola krzyżowa Manreal nie mogła zostać ukończona ze względu na niewystarczającą współpracę ze strony tego przedsiębiorstwa. Przedsiębiorstwo Manreal wystąpiło o interwencję rzecznika praw stron, który potwierdził, że przerwanie zdalnej kontroli krzyżowej nie stanowi naruszenia prawa Manreal do obrony. Odpowiedzi tego przedsiębiorstwa na pytania zawarte w kwestionariuszu nie zostały zatem uwzględnione w ostatecznych ustaleniach. Nie miało to jednak wpływu na wnioski dotyczące interesu Unii. Pomimo przerwania zdalnej kontroli krzyżowej przedsiębiorstwo to było jednak nadal uważane za zainteresowaną stronę, a jego uwagi w ramach dochodzenia zostały uwzględnione.

1.4.   Kontrola wyrywkowa

Kontrola wyrywkowa

| (8) | Po przyjęciu rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych przedsiębiorstwo Manreal twierdziło, że przy wyborze próby producentów eksportujących Komisja mogła nie wziąć pod uwagę dużej różnorodności przedsiębiorstw skupiających się na różnych sektorach, ponieważ przedsiębiorstwa objęte próbą reprezentują jedynie 27 % chińskiego przemysłu folii aluminiowej do dalszego przetwarzania („ACF”). |
| --- | --- |

(8)

Po przyjęciu rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych przedsiębiorstwo Manreal twierdziło, że przy wyborze próby producentów eksportujących Komisja mogła nie wziąć pod uwagę dużej różnorodności przedsiębiorstw skupiających się na różnych sektorach, ponieważ przedsiębiorstwa objęte próbą reprezentują jedynie 27 % chińskiego przemysłu folii aluminiowej do dalszego przetwarzania („ACF”).

| (9) | Przedsiębiorstwo to nie uzasadniło jednak, w którym aspekcie próba wybrana przez Komisję nie była reprezentatywna dla chińskich producentów eksportujących folię aluminiową do dalszego przetwarzania w ramach bieżącego dochodzenia. W związku z tym argument ten został odrzucony. |
| --- | --- |

(9)

Przedsiębiorstwo to nie uzasadniło jednak, w którym aspekcie próba wybrana przez Komisję nie była reprezentatywna dla chińskich producentów eksportujących folię aluminiową do dalszego przetwarzania w ramach bieżącego dochodzenia. W związku z tym argument ten został odrzucony.

1.5.   Indywidualne badanie

Indywidualne badanie

| (10) | Wobec braku uwag w odniesieniu do niniejszej sekcji potwierdzono informacje przedstawione w motywie 33 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. |
| --- | --- |

(10)

Wobec braku uwag w odniesieniu do niniejszej sekcji potwierdzono informacje przedstawione w motywie 33 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

1.6.   Okres objęty dochodzeniem i okres badany

Okres objęty dochodzeniem i okres badany

| (11) | Wobec braku uwag dotyczących okresu objętego dochodzeniem i okresu badanego potwierdzono informacje przedstawione w motywie 38 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. |
| --- | --- |

(11)

Wobec braku uwag dotyczących okresu objętego dochodzeniem i okresu badanego potwierdzono informacje przedstawione w motywie 38 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

1.7.   Zmiana zakresu geograficznego

Zmiana zakresu geograficznego

| (12) | Od dnia 1 stycznia 2021 r. Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej („Zjednoczone Królestwo”) nie należy już do Unii Europejskiej. Niniejsze rozporządzenie opiera się zatem na danych dotyczących Unii Europejskiej bez Zjednoczonego Królestwa („UE-27”). |
| --- | --- |

(12)

Od dnia 1 stycznia 2021 r. Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej („Zjednoczone Królestwo”) nie należy już do Unii Europejskiej. Niniejsze rozporządzenie opiera się zatem na danych dotyczących Unii Europejskiej bez Zjednoczonego Królestwa („UE-27”).

2.   PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY

PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY

2.1.   Argumenty dotyczące zakresu produktu

Argumenty dotyczące zakresu produktu

| (13) | Po opublikowaniu rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych szereg stron podtrzymało swoje wnioski o wyłączenie produktu w odniesieniu do następujących produktów: ACF o grubości poniżej 6 mikronów („ACF<6”) oraz ACF do akumulatorów do pojazdów elektrycznych („ACF do akumulatorów samochodowych”). Strony te przedstawiły dodatkowe dowody wskazujące na odmowę przyjęcia ofert zakupu przez producentów unijnych. Dostarczone dodatkowe dowody nie zmieniły jednak wyniku analizy rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, ponieważ Komisja zebrała dowody dotyczące zdolności, sprzedaży i produkcji rolek testowych ACF<6. Jeden użytkownik potwierdził w swoich uwagach do rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, że otrzymał, po OD, zwój testowy ACF<6 od producenta unijnego. Ponadto pewne dowody wskazywały na odmowę przyjęcia ofert zakupu po OD. Jak omówiono poniżej w motywach 165–171, wyjątkowa sytuacja spowodowana przez pandemię COVID-19 oraz silna odbudowa gospodarcza w jej następstwie spowodowały braki w zakresie transportu międzynarodowego oraz braki w dostawach. Nie jest jednak oczywiste, że sytuacja ta wpłynie na rynek w perspektywie długoterminowej. Komisja odrzuciła zatem wnioski o wyłączenie ACF przeznaczonej do ACF<6 oraz ACF przeznaczonej do akumulatorów do pojazdów elektrycznych z zakresu produktu objętego dochodzeniem. |
| --- | --- |

(13)

Po opublikowaniu rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych szereg stron podtrzymało swoje wnioski o wyłączenie produktu w odniesieniu do następujących produktów: ACF o grubości poniżej 6 mikronów („ACF<6”) oraz ACF do akumulatorów do pojazdów elektrycznych („ACF do akumulatorów samochodowych”). Strony te przedstawiły dodatkowe dowody wskazujące na odmowę przyjęcia ofert zakupu przez producentów unijnych. Dostarczone dodatkowe dowody nie zmieniły jednak wyniku analizy rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, ponieważ Komisja zebrała dowody dotyczące zdolności, sprzedaży i produkcji rolek testowych ACF<6. Jeden użytkownik potwierdził w swoich uwagach do rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, że otrzymał, po OD, zwój testowy ACF<6 od producenta unijnego. Ponadto pewne dowody wskazywały na odmowę przyjęcia ofert zakupu po OD. Jak omówiono poniżej w motywach 165–171, wyjątkowa sytuacja spowodowana przez pandemię COVID-19 oraz silna odbudowa gospodarcza w jej następstwie spowodowały braki w zakresie transportu międzynarodowego oraz braki w dostawach. Nie jest jednak oczywiste, że sytuacja ta wpłynie na rynek w perspektywie długoterminowej. Komisja odrzuciła zatem wnioski o wyłączenie ACF przeznaczonej do ACF<6 oraz ACF przeznaczonej do akumulatorów do pojazdów elektrycznych z zakresu produktu objętego dochodzeniem.

| (14) | Ponadto jeden użytkownik (Gascogne) twierdził, że w tymczasowych ustaleniach Komisji dotyczących sprzedaży ACF<6 wystąpi sprzeczność, ponieważ Komisja ustaliła, że żaden z producentów unijnych nie wprowadza obecnie ACF<6 do obrotu, a jednocześnie Komisja „mogła potwierdzić sprzedaż ACF o grubości poniżej 6 mikronów przez różnych producentów unijnych w komercyjnych ilościach produkcyjnych, także na ograniczoną skalę, w okresie dziesięciu lat przed OD”. Gascogne zwróciło się ponadto o dostęp do danych dotyczących sprzedaży, aby lepiej zrozumieć ustalenia Komisji zawarte w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych. |
| --- | --- |

(14)

Ponadto jeden użytkownik (Gascogne) twierdził, że w tymczasowych ustaleniach Komisji dotyczących sprzedaży ACF<6 wystąpi sprzeczność, ponieważ Komisja ustaliła, że żaden z producentów unijnych nie wprowadza obecnie ACF<6 do obrotu, a jednocześnie Komisja „mogła potwierdzić sprzedaż ACF o grubości poniżej 6 mikronów przez różnych producentów unijnych w komercyjnych ilościach produkcyjnych, także na ograniczoną skalę, w okresie dziesięciu lat przed OD”. Gascogne zwróciło się ponadto o dostęp do danych dotyczących sprzedaży, aby lepiej zrozumieć ustalenia Komisji zawarte w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych.

| (15) | Ponieważ ACF jest zamawiana według specyfikacji każdego klienta, nie jest niczym niezwykłym, że nowy nabywca ACF<6 (lub inne grubości ACF) zwraca się o zwój testowy w celu przeprowadzenia własnych testów. W tym kontekście Komisja stwierdziła w motywie 350 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, że folia o grubości poniżej 6 mikronów stanowi w OD rozwijający się segment rynku o stosunkowo niskiej konsumpcji. Nie jest zatem sprzeczne z tym, że producenci unijni nie wprowadzają aktywnie na rynek swoich produktów w małym segmencie rynku, takim jak ACF<6, nawet jeśli w przeszłości prowadzili pewną ograniczoną sprzedaż. Ponieważ dane dotyczące sprzedaży ACF<6 są poufnymi danymi handlowymi, Komisja nie jest w stanie zapewnić dostępu, o który wnioskowano. |
| --- | --- |

(15)

Ponieważ ACF jest zamawiana według specyfikacji każdego klienta, nie jest niczym niezwykłym, że nowy nabywca ACF<6 (lub inne grubości ACF) zwraca się o zwój testowy w celu przeprowadzenia własnych testów. W tym kontekście Komisja stwierdziła w motywie 350 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, że folia o grubości poniżej 6 mikronów stanowi w OD rozwijający się segment rynku o stosunkowo niskiej konsumpcji. Nie jest zatem sprzeczne z tym, że producenci unijni nie wprowadzają aktywnie na rynek swoich produktów w małym segmencie rynku, takim jak ACF<6, nawet jeśli w przeszłości prowadzili pewną ograniczoną sprzedaż. Ponieważ dane dotyczące sprzedaży ACF<6 są poufnymi danymi handlowymi, Komisja nie jest w stanie zapewnić dostępu, o który wnioskowano.

| (16) | Konsorcjum importerów twierdziło, że w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych nie ma dowodów na to, że producenci unijni mogą wytwarzać ACF<6 w wymaganych ilościach. Jak jednak stwierdzono w motywie 50 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, Komisja zebrała wiele dowodów na to, że producenci unijni są w stanie produkować ACF<6, a nawet doprecyzowano, że obejmuje to produkcję rolek testowych według specyfikacji klienta. Komisja nie może ujawnić tych dowodów, ponieważ zawierają one poufne informacje handlowe. Ponadto konsorcjum nie określiło, jakie ilości uważa za ilości wymagane w tym segmencie rynku. Komisja potwierdziła, że znaczne wolne moce produkcyjne przemysłu Unii mogą zaspokoić popyt na ACF<6. Jak wskazano w motywie 273 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, istnieją nie tylko wystarczające moce produkcyjne, aby zaspokoić bieżącą konsumpcję, ale także możliwość zwiększenia ogólnej produkcji. Jak stwierdzono w motywie 51 rozporządzenie w sprawie ceł tymczasowych, Komisja potwierdziła zdolność różnych producentów do produkowania ACF<6 na ostatnim etapie produkcji rolek, niezbędnym do uzyskania ACF o grubości poniżej 6 mikronów. W ten sposób Komisja potwierdziła istnienie wolnych mocy produkcyjnych przemysłu Unii, szczególnie w segmencie rynku ACF<6, w przypadku wzrostu popytu w przyszłości. |
| --- | --- |

(16)

Konsorcjum importerów twierdziło, że w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych nie ma dowodów na to, że producenci unijni mogą wytwarzać ACF<6 w wymaganych ilościach. Jak jednak stwierdzono w motywie 50 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, Komisja zebrała wiele dowodów na to, że producenci unijni są w stanie produkować ACF<6, a nawet doprecyzowano, że obejmuje to produkcję rolek testowych według specyfikacji klienta. Komisja nie może ujawnić tych dowodów, ponieważ zawierają one poufne informacje handlowe. Ponadto konsorcjum nie określiło, jakie ilości uważa za ilości wymagane w tym segmencie rynku. Komisja potwierdziła, że znaczne wolne moce produkcyjne przemysłu Unii mogą zaspokoić popyt na ACF<6. Jak wskazano w motywie 273 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, istnieją nie tylko wystarczające moce produkcyjne, aby zaspokoić bieżącą konsumpcję, ale także możliwość zwiększenia ogólnej produkcji. Jak stwierdzono w motywie 51 rozporządzenie w sprawie ceł tymczasowych, Komisja potwierdziła zdolność różnych producentów do produkowania ACF<6 na ostatnim etapie produkcji rolek, niezbędnym do uzyskania ACF o grubości poniżej 6 mikronów. W ten sposób Komisja potwierdziła istnienie wolnych mocy produkcyjnych przemysłu Unii, szczególnie w segmencie rynku ACF<6, w przypadku wzrostu popytu w przyszłości.

| (17) | Jeden producent eksportujący, Xiamen Xiashun, twierdził, że w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych Komisja nie przedstawiła danych ani analizy na poparcie swojego stwierdzenia, że unijni producenci folii przygotowują się do zaspokojenia popytu na wschodzącym rynku folii do akumulatorów. |
| --- | --- |

(17)

Jeden producent eksportujący, Xiamen Xiashun, twierdził, że w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych Komisja nie przedstawiła danych ani analizy na poparcie swojego stwierdzenia, że unijni producenci folii przygotowują się do zaspokojenia popytu na wschodzącym rynku folii do akumulatorów.

| (18) | Dane potwierdzające przygotowania producentów unijnych do zaspokojenia popytu na folię do akumulatorów są ściśle poufne i nie można ich udostępniać w formie podsumowań. Projekty te nie są jeszcze publiczne i w związku z tym są szczególnie chronione. Nieudostępnienie wymaganych danych lub analiz jest wynikiem starannego wyważenia interesów. Przy wyważaniu interesu innych stron w zakresie dostępu do tych informacji Komisja stwierdziła, że nawet podsumowanie tych danych spowodowałoby ujawnienie tajemnic handlowych, co mogłyby zaszkodzić działalności odpowiednich producentów unijnych. W związku z tym nie można ujawnić wymaganych danych. |
| --- | --- |

(18)

Dane potwierdzające przygotowania producentów unijnych do zaspokojenia popytu na folię do akumulatorów są ściśle poufne i nie można ich udostępniać w formie podsumowań. Projekty te nie są jeszcze publiczne i w związku z tym są szczególnie chronione. Nieudostępnienie wymaganych danych lub analiz jest wynikiem starannego wyważenia interesów. Przy wyważaniu interesu innych stron w zakresie dostępu do tych informacji Komisja stwierdziła, że nawet podsumowanie tych danych spowodowałoby ujawnienie tajemnic handlowych, co mogłyby zaszkodzić działalności odpowiednich producentów unijnych. W związku z tym nie można ujawnić wymaganych danych.

| (19) | Xiamen Xiashun twierdził ponadto, że Komisja nie wzięła pod uwagę danych dotyczących przyszłego popytu na folię do akumulatorów w Unii, które producent ten przedstawił podczas posiedzenia wyjaśniającego w dniu 23 lutego 2021 r. Na podstawie przedstawionych danych Xiamen Xiashun wywnioskował, że producenci unijni nie posiadają mocy produkcyjnych koniecznych do zaspokojenia popytu na folię do akumulatorów, a jednocześnie do zaspokajania popytu innych użytkowników ACF. |
| --- | --- |

(19)

Xiamen Xiashun twierdził ponadto, że Komisja nie wzięła pod uwagę danych dotyczących przyszłego popytu na folię do akumulatorów w Unii, które producent ten przedstawił podczas posiedzenia wyjaśniającego w dniu 23 lutego 2021 r. Na podstawie przedstawionych danych Xiamen Xiashun wywnioskował, że producenci unijni nie posiadają mocy produkcyjnych koniecznych do zaspokojenia popytu na folię do akumulatorów, a jednocześnie do zaspokajania popytu innych użytkowników ACF.

| (20) | Dane, które przedstawił i na które powołuje się Xiamen Xiashun, to jego własne szacunki dotyczące maksymalnego przyszłego popytu na folię do akumulatorów sporządzone w oparciu o publicznie dostępny przegląd planowanych przyszłych projektów związanych z akumulatorami. Dane liczbowe z tego przeglądu planowanych projektów dotyczą jednak wielu dużych projektów związanych z akumulatorami, których realizacja ma nastąpić w bliżej nieokreślonym terminie w przyszłości. Ponadto moce produkcyjne w ramach tych projektów, które Xiamen Xiashun przyjął za podstawę swoich obliczeń, stanowią potencjalne maksymalne moce produkcyjne zakładane w danym projekcie, co wskazuje, że możliwe jest osiągnięcie mocy produkcyjnych do określonej wartości. |
| --- | --- |

(20)

Dane, które przedstawił i na które powołuje się Xiamen Xiashun, to jego własne szacunki dotyczące maksymalnego przyszłego popytu na folię do akumulatorów sporządzone w oparciu o publicznie dostępny przegląd planowanych przyszłych projektów związanych z akumulatorami. Dane liczbowe z tego przeglądu planowanych projektów dotyczą jednak wielu dużych projektów związanych z akumulatorami, których realizacja ma nastąpić w bliżej nieokreślonym terminie w przyszłości. Ponadto moce produkcyjne w ramach tych projektów, które Xiamen Xiashun przyjął za podstawę swoich obliczeń, stanowią potencjalne maksymalne moce produkcyjne zakładane w danym projekcie, co wskazuje, że możliwe jest osiągnięcie mocy produkcyjnych do określonej wartości.

| (21) | W odniesieniu do kolejnych trzech lat Xiamen Xiashun przedstawił znacznie niższe prognozy. Wbrew twierdzeniom Xiamen Xianshun Komisja wykazała w tabeli 6 w motywie 273 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, że przemysł Unii dysponuje znacznymi wolnymi mocami produkcyjnymi. Te moce produkcyjne mogą zaspokoić popyt na wschodzącym rynku folii do akumulatorów i wyraźnie przekraczają popyt szacowany przez Xiamen Xiashun na najbliższe 3 lata. Nie jest konieczne, aby obecne moce produkcyjne producentów unijnych zaspokajały cały potencjalny przyszły popyt, ponieważ mogą oni zwiększać swoje moce produkcyjne w odpowiedzi na popyt. W związku z powyższym Komisja odrzuciła ten argument. |
| --- | --- |

(21)

W odniesieniu do kolejnych trzech lat Xiamen Xiashun przedstawił znacznie niższe prognozy. Wbrew twierdzeniom Xiamen Xianshun Komisja wykazała w tabeli 6 w motywie 273 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, że przemysł Unii dysponuje znacznymi wolnymi mocami produkcyjnymi. Te moce produkcyjne mogą zaspokoić popyt na wschodzącym rynku folii do akumulatorów i wyraźnie przekraczają popyt szacowany przez Xiamen Xiashun na najbliższe 3 lata. Nie jest konieczne, aby obecne moce produkcyjne producentów unijnych zaspokajały cały potencjalny przyszły popyt, ponieważ mogą oni zwiększać swoje moce produkcyjne w odpowiedzi na popyt. W związku z powyższym Komisja odrzuciła ten argument.

| (22) | Ponadto Xiamen Xiashun twierdził, że w motywie 59 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych Komisja pominęła kwestię różnic w właściwościach technicznych w oparciu o fakt, że nie wywozi się dużych ilości ACF do użytku jako folia do akumulatorów, a produkcja akumulatorów w UE jest wciąż na początkowym etapie. |
| --- | --- |

(22)

Ponadto Xiamen Xiashun twierdził, że w motywie 59 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych Komisja pominęła kwestię różnic w właściwościach technicznych w oparciu o fakt, że nie wywozi się dużych ilości ACF do użytku jako folia do akumulatorów, a produkcja akumulatorów w UE jest wciąż na początkowym etapie.

| (23) | Twierdzenie to zostało zatem odrzucone. Komisja uwzględniła właściwości techniczne folii do akumulatorów w motywach 56 i 57 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. W motywie 59 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych odniesiono się jedynie do argumentu Xiamen Xiashun o wyłączeniu ACF do użytku jako folii do akumulatorów w oparciu o niską wielkość wywozu z ChRL. |
| --- | --- |

(23)

Twierdzenie to zostało zatem odrzucone. Komisja uwzględniła właściwości techniczne folii do akumulatorów w motywach 56 i 57 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. W motywie 59 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych odniesiono się jedynie do argumentu Xiamen Xiashun o wyłączeniu ACF do użytku jako folii do akumulatorów w oparciu o niską wielkość wywozu z ChRL.

| (24) | Po ostatecznym ujawnieniu przedsiębiorstwo Gascogne powtórzyło swoje żądanie dostępu do informacji wykorzystanych przez Komisję w ocenie w motywie 50 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, aby potwierdzić sprzedaż ACF<6 przez różnych producentów unijnych w komercyjnych ilościach produkcyjnych, choćby na ograniczoną skalę, w okresie dziesięciu lat przed OD. Przedsiębiorstwo to twierdziło, że Komisja powinna przynajmniej przedstawić zakres wielkości, aby wyjaśnić, jakie istnieją komercyjne ilości produkcyjne. |
| --- | --- |

(24)

Po ostatecznym ujawnieniu przedsiębiorstwo Gascogne powtórzyło swoje żądanie dostępu do informacji wykorzystanych przez Komisję w ocenie w motywie 50 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, aby potwierdzić sprzedaż ACF<6 przez różnych producentów unijnych w komercyjnych ilościach produkcyjnych, choćby na ograniczoną skalę, w okresie dziesięciu lat przed OD. Przedsiębiorstwo to twierdziło, że Komisja powinna przynajmniej przedstawić zakres wielkości, aby wyjaśnić, jakie istnieją komercyjne ilości produkcyjne.

| (25) | Tylko jeden użytkownik faktycznie zakupił pewną ilość do celów produkcji komercyjnej, która stanowiła bardzo małą część jego konsumpcji ACF. Za produkcję komercyjną Komisja uznała każdą dostawę inną niż do celów wyłącznie badawczych. |
| --- | --- |

(25)

Tylko jeden użytkownik faktycznie zakupił pewną ilość do celów produkcji komercyjnej, która stanowiła bardzo małą część jego konsumpcji ACF. Za produkcję komercyjną Komisja uznała każdą dostawę inną niż do celów wyłącznie badawczych.

| (26) | Ponieważ rynek ACF<6 ewidentnie stanowi rynek rozwijający się od niedawna o niewielkim popycie w OD, wcześniejsza sprzedaż stanowiła zaledwie jeden z elementów podlegających ocenie Komisji. Komisja oceniła również dowiedzione możliwości i zdolności przemysłu Unii w zakresie wytwarzania produktu w ramach niedawnej produkcji rolek testowych. Interes użytkowników polegający na uzyskaniu dostępu do danych poufnych, nawet w formie przedziałów, nie stanowił interesu nadrzędnego względem interesu polegającego na ochronie informacji poufnych. Komisja odrzuciła zatem to powtórnie przedstawione żądanie ujawnienia szczegółów dotyczących danych poufnych producenta unijnego w zakresie wcześniejszej sprzedaży ACF<6. |
| --- | --- |

(26)

Ponieważ rynek ACF<6 ewidentnie stanowi rynek rozwijający się od niedawna o niewielkim popycie w OD, wcześniejsza sprzedaż stanowiła zaledwie jeden z elementów podlegających ocenie Komisji. Komisja oceniła również dowiedzione możliwości i zdolności przemysłu Unii w zakresie wytwarzania produktu w ramach niedawnej produkcji rolek testowych. Interes użytkowników polegający na uzyskaniu dostępu do danych poufnych, nawet w formie przedziałów, nie stanowił interesu nadrzędnego względem interesu polegającego na ochronie informacji poufnych. Komisja odrzuciła zatem to powtórnie przedstawione żądanie ujawnienia szczegółów dotyczących danych poufnych producenta unijnego w zakresie wcześniejszej sprzedaży ACF<6.

| (27) | Przedsiębiorstwo Gascogne twierdziło, że nie zgadza się z poglądem Komisji wyrażonym w motywie 13 ogólnego dokumentu ujawniającego ostateczne ustalenia, że odmowa przyjęcia ofert zakupu ACF<6 ze strony producentów unijnych wynikała z faktu, że wyjątkowa sytuacja spowodowana przez pandemię COVID-19 oraz silna odbudowa gospodarcza w jej następstwie spowodowały ograniczenia w zakresie logistyki i braki w dostawach. Przedsiębiorstwo Gascogne podtrzymało twierdzenie, że odrzucanie ofert zakupu ACF<6 ponad wszelką wątpliwość wynikało z niezdolności lub braku gotowości producentów unijnych do produkcji produktu o takiej grubości. |
| --- | --- |

(27)

Przedsiębiorstwo Gascogne twierdziło, że nie zgadza się z poglądem Komisji wyrażonym w motywie 13 ogólnego dokumentu ujawniającego ostateczne ustalenia, że odmowa przyjęcia ofert zakupu ACF<6 ze strony producentów unijnych wynikała z faktu, że wyjątkowa sytuacja spowodowana przez pandemię COVID-19 oraz silna odbudowa gospodarcza w jej następstwie spowodowały ograniczenia w zakresie logistyki i braki w dostawach. Przedsiębiorstwo Gascogne podtrzymało twierdzenie, że odrzucanie ofert zakupu ACF<6 ponad wszelką wątpliwość wynikało z niezdolności lub braku gotowości producentów unijnych do produkcji produktu o takiej grubości.

| (28) | Przedsiębiorstwo Gascogne przytoczyło jedynie motyw 13 ogólnego dokumentu ujawniającego ostateczne ustalenia. W pierwszej części motywu 13 Komisja odniosła się nie tylko do udokumentowanej dostawy zwoju testowego ACF<6 pochodzącego od producenta unijnego, ale również do ustaleń przedstawionych w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych, w którym Komisja wykazała zdolność producentów unijnych do produkcji ACF<6, a także odniosła się do sprzedaży w ostatnim dziesięcioleciu. W rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych Komisja wyjaśniła również, że rynek ACF<6 jest rynkiem rozwijającym się o ograniczonym popycie w OD, co stanowi powód braku sprzedaży przez producentów unijnych w OD. |
| --- | --- |

(28)

Przedsiębiorstwo Gascogne przytoczyło jedynie motyw 13 ogólnego dokumentu ujawniającego ostateczne ustalenia. W pierwszej części motywu 13 Komisja odniosła się nie tylko do udokumentowanej dostawy zwoju testowego ACF<6 pochodzącego od producenta unijnego, ale również do ustaleń przedstawionych w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych, w którym Komisja wykazała zdolność producentów unijnych do produkcji ACF<6, a także odniosła się do sprzedaży w ostatnim dziesięcioleciu. W rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych Komisja wyjaśniła również, że rynek ACF<6 jest rynkiem rozwijającym się o ograniczonym popycie w OD, co stanowi powód braku sprzedaży przez producentów unijnych w OD.

| (29) | Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń Walki twierdziło, że Komisja nie przekazała dodatkowych danych, o których przedstawienie przedsiębiorstwo to wnioskowało w swoich uwagach dotyczących rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Po wprowadzeniu bardziej szczegółowego numeru kontrolnego produktu przedsiębiorstwo Walki zwróciło się w szczególności z wnioskiem o przedstawienie: a) odsetka produktu o grubości oznaczonej kodem 1 w numerze kontrolnym produktu w całkowitej sprzedaży ACF skarżących na rynek Unii (grubość większa niż 5,0 i mniejsza lub równa 6,0 mikronów), b) rzeczywista całkowita masa produktu o grubości oznaczonej kodem 1 w numerze kontrolnym produktu produkowanego przez wszystkich skarżących, c) rzeczywista masa ACF o grubości oznaczonej kodem 1 w numerze kontrolnym produktu w ramach sprzedaży otwartej na rynku UE prowadzonej przez skarżących, oraz d) ilu spośród pięciu skarżących ma wkład w masę wskazaną w lit. b) i c). |
| --- | --- |

(29)

Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń Walki twierdziło, że Komisja nie przekazała dodatkowych danych, o których przedstawienie przedsiębiorstwo to wnioskowało w swoich uwagach dotyczących rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Po wprowadzeniu bardziej szczegółowego numeru kontrolnego produktu przedsiębiorstwo Walki zwróciło się w szczególności z wnioskiem o przedstawienie: a) odsetka produktu o grubości oznaczonej kodem 1 w numerze kontrolnym produktu w całkowitej sprzedaży ACF skarżących na rynek Unii (grubość większa niż 5,0 i mniejsza lub równa 6,0 mikronów), b) rzeczywista całkowita masa produktu o grubości oznaczonej kodem 1 w numerze kontrolnym produktu produkowanego przez wszystkich skarżących, c) rzeczywista masa ACF o grubości oznaczonej kodem 1 w numerze kontrolnym produktu w ramach sprzedaży otwartej na rynku UE prowadzonej przez skarżących, oraz d) ilu spośród pięciu skarżących ma wkład w masę wskazaną w lit. b) i c).

| (30) | Jak wskazano w motywach 48–50 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, Komisja gromadziła nie tylko dane dotyczące produktów o grubości oznaczonej kodem 1 w numerze kontrolnym produktu, ale również dane dotyczące ACF<6 dokładnie odpowiadające wnioskowanemu wyłączeniu produktu. Komisja gromadziła informacje na temat popytu ze strony wszystkich współpracujących użytkowników w OD, a także na temat sprzedaży i produkcji ACF<6 przez wszystkich współpracujących producentów unijnych. W motywie 50 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych wyraźnie stwierdzono, że w OD poza bezpośrednimi negocjacjami – żaden z producentów unijnych nie wprowadza aktywnie na rynek ACF<6, i odniesiono się wyłącznie do produkcji rolek testowych w OD. Ponadto Komisja odniosła się do sprzedaży komercyjnych ilości produkcyjnych na ograniczoną skalę w okresie dziesięciu lat przed OD. Z informacji tych wyraźnie wynika, że w OD objęci próbą producenci unijni nie prowadzili żadnej sprzedaży ACF<6. Stanowi to odpowiedź na wszystkie pytania zadane przez Walki w odniesieniu do swojego wniosku o wyłączenie produktu. Przedsiębiorstwo Walki nie uzasadniło, w jaki sposób uzyskanie wnioskowanych danych dotyczących grubości oznaczonej kodem 1 w numerze kontrolnym produktu – które obejmują również ACF o grubości równej 6,0 mikronów – byłoby przydatne i konieczne z punktu widzenia jego wniosku o wyłączenie produktu, mając na uwadze docelowe dane odpowiadające wnioskowi o wyłączenie produktu, przedstawione przez Komisję. |
| --- | --- |

(30)

Jak wskazano w motywach 48–50 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, Komisja gromadziła nie tylko dane dotyczące produktów o grubości oznaczonej kodem 1 w numerze kontrolnym produktu, ale również dane dotyczące ACF<6 dokładnie odpowiadające wnioskowanemu wyłączeniu produktu. Komisja gromadziła informacje na temat popytu ze strony wszystkich współpracujących użytkowników w OD, a także na temat sprzedaży i produkcji ACF<6 przez wszystkich współpracujących producentów unijnych. W motywie 50 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych wyraźnie stwierdzono, że w OD poza bezpośrednimi negocjacjami – żaden z producentów unijnych nie wprowadza aktywnie na rynek ACF<6, i odniesiono się wyłącznie do produkcji rolek testowych w OD. Ponadto Komisja odniosła się do sprzedaży komercyjnych ilości produkcyjnych na ograniczoną skalę w okresie dziesięciu lat przed OD. Z informacji tych wyraźnie wynika, że w OD objęci próbą producenci unijni nie prowadzili żadnej sprzedaży ACF<6. Stanowi to odpowiedź na wszystkie pytania zadane przez Walki w odniesieniu do swojego wniosku o wyłączenie produktu. Przedsiębiorstwo Walki nie uzasadniło, w jaki sposób uzyskanie wnioskowanych danych dotyczących grubości oznaczonej kodem 1 w numerze kontrolnym produktu – które obejmują również ACF o grubości równej 6,0 mikronów – byłoby przydatne i konieczne z punktu widzenia jego wniosku o wyłączenie produktu, mając na uwadze docelowe dane odpowiadające wnioskowi o wyłączenie produktu, przedstawione przez Komisję.

| (31) | Na posiedzeniu wyjaśniającym po ujawnieniu ostatecznych ustaleń przedsiębiorstwo Walki wyjaśniło, że po OD w październiku 2021 r. nadal brak było aktywnej sprzedaży na otwartym rynku lub wprowadzania na rynek ze strony europejskich producentów ACF<6. Przedsiębiorstwo Walki przedstawiło dowody na to, że po OD nie otrzymało pozytywnej odpowiedzi na zapytania ofertowe dotyczące ACF<6, oraz wyjaśniło, że tylko jeden producent unijny byłby w stanie przyjąć zamówienie na ACF<6 w ilości komercyjnej. |
| --- | --- |

(31)

Na posiedzeniu wyjaśniającym po ujawnieniu ostatecznych ustaleń przedsiębiorstwo Walki wyjaśniło, że po OD w październiku 2021 r. nadal brak było aktywnej sprzedaży na otwartym rynku lub wprowadzania na rynek ze strony europejskich producentów ACF<6. Przedsiębiorstwo Walki przedstawiło dowody na to, że po OD nie otrzymało pozytywnej odpowiedzi na zapytania ofertowe dotyczące ACF<6, oraz wyjaśniło, że tylko jeden producent unijny byłby w stanie przyjąć zamówienie na ACF<6 w ilości komercyjnej.

| (32) | Komisja odniosła się do wyjaśnień, które przedstawiła w ogólnym dokumencie ujawniającym ostateczne ustalenia, jak wyjaśniono powyżej w motywie (28). |
| --- | --- |

(32)

Komisja odniosła się do wyjaśnień, które przedstawiła w ogólnym dokumencie ujawniającym ostateczne ustalenia, jak wyjaśniono powyżej w motywie (28).

| (33) | Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń Xiamen Xiashun twierdził, że Komisja popełniła rażące błędy w ocenie oraz działała niezgodnie z zasadą dobrej administracji, gdyż nie zbadała przedstawionych dowodów z zachowaniem należytej staranności i bezstronności ani nie uwzględniła należycie wszystkich istotnych dowodów przy dokonywaniu ustaleń w związku z tym, że nie przedstawiła istotnego podsumowania planów producentów unijnych dotyczących zwiększenia mocy w celu sprostania popytowi na folię do akumulatorów oraz odrzuciła dowody przedstawione przez Xiamen Xiashun w odniesieniu do oczekiwanego popytu na folię do akumulatorów. |
| --- | --- |

(33)

Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń Xiamen Xiashun twierdził, że Komisja popełniła rażące błędy w ocenie oraz działała niezgodnie z zasadą dobrej administracji, gdyż nie zbadała przedstawionych dowodów z zachowaniem należytej staranności i bezstronności ani nie uwzględniła należycie wszystkich istotnych dowodów przy dokonywaniu ustaleń w związku z tym, że nie przedstawiła istotnego podsumowania planów producentów unijnych dotyczących zwiększenia mocy w celu sprostania popytowi na folię do akumulatorów oraz odrzuciła dowody przedstawione przez Xiamen Xiashun w odniesieniu do oczekiwanego popytu na folię do akumulatorów.

| (34) | Xiamen Xiashun twierdził, że stwierdzenie Komisji, iż „znaczne wolne moce produkcyjne przemysłu Unii mogą zaspokoić popyt na wschodzącym rynku folii do akumulatorów” jest sprzeczne z jej stwierdzeniem, iż „dane potwierdzające przygotowania producentów unijnych do zaspokojenia popytu na folię do akumulatorów są ściśle poufne i nie można ich udostępniać w formie podsumowań, gdyż projekty te nie są jeszcze publiczne i w związku z tym są szczególnie chronione”. |
| --- | --- |

(34)

Xiamen Xiashun twierdził, że stwierdzenie Komisji, iż „znaczne wolne moce produkcyjne przemysłu Unii mogą zaspokoić popyt na wschodzącym rynku folii do akumulatorów” jest sprzeczne z jej stwierdzeniem, iż „dane potwierdzające przygotowania producentów unijnych do zaspokojenia popytu na folię do akumulatorów są ściśle poufne i nie można ich udostępniać w formie podsumowań, gdyż projekty te nie są jeszcze publiczne i w związku z tym są szczególnie chronione”.

| (35) | Xiamen Xiashun twierdził również, że Komisja odrzuciła przedstawiony przez niego kompleksowy przegląd oczekiwanego popytu, gdyż w przypadku kilku projektów związanych z akumulatorami wskazano, że ich realizacja ma nastąpić w bliżej nieokreślonym momencie w przyszłości. Xiamen Xiashun twierdził, że fakt ten nierozerwalnie wiąże się z danymi dotyczącymi projektów planowanych. |
| --- | --- |

(35)

Xiamen Xiashun twierdził również, że Komisja odrzuciła przedstawiony przez niego kompleksowy przegląd oczekiwanego popytu, gdyż w przypadku kilku projektów związanych z akumulatorami wskazano, że ich realizacja ma nastąpić w bliżej nieokreślonym momencie w przyszłości. Xiamen Xiashun twierdził, że fakt ten nierozerwalnie wiąże się z danymi dotyczącymi projektów planowanych.

| (36) | Stwierdzenie Komisji, że przemysł Unii może sprostać popytowi na wschodzącym rynku folii do akumulatorów odnosi się do łącznych wolnych mocy produkcyjnych walcowni. Dane potwierdzające przygotowania producentów unijnych do zaspokojenia popytu na folię do akumulatorów odnoszą się do działań przemysłu Unii w kierunku osiągnięcia zdolności do produkcji według specyfikacji wymaganej przez producentów akumulatorów. Przedstawiając podsumowanie tych działań, Komisja ujawniłaby strategię biznesową producentów unijnych. Powyższe stwierdzenia nie są zatem sprzeczne. W związku z powyższym Komisja odrzuciła ten argument. |
| --- | --- |

(36)

Stwierdzenie Komisji, że przemysł Unii może sprostać popytowi na wschodzącym rynku folii do akumulatorów odnosi się do łącznych wolnych mocy produkcyjnych walcowni. Dane potwierdzające przygotowania producentów unijnych do zaspokojenia popytu na folię do akumulatorów odnoszą się do działań przemysłu Unii w kierunku osiągnięcia zdolności do produkcji według specyfikacji wymaganej przez producentów akumulatorów. Przedstawiając podsumowanie tych działań, Komisja ujawniłaby strategię biznesową producentów unijnych. Powyższe stwierdzenia nie są zatem sprzeczne. W związku z powyższym Komisja odrzuciła ten argument.

| (37) | W ramach oceny przeglądu oczekiwanego przyszłego popytu, który Xiamen Xiashun przedstawił na podstawie danych pochodzących z publicznie dostępnych źródeł, Komisja dokonała rozróżnienia na projektu znajdujące się na etapie planowania o konkretnym terminie realizacji oraz na zamierzone projekty, wobec których nie wskazano roku planowanego uruchomienia. Nie odrzucono dowodów przedstawionych przez Xiamen Xiashun, tylko przeprowadzono szczegółową analizę rzeczywistego popytu, jakiego należy się spodziewać. W praktyce ocenę kwestii, czy przemysł Unii może sprostać przyszłemu oczekiwanemu popytowi, słusznie oparto na projektach związanych z akumulatorami, których realizację przewidziano na konkretny rok w przyszłości. W związku z tym powyższy argument został odrzucony. |
| --- | --- |

(37)

W ramach oceny przeglądu oczekiwanego przyszłego popytu, który Xiamen Xiashun przedstawił na podstawie danych pochodzących z publicznie dostępnych źródeł, Komisja dokonała rozróżnienia na projektu znajdujące się na etapie planowania o konkretnym terminie realizacji oraz na zamierzone projekty, wobec których nie wskazano roku planowanego uruchomienia. Nie odrzucono dowodów przedstawionych przez Xiamen Xiashun, tylko przeprowadzono szczegółową analizę rzeczywistego popytu, jakiego należy się spodziewać. W praktyce ocenę kwestii, czy przemysł Unii może sprostać przyszłemu oczekiwanemu popytowi, słusznie oparto na projektach związanych z akumulatorami, których realizację przewidziano na konkretny rok w przyszłości. W związku z tym powyższy argument został odrzucony.

2.2.   Wniosek

Wniosek

| (38) | Po przeanalizowaniu otrzymanych uwag na temat zakresu produktu Komisja potwierdza zakres produktu opisany w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych. |
| --- | --- |

(38)

Po przeanalizowaniu otrzymanych uwag na temat zakresu produktu Komisja potwierdza zakres produktu opisany w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych.

3.   DUMPING

DUMPING

| (39) | Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń rząd ChRL i dwaj producenci eksportujący objęci próbą przedstawili uwagi na temat tymczasowych ustaleń dotyczących dumpingu. |
| --- | --- |

(39)

Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń rząd ChRL i dwaj producenci eksportujący objęci próbą przedstawili uwagi na temat tymczasowych ustaleń dotyczących dumpingu.

3.1.   Wartość normalna

Wartość normalna

3.1.1.   Znaczące zakłócenia

Znaczące zakłócenia

| (40) | Rząd ChRL i Xiamen Xiashun przedstawiły uwagi na temat znacznych zakłóceń w Chinach. |
| --- | --- |

(40)

Rząd ChRL i Xiamen Xiashun przedstawiły uwagi na temat znacznych zakłóceń w Chinach.

| (41) | Po pierwsze, rząd ChRL stwierdził, że treść sprawozdania Chin i sposoby jego wykorzystania zawierają poważne błędy faktyczne i prawne. Według rządu ChRL treść wprowadzała w błąd, była jednostronna i odbiegała od stanu faktycznego. W sprawozdaniu Chin uzasadnioną przewagę konkurencyjną chińskich przedsiębiorstw oraz normalne różnice instytucjonalne między Chinami a Europą uznano za podstawę do stwierdzenia znaczących zakłóceń na rynku. Ponadto rząd ChRL stwierdził, że fakt, iż Komisja przyjęła zarzuty dotyczące zakłócenia na rynku, na które powoływał się przemysł Unii w oparciu o sprawozdanie dotyczące Chin, zapewnił przemysłowi Unii nieuczciwą korzyść, co jest równoznaczne z wyciągnięciem wniosków przed przeprowadzeniem postępowania. Oprócz tego rząd ChRL stwierdził, że zastąpienie dochodzeń sprawozdaniami nie jest zgodne z podstawowym prawnym duchem uczciwości i sprawiedliwości. |
| --- | --- |

(41)

Po pierwsze, rząd ChRL stwierdził, że treść sprawozdania Chin i sposoby jego wykorzystania zawierają poważne błędy faktyczne i prawne. Według rządu ChRL treść wprowadzała w błąd, była jednostronna i odbiegała od stanu faktycznego. W sprawozdaniu Chin uzasadnioną przewagę konkurencyjną chińskich przedsiębiorstw oraz normalne różnice instytucjonalne między Chinami a Europą uznano za podstawę do stwierdzenia znaczących zakłóceń na rynku. Ponadto rząd ChRL stwierdził, że fakt, iż Komisja przyjęła zarzuty dotyczące zakłócenia na rynku, na które powoływał się przemysł Unii w oparciu o sprawozdanie dotyczące Chin, zapewnił przemysłowi Unii nieuczciwą korzyść, co jest równoznaczne z wyciągnięciem wniosków przed przeprowadzeniem postępowania. Oprócz tego rząd ChRL stwierdził, że zastąpienie dochodzeń sprawozdaniami nie jest zgodne z podstawowym prawnym duchem uczciwości i sprawiedliwości.

| (42) | W odpowiedzi na twierdzenie dotyczące błędów merytorycznych w sprawozdaniu krajowym Komisja zauważyła, że sprawozdanie krajowe jest kompleksowym dokumentem opartym na obszernych obiektywnych dowodach, w tym przepisach ustawowych i wykonawczych oraz innych oficjalnych dokumentach programowych opublikowanych przez rząd ChRL, sprawozdaniach sporządzonych przez organizacje międzynarodowe, badaniach akademickich i artykułach naukowców oraz innych wiarygodnych niezależnych źródłach. Sprawozdanie zostało udostępnione publicznie w grudniu 2017 r., tak aby każda zainteresowana strona miała wystarczającą możliwość obalenia, uzupełnienia lub przedstawienia uwag do niego i dowodów, na których je oparto. Rząd ChRL nie przedstawił żadnych takich argumentów obalających i przekazał jedynie niepoparte dowodami uwagi ogólne. |
| --- | --- |

(42)

W odpowiedzi na twierdzenie dotyczące błędów merytorycznych w sprawozdaniu krajowym Komisja zauważyła, że sprawozdanie krajowe jest kompleksowym dokumentem opartym na obszernych obiektywnych dowodach, w tym przepisach ustawowych i wykonawczych oraz innych oficjalnych dokumentach programowych opublikowanych przez rząd ChRL, sprawozdaniach sporządzonych przez organizacje międzynarodowe, badaniach akademickich i artykułach naukowców oraz innych wiarygodnych niezależnych źródłach. Sprawozdanie zostało udostępnione publicznie w grudniu 2017 r., tak aby każda zainteresowana strona miała wystarczającą możliwość obalenia, uzupełnienia lub przedstawienia uwag do niego i dowodów, na których je oparto. Rząd ChRL nie przedstawił żadnych takich argumentów obalających i przekazał jedynie niepoparte dowodami uwagi ogólne.

| (43) | W odniesieniu do argumentu rządu ChRL sugerującego, że wydanie sprawozdania krajowego zastąpiło faktyczne dochodzenie, Komisja przypomniała, że zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. e) rozporządzenia podstawowego, jeśli Komisja uzna dowód przekazany przez skarżącego dotyczący znaczących zakłóceń za wystarczający, może wszcząć dochodzenie na tej podstawie. Stwierdzenie rzeczywistego istnienia i wpływu znaczących zakłóceń oraz związane z tym zastosowanie metody opisanej w art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego następuje jednak dopiero w chwili tymczasowego lub ostatecznego ujawnienia informacji w wyniku dochodzenia. Istnienia i potencjalnego wpływu znaczących zakłóceń nie potwierdza się na etapie wszczęcia postępowania, jak twierdzi rząd ChRL, ale dopiero po przeprowadzeniu szczegółowego dochodzenia, w związku z czym argument ten zostaje odrzucony. |
| --- | --- |

(43)

W odniesieniu do argumentu rządu ChRL sugerującego, że wydanie sprawozdania krajowego zastąpiło faktyczne dochodzenie, Komisja przypomniała, że zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. e) rozporządzenia podstawowego, jeśli Komisja uzna dowód przekazany przez skarżącego dotyczący znaczących zakłóceń za wystarczający, może wszcząć dochodzenie na tej podstawie. Stwierdzenie rzeczywistego istnienia i wpływu znaczących zakłóceń oraz związane z tym zastosowanie metody opisanej w art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego następuje jednak dopiero w chwili tymczasowego lub ostatecznego ujawnienia informacji w wyniku dochodzenia. Istnienia i potencjalnego wpływu znaczących zakłóceń nie potwierdza się na etapie wszczęcia postępowania, jak twierdzi rząd ChRL, ale dopiero po przeprowadzeniu szczegółowego dochodzenia, w związku z czym argument ten zostaje odrzucony.

| (44) | Po drugie, rząd ChRL zauważył, że Komisja wydała sprawozdania jedynie w odniesieniu do kilku wybranych państw, co wystarczyło, aby wzbudzić obawy dotyczące zasady największego uprzywilejowania. Ponadto rząd ChRL twierdził, że Komisja nigdy nie opublikowała jasnych i przewidywalnych norm dotyczących wyboru państw lub sektorów, które mają publikować sprawozdania. |
| --- | --- |

(44)

Po drugie, rząd ChRL zauważył, że Komisja wydała sprawozdania jedynie w odniesieniu do kilku wybranych państw, co wystarczyło, aby wzbudzić obawy dotyczące zasady największego uprzywilejowania. Ponadto rząd ChRL twierdził, że Komisja nigdy nie opublikowała jasnych i przewidywalnych norm dotyczących wyboru państw lub sektorów, które mają publikować sprawozdania.

| (45) | Komisja przypomniała, że zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. c) rozporządzenia podstawowego sprawozdanie krajowe jest sporządzane w przypadku, gdy Komisja ma uzasadnione przesłanki świadczące o możliwości istnienia znaczących zakłóceń w jakimś kraju lub w sektorze w tym kraju. Po zatwierdzeniu nowych przepisów art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego w grudniu 2017 r. Komisja dysponowała takimi przesłankami znaczących zakłóceń w przypadku Chin. Komisja opublikowała również sprawozdanie w sprawie zakłóceń w Rosji i nie wyklucza, że pojawią się kolejne sprawozdania. Ponieważ większość przypadków dochodzeń w sprawie ochrony handlu dotyczyła Chin i istniały poważne przesłanki wskazujące na zakłócenia w tym państwie, Chiny były pierwszym państwem, dla którego Komisja sporządziła sprawozdanie. Rosja jest państwem, w którym odnotowuje się drugą co do wielkości liczbę przypadków dochodzeń w sprawie ochrony handlu, dlatego też istniały obiektywne powody, aby Komisja przygotowała sprawozdania dotyczące tych dwóch państw w tej kolejności. |
| --- | --- |

(45)

Komisja przypomniała, że zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. c) rozporządzenia podstawowego sprawozdanie krajowe jest sporządzane w przypadku, gdy Komisja ma uzasadnione przesłanki świadczące o możliwości istnienia znaczących zakłóceń w jakimś kraju lub w sektorze w tym kraju. Po zatwierdzeniu nowych przepisów art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego w grudniu 2017 r. Komisja dysponowała takimi przesłankami znaczących zakłóceń w przypadku Chin. Komisja opublikowała również sprawozdanie w sprawie zakłóceń w Rosji i nie wyklucza, że pojawią się kolejne sprawozdania. Ponieważ większość przypadków dochodzeń w sprawie ochrony handlu dotyczyła Chin i istniały poważne przesłanki wskazujące na zakłócenia w tym państwie, Chiny były pierwszym państwem, dla którego Komisja sporządziła sprawozdanie. Rosja jest państwem, w którym odnotowuje się drugą co do wielkości liczbę przypadków dochodzeń w sprawie ochrony handlu, dlatego też istniały obiektywne powody, aby Komisja przygotowała sprawozdania dotyczące tych dwóch państw w tej kolejności.

| (46) | Ponadto istnienie sprawozdania krajowego nie jest obowiązkowym warunkiem wstępnym wszczęcia dochodzenia na podstawie art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego. W rzeczywistości, zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. e) rozporządzenia podstawowego, dochodzenie można wszcząć na podstawie wystarczających dowodów świadczących o znaczących zakłóceniach w jakimś kraju, przedstawionych przez skarżących spełniających kryteria określone w art. 2 ust. 6a lit. b). W związku z tym zasady dotyczące znaczących zakłóceń mają zastosowanie do wszystkich państw bez rozróżnienia, niezależnie od istnienia sprawozdania krajowego. Dlatego też zasady dotyczące zakłóceń występujących w danym państwie nie mogą naruszać zasady największego uprzywilejowania. W związku z tym Komisja odrzuciła powyższe argumenty. |
| --- | --- |

(46)

Ponadto istnienie sprawozdania krajowego nie jest obowiązkowym warunkiem wstępnym wszczęcia dochodzenia na podstawie art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego. W rzeczywistości, zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. e) rozporządzenia podstawowego, dochodzenie można wszcząć na podstawie wystarczających dowodów świadczących o znaczących zakłóceniach w jakimś kraju, przedstawionych przez skarżących spełniających kryteria określone w art. 2 ust. 6a lit. b). W związku z tym zasady dotyczące znaczących zakłóceń mają zastosowanie do wszystkich państw bez rozróżnienia, niezależnie od istnienia sprawozdania krajowego. Dlatego też zasady dotyczące zakłóceń występujących w danym państwie nie mogą naruszać zasady największego uprzywilejowania. W związku z tym Komisja odrzuciła powyższe argumenty.

| (47) | Po trzecie, rząd ChRL dodał, że jeśli chodzi o traktowanie narodowe, w prawodawstwie UE dotyczącym rynku wewnętrznego lub konkurencji, z wyjątkiem rozporządzenia podstawowego, nie ma pojęcia zakłóceń na rynku lub odpowiadających mu norm. W związku z tym rząd ChRL twierdził, że Komisja nie ma uprawnień na gruncie prawa międzynarodowego ani żadnych przepisów i praktyk wchodzących w zakres jej wyłącznych kompetencji w przedmiocie przepisów dotyczących rynku wewnętrznego lub konkurencji, aby badać zakłócenia w Chinach. |
| --- | --- |

(47)

Po trzecie, rząd ChRL dodał, że jeśli chodzi o traktowanie narodowe, w prawodawstwie UE dotyczącym rynku wewnętrznego lub konkurencji, z wyjątkiem rozporządzenia podstawowego, nie ma pojęcia zakłóceń na rynku lub odpowiadających mu norm. W związku z tym rząd ChRL twierdził, że Komisja nie ma uprawnień na gruncie prawa międzynarodowego ani żadnych przepisów i praktyk wchodzących w zakres jej wyłącznych kompetencji w przedmiocie przepisów dotyczących rynku wewnętrznego lub konkurencji, aby badać zakłócenia w Chinach.

| (48) | Komisja oparła swoją metodykę w tym dochodzeniu na przepisie art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego. Z prawnego punktu widzenia nie ma znaczenia, że w innych przepisach europejskich nie stosuje się pojęcia znaczących zakłóceń. Obszar antydumpingu jest regulowany zasadami porozumienia antydumpingowego WTO, zgodnie z którym dumping ocenia się w odniesieniu do produktów przywożonych i w ramach którego nie istnieje wymóg oceny warunków na rynku krajowym w zakresie wykraczającym poza zalecaną analizę szkody. W związku z tym argument ten został odrzucony. |
| --- | --- |

(48)

Komisja oparła swoją metodykę w tym dochodzeniu na przepisie art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego. Z prawnego punktu widzenia nie ma znaczenia, że w innych przepisach europejskich nie stosuje się pojęcia znaczących zakłóceń. Obszar antydumpingu jest regulowany zasadami porozumienia antydumpingowego WTO, zgodnie z którym dumping ocenia się w odniesieniu do produktów przywożonych i w ramach którego nie istnieje wymóg oceny warunków na rynku krajowym w zakresie wykraczającym poza zalecaną analizę szkody. W związku z tym argument ten został odrzucony.

| (49) | Ponadto rząd ChRL stwierdził, że Komisja stosuje dyskryminujące zasady i normy wobec chińskich przedsiębiorstw, gdy znajdują się one w sytuacji porównywalnej do sytuacji przedsiębiorstw unijnych, w tym m.in. niesprawiedliwe standardy dowodowe i ciężar dowodu. Jednocześnie Komisja nie oceniła, czy w UE lub państwach członkowskich wystąpiły zakłócenia na rynku. Ten zbiór praktyk miał znaczny wpływ na wiarygodność i prawidłowość analizy i wniosków Komisji w zakresie podstawowych kwestii w dochodzeniach antydumpingowych związanych z obliczaniem dumpingu i szkody. Wystarczy zatem, aby wyrazić obawy dotyczące potencjalnego naruszenia zobowiązań w zakresie traktowania narodowego na podstawie zasad WTO. |
| --- | --- |

(49)

Ponadto rząd ChRL stwierdził, że Komisja stosuje dyskryminujące zasady i normy wobec chińskich przedsiębiorstw, gdy znajdują się one w sytuacji porównywalnej do sytuacji przedsiębiorstw unijnych, w tym m.in. niesprawiedliwe standardy dowodowe i ciężar dowodu. Jednocześnie Komisja nie oceniła, czy w UE lub państwach członkowskich wystąpiły zakłócenia na rynku. Ten zbiór praktyk miał znaczny wpływ na wiarygodność i prawidłowość analizy i wniosków Komisji w zakresie podstawowych kwestii w dochodzeniach antydumpingowych związanych z obliczaniem dumpingu i szkody. Wystarczy zatem, aby wyrazić obawy dotyczące potencjalnego naruszenia zobowiązań w zakresie traktowania narodowego na podstawie zasad WTO.

| (50) | Rząd ChRL nie przedstawił żadnych wyjaśnień ani dowodów dotyczących rzekomo dyskryminujących zasad stosowanych wobec chińskich przedsiębiorstw. Komisja uznała zatem te twierdzenia za nieuzasadnione. W odniesieniu do domniemanych zakłóceń w UE Komisja zauważyła, że oprócz tego, iż twierdzenie rządu ChRL jest ogólne i nieuzasadnione, zakłócenia występujące w UE i wpływające na unijne przedsiębiorstwa nie są przedmiotem analizy na podstawie art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego, który dotyczy państwa wywozu. Dlatego też w szczególnym kontekście dochodzeń antydumpingowych pojęcie to nie ma znaczenia prawnego dla przemysłu Unii. W związku z tym argument ten został odrzucony. |
| --- | --- |

(50)

Rząd ChRL nie przedstawił żadnych wyjaśnień ani dowodów dotyczących rzekomo dyskryminujących zasad stosowanych wobec chińskich przedsiębiorstw. Komisja uznała zatem te twierdzenia za nieuzasadnione. W odniesieniu do domniemanych zakłóceń w UE Komisja zauważyła, że oprócz tego, iż twierdzenie rządu ChRL jest ogólne i nieuzasadnione, zakłócenia występujące w UE i wpływające na unijne przedsiębiorstwa nie są przedmiotem analizy na podstawie art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego, który dotyczy państwa wywozu. Dlatego też w szczególnym kontekście dochodzeń antydumpingowych pojęcie to nie ma znaczenia prawnego dla przemysłu Unii. W związku z tym argument ten został odrzucony.

| (51) | Po czwarte, rząd ChRL stwierdził, że przepisy art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego są niezgodne z art. 2.2 porozumienia antydumpingowego, który zawiera wyczerpujący wykaz sytuacji, w których wartość normalna może zostać skonstruowana, a wśród nich nie ma znaczących zakłóceń. Rząd ChRL stwierdził ponadto, że wykorzystanie danych z odpowiedniego reprezentatywnego kraju lub cen międzynarodowych w celu skonstruowania wartości normalnej zgodnie z art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego jest również niezgodne z art. 6.1 lit. b) GATT i art. 2.2 porozumienia antydumpingowego, w szczególności z art. 2.2.1.1. Rząd ChRL stwierdził również, że zgodnie z zasadami WTO przy konstruowaniu wartości normalnej należy wykorzystać koszty produkcji w kraju pochodzenia powiększone o odpowiednią kwotę kosztów administracyjnych, kosztów sprzedaży i kosztów ogólnych oraz zysków. W art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego poszerzono jednak zakres źródeł danych, aby uwzględnić koszty produkcji i sprzedaży w odpowiednim reprezentatywnym kraju lub międzynarodowe ceny, koszty lub wartości odniesienia. Według rządu ChRL wykraczało to poza zakres zasad WTO. W związku z tym bez względu na to, czy art. 2 ust. 5 rozporządzenia podstawowego był zgodny z zasadami WTO, Komisja nie powinna konstruować wartości normalnej w przypadku wystąpienia tzw. zakłóceń na rynku zgodnie z art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(51)

Po czwarte, rząd ChRL stwierdził, że przepisy art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego są niezgodne z art. 2.2 porozumienia antydumpingowego, który zawiera wyczerpujący wykaz sytuacji, w których wartość normalna może zostać skonstruowana, a wśród nich nie ma znaczących zakłóceń. Rząd ChRL stwierdził ponadto, że wykorzystanie danych z odpowiedniego reprezentatywnego kraju lub cen międzynarodowych w celu skonstruowania wartości normalnej zgodnie z art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego jest również niezgodne z art. 6.1 lit. b) GATT i art. 2.2 porozumienia antydumpingowego, w szczególności z art. 2.2.1.1. Rząd ChRL stwierdził również, że zgodnie z zasadami WTO przy konstruowaniu wartości normalnej należy wykorzystać koszty produkcji w kraju pochodzenia powiększone o odpowiednią kwotę kosztów administracyjnych, kosztów sprzedaży i kosztów ogólnych oraz zysków. W art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego poszerzono jednak zakres źródeł danych, aby uwzględnić koszty produkcji i sprzedaży w odpowiednim reprezentatywnym kraju lub międzynarodowe ceny, koszty lub wartości odniesienia. Według rządu ChRL wykraczało to poza zakres zasad WTO. W związku z tym bez względu na to, czy art. 2 ust. 5 rozporządzenia podstawowego był zgodny z zasadami WTO, Komisja nie powinna konstruować wartości normalnej w przypadku wystąpienia tzw. zakłóceń na rynku zgodnie z art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego.

| (52) | Komisja uważa, że przepis art. 2 ust. 6a jest zgodny z zobowiązaniami Unii Europejskiej w ramach WTO. Komisja jest zdania, że – jak Organ Apelacyjny wyjaśnił w sprawie DS473 UE–Biodiesel (Argentyna) – przepisy rozporządzenia podstawowego mające zastosowanie ogólnie do wszystkich członków WTO, w szczególności art. 2 ust. 5 akapit drugi, zezwalają na wykorzystanie danych z państwa trzeciego, odpowiednio dostosowanych w przypadku, gdy takie dostosowanie jest konieczne i uzasadnione. W związku z powyższym Komisja odrzuciła ten argument. |
| --- | --- |

(52)

Komisja uważa, że przepis art. 2 ust. 6a jest zgodny z zobowiązaniami Unii Europejskiej w ramach WTO. Komisja jest zdania, że – jak Organ Apelacyjny wyjaśnił w sprawie DS473 UE–Biodiesel (Argentyna) – przepisy rozporządzenia podstawowego mające zastosowanie ogólnie do wszystkich członków WTO, w szczególności art. 2 ust. 5 akapit drugi, zezwalają na wykorzystanie danych z państwa trzeciego, odpowiednio dostosowanych w przypadku, gdy takie dostosowanie jest konieczne i uzasadnione. W związku z powyższym Komisja odrzuciła ten argument.

| (53) | Rząd ChRL stwierdził, że w tym przypadku Komisja bezpośrednio pominęła dokumentację chińskich eksporterów, co było niezgodne z art. 2.2.1.1 porozumienia antydumpingowego. Rząd ChRL argumentował, że Organ Apelacyjny w sprawie DS473 UE-Biodiesel (Argentyna) oraz zespół orzekający w sprawie DS494 UE–Metody dostosowywania kosztów II (Rosja) stwierdziły, że zgodnie z art. 2.2.1.1 porozumienia antydumpingowego, o ile dokumentacja prowadzona przez eksportera lub producenta objętego dochodzeniem odpowiada – w dopuszczalnych granicach – w dokładny i wiarygodny sposób wszystkim rzeczywistym kosztom poniesionym przez danego producenta lub eksportera w odniesieniu do produktu objętego dochodzeniem, organ prowadzący dochodzenie powinien wykorzystać tę dokumentację do określenia kosztów produkcji producentów objętych dochodzeniem. |
| --- | --- |

(53)

Rząd ChRL stwierdził, że w tym przypadku Komisja bezpośrednio pominęła dokumentację chińskich eksporterów, co było niezgodne z art. 2.2.1.1 porozumienia antydumpingowego. Rząd ChRL argumentował, że Organ Apelacyjny w sprawie DS473 UE-Biodiesel (Argentyna) oraz zespół orzekający w sprawie DS494 UE–Metody dostosowywania kosztów II (Rosja) stwierdziły, że zgodnie z art. 2.2.1.1 porozumienia antydumpingowego, o ile dokumentacja prowadzona przez eksportera lub producenta objętego dochodzeniem odpowiada – w dopuszczalnych granicach – w dokładny i wiarygodny sposób wszystkim rzeczywistym kosztom poniesionym przez danego producenta lub eksportera w odniesieniu do produktu objętego dochodzeniem, organ prowadzący dochodzenie powinien wykorzystać tę dokumentację do określenia kosztów produkcji producentów objętych dochodzeniem.

| (54) | Komisja przypomniała, że spory DS473 i DS494 nie dotyczyły stosowania art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego, który stanowi właściwą podstawę prawną w odniesieniu do określania wartości normalnej w przedmiotowym dochodzeniu. Spory te odnosiły się również do innych sytuacji faktycznych niż sytuacja faktyczna dotycząca występowania znaczących zakłóceń. W związku z tym argument ten został odrzucony. |
| --- | --- |

(54)

Komisja przypomniała, że spory DS473 i DS494 nie dotyczyły stosowania art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego, który stanowi właściwą podstawę prawną w odniesieniu do określania wartości normalnej w przedmiotowym dochodzeniu. Spory te odnosiły się również do innych sytuacji faktycznych niż sytuacja faktyczna dotycząca występowania znaczących zakłóceń. W związku z tym argument ten został odrzucony.

| (55) | Rząd ChRL stwierdził ponadto, że w dochodzeniu przeprowadzonym w tej sprawie przez Komisję na podstawie art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego zastosowano podwójne standardy. Według rządu ChRL Komisja odmówiła przyjęcia danych chińskich eksporterów dotyczących kosztów ze względu na istnienie znaczących zakłóceń na rynku chińskim, ale przyjęła dane reprezentatywnego kraju i wykorzystała je w celu zastąpienia danych chińskich producentów, nie dokonując żadnej oceny tego, czy zakłócenia na rynku mogą mieć wpływ na te zastępcze dane. Według rządu ChRL jest to dowód na istnienie „podwójnych standardów”. Rząd ChRL stwierdził, że podejście to nie gwarantowało wiarygodności odpowiednich kosztów w wybranym reprezentatywnym kraju. Ponadto niemożliwe było rzeczywiste odzwierciedlenie kosztów ponoszonych przez producentów w kraju pochodzenia. |
| --- | --- |

(55)

Rząd ChRL stwierdził ponadto, że w dochodzeniu przeprowadzonym w tej sprawie przez Komisję na podstawie art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego zastosowano podwójne standardy. Według rządu ChRL Komisja odmówiła przyjęcia danych chińskich eksporterów dotyczących kosztów ze względu na istnienie znaczących zakłóceń na rynku chińskim, ale przyjęła dane reprezentatywnego kraju i wykorzystała je w celu zastąpienia danych chińskich producentów, nie dokonując żadnej oceny tego, czy zakłócenia na rynku mogą mieć wpływ na te zastępcze dane. Według rządu ChRL jest to dowód na istnienie „podwójnych standardów”. Rząd ChRL stwierdził, że podejście to nie gwarantowało wiarygodności odpowiednich kosztów w wybranym reprezentatywnym kraju. Ponadto niemożliwe było rzeczywiste odzwierciedlenie kosztów ponoszonych przez producentów w kraju pochodzenia.

| (56) | Rząd ChRL dodał również, że w UE i państwach członkowskich także istnieją inicjatywy na rzecz rozwoju, które są podobne do chińskich planów pięcioletnich, takie jak nowa strategia przemysłowa, niemiecki Przemysł 4.0 itp. Według oficjalnych źródeł przemysł aluminiowy UE skorzystał na rynku wewnętrznym w latach 2017–2020 z ponad 200 różnych środków pomocy państwa zapewnionych przez państwa członkowskie UE i zatwierdzonych przez Komisję. |
| --- | --- |

(56)

Rząd ChRL dodał również, że w UE i państwach członkowskich także istnieją inicjatywy na rzecz rozwoju, które są podobne do chińskich planów pięcioletnich, takie jak nowa strategia przemysłowa, niemiecki Przemysł 4.0 itp. Według oficjalnych źródeł przemysł aluminiowy UE skorzystał na rynku wewnętrznym w latach 2017–2020 z ponad 200 różnych środków pomocy państwa zapewnionych przez państwa członkowskie UE i zatwierdzonych przez Komisję.

| (57) | Komisja przypomniała, że podczas dochodzenia Komisja rozważa, czy w aktach znajdują się elementy wskazujące na istnienie jakichkolwiek zakłóceń w reprezentatywnych krajach, również w odniesieniu do głównych surowców wykorzystywanych do produkcji produktu objętego postępowaniem, na przykład czy podlegają one ograniczeniom wywozowym. Ponadto w trakcie dochodzenia wszystkie strony mają wiele możliwości przedstawienia argumentów na temat stosowności potencjalnych reprezentatywnych krajów, które są brane pod uwagę przez Komisję. W szczególności Komisja publikuje dwie noty do akt dotyczące stosowności potencjalnych reprezentatywnych krajów oraz wstępnego wyboru odpowiedniego kraju na potrzeby dochodzenia. Noty te udostępnia się wszystkim stronom w celu uzyskania ich uwag. Również w tym przypadku rząd ChRL i wszystkie pozostałe strony miały możliwość przedstawienia twierdzeń i dowodów na to, że w potencjalnych reprezentatywnych krajach występowały znaczące zakłócenia, a zatem nie były one odpowiednie do celów dochodzenia. |
| --- | --- |

(57)

Komisja przypomniała, że podczas dochodzenia Komisja rozważa, czy w aktach znajdują się elementy wskazujące na istnienie jakichkolwiek zakłóceń w reprezentatywnych krajach, również w odniesieniu do głównych surowców wykorzystywanych do produkcji produktu objętego postępowaniem, na przykład czy podlegają one ograniczeniom wywozowym. Ponadto w trakcie dochodzenia wszystkie strony mają wiele możliwości przedstawienia argumentów na temat stosowności potencjalnych reprezentatywnych krajów, które są brane pod uwagę przez Komisję. W szczególności Komisja publikuje dwie noty do akt dotyczące stosowności potencjalnych reprezentatywnych krajów oraz wstępnego wyboru odpowiedniego kraju na potrzeby dochodzenia. Noty te udostępnia się wszystkim stronom w celu uzyskania ich uwag. Również w tym przypadku rząd ChRL i wszystkie pozostałe strony miały możliwość przedstawienia twierdzeń i dowodów na to, że w potencjalnych reprezentatywnych krajach występowały znaczące zakłócenia, a zatem nie były one odpowiednie do celów dochodzenia.

| (58) | Komisja zwróciła uwagę, że zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego w analizie cen i kosztów w kraju wywozu uwzględnia się potencjalny wpływ co najmniej jednego z elementów zakłócających wymienionych w tym przepisie. Struktura kosztów i mechanizmy kształtowania cen na innych rynkach, takie jak wsparcie finansowe rzekomo przyznawane w UE, nie mają żadnego znaczenia w kontekście niniejszego postępowania (nawet gdyby były obecne, quod non (5)). W związku z powyższym argument ten jest nieuzasadniony i został odrzucony. |
| --- | --- |

(58)

Komisja zwróciła uwagę, że zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego w analizie cen i kosztów w kraju wywozu uwzględnia się potencjalny wpływ co najmniej jednego z elementów zakłócających wymienionych w tym przepisie. Struktura kosztów i mechanizmy kształtowania cen na innych rynkach, takie jak wsparcie finansowe rzekomo przyznawane w UE, nie mają żadnego znaczenia w kontekście niniejszego postępowania (nawet gdyby były obecne, quod non (5)). W związku z powyższym argument ten jest nieuzasadniony i został odrzucony.

5

| (59) | Xiamen Xiashun przedstawił szereg uwag dotyczących istnienia znaczących zakłóceń. |
| --- | --- |

(59)

Xiamen Xiashun przedstawił szereg uwag dotyczących istnienia znaczących zakłóceń.

| (60) | Po pierwsze, Xiamen Xiashun zauważył, że motyw 97 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zawiera odesłanie do artykułu internetowego, zgodnie z którym Xiamen Xiashun aktywnie promuje budowanie partii i pracę związków zawodowych. Xiamen Xiashun zwrócił uwagę, że artykuł ten należy interpretować wyłącznie w taki sposób, że Xiamen Xiashun ułatwia swoim pracownikom możliwość uczestnictwa w związkach zawodowych na potrzeby działań związków w obrębie przedsiębiorstwa, bez względu na to, czy pracownicy są członkami partii. Xiamen Xiashun podkreślił jednak, że sformułowanie „podejmowanie decyzji” nie oznacza, że członkowie partii lub związku zawodowego mają jakikolwiek wpływ na kierowanie i zarządzanie przedsiębiorstwem, ustalanie cen zakupu surowców lub sprzedaży produktów. W związku z tym nie należy na podstawie tego sformułowania wyciągać wniosków na temat kontroli rządu lub zakłóceń na rynku. |
| --- | --- |

(60)

Po pierwsze, Xiamen Xiashun zauważył, że motyw 97 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zawiera odesłanie do artykułu internetowego, zgodnie z którym Xiamen Xiashun aktywnie promuje budowanie partii i pracę związków zawodowych. Xiamen Xiashun zwrócił uwagę, że artykuł ten należy interpretować wyłącznie w taki sposób, że Xiamen Xiashun ułatwia swoim pracownikom możliwość uczestnictwa w związkach zawodowych na potrzeby działań związków w obrębie przedsiębiorstwa, bez względu na to, czy pracownicy są członkami partii. Xiamen Xiashun podkreślił jednak, że sformułowanie „podejmowanie decyzji” nie oznacza, że członkowie partii lub związku zawodowego mają jakikolwiek wpływ na kierowanie i zarządzanie przedsiębiorstwem, ustalanie cen zakupu surowców lub sprzedaży produktów. W związku z tym nie należy na podstawie tego sformułowania wyciągać wniosków na temat kontroli rządu lub zakłóceń na rynku.

| (61) | Ponadto Xiamen Xiashun zakwestionował ustalenia Komisji zawarte w motywie 97 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, wyjaśniając, że fakt, iż w przedsiębiorstwie tym znajdują się członkowie partii, nie oznacza, że sprawują oni nad nim kontrolę. Xiamen Xiashun zauważył, że jest prawnie zobowiązany do zezwalania członkom partii na organizowanie działań związanych z budowaniem partii, lecz nie oznacza to, że członkowie partii mają jakikolwiek wpływ na to przedsiębiorstwo. Dodał, że każda osoba może należeć do wybranej przez siebie organizacji religijnej lub partii politycznej i nie ma to wpływu na proces podejmowania decyzji w przedsiębiorstwie. Ponadto podkreślił, że fakt, iż w przedsiębiorstwie organizowane są działania związane z budowaniem partii, nie oznacza, że wśród kierownictwa przedsiębiorstwa znajdują się członkowie Komunistycznej Partii Chin („KPCh”). Xiamen Xiashun wyjaśnił również, że tłumaczenie pojęcia „budowanie partii” przez Komisję jest błędne i że działalność członków KPCh w przedsiębiorstwie polega głównie na analizowaniu polityki rządu, dostarczaniu opinii i porad organizacji partyjnej, a czasami nawet obejmuje działalność rozrywkową. Dodał, że nic w aktach sprawy nie wskazuje na to, by KPCh sprawowała kontrolę nad przedmiotowymi przedsiębiorstwami. Xiamen Xiashun powtórzył te uwagi po ujawnieniu ostatecznych ustaleń. |
| --- | --- |

(61)

Ponadto Xiamen Xiashun zakwestionował ustalenia Komisji zawarte w motywie 97 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, wyjaśniając, że fakt, iż w przedsiębiorstwie tym znajdują się członkowie partii, nie oznacza, że sprawują oni nad nim kontrolę. Xiamen Xiashun zauważył, że jest prawnie zobowiązany do zezwalania członkom partii na organizowanie działań związanych z budowaniem partii, lecz nie oznacza to, że członkowie partii mają jakikolwiek wpływ na to przedsiębiorstwo. Dodał, że każda osoba może należeć do wybranej przez siebie organizacji religijnej lub partii politycznej i nie ma to wpływu na proces podejmowania decyzji w przedsiębiorstwie. Ponadto podkreślił, że fakt, iż w przedsiębiorstwie organizowane są działania związane z budowaniem partii, nie oznacza, że wśród kierownictwa przedsiębiorstwa znajdują się członkowie Komunistycznej Partii Chin („KPCh”). Xiamen Xiashun wyjaśnił również, że tłumaczenie pojęcia „budowanie partii” przez Komisję jest błędne i że działalność członków KPCh w przedsiębiorstwie polega głównie na analizowaniu polityki rządu, dostarczaniu opinii i porad organizacji partyjnej, a czasami nawet obejmuje działalność rozrywkową. Dodał, że nic w aktach sprawy nie wskazuje na to, by KPCh sprawowała kontrolę nad przedmiotowymi przedsiębiorstwami. Xiamen Xiashun powtórzył te uwagi po ujawnieniu ostatecznych ustaleń.

| (62) | Komisja zauważyła, że po pierwsze, w artykule cytowanym w motywie 97 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych działalność komitetu partyjnego istniejącego w Xiamen Xiashun jasno określono jako „podejmowanie decyzji”. Artykuł ten nie zawiera analizy ani szczegółowej interpretacji, co oznacza „podejmowanie decyzji”. Komisja przypomina jednak, że zgodnie z art. 2 ust. 6a tiret pierwsze i drugie dwa elementy istotne dla oceny istnienia znaczących zakłóceń w danym państwie są następujące: „rynek jest w znacznej mierze obsługiwany przez przedsiębiorstwa będące własnością władz kraju wywozu lub będące pod kontrolą lub politycznym nadzorem tych władz lub też działające zgodnie ze wskazówkami tych władz” oraz „obecność przedstawicieli państwa w przedsiębiorstwach umożliwia ingerowanie w ceny lub koszty”. Zaangażowanie komitetu partyjnego w „podejmowanie decyzji” w Xiamen Xiashun wchodzi w zakres obu kryteriów. Wymóg, w myśl którego obecność państwa w przedsiębiorstwie ma ingerować w ceny i koszty, nie oznacza, że państwo bezpośrednio ustala ceny sprzedawanych towarów, lecz raczej że ze względu na obecność i zaangażowanie członków partii w przedsiębiorstwie może ono oczekiwać korzystniejszego traktowania i wsparcia ze strony władz, co pośrednio może wpływać na jego koszty i ceny. Ponadto obecność członków KPCh w przedsiębiorstwie oraz fakt, że przedsiębiorstwo ułatwia działania związane z budowaniem partii i udział członków partii w „podejmowaniu decyzji”, stanowią wyraźną oznakę, że przedsiębiorstwo to nie jest niezależne od państwa i może działać raczej zgodnie z polityką KPCh niż z mechanizmami rynkowymi. Argument ten zostaje więc odrzucony. |
| --- | --- |

(62)

Komisja zauważyła, że po pierwsze, w artykule cytowanym w motywie 97 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych działalność komitetu partyjnego istniejącego w Xiamen Xiashun jasno określono jako „podejmowanie decyzji”. Artykuł ten nie zawiera analizy ani szczegółowej interpretacji, co oznacza „podejmowanie decyzji”. Komisja przypomina jednak, że zgodnie z art. 2 ust. 6a tiret pierwsze i drugie dwa elementy istotne dla oceny istnienia znaczących zakłóceń w danym państwie są następujące: „rynek jest w znacznej mierze obsługiwany przez przedsiębiorstwa będące własnością władz kraju wywozu lub będące pod kontrolą lub politycznym nadzorem tych władz lub też działające zgodnie ze wskazówkami tych władz” oraz „obecność przedstawicieli państwa w przedsiębiorstwach umożliwia ingerowanie w ceny lub koszty”. Zaangażowanie komitetu partyjnego w „podejmowanie decyzji” w Xiamen Xiashun wchodzi w zakres obu kryteriów. Wymóg, w myśl którego obecność państwa w przedsiębiorstwie ma ingerować w ceny i koszty, nie oznacza, że państwo bezpośrednio ustala ceny sprzedawanych towarów, lecz raczej że ze względu na obecność i zaangażowanie członków partii w przedsiębiorstwie może ono oczekiwać korzystniejszego traktowania i wsparcia ze strony władz, co pośrednio może wpływać na jego koszty i ceny. Ponadto obecność członków KPCh w przedsiębiorstwie oraz fakt, że przedsiębiorstwo ułatwia działania związane z budowaniem partii i udział członków partii w „podejmowaniu decyzji”, stanowią wyraźną oznakę, że przedsiębiorstwo to nie jest niezależne od państwa i może działać raczej zgodnie z polityką KPCh niż z mechanizmami rynkowymi. Argument ten zostaje więc odrzucony.

| (63) | Podczas gdy co do zasady każdy pracownik rzeczywiście ma prawo należeć do wybranej przez siebie organizacji religijnej lub partii politycznej, w Chinach sytuacja jest inna, ponieważ jest to państwo monopartyjne, a KPCh jest równorzędna z państwem i jego rządem (6). W związku z tym obecność w przedsiębiorstwie członków KPCh, którzy organizują regularne działania związane z „budowaniem partii” i mają prawo do „podejmowania decyzji”, jak opisano w motywach 50 i 52 powyżej, wskazuje na obecność państwa w przedsiębiorstwie. W odniesieniu do działalności komitetu partyjnego Komisja przede wszystkim zauważa, że stosuje sformułowania dotyczące działań związanych z „budowaniem partii” w rozumieniu „działań na rzecz wzmocnienia ducha partyjnego w przedsiębiorstwie” lub „rozwijania działań związanych z partią w celu zapewnienia ogólnego przywództwa partii” zgodnie z oficjalnymi wytycznymi (7). Komisja przypomina, że jak już wyjaśniono w motywie 52 powyżej, komitety partyjne obecne w przedsiębiorstwie mają co najmniej pośredni i przynajmniej potencjalnie zakłócający wpływ ze względu na bliskie powiązania między państwem a KPCh w Chinach. |
| --- | --- |

(63)

Podczas gdy co do zasady każdy pracownik rzeczywiście ma prawo należeć do wybranej przez siebie organizacji religijnej lub partii politycznej, w Chinach sytuacja jest inna, ponieważ jest to państwo monopartyjne, a KPCh jest równorzędna z państwem i jego rządem (6). W związku z tym obecność w przedsiębiorstwie członków KPCh, którzy organizują regularne działania związane z „budowaniem partii” i mają prawo do „podejmowania decyzji”, jak opisano w motywach 50 i 52 powyżej, wskazuje na obecność państwa w przedsiębiorstwie. W odniesieniu do działalności komitetu partyjnego Komisja przede wszystkim zauważa, że stosuje sformułowania dotyczące działań związanych z „budowaniem partii” w rozumieniu „działań na rzecz wzmocnienia ducha partyjnego w przedsiębiorstwie” lub „rozwijania działań związanych z partią w celu zapewnienia ogólnego przywództwa partii” zgodnie z oficjalnymi wytycznymi (7). Komisja przypomina, że jak już wyjaśniono w motywie 52 powyżej, komitety partyjne obecne w przedsiębiorstwie mają co najmniej pośredni i przynajmniej potencjalnie zakłócający wpływ ze względu na bliskie powiązania między państwem a KPCh w Chinach.

6

7

| (64) | Po drugie, Xiamen Xiashun zakwestionował wniosek Komisji zawarty w motywie 166 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, jakoby przedsiębiorstwo to borykało się z występującymi na poziomie krajowym zakłóceniami w zakresie siły roboczej. Xiamen Xiashun twierdził, że jego wynagrodzenia są znacznie wyższe niż płace jego konkurentów. Ponadto Xiamen Xiashun zauważył, że spoczywający na producentach eksportujących ciężar dowodu w kwestii obalenia rzekomego domniemania de facto, że „znaczące zakłócenia” istnieją, stał się tak duży, że pojedyncze przedsiębiorstwo nie jest w stanie spełnić tego wymogu. Xiamen Xiashun zauważył, że w praktyce oznacza to, iż: (i) jest całkowicie niejasne, w jaki sposób i za pomocą jakich dowodów indywidualne przedsiębiorstwo mogłoby obalić domniemanie, że jego pozycje kosztów takie jak koszty pracy są zniekształcone oraz (ii) nawet jeżeli przedstawione zostaną konkretne udokumentowane informacje, które porównawczo wykażą znaczące różnice w kosztach między producentami eksportującymi, nie doprowadzi to Komisji do zakwestionowania jej ustaleń prima facie co do istnienia „znaczących zakłóceń”. |
| --- | --- |

(64)

Po drugie, Xiamen Xiashun zakwestionował wniosek Komisji zawarty w motywie 166 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, jakoby przedsiębiorstwo to borykało się z występującymi na poziomie krajowym zakłóceniami w zakresie siły roboczej. Xiamen Xiashun twierdził, że jego wynagrodzenia są znacznie wyższe niż płace jego konkurentów. Ponadto Xiamen Xiashun zauważył, że spoczywający na producentach eksportujących ciężar dowodu w kwestii obalenia rzekomego domniemania de facto, że „znaczące zakłócenia” istnieją, stał się tak duży, że pojedyncze przedsiębiorstwo nie jest w stanie spełnić tego wymogu. Xiamen Xiashun zauważył, że w praktyce oznacza to, iż: (i) jest całkowicie niejasne, w jaki sposób i za pomocą jakich dowodów indywidualne przedsiębiorstwo mogłoby obalić domniemanie, że jego pozycje kosztów takie jak koszty pracy są zniekształcone oraz (ii) nawet jeżeli przedstawione zostaną konkretne udokumentowane informacje, które porównawczo wykażą znaczące różnice w kosztach między producentami eksportującymi, nie doprowadzi to Komisji do zakwestionowania jej ustaleń prima facie co do istnienia „znaczących zakłóceń”.

de facto

prima facie

| (65) | Komisja przypomniała, że, jak stwierdzono w sekcji 3.3.1.7 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, wynagrodzenia w Chinach są zniekształcone m.in. przez ograniczenie mobilności wynikające z systemu rejestracji gospodarstw domowych (hukou), a także z powodu braku niezależnych związków zawodowych i braku rokowań zbiorowych. Ponieważ ustalenia Komisji zawarte w sekcji 3.3.1.7 wskazują na obecność horyzontalnych zakłóceń na chińskim rynku pracy na poziomie krajowym, powaga tych zakłóceń prowadzi do wyciągnięcia wniosku, że koszty wynagrodzenia w Chinach są ogólnie zniekształcone. W aktach sprawy nie ma elementów, na podstawie których można by w sposób niezbity ustalić, że zakłócenia na rynku pracy nie mają wpływu na krajowe koszty wynagrodzeń Xiamen Xiashun. Po pierwsze, Xiamen Xiashun nie przedstawił żadnych dowodów na to, w jaki sposób te zakłócenia horyzontalne nie wpływają na jego koszty pracy, na przykład przez wykazanie, że system hukou nie ma wpływu na jego personel, że istnieją niezależne związki zawodowe i że prowadzone są rokowania zbiorowe. Ponadto nie było dowodów na to, że jego wynagrodzenia były zgodne z zasadami rynkowymi, ponieważ nie przedstawił on żadnych danych w tym zakresie. Co więcej, pewien poziom wynagrodzeń w porównaniu z płacami konkurentów w tej samej branży nie wskazuje sam w sobie, że horyzontalne zakłócenia na rynku pracy na poziomie krajowym w ChRL nie miały wpływu na poziom wynagrodzeń Xiamen Xiashun. |
| --- | --- |

(65)

Komisja przypomniała, że, jak stwierdzono w sekcji 3.3.1.7 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, wynagrodzenia w Chinach są zniekształcone m.in. przez ograniczenie mobilności wynikające z systemu rejestracji gospodarstw domowych (hukou), a także z powodu braku niezależnych związków zawodowych i braku rokowań zbiorowych. Ponieważ ustalenia Komisji zawarte w sekcji 3.3.1.7 wskazują na obecność horyzontalnych zakłóceń na chińskim rynku pracy na poziomie krajowym, powaga tych zakłóceń prowadzi do wyciągnięcia wniosku, że koszty wynagrodzenia w Chinach są ogólnie zniekształcone. W aktach sprawy nie ma elementów, na podstawie których można by w sposób niezbity ustalić, że zakłócenia na rynku pracy nie mają wpływu na krajowe koszty wynagrodzeń Xiamen Xiashun. Po pierwsze, Xiamen Xiashun nie przedstawił żadnych dowodów na to, w jaki sposób te zakłócenia horyzontalne nie wpływają na jego koszty pracy, na przykład przez wykazanie, że system hukou nie ma wpływu na jego personel, że istnieją niezależne związki zawodowe i że prowadzone są rokowania zbiorowe. Ponadto nie było dowodów na to, że jego wynagrodzenia były zgodne z zasadami rynkowymi, ponieważ nie przedstawił on żadnych danych w tym zakresie. Co więcej, pewien poziom wynagrodzeń w porównaniu z płacami konkurentów w tej samej branży nie wskazuje sam w sobie, że horyzontalne zakłócenia na rynku pracy na poziomie krajowym w ChRL nie miały wpływu na poziom wynagrodzeń Xiamen Xiashun.

| (66) | Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń Xiamen Xiashun ponownie stwierdził, że jego wynagrodzenia są znacznie wyższe niż wynagrodzenia jego konkurentów, a ta różnica poziomu wynagrodzeń powinna stanowić dowód, że nie znajduje się on pod wpływem domniemanych zakłóceń. |
| --- | --- |

(66)

Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń Xiamen Xiashun ponownie stwierdził, że jego wynagrodzenia są znacznie wyższe niż wynagrodzenia jego konkurentów, a ta różnica poziomu wynagrodzeń powinna stanowić dowód, że nie znajduje się on pod wpływem domniemanych zakłóceń.

| (67) | Xiamen Xiashun nie przedstawił żadnych konkretnych dowód świadczących o tym, że nie znajduje się on pod wpływem ogólnokrajowych zakłóceń kosztów wynagrodzeń, ustalonych w sekcji 3.3.1.7 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Komisja jest zatem zdania, że występowanie pewnego poziomu wynagrodzeń w porównaniu z płacami konkurentów w tej samej branży nie wskazuje samo w sobie, że horyzontalne zakłócenia na rynku pracy na poziomie krajowym w ChRL nie miałyby wpływu na poziom wynagrodzeń tego producenta eksportującego. Innymi słowy, nawet gdyby wynagrodzenia tego producenta eksportującego były wyższe niż wynagrodzenia jego konkurentów, nie dowodzi to, że na taki poziom wynagrodzeń nie mają wpływu zakłócenia na rynku pracy w ChRL. |
| --- | --- |

(67)

Xiamen Xiashun nie przedstawił żadnych konkretnych dowód świadczących o tym, że nie znajduje się on pod wpływem ogólnokrajowych zakłóceń kosztów wynagrodzeń, ustalonych w sekcji 3.3.1.7 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Komisja jest zatem zdania, że występowanie pewnego poziomu wynagrodzeń w porównaniu z płacami konkurentów w tej samej branży nie wskazuje samo w sobie, że horyzontalne zakłócenia na rynku pracy na poziomie krajowym w ChRL nie miałyby wpływu na poziom wynagrodzeń tego producenta eksportującego. Innymi słowy, nawet gdyby wynagrodzenia tego producenta eksportującego były wyższe niż wynagrodzenia jego konkurentów, nie dowodzi to, że na taki poziom wynagrodzeń nie mają wpływu zakłócenia na rynku pracy w ChRL.

| (68) | Jeżeli chodzi o twierdzenie, że producenci eksportujący nie są w stanie obalić rzekomego domniemania de facto istnienia znaczących zakłóceń, Komisja zdecydowanie nie zgodziła się z tym twierdzeniem. Po pierwsze, rzekome domniemanie de facto nie istnieje, ponieważ Komisja w każdym dochodzeniu bardzo szczegółowo ocenia istnienie znaczących zakłóceń mających wpływ na produkt objęty dochodzeniem i producentów eksportujących, których dotyczy postępowanie, uwzględniając w sposób bezstronny wszystkie dowody dostępne w aktach sprawy. Ponadto w przypadku twierdzeń, że zakłócenia horyzontalne nie mają wpływu na niektóre koszty krajowe zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) tiret trzecie rozporządzenia podstawowego, Komisja dokładnie i szczegółowo analizuje te twierdzenia, na co wyraźnie wskazuje długość analiz w ramach niniejszego dochodzenia i innych dochodzeń dotyczących ChRL. Gdyby w aktach sprawy znajdowały się dowody na to, że na Xiamen Xiashun nie mają wpływu zakłócenia występujące na chińskim rynku pracy na poziomie krajowym, Komisja z pewnością wykorzystałaby dane własne przedsiębiorstwa dotyczące kosztów pracy zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) tiret trzecie rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(68)

Jeżeli chodzi o twierdzenie, że producenci eksportujący nie są w stanie obalić rzekomego domniemania de facto istnienia znaczących zakłóceń, Komisja zdecydowanie nie zgodziła się z tym twierdzeniem. Po pierwsze, rzekome domniemanie de facto nie istnieje, ponieważ Komisja w każdym dochodzeniu bardzo szczegółowo ocenia istnienie znaczących zakłóceń mających wpływ na produkt objęty dochodzeniem i producentów eksportujących, których dotyczy postępowanie, uwzględniając w sposób bezstronny wszystkie dowody dostępne w aktach sprawy. Ponadto w przypadku twierdzeń, że zakłócenia horyzontalne nie mają wpływu na niektóre koszty krajowe zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) tiret trzecie rozporządzenia podstawowego, Komisja dokładnie i szczegółowo analizuje te twierdzenia, na co wyraźnie wskazuje długość analiz w ramach niniejszego dochodzenia i innych dochodzeń dotyczących ChRL. Gdyby w aktach sprawy znajdowały się dowody na to, że na Xiamen Xiashun nie mają wpływu zakłócenia występujące na chińskim rynku pracy na poziomie krajowym, Komisja z pewnością wykorzystałaby dane własne przedsiębiorstwa dotyczące kosztów pracy zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) tiret trzecie rozporządzenia podstawowego.

| (69) | Po trzecie, Xiamen Xiashun stwierdził, że fakt, iż Komisja systematycznie nie uwzględnia kosztów pracy chińskich producentów eksportujących, dowodzi, że art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego jest niezgodny z art. 2.2 i art. 2.2.1.1 porozumienia antydumpingowego. Wynika to z tego, że art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego przewiduje systematyczne pomijanie kosztów i cen, bez badania, czy spełnione są warunki określone w art. 2.2 porozumienia antydumpingowego WTO. |
| --- | --- |

(69)

Po trzecie, Xiamen Xiashun stwierdził, że fakt, iż Komisja systematycznie nie uwzględnia kosztów pracy chińskich producentów eksportujących, dowodzi, że art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego jest niezgodny z art. 2.2 i art. 2.2.1.1 porozumienia antydumpingowego. Wynika to z tego, że art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego przewiduje systematyczne pomijanie kosztów i cen, bez badania, czy spełnione są warunki określone w art. 2.2 porozumienia antydumpingowego WTO.

| (70) | Komisja przypomniała, że w każdym dochodzeniu wszystkie strony mają możliwość przedstawienia dowodów dotyczących wszystkich istotnych elementów, w tym twierdzenia, że niektóre czynniki produkcji nie są zniekształcone, zgodnie z art. 2 ust. 6a tiret trzecie rozporządzenia podstawowego. Jak wyjaśniono w motywach 55 i 56 powyżej, Komisja nie odrzuca systematycznie kosztów pracy chińskich producentów eksportujących, lecz szczegółowo analizuje dane w każdym przypadku, w którym strona twierdzi, że nie ma zakłóceń, tak aby w ramach tej analizy sprawdzić, czy znaczące zakłócenia mają wpływ na producenta eksportującego (8). W związku z tym argument ten został odrzucony. |
| --- | --- |

(70)

Komisja przypomniała, że w każdym dochodzeniu wszystkie strony mają możliwość przedstawienia dowodów dotyczących wszystkich istotnych elementów, w tym twierdzenia, że niektóre czynniki produkcji nie są zniekształcone, zgodnie z art. 2 ust. 6a tiret trzecie rozporządzenia podstawowego. Jak wyjaśniono w motywach 55 i 56 powyżej, Komisja nie odrzuca systematycznie kosztów pracy chińskich producentów eksportujących, lecz szczegółowo analizuje dane w każdym przypadku, w którym strona twierdzi, że nie ma zakłóceń, tak aby w ramach tej analizy sprawdzić, czy znaczące zakłócenia mają wpływ na producenta eksportującego (8). W związku z tym argument ten został odrzucony.

8

| (71) | Po czwarte, Xiamen Xiashun zauważył, że w motywie 155 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych Komisja wskazała, iż Xiamen Xiashun otrzymał pewne nagrody lub formalne wyróżnienia, co oznacza, że musiał spełnić wymogi kwalifikowalności, aby je otrzymać, w tym realizować oficjalną linię polityki rządu ChRL oraz stosować się do oficjalnych strategii i polityk rządowych. Xiamen Xiashun podkreślił, że tytuły te są jedynie otrzymanymi przez nie honorami i że chociaż musiał spełnić pewne wymogi, nie był kontrolowany przez rząd. Xiamen Xiashun dodał, że w aktach sprawy nie było żadnych dowodów na to, iż rząd polecił mu ustalenie ceny zakupu surowca lub ceny sprzedaży produktu niezgodnie z warunkami rynkowymi. |
| --- | --- |

(71)

Po czwarte, Xiamen Xiashun zauważył, że w motywie 155 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych Komisja wskazała, iż Xiamen Xiashun otrzymał pewne nagrody lub formalne wyróżnienia, co oznacza, że musiał spełnić wymogi kwalifikowalności, aby je otrzymać, w tym realizować oficjalną linię polityki rządu ChRL oraz stosować się do oficjalnych strategii i polityk rządowych. Xiamen Xiashun podkreślił, że tytuły te są jedynie otrzymanymi przez nie honorami i że chociaż musiał spełnić pewne wymogi, nie był kontrolowany przez rząd. Xiamen Xiashun dodał, że w aktach sprawy nie było żadnych dowodów na to, iż rząd polecił mu ustalenie ceny zakupu surowca lub ceny sprzedaży produktu niezgodnie z warunkami rynkowymi.

| (72) | Jak Komisja już wyjaśniła w motywie 155 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, nagrody i tytuły uzyskane przez Xiamen Xiashun nie tylko stanowią wyraz uznania dla osiągnięć tego przedsiębiorstwa, lecz także wyraźnie wymagają od niego dostosowania się do oficjalnej polityki rządu. Jak wynika z cytatów w motywie 155 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, jedynie przedsiębiorstwa ściśle realizujące linię polityki rządu kwalifikują się do nagród uzyskanych przez Xiamen Xiashun takich jak tytuł przedsiębiorstwa kluczowego dla przemysłu prowincji Fujian. |
| --- | --- |

(72)

Jak Komisja już wyjaśniła w motywie 155 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, nagrody i tytuły uzyskane przez Xiamen Xiashun nie tylko stanowią wyraz uznania dla osiągnięć tego przedsiębiorstwa, lecz także wyraźnie wymagają od niego dostosowania się do oficjalnej polityki rządu. Jak wynika z cytatów w motywie 155 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, jedynie przedsiębiorstwa ściśle realizujące linię polityki rządu kwalifikują się do nagród uzyskanych przez Xiamen Xiashun takich jak tytuł przedsiębiorstwa kluczowego dla przemysłu prowincji Fujian.

| (73) | Po piąte, Xiamen Xiashun twierdził – oraz ponownie twierdził po ujawnieniu ostatecznych ustaleń – że w motywie 157 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych Komisja stwierdziła, że Xiamen Xiashun podlegał ogólnokrajowym zakłóceniom w zakresie postępowań upadłościowych, przy braku dowodów przeciwnych. Xiamen Xiashun podkreślił, że będąc dobrze prosperującym przedsiębiorstwem, nie może udowodnić, że nie podlega zakłóceniom w zakresie postępowań upadłościowych. |
| --- | --- |

(73)

Po piąte, Xiamen Xiashun twierdził – oraz ponownie twierdził po ujawnieniu ostatecznych ustaleń – że w motywie 157 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych Komisja stwierdziła, że Xiamen Xiashun podlegał ogólnokrajowym zakłóceniom w zakresie postępowań upadłościowych, przy braku dowodów przeciwnych. Xiamen Xiashun podkreślił, że będąc dobrze prosperującym przedsiębiorstwem, nie może udowodnić, że nie podlega zakłóceniom w zakresie postępowań upadłościowych.

| (74) | Jak już wyjaśniono w motywie 157 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, problem z prawem upadłościowym w Chinach polega na nieadekwatnym egzekwowaniu tego prawa oraz na roli, jaką państwo odgrywa w postępowaniu upadłościowym. W każdym dochodzeniu strony mają możliwość dostarczenia dowodów dotyczących wszystkich istotnych elementów, a Komisja szczegółowo analizuje dane w każdym przypadku, w którym strona twierdzi, że nie ma zakłóceń, tak aby w ramach tej analizy sprawdzić, czy znaczące zakłócenia mają wpływ na producenta eksportującego. W związku z tym argument ten został odrzucony. |
| --- | --- |

(74)

Jak już wyjaśniono w motywie 157 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, problem z prawem upadłościowym w Chinach polega na nieadekwatnym egzekwowaniu tego prawa oraz na roli, jaką państwo odgrywa w postępowaniu upadłościowym. W każdym dochodzeniu strony mają możliwość dostarczenia dowodów dotyczących wszystkich istotnych elementów, a Komisja szczegółowo analizuje dane w każdym przypadku, w którym strona twierdzi, że nie ma zakłóceń, tak aby w ramach tej analizy sprawdzić, czy znaczące zakłócenia mają wpływ na producenta eksportującego. W związku z tym argument ten został odrzucony.

| (75) | Po szóste, Xiamen Xiashun zwrócił uwagę, że w motywie 162 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych Komisja wskazała, iż Xiamen Xiashun utworzył spółkę joint venture z przedsiębiorstwem państwowym, i stwierdziła, że ściśle współpracuje on z państwem chińskim i że zakłócenia na poziomie krajowym dotyczą również jego dostawców. Xiamen Xiashun stwierdził, że na całym świecie bardzo często zdarza się, że przedsiębiorstwa prywatne prowadzą interesy z przedsiębiorstwami państwowymi lub agencjami rządowymi i nie oznacza to, że druga strona jest zmuszona do oddania rządowi kontroli nad przedsiębiorstwem. W przypadku Xiamen Xiashun spółka joint venture z przedsiębiorstwem państwowym działa wyłącznie na podstawie statutu spółki i chińskiego prawa spółek. Xiamen Xiashun podkreślił, że w aktach sprawy nie ma żadnych dowodów wskazujących na to, że rząd kontroluje ustalanie cen produktów, podaż i popyt na surowce oraz bieżącą działalność spółki joint venture, a także kieruje tymi aspektami. |
| --- | --- |

(75)

Po szóste, Xiamen Xiashun zwrócił uwagę, że w motywie 162 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych Komisja wskazała, iż Xiamen Xiashun utworzył spółkę joint venture z przedsiębiorstwem państwowym, i stwierdziła, że ściśle współpracuje on z państwem chińskim i że zakłócenia na poziomie krajowym dotyczą również jego dostawców. Xiamen Xiashun stwierdził, że na całym świecie bardzo często zdarza się, że przedsiębiorstwa prywatne prowadzą interesy z przedsiębiorstwami państwowymi lub agencjami rządowymi i nie oznacza to, że druga strona jest zmuszona do oddania rządowi kontroli nad przedsiębiorstwem. W przypadku Xiamen Xiashun spółka joint venture z przedsiębiorstwem państwowym działa wyłącznie na podstawie statutu spółki i chińskiego prawa spółek. Xiamen Xiashun podkreślił, że w aktach sprawy nie ma żadnych dowodów wskazujących na to, że rząd kontroluje ustalanie cen produktów, podaż i popyt na surowce oraz bieżącą działalność spółki joint venture, a także kieruje tymi aspektami.

| (76) | Chociaż Komisja zgadza się, że spółki tworzone wspólnie przez przedsiębiorstwa prywatne i państwowe są bardzo powszechne na świecie, rola przedsiębiorstw państwowych w Chinach jest bardzo specyficzna, jak opisano w sekcji 3.3.1.3 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Dodatkową trafną ilustracją zakłócającego wpływu przedsiębiorstw państwowych w Chinach na ceny i koszty jest następujący cytat z artykułu opublikowanego na stronie rządu ChRL: „Rozwój na szeroką skalę przedsiębiorstw państwowych w zakresie podstawowych technologii i strategicznych gałęzi przemysłu przyniósł korzyści i wsparcie przedsiębiorstwom prywatnym w wielu aspektach, takich jak: integracja cenowa, transfer talentów, efekt zewnętrzny technologii i ratunek w postaci kapitału” (9). Wspomniane w artykule „korzyści”, „wsparcie”, „integracja cenowa” i „ratunek w postaci kapitału” wyraźnie wskazują na zakłócający efekt współpracy między przedsiębiorstwami państwowymi i prywatnymi na chińskim rynku. Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń Xiamen Xiashun powtórzył swoje uwagi, ale nie przedstawił żadnych dowodów podważających wnioski Komisji. |
| --- | --- |

(76)

Chociaż Komisja zgadza się, że spółki tworzone wspólnie przez przedsiębiorstwa prywatne i państwowe są bardzo powszechne na świecie, rola przedsiębiorstw państwowych w Chinach jest bardzo specyficzna, jak opisano w sekcji 3.3.1.3 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Dodatkową trafną ilustracją zakłócającego wpływu przedsiębiorstw państwowych w Chinach na ceny i koszty jest następujący cytat z artykułu opublikowanego na stronie rządu ChRL: „Rozwój na szeroką skalę przedsiębiorstw państwowych w zakresie podstawowych technologii i strategicznych gałęzi przemysłu przyniósł korzyści i wsparcie przedsiębiorstwom prywatnym w wielu aspektach, takich jak: integracja cenowa, transfer talentów, efekt zewnętrzny technologii i ratunek w postaci kapitału” (9). Wspomniane w artykule „korzyści”, „wsparcie”, „integracja cenowa” i „ratunek w postaci kapitału” wyraźnie wskazują na zakłócający efekt współpracy między przedsiębiorstwami państwowymi i prywatnymi na chińskim rynku. Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń Xiamen Xiashun powtórzył swoje uwagi, ale nie przedstawił żadnych dowodów podważających wnioski Komisji.

9

3.1.2.   Reprezentatywny kraj

Reprezentatywny kraj

| (77) | W rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych Komisja wybrała Turcję jako reprezentatywny kraj zgodnie z art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego. Szczegółowe informacje na temat metodyki zastosowanej przy wyborze opublikowano w dniach 25 listopada 2020 r. i 17 marca 2021 r. w pierwszej i drugiej nocie, które znajdują się w dokumentacji udostępnionej stronom do wglądu („pierwsza nota” i „druga nota”), oraz w motywach 170–197 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. |
| --- | --- |

(77)

W rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych Komisja wybrała Turcję jako reprezentatywny kraj zgodnie z art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego. Szczegółowe informacje na temat metodyki zastosowanej przy wyborze opublikowano w dniach 25 listopada 2020 r. i 17 marca 2021 r. w pierwszej i drugiej nocie, które znajdują się w dokumentacji udostępnionej stronom do wglądu („pierwsza nota” i „druga nota”), oraz w motywach 170–197 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

| (78) | Zarówno Xiamen Xiashun, jak i Donghai wielokrotnie kwestionowały decyzję Komisji o wykorzystaniu danych przedsiębiorstw produkujących elementy wyciskane z aluminium jako wartości odniesienia dla kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysków. Zdaniem stron elementy wyciskane z aluminium nie są podobne do ACF i istnieją znaczne różnice między tymi dwoma rodzajami produktów pod względem ich zastosowania, kosztów produkcji i czynników produkcji. Xiamen Xiashun twierdził ponadto, że różnice te mają wpływ na zyski oraz koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne przedsiębiorstw, a zatem tych zysków i kosztów przedsiębiorstw produkujących elementy wyciskane z aluminium nie należy wykorzystywać do określania wartości normalnej. Według Donghai, Komisja powinna była ograniczyć swój wybór do przedsiębiorstw zajmujących się wyłącznie produkcją ACF. Ponadto Donghai twierdził również, że zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego, wymagane jest, aby przedsiębiorstwo wybrane z reprezentatywnego kraju wytwarzało produkt objęty dochodzeniem. Xiamen Xiashun powtórzył ten sam argument po ujawnieniu ostatecznych ustaleń. |
| --- | --- |

(78)

Zarówno Xiamen Xiashun, jak i Donghai wielokrotnie kwestionowały decyzję Komisji o wykorzystaniu danych przedsiębiorstw produkujących elementy wyciskane z aluminium jako wartości odniesienia dla kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysków. Zdaniem stron elementy wyciskane z aluminium nie są podobne do ACF i istnieją znaczne różnice między tymi dwoma rodzajami produktów pod względem ich zastosowania, kosztów produkcji i czynników produkcji. Xiamen Xiashun twierdził ponadto, że różnice te mają wpływ na zyski oraz koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne przedsiębiorstw, a zatem tych zysków i kosztów przedsiębiorstw produkujących elementy wyciskane z aluminium nie należy wykorzystywać do określania wartości normalnej. Według Donghai, Komisja powinna była ograniczyć swój wybór do przedsiębiorstw zajmujących się wyłącznie produkcją ACF. Ponadto Donghai twierdził również, że zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego, wymagane jest, aby przedsiębiorstwo wybrane z reprezentatywnego kraju wytwarzało produkt objęty dochodzeniem. Xiamen Xiashun powtórzył ten sam argument po ujawnieniu ostatecznych ustaleń.

| (79) | Po pierwsze, należy odnieść się do oceny Komisji zawartej w motywach 184–190 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, opisującej wybór sektora elementów wyciskanych z aluminium i tureckich producentów w tym sektorze. Chociaż Komisja przyznała, że niektóre właściwości, końcowe przeznaczenie, procesy produkcji i koszt produkcji ACF i elementów wyciskanych z aluminium mogą nie być identyczne, przypomina się, że aspekty te należy rozpatrywać jako całość w celu ustalenia, czy produkt lub sektor zaliczają się do tej samej ogólnej kategorii lub sektora co produkt objęty dochodzeniem. Ponadto w odpowiedzi na argument Donghai dotyczący wykorzystania danych wyłącznie od producentów ACF Komisja przypomniała, że zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego wymagane jest jedynie znalezienie odpowiednich kosztów produkcji i sprzedaży, jak również rozsądnego poziomu kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysków w odpowiednim reprezentatywnym kraju. Stosowanie danych pochodzących od przedsiębiorstw wytwarzających dokładnie taki sam produkt jak produkt objęty postępowaniem nie jest wymagane przez ten przepis. |
| --- | --- |

(79)

Po pierwsze, należy odnieść się do oceny Komisji zawartej w motywach 184–190 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, opisującej wybór sektora elementów wyciskanych z aluminium i tureckich producentów w tym sektorze. Chociaż Komisja przyznała, że niektóre właściwości, końcowe przeznaczenie, procesy produkcji i koszt produkcji ACF i elementów wyciskanych z aluminium mogą nie być identyczne, przypomina się, że aspekty te należy rozpatrywać jako całość w celu ustalenia, czy produkt lub sektor zaliczają się do tej samej ogólnej kategorii lub sektora co produkt objęty dochodzeniem. Ponadto w odpowiedzi na argument Donghai dotyczący wykorzystania danych wyłącznie od producentów ACF Komisja przypomniała, że zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego wymagane jest jedynie znalezienie odpowiednich kosztów produkcji i sprzedaży, jak również rozsądnego poziomu kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysków w odpowiednim reprezentatywnym kraju. Stosowanie danych pochodzących od przedsiębiorstw wytwarzających dokładnie taki sam produkt jak produkt objęty postępowaniem nie jest wymagane przez ten przepis.

| (80) | Po drugie, należy przypomnieć, że stosując art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego, Komisja ma swobodę decydowania o wyborze przedsiębiorstw w reprezentatywnym kraju. W ramach tej swobody uznania i jak wskazano w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych (zob. motywy 182, 188 i 192), wobec braku danych wskazujących na rozsądny poziom kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysków producentów ACF w potencjalnie reprezentatywnym kraju lub reprezentatywnych krajach Komisja może w razie potrzeby wziąć pod uwagę również producentów wytwarzających produkt należący do tej samej ogólnej kategorii lub sektora co produkt objęty dochodzeniem. |
| --- | --- |

(80)

Po drugie, należy przypomnieć, że stosując art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego, Komisja ma swobodę decydowania o wyborze przedsiębiorstw w reprezentatywnym kraju. W ramach tej swobody uznania i jak wskazano w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych (zob. motywy 182, 188 i 192), wobec braku danych wskazujących na rozsądny poziom kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysków producentów ACF w potencjalnie reprezentatywnym kraju lub reprezentatywnych krajach Komisja może w razie potrzeby wziąć pod uwagę również producentów wytwarzających produkt należący do tej samej ogólnej kategorii lub sektora co produkt objęty dochodzeniem.

| (81) | Xiamen Xiashun i Donghai zakwestionowali również decyzję Komisji o nieuwzględnieniu danych tureckiego producenta ACF (10), ponieważ jego zysk był zbliżony do progu rentowności. Ich zdaniem było to sprzeczne z podejściem Komisji przyjętym w dochodzeniu w sprawie elementów wyciskanych z aluminium, w którym Komisja przy ustalaniu rozsądnej wartości kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysku uwzględniła wszystkie rentowne przedsiębiorstwa niezależnie od poziomu ich zysku, o ile nie przynosiły strat (11). |
| --- | --- |

(81)

Xiamen Xiashun i Donghai zakwestionowali również decyzję Komisji o nieuwzględnieniu danych tureckiego producenta ACF (10), ponieważ jego zysk był zbliżony do progu rentowności. Ich zdaniem było to sprzeczne z podejściem Komisji przyjętym w dochodzeniu w sprawie elementów wyciskanych z aluminium, w którym Komisja przy ustalaniu rozsądnej wartości kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysku uwzględniła wszystkie rentowne przedsiębiorstwa niezależnie od poziomu ich zysku, o ile nie przynosiły strat (11).

10

11

| (82) | Przypomina się, że wskazany turecki producent ACF był jedynym przedsiębiorstwem, które wówczas posiadało publicznie dostępne dane za 2019 r. (okres częściowo pokrywający się z OD). Zysk zbliżony do progu rentowności jednego przedsiębiorstwa nie może być uznany za rozsądny, biorąc pod uwagę poziom zysku osiąganego przez szereg innych tureckich przedsiębiorstw w sektorze aluminium w tym samym okresie. W rezultacie i jak zauważono w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych (motyw 192), Komisja uznała, że do celów ustalania rozsądnej wysokości kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysku bardziej odpowiednie jest wykorzystanie połączonych i ważonych danych finansowych koszyka przedsiębiorstw, których dane wskazują na rozsądnych zysk, niż wykorzystanie danych jedynego producenta, którego poziomy zysku nie wydają się wskazywać na sytuację gospodarczą w sektorze. W związku z tym Komisja odrzuciła powyższy argument. |
| --- | --- |

(82)

Przypomina się, że wskazany turecki producent ACF był jedynym przedsiębiorstwem, które wówczas posiadało publicznie dostępne dane za 2019 r. (okres częściowo pokrywający się z OD). Zysk zbliżony do progu rentowności jednego przedsiębiorstwa nie może być uznany za rozsądny, biorąc pod uwagę poziom zysku osiąganego przez szereg innych tureckich przedsiębiorstw w sektorze aluminium w tym samym okresie. W rezultacie i jak zauważono w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych (motyw 192), Komisja uznała, że do celów ustalania rozsądnej wysokości kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysku bardziej odpowiednie jest wykorzystanie połączonych i ważonych danych finansowych koszyka przedsiębiorstw, których dane wskazują na rozsądnych zysk, niż wykorzystanie danych jedynego producenta, którego poziomy zysku nie wydają się wskazywać na sytuację gospodarczą w sektorze. W związku z tym Komisja odrzuciła powyższy argument.

3.1.3.   Źródła, na podstawie których ustalono poziom niezniekształconych kosztów czynników produkcji

Źródła, na podstawie których ustalono poziom niezniekształconych kosztów czynników produkcji

| (83) | W motywach 198–223 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych Komisja przedstawiła szczegółowe informacje dotyczące źródeł, na podstawie których ustalono wartość normalną. Po opublikowaniu rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych kilka stron przedstawiło argumenty dotyczące poszczególnych źródeł wykorzystanych do określenia wartości normalnej. |
| --- | --- |

(83)

W motywach 198–223 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych Komisja przedstawiła szczegółowe informacje dotyczące źródeł, na podstawie których ustalono wartość normalną. Po opublikowaniu rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych kilka stron przedstawiło argumenty dotyczące poszczególnych źródeł wykorzystanych do określenia wartości normalnej.

3.1.3.1.   Surowce

Surowce

| (84) | Donghai uznał, że podejście Komisji polegające na wykorzystaniu bazy danych GTA było niewłaściwe, ponieważ dokładniejsze wartości zastępcze były publicznie dostępne. Donghai zakwestionował w szczególności wartości GTA dla zwoju walcowanego na zimno i zasugerował zastosowanie alternatywnych cen odniesienia w oparciu o sprawozdanie CRU (12). W odpowiedzi jednak na ujawnienie tymczasowych ustaleń Donghai jedynie powtórzył twierdzenie przedstawione już w odpowiedzi na drugą notę, nie przedstawiając żadnych nowych elementów faktycznych lub prawnych. Dlatego też argument Donghai został odrzucony, a ustalenia, o których mowa w motywach 214–217 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, zostały potwierdzone. |
| --- | --- |

(84)

Donghai uznał, że podejście Komisji polegające na wykorzystaniu bazy danych GTA było niewłaściwe, ponieważ dokładniejsze wartości zastępcze były publicznie dostępne. Donghai zakwestionował w szczególności wartości GTA dla zwoju walcowanego na zimno i zasugerował zastosowanie alternatywnych cen odniesienia w oparciu o sprawozdanie CRU (12). W odpowiedzi jednak na ujawnienie tymczasowych ustaleń Donghai jedynie powtórzył twierdzenie przedstawione już w odpowiedzi na drugą notę, nie przedstawiając żadnych nowych elementów faktycznych lub prawnych. Dlatego też argument Donghai został odrzucony, a ustalenia, o których mowa w motywach 214–217 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, zostały potwierdzone.

12

| (85) | Donghai wielokrotnie kwestionował również wartość odniesienia dla złomu aluminium. Jego zdaniem cenę odniesienia złomu należy ustalić na podstawie cen odniesienia wlewków aluminiowych. W rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych (zob. motywy 211–212) Komisja wyjaśniła powody zastosowania wartości odniesienia GTA dla złomu aluminium zamiast wartości odniesienia dla wlewków aluminiowych. Ponieważ Donghai nie przedstawił żadnych nowych dowodów przemawiających przeciwko użyciu przez Komisję wartości z bazy danych GTA, Komisja odrzuciła ten argument i podtrzymała swoje ustalenia, o których mowa w motywach 211–212 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. |
| --- | --- |

(85)

Donghai wielokrotnie kwestionował również wartość odniesienia dla złomu aluminium. Jego zdaniem cenę odniesienia złomu należy ustalić na podstawie cen odniesienia wlewków aluminiowych. W rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych (zob. motywy 211–212) Komisja wyjaśniła powody zastosowania wartości odniesienia GTA dla złomu aluminium zamiast wartości odniesienia dla wlewków aluminiowych. Ponieważ Donghai nie przedstawił żadnych nowych dowodów przemawiających przeciwko użyciu przez Komisję wartości z bazy danych GTA, Komisja odrzuciła ten argument i podtrzymała swoje ustalenia, o których mowa w motywach 211–212 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

| (86) | Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń Donghai przedstawił również kilka argumentów dotyczących węgla bitumicznego. |
| --- | --- |

(86)

Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń Donghai przedstawił również kilka argumentów dotyczących węgla bitumicznego.

| (87) | Komisja wyjaśniła, że węgiel bitumiczny nie jest czynnikiem produkcji produktu objętego postępowaniem, w związku z czym nie ustalono żadnej wartości odniesienia dla węgla bitumicznego. W związku z tym zarzut ten został odrzucony. |
| --- | --- |

(87)

Komisja wyjaśniła, że węgiel bitumiczny nie jest czynnikiem produkcji produktu objętego postępowaniem, w związku z czym nie ustalono żadnej wartości odniesienia dla węgla bitumicznego. W związku z tym zarzut ten został odrzucony.

| (88) | Xiamen Xiashun i Donghai twierdzili również, że w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych Komisja wyraźnie stwierdziła, iż cenę jednego z surowców wykorzystywanych do produkcji ACF, wlewka aluminiowego, uznano za niezniekształconą do celów art. 7 ust. 2a rozporządzenia podstawowego, odnosząc się do faktu, że cena zakupu wlewków płacona przez objętych próbą producentów eksportujących „nie była znacząco niższa w porównaniu z cenami na reprezentatywnych rynkach międzynarodowych” (13). W związku z tym zdaniem stron Komisja powinna była wykorzystać cenę rzeczywistą zapłaconą przez producentów eksportujących za wlewki, a nie stosować wartość odniesienia skonstruowaną w oparciu o dane GTA. |
| --- | --- |

(88)

Xiamen Xiashun i Donghai twierdzili również, że w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych Komisja wyraźnie stwierdziła, iż cenę jednego z surowców wykorzystywanych do produkcji ACF, wlewka aluminiowego, uznano za niezniekształconą do celów art. 7 ust. 2a rozporządzenia podstawowego, odnosząc się do faktu, że cena zakupu wlewków płacona przez objętych próbą producentów eksportujących „nie była znacząco niższa w porównaniu z cenami na reprezentatywnych rynkach międzynarodowych” (13). W związku z tym zdaniem stron Komisja powinna była wykorzystać cenę rzeczywistą zapłaconą przez producentów eksportujących za wlewki, a nie stosować wartość odniesienia skonstruowaną w oparciu o dane GTA.

13

| (89) | Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń Xiamen Xiashun powtórzył ten argument. |
| --- | --- |

(89)

Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń Xiamen Xiashun powtórzył ten argument.

| (90) | Komisja przypomniała, że obliczanie wartości normalnej i ocena odnosząca się do stosowania zasady niższego cła były różnymi analizami opartymi na różnych przepisach rozporządzenia podstawowego. Wnioski wyciągnięte zgodnie z art. 2 ust. 6 lit. a) były oparte na szeregu czynników. Obejmują one ocenę potencjalnego wpływu co najmniej jednego elementu wymienionego w art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego, takiego jak np. polityka publiczna, ingerencja władz publicznych na rynkach, obecność przedstawicieli państwa w przedsiębiorstwach itp. Ogólna ocena istnienia zakłóceń może również obejmować ogólny kontekst i sytuację w kraju. Zgodnie z tym artykułem Komisja stwierdziła, że na sektor aluminium w ChRL miały potencjalny wpływ znaczące zakłócenia (motywy 143 i 169 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych), w związku z czym wartość normalną należało skonstruować na podstawie kosztów produkcji i sprzedaży odzwierciedlających niezniekształcone ceny lub wartości odniesienia. Fakt, że średnia cena zakupu tego surowca w ChRL przez objętych próbą producentów eksportujących nie była znacząco niższa od ceny odniesienia w reprezentatywnym kraju, tj. średnio w przedziale [0–5 %], nie oznacza automatycznie, że można pozytywnie stwierdzić, iż koszty producentów eksportujących nie są zniekształcone. Zgodnie z art. 7 ust. 2a rozporządzenia podstawowego Komisja natomiast ocenia jedynie poziom cen konkretnego czynnika produkcji na rynku krajowym oraz to, czy poziom cen tego czynnika produkcji na rynku krajowym jest „znacznie niższy” od cen na reprezentatywnych rynkach międzynarodowych, co uzasadniałoby niestosowanie zasady niższego cła. To porównanie cen krajowych i międzynarodowych na podstawie art. 7 ust. 2a ma inny cel i kontekst niż obliczanie wartości normalnej na podstawie art. 2 ust. 6a tego rozporządzenia. W aktach sprawy nie było dowodów przemawiających za ustaleniem dotyczącym potwierdzenia zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) tiret trzecie, że na cenę wlewków aluminiowych zakupionych przez co najmniej jednego producenta eksportującego nie miały wpływu znaczące zakłócenia, a zatem w tym kontekście uzasadnione było zastosowanie krajowych cen wlewków. |
| --- | --- |

(90)

Komisja przypomniała, że obliczanie wartości normalnej i ocena odnosząca się do stosowania zasady niższego cła były różnymi analizami opartymi na różnych przepisach rozporządzenia podstawowego. Wnioski wyciągnięte zgodnie z art. 2 ust. 6 lit. a) były oparte na szeregu czynników. Obejmują one ocenę potencjalnego wpływu co najmniej jednego elementu wymienionego w art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego, takiego jak np. polityka publiczna, ingerencja władz publicznych na rynkach, obecność przedstawicieli państwa w przedsiębiorstwach itp. Ogólna ocena istnienia zakłóceń może również obejmować ogólny kontekst i sytuację w kraju. Zgodnie z tym artykułem Komisja stwierdziła, że na sektor aluminium w ChRL miały potencjalny wpływ znaczące zakłócenia (motywy 143 i 169 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych), w związku z czym wartość normalną należało skonstruować na podstawie kosztów produkcji i sprzedaży odzwierciedlających niezniekształcone ceny lub wartości odniesienia. Fakt, że średnia cena zakupu tego surowca w ChRL przez objętych próbą producentów eksportujących nie była znacząco niższa od ceny odniesienia w reprezentatywnym kraju, tj. średnio w przedziale [0–5 %], nie oznacza automatycznie, że można pozytywnie stwierdzić, iż koszty producentów eksportujących nie są zniekształcone. Zgodnie z art. 7 ust. 2a rozporządzenia podstawowego Komisja natomiast ocenia jedynie poziom cen konkretnego czynnika produkcji na rynku krajowym oraz to, czy poziom cen tego czynnika produkcji na rynku krajowym jest „znacznie niższy” od cen na reprezentatywnych rynkach międzynarodowych, co uzasadniałoby niestosowanie zasady niższego cła. To porównanie cen krajowych i międzynarodowych na podstawie art. 7 ust. 2a ma inny cel i kontekst niż obliczanie wartości normalnej na podstawie art. 2 ust. 6a tego rozporządzenia. W aktach sprawy nie było dowodów przemawiających za ustaleniem dotyczącym potwierdzenia zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) tiret trzecie, że na cenę wlewków aluminiowych zakupionych przez co najmniej jednego producenta eksportującego nie miały wpływu znaczące zakłócenia, a zatem w tym kontekście uzasadnione było zastosowanie krajowych cen wlewków.

| (91) | Dlatego też Komisja utrzymywała, że wynik analizy przeprowadzonej zgodnie z art. 7 ust. 2a rozporządzenia podstawowego nie wpłynął na wnioski sformułowane przez Komisję w motywach 143 i 169 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. W związku z tym Komisja odrzuciła powyższy argument. |
| --- | --- |

(91)

Dlatego też Komisja utrzymywała, że wynik analizy przeprowadzonej zgodnie z art. 7 ust. 2a rozporządzenia podstawowego nie wpłynął na wnioski sformułowane przez Komisję w motywach 143 i 169 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. W związku z tym Komisja odrzuciła powyższy argument.

| (92) | Donghai i Xiamen Xiashun argumentowali również, że Komisja nie powinna stosować należności celnych przywozowych w odniesieniu do materiałów, które producenci eksportujący sami wytwarzają lub nabywają w ChRL. Zdaniem Donghai zastosowanie tych należności było sprzeczne z powodem określonym w art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego, jakim jest odtworzenie rzeczywistych kosztów, które poniosłoby hipotetyczne przedsiębiorstwo w kraju, którego gospodarka nie jest dotknięta znaczącymi zakłóceniami. Ustęp trzeci tego przepisu stanowi, że „ocena ta jest przeprowadzana oddzielnie dla każdego eksportera i producenta”. Według Donghai oznaczało to, że wartość normalna nie może być obliczana abstrakcyjnie, ale musi być oparta na konkretnej sytuacji przedsiębiorstw objętych dochodzeniem. Donghai odniósł się do wcześniejszej praktyki Komisji, w oparciu o którą celem art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego było „znalezienie, w potencjalnym kraju reprezentatywnym, wszystkich lub możliwie wielu odpowiednich i niezniekształconych czynników produkcji wykorzystywanych przez współpracujących producentów z Chin oraz niezniekształconych pośrednich kosztów produkcji, kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysku” (14). W związku z tym Donghai uznał, że uwzględnienia należności celnych przywozowych w odniesieniu do surowców, które chińskie przedsiębiorstwa nabywają w swoim kraju, nie można uznać za odpowiednie w rozumieniu (i w kontekście) tego przepisu. Xiamen Xiashun twierdził również, że należności celne przywozowe miały na celu wyrównanie VAT, którego nie nakładają kraje wywozu, tak aby cena eksportowa była porównywalna z ceną krajową, do której ma zastosowanie VAT. Dlatego przy obliczaniu wartości normalnej nie należy dodawać należności celnych przywozowych. |
| --- | --- |

(92)

Donghai i Xiamen Xiashun argumentowali również, że Komisja nie powinna stosować należności celnych przywozowych w odniesieniu do materiałów, które producenci eksportujący sami wytwarzają lub nabywają w ChRL. Zdaniem Donghai zastosowanie tych należności było sprzeczne z powodem określonym w art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego, jakim jest odtworzenie rzeczywistych kosztów, które poniosłoby hipotetyczne przedsiębiorstwo w kraju, którego gospodarka nie jest dotknięta znaczącymi zakłóceniami. Ustęp trzeci tego przepisu stanowi, że „ocena ta jest przeprowadzana oddzielnie dla każdego eksportera i producenta”. Według Donghai oznaczało to, że wartość normalna nie może być obliczana abstrakcyjnie, ale musi być oparta na konkretnej sytuacji przedsiębiorstw objętych dochodzeniem. Donghai odniósł się do wcześniejszej praktyki Komisji, w oparciu o którą celem art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego było „znalezienie, w potencjalnym kraju reprezentatywnym, wszystkich lub możliwie wielu odpowiednich i niezniekształconych czynników produkcji wykorzystywanych przez współpracujących producentów z Chin oraz niezniekształconych pośrednich kosztów produkcji, kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysku” (14). W związku z tym Donghai uznał, że uwzględnienia należności celnych przywozowych w odniesieniu do surowców, które chińskie przedsiębiorstwa nabywają w swoim kraju, nie można uznać za odpowiednie w rozumieniu (i w kontekście) tego przepisu. Xiamen Xiashun twierdził również, że należności celne przywozowe miały na celu wyrównanie VAT, którego nie nakładają kraje wywozu, tak aby cena eksportowa była porównywalna z ceną krajową, do której ma zastosowanie VAT. Dlatego przy obliczaniu wartości normalnej nie należy dodawać należności celnych przywozowych.

14

| (93) | Komisja przypomniała, że art. 2 ust. 6a umożliwia Komisji ustalenie wartości normalnej na podstawie niezniekształconych kosztów i cen w reprezentatywnym kraju, w tym przypadku w Turcji, jako przybliżonej wartości, jaką byłaby niezniekształcona cena w ChRL, gdyby nie występowały znaczące zakłócenia. Ponieważ producent turecki pozyskujący te materiały z zagranicy podlegałby należnościom celnym przywozowym, przy konstruowaniu wartości normalnej uwzględniono również należności celne przywozowe, aby odzwierciedlić cenę/koszt danego surowca płacone przez producenta w reprezentatywnym kraju, a tym samym uniknąć znaczących zakłóceń stwierdzonych w ChRL. W związku z tym Komisja odrzuciła powyższy argument. |
| --- | --- |

(93)

Komisja przypomniała, że art. 2 ust. 6a umożliwia Komisji ustalenie wartości normalnej na podstawie niezniekształconych kosztów i cen w reprezentatywnym kraju, w tym przypadku w Turcji, jako przybliżonej wartości, jaką byłaby niezniekształcona cena w ChRL, gdyby nie występowały znaczące zakłócenia. Ponieważ producent turecki pozyskujący te materiały z zagranicy podlegałby należnościom celnym przywozowym, przy konstruowaniu wartości normalnej uwzględniono również należności celne przywozowe, aby odzwierciedlić cenę/koszt danego surowca płacone przez producenta w reprezentatywnym kraju, a tym samym uniknąć znaczących zakłóceń stwierdzonych w ChRL. W związku z tym Komisja odrzuciła powyższy argument.

3.1.3.2.   Praca

Praca

| (94) | Donghai twierdził, że Komisja powinna była zastosować miesięczne wskaźniki zamiast średniego (rocznego) wskaźnika cen producenta, nie uzasadniając jednak swojego twierdzenia i nie wyjaśniając, w jaki sposób miałoby to wpłynąć na obliczanie wartości normalnej. Zarzut Donghai został zatem odrzucony. |
| --- | --- |

(94)

Donghai twierdził, że Komisja powinna była zastosować miesięczne wskaźniki zamiast średniego (rocznego) wskaźnika cen producenta, nie uzasadniając jednak swojego twierdzenia i nie wyjaśniając, w jaki sposób miałoby to wpłynąć na obliczanie wartości normalnej. Zarzut Donghai został zatem odrzucony.

3.1.3.3.   Energia elektryczna

Energia elektryczna

| (95) | Donghai twierdził, że aby ustalić wartość odniesienia dla energii elektrycznej, Komisja powinna była wykorzystać dane Eurostatu, które jej zdaniem były dokładniejsze niż tureckie dane krajowe wykorzystane przez Komisję, ponieważ nie obejmowały VAT i innych podatków podlegających zwrotowi. |
| --- | --- |

(95)

Donghai twierdził, że aby ustalić wartość odniesienia dla energii elektrycznej, Komisja powinna była wykorzystać dane Eurostatu, które jej zdaniem były dokładniejsze niż tureckie dane krajowe wykorzystane przez Komisję, ponieważ nie obejmowały VAT i innych podatków podlegających zwrotowi.

| (96) | Komisja przeanalizowała ten argument i stwierdziła, że dane Eurostatu dotyczące Turcji były w każdym przypadku oparte na danych otrzymanych z tureckich statystyk krajowych, choć przedstawione w inny sposób. Ponadto Komisja odliczyła już VAT od tureckich danych krajowych przy określaniu wskaźnika odniesienia dla energii elektrycznej. W związku z powyższym Komisja odrzuciła ten argument. |
| --- | --- |

(96)

Komisja przeanalizowała ten argument i stwierdziła, że dane Eurostatu dotyczące Turcji były w każdym przypadku oparte na danych otrzymanych z tureckich statystyk krajowych, choć przedstawione w inny sposób. Ponadto Komisja odliczyła już VAT od tureckich danych krajowych przy określaniu wskaźnika odniesienia dla energii elektrycznej. W związku z powyższym Komisja odrzuciła ten argument.

3.1.3.4.   Koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz zyski

Koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz zyski

| (97) | Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń Donghai zasugerował, że Komisja powinna była wykorzystać dane dotyczące trzech dodatkowych przedsiębiorstw, które rzekomo również są producentami ACF, w celu ustalenia wartości odniesienia dla niezniekształconych kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysków. |
| --- | --- |

(97)

Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń Donghai zasugerował, że Komisja powinna była wykorzystać dane dotyczące trzech dodatkowych przedsiębiorstw, które rzekomo również są producentami ACF, w celu ustalenia wartości odniesienia dla niezniekształconych kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysków.

| (98) | Po pierwsze, Donghai nie przedstawił żadnych dowodów na to, że dodatkowo wymienione przedsiębiorstwa produkowałyby ACF w OD. Po drugie, Donghai nie dostarczył żadnych dostępnych danych finansowych dla żadnego z tych przedsiębiorstw, a Komisja nie zidentyfikowała żadnych danych finansowych w odniesieniu do żadnego z trzech przedsiębiorstw wskazanych przez Donghai. W związku z tym odrzucono twierdzenie Donghai. |
| --- | --- |

(98)

Po pierwsze, Donghai nie przedstawił żadnych dowodów na to, że dodatkowo wymienione przedsiębiorstwa produkowałyby ACF w OD. Po drugie, Donghai nie dostarczył żadnych dostępnych danych finansowych dla żadnego z tych przedsiębiorstw, a Komisja nie zidentyfikowała żadnych danych finansowych w odniesieniu do żadnego z trzech przedsiębiorstw wskazanych przez Donghai. W związku z tym odrzucono twierdzenie Donghai.

3.1.4.   Czynniki produkcji i źródła informacji

Czynniki produkcji i źródła informacji

| (99) | Biorąc pod uwagę wszystkie informacje przedstawione przez zainteresowane strony, w celu określenia wartości normalnej zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego, w odniesieniu do Turcji zidentyfikowano następujące czynniki produkcji i ich źródła:

  Tabela 1


  Czynniki w procesie produkcji ACF









  Czynnik produkcji | Kod towaru | Wartość niezniekształcona | Jednostka miary |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Surowce |
| Wlewki aluminiowe | 7601 10 | 12,73 | CNY/KG |
| Płyta aluminiowa | 7601 20 20 | 13,91 | CNY/KG |
| Zapasy folii aluminiowej | 7606 12 92 | 26,06 | CNY/KG |
| Olej do walcowania („benzyna lakowa”) | 2710 12 21 | 5,92 | CNY/KG |
| Dodatki do oleju do walcowania | 2710 12 21 | 5,92 | CNY/KG |
| Złom aluminium | 7602 00 19 | 11,01 | CNY/KG |
| Praca |
| Koszty pracy w przemyśle wytwórczym | Nie dotyczy | 59,97 | CNY/godzinę |
| Energia |
| Energia elektryczna | Nie dotyczy | 0,48 –0,51  (15) | CNY/kWh |

(99)

Biorąc pod uwagę wszystkie informacje przedstawione przez zainteresowane strony, w celu określenia wartości normalnej zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego, w odniesieniu do Turcji zidentyfikowano następujące czynniki produkcji i ich źródła:

Tabela 1

Tabela 1

Czynniki w procesie produkcji ACF

Czynniki w procesie produkcji ACF

Czynnik produkcji

Kod towaru

Wartość niezniekształcona

Jednostka miary

Surowce

Surowce

Wlewki aluminiowe

7601 10

12,73

CNY/KG

Płyta aluminiowa

7601 20 20

13,91

CNY/KG

Zapasy folii aluminiowej

7606 12 92

26,06

CNY/KG

Olej do walcowania („benzyna lakowa”)

2710 12 21

5,92

CNY/KG

Dodatki do oleju do walcowania

2710 12 21

5,92

CNY/KG

Złom aluminium

7602 00 19

11,01

CNY/KG

Praca

Praca

Koszty pracy w przemyśle wytwórczym

Nie dotyczy

59,97

CNY/godzinę

Energia

Energia

Energia elektryczna

Nie dotyczy

0,48 –0,51  (15)

15

CNY/kWh

3.1.5.   Obliczanie wartości normalnej

Obliczanie wartości normalnej

| (100) | Szczegóły dotyczące obliczania wartości normalnej przedstawiono w motywach 224–231 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. |
| --- | --- |

(100)

Szczegóły dotyczące obliczania wartości normalnej przedstawiono w motywach 224–231 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

| (101) | Na etapie tymczasowym, a także po ujawnieniu ostatecznych ustaleń Donghai powtórzył swoje twierdzenie, że powinien być traktowany, wraz z innymi podmiotami należącymi do tej samej grupy przedsiębiorstw („grupa Nanshan”), w sposób skonsolidowany, jeśli chodzi o obliczanie wartości normalnej. Dokładniej, według Donghai Komisja powinna rozważyć jedynie zastąpienie cen czynników produkcji, które grupa Nanshan kupowała na początku procesu produkcji od strony niepowiązanej, cenami odniesienia. W ten sposób Komisja uwzględniłaby wszystkie zniekształcone czynniki produkcji zakupione przez grupę. Przedsiębiorstwo to uznało, że chociaż przedsiębiorstwa należące do grupy Nanshan są odrębnymi podmiotami pod względem prawnym, stanowią część jednej jednostki z gospodarczego punktu widzenia, ponieważ (i) są kontrolowane przez ten sam podmiot i w ramach grupy istnieje znaczna zbieżność stanowisk zarówno w zarządzie, jak i na szczeblu kierowniczym, (ii) wszystkie przedsiębiorstwa są zlokalizowane w tym samym kompleksie przemysłowym oraz (iii) proces produkcji jest bardzo zintegrowany, a produkt jednego przedsiębiorstwa stanowi czynnik produkcji dla innych przedsiębiorstw. Ponadto niepowiązani klienci również postrzegają poszczególne przedsiębiorstwa jako jeden podmiot posiadający jedną stronę internetową, jedną markę i pojedynczy punkt kontaktowy. Donghai twierdził, że koncepcja jednego podmiotu gospodarczego nie jest ograniczona do prawa ochrony handlu, ale obejmuje również inne gałęzie prawa Unii (zwłaszcza prawo konkurencji). Ponadto decyzje dotyczące produkcji są podejmowane na poziomie grupy, a nie Donghai. Jego zdaniem ustalenia Komisji prowadzą do dyskryminacji, ponieważ pomija się w nich różnice między eksporterami objętymi próbą. Donghai starał się wykazać domniemaną dyskryminację poprzez porównanie w tym przypadku sposobu traktowania Xiamen Xiashun (producent o najniższym marginesie dumpingu produkujący ACF z wlewków aluminiowych w ramach tego samego podmiotu prawnego) w przeciwieństwie do grupy Nanshan. |
| --- | --- |

(101)

Na etapie tymczasowym, a także po ujawnieniu ostatecznych ustaleń Donghai powtórzył swoje twierdzenie, że powinien być traktowany, wraz z innymi podmiotami należącymi do tej samej grupy przedsiębiorstw („grupa Nanshan”), w sposób skonsolidowany, jeśli chodzi o obliczanie wartości normalnej. Dokładniej, według Donghai Komisja powinna rozważyć jedynie zastąpienie cen czynników produkcji, które grupa Nanshan kupowała na początku procesu produkcji od strony niepowiązanej, cenami odniesienia. W ten sposób Komisja uwzględniłaby wszystkie zniekształcone czynniki produkcji zakupione przez grupę. Przedsiębiorstwo to uznało, że chociaż przedsiębiorstwa należące do grupy Nanshan są odrębnymi podmiotami pod względem prawnym, stanowią część jednej jednostki z gospodarczego punktu widzenia, ponieważ (i) są kontrolowane przez ten sam podmiot i w ramach grupy istnieje znaczna zbieżność stanowisk zarówno w zarządzie, jak i na szczeblu kierowniczym, (ii) wszystkie przedsiębiorstwa są zlokalizowane w tym samym kompleksie przemysłowym oraz (iii) proces produkcji jest bardzo zintegrowany, a produkt jednego przedsiębiorstwa stanowi czynnik produkcji dla innych przedsiębiorstw. Ponadto niepowiązani klienci również postrzegają poszczególne przedsiębiorstwa jako jeden podmiot posiadający jedną stronę internetową, jedną markę i pojedynczy punkt kontaktowy. Donghai twierdził, że koncepcja jednego podmiotu gospodarczego nie jest ograniczona do prawa ochrony handlu, ale obejmuje również inne gałęzie prawa Unii (zwłaszcza prawo konkurencji). Ponadto decyzje dotyczące produkcji są podejmowane na poziomie grupy, a nie Donghai. Jego zdaniem ustalenia Komisji prowadzą do dyskryminacji, ponieważ pomija się w nich różnice między eksporterami objętymi próbą. Donghai starał się wykazać domniemaną dyskryminację poprzez porównanie w tym przypadku sposobu traktowania Xiamen Xiashun (producent o najniższym marginesie dumpingu produkujący ACF z wlewków aluminiowych w ramach tego samego podmiotu prawnego) w przeciwieństwie do grupy Nanshan.

| (102) | Ponadto Donghai twierdził, że metodyka ta naruszała również przepisy art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego, w którym wspomniane są „stosowne koszty produkcji i sprzedaży w odpowiednim reprezentatywnym kraju”. Zdaniem Donghai stosowne koszty produkcji nie były kosztami surowców pośrednich, lecz pierwszych surowców w łańcuchu produkcyjnym aluminium, mianowicie boksytu i węgla. Donghai stwierdził, że Komisja była upoważniona jedynie do pominięcia kosztów materiałów pochodzących od niepowiązanych dostawców. |
| --- | --- |

(102)

Ponadto Donghai twierdził, że metodyka ta naruszała również przepisy art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego, w którym wspomniane są „stosowne koszty produkcji i sprzedaży w odpowiednim reprezentatywnym kraju”. Zdaniem Donghai stosowne koszty produkcji nie były kosztami surowców pośrednich, lecz pierwszych surowców w łańcuchu produkcyjnym aluminium, mianowicie boksytu i węgla. Donghai stwierdził, że Komisja była upoważniona jedynie do pominięcia kosztów materiałów pochodzących od niepowiązanych dostawców.

| (103) | Komisja dokonała przeglądu tego argumentu i dowodów znajdujących się w aktach sprawy. Nie przedstawiono jednak żadnych nowych argumentów, które mogłyby zaprzeczyć wnioskom zawartym w motywie 231 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Ustanowienie procesu produkcji w sposób skonsolidowany i przy użyciu czynników produkcji powiązanych producentów dla produktów rynku wyższego szczebla innych niż ACF, zaciemniłoby rzeczywistość przemysłową i gospodarczą podmiotów produkujących ACF. Ponadto zdaniem Komisji, gdyby okazało się, że ceny i koszty w Chinach są zniekształcone w przypadku produktu objętego postępowaniem oraz czynników wykorzystywanych do jego produkcji, ustalenia te miałyby również wpływ na czynniki produkcji wytwarzane przez przedsiębiorstwo powiązane w ramach grupy. W związku z tym te czynniki produkcji, niezależnie od tego, czy były pozyskiwane od powiązanego dostawcy, należy poddać korekcie w tym kontekście. |
| --- | --- |

(103)

Komisja dokonała przeglądu tego argumentu i dowodów znajdujących się w aktach sprawy. Nie przedstawiono jednak żadnych nowych argumentów, które mogłyby zaprzeczyć wnioskom zawartym w motywie 231 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Ustanowienie procesu produkcji w sposób skonsolidowany i przy użyciu czynników produkcji powiązanych producentów dla produktów rynku wyższego szczebla innych niż ACF, zaciemniłoby rzeczywistość przemysłową i gospodarczą podmiotów produkujących ACF. Ponadto zdaniem Komisji, gdyby okazało się, że ceny i koszty w Chinach są zniekształcone w przypadku produktu objętego postępowaniem oraz czynników wykorzystywanych do jego produkcji, ustalenia te miałyby również wpływ na czynniki produkcji wytwarzane przez przedsiębiorstwo powiązane w ramach grupy. W związku z tym te czynniki produkcji, niezależnie od tego, czy były pozyskiwane od powiązanego dostawcy, należy poddać korekcie w tym kontekście.

| (104) | Ponadto Komisja nie uznała tej metody za dyskryminującą. Po pierwsze, Donghai porównuje traktowanie innego producenta do traktowania grupy Nanshan, pomijając fakt, że to wyłącznie Donghai (a nie cała grupa Nanshan) jest objęty obecnym dochodzeniem jako producent eksportujący. Metoda zastosowana przez Komisję odzwierciedla po prostu rzeczywistą strukturę indywidualnych producentów i ich procesy produkcji. W związku z tym „stosowne” koszty produkcji wspomniane w art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego to koszty poniesione przez każdy podmiot prawny z osobna, na które to koszty jednakowo wpłynęły znaczące zakłócenia. W związku z tym Komisja odrzuciła to twierdzenie podniesione przez Donghai. |
| --- | --- |

(104)

Ponadto Komisja nie uznała tej metody za dyskryminującą. Po pierwsze, Donghai porównuje traktowanie innego producenta do traktowania grupy Nanshan, pomijając fakt, że to wyłącznie Donghai (a nie cała grupa Nanshan) jest objęty obecnym dochodzeniem jako producent eksportujący. Metoda zastosowana przez Komisję odzwierciedla po prostu rzeczywistą strukturę indywidualnych producentów i ich procesy produkcji. W związku z tym „stosowne” koszty produkcji wspomniane w art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego to koszty poniesione przez każdy podmiot prawny z osobna, na które to koszty jednakowo wpłynęły znaczące zakłócenia. W związku z tym Komisja odrzuciła to twierdzenie podniesione przez Donghai.

| (105) | Ponieważ Donghai nie przedstawił żadnych nowych dowodów uzasadniających twierdzenie, które mogłyby zmienić ocenę Komisji, Komisja potwierdziła swoje tymczasowe ustalenia i metodę obliczania wartości normalnej określone w motywach 224–231 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. |
| --- | --- |

(105)

Ponieważ Donghai nie przedstawił żadnych nowych dowodów uzasadniających twierdzenie, które mogłyby zmienić ocenę Komisji, Komisja potwierdziła swoje tymczasowe ustalenia i metodę obliczania wartości normalnej określone w motywach 224–231 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

3.2.   Cena eksportowa

Cena eksportowa

| (106) | Szczegóły dotyczące obliczania ceny eksportowej przedstawiono w motywach 232–235 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. |
| --- | --- |

(106)

Szczegóły dotyczące obliczania ceny eksportowej przedstawiono w motywach 232–235 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

| (107) | Xiamen Xiashun zakwestionował dostosowanie kosztów związanych z opakowaniem zastosowane przez Komisję w odniesieniu do jego sprzedaży eksportowej. Twierdził on, że koszt opakowania jest już zawarty w kosztach ogólnych jego własnej produkcji i, jego zdaniem, podział kosztów ogólnych produkcji przedstawiony przez przedsiębiorstwo wyraźnie wskazuje na poszczególne materiały opakowaniowe. Dlatego też koszt związany z opakowaniem jest już zawarty w wartości normalnej i nie powinien być odliczany od ceny eksportowej. |
| --- | --- |

(107)

Xiamen Xiashun zakwestionował dostosowanie kosztów związanych z opakowaniem zastosowane przez Komisję w odniesieniu do jego sprzedaży eksportowej. Twierdził on, że koszt opakowania jest już zawarty w kosztach ogólnych jego własnej produkcji i, jego zdaniem, podział kosztów ogólnych produkcji przedstawiony przez przedsiębiorstwo wyraźnie wskazuje na poszczególne materiały opakowaniowe. Dlatego też koszt związany z opakowaniem jest już zawarty w wartości normalnej i nie powinien być odliczany od ceny eksportowej.

| (108) | Komisja dokonała przeglądu tego argumentu i dowodów znajdujących się w aktach sprawy. Zdaniem Komisji przedstawione elementy nie stanowią jednak wystarczającego dowodu. Nie ma wyraźnych dowodów na to, że wymienione materiały są rzeczywiście materiałami opakowaniowymi dla produktu objętego postępowaniem w momencie wysyłki do klientów, a dostarczone informacje nie pozwalają na oszacowanie ilości i wartości rzekomo użytych materiałów opakowaniowych. W związku z tym argument ten został odrzucony. |
| --- | --- |

(108)

Komisja dokonała przeglądu tego argumentu i dowodów znajdujących się w aktach sprawy. Zdaniem Komisji przedstawione elementy nie stanowią jednak wystarczającego dowodu. Nie ma wyraźnych dowodów na to, że wymienione materiały są rzeczywiście materiałami opakowaniowymi dla produktu objętego postępowaniem w momencie wysyłki do klientów, a dostarczone informacje nie pozwalają na oszacowanie ilości i wartości rzekomo użytych materiałów opakowaniowych. W związku z tym argument ten został odrzucony.

| (109) | Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń Xiamen Xiashun powtórzył ten argument. Przedsiębiorstwo to twierdziło, że całkowity koszt pozycji dotyczących opakowania wymienionych w zestawieniu pośrednich kosztów produkcji przedstawionym przez przedsiębiorstwo, wyrażony jako odsetek kosztów produkcji, jest porównywalny z wartością korekty kosztów związanych z opakowaniem zastosowanej przez Komisje wobec jego sprzedaży eksportowej, co świadczy o podwójnym liczeniu. |
| --- | --- |

(109)

Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń Xiamen Xiashun powtórzył ten argument. Przedsiębiorstwo to twierdziło, że całkowity koszt pozycji dotyczących opakowania wymienionych w zestawieniu pośrednich kosztów produkcji przedstawionym przez przedsiębiorstwo, wyrażony jako odsetek kosztów produkcji, jest porównywalny z wartością korekty kosztów związanych z opakowaniem zastosowanej przez Komisje wobec jego sprzedaży eksportowej, co świadczy o podwójnym liczeniu.

| (110) | Komisja nie zgodziła się z tą oceną. Po pierwsze, domniemany koszt związany z opakowaniem obliczony przez Xiamen Xiashun nie jest porównywalny z wartością korekty zastosowanej przez Komisje, tylko jest o 36 % niższy. Po drugie, jak przyznało samo przedsiębiorstwo, w przedstawionych informacjach nie zgłoszono żadnej ilości tych domniemanych materiałów opakowaniowych, na podstawie której Komisja mogłaby oszacować rozsądny wskaźnik konsumpcji i cenę jednostkową, ani też nie przedstawiono żadnych dodatkowych informacji wskazujących, że materiał ten faktycznie jest materiałem opakowaniowym używanym do wysyłki produktu objętego postępowaniem. |
| --- | --- |

(110)

Komisja nie zgodziła się z tą oceną. Po pierwsze, domniemany koszt związany z opakowaniem obliczony przez Xiamen Xiashun nie jest porównywalny z wartością korekty zastosowanej przez Komisje, tylko jest o 36 % niższy. Po drugie, jak przyznało samo przedsiębiorstwo, w przedstawionych informacjach nie zgłoszono żadnej ilości tych domniemanych materiałów opakowaniowych, na podstawie której Komisja mogłaby oszacować rozsądny wskaźnik konsumpcji i cenę jednostkową, ani też nie przedstawiono żadnych dodatkowych informacji wskazujących, że materiał ten faktycznie jest materiałem opakowaniowym używanym do wysyłki produktu objętego postępowaniem.

3.3.   Oferty zobowiązań cenowych

Oferty zobowiązań cenowych

| (111) | Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń jeden producent eksportujący w terminie określonym w art. 8 ust. 2 rozporządzenia podstawowego złożył zobowiązanie cenowe: Jiangsu Zhongji Lamination Materials Co., Ltd., wraz z powiązanym z nim przedsiębiorstwem handlowym Jiangsu Zhongji Lamination Materials Co., (HK) Limited. |
| --- | --- |

(111)

Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń jeden producent eksportujący w terminie określonym w art. 8 ust. 2 rozporządzenia podstawowego złożył zobowiązanie cenowe: Jiangsu Zhongji Lamination Materials Co., Ltd., wraz z powiązanym z nim przedsiębiorstwem handlowym Jiangsu Zhongji Lamination Materials Co., (HK) Limited.

| (112) | Zgodnie z art. 8 rozporządzenia podstawowego oferty zobowiązań cenowych muszą być wystarczające do wyeliminowania szkodliwego skutku dumpingu, a ich przyjęcie nie może być uznawane za nierealistyczne. Komisja oceniła wspomnianą ofertę w świetle tych kryteriów i uznała, że jej przyjęcie byłoby nierealistyczne z następujących powodów. |
| --- | --- |

(112)

Zgodnie z art. 8 rozporządzenia podstawowego oferty zobowiązań cenowych muszą być wystarczające do wyeliminowania szkodliwego skutku dumpingu, a ich przyjęcie nie może być uznawane za nierealistyczne. Komisja oceniła wspomnianą ofertę w świetle tych kryteriów i uznała, że jej przyjęcie byłoby nierealistyczne z następujących powodów.

| (113) | Po pierwsze, przedsiębiorstwo produkuje i sprzedaje różne rodzaje produktów o znacznych różnicach w cenie. Rodzajów folii aluminiowej do dalszego przetwarzania nie można łatwo od siebie odróżnić w drodze kontroli fizycznej. W szczególności bardzo trudno byłoby ocenić grubość wyłącznie podczas kontroli fizycznej. Bez szczegółowej analizy laboratoryjnej organy celne nie byłyby w stanie ustalić, czy produkt przywożony odpowiada produktowi deklarowanemu. Po drugie, duża liczba rodzajów produktów pociąga za sobą wysokie ryzyko wzajemnej kompensacji między poszczególnymi rodzajami produktów, ponieważ droższe rodzaje produktów mogą być błędnie zgłaszane jako tańsze rodzaje produktów również objęte zobowiązaniem. Sprawia to, że zobowiązanie jest niewykonalne, a tym samym nierealistyczne w rozumieniu art. 8 rozporządzenia podstawowego. Po trzecie, Zhongji posiada dużo powiązanych przedsiębiorstw bezpośrednio zaangażowanych w produkcję lub sprzedaż produktu objętego dochodzeniem. Ponadto Zhongji sprzedaje produkt bezpośrednio i pośrednio. Taka złożona struktura grupy wiąże się z wysokim ryzykiem wzajemnej kompensacji. Komisja nie byłaby w stanie monitorować zgodności z zobowiązaniem dotyczącym sprzedaży pośredniej dokonywanej za pośrednictwem przedsiębiorstwa powiązanego w Hongkongu i być może za pośrednictwem innych przedsiębiorstw powiązanych ani nie byłaby w stanie zapewnić tej zgodności. Samo to sprawiłoby, że oferta byłaby nierealistyczna. |
| --- | --- |

(113)

Po pierwsze, przedsiębiorstwo produkuje i sprzedaje różne rodzaje produktów o znacznych różnicach w cenie. Rodzajów folii aluminiowej do dalszego przetwarzania nie można łatwo od siebie odróżnić w drodze kontroli fizycznej. W szczególności bardzo trudno byłoby ocenić grubość wyłącznie podczas kontroli fizycznej. Bez szczegółowej analizy laboratoryjnej organy celne nie byłyby w stanie ustalić, czy produkt przywożony odpowiada produktowi deklarowanemu. Po drugie, duża liczba rodzajów produktów pociąga za sobą wysokie ryzyko wzajemnej kompensacji między poszczególnymi rodzajami produktów, ponieważ droższe rodzaje produktów mogą być błędnie zgłaszane jako tańsze rodzaje produktów również objęte zobowiązaniem. Sprawia to, że zobowiązanie jest niewykonalne, a tym samym nierealistyczne w rozumieniu art. 8 rozporządzenia podstawowego. Po trzecie, Zhongji posiada dużo powiązanych przedsiębiorstw bezpośrednio zaangażowanych w produkcję lub sprzedaż produktu objętego dochodzeniem. Ponadto Zhongji sprzedaje produkt bezpośrednio i pośrednio. Taka złożona struktura grupy wiąże się z wysokim ryzykiem wzajemnej kompensacji. Komisja nie byłaby w stanie monitorować zgodności z zobowiązaniem dotyczącym sprzedaży pośredniej dokonywanej za pośrednictwem przedsiębiorstwa powiązanego w Hongkongu i być może za pośrednictwem innych przedsiębiorstw powiązanych ani nie byłaby w stanie zapewnić tej zgodności. Samo to sprawiłoby, że oferta byłaby nierealistyczna.

| (114) | Komisja wysłała do wnioskodawcy pismo, w którym przedstawiła powyższe powody odrzucenia oferty zobowiązania cenowego. |
| --- | --- |

(114)

Komisja wysłała do wnioskodawcy pismo, w którym przedstawiła powyższe powody odrzucenia oferty zobowiązania cenowego.

| (115) | W odpowiedzi na to pismo wnioskodawca przekazał uwagi. Uwagi te udostępniono zainteresowanym stronom w aktach sprawy. |
| --- | --- |

(115)

W odpowiedzi na to pismo wnioskodawca przekazał uwagi. Uwagi te udostępniono zainteresowanym stronom w aktach sprawy.

| (116) | Zhongji nie zgodził się z wnioskami Komisji, zgodnie z którymi duża liczba rodzajów produktów sprawia, że trudno jest je rozróżnić, i pociąga za sobą wysokie ryzyko wzajemnej kompensacji. Zdaniem tego przedsiębiorstwa organy celne z łatwością mogą zidentyfikować te produkty oraz nie ma dużych różnić między cenami poszczególnych rodzajów produktów. Ponadto przedsiębiorstwo prowadziło wywóz wyłącznie rodzajów produktów opatrzonych pięcioma numerami kontrolnymi produktu. |
| --- | --- |

(116)

Zhongji nie zgodził się z wnioskami Komisji, zgodnie z którymi duża liczba rodzajów produktów sprawia, że trudno jest je rozróżnić, i pociąga za sobą wysokie ryzyko wzajemnej kompensacji. Zdaniem tego przedsiębiorstwa organy celne z łatwością mogą zidentyfikować te produkty oraz nie ma dużych różnić między cenami poszczególnych rodzajów produktów. Ponadto przedsiębiorstwo prowadziło wywóz wyłącznie rodzajów produktów opatrzonych pięcioma numerami kontrolnymi produktu.

| (117) | Ponadto, jeżeli chodzi o złożoną strukturę grupy, Zhongji zaoferował, że zobowiąże się, iż będzie prowadził sprzedaż do Unii wyłącznie bezpośrednio za pośrednictwem Zhongji Lamination Materials Co., Ltd i nie będzie prowadził sprzedaży żadnego innego produktu tym samym klientom z Unii, którym sprzedaje produkt objęty dochodzeniem. |
| --- | --- |

(117)

Ponadto, jeżeli chodzi o złożoną strukturę grupy, Zhongji zaoferował, że zobowiąże się, iż będzie prowadził sprzedaż do Unii wyłącznie bezpośrednio za pośrednictwem Zhongji Lamination Materials Co., Ltd i nie będzie prowadził sprzedaży żadnego innego produktu tym samym klientom z Unii, którym sprzedaje produkt objęty dochodzeniem.

| (118) | Komisja przeanalizowała ofertę i argumenty przedstawione przez to przedsiębiorstwo. Uwagi i proponowane zmiany nie doprowadziły jednak do usunięcia elementów powodujących, że oferta zobowiązań była niewykonalna. |
| --- | --- |

(118)

Komisja przeanalizowała ofertę i argumenty przedstawione przez to przedsiębiorstwo. Uwagi i proponowane zmiany nie doprowadziły jednak do usunięcia elementów powodujących, że oferta zobowiązań była niewykonalna.

| (119) | Nawet jeżeli w wyniku zobowiązania Zhongji do wywozu wyłącznie produktów opatrzonych pięcioma numerami kontrolnymi produktu doszłoby do ograniczenia, ale nie wyeliminowania ryzyka wzajemnej kompensacji, to jednak oferta ta byłaby wysoce nierealistyczna do wykonania. Jak potwierdziło przedsiębiorstwo w przedstawionych uwagach, bez konkretnych narzędzi pomiarowych organy celne nie byłyby w stanie ustalić, czy produkt przywożony odpowiada produktowi deklarowanemu. |
| --- | --- |

(119)

Nawet jeżeli w wyniku zobowiązania Zhongji do wywozu wyłącznie produktów opatrzonych pięcioma numerami kontrolnymi produktu doszłoby do ograniczenia, ale nie wyeliminowania ryzyka wzajemnej kompensacji, to jednak oferta ta byłaby wysoce nierealistyczna do wykonania. Jak potwierdziło przedsiębiorstwo w przedstawionych uwagach, bez konkretnych narzędzi pomiarowych organy celne nie byłyby w stanie ustalić, czy produkt przywożony odpowiada produktowi deklarowanemu.

| (120) | Z tego samego względu zobowiązanie Zhongji do niesprzedawania żadnego produktu innego niż produkt objęty dochodzeniem tym samym klientom w UE byłoby niezwykle trudne do wykonania. Ponadto przedsiębiorstwa powiązane z Zhongji prowadzą wywóz do UE innych produktów z aluminium, które również podlegają środkom antydumpingowym (16), oraz obowiązują środki dotyczące produktów z aluminium objęte tym samym kodem CN co produkt objęty dochodzeniem (17). |
| --- | --- |

(120)

Z tego samego względu zobowiązanie Zhongji do niesprzedawania żadnego produktu innego niż produkt objęty dochodzeniem tym samym klientom w UE byłoby niezwykle trudne do wykonania. Ponadto przedsiębiorstwa powiązane z Zhongji prowadzą wywóz do UE innych produktów z aluminium, które również podlegają środkom antydumpingowym (16), oraz obowiązują środki dotyczące produktów z aluminium objęte tym samym kodem CN co produkt objęty dochodzeniem (17).

16

17

| (121) | Komisja uznała zatem ofertę zobowiązania cenowego za niewykonalną, a tym samym za nierealistyczną w rozumieniu art. 8 rozporządzenia podstawowego, dlatego odrzuciła tę ofertę. |
| --- | --- |

(121)

Komisja uznała zatem ofertę zobowiązania cenowego za niewykonalną, a tym samym za nierealistyczną w rozumieniu art. 8 rozporządzenia podstawowego, dlatego odrzuciła tę ofertę.

3.4.   Porównanie

Porównanie

| (122) | Szczegóły dotyczące porównania wartości normalnej i ceny eksportowej przedstawiono w motywach 236–241 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. |
| --- | --- |

(122)

Szczegóły dotyczące porównania wartości normalnej i ceny eksportowej przedstawiono w motywach 236–241 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

| (123) | Donghai uznał, że koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz zyski przedsiębiorstw tureckich obejmują dodatki takie jak transport i ubezpieczenie. Dlatego też, zdaniem Donghai, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego i w celu zapewnienia obiektywnego porównania Komisja powinna wprowadzić korekty. |
| --- | --- |

(123)

Donghai uznał, że koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz zyski przedsiębiorstw tureckich obejmują dodatki takie jak transport i ubezpieczenie. Dlatego też, zdaniem Donghai, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego i w celu zapewnienia obiektywnego porównania Komisja powinna wprowadzić korekty.

| (124) | Donghai nie przedstawił żadnych dowodów wykazujących, że koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz zyski przedsiębiorstw tureckich obejmują transport i ubezpieczenie, a zatem że wartości te obejmują inne koszty niż takie same wartości uwzględnione w przypadku chińskich producentów eksportujących. W rezultacie Komisja uznała, że wartości kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysków zarówno przedsiębiorstw tureckich, jak i chińskich producentów eksportujących są na tym samym poziomie i umożliwiają obiektywne porównanie. |
| --- | --- |

(124)

Donghai nie przedstawił żadnych dowodów wykazujących, że koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz zyski przedsiębiorstw tureckich obejmują transport i ubezpieczenie, a zatem że wartości te obejmują inne koszty niż takie same wartości uwzględnione w przypadku chińskich producentów eksportujących. W rezultacie Komisja uznała, że wartości kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysków zarówno przedsiębiorstw tureckich, jak i chińskich producentów eksportujących są na tym samym poziomie i umożliwiają obiektywne porównanie.

| (125) | Ponadto Donghai zakwestionował walutę i odpowiednią stopę procentową zastosowaną do korekty kosztów kredytu. Zdaniem przedsiębiorstwa należało zastosować walutę z faktury. Ponieważ przedsiębiorstwo prowadziło swoje rachunki bankowe (i w związku z tym koszt kredytu od przychodzącego kapitału) w walutach innych niż waluta z faktury, Komisja obliczyła jednak koszt kredytu na podstawie waluty księgowej. W związku z tym stwierdzenie to nie zostało przyjęte. |
| --- | --- |

(125)

Ponadto Donghai zakwestionował walutę i odpowiednią stopę procentową zastosowaną do korekty kosztów kredytu. Zdaniem przedsiębiorstwa należało zastosować walutę z faktury. Ponieważ przedsiębiorstwo prowadziło swoje rachunki bankowe (i w związku z tym koszt kredytu od przychodzącego kapitału) w walutach innych niż waluta z faktury, Komisja obliczyła jednak koszt kredytu na podstawie waluty księgowej. W związku z tym stwierdzenie to nie zostało przyjęte.

| (126) | Donghai powtórzył ten argument po ujawnieniu ostatecznych ustaleń, twierdząc, że Komisja zastosowała już walutę z faktury dla stóp procentowych w jednej z poprzednich spraw. |
| --- | --- |

(126)

Donghai powtórzył ten argument po ujawnieniu ostatecznych ustaleń, twierdząc, że Komisja zastosowała już walutę z faktury dla stóp procentowych w jednej z poprzednich spraw.

| (127) | Komisja utrzymuje, że jej zdaniem podejście, które zastosowała, stanowi właściwą i uzasadnioną metodykę, szczególnie że oba podejścia dają podobne wyniki. W związku z tym zarzut ten został odrzucony. |
| --- | --- |

(127)

Komisja utrzymuje, że jej zdaniem podejście, które zastosowała, stanowi właściwą i uzasadnioną metodykę, szczególnie że oba podejścia dają podobne wyniki. W związku z tym zarzut ten został odrzucony.

| (128) | Xiamen Xiashun zakwestionował dostosowanie na podstawie art. 2 ust. 10 lit. i), określone w motywach 240 i 241, w odniesieniu do sprzedaży za pośrednictwem powiązanego przedsiębiorstwa handlowego Daching, oraz powtórzył ten argument po ujawnieniu ostatecznych ustaleń. Zdaniem Xiamen Xiashun argumenty przedstawione przez Komisję w motywie 240 nie stanowią wystarczającego dowodu, aby odrzucić istnienie jednej jednostki gospodarczej. Xiamen twierdził, że fakt, iż przedsiębiorstwo handlowe nie było zlokalizowane na terenie zakładu producenta ani w jego pobliżu oraz że zysk własny przedsiębiorstwa handlowego pokrywał jego wydatki biurowe, nie jest wystarczającym powodem do odrzucenia istnienia jednej jednostki gospodarczej, natomiast fakt, że przedsiębiorstwo handlowe działało również jako podmiot nabywający niektóre materiały dodatkowe dla grupy, raczej wzmacnia niż osłabia twierdzenie przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

(128)

Xiamen Xiashun zakwestionował dostosowanie na podstawie art. 2 ust. 10 lit. i), określone w motywach 240 i 241, w odniesieniu do sprzedaży za pośrednictwem powiązanego przedsiębiorstwa handlowego Daching, oraz powtórzył ten argument po ujawnieniu ostatecznych ustaleń. Zdaniem Xiamen Xiashun argumenty przedstawione przez Komisję w motywie 240 nie stanowią wystarczającego dowodu, aby odrzucić istnienie jednej jednostki gospodarczej. Xiamen twierdził, że fakt, iż przedsiębiorstwo handlowe nie było zlokalizowane na terenie zakładu producenta ani w jego pobliżu oraz że zysk własny przedsiębiorstwa handlowego pokrywał jego wydatki biurowe, nie jest wystarczającym powodem do odrzucenia istnienia jednej jednostki gospodarczej, natomiast fakt, że przedsiębiorstwo handlowe działało również jako podmiot nabywający niektóre materiały dodatkowe dla grupy, raczej wzmacnia niż osłabia twierdzenie przedsiębiorstwa.

| (129) | Ponadto Xiamen twierdził, że fakt, iż powiązane przedsiębiorstwo handlowe negocjuje warunki rabatu stosowane w odniesieniu do ogólnej sprzedaży produktu objętego postępowaniem grupie przedsiębiorstw w UE, nawet jeżeli część sprzedaży (do określonego podmiotu prawnego) jest dokonywana bezpośrednio przez Xiamen, potwierdza jego twierdzenie, że te dwa przedsiębiorstwa działają jako jedna jednostka gospodarcza. |
| --- | --- |

(129)

Ponadto Xiamen twierdził, że fakt, iż powiązane przedsiębiorstwo handlowe negocjuje warunki rabatu stosowane w odniesieniu do ogólnej sprzedaży produktu objętego postępowaniem grupie przedsiębiorstw w UE, nawet jeżeli część sprzedaży (do określonego podmiotu prawnego) jest dokonywana bezpośrednio przez Xiamen, potwierdza jego twierdzenie, że te dwa przedsiębiorstwa działają jako jedna jednostka gospodarcza.

| (130) | Zdaniem Komisji łączne występowanie elementów wymienionych w motywie 240 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych wyraźnie wskazuje, że funkcje przedsiębiorstwa Daching są podobne do funkcji przedstawiciela. |
| --- | --- |

(130)

Zdaniem Komisji łączne występowanie elementów wymienionych w motywie 240 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych wyraźnie wskazuje, że funkcje przedsiębiorstwa Daching są podobne do funkcji przedstawiciela.

| (131) | Ponadto fakt, że Daching indywidualnie wynegocjował rabat na sprzedaż dla konkretnego klienta, wzmacnia argument, że działa on raczej jako przedstawiciel niż wewnętrzny dział sprzedaży. Ponadto Xiamen Xiashun sam posiada w pełni funkcjonalny dział eksportu, który składał zamówienia na produkcję, organizował i realizował wysyłkę do klientów unijnych, w tym wszystkie dokumenty przewozowe produktu końcowego, a także zajmował się wywozową odprawą celną i przygotowywał dokumenty sprzedaży dla co najmniej [20–30 %] sprzedaży eksportowej produktu objętego postępowaniem do UE. Dlatego też Komisja stwierdziła, że powiązanego przedsiębiorstwa handlowego nie można uznać za wewnętrzny dział sprzedaży, a te dwa przedsiębiorstwa nie stanowią jednej jednostki gospodarczej. |
| --- | --- |

(131)

Ponadto fakt, że Daching indywidualnie wynegocjował rabat na sprzedaż dla konkretnego klienta, wzmacnia argument, że działa on raczej jako przedstawiciel niż wewnętrzny dział sprzedaży. Ponadto Xiamen Xiashun sam posiada w pełni funkcjonalny dział eksportu, który składał zamówienia na produkcję, organizował i realizował wysyłkę do klientów unijnych, w tym wszystkie dokumenty przewozowe produktu końcowego, a także zajmował się wywozową odprawą celną i przygotowywał dokumenty sprzedaży dla co najmniej [20–30 %] sprzedaży eksportowej produktu objętego postępowaniem do UE. Dlatego też Komisja stwierdziła, że powiązanego przedsiębiorstwa handlowego nie można uznać za wewnętrzny dział sprzedaży, a te dwa przedsiębiorstwa nie stanowią jednej jednostki gospodarczej.

| (132) | W związku z tym argument ten został odrzucony. |
| --- | --- |

(132)

W związku z tym argument ten został odrzucony.

3.5.   Marginesy dumpingu

Marginesy dumpingu

| (133) | Donghai twierdził, że Komisja uznała błędne zadeklarowane wartości CIF użyte jako mianownik do obliczenia marginesu dumpingu dla jego powiązanego przedsiębiorstwa handlowego Nanshan Europe, ponieważ obliczyła wartość dla większości transakcji, zamiast użyć danych dostarczonych przez przedsiębiorstwo. Ponadto Komisja wykorzystała zysk importera niepowiązanego zamiast rzeczywistego zysku Nanshan Europe do obliczenia zadeklarowanej wartości CIF. Argument ten został częściowo przyjęty: wszystkie transakcje na warunkach dostawy CIF, jak również wszystkie transakcje, dla których dostarczono dokumentację potwierdzającą zadeklarowaną wartość, zostały przejęte zgodnie ze zgłoszeniem przedsiębiorstwa. W przypadku pozostałych transakcji zadeklarowana wartość CIF pozostaje wartością obliczoną, aczkolwiek opartą na rzeczywistym zysku powiązanego przedsiębiorstwa handlowego. |
| --- | --- |

(133)

Donghai twierdził, że Komisja uznała błędne zadeklarowane wartości CIF użyte jako mianownik do obliczenia marginesu dumpingu dla jego powiązanego przedsiębiorstwa handlowego Nanshan Europe, ponieważ obliczyła wartość dla większości transakcji, zamiast użyć danych dostarczonych przez przedsiębiorstwo. Ponadto Komisja wykorzystała zysk importera niepowiązanego zamiast rzeczywistego zysku Nanshan Europe do obliczenia zadeklarowanej wartości CIF. Argument ten został częściowo przyjęty: wszystkie transakcje na warunkach dostawy CIF, jak również wszystkie transakcje, dla których dostarczono dokumentację potwierdzającą zadeklarowaną wartość, zostały przejęte zgodnie ze zgłoszeniem przedsiębiorstwa. W przypadku pozostałych transakcji zadeklarowana wartość CIF pozostaje wartością obliczoną, aczkolwiek opartą na rzeczywistym zysku powiązanego przedsiębiorstwa handlowego.

| (134) | Ze względu na fakt, że Komisja zaakceptowała niektóre uwagi zainteresowanych stron przedstawione po ujawnieniu tymczasowych ustaleń, ponownie obliczyła odpowiednio marginesy dumpingu. |
| --- | --- |

(134)

Ze względu na fakt, że Komisja zaakceptowała niektóre uwagi zainteresowanych stron przedstawione po ujawnieniu tymczasowych ustaleń, ponownie obliczyła odpowiednio marginesy dumpingu.

| (135) | Jak wyjaśniono w motywie 246 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, poziom współpracy w tym przypadku jest wysoki. W związku z tym Komisja uznała za stosowne ustalenie ogólnokrajowego marginesu dumpingu mającego zastosowanie do wszystkich pozostałych niewspółpracujących producentów eksportujących na poziomie najwyższego marginesu dumpingu ustalonego dla producentów eksportujących objętych próbą, mianowicie przedsiębiorstwa Donghai. Ustalony w ten sposób margines dumpingu wynosił 98,5 %. |
| --- | --- |

(135)

Jak wyjaśniono w motywie 246 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, poziom współpracy w tym przypadku jest wysoki. W związku z tym Komisja uznała za stosowne ustalenie ogólnokrajowego marginesu dumpingu mającego zastosowanie do wszystkich pozostałych niewspółpracujących producentów eksportujących na poziomie najwyższego marginesu dumpingu ustalonego dla producentów eksportujących objętych próbą, mianowicie przedsiębiorstwa Donghai. Ustalony w ten sposób margines dumpingu wynosił 98,5 %.

| (136) | Ostateczne marginesy dumpingu, wyrażone jako odsetek ceny CIF (koszt, ubezpieczenie, fracht) na granicy Unii przed ocleniem, są następujące:






  Przedsiębiorstwo | Ostateczny margines dumpingu |
| --- | --- | --- |
| Yantai Donghai Aluminum Foil Co., Ltd | 98,5  % |
| Jiangsu Zhongji Lamination Materials Co., Ltd. | 81,5  % |
| Xiamen Xiashun Aluminium Foil Co., Ltd. | 16,1  % |
| Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące | 69,5  % |
| Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa | 98,5  % |

(136)

Ostateczne marginesy dumpingu, wyrażone jako odsetek ceny CIF (koszt, ubezpieczenie, fracht) na granicy Unii przed ocleniem, są następujące:

Przedsiębiorstwo

Ostateczny margines dumpingu

Yantai Donghai Aluminum Foil Co., Ltd

98,5  %

Jiangsu Zhongji Lamination Materials Co., Ltd.

81,5  %

Xiamen Xiashun Aluminium Foil Co., Ltd.

16,1  %

Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące

69,5  %

Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa

98,5  %

| (137) | Obliczenia indywidualnych marginesów dumpingu, w tym korekty i dostosowania dokonane w następstwie uwag przedstawionych po ujawnieniu tymczasowych ustaleń, zostały ujawnione producentom eksportującym objętym próbą w ramach procesu ujawniania odnoszącego się do danego przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

(137)

Obliczenia indywidualnych marginesów dumpingu, w tym korekty i dostosowania dokonane w następstwie uwag przedstawionych po ujawnieniu tymczasowych ustaleń, zostały ujawnione producentom eksportującym objętym próbą w ramach procesu ujawniania odnoszącego się do danego przedsiębiorstwa.

4.   SZKODA

SZKODA

4.1.   Określenie właściwego rynku unijnego

Określenie właściwego rynku unijnego

| (138) | Po przyjęciu rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych Manreal powtórzył żądanie, zgłoszone już po wszczęciu dochodzenia, dotyczące niezależnego gromadzenia i analizowania przez Komisję danych dotyczących wolnego rynku i rynku sprzedaży wewnętrznej. |
| --- | --- |

(138)

Po przyjęciu rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych Manreal powtórzył żądanie, zgłoszone już po wszczęciu dochodzenia, dotyczące niezależnego gromadzenia i analizowania przez Komisję danych dotyczących wolnego rynku i rynku sprzedaży wewnętrznej.

| (139) | Poza uwagą ogólną, Manreal nie uzasadnił, w jaki sposób dane zgromadzone przez Komisję w odniesieniu do rynku sprzedaży wewnętrznej nie są wiarygodne. Komisja odrzuciła zatem argument o zebranie dalszych danych dotyczących rynku sprzedaży wewnętrznej i odsyła do danych przedstawionych w tabeli 2 poniżej. Wobec braku dalszych argumentów Komisja potwierdziła tymczasowy wniosek zawarty w motywie 253 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. |
| --- | --- |

(139)

Poza uwagą ogólną, Manreal nie uzasadnił, w jaki sposób dane zgromadzone przez Komisję w odniesieniu do rynku sprzedaży wewnętrznej nie są wiarygodne. Komisja odrzuciła zatem argument o zebranie dalszych danych dotyczących rynku sprzedaży wewnętrznej i odsyła do danych przedstawionych w tabeli 2 poniżej. Wobec braku dalszych argumentów Komisja potwierdziła tymczasowy wniosek zawarty w motywie 253 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

4.2.   Konsumpcja w Unii

Konsumpcja w Unii

| (140) | Komisja ustaliła wielkość konsumpcji w Unii na podstawie odpowiedzi producentów unijnych na pytania zawarte w kwestionariuszu antydumpingowym, makrokwestionariuszu oraz na podstawie danych Eurostatu dotyczących przywozu. |
| --- | --- |

(140)

Komisja ustaliła wielkość konsumpcji w Unii na podstawie odpowiedzi producentów unijnych na pytania zawarte w kwestionariuszu antydumpingowym, makrokwestionariuszu oraz na podstawie danych Eurostatu dotyczących przywozu.

| (141) | W okresie badanym konsumpcja w Unii kształtowała się w następujący sposób: Komisja ponownie ujawnia tabelę konsumpcji w Unii, ponieważ poprawiono zaokrąglenie dwóch liczb:

  Tabela 2


  Konsumpcja w Unii (w tonach) | 2017 | 2018 | 2019 | OD |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Całkowita konsumpcja w Unii | 201 281 | 201 696 | 191 084 | 189 149 |
| Indeks | 100 | 100 | 95 | 94 |
| Rynek sprzedaży wewnętrznej | 27 209 | 27 340 | 28 727 | 29 128 |
| Indeks | 100 | 100 | 106 | 107 |
| Wolny rynek | 174 073 | 174 356 | 162 358 | 160 021 |
| Indeks | 100 | 100 | 93 | 92 |
| Źródło: Producenci unijni objęci i nieobjęci próbą, a także Eurostat. |

(141)

W okresie badanym konsumpcja w Unii kształtowała się w następujący sposób: Komisja ponownie ujawnia tabelę konsumpcji w Unii, ponieważ poprawiono zaokrąglenie dwóch liczb:

Tabela 2

Tabela 2

Konsumpcja w Unii (w tonach)

Konsumpcja w Unii (w tonach)

2017

2018

2019

OD

Całkowita konsumpcja w Unii

201 281

201 696

191 084

189 149

Indeks

Indeks

100

100

100

100

95

95

94

94

Rynek sprzedaży wewnętrznej

27 209

27 340

28 727

29 128

Indeks

Indeks

100

100

100

100

106

106

107

107

Wolny rynek

174 073

174 356

162 358

160 021

Indeks

Indeks

100

100

100

100

93

93

92

92

Źródło: Producenci unijni objęci i nieobjęci próbą, a także Eurostat.

Źródło:

4.3.   Twierdzenia dotyczące przywozu z Chin

Twierdzenia dotyczące przywozu z Chin

| (142) | Jiangsu Zhongji i Donghai twierdzili, że powinien istnieć poziom dostosowania handlu w obliczeniach podcięcia cenowego i zaniżania cen dla chińskich producentów sprzedających niepowiązanym dystrybutorom, ponieważ ceny dla niepowiązanych dystrybutorów są rzekomo niższe niż ceny dla użytkowników końcowych, ponieważ dystrybutorzy dodają marżę. |
| --- | --- |

(142)

Jiangsu Zhongji i Donghai twierdzili, że powinien istnieć poziom dostosowania handlu w obliczeniach podcięcia cenowego i zaniżania cen dla chińskich producentów sprzedających niepowiązanym dystrybutorom, ponieważ ceny dla niepowiązanych dystrybutorów są rzekomo niższe niż ceny dla użytkowników końcowych, ponieważ dystrybutorzy dodają marżę.

| (143) | Żaden z producentów eksportujących nie przedstawił żadnych dowodów, takich jak umowy z użytkownikami lub dystrybutorami, które uzasadniałyby twierdzenie, że funkcja dystrybutorów lub użytkowników wpływa na porównywalność cen. Komisja dokonała dalszej oceny tych twierdzeń, wykorzystując zweryfikowane dane dotyczące wszystkich transakcji sprzedaży eksportowej do Unii, przedstawione przez Jiangsu Zhongji i Donghai w OD. |
| --- | --- |

(143)

Żaden z producentów eksportujących nie przedstawił żadnych dowodów, takich jak umowy z użytkownikami lub dystrybutorami, które uzasadniałyby twierdzenie, że funkcja dystrybutorów lub użytkowników wpływa na porównywalność cen. Komisja dokonała dalszej oceny tych twierdzeń, wykorzystując zweryfikowane dane dotyczące wszystkich transakcji sprzedaży eksportowej do Unii, przedstawione przez Jiangsu Zhongji i Donghai w OD.

| (144) | W przypadku Jiangsu Zhongji dane wykazały, że w gronie jego klientów wszyscy niezależni dystrybutorzy stale zawierają umowy na większe ilości niż wszyscy użytkownicy. Największy niezależny dystrybutor w ujęciu realnym kupował znacznie większe ilości niż największy klient w kategorii użytkowników. Ogólną zasadą biznesową jest to, że zawieranie umów na duże ilości zwiększa siłę przetargową i pozwala na negocjowanie niższych cen. Ponadto Jiangsu Zhongji nie był konsekwentny w przypisywaniu kanałów sprzedaży do transakcji w swoich danych, wskazując tego samego klienta zarówno jako użytkownika końcowego, jak i dystrybutora w przypadku różnych transakcji. Korelacja między wielkością sprzedaży a cenami oraz niespójne przyporządkowanie kanałów sprzedaży nie pozwalają zatem na wyciągnięcie wniosku, że oprócz wielkości sprzedaży również inne kanały miały decydujący wpływ na cenę. |
| --- | --- |

(144)

W przypadku Jiangsu Zhongji dane wykazały, że w gronie jego klientów wszyscy niezależni dystrybutorzy stale zawierają umowy na większe ilości niż wszyscy użytkownicy. Największy niezależny dystrybutor w ujęciu realnym kupował znacznie większe ilości niż największy klient w kategorii użytkowników. Ogólną zasadą biznesową jest to, że zawieranie umów na duże ilości zwiększa siłę przetargową i pozwala na negocjowanie niższych cen. Ponadto Jiangsu Zhongji nie był konsekwentny w przypisywaniu kanałów sprzedaży do transakcji w swoich danych, wskazując tego samego klienta zarówno jako użytkownika końcowego, jak i dystrybutora w przypadku różnych transakcji. Korelacja między wielkością sprzedaży a cenami oraz niespójne przyporządkowanie kanałów sprzedaży nie pozwalają zatem na wyciągnięcie wniosku, że oprócz wielkości sprzedaży również inne kanały miały decydujący wpływ na cenę.

| (145) | Na tej podstawie argumenty te odrzucono jako nieuzasadnione w ramach ujawnienia ostatecznych ustaleń. |
| --- | --- |

(145)

Na tej podstawie argumenty te odrzucono jako nieuzasadnione w ramach ujawnienia ostatecznych ustaleń.

| (146) | Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń Jiangsu Zhongji przedłożył dwie przykładowe umowy (jedną z dystrybutorem, a drugą z użytkownikiem końcowym). Jiangsu Zhongji przyznał się również do niespójności w przypisywaniu różnych kanałów sprzedaży tym samym klientom, stwierdzając, że był to błąd pisarski. W następstwie tych uwag Komisja dokładnie zbadała przedłożone dane, ale potwierdziła wnioski przedstawione w motywie (150). W szczególności większość sprzedaży została sprzedana po wyższej średniej cenie dystrybutorom w porównaniu z producentami. W związku z tym twierdzenie to uznano za nieuzasadnione. |
| --- | --- |

(146)

Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń Jiangsu Zhongji przedłożył dwie przykładowe umowy (jedną z dystrybutorem, a drugą z użytkownikiem końcowym). Jiangsu Zhongji przyznał się również do niespójności w przypisywaniu różnych kanałów sprzedaży tym samym klientom, stwierdzając, że był to błąd pisarski. W następstwie tych uwag Komisja dokładnie zbadała przedłożone dane, ale potwierdziła wnioski przedstawione w motywie (150). W szczególności większość sprzedaży została sprzedana po wyższej średniej cenie dystrybutorom w porównaniu z producentami. W związku z tym twierdzenie to uznano za nieuzasadnione.

| (147) | W odniesieniu do podobnych twierdzeń Donghai, Komisja przypadkowo błędnie przypisała pewne fakty Donghai w ostatecznym ujawnieniu. W związku z uwagami Donghai na temat ostatecznego ujawnienia Komisja ponownie oceniła twierdzenia Donghai. Donghai powtórzył swoje żądanie skorygowania w górę cen eksportowych grupy Nanshan w odniesieniu do sprzedaży dystrybutorom, aby odzwierciedlić różnice w poziomie handlu, i przedstawił przykłady, w których ceny dla użytkowników były wyższe niż ceny dla dystrybutorów w przypadku zamówień o porównywalnej wielkości. Donghai przedstawił również dwie przykładowe umowy (jedną z dystrybutorem i jedną z użytkownikiem końcowym). Komisja dokładnie zbadała przedłożone dane i doszła do następujących wniosków. |
| --- | --- |

(147)

W odniesieniu do podobnych twierdzeń Donghai, Komisja przypadkowo błędnie przypisała pewne fakty Donghai w ostatecznym ujawnieniu. W związku z uwagami Donghai na temat ostatecznego ujawnienia Komisja ponownie oceniła twierdzenia Donghai. Donghai powtórzył swoje żądanie skorygowania w górę cen eksportowych grupy Nanshan w odniesieniu do sprzedaży dystrybutorom, aby odzwierciedlić różnice w poziomie handlu, i przedstawił przykłady, w których ceny dla użytkowników były wyższe niż ceny dla dystrybutorów w przypadku zamówień o porównywalnej wielkości. Donghai przedstawił również dwie przykładowe umowy (jedną z dystrybutorem i jedną z użytkownikiem końcowym). Komisja dokładnie zbadała przedłożone dane i doszła do następujących wniosków.

| (148) | Po pierwsze, dwie dostarczone umowy stanowią jedynie pojedynczy zestaw umów wybranych przez przedsiębiorstwo i dlatego nie mogą wykazać stałych różnic cenowych pomiędzy kanałami sprzedaży. Ponadto przykładowe umowy dotyczyły różnych numerów kontrolnych produktu, a zatem nie były w pełni porównywalne. |
| --- | --- |

(148)

Po pierwsze, dwie dostarczone umowy stanowią jedynie pojedynczy zestaw umów wybranych przez przedsiębiorstwo i dlatego nie mogą wykazać stałych różnic cenowych pomiędzy kanałami sprzedaży. Ponadto przykładowe umowy dotyczyły różnych numerów kontrolnych produktu, a zatem nie były w pełni porównywalne.

| (149) | Po drugie, szczegółowy wykaz sprzedaży dostarczony przez Donghai nie był spójny, ponieważ dwóch kluczowych klientów zostało sklasyfikowanych zarówno jako użytkownicy końcowi, jak i dystrybutorzy. Dotyczyło to znacznej części sprzedaży. |
| --- | --- |

(149)

Po drugie, szczegółowy wykaz sprzedaży dostarczony przez Donghai nie był spójny, ponieważ dwóch kluczowych klientów zostało sklasyfikowanych zarówno jako użytkownicy końcowi, jak i dystrybutorzy. Dotyczyło to znacznej części sprzedaży.

| (150) | Po trzecie, na 15 produktów opatrzonych numerem kontrolnym i wywiezionych przez Donghai do Unii, 9 sprzedano zarówno użytkownikom końcowym, jak i dystrybutorom. W ramach czterech produktów opatrzonym numerem kontrolnym ceny sprzedaży dla kilku indywidualnych użytkowników końcowych były niższe od kilku cen sprzedaży dla indywidualnych dystrybutorów. Innymi słowy, wśród sprzedaży tego samego produktu opatrzonego numerem kontrolnym ceny dla użytkowników końcowych nie były konsekwentnie niższe od cen dla dystrybutorów. W przypadku jednego produktu opatrzonego numerem kontrolnym nawet średnia cena dla dystrybutorów była wyższa niż dla użytkowników końcowych, a ogólnie średnia procentowa różnica cen między użytkownikami końcowymi a dystrybutorami w odniesieniu do numeru kontrolnego produktu nie była stała, lecz ulegała znacznym zmianom. |
| --- | --- |

(150)

Po trzecie, na 15 produktów opatrzonych numerem kontrolnym i wywiezionych przez Donghai do Unii, 9 sprzedano zarówno użytkownikom końcowym, jak i dystrybutorom. W ramach czterech produktów opatrzonym numerem kontrolnym ceny sprzedaży dla kilku indywidualnych użytkowników końcowych były niższe od kilku cen sprzedaży dla indywidualnych dystrybutorów. Innymi słowy, wśród sprzedaży tego samego produktu opatrzonego numerem kontrolnym ceny dla użytkowników końcowych nie były konsekwentnie niższe od cen dla dystrybutorów. W przypadku jednego produktu opatrzonego numerem kontrolnym nawet średnia cena dla dystrybutorów była wyższa niż dla użytkowników końcowych, a ogólnie średnia procentowa różnica cen między użytkownikami końcowymi a dystrybutorami w odniesieniu do numeru kontrolnego produktu nie była stała, lecz ulegała znacznym zmianom.

| (151) | Na podstawie powyższego Komisja nie stwierdziła, że ceny Donghai wykazywały stałą i wymierną różnicę w cenach produktów sprzedawanych użytkownikom końcowym i dystrybutorom. W związku z tym argument ten został odrzucony. |
| --- | --- |

(151)

Na podstawie powyższego Komisja nie stwierdziła, że ceny Donghai wykazywały stałą i wymierną różnicę w cenach produktów sprzedawanych użytkownikom końcowym i dystrybutorom. W związku z tym argument ten został odrzucony.

| (152) | Komisja potwierdziła zatem marginesy podcięcia cenowego od 3,3 % do 13,7 % w przywozie z państwa, którego dotyczy postępowanie, na rynek Unii. Ustalony średni ważony margines podcięcia cenowego wyniósł 10,3 %. |
| --- | --- |

(152)

Komisja potwierdziła zatem marginesy podcięcia cenowego od 3,3 % do 13,7 % w przywozie z państwa, którego dotyczy postępowanie, na rynek Unii. Ustalony średni ważony margines podcięcia cenowego wyniósł 10,3 %.

4.4.   Sytuacja gospodarcza przemysłu Unii

Sytuacja gospodarcza przemysłu Unii

4.4.1.   Wskaźniki mikroekonomiczne – koszty pracy

Wskaźniki mikroekonomiczne – koszty pracy

| (153) | Po przyjęciu rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych Manreal zwrócił się do Komisji o dalsze zbadanie wzrostu kosztów produkcji skarżących, w szczególności kosztów pracy. |
| --- | --- |

(153)

Po przyjęciu rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych Manreal zwrócił się do Komisji o dalsze zbadanie wzrostu kosztów produkcji skarżących, w szczególności kosztów pracy.

| (154) | Komisja rzeczywiście dokładnie oceniła i zweryfikowała koszty, a w szczególności koszty pracy poniesione przez producentów unijnych objętych próbą. Komisja wyjaśniła w motywie 329 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, że wzrost w OD wynikał głównie z restrukturyzacji jednego z producentów objętych próbą, która spowodowała wyższe koszty pracy. W związku z powyższym Komisja odrzuciła ten argument o przeprowadzenie dalszego dochodzenia. |
| --- | --- |

(154)

Komisja rzeczywiście dokładnie oceniła i zweryfikowała koszty, a w szczególności koszty pracy poniesione przez producentów unijnych objętych próbą. Komisja wyjaśniła w motywie 329 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, że wzrost w OD wynikał głównie z restrukturyzacji jednego z producentów objętych próbą, która spowodowała wyższe koszty pracy. W związku z powyższym Komisja odrzuciła ten argument o przeprowadzenie dalszego dochodzenia.

4.4.2.   Twierdzenie o braku szkody w okresie odniesienia

Twierdzenie o braku szkody w okresie odniesienia

| (155) | Po przyjęciu rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych Manreal twierdził, że szkoda nie wystąpi, ponieważ konsumpcja ACF oraz produkcja ACF w Unii, sprzedaż przemysłu Unii i udział w rynku skarżących są stabilne lub tylko nieznacznie zmniejszone w okresie odniesienia (od drugiego kwartału 2019 r. do pierwszego kwartału 2020 r.), jak określili skarżący. |
| --- | --- |

(155)

Po przyjęciu rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych Manreal twierdził, że szkoda nie wystąpi, ponieważ konsumpcja ACF oraz produkcja ACF w Unii, sprzedaż przemysłu Unii i udział w rynku skarżących są stabilne lub tylko nieznacznie zmniejszone w okresie odniesienia (od drugiego kwartału 2019 r. do pierwszego kwartału 2020 r.), jak określili skarżący.

| (156) | Wbrew temu, co twierdził Manreal, okres odniesienia do analizy szkody nie jest ograniczony do porównania w ramach rocznego okresu od drugiego kwartału 2019 r. do pierwszego kwartału 2020 r. opisanego przez Manreal. Jak wskazano w motywie 38 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, dochodzenie dotyczące dumpingu i powstałej szkody objęło okres od dnia 1 lipca 2019 r. do dnia 30 czerwca 2020 r. („okres objęty dochodzeniem” lub „OD”). Badanie tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęło okres od dnia 1 stycznia 2017 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („okres badany”). Komisja odrzuciła zatem twierdzenie Manreal. |
| --- | --- |

(156)

Wbrew temu, co twierdził Manreal, okres odniesienia do analizy szkody nie jest ograniczony do porównania w ramach rocznego okresu od drugiego kwartału 2019 r. do pierwszego kwartału 2020 r. opisanego przez Manreal. Jak wskazano w motywie 38 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, dochodzenie dotyczące dumpingu i powstałej szkody objęło okres od dnia 1 lipca 2019 r. do dnia 30 czerwca 2020 r. („okres objęty dochodzeniem” lub „OD”). Badanie tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęło okres od dnia 1 stycznia 2017 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („okres badany”). Komisja odrzuciła zatem twierdzenie Manreal.

4.4.3.   Twierdzenie dotyczące niedokładnej oceny z powodu użycia ton

Twierdzenie dotyczące niedokładnej oceny z powodu użycia ton

| (157) | Po przyjęciu rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych Manreal twierdził, że dane dostarczone przez skarżących i wykorzystane w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych są niedokładne, ponieważ wartości podawano w tonach bez rozróżnienia na średnią mikronową. Według Manreal miałoby to wpływ na analizę konsumpcji ACF w Unii, wielkości przywozu z ChRL, wielkości produkcji ACF, mocy produkcyjnych ACF, całkowitej wielkości sprzedaży na rynku unijnym, sprzedaży na rynku sprzedaży wewnętrznej, sprzedaży na wolnym rynku, poziomu zapasów producentów unijnych, wielkości przywozu z innych państw trzecich oraz wielkości wywozu producentów unijnych. |
| --- | --- |

(157)

Po przyjęciu rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych Manreal twierdził, że dane dostarczone przez skarżących i wykorzystane w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych są niedokładne, ponieważ wartości podawano w tonach bez rozróżnienia na średnią mikronową. Według Manreal miałoby to wpływ na analizę konsumpcji ACF w Unii, wielkości przywozu z ChRL, wielkości produkcji ACF, mocy produkcyjnych ACF, całkowitej wielkości sprzedaży na rynku unijnym, sprzedaży na rynku sprzedaży wewnętrznej, sprzedaży na wolnym rynku, poziomu zapasów producentów unijnych, wielkości przywozu z innych państw trzecich oraz wielkości wywozu producentów unijnych.

| (158) | Manreal oparł swój argument na tendencji rynkowej do zmniejszania grubości folii, co prowadzi do zmniejszenia wagi ACF na m2. Zgodnie z tym rozumowaniem w 2019 r. mogło zostać wyprodukowanych i sprzedanych więcej m2 niż w 2018 r., nawet jeśli dane liczbowe w tonach wskazują na spadek. Spowodowało to rzekomo niedokładności w analizie tendencji. Manreal twierdził ponadto, że wniosek Komisji, iż tendencja do przechodzenia na cieńszą folię dotyczy wszystkich producentów w równym stopniu, jest nieprawidłowy, ponieważ grubość folii produkowanej przez każdego producenta jest określana przez jego klientów. |
| --- | --- |

(158)

Manreal oparł swój argument na tendencji rynkowej do zmniejszania grubości folii, co prowadzi do zmniejszenia wagi ACF na m2. Zgodnie z tym rozumowaniem w 2019 r. mogło zostać wyprodukowanych i sprzedanych więcej m2 niż w 2018 r., nawet jeśli dane liczbowe w tonach wskazują na spadek. Spowodowało to rzekomo niedokładności w analizie tendencji. Manreal twierdził ponadto, że wniosek Komisji, iż tendencja do przechodzenia na cieńszą folię dotyczy wszystkich producentów w równym stopniu, jest nieprawidłowy, ponieważ grubość folii produkowanej przez każdego producenta jest określana przez jego klientów.

2

| (159) | Manreal zwrócił się do Komisji o zebranie danych na temat szkody w UE, które uwzględniałyby mikrony. |
| --- | --- |

(159)

Manreal zwrócił się do Komisji o zebranie danych na temat szkody w UE, które uwzględniałyby mikrony.

| (160) | W odniesieniu do wiarygodności skargi, w motywach 17 i 18 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych stwierdzono już, że tendencja do stosowania cieńszych folii ACF nie sprawia, że dane podane w tonach są niewiarygodne, ponieważ są one również uzupełnione danymi dotyczącymi udziału w rynku, a tendencja do przechodzenia na cieńszą folię wpływa w równym stopniu na wszystkich producentów. |
| --- | --- |

(160)

W odniesieniu do wiarygodności skargi, w motywach 17 i 18 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych stwierdzono już, że tendencja do stosowania cieńszych folii ACF nie sprawia, że dane podane w tonach są niewiarygodne, ponieważ są one również uzupełnione danymi dotyczącymi udziału w rynku, a tendencja do przechodzenia na cieńszą folię wpływa w równym stopniu na wszystkich producentów.

| (161) | W odniesieniu do analizy Komisji, zastosowanie ton jako środka nie doprowadziło do niedokładnej oceny. Chociaż prawdą jest, że zmniejszenie grubości zmniejsza wagę na m2, Manreal nie twierdził, że tendencja do stosowania cieńszych grubości ma inny wpływ na producentów unijnych i chińskich eksporterów. W szczególności Manreal nie twierdził, że malejący udział w rynku producentów unijnych jest związany z produkcją cieńszych folii. |
| --- | --- |

(161)

W odniesieniu do analizy Komisji, zastosowanie ton jako środka nie doprowadziło do niedokładnej oceny. Chociaż prawdą jest, że zmniejszenie grubości zmniejsza wagę na m2, Manreal nie twierdził, że tendencja do stosowania cieńszych grubości ma inny wpływ na producentów unijnych i chińskich eksporterów. W szczególności Manreal nie twierdził, że malejący udział w rynku producentów unijnych jest związany z produkcją cieńszych folii.

2

| (162) | W odniesieniu do twierdzenia Manreal, przedstawionego w motywie 17 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, że tendencja do przechodzenia na cieńsze ACF mogła spowodować nieścisłości w analizie Komisji, Komisja wyjaśniła, że tendencja do przechodzenia na cieńsze folie ma wpływ zarówno na producentów unijnych, jak i na producentów z ChRL konkurujących o klientów zgłaszających zapotrzebowanie na cieńsze folie. Jak jednak wskazano w motywie 124, Manreal nie twierdził, że tendencja ta ma większy wpływ na sprzedaż w tonach dokonywaną przez producentów unijnych niż na sprzedaż w tonach dokonywaną przez producentów eksportujących. Byłoby to również sprzeczne z twierdzeniem Manreal, że użytkownicy woleliby kupować cieńsze ACF od producentów z ChRL, ponieważ zapewnialiby oni wyższą jakość cieńszych folii. |
| --- | --- |

(162)

W odniesieniu do twierdzenia Manreal, przedstawionego w motywie 17 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, że tendencja do przechodzenia na cieńsze ACF mogła spowodować nieścisłości w analizie Komisji, Komisja wyjaśniła, że tendencja do przechodzenia na cieńsze folie ma wpływ zarówno na producentów unijnych, jak i na producentów z ChRL konkurujących o klientów zgłaszających zapotrzebowanie na cieńsze folie. Jak jednak wskazano w motywie 124, Manreal nie twierdził, że tendencja ta ma większy wpływ na sprzedaż w tonach dokonywaną przez producentów unijnych niż na sprzedaż w tonach dokonywaną przez producentów eksportujących. Byłoby to również sprzeczne z twierdzeniem Manreal, że użytkownicy woleliby kupować cieńsze ACF od producentów z ChRL, ponieważ zapewnialiby oni wyższą jakość cieńszych folii.

| (163) | Ponadto tendencja do stosowania cieńszych folii jest tendencją długoterminową. Żaden z użytkowników nie twierdził, że w okresie badanym nastąpiła znacząca zmiana na całym rynku; podczas weryfikacji u producentów unijnych Komisja uzyskała potwierdzenie, że jest to proces powolny, co można zaobserwować na etapie testowania ACF<6. Ponadto kilku użytkowników twierdziło, że chińscy producenci produkują obecnie więcej wyrobów o cieńszej grubości niż producenci unijni. Oznaczałoby to, że w przypadku zwiększonego popytu na cieńsze ACF, ostatnie dane dotyczące wywozu z ChRL w tonach zaniżałyby ich produkcję mierzoną w m2 w porównaniu z produkcją unijną. Dlatego też tendencja do stosowania mniejszych grubości w żadnym wypadku nie zniekształciła porównania na korzyść przemysłu Unii. Ponadto większość danych dotyczących przywozu, na których opiera się Komisja, takich jak dane z banków danych i od organów celnych, mierzy się w tonach. |
| --- | --- |

(163)

Ponadto tendencja do stosowania cieńszych folii jest tendencją długoterminową. Żaden z użytkowników nie twierdził, że w okresie badanym nastąpiła znacząca zmiana na całym rynku; podczas weryfikacji u producentów unijnych Komisja uzyskała potwierdzenie, że jest to proces powolny, co można zaobserwować na etapie testowania ACF<6. Ponadto kilku użytkowników twierdziło, że chińscy producenci produkują obecnie więcej wyrobów o cieńszej grubości niż producenci unijni. Oznaczałoby to, że w przypadku zwiększonego popytu na cieńsze ACF, ostatnie dane dotyczące wywozu z ChRL w tonach zaniżałyby ich produkcję mierzoną w m2 w porównaniu z produkcją unijną. Dlatego też tendencja do stosowania mniejszych grubości w żadnym wypadku nie zniekształciła porównania na korzyść przemysłu Unii. Ponadto większość danych dotyczących przywozu, na których opiera się Komisja, takich jak dane z banków danych i od organów celnych, mierzy się w tonach.

2

4.4.4.   Koszty związane z produkcją na zlecenie

Koszty związane z produkcją na zlecenie

| (164) | W następstwie rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych Zhongji zauważył, że producent unijny zleca w swoim procesie produkcji usługi powiązanym podwykonawcom i zwrócił się do Komisji o wyjaśnienie, w jaki sposób takie koszty są uwzględniane przy obliczaniu ceny docelowej i czy wymagane jest wyłączenie zysków osiągniętych przez powiązanego dostawcę. |
| --- | --- |

(164)

W następstwie rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych Zhongji zauważył, że producent unijny zleca w swoim procesie produkcji usługi powiązanym podwykonawcom i zwrócił się do Komisji o wyjaśnienie, w jaki sposób takie koszty są uwzględniane przy obliczaniu ceny docelowej i czy wymagane jest wyłączenie zysków osiągniętych przez powiązanego dostawcę.

| (165) | Komisja sprawdziła, że w takim przypadku surowiec i przetworzony półprodukt były własnością producenta. Podwykonawca pobierał opłatę za przekształcenie odzwierciedlającą jedynie poniesiony przez niego koszt produkcji. Tę opłatę za przekształcenie zaksięgowano następnie jako koszt produkcji u producenta. Komisja odrzuciła zatem wszelkie domniemane twierdzenia, że koszty produkcji mogły zostać zawyżone przez opłaty za produkcję na zlecenie, ponieważ za taką produkcję pobierano jedynie koszt rzeczywisty. |
| --- | --- |

(165)

Komisja sprawdziła, że w takim przypadku surowiec i przetworzony półprodukt były własnością producenta. Podwykonawca pobierał opłatę za przekształcenie odzwierciedlającą jedynie poniesiony przez niego koszt produkcji. Tę opłatę za przekształcenie zaksięgowano następnie jako koszt produkcji u producenta. Komisja odrzuciła zatem wszelkie domniemane twierdzenia, że koszty produkcji mogły zostać zawyżone przez opłaty za produkcję na zlecenie, ponieważ za taką produkcję pobierano jedynie koszt rzeczywisty.

4.4.5.   Twierdzenie dotyczące wiarygodności wykorzystanych danych

Twierdzenie dotyczące wiarygodności wykorzystanych danych

| (166) | Po przyjęciu rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych Manreal zwrócił się do Komisji o niezależne zgromadzenie bardziej wiarygodnych danych dotyczących produkcji, mocy produkcyjnych, przywozu, wywozu oraz konsumpcji ACF w UE, a także o dokonanie rozróżnienia między ACF a AHF. Manreal zasugerował analizę przywozu ACF z Chin w oparciu o bazę danych Comext Eurostatu lub inne informacje będące w posiadaniu DG ds. Podatków i Unii Celnej lub, jako alternatywę, poprzez zebranie informacji od niewnoszących zastrzeżeń unijnych producentów ACF i importerów niepowiązanych. |
| --- | --- |

(166)

Po przyjęciu rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych Manreal zwrócił się do Komisji o niezależne zgromadzenie bardziej wiarygodnych danych dotyczących produkcji, mocy produkcyjnych, przywozu, wywozu oraz konsumpcji ACF w UE, a także o dokonanie rozróżnienia między ACF a AHF. Manreal zasugerował analizę przywozu ACF z Chin w oparciu o bazę danych Comext Eurostatu lub inne informacje będące w posiadaniu DG ds. Podatków i Unii Celnej lub, jako alternatywę, poprzez zebranie informacji od niewnoszących zastrzeżeń unijnych producentów ACF i importerów niepowiązanych.

| (167) | Manreal nie uzasadnił, w jaki sposób dane zebrane i zweryfikowane przez Komisję są niewiarygodne. Jak opisano w ujawnieniu tymczasowych ustaleń, Komisja wykorzystała dane z bazy danych Comext Eurostatu i rzeczywiście dokonała rozróżnienia od AHF, ponieważ istniejące kody TARIC były już przewidziane dla tego rozróżnienia, oraz zebrała dane od wszystkich współpracujących producentów unijnych i importerów niepowiązanych wyłącznie w odniesieniu do ACF, jak określono w dochodzeniu. Komisja odrzuca zatem twierdzenie, że zgromadzone dane są niewiarygodne lub że zaniechała gromadzenia wiarygodnych danych. |
| --- | --- |

(167)

Manreal nie uzasadnił, w jaki sposób dane zebrane i zweryfikowane przez Komisję są niewiarygodne. Jak opisano w ujawnieniu tymczasowych ustaleń, Komisja wykorzystała dane z bazy danych Comext Eurostatu i rzeczywiście dokonała rozróżnienia od AHF, ponieważ istniejące kody TARIC były już przewidziane dla tego rozróżnienia, oraz zebrała dane od wszystkich współpracujących producentów unijnych i importerów niepowiązanych wyłącznie w odniesieniu do ACF, jak określono w dochodzeniu. Komisja odrzuca zatem twierdzenie, że zgromadzone dane są niewiarygodne lub że zaniechała gromadzenia wiarygodnych danych.

| (168) | Manreal zaapelował ponadto do Komisji, aby ta zwróciła się do przedsiębiorstw powiązanych ze skarżącymi o przedstawienie ich własnych danych dotyczących szkody (np. sprzedaży, cen, kosztów produkcji i rentowności) w celu uzyskania pełniejszego obrazu sytuacji gospodarczej przemysłu Unii. |
| --- | --- |

(168)

Manreal zaapelował ponadto do Komisji, aby ta zwróciła się do przedsiębiorstw powiązanych ze skarżącymi o przedstawienie ich własnych danych dotyczących szkody (np. sprzedaży, cen, kosztów produkcji i rentowności) w celu uzyskania pełniejszego obrazu sytuacji gospodarczej przemysłu Unii.

| (169) | Jak wskazano w motywach od 26 do 28 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, w tym przypadku Komisja dokonała doboru próby zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego. Wspomniana próba obejmowała trzy przedsiębiorstwa. Manreal nie uzasadnił, dlaczego próba ta nie jest reprezentatywna dla przemysłu Unii pod względem sprzedaży, cen, kosztów produkcji i rentowności. W związku z tym argument ten zostaje odrzucony. |
| --- | --- |

(169)

Jak wskazano w motywach od 26 do 28 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, w tym przypadku Komisja dokonała doboru próby zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego. Wspomniana próba obejmowała trzy przedsiębiorstwa. Manreal nie uzasadnił, dlaczego próba ta nie jest reprezentatywna dla przemysłu Unii pod względem sprzedaży, cen, kosztów produkcji i rentowności. W związku z tym argument ten zostaje odrzucony.

4.4.6.   Wnioski dotyczące szkody

Wnioski dotyczące szkody

| (170) | Wszystkie argumenty stron przedstawione w następstwie rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostały odrzucone. Komisja stwierdziła zatem, na podstawie ustaleń ujawnionych w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych, że przemysł Unii poniósł istotną szkodę w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(170)

Wszystkie argumenty stron przedstawione w następstwie rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostały odrzucone. Komisja stwierdziła zatem, na podstawie ustaleń ujawnionych w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych, że przemysł Unii poniósł istotną szkodę w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.

5.   ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY

ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY

5.1.   Wpływ pozostałych czynników

Wpływ pozostałych czynników

5.1.1.   Konsumpcja

Konsumpcja

| (171) | Xiamen Xiashun twierdził, że poważny spadek konsumpcji ACF mógł być źródłem szkody dla przemysłu Unii. Xiamen Xiashun twierdził, że w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych nie uwzględniono należycie tego spadku i nie oceniono dokładnie jego wpływu na inne wskaźniki. W szczególności Xiamen Xiashun twierdził, że spadek produkcji i sprzedaży jest w dużym stopniu związany ze spadkiem konsumpcji. Przedsiębiorstwo argumentowało dalej, że wzrost przywozu z Chin jest mniejszy niż spadek konsumpcji. Xiamen Xiashun twierdził, że spadek konsumpcji jest przynajmniej częściowo spowodowany wytycznymi dotyczącymi gospodarki o obiegu zamkniętym. Przedsiębiorstwo twierdziło również, że średnia miesięczna wielkość przywozu ACF z Chin zmniejszyła się o nie mniej niż 21 % między OD a okresem od listopada 2020 r. do marca 2021 r. |
| --- | --- |

(171)

Xiamen Xiashun twierdził, że poważny spadek konsumpcji ACF mógł być źródłem szkody dla przemysłu Unii. Xiamen Xiashun twierdził, że w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych nie uwzględniono należycie tego spadku i nie oceniono dokładnie jego wpływu na inne wskaźniki. W szczególności Xiamen Xiashun twierdził, że spadek produkcji i sprzedaży jest w dużym stopniu związany ze spadkiem konsumpcji. Przedsiębiorstwo argumentowało dalej, że wzrost przywozu z Chin jest mniejszy niż spadek konsumpcji. Xiamen Xiashun twierdził, że spadek konsumpcji jest przynajmniej częściowo spowodowany wytycznymi dotyczącymi gospodarki o obiegu zamkniętym. Przedsiębiorstwo twierdziło również, że średnia miesięczna wielkość przywozu ACF z Chin zmniejszyła się o nie mniej niż 21 % między OD a okresem od listopada 2020 r. do marca 2021 r.

| (172) | W przeciwieństwie do tego, co twierdził Xiamen Xiashun, w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych uwzględniono spadek konsumpcji. Jak wskazano w motywie 258 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, konsumpcja w Unii zmniejszyła się w 2019 r. i w OD. Niemniej jednak przywóz z ChRL rósł w całym okresie badanym, podczas gdy konsumpcja spadała. Nie świadczy to o tym, że spadek konsumpcji jest główną przyczyną szkody poniesionej przez przemysł Unii. Jeśli chodzi o spadek przywozu po OD, Komisja zauważyła, że okresami odniesienia dla analizy szkody i związku przyczynowego są OD i okres badany. Twierdzenie, że przywóz zmniejszył się po OD, nie jest zatem istotne. |
| --- | --- |

(172)

W przeciwieństwie do tego, co twierdził Xiamen Xiashun, w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych uwzględniono spadek konsumpcji. Jak wskazano w motywie 258 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, konsumpcja w Unii zmniejszyła się w 2019 r. i w OD. Niemniej jednak przywóz z ChRL rósł w całym okresie badanym, podczas gdy konsumpcja spadała. Nie świadczy to o tym, że spadek konsumpcji jest główną przyczyną szkody poniesionej przez przemysł Unii. Jeśli chodzi o spadek przywozu po OD, Komisja zauważyła, że okresami odniesienia dla analizy szkody i związku przyczynowego są OD i okres badany. Twierdzenie, że przywóz zmniejszył się po OD, nie jest zatem istotne.

| (173) | Xiamen Xiashun twierdził ponadto, że spadek produkcji i sprzedaży przemysłu Unii jest w dużym stopniu związany ze spadkiem konsumpcji w okresie badanym i jest jego wynikiem. |
| --- | --- |

(173)

Xiamen Xiashun twierdził ponadto, że spadek produkcji i sprzedaży przemysłu Unii jest w dużym stopniu związany ze spadkiem konsumpcji w okresie badanym i jest jego wynikiem.

| (174) | Xiamen Xiashun nie przedstawił żadnego wiarygodnego wyjaśnienia, dlaczego spadek konsumpcji miałby być w znacznym stopniu powiązany ze spadkiem sprzedaży producentów unijnych o 15 % (16 % w 2019 r.), podczas gdy przywóz z ChRL wzrósł o 21 % (27 % w 2019 r.), jak wskazano w motywie 262 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. W związku z powyższym Komisja odrzuciła ten argument. Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń Xiamen Xiashun stwierdził, że ich wyjaśnienie jest wiarygodne i że Komisja go nie uwzględniła. Komisja szczegółowo przeanalizowała to twierdzenie w motywach (168) do (169) powyżej i, w przypadku braku dalszych informacji od Xiamen Xianshun, potwierdza swoje wnioski. |
| --- | --- |

(174)

Xiamen Xiashun nie przedstawił żadnego wiarygodnego wyjaśnienia, dlaczego spadek konsumpcji miałby być w znacznym stopniu powiązany ze spadkiem sprzedaży producentów unijnych o 15 % (16 % w 2019 r.), podczas gdy przywóz z ChRL wzrósł o 21 % (27 % w 2019 r.), jak wskazano w motywie 262 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. W związku z powyższym Komisja odrzuciła ten argument. Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń Xiamen Xiashun stwierdził, że ich wyjaśnienie jest wiarygodne i że Komisja go nie uwzględniła. Komisja szczegółowo przeanalizowała to twierdzenie w motywach (168) do (169) powyżej i, w przypadku braku dalszych informacji od Xiamen Xianshun, potwierdza swoje wnioski.

| (175) | Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń Xiamen Xiashun twierdził również, że a) producenci unijni nie są w stanie dostarczać pełnego asortymentu ACF wymaganego przez użytkowników, koncentrując się w mniejszym stopniu na cieńszych foliach i niektórych wymiarach, b) przemysł Unii nie poczynił inwestycji oraz c) przemysł Unii nie posiada mocy produkcyjnych. |
| --- | --- |

(175)

Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń Xiamen Xiashun twierdził również, że a) producenci unijni nie są w stanie dostarczać pełnego asortymentu ACF wymaganego przez użytkowników, koncentrując się w mniejszym stopniu na cieńszych foliach i niektórych wymiarach, b) przemysł Unii nie poczynił inwestycji oraz c) przemysł Unii nie posiada mocy produkcyjnych.

| (176) | Komisja sprawdziła, że producenci unijni są w stanie dostarczyć pełen asortyment ACF wymagany przez użytkowników, w tym cienkie folie. Komisja przeanalizowała również w motywie 321 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, że niektóre ambitne inwestycje producentów unijnych objętych próbą zostały wstrzymane, ale było to wynikiem sytuacji szkodliwej dla przemysłu Unii, a nie jej przyczyną. Ponadto Komisja szczegółowo przeanalizowała zdolność przemysłu Unii do produkcji cienkich folii ACF<6. W związku z tym argumenty zostały odrzucone. |
| --- | --- |

(176)

Komisja sprawdziła, że producenci unijni są w stanie dostarczyć pełen asortyment ACF wymagany przez użytkowników, w tym cienkie folie. Komisja przeanalizowała również w motywie 321 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, że niektóre ambitne inwestycje producentów unijnych objętych próbą zostały wstrzymane, ale było to wynikiem sytuacji szkodliwej dla przemysłu Unii, a nie jej przyczyną. Ponadto Komisja szczegółowo przeanalizowała zdolność przemysłu Unii do produkcji cienkich folii ACF<6. W związku z tym argumenty zostały odrzucone.

5.1.2.   Pandemia COVID-19

Pandemia COVID-19

| (177) | Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń Zhongji zadał szereg pytań dotyczących hipotetycznej sytuacji, w której nie doszłoby do zamknięcia fabryk, nieobecności pracowników, opóźnień w dostawach surowców, opóźnień w dostawach produktów końcowych lub zakłóceń w transporcie spowodowanych pandemią COVID-19. Komisja rozumie to jako argument podający w wątpliwość, czy pandemia COVID-19 nie spowodowała szkody. |
| --- | --- |

(177)

Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń Zhongji zadał szereg pytań dotyczących hipotetycznej sytuacji, w której nie doszłoby do zamknięcia fabryk, nieobecności pracowników, opóźnień w dostawach surowców, opóźnień w dostawach produktów końcowych lub zakłóceń w transporcie spowodowanych pandemią COVID-19. Komisja rozumie to jako argument podający w wątpliwość, czy pandemia COVID-19 nie spowodowała szkody.

| (178) | Komisja przeanalizowała już w motywach od 317 do 319 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, czy pandemia COVID-19 nie spowodowała szkody dla przemysłu Unii. Komisja z należytą starannością zbadała skutki pandemii COVID-19, analizując i sprawdzając dane dostarczone przez producentów unijnych, i stwierdziła, że nie wystąpiły zakłócenia spowodowane ograniczeniami związanymi z COVID-19, które przyczyniłyby się do istotnej szkody poniesionej przez przemysł Unii. Komisja odrzuciła zatem twierdzenie, że pandemia COVID-19 przyczyniła się do powstania szkody. |
| --- | --- |

(178)

Komisja przeanalizowała już w motywach od 317 do 319 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, czy pandemia COVID-19 nie spowodowała szkody dla przemysłu Unii. Komisja z należytą starannością zbadała skutki pandemii COVID-19, analizując i sprawdzając dane dostarczone przez producentów unijnych, i stwierdziła, że nie wystąpiły zakłócenia spowodowane ograniczeniami związanymi z COVID-19, które przyczyniłyby się do istotnej szkody poniesionej przez przemysł Unii. Komisja odrzuciła zatem twierdzenie, że pandemia COVID-19 przyczyniła się do powstania szkody.

5.1.3.   Brak inwestycji

Brak inwestycji

| (179) | Po przyjęciu rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych Manreal twierdził, że użytkownicy unijni kupują chińskie ACF głównie ze względu na ich wyższą jakość, a nie cenę. Różnica w jakości między chińskimi ACF a ACF produkowanymi w Unii jest spowodowana brakiem inwestycji ze strony przemysłu Unii. Ten argument Manreal został już jednak rozpatrzony w motywie 348 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. |
| --- | --- |

(179)

Po przyjęciu rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych Manreal twierdził, że użytkownicy unijni kupują chińskie ACF głównie ze względu na ich wyższą jakość, a nie cenę. Różnica w jakości między chińskimi ACF a ACF produkowanymi w Unii jest spowodowana brakiem inwestycji ze strony przemysłu Unii. Ten argument Manreal został już jednak rozpatrzony w motywie 348 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

| (180) | Konsorcjum importerów twierdziło, że w motywach 295, 300, 321 i 322 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych pośrednio potwierdzono brak inwestycji i stwierdzono, że producenci unijni pozostają w tyle pod względem rozwoju technologicznego i zdolności do dostarczania ACF w wymaganej ilości i jakości handlowej. Konsorcjum nie dostarczyło jednak żadnych nowych dowodów. |
| --- | --- |

(180)

Konsorcjum importerów twierdziło, że w motywach 295, 300, 321 i 322 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych pośrednio potwierdzono brak inwestycji i stwierdzono, że producenci unijni pozostają w tyle pod względem rozwoju technologicznego i zdolności do dostarczania ACF w wymaganej ilości i jakości handlowej. Konsorcjum nie dostarczyło jednak żadnych nowych dowodów.

| (181) | Komisja odnosi się do swojego wniosku zawartego w motywie 321 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, zgodnie z którym niektóre ambitne inwestycje producentów unijnych objętych próbą zostały wstrzymane, ale było to wynikiem sytuacji szkodliwej dla przemysłu Unii, a nie jej przyczyną. Komisja podtrzymała zatem swój wniosek, że ograniczone inwestycje nie przyczyniły się do istotnej szkody poniesionej przez przemysł Unii. |
| --- | --- |

(181)

Komisja odnosi się do swojego wniosku zawartego w motywie 321 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, zgodnie z którym niektóre ambitne inwestycje producentów unijnych objętych próbą zostały wstrzymane, ale było to wynikiem sytuacji szkodliwej dla przemysłu Unii, a nie jej przyczyną. Komisja podtrzymała zatem swój wniosek, że ograniczone inwestycje nie przyczyniły się do istotnej szkody poniesionej przez przemysł Unii.

| (182) | Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń konsorcjum importerów stwierdziło, że Komisja powtórzyła swoje wnioski z rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, nie dostarczając dowodów, które mogłyby obalić argument konsorcjum, że szkoda poniesiona przez przemysł Unii wynikała z braku inwestycji, co spowodowało niemożność dostarczania cienkiej folii. Konsorcjum twierdziło, że chociaż dostarczyło wszystkie dowody, które mogło w uzasadniony sposób zgromadzić, to do Komisji należy sprawdzenie prawdziwości tych twierdzeń oraz, w razie potrzeby, dalsze zbadanie tych kwestii poprzez zwrócenie się do producentów unijnych o dodatkowe informacje. Brak inwestycji w nowe maszyny i technologie spowodował, że linie produkcyjne producentów unijnych stały się przestarzałe, ponieważ zdecydowana większość zakładów produkujących folię aluminiową w UE ma ponad 20 lat. |
| --- | --- |

(182)

Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń konsorcjum importerów stwierdziło, że Komisja powtórzyła swoje wnioski z rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, nie dostarczając dowodów, które mogłyby obalić argument konsorcjum, że szkoda poniesiona przez przemysł Unii wynikała z braku inwestycji, co spowodowało niemożność dostarczania cienkiej folii. Konsorcjum twierdziło, że chociaż dostarczyło wszystkie dowody, które mogło w uzasadniony sposób zgromadzić, to do Komisji należy sprawdzenie prawdziwości tych twierdzeń oraz, w razie potrzeby, dalsze zbadanie tych kwestii poprzez zwrócenie się do producentów unijnych o dodatkowe informacje. Brak inwestycji w nowe maszyny i technologie spowodował, że linie produkcyjne producentów unijnych stały się przestarzałe, ponieważ zdecydowana większość zakładów produkujących folię aluminiową w UE ma ponad 20 lat.

| (183) | W przeciwieństwie do tego, co twierdziło konsorcjum, Komisja zweryfikowała wyniki testów jakościowych dotyczących konkretnie ACF<6 podczas zdalnych kontroli krzyżowych w odniesieniu do objętych próbą producentów unijnych, ponieważ konsorcjum twierdziło, że problemy z jakością dotyczyły cieńszych folii. Komisja przyznała, że niektóre inwestycje zostały wstrzymane, ale zweryfikowała również inwestycje poczynione w istniejących parkach maszynowych i wynikające z nich testy jakości. Komisja odrzuciła zatem twierdzenie, że nie podjęła koniecznych działań, aby ocenić twierdzenia konsorcjum na podstawie dostarczonych dowodów. |
| --- | --- |

(183)

W przeciwieństwie do tego, co twierdziło konsorcjum, Komisja zweryfikowała wyniki testów jakościowych dotyczących konkretnie ACF<6 podczas zdalnych kontroli krzyżowych w odniesieniu do objętych próbą producentów unijnych, ponieważ konsorcjum twierdziło, że problemy z jakością dotyczyły cieńszych folii. Komisja przyznała, że niektóre inwestycje zostały wstrzymane, ale zweryfikowała również inwestycje poczynione w istniejących parkach maszynowych i wynikające z nich testy jakości. Komisja odrzuciła zatem twierdzenie, że nie podjęła koniecznych działań, aby ocenić twierdzenia konsorcjum na podstawie dostarczonych dowodów.

5.1.4.   Restrukturyzacja przemysłu unijnego

Restrukturyzacja przemysłu unijnego

| (184) | Xiamen Xiashun twierdził, że restrukturyzacji jednego z producentów unijnych objętych próbą nie można przypisać przywozowi z Chin. |
| --- | --- |

(184)

Xiamen Xiashun twierdził, że restrukturyzacji jednego z producentów unijnych objętych próbą nie można przypisać przywozowi z Chin.

| (185) | Jak wspomniano w motywie 288 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, koszty restrukturyzacji jednego z objętych próbą producentów unijnych w drugiej połowie OD faktycznie mogły mieć wpływ na niektóre wskaźniki, np. koszty produkcji, koszty pracy i rentowność. Dlatego też w motywach 260–261, 263 i 268 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych Komisja przeanalizowała również obraz szkody z pominięciem tych kosztów. Także w przypadku nieuwzględnienia tych elementów kosztów jasne jest, że przemysł Unii poniósł szkodę w całym okresie badanym. W związku z tym powyższe argumenty zostały odrzucone już w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych. Komisja podtrzymała tę ocenę, stwierdzając, że restrukturyzacja przemysłu Unii nie przyczyniła się do wystąpienia istotnej szkody poniesionej przez przemysł Unii. |
| --- | --- |

(185)

Jak wspomniano w motywie 288 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, koszty restrukturyzacji jednego z objętych próbą producentów unijnych w drugiej połowie OD faktycznie mogły mieć wpływ na niektóre wskaźniki, np. koszty produkcji, koszty pracy i rentowność. Dlatego też w motywach 260–261, 263 i 268 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych Komisja przeanalizowała również obraz szkody z pominięciem tych kosztów. Także w przypadku nieuwzględnienia tych elementów kosztów jasne jest, że przemysł Unii poniósł szkodę w całym okresie badanym. W związku z tym powyższe argumenty zostały odrzucone już w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych. Komisja podtrzymała tę ocenę, stwierdzając, że restrukturyzacja przemysłu Unii nie przyczyniła się do wystąpienia istotnej szkody poniesionej przez przemysł Unii.

5.1.5.   Wysokie płace i koszty energii

Wysokie płace i koszty energii

| (186) | Po przyjęciu rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych Manreal zwrócił się do Komisji o ponowną ocenę zakresu, w jakim koszty zatrudnienia i pracy oraz wysokie ceny energii spowodowały spadek rentowności przemysłu Unii. Manreal twierdził, że wyższe koszty pracy doprowadziły do spadku marży zysku, co Komisja fałszywie przypisała presji cenowej związanej z chińską ACF. |
| --- | --- |

(186)

Po przyjęciu rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych Manreal zwrócił się do Komisji o ponowną ocenę zakresu, w jakim koszty zatrudnienia i pracy oraz wysokie ceny energii spowodowały spadek rentowności przemysłu Unii. Manreal twierdził, że wyższe koszty pracy doprowadziły do spadku marży zysku, co Komisja fałszywie przypisała presji cenowej związanej z chińską ACF.

| (187) | Komisja odniosła się już do tego zarzutu w motywach 329 i 330 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Manreal nie dostarczył żadnych nowych dowodów. W związku z tym Komisja podtrzymała swoje wnioski. |
| --- | --- |

(187)

Komisja odniosła się już do tego zarzutu w motywach 329 i 330 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Manreal nie dostarczył żadnych nowych dowodów. W związku z tym Komisja podtrzymała swoje wnioski.

5.1.6.   Wyniki wywozu przemysłu Unii

Wyniki wywozu przemysłu Unii

| (188) | Manreal zwrócił się do Komisji o zbadanie, czy producenci unijni byli w stanie skorzystać z nowych rynków otwartych dla nich w wyniku środków przyjętych w innych jurysdykcjach. |
| --- | --- |

(188)

Manreal zwrócił się do Komisji o zbadanie, czy producenci unijni byli w stanie skorzystać z nowych rynków otwartych dla nich w wyniku środków przyjętych w innych jurysdykcjach.

| (189) | Komisja przeanalizowała wywóz przemysłu Unii do wszystkich państw trzecich w motywach od 337 do 340 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Manreal nie uzasadnił, jakie dodatkowe dane powinna zgromadzić Komisja, ani w jaki sposób miałyby one wpłynąć na wniosek, że wyniki eksportowe przemysłu Unii nie przyczyniły się do istotnej szkody poniesionej przez przemysł Unii. |
| --- | --- |

(189)

Komisja przeanalizowała wywóz przemysłu Unii do wszystkich państw trzecich w motywach od 337 do 340 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Manreal nie uzasadnił, jakie dodatkowe dane powinna zgromadzić Komisja, ani w jaki sposób miałyby one wpłynąć na wniosek, że wyniki eksportowe przemysłu Unii nie przyczyniły się do istotnej szkody poniesionej przez przemysł Unii.

5.1.7.   Wnioski w sprawie związku przyczynowego

Wnioski w sprawie związku przyczynowego

| (190) | Wszystkie argumenty stron przedstawione w następstwie rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostały odrzucone. Komisja stwierdziła zatem, na podstawie ustaleń ujawnionych w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych, że przywóz towarów po cenach dumpingowych z państwa, którego dotyczy postępowanie, spowodował istotną szkodę dla przemysłu Unii, a inne czynniki, rozpatrywane indywidualnie lub łącznie, nie osłabiły związku przyczynowego między przywozem towarów po cenach dumpingowych a istotną szkodą. |
| --- | --- |

(190)

Wszystkie argumenty stron przedstawione w następstwie rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostały odrzucone. Komisja stwierdziła zatem, na podstawie ustaleń ujawnionych w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych, że przywóz towarów po cenach dumpingowych z państwa, którego dotyczy postępowanie, spowodował istotną szkodę dla przemysłu Unii, a inne czynniki, rozpatrywane indywidualnie lub łącznie, nie osłabiły związku przyczynowego między przywozem towarów po cenach dumpingowych a istotną szkodą.

6.   INTERES UNII

INTERES UNII

6.1.   Interes przemysłu Unii i dostawców

Interes przemysłu Unii i dostawców

| (191) | Wobec braku jakichkolwiek uwag Komisja potwierdziła w motywie 346 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, że wprowadzenie środków leży w interesie przemysłu Unii i jego dostawców wyższego szczebla. |
| --- | --- |

(191)

Wobec braku jakichkolwiek uwag Komisja potwierdziła w motywie 346 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, że wprowadzenie środków leży w interesie przemysłu Unii i jego dostawców wyższego szczebla.

6.2.   Interes użytkowników

Interes użytkowników

| (192) | Po przyjęciu rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych kilku użytkowników powtórzyło szereg swoich wcześniejszych argumentów. Użytkownicy twierdzili, że:






  — | przemysł Unii nie zapewniłby takiej samej jakości i wymiarów jak producenci chińscy, |
| --- | --- | --- |

(192)

Po przyjęciu rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych kilku użytkowników powtórzyło szereg swoich wcześniejszych argumentów. Użytkownicy twierdzili, że:

—

przemysł Unii nie zapewniłby takiej samej jakości i wymiarów jak producenci chińscy,

| — | środki doprowadziłyby do zakłóceń w łańcuchu dostaw, |
| --- | --- |

—

środki doprowadziłyby do zakłóceń w łańcuchu dostaw,

| — | środki zagroziłyby konkurencyjności przemysłu przetwórczego, |
| --- | --- |

—

środki zagroziłyby konkurencyjności przemysłu przetwórczego,

| — | środki byłyby sprzeczne z ekologicznymi celami Unii, ponieważ uniemożliwiałyby stosowanie wysokiej jakości cieńszej folii ACF, |
| --- | --- |

—

środki byłyby sprzeczne z ekologicznymi celami Unii, ponieważ uniemożliwiałyby stosowanie wysokiej jakości cieńszej folii ACF,

| — | Komisja nie powinna odrzucać pomocy państwa jako alternatywy dla ceł antydumpingowych. |
| --- | --- |

—

Komisja nie powinna odrzucać pomocy państwa jako alternatywy dla ceł antydumpingowych.

| (193) | Komisja rozważyła już to twierdzenie w sekcji 6 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych i stwierdziła, że nie ma istotnych powodów, aby stwierdzić, że wprowadzenie środków tymczasowych nie leży w interesie Unii. W odniesieniu do ostatecznych środków antydumpingowych Komisja uwzględniła te zarzuty, wraz z dodatkowymi zarzutami zgłoszonymi po przyjęciu rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, ważąc interes Unii poniżej, w sekcji 6.4. |
| --- | --- |

(193)

Komisja rozważyła już to twierdzenie w sekcji 6 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych i stwierdziła, że nie ma istotnych powodów, aby stwierdzić, że wprowadzenie środków tymczasowych nie leży w interesie Unii. W odniesieniu do ostatecznych środków antydumpingowych Komisja uwzględniła te zarzuty, wraz z dodatkowymi zarzutami zgłoszonymi po przyjęciu rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, ważąc interes Unii poniżej, w sekcji 6.4.

| (194) | W następstwie rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych Manreal argumentował dalej, że środki nie przyniosą korzyści producentom unijnym. Przyniosłyby natomiast korzyści producentom ACF w Turcji, Tajlandii, Brazylii lub Rosji, ponieważ użytkownicy kupowaliby od tych państw zamiast od producentów unijnych. |
| --- | --- |

(194)

W następstwie rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych Manreal argumentował dalej, że środki nie przyniosą korzyści producentom unijnym. Przyniosłyby natomiast korzyści producentom ACF w Turcji, Tajlandii, Brazylii lub Rosji, ponieważ użytkownicy kupowaliby od tych państw zamiast od producentów unijnych.

| (195) | Manreal nie uzasadnił jednak, dlaczego producenci unijni nie byliby w stanie konkurować z producentami z innych państw na sprawiedliwych warunkach. |
| --- | --- |

(195)

Manreal nie uzasadnił jednak, dlaczego producenci unijni nie byliby w stanie konkurować z producentami z innych państw na sprawiedliwych warunkach.

| (196) | Ponadto Manreal argumentował, że w przypadku gdy użytkownicy przerzuciliby koszty na swoich klientów, zagroziłoby to konkurencyjności ich klientów. Przedsiębiorstwo nie uzasadniło jednak tego twierdzenia w sposób bardziej szczegółowy, poza przedstawieniem tej ogólnej uwagi. |
| --- | --- |

(196)

Ponadto Manreal argumentował, że w przypadku gdy użytkownicy przerzuciliby koszty na swoich klientów, zagroziłoby to konkurencyjności ich klientów. Przedsiębiorstwo nie uzasadniło jednak tego twierdzenia w sposób bardziej szczegółowy, poza przedstawieniem tej ogólnej uwagi.

| (197) | Manreal argumentował ponadto, że w motywie 354 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych Komisja wskazała, że wprowadzi środki na rzecz producentów zintegrowanych. Komisja została poproszona o zbadanie prawdopodobnych skutków środków „w zakresie uczciwej konkurencji w UE”. |
| --- | --- |

(197)

Manreal argumentował ponadto, że w motywie 354 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych Komisja wskazała, że wprowadzi środki na rzecz producentów zintegrowanych. Komisja została poproszona o zbadanie prawdopodobnych skutków środków „w zakresie uczciwej konkurencji w UE”.

| (198) | Jest to błędna interpretacja rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, ponieważ Komisja stwierdziła jedynie, że niewprowadzenie środków faworyzowałoby użytkowników niezintegrowanych, ponieważ w przypadku braku środków mogliby oni nabywać ACF po cenach dumpingowych, podczas gdy użytkownicy zintegrowani produkujący ACF w Unii nie korzystaliby z tej nienależnej korzyści. W odniesieniu do wniosku przedsiębiorstwa Manreal o zbadanie prawdopodobnych skutków środków „w zakresie uczciwej konkurencji w UE” Komisja rozumie, że Manreal twierdzi, iż cła stanowiłyby nieuczciwą przewagę konkurencyjną dla zintegrowanych producentów unijnych w stosunku do przedsiębiorstw niezintegrowanych. Komisja przypomniała, że zgodnie z art. 21 ust. 1 rozporządzenia podstawowego potrzeba wyeliminowania skutków szkodliwego dumpingu zakłócającego handel oraz przywrócenia efektywnej konkurencji jest szczególnie uwzględniana w ocenie interesu Unii dokonywanej przez Komisję. |
| --- | --- |

(198)

Jest to błędna interpretacja rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, ponieważ Komisja stwierdziła jedynie, że niewprowadzenie środków faworyzowałoby użytkowników niezintegrowanych, ponieważ w przypadku braku środków mogliby oni nabywać ACF po cenach dumpingowych, podczas gdy użytkownicy zintegrowani produkujący ACF w Unii nie korzystaliby z tej nienależnej korzyści. W odniesieniu do wniosku przedsiębiorstwa Manreal o zbadanie prawdopodobnych skutków środków „w zakresie uczciwej konkurencji w UE” Komisja rozumie, że Manreal twierdzi, iż cła stanowiłyby nieuczciwą przewagę konkurencyjną dla zintegrowanych producentów unijnych w stosunku do przedsiębiorstw niezintegrowanych. Komisja przypomniała, że zgodnie z art. 21 ust. 1 rozporządzenia podstawowego potrzeba wyeliminowania skutków szkodliwego dumpingu zakłócającego handel oraz przywrócenia efektywnej konkurencji jest szczególnie uwzględniana w ocenie interesu Unii dokonywanej przez Komisję.

| (199) | Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń Manreal twierdził ponadto, że Komisja naruszyła jego prawo do obrony, ponieważ Manreal nie miał dostępu do analizy, o której mowa w motywie 348 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. |
| --- | --- |

(199)

Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń Manreal twierdził ponadto, że Komisja naruszyła jego prawo do obrony, ponieważ Manreal nie miał dostępu do analizy, o której mowa w motywie 348 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

| (200) | Komisja jest zobowiązana do ochrony poufnych informacji handlowych stron, równoważąc dostęp do tych informacji z interesem innych stron w zakresie wykonywania ich praw. Szczegółową analizę jakości produktów pochodzących od różnych dostawców z ChRL i Unii w ciągu wielu lat można słusznie uznać za tajemnicę handlową, która nie jest udostępniana konkurentom. Brak dostępu do tajemnic handlowych nie spowodował zatem naruszenia prawa do obrony przedsiębiorstwa Manreal. |
| --- | --- |

(200)

Komisja jest zobowiązana do ochrony poufnych informacji handlowych stron, równoważąc dostęp do tych informacji z interesem innych stron w zakresie wykonywania ich praw. Szczegółową analizę jakości produktów pochodzących od różnych dostawców z ChRL i Unii w ciągu wielu lat można słusznie uznać za tajemnicę handlową, która nie jest udostępniana konkurentom. Brak dostępu do tajemnic handlowych nie spowodował zatem naruszenia prawa do obrony przedsiębiorstwa Manreal.

| (201) | Zdaniem dwóch przedsiębiorstw, Gascogne i Manreal, stwierdzenie Komisji w motywie 356 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, iż użytkownicy nie mają wspólnego interesu przemawiającego za niewprowadzaniem środków jest nieprawidłowe, ponieważ wszystkie uwagi przedstawione przez użytkowników były przeciwne środkom. |
| --- | --- |

(201)

Zdaniem dwóch przedsiębiorstw, Gascogne i Manreal, stwierdzenie Komisji w motywie 356 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, iż użytkownicy nie mają wspólnego interesu przemawiającego za niewprowadzaniem środków jest nieprawidłowe, ponieważ wszystkie uwagi przedstawione przez użytkowników były przeciwne środkom.

| (202) | W swojej ocenie Komisja może również oprzeć się na poufnych danych przedstawionych przez użytkowników w odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu. Z danych tych wynika, że jest dwóch użytkowników, którzy kupują duży odsetek ACF z Chin i dla których ACF z Chin stanowi bardzo dużą część ich kosztów surowca, natomiast pozostali użytkownicy kupują ACF głównie od producentów unijnych i środki nie miałyby na nich takiego samego wpływu. Ujawnienie szczegółów dotyczących odsetka, jaki poszczególni użytkownicy kupują od konkretnych producentów ACF, ujawniłoby ich łańcuchy dostaw. Strony mogą jednak już teraz przedstawić swój argument w oparciu o informacje, że użytkownicy w różnym stopniu polegają na przywozie z ChRL. |
| --- | --- |

(202)

W swojej ocenie Komisja może również oprzeć się na poufnych danych przedstawionych przez użytkowników w odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu. Z danych tych wynika, że jest dwóch użytkowników, którzy kupują duży odsetek ACF z Chin i dla których ACF z Chin stanowi bardzo dużą część ich kosztów surowca, natomiast pozostali użytkownicy kupują ACF głównie od producentów unijnych i środki nie miałyby na nich takiego samego wpływu. Ujawnienie szczegółów dotyczących odsetka, jaki poszczególni użytkownicy kupują od konkretnych producentów ACF, ujawniłoby ich łańcuchy dostaw. Strony mogą jednak już teraz przedstawić swój argument w oparciu o informacje, że użytkownicy w różnym stopniu polegają na przywozie z ChRL.

| (203) | W świetle powyższego Komisja potwierdza swoją ocenę, że użytkownicy nie mają wspólnego interesu w opowiadaniu się za lub przeciwko wprowadzeniu środków, nawet jeżeli użytkownicy, którzy opowiadali się przeciwko wprowadzeniu środków, w szczególności dwaj użytkownicy, dla których ACF stanowi wysoki procent ich kosztów produkcji, wspomniani w motywie 347 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, mogą stanąć w obliczu pewnych negatywnych konsekwencji. |
| --- | --- |

(203)

W świetle powyższego Komisja potwierdza swoją ocenę, że użytkownicy nie mają wspólnego interesu w opowiadaniu się za lub przeciwko wprowadzeniu środków, nawet jeżeli użytkownicy, którzy opowiadali się przeciwko wprowadzeniu środków, w szczególności dwaj użytkownicy, dla których ACF stanowi wysoki procent ich kosztów produkcji, wspomniani w motywie 347 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, mogą stanąć w obliczu pewnych negatywnych konsekwencji.

| (204) | Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń Walki twierdziło, że w ogólnym dokumencie ujawniającym informacje nie przedstawiono interesu użytkowników w sposób prawidłowy lub uczciwy. Walki twierdziło ponadto, że wniosek Komisji dotyczący braku „wspólnego interesu” użytkowników oparty na fakcie, że „użytkownicy w różnym stopniu polegają na przywozie z ChRL” jest mylącą i dyskryminującą analizą w stosunku do użytkowników. |
| --- | --- |

(204)

Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń Walki twierdziło, że w ogólnym dokumencie ujawniającym informacje nie przedstawiono interesu użytkowników w sposób prawidłowy lub uczciwy. Walki twierdziło ponadto, że wniosek Komisji dotyczący braku „wspólnego interesu” użytkowników oparty na fakcie, że „użytkownicy w różnym stopniu polegają na przywozie z ChRL” jest mylącą i dyskryminującą analizą w stosunku do użytkowników.

| (205) | Komisja stwierdziła, że użytkownicy nie mają wspólnego interesu z powodu bardzo różnych poziomów, na których użytkownicy polegają na ACF pochodzących z ChRL. Poprzez to stwierdzenie, Komisja nie zaprzeczyła, że wszyscy współpracujący użytkownicy sprzeciwiali się nałożeniu ceł antydumpingowych. |
| --- | --- |

(205)

Komisja stwierdziła, że użytkownicy nie mają wspólnego interesu z powodu bardzo różnych poziomów, na których użytkownicy polegają na ACF pochodzących z ChRL. Poprzez to stwierdzenie, Komisja nie zaprzeczyła, że wszyscy współpracujący użytkownicy sprzeciwiali się nałożeniu ceł antydumpingowych.

| (206) | Walki twierdziło ponadto, że Komisja nie odpowiedziała na jego wniosek o bardziej odpowiednio uzasadnioną analizę odnoszącą się do kluczowych elementów interesu Unii. Walki odniosło się do swoich uwag dotyczących rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, w których domagało się sprostowania oświadczenia Komisji w odniesieniu do argumentów użytkowników dotyczących faktu, że przemysł Unii nie może zapewnić takiej samej jakości ACF jak producenci chińscy ze względu na brak inwestycji. Walki argumentowało, że sześciu użytkowników przedstawiło wspólne oświadczenie, w którym twierdzili, że „producenci składający wniosek nie mają zdolności produkcyjnych pozwalających na dostarczanie niektórych ważnych specyfikacji ACF. Ich niezdolność do komercyjnego dostarczania tych specyfikacji użytkownikom unijnym jest przypisywana w sposób najbardziej oczywisty długotrwałemu brakowi inwestycji ze strony wnioskodawców w sprzęt produkcyjny i technologię niezbędną do rozszerzenia ich obecnej oferty produkcyjnej ACF w celu dostarczania cieńszych specyfikacji potrzebnych tym użytkownikom”. |
| --- | --- |

(206)

Walki twierdziło ponadto, że Komisja nie odpowiedziała na jego wniosek o bardziej odpowiednio uzasadnioną analizę odnoszącą się do kluczowych elementów interesu Unii. Walki odniosło się do swoich uwag dotyczących rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, w których domagało się sprostowania oświadczenia Komisji w odniesieniu do argumentów użytkowników dotyczących faktu, że przemysł Unii nie może zapewnić takiej samej jakości ACF jak producenci chińscy ze względu na brak inwestycji. Walki argumentowało, że sześciu użytkowników przedstawiło wspólne oświadczenie, w którym twierdzili, że „producenci składający wniosek nie mają zdolności produkcyjnych pozwalających na dostarczanie niektórych ważnych specyfikacji ACF. Ich niezdolność do komercyjnego dostarczania tych specyfikacji użytkownikom unijnym jest przypisywana w sposób najbardziej oczywisty długotrwałemu brakowi inwestycji ze strony wnioskodawców w sprzęt produkcyjny i technologię niezbędną do rozszerzenia ich obecnej oferty produkcyjnej ACF w celu dostarczania cieńszych specyfikacji potrzebnych tym użytkownikom”.

Ich niezdolność do komercyjnego dostarczania tych specyfikacji użytkownikom unijnym jest przypisywana w sposób najbardziej oczywisty długotrwałemu brakowi inwestycji ze strony wnioskodawców w sprzęt produkcyjny i technologię niezbędną do rozszerzenia ich obecnej oferty produkcyjnej ACF w celu dostarczania cieńszych specyfikacji potrzebnych tym użytkownikom”.

| (207) | Sześciu użytkowników przedłożyło wspólne oświadczenie, w którym twierdzili, że przemysł Unii nie inwestował, oprócz czterech użytkowników, którzy przedstawili ten argument indywidualnie. Komisja odniosła się jednak merytorycznie do tego twierdzenia w sekcjach 5.2.3 i 6.2 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Na tym etapie żaden użytkownik nie dostarczył nowych informacji faktycznych, a jedynie powtórzył ten sam wniosek. Komisja potwierdziła zatem swoje wnioski. |
| --- | --- |

(207)

Sześciu użytkowników przedłożyło wspólne oświadczenie, w którym twierdzili, że przemysł Unii nie inwestował, oprócz czterech użytkowników, którzy przedstawili ten argument indywidualnie. Komisja odniosła się jednak merytorycznie do tego twierdzenia w sekcjach 5.2.3 i 6.2 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Na tym etapie żaden użytkownik nie dostarczył nowych informacji faktycznych, a jedynie powtórzył ten sam wniosek. Komisja potwierdziła zatem swoje wnioski.

| (208) | Walki twierdziło ponadto, że Komisja niesłusznie uznała, że produkty unijne nie są gorsze na podstawie ogólnej zdolności producentów unijnych do wywozu i skutecznego konkurowania na rynkach państw trzecich. Walki argumentowało, że odnosi się to jedynie do zdolności do produkcji grubszej folii o jakości powyżej 20 mikronów. Twierdziło ono również, że Komisja nie wskazała, że dotyczy to wszystkich cieńszych folii, które są głównym przedmiotem problemu związanego z ograniczeniami dostaw w Unii. |
| --- | --- |

(208)

Walki twierdziło ponadto, że Komisja niesłusznie uznała, że produkty unijne nie są gorsze na podstawie ogólnej zdolności producentów unijnych do wywozu i skutecznego konkurowania na rynkach państw trzecich. Walki argumentowało, że odnosi się to jedynie do zdolności do produkcji grubszej folii o jakości powyżej 20 mikronów. Twierdziło ono również, że Komisja nie wskazała, że dotyczy to wszystkich cieńszych folii, które są głównym przedmiotem problemu związanego z ograniczeniami dostaw w Unii.

| (209) | Walki argumentowało ponadto, że stwierdzenie, iż nie wszyscy chińscy producenci są w stanie wytwarzać produkt wysokiej jakości, nie ma wpływu na argument użytkowników, że przemysł Unii nie jest w stanie efektywnie produkować wysokiej jakości cieńszej folii. |
| --- | --- |

(209)

Walki argumentowało ponadto, że stwierdzenie, iż nie wszyscy chińscy producenci są w stanie wytwarzać produkt wysokiej jakości, nie ma wpływu na argument użytkowników, że przemysł Unii nie jest w stanie efektywnie produkować wysokiej jakości cieńszej folii.

| (210) | Komisja sprawdziła dane dotyczące sprzedaży przedmiotowych producentów unijnych, z których wynika, że prowadzony jest wywóz folii ACF o grubości poniżej 20 mikronów do państw trzecich. Argument Walki, że producenci unijni byliby konkurencyjni jedynie w przypadku ACF o grubości powyżej 20 mikronów, nie ma zatem racji bytu. |
| --- | --- |

(210)

Komisja sprawdziła dane dotyczące sprzedaży przedmiotowych producentów unijnych, z których wynika, że prowadzony jest wywóz folii ACF o grubości poniżej 20 mikronów do państw trzecich. Argument Walki, że producenci unijni byliby konkurencyjni jedynie w przypadku ACF o grubości powyżej 20 mikronów, nie ma zatem racji bytu.

| (211) | Walki twierdziło ponadto, że ocena Komisji dotycząca wolnych mocy produkcyjnych nie jest równoznaczna ze zdolnością do produkowania wysokiej jakości cienkich folii ACF. |
| --- | --- |

(211)

Walki twierdziło ponadto, że ocena Komisji dotycząca wolnych mocy produkcyjnych nie jest równoznaczna ze zdolnością do produkowania wysokiej jakości cienkich folii ACF.

| (212) | Komisja należycie przeanalizowała zdolność do produkcji cieńszej folii, która jest ograniczona przez maszyny działające na ostatnim etapie produkcji rolek. Niektórzy producenci unijni przedstawili wyniki testów pokazujące, że produkcja rolek testowych dla ACF<6 z powodzeniem spełniała wymogi odpowiedniego klienta. Komisja wskazuje ponadto na swoją ocenę, że ACF<6 jest rozwijającym się nowym rynkiem i ze względu na bardzo mały popyt w OD, naturalnie nie wszyscy producenci unijni dostosowali jeszcze swój park maszynowy do tego segmentu rynku. |
| --- | --- |

(212)

Komisja należycie przeanalizowała zdolność do produkcji cieńszej folii, która jest ograniczona przez maszyny działające na ostatnim etapie produkcji rolek. Niektórzy producenci unijni przedstawili wyniki testów pokazujące, że produkcja rolek testowych dla ACF<6 z powodzeniem spełniała wymogi odpowiedniego klienta. Komisja wskazuje ponadto na swoją ocenę, że ACF<6 jest rozwijającym się nowym rynkiem i ze względu na bardzo mały popyt w OD, naturalnie nie wszyscy producenci unijni dostosowali jeszcze swój park maszynowy do tego segmentu rynku.

| (213) | Walki twierdziło ponadto, że całkowicie pominięto lub błędnie przedstawiono kluczowe elementy pozytywnych dowodów dostarczonych przez Walki w późniejszym okresie dochodzenia. Komisja uznała to twierdzenie za nieścisłe. Komisja wzięła pod uwagę wszystkie argumenty i dowody, ale ze względu na poufność, niektóre bardzo szczegółowe informacje nie mogły zostać ujawnione w rozporządzeniu. |
| --- | --- |

(213)

Walki twierdziło ponadto, że całkowicie pominięto lub błędnie przedstawiono kluczowe elementy pozytywnych dowodów dostarczonych przez Walki w późniejszym okresie dochodzenia. Komisja uznała to twierdzenie za nieścisłe. Komisja wzięła pod uwagę wszystkie argumenty i dowody, ale ze względu na poufność, niektóre bardzo szczegółowe informacje nie mogły zostać ujawnione w rozporządzeniu.

| (214) | Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń Manreal stwierdził, że Komisja naruszyła zasadę dobrej administracji. Manreal argumentował, że Komisja nie uwzględniła, bez uzasadnienia, wszystkich jego uwag dotyczących ujawnienia tymczasowych ustaleń, które mogłyby zmienić jej wnioski. Ponadto Manreal zwrócił uwagę na motywy 8, 9, 108, 109, 118, 119, 131–134, 142, 147–150, 155–157 oraz 175–178 ostatecznych ustaleń, twierdząc, że Komisja zastosowała nieuczciwą technikę odparcia zarzutów, wskazując, że Manreal nie uzasadnił w wystarczającym stopniu swoich twierdzeń. Manreal argumentował, że w wystarczającym stopniu wywiązał się ze swojego obowiązku związanego z ciężarem dowodu zgodnie z dostępnymi środkami. Komisja powinna była dokładniej zbadać jego twierdzenia, a nie wskazywać na brak uzasadnienia. Ponadto Manreal powołał się na pkt 98 decyzji Organu Apelacyjnego Światowej Organizacji Handlu („WTO”) w sprawie WE–hormony (18), twierdząc, że dostarczył dowody prima facie, które przeniosłyby ciężar dowodu na stronę broniącą się. |
| --- | --- |

(214)

Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń Manreal stwierdził, że Komisja naruszyła zasadę dobrej administracji. Manreal argumentował, że Komisja nie uwzględniła, bez uzasadnienia, wszystkich jego uwag dotyczących ujawnienia tymczasowych ustaleń, które mogłyby zmienić jej wnioski. Ponadto Manreal zwrócił uwagę na motywy 8, 9, 108, 109, 118, 119, 131–134, 142, 147–150, 155–157 oraz 175–178 ostatecznych ustaleń, twierdząc, że Komisja zastosowała nieuczciwą technikę odparcia zarzutów, wskazując, że Manreal nie uzasadnił w wystarczającym stopniu swoich twierdzeń. Manreal argumentował, że w wystarczającym stopniu wywiązał się ze swojego obowiązku związanego z ciężarem dowodu zgodnie z dostępnymi środkami. Komisja powinna była dokładniej zbadać jego twierdzenia, a nie wskazywać na brak uzasadnienia. Ponadto Manreal powołał się na pkt 98 decyzji Organu Apelacyjnego Światowej Organizacji Handlu („WTO”) w sprawie WE–hormony (18), twierdząc, że dostarczył dowody prima facie, które przeniosłyby ciężar dowodu na stronę broniącą się.

18

| (215) | W przeciwieństwie do twierdzenia Manreal Komisja wywiązała się ze swojego obowiązku polegającego na ocenie, czy każda z uwag Manreal była wystarczająco uzasadniona, i wyjaśniła powody, dla których nie była uzasadniona w każdym przypadku w motywach wymienionych przez Manreal. W rozporządzeniu podstawowym nie przewidziano, aby na Komisji spoczywał obowiązek dalszego badania uwag, które nie są wystarczająco uzasadnione. |
| --- | --- |

(215)

W przeciwieństwie do twierdzenia Manreal Komisja wywiązała się ze swojego obowiązku polegającego na ocenie, czy każda z uwag Manreal była wystarczająco uzasadniona, i wyjaśniła powody, dla których nie była uzasadniona w każdym przypadku w motywach wymienionych przez Manreal. W rozporządzeniu podstawowym nie przewidziano, aby na Komisji spoczywał obowiązek dalszego badania uwag, które nie są wystarczająco uzasadnione.

| (216) | W związku z tym Komisja odrzuciła ten argument. |
| --- | --- |

(216)

W związku z tym Komisja odrzuciła ten argument.

6.3.   Wniosek o zwolnienie ze względu na końcowe przeznaczenie

Wniosek o zwolnienie ze względu na końcowe przeznaczenie

| (217) | Effegidi wystąpiło z wnioskiem o zwolnienie ze względu na końcowe przeznaczenie w odniesieniu do ACF wykorzystywanej do produkcji folii do ekranowania kabli i folii otaczającej górną część butelek wina. |
| --- | --- |

(217)

Effegidi wystąpiło z wnioskiem o zwolnienie ze względu na końcowe przeznaczenie w odniesieniu do ACF wykorzystywanej do produkcji folii do ekranowania kabli i folii otaczającej górną część butelek wina.

| (218) | Wniosek oparty jest na procentowym udziale kosztów ACF w kosztach produkcji folii do ekranowania kabli i folii otaczającej górną część butelek wina oraz na wpływie, jaki środki te miałyby na przedsiębiorstwo. Według Effegidi, folia do ekranowania kabli i folia otaczająca górną część butelek wina to rynki niszowe, a zużycie ACF jest na nich równie znikome. Oznacza to, że zwolnienie z ceł ze względu na końcowe przeznaczenie nie podważyłoby ogólnej skuteczności cła antydumpingowego. |
| --- | --- |

(218)

Wniosek oparty jest na procentowym udziale kosztów ACF w kosztach produkcji folii do ekranowania kabli i folii otaczającej górną część butelek wina oraz na wpływie, jaki środki te miałyby na przedsiębiorstwo. Według Effegidi, folia do ekranowania kabli i folia otaczająca górną część butelek wina to rynki niszowe, a zużycie ACF jest na nich równie znikome. Oznacza to, że zwolnienie z ceł ze względu na końcowe przeznaczenie nie podważyłoby ogólnej skuteczności cła antydumpingowego.

| (219) | Dochodzenie wykazało jednak, że Effegidi nie tylko produkuje te dwa produkty, w odniesieniu do których wnioskowało o zwolnienie ze względu na końcowe przeznaczenie, ale że jego oferta obejmuje również szereg innych produktów, takich jak folie do kabli niezawierające ACF, a także inne opakowania do produktów żywnościowych i innych, z których niektóre zawierają ACF. Komisja nie może w związku z tym określić ogólnego wpływu ceł antydumpingowych na rentowność przedsiębiorstwa, opierając się na danych przekazanych przez Effegidi. W związku z tym w ramach ujawnienia ostatecznych ustaleń Komisja odrzuciła wniosek o zwolnienie ze względu na końcowe przeznaczenie. |
| --- | --- |

(219)

Dochodzenie wykazało jednak, że Effegidi nie tylko produkuje te dwa produkty, w odniesieniu do których wnioskowało o zwolnienie ze względu na końcowe przeznaczenie, ale że jego oferta obejmuje również szereg innych produktów, takich jak folie do kabli niezawierające ACF, a także inne opakowania do produktów żywnościowych i innych, z których niektóre zawierają ACF. Komisja nie może w związku z tym określić ogólnego wpływu ceł antydumpingowych na rentowność przedsiębiorstwa, opierając się na danych przekazanych przez Effegidi. W związku z tym w ramach ujawnienia ostatecznych ustaleń Komisja odrzuciła wniosek o zwolnienie ze względu na końcowe przeznaczenie.

| (220) | Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń Effegidi przekazał Komisji swoje sprawozdania finansowe za lata 2019, 2020 i pierwszą połowę 2021 r. Effegidi zwrócił się ponadto do Komisji o wskazówki dotyczące dalszych dokumentów, które musi dostarczyć, aby móc skorzystać ze zwolnienia ze względu na końcowe przeznaczenie. |
| --- | --- |

(220)

Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń Effegidi przekazał Komisji swoje sprawozdania finansowe za lata 2019, 2020 i pierwszą połowę 2021 r. Effegidi zwrócił się ponadto do Komisji o wskazówki dotyczące dalszych dokumentów, które musi dostarczyć, aby móc skorzystać ze zwolnienia ze względu na końcowe przeznaczenie.

| (221) | Komisja stwierdziła, że informacje przesłane po ujawnieniu ostatecznych ustaleń nie były wystarczające, aby umożliwić Komisji ocenę ogólnego wpływu potencjalnego zwolnienia na skuteczność cła. Effegidi nie dostarczył żadnych informacji na temat branży ekranów kabla i branży produkującej folię otaczającą górną część butelek wina. |
| --- | --- |

(221)

Komisja stwierdziła, że informacje przesłane po ujawnieniu ostatecznych ustaleń nie były wystarczające, aby umożliwić Komisji ocenę ogólnego wpływu potencjalnego zwolnienia na skuteczność cła. Effegidi nie dostarczył żadnych informacji na temat branży ekranów kabla i branży produkującej folię otaczającą górną część butelek wina.

| (222) | Ponadto Effegidi nie był współpracującą zainteresowaną stroną od wczesnego etapu dochodzenia i dostarczył swój wniosek o zwolnienie ze względu na końcowe przeznaczenie dopiero w dniu 5 lipca 2021 r., dwa tygodnie po opublikowaniu rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, a dodatkowe informacje dopiero po ujawnieniu ostatecznych ustaleń. Na tym późnym etapie dochodzenia Komisja nie była w stanie zweryfikować żadnych dodatkowych danych. |
| --- | --- |

(222)

Ponadto Effegidi nie był współpracującą zainteresowaną stroną od wczesnego etapu dochodzenia i dostarczył swój wniosek o zwolnienie ze względu na końcowe przeznaczenie dopiero w dniu 5 lipca 2021 r., dwa tygodnie po opublikowaniu rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, a dodatkowe informacje dopiero po ujawnieniu ostatecznych ustaleń. Na tym późnym etapie dochodzenia Komisja nie była w stanie zweryfikować żadnych dodatkowych danych.

| (223) | Komisja nie mogła zatem ocenić, czy zwolnienie ze względu na końcowe przeznaczenie byłoby w interesie Unii, i dlatego potwierdziła odrzucenie wniosku Effegidi o zwolnienie. |
| --- | --- |

(223)

Komisja nie mogła zatem ocenić, czy zwolnienie ze względu na końcowe przeznaczenie byłoby w interesie Unii, i dlatego potwierdziła odrzucenie wniosku Effegidi o zwolnienie.

6.4.   Interes importerów

Interes importerów

| (224) | Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń konsorcjum importerów powtórzyło twierdzenie, że producenci unijni nie są w stanie zaspokoić istniejącego popytu na ACF, zwłaszcza w segmencie rynku cienkich ACF, w którym obecnie prowadzą przywóz z ChRL w celu zaspokojenia popytu. Konsorcjum twierdziło, że potrzeba co najmniej dwóch lat, aby produkcja cienkich ACF stała się skuteczna i operacyjna, oraz że producenci unijni nie wydają się spełniać wymaganych norm jakości, aby zastąpić obecny przywóz z Chin w tym segmencie rynku. |
| --- | --- |

(224)

Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń konsorcjum importerów powtórzyło twierdzenie, że producenci unijni nie są w stanie zaspokoić istniejącego popytu na ACF, zwłaszcza w segmencie rynku cienkich ACF, w którym obecnie prowadzą przywóz z ChRL w celu zaspokojenia popytu. Konsorcjum twierdziło, że potrzeba co najmniej dwóch lat, aby produkcja cienkich ACF stała się skuteczna i operacyjna, oraz że producenci unijni nie wydają się spełniać wymaganych norm jakości, aby zastąpić obecny przywóz z Chin w tym segmencie rynku.

| (225) | Oprócz tego, że konsorcjum nie uzasadniło, dlaczego uruchomienie produkcji cienkich ACF miałoby zająć dwa lata, Komisja stwierdziła już w sekcji 4.5.2.1 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, że przemysł Unii wydaje się mieć wystarczające wolne moce produkcyjne. Ponadto przemysł Unii wykazał za pomocą sprzedaży i produkcji rolek testowych, że jest w stanie zaspokoić popyt klientów, jak opisano w motywach 50 i 51 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. |
| --- | --- |

(225)

Oprócz tego, że konsorcjum nie uzasadniło, dlaczego uruchomienie produkcji cienkich ACF miałoby zająć dwa lata, Komisja stwierdziła już w sekcji 4.5.2.1 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, że przemysł Unii wydaje się mieć wystarczające wolne moce produkcyjne. Ponadto przemysł Unii wykazał za pomocą sprzedaży i produkcji rolek testowych, że jest w stanie zaspokoić popyt klientów, jak opisano w motywach 50 i 51 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

| (226) | W świetle powyższego Komisja potwierdziła swój wniosek, że wprowadzenie środków niekoniecznie leżałoby w interesie importerów. Dokonała jednak dalszej oceny ich prawdopodobnych skutków, określając wagę różnych wchodzących w grę interesów (zob. sekcja 6.4). |
| --- | --- |

(226)

W świetle powyższego Komisja potwierdziła swój wniosek, że wprowadzenie środków niekoniecznie leżałoby w interesie importerów. Dokonała jednak dalszej oceny ich prawdopodobnych skutków, określając wagę różnych wchodzących w grę interesów (zob. sekcja 6.4).

| (227) | Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń konsorcjum stwierdziło, że Komisja zupełnie nie wzięła pod uwagę faktu, że stopniowa zmiana popytu na cieńsze folie ACF spowodowała wzrost popytu na folie ACF o grubości ≤ 7 mikronów. Ponadto Komisja nie doszacowała, że potrzeba co najmniej dwóch lat, aby produkcja cienkich ACF stała się skuteczna i operacyjna w UE. |
| --- | --- |

(227)

Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń konsorcjum stwierdziło, że Komisja zupełnie nie wzięła pod uwagę faktu, że stopniowa zmiana popytu na cieńsze folie ACF spowodowała wzrost popytu na folie ACF o grubości ≤ 7 mikronów. Ponadto Komisja nie doszacowała, że potrzeba co najmniej dwóch lat, aby produkcja cienkich ACF stała się skuteczna i operacyjna w UE.

| (228) | Ponadto konsorcjum twierdziło, że Komisja nie wyjaśniła, w jaki sposób znaczne wolne moce produkcyjne przemysłu Unii mogą zaspokoić popyt na cienkie folie ACF. |
| --- | --- |

(228)

Ponadto konsorcjum twierdziło, że Komisja nie wyjaśniła, w jaki sposób znaczne wolne moce produkcyjne przemysłu Unii mogą zaspokoić popyt na cienkie folie ACF.

| (229) | Konsorcjum powtórzyło również, że przemysł Unii nie może spełnić norm jakości dla cienkich ACF pod względem porowatości i przerabialności oraz podkreśliło, że walcownie produkujące ACF są takie same jak w przemyśle akumulatorów samochodowych, co dodatkowo zmniejsza moce produkcyjne w odniesieniu do ACF. Twierdziło ono, że pominięcie tych aspektów doprowadziło Komisję do błędnego wniosku, że nałożenie ceł leży w interesie Unii. |
| --- | --- |

(229)

Konsorcjum powtórzyło również, że przemysł Unii nie może spełnić norm jakości dla cienkich ACF pod względem porowatości i przerabialności oraz podkreśliło, że walcownie produkujące ACF są takie same jak w przemyśle akumulatorów samochodowych, co dodatkowo zmniejsza moce produkcyjne w odniesieniu do ACF. Twierdziło ono, że pominięcie tych aspektów doprowadziło Komisję do błędnego wniosku, że nałożenie ceł leży w interesie Unii.

| (230) | Jak wyjaśniono w motywie 51 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, Komisja oceniła zdolność przemysłu Unii do produkcji cieńszych ACF, a konkretnie ACF<6, oceniając zdolność produkcyjną na etapie produkcji rolek, niezbędną do uzyskania tak cienkiej folii. W trakcie poprzednich etapów produkcji rolek wolne moce produkcyjne okazały się niewystarczające. W związku z tym wąskie gardło dla produkcji ACF<6 znajduje się na ostatnim etapie produkcji rolek. Komisja wyjaśniła, w jaki sposób przemysł Unii może zaspokoić popyt na cienkie folie ACF. Argument, że potrzeba co najmniej dwóch lat, aby produkcja cienkich folii ACF stała się skuteczna i operacyjna, ma zastosowanie wyłącznie do nowych mocy produkcyjnych, które przemysł Unii uruchomiłby w wyniku przywrócenia uczciwej konkurencji cenowej i dalszego wzrostu popytu. Ponieważ już istniejące moce produkcyjne mogą zaspokoić spodziewany popyt w najbliższej przyszłości, potencjalne dodatkowe przyszłe moce nie zostały uwzględnione w obliczeniach Komisji. Nie ma znaczenia, że musiałoby upłynąć trochę czasu zanim nowe moce produkcyjne osiągnęłyby zdolność operacyjną. W związku z powyższym Komisja odrzuciła ten argument. |
| --- | --- |

(230)

Jak wyjaśniono w motywie 51 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, Komisja oceniła zdolność przemysłu Unii do produkcji cieńszych ACF, a konkretnie ACF<6, oceniając zdolność produkcyjną na etapie produkcji rolek, niezbędną do uzyskania tak cienkiej folii. W trakcie poprzednich etapów produkcji rolek wolne moce produkcyjne okazały się niewystarczające. W związku z tym wąskie gardło dla produkcji ACF<6 znajduje się na ostatnim etapie produkcji rolek. Komisja wyjaśniła, w jaki sposób przemysł Unii może zaspokoić popyt na cienkie folie ACF. Argument, że potrzeba co najmniej dwóch lat, aby produkcja cienkich folii ACF stała się skuteczna i operacyjna, ma zastosowanie wyłącznie do nowych mocy produkcyjnych, które przemysł Unii uruchomiłby w wyniku przywrócenia uczciwej konkurencji cenowej i dalszego wzrostu popytu. Ponieważ już istniejące moce produkcyjne mogą zaspokoić spodziewany popyt w najbliższej przyszłości, potencjalne dodatkowe przyszłe moce nie zostały uwzględnione w obliczeniach Komisji. Nie ma znaczenia, że musiałoby upłynąć trochę czasu zanim nowe moce produkcyjne osiągnęłyby zdolność operacyjną. W związku z powyższym Komisja odrzuciła ten argument.

6.5.   Wyważanie konkurencyjnych interesów

Wyważanie konkurencyjnych interesów

| (231) | Zgodnie z art. 21 ust. 1 rozporządzenia podstawowego w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych Komisja dokonała oceny sprzecznych interesów i zwróciła szczególną uwagę na potrzebę wyeliminowania skutków szkodliwego dumpingu zakłócającego handel oraz na przywrócenie efektywnej konkurencji. |
| --- | --- |

(231)

Zgodnie z art. 21 ust. 1 rozporządzenia podstawowego w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych Komisja dokonała oceny sprzecznych interesów i zwróciła szczególną uwagę na potrzebę wyeliminowania skutków szkodliwego dumpingu zakłócającego handel oraz na przywrócenie efektywnej konkurencji.

| (232) | Rozważając sprzeczne interesy, Komisja z jednej strony uznała, że tłumienie cen przez chiński wywóz pogorszyło sytuację przemysłu Unii, a z drugiej strony, że wzrost cen miałby ograniczony negatywny wpływ na użytkowników. Komisja stwierdziła, że nie istnieją przekonujące powody pozwalające stwierdzić, że wprowadzenie środków tymczasowych w odniesieniu do przywozu ACF pochodzącej z Chin nie leży w interesie Unii. |
| --- | --- |

(232)

Rozważając sprzeczne interesy, Komisja z jednej strony uznała, że tłumienie cen przez chiński wywóz pogorszyło sytuację przemysłu Unii, a z drugiej strony, że wzrost cen miałby ograniczony negatywny wpływ na użytkowników. Komisja stwierdziła, że nie istnieją przekonujące powody pozwalające stwierdzić, że wprowadzenie środków tymczasowych w odniesieniu do przywozu ACF pochodzącej z Chin nie leży w interesie Unii.

| (233) | Po przyjęciu rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych Manreal twierdził, że analiza rynku i interesu Unii przeprowadzona w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych nie jest już aktualna ze względu na drastyczny wzrost cen i spekulacje na rynku towarowym, które są konsekwencją dochodzenia i pandemii COVID-19. Przemysł opakowań przetworzonych mocno odczuwa skutki nie tylko 40-procentowego wzrostu cen aluminium, ale również 40-procentowego wzrostu cen papieru typu kraft oraz kosztów transportu kontenerowego, które wzrosły o 400 %. Średni czas dostaw papieru wzrósł z 3–4 tygodni do 4 miesięcy. W niektórych umowach na dostawy dostawcy powołują się na siłę wyższą i realizują dostawy z 6-miesięcznym opóźnieniem, żądając jednocześnie cen o 20 % wyższych niż w momencie składania zamówienia. |
| --- | --- |

(233)

Po przyjęciu rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych Manreal twierdził, że analiza rynku i interesu Unii przeprowadzona w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych nie jest już aktualna ze względu na drastyczny wzrost cen i spekulacje na rynku towarowym, które są konsekwencją dochodzenia i pandemii COVID-19. Przemysł opakowań przetworzonych mocno odczuwa skutki nie tylko 40-procentowego wzrostu cen aluminium, ale również 40-procentowego wzrostu cen papieru typu kraft oraz kosztów transportu kontenerowego, które wzrosły o 400 %. Średni czas dostaw papieru wzrósł z 3–4 tygodni do 4 miesięcy. W niektórych umowach na dostawy dostawcy powołują się na siłę wyższą i realizują dostawy z 6-miesięcznym opóźnieniem, żądając jednocześnie cen o 20 % wyższych niż w momencie składania zamówienia.

| (234) | Popierając argumenty Manreala, Walki, Gascogne i Effegidi podkreślili również, że po OD sytuacja na rynku zmieniła się zasadniczo, prowadząc do niedoborów w zaopatrzeniu nie tylko w ACF, ale również w inne surowce. Według Gascogne'a, cena aluminium na Londyńskiej Giełdzie Metali wzrosła o 30 % od października 2020 r. do maja 2021 r. Również w obecnej sytuacji tylko jeden duży producent unijny wydaje się być w stanie dostarczyć nowe zamówienia bez kilkumiesięcznego czasu realizacji zamówień. Effegidi stwierdził, że zgodnie z notowaniami producentów unijnych z lipca 2021 r. dostawy ACF do jego produkcji nie będą dostępne przed 2022 r. |
| --- | --- |

(234)

Popierając argumenty Manreala, Walki, Gascogne i Effegidi podkreślili również, że po OD sytuacja na rynku zmieniła się zasadniczo, prowadząc do niedoborów w zaopatrzeniu nie tylko w ACF, ale również w inne surowce. Według Gascogne'a, cena aluminium na Londyńskiej Giełdzie Metali wzrosła o 30 % od października 2020 r. do maja 2021 r. Również w obecnej sytuacji tylko jeden duży producent unijny wydaje się być w stanie dostarczyć nowe zamówienia bez kilkumiesięcznego czasu realizacji zamówień. Effegidi stwierdził, że zgodnie z notowaniami producentów unijnych z lipca 2021 r. dostawy ACF do jego produkcji nie będą dostępne przed 2022 r.

| (235) | Inny użytkownik, Alupol, twierdził, że od grudnia 2020 r. zauważył słabe zainteresowanie umowami ze strony producentów unijnych, a nawet dwuletnia umowa na dostawy zawarta z jednym z producentów unijnych została rozwiązana przez producenta po pół roku, co wskazuje na ograniczenia mocy produkcyjnych. Walki przedstawiło dodatkowe dowody dotyczące zamówień na ACF o grubości 6,35 mikrona, wykazując, że trudności z dostawami, które wystąpiły w 2021 r., nadal się utrzymują. |
| --- | --- |

(235)

Inny użytkownik, Alupol, twierdził, że od grudnia 2020 r. zauważył słabe zainteresowanie umowami ze strony producentów unijnych, a nawet dwuletnia umowa na dostawy zawarta z jednym z producentów unijnych została rozwiązana przez producenta po pół roku, co wskazuje na ograniczenia mocy produkcyjnych. Walki przedstawiło dodatkowe dowody dotyczące zamówień na ACF o grubości 6,35 mikrona, wykazując, że trudności z dostawami, które wystąpiły w 2021 r., nadal się utrzymują.

| (236) | Konsorcjum importerów twierdziło również, że od początku dochodzenia ceny ACF wzrosły o 25 %, a czas dostawy wydłużył się ze średnio dwóch do czterech miesięcy. Obecna sytuacja niedoboru dostaw prowadzi również do tego, że zintegrowane przedsiębiorstwa zaopatrują swoje powiązane podmioty na preferencyjnych zasadach, pozostawiając mniejszą zdolność produkcyjną na otwartym rynku. Konsorcjum spodziewa się, że cła antydumpingowe zakłócą łańcuchy dostaw i doprowadzą do niedoboru dostaw dla całego asortymentu ACF, ale w szczególności dla folii o grubości poniżej 6 mikronów. |
| --- | --- |

(236)

Konsorcjum importerów twierdziło również, że od początku dochodzenia ceny ACF wzrosły o 25 %, a czas dostawy wydłużył się ze średnio dwóch do czterech miesięcy. Obecna sytuacja niedoboru dostaw prowadzi również do tego, że zintegrowane przedsiębiorstwa zaopatrują swoje powiązane podmioty na preferencyjnych zasadach, pozostawiając mniejszą zdolność produkcyjną na otwartym rynku. Konsorcjum spodziewa się, że cła antydumpingowe zakłócą łańcuchy dostaw i doprowadzą do niedoboru dostaw dla całego asortymentu ACF, ale w szczególności dla folii o grubości poniżej 6 mikronów.

| (237) | Podczas gdy te zmiany na rynku rzeczywiście mają wpływ na poszczególne interesy producentów, użytkowników i importerów, są one spowodowane wyjątkową sytuacją pandemii COVID-19 i następującą po niej silną odbudową gospodarczą, które spowodowały braki w zakresie transportu międzynarodowego oraz braki w dostawach. W związku z tym potrzeba pewnego czasu, aby rynki mogły się dostosować, dopóki ożywienie gospodarcze i wzrost gospodarczy nie unormują się, a popyt i podaż wrócą do równowagi, również w sektorze ACF. |
| --- | --- |

(237)

Podczas gdy te zmiany na rynku rzeczywiście mają wpływ na poszczególne interesy producentów, użytkowników i importerów, są one spowodowane wyjątkową sytuacją pandemii COVID-19 i następującą po niej silną odbudową gospodarczą, które spowodowały braki w zakresie transportu międzynarodowego oraz braki w dostawach. W związku z tym potrzeba pewnego czasu, aby rynki mogły się dostosować, dopóki ożywienie gospodarcze i wzrost gospodarczy nie unormują się, a popyt i podaż wrócą do równowagi, również w sektorze ACF.

| (238) | Manreal argumentował ponadto, że zgodnie z art. 11 TFUE ochrona przed przywozem po cenach dumpingowych powinna być zrównoważona innymi celami Unii, takimi jak ochrona środowiska, i stwierdził, że wprowadzenie środków będzie miało bardzo negatywny wpływ na środowisko. Manreal twierdził, że bez względu na ewentualny negatywny wpływ na zatrudnienie lub politykę przemysłową, zniknięcie bardziej zanieczyszczających producentów unijnych byłoby korzystne dla środowiska UE. W związku z tym Manreal zwrócił się do Komisji o włączenie do dochodzenia prawdopodobnych skutków środków dla środowiska. |
| --- | --- |

(238)

Manreal argumentował ponadto, że zgodnie z art. 11 TFUE ochrona przed przywozem po cenach dumpingowych powinna być zrównoważona innymi celami Unii, takimi jak ochrona środowiska, i stwierdził, że wprowadzenie środków będzie miało bardzo negatywny wpływ na środowisko. Manreal twierdził, że bez względu na ewentualny negatywny wpływ na zatrudnienie lub politykę przemysłową, zniknięcie bardziej zanieczyszczających producentów unijnych byłoby korzystne dla środowiska UE. W związku z tym Manreal zwrócił się do Komisji o włączenie do dochodzenia prawdopodobnych skutków środków dla środowiska.

| (239) | Komisja zauważyła przede wszystkim, że Manreal nie uzasadnił, w jaki sposób producenci unijni bardziej zanieczyszczają środowisko niż producenci chińscy. Ponadto, mimo że Unia ustanawia wysokie normy środowiskowe dla swoich producentów, celem art. 11 TFUE nie jest uniemożliwienie prowadzenia działalności gospodarczej, lecz włączenie wymogów ochrony środowiska do polityki kierującej działalnością gospodarczą. Propozycja Manreal, aby ograniczyć emisje w Unii, pozwalając, aby jej przemysł został zniszczony w wyniku nieuczciwej konkurencji, jest nie tylko niezgodna z celami UE w zakresie ochrony środowiska, ale również sprzeczna z szeregiem innych polityk. W związku z tym wniosek Manreal o zbadanie wpływu takiego scenariusza na środowisko został odrzucony. |
| --- | --- |

(239)

Komisja zauważyła przede wszystkim, że Manreal nie uzasadnił, w jaki sposób producenci unijni bardziej zanieczyszczają środowisko niż producenci chińscy. Ponadto, mimo że Unia ustanawia wysokie normy środowiskowe dla swoich producentów, celem art. 11 TFUE nie jest uniemożliwienie prowadzenia działalności gospodarczej, lecz włączenie wymogów ochrony środowiska do polityki kierującej działalnością gospodarczą. Propozycja Manreal, aby ograniczyć emisje w Unii, pozwalając, aby jej przemysł został zniszczony w wyniku nieuczciwej konkurencji, jest nie tylko niezgodna z celami UE w zakresie ochrony środowiska, ale również sprzeczna z szeregiem innych polityk. W związku z tym wniosek Manreal o zbadanie wpływu takiego scenariusza na środowisko został odrzucony.

| (240) | Manreal wskazał ponadto na motyw 355 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, w którym Komisja stwierdziła, w odpowiedzi na wcześniejszy argument przedsiębiorstwa, że pomoc państwa mogłaby być bardziej odpowiednim środkiem niż nałożenie ceł, że pomoc finansowa nie jest właściwym instrumentem do przeciwdziałania dumpingowi wyrządzającemu szkodę. Manreal twierdził, że jest to wybór polityki, który nie powinien być podejmowany bez konsultacji z Dyrekcją Generalną ds. Konkurencji („DG ds. Konkurencji”). Manreal twierdził ponadto, że argument Komisji zakładałby, iż jakakolwiek pomoc przyznana producentom unijnym nie byłaby zatwierdzona przez DG ds. Konkurencji. |
| --- | --- |

(240)

Manreal wskazał ponadto na motyw 355 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, w którym Komisja stwierdziła, w odpowiedzi na wcześniejszy argument przedsiębiorstwa, że pomoc państwa mogłaby być bardziej odpowiednim środkiem niż nałożenie ceł, że pomoc finansowa nie jest właściwym instrumentem do przeciwdziałania dumpingowi wyrządzającemu szkodę. Manreal twierdził, że jest to wybór polityki, który nie powinien być podejmowany bez konsultacji z Dyrekcją Generalną ds. Konkurencji („DG ds. Konkurencji”). Manreal twierdził ponadto, że argument Komisji zakładałby, iż jakakolwiek pomoc przyznana producentom unijnym nie byłaby zatwierdzona przez DG ds. Konkurencji.

| (241) | Komisja przypomniała, że art. 9 ust. 4 akapit pierwszy rozporządzenia podstawowego stanowi, że w przypadku gdy ostatecznie ustalone fakty dowodzą istnienia dumpingu i spowodowanej nim szkody oraz gdy interes Unii wymaga interwencji, Komisja nakłada ostateczne cło antydumpingowe. Komisja nie może powstrzymać się od przeciwdziałania wykazanemu dumpingowi wyrządzającemu szkodę stosowanemu przez chińskich eksporterów za pomocą instrumentów prawnych pozostających do dyspozycji Komisji tylko dlatego, że producenci unijni mogą również skorzystać na pomocy państwa. Ponadto pomoc państwa jest przyznawana przez państwa członkowskie, a nie przez Komisję. |
| --- | --- |

(241)

Komisja przypomniała, że art. 9 ust. 4 akapit pierwszy rozporządzenia podstawowego stanowi, że w przypadku gdy ostatecznie ustalone fakty dowodzą istnienia dumpingu i spowodowanej nim szkody oraz gdy interes Unii wymaga interwencji, Komisja nakłada ostateczne cło antydumpingowe. Komisja nie może powstrzymać się od przeciwdziałania wykazanemu dumpingowi wyrządzającemu szkodę stosowanemu przez chińskich eksporterów za pomocą instrumentów prawnych pozostających do dyspozycji Komisji tylko dlatego, że producenci unijni mogą również skorzystać na pomocy państwa. Ponadto pomoc państwa jest przyznawana przez państwa członkowskie, a nie przez Komisję.

| (242) | W związku z tym żaden z argumentów przedstawionych przez użytkowników i importerów po ujawnieniu tymczasowych ustaleń i przyjęciu rozporządzenia tymczasowego nie zmienił wniosków Komisji. |
| --- | --- |

(242)

W związku z tym żaden z argumentów przedstawionych przez użytkowników i importerów po ujawnieniu tymczasowych ustaleń i przyjęciu rozporządzenia tymczasowego nie zmienił wniosków Komisji.

| (243) | Kilka stron, wraz z uwagami do ogólnego ujawnienia ostatecznych ustaleń, złożyło wniosek o ocenę możliwości zawieszenia ceł zgodnie z art. 14 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. W następstwie tych wniosków ewentualne zawieszenie ceł zostanie przeanalizowane w ramach odrębnej procedury. |
| --- | --- |

(243)

Kilka stron, wraz z uwagami do ogólnego ujawnienia ostatecznych ustaleń, złożyło wniosek o ocenę możliwości zawieszenia ceł zgodnie z art. 14 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. W następstwie tych wniosków ewentualne zawieszenie ceł zostanie przeanalizowane w ramach odrębnej procedury.

6.6.   Wniosek dotyczący interesu Unii

Wniosek dotyczący interesu Unii

| (244) | Na podstawie powyższego nie istnieją przekonujące powody pozwalające stwierdzić, że wprowadzenie ostatecznych środków antydumpingowych w odniesieniu do przywozu ACF pochodzącej z Chin nie leży w interesie Unii. |
| --- | --- |

(244)

Na podstawie powyższego nie istnieją przekonujące powody pozwalające stwierdzić, że wprowadzenie ostatecznych środków antydumpingowych w odniesieniu do przywozu ACF pochodzącej z Chin nie leży w interesie Unii.

7.   POZIOM ŚRODKÓW

POZIOM ŚRODKÓW

7.1.   Margines szkody

Margines szkody

| (245) | Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń Xiamen Xiashun twierdził, że przyszłych kosztów przestrzegania przepisów nie należy dodawać do ceny docelowej, ponieważ nota w sprawie kosztów przestrzegania przepisów została opublikowana po opublikowaniu rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, co naruszyło prawa Xiamen Xiashun do obrony. |
| --- | --- |

(245)

Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń Xiamen Xiashun twierdził, że przyszłych kosztów przestrzegania przepisów nie należy dodawać do ceny docelowej, ponieważ nota w sprawie kosztów przestrzegania przepisów została opublikowana po opublikowaniu rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, co naruszyło prawa Xiamen Xiashun do obrony.

| (246) | Komisja odrzuciła ten argument. Xiamen Xiashun wraz ze wszystkimi innymi stronami otrzymał dodatkowy czas na przedstawienie uwag dotyczących noty w sprawie kosztów przestrzegania przepisów po jej opublikowaniu. Dlatego też późna publikacja nie naruszyła jego prawa do obrony. |
| --- | --- |

(246)

Komisja odrzuciła ten argument. Xiamen Xiashun wraz ze wszystkimi innymi stronami otrzymał dodatkowy czas na przedstawienie uwag dotyczących noty w sprawie kosztów przestrzegania przepisów po jej opublikowaniu. Dlatego też późna publikacja nie naruszyła jego prawa do obrony.

| (247) | Ponadto Xiamen Xiashun argumentował, że kwestie środowiskowe nie dotyczą wyłącznie przemysłu Unii, ponieważ Xiamen Xiashun będzie podlegać chińskiemu systemowi handlu emisjami i uzyskał certyfikację Aluminium Stewardship Initiative w zakresie normy wydajności, która obejmuje kryteria dotyczące emisji gazów cieplarnianych, w tym próg emisji CO2. |
| --- | --- |

(247)

Ponadto Xiamen Xiashun argumentował, że kwestie środowiskowe nie dotyczą wyłącznie przemysłu Unii, ponieważ Xiamen Xiashun będzie podlegać chińskiemu systemowi handlu emisjami i uzyskał certyfikację Aluminium Stewardship Initiative w zakresie normy wydajności, która obejmuje kryteria dotyczące emisji gazów cieplarnianych, w tym próg emisji CO2.

2

| (248) | Komisja odrzuciła ten argument. Prawodawstwo krajowe ChRL jest bez znaczenia do celów zastosowania art. 7 ust. 2d rozporządzenia podstawowego, zgodnie z którym przyszłe koszty wynikające z wielostronnych umów dotyczących ochrony środowiska oraz protokołów do nich, których Unia jest stroną, muszą zostać uwzględnione przy ustalaniu ceny docelowej przemysłu Unii. |
| --- | --- |

(248)

Komisja odrzuciła ten argument. Prawodawstwo krajowe ChRL jest bez znaczenia do celów zastosowania art. 7 ust. 2d rozporządzenia podstawowego, zgodnie z którym przyszłe koszty wynikające z wielostronnych umów dotyczących ochrony środowiska oraz protokołów do nich, których Unia jest stroną, muszą zostać uwzględnione przy ustalaniu ceny docelowej przemysłu Unii.

| (249) | Donghai argumentował, że zysk docelowy w wysokości 6 % powinien być obliczany jedynie na podstawie kosztu przetworzenia, a nie na podstawie całej ceny ACF. |
| --- | --- |

(249)

Donghai argumentował, że zysk docelowy w wysokości 6 % powinien być obliczany jedynie na podstawie kosztu przetworzenia, a nie na podstawie całej ceny ACF.

| (250) | Komisja odrzuciła ten argument, ponieważ zgodnie z art. 7 ust. 2c rozporządzenia podstawowego zysk docelowy musi być obliczony na podstawie pełnych kosztów, a nie tylko części odzwierciedlającej przetworzenie surowca. |
| --- | --- |

(250)

Komisja odrzuciła ten argument, ponieważ zgodnie z art. 7 ust. 2c rozporządzenia podstawowego zysk docelowy musi być obliczony na podstawie pełnych kosztów, a nie tylko części odzwierciedlającej przetworzenie surowca.

| (251) | Producenci Zhongji i Nanshan powtórzyli ten argument po ujawnieniu ostatecznych ustaleń. Zhongji twierdził, iż wbrew opinii Komisji art. 7 ust. 2c rozporządzenia podstawowego nie stanowi, że zysk docelowy musi być obliczany na podstawie pełnych kosztów, lecz że zgodnie z tym przepisem zysk docelowy musi być wystarczający do odzyskania pełnych kosztów. Zhongji argumentował, że producenci ACF uzyskują swoje zyski na podstawie ceny konwersji, a nie na podstawie ceny surowców. |
| --- | --- |

(251)

Producenci Zhongji i Nanshan powtórzyli ten argument po ujawnieniu ostatecznych ustaleń. Zhongji twierdził, iż wbrew opinii Komisji art. 7 ust. 2c rozporządzenia podstawowego nie stanowi, że zysk docelowy musi być obliczany na podstawie pełnych kosztów, lecz że zgodnie z tym przepisem zysk docelowy musi być wystarczający do odzyskania pełnych kosztów. Zhongji argumentował, że producenci ACF uzyskują swoje zyski na podstawie ceny konwersji, a nie na podstawie ceny surowców.

| (252) | Art. 7 ust. 2c rozporządzenia podstawowego stanowi, że „użyty zysk docelowy ustala się z uwzględnieniem takich czynników, [...] jak poziom zyskowności potrzebny do pokrycia pełnych kosztów”. Pełne koszty obejmują ceny surowców. W związku z tym argument ten został odrzucony. |
| --- | --- |

(252)

Art. 7 ust. 2c rozporządzenia podstawowego stanowi, że „użyty zysk docelowy ustala się z uwzględnieniem takich czynników, [...] jak poziom zyskowności potrzebny do pokrycia pełnych kosztów”. Pełne koszty obejmują ceny surowców. W związku z tym argument ten został odrzucony.

| (253) | Donghai twierdził ponadto, że koszty restrukturyzacji nie powinny być częścią ceny docelowej. |
| --- | --- |

(253)

Donghai twierdził ponadto, że koszty restrukturyzacji nie powinny być częścią ceny docelowej.

| (254) | Komisja wyjaśniła w motywie 329 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, że wzrost kosztów w OD wynikał głównie z restrukturyzacji jednego z producentów objętych próbą. Komisja zauważyła ponadto, że restrukturyzacja jest regularnym procesem w sytuacji przywozu towarów po cenach dumpingowych. W każdym razie, zgodnie z rozporządzeniem podstawowym, wszystkie koszty muszą zostać uwzględnione przy obliczaniu zysku docelowego. |
| --- | --- |

(254)

Komisja wyjaśniła w motywie 329 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, że wzrost kosztów w OD wynikał głównie z restrukturyzacji jednego z producentów objętych próbą. Komisja zauważyła ponadto, że restrukturyzacja jest regularnym procesem w sytuacji przywozu towarów po cenach dumpingowych. W każdym razie, zgodnie z rozporządzeniem podstawowym, wszystkie koszty muszą zostać uwzględnione przy obliczaniu zysku docelowego.

| (255) | Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń Zhongji powtórzył twierdzenie, że koszty nadzwyczajne powinny być wyłączone z ceny docelowej. Zhongji twierdził, że Komisja nie odniosła się do argumentów Zhongji i że Komisja sama sobie przeczyła, ponieważ konsekwentnie odnosiła się do tych kosztów jako „nadzwyczajnych”, ale w kontekście ceny docelowej uznała je za koszty „zwykłe”. Zhongji nie przedstawił jednak żadnych nowych dowodów. |
| --- | --- |

(255)

Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń Zhongji powtórzył twierdzenie, że koszty nadzwyczajne powinny być wyłączone z ceny docelowej. Zhongji twierdził, że Komisja nie odniosła się do argumentów Zhongji i że Komisja sama sobie przeczyła, ponieważ konsekwentnie odnosiła się do tych kosztów jako „nadzwyczajnych”, ale w kontekście ceny docelowej uznała je za koszty „zwykłe”. Zhongji nie przedstawił jednak żadnych nowych dowodów.

| (256) | Wobec braku dalszych dowodów Komisja potwierdza motyw 325 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Restrukturyzacja jest regularnym procesem w sytuacji przywozu towarów po cenach dumpingowych i stanowi część kosztów przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

(256)

Wobec braku dalszych dowodów Komisja potwierdza motyw 325 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Restrukturyzacja jest regularnym procesem w sytuacji przywozu towarów po cenach dumpingowych i stanowi część kosztów przedsiębiorstwa.

| (257) | Zhongji twierdził ponadto, że Komisja powinna zastosować przez analogię to, co stwierdziła w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych na przywóz chlorku potasu (19), w którym Komisja postanowiła odliczyć tymczasowe i nadzwyczajne koszty poniesione przez kanadyjskie przedsiębiorstwa wydobywcze przed zastosowaniem ich kosztów jako punktu odniesienia dla przedsiębiorstw z Białorusi, Rosji i Ukrainy, ponieważ byłoby nieuzasadnione zmuszać je do ponoszenia takich kosztów. Zhongji twierdził, że Komisja zastosowała tę samą zasadę również w rozporządzeniu w sprawie nieobrobionego magnezu niestopowego (20) oraz w rozporządzeniu w sprawie niektórych politereftalanów etylenu (PET) (21). Zhongji argumentował zatem, że Komisja powinna również w tym przypadku nie uwzględniać kosztów restrukturyzacji jako kosztów tymczasowych i nadzwyczajnych. |
| --- | --- |

(257)

Zhongji twierdził ponadto, że Komisja powinna zastosować przez analogię to, co stwierdziła w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych na przywóz chlorku potasu (19), w którym Komisja postanowiła odliczyć tymczasowe i nadzwyczajne koszty poniesione przez kanadyjskie przedsiębiorstwa wydobywcze przed zastosowaniem ich kosztów jako punktu odniesienia dla przedsiębiorstw z Białorusi, Rosji i Ukrainy, ponieważ byłoby nieuzasadnione zmuszać je do ponoszenia takich kosztów. Zhongji twierdził, że Komisja zastosowała tę samą zasadę również w rozporządzeniu w sprawie nieobrobionego magnezu niestopowego (20) oraz w rozporządzeniu w sprawie niektórych politereftalanów etylenu (PET) (21). Zhongji argumentował zatem, że Komisja powinna również w tym przypadku nie uwzględniać kosztów restrukturyzacji jako kosztów tymczasowych i nadzwyczajnych.

19

20

21

| (258) | Komisja nie zgadza się z twierdzeniem, że sytuację, o której mowa w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych na przywóz chlorku potasu, można porównać z sytuacją dotyczącą obecnego dochodzenia. W przypadku rozporządzenia w sprawie chlorku potasu tymczasowe i nadzwyczajne koszty ponoszone przez przedsiębiorstwa kanadyjskie nie miały żadnego związku z przywozem towarów po cenach dumpingowych do Unii. To samo dotyczy porównania z rozporządzeniem w sprawie nieobrobionego magnezu niestopowego, w którym to przypadku restrukturyzacja przedsiębiorstwa została przeprowadzona w następstwie prywatyzacji. Wyłączenie kosztów nadzwyczajnych w rozporządzeniu w sprawie niektórych politereftalanów etylenu (PET) nastąpiło w wyniku szczególnej sytuacji, która różniła się od sytuacji dotyczącej kosztów restrukturyzacji, o których mowa w bieżącej sprawie. W tym przypadku, jak stwierdzono w motywie 325 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, koszty restrukturyzacji nie były kosztami nadzwyczajnymi, a zatem powinny zostać uwzględnione. W związku z powyższym Komisja odrzuciła ten argument. |
| --- | --- |

(258)

Komisja nie zgadza się z twierdzeniem, że sytuację, o której mowa w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych na przywóz chlorku potasu, można porównać z sytuacją dotyczącą obecnego dochodzenia. W przypadku rozporządzenia w sprawie chlorku potasu tymczasowe i nadzwyczajne koszty ponoszone przez przedsiębiorstwa kanadyjskie nie miały żadnego związku z przywozem towarów po cenach dumpingowych do Unii. To samo dotyczy porównania z rozporządzeniem w sprawie nieobrobionego magnezu niestopowego, w którym to przypadku restrukturyzacja przedsiębiorstwa została przeprowadzona w następstwie prywatyzacji. Wyłączenie kosztów nadzwyczajnych w rozporządzeniu w sprawie niektórych politereftalanów etylenu (PET) nastąpiło w wyniku szczególnej sytuacji, która różniła się od sytuacji dotyczącej kosztów restrukturyzacji, o których mowa w bieżącej sprawie. W tym przypadku, jak stwierdzono w motywie 325 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, koszty restrukturyzacji nie były kosztami nadzwyczajnymi, a zatem powinny zostać uwzględnione. W związku z powyższym Komisja odrzuciła ten argument.

| (259) | Zhongji zauważył, że zysk docelowy dla ACF o numerach kontrolnych produktu zaczynających się od 1 jest niewiarygodny. Łączna produkcja trzech objętych próbą producentów unijnych dla numeru kontrolnego produktu zaczynającego się od 1 wynosi poniżej 3 000 ton. Zhongji postrzega te ilości jako nieistotne i uważa, że Komisja nie dysponowała kosztami produkcji takich produktów lub przynajmniej były one niereprezentatywne ze względu na ograniczoną ilość. To sprawia, że cena docelowa jest niewiarygodna. |
| --- | --- |

(259)

Zhongji zauważył, że zysk docelowy dla ACF o numerach kontrolnych produktu zaczynających się od 1 jest niewiarygodny. Łączna produkcja trzech objętych próbą producentów unijnych dla numeru kontrolnego produktu zaczynającego się od 1 wynosi poniżej 3 000 ton. Zhongji postrzega te ilości jako nieistotne i uważa, że Komisja nie dysponowała kosztami produkcji takich produktów lub przynajmniej były one niereprezentatywne ze względu na ograniczoną ilość. To sprawia, że cena docelowa jest niewiarygodna.

| (260) | Jeśli w Unii nie produkuje się produktu z określonym numerem kontrolnym produktu, który jest wywożony, o ile nie można dokonać odpowiednich dostosowań, Komisja wyklucza ten numer kontrolny produktu z porównania. Jeśli jednak przemysł Unii produkuje produkt o danym numerze kontrolnym produktu, nawet jeśli ilość ta jest niższa niż w przypadku innych numerów kontrolnych produktu, Komisja uważa, że mimo wszystko dokładniejsze jest uwzględnienie tego numeru kontrolnego produktu w porównaniu, w oparciu o informacje dostępne od objętych próbą producentów unijnych. Ponadto w obecnym przypadku 3 000 ton nie można uznać za nieznaczną wielkość produkcji. W związku z powyższym Komisja odrzuciła ten argument. |
| --- | --- |

(260)

Jeśli w Unii nie produkuje się produktu z określonym numerem kontrolnym produktu, który jest wywożony, o ile nie można dokonać odpowiednich dostosowań, Komisja wyklucza ten numer kontrolny produktu z porównania. Jeśli jednak przemysł Unii produkuje produkt o danym numerze kontrolnym produktu, nawet jeśli ilość ta jest niższa niż w przypadku innych numerów kontrolnych produktu, Komisja uważa, że mimo wszystko dokładniejsze jest uwzględnienie tego numeru kontrolnego produktu w porównaniu, w oparciu o informacje dostępne od objętych próbą producentów unijnych. Ponadto w obecnym przypadku 3 000 ton nie można uznać za nieznaczną wielkość produkcji. W związku z powyższym Komisja odrzuciła ten argument.

| (261) | Ponadto Zhongji stwierdził, że niektóre zakresy dla danych przedstawionych w ujawnieniu tymczasowych ustaleń nie były znaczące, ponieważ były zbyt szerokie, aby zapewnić odpowiednie zrozumienie danych poufnych dotyczących PCN 1DA i PCN 5BA. |
| --- | --- |

(261)

Ponadto Zhongji stwierdził, że niektóre zakresy dla danych przedstawionych w ujawnieniu tymczasowych ustaleń nie były znaczące, ponieważ były zbyt szerokie, aby zapewnić odpowiednie zrozumienie danych poufnych dotyczących PCN 1DA i PCN 5BA.

| (262) | Zhongji odnosi się do danych przemysłu Unii dotyczących dwóch PCN, które są produkowane tylko przez jednego producenta unijnego. Przedziały podane przez Komisję muszą zatem uwzględniać nie tylko poufność danych, ale także fakt, że niektóre wartości mogą być obliczane wstecz, jeżeli przedziały są zbyt wąskie. W przypadku jednostkowej ceny sprzedaży i ceny docelowej Komisja podała wąskie zakresy. W przypadku ilości sprzedanych oraz całkowitej wartości ex-works Komisja musiała jednak zagwarantować, że wartości te nie będą mogły zostać obliczone i wybrała wystarczająco szerokie zakresy. Alternatywą byłoby zastąpienie tych wartości jako wrażliwych. |
| --- | --- |

(262)

Zhongji odnosi się do danych przemysłu Unii dotyczących dwóch PCN, które są produkowane tylko przez jednego producenta unijnego. Przedziały podane przez Komisję muszą zatem uwzględniać nie tylko poufność danych, ale także fakt, że niektóre wartości mogą być obliczane wstecz, jeżeli przedziały są zbyt wąskie. W przypadku jednostkowej ceny sprzedaży i ceny docelowej Komisja podała wąskie zakresy. W przypadku ilości sprzedanych oraz całkowitej wartości ex-works Komisja musiała jednak zagwarantować, że wartości te nie będą mogły zostać obliczone i wybrała wystarczająco szerokie zakresy. Alternatywą byłoby zastąpienie tych wartości jako wrażliwych.

| (263) | Donghai twierdził ponadto, że Komisja błędnie oparła się na art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego, aby określić ceny sprzedaży Nanshan Europe do celów obliczenia marginesu zaniżania cen, i stwierdził, że Komisja powinna była zastosować ceny rzeczywiste sprzedaży powiązanego podmiotu sprzedającego grupy Nanshan w Unii Europejskiej i odliczyć wyłącznie koszty sprzedaży bezpośredniej poniesione na sprzedaż produktu objętego postępowaniem przez ten powiązany podmiot sprzedający w UE. |
| --- | --- |

(263)

Donghai twierdził ponadto, że Komisja błędnie oparła się na art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego, aby określić ceny sprzedaży Nanshan Europe do celów obliczenia marginesu zaniżania cen, i stwierdził, że Komisja powinna była zastosować ceny rzeczywiste sprzedaży powiązanego podmiotu sprzedającego grupy Nanshan w Unii Europejskiej i odliczyć wyłącznie koszty sprzedaży bezpośredniej poniesione na sprzedaż produktu objętego postępowaniem przez ten powiązany podmiot sprzedający w UE.

| (264) | Cena docelowa stosowana do celów ustalenia marginesu szkody oparta jest na kosztach produkcji przemysłu Unii i zysku docelowym, a zatem nie obejmuje żadnych wydatków podmiotów powiązanych. Aby zapewnić symetrię i obiektywne porównanie, ceny eksportowe stosowane do obliczania marginesu szkody nie mogą zatem obejmować wydatków powiązanych podmiotów producentów eksportujących. Twierdzenie to zostaje zatem odrzucone. |
| --- | --- |

(264)

Cena docelowa stosowana do celów ustalenia marginesu szkody oparta jest na kosztach produkcji przemysłu Unii i zysku docelowym, a zatem nie obejmuje żadnych wydatków podmiotów powiązanych. Aby zapewnić symetrię i obiektywne porównanie, ceny eksportowe stosowane do obliczania marginesu szkody nie mogą zatem obejmować wydatków powiązanych podmiotów producentów eksportujących. Twierdzenie to zostaje zatem odrzucone.

| (265) | Jak określono w art. 9 ust. 4 akapit trzeci rozporządzenia podstawowego oraz biorąc pod uwagę fakt, że Komisja nie rejestrowała przywozu w okresie wcześniejszego informowania, Komisja przeanalizowała zmiany wielkości przywozu, aby ustalić, czy w okresie wcześniejszego informowania miał miejsce dalszy znaczny wzrost przywozu objętego dochodzeniem, aby wskazać, czy przy określaniu marginesu szkody należy uwzględnić dodatkową szkodę spowodowaną takim wzrostem. |
| --- | --- |

(265)

Jak określono w art. 9 ust. 4 akapit trzeci rozporządzenia podstawowego oraz biorąc pod uwagę fakt, że Komisja nie rejestrowała przywozu w okresie wcześniejszego informowania, Komisja przeanalizowała zmiany wielkości przywozu, aby ustalić, czy w okresie wcześniejszego informowania miał miejsce dalszy znaczny wzrost przywozu objętego dochodzeniem, aby wskazać, czy przy określaniu marginesu szkody należy uwzględnić dodatkową szkodę spowodowaną takim wzrostem.

| (266) | Jak wynika z danych zawartych w bazach danych COMEXT i Surveillance 2 Eurostatu, wielkości przywozu z ChRL w ciągu czterotygodniowego okresu wcześniejszego informowania były o 47 % niższe niż średnie wielkości przywozu w okresie objętym dochodzeniem w oparciu o objęty dochodzeniem okres czterech tygodni. Na tej podstawie Komisja stwierdziła, że w okresie wcześniejszego informowania nie doszło do znacznego wzrostu przywozu objętego dochodzeniem. |
| --- | --- |

(266)

Jak wynika z danych zawartych w bazach danych COMEXT i Surveillance 2 Eurostatu, wielkości przywozu z ChRL w ciągu czterotygodniowego okresu wcześniejszego informowania były o 47 % niższe niż średnie wielkości przywozu w okresie objętym dochodzeniem w oparciu o objęty dochodzeniem okres czterech tygodni. Na tej podstawie Komisja stwierdziła, że w okresie wcześniejszego informowania nie doszło do znacznego wzrostu przywozu objętego dochodzeniem.

| (267) | W następstwie rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych Zhongji twierdził, że należy dokonać dostosowań, ponieważ Carcano świadczy usługi na żądanie, których Zhongji nie świadczyłby. |
| --- | --- |

(267)

W następstwie rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych Zhongji twierdził, że należy dokonać dostosowań, ponieważ Carcano świadczy usługi na żądanie, których Zhongji nie świadczyłby.

| (268) | Komisja potwierdziła, że usługa na żądanie świadczona przez Carcano dotyczy jedynie bardzo niewielkiej liczby sprzedaży objętych próbą producentów unijnych, a ponadto koszty tej usługi są tak niskie, że dostosowanie nie miałoby żadnego istotnego wpływu na wyniki niniejszego dochodzenia. |
| --- | --- |

(268)

Komisja potwierdziła, że usługa na żądanie świadczona przez Carcano dotyczy jedynie bardzo niewielkiej liczby sprzedaży objętych próbą producentów unijnych, a ponadto koszty tej usługi są tak niskie, że dostosowanie nie miałoby żadnego istotnego wpływu na wyniki niniejszego dochodzenia.

| (269) | Wobec braku dalszych uwag na temat marginesów szkody Komisja dostosowała jedynie marginesy ustalone w motywach 376–378 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych ze względu na skorygowane koszty ponoszone po przywozie oraz w celu uwzględnienia zmian zadeklarowanej wartości CIF, jak wyjaśniono w motywie 103. Ostateczne marginesy szkody przedstawiono poniżej w motywie 197. |
| --- | --- |

(269)

Wobec braku dalszych uwag na temat marginesów szkody Komisja dostosowała jedynie marginesy ustalone w motywach 376–378 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych ze względu na skorygowane koszty ponoszone po przywozie oraz w celu uwzględnienia zmian zadeklarowanej wartości CIF, jak wyjaśniono w motywie 103. Ostateczne marginesy szkody przedstawiono poniżej w motywie 197.

| (270) | Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń Nanshan zwrócił się do Komisji o weryfikację cen docelowych, ponieważ zdarzały się przypadki, że cieńsze produkty opatrzone numerem kontrolnym miały niższe ceny niż grubsze produkty opatrzone numerem kontrolnym, czego Nanshan nie uznał za logiczne. Komisja z należytą starannością ustaliła cenę docelową i zauważa, że jest ona oparta na informacjach zweryfikowanych przez producentów unijnych. Na koszty mają wpływ inne czynniki niż grubość, a ponadto ceny docelowe opierają się na danych wielu producentów, którzy nie mają dokładnie takiej samej podstawy kosztowej. |
| --- | --- |

(270)

Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń Nanshan zwrócił się do Komisji o weryfikację cen docelowych, ponieważ zdarzały się przypadki, że cieńsze produkty opatrzone numerem kontrolnym miały niższe ceny niż grubsze produkty opatrzone numerem kontrolnym, czego Nanshan nie uznał za logiczne. Komisja z należytą starannością ustaliła cenę docelową i zauważa, że jest ona oparta na informacjach zweryfikowanych przez producentów unijnych. Na koszty mają wpływ inne czynniki niż grubość, a ponadto ceny docelowe opierają się na danych wielu producentów, którzy nie mają dokładnie takiej samej podstawy kosztowej.

7.2.   Zakłócenia handlu surowcami

Zakłócenia handlu surowcami

| (271) | Wobec braku uwag dotyczących zakłóceń handlu surowcami Komisja potwierdziła swoje ustalenia z motywów 381–383 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, zgodnie z którymi nie spełniono warunków określonych w art. 7 ust. 2a rozporządzenia podstawowego, a w rezultacie stwierdziła, że przepisy art. 7 ust. 2 mają zastosowanie do ustalenia poziomu cła ostatecznego. |
| --- | --- |

(271)

Wobec braku uwag dotyczących zakłóceń handlu surowcami Komisja potwierdziła swoje ustalenia z motywów 381–383 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, zgodnie z którymi nie spełniono warunków określonych w art. 7 ust. 2a rozporządzenia podstawowego, a w rezultacie stwierdziła, że przepisy art. 7 ust. 2 mają zastosowanie do ustalenia poziomu cła ostatecznego.

8.   OSTATECZNE ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE

OSTATECZNE ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE

| (272) | Biorąc pod uwagę wnioski dotyczące dumpingu, szkody, związku przyczynowego, interesu Unii i poziomu środków oraz uwzględniając art. 9 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, należy wprowadzić ostateczne środki antydumpingowe, aby zapobiec dalszemu wyrządzaniu szkody przemysłowi Unii przez przywóz produktu objętego postępowaniem po cenach dumpingowych. |
| --- | --- |

(272)

Biorąc pod uwagę wnioski dotyczące dumpingu, szkody, związku przyczynowego, interesu Unii i poziomu środków oraz uwzględniając art. 9 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, należy wprowadzić ostateczne środki antydumpingowe, aby zapobiec dalszemu wyrządzaniu szkody przemysłowi Unii przez przywóz produktu objętego postępowaniem po cenach dumpingowych.

| (273) | W związku z powyższym stawki ostatecznego cła antydumpingowego, wyrażone w cenach CIF na granicy Unii przed ocleniem, powinny być następujące:








  Przedsiębiorstwo | Margines dumpingu | Margines szkody | Ostateczne cło antydumpingowe |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Jiangsu Zhongji Lamination Materials Co., Ltd. | 81,5  % | 28,5  % | 28,5  % |
| Xiamen Xiashun Aluminium Foil Co., Ltd. | 16,1  % | 15,4  % | 15,4  % |
| Yantai Donghai Aluminum Foil Co., Ltd. | 98,5  % | 24,7  % | 24,7  % |
| Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące | 69,6  % | 23,6  % | 23,6  % |
| Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa | 98,5  % | 28,5  % | 28,5  % |

(273)

W związku z powyższym stawki ostatecznego cła antydumpingowego, wyrażone w cenach CIF na granicy Unii przed ocleniem, powinny być następujące:

Przedsiębiorstwo

Margines dumpingu

Margines szkody

Ostateczne cło antydumpingowe

Jiangsu Zhongji Lamination Materials Co., Ltd.

81,5  %

28,5  %

28,5  %

Xiamen Xiashun Aluminium Foil Co., Ltd.

16,1  %

15,4  %

15,4  %

Yantai Donghai Aluminum Foil Co., Ltd.

98,5  %

24,7  %

24,7  %

Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące

69,6  %

23,6  %

23,6  %

Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa

98,5  %

28,5  %

28,5  %

| (274) | Indywidualne stawki cła antydumpingowego dla poszczególnych przedsiębiorstw określone w niniejszym rozporządzeniu zostały ustanowione na podstawie ustaleń niniejszego dochodzenia. Odzwierciedlają one zatem sytuację ustaloną w toku dochodzenia, dotyczącą tych przedsiębiorstw. Powyższe stawki należności celnej mają zastosowanie wyłącznie do przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z państwa, którego dotyczy postępowanie, oraz produkowanego przez wymienione osoby prawne. Przywożone produkty objęte postępowaniem, wytworzone przez dowolne inne przedsiębiorstwo, które nie zostało konkretnie wymienione w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, w tym podmioty powiązane z przedsiębiorstwami konkretnie wymienionymi, podlegają stawce cła stosowanej względem „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”. Nie powinny one być objęte żadną z indywidualnych stawek cła antydumpingowego. |
| --- | --- |

(274)

Indywidualne stawki cła antydumpingowego dla poszczególnych przedsiębiorstw określone w niniejszym rozporządzeniu zostały ustanowione na podstawie ustaleń niniejszego dochodzenia. Odzwierciedlają one zatem sytuację ustaloną w toku dochodzenia, dotyczącą tych przedsiębiorstw. Powyższe stawki należności celnej mają zastosowanie wyłącznie do przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z państwa, którego dotyczy postępowanie, oraz produkowanego przez wymienione osoby prawne. Przywożone produkty objęte postępowaniem, wytworzone przez dowolne inne przedsiębiorstwo, które nie zostało konkretnie wymienione w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, w tym podmioty powiązane z przedsiębiorstwami konkretnie wymienionymi, podlegają stawce cła stosowanej względem „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”. Nie powinny one być objęte żadną z indywidualnych stawek cła antydumpingowego.

| (275) | Przedsiębiorstwo może zwrócić się o zastosowanie indywidualnych stawek cła antydumpingowego w przypadku zmiany nazwy. Wniosek w tej sprawie należy kierować do Komisji (22). Wniosek musi zawierać wszystkie istotne informacje, które pozwolą wykazać, że zmiana nie wpływa na prawo przedsiębiorstwa do korzystania ze stawki celnej, która ma wobec niego zastosowanie. Jeżeli zmiana nazwy przedsiębiorstwa nie wpływa na prawo do korzystania ze stawki celnej mającej wobec niego zastosowanie, w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej opublikowane zostanie rozporządzenie w sprawie zmiany nazwy. |
| --- | --- |

(275)

Przedsiębiorstwo może zwrócić się o zastosowanie indywidualnych stawek cła antydumpingowego w przypadku zmiany nazwy. Wniosek w tej sprawie należy kierować do Komisji (22). Wniosek musi zawierać wszystkie istotne informacje, które pozwolą wykazać, że zmiana nie wpływa na prawo przedsiębiorstwa do korzystania ze stawki celnej, która ma wobec niego zastosowanie. Jeżeli zmiana nazwy przedsiębiorstwa nie wpływa na prawo do korzystania ze stawki celnej mającej wobec niego zastosowanie, w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej opublikowane zostanie rozporządzenie w sprawie zmiany nazwy.

22

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

| (276) | W celu zminimalizowania ryzyka obchodzenia cła w związku z różnicą w stawkach celnych potrzebne są szczególne środki gwarantujące stosowanie indywidualnych ceł antydumpingowych. Przedsiębiorstwa, na które nałożono indywidualne cła antydumpingowe, muszą przedstawić ważną fakturę handlową organom celnym państwa członkowskiego. Faktura musi spełniać wymogi określone w art. 1 ust. 4 niniejszego rozporządzenia. Przywóz, któremu nie towarzyszy taka faktura, powinien zostać objęty cłem antydumpingowym obowiązującym wobec „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”. |
| --- | --- |

(276)

W celu zminimalizowania ryzyka obchodzenia cła w związku z różnicą w stawkach celnych potrzebne są szczególne środki gwarantujące stosowanie indywidualnych ceł antydumpingowych. Przedsiębiorstwa, na które nałożono indywidualne cła antydumpingowe, muszą przedstawić ważną fakturę handlową organom celnym państwa członkowskiego. Faktura musi spełniać wymogi określone w art. 1 ust. 4 niniejszego rozporządzenia. Przywóz, któremu nie towarzyszy taka faktura, powinien zostać objęty cłem antydumpingowym obowiązującym wobec „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”.

| (277) | Mimo że przedstawienie tej faktury jest konieczne, aby organy celne państw członkowskich zastosowały indywidualne stawki cła antydumpingowego wobec przywozu, nie jest ona jedynym elementem branym pod uwagę przez organy celne. Organy celne państw członkowskich muszą bowiem przeprowadzić zwykłą kontrolę, nawet jeśli otrzymają fakturę spełniająca wszystkie wymogi określone w art. 1 ust. 4 niniejszego rozporządzenia, i podobnie jak we wszystkich innych przypadkach mogą one żądać dodatkowych dokumentów (dokumentów przewozowych itp.) do celów weryfikacji dokładności danych zawartych w oświadczeniu oraz zapewnienia zasadności późniejszego zastosowania stawki należności celnej zgodnie z prawem celnym. |
| --- | --- |

(277)

Mimo że przedstawienie tej faktury jest konieczne, aby organy celne państw członkowskich zastosowały indywidualne stawki cła antydumpingowego wobec przywozu, nie jest ona jedynym elementem branym pod uwagę przez organy celne. Organy celne państw członkowskich muszą bowiem przeprowadzić zwykłą kontrolę, nawet jeśli otrzymają fakturę spełniająca wszystkie wymogi określone w art. 1 ust. 4 niniejszego rozporządzenia, i podobnie jak we wszystkich innych przypadkach mogą one żądać dodatkowych dokumentów (dokumentów przewozowych itp.) do celów weryfikacji dokładności danych zawartych w oświadczeniu oraz zapewnienia zasadności późniejszego zastosowania stawki należności celnej zgodnie z prawem celnym.

| (278) | Jeżeli wywóz dokonywany przez jedno z przedsiębiorstw korzystających z niższej indywidualnej stawki celnej wzrośnie w znacznym stopniu, po wprowadzeniu przedmiotowych środków, tego rodzaju wzrost wielkości wywozu może zostać uznany za stanowiący sam w sobie zmianę struktury handlu ze względu na wprowadzenie środków w rozumieniu art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. W takich okolicznościach oraz pod warunkiem spełnienia określonych wymagań może zostać wszczęte dochodzenie w sprawie obejścia środków. Podczas tego dochodzenia można między innymi zbadać potrzebę zniesienia indywidualnych stawek celnych, a następnie nałożyć cło ogólnokrajowe. |
| --- | --- |

(278)

Jeżeli wywóz dokonywany przez jedno z przedsiębiorstw korzystających z niższej indywidualnej stawki celnej wzrośnie w znacznym stopniu, po wprowadzeniu przedmiotowych środków, tego rodzaju wzrost wielkości wywozu może zostać uznany za stanowiący sam w sobie zmianę struktury handlu ze względu na wprowadzenie środków w rozumieniu art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. W takich okolicznościach oraz pod warunkiem spełnienia określonych wymagań może zostać wszczęte dochodzenie w sprawie obejścia środków. Podczas tego dochodzenia można między innymi zbadać potrzebę zniesienia indywidualnych stawek celnych, a następnie nałożyć cło ogólnokrajowe.

| (279) | W celu zapewnienia należytego egzekwowania ceł antydumpingowych cło antydumpingowe dotyczące wszystkich pozostałych przedsiębiorstw należy stosować nie tylko w odniesieniu do niewspółpracujących producentów eksportujących w ramach niniejszego dochodzenia, ale również do producentów, którzy nie prowadzili wywozu do Unii w trakcie okresu objętego dochodzeniem. |
| --- | --- |

(279)

W celu zapewnienia należytego egzekwowania ceł antydumpingowych cło antydumpingowe dotyczące wszystkich pozostałych przedsiębiorstw należy stosować nie tylko w odniesieniu do niewspółpracujących producentów eksportujących w ramach niniejszego dochodzenia, ale również do producentów, którzy nie prowadzili wywozu do Unii w trakcie okresu objętego dochodzeniem.

9.   UJAWNIENIE USTALEŃ

UJAWNIENIE USTALEŃ

| (280) | W dniu 28 września 2021 r. zainteresowane strony zostały poinformowane o istotnych faktach i okolicznościach, na podstawie których zamierzano zalecić nałożenie ostatecznego cła wyrównawczego na przywóz określonych ACF pochodzących z ChRL. Zainteresowanym stronom zapewniono możliwość przedstawienia uwag po ujawnieniu tych informacji. |
| --- | --- |

(280)

W dniu 28 września 2021 r. zainteresowane strony zostały poinformowane o istotnych faktach i okolicznościach, na podstawie których zamierzano zalecić nałożenie ostatecznego cła wyrównawczego na przywóz określonych ACF pochodzących z ChRL. Zainteresowanym stronom zapewniono możliwość przedstawienia uwag po ujawnieniu tych informacji.

| (281) | Jedenaście stron przedstawiło uwagi dotyczące ujawnienia. Na wniosek przeprowadzono posiedzenia wyjaśniające z producentami Walki i Zhongji. Uwagi przedstawione przez zainteresowane strony zostały należycie uwzględnione i, w stosownych przypadkach, ustalenia zostały odpowiednio zmienione. |
| --- | --- |

(281)

Jedenaście stron przedstawiło uwagi dotyczące ujawnienia. Na wniosek przeprowadzono posiedzenia wyjaśniające z producentami Walki i Zhongji. Uwagi przedstawione przez zainteresowane strony zostały należycie uwzględnione i, w stosownych przypadkach, ustalenia zostały odpowiednio zmienione.

| (282) | Zgodnie z art. 109 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 (23), gdy kwotę należy zwrócić w następstwie wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, do wypłaty należnych odsetek stosuje się stopę oprocentowania stosowaną przez Europejski Bank Centralny w odniesieniu do jego podstawowych operacji refinansujących, opublikowaną w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, obowiązującą pierwszego kalendarzowego dnia każdego miesiąca. |
| --- | --- |

(282)

Zgodnie z art. 109 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 (23), gdy kwotę należy zwrócić w następstwie wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, do wypłaty należnych odsetek stosuje się stopę oprocentowania stosowaną przez Europejski Bank Centralny w odniesieniu do jego podstawowych operacji refinansujących, opublikowaną w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, obowiązującą pierwszego kalendarzowego dnia każdego miesiąca.

23

Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej

| (283) | Komitet ustanowiony na mocy art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/1036 przedstawił pozytywną opinię, |
| --- | --- |

(283)

Komitet ustanowiony na mocy art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/1036 przedstawił pozytywną opinię,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz folii aluminiowej do dalszego przetwarzania o grubości mniejszej niż 0,021 mm, bez podłoża, walcowanej, ale nieobrobionej więcej, w rolkach o wadze przekraczającej 10 kg, obecnie objętej kodem CN ex 7607 11 19 (kody TARIC 7607111960 i 7607111991) i pochodzącej z Chińskiej Republiki Ludowej.

2.   Z definicji produktu zawartej ust. 1 wyklucza się następujące rodzaje produktów:

| — | folia aluminiowa do użytku domowego o grubości nie mniejszej niż 0,008 mm i nie większej niż 0,018 mm, bez podłoża, walcowana, ale nieobrobiona więcej, w rolkach o szerokości nieprzekraczającej 650 mm i o wadze przekraczającej 10 kg, |
| --- | --- |

—

folia aluminiowa do użytku domowego o grubości nie mniejszej niż 0,008 mm i nie większej niż 0,018 mm, bez podłoża, walcowana, ale nieobrobiona więcej, w rolkach o szerokości nieprzekraczającej 650 mm i o wadze przekraczającej 10 kg,

| — | folia aluminiowa do użytku domowego o grubości nie mniejszej niż 0,007 mm i mniejszej niż 0,008 mm, o dowolnej szerokości rolki, nawet wyżarzona, |
| --- | --- |

—

folia aluminiowa do użytku domowego o grubości nie mniejszej niż 0,007 mm i mniejszej niż 0,008 mm, o dowolnej szerokości rolki, nawet wyżarzona,

| — | folia aluminiowa do użytku domowego o grubości nie mniejszej niż 0,008 mm i nie większej niż 0,018 mm, w rolkach o szerokości przekraczającej 650 mm, nawet wyżarzona, |
| --- | --- |

—

folia aluminiowa do użytku domowego o grubości nie mniejszej niż 0,008 mm i nie większej niż 0,018 mm, w rolkach o szerokości przekraczającej 650 mm, nawet wyżarzona,

| — | folia aluminiowa do użytku domowego o grubości większej niż 0,018 mm i mniejszej niż 0,021 mm, o dowolnej szerokości rolki, nawet wyżarzona. |
| --- | --- |

—

folia aluminiowa do użytku domowego o grubości większej niż 0,018 mm i mniejszej niż 0,021 mm, o dowolnej szerokości rolki, nawet wyżarzona.

3.   Stawki ostatecznego cła antydumpingowego mające zastosowanie do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, dla produktu opisanego w ust. 1 i wytwarzanego przez wymienione przedsiębiorstwa, są następujące:

| Przedsiębiorstwo | Ostateczne cło antydumpingowe (w %) | Dodatkowy kod TARIC |
| --- | --- | --- |
| Jiangsu Zhongji Lamination Materials Co., Ltd. | 28,5  % | C686 |
| Xiamen Xiashun Aluminium Foil Co., Ltd. | 15,4  % | C687 |
| Yantai Donghai Aluminum Foil Co., Ltd. | 24,7  % | C688 |
| Inne przedsiębiorstwa współpracujące (załącznik) | 23,6  % | |
| Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa | 28,5  % | C999 |

Przedsiębiorstwo

Ostateczne cło antydumpingowe (w %)

Dodatkowy kod TARIC

Jiangsu Zhongji Lamination Materials Co., Ltd.

28,5  %

C686

Xiamen Xiashun Aluminium Foil Co., Ltd.

15,4  %

C687

Yantai Donghai Aluminum Foil Co., Ltd.

24,7  %

C688

Inne przedsiębiorstwa współpracujące (załącznik)

23,6  %

Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa

28,5  %

C999

4.   Stosowanie indywidualnych stawek celnych ustalonych dla przedsiębiorstw wymienionych w ust. 3 uwarunkowane jest przedstawieniem organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej, zawierającej oświadczenie następującej treści, opatrzone datą i podpisem pracownika podmiotu wystawiającego fakturę, ze wskazaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska: Ja, niżej podpisany, poświadczam, że (ilość) (produkt objęty postępowaniem) sprzedana na wywóz do Unii Europejskiej objęta niniejszą fakturą została wytworzona przez (nazwa i adres przedsiębiorstwa) (dodatkowy kod TARIC) w [państwo, którego dotyczy postępowanie]. Oświadczam, że informacje zawarte w niniejszej fakturze są pełne i zgodne z prawdą. W przypadku nieprzedstawienia takiej faktury obowiązuje cło mające zastosowanie do wszystkich pozostałych przedsiębiorstw.

5.   O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.

Artykuł 2

Art. 1 ust. 3 można zmienić w celu dodania nowych producentów eksportujących z Chińskiej Republiki Ludowej i objęcia ich odpowiednią średnią ważoną stawką cła antydumpingowego dla nieobjętych próbą przedsiębiorstw współpracujących. Nowy producent eksportujący przedstawia dowody, że:

| a) | nie dokonał wywozu towarów opisanych w art. 1 ust. 1 w okresie objętym dochodzeniem (od dnia 1 lipca 2019 r. do dnia 30 czerwca 2020 r.); |
| --- | --- |

a)

nie dokonał wywozu towarów opisanych w art. 1 ust. 1 w okresie objętym dochodzeniem (od dnia 1 lipca 2019 r. do dnia 30 czerwca 2020 r.);

| b) | nie jest powiązany z żadnym eksporterem ani producentem podlegającym środkom wprowadzonym na mocy niniejszego rozporządzenia oraz |
| --- | --- |

b)

nie jest powiązany z żadnym eksporterem ani producentem podlegającym środkom wprowadzonym na mocy niniejszego rozporządzenia oraz

| c) | faktycznie dokonał wywozu towarów opisanych w art. 1 ust. 1, albo stał się stroną nieodwołalnego zobowiązania umownego do wywozu znaczącej ilości do Unii po okresie objętym dochodzeniem. |
| --- | --- |

c)

faktycznie dokonał wywozu towarów opisanych w art. 1 ust. 1, albo stał się stroną nieodwołalnego zobowiązania umownego do wywozu znaczącej ilości do Unii po okresie objętym dochodzeniem.

Artykuł 3

Kwoty zabezpieczone w postaci tymczasowego cła antydumpingowego na podstawie rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/983 zostają ostatecznie pobrane. Zabezpieczone kwoty przekraczające ostateczne stawki cła antydumpingowego zostają zwolnione.

Artykuł 4

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 7 grudnia 2021 r.

W imieniu Komisji

Ursula VON DER LEYEN

Przewodnicząca

---

(1)  
  Dz.U. L 176 z 30.6.2016, s. 21.

1

(2)  
  Dz.U. C 352 I z 22.10.2020, s. 1.

2

(3)  Zob. motyw 394 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

3

(4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/983 z dnia 17 czerwca 2021 r. nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz folii aluminiowej do dalszego przetwarzania pochodzącej z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. L 216 z 18.6.2021, s. 142).

4

(5)  Zob. np. wyrok z dnia 28 lutego 2018 r., C-301/16 P, Komisja/Xinyi PV Products (Anhui), ECLI:EU:C:2018:132, pkt 56.

5

(6)  Zgodnie z artykułem zamieszczonym na stronie internetowej Centralnej Komisji Kontroli Dyscypliny: „W chińskiej tradycji historycznej »rząd« to zawsze było pojęcie rozumiane szeroko i związane z nieograniczoną odpowiedzialnością. Pod przywództwem Partii Partia i rząd jedynie dzielą się pracą i nie ma podziału między Partią a rządem. Niezależnie od tego, czy jest to Zgromadzenie Przedstawicieli Ludowych, Ludowa Polityczna Konferencja Konsultatywna Chin, czy »jeden rząd, dwie izby«, wszystkie te podmioty muszą wdrażać decyzje i ustalenia Komitetu Centralnego Partii, odpowiadać przed obywatelami i podlegać ich nadzorowi. Wszystkie organy sprawujące władzę państwową pod jednolitym kierownictwem Partii należą do kategorii instytucji rządowych”. Artykuł dostępny pod adresem: https://www.ccdi.gov.cn/special/zmsjd/zm19da_zm19da/201802/t20180201_163113.html (dostęp w dniu 16 czerwca 2021 r.).

6

(7)  Zob. np. wytyczne Biura Generalnego Komitetu Centralnego KPCh dotyczące intensyfikacji prac Zjednoczonego Frontu w sektorze prywatnym na potrzeby nowej ery, 15 września 2020 r. Sekcja II.4: „Musimy zwiększyć ogólną zdolność Partii do przewodzenia pracom Zjednoczonego Frontu w sektorze prywatnym i skutecznie zintensyfikować prace w tym obszarze”; sekcja III.6: „Musimy jeszcze bardziej zintensyfikować budowanie Partii w przedsiębiorstwach prywatnych i umożliwić komórkom Partii skuteczne odgrywanie roli twierdzy, a członkom Partii odegranie roli awangardowych liderów i pionierów”, sekcja VII.26: „Poprawa instytucji i mechanizmów przywództwa. Komitety partyjne na wszystkich szczeblach muszą opierać się na grupach kierujących pracami Zjednoczonego Frontu, aby ustanowić i udoskonalić mechanizmy koordynacji prac Zjednoczonego Frontu w sektorze prywatnym oraz regularnie badać i planować prace, a także czynić w nich postępy w skoordynowany sposób. Musimy umożliwić departamentom prac Zjednoczonego Frontu w komitetach partyjnych pełne odgrywanie roli liderów i koordynatorów, a federacjom przemysłowo-handlowym – odgrywanie roli pomostowej i pomocniczej w pracach Zjednoczonego Frontu w sektorze prywatnym”. Dostępne pod adresem: http://www.gov.cn/zhengce/2020-09/15/content_5543685.htm.

7

(8)  W odniesieniu do Xiamen Xiashun Komisja ustaliła, że cena zakupu prętów tytanowo-borowo-aluminiowych ze Zjednoczonego Królestwa nie uległa zniekształceniu i dlatego nie zastąpiła jej danymi z reprezentatywnego kraju. (Motyw 161 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych).

8

(9)  Zob. artykuł „Rola przedsiębiorstw państwowych jest niezastąpiona”, opublikowany w dniu 29 listopada 2018 r., dostępny pod adresem: http://www.gov.cn/xinwen/2018-11/29/content_5344296.htm.

9

(10)  Assan Aluminyum.

10

(11)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/1428 z dnia 12 października 2020 r. nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz elementów wyciskanych z aluminium pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. L 336 z 13.10.2020, s. 8), motyw 171.

11

(12)  https://www.crugroup.com/

12

(13)  Motywy 382–383 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

13

(14)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/915 z dnia 4 czerwca 2019 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rodzajów folii aluminiowej w rolkach pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 (Dz.U. L 146 z 5.6.2019, s. 63), motyw 122.

14

(15)  W zależności od konsumpcji producenta i odpowiedniego zakresu zużycia.

15

(16)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/1784 z dnia 8 października 2021 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz wyrobów walcowanych płaskich z aluminium pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. L 359 z 11.10.2021, s. 6).

16

(17)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2384 z dnia 17 grudnia 2015 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rodzajów folii aluminiowej pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej oraz kończące postępowanie dotyczące przywozu niektórych rodzajów folii aluminiowej pochodzących z Brazylii w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (Dz.U. L 332 z 18.12.2015, s. 63).

17

(18)  Sprawozdanie Organu Apelacyjnego, WE–hormony, WT/DS26/AB/R, WT/DS48/AB/R, pkt 98.

18

WE–hormony

(19)  Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1031/92 z dnia 23 kwietnia 1992 r. nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz chlorek potasu (węglanu potasu) pochodzącego z Białorusi, Rosji lub Ukrainy (Dz.U. L 110 z 28.4.1992, s. 5).

19

(20)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 2402/98 z dnia 3 listopada 1998 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz nieobrobionego magnezu niestopowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej i stanowiące o ostatecznym poborze nałożonego cła tymczasowego (Dz.U. L 298 z 7.11.1998, s. 1), motyw 21.

20

(21)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1742/2000 z dnia 4 sierpnia 2000 r. nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz niektórych politereftalanów etylenu (PET) pochodzących z Indii, Indonezji, Malezji, Republiki Korei, Tajwanu i Tajlandii (Dz.U. L 199 z 5.8.2000, s. 48), motyw 206.

21

(22)  European Commission, Directorate-General for Trade, Directorate G, Rue de la Loi 170, 1040 Brussels, Belgia.

22

(23)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012 (Dz.U. L 193 z 30.7.2018, s. 1).

23

---

ZAŁĄCZNIK

Współpracujący producenci eksportujący nieobjęci próbą

| Państwo | Nazwa | Dodatkowy kod TARIC |
| --- | --- | --- |
| Chińska Republika Ludowa | Zhangjiagang Fineness Aluminum Foil Co., Ltd. | C689 |
| Chińska Republika Ludowa | Kunshan Aluminium Co., Ltd. | C690 |
| Chińska Republika Ludowa | Suntown Technology Group Corporation Limited | C691 |
| Chińska Republika Ludowa | Luoyang Wanji Aluminium Processing Co., Ltd. | C692 |
| Chińska Republika Ludowa | Shanghai Sunho Aluminum Foil Co., Ltd. | C693 |
| Chińska Republika Ludowa | Binzhou Hongbo Aluminium Foil Technology Co. Ltd. | C694 |

Państwo

Nazwa

Dodatkowy kod TARIC

Chińska Republika Ludowa

Zhangjiagang Fineness Aluminum Foil Co., Ltd.

C689

Chińska Republika Ludowa

Kunshan Aluminium Co., Ltd.

C690

Chińska Republika Ludowa

Suntown Technology Group Corporation Limited

C691

Chińska Republika Ludowa

Luoyang Wanji Aluminium Processing Co., Ltd.

C692

Chińska Republika Ludowa

Shanghai Sunho Aluminum Foil Co., Ltd.

C693

Chińska Republika Ludowa

Binzhou Hongbo Aluminium Foil Technology Co. Ltd.

C694

---

DYREKTYWY

| 8.12.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 438/84 |
| --- | --- | --- | --- |

8.12.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 438/84

---

DYREKTYWA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2021/2171

z dnia 7 grudnia 2021 r.

zmieniająca dyrektywę Rady 66/402/EWG w odniesieniu do wagi partii i próbek materiału siewnego Avena nuda

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 66/402/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym zbóż (1), w szczególności jej art. 21a,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Dyrektywą wykonawczą Komisji (UE) 2021/415 (2) zmieniono dyrektywę 66/402/EWG i z powodu błędu pisarskiego usunięto nazwę gatunku Avena nuda z pozycji w trzecim wierszu pierwszej kolumny tabeli w załączniku III do dyrektywy 66/402/EWG. W rezultacie maksymalna waga partii materiału siewnego i minimalna waga próbki materiału siewnego gatunku Avena nuda nie są już regulowane przepisami. Należy zatem przywrócić skreśloną nazwę gatunku Avena nuda. |
| --- | --- |

(1)

Dyrektywą wykonawczą Komisji (UE) 2021/415 (2) zmieniono dyrektywę 66/402/EWG i z powodu błędu pisarskiego usunięto nazwę gatunku Avena nuda z pozycji w trzecim wierszu pierwszej kolumny tabeli w załączniku III do dyrektywy 66/402/EWG. W rezultacie maksymalna waga partii materiału siewnego i minimalna waga próbki materiału siewnego gatunku Avena nuda nie są już regulowane przepisami. Należy zatem przywrócić skreśloną nazwę gatunku Avena nuda.

| (2) | Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 66/402/EWG. |
| --- | --- |

(2)

Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 66/402/EWG.

| (3) | Ze względu na pewność prawa data transpozycji określona w niniejszej dyrektywie powinna być zgodna z datą transpozycji określoną w dyrektywie wykonawczej (UE) 2021/415. |
| --- | --- |

(3)

Ze względu na pewność prawa data transpozycji określona w niniejszej dyrektywie powinna być zgodna z datą transpozycji określoną w dyrektywie wykonawczej (UE) 2021/415.

| (4) | Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
| --- | --- |

(4)

Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Zmiany w dyrektywie nr 66/402/EWG

W załączniku III do dyrektywy 66/402/EWG wpis w trzecim wierszu pierwszej kolumny tabeli otrzymuje brzmienie:

„
  Avena nuda, Avena sativa, Avena strigosa, Hordeum vulgare, Triticum aestivum subsp. aestivum, Triticum turgidum subsp. durum, Triticum aestivum subsp. spelta, Secale cereale, xTriticosecale
  ”.

Artykuł 2

Transpozycja

1.   Państwa członkowskie przyjmują i publikują, najpóźniej do dnia 31 stycznia 2022 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów.

Państwa członkowskie stosują te przepisy od dnia 1 lutego 2022 r.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Artykuł 4

Adresaci

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 7 grudnia 2021 r.

W imieniu Komisji

Ursula VON DER LEYEN

Przewodnicząca

---

(1)  
  Dz.U. 125 z 11.7.1966, s. 2309.

1

(2)  Dyrektywa wykonawcza Komisji (UE) 2021/415 z dnia 8 marca 2021 r. zmieniająca dyrektywy Rady 66/401/EWG i 66/402/EWG w celu dostosowania grup i nazw taksonomicznych niektórych gatunków materiału siewnego i chwastów do rozwoju wiedzy naukowej i technicznej (Dz.U. L 81 z 9.3.2021, s. 65).

2

---