# Dziennik Urzędowy L 83/2012

| | ISSN 1977-0766
  doi:10.3000/19770766.L_2012.083.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 83 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 5522 marca 2012 |

ISSN 1977-0766

doi:10.3000/19770766.L_2012.083.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 83

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 5522 marca 2012

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie Komisji (UE) nr 231/2012 z dnia 9 marca 2012 r. ustanawiające specyfikacje dla dodatków do żywności wymienionych w załącznikach II i III do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady (
  1
  ) | 1 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 231/2012 z dnia 9 marca 2012 r. ustanawiające specyfikacje dla dodatków do żywności wymienionych w załącznikach II i III do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady (
  1
  )

1

1

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

| 22.3.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 83/1 |
| --- | --- | --- | --- |

22.3.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 83/1

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 231/2012

z dnia 9 marca 2012 r.

ustanawiające specyfikacje dla dodatków do żywności wymienionych w załącznikach II i III do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (1), w szczególności jego art. 14 i art. 30 ust. 4, oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1331/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. ustanawiające jednolitą procedurę wydawania zezwoleń na stosowanie dodatków do żywności, enzymów spożywczych i środków aromatyzujących (2), w szczególności jego art. 7 ust. 5,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Dla dodatków do żywności wymienionych w unijnych wykazach w załącznikach II i III do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 należy przyjąć specyfikacje dotyczące pochodzenia, kryteriów czystości i innych niezbędnych informacji. |
| --- | --- |

(1)

Dla dodatków do żywności wymienionych w unijnych wykazach w załącznikach II i III do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 należy przyjąć specyfikacje dotyczące pochodzenia, kryteriów czystości i innych niezbędnych informacji.

| (2) | W tym celu należy uaktualnić i przejąć do niniejszego rozporządzenia specyfikacje dla dodatków do żywności, opracowane wcześniej w dyrektywie Komisji 2008/128/WE z dnia 22 grudnia 2008 r. ustanawiającej szczególne kryteria czystości dotyczące barwników stosowanych w środkach spożywczych (3), dyrektywie Komisji 2008/84/WE z dnia 27 sierpnia 2008 r. ustanawiającej szczególne kryteria czystości dla dodatków do środków spożywczych innych niż barwniki i substancje słodzące (4) oraz dyrektywie Komisji 2008/60/WE z dnia 17 czerwca 2008 r. ustanawiającej szczególne kryteria czystości dotyczące substancji słodzących stosowanych w środkach spożywczych (5). W związku z powyższym wymienione dyrektywy należy uchylić. |
| --- | --- |

(2)

W tym celu należy uaktualnić i przejąć do niniejszego rozporządzenia specyfikacje dla dodatków do żywności, opracowane wcześniej w dyrektywie Komisji 2008/128/WE z dnia 22 grudnia 2008 r. ustanawiającej szczególne kryteria czystości dotyczące barwników stosowanych w środkach spożywczych (3), dyrektywie Komisji 2008/84/WE z dnia 27 sierpnia 2008 r. ustanawiającej szczególne kryteria czystości dla dodatków do środków spożywczych innych niż barwniki i substancje słodzące (4) oraz dyrektywie Komisji 2008/60/WE z dnia 17 czerwca 2008 r. ustanawiającej szczególne kryteria czystości dotyczące substancji słodzących stosowanych w środkach spożywczych (5). W związku z powyższym wymienione dyrektywy należy uchylić.

| (3) | Należy uwzględnić specyfikacje i techniki analityczne ustanowione w Kodeksie Żywnościowym sporządzonym przez Wspólny Komitet Ekspertów FAO/WHO ds. Dodatków do Żywności (JECFA). |
| --- | --- |

(3)

Należy uwzględnić specyfikacje i techniki analityczne ustanowione w Kodeksie Żywnościowym sporządzonym przez Wspólny Komitet Ekspertów FAO/WHO ds. Dodatków do Żywności (JECFA).

| (4) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (zwany dalej „Urzędem”) wydał opinię na temat bezpieczeństwa zasadowego kopolimeru metakrylanu (6) jako substancji glazurującej. Ten dodatek do żywności został następnie zatwierdzony na podstawie szczególnych zastosowań i został mu przydzielony numer E 1205. Należy zatem przyjąć specyfikacje dla tego dodatku do żywności. |
| --- | --- |

(4)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (zwany dalej „Urzędem”) wydał opinię na temat bezpieczeństwa zasadowego kopolimeru metakrylanu (6) jako substancji glazurującej. Ten dodatek do żywności został następnie zatwierdzony na podstawie szczególnych zastosowań i został mu przydzielony numer E 1205. Należy zatem przyjąć specyfikacje dla tego dodatku do żywności.

| (5) | Zgodnie z informacjami przedłożonymi przez producentów żywności barwniki spożywcze: ester etylowy kwasu beta-apo-8'-karotenowego (E 160 f) i brąz FK (E 154), a także bentonit (E 558) – nośnik zawierający glin nie są już stosowane. W związku z tym do niniejszego rozporządzenia nie należy przejmować obecnych specyfikacji dla tych dodatków do żywności. |
| --- | --- |

(5)

Zgodnie z informacjami przedłożonymi przez producentów żywności barwniki spożywcze: ester etylowy kwasu beta-apo-8'-karotenowego (E 160 f) i brąz FK (E 154), a także bentonit (E 558) – nośnik zawierający glin nie są już stosowane. W związku z tym do niniejszego rozporządzenia nie należy przejmować obecnych specyfikacji dla tych dodatków do żywności.

| (6) | W dniu 10 lutego 2010 r. Urząd wydał opinię na temat bezpieczeństwa estrów sacharozy i kwasów tłuszczowych (E 473) przygotowanych z estrów winylowych kwasów tłuszczowych (7). Należy odpowiednio dostosować obecne specyfikacje, w szczególności przez zmniejszenie maksymalnych poziomów dla zanieczyszczeń budzących obawy co do bezpieczeństwa. |
| --- | --- |

(6)

W dniu 10 lutego 2010 r. Urząd wydał opinię na temat bezpieczeństwa estrów sacharozy i kwasów tłuszczowych (E 473) przygotowanych z estrów winylowych kwasów tłuszczowych (7). Należy odpowiednio dostosować obecne specyfikacje, w szczególności przez zmniejszenie maksymalnych poziomów dla zanieczyszczeń budzących obawy co do bezpieczeństwa.

| (7) | Należy dostosować obecnie obowiązujące szczegółowe kryteria czystości przez zmniejszenie maksymalnych poziomów dla poszczególnych, wybranych metali ciężkich, jeżeli jest to wykonalne i jeżeli poziomy JECFA są niższe niż obecnie obowiązujące. Zgodnie z tym podejściem należy obniżyć maksymalne poziomy dla zanieczyszczenia 4-metyloimidazolu w karmelu amoniakalnym (E 150 c), popiołu siarczanowego w beta-karotenie (E 160 a (i)) oraz sole magnezu i sole zasadowe w węglanie wapnia (E 170). Należy odstąpić od tego podejścia jedynie w przypadku dodatków: cytrynian trisodowy (Ε 331 (iii)) (zawartość ołowiu), karagen (E 407) i przetworzone wodorosty morskie z gatunku Eucheuma (E 407 a) (zawartość kadmu), ponieważ producenci oświadczyli, że zgodność z bardziej restrykcyjnymi przepisami unijnymi, odzwierciedlającymi poziomy JECFA, nie będzie technicznie wykonalna. Udział w całkowitym pobraniu tych dwóch zanieczyszczeń (ołowiu i kadmu) w tych trzech poszczególnych dodatkach do żywności nie jest uznawany za istotny. Dla fosforanów (E 338–E 341 oraz E 450–E 452) należy natomiast ustanowić nowe, znacznie niższe wartości w porównaniu z wartościami wskazanymi przez JECFA ze względu na postępy w procesach produkcji, uwzględniając najnowsze zalecenia Urzędu w sprawie zmniejszenia pobrania arsenu, zwłaszcza w postaci nieorganicznej (8). Ponadto ze względów bezpieczeństwa należy wprowadzić nowy przepis dotyczący arsenu dla kwasu glutaminowego (E 620). Całkowity bilans tych zmian przynosi korzyści konsumentom, ponieważ maksymalne poziomy dla metali ciężkich stają się coraz bardziej rygorystyczne, ogólnie oraz w większości dodatków do żywności. Do specyfikacji należy włączyć szczegółowe informacje dotyczące procesu produkcji oraz materiałów wyjściowych do produkcji dodatków do żywności w celu ułatwienia podejmowania w przyszłości decyzji zgodnie z art. 12 rozporządzenia (WE) nr 1333/2008. |
| --- | --- |

(7)

Należy dostosować obecnie obowiązujące szczegółowe kryteria czystości przez zmniejszenie maksymalnych poziomów dla poszczególnych, wybranych metali ciężkich, jeżeli jest to wykonalne i jeżeli poziomy JECFA są niższe niż obecnie obowiązujące. Zgodnie z tym podejściem należy obniżyć maksymalne poziomy dla zanieczyszczenia 4-metyloimidazolu w karmelu amoniakalnym (E 150 c), popiołu siarczanowego w beta-karotenie (E 160 a (i)) oraz sole magnezu i sole zasadowe w węglanie wapnia (E 170). Należy odstąpić od tego podejścia jedynie w przypadku dodatków: cytrynian trisodowy (Ε 331 (iii)) (zawartość ołowiu), karagen (E 407) i przetworzone wodorosty morskie z gatunku Eucheuma (E 407 a) (zawartość kadmu), ponieważ producenci oświadczyli, że zgodność z bardziej restrykcyjnymi przepisami unijnymi, odzwierciedlającymi poziomy JECFA, nie będzie technicznie wykonalna. Udział w całkowitym pobraniu tych dwóch zanieczyszczeń (ołowiu i kadmu) w tych trzech poszczególnych dodatkach do żywności nie jest uznawany za istotny. Dla fosforanów (E 338–E 341 oraz E 450–E 452) należy natomiast ustanowić nowe, znacznie niższe wartości w porównaniu z wartościami wskazanymi przez JECFA ze względu na postępy w procesach produkcji, uwzględniając najnowsze zalecenia Urzędu w sprawie zmniejszenia pobrania arsenu, zwłaszcza w postaci nieorganicznej (8). Ponadto ze względów bezpieczeństwa należy wprowadzić nowy przepis dotyczący arsenu dla kwasu glutaminowego (E 620). Całkowity bilans tych zmian przynosi korzyści konsumentom, ponieważ maksymalne poziomy dla metali ciężkich stają się coraz bardziej rygorystyczne, ogólnie oraz w większości dodatków do żywności. Do specyfikacji należy włączyć szczegółowe informacje dotyczące procesu produkcji oraz materiałów wyjściowych do produkcji dodatków do żywności w celu ułatwienia podejmowania w przyszłości decyzji zgodnie z art. 12 rozporządzenia (WE) nr 1333/2008.

| (8) | Specyfikacje nie powinny zawierać odniesień do testów organoleptycznych, odnoszących się do smaku, ponieważ nie można oczekiwać, aby organy kontrolne podejmowały ryzyko spożywania substancji chemicznej. |
| --- | --- |

(8)

Specyfikacje nie powinny zawierać odniesień do testów organoleptycznych, odnoszących się do smaku, ponieważ nie można oczekiwać, aby organy kontrolne podejmowały ryzyko spożywania substancji chemicznej.

| (9) | Specyfikacje nie powinny też zawierać odniesień do klas, ponieważ takie odniesienie nie ma żadnej wartości dodanej. |
| --- | --- |

(9)

Specyfikacje nie powinny też zawierać odniesień do klas, ponieważ takie odniesienie nie ma żadnej wartości dodanej.

| (10) | Specyfikacje nie powinny zawierać odniesień do ogólnego parametru „metale ciężkie”, ponieważ parametr ten nie jest związany z toksycznością, lecz z ogólną metodą analityczną. Parametry dotyczące poszczególnych metali ciężkich odnoszą się do toksyczności i zostały uwzględnione w specyfikacjach. |
| --- | --- |

(10)

Specyfikacje nie powinny zawierać odniesień do ogólnego parametru „metale ciężkie”, ponieważ parametr ten nie jest związany z toksycznością, lecz z ogólną metodą analityczną. Parametry dotyczące poszczególnych metali ciężkich odnoszą się do toksyczności i zostały uwzględnione w specyfikacjach.

| (11) | Niektóre dodatki do żywności są obecnie wymienione pod różnymi nazwami (karboksymetyloceluloza (E 466), sól sodowa karboksymetylocelulozy, usieciowana (E 468), enzymatycznie zhydrolizowana karboksymetyloceluloza (E 469) oraz wosk pszczeli, biały i żółty (E 901) w różnych przepisach dyrektywy 95/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (9). Specyfikacje ustanawiane niniejszym rozporządzeniem powinny zatem odnosić się do tych różnych nazw. |
| --- | --- |

(11)

Niektóre dodatki do żywności są obecnie wymienione pod różnymi nazwami (karboksymetyloceluloza (E 466), sól sodowa karboksymetylocelulozy, usieciowana (E 468), enzymatycznie zhydrolizowana karboksymetyloceluloza (E 469) oraz wosk pszczeli, biały i żółty (E 901) w różnych przepisach dyrektywy 95/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (9). Specyfikacje ustanawiane niniejszym rozporządzeniem powinny zatem odnosić się do tych różnych nazw.

| (12) | Obecne przepisy dotyczące wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych (WWA) są zbyt ogólne i nie mają istotnego znaczenia dla bezpieczeństwa, powinny zatem zostać zastąpione przez maksymalne poziomy dla poszczególnych WWA mających znaczenie dla dodatków do żywności: węgiel roślinny (E 153) oraz wosk mikrokrystaliczny (E 905). Podobne maksymalne poziomy należy ustanowić dla formaldehydu w karagenie (E 407) i przetworzonych wodorostach morskich z gatunku Eucheuma (E 407 a), dla szczególnych kryteriów mikrobiologicznych w agarze (E 406) oraz dla zawartości Salmonella spp. w mannitolu (E 421 (ii)) wyprodukowanym w drodze fermentacji. |
| --- | --- |

(12)

Obecne przepisy dotyczące wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych (WWA) są zbyt ogólne i nie mają istotnego znaczenia dla bezpieczeństwa, powinny zatem zostać zastąpione przez maksymalne poziomy dla poszczególnych WWA mających znaczenie dla dodatków do żywności: węgiel roślinny (E 153) oraz wosk mikrokrystaliczny (E 905). Podobne maksymalne poziomy należy ustanowić dla formaldehydu w karagenie (E 407) i przetworzonych wodorostach morskich z gatunku Eucheuma (E 407 a), dla szczególnych kryteriów mikrobiologicznych w agarze (E 406) oraz dla zawartości Salmonella spp. w mannitolu (E 421 (ii)) wyprodukowanym w drodze fermentacji.

| (13) | Należy zezwolić na stosowanie 2-propanolu (izopropanolu, alkoholu izopropylowego) w produkcji dodatków: kurkumina (E 100) oraz ekstrakt z papryki (E 160 c) zgodnie ze specyfikacjami JECFA, ponieważ to konkretne zastosowanie Urząd uznał za bezpieczne (10). Należy zezwolić na stosowanie etanolu w zastępstwie 2-propanolu w produkcji gumy gellan (E 418) w przypadkach, gdy produkt końcowy nadal jest zgodny ze wszystkimi pozostałymi specyfikacjami, a etanol uznaje się za budzący mniejsze obawy co do bezpieczeństwa. |
| --- | --- |

(13)

Należy zezwolić na stosowanie 2-propanolu (izopropanolu, alkoholu izopropylowego) w produkcji dodatków: kurkumina (E 100) oraz ekstrakt z papryki (E 160 c) zgodnie ze specyfikacjami JECFA, ponieważ to konkretne zastosowanie Urząd uznał za bezpieczne (10). Należy zezwolić na stosowanie etanolu w zastępstwie 2-propanolu w produkcji gumy gellan (E 418) w przypadkach, gdy produkt końcowy nadal jest zgodny ze wszystkimi pozostałymi specyfikacjami, a etanol uznaje się za budzący mniejsze obawy co do bezpieczeństwa.

| (14) | Należy określić udział procentowy głównego składnika barwiącego w koszenili, kwasie karminowym, karminach (E 120), ponieważ maksymalne poziomy mają mieć zastosowanie do ilości tego głównego składnika. |
| --- | --- |

(14)

Należy określić udział procentowy głównego składnika barwiącego w koszenili, kwasie karminowym, karminach (E 120), ponieważ maksymalne poziomy mają mieć zastosowanie do ilości tego głównego składnika.

| (15) | Należy zaktualizować system numerowania podkategorii karotenów (E 160 a), aby był on zgodny z systemem numerowania w Kodeksie Żywnościowym. |
| --- | --- |

(15)

Należy zaktualizować system numerowania podkategorii karotenów (E 160 a), aby był on zgodny z systemem numerowania w Kodeksie Żywnościowym.

| (16) | Do specyfikacji należy włączyć stałą postać kwasu mlekowego (E 270), ponieważ obecnie może być on wytwarzany w tej postaci i nie budzi obaw co do bezpieczeństwa. |
| --- | --- |

(16)

Do specyfikacji należy włączyć stałą postać kwasu mlekowego (E 270), ponieważ obecnie może być on wytwarzany w tej postaci i nie budzi obaw co do bezpieczeństwa.

| (17) | Należy dostosować obecną wartość temperatury w stracie przy suszeniu dla cytrynianu monosodowego (Ε 331 (i)), postać bezwodna, ponieważ w obecnie wymienionych warunkach substancja ta ulega rozkładowi. Należy również dostosować warunki suszenia dla cytrynianu trisodowego (Ε 331 (iii)) w celu poprawy odtwarzalności metody. |
| --- | --- |

(17)

Należy dostosować obecną wartość temperatury w stracie przy suszeniu dla cytrynianu monosodowego (Ε 331 (i)), postać bezwodna, ponieważ w obecnie wymienionych warunkach substancja ta ulega rozkładowi. Należy również dostosować warunki suszenia dla cytrynianu trisodowego (Ε 331 (iii)) w celu poprawy odtwarzalności metody.

| (18) | Należy poprawić obecną wartość absorpcji specyficznej dla alfa-tokoferolu (E 307), a także zastąpić „punkt sublimacji” dla kwasu sorbowego (E 200) „badaniem rozpuszczalności”, ponieważ ten pierwszy nie ma znaczenia. Należy uaktualnić specyfikację źródeł bakterii do produkcji nizyny (E 234) i natamycyny (E 235) zgodnie z aktualną nomenklaturą taksonomiczną. |
| --- | --- |

(18)

Należy poprawić obecną wartość absorpcji specyficznej dla alfa-tokoferolu (E 307), a także zastąpić „punkt sublimacji” dla kwasu sorbowego (E 200) „badaniem rozpuszczalności”, ponieważ ten pierwszy nie ma znaczenia. Należy uaktualnić specyfikację źródeł bakterii do produkcji nizyny (E 234) i natamycyny (E 235) zgodnie z aktualną nomenklaturą taksonomiczną.

| (19) | Należy ograniczyć obecność glinu w dodatkach do żywności, ponieważ dostępne są nowe, innowacyjne technologie produkcji powodujące mniej zanieczyszczeń w dodatkach do żywności. W celu zwiększenia pewności prawa i zapewnienia niedyskryminacji właściwe jest przewidzenie okresu przejściowego dla producentów dodatków do żywności, aby mogli stopniowo dostosować się do tych ograniczeń. |
| --- | --- |

(19)

Należy ograniczyć obecność glinu w dodatkach do żywności, ponieważ dostępne są nowe, innowacyjne technologie produkcji powodujące mniej zanieczyszczeń w dodatkach do żywności. W celu zwiększenia pewności prawa i zapewnienia niedyskryminacji właściwe jest przewidzenie okresu przejściowego dla producentów dodatków do żywności, aby mogli stopniowo dostosować się do tych ograniczeń.

| (20) | Należy ustanowić maksymalne poziomy glinu w dodatkach do żywności, w stosownych przypadkach, w szczególności dla fosforanów wapnia (E 341 (i)–(iii)) przeznaczonych do stosowania w żywności dla niemowląt i małych dzieci (11), zgodnie z opinią Komitetu Naukowego ds. Żywności wydaną w dniu 7 czerwca 1996 r. (12). Podobnie należy ustanowić maksymalny poziom dla glinu w cytrynianie wapnia (E 333). |
| --- | --- |

(20)

Należy ustanowić maksymalne poziomy glinu w dodatkach do żywności, w stosownych przypadkach, w szczególności dla fosforanów wapnia (E 341 (i)–(iii)) przeznaczonych do stosowania w żywności dla niemowląt i małych dzieci (11), zgodnie z opinią Komitetu Naukowego ds. Żywności wydaną w dniu 7 czerwca 1996 r. (12). Podobnie należy ustanowić maksymalny poziom dla glinu w cytrynianie wapnia (E 333).

| (21) | Maksymalne poziomy dla glinu w fosforanach wapnia (E 341 (i)–(iii)), difosforanie disodowym (E 450 (i)) oraz diwodorodifosforanie wapnia (E 450 (vii)) powinny być zgodne z opinią Urzędu z dnia 22 maja 2008 r. (13). Obecne poziomy powinny zostać zmniejszone, jeżeli jest to technicznie wykonalne oraz jeżeli udział w całkowitym pobraniu glinu jest znaczny. Podobnie laki glinowe poszczególnych barwników spożywczych powinny być dozwolone tylko wówczas, gdy są technicznie potrzebne. |
| --- | --- |

(21)

Maksymalne poziomy dla glinu w fosforanach wapnia (E 341 (i)–(iii)), difosforanie disodowym (E 450 (i)) oraz diwodorodifosforanie wapnia (E 450 (vii)) powinny być zgodne z opinią Urzędu z dnia 22 maja 2008 r. (13). Obecne poziomy powinny zostać zmniejszone, jeżeli jest to technicznie wykonalne oraz jeżeli udział w całkowitym pobraniu glinu jest znaczny. Podobnie laki glinowe poszczególnych barwników spożywczych powinny być dozwolone tylko wówczas, gdy są technicznie potrzebne.

| (22) | Przepisy dotyczące maksymalnych poziomów dla glinu w fosforanie diwapniowym (E 341 (ii)), fosforanie triwapniowym (E 341 (iii)) oraz diwodorodifosforanie wapnia (E 450 (vii)) nie powinny powodować zakłóceń rynku ze względu na ewentualny brak dostaw. |
| --- | --- |

(22)

Przepisy dotyczące maksymalnych poziomów dla glinu w fosforanie diwapniowym (E 341 (ii)), fosforanie triwapniowym (E 341 (iii)) oraz diwodorodifosforanie wapnia (E 450 (vii)) nie powinny powodować zakłóceń rynku ze względu na ewentualny brak dostaw.

| (23) | Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) nr 258/2010 z dnia 25 marca 2010 r. w sprawie wprowadzenia szczególnych warunków dotyczących przywozu gumy guar pochodzącej lub wysyłanej z Indii w związku z ryzykiem zanieczyszczenia pentachlorofenolem i dioksynami (14) należy ustanowić maksymalne poziomy dla zanieczyszczenia pentachlorofenolu w gumie guar (E 412). |
| --- | --- |

(23)

Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) nr 258/2010 z dnia 25 marca 2010 r. w sprawie wprowadzenia szczególnych warunków dotyczących przywozu gumy guar pochodzącej lub wysyłanej z Indii w związku z ryzykiem zanieczyszczenia pentachlorofenolem i dioksynami (14) należy ustanowić maksymalne poziomy dla zanieczyszczenia pentachlorofenolu w gumie guar (E 412).

| (24) | Zgodnie z motywem 48 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1881/2006 z dnia 19 grudnia 2006 r. ustalającego najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych (15) państwa członkowskie są zobowiązane do badania środków spożywczych innych niż przewidziane w tym rozporządzeniu pod kątem występowania zanieczyszczenia 3-MCPD w celu rozważenia potrzeby ustalenia maksymalnych poziomów dla tej substancji. Władze francuskie przedstawiły dane o wysokich stężeniach 3-MCPD w dodatku do żywności glicerol (E 422) oraz dane o średnim poziomie zastosowania tego dodatku do żywności w różnych kategoriach żywności. Należy określić maksymalne poziomy dla 3-MCPD w tym konkretnym dodatku do żywności w celu uniknięcia zanieczyszczenia produktu końcowego na wyższym poziomie niż dopuszczalny, z uwzględnieniem współczynnika rozcieńczenia. |
| --- | --- |

(24)

Zgodnie z motywem 48 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1881/2006 z dnia 19 grudnia 2006 r. ustalającego najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych (15) państwa członkowskie są zobowiązane do badania środków spożywczych innych niż przewidziane w tym rozporządzeniu pod kątem występowania zanieczyszczenia 3-MCPD w celu rozważenia potrzeby ustalenia maksymalnych poziomów dla tej substancji. Władze francuskie przedstawiły dane o wysokich stężeniach 3-MCPD w dodatku do żywności glicerol (E 422) oraz dane o średnim poziomie zastosowania tego dodatku do żywności w różnych kategoriach żywności. Należy określić maksymalne poziomy dla 3-MCPD w tym konkretnym dodatku do żywności w celu uniknięcia zanieczyszczenia produktu końcowego na wyższym poziomie niż dopuszczalny, z uwzględnieniem współczynnika rozcieńczenia.

| (25) | Ze względu na rozwój metod analitycznych niektóre obecne specyfikacje powinny zostać uaktualnione. Obecna wartość graniczna „niewykrywalny” jest związana z ewolucją metodologii analitycznych i powinna zostać zastąpiona konkretną wartością liczbową dla dodatków: mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych estryfikowane kwasem octowym (E 472 a–f), estry kwasów tłuszczowych i poliglicerolu (E 475) oraz estry kwasów tłuszczowych i glikolu propylenowego (E 477). |
| --- | --- |

(25)

Ze względu na rozwój metod analitycznych niektóre obecne specyfikacje powinny zostać uaktualnione. Obecna wartość graniczna „niewykrywalny” jest związana z ewolucją metodologii analitycznych i powinna zostać zastąpiona konkretną wartością liczbową dla dodatków: mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych estryfikowane kwasem octowym (E 472 a–f), estry kwasów tłuszczowych i poliglicerolu (E 475) oraz estry kwasów tłuszczowych i glikolu propylenowego (E 477).

| (26) | Należy uaktualnić specyfikacje odnoszące się do procesu produkcji dla mono- i diglicerydów kwasów tłuszczowych estryfikowanych kwasem cytrynowym (E 472 c), ponieważ obecnie zasady zastępuje się ich łagodniej działającymi solami. |
| --- | --- |

(26)

Należy uaktualnić specyfikacje odnoszące się do procesu produkcji dla mono- i diglicerydów kwasów tłuszczowych estryfikowanych kwasem cytrynowym (E 472 c), ponieważ obecnie zasady zastępuje się ich łagodniej działającymi solami.

| (27) | Obecne kryterium „wolne kwasy tłuszczowe” dla dodatków: mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych estryfikowane kwasem cytrynowym (E 472 c) oraz mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych estryfikowane kwasem mono- i diacetylowinowym (E 472 e) nie jest właściwe. Należy je zastąpić kryterium „liczba kwasowa”, ponieważ lepiej wyraża ono otrzymane metodą miareczkowania dane szacunkowe dotyczące wolnych grup kwasowych. Jest to zgodne z 71 sprawozdaniem w sprawie dodatków do żywności, sporządzonym przez JECFA (16), w przypadkach, w których taka zmiana została przyjęta dla mono- i diglicerydów kwasów tłuszczowych estryfikowanych kwasem mono- i diacetylowinowym (E 472 e). |
| --- | --- |

(27)

Obecne kryterium „wolne kwasy tłuszczowe” dla dodatków: mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych estryfikowane kwasem cytrynowym (E 472 c) oraz mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych estryfikowane kwasem mono- i diacetylowinowym (E 472 e) nie jest właściwe. Należy je zastąpić kryterium „liczba kwasowa”, ponieważ lepiej wyraża ono otrzymane metodą miareczkowania dane szacunkowe dotyczące wolnych grup kwasowych. Jest to zgodne z 71 sprawozdaniem w sprawie dodatków do żywności, sporządzonym przez JECFA (16), w przypadkach, w których taka zmiana została przyjęta dla mono- i diglicerydów kwasów tłuszczowych estryfikowanych kwasem mono- i diacetylowinowym (E 472 e).

| (28) | Obecny błędny opis dodatku tlenek magnezu (E 530) powinien zostać poprawiony zgodnie z informacjami przedstawionymi przez producentów, aby zapewnić jego zgodność z Farmakopeą Europejską (17). Należy również uaktualnić obecne maksymalne wartości dla substancji redukujących w dodatku kwas glukonowy (E 574), ponieważ osiągnięcie tego poziomu nie jest technicznie wykonalne. Obecna metoda szacowania zawartości wody w ksylitolu (E 967) oparta na „stracie przy suszeniu” powinna zostać zastąpiona bardziej odpowiednią metodą. |
| --- | --- |

(28)

Obecny błędny opis dodatku tlenek magnezu (E 530) powinien zostać poprawiony zgodnie z informacjami przedstawionymi przez producentów, aby zapewnić jego zgodność z Farmakopeą Europejską (17). Należy również uaktualnić obecne maksymalne wartości dla substancji redukujących w dodatku kwas glukonowy (E 574), ponieważ osiągnięcie tego poziomu nie jest technicznie wykonalne. Obecna metoda szacowania zawartości wody w ksylitolu (E 967) oparta na „stracie przy suszeniu” powinna zostać zastąpiona bardziej odpowiednią metodą.

| (29) | Niektóre obowiązujące parametry w specyfikacji dla dodatku wosk candelilla (E 902) nie powinny zostać przejęte do niniejszego rozporządzenia, ponieważ są błędne. We wpisie dla diwodorodifosforanu wapnia (E 450 (vii)) należy poprawić zawartość P2O5. |
| --- | --- |

(29)

Niektóre obowiązujące parametry w specyfikacji dla dodatku wosk candelilla (E 902) nie powinny zostać przejęte do niniejszego rozporządzenia, ponieważ są błędne. We wpisie dla diwodorodifosforanu wapnia (E 450 (vii)) należy poprawić zawartość P2O5.

| (30) | We wpisie „oznaczenie zawartości” dla taumatyny (E 957) należy poprawić współczynnik obliczeniowy. Współczynnik ten ma być stosowany w metodzie Kjeldahla w odniesieniu do szacowania całkowitej zawartości substancji w oparciu o pomiar azotu. Współczynnik obliczeniowy powinien zostać zaktualizowany zgodnie z odpowiednią literaturą naukową na temat taumatyny (E 957). |
| --- | --- |

(30)

We wpisie „oznaczenie zawartości” dla taumatyny (E 957) należy poprawić współczynnik obliczeniowy. Współczynnik ten ma być stosowany w metodzie Kjeldahla w odniesieniu do szacowania całkowitej zawartości substancji w oparciu o pomiar azotu. Współczynnik obliczeniowy powinien zostać zaktualizowany zgodnie z odpowiednią literaturą naukową na temat taumatyny (E 957).

| (31) | Urząd ocenił bezpieczeństwo glikozydów stewiolowych jako substancji słodzącej i przedstawił swoją opinię w dniu 10 marca 2010 r. (18). Stosowanie glikozydów stewiolowych, którym przypisano numer E 960, zostało następnie dopuszczone na podstawie dobrze określonych warunków stosowania. Należy zatem przyjąć specyfikacje dla tego dodatku do żywności. |
| --- | --- |

(31)

Urząd ocenił bezpieczeństwo glikozydów stewiolowych jako substancji słodzącej i przedstawił swoją opinię w dniu 10 marca 2010 r. (18). Stosowanie glikozydów stewiolowych, którym przypisano numer E 960, zostało następnie dopuszczone na podstawie dobrze określonych warunków stosowania. Należy zatem przyjąć specyfikacje dla tego dodatku do żywności.

| (32) | Ze względu na zmiany w taksonomii należy uaktualnić obecne specyfikacje dla materiałów wyjściowych (drożdże) stosowanych do wytwarzania erytrytolu (E 968). |
| --- | --- |

(32)

Ze względu na zmiany w taksonomii należy uaktualnić obecne specyfikacje dla materiałów wyjściowych (drożdże) stosowanych do wytwarzania erytrytolu (E 968).

| (33) | Obecna specyfikacja dla ekstraktu Quillaia (E 999) odnosząca się do zakresu pH powinna zostać dostosowana, aby była zgodna z JECFA. |
| --- | --- |

(33)

Obecna specyfikacja dla ekstraktu Quillaia (E 999) odnosząca się do zakresu pH powinna zostać dostosowana, aby była zgodna z JECFA.

| (34) | Należy zezwolić na połączenie kwasu cytrynowego oraz kwasu fosforowego (które obecnie są dozwolone indywidualnie do stosowania w produkcji dodatku polidekstrozy (E 1200)), jeżeli produkt końcowy nadal jest zgodny ze specyfikacjami czystości, gdyż poprawia to wydajność i powoduje lepszą kontrolę kinetyki reakcji. Zmiany te nie budzą obaw co do bezpieczeństwa. |
| --- | --- |

(34)

Należy zezwolić na połączenie kwasu cytrynowego oraz kwasu fosforowego (które obecnie są dozwolone indywidualnie do stosowania w produkcji dodatku polidekstrozy (E 1200)), jeżeli produkt końcowy nadal jest zgodny ze specyfikacjami czystości, gdyż poprawia to wydajność i powoduje lepszą kontrolę kinetyki reakcji. Zmiany te nie budzą obaw co do bezpieczeństwa.

| (35) | Inaczej niż w przypadku drobnych cząsteczek, masa cząsteczkowa polimeru nie jest wartością unikatową. Dany polimer może cechować się rozkładem cząsteczek o różnych masach. Ich rozkład może zależeć od sposobu produkcji polimeru. Właściwości fizyczne i zachowanie polimeru związane są z masą i z rozmieszczeniem cząsteczek o określonych masach w mieszaninie. Mieszaniny te są różnie opisywane w różnych modelach matematycznych wyjaśniających rozkład cząsteczek w mieszaninie. Mimo tych różnic w dostępnych modelach w literaturze naukowej do opisu polimerów zaleca się stosowanie średniej wagowo masy cząsteczkowej (Mw). Należy odpowiednio dostosować specyfikacje dla poliwinylopirolidonu (E 1201). |
| --- | --- |

(35)

Inaczej niż w przypadku drobnych cząsteczek, masa cząsteczkowa polimeru nie jest wartością unikatową. Dany polimer może cechować się rozkładem cząsteczek o różnych masach. Ich rozkład może zależeć od sposobu produkcji polimeru. Właściwości fizyczne i zachowanie polimeru związane są z masą i z rozmieszczeniem cząsteczek o określonych masach w mieszaninie. Mieszaniny te są różnie opisywane w różnych modelach matematycznych wyjaśniających rozkład cząsteczek w mieszaninie. Mimo tych różnic w dostępnych modelach w literaturze naukowej do opisu polimerów zaleca się stosowanie średniej wagowo masy cząsteczkowej (Mw). Należy odpowiednio dostosować specyfikacje dla poliwinylopirolidonu (E 1201).

| (36) | Kryterium „zakres temperatur destylacji”, o którym mowa w obecnych specyfikacjach dla glikolu propylenowego (E 1520), prowadzi do sprzecznych wniosków w porównaniu z wynikami z analizy. Należy zatem poprawić to kryterium i zmienić jego nazwę na „badanie destylacji”. |
| --- | --- |

(36)

Kryterium „zakres temperatur destylacji”, o którym mowa w obecnych specyfikacjach dla glikolu propylenowego (E 1520), prowadzi do sprzecznych wniosków w porównaniu z wynikami z analizy. Należy zatem poprawić to kryterium i zmienić jego nazwę na „badanie destylacji”.

| (37) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, przy czym ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły wobec nich sprzeciwu, |
| --- | --- |

(37)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, przy czym ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły wobec nich sprzeciwu,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Specyfikacje dla dodatków do żywności

Specyfikacje dla dodatków do żywności, w tym dla barwników i substancji słodzących wymienionych w załącznikach II i III do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008, określa się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Uchylenie

Dyrektywy 2008/60/WE, 2008/84/WE oraz 2008/128/WE tracą moc ze skutkiem od dnia 1 grudnia 2012 r.

Artykuł 3

Środki przejściowe

Środki spożywcze zawierające dodatki do żywności, które w sposób zgodny z prawem zostały wprowadzone do obrotu przed dniem 1 grudnia 2012 r., ale które nie są zgodne z niniejszym rozporządzeniem, mogą być nadal sprzedawane aż do wyczerpania zapasów.

Artykuł 4

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 grudnia 2012 r.

Ustanowione w załączniku specyfikacje dla dodatków: glikozydy stewiolowe (E 960) oraz zasadowy kopolimer metakrylanu (E 1205) stosuje się jednak od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 9 marca 2012 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 16.

1

(2)  Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 1.

2

(3)  Dz.U. L 6 z 10.1.2009, s. 20.

3

(4)  Dz.U. L 253 z 20.9.2008, s. 1.

4

(5)  Dz.U. L 158 z 18.6.2008, s. 17.

5

(6)  Panel EFSA ds. dodatków do żywności i składników pokarmowych dodawanych do żywności (ANS); Opinia naukowa w sprawie stosowania zasadowego kopolimeru metakrylanu jako dodatku do żywności sporządzona na wniosek Komisji Europejskiej. Dziennik EFSA 2010; 8(2):1513.

6

(7)  Panel EFSA ds. dodatków do żywności i składników pokarmowych dodawanych do żywności (ANS); Opinia naukowa dotycząca bezpieczeństwa estrów sacharozy i kwasów tłuszczowych przygotowywanych z estrów winylowych kwasów tłuszczowych oraz w sprawie rozszerzenia stosowania estrów sacharozy i kwasów tłuszczowych w środkach aromatyzujących sporządzona na wniosek Komisji Europejskiej. Dziennik EFSA 2010; 8(3):1512.

7

(8)  Panel EFSA ds. środków trujących w łańcuchu żywnościowym (CONTAM); Opinia naukowa dotycząca arsenu w żywności. Dziennik EFSA 2009; 7(10):1351.

8

(9)  Dz.U. L 61 z 18.3.1995, s. 1.

9

(10)  Panel EFSA ds. dodatków do żywności i składników pokarmowych dodawanych do żywności (ANS); Opinia naukowa w sprawie ponownej oceny kurkuminy (E 100) jako dodatku do żywności. Dziennik EFSA 2010; 8(9):1679.

10

(11)  Zgodnie z definicją w dyrektywie Komisji 2006/125/WE z dnia 5 grudnia 2006 r. w sprawie przetworzonej żywności na bazie zbóż oraz żywności dla niemowląt i małych dzieci (wersja ujednolicona), Dz.U. L 339 z 6.12.2006, s. 16.

11

(12)  Opinia na temat dodatków w preparatach odżywczych do stosowania w preparatach do początkowego żywienia niemowląt, preparatach do dalszego żywienia niemowląt i żywności podawanej w czasie odstawiania od piersi. Sprawozdania Komitetu Naukowego ds. Żywności (seria 40), s. 13-30, (1997).

12

(13)  Opinia naukowa panelu ds. dodatków do żywności, aromatów, substancji pomagających w przetwarzaniu i materiałów pozostających w kontakcie z żywnością w sprawie bezpieczeństwa aluminium pobieranego z żywnością sporządzona na wniosek Komisji Europejskiej. Dziennik EFSA (2008) 754, 1-34.

13

(14)  Dz.U. L 80 z 26.3.2010, s. 28.

14

(15)  Dz.U. L 364 z 20.12.2006, s. 5.

15

(16)  WHO Technical Report Series, Nr 956, 2010 r.

16

(17)  Ph.Eur. 7, tom 2, s. 2415-2416.

17

(18)  Opinia naukowa panelu ds. dodatków do żywności i składników pokarmowych dodawanych do żywności w sprawie bezpieczeństwa glikozydów stewiolowych we wnioskowanych zastosowaniach jako dodatek do żywności. Dziennik EFSA (2010); 8(4):1537.

18

---

ZAŁĄCZNIK

Uwaga: Tlenek etylenu nie może być stosowany do wyjaławiania dodatków do żywności

Laki glinowe do stosowania w barwnikach tylko w wyraźnie określonych przypadkach.

| Definicja | Laki glinowe są otrzymywane w wyniku reakcji barwników spełniających kryteria czystości, określone w monografii w odpowiedniej specyfikacji, z tlenkiem glinu w środowisku wodnym. Tlenek glinu to zazwyczaj świeżo przygotowywany niewysuszony materiał otrzymywany w wyniku reakcji siarczanu lub chlorku glinu z węglanem lub diwęglanem sodu lub wapnia albo z amoniakiem. Po uzyskaniu laku produkt jest filtrowany, przemywany wodą i suszony. W końcowym produkcie może być również obecny nieprzereagowany tlenek glinu. |
| --- | --- |
| Substancje nierozpuszczalne w HCl | Nie więcej niż 0,5 % |
| Substancje nierozpuszczalne w NaOH | Nie więcej niż 0,5 %, tylko dla E 127 (erytrozyna) |
| Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem | Nie więcej niż 0,2 % (w warunkach neutralnych)
  Stosuje się szczegółowe kryteria czystości dla odpowiednich barwników. |

Definicja

Laki glinowe są otrzymywane w wyniku reakcji barwników spełniających kryteria czystości, określone w monografii w odpowiedniej specyfikacji, z tlenkiem glinu w środowisku wodnym. Tlenek glinu to zazwyczaj świeżo przygotowywany niewysuszony materiał otrzymywany w wyniku reakcji siarczanu lub chlorku glinu z węglanem lub diwęglanem sodu lub wapnia albo z amoniakiem. Po uzyskaniu laku produkt jest filtrowany, przemywany wodą i suszony. W końcowym produkcie może być również obecny nieprzereagowany tlenek glinu.

Substancje nierozpuszczalne w HCl

Nie więcej niż 0,5 %

Substancje nierozpuszczalne w NaOH

Nie więcej niż 0,5 %, tylko dla E 127 (erytrozyna)

Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem

Nie więcej niż 0,2 % (w warunkach neutralnych)

Stosuje się szczegółowe kryteria czystości dla odpowiednich barwników.

E 100 KURKUMINA

| Nazwy synonimowe | CI żółcień naturalna 3; żółcień kurkumowa; diferoil metanu |
| --- | --- |
| Definicja | Kurkuminę otrzymuje się w wyniku ekstrakcji rozpuszczalnikami kurkumy, tj. zmielonych kłączy odmian Curcuma longa L. W celu otrzymania skoncentrowanej kurkuminy w proszku ekstrakt jest oczyszczany poprzez krystalizację. Produkt składa się głównie z kurkumin, tj. składnika barwiącego (1,7-bis(4-hydroksy-3-metoksyfenylo) hepta-1,6-dien-3,5-dionu) i jego dwóch dezmetoksy pochodnych w różnych proporcjach. Mogą być obecne niewielkie ilości olejów i żywic naturalnie występujących w kurkumie.
  Kurkumina jest także stosowana jako lak glinowy; zawartość glinu wynosi mniej niż 30 %.
  Do ekstrakcji mogą być użyte tylko następujące rozpuszczalniki: octan etylu, aceton, dwutlenek węgla, dichlorometan, n-butanol, metanol, etanol, heksan, 2-propanol. |
| Numer wg Colour Index | 75300 |
| Numer wg EINECS | 207-280-5 |
| Nazwa chemiczna | I | 1,7-bis(4-hydroksy-3-metoksyfenylo)hepta-1,6-dieno-3,5-dion |

Nazwy synonimowe

CI żółcień naturalna 3; żółcień kurkumowa; diferoil metanu

Definicja

Kurkuminę otrzymuje się w wyniku ekstrakcji rozpuszczalnikami kurkumy, tj. zmielonych kłączy odmian Curcuma longa L. W celu otrzymania skoncentrowanej kurkuminy w proszku ekstrakt jest oczyszczany poprzez krystalizację. Produkt składa się głównie z kurkumin, tj. składnika barwiącego (1,7-bis(4-hydroksy-3-metoksyfenylo) hepta-1,6-dien-3,5-dionu) i jego dwóch dezmetoksy pochodnych w różnych proporcjach. Mogą być obecne niewielkie ilości olejów i żywic naturalnie występujących w kurkumie.

Kurkumina jest także stosowana jako lak glinowy; zawartość glinu wynosi mniej niż 30 %.

Do ekstrakcji mogą być użyte tylko następujące rozpuszczalniki: octan etylu, aceton, dwutlenek węgla, dichlorometan, n-butanol, metanol, etanol, heksan, 2-propanol.

Numer wg Colour Index

75300

Numer wg EINECS

207-280-5

Nazwa chemiczna

I

1,7-bis(4-hydroksy-3-metoksyfenylo)hepta-1,6-dieno-3,5-dion

| II | 1-(4-hydroksyfenylo)-7-(4-hydroksy-3-metoksy-fenylo-)hepta-1,6-dien-3,5-dion |
| --- | --- |

II

1-(4-hydroksyfenylo)-7-(4-hydroksy-3-metoksy-fenylo-)hepta-1,6-dien-3,5-dion

| III | 1,7-bis(4-hydroksyfenylo)hepta-1,6-dien-3,5-dion |
| --- | --- |

III

1,7-bis(4-hydroksyfenylo)hepta-1,6-dien-3,5-dion

Wzór chemiczny

| I | C21H20O6 |
| --- | --- |

I

C21H20O6

| II | C20H18O5 |
| --- | --- |

II

C20H18O5

| III | C19H16O4 |
| --- | --- |

III

C19H16O4

Masa cząsteczkowa

| I. | 368,39 |
| --- | --- |

I.

368,39

| II. | 338,39 |
| --- | --- |

II.

338,39

| III. | 308,39 |
| --- | --- |

III.

308,39

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 90 % substancji barwiących ogółem.

Formula1 607 przy około 426 nm w etanolu

Opis

Pomarańczowożółty krystaliczny proszek

Identyfikacja

Spektrometria

Maksimum w etanolu przy około 426 nm

Zakres temperatur topnienia

179–182 °C

Czystość

Pozostałości rozpuszczalników

Octan etylu

Nie więcej niż 50 mg/kg, pojedynczo lub łącznie

Aceton

n-butanol

Metanol

Etanol

Heksan

Propan-2-ol

Dichlorometan: nie więcej niż 10 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 10 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Laki glinowe tego barwnika mogą być stosowane.

E 101 (i) RYBOFLAWINA

| Nazwy synonimowe | Laktoflawina; |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg Colour Index | |
| Numer wg EINECS | 201-507-1 |
| Nazwa chemiczna | 7,8-dimetylo-10-(D-rybo-2,3,4,5-tetrahydroksypentylo)-benzo(g)pterydyno-2,4(3H, 10H)-dion; 7,8-dimetylo-10-(1'-D-rybitylo)izoalloksazyna |
| Wzór chemiczny | C17H20N4O6 |
| Masa cząsteczkowa | 376,37 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na bezwodną masę.

  328 przy około 444 nm w roztworze wodnym |
| Opis | Krystaliczny proszek o słabym zapachu i barwie żółtej do pomarańczowożółtej |
| Identyfikacja |
| Spektrometria | Stosunek A375/A267 wynosi od 0,31 do 0,33 | w roztworze wodnym |
| Stosunek A444/A267 wynosi od 0,36 do 0,39 |
| Maksimum w wodzie przy około 375 nm |
| Skręcalność właściwa | [α]D
  20 pomiędzy -115° i -140° w 0,05N roztworze wodorotlenku sodu |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 1,5 % (105 °C, 4 godz.) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,1 % |
| Pierwszorzędowe aminy aromatyczne | Nie więcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na anilinę) |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Laktoflawina;

Definicja

Numer wg Colour Index

Numer wg EINECS

201-507-1

Nazwa chemiczna

7,8-dimetylo-10-(D-rybo-2,3,4,5-tetrahydroksypentylo)-benzo(g)pterydyno-2,4(3H, 10H)-dion; 7,8-dimetylo-10-(1'-D-rybitylo)izoalloksazyna

Wzór chemiczny

C17H20N4O6

Masa cząsteczkowa

376,37

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na bezwodną masę.

Formula 328 przy około 444 nm w roztworze wodnym

Opis

Krystaliczny proszek o słabym zapachu i barwie żółtej do pomarańczowożółtej

Identyfikacja

Spektrometria

Stosunek A375/A267 wynosi od 0,31 do 0,33

w roztworze wodnym

Stosunek A444/A267 wynosi od 0,36 do 0,39

Maksimum w wodzie przy około 375 nm

Skręcalność właściwa

[α]D
  20 pomiędzy -115° i -140° w 0,05N roztworze wodorotlenku sodu

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 1,5 % (105 °C, 4 godz.)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,1 %

Pierwszorzędowe aminy aromatyczne

Nie więcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na anilinę)

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 101 (ii) RYBOFLAWINY-5′-FOSFORAN

| Nazwy synonimowe | Ryboflawiny-5’-fosforan sodu |
| --- | --- |
| Definicja | Niniejsze specyfikacje odnoszą się do 5’-fosforanu ryboflawiny łącznie z niewielkimi ilościami wolnej ryboflawiny oraz difosforanu ryboflawiny. |
| Numer wg Colour Index | |
| Numer wg EINECS | 204-988-6 |
| Nazwa chemiczna | Monosodowy fosforan (2R,3R,4S)-5-(3')10'-dihydro-7',8'-dimetylo-2',4'-diokso-10'-benzo[γ]pterydynylo)2,3,4-trihydroksypentylu; monosodowa sól 5'-monofosforanowego estru ryboflawiny |
| Wzór chemiczny | Dla postaci diwodzianu: C17H20N4NaO9P · 2H2O |
| Dla postaci bezwodnej: C17H20N4NaO9P |
| Masa cząsteczkowa | 514,36 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 95 % substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na C17H20N4NaO9P.2H2O

  250 przy około 375 nm w roztworze wodnym |
| Opis | Krystaliczny, higroskopijny proszek o słabym zapachu i barwie żółtej do pomarańczowej |
| Identyfikacja |
| Spektrometria | Stosunek A375/A267 wynosi od 0,30 do 0,34 | w roztworze wodnym |
| Stosunek A444/A267 wynosi od 0,35 do 0,40 |
| Maksimum w wodzie przy około 375 nm |
| Skręcalność właściwa | [α]D
  20 pomiędzy + 38° i + 42° w 5-molowym roztworze HCl |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 8 % (100 °C, 5 godzin w próżni nad P2O5) dla postaci diwodzianu |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 25 % |
| Fosfor nieorganiczny | Nie więcej niż 1,0 % (jako PO4 w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Dodatkowe substancje barwiące | Ryboflawina (wolna): Nie więcej niż 6 %
  Difosforan ryboflawiny: Nie więcej niż 6 % |
| Pierwszorzędowe aminy aromatyczne | Nie więcej niż 70 mg/kg (w przeliczeniu na anilinę) |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Ryboflawiny-5’-fosforan sodu

Definicja

Niniejsze specyfikacje odnoszą się do 5’-fosforanu ryboflawiny łącznie z niewielkimi ilościami wolnej ryboflawiny oraz difosforanu ryboflawiny.

Numer wg Colour Index

Numer wg EINECS

204-988-6

Nazwa chemiczna

Monosodowy fosforan (2R,3R,4S)-5-(3')10'-dihydro-7',8'-dimetylo-2',4'-diokso-10'-benzo[γ]pterydynylo)2,3,4-trihydroksypentylu; monosodowa sól 5'-monofosforanowego estru ryboflawiny

Wzór chemiczny

Dla postaci diwodzianu: C17H20N4NaO9P · 2H2O

Dla postaci bezwodnej: C17H20N4NaO9P

Masa cząsteczkowa

514,36

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 95 % substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na C17H20N4NaO9P.2H2O

Formula 250 przy około 375 nm w roztworze wodnym

Opis

Krystaliczny, higroskopijny proszek o słabym zapachu i barwie żółtej do pomarańczowej

Identyfikacja

Spektrometria

Stosunek A375/A267 wynosi od 0,30 do 0,34

w roztworze wodnym

Stosunek A444/A267 wynosi od 0,35 do 0,40

Maksimum w wodzie przy około 375 nm

Skręcalność właściwa

[α]D
  20 pomiędzy + 38° i + 42° w 5-molowym roztworze HCl

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 8 % (100 °C, 5 godzin w próżni nad P2O5) dla postaci diwodzianu

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 25 %

Fosfor nieorganiczny

Nie więcej niż 1,0 % (jako PO4 w przeliczeniu na bezwodną masę)

Dodatkowe substancje barwiące

Ryboflawina (wolna): Nie więcej niż 6 %

Difosforan ryboflawiny: Nie więcej niż 6 %

Pierwszorzędowe aminy aromatyczne

Nie więcej niż 70 mg/kg (w przeliczeniu na anilinę)

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 102 TARTRAZYNA

| Nazwy synonimowe | CI żółcień spożywcza 4 |
| --- | --- |
| Definicja | Tartrazyna jest otrzymywana z kwasu 4-amino-benzenosulfonowego, który jest diazowany przy użyciu kwasu solnego i azotynu sodu. Związek diazowy jest następnie sprzęgany z kwasem 4,5-dihydro-5-okso-1-(4-sulfofenylo)-1H-pirazolo-3-karboksylowym lub z estrem metylowym, estrem etylowym lub solą tego kwasu karboksylowego. Otrzymany barwnik jest oczyszczany i izolowany jako sól sodowa. Tartrazyna składa się głównie z 5-hydroksy-1-(4-sulfonianofenylo)-4-(4-sulfonianofenylazo)-H-pirazolo-3-karboksylanu trisodowego i dodatkowych substancji barwiących, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi.
  Tartrazyna jest opisana jako sól sodowa. Dozwolone są również sole wapnia i potasu. |
| Numer wg Colour Index | 19140 |
| Numer wg EINECS | 217-699-5 |
| Nazwa chemiczna | 5-hydroksy-1-(4-sulfonianofenylo)-4-(4-sulfonianofenylazo)-H-pirazolo-3-karboksylan trisodowy |
| Wzór chemiczny | C16H9N4Na3O9S2 |
| Masa cząsteczkowa | 534,37 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 85 % substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól sodową.

  530 przy ok. 426 nm w roztworze wodnym |
| Opis | Jasnopomarańczowy proszek lub granulki |
| Barwa roztworu wodnego | Żółty |
| Identyfikacja |
| Spektrometria | Maksimum w wodzie przy około 426 nm |
| Czystość |
| Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,2 % |
| Dodatkowe substancje barwiące | Nie więcej niż 1,0 % |
| Związki organiczne inne niż substancje barwiące: | |
| Kwas 4-hydrazynobenzeno sulfonowy | Ogółem nie więcej niż 0,5 % |
| Kwas 4-aminobenzeno-1-sulfonowy |
| Kwas 5-okso-1-(4-sulfofenylo)-2-pirazolino-3-karboksylowy |
| 4,4′-diazoaminodi(benzenosulfonowy kwas) |
| Kwas tetrahydroksybursztynowy |
| Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne | Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilinę) |
| Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem | Nie więcej niż 0,2 % w warunkach neutralnych |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

CI żółcień spożywcza 4

Definicja

Tartrazyna jest otrzymywana z kwasu 4-amino-benzenosulfonowego, który jest diazowany przy użyciu kwasu solnego i azotynu sodu. Związek diazowy jest następnie sprzęgany z kwasem 4,5-dihydro-5-okso-1-(4-sulfofenylo)-1H-pirazolo-3-karboksylowym lub z estrem metylowym, estrem etylowym lub solą tego kwasu karboksylowego. Otrzymany barwnik jest oczyszczany i izolowany jako sól sodowa. Tartrazyna składa się głównie z 5-hydroksy-1-(4-sulfonianofenylo)-4-(4-sulfonianofenylazo)-H-pirazolo-3-karboksylanu trisodowego i dodatkowych substancji barwiących, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi.

Tartrazyna jest opisana jako sól sodowa. Dozwolone są również sole wapnia i potasu.

Numer wg Colour Index

19140

Numer wg EINECS

217-699-5

Nazwa chemiczna

5-hydroksy-1-(4-sulfonianofenylo)-4-(4-sulfonianofenylazo)-H-pirazolo-3-karboksylan trisodowy

Wzór chemiczny

C16H9N4Na3O9S2

Masa cząsteczkowa

534,37

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 85 % substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól sodową.

Formula 530 przy ok. 426 nm w roztworze wodnym

Opis

Jasnopomarańczowy proszek lub granulki

Barwa roztworu wodnego

Żółty

Identyfikacja

Spektrometria

Maksimum w wodzie przy około 426 nm

Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 0,2 %

Dodatkowe substancje barwiące

Nie więcej niż 1,0 %

Związki organiczne inne niż substancje barwiące:

Kwas 4-hydrazynobenzeno sulfonowy

Ogółem nie więcej niż 0,5 %

Kwas 4-aminobenzeno-1-sulfonowy

Kwas 5-okso-1-(4-sulfofenylo)-2-pirazolino-3-karboksylowy

4,4′-diazoaminodi(benzenosulfonowy kwas)

Kwas tetrahydroksybursztynowy

Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne

Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilinę)

Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem

Nie więcej niż 0,2 % w warunkach neutralnych

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Laki glinowe tego barwnika mogą być stosowane.

E 104 ŻÓŁCIEŃ CHINOLINOWA

| Nazwy synonimowe | CI żółcień spożywcza 13 |
| --- | --- |
| Definicja | Żółcień chinolinowa jest otrzymywana w wyniku sulfonowania 2- (2-chinolilo)indan-1,3-dionu lub mieszaniny zawierającej około dwóch trzecich 2-(2-chinolilo)indano-1,3-dionu oraz jedną trzecią 2-(2-(6-metylochinolilo))indan-1,3-dionu. Żółcień chinolinowa składa się głównie z soli sodowych mieszaniny disulfonianów (głównie), monosulfonianów i trisulfonianów powyższego związku i dodatkowych substancji barwiących, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi.
  Żółcień chinolinowa jest opisana jako sól sodowa. Dozwolone są również sole wapnia i potasu. |
| Numer wg Colour Index | 47005 |
| Numer wg EINECS | 305-897-5 |
| Nazwa chemiczna | Sól disodowa disulfonianów 2-(2-chinolilo) indan-1,3-dionu (główny składnik) |
| Wzór chemiczny | C18H9N Na2O8S2 (główny składnik) |
| Masa cząsteczkowa | 477,38 (główny składnik) |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 70 % substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól sodową.
  Żółcień chinolinowa ma następujący skład:
  W odniesieniu do wszystkich obecnych substancji barwiących:






  — | nie mniej niż 80 % soli sodowej disulfonianów 2-(2-chinolilo)indan-1,3-dionu |

Nazwy synonimowe

CI żółcień spożywcza 13

Definicja

Żółcień chinolinowa jest otrzymywana w wyniku sulfonowania 2- (2-chinolilo)indan-1,3-dionu lub mieszaniny zawierającej około dwóch trzecich 2-(2-chinolilo)indano-1,3-dionu oraz jedną trzecią 2-(2-(6-metylochinolilo))indan-1,3-dionu. Żółcień chinolinowa składa się głównie z soli sodowych mieszaniny disulfonianów (głównie), monosulfonianów i trisulfonianów powyższego związku i dodatkowych substancji barwiących, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi.

Żółcień chinolinowa jest opisana jako sól sodowa. Dozwolone są również sole wapnia i potasu.

Numer wg Colour Index

47005

Numer wg EINECS

305-897-5

Nazwa chemiczna

Sól disodowa disulfonianów 2-(2-chinolilo) indan-1,3-dionu (główny składnik)

Wzór chemiczny

C18H9N Na2O8S2 (główny składnik)

Masa cząsteczkowa

477,38 (główny składnik)

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 70 % substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól sodową.

Żółcień chinolinowa ma następujący skład:

W odniesieniu do wszystkich obecnych substancji barwiących:

—

nie mniej niż 80 % soli sodowej disulfonianów 2-(2-chinolilo)indan-1,3-dionu

| — | nie więcej niż 15 % soli sodowej monosulfonianów 2-(2-chinolilo) indan-1,3-dionu |
| --- | --- |

—

nie więcej niż 15 % soli sodowej monosulfonianów 2-(2-chinolilo) indan-1,3-dionu

| — | nie więcej niż 7,0 % soli trisodowej trisulfonianu 2-(2-chinolilo) indan-1,3-dionu |
| --- | --- |

—

nie więcej niż 7,0 % soli trisodowej trisulfonianu 2-(2-chinolilo) indan-1,3-dionu

Formula 865 (główny składnik) przy około 411 nm w wodnym roztworze kwasu octowego

Opis

Żółty proszek lub granulki

Barwa roztworu wodnego

Żółty

Identyfikacja

Spektrometria

Maksimum w wodnym roztworze kwasu octowego o pH 5 przy około 411 nm

Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 0,2 %

Dodatkowe substancje barwiące

Nie więcej niż 4,0 %

Związki organiczne inne niż substancje barwiące:

2-metylochinolina

Ogółem nie więcej niż 0,5 %

Kwas 2-metylochinolinosulfonowy

Kwas ftalowy

2,6-dimetylochinolina

Kwas 2,6-dimetylochinolinosulfonowy

2-(2-chinolilo)indan-1,3-dion

Nie więcej niż 4 mg/kg

Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne

Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilinę)

Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem

Nie więcej niż 0,2 % w warunkach neutralnych

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Laki glinowe tego barwnika mogą być stosowane.

E 110 ŻÓŁCIEŃ POMARAŃCZOWA FCF

| Nazwy synonimowe | CI żółcień spożywcza 3; żółcień pomarańczowa S |
| --- | --- |
| Definicja | Żółcień pomarańczowa FCF zawiera głównie 2-hydroksy-1-(4-sulfonianofenylazo)naftaleno-6-sulfonian disodowy i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi. Żółcień pomarańczowa FCF jest otrzymywana w wyniku diazotowania kwasu 4-aminobenzenosulfonowego przy użyciu kwasu chlorowodorowego i azotynu sodu lub kwasu siarkowego i azotynu sodu. Związek diazowy jest sprzęgany z kwasem 6-hydroksy-2-naftaleno-sulfonowym. Barwnik jest izolowany jako sól sodowa i suszony.
  Żółcień pomarańczowa FCF jest opisana jako sól sodowa. Dozwolone są również sole wapnia i potasu. |
| Numer wg Colour Index | 15985 |
| Numer wg EINECS | 220-491-7 |
| Nazwa chemiczna | 2-hydroksy-1-(4-sulfonianofenylazo)naftaleno-6-sulfonian disodowy |
| Wzór chemiczny | C16H10N2Na2O7S2 |
| Masa cząsteczkowa | 452,37 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 85 % substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól sodową.

  555 przy około 485 nm w roztworze wodnym o pH 7 |
| Opis | Pomarańczowoczerwony proszek lub granulki |
| Barwa roztworu wodnego | Pomarańczowy |
| Identyfikacja |
| Spektrometria | Maksimum w wodzie przy około 485 nm i pH 7 |
| Czystość |
| Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,2 % |
| Dodatkowe substancje barwiące | Nie więcej niż 5,0 % |
| 1-(fenylazo)-2-naftol (Sudan I) | Nie więcej niż 0,5 mg/kg |
| Związki organiczne inne niż substancje barwiące: | |
| Kwas 4-aminobenzeno-1-sulfonowy | Ogółem nie więcej niż 0,5 % |
| Kwas 3-hydroksynaftaleno-2,7-disulfonowy |
| Kwas 6-hydroksynaftaleno-2-sulfonowy |
| Kwas 7-hydroksynaftaleno-1,3-disulfonowy |
| 4,4′-diazoaminodi(benzenosulfonowy kwas) |
| 6,6′-oksydi(naftaleno-2-sulfonowy kwas) |
| Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne | Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilinę) |
| Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem | Nie więcej niż 0,2 % w warunkach neutralnych |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

CI żółcień spożywcza 3; żółcień pomarańczowa S

Definicja

Żółcień pomarańczowa FCF zawiera głównie 2-hydroksy-1-(4-sulfonianofenylazo)naftaleno-6-sulfonian disodowy i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi. Żółcień pomarańczowa FCF jest otrzymywana w wyniku diazotowania kwasu 4-aminobenzenosulfonowego przy użyciu kwasu chlorowodorowego i azotynu sodu lub kwasu siarkowego i azotynu sodu. Związek diazowy jest sprzęgany z kwasem 6-hydroksy-2-naftaleno-sulfonowym. Barwnik jest izolowany jako sól sodowa i suszony.

Żółcień pomarańczowa FCF jest opisana jako sól sodowa. Dozwolone są również sole wapnia i potasu.

Numer wg Colour Index

15985

Numer wg EINECS

220-491-7

Nazwa chemiczna

2-hydroksy-1-(4-sulfonianofenylazo)naftaleno-6-sulfonian disodowy

Wzór chemiczny

C16H10N2Na2O7S2

Masa cząsteczkowa

452,37

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 85 % substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól sodową.

Formula 555 przy około 485 nm w roztworze wodnym o pH 7

Opis

Pomarańczowoczerwony proszek lub granulki

Barwa roztworu wodnego

Pomarańczowy

Identyfikacja

Spektrometria

Maksimum w wodzie przy około 485 nm i pH 7

Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 0,2 %

Dodatkowe substancje barwiące

Nie więcej niż 5,0 %

1-(fenylazo)-2-naftol (Sudan I)

Nie więcej niż 0,5 mg/kg

Związki organiczne inne niż substancje barwiące:

Kwas 4-aminobenzeno-1-sulfonowy

Ogółem nie więcej niż 0,5 %

Kwas 3-hydroksynaftaleno-2,7-disulfonowy

Kwas 6-hydroksynaftaleno-2-sulfonowy

Kwas 7-hydroksynaftaleno-1,3-disulfonowy

4,4′-diazoaminodi(benzenosulfonowy kwas)

6,6′-oksydi(naftaleno-2-sulfonowy kwas)

Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne

Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilinę)

Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem

Nie więcej niż 0,2 % w warunkach neutralnych

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Laki glinowe tego barwnika mogą być stosowane.

E 120 KOSZENILA, KWAS KARMINOWY, KARMINY

| Nazwy synonimowe | CI czerwień naturalna 4 |
| --- | --- |
| Definicja | Karminy i kwas karminowy są otrzymywane w wyniku wodnej, wodnoalkoholowej lub alkoholowej ekstrakcji koszenili, tj. wysuszonych żeńskich osobników owadów Dactylopius coccus Costa.
  Głównym składnikiem barwiącym jest kwas karminowy.
  Można uzyskać również laki glinowe kwasu karminowego (karminów), w których stosunek molowy glinu i kwasu karminowego będzie wynosił 1:2.
  W produktach handlowych składnik barwiący występuje w połączeniach z kationami amonu, wapnia, potasu lub sodu, pojedynczo lub łącznie, a kationy te mogą być również obecne w nadmiarze.
  Produkty handlowe mogą również zawierać substancje białkowe pochodzące z owadów, mogą również zawierać wolne karminiany lub niewielkie ilości niezwiązanych kationów glinu. |
| Numer wg Colour Index | 75470 |
| Numer wg EINECS | Koszenila: 215-680-6; kwas karminowy: 215-023-3; karminy: 215-724-4 |
| Nazwa chemiczna | Kwas 7-β-D-glukopiranozylo-3,5,6,8-tetrahydroksy-1-metylo-9,10-dioksoantraceno-2-karboksylowy (kwas karminowy); karmin jest wodzianem chelatu glinowego tego kwasu |
| Wzór chemiczny | C22H20O13 (kwas karminowy) |
| Masa cząsteczkowa | 492,39 (kwas karminowy) |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 2,0% kwasu karminowego w ekstraktach zawierających kwas karminowy, nie mniej niż 50% kwasu karminowego w związkach chelatowych. |
| Opis | Krucha substancja stała lub proszek o barwie czerwonej do ciemnoczerwonej. Ekstrakt koszenili jest zazwyczaj ciemnoczerwoną cieczą, może też występować w postaci wysuszonej jako proszek. |
| Identyfikacja |
| Spektrometria | Maksimum w wodnym roztworze amoniaku przy około 518 nm
  Maksimum w rozcieńczonym roztworze kwasu chlorowodorowego przy około 494 nm dla kwasu karminowego

  139 w piku przy około 494 nm w rozcieńczonym kwasie chlorowodorowym dla kwasu karminowego |
| Czystość |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 5 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

CI czerwień naturalna 4

Definicja

Karminy i kwas karminowy są otrzymywane w wyniku wodnej, wodnoalkoholowej lub alkoholowej ekstrakcji koszenili, tj. wysuszonych żeńskich osobników owadów Dactylopius coccus Costa.

Głównym składnikiem barwiącym jest kwas karminowy.

Można uzyskać również laki glinowe kwasu karminowego (karminów), w których stosunek molowy glinu i kwasu karminowego będzie wynosił 1:2.

W produktach handlowych składnik barwiący występuje w połączeniach z kationami amonu, wapnia, potasu lub sodu, pojedynczo lub łącznie, a kationy te mogą być również obecne w nadmiarze.

Produkty handlowe mogą również zawierać substancje białkowe pochodzące z owadów, mogą również zawierać wolne karminiany lub niewielkie ilości niezwiązanych kationów glinu.

Numer wg Colour Index

75470

Numer wg EINECS

Koszenila: 215-680-6; kwas karminowy: 215-023-3; karminy: 215-724-4

Nazwa chemiczna

Kwas 7-β-D-glukopiranozylo-3,5,6,8-tetrahydroksy-1-metylo-9,10-dioksoantraceno-2-karboksylowy (kwas karminowy); karmin jest wodzianem chelatu glinowego tego kwasu

Wzór chemiczny

C22H20O13 (kwas karminowy)

Masa cząsteczkowa

492,39 (kwas karminowy)

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 2,0% kwasu karminowego w ekstraktach zawierających kwas karminowy, nie mniej niż 50% kwasu karminowego w związkach chelatowych.

Opis

Krucha substancja stała lub proszek o barwie czerwonej do ciemnoczerwonej. Ekstrakt koszenili jest zazwyczaj ciemnoczerwoną cieczą, może też występować w postaci wysuszonej jako proszek.

Identyfikacja

Spektrometria

Maksimum w wodnym roztworze amoniaku przy około 518 nm

Maksimum w rozcieńczonym roztworze kwasu chlorowodorowego przy około 494 nm dla kwasu karminowego

Formula 139 w piku przy około 494 nm w rozcieńczonym kwasie chlorowodorowym dla kwasu karminowego

Czystość

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 5 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Laki glinowe tego barwnika mogą być stosowane.

E 122 AZORUBINA, KARMOIZYNA

| Nazwy synonimowe | CI czerwień spożywcza 3 |
| --- | --- |
| Definicja | Azorubina zawiera głównie 4-hydroksy-3-(4-sulfoniano-1-naftylazo)naftaleno-1-sulfonian disodowy i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi.
  Azorubina jest opisana jako sól sodowa. Dozwolone są również sole wapnia i potasu. |
| Numer wg Colour Index | 14720 |
| Numer wg EINECS | 222-657-4 |
| Nazwa chemiczna | 4-hydroksy-3-(4-sulfoniano-1-naftylazo)naftaleno-1-sulfonian disodowy |
| Wzór chemiczny | C20H12N2Na2O7S2 |
| Masa cząsteczkowa | 502,44 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 85 % substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól sodową

  510 przy około 516 nm w roztworze wodnym |
| Opis | Proszek lub granulki o barwie czerwonej do kasztanowej |
| Barwa roztworu wodnego | Czerwony |
| Identyfikacja |
| Spektrometria | Maksimum w wodzie przy około 516 nm |
| Czystość |
| Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,2 % |
| Dodatkowe substancje barwiące | Nie więcej niż 1 % |
| Związki organiczne inne niż substancje barwiące: | |
| Kwas 4-aminonaftaleno-1-sulfonowy | Ogółem nie więcej niż 0,5 % |
| Kwas 4-hydroksynaftaleno-1-sulfonowy |
| Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne | Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilinę) |
| Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem | Nie więcej niż 0,2 % w warunkach neutralnych |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

CI czerwień spożywcza 3

Definicja

Azorubina zawiera głównie 4-hydroksy-3-(4-sulfoniano-1-naftylazo)naftaleno-1-sulfonian disodowy i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi.

Azorubina jest opisana jako sól sodowa. Dozwolone są również sole wapnia i potasu.

Numer wg Colour Index

14720

Numer wg EINECS

222-657-4

Nazwa chemiczna

4-hydroksy-3-(4-sulfoniano-1-naftylazo)naftaleno-1-sulfonian disodowy

Wzór chemiczny

C20H12N2Na2O7S2

Masa cząsteczkowa

502,44

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 85 % substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól sodową

Formula 510 przy około 516 nm w roztworze wodnym

Opis

Proszek lub granulki o barwie czerwonej do kasztanowej

Barwa roztworu wodnego

Czerwony

Identyfikacja

Spektrometria

Maksimum w wodzie przy około 516 nm

Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 0,2 %

Dodatkowe substancje barwiące

Nie więcej niż 1 %

Związki organiczne inne niż substancje barwiące:

Kwas 4-aminonaftaleno-1-sulfonowy

Ogółem nie więcej niż 0,5 %

Kwas 4-hydroksynaftaleno-1-sulfonowy

Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne

Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilinę)

Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem

Nie więcej niż 0,2 % w warunkach neutralnych

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Laki glinowe tego barwnika mogą być stosowane.

E 123 AMARANT

| Nazwy synonimowe | CI czerwień spożywcza 9 |
| --- | --- |
| Definicja | Amarant zawiera głównie 2-hydroksy-1-(4-sulfoniano-1-naftylazo)naftaleno-3,6-disulfonian trisodowy i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi. Amarant otrzymuje się w wyniku sprzężenia kwasu 4-amino-1-naftalenosulfonowego z kwasem 3-hydroksy-2,7-naftalenodisulfonowym.
  Amarant jest opisany jako sól sodowa. Dozwolone są również sole wapnia i potasu. |
| Numer wg Colour Index | 16185 |
| Numer wg EINECS | 213-022-2 |
| Nazwa chemiczna | 2-hydroksy-1-(4-sulfoniano-1-naftylazo)naftaleno-3,6-disulfonian trisodowy |
| Wzór chemiczny | C20H11N2Na3O10S3 |
| Masa cząsteczkowa | 604,48 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 85 % substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól sodową

  440 przy około 520 nm w roztworze wodnym |
| Opis | Czerwonawobrązowy proszek lub granulki |
| Barwa roztworu wodnego | Czerwony |
| Identyfikacja |
| Spektrometria | Maksimum w wodzie przy około 520 nm |
| Czystość |
| Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,2 % |
| Dodatkowe substancje barwiące | Nie więcej niż 3,0 % |
| Związki organiczne inne niż substancje barwiące: | |
| Kwas 4-aminonaftaleno-1-sulfonowy | Ogółem nie więcej niż 0,5 % |
| Kwas 3-hydroksynaftaleno-2,7-disulfonowy |
| Kwas 6-hydroksynaftaleno-2-sulfonowy |
| Kwas 7-hydroksynaftaleno-1,3-disulfonowy |
| Kwas 7-hydroksynaftaleno-1,3-6-trisulfonowy |
| Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne | Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilinę) |
| Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem | Nie więcej niż 0,2 % w warunkach neutralnych |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

CI czerwień spożywcza 9

Definicja

Amarant zawiera głównie 2-hydroksy-1-(4-sulfoniano-1-naftylazo)naftaleno-3,6-disulfonian trisodowy i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi. Amarant otrzymuje się w wyniku sprzężenia kwasu 4-amino-1-naftalenosulfonowego z kwasem 3-hydroksy-2,7-naftalenodisulfonowym.

Amarant jest opisany jako sól sodowa. Dozwolone są również sole wapnia i potasu.

Numer wg Colour Index

16185

Numer wg EINECS

213-022-2

Nazwa chemiczna

2-hydroksy-1-(4-sulfoniano-1-naftylazo)naftaleno-3,6-disulfonian trisodowy

Wzór chemiczny

C20H11N2Na3O10S3

Masa cząsteczkowa

604,48

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 85 % substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól sodową

Formula 440 przy około 520 nm w roztworze wodnym

Opis

Czerwonawobrązowy proszek lub granulki

Barwa roztworu wodnego

Czerwony

Identyfikacja

Spektrometria

Maksimum w wodzie przy około 520 nm

Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 0,2 %

Dodatkowe substancje barwiące

Nie więcej niż 3,0 %

Związki organiczne inne niż substancje barwiące:

Kwas 4-aminonaftaleno-1-sulfonowy

Ogółem nie więcej niż 0,5 %

Kwas 3-hydroksynaftaleno-2,7-disulfonowy

Kwas 6-hydroksynaftaleno-2-sulfonowy

Kwas 7-hydroksynaftaleno-1,3-disulfonowy

Kwas 7-hydroksynaftaleno-1,3-6-trisulfonowy

Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne

Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilinę)

Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem

Nie więcej niż 0,2 % w warunkach neutralnych

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Laki glinowe tego barwnika mogą być stosowane.

E 124 PĄS 4R, CZERWIEŃ KOSZENILOWA A

| Nazwy synonimowe | CI czerwień spożywcza 7; nowa kokcyna |
| --- | --- |
| Definicja | Pąs 4R zawiera głównie 2-hydroksy-1-(4-sulfoniano-1-naftylazo)naftaleno-6,8-disulfonian trisodowy i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi. Pąs 4R otrzymuje się w wyniku sprzężenia diazotowanego kwasu naftonowego z kwasem G (kwas 2-naftolo-6,8-disulfonowy) i przekształcenia produktu sprzężenia do soli trisodowej.
  Pąs 4R jest opisany jako sól sodowa. Dozwolone są również sole wapnia i potasu. |
| Numer wg Colour Index | 16255 |
| Numer wg EINECS | 220-036-2 |
| Nazwa chemiczna | 2-hydroksy-1-(4-sulfoniano-1-naftylazo)naftaleno-6,8-disulfonian trisodowy |
| Wzór chemiczny | C20H11N2Na3O10S3 |
| Masa cząsteczkowa | 604,48 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 80 % substancji barwiących ogółem, w przeliczeniu na sól sodową

  430 przy około 505 nm w roztworze wodnym |
| Opis | Czerwonawy proszek lub granulki |
| Barwa roztworu wodnego | Czerwony |
| Identyfikacja |
| Spektrometria | Maksimum w wodzie przy około 505 nm |
| Czystość |
| Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,2 % |
| Dodatkowe substancje barwiące | Nie więcej niż 1,0 % |
| Związki organiczne inne niż substancje barwiące: | |
| Kwas 4-aminonaftaleno-1-sulfonowy | Ogółem nie więcej niż 0,5 % |
| Kwas 7-hydroksynaftaleno-1,3-disulfonowy |
| Kwas 3-hydroksynaftaleno-2,7-disulfonowy |
| Kwas 6-hydroksynaftaleno-2-sulfonowy |
| Kwas 7-hydroksynaftaleno-1,3-6-trisulfonowy |
| Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne | Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilinę) |
| Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem | Nie więcej niż 0,2 % w warunkach neutralnych |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

CI czerwień spożywcza 7; nowa kokcyna

Definicja

Pąs 4R zawiera głównie 2-hydroksy-1-(4-sulfoniano-1-naftylazo)naftaleno-6,8-disulfonian trisodowy i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi. Pąs 4R otrzymuje się w wyniku sprzężenia diazotowanego kwasu naftonowego z kwasem G (kwas 2-naftolo-6,8-disulfonowy) i przekształcenia produktu sprzężenia do soli trisodowej.

Pąs 4R jest opisany jako sól sodowa. Dozwolone są również sole wapnia i potasu.

Numer wg Colour Index

16255

Numer wg EINECS

220-036-2

Nazwa chemiczna

2-hydroksy-1-(4-sulfoniano-1-naftylazo)naftaleno-6,8-disulfonian trisodowy

Wzór chemiczny

C20H11N2Na3O10S3

Masa cząsteczkowa

604,48

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 80 % substancji barwiących ogółem, w przeliczeniu na sól sodową

Formula 430 przy około 505 nm w roztworze wodnym

Opis

Czerwonawy proszek lub granulki

Barwa roztworu wodnego

Czerwony

Identyfikacja

Spektrometria

Maksimum w wodzie przy około 505 nm

Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 0,2 %

Dodatkowe substancje barwiące

Nie więcej niż 1,0 %

Związki organiczne inne niż substancje barwiące:

Kwas 4-aminonaftaleno-1-sulfonowy

Ogółem nie więcej niż 0,5 %

Kwas 7-hydroksynaftaleno-1,3-disulfonowy

Kwas 3-hydroksynaftaleno-2,7-disulfonowy

Kwas 6-hydroksynaftaleno-2-sulfonowy

Kwas 7-hydroksynaftaleno-1,3-6-trisulfonowy

Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne

Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilinę)

Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem

Nie więcej niż 0,2 % w warunkach neutralnych

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Laki glinowe tego barwnika mogą być stosowane.

E 127 ERYTROZYNA

| Nazwy synonimowe | CI czerwień spożywcza 14 |
| --- | --- |
| Definicja | Erytrozyna zawiera głównie monowodzian 2-(2,4,5,7-tetrajodo-3-oksydo-6-oksoksanten-9-ylo)benzoesanu disodowego i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z wodą, chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi. Erytrozynę otrzymuje się w wyniku jodynowania fluoresceiny, produktu kondensacji rezorcynolu i bezwodnika ftalowego.
  Erytrozyna jest opisana jako sól sodowa. Dozwolone są również sole wapnia i potasu. |
| Numer wg Colour Index | 45430 |
| Numer wg EINECS | 240-474-8 |
| Nazwa chemiczna | Monowodzian 2-(2,4,5,7-tetrajodo-3-oksydo-6-oksoksanten-9-ylo)benzoesanu disodowego |
| Wzór chemiczny | C20H6I4Na2O5 H2O |
| Masa cząsteczkowa | 897,88 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 87 % substancji barwiących ogółem, w przeliczeniu na bezwodną sól sodową

  1 100 przy około 526 nm w roztworze wodnym o pH 7 |
| Opis | Czerwony proszek lub granulki. |
| Barwa roztworu wodnego | Czerwony |
| Identyfikacja |
| Spektrometria | Maksimum w wodzie przy około 526 nm i pH 7 |
| Czystość |
| Nieorganiczne jodki | Nie więcej niż 0,1 % (w przeliczeniu na jodek sodu) |
| Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,2 % |
| Dodatkowe substancje barwiące (z wyjątkiem fluoresceiny) | Nie więcej niż 4,0 % |
| Fluoresceina | Nie więcej niż 20 mg/kg |
| Związki organiczne inne niż substancje barwiące: | |
| Trijodorezorcynol | Nie więcej niż 0,2 % |
| Kwas 2-(2,4-dihydroksy-3,5-dijodobenzoilo)benzoesowy | Nie więcej niż 0,2 % |
| Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem | Z roztworu o pH od 7 do 8, nie więcej niż 0,2 % |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

CI czerwień spożywcza 14

Definicja

Erytrozyna zawiera głównie monowodzian 2-(2,4,5,7-tetrajodo-3-oksydo-6-oksoksanten-9-ylo)benzoesanu disodowego i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z wodą, chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi. Erytrozynę otrzymuje się w wyniku jodynowania fluoresceiny, produktu kondensacji rezorcynolu i bezwodnika ftalowego.

Erytrozyna jest opisana jako sól sodowa. Dozwolone są również sole wapnia i potasu.

Numer wg Colour Index

45430

Numer wg EINECS

240-474-8

Nazwa chemiczna

Monowodzian 2-(2,4,5,7-tetrajodo-3-oksydo-6-oksoksanten-9-ylo)benzoesanu disodowego

Wzór chemiczny

C20H6I4Na2O5 H2O

Masa cząsteczkowa

897,88

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 87 % substancji barwiących ogółem, w przeliczeniu na bezwodną sól sodową

Formula1 100 przy około 526 nm w roztworze wodnym o pH 7

Opis

Czerwony proszek lub granulki.

Barwa roztworu wodnego

Czerwony

Identyfikacja

Spektrometria

Maksimum w wodzie przy około 526 nm i pH 7

Czystość

Nieorganiczne jodki

Nie więcej niż 0,1 % (w przeliczeniu na jodek sodu)

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 0,2 %

Dodatkowe substancje barwiące (z wyjątkiem fluoresceiny)

Nie więcej niż 4,0 %

Fluoresceina

Nie więcej niż 20 mg/kg

Związki organiczne inne niż substancje barwiące:

Trijodorezorcynol

Nie więcej niż 0,2 %

Kwas 2-(2,4-dihydroksy-3,5-dijodobenzoilo)benzoesowy

Nie więcej niż 0,2 %

Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem

Z roztworu o pH od 7 do 8, nie więcej niż 0,2 %

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Laki glinowe tego barwnika mogą być stosowane.

E 129 CZERWIEŃ ALLURA AC

| Nazwy synonimowe | CI czerwień spożywcza 17 |
| --- | --- |
| Definicja | Czerwień Allura AC zawiera głównie 2-hydroksy-1-(2-metoksy-5-metylo-4-sulfonianofenylazo)naftaleno-6-sulfonian disodowy i dodatkowe substancje barwiące łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi. Czerwień Allura AC otrzymuje się w wyniku sprzężenia diazowanego kwasu 5-amino-4-metoksy-2-toluenosulfonowego z kwasem 6-hydroksy-2-naftalenosulfonowym.
  Czerwień Allura AC jest opisana jako sól sodowa. Dozwolone są również sole wapnia i potasu. |
| Numer wg Colour Index | 16035 |
| Numer wg EINECS | 247-368-0 |
| Nazwa chemiczna | 2-hydroksy-1-(2-metoksy-5-metylo-4-sulfonianofenylazo)naftaleno-6-sulfonian disodowy |
| Wzór chemiczny | C18H14N2Na2O8S2 |
| Masa cząsteczkowa | 496,42 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 85 % substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól sodową

  540 przy około 504 nm w roztworze wodnym o pH 7 |
| Opis | Ciemnoczerwony proszek lub granulki |
| Barwa roztworu wodnego | Czerwony |
| Identyfikacja |
| Spektrometria | Maksimum w wodzie przy około 504 nm |
| Czystość |
| Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,2 % |
| Dodatkowe substancje barwiące | Nie więcej niż 3,0 % |
| Związki organiczne inne niż substancje barwiące: | |
| Sól sodowa kwasu 6-hydroksy-2-naftalenosulfonowego | Nie więcej niż 0,3 % |
| Kwas 4-amino-5-metoksy-2-metylobenezenosulfonowy | Nie więcej niż 0,2 % |
| Sól disodowa 6,6-oksybis kwasu (2-naftalenosulfonowego) | Nie więcej niż 1,0 % |
| Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne | Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilinę) |
| Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem | Z roztworu o pH 7, nie więcej niż 0,2 % |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

CI czerwień spożywcza 17

Definicja

Czerwień Allura AC zawiera głównie 2-hydroksy-1-(2-metoksy-5-metylo-4-sulfonianofenylazo)naftaleno-6-sulfonian disodowy i dodatkowe substancje barwiące łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi. Czerwień Allura AC otrzymuje się w wyniku sprzężenia diazowanego kwasu 5-amino-4-metoksy-2-toluenosulfonowego z kwasem 6-hydroksy-2-naftalenosulfonowym.

Czerwień Allura AC jest opisana jako sól sodowa. Dozwolone są również sole wapnia i potasu.

Numer wg Colour Index

16035

Numer wg EINECS

247-368-0

Nazwa chemiczna

2-hydroksy-1-(2-metoksy-5-metylo-4-sulfonianofenylazo)naftaleno-6-sulfonian disodowy

Wzór chemiczny

C18H14N2Na2O8S2

Masa cząsteczkowa

496,42

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 85 % substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól sodową

Formula 540 przy około 504 nm w roztworze wodnym o pH 7

Opis

Ciemnoczerwony proszek lub granulki

Barwa roztworu wodnego

Czerwony

Identyfikacja

Spektrometria

Maksimum w wodzie przy około 504 nm

Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 0,2 %

Dodatkowe substancje barwiące

Nie więcej niż 3,0 %

Związki organiczne inne niż substancje barwiące:

Sól sodowa kwasu 6-hydroksy-2-naftalenosulfonowego

Nie więcej niż 0,3 %

Kwas 4-amino-5-metoksy-2-metylobenezenosulfonowy

Nie więcej niż 0,2 %

Sól disodowa 6,6-oksybis kwasu (2-naftalenosulfonowego)

Nie więcej niż 1,0 %

Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne

Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilinę)

Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem

Z roztworu o pH 7, nie więcej niż 0,2 %

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Laki glinowe tego barwnika mogą być stosowane.

E 131 BŁĘKIT PATENTOWY V

| Nazwy synonimowe | CI błękit spożywczy 5 |
| --- | --- |
| Definicja | Błękit patentowy V zawiera głównie wapniowy lub sodowy związek [4-(α-(4-dietyloaminofenylo)-5-hydroksy-2,4-disulfofenylo-metylideno)-2,5-cyckloheksadien-1-yliden] dietyloamoniowego wodorotlenku soli wewnętrznej i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu albo siarczanem wapnia jako głównymi składnikami niebarwnymi.
  Dozwolona jest również sól potasowa. |
| Numer wg Colour Index | 42051 |
| Numer wg EINECS | 222-573-8 |
| Nazwa chemiczna | Wapniowy lub sodowy związek [4-(α-(4-dietyloaminofenylo)-5-hydroksy-2,4-disulfofenylo-metylideno)-2,5-cykloheksadien-1-yliden] dietyloamoniowego wodorotlenku soli wewnętrznej |
| Wzór chemiczny | Związek wapniowy: C27H31N2O7S2Ca1/2

  Związek sodowy: C27H31N2O7S2Na |
| Masa cząsteczkowa | Związek wapniowy: 579,72
  Związek sodowy: 582,67 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 85 % substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól sodową

  2 000 przy około 638 nm w roztworze wodnym o pH 5 |
| Opis | Ciemnoniebieski proszek lub granulki |
| Barwa roztworu wodnego | Niebieski |
| Identyfikacja |
| Spektrometria | Maksimum w wodzie przy 638 nm i pH 5 |
| Czystość |
| Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,2 % |
| Dodatkowe substancje barwiące | Nie więcej niż 2,0 % |
| Związki organiczne inne niż substancje barwiące: | |
| 3-hydroksybenzaldehyd | Ogółem nie więcej niż 0,5 % |
| Kwas 3-hydroksybenzoesowy |
| Kwas 3-hydroksy-4-sulfobenzoesowy |
| Kwas Ν,Ν-dietyloaminobenzenosulfonowy |
| Leukozwiązek | Nie więcej niż 4,0 % |
| Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne | Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilinę) |
| Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem | Z roztworu o pH 5 nie więcej niż 0,2 % |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

CI błękit spożywczy 5

Definicja

Błękit patentowy V zawiera głównie wapniowy lub sodowy związek [4-(α-(4-dietyloaminofenylo)-5-hydroksy-2,4-disulfofenylo-metylideno)-2,5-cyckloheksadien-1-yliden] dietyloamoniowego wodorotlenku soli wewnętrznej i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu albo siarczanem wapnia jako głównymi składnikami niebarwnymi.

Dozwolona jest również sól potasowa.

Numer wg Colour Index

42051

Numer wg EINECS

222-573-8

Nazwa chemiczna

Wapniowy lub sodowy związek [4-(α-(4-dietyloaminofenylo)-5-hydroksy-2,4-disulfofenylo-metylideno)-2,5-cykloheksadien-1-yliden] dietyloamoniowego wodorotlenku soli wewnętrznej

Wzór chemiczny

Związek wapniowy: C27H31N2O7S2Ca1/2

Związek sodowy: C27H31N2O7S2Na

Masa cząsteczkowa

Związek wapniowy: 579,72

Związek sodowy: 582,67

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 85 % substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól sodową

Formula2 000 przy około 638 nm w roztworze wodnym o pH 5

Opis

Ciemnoniebieski proszek lub granulki

Barwa roztworu wodnego

Niebieski

Identyfikacja

Spektrometria

Maksimum w wodzie przy 638 nm i pH 5

Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 0,2 %

Dodatkowe substancje barwiące

Nie więcej niż 2,0 %

Związki organiczne inne niż substancje barwiące:

3-hydroksybenzaldehyd

Ogółem nie więcej niż 0,5 %

Kwas 3-hydroksybenzoesowy

Kwas 3-hydroksy-4-sulfobenzoesowy

Kwas Ν,Ν-dietyloaminobenzenosulfonowy

Leukozwiązek

Nie więcej niż 4,0 %

Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne

Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilinę)

Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem

Z roztworu o pH 5 nie więcej niż 0,2 %

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Laki glinowe tego barwnika mogą być stosowane.

E 132 INDYGOTYNA, INDYGOKARMIN

| Nazwy synonimowe | CI błękit spożywczy 1 |
| --- | --- |
| Definicja | Indygotyna zawiera głównie mieszaninę 3,3'diokso-2,2'-bi-indolylideno-5,5'-disulfonianu disodowego i 3,3'-diokso-2,2'-bi-indolylideno-5,7'-disulfonianu disodowego i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi.
  Indygotyna jest opisana jako sól sodowa. Dozwolone są również sole wapnia i potasu.
  Indygokarmin otrzymuje się w wyniku sulfonowania indygo. Odbywa się to w wyniku ogrzewania indygo (lub pasty indygo) w obecności kwasu siarkowego. Barwnik jest izolowany i poddawany oczyszczaniu. |
| Numer wg Colour Index | 73015 |
| Numer wg EINECS | 212-728-8 |
| Nazwa chemiczna | 3,3'-diokso-2,2'-bi-indolylideno-5,5'-disulfonian disodowy |
| Wzór chemiczny | C16H8N2Na2O8S2 |
| Masa cząsteczkowa | 466,36 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 85 % substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól sodową;
  3,3'-diokso-2,2'-bi-indolylideno-5,7'-disulfonian disodowy: nie więcej niż 18 %

  480 przy około 610 nm w roztworze wodnym |
| Opis | Ciemnoniebieski proszek lub granulki |
| Barwa roztworu wodnego | Niebieski |
| Identyfikacja |
| Spektrometria | Maksimum w wodzie przy około 610 nm |
| Czystość |
| Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,2 % |
| Dodatkowe substancje barwiące | Oprócz 3,3'-diokso-2,2'-bi-indolylideno-5,7'-disulfonianu disodowego: nie więcej niż 1,0 % |
| Związki organiczne inne niż substancje barwiące: | |
| Kwas izatyno-5-sulfonowy | Ogółem nie więcej niż 0,5 % |
| Kwas 5-sulfoantranilowy |
| Kwas antranilowy |
| Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne | Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilinę) |
| Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem | Nie więcej niż 0,2 % w warunkach neutralnych |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

CI błękit spożywczy 1

Definicja

Indygotyna zawiera głównie mieszaninę 3,3'diokso-2,2'-bi-indolylideno-5,5'-disulfonianu disodowego i 3,3'-diokso-2,2'-bi-indolylideno-5,7'-disulfonianu disodowego i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi.

Indygotyna jest opisana jako sól sodowa. Dozwolone są również sole wapnia i potasu.

Indygokarmin otrzymuje się w wyniku sulfonowania indygo. Odbywa się to w wyniku ogrzewania indygo (lub pasty indygo) w obecności kwasu siarkowego. Barwnik jest izolowany i poddawany oczyszczaniu.

Numer wg Colour Index

73015

Numer wg EINECS

212-728-8

Nazwa chemiczna

3,3'-diokso-2,2'-bi-indolylideno-5,5'-disulfonian disodowy

Wzór chemiczny

C16H8N2Na2O8S2

Masa cząsteczkowa

466,36

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 85 % substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól sodową;

3,3'-diokso-2,2'-bi-indolylideno-5,7'-disulfonian disodowy: nie więcej niż 18 %

Formula 480 przy około 610 nm w roztworze wodnym

Opis

Ciemnoniebieski proszek lub granulki

Barwa roztworu wodnego

Niebieski

Identyfikacja

Spektrometria

Maksimum w wodzie przy około 610 nm

Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 0,2 %

Dodatkowe substancje barwiące

Oprócz 3,3'-diokso-2,2'-bi-indolylideno-5,7'-disulfonianu disodowego: nie więcej niż 1,0 %

Związki organiczne inne niż substancje barwiące:

Kwas izatyno-5-sulfonowy

Ogółem nie więcej niż 0,5 %

Kwas 5-sulfoantranilowy

Kwas antranilowy

Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne

Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilinę)

Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem

Nie więcej niż 0,2 % w warunkach neutralnych

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Laki glinowe tego barwnika mogą być stosowane.

E 133 BŁĘKIT BRYLANTOWY FCF

| Nazwy synonimowe | CI błękit spożywczy 2 |
| --- | --- |
| Definicja | Błękit brylantowy FCF zawiera głównie α-(4-(N-etylo-3-sulfonianobenzylamino)fenylo)-α-(4-N-etylo-3-sulfonianobenzylamino)cykloheksa-2,5-dienylideno)tolueno-2-sulfonian disodowy oraz jego izomery i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi.
  Błękit brylantowy FCF jest opisany jako sól sodowa. Dozwolone są również sole wapnia i potasu. |
| Numer wg Colour Index | 42090 |
| Numer wg EINECS | 223-339-8 |
| Nazwa chemiczna | α-(4-(N-etylo-3-sulfonianobenzylamino)fenylo)-α-(4-N-etylo-3-sulfonianobenzylamino)cykloheksa-2,5-dienylideno)tolueno-2-sulfonian disodowy |
| Wzór chemiczny | C37H34N2Na2O9S3 |
| Masa cząsteczkowa | 792,84 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 85 % substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól sodową

  1 630 przy około 630 nm w roztworze wodnym |
| Opis | Czerwonawoniebieski proszek lub granulki |
| Barwa roztworu wodnego | Niebieski |
| Identyfikacja |
| Spektrometria | Maksimum w wodzie przy około 630 nm |
| Czystość |
| Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,2 % |
| Dodatkowe substancje barwiące | Nie więcej niż 6,0 % |
| Związki organiczne inne niż substancje barwiące: | |
| Kwasy 2-, 3- i 4-formylobenzenosulfonowe łącznie | Nie więcej niż 1,5 % |
| Kwas 3-((etylo)(4-sulfofenylo)amino)metylobenzenosulfonowy | Nie więcej niż 0,3 % |
| Leukozwiązek | Nie więcej niż 5,0 % |
| Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne | Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilinę) |
| Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem | Nie więcej niż 0,2 % przy pH 7 |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

CI błękit spożywczy 2

Definicja

Błękit brylantowy FCF zawiera głównie α-(4-(N-etylo-3-sulfonianobenzylamino)fenylo)-α-(4-N-etylo-3-sulfonianobenzylamino)cykloheksa-2,5-dienylideno)tolueno-2-sulfonian disodowy oraz jego izomery i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi.

Błękit brylantowy FCF jest opisany jako sól sodowa. Dozwolone są również sole wapnia i potasu.

Numer wg Colour Index

42090

Numer wg EINECS

223-339-8

Nazwa chemiczna

α-(4-(N-etylo-3-sulfonianobenzylamino)fenylo)-α-(4-N-etylo-3-sulfonianobenzylamino)cykloheksa-2,5-dienylideno)tolueno-2-sulfonian disodowy

Wzór chemiczny

C37H34N2Na2O9S3

Masa cząsteczkowa

792,84

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 85 % substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól sodową

Formula1 630 przy około 630 nm w roztworze wodnym

Opis

Czerwonawoniebieski proszek lub granulki

Barwa roztworu wodnego

Niebieski

Identyfikacja

Spektrometria

Maksimum w wodzie przy około 630 nm

Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 0,2 %

Dodatkowe substancje barwiące

Nie więcej niż 6,0 %

Związki organiczne inne niż substancje barwiące:

Kwasy 2-, 3- i 4-formylobenzenosulfonowe łącznie

Nie więcej niż 1,5 %

Kwas 3-((etylo)(4-sulfofenylo)amino)metylobenzenosulfonowy

Nie więcej niż 0,3 %

Leukozwiązek

Nie więcej niż 5,0 %

Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne

Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilinę)

Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem

Nie więcej niż 0,2 % przy pH 7

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Laki glinowe tego barwnika mogą być stosowane.

E 140 (i) CHLOROFILE

| Nazwy synonimowe | CI zieleń naturalna 3; chlorofil magnezowy; feofityna magnezowa |
| --- | --- |
| Definicja | Chlorofile są otrzymywane w wyniku ekstrakcji rozpuszczalnikami odmian jadalnych surowców roślinnych, trawy, lucerny i pokrzywy. Podczas usuwania rozpuszczalników naturalnie występujący magnez koordynacyjny może być całkowicie lub częściowo usunięty z chlorofili i utworzyć odpowiednio feofityny. Głównymi składnikami barwiącymi są feofityny i chlorofile magnezowe. Produkt otrzymany w wyniku ekstrakcji, z którego usunięto rozpuszczalnik, zawiera zarówno inne pigmenty, takie jak karotenoidy, jak i olejki, tłuszcze i woski pochodzące z surowca. Do ekstrakcji mogą być użyte tylko następujące rozpuszczalniki: aceton, keton etylowo-metylowy, dichlorometan, dwutlenek węgla, metanol, etanol, 2-propanol i heksan. |
| Numer wg Colour Index | 75810 |
| Numer wg EINECS | Chlorofile: 215-800-7, Chlorofil a: 207-536-6, Chlorofil b: 208-272-4 |
| Nazwa chemiczna | Głównymi składnikami barwiącymi są:
  Fityl(132R,17S,18S,)-3-(8-etylo-132-metoksykarbonylo-2,7,12,18-tetrametylo-13'-okso-3-winylo-131-132-17,18-tetrahydrocyklopenta[at]-porfiryn-17-ylo)propionian, (Feofityna a) lub jako kompleks magnezowy (Chlorofil a)
  Fityl (132R,17S,18S)-3-(8-etylo-7-formylo-132-metoksykarbonylo-2,12,18-trimetylo-13′-okso-3-winylo-131-132-17,18-tetrahydrocyklopenta[at]-porfiryno-17-ylo)propionian, (Feofityna b) lub jako kompleks magnezowy (Chlorofil b) |
| Wzór chemiczny | Chlorofil a (kompleks magnezowy): C55H72MgN4O5

  Chlorofil a: C55H74N4O5

  Chlorofil b (kompleks magnezowy): C55H70MgN4O6

  Chlorofil b: C55H72N4O6 |
| Masa cząsteczkowa | Chlorofil a (kompleks magnezowy): 893,51
  Chlorofil a: 871,22
  Chlorofil b (kompleks magnezowy): 907,49
  Chlorofil b: 885,20 |
| Oznaczenie zawartości | Łączna zawartość chlorofili i ich kompleksów magnezowych wynosi nie mniej niż 10 %

  700 przy około 409 nm w chloroformie |
| Opis | Woskowa substancja stała o barwie od oliwkowozielonej do ciemnozielonej w zależności od zawartości magnezu koordynacyjnego |
| Identyfikacja |
| Spektrometria | Maksimum w chloroformie przy około 409 nm |
| Czystość |
| Pozostałości rozpuszczalników | Aceton | Nie więcej niż 50 mg/kg, pojedynczo lub łącznie |
| Keton etylowo-metylowy |
| Metanol |
| Etanol |
| 2-propanol |
| Heksan |
| Dichlorometan: | Nie więcej niż 10 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 5 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

CI zieleń naturalna 3; chlorofil magnezowy; feofityna magnezowa

Definicja

Chlorofile są otrzymywane w wyniku ekstrakcji rozpuszczalnikami odmian jadalnych surowców roślinnych, trawy, lucerny i pokrzywy. Podczas usuwania rozpuszczalników naturalnie występujący magnez koordynacyjny może być całkowicie lub częściowo usunięty z chlorofili i utworzyć odpowiednio feofityny. Głównymi składnikami barwiącymi są feofityny i chlorofile magnezowe. Produkt otrzymany w wyniku ekstrakcji, z którego usunięto rozpuszczalnik, zawiera zarówno inne pigmenty, takie jak karotenoidy, jak i olejki, tłuszcze i woski pochodzące z surowca. Do ekstrakcji mogą być użyte tylko następujące rozpuszczalniki: aceton, keton etylowo-metylowy, dichlorometan, dwutlenek węgla, metanol, etanol, 2-propanol i heksan.

Numer wg Colour Index

75810

Numer wg EINECS

Chlorofile: 215-800-7, Chlorofil a: 207-536-6, Chlorofil b: 208-272-4

Nazwa chemiczna

Głównymi składnikami barwiącymi są:

Fityl(132R,17S,18S,)-3-(8-etylo-132-metoksykarbonylo-2,7,12,18-tetrametylo-13'-okso-3-winylo-131-132-17,18-tetrahydrocyklopenta[at]-porfiryn-17-ylo)propionian, (Feofityna a) lub jako kompleks magnezowy (Chlorofil a)

Fityl (132R,17S,18S)-3-(8-etylo-7-formylo-132-metoksykarbonylo-2,12,18-trimetylo-13′-okso-3-winylo-131-132-17,18-tetrahydrocyklopenta[at]-porfiryno-17-ylo)propionian, (Feofityna b) lub jako kompleks magnezowy (Chlorofil b)

Wzór chemiczny

Chlorofil a (kompleks magnezowy): C55H72MgN4O5

Chlorofil a: C55H74N4O5

Chlorofil b (kompleks magnezowy): C55H70MgN4O6

Chlorofil b: C55H72N4O6

Masa cząsteczkowa

Chlorofil a (kompleks magnezowy): 893,51

Chlorofil a: 871,22

Chlorofil b (kompleks magnezowy): 907,49

Chlorofil b: 885,20

Oznaczenie zawartości

Łączna zawartość chlorofili i ich kompleksów magnezowych wynosi nie mniej niż 10 %

Formula 700 przy około 409 nm w chloroformie

Opis

Woskowa substancja stała o barwie od oliwkowozielonej do ciemnozielonej w zależności od zawartości magnezu koordynacyjnego

Identyfikacja

Spektrometria

Maksimum w chloroformie przy około 409 nm

Czystość

Pozostałości rozpuszczalników

Aceton

Nie więcej niż 50 mg/kg, pojedynczo lub łącznie

Keton etylowo-metylowy

Metanol

Etanol

2-propanol

Heksan

Dichlorometan:

Nie więcej niż 10 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 5 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 140 (ii) CHLOROFILINY

| Nazwy synonimowe | CI zieleń naturalna 5; chlorofilina sodowa; chlorofilina potasowa |
| --- | --- |
| Definicja | Sole zasadowe chlorofilin otrzymuje się w wyniku zmydlania ekstraktów odmian jadalnych surowców roślinnych, trawy, lucerny i pokrzywy. W wyniku zmydlania zostają usunięte grupy estrowe metylowe i fitolowe, a pierścienie cyklopentenylowe mogą ulec częściowemu rozszczepieniu. Grupy kwasowe ulegają neutralizacji tworząc sole potasowe lub sodowe.
  Do ekstrakcji mogą być użyte tylko następujące rozpuszczalniki: aceton, keton etylowo-metylowy, dichlorometan, dwutlenek węgla, metanol, etanol, 2-propanol i heksan. |
| Numer wg Colour Index | 75815 |
| Numer wg EINECS | 287-483-3 |
| Nazwa chemiczna | Głównymi składnikami barwiącymi w formach kwasowych są:






  — | 3-(10-karboksylato-4-etylo-1,3,5,8-tetrametylo-9-okso-2-winyloforbin-7-ylo)propionian (chlorofilina a)
  oraz |

Nazwy synonimowe

CI zieleń naturalna 5; chlorofilina sodowa; chlorofilina potasowa

Definicja

Sole zasadowe chlorofilin otrzymuje się w wyniku zmydlania ekstraktów odmian jadalnych surowców roślinnych, trawy, lucerny i pokrzywy. W wyniku zmydlania zostają usunięte grupy estrowe metylowe i fitolowe, a pierścienie cyklopentenylowe mogą ulec częściowemu rozszczepieniu. Grupy kwasowe ulegają neutralizacji tworząc sole potasowe lub sodowe.

Do ekstrakcji mogą być użyte tylko następujące rozpuszczalniki: aceton, keton etylowo-metylowy, dichlorometan, dwutlenek węgla, metanol, etanol, 2-propanol i heksan.

Numer wg Colour Index

75815

Numer wg EINECS

287-483-3

Nazwa chemiczna

Głównymi składnikami barwiącymi w formach kwasowych są:

—

3-(10-karboksylato-4-etylo-1,3,5,8-tetrametylo-9-okso-2-winyloforbin-7-ylo)propionian (chlorofilina a)

oraz

| — | 3-(10-karboksylato-4-etylo-3-formylo-1,5,8-trimetylo-9-okso-2-winyloforbin-7-ylo)propionian (chloroflina b) |
| --- | --- |

—

3-(10-karboksylato-4-etylo-3-formylo-1,5,8-trimetylo-9-okso-2-winyloforbin-7-ylo)propionian (chloroflina b)

W zależności od stopnia hydrolizy pierścień cyklopentenylowy może zostać rozszczepiony, prowadząc do utworzenia trzeciej funkcji karboksylowej.

Mogą być również obecne kompleksy magnezowe.

Wzór chemiczny

Chlorofilina a (postać kwasowa): C34H34N4O5

Chlorofilina b (postać kwasowa): C34H32N4O6

Masa cząsteczkowa

Chlorofilina a: 578,68

Chlorofilina b: 592,66

Każda z ww. wartości może ulec powiększeniu o 18 daltonów, jeżeli nastąpi rozszczepienie pierścienia cyklopentenylowego.

Oznaczenie zawartości

Łączna zawartość chlorofilin wynosi nie mniej niż 95 % próbki suszonej w temperaturze około 100 °C przez 1 godzinę.

Formula 700 przy około 405 nm w roztworze wodnym o pH 9

Formula 140 przy około 653 nm w roztworze wodnym o pH 9

Opis

Proszek o barwie ciemnozielonej do niebieskoczarnej

Identyfikacja

Spektrometria

Maksimum w wodnym buforze fosforanowym o pH 9 przy około 405 nm i przy około 653 nm

Czystość

Pozostałości rozpuszczalników

Aceton

Nie więcej niż 50 mg/kg, pojedynczo lub łącznie

Keton etylowo-metylowy

Metanol

Etanol

2-propanol

Heksan

Dichlorometan:

nie więcej niż 10 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 10 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 141 (i) KOMPLEKSY MIEDZIOWE CHROLOFILI

| Nazwy synonimowe | CI zieleń naturalna 3; chlorofil miedziowy; feofityna miedziowa |
| --- | --- |
| Definicja | Chlorofile miedziowe otrzymuje się w wyniku dodania soli miedzi do substancji otrzymanej przez ekstrakcję rozpuszczalnikami odmian jadalnych surowców roślinnych, trawy, lucerny i pokrzywy. Produkt, z którego został usunięty rozpuszczalnik, zawiera zarówno inne pigmenty, takie jak karotenoidy, jak i tłuszcze i woski pochodzące z surowca. Głównymi składnikami barwiącymi są feofityny miedziowe. Do ekstrakcji mogą być użyte tylko następujące rozpuszczalniki: aceton, keton etylowo-metylowy, dichlorometan, dwutlenek węgla, metanol, etanol, 2-propanol i heksan. |
| Numer wg Colour Index | 75810 |
| Numer wg EINECS | Chlorofil miedziowy a: 239-830-5; chlorofil miedziowy b: 246-020-5 |
| Nazwa chemiczna | [Fityl (132R,17S,18S)-3-(8-etylo-132-metoksykarbonylo-2,7,12,18-tetrametylo-13′-okso-3-winylo-131-132-17,18-tetrahydrocyklopenta[at]-porfiryno-17-ylo)propionian] miedzi (II) (chlorofil miedziowy a)
  [Fityl (132R,17S,18S)-3-(8-etylo-7-formylo-132-metoksykarbonylo-2,12,18-trimetylo-13′-okso-3-winylo-131-132-17,18-tetrahydrocyklopenta[at]-porfiryno-17-ylo)propionian] miedzi (II) (chlorofil miedziowy b) |
| Wzór chemiczny | Chlorofil miedziowy a: C55H72Cu N4O5

  Chlorofil miedziowy b: C55H70Cu N4O6 |
| Masa cząsteczkowa | Chlorofil miedziowy a: 932,75
  Chlorofil miedziowy b: 946,73 |
| Oznaczenie zawartości | Łączna zawartość chlorofili miedziowych wynosi nie mniej niż 10 %.

  540 przy około 422 nm w chloroformie

  300 przy około 652 nm w chloroformie |
| Opis | Woskowa substancja stała o barwie od niebieskozielonej do ciemnozielonej w zależności od surowca |
| Identyfikacja |
| Spektrometria | Maksimum w chloroformie przy około 422 nm i przy około 652 nm |
| Czystość |
| Pozostałości rozpuszczalników | Aceton | Nie więcej niż 50 mg/kg, pojedynczo lub łącznie |
| Keton etylowo-metylowy |
| Metanol |
| Etanol |
| 2-propanol |
| Heksan |
| Dichlorometan: | nie więcej niż 10 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Jony miedziowe | Nie więcej niż 200 mg/kg |
| Miedź całkowita | Nie więcej niż 8,0 % feofityn miedziowych ogółem |

Nazwy synonimowe

CI zieleń naturalna 3; chlorofil miedziowy; feofityna miedziowa

Definicja

Chlorofile miedziowe otrzymuje się w wyniku dodania soli miedzi do substancji otrzymanej przez ekstrakcję rozpuszczalnikami odmian jadalnych surowców roślinnych, trawy, lucerny i pokrzywy. Produkt, z którego został usunięty rozpuszczalnik, zawiera zarówno inne pigmenty, takie jak karotenoidy, jak i tłuszcze i woski pochodzące z surowca. Głównymi składnikami barwiącymi są feofityny miedziowe. Do ekstrakcji mogą być użyte tylko następujące rozpuszczalniki: aceton, keton etylowo-metylowy, dichlorometan, dwutlenek węgla, metanol, etanol, 2-propanol i heksan.

Numer wg Colour Index

75810

Numer wg EINECS

Chlorofil miedziowy a: 239-830-5; chlorofil miedziowy b: 246-020-5

Nazwa chemiczna

[Fityl (132R,17S,18S)-3-(8-etylo-132-metoksykarbonylo-2,7,12,18-tetrametylo-13′-okso-3-winylo-131-132-17,18-tetrahydrocyklopenta[at]-porfiryno-17-ylo)propionian] miedzi (II) (chlorofil miedziowy a)

[Fityl (132R,17S,18S)-3-(8-etylo-7-formylo-132-metoksykarbonylo-2,12,18-trimetylo-13′-okso-3-winylo-131-132-17,18-tetrahydrocyklopenta[at]-porfiryno-17-ylo)propionian] miedzi (II) (chlorofil miedziowy b)

Wzór chemiczny

Chlorofil miedziowy a: C55H72Cu N4O5

Chlorofil miedziowy b: C55H70Cu N4O6

Masa cząsteczkowa

Chlorofil miedziowy a: 932,75

Chlorofil miedziowy b: 946,73

Oznaczenie zawartości

Łączna zawartość chlorofili miedziowych wynosi nie mniej niż 10 %.

Formula 540 przy około 422 nm w chloroformie

Formula 300 przy około 652 nm w chloroformie

Opis

Woskowa substancja stała o barwie od niebieskozielonej do ciemnozielonej w zależności od surowca

Identyfikacja

Spektrometria

Maksimum w chloroformie przy około 422 nm i przy około 652 nm

Czystość

Pozostałości rozpuszczalników

Aceton

Nie więcej niż 50 mg/kg, pojedynczo lub łącznie

Keton etylowo-metylowy

Metanol

Etanol

2-propanol

Heksan

Dichlorometan:

nie więcej niż 10 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Jony miedziowe

Nie więcej niż 200 mg/kg

Miedź całkowita

Nie więcej niż 8,0 % feofityn miedziowych ogółem

Laki glinowe tego barwnika mogą być stosowane.

E 141 (ii) KOMPLEKSY MIEDZIOWE CHLOROFILIN

| Nazwy synonimowe | chlorofilina sodowo-miedziowa; chlorofilina potasowo-miedziowa; CI zieleń naturalna 5 |
| --- | --- |
| Definicja | Sole zasadowe chlorofilin miedziowych otrzymuje się w wyniku dodania miedzi do produktu otrzymanego przez zmydlanie ekstraktów odmian jadalnych surowców roślinnych, trawy, lucerny i pokrzywy. W wyniku zmydlania zostają usunięte grupy estrowe metylowe i fitolowe, a pierścienie cyklopentenylowe mogą ulec częściowemu rozszczepieniu. Po dodaniu miedzi do oczyszczonych chlorofilin grupy kwasowe ulegają neutralizacji tworząc sole potasowe lub sodowe.
  Do ekstrakcji mogą być użyte tylko następujące rozpuszczalniki: aceton, keton etylowo-metylowy, dichlorometan, dwutlenek węgla, metanol, etanol, 2-propanol i heksan. |
| Numer wg Colour Index | 75815 |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | Główne składniki barwiące w postaci kwasowej to: 3-(10-karboksylano-4-etylo-1,3,5,8-tetrametylo-9-okso-2-winyloforbin-7-yl)propionian, kompleks miedziowy (chlorofilina miedziowa a) oraz 3-(10-karboksylano-4-etylo-3-formylo-1,5,8-trimetyl-9-okso-2-winyloforbin-7-yl)propionian, kompleks miedziowy (chlorofilina miedziowa b) |
| Wzór chemiczny | Chlorofilina miedziowa a (postać kwasowa): C34H32Cu N4O5

  Chlorofilina miedziowa b (postać kwasowa): C34H30Cu N4O6 |
| Masa cząsteczkowa | Chlorofilina miedziowa a: 640,20
  Chlorofilina miedziowa b: 654,18
  Każda z ww. wartości może ulec powiększeniu o 18 daltonów, jeżeli nastąpi rozszczepienie pierścienia cyklopentenylowego. |
| Oznaczenie zawartości | Łączna zawartość chlorofilin miedziowych wynosi nie mniej niż 95 % próbki suszonej w temperaturze 100 °C przez 1 godz.

  565 przy około 405 nm w wodnym buforze fosforanowym o pH 7,5

  145 przy ok. 630 nm w wodnym buforze fosforanowym o pH 7,5 |
| Opis | Proszek o barwie ciemnozielonej do niebieskoczarnej |
| Identyfikacja |
| Spektrometria | Maksimum w wodnym buforze fosforanowym o pH 7,5 przy około 405 nm i przy 630 nm |
| Czystość |
| Pozostałości rozpuszczalników | Aceton | Nie więcej niż 50 mg/kg, pojedynczo lub łącznie |
| Keton etylowo-metylowy |
| Metanol |
| Etanol |
| 2-propanol |
| Heksan |
| Dichlorometan: | nie więcej niż 10 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 5 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Jony miedziowe | Nie więcej niż 200 mg/kg |
| Miedź całkowita | Nie więcej niż 8,0 % chlorofilin miedziowych ogółem |

Nazwy synonimowe

chlorofilina sodowo-miedziowa; chlorofilina potasowo-miedziowa; CI zieleń naturalna 5

Definicja

Sole zasadowe chlorofilin miedziowych otrzymuje się w wyniku dodania miedzi do produktu otrzymanego przez zmydlanie ekstraktów odmian jadalnych surowców roślinnych, trawy, lucerny i pokrzywy. W wyniku zmydlania zostają usunięte grupy estrowe metylowe i fitolowe, a pierścienie cyklopentenylowe mogą ulec częściowemu rozszczepieniu. Po dodaniu miedzi do oczyszczonych chlorofilin grupy kwasowe ulegają neutralizacji tworząc sole potasowe lub sodowe.

Do ekstrakcji mogą być użyte tylko następujące rozpuszczalniki: aceton, keton etylowo-metylowy, dichlorometan, dwutlenek węgla, metanol, etanol, 2-propanol i heksan.

Numer wg Colour Index

75815

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Główne składniki barwiące w postaci kwasowej to: 3-(10-karboksylano-4-etylo-1,3,5,8-tetrametylo-9-okso-2-winyloforbin-7-yl)propionian, kompleks miedziowy (chlorofilina miedziowa a) oraz 3-(10-karboksylano-4-etylo-3-formylo-1,5,8-trimetyl-9-okso-2-winyloforbin-7-yl)propionian, kompleks miedziowy (chlorofilina miedziowa b)

Wzór chemiczny

Chlorofilina miedziowa a (postać kwasowa): C34H32Cu N4O5

Chlorofilina miedziowa b (postać kwasowa): C34H30Cu N4O6

Masa cząsteczkowa

Chlorofilina miedziowa a: 640,20

Chlorofilina miedziowa b: 654,18

Każda z ww. wartości może ulec powiększeniu o 18 daltonów, jeżeli nastąpi rozszczepienie pierścienia cyklopentenylowego.

Oznaczenie zawartości

Łączna zawartość chlorofilin miedziowych wynosi nie mniej niż 95 % próbki suszonej w temperaturze 100 °C przez 1 godz.

Formula 565 przy około 405 nm w wodnym buforze fosforanowym o pH 7,5

Formula 145 przy ok. 630 nm w wodnym buforze fosforanowym o pH 7,5

Opis

Proszek o barwie ciemnozielonej do niebieskoczarnej

Identyfikacja

Spektrometria

Maksimum w wodnym buforze fosforanowym o pH 7,5 przy około 405 nm i przy 630 nm

Czystość

Pozostałości rozpuszczalników

Aceton

Nie więcej niż 50 mg/kg, pojedynczo lub łącznie

Keton etylowo-metylowy

Metanol

Etanol

2-propanol

Heksan

Dichlorometan:

nie więcej niż 10 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 5 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Jony miedziowe

Nie więcej niż 200 mg/kg

Miedź całkowita

Nie więcej niż 8,0 % chlorofilin miedziowych ogółem

Laki glinowe tego barwnika mogą być stosowane.

E 142 ZIELEŃ S

| Nazwy synonimowe | CI zieleń spożywcza 4; zieleń brylantowa BS |
| --- | --- |
| Definicja | Zieleń S zawiera głównie N-[4-[[4-(dimetyloamino)fenylo] 2-hydroksy-3,6-disulfo-1-naftalenylo)metyleno]-2,5-cykloheksadien-1-ylideno]-N-metylometanoaminian sodowy i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi.
  Zieleń S jest opisana jako sól sodowa. Dozwolone są również sole wapnia i potasu. |
| Numer wg Colour Index | 44090 |
| Numer wg EINECS | 221-409-2 |
| Nazwa chemiczna | N-[4-[[4-(dimetyloamino)fenylo](2-hydroksy-3,6-disulfo-1-naftalenylo)metyleno]2,5-cykloheksadien-1-ylideno]-N-metylometanaminian sodowy; 5-[4-dimetyloamino-α-(4-dimetyloiminocykloheksa-2,5-dienylidenobenzylo]-6-hydroksy-7-sulfonianonaftaleno-2-sulfonian sodowy (alternatywna nazwa chemiczna) |
| Wzór chemiczny | C27H25N2NaO7S2 |
| Masa cząsteczkowa | 576,63 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 80 % substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól sodową.

  1 720 przy około 632 nm w roztworze wodnym |
| Opis | Ciemnoniebieski lub ciemnozielony proszek lub granulki |
| Barwa roztworu wodnego | Niebieski lub zielony |
| Identyfikacja |
| Spektrometria | Maksimum w wodzie przy około 632 nm |
| Czystość |
| Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,2 % |
| Dodatkowe substancje barwiące | Nie więcej niż 1,0 % |
| Związki organiczne inne niż substancje barwiące: | |
| Alkohol 4,4′-bis(dimetyloamino)-benzhydrylowy | Nie więcej niż 0,1 % |
| 4,4'-bis(dimetyloamino)-benzofenon | Nie więcej niż 0,1 % |
| Kwas 3-hydroksynaftaleno-2,7-disulfonowy | Nie więcej niż 0,2 % |
| Leukozwiązek | Nie więcej niż 5,0 % |
| Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne | Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilinę) |
| Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem | Nie więcej niż 0,2 % w warunkach neutralnych |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

CI zieleń spożywcza 4; zieleń brylantowa BS

Definicja

Zieleń S zawiera głównie N-[4-[[4-(dimetyloamino)fenylo] 2-hydroksy-3,6-disulfo-1-naftalenylo)metyleno]-2,5-cykloheksadien-1-ylideno]-N-metylometanoaminian sodowy i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi.

Zieleń S jest opisana jako sól sodowa. Dozwolone są również sole wapnia i potasu.

Numer wg Colour Index

44090

Numer wg EINECS

221-409-2

Nazwa chemiczna

N-[4-[[4-(dimetyloamino)fenylo](2-hydroksy-3,6-disulfo-1-naftalenylo)metyleno]2,5-cykloheksadien-1-ylideno]-N-metylometanaminian sodowy; 5-[4-dimetyloamino-α-(4-dimetyloiminocykloheksa-2,5-dienylidenobenzylo]-6-hydroksy-7-sulfonianonaftaleno-2-sulfonian sodowy (alternatywna nazwa chemiczna)

Wzór chemiczny

C27H25N2NaO7S2

Masa cząsteczkowa

576,63

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 80 % substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól sodową.

Formula1 720 przy około 632 nm w roztworze wodnym

Opis

Ciemnoniebieski lub ciemnozielony proszek lub granulki

Barwa roztworu wodnego

Niebieski lub zielony

Identyfikacja

Spektrometria

Maksimum w wodzie przy około 632 nm

Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 0,2 %

Dodatkowe substancje barwiące

Nie więcej niż 1,0 %

Związki organiczne inne niż substancje barwiące:

Alkohol 4,4′-bis(dimetyloamino)-benzhydrylowy

Nie więcej niż 0,1 %

4,4'-bis(dimetyloamino)-benzofenon

Nie więcej niż 0,1 %

Kwas 3-hydroksynaftaleno-2,7-disulfonowy

Nie więcej niż 0,2 %

Leukozwiązek

Nie więcej niż 5,0 %

Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne

Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilinę)

Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem

Nie więcej niż 0,2 % w warunkach neutralnych

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Laki glinowe tego barwnika mogą być stosowane.

E 150a KARMEL

| Nazwy synonimowe | Karmel kaustyczny |
| --- | --- |
| Definicja | Karmel otrzymuje się w drodze kontrolowanej obróbki cieplnej węglowodanów (dostępnych w handlu środków spożywczych o właściwościach słodzących posiadających wartość odżywczą, będących monomerami glukozy i fruktozy lub ich polimerami, np. syropy glukozowe, sacharoza lub syropy inwertowane i dekstroza). W celu ułatwienia karmelizacji można zastosować kwasy, zasady i sole, z wyjątkiem związków amonu oraz siarczynów. |
| Numer wg Colour Index | |
| Numer wg EINECS | 232-435-9 |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | |
| Opis | Ciecz lub substancja stała o barwie ciemnobrązowej do czarnej |
| Identyfikacja | |
| Czystość |
| Barwnik związany przez celulozę DEAE | Nie więcej niż 50 % |
| Barwnik związany przez fosforylocelulozę | Nie więcej niż 50 % |
| Intensywność barwy (1) | 0,01–0,12 |
| Azot ogółem | Nie więcej niż 0,1 % |
| Siarka ogółem | Nie więcej niż 0,2 % |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Karmel kaustyczny

Definicja

Karmel otrzymuje się w drodze kontrolowanej obróbki cieplnej węglowodanów (dostępnych w handlu środków spożywczych o właściwościach słodzących posiadających wartość odżywczą, będących monomerami glukozy i fruktozy lub ich polimerami, np. syropy glukozowe, sacharoza lub syropy inwertowane i dekstroza). W celu ułatwienia karmelizacji można zastosować kwasy, zasady i sole, z wyjątkiem związków amonu oraz siarczynów.

Numer wg Colour Index

Numer wg EINECS

232-435-9

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Opis

Ciecz lub substancja stała o barwie ciemnobrązowej do czarnej

Identyfikacja

Czystość

Barwnik związany przez celulozę DEAE

Nie więcej niż 50 %

Barwnik związany przez fosforylocelulozę

Nie więcej niż 50 %

Intensywność barwy (1)

0,01–0,12

Azot ogółem

Nie więcej niż 0,1 %

Siarka ogółem

Nie więcej niż 0,2 %

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 150b KARMEL SIARCZYNOWY

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja | Karmel siarczynowy otrzymuje się w wyniku kontrolowanej obróbki cieplnej węglowodanów (dostępnych w handlu środków spożywczych o właściwościach słodzących posiadających wartość odżywczą, które są monomerami glukozy i fruktozy lub ich polimerami, np. syropy glukozowe, sacharoza lub syropy inwertowane i dekstroza) z dodatkiem kwasów lub zasad lub bez, w obecności związków siarczynowych (kwas siarkawy, siarczyn potasu, disiarczyn potasu, siarczyn sodu i disiarczyn sodu); związki amonu nie są stosowane. |
| Numer wg Colour Index | |
| Numer wg EINECS | 232-435-9 |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | |
| Opis | Ciecz lub substancja stała o barwie ciemnobrązowej do czarnej |
| Identyfikacja | |
| Czystość |
| Barwnik związany przez celulozę DEAE | Więcej niż 50 % |
| Intensywność barwy (2) | 0,05–0,13 |
| Azot ogółem | Nie więcej niż 0,3 % (3) |
| Dwutlenek siarki | Nie więcej niż 0,2 % (3) |
| Siarka ogółem | 0,3–3,5 % (3) |
| Siarka związana przez celulozę DEAE | Więcej niż 40 % |
| Stosunek absorbancji barwnika związanego przez celulozę DEAE | 19–34 |
| Stosunek absorbancji (A 280/560) | Większy niż 50 |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Karmel siarczynowy otrzymuje się w wyniku kontrolowanej obróbki cieplnej węglowodanów (dostępnych w handlu środków spożywczych o właściwościach słodzących posiadających wartość odżywczą, które są monomerami glukozy i fruktozy lub ich polimerami, np. syropy glukozowe, sacharoza lub syropy inwertowane i dekstroza) z dodatkiem kwasów lub zasad lub bez, w obecności związków siarczynowych (kwas siarkawy, siarczyn potasu, disiarczyn potasu, siarczyn sodu i disiarczyn sodu); związki amonu nie są stosowane.

Numer wg Colour Index

Numer wg EINECS

232-435-9

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Opis

Ciecz lub substancja stała o barwie ciemnobrązowej do czarnej

Identyfikacja

Czystość

Barwnik związany przez celulozę DEAE

Więcej niż 50 %

Intensywność barwy (2)

0,05–0,13

Azot ogółem

Nie więcej niż 0,3 % (3)

Dwutlenek siarki

Nie więcej niż 0,2 % (3)

Siarka ogółem

0,3–3,5 % (3)

Siarka związana przez celulozę DEAE

Więcej niż 40 %

Stosunek absorbancji barwnika związanego przez celulozę DEAE

19–34

Stosunek absorbancji (A 280/560)

Większy niż 50

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 150c KARMEL AMONIAKALNY

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja | Karmel amoniakalny otrzymuje się w wyniku kontrolowanej obróbki cieplnej węglowodanów (dostępnych w handlu środków spożywczych o właściwościach słodzących posiadających wartość odżywczą, które są monomerami glukozy i fruktozy lub ich polimerami, np. syropy glukozowe, sacharoza, lub syropy inwertowane, i cukier gronowy) z dodatkiem kwasów lub zasad lub bez, w obecności związków amonu (wodorotlenek amonu, węglan amonu, wodorowęglan amonu i fosforan amonu); związki siarczynowe nie są stosowane. |
| Numer wg Colour Index | |
| Numer wg EINECS | 232-435-9 |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | |
| Opis | Ciecz lub substancja stała o barwie ciemnobrązowej do czarnej |
| Identyfikacja | |
| Czystość |
| Barwnik związany przez celulozę DEAE | Nie więcej niż 50 % |
| Barwnik związany przez fosforylocelulozę | Więcej niż 50 % |
| Intensywność barwy (4) | 0,08–0,36 |
| Azot amoniakalny | Nie więcej niż 0,3 % (5) |
| 4-metyloimidazol | Nie więcej niż 200 mg/kg (5) |
| 2-acetylo-4-tetrahydroksy-butylomidazol | Nie więcej niż 10 mg/kg (5) |
| Siarka ogółem | Nie więcej niż 0,2 % (5) |
| Azot ogółem | 0,7–3,3 % (5) |
| Stosunek absorbancji barwnika związanego przez fosforylocelulozę | 13–35 |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Karmel amoniakalny otrzymuje się w wyniku kontrolowanej obróbki cieplnej węglowodanów (dostępnych w handlu środków spożywczych o właściwościach słodzących posiadających wartość odżywczą, które są monomerami glukozy i fruktozy lub ich polimerami, np. syropy glukozowe, sacharoza, lub syropy inwertowane, i cukier gronowy) z dodatkiem kwasów lub zasad lub bez, w obecności związków amonu (wodorotlenek amonu, węglan amonu, wodorowęglan amonu i fosforan amonu); związki siarczynowe nie są stosowane.

Numer wg Colour Index

Numer wg EINECS

232-435-9

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Opis

Ciecz lub substancja stała o barwie ciemnobrązowej do czarnej

Identyfikacja

Czystość

Barwnik związany przez celulozę DEAE

Nie więcej niż 50 %

Barwnik związany przez fosforylocelulozę

Więcej niż 50 %

Intensywność barwy (4)

0,08–0,36

Azot amoniakalny

Nie więcej niż 0,3 % (5)

4-metyloimidazol

Nie więcej niż 200 mg/kg (5)

2-acetylo-4-tetrahydroksy-butylomidazol

Nie więcej niż 10 mg/kg (5)

Siarka ogółem

Nie więcej niż 0,2 % (5)

Azot ogółem

0,7–3,3 % (5)

Stosunek absorbancji barwnika związanego przez fosforylocelulozę

13–35

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 150d KARMEL AMONIAKALNO-SIARCZYNOWY

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja | Karmel amoniakalno-siarczynowy otrzymuje się w wyniku kontrolowanej obróbki cieplnej węglowodanów (dostępnych w handlu środków spożywczych o właściwościach słodzących posiadających wartość odżywczą, które są monomerami glukozy i fruktozy lub ich polimerami, np. syropy glukozowe, sacharoza lub syropy inwertowane i dekstroza) z dodatkiem kwasów lub zasad lub bez, w obecności zarówno związków amonu, jak i siarczynowych (kwas siarkawy, siarczyn potasu, disiarczyn potasu, siarczyn sodu, disiarczyn sodu, wodorotlenek amonu, węglan amonu, wodorowęglan amonu, fosforan amonu, siarczan amonu, siarczyn amonu oraz wodorosiarczyn amonu). |
| Numer wg Colour Index | |
| Numer wg EINECS | 232-435-9 |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | |
| Opis | Ciecz lub substancja stała o barwie ciemnobrązowej do czarnej |
| Identyfikacja | |
| Czystość |
| Barwnik związany przez celulozę DEAE | Więcej niż 50 % |
| Intensywność barwy (6) | 0,10–0,60 |
| Azot amoniakalny | Nie więcej niż 0,6 % (7) |
| Dwutlenek siarki | Nie więcej niż 0,2 % (7) |
| 4-metyloimidazol | Nie więcej niż 250 mg/kg (7) |
| Azot ogółem | 0,3–1,7 % (7) |
| Siarka ogółem | 0,8–2,5 % (7) |
| Stosunek azot/siarka w osadzie alkoholowym | 0,7–2,7 |
| Stosunek absorbancji osadu alkoholowego (8) | 8–14 |
| Stosunek absorbancji (A 280/560) | Nie wyższy niż 50 |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Karmel amoniakalno-siarczynowy otrzymuje się w wyniku kontrolowanej obróbki cieplnej węglowodanów (dostępnych w handlu środków spożywczych o właściwościach słodzących posiadających wartość odżywczą, które są monomerami glukozy i fruktozy lub ich polimerami, np. syropy glukozowe, sacharoza lub syropy inwertowane i dekstroza) z dodatkiem kwasów lub zasad lub bez, w obecności zarówno związków amonu, jak i siarczynowych (kwas siarkawy, siarczyn potasu, disiarczyn potasu, siarczyn sodu, disiarczyn sodu, wodorotlenek amonu, węglan amonu, wodorowęglan amonu, fosforan amonu, siarczan amonu, siarczyn amonu oraz wodorosiarczyn amonu).

Numer wg Colour Index

Numer wg EINECS

232-435-9

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Opis

Ciecz lub substancja stała o barwie ciemnobrązowej do czarnej

Identyfikacja

Czystość

Barwnik związany przez celulozę DEAE

Więcej niż 50 %

Intensywność barwy (6)

0,10–0,60

Azot amoniakalny

Nie więcej niż 0,6 % (7)

Dwutlenek siarki

Nie więcej niż 0,2 % (7)

4-metyloimidazol

Nie więcej niż 250 mg/kg (7)

Azot ogółem

0,3–1,7 % (7)

Siarka ogółem

0,8–2,5 % (7)

Stosunek azot/siarka w osadzie alkoholowym

0,7–2,7

Stosunek absorbancji osadu alkoholowego (8)

8–14

Stosunek absorbancji (A 280/560)

Nie wyższy niż 50

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 151 CZERŃ BRYLANTOWA BN, CZERŃ PN

| Nazwy synonimowe | CI czerń spożywcza 1 |
| --- | --- |
| Definicja | Czerń brylantowa BN zawiera głównie 4-acetamido-5-hydroksy-6-[7-sulfoniano-4-(4-sulfonianofenylazo)-1-naftylazo]naftaleno-1,7-disulfonian tetrasodowy i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi.
  Czerń brylantowa BN jest opisana jako sól sodowa. Dozwolone są również sole wapnia i potasu. |
| Numer wg Colour Index | 28440 |
| Numer wg EINECS | 219-746-5 |
| Nazwa chemiczna | 4-acetamido-5-hydroksy-6-[7-sulfoniano-4-(4-sulfonianofenylazo)-1-naftylazo]naftaleno-1,7-disulfonian tetrasodowy |
| Wzór chemiczny | C28H17N5Na4O14S4 |
| Masa cząsteczkowa | 867,69 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 80 % substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól sodową.

  530 przy około 570 nm w roztworze |
| Opis | Czarny proszek lub granulki |
| Barwa roztworu wodnego | Czarnoniebieskawy |
| Identyfikacja |
| Spektrometria | Maksimum w wodzie przy około 570 nm |
| Czystość |
| Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,2 % |
| Dodatkowe substancje barwiące | Nie więcej niż 4 % (w przeliczeniu na zawartość barwnika) |
| Związki organiczne inne niż substancje barwiące: | |
| Kwas 4-acetamido-5-hydroksynaftaleno-1,7-disulfonowy | Ogółem nie więcej niż 0,8 % |
| Kwas 4-amino-5-hydroksynaftaleno-1,7-disulfonowy |
| Kwas 8-aminonaftaleno-2-sulfonowy |
| Kwas 4,4′-diazoaminodi-(benzenosulfonowy) |
| Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne | Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilinę) |
| Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem | Nie więcej niż 0,2 % w warunkach neutralnych |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

CI czerń spożywcza 1

Definicja

Czerń brylantowa BN zawiera głównie 4-acetamido-5-hydroksy-6-[7-sulfoniano-4-(4-sulfonianofenylazo)-1-naftylazo]naftaleno-1,7-disulfonian tetrasodowy i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi.

Czerń brylantowa BN jest opisana jako sól sodowa. Dozwolone są również sole wapnia i potasu.

Numer wg Colour Index

28440

Numer wg EINECS

219-746-5

Nazwa chemiczna

4-acetamido-5-hydroksy-6-[7-sulfoniano-4-(4-sulfonianofenylazo)-1-naftylazo]naftaleno-1,7-disulfonian tetrasodowy

Wzór chemiczny

C28H17N5Na4O14S4

Masa cząsteczkowa

867,69

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 80 % substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól sodową.

Formula 530 przy około 570 nm w roztworze

Opis

Czarny proszek lub granulki

Barwa roztworu wodnego

Czarnoniebieskawy

Identyfikacja

Spektrometria

Maksimum w wodzie przy około 570 nm

Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 0,2 %

Dodatkowe substancje barwiące

Nie więcej niż 4 % (w przeliczeniu na zawartość barwnika)

Związki organiczne inne niż substancje barwiące:

Kwas 4-acetamido-5-hydroksynaftaleno-1,7-disulfonowy

Ogółem nie więcej niż 0,8 %

Kwas 4-amino-5-hydroksynaftaleno-1,7-disulfonowy

Kwas 8-aminonaftaleno-2-sulfonowy

Kwas 4,4′-diazoaminodi-(benzenosulfonowy)

Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne

Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilinę)

Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem

Nie więcej niż 0,2 % w warunkach neutralnych

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Laki glinowe tego barwnika mogą być stosowane.

E 153 WĘGIEL ROŚLINNY

| Nazwy synonimowe | Czerń roślinna |
| --- | --- |
| Definicja | Aktywny węgiel roślinny jest otrzymywany w wyniku karbonizacji surowców roślinnych, takich jak drewno, pozostałości celulozy, torf, skorupki orzechów kokosowych i innych. Tak wyprodukowany węgiel aktywny jest mielony młynkiem walcowym, a powstały w wyniku tego procesu proszek węglowy o wysokiej aktywności jest traktowany cyklonem. Drobna frakcja z cyklonu jest oczyszczana przez przemywanie kwasem chlorowodorowym, neutralizowana, a następnie suszona. Otrzymany produkt jest tradycyjnie określany jako czerń roślinna. Produkty o wyższej sile barwiącej są otrzymywane z drobnej frakcji przez dalszą obróbkę cyklonem lub dodatkowe mielenie, a następnie przemywane kwasem, neutralizowane i suszone. Węgiel roślinny zawiera głównie miałki węgiel. Może zawierać niewielkie ilości azotu, wodoru i tlenu. Po wytworzeniu produkt może wchłonąć pewną ilość wilgoci. |
| Numer wg Colour Index | 77266 |
| Numer wg EINECS | 231-153-3 |
| Nazwa chemiczna | Węgiel |
| Wzór chemiczny | C |
| Masa atomowa | 12,01 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 95 % węgla w przeliczeniu na bezwodną i wolną od popiołu masę |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 12 % (120 °C, 4 godz.) |
| Opis | Czarny, bezwonny proszek |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Nierozpuszczalny w wodzie i rozpuszczalnikach organicznych |
| Palność | Ogrzewany do czerwoności pali powoli bez płomienia |
| Czystość |
| Popiół (ogółem) | Nie więcej niż 4,0 % (temperatura zapłonu: 625 °C) |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne | Benzo(a)piren mniej niż 50 μg/kg w ekstrakcie, otrzymany w wyniku ekstrakcji 1 g produktu 10 g czystego cykloheksanu przy zastosowaniu ciągłej ekstrakcji. |
| Substancje rozpuszczalne w zasadach | Przesącz otrzymany w wyniku gotowania 2 g próbki w 20 ml N wodorotlenku sodu i przefiltrowania powinien być bezbarwny. |

Nazwy synonimowe

Czerń roślinna

Definicja

Aktywny węgiel roślinny jest otrzymywany w wyniku karbonizacji surowców roślinnych, takich jak drewno, pozostałości celulozy, torf, skorupki orzechów kokosowych i innych. Tak wyprodukowany węgiel aktywny jest mielony młynkiem walcowym, a powstały w wyniku tego procesu proszek węglowy o wysokiej aktywności jest traktowany cyklonem. Drobna frakcja z cyklonu jest oczyszczana przez przemywanie kwasem chlorowodorowym, neutralizowana, a następnie suszona. Otrzymany produkt jest tradycyjnie określany jako czerń roślinna. Produkty o wyższej sile barwiącej są otrzymywane z drobnej frakcji przez dalszą obróbkę cyklonem lub dodatkowe mielenie, a następnie przemywane kwasem, neutralizowane i suszone. Węgiel roślinny zawiera głównie miałki węgiel. Może zawierać niewielkie ilości azotu, wodoru i tlenu. Po wytworzeniu produkt może wchłonąć pewną ilość wilgoci.

Numer wg Colour Index

77266

Numer wg EINECS

231-153-3

Nazwa chemiczna

Węgiel

Wzór chemiczny

C

Masa atomowa

12,01

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 95 % węgla w przeliczeniu na bezwodną i wolną od popiołu masę

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 12 % (120 °C, 4 godz.)

Opis

Czarny, bezwonny proszek

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Nierozpuszczalny w wodzie i rozpuszczalnikach organicznych

Palność

Ogrzewany do czerwoności pali powoli bez płomienia

Czystość

Popiół (ogółem)

Nie więcej niż 4,0 % (temperatura zapłonu: 625 °C)

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne

Benzo(a)piren mniej niż 50 μg/kg w ekstrakcie, otrzymany w wyniku ekstrakcji 1 g produktu 10 g czystego cykloheksanu przy zastosowaniu ciągłej ekstrakcji.

Substancje rozpuszczalne w zasadach

Przesącz otrzymany w wyniku gotowania 2 g próbki w 20 ml N wodorotlenku sodu i przefiltrowania powinien być bezbarwny.

E 155 BRĄZ HT

| Nazwy synonimowe | CI brąz spożywczy 3 |
| --- | --- |
| Definicja | Brąz HT zawiera głównie 4,4′-(2,4-dihydroksy-5-hydroksymetylo-1,3-fenyleno-bisazo)di(naftaleno-1-sulfonian) disodowy i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi.
  Brąz HT jest opisany jako sól sodowa. Dozwolone są również sole wapnia i potasu. |
| Numer wg Colour Index | 20285 |
| Numer wg EINECS | 224-924-0 |
| Nazwa chemiczna | 4,4′-(2,4-dihydroksy-5-hydroksymetylo-1,3-fenyleno-bisazo)di(naftaleno-1-sulfonian) disodowy |
| Wzór chemiczny | C27H18N4Na2O9S2 |
| Masa cząsteczkowa | 652,57 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 70 % substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól sodową.

  403 przy około 460 nm w roztworze wodnym o pH 7 |
| Opis | Czerwonawobrązowy proszek lub granulki |
| Barwa roztworu wodnego | Brązowy |
| Identyfikacja |
| Spektrometria | Maksimum w wodzie o pH 7 przy około 460 nm |
| Czystość |
| Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,2 % |
| Dodatkowe substancje barwiące | Nie więcej niż 10 % (metoda TLC) |
| Związki organiczne inne niż substancje barwiące: | |
| Kwas 4-aminonaftaleno1-sulfonowy | Nie więcej niż 0,7 % |
| Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne | Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilinę) |
| Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem | Nie więcej niż 0,2 % w roztworze o pH 7 |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

CI brąz spożywczy 3

Definicja

Brąz HT zawiera głównie 4,4′-(2,4-dihydroksy-5-hydroksymetylo-1,3-fenyleno-bisazo)di(naftaleno-1-sulfonian) disodowy i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi.

Brąz HT jest opisany jako sól sodowa. Dozwolone są również sole wapnia i potasu.

Numer wg Colour Index

20285

Numer wg EINECS

224-924-0

Nazwa chemiczna

4,4′-(2,4-dihydroksy-5-hydroksymetylo-1,3-fenyleno-bisazo)di(naftaleno-1-sulfonian) disodowy

Wzór chemiczny

C27H18N4Na2O9S2

Masa cząsteczkowa

652,57

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 70 % substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól sodową.

Formula 403 przy około 460 nm w roztworze wodnym o pH 7

Opis

Czerwonawobrązowy proszek lub granulki

Barwa roztworu wodnego

Brązowy

Identyfikacja

Spektrometria

Maksimum w wodzie o pH 7 przy około 460 nm

Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 0,2 %

Dodatkowe substancje barwiące

Nie więcej niż 10 % (metoda TLC)

Związki organiczne inne niż substancje barwiące:

Kwas 4-aminonaftaleno1-sulfonowy

Nie więcej niż 0,7 %

Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne

Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilinę)

Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem

Nie więcej niż 0,2 % w roztworze o pH 7

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Laki glinowe tego barwnika mogą być stosowane.

E 160 a (i) BETA-KAROTEN

| Nazwy synonimowe | CI pomarańcz spożywczy 5 |
| --- | --- |
| Definicja | Niniejsze specyfikacje dotyczą głównie wszystkich izomerów trans beta-karotenu łącznie z niewielkimi ilościami innych karotenoidów. Rozcieńczone i stabilizowane preparaty mogą charakteryzować się różnymi stosunkami izomerów trans/cis. |
| Numer wg Colour Index | 40800 |
| Numer wg EINECS | 230-636-6 |
| Nazwa chemiczna | Beta-karoten; beta, beta-karoten |
| Wzór chemiczny | C40H56 |
| Masa cząsteczkowa | 536,88 |
| Oznaczenie zawartości | Nie mniej niż 96 % substancji barwiących ogółem (w przeliczeniu na beta-karoten)

  2 500 przy około 440 nm do 457 nm w cykloheksanie |
| Opis | Kryształy lub proszek krystaliczny o barwie czerwonej do brązowawoczerwonej |
| Identyfikacja |
| Spektrometria | Maksimum w cykloheksanie przy 453 nm do 456 nm |
| Czystość |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,1 % |
| Dodatkowe substancje barwiące | Karotenoidy inne niż beta-karoten: nie więcej niż 3,0 % substancji barwiących ogółem |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |

Nazwy synonimowe

CI pomarańcz spożywczy 5

Definicja

Niniejsze specyfikacje dotyczą głównie wszystkich izomerów trans beta-karotenu łącznie z niewielkimi ilościami innych karotenoidów. Rozcieńczone i stabilizowane preparaty mogą charakteryzować się różnymi stosunkami izomerów trans/cis.

Numer wg Colour Index

40800

Numer wg EINECS

230-636-6

Nazwa chemiczna

Beta-karoten; beta, beta-karoten

Wzór chemiczny

C40H56

Masa cząsteczkowa

536,88

Oznaczenie zawartości

Nie mniej niż 96 % substancji barwiących ogółem (w przeliczeniu na beta-karoten)

Formula2 500 przy około 440 nm do 457 nm w cykloheksanie

Opis

Kryształy lub proszek krystaliczny o barwie czerwonej do brązowawoczerwonej

Identyfikacja

Spektrometria

Maksimum w cykloheksanie przy 453 nm do 456 nm

Czystość

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,1 %

Dodatkowe substancje barwiące

Karotenoidy inne niż beta-karoten: nie więcej niż 3,0 % substancji barwiących ogółem

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

E 160 a (ii) KAROTENY OTRZYMYWANE Z ROŚLIN

| Nazwy synonimowe | CI pomarańcz spożywczy 5 |
| --- | --- |
| Definicja | Mieszaninę otrzymywaną z roślin uzyskuje się w wyniku ekstrakcji rozpuszczalnikami odmian roślin jadalnych, marchwi, olejów roślinnych, trawy, alfalfy (lucerny) oraz pokrzywy.
  Głównym składnikiem barwiącym są karotenoidy, z których większą część stanowi beta-karoten. Mogą być obecne również alfa-, gamma-karoten i inne pigmenty. Oprócz pigmentów barwiących substancja może zawierać oleje, tłuszcze i woski naturalnie występujące w surowcach.
  Do ekstrakcji mogą być użyte tylko następujące rozpuszczalniki: aceton, keton etylowo-metylowy, metanol, etanol, 2-propanol, heksan (9), dichlorometan oraz dwutlenek węgla. |
| Numer wg Colour Index | 75130 |
| Numer wg EINECS | 230-636-6 |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | Beta-karoten: C40H56 |
| Masa cząsteczkowa | Beta-karoten: 536,88 |
| Oznaczenie zawartości | Zawartość karotenów (w przeliczeniu na beta-karoten) nie mniej niż 5 %. Dla produktów otrzymanych przez ekstrakcję olejów roślinnych: nie mniej niż 0,2 % w tłuszczach jadalnych.

  2 500 przy około 440 nm do 457 nm w cykloheksanie |
| Opis | |
| Identyfikacja |
| Spektrometria | Maksimum w cykloheksanie przy 440 nm do 457 nm i 470 nm do 486 nm |
| Czystość |
| Pozostałości rozpuszczalników | Aceton | Nie więcej niż 50 mg/kg, pojedynczo lub łącznie |
| Keton etylowo-metylowy |
| Metanol |
| 2-propanol |
| Heksan |
| Etanol |
| Dichlorometan | Nie więcej niż 10 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |

Nazwy synonimowe

CI pomarańcz spożywczy 5

Definicja

Mieszaninę otrzymywaną z roślin uzyskuje się w wyniku ekstrakcji rozpuszczalnikami odmian roślin jadalnych, marchwi, olejów roślinnych, trawy, alfalfy (lucerny) oraz pokrzywy.

Głównym składnikiem barwiącym są karotenoidy, z których większą część stanowi beta-karoten. Mogą być obecne również alfa-, gamma-karoten i inne pigmenty. Oprócz pigmentów barwiących substancja może zawierać oleje, tłuszcze i woski naturalnie występujące w surowcach.

Do ekstrakcji mogą być użyte tylko następujące rozpuszczalniki: aceton, keton etylowo-metylowy, metanol, etanol, 2-propanol, heksan (9), dichlorometan oraz dwutlenek węgla.

Numer wg Colour Index

75130

Numer wg EINECS

230-636-6

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Beta-karoten: C40H56

Masa cząsteczkowa

Beta-karoten: 536,88

Oznaczenie zawartości

Zawartość karotenów (w przeliczeniu na beta-karoten) nie mniej niż 5 %. Dla produktów otrzymanych przez ekstrakcję olejów roślinnych: nie mniej niż 0,2 % w tłuszczach jadalnych.

Formula2 500 przy około 440 nm do 457 nm w cykloheksanie

Opis

Identyfikacja

Spektrometria

Maksimum w cykloheksanie przy 440 nm do 457 nm i 470 nm do 486 nm

Czystość

Pozostałości rozpuszczalników

Aceton

Nie więcej niż 50 mg/kg, pojedynczo lub łącznie

Keton etylowo-metylowy

Metanol

2-propanol

Heksan

Etanol

Dichlorometan

Nie więcej niż 10 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

E 160 a (iii) BETA-KAROTEN OTRZYMYWANY Z Blakeslea trispora

| Nazwy synonimowe | CI pomarańcz spożywczy 5 |
| --- | --- |
| Definicja | Otrzymywany w procesie fermentacji z użyciem mieszanej kultury fizjologicznie różnych osobników typów (+) i (-) odmian grzyba Blakeslea trispora. Beta-karoten jest ekstrahowany z biomasy za pomocą octanu etylu lub octanu izobutylu i 2-propanolu, a następnie krystalizowany. Skrystalizowany produkt zawiera głównie trans beta-karoten. W wyniku naturalnego procesu około 3 % produktu zawiera mieszaninę karotenoidów, co jest specyficzne dla produktu. |
| Numer wg Colour Index | 40800 |
| Numer wg EINECS | 230-636-6 |
| Nazwa chemiczna | Beta-karoten; beta, beta-karoten |
| Wzór chemiczny | C40H56 |
| Masa cząsteczkowa | 536,88 |
| Oznaczenie zawartości | Nie mniej niż 96 % substancji barwiących ogółem (w przeliczeniu na beta-karoten)

  2 500 przy około 440 nm do 457 nm w cykloheksanie |
| Opis | Kryształy lub proszek krystaliczny o barwie czerwonej, brązowawoczerwonej lub purpurowofioletowej (barwa zależy od użytego rozpuszczalnika ekstrakcyjnego i warunków krystalizacji) |
| Identyfikacja |
| Spektrometria | Maksimum w cykloheksanie przy 453 nm do 456 nm |
| Czystość |
| Pozostałości rozpuszczalników | Octan etylu | Nie więcej niż 0,8 %, pojedynczo lub łącznie |
| Etanol |
| Octan izobutylu: Nie więcej niż 1,0% |
| 2-propanol: Nie więcej niż 0,1% |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,2 % |
| Dodatkowe substancje barwiące | Karotenoidy inne niż beta-karoten: nie więcej niż 3,0 % substancji barwiących ogółem |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Kryteria mikrobiologiczne |
| Pleśnie | Nie więcej niż 100 kolonii na gram |
| Drożdże | Nie więcej niż 100 kolonii na gram |
| Salmonella spp. | Nieobecne w 25 g |
| Escherichia coli | Nieobecne w 5 g |

Nazwy synonimowe

CI pomarańcz spożywczy 5

Definicja

Otrzymywany w procesie fermentacji z użyciem mieszanej kultury fizjologicznie różnych osobników typów (+) i (-) odmian grzyba Blakeslea trispora. Beta-karoten jest ekstrahowany z biomasy za pomocą octanu etylu lub octanu izobutylu i 2-propanolu, a następnie krystalizowany. Skrystalizowany produkt zawiera głównie trans beta-karoten. W wyniku naturalnego procesu około 3 % produktu zawiera mieszaninę karotenoidów, co jest specyficzne dla produktu.

Numer wg Colour Index

40800

Numer wg EINECS

230-636-6

Nazwa chemiczna

Beta-karoten; beta, beta-karoten

Wzór chemiczny

C40H56

Masa cząsteczkowa

536,88

Oznaczenie zawartości

Nie mniej niż 96 % substancji barwiących ogółem (w przeliczeniu na beta-karoten)

Formula2 500 przy około 440 nm do 457 nm w cykloheksanie

Opis

Kryształy lub proszek krystaliczny o barwie czerwonej, brązowawoczerwonej lub purpurowofioletowej (barwa zależy od użytego rozpuszczalnika ekstrakcyjnego i warunków krystalizacji)

Identyfikacja

Spektrometria

Maksimum w cykloheksanie przy 453 nm do 456 nm

Czystość

Pozostałości rozpuszczalników

Octan etylu

Nie więcej niż 0,8 %, pojedynczo lub łącznie

Etanol

Octan izobutylu: Nie więcej niż 1,0%

2-propanol: Nie więcej niż 0,1%

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,2 %

Dodatkowe substancje barwiące

Karotenoidy inne niż beta-karoten: nie więcej niż 3,0 % substancji barwiących ogółem

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Kryteria mikrobiologiczne

Pleśnie

Nie więcej niż 100 kolonii na gram

Drożdże

Nie więcej niż 100 kolonii na gram

Salmonella spp.

Nieobecne w 25 g

Escherichia coli

Nieobecne w 5 g

E 160 a (iv) KAROTENY OTRZYMYWANE Z ALG

| Nazwy synonimowe | CI pomarańcz spożywczy 5 |
| --- | --- |
| Definicja | Mieszanina karotenów może być również otrzymywana z odmian alg Dunaliella salina, rozwijających się w dużych słonych jeziorach położonych w Whyalla, w południowej Australii. Beta-karoten jest ekstrahowany przy użyciu olejków eterycznych. Preparat jest zawiesiną o stężeniu 20–30 % w oleju jadalnym. Stosunek izomerów trans-cis mieści się w zakresie 50/50 do 71/29.
  Głównym składnikiem barwiącym są karotenoidy, z których większą część stanowi beta-karoten. Mogą być również obecne alfa-karoten, luteina, zeaksantyna i beta-kryptoksantyna. Oprócz pigmentów barwiących substancja może zawierać oleje, tłuszcze i woski naturalnie występujące w surowcach. |
| Numer wg Colour Index | 75130 |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | Beta-karoten: C40H56 |
| Masa cząsteczkowa | Beta-karoten: 536,88 |
| Oznaczenie zawartości | Zawartość karotenów (w przeliczeniu na beta-karoten) nie mniej niż 20 %.

  2 500 przy około 440 nm do 457 nm w cykloheksanie |
| Opis | |
| Identyfikacja |
| Spektrometria | Maksimum w cykloheksanie przy 440 nm do 457 nm i 474 nm do 486 nm |
| Czystość |
| Naturalne tokoferole w oleju jadalnym | Nie więcej niż 0,3 % |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |

Nazwy synonimowe

CI pomarańcz spożywczy 5

Definicja

Mieszanina karotenów może być również otrzymywana z odmian alg Dunaliella salina, rozwijających się w dużych słonych jeziorach położonych w Whyalla, w południowej Australii. Beta-karoten jest ekstrahowany przy użyciu olejków eterycznych. Preparat jest zawiesiną o stężeniu 20–30 % w oleju jadalnym. Stosunek izomerów trans-cis mieści się w zakresie 50/50 do 71/29.

Głównym składnikiem barwiącym są karotenoidy, z których większą część stanowi beta-karoten. Mogą być również obecne alfa-karoten, luteina, zeaksantyna i beta-kryptoksantyna. Oprócz pigmentów barwiących substancja może zawierać oleje, tłuszcze i woski naturalnie występujące w surowcach.

Numer wg Colour Index

75130

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Beta-karoten: C40H56

Masa cząsteczkowa

Beta-karoten: 536,88

Oznaczenie zawartości

Zawartość karotenów (w przeliczeniu na beta-karoten) nie mniej niż 20 %.

Formula2 500 przy około 440 nm do 457 nm w cykloheksanie

Opis

Identyfikacja

Spektrometria

Maksimum w cykloheksanie przy 440 nm do 457 nm i 474 nm do 486 nm

Czystość

Naturalne tokoferole w oleju jadalnym

Nie więcej niż 0,3 %

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

E 160 b ANNATO, BIKSYNA, NORBIKSYNA

(I)   BIKSYNA I NORBIKSYNA EKSTRAHOWANE PRZY UŻYCIU ROZPUSZCZALNIKÓW

| Nazwy synonimowe | CI pomarańcz naturalny 4 |
| --- | --- |
| Definicja | Biksynę otrzymuje się w wyniku ekstrakcji zewnętrznych warstw nasion drzewa annato (Bixa orellana L.) przy użyciu jednego lub kilku z następujących rozpuszczalników: aceton, metanol, heksan lub dichlorometan, dwutlenek węgla, a następnie usunięciu rozpuszczalnika.
  Norbiksynę otrzymuje się w wyniku hydrolizy ekstraktu biksyny wodnym roztworem zasady.
  Biksyna i norbiksyna mogą zawierać inne substancje wyekstrahowane z nasion annato.
  Biksyna w proszku zawiera kilka składników barwnych, głównym z nich jest biksyna, która może występować w formach cis-i trans-. Mogą również występować produkty rozkładu termicznego biksyny.
  Norbiksyna w proszku jako główne składniki barwiące zawiera produkty hydrolizy biksyny w postaci soli sodowej lub potasowej. Mogą występować formy cis i trans. |
| Numer wg Colour Index | 75120 |
| Numer wg EINECS | Annato: 215-735-4, ekstrakt z nasion annato: 289-561-2; biksyna: 230-248-7 |
| Nazwa chemiczna | Biksyna: | 6'-metylowodoro-9'-cis-6,6'-diapokaroteno-6,6'-dionian |
| 6'-metylowodoro-9'-trans-6,6'-diapokaroteno-6,6'-dionian |
| Norbiksyna: | Kwas 9'-cis-6,6'-diapokaroteno-6,6'-diowy |
| Kwas 9'-trans-6,6'-diapokaroteno-6,6'-diowy |
| Wzór chemiczny | Biksyna: | C25H30O4 |
| Norbiksyna: | C24H28O4 |
| Masa cząsteczkowa | Biksyna: | 394,51 |
| Norbiksyna: | 380,48 |
| Oznaczenie zawartości | Zawartość biksyny w proszku nie mniej niż 75 % karotenoidów ogółem, w przeliczeniu na biksynę. |
| Zawartość norbiksyny w proszku nie mniej niż 25 % karotenoidów ogółem, w przeliczeniu na norbiksynę |
| Biksyna: | 2 870 przy około 502 nm w chloroformie |
| Norbiksyna: | 2 870 przy około 482 nm w roztworze KOH |
| Opis | Czerwonawobrązowy proszek, zawiesina lub roztwór |
| Identyfikacja |
| Spektrometria | Biksyna: | Maksimum w chloroformie przy około 502 nm |
| Norbiksyna: | Maksimum w rozcieńczonym roztworze KOH przy około 482 nm |
| Czystość |
| Pozostałości rozpuszczalników | Aceton | Nie więcej niż 50 mg/kg, pojedynczo lub łącznie |
| Metanol |
| Heksan |
| Dichlorometan: | nie więcej niż 10 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

CI pomarańcz naturalny 4

Definicja

Biksynę otrzymuje się w wyniku ekstrakcji zewnętrznych warstw nasion drzewa annato (Bixa orellana L.) przy użyciu jednego lub kilku z następujących rozpuszczalników: aceton, metanol, heksan lub dichlorometan, dwutlenek węgla, a następnie usunięciu rozpuszczalnika.

Norbiksynę otrzymuje się w wyniku hydrolizy ekstraktu biksyny wodnym roztworem zasady.

Biksyna i norbiksyna mogą zawierać inne substancje wyekstrahowane z nasion annato.

Biksyna w proszku zawiera kilka składników barwnych, głównym z nich jest biksyna, która może występować w formach cis-i trans-. Mogą również występować produkty rozkładu termicznego biksyny.

Norbiksyna w proszku jako główne składniki barwiące zawiera produkty hydrolizy biksyny w postaci soli sodowej lub potasowej. Mogą występować formy cis i trans.

Numer wg Colour Index

75120

Numer wg EINECS

Annato: 215-735-4, ekstrakt z nasion annato: 289-561-2; biksyna: 230-248-7

Nazwa chemiczna

Biksyna:

6'-metylowodoro-9'-cis-6,6'-diapokaroteno-6,6'-dionian

6'-metylowodoro-9'-trans-6,6'-diapokaroteno-6,6'-dionian

Norbiksyna:

Kwas 9'-cis-6,6'-diapokaroteno-6,6'-diowy

Kwas 9'-trans-6,6'-diapokaroteno-6,6'-diowy

Wzór chemiczny

Biksyna:

C25H30O4

Norbiksyna:

C24H28O4

Masa cząsteczkowa

Biksyna:

394,51

Norbiksyna:

380,48

Oznaczenie zawartości

Zawartość biksyny w proszku nie mniej niż 75 % karotenoidów ogółem, w przeliczeniu na biksynę.

Zawartość norbiksyny w proszku nie mniej niż 25 % karotenoidów ogółem, w przeliczeniu na norbiksynę

Biksyna:

Formula

Norbiksyna:

Formula

Opis

Czerwonawobrązowy proszek, zawiesina lub roztwór

Identyfikacja

Spektrometria

Biksyna:

Maksimum w chloroformie przy około 502 nm

Norbiksyna:

Maksimum w rozcieńczonym roztworze KOH przy około 482 nm

Czystość

Pozostałości rozpuszczalników

Aceton

Nie więcej niż 50 mg/kg, pojedynczo lub łącznie

Metanol

Heksan

Dichlorometan:

nie więcej niż 10 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

(II)   ANNATO EKSTRAHOWANE PRZY UŻYCIU ZASAD

| Nazwy synonimowe | CI pomarańcz naturalny 4 |
| --- | --- |
| Definicja | Annato rozpuszczalne w wodzie otrzymuje się w wyniku ekstrakcji wodnym roztworem zasad (wodorotlenku sodu lub potasu) zewnętrznych warstw nasion drzewa annato (Bixa orellana L.).
  Głównym składnikiem barwiącym annato rozpuszczalnego w wodzie jest norbiksyna, produkt hydrolizy biksyny, w postaci soli sodowej lub potasowej. Mogą występować formy cis i trans. |
| Numer wg Colour Index | 75120 |
| Numer wg EINECS | Annato: 215-735-4, ekstrakt z nasion annato: 289-561-2; biksyna: 230-248-7 |
| Nazwa chemiczna | Biksyna: | 6'-metylowodoro-9'-cis-6,6'-diapokaroteno-6,6'-dionian |
| 6'-metylowodoro-9'-trans-6,6'-diapokaroteno-6,6'-dionian |
| Norbiksyna: | Kwas 9'-cis-6,6'-diapokaroteno-6,6'-diowy |
| Kwas 9'-trans-6,6'-diapokaroteno-6,6'-diowy |
| Wzór chemiczny | Biksyna: | C25H30O4 |
| Norbiksyna: | C24H28O4 |
| Masa cząsteczkowa | Biksyna: | 394,51 |
| Norbiksyna: | 380,48 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 0,1 % karotenoidów ogółem, w przeliczeniu na norbiksynę |
| Norbiksyna: | 2 870 przy około 482 nm w roztworze KOH |
| Opis | Czerwonawobrązowy proszek, zawiesina lub roztwór |
| Identyfikacja |
| Spektrometria | Biksyna: | Maksimum w chloroformie przy około 502 nm |
| Norbiksyna: | Maksimum w rozcieńczonym roztworze KOH przy około 482 nm |
| Czystość |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

CI pomarańcz naturalny 4

Definicja

Annato rozpuszczalne w wodzie otrzymuje się w wyniku ekstrakcji wodnym roztworem zasad (wodorotlenku sodu lub potasu) zewnętrznych warstw nasion drzewa annato (Bixa orellana L.).

Głównym składnikiem barwiącym annato rozpuszczalnego w wodzie jest norbiksyna, produkt hydrolizy biksyny, w postaci soli sodowej lub potasowej. Mogą występować formy cis i trans.

Numer wg Colour Index

75120

Numer wg EINECS

Annato: 215-735-4, ekstrakt z nasion annato: 289-561-2; biksyna: 230-248-7

Nazwa chemiczna

Biksyna:

6'-metylowodoro-9'-cis-6,6'-diapokaroteno-6,6'-dionian

6'-metylowodoro-9'-trans-6,6'-diapokaroteno-6,6'-dionian

Norbiksyna:

Kwas 9'-cis-6,6'-diapokaroteno-6,6'-diowy

Kwas 9'-trans-6,6'-diapokaroteno-6,6'-diowy

Wzór chemiczny

Biksyna:

C25H30O4

Norbiksyna:

C24H28O4

Masa cząsteczkowa

Biksyna:

394,51

Norbiksyna:

380,48

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 0,1 % karotenoidów ogółem, w przeliczeniu na norbiksynę

Norbiksyna:

Formula

Opis

Czerwonawobrązowy proszek, zawiesina lub roztwór

Identyfikacja

Spektrometria

Biksyna:

Maksimum w chloroformie przy około 502 nm

Norbiksyna:

Maksimum w rozcieńczonym roztworze KOH przy około 482 nm

Czystość

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

(III)   ANNATO EKSTRAHOWANE PRZY UŻYCIU OLEJU

| Nazwy synonimowe | CI pomarańcz naturalny 4 |
| --- | --- |
| Definicja | Ekstrakty annato w oleju w postaci roztworu lub zawiesiny otrzymuje się w wyniku ekstrakcji zewnętrznych warstw nasion drzewa annato (Bixa orellana L.) przy użyciu jadalnych olejów roślinnych. Ekstrakt annato w oleju zawiera szereg składników barwnych, z których głównym jest biksyna, występująca w formach cis- i trans-. Mogą również występować produkty rozkładu termicznego biksyny. |
| Numer wg Colour Index | 75120 |
| Numer wg EINECS | Annato: 215-735-4, ekstrakt z nasion annato: 289-561-2; biksyna: 230-248-7 |
| Nazwa chemiczna | Biksyna: | 6'-metylowodoro-9'-cis-6,6'-diapokaroteno-6,6'-dionian |
| 6'-metylowodoro-9'-trans-6,6'-diapokaroteno-6,6'-dionian |
| Norbiksyna: | Kwas 9'-cis-6,6'-diapokaroteno-6,6'-diowy |
| Kwas 9'-trans-6,6'-diapokaroteno-6,6'-diowy |
| Wzór chemiczny | Biksyna: | C25H30O4 |
| Norbiksyna: | C24H28O4 |
| Masa cząsteczkowa | Biksyna: | 394,51 |
| Norbiksyna: | 380,48 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 0,1 % karotenoidów ogółem, w przeliczeniu na biksynę |
| Biksyna: | 2 870 przy około 502 nm w chloroformie |
| Opis | Czerwonawobrązowy proszek, zawiesina lub roztwór |
| Identyfikacja |
| Spektrometria | Biksyna: | Maksimum w chloroformie przy około 502 nm |
| Norbiksyna: | Maksimum w rozcieńczonym roztworze KOH przy około 482 nm |
| Czystość |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

CI pomarańcz naturalny 4

Definicja

Ekstrakty annato w oleju w postaci roztworu lub zawiesiny otrzymuje się w wyniku ekstrakcji zewnętrznych warstw nasion drzewa annato (Bixa orellana L.) przy użyciu jadalnych olejów roślinnych. Ekstrakt annato w oleju zawiera szereg składników barwnych, z których głównym jest biksyna, występująca w formach cis- i trans-. Mogą również występować produkty rozkładu termicznego biksyny.

Numer wg Colour Index

75120

Numer wg EINECS

Annato: 215-735-4, ekstrakt z nasion annato: 289-561-2; biksyna: 230-248-7

Nazwa chemiczna

Biksyna:

6'-metylowodoro-9'-cis-6,6'-diapokaroteno-6,6'-dionian

6'-metylowodoro-9'-trans-6,6'-diapokaroteno-6,6'-dionian

Norbiksyna:

Kwas 9'-cis-6,6'-diapokaroteno-6,6'-diowy

Kwas 9'-trans-6,6'-diapokaroteno-6,6'-diowy

Wzór chemiczny

Biksyna:

C25H30O4

Norbiksyna:

C24H28O4

Masa cząsteczkowa

Biksyna:

394,51

Norbiksyna:

380,48

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 0,1 % karotenoidów ogółem, w przeliczeniu na biksynę

Biksyna:

Formula

Opis

Czerwonawobrązowy proszek, zawiesina lub roztwór

Identyfikacja

Spektrometria

Biksyna:

Maksimum w chloroformie przy około 502 nm

Norbiksyna:

Maksimum w rozcieńczonym roztworze KOH przy około 482 nm

Czystość

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 160 c EKSTRAKT Z PAPRYKI, KAPSANTYNA, KAPSORUBINA

| Nazwy synonimowe | Oleożywica z papryki |
| --- | --- |
| Definicja | Ekstrakt z papryki otrzymuje się w wyniku ekstrakcji rozpuszczalnikami zmielonych strąków różnych odmian papryki Capsicum annuum L. z pestkami lub bez, zawierających główne składniki barwiące tej przyprawy. Głównymi substancjami barwiącymi są kapsantyna i kapsorubina. Występują również liczne inne składniki barwiące.
  Do ekstrakcji mogą być użyte tylko następujące rozpuszczalniki: metanol, etanol, aceton, heksan, dichlorometan, octan etylu, 2-propanol oraz dwutlenek węgla. |
| Numer wg Colour Index | |
| Numer wg EINECS | Kapsantyna: 207-364-1, kapsorubina: 207-425-2 |
| Nazwa chemiczna | Kapsantyna: (3R, 3'S, 5'R)-3,3'-dihydroksy-β,κ-karoten-6-on
  Kapsorubina: (3S, 3'S, 5R, 5R')-3,3'-dihydroksy-κ,κ-karoten-6,6'-dion |
| Wzór chemiczny | Kapsantyna: | C40H56O3 |
| Kapsorubina: | C40H56O4 |
| Masa cząsteczkowa | Kapsantyna: | 584,85 |
| Kapsorubina: | 600,85 |
| Oznaczenie zawartości | Ekstrakt z papryki: zawiera nie mniej niż 7,0 % karotenoidów
  Kapsantyna/kapsorubina: nie mniej niż 30 % karotenoidów ogółem

  2 100 przy około 462 nm w acetonie |
| Opis | Ciemnoczerwona lepka ciecz |
| Identyfikacja |
| Spektrometria | Maksimum w acetonie przy około 462 nm |
| Reakcja barwna | Po dodaniu jednej kropli kwasu siarkowego do jednej kropli próbki w 2-3 kroplach chloroformu powstaje głębokie niebieskie zabarwienie. |
| Czystość |
| Pozostałości rozpuszczalników | Octan etylu | Nie więcej niż 50 mg/kg, pojedynczo lub łącznie |
| Metanol |
| Etanol |
| Aceton |
| Heksan |
| 2-propanol |
| Dichlorometan: | nie więcej niż 10 mg/kg |
| Kapsaicyna | Nie więcej niż 250 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Oleożywica z papryki

Definicja

Ekstrakt z papryki otrzymuje się w wyniku ekstrakcji rozpuszczalnikami zmielonych strąków różnych odmian papryki Capsicum annuum L. z pestkami lub bez, zawierających główne składniki barwiące tej przyprawy. Głównymi substancjami barwiącymi są kapsantyna i kapsorubina. Występują również liczne inne składniki barwiące.

Do ekstrakcji mogą być użyte tylko następujące rozpuszczalniki: metanol, etanol, aceton, heksan, dichlorometan, octan etylu, 2-propanol oraz dwutlenek węgla.

Numer wg Colour Index

Numer wg EINECS

Kapsantyna: 207-364-1, kapsorubina: 207-425-2

Nazwa chemiczna

Kapsantyna: (3R, 3'S, 5'R)-3,3'-dihydroksy-β,κ-karoten-6-on

Kapsorubina: (3S, 3'S, 5R, 5R')-3,3'-dihydroksy-κ,κ-karoten-6,6'-dion

Wzór chemiczny

Kapsantyna:

C40H56O3

Kapsorubina:

C40H56O4

Masa cząsteczkowa

Kapsantyna:

584,85

Kapsorubina:

600,85

Oznaczenie zawartości

Ekstrakt z papryki: zawiera nie mniej niż 7,0 % karotenoidów

Kapsantyna/kapsorubina: nie mniej niż 30 % karotenoidów ogółem

Formula2 100 przy około 462 nm w acetonie

Opis

Ciemnoczerwona lepka ciecz

Identyfikacja

Spektrometria

Maksimum w acetonie przy około 462 nm

Reakcja barwna

Po dodaniu jednej kropli kwasu siarkowego do jednej kropli próbki w 2-3 kroplach chloroformu powstaje głębokie niebieskie zabarwienie.

Czystość

Pozostałości rozpuszczalników

Octan etylu

Nie więcej niż 50 mg/kg, pojedynczo lub łącznie

Metanol

Etanol

Aceton

Heksan

2-propanol

Dichlorometan:

nie więcej niż 10 mg/kg

Kapsaicyna

Nie więcej niż 250 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 160 d LIKOPEN

(i)   LIKOPEN SYNTETYCZNY

| Nazwy synonimowe | Likopen otrzymywany w drodze syntezy chemicznej |
| --- | --- |
| Definicja | Likopen syntetyczny, będący mieszaniną geometrycznych izomerów likopenu, otrzymuje się, poddając kondensacji Wittiga syntetyczne produkty pośrednie wykorzystywane powszechnie do produkcji innych karotenoidów stosowanych w żywności. Likopen syntetyczny zawiera głównie all-trans-likopen, łącznie z 5-cis-likopenem i niewielkimi ilościami innych izomerów. Dostępne w handlu preparaty likopenu przeznaczone do stosowania w żywności mogą mieć postać zawiesin w olejach jadalnych albo proszku rozprowadzanego wodą lub rozpuszczalnego w wodzie. |
| Numer wg Colour Index | 75125 |
| Numer wg EINECS | 207-949-1 |
| Nazwa chemiczna | ψ,ψ-karoten, all-trans-likopen, (all-E-likopen), (all-E) 2,6,10,14,19,23,27,31-oktametylo-dotriakonta-2,6,8,10,12,14,16,18,20,22,24,26,30-tridekaen |
| Wzór chemiczny | C40H56 |
| Masa cząsteczkowa | 536,85 |
| Oznaczenie zawartości | Nie mniej niż 96 % całkowitej zawartości likopenów (nie mniej niż 70 % all-trans-likopenu).

  przy 465–475 nm w heksanie (dla 100 % czystego all-trans-likopenu) wynosi 3 450 |
| Opis | Czerwony krystaliczny proszek |
| Identyfikacja |
| Spektrofotometria | Roztwór w heksanie wykazuje maksimum absorpcji przy około 470 nm. |
| Próba na obecność karotenoidów | Barwa roztworu próbki w acetonie znika po stopniowym dodaniu 5 % roztworu azotynu sodu i 1N kwasu siarkowego |
| Rozpuszczalność | Nierozpuszczalny w wodzie, dobrze rozpuszczalny w chloroformie |
| Właściwości 1 % roztworu w chloroformie | Przejrzysty, o intensywnie czerwonopomarańczowej barwie |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 0,5 % (40 °C, 4 godz. pod ciśnieniem 20 mm Hg) |
| Apo-12’-likopenal | Nie więcej niż 0,15% |
| Tlenek trifenylofosfiny | Nie więcej niż 0,01% |
| Pozostałości rozpuszczalników | Metanol: nie więcej niż 200 mg/kg,
  Heksan, 2-propanol: nie więcej niż 10 mg/kg każdy.
  Dichlorometan: Nie więcej niż 10 mg/kg (wyłącznie w preparatach dostępnych w handlu) |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Likopen otrzymywany w drodze syntezy chemicznej

Definicja

Likopen syntetyczny, będący mieszaniną geometrycznych izomerów likopenu, otrzymuje się, poddając kondensacji Wittiga syntetyczne produkty pośrednie wykorzystywane powszechnie do produkcji innych karotenoidów stosowanych w żywności. Likopen syntetyczny zawiera głównie all-trans-likopen, łącznie z 5-cis-likopenem i niewielkimi ilościami innych izomerów. Dostępne w handlu preparaty likopenu przeznaczone do stosowania w żywności mogą mieć postać zawiesin w olejach jadalnych albo proszku rozprowadzanego wodą lub rozpuszczalnego w wodzie.

Numer wg Colour Index

75125

Numer wg EINECS

207-949-1

Nazwa chemiczna

ψ,ψ-karoten, all-trans-likopen, (all-E-likopen), (all-E) 2,6,10,14,19,23,27,31-oktametylo-dotriakonta-2,6,8,10,12,14,16,18,20,22,24,26,30-tridekaen

Wzór chemiczny

C40H56

Masa cząsteczkowa

536,85

Oznaczenie zawartości

Nie mniej niż 96 % całkowitej zawartości likopenów (nie mniej niż 70 % all-trans-likopenu).

Formula przy 465–475 nm w heksanie (dla 100 % czystego all-trans-likopenu) wynosi 3 450

Opis

Czerwony krystaliczny proszek

Identyfikacja

Spektrofotometria

Roztwór w heksanie wykazuje maksimum absorpcji przy około 470 nm.

Próba na obecność karotenoidów

Barwa roztworu próbki w acetonie znika po stopniowym dodaniu 5 % roztworu azotynu sodu i 1N kwasu siarkowego

Rozpuszczalność

Nierozpuszczalny w wodzie, dobrze rozpuszczalny w chloroformie

Właściwości 1 % roztworu w chloroformie

Przejrzysty, o intensywnie czerwonopomarańczowej barwie

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 0,5 % (40 °C, 4 godz. pod ciśnieniem 20 mm Hg)

Apo-12’-likopenal

Nie więcej niż 0,15%

Tlenek trifenylofosfiny

Nie więcej niż 0,01%

Pozostałości rozpuszczalników

Metanol: nie więcej niż 200 mg/kg,

Heksan, 2-propanol: nie więcej niż 10 mg/kg każdy.

Dichlorometan: Nie więcej niż 10 mg/kg (wyłącznie w preparatach dostępnych w handlu)

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

(ii)   LIKOPEN OTRZYMYWANY Z CZERWONYCH POMIDORÓW

| Nazwy synonimowe | Żółcień naturalna 27 |
| --- | --- |
| Definicja | Likopen otrzymuje się przez ekstrakcję rozpuszczalnikami czerwonych pomidorów (Lycopersicon esculentum L.), a następnie usunięcie rozpuszczalnika. Można używać jedynie następujących rozpuszczalników: dwutlenek węgla, octan etylu, aceton, 2-propanol, metanol, etanol i heksan. Głównym składnikiem barwiącym pomidorów jest likopen, mogą również występować niewielkie ilości innych pigmentów karotenoidowych. Oprócz pigmentów produkt może zawierać oleje, tłuszcze, woski oraz składniki smakowe naturalnie występujące w pomidorach. |
| Numer wg Colour Index | 75125 |
| Numer wg EINECS | 207-949-1 |
| Nazwa chemiczna | Ψ,Ψ-karoten, all-trans-likopen, (all-E)-likopen, (all-E)-2,6,10,14,19,23,27,31-oktametylo-2,6,8,10,12,14,16,18,20,22,24,26,30-dotriakontatridekaen |
| Wzór chemiczny | C40H56 |
| Masa cząsteczkowa | 536,85 |
| Oznaczenie zawartości | przy 465–475 nm w heksanie (dla 100 % czystego all-trans-likopenu) wynosi 3 450.
  Zawiera nie mniej niż 5 % substancji barwiących ogółem. |
| Opis | Ciemnoczerwona lepka ciecz |
| Identyfikacja |
| Spektrofotometria | Maksimum w heksanie przy około 472 nm |
| Czystość |
| Pozostałości rozpuszczalników | 2-propanol | Nie więcej niż 50 mg/kg, pojedynczo lub łącznie |
| Heksan |
| Aceton |
| Etanol |
| Metanol |
| Octan etylu |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 1 % |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Żółcień naturalna 27

Definicja

Likopen otrzymuje się przez ekstrakcję rozpuszczalnikami czerwonych pomidorów (Lycopersicon esculentum L.), a następnie usunięcie rozpuszczalnika. Można używać jedynie następujących rozpuszczalników: dwutlenek węgla, octan etylu, aceton, 2-propanol, metanol, etanol i heksan. Głównym składnikiem barwiącym pomidorów jest likopen, mogą również występować niewielkie ilości innych pigmentów karotenoidowych. Oprócz pigmentów produkt może zawierać oleje, tłuszcze, woski oraz składniki smakowe naturalnie występujące w pomidorach.

Numer wg Colour Index

75125

Numer wg EINECS

207-949-1

Nazwa chemiczna

Ψ,Ψ-karoten, all-trans-likopen, (all-E)-likopen, (all-E)-2,6,10,14,19,23,27,31-oktametylo-2,6,8,10,12,14,16,18,20,22,24,26,30-dotriakontatridekaen

Wzór chemiczny

C40H56

Masa cząsteczkowa

536,85

Oznaczenie zawartości

Formula przy 465–475 nm w heksanie (dla 100 % czystego all-trans-likopenu) wynosi 3 450.

Zawiera nie mniej niż 5 % substancji barwiących ogółem.

Opis

Ciemnoczerwona lepka ciecz

Identyfikacja

Spektrofotometria

Maksimum w heksanie przy około 472 nm

Czystość

Pozostałości rozpuszczalników

2-propanol

Nie więcej niż 50 mg/kg, pojedynczo lub łącznie

Heksan

Aceton

Etanol

Metanol

Octan etylu

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 1 %

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

(iii)   LIKOPEN OTRZYMYWANY Z BLAKESLEA TRISPORA

| Nazwy synonimowe | Żółcień naturalna 27 |
| --- | --- |
| Definicja | Likopen z Blakeslea trispora jest ekstrahowany z biomasy grzybów i oczyszczany poprzez krystalizację i filtrowanie. Zawiera głównie all-trans-likopen. Zawiera również niewielkie ilości innych karotenoidów. Jedynymi rozpuszczalnikami stosowanymi do produkcji są 2-propanol i octan izobutylu. Dostępne w handlu preparaty likopenu przeznaczone do stosowania w żywności mogą mieć postać zawiesin w olejach jadalnych albo proszku rozprowadzanego wodą lub rozpuszczalnego w wodzie. |
| Numer wg Colour Index | 75125 |
| Numer wg EINECS | 207-949-1 |
| Nazwa chemiczna | Ψ,Ψ-karoten, all-trans-likopen, (all-E)-likopen, (all-E)-2,6,10,14,19,23,27,31-oktametylo-2,6,8,10,12,14,16,18,20,22,24,26,30-dotriakontatridekaen |
| Wzór chemiczny | C40H56 |
| Masa cząsteczkowa | 536,85 |
| Oznaczenie zawartości | Nie mniej niż 95 % całkowitej zawartości likopenów i nie mniej niż 90 % all-trans-likopenu w stosunku do całkowitej zawartości substancji barwiących

  przy 465–475 nm w heksanie (dla 100 % czystego all-trans-likopenu) wynosi 3 450. |
| Opis | Czerwony krystaliczny proszek |
| Identyfikacja |
| Spektrofotometria | Roztwór w heksanie wykazuje maksimum absorpcji przy około 470 nm. |
| Próba na obecność karotenoidów | Barwa roztworu próbki w acetonie znika po stopniowym dodaniu 5 % roztworu azotynu sodu i 1N kwasu siarkowego |
| Rozpuszczalność | Nierozpuszczalny w wodzie, dobrze rozpuszczalny w chloroformie |
| Właściwości 1 % roztworu w chloroformie | Przejrzysty, o intensywnie czerwonopomarańczowej barwie |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 0,5 % (40 °C, 4 godz. pod ciśnieniem 20 mm Hg) |
| Pozostałe karotenoidy | Nie więcej niż 5% |
| Pozostałości rozpuszczalników | 2-propanol: Nie więcej niż 0,1%
  Octan izobutylu: Nie więcej niż 1,0%
  Dichlorometan: Nie więcej niż 10 mg/kg (wyłącznie w preparatach dostępnych w handlu) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,3 % |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Żółcień naturalna 27

Definicja

Likopen z Blakeslea trispora jest ekstrahowany z biomasy grzybów i oczyszczany poprzez krystalizację i filtrowanie. Zawiera głównie all-trans-likopen. Zawiera również niewielkie ilości innych karotenoidów. Jedynymi rozpuszczalnikami stosowanymi do produkcji są 2-propanol i octan izobutylu. Dostępne w handlu preparaty likopenu przeznaczone do stosowania w żywności mogą mieć postać zawiesin w olejach jadalnych albo proszku rozprowadzanego wodą lub rozpuszczalnego w wodzie.

Numer wg Colour Index

75125

Numer wg EINECS

207-949-1

Nazwa chemiczna

Ψ,Ψ-karoten, all-trans-likopen, (all-E)-likopen, (all-E)-2,6,10,14,19,23,27,31-oktametylo-2,6,8,10,12,14,16,18,20,22,24,26,30-dotriakontatridekaen

Wzór chemiczny

C40H56

Masa cząsteczkowa

536,85

Oznaczenie zawartości

Nie mniej niż 95 % całkowitej zawartości likopenów i nie mniej niż 90 % all-trans-likopenu w stosunku do całkowitej zawartości substancji barwiących

Formula przy 465–475 nm w heksanie (dla 100 % czystego all-trans-likopenu) wynosi 3 450.

Opis

Czerwony krystaliczny proszek

Identyfikacja

Spektrofotometria

Roztwór w heksanie wykazuje maksimum absorpcji przy około 470 nm.

Próba na obecność karotenoidów

Barwa roztworu próbki w acetonie znika po stopniowym dodaniu 5 % roztworu azotynu sodu i 1N kwasu siarkowego

Rozpuszczalność

Nierozpuszczalny w wodzie, dobrze rozpuszczalny w chloroformie

Właściwości 1 % roztworu w chloroformie

Przejrzysty, o intensywnie czerwonopomarańczowej barwie

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 0,5 % (40 °C, 4 godz. pod ciśnieniem 20 mm Hg)

Pozostałe karotenoidy

Nie więcej niż 5%

Pozostałości rozpuszczalników

2-propanol: Nie więcej niż 0,1%

Octan izobutylu: Nie więcej niż 1,0%

Dichlorometan: Nie więcej niż 10 mg/kg (wyłącznie w preparatach dostępnych w handlu)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,3 %

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 160 e BETA-APO-8′-KAROTENAL (C30)

| Nazwy synonimowe | CI pomarańcz spożywczy 6 |
| --- | --- |
| Definicja | Niniejsza specyfikacja dotyczy głównie all-trans izomerów β-apo-8′-karotenalu łącznie z niewielkimi ilościami innych karotenoidów. Specyfikacja ta obejmuje również rozcieńczone i stabilizowane preparaty β-apo-8′-karotenalu łącznie z roztworami lub zawiesinami β-apo-8′-karotenalu w jadalnych tłuszczach lub olejach, emulsjami i proszkami ulegającymi dyspersji w wodzie. Preparaty te mogą charakteryzować się różnym stosunkiem izomerów cis/trans. |
| Numer wg Colour Index | 40820 |
| Numer wg EINECS | 214-171-6 |
| Nazwa chemiczna | β-apo-8'-karotenal, aldehyd trans-β-apo-8 'karotenowy |
| Wzór chemiczny | C30H40O |
| Masa cząsteczkowa | 416,65 |
| Oznaczenie zawartości | Nie mniej niż 96 % substancji barwiących ogółem

  2 640 przy 460–462 nm w cykloheksanie |
| Opis | Ciemnofioletowe kryształy o metalicznym połysku lub krystaliczny proszek |
| Identyfikacja |
| Spektrometria | Maksimum w cykloheksanie przy 460–462 nm |
| Czystość |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,1 % |
| Dodatkowe substancje barwiące | Karotenoidy inne niż β-apo-8′-karotenal:
  nie więcej niż 3,0 % substancji barwiących ogółem |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

CI pomarańcz spożywczy 6

Definicja

Niniejsza specyfikacja dotyczy głównie all-trans izomerów β-apo-8′-karotenalu łącznie z niewielkimi ilościami innych karotenoidów. Specyfikacja ta obejmuje również rozcieńczone i stabilizowane preparaty β-apo-8′-karotenalu łącznie z roztworami lub zawiesinami β-apo-8′-karotenalu w jadalnych tłuszczach lub olejach, emulsjami i proszkami ulegającymi dyspersji w wodzie. Preparaty te mogą charakteryzować się różnym stosunkiem izomerów cis/trans.

Numer wg Colour Index

40820

Numer wg EINECS

214-171-6

Nazwa chemiczna

β-apo-8'-karotenal, aldehyd trans-β-apo-8 'karotenowy

Wzór chemiczny

C30H40O

Masa cząsteczkowa

416,65

Oznaczenie zawartości

Nie mniej niż 96 % substancji barwiących ogółem

Formula2 640 przy 460–462 nm w cykloheksanie

Opis

Ciemnofioletowe kryształy o metalicznym połysku lub krystaliczny proszek

Identyfikacja

Spektrometria

Maksimum w cykloheksanie przy 460–462 nm

Czystość

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,1 %

Dodatkowe substancje barwiące

Karotenoidy inne niż β-apo-8′-karotenal:

nie więcej niż 3,0 % substancji barwiących ogółem

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 161 b LUTEINA

| Nazwy synonimowe | Mieszanina karotenoidów, ksantofile |
| --- | --- |
| Definicja | Luteinę otrzymuje się w wyniku ekstrakcji rozpuszczalnikami różnych odmian jadalnych owoców i roślin, trawy, lucerny (alfalfy) i Tagetes erecta. Głównymi składnikami barwiącymi są karotenoidy, których większą część stanowi luteina i jej estry z kwasami tłuszczowymi. Mogą być również obecne zmienne ilości karotenów. Luteina może zawierać tłuszcze, oleje i woski naturalnie występujące w surowcu roślinnym.
  Do ekstrakcji mogą być użyte tylko następujące rozpuszczalniki: metanol, etanol, 2-propanol, heksan, aceton, keton etylowo-metylowy i dwutlenek węgla. |
| Numer wg Colour Index | |
| Numer wg EINECS | 204-840-0 |
| Nazwa chemiczna | 3,3′-dihydroksy-d-karoten |
| Wzór chemiczny | C40H56O2 |
| Masa cząsteczkowa | 568,88 |
| Oznaczenie zawartości | Zawartość substancji barwiących ogółem nie mniej niż 4 % w przeliczeniu na luteinę.

  2 550 przy około 445 nm w mieszaninie chloroform/etanol (10 + 90) lub w mieszaninie heksan/etanol/aceton (80 + 10 + 10) |
| Opis | Ciemna żółtawobrązowa ciecz |
| Identyfikacja |
| Spektrometria | Maksimum w mieszaninie chloroform/etanol (1:9) przy około 445 nm |
| Czystość |
| Pozostałości rozpuszczalników | Aceton | Nie więcej niż 50 mg/kg, pojedynczo lub łącznie |
| Keton etylowo-metylowy |
| Metanol |
| Etanol |
| 2-propanol |
| Heksan |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Mieszanina karotenoidów, ksantofile

Definicja

Luteinę otrzymuje się w wyniku ekstrakcji rozpuszczalnikami różnych odmian jadalnych owoców i roślin, trawy, lucerny (alfalfy) i Tagetes erecta. Głównymi składnikami barwiącymi są karotenoidy, których większą część stanowi luteina i jej estry z kwasami tłuszczowymi. Mogą być również obecne zmienne ilości karotenów. Luteina może zawierać tłuszcze, oleje i woski naturalnie występujące w surowcu roślinnym.

Do ekstrakcji mogą być użyte tylko następujące rozpuszczalniki: metanol, etanol, 2-propanol, heksan, aceton, keton etylowo-metylowy i dwutlenek węgla.

Numer wg Colour Index

Numer wg EINECS

204-840-0

Nazwa chemiczna

3,3′-dihydroksy-d-karoten

Wzór chemiczny

C40H56O2

Masa cząsteczkowa

568,88

Oznaczenie zawartości

Zawartość substancji barwiących ogółem nie mniej niż 4 % w przeliczeniu na luteinę.

Formula2 550 przy około 445 nm w mieszaninie chloroform/etanol (10 + 90) lub w mieszaninie heksan/etanol/aceton (80 + 10 + 10)

Opis

Ciemna żółtawobrązowa ciecz

Identyfikacja

Spektrometria

Maksimum w mieszaninie chloroform/etanol (1:9) przy około 445 nm

Czystość

Pozostałości rozpuszczalników

Aceton

Nie więcej niż 50 mg/kg, pojedynczo lub łącznie

Keton etylowo-metylowy

Metanol

Etanol

2-propanol

Heksan

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 3 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 161g KANTAKSANTYNA

| Nazwy synonimowe | CI pomarańcz spożywczy 8 |
| --- | --- |
| Definicja | Niniejsza specyfikacja dotyczy głównie all-trans izomerów kantaksantyny łącznie z niewielkimi ilościami innych karotenoidów. Specyfikacja ta obejmuje również rozcieńczone i stabilizowane preparaty kantaksantyny łącznie z roztworami lub zawiesinami kantaksantyny w jadalnych tłuszczach lub olejach, emulsjami i proszkami ulegającymi dyspersji w wodzie. Preparaty te mogą charakteryzować się różnym stosunkiem izomerów cis/trans. |
| Numer wg Colour Index | 40850 |
| Numer wg EINECS | 208-187-2 |
| Nazwa chemiczna | β-karoten-4,4'-dion; kantaksantyna, 4,4'-diokso-b-karoten |
| Wzór chemiczny | C40H52O2 |
| Masa cząsteczkowa | 564,86 |
| Oznaczenie zawartości | Nie mniej niż 96 % substancji barwiących ogółem(w przeliczeniu na kantaksantynę). |
| 2 200 | przy około 485 nm w chloroformie |
| przy 468–472 nm w cykloheksanie |
| przy 464–467 nm w eterze naftowym |
| Opis | Ciemnofioletowe kryształy lub krystaliczny proszek |
| Identyfikacja |
| Spektrometria | Maksimum w chloroformie przy około 485 nm
  Maksimum w cykloheksanie przy 468–472 nm
  Maksimum w eterze naftowym przy 464–467 nm |
| Czystość |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,1 % |
| Dodatkowe substancje barwiące | Karotenoidy inne niż kantaksantyna: nie więcej niż 5,0 % substancji barwiących ogółem |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

CI pomarańcz spożywczy 8

Definicja

Niniejsza specyfikacja dotyczy głównie all-trans izomerów kantaksantyny łącznie z niewielkimi ilościami innych karotenoidów. Specyfikacja ta obejmuje również rozcieńczone i stabilizowane preparaty kantaksantyny łącznie z roztworami lub zawiesinami kantaksantyny w jadalnych tłuszczach lub olejach, emulsjami i proszkami ulegającymi dyspersji w wodzie. Preparaty te mogą charakteryzować się różnym stosunkiem izomerów cis/trans.

Numer wg Colour Index

40850

Numer wg EINECS

208-187-2

Nazwa chemiczna

β-karoten-4,4'-dion; kantaksantyna, 4,4'-diokso-b-karoten

Wzór chemiczny

C40H52O2

Masa cząsteczkowa

564,86

Oznaczenie zawartości

Nie mniej niż 96 % substancji barwiących ogółem(w przeliczeniu na kantaksantynę).

Formula

przy około 485 nm w chloroformie

przy 468–472 nm w cykloheksanie

przy 464–467 nm w eterze naftowym

Opis

Ciemnofioletowe kryształy lub krystaliczny proszek

Identyfikacja

Spektrometria

Maksimum w chloroformie przy około 485 nm

Maksimum w cykloheksanie przy 468–472 nm

Maksimum w eterze naftowym przy 464–467 nm

Czystość

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,1 %

Dodatkowe substancje barwiące

Karotenoidy inne niż kantaksantyna: nie więcej niż 5,0 % substancji barwiących ogółem

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 162 CZERWIEŃ BURACZANA, BETANINA

| Nazwy synonimowe | Czerwień buraczana |
| --- | --- |
| Definicja | Czerwień buraczaną otrzymuje się z korzenia różnych odmian buraka ćwikłowego (Beta vulgaris L. var. rubra) w wyniku wyciskania soku z utartych buraków lub ekstrakcji wodnej poszatkowanych korzeni buraka, a następnie wzbogacania w składniki aktywne. Barwnik zawiera różne pigmenty należące do klasy betalain. Głównymi składnikami barwiącymi są betacyjaniny (czerwień), z których betanina stanowi 75–95 %. Mogą być także obecne niewielkie ilości betaksantyny (żółcień) i produkty rozpadu betalain (jasny brąz).
  Oprócz barwiących pigmentów sok lub ekstrakt zawiera cukry, sole lub białka naturalnie występujących w buraku ćwikłowym. Roztwór może być zagęszczony, a niektóre produkty mogą być oczyszczane w celu usunięcia większości cukrów, soli i białek. |
| Numer wg Colour Index | |
| Numer wg EINECS | 231-628-5 |
| Nazwa chemiczna | Kwas (S-(R',R')-4-(2-(2-karboksy-5(β-D-glukopiranozyloksy)-2,3-dihydro-6-hydroksy-1H-indolo-1-ylo)etenylo)-2,3-dihydro-2,6-pirydyno-dikarboksylowy; 1-(2-(2,6-dikarboksy-1,2,3,4-tetrahydro-4-pirydylideno) etylideno)-5-β-D-glukopiranozyloksy)-6-hydroksyindolo-2-karboksylan |
| Wzór chemiczny | Betanina: C24H26N2O13 |
| Masa cząsteczkowa | 550,48 |
| Oznaczenie zawartości | Zawartość barwnika czerwonego (w przeliczeniu na betaninę) nie mniej niż 0,4 %.

  1 120 przy około 535 nm w roztworze wodnym o pH 5 |
| Opis | Czerwona lub ciemnoczerwona ciecz, pasta, proszek lub substancja stała |
| Identyfikacja |
| Spektrometria | Maksimum w wodzie o pH 5 przy około 535 nm |
| Czystość |
| Azotany | Nie więcej niż 2 g anionu azotanowego/g czerwonego barwnika (obliczonego podczas oznaczania zawartości) |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Czerwień buraczana

Definicja

Czerwień buraczaną otrzymuje się z korzenia różnych odmian buraka ćwikłowego (Beta vulgaris L. var. rubra) w wyniku wyciskania soku z utartych buraków lub ekstrakcji wodnej poszatkowanych korzeni buraka, a następnie wzbogacania w składniki aktywne. Barwnik zawiera różne pigmenty należące do klasy betalain. Głównymi składnikami barwiącymi są betacyjaniny (czerwień), z których betanina stanowi 75–95 %. Mogą być także obecne niewielkie ilości betaksantyny (żółcień) i produkty rozpadu betalain (jasny brąz).

Oprócz barwiących pigmentów sok lub ekstrakt zawiera cukry, sole lub białka naturalnie występujących w buraku ćwikłowym. Roztwór może być zagęszczony, a niektóre produkty mogą być oczyszczane w celu usunięcia większości cukrów, soli i białek.

Numer wg Colour Index

Numer wg EINECS

231-628-5

Nazwa chemiczna

Kwas (S-(R',R')-4-(2-(2-karboksy-5(β-D-glukopiranozyloksy)-2,3-dihydro-6-hydroksy-1H-indolo-1-ylo)etenylo)-2,3-dihydro-2,6-pirydyno-dikarboksylowy; 1-(2-(2,6-dikarboksy-1,2,3,4-tetrahydro-4-pirydylideno) etylideno)-5-β-D-glukopiranozyloksy)-6-hydroksyindolo-2-karboksylan

Wzór chemiczny

Betanina: C24H26N2O13

Masa cząsteczkowa

550,48

Oznaczenie zawartości

Zawartość barwnika czerwonego (w przeliczeniu na betaninę) nie mniej niż 0,4 %.

Formula1 120 przy około 535 nm w roztworze wodnym o pH 5

Opis

Czerwona lub ciemnoczerwona ciecz, pasta, proszek lub substancja stała

Identyfikacja

Spektrometria

Maksimum w wodzie o pH 5 przy około 535 nm

Czystość

Azotany

Nie więcej niż 2 g anionu azotanowego/g czerwonego barwnika (obliczonego podczas oznaczania zawartości)

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 163 ANTOCYJANY

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja | Antocyjany otrzymuje się w wyniku maceracji lub ekstrakcji wodą siarczynowaną, zakwaszoną wodą, ditlenkiem węgla, metanolem lub etanolem różnych odmian jadalnych warzyw i jadalnych owoców, a następnie, w razie konieczności, zagęszczania lub oczyszczania. Uzyskany produkt można przekształcić na proszek w drodze przemysłowego procesu suszenia. Antocyjany zawierają wspólny składnik surowca zwany antocyjanem, a także kwasy organiczne, garbniki, cukry, składniki mineralne itp., ale niekoniecznie w takich samych proporcjach, w jakich występują one w surowcu. Etanol może być naturalnie obecny w wyniku procesu maceracji. Głównym składnikiem barwiącym jest antocyjan. Produkty są wprowadzane do obrotu zgodnie z siłą barwiącą, określoną podczas oznaczania zawartości. Zawartość barwnika nie jest wyrażana przy zastosowaniu jednostek ilościowych. |
| Numer wg Colour Index | |
| Numer wg EINECS | 208-438-6 (cyjanidyna); 205-125-6 (peonidyna); 208-437-0 (delfinidyna); 211-403-8 (malwidyna); 205-127-7 (pelargonidyna); 215-849-4 (petunidyna) |
| Nazwa chemiczna | chlorek 3,3′,4′,5,7-pentahydroksyflawilu (cyjanidyna)
  chlorek 3,4′,5,7-tetrahydroksy-3′-metoksyflawilu (peonidyna)
  chlorek 3,4′,5,7-tetrahydroksy-3′,5′-dimetoksyflawilu (malwidyna)
  chlorek 3,5,7-trihydroksy-2-(3,4,5,trihydroksyfenylo)-1-benzopirylu (delfinidyna)
  chlorek 3,3′4′,5,7-pentahydroksy-5′-metoksyflawilu (petunidyna)
  chlorek 3,5,7-trihydroksy-2-(4-hydroksyfenylo)-1-benzopirylu (pelargonidyna) |
| Wzór chemiczny | Cyjanidyna: C15H11O6Cl
  Peonidyna: C16H13O6Cl
  Malwidyna: C17H15O7Cl
  Delfinidyna: C15H11O7Cl
  Petunidyna: C16H13O7Cl
  Pelargonidyna: C15H11O5Cl |
| Masa cząsteczkowa | Cyjanidyna: 322,6
  Peonidyna: 336,7
  Malwidyna: 366,7
  Delfinidyna: 340,6
  Petunidyna: 352,7
  Pelargonidyna: 306,7 |
| Oznaczenie zawartości | 300 dla czystego pigmentu przy 515–535 nm i pH 3,0 |
| Opis | Fioletowawoczerwona ciecz, proszek lub pasta o słabym charakterystycznym zapachu |
| Identyfikacja |
| Spektrometria | Maksimum w metanolu z 0,01 % stężonego HCl
  Cyjanidyna: 535 nm
  Peonidyna: 532 nm
  Malwidyna: 542 nm
  Delfinidyna: 546 nm
  Petunidyna: 543 nm
  Pelargonidyna: 530 nm |
| Czystość |
| Pozostałości rozpuszczalników | Metanol | Nie więcej niż 50 mg/kg |
| Etanol | Nie więcej niż 200 mg/kg |
| Dwutlenek siarki | Nie więcej niż 1 000 mg/kg na procent barwnika |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Antocyjany otrzymuje się w wyniku maceracji lub ekstrakcji wodą siarczynowaną, zakwaszoną wodą, ditlenkiem węgla, metanolem lub etanolem różnych odmian jadalnych warzyw i jadalnych owoców, a następnie, w razie konieczności, zagęszczania lub oczyszczania. Uzyskany produkt można przekształcić na proszek w drodze przemysłowego procesu suszenia. Antocyjany zawierają wspólny składnik surowca zwany antocyjanem, a także kwasy organiczne, garbniki, cukry, składniki mineralne itp., ale niekoniecznie w takich samych proporcjach, w jakich występują one w surowcu. Etanol może być naturalnie obecny w wyniku procesu maceracji. Głównym składnikiem barwiącym jest antocyjan. Produkty są wprowadzane do obrotu zgodnie z siłą barwiącą, określoną podczas oznaczania zawartości. Zawartość barwnika nie jest wyrażana przy zastosowaniu jednostek ilościowych.

Numer wg Colour Index

Numer wg EINECS

208-438-6 (cyjanidyna); 205-125-6 (peonidyna); 208-437-0 (delfinidyna); 211-403-8 (malwidyna); 205-127-7 (pelargonidyna); 215-849-4 (petunidyna)

Nazwa chemiczna

chlorek 3,3′,4′,5,7-pentahydroksyflawilu (cyjanidyna)

chlorek 3,4′,5,7-tetrahydroksy-3′-metoksyflawilu (peonidyna)

chlorek 3,4′,5,7-tetrahydroksy-3′,5′-dimetoksyflawilu (malwidyna)

chlorek 3,5,7-trihydroksy-2-(3,4,5,trihydroksyfenylo)-1-benzopirylu (delfinidyna)

chlorek 3,3′4′,5,7-pentahydroksy-5′-metoksyflawilu (petunidyna)

chlorek 3,5,7-trihydroksy-2-(4-hydroksyfenylo)-1-benzopirylu (pelargonidyna)

Wzór chemiczny

Cyjanidyna: C15H11O6Cl

Peonidyna: C16H13O6Cl

Malwidyna: C17H15O7Cl

Delfinidyna: C15H11O7Cl

Petunidyna: C16H13O7Cl

Pelargonidyna: C15H11O5Cl

Masa cząsteczkowa

Cyjanidyna: 322,6

Peonidyna: 336,7

Malwidyna: 366,7

Delfinidyna: 340,6

Petunidyna: 352,7

Pelargonidyna: 306,7

Oznaczenie zawartości

Formula

Opis

Fioletowawoczerwona ciecz, proszek lub pasta o słabym charakterystycznym zapachu

Identyfikacja

Spektrometria

Maksimum w metanolu z 0,01 % stężonego HCl

Cyjanidyna: 535 nm

Peonidyna: 532 nm

Malwidyna: 542 nm

Delfinidyna: 546 nm

Petunidyna: 543 nm

Pelargonidyna: 530 nm

Czystość

Pozostałości rozpuszczalników

Metanol

Nie więcej niż 50 mg/kg

Etanol

Nie więcej niż 200 mg/kg

Dwutlenek siarki

Nie więcej niż 1 000 mg/kg na procent barwnika

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Laki glinowe tego barwnika mogą być stosowane.

E 170 WĘGLAN WAPNIA

| Nazwy synonimowe | CI Pigment biały 18; kreda |
| --- | --- |
| Definicja | Węglan wapnia jest produktem otrzymanym z rozdrobnionego wapienia lub w wyniku wytrącania jonów wapnia jonami węglanowymi. |
| Numer wg Colour Index | 77220 |
| Numer wg EINECS | Węglan wapnia: 207-439-9
  Wapień: 215-279-6 |
| Nazwa chemiczna | Węglan wapnia |
| Wzór chemiczny | CaCO3 |
| Masa cząsteczkowa | 100,1 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 98 %w przeliczeniu na bezwodną masę. |
| Opis | Biały proszek, krystaliczny lub amorficzny, bez zapachu i smaku |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie i alkoholu. Rozpuszcza się musując w rozcieńczonym kwasie octowym, rozcieńczonym kwasie chlorowodorowym i rozcieńczonym kwasie azotowym, a powstałe roztwory, po zagotowaniu, dają wynik dodatni próby na obecność wapnia. |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 2,0 % (200 °C, 4 godz.) |
| Substancje nierozpuszczalne w kwasach | Nie więcej niż 0,2 % |
| Sole magnezu i sole zasadowe | Nie więcej niż 1 % |
| Fluorki | Nie więcej niż 50 mg/kg |
| Antymon (Sb) | Nie więcej niż 100 mg/kg, pojedynczo lub łącznie |
| Miedź (Cu) |
| Chrom (Cr) |
| Cynk (Zn) |
| Bar (Ba) |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

CI Pigment biały 18; kreda

Definicja

Węglan wapnia jest produktem otrzymanym z rozdrobnionego wapienia lub w wyniku wytrącania jonów wapnia jonami węglanowymi.

Numer wg Colour Index

77220

Numer wg EINECS

Węglan wapnia: 207-439-9

Wapień: 215-279-6

Nazwa chemiczna

Węglan wapnia

Wzór chemiczny

CaCO3

Masa cząsteczkowa

100,1

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 98 %w przeliczeniu na bezwodną masę.

Opis

Biały proszek, krystaliczny lub amorficzny, bez zapachu i smaku

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie i alkoholu. Rozpuszcza się musując w rozcieńczonym kwasie octowym, rozcieńczonym kwasie chlorowodorowym i rozcieńczonym kwasie azotowym, a powstałe roztwory, po zagotowaniu, dają wynik dodatni próby na obecność wapnia.

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 2,0 % (200 °C, 4 godz.)

Substancje nierozpuszczalne w kwasach

Nie więcej niż 0,2 %

Sole magnezu i sole zasadowe

Nie więcej niż 1 %

Fluorki

Nie więcej niż 50 mg/kg

Antymon (Sb)

Nie więcej niż 100 mg/kg, pojedynczo lub łącznie

Miedź (Cu)

Chrom (Cr)

Cynk (Zn)

Bar (Ba)

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 3 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 171 DWUTLENEK TYTANU

| Nazwy synonimowe | CI pigment biały 6 |
| --- | --- |
| Definicja | Dwutlenek tytanu zawiera głównie czysty anataz lub rutyl ditlenku tytanu, który może być pokryty niewielkimi ilościami glinu lub krzemu w celu poprawy właściwości technologicznych produktu.
  Postacie anatazowe pigmentu ditlenku tytanu można otrzymać wyłącznie metodą siarczanową, w wyniku której powstają duże ilości kwasu siarkowego jako produktu ubocznego. Postacie rutylowe ditlenku tytanu są zwykle otrzymywane metodą chlorkową.
  Niektóre postacie rutylowe ditlenku tytanu są produkowane przy użyciu miki (zwanej również glinokrzemianem potasu) jako wzorca w celu utworzenia podstawowej struktury płytkowej. Powierzchnia miki jest powlekana ditlenkiem tytanu przy zastosowaniu specjalistycznego, opatentowanego procesu.
  Postać rutylowa ditlenku tytanu w formie płytek jest wytwarzana przez poddawanie miki pokrytej perłowym pigmentem ditlenku tytanu (rutylem) ekstrakcyjnemu rozpuszczaniu w kwasie, a następnie ekstrakcyjnemu rozpuszczaniu w zasadzie. Podczas tego procesu mika jest w całości usuwana, a powstały produkt to postać rutylowa ditlenku tytanu w formie płytkowej. |
| Numer wg Colour Index | 77891 |
| Numer wg EINECS | 236-675-5 |
| Nazwa chemiczna | Dwutlenek tytanu |
| Wzór chemiczny | TiO2 |
| Masa cząsteczkowa | 79,88 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na masę wolną od glinu i krzemu |
| Opis | Biały lub lekko zabarwiony proszek |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Nierozpuszczalny w wodzie i rozpuszczalnikach organicznych. Rozpuszcza się powoli w kwasie fluorowodorowym i w gorącym, stężonym kwasie siarkowym. |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 0,5 % (105 °C, 3 godz.) |
| Strata przy prażeniu | Nie więcej niż 1,0 % w przeliczeniu na masę wolną od substancji lotnych (800 °C) |
| Tlenek glinu lub dwutlenek krzemu | Ogółem nie więcej niż 2,0 % |
| Substancje rozpuszczalne w 0,5 N HCl | Nie więcej niż 0,5 % w przeliczeniu na masę wolną od glinu i krzemu, dodatkowo, dla produktów zawierających glin lub krzem, nie więcej niż 1,5 % w przeliczeniu na masę produktu handlowego. |
| Substancje rozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,5 % |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg po ekstrakcji 0,5 N HCl. |
| Antymon | Nie więcej niż 2 mg/kg po ekstrakcji 0,5 N HCl. |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg po ekstrakcji 0,5 N HCl. |
| Ołów | Nie więcej niż 10 mg/kg po ekstrakcji 0,5 N HCl. |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg po ekstrakcji 0,5 N HCl. |

Nazwy synonimowe

CI pigment biały 6

Definicja

Dwutlenek tytanu zawiera głównie czysty anataz lub rutyl ditlenku tytanu, który może być pokryty niewielkimi ilościami glinu lub krzemu w celu poprawy właściwości technologicznych produktu.

Postacie anatazowe pigmentu ditlenku tytanu można otrzymać wyłącznie metodą siarczanową, w wyniku której powstają duże ilości kwasu siarkowego jako produktu ubocznego. Postacie rutylowe ditlenku tytanu są zwykle otrzymywane metodą chlorkową.

Niektóre postacie rutylowe ditlenku tytanu są produkowane przy użyciu miki (zwanej również glinokrzemianem potasu) jako wzorca w celu utworzenia podstawowej struktury płytkowej. Powierzchnia miki jest powlekana ditlenkiem tytanu przy zastosowaniu specjalistycznego, opatentowanego procesu.

Postać rutylowa ditlenku tytanu w formie płytek jest wytwarzana przez poddawanie miki pokrytej perłowym pigmentem ditlenku tytanu (rutylem) ekstrakcyjnemu rozpuszczaniu w kwasie, a następnie ekstrakcyjnemu rozpuszczaniu w zasadzie. Podczas tego procesu mika jest w całości usuwana, a powstały produkt to postać rutylowa ditlenku tytanu w formie płytkowej.

Numer wg Colour Index

77891

Numer wg EINECS

236-675-5

Nazwa chemiczna

Dwutlenek tytanu

Wzór chemiczny

TiO2

Masa cząsteczkowa

79,88

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na masę wolną od glinu i krzemu

Opis

Biały lub lekko zabarwiony proszek

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Nierozpuszczalny w wodzie i rozpuszczalnikach organicznych. Rozpuszcza się powoli w kwasie fluorowodorowym i w gorącym, stężonym kwasie siarkowym.

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 0,5 % (105 °C, 3 godz.)

Strata przy prażeniu

Nie więcej niż 1,0 % w przeliczeniu na masę wolną od substancji lotnych (800 °C)

Tlenek glinu lub dwutlenek krzemu

Ogółem nie więcej niż 2,0 %

Substancje rozpuszczalne w 0,5 N HCl

Nie więcej niż 0,5 % w przeliczeniu na masę wolną od glinu i krzemu, dodatkowo, dla produktów zawierających glin lub krzem, nie więcej niż 1,5 % w przeliczeniu na masę produktu handlowego.

Substancje rozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 0,5 %

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg po ekstrakcji 0,5 N HCl.

Antymon

Nie więcej niż 2 mg/kg po ekstrakcji 0,5 N HCl.

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg po ekstrakcji 0,5 N HCl.

Ołów

Nie więcej niż 10 mg/kg po ekstrakcji 0,5 N HCl.

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg po ekstrakcji 0,5 N HCl.

E 172 TLENKI ŻELAZA I WODOROTLENKI ŻELAZA

| Nazwy synonimowe | Żółty tlenek żelaza: CI pigment żółty 42 i 43 |
| --- | --- |
| Czerwony tlenek żelaza: CI pigment czerwony 101 i 102 |
| Czarny tlenek żelaza: CI pigment czarny 11 |
| Definicja | Tlenki i wodorotlenki żelaza są otrzymywane w wyniku syntezy chemicznej i zawierają głównie bezwodne lub uwodnione tlenki żelaza. Odcienie barwy obejmują żółcie, czerwienie, brązy i czernie. Tlenki żelaza o czystości nadającej się do produktów żywnościowych od technicznych tlenków żelaza odróżnia stosunkowo niski poziom zanieczyszczenia innymi metalami. Uzyskuje się to przez selekcję i kontrolę źródeł żelaza lub przez zwiększenie stopnia oczyszczenia chemicznego podczas procesu wytwarzania. |
| Numer wg Colour Index | Żółty tlenek żelaza: | 77492 |
| Czerwony tlenek żelaza: | 77491 |
| Czarny tlenek żelaza: | 77499 |
| Numer wg EINECS | Żółty tlenek żelaza: | 257-098-5 |
| Czerwony tlenek żelaza: | 215-168-2 |
| Czarny tlenek żelaza: | 235-442-5 |
| Nazwa chemiczna | Żółty tlenek żelaza: uwodniony tlenek żelazowy, uwodniony tlenek żelaza(III) |
| Czerwony tlenek żelaza: bezwodny tlenek żelazowy, bezwodny tlenek żelaza(III) |
| Czarny tlenek żelaza: tlenek żelazawo-żelazowy, tlenek żelaza(II, III) |
| Wzór chemiczny | Żółty tlenek żelaza: | FeO(OH) · H2O |
| Czerwony tlenek żelaza: | Fe2O3 |
| Czarny tlenek żelaza: | FeO.Fe2O3 |
| Masa cząsteczkowa | 88,85: | FeO(OH) |
| 159,70: | Fe2O3 |
| 231,55: | FeO.Fe2O3 |
| Oznaczenie zawartości | Żółty nie mniej niż 60 %, czerwony i czarny nie mniej niż 68 % żelaza ogółem, w przeliczeniu na żelazo |
| Opis | Proszek o barwie żółtej, czerwonej, brązowej lub czarnej. |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Nierozpuszczalny w wodzie i rozpuszczalnikach organicznych
  Rozpuszczalny w stężonych kwasach mineralnych |
| Czystość |
| Substancje rozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 1,0 % | Po całkowitym roztworzeniu |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Chrom | Nie więcej niż 100 mg/kg |
| Miedź | Nie więcej niż 50 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 10 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Nikiel | Nie więcej niż 200 mg/kg |
| Cynk | Nie więcej niż 100 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Żółty tlenek żelaza: CI pigment żółty 42 i 43

Czerwony tlenek żelaza: CI pigment czerwony 101 i 102

Czarny tlenek żelaza: CI pigment czarny 11

Definicja

Tlenki i wodorotlenki żelaza są otrzymywane w wyniku syntezy chemicznej i zawierają głównie bezwodne lub uwodnione tlenki żelaza. Odcienie barwy obejmują żółcie, czerwienie, brązy i czernie. Tlenki żelaza o czystości nadającej się do produktów żywnościowych od technicznych tlenków żelaza odróżnia stosunkowo niski poziom zanieczyszczenia innymi metalami. Uzyskuje się to przez selekcję i kontrolę źródeł żelaza lub przez zwiększenie stopnia oczyszczenia chemicznego podczas procesu wytwarzania.

Numer wg Colour Index

Żółty tlenek żelaza:

77492

Czerwony tlenek żelaza:

77491

Czarny tlenek żelaza:

77499

Numer wg EINECS

Żółty tlenek żelaza:

257-098-5

Czerwony tlenek żelaza:

215-168-2

Czarny tlenek żelaza:

235-442-5

Nazwa chemiczna

Żółty tlenek żelaza: uwodniony tlenek żelazowy, uwodniony tlenek żelaza(III)

Czerwony tlenek żelaza: bezwodny tlenek żelazowy, bezwodny tlenek żelaza(III)

Czarny tlenek żelaza: tlenek żelazawo-żelazowy, tlenek żelaza(II, III)

Wzór chemiczny

Żółty tlenek żelaza:

FeO(OH) · H2O

Czerwony tlenek żelaza:

Fe2O3

Czarny tlenek żelaza:

FeO.Fe2O3

Masa cząsteczkowa

88,85:

FeO(OH)

159,70:

Fe2O3

231,55:

FeO.Fe2O3

Oznaczenie zawartości

Żółty nie mniej niż 60 %, czerwony i czarny nie mniej niż 68 % żelaza ogółem, w przeliczeniu na żelazo

Opis

Proszek o barwie żółtej, czerwonej, brązowej lub czarnej.

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Nierozpuszczalny w wodzie i rozpuszczalnikach organicznych

Rozpuszczalny w stężonych kwasach mineralnych

Czystość

Substancje rozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 1,0 %

Po całkowitym roztworzeniu

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Chrom

Nie więcej niż 100 mg/kg

Miedź

Nie więcej niż 50 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 10 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Nikiel

Nie więcej niż 200 mg/kg

Cynk

Nie więcej niż 100 mg/kg

E 173 GLIN

| Nazwy synonimowe | CI pigment metaliczny |
| --- | --- |
| Definicja | Proszek glinowy otrzymuje się w wyniku rozdrobnienia kawałków glinu. Rozdrabnianie może (ale nie musi) być wykonywane w obecności jadalnych olejów roślinnych lub kwasów tłuszczowych spełniających kryteria stawiane dodatkom do żywności. Jest wolny od domieszek substancji innych niż jadalne tłuszcze roślinne lub kwasy tłuszczowe spełniające kryteria czystości substancji dodatków do żywności. |
| Numer wg Colour Index | 77000 |
| Numer wg EINECS | 231-072-3 |
| Nazwa chemiczna | Glin |
| Wzór chemiczny | Al |
| Masa atomowa | 26,98 |
| Oznaczenie zawartości | Nie mniej niż 99 % jako Al w przeliczeniu na masę wolną od tłuszczów |
| Opis | Srebrnoszary proszek lub drobne listki |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Nierozpuszczalny w wodzie i rozpuszczalnikach organicznych. Rozpuszczalny w rozcieńczonym kwasie chlorowodorowym. |
| Próba na obecność glinu | Próbka rozpuszczona w rozcieńczonym kwasie chlorowodorowym daje wynik dodatni. |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 0,5 % (105 °C, do stałej masy) |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 10 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

CI pigment metaliczny

Definicja

Proszek glinowy otrzymuje się w wyniku rozdrobnienia kawałków glinu. Rozdrabnianie może (ale nie musi) być wykonywane w obecności jadalnych olejów roślinnych lub kwasów tłuszczowych spełniających kryteria stawiane dodatkom do żywności. Jest wolny od domieszek substancji innych niż jadalne tłuszcze roślinne lub kwasy tłuszczowe spełniające kryteria czystości substancji dodatków do żywności.

Numer wg Colour Index

77000

Numer wg EINECS

231-072-3

Nazwa chemiczna

Glin

Wzór chemiczny

Al

Masa atomowa

26,98

Oznaczenie zawartości

Nie mniej niż 99 % jako Al w przeliczeniu na masę wolną od tłuszczów

Opis

Srebrnoszary proszek lub drobne listki

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Nierozpuszczalny w wodzie i rozpuszczalnikach organicznych. Rozpuszczalny w rozcieńczonym kwasie chlorowodorowym.

Próba na obecność glinu

Próbka rozpuszczona w rozcieńczonym kwasie chlorowodorowym daje wynik dodatni.

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 0,5 % (105 °C, do stałej masy)

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 10 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 174 SREBRO

| Nazwy synonimowe | Argentum |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg Colour Index | 77820 |
| Numer wg EINECS | 231-131-3 |
| Nazwa chemiczna | Srebro |
| Wzór chemiczny | Ag |
| Masa atomowa | 107,87 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99,5 % Ag |
| Opis | Srebrny proszek lub drobne listki |
| Identyfikacja | |
| Czystość | |

Nazwy synonimowe

Argentum

Definicja

Numer wg Colour Index

77820

Numer wg EINECS

231-131-3

Nazwa chemiczna

Srebro

Wzór chemiczny

Ag

Masa atomowa

107,87

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99,5 % Ag

Opis

Srebrny proszek lub drobne listki

Identyfikacja

Czystość

E 175 ZŁOTO

| Nazwy synonimowe | Pigment metaliczny 3; Aurum |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg Colour Index | 77480 |
| Numer wg EINECS | 231-165-9 |
| Nazwa chemiczna | Złoto |
| Wzór chemiczny | Au |
| Masa atomowa | 197,0 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 90 % Au |
| Opis | Złoty proszek lub drobne listki |
| Identyfikacja | |
| Czystość |
| Srebro | Nie więcej niż 7 % | po całkowitym rozpuszczeniu |
| Miedź | Nie więcej niż 4 % |

Nazwy synonimowe

Pigment metaliczny 3; Aurum

Definicja

Numer wg Colour Index

77480

Numer wg EINECS

231-165-9

Nazwa chemiczna

Złoto

Wzór chemiczny

Au

Masa atomowa

197,0

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 90 % Au

Opis

Złoty proszek lub drobne listki

Identyfikacja

Czystość

Srebro

Nie więcej niż 7 %

po całkowitym rozpuszczeniu

Miedź

Nie więcej niż 4 %

E 180 CZERWIEŃ LITOLOWA BK

| Nazwy synonimowe | CI pigment czerwony 57; pigment rubinowy; karmin 6B |
| --- | --- |
| Definicja | Czerwień litolowa BK zawiera głównie 3-hydroksy-4-(4-metylo-2-sulfonianofenylazo)-2-naftalenokarboksylan wapnia i dodatkowe substancje barwiące łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi. |
| Numer wg Colour Index | 15850:1 |
| Numer wg EINECS | 226-109-5 |
| Nazwa chemiczna | 3-hydroksy-4-(4-metylo-2-sulfonianofenylazo)-2-naftalenokarboksylan wapnia |
| Wzór chemiczny | C18H12CaN2O6S |
| Masa cząsteczkowa | 424,45 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 90 % substancji barwiących ogółem.

  200 przy około 442 nm w dimetyloformamidzie |
| Opis | Czerwony proszek |
| Identyfikacja |
| Spektrometria | Maksimum w dimetyloformamidzie przy około 442 nm |
| Czystość |
| Dodatkowe substancje barwiące | Nie więcej niż 0,5 % |
| Związki organiczne inne niż substancje barwiące: | |
| Kwas 2-amino-5-metylobenzenosulfonowy, sól wapniowa | Nie więcej niż 0,2 % |
| Kwas 3-hydroksy-2-naftalenokarboksylowy, sól wapniowa | Nie więcej niż 0,4 % |
| Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne | Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilinę) |
| Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem | Z roztworu o pH 7, nie więcej niż 0,2 % |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

CI pigment czerwony 57; pigment rubinowy; karmin 6B

Definicja

Czerwień litolowa BK zawiera głównie 3-hydroksy-4-(4-metylo-2-sulfonianofenylazo)-2-naftalenokarboksylan wapnia i dodatkowe substancje barwiące łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi.

Numer wg Colour Index

15850:1

Numer wg EINECS

226-109-5

Nazwa chemiczna

3-hydroksy-4-(4-metylo-2-sulfonianofenylazo)-2-naftalenokarboksylan wapnia

Wzór chemiczny

C18H12CaN2O6S

Masa cząsteczkowa

424,45

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 90 % substancji barwiących ogółem.

Formula 200 przy około 442 nm w dimetyloformamidzie

Opis

Czerwony proszek

Identyfikacja

Spektrometria

Maksimum w dimetyloformamidzie przy około 442 nm

Czystość

Dodatkowe substancje barwiące

Nie więcej niż 0,5 %

Związki organiczne inne niż substancje barwiące:

Kwas 2-amino-5-metylobenzenosulfonowy, sól wapniowa

Nie więcej niż 0,2 %

Kwas 3-hydroksy-2-naftalenokarboksylowy, sól wapniowa

Nie więcej niż 0,4 %

Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne

Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilinę)

Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem

Z roztworu o pH 7, nie więcej niż 0,2 %

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Laki glinowe tego barwnika mogą być stosowane.

E 200 KWAS SORBOWY

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 203-768-7 |
| Nazwa chemiczna | Kwas sorbowy; kwas trans, trans-2,4-heksadienowy |
| Wzór chemiczny | C6H8O2 |
| Masa cząsteczkowa | 112,12 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Bezbarwne igiełki lub biały, sypki proszek o lekkim, charakterystycznym zapachu, niezmieniający barwy po ogrzewaniu przez 90 minut w temp. 105 °C |
| Identyfikacja |
| Zakres temperatur topnienia | Między 133 °C a 135 °C, po suszeniu w próżni przez cztery godziny w eksykatorze z kwasem siarkowym |
| Spektrometria | Roztwór 2-propanolu (1:4 000 000) wykazuje maksimum absorbancji przy 254 ± 2 nm |
| Próba na obecność podwójnych wiązań | Wynik dodatni |
| Rozpuszczalność | Słabo rozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w etanolu. |
| Czystość |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 0,5 % (metoda Karla Fischera) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,2 % |
| Aldehydy | Nie więcej niż 0,1 % (w przeliczeniu na formaldehyd) |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

203-768-7

Nazwa chemiczna

Kwas sorbowy; kwas trans, trans-2,4-heksadienowy

Wzór chemiczny

C6H8O2

Masa cząsteczkowa

112,12

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Bezbarwne igiełki lub biały, sypki proszek o lekkim, charakterystycznym zapachu, niezmieniający barwy po ogrzewaniu przez 90 minut w temp. 105 °C

Identyfikacja

Zakres temperatur topnienia

Między 133 °C a 135 °C, po suszeniu w próżni przez cztery godziny w eksykatorze z kwasem siarkowym

Spektrometria

Roztwór 2-propanolu (1:4 000 000) wykazuje maksimum absorbancji przy 254 ± 2 nm

Próba na obecność podwójnych wiązań

Wynik dodatni

Rozpuszczalność

Słabo rozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w etanolu.

Czystość

Zawartość wody

Nie więcej niż 0,5 % (metoda Karla Fischera)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,2 %

Aldehydy

Nie więcej niż 0,1 % (w przeliczeniu na formaldehyd)

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 202 SORBINIAN POTASU

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 246-376-1 |
| Nazwa chemiczna | Sorbinian potasu; (E,E)-2,4-heksadienian potasu; sól potasowa kwasu trans, trans-2,4-heksadienowego |
| Wzór chemiczny | C6H7O2K |
| Masa cząsteczkowa | 150,22 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na suchą masę. |
| Opis | Biały, krystaliczny proszek niezmieniający barwy po ogrzewaniu przez 90 minut w temp. 105 °C |
| Identyfikacja |
| Zakres temperatur topnienia kwasu sorbowego | Zakres temperatur topnienia kwasu sorbowego otrzymanego w wyniku zakwaszenia i niepoddanego rekrystalizacji wynosi 133–135 °C, po suszeniu w próżni w eksykatorze z kwasem siarkowym. |
| Próba na obecność potasu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność podwójnych wiązań | Wynik dodatni |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 1,0 % (105 °C, 3 godz.) |
| Kwasowość lub zasadowość | Nie więcej niż około 1,0 % (w przeliczeniu na kwas sorbowy lub K2CO3) |
| Aldehydy | Nie więcej niż 0,1 % w przeliczeniu na formaldehyd |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

246-376-1

Nazwa chemiczna

Sorbinian potasu; (E,E)-2,4-heksadienian potasu; sól potasowa kwasu trans, trans-2,4-heksadienowego

Wzór chemiczny

C6H7O2K

Masa cząsteczkowa

150,22

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na suchą masę.

Opis

Biały, krystaliczny proszek niezmieniający barwy po ogrzewaniu przez 90 minut w temp. 105 °C

Identyfikacja

Zakres temperatur topnienia kwasu sorbowego

Zakres temperatur topnienia kwasu sorbowego otrzymanego w wyniku zakwaszenia i niepoddanego rekrystalizacji wynosi 133–135 °C, po suszeniu w próżni w eksykatorze z kwasem siarkowym.

Próba na obecność potasu

Wynik dodatni

Próba na obecność podwójnych wiązań

Wynik dodatni

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 1,0 % (105 °C, 3 godz.)

Kwasowość lub zasadowość

Nie więcej niż około 1,0 % (w przeliczeniu na kwas sorbowy lub K2CO3)

Aldehydy

Nie więcej niż 0,1 % w przeliczeniu na formaldehyd

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 203 SORBINIAN WAPNIA

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 231-321-6 |
| Nazwa chemiczna | Sorbinian wapnia; sól wapniowa kwasu trans, trans-2,4-heksadienowego |
| Wzór chemiczny | C12H14O4Ca |
| Masa cząsteczkowa | 262,32 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na suchą masę. |
| Opis | Drobny, biały, krystaliczny proszek niezmieniający barwy po ogrzewaniu przez 90 minut w temp. 105 °C |
| Identyfikacja |
| Zakres temperatur topnienia kwasu | Zakres temperatur topnienia kwasu sorbowego otrzymanego w wyniku zakwaszenia i niepoddanego rekrystalizacji wynosi 133–135 °C, po suszeniu w próżni w eksykatorze z kwasem siarkowym. |
| Próba na obecność wapnia | Wynik dodatni |
| Próba na obecność podwójnych wiązań | Wynik dodatni |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 2,0 % oznaczone po suszeniu w próżni przez cztery godziny w eksykatorze z kwasem siarkowym |
| Aldehydy | Nie więcej niż 0,1 % (w przeliczeniu na formaldehyd) |
| Fluorki | Nie więcej niż 10 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

231-321-6

Nazwa chemiczna

Sorbinian wapnia; sól wapniowa kwasu trans, trans-2,4-heksadienowego

Wzór chemiczny

C12H14O4Ca

Masa cząsteczkowa

262,32

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na suchą masę.

Opis

Drobny, biały, krystaliczny proszek niezmieniający barwy po ogrzewaniu przez 90 minut w temp. 105 °C

Identyfikacja

Zakres temperatur topnienia kwasu

Zakres temperatur topnienia kwasu sorbowego otrzymanego w wyniku zakwaszenia i niepoddanego rekrystalizacji wynosi 133–135 °C, po suszeniu w próżni w eksykatorze z kwasem siarkowym.

Próba na obecność wapnia

Wynik dodatni

Próba na obecność podwójnych wiązań

Wynik dodatni

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 2,0 % oznaczone po suszeniu w próżni przez cztery godziny w eksykatorze z kwasem siarkowym

Aldehydy

Nie więcej niż 0,1 % (w przeliczeniu na formaldehyd)

Fluorki

Nie więcej niż 10 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 210 KWAS BENZOESOWY

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 200-618-2 |
| Nazwa chemiczna | Kwas benzoesowy; kwas benzenokarboksylowy; kwas fenylokarboksylowy |
| Wzór chemiczny | C7H6O2 |
| Masa cząsteczkowa | 122,12 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Biały krystaliczny proszek |
| Identyfikacja |
| Zakres temperatur topnienia | 121,5–123,5 °C |
| Sublimation test | Wynik dodatni |
| Próba na obecność benzoesanów | Wynik dodatni |
| pH | Około 4 (roztwór wodny) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 0,5 % (3 godz., nad kwasem siarkowym) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,05 % |
| Chlorowane związki organiczne | Nie więcej niż 0,07 % w przeliczeniu na chlorki, co odpowiada 0,3 % w przeliczeniu na kwas monochlorobenzoesowy |
| Substancje łatwo ulegające utlenieniu | Do 100 ml wody dodać 1,5 ml kwasu siarkowego, ogrzać do wrzenia i dodawać kroplami 0,1 Ν KMnO4, dopóki różowy kolor nie będzie utrzymywał się przez 30 sekund. 1 g próbki odważonej z dokładnością do mg rozpuścić w ogrzewanym roztworze i miareczkować 0,1 Ν KMnO4, dopóki różowy kolor nie będzie utrzymywał się przez 15 sekund. Ilość zużytej substancji nie powinna przekraczać 0,5 ml. |
| Substancje łatwo ulegające zwęgleniu | Barwa chłodnego roztworu 0,5 g kwasu benzoesowego w 5 ml 94,5–95,5 % kwasu siarkowego nie może być intensywniejsza niż barwa płynu wzorcowego zawierającego 0,2 ml chlorku kobaltu TSC (10), 0,3 ml chlorku żelazowego TSC (11), 0,1 ml siarczanu miedziowego TSC (12) i 4,4 ml wody |
| Kwasy wielopierścieniowe | Temperatura topnienia pierwszego osadu uzyskanego w wyniku frakcyjnego zakwaszenia zobojętnionego roztworu kwasu benzoesowego nie może się różnić od temperatury topnienia kwasu benzoesowego. |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

200-618-2

Nazwa chemiczna

Kwas benzoesowy; kwas benzenokarboksylowy; kwas fenylokarboksylowy

Wzór chemiczny

C7H6O2

Masa cząsteczkowa

122,12

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Biały krystaliczny proszek

Identyfikacja

Zakres temperatur topnienia

121,5–123,5 °C

Sublimation test

Wynik dodatni

Próba na obecność benzoesanów

Wynik dodatni

pH

Około 4 (roztwór wodny)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 0,5 % (3 godz., nad kwasem siarkowym)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,05 %

Chlorowane związki organiczne

Nie więcej niż 0,07 % w przeliczeniu na chlorki, co odpowiada 0,3 % w przeliczeniu na kwas monochlorobenzoesowy

Substancje łatwo ulegające utlenieniu

Do 100 ml wody dodać 1,5 ml kwasu siarkowego, ogrzać do wrzenia i dodawać kroplami 0,1 Ν KMnO4, dopóki różowy kolor nie będzie utrzymywał się przez 30 sekund. 1 g próbki odważonej z dokładnością do mg rozpuścić w ogrzewanym roztworze i miareczkować 0,1 Ν KMnO4, dopóki różowy kolor nie będzie utrzymywał się przez 15 sekund. Ilość zużytej substancji nie powinna przekraczać 0,5 ml.

Substancje łatwo ulegające zwęgleniu

Barwa chłodnego roztworu 0,5 g kwasu benzoesowego w 5 ml 94,5–95,5 % kwasu siarkowego nie może być intensywniejsza niż barwa płynu wzorcowego zawierającego 0,2 ml chlorku kobaltu TSC (10), 0,3 ml chlorku żelazowego TSC (11), 0,1 ml siarczanu miedziowego TSC (12) i 4,4 ml wody

Kwasy wielopierścieniowe

Temperatura topnienia pierwszego osadu uzyskanego w wyniku frakcyjnego zakwaszenia zobojętnionego roztworu kwasu benzoesowego nie może się różnić od temperatury topnienia kwasu benzoesowego.

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 211 BENZOESAN SODU

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 208-534-8 |
| Nazwa chemiczna | Benzoesan sodu; sól sodowa kwasu benzenokarboksylowego; sól sodowa kwasu fenylokarboksylowego |
| Wzór chemiczny | C7H5O2Na |
| Masa cząsteczkowa | 144,11 |
| Oznaczenie zawartości | Nie mniej niż 99 % C7H5O2Na po suszeniu w temperaturze 105 °C przez cztery godziny |
| Opis | Biały, prawie bezwonny, krystaliczny proszek lub granulki |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Dobrze rozpuszczalny w wodzie, trudno rozpuszczalny w etanolu |
| Zakres temperatur topnienia kwasu benzoesowego | Zakres temperatur topnienia kwasu benzoesowego wyizolowanego w wyniku zakwaszania i niepoddanego rekrystalizacji wynosi 121,5–123,5°C, po suszeniu w próżni w eksykatorze z kwasem siarkowym |
| Próba na obecność benzoesanów | Wynik dodatni |
| Próba na obecność sodu | Wynik dodatni |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 1,5 % (105°C, 4 godz.) |
| Substancje łatwo ulegające utlenieniu | Do 100 ml wody dodać 1,5 ml kwasu siarkowego, ogrzać do wrzenia i dodawać kroplami 0,1 Ν KMnO4, dopóki różowy kolor nie będzie utrzymywał się przez 30 sekund. 1 g próbki odważonej z dokładnością do mg rozpuścić w ogrzewanym roztworze i miareczkować 0,1 Ν KMnO4, dopóki różowy kolor nie będzie utrzymywał się przez 15 sekund. Ilość zużytej substancji nie powinna przekraczać 0,5 ml. |
| Kwasy wielopierścieniowe | Temperatura topnienia pierwszego osadu uzyskanego w wyniku frakcyjnego zakwaszenia (zobojętnionego) roztworu kwasu benzoesowego nie może się różnić od temperatury topnienia kwasu benzoesowego. |
| Chlorowane związki organiczne | Nie więcej niż 0,06 % w przeliczeniu na chlorki, co odpowiada wartości 0,25 % w przeliczeniu na kwas monochlorobenzoesowy. |
| Kwasowość lub zasadowość | Ilość 0,1 NaOH lub 0,1 N HCl potrzebna do zobojętnienia 1 g benzoesanu sodu w obecności fenoloftaleiny nie może być większa niż 0,25 ml |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

208-534-8

Nazwa chemiczna

Benzoesan sodu; sól sodowa kwasu benzenokarboksylowego; sól sodowa kwasu fenylokarboksylowego

Wzór chemiczny

C7H5O2Na

Masa cząsteczkowa

144,11

Oznaczenie zawartości

Nie mniej niż 99 % C7H5O2Na po suszeniu w temperaturze 105 °C przez cztery godziny

Opis

Biały, prawie bezwonny, krystaliczny proszek lub granulki

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Dobrze rozpuszczalny w wodzie, trudno rozpuszczalny w etanolu

Zakres temperatur topnienia kwasu benzoesowego

Zakres temperatur topnienia kwasu benzoesowego wyizolowanego w wyniku zakwaszania i niepoddanego rekrystalizacji wynosi 121,5–123,5°C, po suszeniu w próżni w eksykatorze z kwasem siarkowym

Próba na obecność benzoesanów

Wynik dodatni

Próba na obecność sodu

Wynik dodatni

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 1,5 % (105°C, 4 godz.)

Substancje łatwo ulegające utlenieniu

Do 100 ml wody dodać 1,5 ml kwasu siarkowego, ogrzać do wrzenia i dodawać kroplami 0,1 Ν KMnO4, dopóki różowy kolor nie będzie utrzymywał się przez 30 sekund. 1 g próbki odważonej z dokładnością do mg rozpuścić w ogrzewanym roztworze i miareczkować 0,1 Ν KMnO4, dopóki różowy kolor nie będzie utrzymywał się przez 15 sekund. Ilość zużytej substancji nie powinna przekraczać 0,5 ml.

Kwasy wielopierścieniowe

Temperatura topnienia pierwszego osadu uzyskanego w wyniku frakcyjnego zakwaszenia (zobojętnionego) roztworu kwasu benzoesowego nie może się różnić od temperatury topnienia kwasu benzoesowego.

Chlorowane związki organiczne

Nie więcej niż 0,06 % w przeliczeniu na chlorki, co odpowiada wartości 0,25 % w przeliczeniu na kwas monochlorobenzoesowy.

Kwasowość lub zasadowość

Ilość 0,1 NaOH lub 0,1 N HCl potrzebna do zobojętnienia 1 g benzoesanu sodu w obecności fenoloftaleiny nie może być większa niż 0,25 ml

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 212 BENZOESAN POTASU

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 209-481-3 |
| Nazwa chemiczna | Benzoesan potasu; sól potasowa kwasu benzenokarboksylowego; sól potasowa kwasu fenylokarboksylowego |
| Wzór chemiczny | C7H5KO2·3H2O |
| Masa cząsteczkowa | 214,27 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99 % C7H5KO2 po suszeniu w temperaturze 105 °C do stałej masy |
| Opis | Biały krystaliczny proszek |
| Identyfikacja |
| Zakres temperatur topnienia kwasu benzoesowego | Zakres temperatur topnienia kwasu benzoesowego otrzymanego w wyniku zakwaszenia i niepoddanego rekrystalizacji wynosi 121,5–123,5 °C, po suszeniu w próżni w eksykatorze z kwasem siarkowym. |
| Próba na obecność benzoesanów | Wynik dodatni |
| Próba na obecność potasu | Wynik dodatni |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 26,5 % (105 °C, 4 godz.) |
| Chlorowane związki organiczne | Nie więcej niż 0,06 % w przeliczeniu na chlorki, co odpowiada wartości 0,25 % w przeliczeniu na kwas monochlorobenzoesowy. |
| Substancje łatwo ulegające utlenieniu | Do 100 ml wody dodać 1,5 ml kwasu siarkowego, ogrzać do wrzenia i dodawać kroplami 0,1 Ν KMnO4, dopóki różowy kolor nie będzie utrzymywał się przez 30 sekund. 1 g próbki odważonej z dokładnością do mg rozpuścić w ogrzewanym roztworze i miareczkować 0,1 Ν KMnO4, dopóki różowy kolor nie będzie utrzymywał się przez 15 sekund. Ilość zużytej substancji nie powinna przekraczać 0,5 ml. |
| Substancje łatwo ulegające zwęgleniu | Barwa chłodnego roztworu 0,5 g kwasu benzoesowego w 5 ml 94,5–95,5 % kwasu siarkowego nie może być intensywniejsza niż barwa płynu wzorcowego zawierającego 0,2 ml chlorku kobaltu TSC, 0,3 ml chlorku żelazowego TSC, 0,1 ml siarczanu miedziowego TSC i 4,4 ml wody |
| Kwasy wielopierścieniowe | Zakres temperatur topnienia pierwszego osadu uzyskanego w wyniku frakcyjnego zakwaszenia (zobojętnionego) roztworu benzoesanu potasu nie może się różnić od zakresu temperatur topnienia kwasu benzoesowego. |
| Kwasowość lub zasadowość | Ilość 0,1 NaOH lub 0,1 N HCl potrzebna do zobojętnienia 1 g benzoesanu potasu w obecności fenoloftaleiny nie może być większa niż 0,25 ml |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

209-481-3

Nazwa chemiczna

Benzoesan potasu; sól potasowa kwasu benzenokarboksylowego; sól potasowa kwasu fenylokarboksylowego

Wzór chemiczny

C7H5KO2·3H2O

Masa cząsteczkowa

214,27

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99 % C7H5KO2 po suszeniu w temperaturze 105 °C do stałej masy

Opis

Biały krystaliczny proszek

Identyfikacja

Zakres temperatur topnienia kwasu benzoesowego

Zakres temperatur topnienia kwasu benzoesowego otrzymanego w wyniku zakwaszenia i niepoddanego rekrystalizacji wynosi 121,5–123,5 °C, po suszeniu w próżni w eksykatorze z kwasem siarkowym.

Próba na obecność benzoesanów

Wynik dodatni

Próba na obecność potasu

Wynik dodatni

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 26,5 % (105 °C, 4 godz.)

Chlorowane związki organiczne

Nie więcej niż 0,06 % w przeliczeniu na chlorki, co odpowiada wartości 0,25 % w przeliczeniu na kwas monochlorobenzoesowy.

Substancje łatwo ulegające utlenieniu

Do 100 ml wody dodać 1,5 ml kwasu siarkowego, ogrzać do wrzenia i dodawać kroplami 0,1 Ν KMnO4, dopóki różowy kolor nie będzie utrzymywał się przez 30 sekund. 1 g próbki odważonej z dokładnością do mg rozpuścić w ogrzewanym roztworze i miareczkować 0,1 Ν KMnO4, dopóki różowy kolor nie będzie utrzymywał się przez 15 sekund. Ilość zużytej substancji nie powinna przekraczać 0,5 ml.

Substancje łatwo ulegające zwęgleniu

Barwa chłodnego roztworu 0,5 g kwasu benzoesowego w 5 ml 94,5–95,5 % kwasu siarkowego nie może być intensywniejsza niż barwa płynu wzorcowego zawierającego 0,2 ml chlorku kobaltu TSC, 0,3 ml chlorku żelazowego TSC, 0,1 ml siarczanu miedziowego TSC i 4,4 ml wody

Kwasy wielopierścieniowe

Zakres temperatur topnienia pierwszego osadu uzyskanego w wyniku frakcyjnego zakwaszenia (zobojętnionego) roztworu benzoesanu potasu nie może się różnić od zakresu temperatur topnienia kwasu benzoesowego.

Kwasowość lub zasadowość

Ilość 0,1 NaOH lub 0,1 N HCl potrzebna do zobojętnienia 1 g benzoesanu potasu w obecności fenoloftaleiny nie może być większa niż 0,25 ml

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 213 BENZOESAN WAPNIA

| Nazwy synonimowe | Benzoesan monowapniowy |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 218-235-4 |
| Nazwa chemiczna | Benzoesan wapnia; dibenzoesan wapnia |
| Wzór chemiczny | Bezwodny: | C14H10O4Ca |
| Jednowodzian: | C14H10O4Ca·H2O |
| Trójwodzian: | C14H10O4Ca·3H2O |
| Masa cząsteczkowa | Bezwodny: | 282,31 |
| Jednowodzian: | 300,32 |
| Trójwodzian: | 336,36 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99 % po suszeniu w temperaturze 105 °C |
| Opis | Białe lub bezbarwne kryształy lub biały proszek |
| Identyfikacja |
| Zakres temperatur topnienia kwasu benzoesowego | Zakres temperatur topnienia kwasu benzoesowego otrzymanego w wyniku zakwaszenia i niepoddanego rekrystalizacji wynosi 121,5–123,5 °C, po suszeniu w próżni w eksykatorze z kwasem siarkowym. |
| Próba na obecność benzoesanów | Wynik dodatni |
| Próba na obecność wapnia | Wynik dodatni |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 17,5 % (105 °C, do stałej masy) |
| Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,3 % |
| Chlorowane związki organiczne | Nie więcej niż 0,06 % w przeliczeniu na chlorek, odpowiadające 0,25 % w przeliczeniu na kwas monochlorobenzoesowy |
| Substancje łatwo ulegające utlenieniu | Do 100 ml wody dodać 1,5 ml kwasu siarkowego, ogrzać do wrzenia i dodawać kroplami 0,1 Ν KMnO4, dopóki różowy kolor nie będzie utrzymywał się przez 30 sekund. 1 g próbki odważonej z dokładnością do mg rozpuścić w ogrzewanym roztworze i miareczkować 0,1 Ν KMnO4, dopóki różowy kolor nie będzie utrzymywał się przez 15 sekund. Ilość zużytej substancji nie powinna przekraczać 0,5 ml. |
| Substancje łatwo ulegające zwęgleniu | Barwa chłodnego roztworu 0,5 g kwasu benzoesowego w 5 ml 94,5–95,5 % kwasu siarkowego nie może być intensywniejsza niż barwa płynu wzorcowego zawierającego 0,2 ml chlorku kobaltu TSC, 0,3 ml chlorku żelazowego TSC, 0,1 ml siarczanu miedziowego TSC i 4,4 ml wody. |
| Kwasy wielopierścieniowe | Zakres temperatur topnienia pierwszego osadu uzyskanego w wyniku frakcyjnego zakwaszenia (zobojętnionego) roztworu benzoesanu wapnia nie może się różnić od zakresu temperatur topnienia kwasu benzoesowego. |
| Kwasowość lub zasadowość | Ilość 0,1 NaOH lub 0,1 N HCl potrzebna do zobojętnienia 1 g benzoesanu wapnia w obecności fenoloftaleiny nie może być większa niż 0,25 ml. |
| Fluorki | Nie więcej niż 10 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Benzoesan monowapniowy

Definicja

Numer wg EINECS

218-235-4

Nazwa chemiczna

Benzoesan wapnia; dibenzoesan wapnia

Wzór chemiczny

Bezwodny:

C14H10O4Ca

Jednowodzian:

C14H10O4Ca·H2O

Trójwodzian:

C14H10O4Ca·3H2O

Masa cząsteczkowa

Bezwodny:

282,31

Jednowodzian:

300,32

Trójwodzian:

336,36

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99 % po suszeniu w temperaturze 105 °C

Opis

Białe lub bezbarwne kryształy lub biały proszek

Identyfikacja

Zakres temperatur topnienia kwasu benzoesowego

Zakres temperatur topnienia kwasu benzoesowego otrzymanego w wyniku zakwaszenia i niepoddanego rekrystalizacji wynosi 121,5–123,5 °C, po suszeniu w próżni w eksykatorze z kwasem siarkowym.

Próba na obecność benzoesanów

Wynik dodatni

Próba na obecność wapnia

Wynik dodatni

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 17,5 % (105 °C, do stałej masy)

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 0,3 %

Chlorowane związki organiczne

Nie więcej niż 0,06 % w przeliczeniu na chlorek, odpowiadające 0,25 % w przeliczeniu na kwas monochlorobenzoesowy

Substancje łatwo ulegające utlenieniu

Do 100 ml wody dodać 1,5 ml kwasu siarkowego, ogrzać do wrzenia i dodawać kroplami 0,1 Ν KMnO4, dopóki różowy kolor nie będzie utrzymywał się przez 30 sekund. 1 g próbki odważonej z dokładnością do mg rozpuścić w ogrzewanym roztworze i miareczkować 0,1 Ν KMnO4, dopóki różowy kolor nie będzie utrzymywał się przez 15 sekund. Ilość zużytej substancji nie powinna przekraczać 0,5 ml.

Substancje łatwo ulegające zwęgleniu

Barwa chłodnego roztworu 0,5 g kwasu benzoesowego w 5 ml 94,5–95,5 % kwasu siarkowego nie może być intensywniejsza niż barwa płynu wzorcowego zawierającego 0,2 ml chlorku kobaltu TSC, 0,3 ml chlorku żelazowego TSC, 0,1 ml siarczanu miedziowego TSC i 4,4 ml wody.

Kwasy wielopierścieniowe

Zakres temperatur topnienia pierwszego osadu uzyskanego w wyniku frakcyjnego zakwaszenia (zobojętnionego) roztworu benzoesanu wapnia nie może się różnić od zakresu temperatur topnienia kwasu benzoesowego.

Kwasowość lub zasadowość

Ilość 0,1 NaOH lub 0,1 N HCl potrzebna do zobojętnienia 1 g benzoesanu wapnia w obecności fenoloftaleiny nie może być większa niż 0,25 ml.

Fluorki

Nie więcej niż 10 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 214 p-HYDROKSYBENZOESAN ETYLU

| Nazwy synonimowe | Etyloparaben; p-oksybenzoesan etylu |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 204-399-4 |
| Nazwa chemiczna | p-hydroksybenzoesan etylu; ester etylowy kwasu p-hydroksybenzoesowego |
| Wzór chemiczny | C9H10O3 |
| Masa cząsteczkowa | 166,8 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99,5 % po suszeniu przez dwie godziny w temperaturze 80 °C |
| Opis | Prawie bezwonne, małe, bezbarwne kryształy lub biały, krystaliczny proszek |
| Identyfikacja |
| Zakres temperatur topnienia | 115 °C–118 °C |
| Próba na obecność p-hydroksybenzoesanu | Zakres temperatur topnienia dla kwasu p-hydroksybenzoesowego otrzymanego w wyniku zakwaszenia i niepoddanego rekrystalizacji: 213 °C do 217 °C, po suszeniu w próżni w eksykatorze z kwasem siarkowym |
| Próba na obecność alkoholu | Wynik dodatni |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 0,5 % (80 °C, 2 godz.) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,05 % |
| Kwas p-hydroksybenzoesowy i kwas salicylowy | Nie więcej niż 0,35 % w przeliczeniu na kwas p-hydroksybenzoesowy |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Etyloparaben; p-oksybenzoesan etylu

Definicja

Numer wg EINECS

204-399-4

Nazwa chemiczna

p-hydroksybenzoesan etylu; ester etylowy kwasu p-hydroksybenzoesowego

Wzór chemiczny

C9H10O3

Masa cząsteczkowa

166,8

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99,5 % po suszeniu przez dwie godziny w temperaturze 80 °C

Opis

Prawie bezwonne, małe, bezbarwne kryształy lub biały, krystaliczny proszek

Identyfikacja

Zakres temperatur topnienia

115 °C–118 °C

Próba na obecność p-hydroksybenzoesanu

Zakres temperatur topnienia dla kwasu p-hydroksybenzoesowego otrzymanego w wyniku zakwaszenia i niepoddanego rekrystalizacji: 213 °C do 217 °C, po suszeniu w próżni w eksykatorze z kwasem siarkowym

Próba na obecność alkoholu

Wynik dodatni

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 0,5 % (80 °C, 2 godz.)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,05 %

Kwas p-hydroksybenzoesowy i kwas salicylowy

Nie więcej niż 0,35 % w przeliczeniu na kwas p-hydroksybenzoesowy

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 215 SÓL SODOWA p-HYDROKSYBENZOESANU ETYLU

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 252-487-6 |
| Nazwa chemiczna | Sól sodowa p-hydroksybenzoesanu etylu; związek sodowy estru etylowego kwasu p-hydroksybenzoesowego |
| Wzór chemiczny | C9H9O3Na |
| Masa cząsteczkowa | 188,8 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 83 % estru etylowego kwasu p-hydroksybenzoesowego w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Biały, krystaliczny, higroskopijny proszek |
| Identyfikacja |
| Zakres temperatur topnienia | 115–118 °C, po suszeniu w próżni w eksykatorze z kwasem siarkowym |
| Próba na obecność p-hydroksybenzoesanu | Zakres temperatur topnienia kwasu p-hydroksybenzoesowego otrzymanego z próbki wynosi 213–217 °C |
| Próba na obecność sodu | Wynik dodatni |
| pH | 9,9–10,3 (0,1 % roztwór wodny) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 5 % (po suszeniu w próżni w eksykatorze z kwasem siarkowym) |
| Popiół siarczanowy | 37 do 39 % |
| Kwas p-hydroksybenzoesowy i kwas salicylowy | Nie więcej niż 0,35 % w przeliczeniu na kwas p-hydroksybenzoesowy |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

252-487-6

Nazwa chemiczna

Sól sodowa p-hydroksybenzoesanu etylu; związek sodowy estru etylowego kwasu p-hydroksybenzoesowego

Wzór chemiczny

C9H9O3Na

Masa cząsteczkowa

188,8

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 83 % estru etylowego kwasu p-hydroksybenzoesowego w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Biały, krystaliczny, higroskopijny proszek

Identyfikacja

Zakres temperatur topnienia

115–118 °C, po suszeniu w próżni w eksykatorze z kwasem siarkowym

Próba na obecność p-hydroksybenzoesanu

Zakres temperatur topnienia kwasu p-hydroksybenzoesowego otrzymanego z próbki wynosi 213–217 °C

Próba na obecność sodu

Wynik dodatni

pH

9,9–10,3 (0,1 % roztwór wodny)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 5 % (po suszeniu w próżni w eksykatorze z kwasem siarkowym)

Popiół siarczanowy

37 do 39 %

Kwas p-hydroksybenzoesowy i kwas salicylowy

Nie więcej niż 0,35 % w przeliczeniu na kwas p-hydroksybenzoesowy

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 218 p-HYDROKSYBENZOESAN METYLU

| Nazwy synonimowe | Metyloparaben; p-oksybenzoesan metylu |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 243-171-5 |
| Nazwa chemiczna | p-hydroksybenzoesan metylu; ester metylowy kwasu p-hydroksybenzoesowego |
| Wzór chemiczny | C8H8O3 |
| Masa cząsteczkowa | 152,15 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99 % po suszeniu przez dwie godziny w temperaturze 80 °C |
| Opis | Prawie bezwonne, małe, bezbarwne kryształy lub biały krystaliczny proszek |
| Identyfikacja |
| Zakres temperatur topnienia | 125–128 °C |
| Próba na obecność p-hydroksybenzoesanu | Zakres temperatur topnienia kwasu p-hydroksybenzoesowego otrzymanego z próbki wynosi 213–217 °C, po suszeniu przez dwie godziny w temperaturze 80 °C |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 0,5 % (80 °C, 2 godz.) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,05 % |
| Kwas p-hydroksybenzoesowy i kwas salicylowy | Nie więcej niż 0,35 % w przeliczeniu na kwas p-hydroksybenzoesowy |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Metyloparaben; p-oksybenzoesan metylu

Definicja

Numer wg EINECS

243-171-5

Nazwa chemiczna

p-hydroksybenzoesan metylu; ester metylowy kwasu p-hydroksybenzoesowego

Wzór chemiczny

C8H8O3

Masa cząsteczkowa

152,15

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99 % po suszeniu przez dwie godziny w temperaturze 80 °C

Opis

Prawie bezwonne, małe, bezbarwne kryształy lub biały krystaliczny proszek

Identyfikacja

Zakres temperatur topnienia

125–128 °C

Próba na obecność p-hydroksybenzoesanu

Zakres temperatur topnienia kwasu p-hydroksybenzoesowego otrzymanego z próbki wynosi 213–217 °C, po suszeniu przez dwie godziny w temperaturze 80 °C

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 0,5 % (80 °C, 2 godz.)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,05 %

Kwas p-hydroksybenzoesowy i kwas salicylowy

Nie więcej niż 0,35 % w przeliczeniu na kwas p-hydroksybenzoesowy

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 219 SÓL SODOWA p-HYDROKSYBENZOESANU METYLU

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | Sól sodowa p-hydroksybenzoesanu metylu; związek sodowy estru metylowego kwasu p-hydroksybenzoesowego |
| Wzór chemiczny | C8H7O3Na |
| Masa cząsteczkowa | 174,15 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Biały higroskopijny proszek |
| Identyfikacja |
| Zakres temperatur topnienia | Zakres temperatur topnienia białego osadu otrzymanego w wyniku zakwaszenia kwasem chlorowodorowym 10 % (m/v) wodnego roztworu sodowej pochodnej p-hydroksybenzoesanu metylu (przy użyciu papierka lakmusowego jako wskaźnika), przemytego wodą i wysuszonego w temperaturze 80 °C przez dwie godziny, wynosi 125–128 °C |
| Próba na obecność sodu | Wynik dodatni |
| pH | 9,7–10,3 (0,1 % roztwór wodny wolny od ditlenku węgla) |
| Czystość |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 5 % (metoda Karla Fischera) |
| Popiół siarczanowy | 40–44,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Kwas p-hydroksybenzoesowy i kwas salicylowy | Nie więcej niż 0,35 % w przeliczeniu na kwas p-hydroksybenzoesowy |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Sól sodowa p-hydroksybenzoesanu metylu; związek sodowy estru metylowego kwasu p-hydroksybenzoesowego

Wzór chemiczny

C8H7O3Na

Masa cząsteczkowa

174,15

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Biały higroskopijny proszek

Identyfikacja

Zakres temperatur topnienia

Zakres temperatur topnienia białego osadu otrzymanego w wyniku zakwaszenia kwasem chlorowodorowym 10 % (m/v) wodnego roztworu sodowej pochodnej p-hydroksybenzoesanu metylu (przy użyciu papierka lakmusowego jako wskaźnika), przemytego wodą i wysuszonego w temperaturze 80 °C przez dwie godziny, wynosi 125–128 °C

Próba na obecność sodu

Wynik dodatni

pH

9,7–10,3 (0,1 % roztwór wodny wolny od ditlenku węgla)

Czystość

Zawartość wody

Nie więcej niż 5 % (metoda Karla Fischera)

Popiół siarczanowy

40–44,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Kwas p-hydroksybenzoesowy i kwas salicylowy

Nie więcej niż 0,35 % w przeliczeniu na kwas p-hydroksybenzoesowy

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 220 DWUTLENEK SIARKI

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 231-195-2 |
| Nazwa chemiczna | Dwutlenek siarki; bezwodnik kwasu siarkawego |
| Wzór chemiczny | SO2 |
| Masa cząsteczkowa | 64,07 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99 % |
| Opis | Bezbarwny, niepalny gaz o silnym, ostrym, duszącym zapachu |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność związków siarkawych | Wynik dodatni |
| Czystość |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 0,05 % (metoda Karla Fischera) |
| Pozostałości nielotne | Nie więcej niż 0,01 % |
| Tritlenek siarki | Nie więcej niż 0,1 % |
| Selen | Nie więcej niż 10 mg/kg |
| Inne gazy, które nie są normalnie obecne w powietrzu | Brak śladów |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 5 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

231-195-2

Nazwa chemiczna

Dwutlenek siarki; bezwodnik kwasu siarkawego

Wzór chemiczny

SO2

Masa cząsteczkowa

64,07

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99 %

Opis

Bezbarwny, niepalny gaz o silnym, ostrym, duszącym zapachu

Identyfikacja

Próba na obecność związków siarkawych

Wynik dodatni

Czystość

Zawartość wody

Nie więcej niż 0,05 % (metoda Karla Fischera)

Pozostałości nielotne

Nie więcej niż 0,01 %

Tritlenek siarki

Nie więcej niż 0,1 %

Selen

Nie więcej niż 10 mg/kg

Inne gazy, które nie są normalnie obecne w powietrzu

Brak śladów

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 5 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 221 SIARCZYN SODU

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 231-821-4 |
| Nazwa chemiczna | Siarczyn sodu (bezwodny lub siedmiowodzian) |
| Wzór chemiczny | Bezwodny: | Na2SO3 |
| Siedmiowodzian: | Na2SO37H2O |
| Masa cząsteczkowa | Bezwodny: | 126,04 |
| Siedmiowodzian: | 252,16 |
| Oznaczenie zawartości | Bezwodny: | Nie mniej niż 95 % Na2SO3 i nie mniej niż 48 % SO2 |
| Siedmiowodzian: | Nie mniej niż 48 % Na2SO3 i nie mniej niż 24 % SO2 |
| Opis | Biały krystaliczny proszek lub bezbarwne kryształy |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność siarczynów | Wynik dodatni |
| Próba na obecność sodu | Wynik dodatni |
| pH | 8,5–11,5 (bezwodny: 10 % roztwór; siedmiowodzian: 20 % roztwór) |
| Czystość |
| Tiosiarczany | Nie więcej niż 0,1 % w przeliczeniu na zawartość SO2 |
| Żelazo | Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO2 |
| Selen | Nie więcej niż 5 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO2 |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

231-821-4

Nazwa chemiczna

Siarczyn sodu (bezwodny lub siedmiowodzian)

Wzór chemiczny

Bezwodny:

Na2SO3

Siedmiowodzian:

Na2SO37H2O

Masa cząsteczkowa

Bezwodny:

126,04

Siedmiowodzian:

252,16

Oznaczenie zawartości

Bezwodny:

Nie mniej niż 95 % Na2SO3 i nie mniej niż 48 % SO2

Siedmiowodzian:

Nie mniej niż 48 % Na2SO3 i nie mniej niż 24 % SO2

Opis

Biały krystaliczny proszek lub bezbarwne kryształy

Identyfikacja

Próba na obecność siarczynów

Wynik dodatni

Próba na obecność sodu

Wynik dodatni

pH

8,5–11,5 (bezwodny: 10 % roztwór; siedmiowodzian: 20 % roztwór)

Czystość

Tiosiarczany

Nie więcej niż 0,1 % w przeliczeniu na zawartość SO2

Żelazo

Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO2

Selen

Nie więcej niż 5 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO2

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 222 WODOROSIARCZYN SODU

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 231-921-4 |
| Nazwa chemiczna | Kwaśny siarczyn sodu; wodorosiarczyn sodu |
| Wzór chemiczny | NaHSO3 w roztworze wodnym |
| Masa cząsteczkowa | 104,06 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 32 % m/m NaHSO3 |
| Opis | Klarowny roztwór, bezbarwny do żółtego |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność siarczynów | Wynik dodatni |
| Próba na obecność sodu | Wynik dodatni |
| pH | 2,5–5,5 (10 % roztwór wodny) |
| Czystość |
| Żelazo | Nie więcej niż 10 mg/kg Na2SO3 w przeliczeniu na SO2 |
| Selen | Nie więcej niż 5 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO2 |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

231-921-4

Nazwa chemiczna

Kwaśny siarczyn sodu; wodorosiarczyn sodu

Wzór chemiczny

NaHSO3 w roztworze wodnym

Masa cząsteczkowa

104,06

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 32 % m/m NaHSO3

Opis

Klarowny roztwór, bezbarwny do żółtego

Identyfikacja

Próba na obecność siarczynów

Wynik dodatni

Próba na obecność sodu

Wynik dodatni

pH

2,5–5,5 (10 % roztwór wodny)

Czystość

Żelazo

Nie więcej niż 10 mg/kg Na2SO3 w przeliczeniu na SO2

Selen

Nie więcej niż 5 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO2

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 223 PIROSIARCZYN SODU

| Nazwy synonimowe | Pirosiarczyn |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 231-673-0 |
| Nazwa chemiczna | Disiarczyn sodu; pentaoksodisiarczan disodowy |
| Wzór chemiczny | Na2S2O5 |
| Masa cząsteczkowa | 190,11 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 95 % Na2S2O5 i nie mniej niż 64 % SO2 |
| Opis | Białe kryształy lub krystaliczny proszek |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność siarczynów | Wynik dodatni |
| Próba na obecność sodu | Wynik dodatni |
| pH | 4,0–5,5 (10 % roztwór wodny) |
| Czystość |
| Tiosiarczany | Nie więcej niż 0,1 % w przeliczeniu na zawartość SO2 |
| Żelazo | Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO2 |
| Selen | Nie więcej niż 5 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO2 |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Pirosiarczyn

Definicja

Numer wg EINECS

231-673-0

Nazwa chemiczna

Disiarczyn sodu; pentaoksodisiarczan disodowy

Wzór chemiczny

Na2S2O5

Masa cząsteczkowa

190,11

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 95 % Na2S2O5 i nie mniej niż 64 % SO2

Opis

Białe kryształy lub krystaliczny proszek

Identyfikacja

Próba na obecność siarczynów

Wynik dodatni

Próba na obecność sodu

Wynik dodatni

pH

4,0–5,5 (10 % roztwór wodny)

Czystość

Tiosiarczany

Nie więcej niż 0,1 % w przeliczeniu na zawartość SO2

Żelazo

Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO2

Selen

Nie więcej niż 5 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO2

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 224 PIROSIARCZYN POTASU

| Nazwy synonimowe | Pirosiarczyn potasu |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 240-795-3 |
| Nazwa chemiczna | Disiarczyn potasu; pentaoksodisiarczan potasu |
| Wzór chemiczny | K2S2O5 |
| Masa cząsteczkowa | 222,33 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 90 % K2S2O5 i nie mniej niż 51,8 % SO2, pozostałość składa się prawie całkowicie z siarczanu potasu |
| Opis | Bezbarwne kryształy lub biały krystaliczny proszek |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność siarczynów | Wynik dodatni |
| Próba na obecność potasu | Wynik dodatni |
| Czystość |
| Tiosiarczany | Nie więcej niż 0,1 % w przeliczeniu na zawartość SO2 |
| Żelazo | Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO2 |
| Selen | Nie więcej niż 5 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO2 |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Pirosiarczyn potasu

Definicja

Numer wg EINECS

240-795-3

Nazwa chemiczna

Disiarczyn potasu; pentaoksodisiarczan potasu

Wzór chemiczny

K2S2O5

Masa cząsteczkowa

222,33

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 90 % K2S2O5 i nie mniej niż 51,8 % SO2, pozostałość składa się prawie całkowicie z siarczanu potasu

Opis

Bezbarwne kryształy lub biały krystaliczny proszek

Identyfikacja

Próba na obecność siarczynów

Wynik dodatni

Próba na obecność potasu

Wynik dodatni

Czystość

Tiosiarczany

Nie więcej niż 0,1 % w przeliczeniu na zawartość SO2

Żelazo

Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO2

Selen

Nie więcej niż 5 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO2

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 226 SIARCZYN WAPNIA

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 218-235-4 |
| Nazwa chemiczna | Siarczyn wapnia |
| Wzór chemiczny | CaSO3·2H2O |
| Masa cząsteczkowa | 156,17 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 95 % CaSO3·2H2O i nie mniej niż 39 % SO2 |
| Opis | Białe kryształy lub biały krystaliczny proszek |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność siarczynów | Wynik dodatni |
| Próba na obecność wapnia | Wynik dodatni |
| Czystość |
| Żelazo | Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO2 |
| Selen | Nie więcej niż 5 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO2 |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

218-235-4

Nazwa chemiczna

Siarczyn wapnia

Wzór chemiczny

CaSO3·2H2O

Masa cząsteczkowa

156,17

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 95 % CaSO3·2H2O i nie mniej niż 39 % SO2

Opis

Białe kryształy lub biały krystaliczny proszek

Identyfikacja

Próba na obecność siarczynów

Wynik dodatni

Próba na obecność wapnia

Wynik dodatni

Czystość

Żelazo

Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO2

Selen

Nie więcej niż 5 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO2

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 227 WODOROSIARCZYN WAPNIA

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 237-423-7 |
| Nazwa chemiczna | Kwaśny siarczyn wapnia; wodorosiarczyn wapnia |
| Wzór chemiczny | Ca(HSO3)2 |
| Masa cząsteczkowa | 202,22 |
| Oznaczenie zawartości | 6–8 % (m/v) ditlenku siarki i 2,5–3,5 % (m/v) ditlenku wapnia odpowiadające 10–14 % (m/v) wodorosiarczynu wapnia [Ca(HSO3)2] |
| Opis | Klarowny, zielonkawożółty roztwór wodny o wyraźnym zapachu ditlenku siarki |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność siarczynów | Wynik dodatni |
| Próba na obecność wapnia | Wynik dodatni |
| Czystość |
| Żelazo | Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO2 |
| Selen | Nie więcej niż 5 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO2 |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

237-423-7

Nazwa chemiczna

Kwaśny siarczyn wapnia; wodorosiarczyn wapnia

Wzór chemiczny

Ca(HSO3)2

Masa cząsteczkowa

202,22

Oznaczenie zawartości

6–8 % (m/v) ditlenku siarki i 2,5–3,5 % (m/v) ditlenku wapnia odpowiadające 10–14 % (m/v) wodorosiarczynu wapnia [Ca(HSO3)2]

Opis

Klarowny, zielonkawożółty roztwór wodny o wyraźnym zapachu ditlenku siarki

Identyfikacja

Próba na obecność siarczynów

Wynik dodatni

Próba na obecność wapnia

Wynik dodatni

Czystość

Żelazo

Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO2

Selen

Nie więcej niż 5 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO2

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 228 WODOROSIARCZYN POTASU

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 231-870-1 |
| Nazwa chemiczna | Kwaśny siarczyn potasu; wodorosiarczyn potasu |
| Wzór chemiczny | KHSO3 w roztworze wodnym |
| Masa cząsteczkowa | 120,17 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 280 g KHSO3 na litr (lub 150 g SO2 na litr) |
| Opis | Klarowny, bezwonny roztwór wodny |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność siarczynów | Wynik dodatni |
| Próba na obecność potasu | Wynik dodatni |
| Czystość |
| Żelazo | Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO2 |
| Selen | Nie więcej niż 5 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO2 |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

231-870-1

Nazwa chemiczna

Kwaśny siarczyn potasu; wodorosiarczyn potasu

Wzór chemiczny

KHSO3 w roztworze wodnym

Masa cząsteczkowa

120,17

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 280 g KHSO3 na litr (lub 150 g SO2 na litr)

Opis

Klarowny, bezwonny roztwór wodny

Identyfikacja

Próba na obecność siarczynów

Wynik dodatni

Próba na obecność potasu

Wynik dodatni

Czystość

Żelazo

Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO2

Selen

Nie więcej niż 5 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO2

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 234 NIZYNA

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja | Nizyna zawiera szereg ściśle powiązanych polipeptydów wytwarzanych przez szczepy Lactococcus lactis subsp. lactis |
| Numer wg EINECS | 215-807-5 |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | C143H230N42O37S7 |
| Masa cząsteczkowa | 3 354,12 |
| Oznaczenie zawartości | Koncentrat nizyny zawiera nie mniej niż 900 jednostek na mg mieszaniny składającej się z substancji stałych odtłuszczonego mleka i co najmniej 50 % chlorku sodu |
| Opis | Biały proszek |
| Identyfikacja | |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 3 % (102–103 °C, do stałej masy) |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Nizyna zawiera szereg ściśle powiązanych polipeptydów wytwarzanych przez szczepy Lactococcus lactis subsp. lactis

Numer wg EINECS

215-807-5

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

C143H230N42O37S7

Masa cząsteczkowa

3 354,12

Oznaczenie zawartości

Koncentrat nizyny zawiera nie mniej niż 900 jednostek na mg mieszaniny składającej się z substancji stałych odtłuszczonego mleka i co najmniej 50 % chlorku sodu

Opis

Biały proszek

Identyfikacja

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 3 % (102–103 °C, do stałej masy)

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 235 NATAMYCYNA

| Nazwy synonimowe | Pimarycyna |
| --- | --- |
| Definicja | Natamycyna jest środkiem przeciwgrzybiczym z grupy makrolidów polienowych wytwarzanym przez szczepy Streptomyces natalensis lub inne właściwe szczepy. |
| Numer wg EINECS | 231-683-5 |
| Nazwa chemiczna | Stereoizomer kwasu 22-(3-amino-3,6-dideoksy-β-D-mannopiranosiloksy)-1,3,26-trihydroksy-12-metyl-10-okso-6,11,28-trioksatricyklo[22.3.1.05,7]oktakoza-8,14,16,18,20-pentaene-25-karboksylowego |
| Wzór chemiczny | C33H47O13N |
| Masa cząsteczkowa | 665,74 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 95 % w przeliczeniu na suchą masę. |
| Opis | Krystaliczny proszek o barwie białej do kremowobiałej |
| Identyfikacja |
| Reakcja barwna | W wyniku dodania kilku kryształów natamycyny na szkiełko podstawowe do kropli: | stężonego kwasu chlorowodorowego – powstaje niebieski kolor, |

Nazwy synonimowe

Pimarycyna

Definicja

Natamycyna jest środkiem przeciwgrzybiczym z grupy makrolidów polienowych wytwarzanym przez szczepy Streptomyces natalensis lub inne właściwe szczepy.

Numer wg EINECS

231-683-5

Nazwa chemiczna

Stereoizomer kwasu 22-(3-amino-3,6-dideoksy-β-D-mannopiranosiloksy)-1,3,26-trihydroksy-12-metyl-10-okso-6,11,28-trioksatricyklo[22.3.1.05,7]oktakoza-8,14,16,18,20-pentaene-25-karboksylowego

Wzór chemiczny

C33H47O13N

Masa cząsteczkowa

665,74

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 95 % w przeliczeniu na suchą masę.

Opis

Krystaliczny proszek o barwie białej do kremowobiałej

Identyfikacja

Reakcja barwna

W wyniku dodania kilku kryształów natamycyny na szkiełko podstawowe do kropli:

stężonego kwasu chlorowodorowego – powstaje niebieski kolor,

| | stężonego kwasu fosforowego – powstaje zielony kolor, który po kilku minutach przechodzi w bladoczerwony |
| --- | --- |

stężonego kwasu fosforowego – powstaje zielony kolor, który po kilku minutach przechodzi w bladoczerwony

Spektrometria

0,0005 % m/v roztwór w 1 % metanolowym roztworze kwasu octowego wykazuje maksima absorpcji przy około 290 nm, 303 nm i 318 nm, punkt przecięcia przy około 280 nm i wykazuje minima przy około 250 nm, 295,5 nm i 311 nm

pH

5,5–7,5 (1 % m/v roztwór w uprzednio zobojętnionej mieszaninie 20 części dimetyloformamidu i 80 części wody)

Skręcalność właściwa

[α]D
  20 + 250° do + 295° (1 % m/v roztwór w lodowatym kwasie octowym, w temperaturze 20 °C i w przeliczeniu na suchą masę)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 8 % (nad P2O5 w próżni w temperaturze 60 °C do stałej masy)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,5 %

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kryteria mikrobiologiczne

Ogólna liczba drobnoustrojów

Nie więcej niż 100 kolonii na gram

Ε 239 HEKSAMETYLENOCZTEROAMINA

| Nazwy synonimowe | Heksamina; urotropina |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 202-905-8 |
| Nazwa chemiczna | 1,3,5,7-tetraazatricyklo [3.3.1.13,7]-dekan, heksametylenotetramina |
| Wzór chemiczny | C6H12N4 |
| Masa cząsteczkowa | 140,19 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Bezbarwny lub biały, krystaliczny proszek |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność formaldehydów | Wynik dodatni |
| Próba na obecność amoniaku | Wynik dodatni |
| Punkt sublimacji: | Około 260 °C |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 0,5 % (w temp. 105 °C w próżni nad P2O5, przez 2 godz.) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,05 % |
| Siarczany | Nie więcej niż 0,005 % w przeliczeniu na SO4 |
| Chlorki | Nie więcej niż 0,005 % w przeliczeniu na Cl |
| Sole amonowe | Niewykrywalne |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Heksamina; urotropina

Definicja

Numer wg EINECS

202-905-8

Nazwa chemiczna

1,3,5,7-tetraazatricyklo [3.3.1.13,7]-dekan, heksametylenotetramina

Wzór chemiczny

C6H12N4

Masa cząsteczkowa

140,19

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Bezbarwny lub biały, krystaliczny proszek

Identyfikacja

Próba na obecność formaldehydów

Wynik dodatni

Próba na obecność amoniaku

Wynik dodatni

Punkt sublimacji:

Około 260 °C

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 0,5 % (w temp. 105 °C w próżni nad P2O5, przez 2 godz.)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,05 %

Siarczany

Nie więcej niż 0,005 % w przeliczeniu na SO4

Chlorki

Nie więcej niż 0,005 % w przeliczeniu na Cl

Sole amonowe

Niewykrywalne

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 242 DIMETYLODIWĘGLAN

| Nazwy synonimowe | DMDC; pirowęglan dimetylowy |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 224-859-8 |
| Nazwa chemiczna | Diwęglan dimetylu; ester dimetylowy kwasu pirowęglowego |
| Wzór chemiczny | C4H6O5 |
| Masa cząsteczkowa | 134,09 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99,8 % |
| Opis | Bezbarwna ciecz rozkładająca się w roztworze wodnym. Wykazuje właściwości żrące dla skóry i oczu oraz toksyczne w przypadku wdychania i spożywania. |
| Identyfikacja |
| Rozkład | Po rozpuszczeniu dodatni wynik próby na obecność CO2 i metanolu |
| Temperatura topnienia | 17 °C |
| Temperatura wrzenia | 172 °C z rozkładem |
| Gęstość w 20 °C | Około 1,25 g/cm3 |
| Widmo absorpcji w podczerwieni | Maksima przy 1 156 i 1 832 cm– 1 |
| Czystość |
| Węglan dimetylu | Nie więcej niż 0,2 % |
| Chlor ogółem | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

DMDC; pirowęglan dimetylowy

Definicja

Numer wg EINECS

224-859-8

Nazwa chemiczna

Diwęglan dimetylu; ester dimetylowy kwasu pirowęglowego

Wzór chemiczny

C4H6O5

Masa cząsteczkowa

134,09

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99,8 %

Opis

Bezbarwna ciecz rozkładająca się w roztworze wodnym. Wykazuje właściwości żrące dla skóry i oczu oraz toksyczne w przypadku wdychania i spożywania.

Identyfikacja

Rozkład

Po rozpuszczeniu dodatni wynik próby na obecność CO2 i metanolu

Temperatura topnienia

17 °C

Temperatura wrzenia

172 °C z rozkładem

Gęstość w 20 °C

Około 1,25 g/cm3

Widmo absorpcji w podczerwieni

Maksima przy 1 156 i 1 832 cm– 1

Czystość

Węglan dimetylu

Nie więcej niż 0,2 %

Chlor ogółem

Nie więcej niż 3 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 249 AZOTYN POTASU

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 231-832-4 |
| Nazwa chemiczna | Azotyn potasu |
| Wzór chemiczny | KNO2 |
| Masa cząsteczkowa | 85,11 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 95 % w przeliczeniu na bezwodną masę (14) |
| Opis | Białe lub lekko żółte granulki rozpływające się pod wpływem wilgoci w powietrzu |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność azotynów | Wynik dodatni |
| Próba na obecność potasu | Wynik dodatni |
| pH | 6,0–9,0 (5 % roztwór) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 3 % (4 godz., nad żelem krzemionkowym) |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

231-832-4

Nazwa chemiczna

Azotyn potasu

Wzór chemiczny

KNO2

Masa cząsteczkowa

85,11

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 95 % w przeliczeniu na bezwodną masę (14)

Opis

Białe lub lekko żółte granulki rozpływające się pod wpływem wilgoci w powietrzu

Identyfikacja

Próba na obecność azotynów

Wynik dodatni

Próba na obecność potasu

Wynik dodatni

pH

6,0–9,0 (5 % roztwór)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 3 % (4 godz., nad żelem krzemionkowym)

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 250 AZOTYN SODU

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 231-555-9 |
| Nazwa chemiczna | Azotyn sodu |
| Wzór chemiczny | NaNO2 |
| Masa cząsteczkowa | 69,00 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 97 % w przeliczeniu na bezwodną masę (15) |
| Opis | Biały, krystaliczny proszek lub żółtawe grudki |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność azotynów | Wynik dodatni |
| Próba na obecność sodu | Wynik dodatni |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 0,25 % (4 godz., nad żelem krzemionkowym) |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

231-555-9

Nazwa chemiczna

Azotyn sodu

Wzór chemiczny

NaNO2

Masa cząsteczkowa

69,00

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 97 % w przeliczeniu na bezwodną masę (15)

Opis

Biały, krystaliczny proszek lub żółtawe grudki

Identyfikacja

Próba na obecność azotynów

Wynik dodatni

Próba na obecność sodu

Wynik dodatni

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 0,25 % (4 godz., nad żelem krzemionkowym)

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 251 AZOTAN SODU

I.   AZOTAN SODU W POSTACI STAŁEJ

| Nazwy synonimowe | Saletra chilijska; azotan sodu lub saletra sodowa |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 231-554-3 |
| Nazwa chemiczna | Azotan sodu |
| Wzór chemiczny | NaNO3 |
| Masa cząsteczkowa | 85,00 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Biały, krystaliczny, lekko higroskopijny proszek |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność azotanów | Wynik dodatni |
| Próba na obecność sodu | Wynik dodatni |
| pH | 5,5–8,3 (5 % roztwór) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 2 % (105 °C, 4 godz.) |
| Azotyny | Nie więcej niż 30 mg/kg w przeliczeniu na NaNO2 |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Saletra chilijska; azotan sodu lub saletra sodowa

Definicja

Numer wg EINECS

231-554-3

Nazwa chemiczna

Azotan sodu

Wzór chemiczny

NaNO3

Masa cząsteczkowa

85,00

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Biały, krystaliczny, lekko higroskopijny proszek

Identyfikacja

Próba na obecność azotanów

Wynik dodatni

Próba na obecność sodu

Wynik dodatni

pH

5,5–8,3 (5 % roztwór)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 2 % (105 °C, 4 godz.)

Azotyny

Nie więcej niż 30 mg/kg w przeliczeniu na NaNO2

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

| II. | AZOTAN SODU W POSTACI PŁYNNEJ |
| --- | --- |

II.

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja | Płynny azotan sodu jest roztworem wodnym azotanu sodu otrzymanym w wyniku reakcji chemicznej wodorotlenku sodu i kwasu azotowego w ilościach stechiometrycznych, bez późniejszej krystalizacji. Standardowe postacie przygotowane z płynnego azotanu sodu, zgodne z niniejszą specyfikacją, mogą zawierać kwas azotowy w nadmiernej ilości, jeżeli jest to wyraźnie stwierdzone i oznakowane |
| Numer wg EINECS | 231-554-3 |
| Nazwa chemiczna | Azotan sodu |
| Wzór chemiczny | NaNO3 |
| Masa cząsteczkowa | 85,00 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera 33,5 %–40,0 % NaNO3 |
| Opis | Jasna, bezbarwna ciecz |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność azotanów | Wynik dodatni |
| Próba na obecność sodu | Wynik dodatni |
| pH | 1,5–3,5 |
| Czystość |
| Wolny kwas azotowy | Nie więcej niż 0,01 % |
| Azotyny | Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na NaNO2 |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 0,3 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Płynny azotan sodu jest roztworem wodnym azotanu sodu otrzymanym w wyniku reakcji chemicznej wodorotlenku sodu i kwasu azotowego w ilościach stechiometrycznych, bez późniejszej krystalizacji. Standardowe postacie przygotowane z płynnego azotanu sodu, zgodne z niniejszą specyfikacją, mogą zawierać kwas azotowy w nadmiernej ilości, jeżeli jest to wyraźnie stwierdzone i oznakowane

Numer wg EINECS

231-554-3

Nazwa chemiczna

Azotan sodu

Wzór chemiczny

NaNO3

Masa cząsteczkowa

85,00

Oznaczenie zawartości

Zawiera 33,5 %–40,0 % NaNO3

Opis

Jasna, bezbarwna ciecz

Identyfikacja

Próba na obecność azotanów

Wynik dodatni

Próba na obecność sodu

Wynik dodatni

pH

1,5–3,5

Czystość

Wolny kwas azotowy

Nie więcej niż 0,01 %

Azotyny

Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na NaNO2

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 0,3 mg/kg

Specyfikacja dotyczy 35 % roztworu wodnego

Ε 252 AZOTAN POTASU

| Nazwy synonimowe | Saletra chilijska; azotan sodu lub saletra sodowa |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 231-818-8 |
| Nazwa chemiczna | Azotan potasu |
| Wzór chemiczny | KNO3 |
| Masa cząsteczkowa | 101,11 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Biały, krystaliczny proszek lub przezroczyste graniastosłupy o orzeźwiającym, słonym, ostrym smaku |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność azotanów | Wynik dodatni |
| Próba na obecność potasu | Wynik dodatni |
| pH | 4,5–8,5 (5 % roztwór) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 1 % (105 °C, 4 godz.) |
| Azotyny | Nie więcej niż 20 mg/kg w przeliczeniu na KNO2 |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Saletra chilijska; azotan sodu lub saletra sodowa

Definicja

Numer wg EINECS

231-818-8

Nazwa chemiczna

Azotan potasu

Wzór chemiczny

KNO3

Masa cząsteczkowa

101,11

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Biały, krystaliczny proszek lub przezroczyste graniastosłupy o orzeźwiającym, słonym, ostrym smaku

Identyfikacja

Próba na obecność azotanów

Wynik dodatni

Próba na obecność potasu

Wynik dodatni

pH

4,5–8,5 (5 % roztwór)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 1 % (105 °C, 4 godz.)

Azotyny

Nie więcej niż 20 mg/kg w przeliczeniu na KNO2

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 260 KWAS OCTOWY

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 200-580-7 |
| Nazwa chemiczna | Kwas octowy; kwas etanowy |
| Wzór chemiczny | C2H4O2 |
| Masa cząsteczkowa | 60,05 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99,8 % |
| Opis | Klarowna, bezbarwna ciecz o ostrym, charakterystycznym zapachu |
| Identyfikacja |
| Temperatura wrzenia | 118 °C przy ciśnieniu 760 mm (słupa rtęci) |
| Ciężar właściwy | Około 1049 |
| Próba na obecność octanów | Roztwór trzykrotnie rozcieńczony daje dodatni wynik próby na obecność octanów |
| Temperatura krzepnięcia | Nie niższa niż 14,5 °C |
| Czystość |
| Pozostałości nielotne | Nie więcej niż 100 mg/kg |
| Kwas mrówkowy, mrówczany i inne substancje łatwo ulegające utlenieniu | Nie więcej niż 1 000 mg/kg w przeliczeniu na kwas mrówkowy |
| Substancje łatwo ulegające utlenieniu | W naczyniu ze szklanym korkiem rozcieńczyć 2 ml próbki w 10 ml wody i dodać 0,1 ml 0,1 N nadmanganianu potasu. Różowy kolor nie zmienia się na brązowy przez 30 minut. |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 0,5 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

200-580-7

Nazwa chemiczna

Kwas octowy; kwas etanowy

Wzór chemiczny

C2H4O2

Masa cząsteczkowa

60,05

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99,8 %

Opis

Klarowna, bezbarwna ciecz o ostrym, charakterystycznym zapachu

Identyfikacja

Temperatura wrzenia

118 °C przy ciśnieniu 760 mm (słupa rtęci)

Ciężar właściwy

Około 1049

Próba na obecność octanów

Roztwór trzykrotnie rozcieńczony daje dodatni wynik próby na obecność octanów

Temperatura krzepnięcia

Nie niższa niż 14,5 °C

Czystość

Pozostałości nielotne

Nie więcej niż 100 mg/kg

Kwas mrówkowy, mrówczany i inne substancje łatwo ulegające utlenieniu

Nie więcej niż 1 000 mg/kg w przeliczeniu na kwas mrówkowy

Substancje łatwo ulegające utlenieniu

W naczyniu ze szklanym korkiem rozcieńczyć 2 ml próbki w 10 ml wody i dodać 0,1 ml 0,1 N nadmanganianu potasu. Różowy kolor nie zmienia się na brązowy przez 30 minut.

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 0,5 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 261 OCTAN POTASU

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 204-822-2 |
| Nazwa chemiczna | Octan potasu |
| Wzór chemiczny | C2H3O2K |
| Masa cząsteczkowa | 98,14 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Bezbarwne kryształy rozpływające się pod wpływem wilgoci w powietrzu lub biały, krystaliczny proszek, bezwonny lub o słabym zapachu octu |
| Identyfikacja |
| pH | 7,5–9,0 (5 % roztwór wodny) |
| Próba na obecność octanów | Wynik dodatni |
| Próba na obecność potasu | Wynik dodatni |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 8 % (150 °C, 2 godz.) |
| Kwas mrówkowy, mrówczany i inne substancje łatwo ulegające utlenieniu | Nie więcej niż 1 000 mg/kg w przeliczeniu na kwas mrówkowy |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

204-822-2

Nazwa chemiczna

Octan potasu

Wzór chemiczny

C2H3O2K

Masa cząsteczkowa

98,14

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Bezbarwne kryształy rozpływające się pod wpływem wilgoci w powietrzu lub biały, krystaliczny proszek, bezwonny lub o słabym zapachu octu

Identyfikacja

pH

7,5–9,0 (5 % roztwór wodny)

Próba na obecność octanów

Wynik dodatni

Próba na obecność potasu

Wynik dodatni

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 8 % (150 °C, 2 godz.)

Kwas mrówkowy, mrówczany i inne substancje łatwo ulegające utlenieniu

Nie więcej niż 1 000 mg/kg w przeliczeniu na kwas mrówkowy

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 262 (i) OCTAN SODU

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 204-823-8 |
| Nazwa chemiczna | Octan sodu |
| Wzór chemiczny | C2H3NaO2·nH2O (n = 0 lub 3) |
| Masa cząsteczkowa | Bezwodny: | 82,03 |
| Trójwodzian: | 136,08 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera (dla obu postaci: bezwodnej i trójwodzianu) nie mniej niż 98,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Bezwodny: | Biały, bezwonny, ziarnisty, higroskopijny proszek |
| Trójwodzian: | Bezbarwne, przezroczyste kryształy lub ziarnisty, krystaliczny proszek, bezwonny lub o słabym zapachu octu Traci wodę krystalizacyjną pod wpływem ciepłego, suchego powietrza. |
| Identyfikacja |
| pH | 8,0–9,5 (1% roztwór wodny) |
| Próba na obecność octanów | Wynik dodatni |
| Próba na obecność sodu | Wynik dodatni |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Bezwodny: | Nie więcej niż 2 % (120 °C, 4 godz.) |
| Trójwodzian: | Między 36 a 42 % (120 °C, 4 godz.) |
| Kwas mrówkowy, mrówczany i inne substancje łatwo ulegające utlenieniu | Nie więcej niż 1 000 mg/kg w przeliczeniu na kwas mrówkowy |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

204-823-8

Nazwa chemiczna

Octan sodu

Wzór chemiczny

C2H3NaO2·nH2O (n = 0 lub 3)

Masa cząsteczkowa

Bezwodny:

82,03

Trójwodzian:

136,08

Oznaczenie zawartości

Zawiera (dla obu postaci: bezwodnej i trójwodzianu) nie mniej niż 98,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Bezwodny:

Biały, bezwonny, ziarnisty, higroskopijny proszek

Trójwodzian:

Bezbarwne, przezroczyste kryształy lub ziarnisty, krystaliczny proszek, bezwonny lub o słabym zapachu octu Traci wodę krystalizacyjną pod wpływem ciepłego, suchego powietrza.

Identyfikacja

pH

8,0–9,5 (1% roztwór wodny)

Próba na obecność octanów

Wynik dodatni

Próba na obecność sodu

Wynik dodatni

Czystość

Strata przy suszeniu

Bezwodny:

Nie więcej niż 2 % (120 °C, 4 godz.)

Trójwodzian:

Między 36 a 42 % (120 °C, 4 godz.)

Kwas mrówkowy, mrówczany i inne substancje łatwo ulegające utlenieniu

Nie więcej niż 1 000 mg/kg w przeliczeniu na kwas mrówkowy

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 262 (ii) DIOCTAN SODU

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja | Dioctan sodu jest molekularnym związkiem octanu sodu i kwasu octowego |
| Numer wg EINECS | 204-814-9 |
| Nazwa chemiczna | Wodorodioctan sodu |
| Wzór chemiczny | C4H7NaO4·nH2O (n = 0 lub 3) |
| Masa cząsteczkowa | 142,09 (postać bezwodna) |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera 39–41 % wolnego kwasu octowego i 58–60 % octanu sodu |
| Opis | Biała, higroskopijna, krystaliczna substancja stała o zapachu octu |
| Identyfikacja |
| pH | 4,5–5,0 (10 % roztwór wodny) |
| Próba na obecność octanów | Wynik dodatni |
| Próba na obecność sodu | Wynik dodatni |
| Czystość |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 2 % (metoda Karla Fischera) |
| Kwas mrówkowy, mrówczany i inne substancje łatwo ulegające utlenieniu | Nie więcej niż 1 000 mg/kg w przeliczeniu na kwas mrówkowy |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Dioctan sodu jest molekularnym związkiem octanu sodu i kwasu octowego

Numer wg EINECS

204-814-9

Nazwa chemiczna

Wodorodioctan sodu

Wzór chemiczny

C4H7NaO4·nH2O (n = 0 lub 3)

Masa cząsteczkowa

142,09 (postać bezwodna)

Oznaczenie zawartości

Zawiera 39–41 % wolnego kwasu octowego i 58–60 % octanu sodu

Opis

Biała, higroskopijna, krystaliczna substancja stała o zapachu octu

Identyfikacja

pH

4,5–5,0 (10 % roztwór wodny)

Próba na obecność octanów

Wynik dodatni

Próba na obecność sodu

Wynik dodatni

Czystość

Zawartość wody

Nie więcej niż 2 % (metoda Karla Fischera)

Kwas mrówkowy, mrówczany i inne substancje łatwo ulegające utlenieniu

Nie więcej niż 1 000 mg/kg w przeliczeniu na kwas mrówkowy

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 263 OCTAN WAPNIA

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 200-540-9 |
| Nazwa chemiczna | Octan wapnia |
| Wzór chemiczny | Bezwodny: | C4H6O4Ca |
| Jednowodzian: | C4H6O4Ca·H2O |
| Masa cząsteczkowa | Bezwodny: | 158,17 |
| Jednowodzian: | 176,18 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na bezwodną masę. |
| Opis | Bezwodny octan wapnia jest białą, higroskopijną, objętościową, krystaliczną substancją stałą o lekko gorzkim smaku. Może posiadać słaby zapach kwasu octowego. Jednowodzian występuje w postaci igiełek, granulek lub proszku. |
| Identyfikacja |
| pH | 6,0–9,0 (10 % roztwór wodny) |
| Próba na obecność octanów | Wynik dodatni |
| Próba na obecność wapnia | Wynik dodatni |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 11 % (155 °C, do stałej masy, w przypadku jednowodzianu) |
| Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,3 % |
| Kwas mrówkowy, mrówczany i inne substancje łatwo ulegające utlenieniu | Nie więcej niż 1 000 mg/kg w przeliczeniu na kwas mrówkowy |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

200-540-9

Nazwa chemiczna

Octan wapnia

Wzór chemiczny

Bezwodny:

C4H6O4Ca

Jednowodzian:

C4H6O4Ca·H2O

Masa cząsteczkowa

Bezwodny:

158,17

Jednowodzian:

176,18

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na bezwodną masę.

Opis

Bezwodny octan wapnia jest białą, higroskopijną, objętościową, krystaliczną substancją stałą o lekko gorzkim smaku. Może posiadać słaby zapach kwasu octowego. Jednowodzian występuje w postaci igiełek, granulek lub proszku.

Identyfikacja

pH

6,0–9,0 (10 % roztwór wodny)

Próba na obecność octanów

Wynik dodatni

Próba na obecność wapnia

Wynik dodatni

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 11 % (155 °C, do stałej masy, w przypadku jednowodzianu)

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 0,3 %

Kwas mrówkowy, mrówczany i inne substancje łatwo ulegające utlenieniu

Nie więcej niż 1 000 mg/kg w przeliczeniu na kwas mrówkowy

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 270 KWAS MLEKOWY

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja | Zawiera mieszaninę kwasu mlekowego (C3H6O3) i mleczanu kwasu mlekowego C6H10O5). Jest otrzymywany w drodze fermentacji mlekowej cukrów lub wytwarzany syntetycznie.
  Kwas mlekowy jest higroskopijny, a kiedy jest zatężany przez gotowanie, kondensuje do postaci mleczanu kwasu mlekowego, który w wyniku rozcieńczenia i ogrzania ulega hydrolizie do kwasu mlekowego. |
| Numer wg EINECS | 200-018-0 |
| Nazwa chemiczna | Kwas mlekowy; kwas 2-hydroksypropionowy; kwas 1-hydroksyetano-1-karboksylowy |
| Wzór chemiczny | C3H6O3 |
| Masa cząsteczkowa | 90,08 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 76 % |
| Opis | Bezbarwna lub żółtawa, prawie bezwonna ciecz o konsystencji syropu lub substancja stała |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność mleczanów | Wynik dodatni |
| Czystość |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,1 % |
| Chlorki | Nie więcej niż 0,2 % |
| Siarczany | Nie więcej niż 0,25 % |
| Żelazo | Nie więcej niż 10 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Zawiera mieszaninę kwasu mlekowego (C3H6O3) i mleczanu kwasu mlekowego C6H10O5). Jest otrzymywany w drodze fermentacji mlekowej cukrów lub wytwarzany syntetycznie.

Kwas mlekowy jest higroskopijny, a kiedy jest zatężany przez gotowanie, kondensuje do postaci mleczanu kwasu mlekowego, który w wyniku rozcieńczenia i ogrzania ulega hydrolizie do kwasu mlekowego.

Numer wg EINECS

200-018-0

Nazwa chemiczna

Kwas mlekowy; kwas 2-hydroksypropionowy; kwas 1-hydroksyetano-1-karboksylowy

Wzór chemiczny

C3H6O3

Masa cząsteczkowa

90,08

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 76 %

Opis

Bezbarwna lub żółtawa, prawie bezwonna ciecz o konsystencji syropu lub substancja stała

Identyfikacja

Próba na obecność mleczanów

Wynik dodatni

Czystość

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,1 %

Chlorki

Nie więcej niż 0,2 %

Siarczany

Nie więcej niż 0,25 %

Żelazo

Nie więcej niż 10 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Uwaga: Niniejsza specyfikacja dotyczy 80 % roztworu wodnego; w przypadku słabszych roztworów wodnych należy wyliczyć wartości odpowiednio do zawartości kwasu mlekowego

Ε 280 KWAS PROPIONOWY

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 201-176-3 |
| Nazwa chemiczna | Kwas propionowy; kwas propanowy |
| Wzór chemiczny | C3H6O2 |
| Masa cząsteczkowa | 74,08 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99,5 % |
| Opis | Bezbarwna lub lekko żółtawa, oleista ciecz o lekko ostrym zapachu |
| Identyfikacja |
| Temperatura topnienia | – 22 °C |
| Zakres temperatur destylacji | 138,5 °C do 142,5 °C |
| Czystość |
| Pozostałości nielotne | Nie więcej niż 0,01 %, po suszeniu w temperaturze 140 °C do stałej masy |
| Aldehydy | Nie więcej niż 0,1 % w przeliczeniu na formaldehyd |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

201-176-3

Nazwa chemiczna

Kwas propionowy; kwas propanowy

Wzór chemiczny

C3H6O2

Masa cząsteczkowa

74,08

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99,5 %

Opis

Bezbarwna lub lekko żółtawa, oleista ciecz o lekko ostrym zapachu

Identyfikacja

Temperatura topnienia

– 22 °C

Zakres temperatur destylacji

138,5 °C do 142,5 °C

Czystość

Pozostałości nielotne

Nie więcej niż 0,01 %, po suszeniu w temperaturze 140 °C do stałej masy

Aldehydy

Nie więcej niż 0,1 % w przeliczeniu na formaldehyd

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 281 PROPIONIAN SODU

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 205-290-4 |
| Nazwa chemiczna | Propionian sodu; propanian sodu |
| Wzór chemiczny | C3H5O2Na |
| Masa cząsteczkowa | 96,06 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99 % po suszeniu przez dwie godziny w temperaturze 105 °C |
| Opis | Biały, krystaliczny, higroskopijny proszek lub drobny, biały proszek |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność propionianów | Wynik dodatni |
| Próba na obecność sodu | Wynik dodatni |
| pH | 7,5–10,5 (10 % roztwór wodny) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 4 % (105 °C, 2 godz.) |
| Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,1 % |
| Żelazo | Nie więcej niż 50 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 5 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

205-290-4

Nazwa chemiczna

Propionian sodu; propanian sodu

Wzór chemiczny

C3H5O2Na

Masa cząsteczkowa

96,06

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99 % po suszeniu przez dwie godziny w temperaturze 105 °C

Opis

Biały, krystaliczny, higroskopijny proszek lub drobny, biały proszek

Identyfikacja

Próba na obecność propionianów

Wynik dodatni

Próba na obecność sodu

Wynik dodatni

pH

7,5–10,5 (10 % roztwór wodny)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 4 % (105 °C, 2 godz.)

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 0,1 %

Żelazo

Nie więcej niż 50 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 5 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 282 PROPIONIAN WAPNIA

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 223-795-8 |
| Nazwa chemiczna | Propionian wapnia |
| Wzór chemiczny | C6H10O4Ca |
| Masa cząsteczkowa | 186,22 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99 % po suszeniu przez dwie godziny w temperaturze 105 °C |
| Opis | Biały krystaliczny proszek |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność propionianów | Wynik dodatni |
| Próba na obecność wapnia | Wynik dodatni |
| pH | 6,0–9,0 (10 % roztwór wodny) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 4 % (105 °C, 2 godz.) |
| Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,3 % |
| Żelazo | Nie więcej niż 50 mg/kg |
| Fluorki | Nie więcej niż 10 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 5 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

223-795-8

Nazwa chemiczna

Propionian wapnia

Wzór chemiczny

C6H10O4Ca

Masa cząsteczkowa

186,22

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99 % po suszeniu przez dwie godziny w temperaturze 105 °C

Opis

Biały krystaliczny proszek

Identyfikacja

Próba na obecność propionianów

Wynik dodatni

Próba na obecność wapnia

Wynik dodatni

pH

6,0–9,0 (10 % roztwór wodny)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 4 % (105 °C, 2 godz.)

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 0,3 %

Żelazo

Nie więcej niż 50 mg/kg

Fluorki

Nie więcej niż 10 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 5 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 283 PROPIONIAN POTASU

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 206-323-5 |
| Nazwa chemiczna | Propionian potasu; propanian potasu |
| Wzór chemiczny | C3H5KO2 |
| Masa cząsteczkowa | 112,17 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99 % po suszeniu przez dwie godziny w temperaturze 105 °C |
| Opis | Biały krystaliczny proszek |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność propionianów | Wynik dodatni |
| Próba na obecność potasu | Wynik dodatni |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 4 % (105 °C, 2 godz.) |
| Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,1 % |
| Żelazo | Nie więcej niż 30 mg/kg |
| Fluorki | Nie więcej niż 10 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 5 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

206-323-5

Nazwa chemiczna

Propionian potasu; propanian potasu

Wzór chemiczny

C3H5KO2

Masa cząsteczkowa

112,17

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99 % po suszeniu przez dwie godziny w temperaturze 105 °C

Opis

Biały krystaliczny proszek

Identyfikacja

Próba na obecność propionianów

Wynik dodatni

Próba na obecność potasu

Wynik dodatni

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 4 % (105 °C, 2 godz.)

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 0,1 %

Żelazo

Nie więcej niż 30 mg/kg

Fluorki

Nie więcej niż 10 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 5 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 284 KWAS BOROWY

| Nazwy synonimowe | Kwas borny; kwas ortoborowy; borofaks |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 233-139-2 |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | H3BO3 |
| Masa cząsteczkowa | 61,84 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99,5 % |
| Opis | Bezbarwne, bezwonne, przezroczyste kryształy lub białe granulki lub proszek, lekko oleiste w dotyku; w naturze występują jako minerał sassolin |
| Identyfikacja |
| Temperatura topnienia | Przy około 171 °C |
| Próba palności | Pali się delikatnym, zielonym płomieniem |
| pH | 3,8–4,8 (3,3 % roztwór wodny) |
| Czystość |
| Nadtlenki | Po dodaniu roztworu KI nie pojawia się zabarwienie |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 5 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Kwas borny; kwas ortoborowy; borofaks

Definicja

Numer wg EINECS

233-139-2

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

H3BO3

Masa cząsteczkowa

61,84

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99,5 %

Opis

Bezbarwne, bezwonne, przezroczyste kryształy lub białe granulki lub proszek, lekko oleiste w dotyku; w naturze występują jako minerał sassolin

Identyfikacja

Temperatura topnienia

Przy około 171 °C

Próba palności

Pali się delikatnym, zielonym płomieniem

pH

3,8–4,8 (3,3 % roztwór wodny)

Czystość

Nadtlenki

Po dodaniu roztworu KI nie pojawia się zabarwienie

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 5 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 285 CZTEROBORAN SODU (BORAKS)

| Nazwy synonimowe | Boran sodu |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 215-540-4 |
| Nazwa chemiczna | Tetraboran sodu; biboran sodu; piroboran sodu; bezwodny tetraboran |
| Wzór chemiczny | Na2B4O7

  Na2B4O7·10H2O |
| Masa cząsteczkowa | 201,27 |
| Oznaczenie zawartości | |
| Opis | Proszek lub podobne do szkła płytki, matowiejące pod wpływem powietrza; powoli rozpuszczalne w wodzie |
| Identyfikacja |
| Zakres temperatur topnienia | Między 171 °C a 175 °C z rozkładem |
| Czystość |
| Nadtlenki | Po dodaniu roztworu KI nie pojawia się zabarwienie |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 5 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Boran sodu

Definicja

Numer wg EINECS

215-540-4

Nazwa chemiczna

Tetraboran sodu; biboran sodu; piroboran sodu; bezwodny tetraboran

Wzór chemiczny

Na2B4O7

Na2B4O7·10H2O

Masa cząsteczkowa

201,27

Oznaczenie zawartości

Opis

Proszek lub podobne do szkła płytki, matowiejące pod wpływem powietrza; powoli rozpuszczalne w wodzie

Identyfikacja

Zakres temperatur topnienia

Między 171 °C a 175 °C z rozkładem

Czystość

Nadtlenki

Po dodaniu roztworu KI nie pojawia się zabarwienie

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 5 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 290 DWUTLENEK WĘGLA

| Nazwy synonimowe | Gazowy dwutlenek węgla; suchy lód (w postaci stałej); bezwodnik węglowy |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 204-696-9 |
| Nazwa chemiczna | Dwutlenek węgla |
| Wzór chemiczny | CO2 |
| Masa cząsteczkowa | 44,01 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99 % v/v w przeliczeniu na substancję gazową |
| Opis | W normalnych warunkach otoczenia bezbarwny gaz o lekko gryzącym zapachu. Dwutlenek węgla jako produkt handlowy jest transportowany i sprzedawany w postaci ciekłej w butlach ciśnieniowych lub systemach magazynowania luzem, lub w sprasowanych blokach jako „suchy lód”. W postaci stałej (suchy lód) zawiera zazwyczaj dodane substancje, takie jak glikol propylenowy lub olej mineralny, jako substancje wiążące. |
| Identyfikacja |
| Tworzenie osadu | Podczas przepuszczania strumienia próbki przez roztwór wodorotlenku baru powstaje biały osad, który musując rozpuszcza się w rozcieńczonym kwasie octowym. |
| Czystość |
| Kwasowość | 915 ml gazu przepuszczonego przez 50 ml świeżo przegotowanej wody nie może wytworzyć więcej kwasu oznaczanego przy użyciu oranżu metylowego niż jest zawarte w 50 ml świeżo przegotowanej wody, do której dodano 1 ml kwasu chlorowodorowego (0,01 N). |
| Substancje redukujące, wodorofosforki i siarczki | 915 ml gazu przepuszczonego przez 25 ml amoniakalnego azotanu srebra, do którego dodano 3 ml amoniaku, nie może powodować zmętnienia lub sczernienia roztworu. |
| Tlenek węgla | Nie więcej niż 10 μl/l |
| Oil content | Nie więcej niż 5 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Gazowy dwutlenek węgla; suchy lód (w postaci stałej); bezwodnik węglowy

Definicja

Numer wg EINECS

204-696-9

Nazwa chemiczna

Dwutlenek węgla

Wzór chemiczny

CO2

Masa cząsteczkowa

44,01

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99 % v/v w przeliczeniu na substancję gazową

Opis

W normalnych warunkach otoczenia bezbarwny gaz o lekko gryzącym zapachu. Dwutlenek węgla jako produkt handlowy jest transportowany i sprzedawany w postaci ciekłej w butlach ciśnieniowych lub systemach magazynowania luzem, lub w sprasowanych blokach jako „suchy lód”. W postaci stałej (suchy lód) zawiera zazwyczaj dodane substancje, takie jak glikol propylenowy lub olej mineralny, jako substancje wiążące.

Identyfikacja

Tworzenie osadu

Podczas przepuszczania strumienia próbki przez roztwór wodorotlenku baru powstaje biały osad, który musując rozpuszcza się w rozcieńczonym kwasie octowym.

Czystość

Kwasowość

915 ml gazu przepuszczonego przez 50 ml świeżo przegotowanej wody nie może wytworzyć więcej kwasu oznaczanego przy użyciu oranżu metylowego niż jest zawarte w 50 ml świeżo przegotowanej wody, do której dodano 1 ml kwasu chlorowodorowego (0,01 N).

Substancje redukujące, wodorofosforki i siarczki

915 ml gazu przepuszczonego przez 25 ml amoniakalnego azotanu srebra, do którego dodano 3 ml amoniaku, nie może powodować zmętnienia lub sczernienia roztworu.

Tlenek węgla

Nie więcej niż 10 μl/l

Oil content

Nie więcej niż 5 mg/kg

E 296 KWAS JABŁKOWY

| Nazwy synonimowe | Kwas DL-jabłkowy |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 230-022-8, 210-514-9, 202-601-5 |
| Nazwa chemiczna | Kwas DL-jabłkowy; kwas hydroksybutanodiowy; kwas hydroksybursztynowy |
| Wzór chemiczny | C4H6O5 |
| Masa cząsteczkowa | 134,09 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99,0 % |
| Opis | Biały lub prawie biały krystaliczny proszek lub granulki |
| Identyfikacja |
| Zakres temperatur topnienia | 127 °C–132 °C |
| Próba na obecność jabłczanów | Wynik dodatni |
| Czystość |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,1 % |
| Kwas fumarowy | Nie więcej niż 1,0 % |
| Kwas maleinowy | Nie więcej niż 0,05 % |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Kwas DL-jabłkowy

Definicja

Numer wg EINECS

230-022-8, 210-514-9, 202-601-5

Nazwa chemiczna

Kwas DL-jabłkowy; kwas hydroksybutanodiowy; kwas hydroksybursztynowy

Wzór chemiczny

C4H6O5

Masa cząsteczkowa

134,09

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99,0 %

Opis

Biały lub prawie biały krystaliczny proszek lub granulki

Identyfikacja

Zakres temperatur topnienia

127 °C–132 °C

Próba na obecność jabłczanów

Wynik dodatni

Czystość

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,1 %

Kwas fumarowy

Nie więcej niż 1,0 %

Kwas maleinowy

Nie więcej niż 0,05 %

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 297 KWAS FUMAROWY

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 203-743-0 |
| Nazwa chemiczna | Kwas trans-butenediowy; kwas trans- 1,2-etylenodikarboksylowy |
| Wzór chemiczny | C4H4O4 |
| Masa cząsteczkowa | 116,07 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Biały, krystaliczny proszek lub granulki |
| Identyfikacja |
| Zakres temperatur topnienia | 286 °C–302 °C (zamknięta kapilara, szybkie podgrzewanie) |
| Próba na obecność podwójnych wiązań | Wynik dodatni |
| Próba na obecność kwasu 1,2-dikarboksylowego | Wynik dodatni |
| pH | 3,0–3,2 (0,05 % roztwór w temperaturze 25 °C) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 0,5 % (120 °C, 4 godz.) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,1 % |
| Kwas maleinowy | Nie więcej niż 0,1 % |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

203-743-0

Nazwa chemiczna

Kwas trans-butenediowy; kwas trans- 1,2-etylenodikarboksylowy

Wzór chemiczny

C4H4O4

Masa cząsteczkowa

116,07

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Biały, krystaliczny proszek lub granulki

Identyfikacja

Zakres temperatur topnienia

286 °C–302 °C (zamknięta kapilara, szybkie podgrzewanie)

Próba na obecność podwójnych wiązań

Wynik dodatni

Próba na obecność kwasu 1,2-dikarboksylowego

Wynik dodatni

pH

3,0–3,2 (0,05 % roztwór w temperaturze 25 °C)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 0,5 % (120 °C, 4 godz.)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,1 %

Kwas maleinowy

Nie więcej niż 0,1 %

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 300 KWAS ASKORBINOWY, KWAS L-ASKORBINOWY

| Nazwy synonimowe | Kwas L-ksylo-askorbinowy; kwas L(+)-askorbinowy |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 200-066-2 |
| Nazwa chemiczna | Kwas L-askorbinowy; kwas askorbinowy; 2,3-didehydro-L-treo-heksono-1,4-lakton; 3-keto-L-gulofuranolakton |
| Wzór chemiczny | C6H8O6 |
| Masa cząsteczkowa | 176,13 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99 % C6H8O6 po suszeniu w próżni w eksykatorze z kwasem siarkowym przez 24 godz. |
| Opis | Bezwonny, krystaliczny proszek o barwie białej do bladożółtej |
| Zakres temperatur topnienia | Między 189 °C a 193 °C z rozkładem |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność kwasu askorbinowego | Wynik dodatni |
| pH | Między 2,4 a 2,8 (2 % roztwór wodny) |
| Skręcalność właściwa | [α]D
  20 między + 20,5° a + 21,5° (10 % m/v roztwór wodny) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 0,4 % (w próżni nad kwasem siarkowym, przez 24 godz.) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,1 % |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Kwas L-ksylo-askorbinowy; kwas L(+)-askorbinowy

Definicja

Numer wg EINECS

200-066-2

Nazwa chemiczna

Kwas L-askorbinowy; kwas askorbinowy; 2,3-didehydro-L-treo-heksono-1,4-lakton; 3-keto-L-gulofuranolakton

Wzór chemiczny

C6H8O6

Masa cząsteczkowa

176,13

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99 % C6H8O6 po suszeniu w próżni w eksykatorze z kwasem siarkowym przez 24 godz.

Opis

Bezwonny, krystaliczny proszek o barwie białej do bladożółtej

Zakres temperatur topnienia

Między 189 °C a 193 °C z rozkładem

Identyfikacja

Próba na obecność kwasu askorbinowego

Wynik dodatni

pH

Między 2,4 a 2,8 (2 % roztwór wodny)

Skręcalność właściwa

[α]D
  20 między + 20,5° a + 21,5° (10 % m/v roztwór wodny)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 0,4 % (w próżni nad kwasem siarkowym, przez 24 godz.)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,1 %

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 301 ASKORBINIAN SODU

| Nazwy synonimowe | L-askorbinian sodu, sól monosodowa kwasu L-askorbinowego |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 205-126-1 |
| Nazwa chemiczna | Askorbinian sodu; L-askorbinian sodu; 2,3-didehydro-L-treo-heksono- 1,4-lakton enolanu sodowego; 3-keto-L-gulofurano-lakton enolanu sodowego |
| Wzór chemiczny | C6H7O6Na |
| Masa cząsteczkowa | 198,11 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99 % C6H7O6Na askorbinianu sodu po suszeniu w próżni w eksykatorze z kwasem siarkowym przez 24 godz. |
| Opis | Bezwonny, krystaliczny proszek o barwie białej lub prawie białej, ciemniejący pod wpływem światła |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność askorbinianów | Wynik dodatni |
| Próba na obecność sodu | Wynik dodatni |
| pH | Między 6,5 a 8,0 (10 % roztwór wodny) |
| Skręcalność właściwa | [α]D
  20 między + 103° a + 106° (10 % m/v roztwór wodny) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 0,25 % (w próżni nad kwasem siarkowym, przez 24 godz.) |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

L-askorbinian sodu, sól monosodowa kwasu L-askorbinowego

Definicja

Numer wg EINECS

205-126-1

Nazwa chemiczna

Askorbinian sodu; L-askorbinian sodu; 2,3-didehydro-L-treo-heksono- 1,4-lakton enolanu sodowego; 3-keto-L-gulofurano-lakton enolanu sodowego

Wzór chemiczny

C6H7O6Na

Masa cząsteczkowa

198,11

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99 % C6H7O6Na askorbinianu sodu po suszeniu w próżni w eksykatorze z kwasem siarkowym przez 24 godz.

Opis

Bezwonny, krystaliczny proszek o barwie białej lub prawie białej, ciemniejący pod wpływem światła

Identyfikacja

Próba na obecność askorbinianów

Wynik dodatni

Próba na obecność sodu

Wynik dodatni

pH

Między 6,5 a 8,0 (10 % roztwór wodny)

Skręcalność właściwa

[α]D
  20 między + 103° a + 106° (10 % m/v roztwór wodny)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 0,25 % (w próżni nad kwasem siarkowym, przez 24 godz.)

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 302 ASKORBINIAN WAPNIA

| Nazwy synonimowe | Diwodzian askorbinianu wapnia |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 227-261-5 |
| Nazwa chemiczna | Diwodzian askorbinianu wapnia; sól wapniowa 2,3-didehydro-L-treo-heksono-1,4-laktonu, diwodzian |
| Wzór chemiczny | C12H14O12Ca·2H2O |
| Masa cząsteczkowa | 426,35 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na masę wolną od substancji lotnych |
| Opis | Bezwonny, krystaliczny proszek o barwie białej do lekko bladoszarawożółtej |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność askorbinianów | Wynik dodatni |
| Próba na obecność wapnia | Wynik dodatni |
| pH | Między 6,0 a 7,5 (10 % roztwór wodny) |
| Skręcalność właściwa | [α]D
  20 między + 95° a + 97° (5 % m/v roztwór wodny) |
| Czystość |
| Fluorki | Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor) |
| Substancje lotne | Nie więcej niż 0,3 % oznaczone po suszeniu w temperaturze pokojowej przez 24 godz. w eksykatorze z kwasem siarkowym lub pięciotlenkiem fosforu |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Diwodzian askorbinianu wapnia

Definicja

Numer wg EINECS

227-261-5

Nazwa chemiczna

Diwodzian askorbinianu wapnia; sól wapniowa 2,3-didehydro-L-treo-heksono-1,4-laktonu, diwodzian

Wzór chemiczny

C12H14O12Ca·2H2O

Masa cząsteczkowa

426,35

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na masę wolną od substancji lotnych

Opis

Bezwonny, krystaliczny proszek o barwie białej do lekko bladoszarawożółtej

Identyfikacja

Próba na obecność askorbinianów

Wynik dodatni

Próba na obecność wapnia

Wynik dodatni

pH

Między 6,0 a 7,5 (10 % roztwór wodny)

Skręcalność właściwa

[α]D
  20 między + 95° a + 97° (5 % m/v roztwór wodny)

Czystość

Fluorki

Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)

Substancje lotne

Nie więcej niż 0,3 % oznaczone po suszeniu w temperaturze pokojowej przez 24 godz. w eksykatorze z kwasem siarkowym lub pięciotlenkiem fosforu

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 304 (i) PALMITYNIAN ASKORBYLU

| Nazwy synonimowe | Palmitynian L-askorbylu |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 205-305-4 |
| Nazwa chemiczna | Palmitynian askorbylu; palmitynian L-askorbylu; 2,3-didehydro-L-treo-heksono-1,4-laktono-6-palmitynian; 6-palmitoilo-3-keto-L-gulofuranolakton |
| Wzór chemiczny | C22H38O7 |
| Masa cząsteczkowa | 414,55 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na suchą masę. |
| Opis | Biały lub żółtawobiały proszek o zapachu cytrusowym |
| Identyfikacja |
| Zakres temperatur topnienia | Między 107 °C a 117 °C |
| Skręcalność właściwa | [α]D
  20 między + 21° a + 24° (5 % m/v roztwór metanolu) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 2,0 % (piec próżniowy, 56 °C–60 °C, 1 godz.) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,1 % |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Palmitynian L-askorbylu

Definicja

Numer wg EINECS

205-305-4

Nazwa chemiczna

Palmitynian askorbylu; palmitynian L-askorbylu; 2,3-didehydro-L-treo-heksono-1,4-laktono-6-palmitynian; 6-palmitoilo-3-keto-L-gulofuranolakton

Wzór chemiczny

C22H38O7

Masa cząsteczkowa

414,55

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na suchą masę.

Opis

Biały lub żółtawobiały proszek o zapachu cytrusowym

Identyfikacja

Zakres temperatur topnienia

Między 107 °C a 117 °C

Skręcalność właściwa

[α]D
  20 między + 21° a + 24° (5 % m/v roztwór metanolu)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 2,0 % (piec próżniowy, 56 °C–60 °C, 1 godz.)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,1 %

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 304 (ii) STEARYNIAN ASKORBYLU

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 246-944-9 |
| Nazwa chemiczna | Stearynian askorbylu; stearynian L-askorbylu; 2,3-didehydro-L-treo-heksono-1,4-laktono-6-stearynian; 6-stearoilo-3-keto-L-gulofuranolakton |
| Wzór chemiczny | C24H42O7 |
| Masa cząsteczkowa | 442,6 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 98 % |
| Opis | Biały lub żółtawobiały proszek o zapachu cytrusopodobnym |
| Identyfikacja |
| Temperatura topnienia | Około 116 °C |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 2,0 % (piec próżniowy, 56 °C–60 °C, 1 godz.) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,1 % |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

246-944-9

Nazwa chemiczna

Stearynian askorbylu; stearynian L-askorbylu; 2,3-didehydro-L-treo-heksono-1,4-laktono-6-stearynian; 6-stearoilo-3-keto-L-gulofuranolakton

Wzór chemiczny

C24H42O7

Masa cząsteczkowa

442,6

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 98 %

Opis

Biały lub żółtawobiały proszek o zapachu cytrusopodobnym

Identyfikacja

Temperatura topnienia

Około 116 °C

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 2,0 % (piec próżniowy, 56 °C–60 °C, 1 godz.)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,1 %

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 306 MIESZANINA TOKOFEROLI

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja | Produkt otrzymywany w wyniku destylacji próżniowej z parą wodną jadalnych produktów zawierających oleje roślinne, składających się ze skoncentrowanych tokoferoli i tokotrienoli
  Zawiera tokoferole takie, jak d-α-, d-β-, d-γ- i d-δ-tokoferole |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | 430,71 (d-α-tokoferol) |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 34 % tokoferoli ogółem |
| Opis | Klarowny, lepki olej o łagodnym, charakterystycznym zapachu i smaku, o barwie brązowawoczerwonej do czerwonej. Może wykazywać się nieznacznym rozdzieleniem składników woskopodobnych w formie mikrokryształków |
| Identyfikacja |
| Za pomocą odpowiedniej metody chromatografii gazowo-cieczowej | |
| Skręcalność właściwa | [α]D
  20 nie mniej niż + 20° |
| Rozpuszczalność | Nierozpuszczalny w wodzie. Rozpuszczalny w etanolu. Miesza się z eterem |
| Czystość |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,1 % |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Produkt otrzymywany w wyniku destylacji próżniowej z parą wodną jadalnych produktów zawierających oleje roślinne, składających się ze skoncentrowanych tokoferoli i tokotrienoli

Zawiera tokoferole takie, jak d-α-, d-β-, d-γ- i d-δ-tokoferole

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

430,71 (d-α-tokoferol)

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 34 % tokoferoli ogółem

Opis

Klarowny, lepki olej o łagodnym, charakterystycznym zapachu i smaku, o barwie brązowawoczerwonej do czerwonej. Może wykazywać się nieznacznym rozdzieleniem składników woskopodobnych w formie mikrokryształków

Identyfikacja

Za pomocą odpowiedniej metody chromatografii gazowo-cieczowej

Skręcalność właściwa

[α]D
  20 nie mniej niż + 20°

Rozpuszczalność

Nierozpuszczalny w wodzie. Rozpuszczalny w etanolu. Miesza się z eterem

Czystość

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,1 %

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 307 ALFA-TOKOFEROL

| Nazwy synonimowe | dl-α-tokoferol; (all rac)-α-tokoferol |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 233-466-0 |
| Nazwa chemiczna | DL-5,7,8-trimetylotokol; DL-2,5,7,8-tetrametylo-2-(4',8',12'-trimetylotridecylo)-6-chromanol |
| Wzór chemiczny | C29H50O2 |
| Masa cząsteczkowa | 430,71 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 96 % |
| Opis | Prawie bezwonny, klarowny, lepki olej o barwie lekko żółtej do bursztynowej, utleniający się i ciemniejący pod wpływem powietrza lub światła |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Nierozpuszczalny w wodzie, dobrze rozpuszczalny w etanolu, miesza się z eterem |
| Spektrofotometria | W etanolu absolutnym maksimum absorpcji przy około 292 nm |
| Skręcalność właściwa | [α]D
  25 0° ± 0,05° (1:10 roztwór w chloroformie) |
| Czystość |
| Współczynnik załamania światła | [n]D
  20 1,503–1,507 |
| Absorpcja specyficzna w etanolu | (292 nm) 71–76
  (0,01 g w 200 ml etanolu absolutnego) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,1 % |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |

Nazwy synonimowe

dl-α-tokoferol; (all rac)-α-tokoferol

Definicja

Numer wg EINECS

233-466-0

Nazwa chemiczna

DL-5,7,8-trimetylotokol; DL-2,5,7,8-tetrametylo-2-(4',8',12'-trimetylotridecylo)-6-chromanol

Wzór chemiczny

C29H50O2

Masa cząsteczkowa

430,71

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 96 %

Opis

Prawie bezwonny, klarowny, lepki olej o barwie lekko żółtej do bursztynowej, utleniający się i ciemniejący pod wpływem powietrza lub światła

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Nierozpuszczalny w wodzie, dobrze rozpuszczalny w etanolu, miesza się z eterem

Spektrofotometria

W etanolu absolutnym maksimum absorpcji przy około 292 nm

Skręcalność właściwa

[α]D
  25 0° ± 0,05° (1:10 roztwór w chloroformie)

Czystość

Współczynnik załamania światła

[n]D
  20 1,503–1,507

Absorpcja specyficzna w etanolu

Formula (292 nm) 71–76

(0,01 g w 200 ml etanolu absolutnego)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,1 %

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Ε 308 GAMMA-TOKOFEROL

| Nazwy synonimowe | dl-γ-tokoferol |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 231-523-4 |
| Nazwa chemiczna | 2,7,8-trimetylo-2-(4’,8’,12’-trimetylotridecylo)-6-chromanol |
| Wzór chemiczny | C28H48O2 |
| Masa cząsteczkowa | 416,69 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 97 % |
| Opis | Klarowny, lepki olej o barwie bladożółtej, który utlenia się i ciemnieje pod wpływem powietrza lub światła |
| Identyfikacja |
| Spektrometria | Maksimum absorpcji w etanolu absolutnym przy około 298 nm i 257 nm |
| Czystość |
| Absorpcja specyficzna w etanolu | (298 nm) między 91 a 97

  (257 nm) między 5,0 a 8,0 |
| Współczynnik załamania światła | [n] D
  20 1,503–1,507 |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,1 % |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

dl-γ-tokoferol

Definicja

Numer wg EINECS

231-523-4

Nazwa chemiczna

2,7,8-trimetylo-2-(4’,8’,12’-trimetylotridecylo)-6-chromanol

Wzór chemiczny

C28H48O2

Masa cząsteczkowa

416,69

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 97 %

Opis

Klarowny, lepki olej o barwie bladożółtej, który utlenia się i ciemnieje pod wpływem powietrza lub światła

Identyfikacja

Spektrometria

Maksimum absorpcji w etanolu absolutnym przy około 298 nm i 257 nm

Czystość

Absorpcja specyficzna w etanolu

Formula (298 nm) między 91 a 97

Formula (257 nm) między 5,0 a 8,0

Współczynnik załamania światła

[n] D
  20 1,503–1,507

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,1 %

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 309 DELTA-TOKOFEROL

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 204-299-0 |
| Nazwa chemiczna | 2,8-dimetylo-2-(4’,8’,12’-trimetyltridecylo)-6-chromanol |
| Wzór chemiczny | C27H46O2 |
| Masa cząsteczkowa | 402,7 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 97 % |
| Opis | Klarowny, lepki olej o barwie bladożółtej lub pomarańczowej, który utlenia się i ciemnieje pod wpływem powietrza lub światła |
| Identyfikacja |
| Spektrometria | Maksimum absorpcji w etanolu absolutnym przy około 298 nm i 257 nm |
| Czystość |
| Absorpcja specyficzna

  w etanolu | (298 nm) między 89 a 95

  (257 nm) między 3,0 a 6,0 |
| Współczynnik załamania światła | [n] D
  20 1,500–1,504 |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,1 % |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

204-299-0

Nazwa chemiczna

2,8-dimetylo-2-(4’,8’,12’-trimetyltridecylo)-6-chromanol

Wzór chemiczny

C27H46O2

Masa cząsteczkowa

402,7

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 97 %

Opis

Klarowny, lepki olej o barwie bladożółtej lub pomarańczowej, który utlenia się i ciemnieje pod wpływem powietrza lub światła

Identyfikacja

Spektrometria

Maksimum absorpcji w etanolu absolutnym przy około 298 nm i 257 nm

Czystość

Formula

Formula (298 nm) między 89 a 95

Formula (257 nm) między 3,0 a 6,0

Współczynnik załamania światła

[n] D
  20 1,500–1,504

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,1 %

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 310 GALUSAN PROPYLU

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 204-498-2 |
| Nazwa chemiczna | Galusan propylu; ester propylowy kwasu galusowego; ester n-propylowy kwasu 3,4,5-trihydroksybenzoesowego |
| Wzór chemiczny | C10H12O5 |
| Masa cząsteczkowa | 212,20 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na bezwodną masę. |
| Opis | Krystaliczna, bezwonna substancja stała o barwie białej do kremowobiałej |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Słabo rozpuszczalny w wodzie, dobrze rozpuszczalny w etanolu, eterze i propan-l,2-diolu |
| Zakres temperatur topnienia | Między 146 °C a 150 °C po suszeniu w temperaturze 110 °C przez cztery godziny |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 0,5% (110 °C, 4 godz.) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,1 % |
| Wolny kwas | Nie więcej niż 0,5 % (w przeliczeniu na kwas galusowy) |
| Chlorowane związki organiczne | Nie więcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na C1) |
| Absorpcja specyficzna w etanolu | (275 nm) nie mniej niż 485 i nie więcej niż 520 |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

204-498-2

Nazwa chemiczna

Galusan propylu; ester propylowy kwasu galusowego; ester n-propylowy kwasu 3,4,5-trihydroksybenzoesowego

Wzór chemiczny

C10H12O5

Masa cząsteczkowa

212,20

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na bezwodną masę.

Opis

Krystaliczna, bezwonna substancja stała o barwie białej do kremowobiałej

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Słabo rozpuszczalny w wodzie, dobrze rozpuszczalny w etanolu, eterze i propan-l,2-diolu

Zakres temperatur topnienia

Między 146 °C a 150 °C po suszeniu w temperaturze 110 °C przez cztery godziny

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 0,5% (110 °C, 4 godz.)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,1 %

Wolny kwas

Nie więcej niż 0,5 % (w przeliczeniu na kwas galusowy)

Chlorowane związki organiczne

Nie więcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na C1)

Absorpcja specyficzna w etanolu

Formula

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 311 GALUSAN OKTYLU

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 213-853-0 |
| Nazwa chemiczna | Galusan oktylu; ester oktylowy kwasu galusowego; ester n-oktylowy kwasu 3,4,5-trihydroksybenzoesowego |
| Wzór chemiczny | C15H22O5 |
| Masa cząsteczkowa | 282,34 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 98 % po suszeniu w temperaturze 90 °C przez sześć godzin |
| Opis | Bezwonna substancja stała o barwie białej do kremowobiałej |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Nierozpuszczalny w wodzie, łatwo rozpuszczalny w etanolu, eterze i propano-1,2-diolu |
| Zakres temperatur topnienia | Między 99 °C a 102 °C po suszeniu w temperaturze 90 °C przez sześć godzin |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 0,5 % (90 °C, 6 godz.) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,05 % |
| Wolny kwas | Nie więcej niż 0,5 % (w przeliczeniu na kwas galusowy) |
| Chlorowane związki organiczne | Nie więcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na C1) |
| Absorpcja specyficzna w etanolu | (275 nm) nie mniej niż 375 i nie więcej niż 390 |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

213-853-0

Nazwa chemiczna

Galusan oktylu; ester oktylowy kwasu galusowego; ester n-oktylowy kwasu 3,4,5-trihydroksybenzoesowego

Wzór chemiczny

C15H22O5

Masa cząsteczkowa

282,34

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 98 % po suszeniu w temperaturze 90 °C przez sześć godzin

Opis

Bezwonna substancja stała o barwie białej do kremowobiałej

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Nierozpuszczalny w wodzie, łatwo rozpuszczalny w etanolu, eterze i propano-1,2-diolu

Zakres temperatur topnienia

Między 99 °C a 102 °C po suszeniu w temperaturze 90 °C przez sześć godzin

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 0,5 % (90 °C, 6 godz.)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,05 %

Wolny kwas

Nie więcej niż 0,5 % (w przeliczeniu na kwas galusowy)

Chlorowane związki organiczne

Nie więcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na C1)

Absorpcja specyficzna w etanolu

Formula

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 312 GALUSAN DODECYLU

| Nazwy synonimowe | Galusan laurylu |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 214-620-6 |
| Nazwa chemiczna | Galusan dodecylu; ester n-dodecylowy (lub laurylowy) kwasu 3,4,5-trihydroksybenzoesowego; ester dodecylowy kwasu galusowego |
| Wzór chemiczny | C19H30O5 |
| Masa cząsteczkowa | 338,45 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 98 % po suszeniu w temperaturze 90 °C przez sześć godzin |
| Opis | Bezwonna substancja stała o barwie białej do kremowobiałej |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Nierozpuszczalny w wodzie, łatwo rozpuszczalny w etanolu i eterze |
| Zakres temperatur topnienia | Między 95 °C a 98 °C po suszeniu w temperaturze 90 °C przez sześć godzin |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 0,5 % (90 °C, 6 godz.) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,05 % |
| Wolny kwas | Nie więcej niż 0,5 % (w przeliczeniu na kwas galusowy) |
| Chlorowane związki organiczne | Nie więcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na Cl) |
| Absorpcja specyficzna w etanolu | (275 nm) nie mniej niż 300 i nie więcej niż 325 |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Galusan laurylu

Definicja

Numer wg EINECS

214-620-6

Nazwa chemiczna

Galusan dodecylu; ester n-dodecylowy (lub laurylowy) kwasu 3,4,5-trihydroksybenzoesowego; ester dodecylowy kwasu galusowego

Wzór chemiczny

C19H30O5

Masa cząsteczkowa

338,45

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 98 % po suszeniu w temperaturze 90 °C przez sześć godzin

Opis

Bezwonna substancja stała o barwie białej do kremowobiałej

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Nierozpuszczalny w wodzie, łatwo rozpuszczalny w etanolu i eterze

Zakres temperatur topnienia

Między 95 °C a 98 °C po suszeniu w temperaturze 90 °C przez sześć godzin

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 0,5 % (90 °C, 6 godz.)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,05 %

Wolny kwas

Nie więcej niż 0,5 % (w przeliczeniu na kwas galusowy)

Chlorowane związki organiczne

Nie więcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na Cl)

Absorpcja specyficzna w etanolu

Formula

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 315 KWAS IZOASKORBINOWY (ERYTROBOWY)

| Nazwy synonimowe | Kwas d-araboaskorbinowy |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 201-928-0 |
| Nazwa chemiczna | g-lakton kwasu d-erytro-heks-2-enowego; kwas izoaskorbinowy; kwas d-izoaskorbinowy |
| Wzór chemiczny | C6H8O6 |
| Masa cząsteczkowa | 176,13 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na bezwodną masę. |
| Opis | Krystaliczna substancja stała o barwie białej do lekko żółtej, która ciemnieje stopniowo pod wpływem światła |
| Identyfikacja |
| Zakres temperatur topnienia | Około 164 °C do 172 °C z rozkładem |
| Próba na obecność kwasu askorbinowego / reakcja barwna | Wynik dodatni |
| Skręcalność właściwa | [α]D
  2510 % (m/v) roztwór wodny między - 16,5° a - 18,0° |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 0,4 % po suszeniu (obniżone ciśnienie, na żelu krzemionkowym, przez 3 godz.) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,3 % |
| Szczawiany | Do roztworu 1 g w 10 ml wody dodać 2 krople lodowatego kwasu octowego i 5 ml 10 % roztworu octanu wapnia. Roztwór powinien pozostać klarowny. |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Kwas d-araboaskorbinowy

Definicja

Numer wg EINECS

201-928-0

Nazwa chemiczna

g-lakton kwasu d-erytro-heks-2-enowego; kwas izoaskorbinowy; kwas d-izoaskorbinowy

Wzór chemiczny

C6H8O6

Masa cząsteczkowa

176,13

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na bezwodną masę.

Opis

Krystaliczna substancja stała o barwie białej do lekko żółtej, która ciemnieje stopniowo pod wpływem światła

Identyfikacja

Zakres temperatur topnienia

Około 164 °C do 172 °C z rozkładem

Próba na obecność kwasu askorbinowego / reakcja barwna

Wynik dodatni

Skręcalność właściwa

[α]D
  2510 % (m/v) roztwór wodny między - 16,5° a - 18,0°

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 0,4 % po suszeniu (obniżone ciśnienie, na żelu krzemionkowym, przez 3 godz.)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,3 %

Szczawiany

Do roztworu 1 g w 10 ml wody dodać 2 krople lodowatego kwasu octowego i 5 ml 10 % roztworu octanu wapnia. Roztwór powinien pozostać klarowny.

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Ε 316 IZOASKORBINIAN SODU

| Nazwy synonimowe | Izoaskorbinian sodu |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 228-973-9 |
| Nazwa chemiczna | Izoaskorbinian sodu; sól sodowa kwasu d-izoaskorbinowego; sól sodowa 2,3-didehydro-d-erytro-heksono-1,4-laktonu 3-keto-d-gulofuranolakton enolanu sodowego, monowodzian |
| Wzór chemiczny | C6H7O6Na·H2O |
| Masa cząsteczkowa | 216,13 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 98 % po suszeniu w próżni w eksykatorze nad kwasem siarkowym przez 24 godz., w przeliczeniu na substancję jednowodną |
| Opis | Biała, krystaliczna substancja stała |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Dobrze rozpuszczalny w wodzie, bardzo słabo rozpuszczalny w etanolu |
| Próba na obecność kwasu askorbinowego / reakcja barwna | Wynik dodatni |
| Próba na obecność sodu | Wynik dodatni |
| pH | 5,5–8,0 (10 % roztwór wodny) |
| Skręcalność właściwa | [α]D
  25 10 % (m/v) roztwór wodny między + 95° a + 98° |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 0,25 % po suszeniu (w próżni, nad kwasem siarkowym, przez 24 godz.) |
| Szczawiany | Do roztworu 1 g w 10 ml wody dodać 2 krople lodowatego kwasu octowego i 5 ml 10 % roztworu octanu wapnia. Roztwór powinien pozostać klarowny. |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Izoaskorbinian sodu

Definicja

Numer wg EINECS

228-973-9

Nazwa chemiczna

Izoaskorbinian sodu; sól sodowa kwasu d-izoaskorbinowego; sól sodowa 2,3-didehydro-d-erytro-heksono-1,4-laktonu 3-keto-d-gulofuranolakton enolanu sodowego, monowodzian

Wzór chemiczny

C6H7O6Na·H2O

Masa cząsteczkowa

216,13

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 98 % po suszeniu w próżni w eksykatorze nad kwasem siarkowym przez 24 godz., w przeliczeniu na substancję jednowodną

Opis

Biała, krystaliczna substancja stała

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Dobrze rozpuszczalny w wodzie, bardzo słabo rozpuszczalny w etanolu

Próba na obecność kwasu askorbinowego / reakcja barwna

Wynik dodatni

Próba na obecność sodu

Wynik dodatni

pH

5,5–8,0 (10 % roztwór wodny)

Skręcalność właściwa

[α]D
  25 10 % (m/v) roztwór wodny między + 95° a + 98°

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 0,25 % po suszeniu (w próżni, nad kwasem siarkowym, przez 24 godz.)

Szczawiany

Do roztworu 1 g w 10 ml wody dodać 2 krople lodowatego kwasu octowego i 5 ml 10 % roztworu octanu wapnia. Roztwór powinien pozostać klarowny.

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 319 TERT-BUTYLOHYDROCHINON (TBHQ)

| Nazwy synonimowe | TBHQ |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 217-752-2 |
| Nazwa chemiczna | Trzeciorzędowy butylo-1,4-benzenodiol; 2-(1,1-dimetyloetylo)-1,4-benzenodiol |
| Wzór chemiczny | C10H14O2 |
| Masa cząsteczkowa | 166,22 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99 % C10H14O2 |
| Opis | Biała, krystaliczna substancja stała o charakterystycznym zapachu |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w etanolu |
| Temperatura topnienia | Nie mniej niż 126,5 °C |
| Fenole | Około 5 mg próbki rozpuścić w 10 ml metanolu i dodać 10,5 ml roztworu dimetyloaminy (1:4). Powstaje roztwór o barwie czerwonej do różowej |
| Czystość |
| Tert-butylo-p-benzochinon | Nie więcej niż 0,2 % |
| 2,5-di-(tert-butylo)-hydrochinon | Nie więcej niż 0,2 % |
| Hydroksychinon | Nie więcej niż 0,1 % |
| Toluen | Nie więcej niż 25 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |

Nazwy synonimowe

TBHQ

Definicja

Numer wg EINECS

217-752-2

Nazwa chemiczna

Trzeciorzędowy butylo-1,4-benzenodiol; 2-(1,1-dimetyloetylo)-1,4-benzenodiol

Wzór chemiczny

C10H14O2

Masa cząsteczkowa

166,22

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99 % C10H14O2

Opis

Biała, krystaliczna substancja stała o charakterystycznym zapachu

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w etanolu

Temperatura topnienia

Nie mniej niż 126,5 °C

Fenole

Około 5 mg próbki rozpuścić w 10 ml metanolu i dodać 10,5 ml roztworu dimetyloaminy (1:4). Powstaje roztwór o barwie czerwonej do różowej

Czystość

Tert-butylo-p-benzochinon

Nie więcej niż 0,2 %

2,5-di-(tert-butylo)-hydrochinon

Nie więcej niż 0,2 %

Hydroksychinon

Nie więcej niż 0,1 %

Toluen

Nie więcej niż 25 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

E 320 BUTYLOHYDROKSYANIZOL (BHA)

| Nazwy synonimowe | BHA |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 246-563-8 |
| Nazwa chemiczna | 3-trzeciorzędowy-butylo-4-hydroksyanisol; mieszanina 2-trzeciorzędowego-butylo-4-hydroksyanisolu z 3-trzeciorzędowym-butylo-4-hydroksyanisolem |
| Wzór chemiczny | C11H16O2 |
| Masa cząsteczkowa | 180,25 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 98,5 % C11H16O2 i nie mniej niż 85 % izomeru 3-trzeciorzędowego-butylo-4-hydroksy-anizolu |
| Opis | Płatki lub woskowata substancja stała o lekko aromatycznym zapachu, o barwie białej lub lekko żółtej |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Nierozpuszczalny w wodzie, łatwo rozpuszczalny w etanolu |
| Zakres temperatur topnienia | Między 48 °C a 63 °C |
| Reakcja barwna | Dodatni wynik próby na obecność grup fenolowych |
| Czystość |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,05 % po prażeniu kalcynującym w temperaturze 800 ± 25 °C |
| Zanieczyszczenia fenolowe | Nie więcej niż 0,5 % |
| Absorpcja specyficzna | (290 nm) nie mniej niż 190 i nie więcej niż 210

  (228 nm) nie mniej niż 326 i nie więcej niż 345 |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

BHA

Definicja

Numer wg EINECS

246-563-8

Nazwa chemiczna

3-trzeciorzędowy-butylo-4-hydroksyanisol; mieszanina 2-trzeciorzędowego-butylo-4-hydroksyanisolu z 3-trzeciorzędowym-butylo-4-hydroksyanisolem

Wzór chemiczny

C11H16O2

Masa cząsteczkowa

180,25

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 98,5 % C11H16O2 i nie mniej niż 85 % izomeru 3-trzeciorzędowego-butylo-4-hydroksy-anizolu

Opis

Płatki lub woskowata substancja stała o lekko aromatycznym zapachu, o barwie białej lub lekko żółtej

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Nierozpuszczalny w wodzie, łatwo rozpuszczalny w etanolu

Zakres temperatur topnienia

Między 48 °C a 63 °C

Reakcja barwna

Dodatni wynik próby na obecność grup fenolowych

Czystość

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,05 % po prażeniu kalcynującym w temperaturze 800 ± 25 °C

Zanieczyszczenia fenolowe

Nie więcej niż 0,5 %

Absorpcja specyficzna

Formula (290 nm) nie mniej niż 190 i nie więcej niż 210

Formula (228 nm) nie mniej niż 326 i nie więcej niż 345

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 321 BUTYLOHYDROKSYTOLUEN (BHT)

| Nazwy synonimowe | BHT |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 204-881-4 |
| Nazwa chemiczna | 2,6-ditert-butylo-p-krezol; 4-metylo-2,6-ditertbutylofenol |
| Wzór chemiczny | C15H24O |
| Masa cząsteczkowa | 220,36 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99 % |
| Opis | Substancja stała o barwie białej, krystaliczna lub w postaci płatków, bezwonna lub o charakterystycznym, słabym, aromatycznym zapachu |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Nierozpuszczalny w wodzie i propano-1,2-diolu
  Dobrze rozpuszczalny w etanolu |
| Temperatura topnienia | W temperaturze 70 °C |
| Spektrometria | Absorpcja w zakresie 230–320 nm 2 cm warstwy roztworu 1:100 000 bezwodnego etanolu wykazuje maksimum tylko przy 278 nm |
| Czystość |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,005 % |
| Zanieczyszczenia fenolowe | Nie więcej niż 0,5 % |
| Absorpcja specyficzna w etanolu | (278 nm) nie mniej niż 81 i nie więcej niż 88 |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

BHT

Definicja

Numer wg EINECS

204-881-4

Nazwa chemiczna

2,6-ditert-butylo-p-krezol; 4-metylo-2,6-ditertbutylofenol

Wzór chemiczny

C15H24O

Masa cząsteczkowa

220,36

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99 %

Opis

Substancja stała o barwie białej, krystaliczna lub w postaci płatków, bezwonna lub o charakterystycznym, słabym, aromatycznym zapachu

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Nierozpuszczalny w wodzie i propano-1,2-diolu

Dobrze rozpuszczalny w etanolu

Temperatura topnienia

W temperaturze 70 °C

Spektrometria

Absorpcja w zakresie 230–320 nm 2 cm warstwy roztworu 1:100 000 bezwodnego etanolu wykazuje maksimum tylko przy 278 nm

Czystość

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,005 %

Zanieczyszczenia fenolowe

Nie więcej niż 0,5 %

Absorpcja specyficzna w etanolu

Formula

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 322 LECYTYNY

| Nazwy synonimowe | Fosfatydy; fosfolipidy |
| --- | --- |
| Definicja | Lecytyny są mieszaninami lub frakcjami fosfatydów otrzymanymi w wyniku procesów fizycznych ze środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego lub roślinnego, łącznie z produktami hydrolizy otrzymanymi w wyniku użycia właściwych, bezpiecznych enzymów. Produkt końcowy nie może wykazywać oznak pozostałości aktywności enzymów.
  Lecytyny mogą być lekko wybielane w środowisku wodnym przy użyciu nadtlenku wodoru. Utlenianie nie może zmieniać chemicznie fosfatydów lecytynowych. |
| Numer wg EINECS | 232-307-2 |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | Lecytyny: nie mniej niż 60,0 % substancji nierozpuszczalnych w acetonie
  Lecytyny hydrolizowane: nie mniej niż 56,0 % substancji nierozpuszczalnych w acetonie |
| Opis | Lecytyny: brązowy płyn lub półpłynna, lepka masa lub proszek
  Lecytyny hydrolizowane: jasnobrązowy lub brązowy, lepki płyn lub pasta |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność choliny | Wynik dodatni |
| Próba na obecność fosforu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność kwasów tłuszczowych | Wynik dodatni |
| Próba na obecność hydrolizowanej lecytyny | Do zlewki o pojemności 800 ml wlać 500 ml wody (30–35 °C). Następnie powoli dodawać 50 ml próbki, stale mieszając. Hydrolizowana lecytyna utworzy jednorodną emulsję. Niehydrolizowana lecytyna utworzy oddzielną masę około 50 g |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 2,0 % (105 °C, 1 godz.) |
| Substancje nierozpuszczalne w toluenie | Nie więcej niż 0,3 % |
| Liczba kwasowa | Lecytyny: nie więcej niż 35 mg wodorotlenku potasu na gram
  Lecytyny hydrolizowane: nie więcej niż 45 mg wodorotlenku potasu na gram |
| Liczba nadtlenkowa | Równa lub mniejsza niż 10 |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Fosfatydy; fosfolipidy

Definicja

Lecytyny są mieszaninami lub frakcjami fosfatydów otrzymanymi w wyniku procesów fizycznych ze środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego lub roślinnego, łącznie z produktami hydrolizy otrzymanymi w wyniku użycia właściwych, bezpiecznych enzymów. Produkt końcowy nie może wykazywać oznak pozostałości aktywności enzymów.

Lecytyny mogą być lekko wybielane w środowisku wodnym przy użyciu nadtlenku wodoru. Utlenianie nie może zmieniać chemicznie fosfatydów lecytynowych.

Numer wg EINECS

232-307-2

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Lecytyny: nie mniej niż 60,0 % substancji nierozpuszczalnych w acetonie

Lecytyny hydrolizowane: nie mniej niż 56,0 % substancji nierozpuszczalnych w acetonie

Opis

Lecytyny: brązowy płyn lub półpłynna, lepka masa lub proszek

Lecytyny hydrolizowane: jasnobrązowy lub brązowy, lepki płyn lub pasta

Identyfikacja

Próba na obecność choliny

Wynik dodatni

Próba na obecność fosforu

Wynik dodatni

Próba na obecność kwasów tłuszczowych

Wynik dodatni

Próba na obecność hydrolizowanej lecytyny

Do zlewki o pojemności 800 ml wlać 500 ml wody (30–35 °C). Następnie powoli dodawać 50 ml próbki, stale mieszając. Hydrolizowana lecytyna utworzy jednorodną emulsję. Niehydrolizowana lecytyna utworzy oddzielną masę około 50 g

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 2,0 % (105 °C, 1 godz.)

Substancje nierozpuszczalne w toluenie

Nie więcej niż 0,3 %

Liczba kwasowa

Lecytyny: nie więcej niż 35 mg wodorotlenku potasu na gram

Lecytyny hydrolizowane: nie więcej niż 45 mg wodorotlenku potasu na gram

Liczba nadtlenkowa

Równa lub mniejsza niż 10

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 325 MLECZAN SODU

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 200-772-0 |
| Nazwa chemiczna | Mleczan sodu; 2-hydroksypropanian sodu |
| Wzór chemiczny | C3H5NaO3 |
| Masa cząsteczkowa | 112,06 (postać bezwodna) |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 57 % i nie więcej niż 66 % |
| Opis | Colourless, transparent, liquid. Bezwonny lub o słabym, charakterystycznym zapachu |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność mleczanów | Wynik dodatni |
| Próba na obecność potasu | Wynik dodatni |
| pH | 6,5–7,5 (20 % roztwór wodny) |
| Czystość |
| Kwasowość | Nie więcej niż 0,5 % po suszeniu w przeliczeniu na kwas mlekowy |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Substancje redukujące | Brak redukcji roztworu Fehlinga |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

200-772-0

Nazwa chemiczna

Mleczan sodu; 2-hydroksypropanian sodu

Wzór chemiczny

C3H5NaO3

Masa cząsteczkowa

112,06 (postać bezwodna)

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 57 % i nie więcej niż 66 %

Opis

Colourless, transparent, liquid. Bezwonny lub o słabym, charakterystycznym zapachu

Identyfikacja

Próba na obecność mleczanów

Wynik dodatni

Próba na obecność potasu

Wynik dodatni

pH

6,5–7,5 (20 % roztwór wodny)

Czystość

Kwasowość

Nie więcej niż 0,5 % po suszeniu w przeliczeniu na kwas mlekowy

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Substancje redukujące

Brak redukcji roztworu Fehlinga

Uwaga: Specyfikacja dotyczy 60 % roztworu wodnego

Ε 326 MLECZAN POTASU

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 213-631-3 |
| Cheminal name | Mleczan potasu; 2-hydroksypropanian potasu |
| Wzór chemiczny | C3H5O3K |
| Masa cząsteczkowa | 128,17 (postać bezwodna) |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 57 % i nie więcej niż 66 % |
| Opis | Lekko lepka, prawie bezwonna, klarowna ciecz. Bezwonny lub o słabym, charakterystycznym zapachu |
| Identyfikacja |
| Spalanie | Spalić roztwór mleczanu potasu do uzyskania popiołu. Popiół jest zasadowy, a po dodaniu kwasu musuje |
| Reakcja barwna | Nanieść 2 ml roztworu mleczanu potasu na 5 ml 1:100 roztworu katechiny w kwasie siarkowym. W miejscu kontaktu powstaje głęboki, ciemnoczerwony kolor. |
| Próba na obecność potasu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność mleczanów | Wynik dodatni |
| Czystość |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kwasowość | Rozpuścić 1 g roztworu mleczanu potasu w 20 ml wody, dodać 3 krople fenoloftaleiny TS i miareczkować 0,1 Ν wodorotlenku sodu. Ilość zużytej substancji nie powinna przekraczać 0,2 ml. |
| Substancje redukujące | Brak redukcji roztworu Fehlinga |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

213-631-3

Cheminal name

Mleczan potasu; 2-hydroksypropanian potasu

Wzór chemiczny

C3H5O3K

Masa cząsteczkowa

128,17 (postać bezwodna)

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 57 % i nie więcej niż 66 %

Opis

Lekko lepka, prawie bezwonna, klarowna ciecz. Bezwonny lub o słabym, charakterystycznym zapachu

Identyfikacja

Spalanie

Spalić roztwór mleczanu potasu do uzyskania popiołu. Popiół jest zasadowy, a po dodaniu kwasu musuje

Reakcja barwna

Nanieść 2 ml roztworu mleczanu potasu na 5 ml 1:100 roztworu katechiny w kwasie siarkowym. W miejscu kontaktu powstaje głęboki, ciemnoczerwony kolor.

Próba na obecność potasu

Wynik dodatni

Próba na obecność mleczanów

Wynik dodatni

Czystość

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kwasowość

Rozpuścić 1 g roztworu mleczanu potasu w 20 ml wody, dodać 3 krople fenoloftaleiny TS i miareczkować 0,1 Ν wodorotlenku sodu. Ilość zużytej substancji nie powinna przekraczać 0,2 ml.

Substancje redukujące

Brak redukcji roztworu Fehlinga

Uwaga: Specyfikacja dotyczy 60 % roztworu wodnego

Ε 327 MLECZAN WAPNIA

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 212-406-7 |
| Nazwa chemiczna | Dimleczan wapnia; dimleczan wapnia, wodzian; sól wapniowa kwasu 2-hydroksypropionowego |
| Wzór chemiczny | (C3H5O2)2 Ca·nH2O (n = 0–5) |
| Masa cząsteczkowa | 218,22 (postać bezwodna) |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na bezwodną masę. |
| Opis | Prawie bezwonny, biały, krystaliczny proszek lub granulki |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność mleczanów | Wynik dodatni |
| Próba na obecność wapnia | Wynik dodatni |
| Rozpuszczalność | Rozpuszczalny w wodzie i praktycznie nierozpuszczalny w etanolu |
| pH | Między 6,0 a 8,0 (5 % roztwór) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | bezwodny: nie więcej niż 3,0 % (120 °C, 4 godz.)
  z 1 cząsteczką wody: nie więcej niż 8,0 % (120 °C, 4 godz.)
  z 3 cząsteczkami wody: nie więcej niż 20,0 % (120 °C, 4 godz.)
  z 4,5 cząsteczkami wody: nie więcej niż 27,0 % (120 °C, 4 godz.) |
| Kwasowość | Nie więcej niż 0,5 % w przeliczeniu na suchą masę jako kwas mlekowy |
| Fluorki | Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na fluor) |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Substancje redukujące | Brak redukcji roztworu Fehlinga |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

212-406-7

Nazwa chemiczna

Dimleczan wapnia; dimleczan wapnia, wodzian; sól wapniowa kwasu 2-hydroksypropionowego

Wzór chemiczny

(C3H5O2)2 Ca·nH2O (n = 0–5)

Masa cząsteczkowa

218,22 (postać bezwodna)

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na bezwodną masę.

Opis

Prawie bezwonny, biały, krystaliczny proszek lub granulki

Identyfikacja

Próba na obecność mleczanów

Wynik dodatni

Próba na obecność wapnia

Wynik dodatni

Rozpuszczalność

Rozpuszczalny w wodzie i praktycznie nierozpuszczalny w etanolu

pH

Między 6,0 a 8,0 (5 % roztwór)

Czystość

Strata przy suszeniu

bezwodny: nie więcej niż 3,0 % (120 °C, 4 godz.)

z 1 cząsteczką wody: nie więcej niż 8,0 % (120 °C, 4 godz.)

z 3 cząsteczkami wody: nie więcej niż 20,0 % (120 °C, 4 godz.)

z 4,5 cząsteczkami wody: nie więcej niż 27,0 % (120 °C, 4 godz.)

Kwasowość

Nie więcej niż 0,5 % w przeliczeniu na suchą masę jako kwas mlekowy

Fluorki

Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Substancje redukujące

Brak redukcji roztworu Fehlinga

Ε 330 KWAS CYTRYNOWY

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja | Kwas cytrynowy jest wytwarzany na pożywce z soku cytrynowego lub ananasowego, w drodze fermentacji roztworów węglowodanów lub na innych odpowiednich pożywkach przy zastosowaniu grzybów Candida spp. lub nietoksycznych szczepów Aspergillus niger |
| Numer wg EINECS | 201-069-1 |
| Nazwa chemiczna | Kwas cytrynowy; kwas 2-hydroksy-1,2,3-propanotrikarboksylowy; kwas β-hydroksytrikarbalitykowy |
| Wzór chemiczny | a) | C6H8O7 (postać bezwodna) |

Nazwy synonimowe

Definicja

Kwas cytrynowy jest wytwarzany na pożywce z soku cytrynowego lub ananasowego, w drodze fermentacji roztworów węglowodanów lub na innych odpowiednich pożywkach przy zastosowaniu grzybów Candida spp. lub nietoksycznych szczepów Aspergillus niger

Numer wg EINECS

201-069-1

Nazwa chemiczna

Kwas cytrynowy; kwas 2-hydroksy-1,2,3-propanotrikarboksylowy; kwas β-hydroksytrikarbalitykowy

Wzór chemiczny

a)

C6H8O7 (postać bezwodna)

| b) | C6H8O7·H2O (postać jednowodna) |
| --- | --- |

b)

C6H8O7·H2O (postać jednowodna)

Masa cząsteczkowa

| a) | 192,13 (postać bezwodna) |
| --- | --- |

a)

192,13 (postać bezwodna)

| b) | 210,15 (jednowodzian) |
| --- | --- |

b)

210,15 (jednowodzian)

Oznaczenie zawartości

Kwas cytrynowy może występować w postaci bezwodnej lub może zawierać jedną cząsteczkę wody. Kwas cytrynowy zawiera nie mniej niż 99,5 % C6H8O7 w przeliczeniu na bezwodną substancję

Opis

Kwas cytrynowy jest bezwonną, krystaliczną substancją stałą o barwie białej lub bezbarwną, o silnym, kwaśnym smaku. Jednowodzian traci wodę krystalizacyjną pod wpływem suchego powietrza

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie, dobrze rozpuszczalny w etanolu, rozpuszczalny w eterze

Czystość

Zawartość wody

Bezwodny kwas cytrynowy zawiera nie więcej niż 0,5 % wody; kwas cytrynowy w postaci jednowodzianu zawiera nie więcej niż 8,8 % wody (metoda Karla Fischera)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,05 % po prażeniu kalcynującym w temperaturze 800 ± 25 °C

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 0,5 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Szczawiany

Nie więcej niż 100 mg/kg, w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po suszeniu

Substancje łatwo ulegające zwęgleniu

1 g sproszkowanej próbki ogrzewać z 10 ml minimum 98 % kwasu siarkowego w łaźni wodnej w temperaturze 90 °C w ciemności przez jedną godzinę. Nie powinny powstać żadne zmiany, oprócz co najwyżej jasnobrązowego zabarwienia (płyn porównawczy K)

Ε 331 (i) CYTRYNIAN MONOSODOWY

| Nazwy synonimowe | Monozasadowy cytrynian sodu |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 242-734-6 |
| Nazwa chemiczna | Cytrynian monosodowy; sól monosodowa kwasu 2-hydroksy-1,2,3-propano-trikarboksylowego |
| Wzór chemiczny | a) | C6H7O7Na (postać bezwodna) |

Nazwy synonimowe

Monozasadowy cytrynian sodu

Definicja

Numer wg EINECS

242-734-6

Nazwa chemiczna

Cytrynian monosodowy; sól monosodowa kwasu 2-hydroksy-1,2,3-propano-trikarboksylowego

Wzór chemiczny

a)

C6H7O7Na (postać bezwodna)

| b) | C6H7O7Na·H2O (postać jednowodna) |
| --- | --- |

b)

C6H7O7Na·H2O (postać jednowodna)

Masa cząsteczkowa

| a) | 214,11 (postać bezwodna) |
| --- | --- |

a)

214,11 (postać bezwodna)

| b) | 232,23 (jednowodzian) |
| --- | --- |

b)

232,23 (jednowodzian)

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Biały krystaliczny proszek lub bezbarwne kryształy

Identyfikacja

Próba na obecność cytrynianów

Wynik dodatni

Próba na obecność sodu

Wynik dodatni

pH

Między 3,5 a 3,8 (1 % roztwór wodny)

Czystość

Strata przy suszeniu

bezwodny: nie więcej niż 1,0 % (140 °C, 0,5 godz.)

jednowodzian: nie więcej niż 8,8 % (180 °C, 4 godz.)

Szczawiany

Nie więcej niż 100 mg/kg w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po suszeniu

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 331 (ii) CYTRYNIAN DISODOWY

| Nazwy synonimowe | Dizasadowy cytrynian sodu |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 205-623-3 |
| Nazwa chemiczna | Cytrynian disodowy; sól disodowa kwasu 2-hydroksy-1,2,3-propano-trikarboksylowego; sól disodowa kwasu cytrynowego z 1,5 cząsteczki wody |
| Wzór chemiczny | C6H6O7Na2·1,5H2O |
| Masa cząsteczkowa | 263,11 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Biały krystaliczny proszek lub bezbarwne kryształy |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność cytrynianów | Wynik dodatni |
| Próba na obecność sodu | Wynik dodatni |
| pH | Między 4,9 a 5,2 (1 % roztwór wodny) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 13,0 % (180 °C, 4 godz.) |
| Szczawiany | Nie więcej niż 100 mg/kg w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po suszeniu |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Dizasadowy cytrynian sodu

Definicja

Numer wg EINECS

205-623-3

Nazwa chemiczna

Cytrynian disodowy; sól disodowa kwasu 2-hydroksy-1,2,3-propano-trikarboksylowego; sól disodowa kwasu cytrynowego z 1,5 cząsteczki wody

Wzór chemiczny

C6H6O7Na2·1,5H2O

Masa cząsteczkowa

263,11

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Biały krystaliczny proszek lub bezbarwne kryształy

Identyfikacja

Próba na obecność cytrynianów

Wynik dodatni

Próba na obecność sodu

Wynik dodatni

pH

Między 4,9 a 5,2 (1 % roztwór wodny)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 13,0 % (180 °C, 4 godz.)

Szczawiany

Nie więcej niż 100 mg/kg w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po suszeniu

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 331 (iii) CYTRYNIAN TRISODOWY

| Nazwy synonimowe | Trizasadowy cytrynian sodu |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 200-675-3 |
| Nazwa chemiczna | Cytrynian trisodowy; sól trisodowa kwasu 2-hydroksy-1,2,3-propano-trikarboksylowego; sól trisodowa kwasu cytrynowego w postaci bezwodnej, dwuwodzianu lub pięciowodzianu |
| Wzór chemiczny | Bezwodny: C6H5O7Na3

  Uwodniony: C6H5O7Na3·nH2O (n = 2 lub 5) |
| Masa cząsteczkowa | 258,07 (postać bezwodna)
  294,10 (postać uwodniona n = 2)
  348,16 (postać uwodniona n = 5) |
| Oznaczenie zawartości | Nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Biały krystaliczny proszek lub bezbarwne kryształy |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność cytrynianów | Wynik dodatni |
| Próba na obecność sodu | Wynik dodatni |
| pH | Między 7,5 a 9,0 (5 % roztwór wodny) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Bezwodny: nie więcej niż 1,0 % (180 °C, 18 godz.)
  Dwuwodzian: 10,0 do 13,0 % (180 °C, 18 godz.)
  Pięciowodzian: nie więcej niż 30,3 % (180 °C, 4 godz.) |
| Szczawiany | Nie więcej niż 100 mg/kg w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po suszeniu |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Trizasadowy cytrynian sodu

Definicja

Numer wg EINECS

200-675-3

Nazwa chemiczna

Cytrynian trisodowy; sól trisodowa kwasu 2-hydroksy-1,2,3-propano-trikarboksylowego; sól trisodowa kwasu cytrynowego w postaci bezwodnej, dwuwodzianu lub pięciowodzianu

Wzór chemiczny

Bezwodny: C6H5O7Na3

Uwodniony: C6H5O7Na3·nH2O (n = 2 lub 5)

Masa cząsteczkowa

258,07 (postać bezwodna)

294,10 (postać uwodniona n = 2)

348,16 (postać uwodniona n = 5)

Oznaczenie zawartości

Nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Biały krystaliczny proszek lub bezbarwne kryształy

Identyfikacja

Próba na obecność cytrynianów

Wynik dodatni

Próba na obecność sodu

Wynik dodatni

pH

Między 7,5 a 9,0 (5 % roztwór wodny)

Czystość

Strata przy suszeniu

Bezwodny: nie więcej niż 1,0 % (180 °C, 18 godz.)

Dwuwodzian: 10,0 do 13,0 % (180 °C, 18 godz.)

Pięciowodzian: nie więcej niż 30,3 % (180 °C, 4 godz.)

Szczawiany

Nie więcej niż 100 mg/kg w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po suszeniu

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 332 (i) CYTRYNIAN MONOPOTASOWY

| Nazwy synonimowe | Monozasadowy cytrynian potasowy |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 212-753-4 |
| Nazwa chemiczna | Cytrynian monopotasowy; sól monopotasowa kwasu 2-hydroksy-1,2,3-propano-trikarboksylowego; bezwodna sól monopotasowa kwasu cytrynowego |
| Wzór chemiczny | C6H7O7K |
| Masa cząsteczkowa | 230,21 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Biały, higroskopijny, ziarnisty proszek lub przezroczyste kryształy |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność cytrynianów | Wynik dodatni |
| Próba na obecność potasu | Wynik dodatni |
| pH | Między 3,5 a 3,8 (1 % roztwór wodny) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 1,0 % (180 °C, 4 godz.) |
| Szczawiany | Nie więcej niż 100 mg/kg w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po suszeniu |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Monozasadowy cytrynian potasowy

Definicja

Numer wg EINECS

212-753-4

Nazwa chemiczna

Cytrynian monopotasowy; sól monopotasowa kwasu 2-hydroksy-1,2,3-propano-trikarboksylowego; bezwodna sól monopotasowa kwasu cytrynowego

Wzór chemiczny

C6H7O7K

Masa cząsteczkowa

230,21

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Biały, higroskopijny, ziarnisty proszek lub przezroczyste kryształy

Identyfikacja

Próba na obecność cytrynianów

Wynik dodatni

Próba na obecność potasu

Wynik dodatni

pH

Między 3,5 a 3,8 (1 % roztwór wodny)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 1,0 % (180 °C, 4 godz.)

Szczawiany

Nie więcej niż 100 mg/kg w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po suszeniu

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 332 (ii) CYTRYNIAN TRIPOTASOWY

| Nazwy synonimowe | Trizasadowy cytrynian potasowy |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 212-755-5 |
| Nazwa chemiczna | Cytrynian tripotasowy; sól tripotasowa kwasu 2-hydroksy-1,2,3-propano-trikarboksylowego; sól tripotasowa kwasu cytrynowego, jednowodzian |
| Wzór chemiczny | C6H5O7K3·H2O |
| Masa cząsteczkowa | 324,42 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Biały, higroskopijny, ziarnisty proszek lub przezroczyste kryształy |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność cytrynianów | Wynik dodatni |
| Próba na obecność potasu | Wynik dodatni |
| pH | Między 7,5 a 9,0 (5 % roztwór wodny) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 6,0 % (180 °C, 4 godz.) |
| Szczawiany | Nie więcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po suszeniu) |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Trizasadowy cytrynian potasowy

Definicja

Numer wg EINECS

212-755-5

Nazwa chemiczna

Cytrynian tripotasowy; sól tripotasowa kwasu 2-hydroksy-1,2,3-propano-trikarboksylowego; sól tripotasowa kwasu cytrynowego, jednowodzian

Wzór chemiczny

C6H5O7K3·H2O

Masa cząsteczkowa

324,42

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Biały, higroskopijny, ziarnisty proszek lub przezroczyste kryształy

Identyfikacja

Próba na obecność cytrynianów

Wynik dodatni

Próba na obecność potasu

Wynik dodatni

pH

Między 7,5 a 9,0 (5 % roztwór wodny)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 6,0 % (180 °C, 4 godz.)

Szczawiany

Nie więcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po suszeniu)

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 333 (i) CYTRYNIAN MONOWAPNIOWY

| Nazwy synonimowe | Monozasadowy cytrynian wapnia |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | Cytrynian monowapniowy; sól monowapniowa kwasu 2-hydroksy-1,2,3-propano-trikarboksylowego; sól monowapniowa kwasu cytrynowego, jednowodzian |
| Wzór chemiczny | (C6H7O7)2Ca·H2O |
| Masa cząsteczkowa | 440,32 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 97,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Drobny biały proszek |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność cytrynianów | Wynik dodatni |
| Próba na obecność wapnia | Wynik dodatni |
| pH | Między 3,2 a 3,5 (1 % roztwór wodny) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 7,0 % (180 °C, 4 godz.) |
| Szczawiany | Nie więcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po suszeniu) |
| Fluorki | Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na fluor) |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Glin | Nie więcej niż 30 mg/kg (tylko jeżeli dodawany do żywności dla niemowląt i małych dzieci)
  Nie więcej niż 200 mg/kg (dla wszystkich zastosowań z wyjątkiem żywności dla niemowląt i małych dzieci) |
| Węglany | Podczas rozpuszczania 1 g cytrynianu wapnia w 10 ml 2N kwasu chlorowodorowego nie może uwolnić się więcej niż kilka oddzielnych pęcherzyków. |

Nazwy synonimowe

Monozasadowy cytrynian wapnia

Definicja

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Cytrynian monowapniowy; sól monowapniowa kwasu 2-hydroksy-1,2,3-propano-trikarboksylowego; sól monowapniowa kwasu cytrynowego, jednowodzian

Wzór chemiczny

(C6H7O7)2Ca·H2O

Masa cząsteczkowa

440,32

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 97,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Drobny biały proszek

Identyfikacja

Próba na obecność cytrynianów

Wynik dodatni

Próba na obecność wapnia

Wynik dodatni

pH

Między 3,2 a 3,5 (1 % roztwór wodny)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 7,0 % (180 °C, 4 godz.)

Szczawiany

Nie więcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po suszeniu)

Fluorki

Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Glin

Nie więcej niż 30 mg/kg (tylko jeżeli dodawany do żywności dla niemowląt i małych dzieci)

Nie więcej niż 200 mg/kg (dla wszystkich zastosowań z wyjątkiem żywności dla niemowląt i małych dzieci)

Węglany

Podczas rozpuszczania 1 g cytrynianu wapnia w 10 ml 2N kwasu chlorowodorowego nie może uwolnić się więcej niż kilka oddzielnych pęcherzyków.

Ε 333 (ii) CYTRYNIAN DIWAPNIOWY

| Nazwy synonimowe | Dizasadowy cytrynian wapnia |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | Cytrynian diwapniowy; sól diwapniowa kwasu 2-hydroksy-1,2,3-propano-trikarboksylowego; sól diwapniowa kwasu cytrynowego, trójwodzian |
| Wzór chemiczny | (C6H7O7)2Ca2·3H2O |
| Masa cząsteczkowa | 530,42 |
| Oznaczenie zawartości | Nie mniej niż 97,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Drobny biały proszek |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność cytrynianów | Wynik dodatni |
| Próba na obecność wapnia | Wynik dodatni |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 20,0 % (180 °C, 4 godz.) |
| Szczawiany | Nie więcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po suszeniu) |
| Fluorki | Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na fluor) |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Glin | Nie więcej niż 30 mg/kg (tylko jeżeli dodawany do żywności dla niemowląt i małych dzieci)
  Nie więcej niż 200 mg/kg (dla wszystkich zastosowań z wyjątkiem żywności dla niemowląt i małych dzieci) |
| Węglany | Podczas rozpuszczania 1 g cytrynianu wapnia w 10 ml 2N kwasu chlorowodorowego nie może uwolnić się więcej niż kilka oddzielnych pęcherzyków. |

Nazwy synonimowe

Dizasadowy cytrynian wapnia

Definicja

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Cytrynian diwapniowy; sól diwapniowa kwasu 2-hydroksy-1,2,3-propano-trikarboksylowego; sól diwapniowa kwasu cytrynowego, trójwodzian

Wzór chemiczny

(C6H7O7)2Ca2·3H2O

Masa cząsteczkowa

530,42

Oznaczenie zawartości

Nie mniej niż 97,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Drobny biały proszek

Identyfikacja

Próba na obecność cytrynianów

Wynik dodatni

Próba na obecność wapnia

Wynik dodatni

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 20,0 % (180 °C, 4 godz.)

Szczawiany

Nie więcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po suszeniu)

Fluorki

Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Glin

Nie więcej niż 30 mg/kg (tylko jeżeli dodawany do żywności dla niemowląt i małych dzieci)

Nie więcej niż 200 mg/kg (dla wszystkich zastosowań z wyjątkiem żywności dla niemowląt i małych dzieci)

Węglany

Podczas rozpuszczania 1 g cytrynianu wapnia w 10 ml 2N kwasu chlorowodorowego nie może uwolnić się więcej niż kilka oddzielnych pęcherzyków.

Ε 333 (ii) CYTRYNIAN TRIWAPNIOWY

| Nazwy synonimowe | Trizasadowy cytrynian wapnia |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 212-391-7 |
| Nazwa chemiczna | Cytrynian triwapniowy; sól triwapniowa kwasu 2-hydroksy-1,2,3-propano-trikarboksylowego; sól triwapniowa kwasu cytrynowego, trójwodzian |
| Wzór chemiczny | (C6H6O7)2Ca3·4H2O |
| Masa cząsteczkowa | 570,51 |
| Oznaczenie zawartości | Nie mniej niż 97,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Drobny biały proszek |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność cytrynianów | Wynik dodatni |
| Próba na obecność wapnia | Wynik dodatni |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 14,0 % (180 °C, 4 godz.) |
| Szczawiany | Nie więcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po suszeniu) |
| Fluorki | Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na fluor) |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Glin | Nie więcej niż 30 mg/kg (tylko jeżeli dodawany do żywności dla niemowląt i małych dzieci)
  Nie więcej niż 200 mg/kg (dla wszystkich zastosowań z wyjątkiem żywności dla niemowląt i małych dzieci) |
| Węglany | Podczas rozpuszczania 1 g cytrynianu wapnia w 10 ml 2N kwasu chlorowodorowego nie może uwolnić się więcej niż kilka oddzielnych pęcherzyków. |

Nazwy synonimowe

Trizasadowy cytrynian wapnia

Definicja

Numer wg EINECS

212-391-7

Nazwa chemiczna

Cytrynian triwapniowy; sól triwapniowa kwasu 2-hydroksy-1,2,3-propano-trikarboksylowego; sól triwapniowa kwasu cytrynowego, trójwodzian

Wzór chemiczny

(C6H6O7)2Ca3·4H2O

Masa cząsteczkowa

570,51

Oznaczenie zawartości

Nie mniej niż 97,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Drobny biały proszek

Identyfikacja

Próba na obecność cytrynianów

Wynik dodatni

Próba na obecność wapnia

Wynik dodatni

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 14,0 % (180 °C, 4 godz.)

Szczawiany

Nie więcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po suszeniu)

Fluorki

Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Glin

Nie więcej niż 30 mg/kg (tylko jeżeli dodawany do żywności dla niemowląt i małych dzieci)

Nie więcej niż 200 mg/kg (dla wszystkich zastosowań z wyjątkiem żywności dla niemowląt i małych dzieci)

Węglany

Podczas rozpuszczania 1 g cytrynianu wapnia w 10 ml 2N kwasu chlorowodorowego nie może uwolnić się więcej niż kilka oddzielnych pęcherzyków.

E 334 KWAS WINOWY L(+), KWAS WINOWY

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 201-766-0 |
| Nazwa chemiczna | Kwas L-winowy; kwas L-2,3-dihydroksybutanodiowy; kwas d-α,β-dihydroksybursztynowy |
| Wzór chemiczny | C4H6O6 |
| Masa cząsteczkowa | 150,09 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Bezbarwna lub przezroczysta substancja stała lub biały, krystaliczny proszek |
| Identyfikacja |
| Zakres temperatur topnienia | Między 168 °C a 170 °C |
| Próba na obecność winianów | Wynik dodatni |
| Skręcalność właściwa | [α]D
  20 między + 11,5° a + 13,5° (20 % m/v roztwór wodny) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 0,5 % (nad P2O5, 3 godz.) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 1 000 mg/kg (po prażeniu kalcynującym w temperaturze 800 ± 25 °C) |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Szczawiany | Nie więcej niż 100 mg/kg w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po suszeniu |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

201-766-0

Nazwa chemiczna

Kwas L-winowy; kwas L-2,3-dihydroksybutanodiowy; kwas d-α,β-dihydroksybursztynowy

Wzór chemiczny

C4H6O6

Masa cząsteczkowa

150,09

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Bezbarwna lub przezroczysta substancja stała lub biały, krystaliczny proszek

Identyfikacja

Zakres temperatur topnienia

Między 168 °C a 170 °C

Próba na obecność winianów

Wynik dodatni

Skręcalność właściwa

[α]D
  20 między + 11,5° a + 13,5° (20 % m/v roztwór wodny)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 0,5 % (nad P2O5, 3 godz.)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 1 000 mg/kg (po prażeniu kalcynującym w temperaturze 800 ± 25 °C)

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Szczawiany

Nie więcej niż 100 mg/kg w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po suszeniu

Ε 335 (i) WINIAN MONOSODOWY

| Nazwy synonimowe | Sól monosodowa kwasu L(+)-winowego |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | Sól monosodowa kwasu L-2,3-dihydroksybutanodiowego; sól monosodowa kwasu L(+)-winowego, jednowodzian |
| Wzór chemiczny | C4H5O6Na·H2O |
| Masa cząsteczkowa | 194,05 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Przezroczyste, bezbarwne kryształy |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność winianów | Wynik dodatni |
| Próba na obecność sodu | Wynik dodatni |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 10,0 % (105 °C, 4 godz.) |
| Szczawiany | Nie więcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po suszeniu) |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Sól monosodowa kwasu L(+)-winowego

Definicja

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Sól monosodowa kwasu L-2,3-dihydroksybutanodiowego; sól monosodowa kwasu L(+)-winowego, jednowodzian

Wzór chemiczny

C4H5O6Na·H2O

Masa cząsteczkowa

194,05

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Przezroczyste, bezbarwne kryształy

Identyfikacja

Próba na obecność winianów

Wynik dodatni

Próba na obecność sodu

Wynik dodatni

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 10,0 % (105 °C, 4 godz.)

Szczawiany

Nie więcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po suszeniu)

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 335 (ii) WINIAN DISODOWY

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 212-773-3 |
| Nazwa chemiczna | L-winian disodowy; (+)- winian disodowy; sól disodowa kwasu (+)-2,3-dihydroksybutanodiowego; sól disodowa kwasu L (+)-winowego, dwuwodzian |
| Wzór chemiczny | C4H4O6Na2·2H2O |
| Masa cząsteczkowa | 230,8 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Przezroczyste, bezbarwne kryształy |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność winianów | Wynik dodatni |
| Próba na obecność sodu | Wynik dodatni |
| Rozpuszczalność | 1 gram jest nierozpuszczalny w 3 ml wody. Nierozpuszczalny w etanolu |
| pH | Między 7,0 a 7,5 (1 % roztwór wodny) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 17,0 % (150 °C, 4 godz.) |
| Szczawiany | Nie więcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po suszeniu) |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

212-773-3

Nazwa chemiczna

L-winian disodowy; (+)- winian disodowy; sól disodowa kwasu (+)-2,3-dihydroksybutanodiowego; sól disodowa kwasu L (+)-winowego, dwuwodzian

Wzór chemiczny

C4H4O6Na2·2H2O

Masa cząsteczkowa

230,8

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Przezroczyste, bezbarwne kryształy

Identyfikacja

Próba na obecność winianów

Wynik dodatni

Próba na obecność sodu

Wynik dodatni

Rozpuszczalność

1 gram jest nierozpuszczalny w 3 ml wody. Nierozpuszczalny w etanolu

pH

Między 7,0 a 7,5 (1 % roztwór wodny)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 17,0 % (150 °C, 4 godz.)

Szczawiany

Nie więcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po suszeniu)

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 336 (i) WINIAN MONOPOTASOWY

| Nazwy synonimowe | Monozasadowy winian potasu |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | Bezwodna sól monopotasowa kwasu L (+)-winowego; sól monopotasowa kwasu L-2,3-dihydroksybutanodiowego |
| Wzór chemiczny | C4H5O6K |
| Masa cząsteczkowa | 188,16 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na bezwodną masę. |
| Opis | Biały krystaliczny lub ziarnisty proszek |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność winianów | Wynik dodatni |
| Próba na obecność potasu | Wynik dodatni |
| Temperatura topnienia | 230 °C |
| pH | 3,4 (1% roztwór wodny) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 1,0 % (105 °C, 4 godz.) |
| Szczawiany | Nie więcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po suszeniu) |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Monozasadowy winian potasu

Definicja

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Bezwodna sól monopotasowa kwasu L (+)-winowego; sól monopotasowa kwasu L-2,3-dihydroksybutanodiowego

Wzór chemiczny

C4H5O6K

Masa cząsteczkowa

188,16

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na bezwodną masę.

Opis

Biały krystaliczny lub ziarnisty proszek

Identyfikacja

Próba na obecność winianów

Wynik dodatni

Próba na obecność potasu

Wynik dodatni

Temperatura topnienia

230 °C

pH

3,4 (1% roztwór wodny)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 1,0 % (105 °C, 4 godz.)

Szczawiany

Nie więcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po suszeniu)

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 336 (ii) WINIAN DIPOTASOWY

| Nazwy synonimowe | Dizasadowy winian potasu |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 213-067-8 |
| Nazwa chemiczna | Sól dipotasowa kwasu L-2,3-dihydroksybutanodiowego; sól dipotasowa kwasu L (+)-winowego z połową cząsteczki wody |
| Wzór chemiczny | C4H4O6K2·1⁄2H2O |
| Masa cząsteczkowa | 235,2 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Biały krystaliczny lub ziarnisty proszek |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność winianów | Wynik dodatni |
| Próba na obecność potasu | Wynik dodatni |
| pH | Między 7,0 a 9,0 (1 % roztwór wodny) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 4,0 % (150 °C, 4 godz.) |
| Szczawiany | Nie więcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po suszeniu) |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Dizasadowy winian potasu

Definicja

Numer wg EINECS

213-067-8

Nazwa chemiczna

Sól dipotasowa kwasu L-2,3-dihydroksybutanodiowego; sól dipotasowa kwasu L (+)-winowego z połową cząsteczki wody

Wzór chemiczny

C4H4O6K2·1⁄2H2O

Masa cząsteczkowa

235,2

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Biały krystaliczny lub ziarnisty proszek

Identyfikacja

Próba na obecność winianów

Wynik dodatni

Próba na obecność potasu

Wynik dodatni

pH

Między 7,0 a 9,0 (1 % roztwór wodny)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 4,0 % (150 °C, 4 godz.)

Szczawiany

Nie więcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po suszeniu)

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 337 WINIAN POTASOWO-SODOWY

| Nazwy synonimowe | L (+)-winian potasowo-sodowy; sól z Rochelle; sól Seignette’a |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 206-156-8 |
| Nazwa chemiczna | Sól potasowo-sodowa kwasu L-2,3-dihydroksy-butanodiowego; L (+)-winian potasowo-sodowy |
| Wzór chemiczny | C4H4O6KNa·4H2O |
| Masa cząsteczkowa | 282,23 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Bezbarwne kryształy lub biały krystaliczny proszek |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność winianów | Wynik dodatni |
| Próba na obecność potasu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność sodu | Wynik dodatni |
| Rozpuszczalność | 1 gram jest rozpuszczalny w 1 ml wody, nierozpuszczalny w etanolu. |
| Zakres temperatur topnienia | 70–80 °C |
| pH | Między 6,5 a 8,5 (1 % roztwór wodny) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 26,0 % i nie mniej niż 21,0 % (150 °C, 3 godz.) |
| Szczawiany | Nie więcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po suszeniu) |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

L (+)-winian potasowo-sodowy; sól z Rochelle; sól Seignette’a

Definicja

Numer wg EINECS

206-156-8

Nazwa chemiczna

Sól potasowo-sodowa kwasu L-2,3-dihydroksy-butanodiowego; L (+)-winian potasowo-sodowy

Wzór chemiczny

C4H4O6KNa·4H2O

Masa cząsteczkowa

282,23

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Bezbarwne kryształy lub biały krystaliczny proszek

Identyfikacja

Próba na obecność winianów

Wynik dodatni

Próba na obecność potasu

Wynik dodatni

Próba na obecność sodu

Wynik dodatni

Rozpuszczalność

1 gram jest rozpuszczalny w 1 ml wody, nierozpuszczalny w etanolu.

Zakres temperatur topnienia

70–80 °C

pH

Między 6,5 a 8,5 (1 % roztwór wodny)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 26,0 % i nie mniej niż 21,0 % (150 °C, 3 godz.)

Szczawiany

Nie więcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po suszeniu)

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 338 KWAS FOSFOROWY

| Nazwy synonimowe | Kwas ortofosforowy; kwas monofosforowy |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 231-633-2 |
| Nazwa chemiczna | Kwas fosforowy |
| Wzór chemiczny | H3PO4 |
| Masa cząsteczkowa | 98,00 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 67,0 % i nie więcej niż 85,7 %. Kwas fosforowy jest dostępny w handlu jako wodny roztwór o różnych stężeniach. |
| Opis | Przejrzysty, bezbarwny, lepki płyn |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność kwasów | Wynik dodatni |
| Próba na obecność fosforanów | Wynik dodatni |
| Czystość |
| Kwasy lotne | Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na kwas octowy) |
| Chlorki | Nie więcej niż 200 mg/kg (w przeliczeniu na chlor) |
| Azotany | Nie więcej niż 5 mg/kg (w przeliczeniu na NaNO3) |
| Siarczany | Nie więcej niż 1 500 mg/kg (w przeliczeniu na CaSO4) |
| Fluorki | Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor) |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Kwas ortofosforowy; kwas monofosforowy

Definicja

Numer wg EINECS

231-633-2

Nazwa chemiczna

Kwas fosforowy

Wzór chemiczny

H3PO4

Masa cząsteczkowa

98,00

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 67,0 % i nie więcej niż 85,7 %. Kwas fosforowy jest dostępny w handlu jako wodny roztwór o różnych stężeniach.

Opis

Przejrzysty, bezbarwny, lepki płyn

Identyfikacja

Próba na obecność kwasów

Wynik dodatni

Próba na obecność fosforanów

Wynik dodatni

Czystość

Kwasy lotne

Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na kwas octowy)

Chlorki

Nie więcej niż 200 mg/kg (w przeliczeniu na chlor)

Azotany

Nie więcej niż 5 mg/kg (w przeliczeniu na NaNO3)

Siarczany

Nie więcej niż 1 500 mg/kg (w przeliczeniu na CaSO4)

Fluorki

Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Uwaga: Specyfikacja dotyczy 75 % roztworu wodnego

Ε 339 (i) FOSFORAN MONOSODOWY

| Nazwy synonimowe | Monofosforan monosodowy; kwaśny monofosforan monosodowy; ortofosforan monosodowy; fosforan sodu, jednozasadowy; diwodoromonofosforan sodu |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 231-449-2 |
| Nazwa chemiczna | Diwodoromonofosforan sodu |
| Wzór chemiczny | Bezwodny: NaH2PO4

  Jednowodzian: NaH2PO4 · H2O
  Dwuwodzian: NaH2PO4 · 2H2O |
| Masa cząsteczkowa | Bezwodny: 119,98
  Jednowodzian: 138,00
  Dwuwodzian: 156,01 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 97 % NaH2PO4 po suszeniu w temperaturze 60 °C przez jedną godzinę, a następnie w temperaturze 105 °C przez cztery godziny
  Zawartość P2O5 między 58,0 % a 60,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Biały, bezwonny proszek, kryształy lub granulki lekko rozpływające się pod wpływem wilgoci w powietrzu |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność sodu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność fosforanów | Wynik dodatni |
| Rozpuszczalność | Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu i eterze |
| pH | Między 4,1 a 5,0 (1 % roztwór) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Dla soli bezwodnej nie więcej niż 2,0 %, dla jednowodzianu nie więcej niż 15,0 %, dla dwuwodzianu nie więcej niż 25 % (po suszeniu w temperaturze 60 °C przez 1 godzinę, a następnie w temperaturze 105 °C przez 4 godziny) |
| Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,2 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Fluorki | Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor) |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Monofosforan monosodowy; kwaśny monofosforan monosodowy; ortofosforan monosodowy; fosforan sodu, jednozasadowy; diwodoromonofosforan sodu

Definicja

Numer wg EINECS

231-449-2

Nazwa chemiczna

Diwodoromonofosforan sodu

Wzór chemiczny

Bezwodny: NaH2PO4

Jednowodzian: NaH2PO4 · H2O

Dwuwodzian: NaH2PO4 · 2H2O

Masa cząsteczkowa

Bezwodny: 119,98

Jednowodzian: 138,00

Dwuwodzian: 156,01

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 97 % NaH2PO4 po suszeniu w temperaturze 60 °C przez jedną godzinę, a następnie w temperaturze 105 °C przez cztery godziny

Zawartość P2O5 między 58,0 % a 60,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Biały, bezwonny proszek, kryształy lub granulki lekko rozpływające się pod wpływem wilgoci w powietrzu

Identyfikacja

Próba na obecność sodu

Wynik dodatni

Próba na obecność fosforanów

Wynik dodatni

Rozpuszczalność

Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu i eterze

pH

Między 4,1 a 5,0 (1 % roztwór)

Czystość

Strata przy suszeniu

Dla soli bezwodnej nie więcej niż 2,0 %, dla jednowodzianu nie więcej niż 15,0 %, dla dwuwodzianu nie więcej niż 25 % (po suszeniu w temperaturze 60 °C przez 1 godzinę, a następnie w temperaturze 105 °C przez 4 godziny)

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 0,2 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Fluorki

Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 339 (ii) FOSFORAN DISODOWY

| Nazwy synonimowe | Monofosforan disodowy; drugorzędowy fosforan sodu; ortofosforan disodowy |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 231-448-7 |
| Nazwa chemiczna | Wodoromonofosforan disodowy; wodoroortofosforan disodowy |
| Wzór chemiczny | Bezwodny: Na2HPO4

  Uwodniony: Na2HPO4 · nH2O (n = 2, 7 lub 12) |
| Masa cząsteczkowa | 141,98 (postać bezwodna) |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 98 % Na2HPO4 po suszeniu w temperaturze 40 °C przez trzy godziny, a następnie w temperaturze 105 °C przez pięć godzin
  Zawartość P2O5 między 49 % a 51 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Bezwodny wodorofosforan disodowy jest białym, higroskopijnym, bezwonnym proszkiem. Dostępne postacie uwodnione obejmują dwuwodzian: biała, krystaliczna, bezwonna substancja stała; siedmiowodzian: białe, bezwonne kryształy łatwo tracące wodę krystalizacyjną lub ziarnisty proszek; dwunastowodzian: biały, bezwonny, wykwitający proszek lub kryształy |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność sodu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność fosforanów | Wynik dodatni |
| Rozpuszczalność | Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu |
| pH | Między 8,4 a 9,6 (1 % roztwór) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Dla soli bezwodnej nie więcej niż 5,0 %, dla dwuwodzianu nie więcej niż 22,0 %, dla siedmiowodzianu nie więcej niż 50,0 %, dla dwunastowodzianu nie więcej niż 61,0 % (po suszeniu w temperaturze 40 °C przez 3 godziny, a następnie w temperaturze 105 °C przez 5 godzin) |
| Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,2 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Fluorki | Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor) |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Monofosforan disodowy; drugorzędowy fosforan sodu; ortofosforan disodowy

Definicja

Numer wg EINECS

231-448-7

Nazwa chemiczna

Wodoromonofosforan disodowy; wodoroortofosforan disodowy

Wzór chemiczny

Bezwodny: Na2HPO4

Uwodniony: Na2HPO4 · nH2O (n = 2, 7 lub 12)

Masa cząsteczkowa

141,98 (postać bezwodna)

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 98 % Na2HPO4 po suszeniu w temperaturze 40 °C przez trzy godziny, a następnie w temperaturze 105 °C przez pięć godzin

Zawartość P2O5 między 49 % a 51 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Bezwodny wodorofosforan disodowy jest białym, higroskopijnym, bezwonnym proszkiem. Dostępne postacie uwodnione obejmują dwuwodzian: biała, krystaliczna, bezwonna substancja stała; siedmiowodzian: białe, bezwonne kryształy łatwo tracące wodę krystalizacyjną lub ziarnisty proszek; dwunastowodzian: biały, bezwonny, wykwitający proszek lub kryształy

Identyfikacja

Próba na obecność sodu

Wynik dodatni

Próba na obecność fosforanów

Wynik dodatni

Rozpuszczalność

Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu

pH

Między 8,4 a 9,6 (1 % roztwór)

Czystość

Strata przy suszeniu

Dla soli bezwodnej nie więcej niż 5,0 %, dla dwuwodzianu nie więcej niż 22,0 %, dla siedmiowodzianu nie więcej niż 50,0 %, dla dwunastowodzianu nie więcej niż 61,0 % (po suszeniu w temperaturze 40 °C przez 3 godziny, a następnie w temperaturze 105 °C przez 5 godzin)

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 0,2 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Fluorki

Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 339 (iii) FOSFORAN TRISODOWY

| Nazwy synonimowe | Fosforan sodu; fosforan sodu, trizasadowy; ortofosforan trisodowy |
| --- | --- |
| Definicja | Fosforan trisodowy jest otrzymywany z wodnego roztworu i krystalizuje w postaci bezwodnej z 1/2, 1, 6, 8 lub 12 cząsteczkami H2O. Dwunastowodzian krystalizuje zawsze z wodnych roztworów przy nadmiarze wodorotlenku sodu. Zawiera on 1⁄4 cząsteczki NaOH. |
| Numer wg EINECS | 231-509-8 |
| Nazwa chemiczna | Monofosforan trisodowy; fosforan trisodowy; ortofosforan trisodowy |
| Wzór chemiczny | Bezwodny: Na3PO4

  Uwodniony: Na3PO4 nH2O (n = 1/2, 1, 6, 8 lub 12) |
| Masa cząsteczkowa | 163,94 (postać bezwodna) |
| Oznaczenie zawartości | Bezwodny fosforan sodu i uwodnione postacie, z wyjątkiem dwunastowodzianu, zawierają nie mniej niż 97,0 % Na3PO4 w przeliczeniu na suchą masę. Dwunastowodzian fosforanu sodu zawiera nie mniej niż 92,0 % Na3PO4 w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu.
  Zawartość P2O5 między 40,5 % a 43,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Białe, bezwonne kryształy, granulki lub krystaliczny proszek |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność sodu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność fosforanów | Wynik dodatni |
| Rozpuszczalność | Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu |
| pH | Między 11,5 a 12,5 (1 % roztwór) |
| Czystość |
| Strata przy prażeniu | Po suszeniu w 120 °C przez dwie godziny, a następnie prażeniu w temperaturze około 800 °C przez 30 minut strata masy wynosi: dla postaci bezwodnej nie więcej niż 2,0%, dla jednowodzianu nie więcej niż 11,0 %, dla dwunastowodzianu między 45,0 % a 58,0 % |
| Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,2 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Fluorki | Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor) |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Fosforan sodu; fosforan sodu, trizasadowy; ortofosforan trisodowy

Definicja

Fosforan trisodowy jest otrzymywany z wodnego roztworu i krystalizuje w postaci bezwodnej z 1/2, 1, 6, 8 lub 12 cząsteczkami H2O. Dwunastowodzian krystalizuje zawsze z wodnych roztworów przy nadmiarze wodorotlenku sodu. Zawiera on 1⁄4 cząsteczki NaOH.

Numer wg EINECS

231-509-8

Nazwa chemiczna

Monofosforan trisodowy; fosforan trisodowy; ortofosforan trisodowy

Wzór chemiczny

Bezwodny: Na3PO4

Uwodniony: Na3PO4 nH2O (n = 1/2, 1, 6, 8 lub 12)

Masa cząsteczkowa

163,94 (postać bezwodna)

Oznaczenie zawartości

Bezwodny fosforan sodu i uwodnione postacie, z wyjątkiem dwunastowodzianu, zawierają nie mniej niż 97,0 % Na3PO4 w przeliczeniu na suchą masę. Dwunastowodzian fosforanu sodu zawiera nie mniej niż 92,0 % Na3PO4 w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu.

Zawartość P2O5 między 40,5 % a 43,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Białe, bezwonne kryształy, granulki lub krystaliczny proszek

Identyfikacja

Próba na obecność sodu

Wynik dodatni

Próba na obecność fosforanów

Wynik dodatni

Rozpuszczalność

Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu

pH

Między 11,5 a 12,5 (1 % roztwór)

Czystość

Strata przy prażeniu

Po suszeniu w 120 °C przez dwie godziny, a następnie prażeniu w temperaturze około 800 °C przez 30 minut strata masy wynosi: dla postaci bezwodnej nie więcej niż 2,0%, dla jednowodzianu nie więcej niż 11,0 %, dla dwunastowodzianu między 45,0 % a 58,0 %

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 0,2 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Fluorki

Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 340 (i) FOSFORAN MONOPOTASOWY

| Nazwy synonimowe | Fosforan potasu, monozasadowy; monofosforan monopotasowy; ortofosforan potasu |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 231-913-4 |
| Nazwa chemiczna | Diwodorofosforan potasu; diwodoroortofosforan monopotasowy; diwodoromonofosforan monopotasowy |
| Wzór chemiczny | KH2PO4 |
| Masa cząsteczkowa | 136,09 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 98,0 % po suszeniu w temperaturze 105 °C przez cztery godziny
  Zawartość P2O5 między 51,0 % a 53,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Bezwonne, bezbarwne kryształy lub biały, ziarnisty lub krystaliczny proszek |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność potasu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność fosforanów | Wynik dodatni |
| Rozpuszczalność | Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu |
| pH | Między 4,2 a 4,8 (1 % roztwór) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 2,0 % (105 °C, 4 godz.) |
| Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,2 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Fluorki | Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor) |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Fosforan potasu, monozasadowy; monofosforan monopotasowy; ortofosforan potasu

Definicja

Numer wg EINECS

231-913-4

Nazwa chemiczna

Diwodorofosforan potasu; diwodoroortofosforan monopotasowy; diwodoromonofosforan monopotasowy

Wzór chemiczny

KH2PO4

Masa cząsteczkowa

136,09

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 98,0 % po suszeniu w temperaturze 105 °C przez cztery godziny

Zawartość P2O5 między 51,0 % a 53,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Bezwonne, bezbarwne kryształy lub biały, ziarnisty lub krystaliczny proszek

Identyfikacja

Próba na obecność potasu

Wynik dodatni

Próba na obecność fosforanów

Wynik dodatni

Rozpuszczalność

Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu

pH

Między 4,2 a 4,8 (1 % roztwór)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 2,0 % (105 °C, 4 godz.)

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 0,2 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Fluorki

Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 340 (ii) FOSFORAN DIPOTASOWY

| Nazwy synonimowe | Monofosforan dipotasowy; drugorzędowy fosforan potasu; ortofosforan dipotasowy; fosforan potasu, dizasadowy |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 231-834-5 |
| Nazwa chemiczna | Wodoromonofosforan dipotasowy; wodorofosforan dipotasowy; wodoroortofosforan dipotasowy |
| Wzór chemiczny | K2HPO4 |
| Masa cząsteczkowa | 174,18 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 98 % po suszeniu w temperaturze 105 °C przez cztery godziny
  Zawartość P2O5 między 40,3 % a 41,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Bezbarwny lub biały, ziarnisty proszek, kryształy lub masa; substancja rozpływająca się pod wpływem wilgoci w powietrzu, higroskopijna |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność potasu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność fosforanów | Wynik dodatni |
| Rozpuszczalność | Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu |
| pH | Między 8,7 a 9,4 (1 % roztwór) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 2,0 % (105 °C, 4 godz.) |
| Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,2 % (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Fluorki | Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor) |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Monofosforan dipotasowy; drugorzędowy fosforan potasu; ortofosforan dipotasowy; fosforan potasu, dizasadowy

Definicja

Numer wg EINECS

231-834-5

Nazwa chemiczna

Wodoromonofosforan dipotasowy; wodorofosforan dipotasowy; wodoroortofosforan dipotasowy

Wzór chemiczny

K2HPO4

Masa cząsteczkowa

174,18

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 98 % po suszeniu w temperaturze 105 °C przez cztery godziny

Zawartość P2O5 między 40,3 % a 41,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Bezbarwny lub biały, ziarnisty proszek, kryształy lub masa; substancja rozpływająca się pod wpływem wilgoci w powietrzu, higroskopijna

Identyfikacja

Próba na obecność potasu

Wynik dodatni

Próba na obecność fosforanów

Wynik dodatni

Rozpuszczalność

Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu

pH

Między 8,7 a 9,4 (1 % roztwór)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 2,0 % (105 °C, 4 godz.)

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 0,2 % (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Fluorki

Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 340 (iii) FOSFORAN TRIPOTASOWY

| Nazwy synonimowe | Fosforan potasu, trizasadowy; ortofosforan tripotasowy |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 231-907-1 |
| Nazwa chemiczna | Monofosforan tripotasowy; fosforan tripotasowy; ortofosforan tripotasowy |
| Wzór chemiczny | Bezwodny: K3PO4

  Uwodniony: K3PO4 · nH2O (n = 1 lub 3) |
| Masa cząsteczkowa | 212,27 (postać bezwodna) |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 97 % w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu
  Zawartość P2O5 między 30,5 % a 34,0 % w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu |
| Opis | Bezbarwne lub białe, bezwonne, higroskopijne kryształy lub granulki. Dostępne postacie uwodnione obejmują jednowodzian i trójwodzian |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność potasu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność fosforanów | Wynik dodatni |
| Rozpuszczalność | Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu |
| pH | Między 11,5 a 12,3 (1 % roztwór) |
| Czystość |
| Strata przy prażeniu | Bezwodny: nie więcej niż 3,0 %; uwodniony: nie więcej niż 23,0 % (po suszeniu w temperaturze 105 °C przez jedną godzinę, a następnie prażeniu w temperaturze około 800 °C ± 25 °C przez 30 minut) |
| Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,2 % (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Fluorki | Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor) |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Fosforan potasu, trizasadowy; ortofosforan tripotasowy

Definicja

Numer wg EINECS

231-907-1

Nazwa chemiczna

Monofosforan tripotasowy; fosforan tripotasowy; ortofosforan tripotasowy

Wzór chemiczny

Bezwodny: K3PO4

Uwodniony: K3PO4 · nH2O (n = 1 lub 3)

Masa cząsteczkowa

212,27 (postać bezwodna)

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 97 % w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu

Zawartość P2O5 między 30,5 % a 34,0 % w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu

Opis

Bezbarwne lub białe, bezwonne, higroskopijne kryształy lub granulki. Dostępne postacie uwodnione obejmują jednowodzian i trójwodzian

Identyfikacja

Próba na obecność potasu

Wynik dodatni

Próba na obecność fosforanów

Wynik dodatni

Rozpuszczalność

Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu

pH

Między 11,5 a 12,3 (1 % roztwór)

Czystość

Strata przy prażeniu

Bezwodny: nie więcej niż 3,0 %; uwodniony: nie więcej niż 23,0 % (po suszeniu w temperaturze 105 °C przez jedną godzinę, a następnie prażeniu w temperaturze około 800 °C ± 25 °C przez 30 minut)

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 0,2 % (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Fluorki

Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 341 (i) FOSFORAN MONOWAPNIOWY

| Nazwy synonimowe | Fosforan wapnia, monozasadowy; ortofosforan monowapniowy |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 231-837-1 |
| Nazwa chemiczna | Diwodorofosforan wapnia |
| Wzór chemiczny | Bezwodny: Ca(H2PO4)2

  Jednowodzian: Ca(H2PO4)2 · H2O |
| Masa cząsteczkowa | 234,05 (postać bezwodna)
  252,08 (jednowodzian) |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 95 % w przeliczeniu na suchą masę.
  Zawartość P2O5 między 55,5 % a 61,1 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Ziarnisty proszek lub białe kryształy lub granulki rozpływające się pod wpływem wilgoci w powietrzu |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność wapnia | Wynik dodatni |
| Próba na obecność fosforanów | Wynik dodatni |
| Zawartość CaO | Między 23,0 % a 27,5 % (bezwodny)
  Między 19,0 % a 24,8 % (jednowodzian) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Bezwodny: nie więcej niż 14 % (105 °C, 4 godz.)
  Jednowodzian: nie więcej niż 17,5 % (105 °C, 4 godz.) |
| Strata przy prażeniu | Bezwodny: nie więcej niż 17,5 % (po prażeniu w temperaturze 800 °C ± 25 °C przez 30 minut)
  Jednowodzian: nie więcej niż 25,0 % (po suszeniu w temperaturze 105 °C przez jedną godzinę, a następnie prażeniu w temperaturze 800 °C ± 25 °C przez 30 minut) |
| Fluorki | Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na fluor) |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Glin | Nie więcej niż 70 mg/kg (tylko jeżeli dodawany do żywności dla niemowląt i małych dzieci)
  Nie więcej niż 200 mg/kg (dla wszystkich zastosowań z wyjątkiem żywności dla niemowląt i małych dzieci) |

Nazwy synonimowe

Fosforan wapnia, monozasadowy; ortofosforan monowapniowy

Definicja

Numer wg EINECS

231-837-1

Nazwa chemiczna

Diwodorofosforan wapnia

Wzór chemiczny

Bezwodny: Ca(H2PO4)2

Jednowodzian: Ca(H2PO4)2 · H2O

Masa cząsteczkowa

234,05 (postać bezwodna)

252,08 (jednowodzian)

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 95 % w przeliczeniu na suchą masę.

Zawartość P2O5 między 55,5 % a 61,1 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Ziarnisty proszek lub białe kryształy lub granulki rozpływające się pod wpływem wilgoci w powietrzu

Identyfikacja

Próba na obecność wapnia

Wynik dodatni

Próba na obecność fosforanów

Wynik dodatni

Zawartość CaO

Między 23,0 % a 27,5 % (bezwodny)

Między 19,0 % a 24,8 % (jednowodzian)

Czystość

Strata przy suszeniu

Bezwodny: nie więcej niż 14 % (105 °C, 4 godz.)

Jednowodzian: nie więcej niż 17,5 % (105 °C, 4 godz.)

Strata przy prażeniu

Bezwodny: nie więcej niż 17,5 % (po prażeniu w temperaturze 800 °C ± 25 °C przez 30 minut)

Jednowodzian: nie więcej niż 25,0 % (po suszeniu w temperaturze 105 °C przez jedną godzinę, a następnie prażeniu w temperaturze 800 °C ± 25 °C przez 30 minut)

Fluorki

Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Glin

Nie więcej niż 70 mg/kg (tylko jeżeli dodawany do żywności dla niemowląt i małych dzieci)

Nie więcej niż 200 mg/kg (dla wszystkich zastosowań z wyjątkiem żywności dla niemowląt i małych dzieci)

Ε 341 (ii) FOSFORAN DIWAPNIOWY

| Nazwy synonimowe | Fosforan wapnia, dizasadowy; ortofosforan diwapniowy |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 231-826-1 |
| Nazwa chemiczna | Monowodorofosforan wapnia; wodoroortofosforan wapnia; drugorzędowy fosforan wapnia |
| Wzór chemiczny | Bezwodny: CaHPO4

  Dwuwodzian: CaHPO4 · 2H2O |
| Masa cząsteczkowa | 136,06 (postać bezwodna)
  172,09 (dwuwodzian) |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 98 % i nie więcej niż równoważnik 102 % CaHPO4 po suszeniu w temperaturze 200 °C przez 3 godziny
  Zawartość P2O5 między 50,0 % a 52,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Białe kryształy lub granulki, ziarnisty proszek lub proszek |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność wapnia | Wynik dodatni |
| Próba na obecność fosforanów | Wynik dodatni |
| Rozpuszczalność | Trudno rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu |
| Czystość |
| Strata przy prażeniu | Nie więcej niż 8,5 % (bezwodny) lub 26,5 % (dwuwodzian) po prażeniu w temperaturze 800 °C ± 25 °C przez 30 minut |
| Fluorki | Nie więcej niż 50 mg/kg (w przeliczeniu na fluor) |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Glin | Nie więcej niż 100 mg/kg dla postaci bezwodnej i nie więcej niż 80 mg/kg dla postaci dwuwodnej (tylko jeżeli dodawany do żywności dla niemowląt i małych dzieci)
  Nie więcej niż 600 mg/kg dla postaci bezwodnej i nie więcej niż 500 mg/kg dla postaci dwuwodnej (w przypadku wszystkich zastosowań z wyjątkiem żywności dla niemowląt i małych dzieci). Wymóg ten stosuje się do dnia 31 marca 2015 r.
  Nie więcej niż 200 mg/kg dla postaci bezwodnej i postaci dwuwodnej (w przypadku wszystkich zastosowań z wyjątkiem żywności dla niemowląt i małych dzieci). Wymóg ten stosuje się od dnia 1 kwietnia 2015 r. |

Nazwy synonimowe

Fosforan wapnia, dizasadowy; ortofosforan diwapniowy

Definicja

Numer wg EINECS

231-826-1

Nazwa chemiczna

Monowodorofosforan wapnia; wodoroortofosforan wapnia; drugorzędowy fosforan wapnia

Wzór chemiczny

Bezwodny: CaHPO4

Dwuwodzian: CaHPO4 · 2H2O

Masa cząsteczkowa

136,06 (postać bezwodna)

172,09 (dwuwodzian)

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 98 % i nie więcej niż równoważnik 102 % CaHPO4 po suszeniu w temperaturze 200 °C przez 3 godziny

Zawartość P2O5 między 50,0 % a 52,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Białe kryształy lub granulki, ziarnisty proszek lub proszek

Identyfikacja

Próba na obecność wapnia

Wynik dodatni

Próba na obecność fosforanów

Wynik dodatni

Rozpuszczalność

Trudno rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu

Czystość

Strata przy prażeniu

Nie więcej niż 8,5 % (bezwodny) lub 26,5 % (dwuwodzian) po prażeniu w temperaturze 800 °C ± 25 °C przez 30 minut

Fluorki

Nie więcej niż 50 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Glin

Nie więcej niż 100 mg/kg dla postaci bezwodnej i nie więcej niż 80 mg/kg dla postaci dwuwodnej (tylko jeżeli dodawany do żywności dla niemowląt i małych dzieci)

Nie więcej niż 600 mg/kg dla postaci bezwodnej i nie więcej niż 500 mg/kg dla postaci dwuwodnej (w przypadku wszystkich zastosowań z wyjątkiem żywności dla niemowląt i małych dzieci). Wymóg ten stosuje się do dnia 31 marca 2015 r.

Nie więcej niż 200 mg/kg dla postaci bezwodnej i postaci dwuwodnej (w przypadku wszystkich zastosowań z wyjątkiem żywności dla niemowląt i małych dzieci). Wymóg ten stosuje się od dnia 1 kwietnia 2015 r.

341 (iii) FOSFORAN TRIWAPNIOWY

| Nazwy synonimowe | Fosforan wapnia, trizasadowy; ortofosforan wapnia; hydroksymonofosforan pięciowapniowy; hydroksyapatyt wapnia |
| --- | --- |
| Definicja | Fosforan triwapniowy jest mieszaniną fosforanów wapnia w różnych proporcjach, otrzymaną w wyniku neutralizacji kwasu fosforowego wodorotlenkiem wapnia i posiada przybliżony skład 10CaO · 3P2O5 · H2O. |
| Numer wg EINECS | 235-330-6 (hydroksymonofosforan pięciowapniowy)
  231-840-8 (ortofosforan wapnia) |
| Nazwa chemiczna | Hydroksymonofosforan pięciowapniowy; monofosforan triwapniowy |
| Wzór chemiczny | Ca5(PO4)3 · OH lub Ca3(PO4)2 |
| Masa cząsteczkowa | 502 lub 310 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 90 % w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu
  Zawartość P2O5 między 38,5 % a 48,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Biały, bezwonny proszek stabilny na powietrzu |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność wapnia | Wynik dodatni |
| Próba na obecność fosforanów | Wynik dodatni |
| Rozpuszczalność | Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie; nierozpuszczalny w etanolu, rozpuszczalny w rozcieńczonym kwasie chlorowodorowym i azotowym |
| Czystość |
| Strata przy prażeniu | Nie więcej niż 8 % po prażeniu w temp. 800 ± 25 °C przez 0,5 godz. |
| Fluorki | Nie więcej niż 50 mg/kg (w przeliczeniu na fluor) |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Glin | Nie więcej niż 150 mg/kg (tylko jeżeli dodawany do żywności dla niemowląt i małych dzieci)
  Nie więcej niż 500 mg/kg (dla wszystkich zastosowań z wyjątkiem żywności dla niemowląt i małych dzieci). Wymóg ten stosuje się do dnia 31 marca 2015 r.
  Nie więcej niż 200 mg/kg (dla wszystkich zastosowań z wyjątkiem żywności dla niemowląt i małych dzieci). Wymóg ten stosuje się od dnia 1 kwietnia 2015 r. |

Nazwy synonimowe

Fosforan wapnia, trizasadowy; ortofosforan wapnia; hydroksymonofosforan pięciowapniowy; hydroksyapatyt wapnia

Definicja

Fosforan triwapniowy jest mieszaniną fosforanów wapnia w różnych proporcjach, otrzymaną w wyniku neutralizacji kwasu fosforowego wodorotlenkiem wapnia i posiada przybliżony skład 10CaO · 3P2O5 · H2O.

Numer wg EINECS

235-330-6 (hydroksymonofosforan pięciowapniowy)

231-840-8 (ortofosforan wapnia)

Nazwa chemiczna

Hydroksymonofosforan pięciowapniowy; monofosforan triwapniowy

Wzór chemiczny

Ca5(PO4)3 · OH lub Ca3(PO4)2

Masa cząsteczkowa

502 lub 310

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 90 % w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu

Zawartość P2O5 między 38,5 % a 48,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Biały, bezwonny proszek stabilny na powietrzu

Identyfikacja

Próba na obecność wapnia

Wynik dodatni

Próba na obecność fosforanów

Wynik dodatni

Rozpuszczalność

Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie; nierozpuszczalny w etanolu, rozpuszczalny w rozcieńczonym kwasie chlorowodorowym i azotowym

Czystość

Strata przy prażeniu

Nie więcej niż 8 % po prażeniu w temp. 800 ± 25 °C przez 0,5 godz.

Fluorki

Nie więcej niż 50 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Glin

Nie więcej niż 150 mg/kg (tylko jeżeli dodawany do żywności dla niemowląt i małych dzieci)

Nie więcej niż 500 mg/kg (dla wszystkich zastosowań z wyjątkiem żywności dla niemowląt i małych dzieci). Wymóg ten stosuje się do dnia 31 marca 2015 r.

Nie więcej niż 200 mg/kg (dla wszystkich zastosowań z wyjątkiem żywności dla niemowląt i małych dzieci). Wymóg ten stosuje się od dnia 1 kwietnia 2015 r.

E 343 (i) FOSFORAN MONOMAGNEZU

| Nazwy synonimowe | Diwodorofosforan magnezu; fosforan magnezu, monozasadowy; ortofosforan monomagnezu |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 236-004-6 |
| Nazwa chemiczna | Diwodoromonofosforan monomagnezu |
| Wzór chemiczny | Mg(H2PO4)2 nH2O (gdzie n = 0 do 4) |
| Masa cząsteczkowa | 218,30 (postać bezwodna) |
| Oznaczenie zawartości | Nie mniej niż 51,0 % po prażeniu jako P2O5 w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu (800 °C ± 25 °C przez 30 minut) |
| Opis | Biały, bezwonny, krystaliczny proszek, słabo rozpuszczalny w wodzie |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność magnezu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność fosforanów | Wynik dodatni |
| Zawartość MgO | Nie mniej niż 21,5 % po prażeniu lub w przeliczeniu na bezwodną masę (105 °C, 4 godz.) |
| Czystość |
| Fluorki | Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor) |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Diwodorofosforan magnezu; fosforan magnezu, monozasadowy; ortofosforan monomagnezu

Definicja

Numer wg EINECS

236-004-6

Nazwa chemiczna

Diwodoromonofosforan monomagnezu

Wzór chemiczny

Mg(H2PO4)2 nH2O (gdzie n = 0 do 4)

Masa cząsteczkowa

218,30 (postać bezwodna)

Oznaczenie zawartości

Nie mniej niż 51,0 % po prażeniu jako P2O5 w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu (800 °C ± 25 °C przez 30 minut)

Opis

Biały, bezwonny, krystaliczny proszek, słabo rozpuszczalny w wodzie

Identyfikacja

Próba na obecność magnezu

Wynik dodatni

Próba na obecność fosforanów

Wynik dodatni

Zawartość MgO

Nie mniej niż 21,5 % po prażeniu lub w przeliczeniu na bezwodną masę (105 °C, 4 godz.)

Czystość

Fluorki

Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 343 (ii) FOSFORAN DIMAGNEZU

| Nazwy synonimowe | Wodorofosforan magnezu; fosforan magnezu, dizasadowy; ortofosforan dimagnezu; drugorzędowy fosforan magnezu |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 231-823-5 |
| Nazwa chemiczna | Monowodoromonofosforan dimagnezu |
| Wzór chemiczny | MgHPO4 · nH2O (gdzie n = 0–3) |
| Masa cząsteczkowa | 120,30 (postać bezwodna) |
| Oznaczenie zawartości | Nie mniej niż 96 % po prażeniu (800 °C ± 25 °C przez 30 minut) |
| Opis | Biały, bezwonny, krystaliczny proszek, słabo rozpuszczalny w wodzie |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność magnezu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność fosforanów | Wynik dodatni |
| Zawartość MgO | Nie mniej niż 33,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę (105 °C, 4 godz.) |
| Czystość |
| Fluorki | Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor) |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Wodorofosforan magnezu; fosforan magnezu, dizasadowy; ortofosforan dimagnezu; drugorzędowy fosforan magnezu

Definicja

Numer wg EINECS

231-823-5

Nazwa chemiczna

Monowodoromonofosforan dimagnezu

Wzór chemiczny

MgHPO4 · nH2O (gdzie n = 0–3)

Masa cząsteczkowa

120,30 (postać bezwodna)

Oznaczenie zawartości

Nie mniej niż 96 % po prażeniu (800 °C ± 25 °C przez 30 minut)

Opis

Biały, bezwonny, krystaliczny proszek, słabo rozpuszczalny w wodzie

Identyfikacja

Próba na obecność magnezu

Wynik dodatni

Próba na obecność fosforanów

Wynik dodatni

Zawartość MgO

Nie mniej niż 33,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę (105 °C, 4 godz.)

Czystość

Fluorki

Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 350 (i) JABŁCZAN SODU

| Nazwy synonimowe | Sól sodowa kwasu jabłkowego |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | DL-jabłczan disodowy; sól disodowa kwasu hydroksybutanodiowego |
| Wzór chemiczny | Półwodzian: C4H4Na2O5 1⁄2 H2O
  Trójwodzian: C4H4Na2O5 3H2O |
| Masa cząsteczkowa | Półwodzian: 187,05
  Trójwodzian: 232,10 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 98,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Biały, krystaliczny proszek lub grudki |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność kwasu 1,2-dikarboksylowego | Wynik dodatni |
| Próba na obecność sodu | Wynik dodatni |
| Tworzenie barwnika azowego | Wynik dodatni |
| Rozpuszczalność | Dobrze rozpuszczalny w wodzie |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Półwodzian: Nie więcej niż 7,0 % (130 °C, 4 godz.)
  Trójwodzian: 20,5–23,5 % (130 °C, 4 godz.) |
| Zasadowość | Nie więcej niż 0,2 % w przeliczeniu na Na2CO3 |
| Kwas fumarowy | Nie więcej niż 1,0 % |
| Kwas maleinowy | Nie więcej niż 0,05 % |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Sól sodowa kwasu jabłkowego

Definicja

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

DL-jabłczan disodowy; sól disodowa kwasu hydroksybutanodiowego

Wzór chemiczny

Półwodzian: C4H4Na2O5 1⁄2 H2O

Trójwodzian: C4H4Na2O5 3H2O

Masa cząsteczkowa

Półwodzian: 187,05

Trójwodzian: 232,10

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 98,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Biały, krystaliczny proszek lub grudki

Identyfikacja

Próba na obecność kwasu 1,2-dikarboksylowego

Wynik dodatni

Próba na obecność sodu

Wynik dodatni

Tworzenie barwnika azowego

Wynik dodatni

Rozpuszczalność

Dobrze rozpuszczalny w wodzie

Czystość

Strata przy suszeniu

Półwodzian: Nie więcej niż 7,0 % (130 °C, 4 godz.)

Trójwodzian: 20,5–23,5 % (130 °C, 4 godz.)

Zasadowość

Nie więcej niż 0,2 % w przeliczeniu na Na2CO3

Kwas fumarowy

Nie więcej niż 1,0 %

Kwas maleinowy

Nie więcej niż 0,05 %

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 350 (ii) WODOROJABŁCZAN SODU

| Nazwy synonimowe | Sól monosodowa kwasu DL-jabłkowego |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | DL-jabłczan monosodowy; 2-DL-hydroksybursztynian monosodowy |
| Wzór chemiczny | C4H5NaO5 |
| Masa cząsteczkowa | 156,07 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Biały proszek |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność kwasu 1,2-dikarboksylowego | Wynik dodatni |
| Próba na obecność sodu | Wynik dodatni |
| Tworzenie barwnika azowego | Wynik dodatni |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 2,0 % (110 °C, 3 godz.) |
| Kwas maleinowy | Nie więcej niż 0,05 % |
| Kwas fumarowy | Nie więcej niż 1,0 % |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Sól monosodowa kwasu DL-jabłkowego

Definicja

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

DL-jabłczan monosodowy; 2-DL-hydroksybursztynian monosodowy

Wzór chemiczny

C4H5NaO5

Masa cząsteczkowa

156,07

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Biały proszek

Identyfikacja

Próba na obecność kwasu 1,2-dikarboksylowego

Wynik dodatni

Próba na obecność sodu

Wynik dodatni

Tworzenie barwnika azowego

Wynik dodatni

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 2,0 % (110 °C, 3 godz.)

Kwas maleinowy

Nie więcej niż 0,05 %

Kwas fumarowy

Nie więcej niż 1,0 %

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 351 JABŁCZAN POTASU

| Nazwy synonimowe | Sól potasowa kwasu jabłkowego |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | DL-jabłczan dipotasowy; sól dipotasowa kwasu hydroksybutanodiowego |
| Wzór chemiczny | C4H4K2O5 |
| Masa cząsteczkowa | 210,27 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 59,5 % |
| Opis | Roztwór wodny bezbarwny lub prawie bezbarwny |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność kwasu 1,2-dikarboksylowego | Wynik dodatni |
| Próba na obecność potasu | Wynik dodatni |
| Tworzenie barwnika azowego | Wynik dodatni |
| Czystość |
| Zasadowość | Nie więcej niż 0,2 % w przeliczeniu na K2CO3 |
| Kwas fumarowy | Nie więcej niż 1,0 % |
| Kwas maleinowy | Nie więcej niż 0,05 % |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Sól potasowa kwasu jabłkowego

Definicja

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

DL-jabłczan dipotasowy; sól dipotasowa kwasu hydroksybutanodiowego

Wzór chemiczny

C4H4K2O5

Masa cząsteczkowa

210,27

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 59,5 %

Opis

Roztwór wodny bezbarwny lub prawie bezbarwny

Identyfikacja

Próba na obecność kwasu 1,2-dikarboksylowego

Wynik dodatni

Próba na obecność potasu

Wynik dodatni

Tworzenie barwnika azowego

Wynik dodatni

Czystość

Zasadowość

Nie więcej niż 0,2 % w przeliczeniu na K2CO3

Kwas fumarowy

Nie więcej niż 1,0 %

Kwas maleinowy

Nie więcej niż 0,05 %

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 352 (i) JABŁCZAN WAPNIA

| Nazwy synonimowe | Sól wapniowa kwasu jabłkowego |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | DL-jabłczan wapniowy; α-hydroksybursztynian wapniowy; sól wapniowa kwasu hydroksybutanodiowego |
| Wzór chemiczny | C4H5CaO5 |
| Masa cząsteczkowa | 172,14 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 97,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Biały proszek |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność jabłczanów | Wynik dodatni |
| Próba na obecność kwasu 1,2-dikarboksylowego | Wynik dodatni |
| Próba na obecność wapnia | Wynik dodatni |
| Tworzenie barwnika azowego | Wynik dodatni |
| Rozpuszczalność | Słabo rozpuszczalny w wodzie |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 2 % (100 °C, 3 godz.) |
| Zasadowość | Nie więcej niż 0,2 % w przeliczeniu na CaCO3 |
| Kwas maleinowy | Nie więcej niż 0,05 % |
| Kwas fumarowy | Nie więcej niż 1,0 % |
| Fluorki | Nie więcej niż 30 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Sól wapniowa kwasu jabłkowego

Definicja

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

DL-jabłczan wapniowy; α-hydroksybursztynian wapniowy; sól wapniowa kwasu hydroksybutanodiowego

Wzór chemiczny

C4H5CaO5

Masa cząsteczkowa

172,14

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 97,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Biały proszek

Identyfikacja

Próba na obecność jabłczanów

Wynik dodatni

Próba na obecność kwasu 1,2-dikarboksylowego

Wynik dodatni

Próba na obecność wapnia

Wynik dodatni

Tworzenie barwnika azowego

Wynik dodatni

Rozpuszczalność

Słabo rozpuszczalny w wodzie

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 2 % (100 °C, 3 godz.)

Zasadowość

Nie więcej niż 0,2 % w przeliczeniu na CaCO3

Kwas maleinowy

Nie więcej niż 0,05 %

Kwas fumarowy

Nie więcej niż 1,0 %

Fluorki

Nie więcej niż 30 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 352 (ii) WODOROJABŁCZAN WAPNIA

| Nazwy synonimowe | Sól monowapniowa kwasu DL-jabłkowego |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | DL-jabłczan monowapniowy; 2-DL-hydroksybursztynian monowapniowy |
| Wzór chemiczny | (C4H5O5)2Ca |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 97,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Biały proszek |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność kwasu 1,2-dikarboksylowego | Wynik dodatni |
| Próba na obecność wapnia | Wynik dodatni |
| Tworzenie barwnika azowego | Wynik dodatni |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 2,0 % (110 °C, 3 godz.) |
| Kwas maleinowy | Nie więcej niż 0,05 % |
| Kwas fumarowy | Nie więcej niż 1,0 % |
| Fluorki | Nie więcej niż 30 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Sól monowapniowa kwasu DL-jabłkowego

Definicja

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

DL-jabłczan monowapniowy; 2-DL-hydroksybursztynian monowapniowy

Wzór chemiczny

(C4H5O5)2Ca

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 97,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Biały proszek

Identyfikacja

Próba na obecność kwasu 1,2-dikarboksylowego

Wynik dodatni

Próba na obecność wapnia

Wynik dodatni

Tworzenie barwnika azowego

Wynik dodatni

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 2,0 % (110 °C, 3 godz.)

Kwas maleinowy

Nie więcej niż 0,05 %

Kwas fumarowy

Nie więcej niż 1,0 %

Fluorki

Nie więcej niż 30 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 353 KWAS METAWINOWY

| Nazwy synonimowe | Kwas diwinowy |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | Kwas metawinowy |
| Wzór chemiczny | C4H6O6 |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | Nie mniej niż 99,5 % |
| Opis | Kryształy lub proszek o barwie białej lub żółtawej. Dobrze rozpływające się pod wpływem wilgoci w powietrzu, o słabym zapachu karmelu |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie i etanolu |
| Identification test | Umieścić 1 mg do 10 mg próbki substancji w probówce zawierającej 2 ml stężonego kwasu siarkowego i 2 krople sulfo-rezorcinolu jako odczynnika. Po ogrzaniu do 150 °C pojawia się intensywne fioletowe zabarwienie. |
| Czystość |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Kwas diwinowy

Definicja

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Kwas metawinowy

Wzór chemiczny

C4H6O6

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Nie mniej niż 99,5 %

Opis

Kryształy lub proszek o barwie białej lub żółtawej. Dobrze rozpływające się pod wpływem wilgoci w powietrzu, o słabym zapachu karmelu

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie i etanolu

Identification test

Umieścić 1 mg do 10 mg próbki substancji w probówce zawierającej 2 ml stężonego kwasu siarkowego i 2 krople sulfo-rezorcinolu jako odczynnika. Po ogrzaniu do 150 °C pojawia się intensywne fioletowe zabarwienie.

Czystość

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 354 WINIAN WAPNIA

| Nazwy synonimowe | Winian L-wapniowy |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | L(+)-2,3 dihydroksybutanodionian wapnia, dwuwodzian |
| Wzór chemiczny | C4H4CaO6 · 2H2O |
| Masa cząsteczkowa | 224,18 |
| Oznaczenie zawartości | Nie mniej niż 98,0 % |
| Opis | Drobny krystaliczny proszek o barwie białej lub prawie białej |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Słabo rozpuszczalny w wodzie. Rozpuszczalność około 0,01 g/100 ml wody (20 °C). Trudno rozpuszczalny w etanolu. Słabo rozpuszczalny w eterze dietylowym. Rozpuszczalny w kwasach. |
| Skręcalność właściwa | [α]D
  20 + 7,0° do + 7,4° (0,1 % w 1N roztworu HCl) |
| pH | Między 6,0 a 9,0 (5 % zawiesina) |
| Czystość |
| Siarczany | Nie więcej niż 1 g/kg (w przeliczeniu na H2SO4) |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Winian L-wapniowy

Definicja

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

L(+)-2,3 dihydroksybutanodionian wapnia, dwuwodzian

Wzór chemiczny

C4H4CaO6 · 2H2O

Masa cząsteczkowa

224,18

Oznaczenie zawartości

Nie mniej niż 98,0 %

Opis

Drobny krystaliczny proszek o barwie białej lub prawie białej

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Słabo rozpuszczalny w wodzie. Rozpuszczalność około 0,01 g/100 ml wody (20 °C). Trudno rozpuszczalny w etanolu. Słabo rozpuszczalny w eterze dietylowym. Rozpuszczalny w kwasach.

Skręcalność właściwa

[α]D
  20 + 7,0° do + 7,4° (0,1 % w 1N roztworu HCl)

pH

Między 6,0 a 9,0 (5 % zawiesina)

Czystość

Siarczany

Nie więcej niż 1 g/kg (w przeliczeniu na H2SO4)

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 355 KWAS ADYPINOWY

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 204-673-3 |
| Nazwa chemiczna | Kwas heksanodiowy; kwas 1,4-butanodikarboksylowy |
| Wzór chemiczny | C6H10O4 |
| Masa cząsteczkowa | 146,14 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99,6 % |
| Opis | Białe, bezwonne kryształy lub krystaliczny proszek |
| Identyfikacja |
| Zakres temperatur topnienia | 151,5–154,0 °C |
| Rozpuszczalność | Słabo rozpuszczalny w wodzie. Dobrze rozpuszczalny w etanolu |
| Czystość |
| Woda | Nie więcej niż 0,2 % (metoda Karla Fischera) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 20 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

204-673-3

Nazwa chemiczna

Kwas heksanodiowy; kwas 1,4-butanodikarboksylowy

Wzór chemiczny

C6H10O4

Masa cząsteczkowa

146,14

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99,6 %

Opis

Białe, bezwonne kryształy lub krystaliczny proszek

Identyfikacja

Zakres temperatur topnienia

151,5–154,0 °C

Rozpuszczalność

Słabo rozpuszczalny w wodzie. Dobrze rozpuszczalny w etanolu

Czystość

Woda

Nie więcej niż 0,2 % (metoda Karla Fischera)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 20 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 356 ADYPINIAN SODU

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 231-293-5 |
| Nazwa chemiczna | Adypinian sodu |
| Wzór chemiczny | C6H8Na2O4 |
| Masa cząsteczkowa | 190,11 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99,0 % (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Opis | Białe, bezwonne kryształy lub krystaliczny proszek |
| Identyfikacja |
| Zakres temperatur topnienia | 151–152 °C (dla kwasu adypinowego) |
| Rozpuszczalność | Około 50 g/100 ml wody (20 °C) |
| Próba na obecność sodu | Wynik dodatni |
| Czystość |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 3 % (metoda Karla Fischera) |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

231-293-5

Nazwa chemiczna

Adypinian sodu

Wzór chemiczny

C6H8Na2O4

Masa cząsteczkowa

190,11

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99,0 % (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Opis

Białe, bezwonne kryształy lub krystaliczny proszek

Identyfikacja

Zakres temperatur topnienia

151–152 °C (dla kwasu adypinowego)

Rozpuszczalność

Około 50 g/100 ml wody (20 °C)

Próba na obecność sodu

Wynik dodatni

Czystość

Zawartość wody

Nie więcej niż 3 % (metoda Karla Fischera)

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 357 ADYPINIAN POTASU

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 242-838-1 |
| Nazwa chemiczna | Adypinian potasu |
| Wzór chemiczny | C6H8K2O4 |
| Masa cząsteczkowa | 222,32 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99,0 % (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Opis | Białe, bezwonne kryształy lub krystaliczny proszek |
| Identyfikacja |
| Zakres temperatur topnienia | 151–152 °C (dla kwasu adypinowego) |
| Rozpuszczalność | Około 60 g/100 ml wody (20 °C) |
| Próba na obecność potasu | Wynik dodatni |
| Czystość |
| Woda | Nie więcej niż 3 % (metoda Karla Fischera) |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

242-838-1

Nazwa chemiczna

Adypinian potasu

Wzór chemiczny

C6H8K2O4

Masa cząsteczkowa

222,32

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99,0 % (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Opis

Białe, bezwonne kryształy lub krystaliczny proszek

Identyfikacja

Zakres temperatur topnienia

151–152 °C (dla kwasu adypinowego)

Rozpuszczalność

Około 60 g/100 ml wody (20 °C)

Próba na obecność potasu

Wynik dodatni

Czystość

Woda

Nie więcej niż 3 % (metoda Karla Fischera)

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 363 KWAS BURSZTYNOWY

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 203-740-4 |
| Nazwa chemiczna | Kwas butanodiowy |
| Wzór chemiczny | C4H6O4 |
| Masa cząsteczkowa | 118,09 |
| Oznaczenie zawartości | Nie mniej niż 99,0 % |
| Opis | Bezwonne kryształy, bezbarwne lub białe |
| Identyfikacja |
| Zakres temperatur topnienia | 185,0–190,0 °C |
| Czystość |
| Pozostałości po prażeniu | Nie więcej niż 0,025 % (800 °C, 15 minut) |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

203-740-4

Nazwa chemiczna

Kwas butanodiowy

Wzór chemiczny

C4H6O4

Masa cząsteczkowa

118,09

Oznaczenie zawartości

Nie mniej niż 99,0 %

Opis

Bezwonne kryształy, bezbarwne lub białe

Identyfikacja

Zakres temperatur topnienia

185,0–190,0 °C

Czystość

Pozostałości po prażeniu

Nie więcej niż 0,025 % (800 °C, 15 minut)

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 380 CYTRYNIAN TRIAMONU

| Nazwy synonimowe | Trizasadowy cytrynian amonu |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 222-394-5 |
| Nazwa chemiczna | Sól triamonowa kwasu 2-hydroksypropano-1,2,3-trikarboksylowego |
| Wzór chemiczny | C6H17N3O7 |
| Masa cząsteczkowa | 243,22 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 97,0 % |
| Opis | Kryształy lub proszek o barwie białej lub prawie białej |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność amonu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność cytrynianów | Wynik dodatni |
| Rozpuszczalność | Dobrze rozpuszczalny w wodzie |
| Czystość |
| Szczawiany | Nie więcej niż 0,04 % (w przeliczeniu na kwas szczawiowy) |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Trizasadowy cytrynian amonu

Definicja

Numer wg EINECS

222-394-5

Nazwa chemiczna

Sól triamonowa kwasu 2-hydroksypropano-1,2,3-trikarboksylowego

Wzór chemiczny

C6H17N3O7

Masa cząsteczkowa

243,22

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 97,0 %

Opis

Kryształy lub proszek o barwie białej lub prawie białej

Identyfikacja

Próba na obecność amonu

Wynik dodatni

Próba na obecność cytrynianów

Wynik dodatni

Rozpuszczalność

Dobrze rozpuszczalny w wodzie

Czystość

Szczawiany

Nie więcej niż 0,04 % (w przeliczeniu na kwas szczawiowy)

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ε 385 SÓL WAPNIOWO-DISODOWA KWASU ETYLENODIAMINOTETRAOCTOWEGO

| Nazwy synonimowe | EDTA wapniowo-disodowy |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 200-529-9 |
| Nazwa chemiczna | N,N'-1,2-etanodiylbis[N-(karboksymetylo)-glicynian] [(4-)-O,O',ON,ON]wapnian(2)-disodowy; Sól wapniowo-disodowa kwasu etylenodiaminotetraoctowego; sól wapniowo-disodowa kwasu (etylenodinitrilo)tetraoctowego |
| Wzór chemiczny | C10H12O8CaN2Na2·2H2O |
| Masa cząsteczkowa | 410,31 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 97 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Białe, bezwonne, krystaliczne granulki lub biały do prawie białego proszek, lekko higroskopijny |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność sodu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność wapnia | Wynik dodatni |
| Chelating activity to metal ions | Wynik dodatni |
| pH | Między 6,5 a 7,5 (1 % roztwór) |
| Czystość |
| Zawartość wody | 5 do 13 % (metoda Karla Fischera) |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

EDTA wapniowo-disodowy

Definicja

Numer wg EINECS

200-529-9

Nazwa chemiczna

N,N'-1,2-etanodiylbis[N-(karboksymetylo)-glicynian] [(4-)-O,O',ON,ON]wapnian(2)-disodowy; Sól wapniowo-disodowa kwasu etylenodiaminotetraoctowego; sól wapniowo-disodowa kwasu (etylenodinitrilo)tetraoctowego

Wzór chemiczny

C10H12O8CaN2Na2·2H2O

Masa cząsteczkowa

410,31

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 97 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Białe, bezwonne, krystaliczne granulki lub biały do prawie białego proszek, lekko higroskopijny

Identyfikacja

Próba na obecność sodu

Wynik dodatni

Próba na obecność wapnia

Wynik dodatni

Chelating activity to metal ions

Wynik dodatni

pH

Między 6,5 a 7,5 (1 % roztwór)

Czystość

Zawartość wody

5 do 13 % (metoda Karla Fischera)

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 392 EKSTRAKTY Z ROZMARYNU (WYCIĄGI Z ROZMARYNU)

| Nazwy synonimowe | Ekstrakt liści rozmarynu (przeciwutleniacz) |
| --- | --- |
| Definicja | Ekstrakt rozmarynu zawiera kilka składników, które, jak dowiedziono, pełnią funkcje przeciwutleniające. Składniki te należą głównie do klas kwasów fenolowych, flawonoidów i diterpenoidów. Oprócz związków przeciwutleniających ekstrakty mogą zawierać również triterpeny i materiały ulegające ekstrakcji rozpuszczalnikami organicznymi szczegółowo zdefiniowanymi w poniższej specyfikacji. |
| Numer wg EINECS | 283-291-9 |
| Nazwa chemiczna | Ekstrakt rozmarynu (Rosmarinus officinalis) |
| Opis | Ekstrakt liści rozmarynu (przeciwutleniacz) otrzymuje się w procesie ekstrakcji liści Rosmarinus officinalis przy zastosowaniu układu rozpuszczalników dopuszczonego do kontaktu z żywnością. Ekstrakty mogą następnie być pozbawiane zapachu i odbarwiane. Ekstrakty mogą być standaryzowane. |
| Identyfikacja |
| Referencyjne związki przeciwutleniające: diterpeny fenolowe | Kwas karnozowy (C20H28O4) i karnozol (C20H26O4)
  (zawierające nie mniej niż 90 % diterpenów fenolowych ogółem) |
| Najważniejsze referencyjne substancje lotne | Borneol, octan bornylu, kamfora, 1,8-cyneol, werbenon |
| Gęstość | > 0,25 g/ml |
| Rozpuszczalność | Nierozpuszczalne w wodzie |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | < 5% |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Ekstrakt liści rozmarynu (przeciwutleniacz)

Definicja

Ekstrakt rozmarynu zawiera kilka składników, które, jak dowiedziono, pełnią funkcje przeciwutleniające. Składniki te należą głównie do klas kwasów fenolowych, flawonoidów i diterpenoidów. Oprócz związków przeciwutleniających ekstrakty mogą zawierać również triterpeny i materiały ulegające ekstrakcji rozpuszczalnikami organicznymi szczegółowo zdefiniowanymi w poniższej specyfikacji.

Numer wg EINECS

283-291-9

Nazwa chemiczna

Ekstrakt rozmarynu (Rosmarinus officinalis)

Opis

Ekstrakt liści rozmarynu (przeciwutleniacz) otrzymuje się w procesie ekstrakcji liści Rosmarinus officinalis przy zastosowaniu układu rozpuszczalników dopuszczonego do kontaktu z żywnością. Ekstrakty mogą następnie być pozbawiane zapachu i odbarwiane. Ekstrakty mogą być standaryzowane.

Identyfikacja

Referencyjne związki przeciwutleniające: diterpeny fenolowe

Kwas karnozowy (C20H28O4) i karnozol (C20H26O4)

(zawierające nie mniej niż 90 % diterpenów fenolowych ogółem)

Najważniejsze referencyjne substancje lotne

Borneol, octan bornylu, kamfora, 1,8-cyneol, werbenon

Gęstość

> 0,25 g/ml

Rozpuszczalność

Nierozpuszczalne w wodzie

Czystość

Strata przy suszeniu

< 5%

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

1 –   Ekstrakty rozmarynu produkowane z suszonych liści rozmarynu poprzez ekstrakcję acetonem

| Opis | Ekstrakty rozmarynu produkowane są z suszonych liści rozmarynu poprzez ekstrakcję acetonem, filtrację, oczyszczanie i odparowanie rozpuszczalnika, po których następuje suszenie i przesiewanie w celu uzyskania drobnego proszku lub płynu. |
| --- | --- |
| Identyfikacja |
| Zawartość referencyjnych związków przeciwutleniających | ≥ 10 % m/m, w przeliczeniu na kwas karnozowy i karnozol łącznie |
| Stosunek przeciwutleniaczy do substancji lotnych | (Łącznie w % m/m kwasu karnozowego i karnozolu) ≥ 15
  (w % m/m najważniejszych referencyjnych substancji lotnych)*
  (* jako procent substancji lotnych łącznie w ekstrakcie, oznaczanych metodą chromatografii gazowej ze spektrometrią mas – GC/MS) |
| Czystość |
| Pozostałości rozpuszczalników | Aceton: nie więcej niż 500 mg/kg |

Opis

Ekstrakty rozmarynu produkowane są z suszonych liści rozmarynu poprzez ekstrakcję acetonem, filtrację, oczyszczanie i odparowanie rozpuszczalnika, po których następuje suszenie i przesiewanie w celu uzyskania drobnego proszku lub płynu.

Identyfikacja

Zawartość referencyjnych związków przeciwutleniających

≥ 10 % m/m, w przeliczeniu na kwas karnozowy i karnozol łącznie

Stosunek przeciwutleniaczy do substancji lotnych

(Łącznie w % m/m kwasu karnozowego i karnozolu) ≥ 15

(w % m/m najważniejszych referencyjnych substancji lotnych)*

(* jako procent substancji lotnych łącznie w ekstrakcie, oznaczanych metodą chromatografii gazowej ze spektrometrią mas – GC/MS)

Czystość

Pozostałości rozpuszczalników

Aceton: nie więcej niż 500 mg/kg

2 –   Ekstrakty rozmarynu otrzymane poprzez ekstrakcję suszonych liści rozmarynu za pomocą dwutlenku węgla w stanie nadkrytycznym

| Opis | Ekstrakty rozmarynu produkowane z suszonych liści rozmarynu, ekstrahowane za pomocą dwutlenku węgla w stanie nadkrytycznym z małą ilością etanolu jako czynnika azeotropującego. |
| --- | --- |
| Identyfikacja |
| Zawartość referencyjnych związków przeciwutleniających | ≥ 13 % m/m, w przeliczeniu na kwas karnozowy i karnozol łącznie |
| Stosunek przeciwutleniaczy do substancji lotnych | (Łącznie w % m/m kwasu karnozowego i karnozolu) ≥ 15
  (w % m/m najważniejszych referencyjnych substancji lotnych)*
  (* jako procent substancji lotnych łącznie w ekstrakcie, oznaczanych metodą chromatografii gazowej ze spektrometrią mas – GC/MS) |
| Czystość |
| Pozostałości rozpuszczalników | Etanol: nie więcej niż 2 % |

Opis

Ekstrakty rozmarynu produkowane z suszonych liści rozmarynu, ekstrahowane za pomocą dwutlenku węgla w stanie nadkrytycznym z małą ilością etanolu jako czynnika azeotropującego.

Identyfikacja

Zawartość referencyjnych związków przeciwutleniających

≥ 13 % m/m, w przeliczeniu na kwas karnozowy i karnozol łącznie

Stosunek przeciwutleniaczy do substancji lotnych

(Łącznie w % m/m kwasu karnozowego i karnozolu) ≥ 15

(w % m/m najważniejszych referencyjnych substancji lotnych)*

(* jako procent substancji lotnych łącznie w ekstrakcie, oznaczanych metodą chromatografii gazowej ze spektrometrią mas – GC/MS)

Czystość

Pozostałości rozpuszczalników

Etanol: nie więcej niż 2 %

3 –   Ekstrakty rozmarynu otrzymane z pozbawionego zapachu etanolowego ekstraktu rozmarynu.

| Opis | Ekstrakty rozmarynu, które otrzymano z pozbawionego zapachu etanolowego ekstraktu rozmarynu. Ekstrakty można poddać dalszemu oczyszczaniu, np. poprzez poddanie działaniu węgla aktywnego lub destylację molekularną. Mogą występować w postaci zawiesiny w odpowiednim i uznanym nośniku lub suszone rozpyłowo. |
| --- | --- |
| Identyfikacja |
| Zawartość referencyjnych związków przeciwutleniających | ≥ 5 % m/m, w przeliczeniu na kwas karnozowy i karnozol łącznie |
| Stosunek przeciwutleniaczy do substancji lotnych | (Łącznie w % m/m kwasu karnozowego i karnozolu) ≥ 15
  (w % m/m najważniejszych referencyjnych substancji lotnych)*
  (* jako procent substancji lotnych łącznie w ekstrakcie, oznaczanych metodą chromatografii gazowej ze spektrometrią mas – GC/MS) |
| Czystość |
| Pozostałości rozpuszczalników | Etanol: not more than 500 mg/kg |

Opis

Ekstrakty rozmarynu, które otrzymano z pozbawionego zapachu etanolowego ekstraktu rozmarynu. Ekstrakty można poddać dalszemu oczyszczaniu, np. poprzez poddanie działaniu węgla aktywnego lub destylację molekularną. Mogą występować w postaci zawiesiny w odpowiednim i uznanym nośniku lub suszone rozpyłowo.

Identyfikacja

Zawartość referencyjnych związków przeciwutleniających

≥ 5 % m/m, w przeliczeniu na kwas karnozowy i karnozol łącznie

Stosunek przeciwutleniaczy do substancji lotnych

(Łącznie w % m/m kwasu karnozowego i karnozolu) ≥ 15

(w % m/m najważniejszych referencyjnych substancji lotnych)*

(* jako procent substancji lotnych łącznie w ekstrakcie, oznaczanych metodą chromatografii gazowej ze spektrometrią mas – GC/MS)

Czystość

Pozostałości rozpuszczalników

Etanol: not more than 500 mg/kg

4 –   Ekstrakty rozmarynu, pozbawione zapachu i odbarwione, otrzymane w procesie dwustopniowej ekstrakcji heksanem i etanolem.

| Opis | Ekstrakty rozmarynu otrzymane z pozbawionego zapachu etanolowego ekstraktu rozmarynu, poddane ekstrakcji heksanem. Ekstrakt można poddać dalszemu oczyszczaniu, np. poprzez poddanie działaniu węgla aktywnego lub destylację molekularną. Mogą występować w postaci zawiesiny w odpowiednim i uznanym nośniku lub suszone rozpyłowo. |
| --- | --- |
| Identyfikacja |
| Zawartość referencyjnych związków przeciwutleniających | ≥ 5 % m/m, w przeliczeniu na kwas karnozowy i karnozol łącznie |
| Stosunek przeciwutleniaczy do substancji lotnych | (Łącznie w % m/m kwasu karnozowego i karnozolu) ≥ 15
  (w % m/m najważniejszych referencyjnych substancji lotnych)*
  (* jako procent substancji lotnych łącznie w ekstrakcie, oznaczanych metodą chromatografii gazowej ze spektrometrią mas – GC/MS) |
| Czystość |
| Pozostałości rozpuszczalników | Hexane: nie więcej niż 25 mg/kg
  Etanol: not more than 500 mg/kg |

Opis

Ekstrakty rozmarynu otrzymane z pozbawionego zapachu etanolowego ekstraktu rozmarynu, poddane ekstrakcji heksanem. Ekstrakt można poddać dalszemu oczyszczaniu, np. poprzez poddanie działaniu węgla aktywnego lub destylację molekularną. Mogą występować w postaci zawiesiny w odpowiednim i uznanym nośniku lub suszone rozpyłowo.

Identyfikacja

Zawartość referencyjnych związków przeciwutleniających

≥ 5 % m/m, w przeliczeniu na kwas karnozowy i karnozol łącznie

Stosunek przeciwutleniaczy do substancji lotnych

(Łącznie w % m/m kwasu karnozowego i karnozolu) ≥ 15

(w % m/m najważniejszych referencyjnych substancji lotnych)*

(* jako procent substancji lotnych łącznie w ekstrakcie, oznaczanych metodą chromatografii gazowej ze spektrometrią mas – GC/MS)

Czystość

Pozostałości rozpuszczalników

Hexane: nie więcej niż 25 mg/kg

Etanol: not more than 500 mg/kg

E 400 KWAS ALGINOWY

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja | Glikuronoglikan o budowie liniowej zawierający głównie jednostki kwasu D-mannurowego i L-gulurowego połączone odpowiednio wiązaniami β-(1-4) i α-(1-4) w formie pierścieni piranozowych. Kwas alginowy jest hydrofilnym koloidalnym węglowodanem ekstrahowanym przy użyciu rozcieńczonych zasad z plech różnych gatunków brunatnic (Phaeophyceae) |
| Numer wg EINECS | 232-680-1 |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | (C6H8O6)n |
| Masa cząsteczkowa | 10 000–600 000 (typowa średnia) |
| Oznaczenie zawartości | Z bezwodnej substancji wydziela się nie mniej niż 20 % i nie więcej niż 23 % ditlenku węgla (CO2), co odpowiada nie mniej niż 91 % i nie więcej niż 104,5 % kwasu alginowego (C6H8O6)n (obliczonego na podstawie ciężaru równoważnikowego równego 200) |
| Opis | Kwas alginowy występuje w postaci włóknistej, ziarnistej, granulek lub proszku. Barwa biała do żółtawobrązowej. Prawie bezwonny |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Nierozpuszczalny w wodzie i rozpuszczalnikach organicznych. Powoli rozpuszcza się w roztworach węglanu sodu, wodorotlenku sodu i ortofosforanu sodu |
| Próba strącania chlorkiem wapnia | Do 0,5 % roztworu próbki w 1 M roztworze wodorotlenku sodu dodać 2,5 % roztworu chlorku sodu w ilości równej jednej piątej objętości próbki. Powstaje galaretowaty osad o dużej objętości. Ta próba pozwala na odróżnienie kwasu alginowego od gumy arabskiej, soli sodowej karboksymetylocelulozy, skrobi karboksymetylowej, karagenu, żelatyny, gumy ghatti, gumy karaya, mączki chleba świętojańskiego, metylocelulozy i tragakanty. |
| Próba strącania siarczanem amonu | Do 0,5 % roztworu próbki w 1 M roztworze wodorotlenku sodu dodać nasyconego roztworu siarczanu amonu w ilości równej połowie objętości próbki. Osad nie powstaje. Ta próba pozwala na odróżnienie kwasu alginowego od agaru, soli sodowej karboksymetylocelulozy, karagenu, deestryfikowanej pektyny, żelatyny, mączki chleba świętojańskiego, metylocelulozy i skrobi. |
| Reakcja barwna | 0,01 g próbki wytrząsać z 0,15 ml 0,1N roztworu wodorotlenku sodu do jak najlepszego rozpuszczenia. Dodać 1 ml roztworu siarczanu żelaza (III) w kwasie. W ciągu 5 minut powstaje wiśniowoczerwone zabarwienie, przechodzące z czasem w głęboki fiolet. |
| pH | Między 2,0 a 3,5 (3 % zawiesina) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 15 % (105 °C, 4 godz.) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 8 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Wodorotlenek sodu (roztwór 1 M), nierozpuszczalna masa | Nie więcej niż 2 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Formaldehydy | Nie więcej niż 50 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 5 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kryteria mikrobiologiczne |
| Ogólna liczba drobnoustrojów | Nie więcej niż 5 000 kolonii na gram |
| Drożdże i pleśń | Nie więcej niż 500 kolonii na gram |
| Escherichia coli | Nieobecne w 5 g |
| Salmonella spp. | Nieobecne w 10 g |

Nazwy synonimowe

Definicja

Glikuronoglikan o budowie liniowej zawierający głównie jednostki kwasu D-mannurowego i L-gulurowego połączone odpowiednio wiązaniami β-(1-4) i α-(1-4) w formie pierścieni piranozowych. Kwas alginowy jest hydrofilnym koloidalnym węglowodanem ekstrahowanym przy użyciu rozcieńczonych zasad z plech różnych gatunków brunatnic (Phaeophyceae)

Numer wg EINECS

232-680-1

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

(C6H8O6)n

Masa cząsteczkowa

10 000–600 000 (typowa średnia)

Oznaczenie zawartości

Z bezwodnej substancji wydziela się nie mniej niż 20 % i nie więcej niż 23 % ditlenku węgla (CO2), co odpowiada nie mniej niż 91 % i nie więcej niż 104,5 % kwasu alginowego (C6H8O6)n (obliczonego na podstawie ciężaru równoważnikowego równego 200)

Opis

Kwas alginowy występuje w postaci włóknistej, ziarnistej, granulek lub proszku. Barwa biała do żółtawobrązowej. Prawie bezwonny

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Nierozpuszczalny w wodzie i rozpuszczalnikach organicznych. Powoli rozpuszcza się w roztworach węglanu sodu, wodorotlenku sodu i ortofosforanu sodu

Próba strącania chlorkiem wapnia

Do 0,5 % roztworu próbki w 1 M roztworze wodorotlenku sodu dodać 2,5 % roztworu chlorku sodu w ilości równej jednej piątej objętości próbki. Powstaje galaretowaty osad o dużej objętości. Ta próba pozwala na odróżnienie kwasu alginowego od gumy arabskiej, soli sodowej karboksymetylocelulozy, skrobi karboksymetylowej, karagenu, żelatyny, gumy ghatti, gumy karaya, mączki chleba świętojańskiego, metylocelulozy i tragakanty.

Próba strącania siarczanem amonu

Do 0,5 % roztworu próbki w 1 M roztworze wodorotlenku sodu dodać nasyconego roztworu siarczanu amonu w ilości równej połowie objętości próbki. Osad nie powstaje. Ta próba pozwala na odróżnienie kwasu alginowego od agaru, soli sodowej karboksymetylocelulozy, karagenu, deestryfikowanej pektyny, żelatyny, mączki chleba świętojańskiego, metylocelulozy i skrobi.

Reakcja barwna

0,01 g próbki wytrząsać z 0,15 ml 0,1N roztworu wodorotlenku sodu do jak najlepszego rozpuszczenia. Dodać 1 ml roztworu siarczanu żelaza (III) w kwasie. W ciągu 5 minut powstaje wiśniowoczerwone zabarwienie, przechodzące z czasem w głęboki fiolet.

pH

Między 2,0 a 3,5 (3 % zawiesina)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 15 % (105 °C, 4 godz.)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 8 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Wodorotlenek sodu (roztwór 1 M), nierozpuszczalna masa

Nie więcej niż 2 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Formaldehydy

Nie więcej niż 50 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 5 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kryteria mikrobiologiczne

Ogólna liczba drobnoustrojów

Nie więcej niż 5 000 kolonii na gram

Drożdże i pleśń

Nie więcej niż 500 kolonii na gram

Escherichia coli

Nieobecne w 5 g

Salmonella spp.

Nieobecne w 10 g

E 401 ALGINIAN SODU

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | Sól sodowa kwasu alginowego |
| Wzór chemiczny | (C6H7NaO6)n |
| Masa cząsteczkowa | 10 000–600 000 (typowa średnia) |
| Oznaczenie zawartości | Z bezwodnej substancji wydziela się nie mniej niż 18 % i nie więcej niż 21 % ditlenku węgla, co odpowiada nie mniej niż 90,8 % i nie więcej niż 106,5 % alginianu potasu (obliczonego na podstawie ciężaru równoważnikowego równego 222) |
| Opis | Praktycznie bezwonny, włóknisty lub ziarnisty proszek o barwie białej do żółtawej |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność sodu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność kwasu alginowego | Wynik dodatni |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 15 % (105 °C, 4 godz.) |
| Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 2 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Formaldehydy | Nie więcej niż 50 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 5 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kryteria mikrobiologiczne |
| Ogólna liczba drobnoustrojów | Nie więcej niż 5 000 kolonii na gram |
| Drożdże i pleśń | Nie więcej niż 500 kolonii na gram |
| Escherichia coli | Nieobecne w 5 g |
| Salmonella spp. | Nieobecne w 10 g |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Sól sodowa kwasu alginowego

Wzór chemiczny

(C6H7NaO6)n

Masa cząsteczkowa

10 000–600 000 (typowa średnia)

Oznaczenie zawartości

Z bezwodnej substancji wydziela się nie mniej niż 18 % i nie więcej niż 21 % ditlenku węgla, co odpowiada nie mniej niż 90,8 % i nie więcej niż 106,5 % alginianu potasu (obliczonego na podstawie ciężaru równoważnikowego równego 222)

Opis

Praktycznie bezwonny, włóknisty lub ziarnisty proszek o barwie białej do żółtawej

Identyfikacja

Próba na obecność sodu

Wynik dodatni

Próba na obecność kwasu alginowego

Wynik dodatni

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 15 % (105 °C, 4 godz.)

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 2 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Formaldehydy

Nie więcej niż 50 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 5 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kryteria mikrobiologiczne

Ogólna liczba drobnoustrojów

Nie więcej niż 5 000 kolonii na gram

Drożdże i pleśń

Nie więcej niż 500 kolonii na gram

Escherichia coli

Nieobecne w 5 g

Salmonella spp.

Nieobecne w 10 g

E 402 ALGINIAN POTASU

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | Sól potasowa kwasu alginowego |
| Wzór chemiczny | (C6H7KO6)n |
| Masa cząsteczkowa | 10 000–600 000 (typowa średnia) |
| Oznaczenie zawartości | Z bezwodnej substancji wydziela się nie mniej niż 16,5 % i nie więcej niż 19,5 % ditlenku węgla, co odpowiada nie mniej niż 89,2 % i nie więcej niż 105,5 % alginianu potasu (obliczonego na podstawie ciężaru równoważnikowego równego 238) |
| Opis | Praktycznie bezwonny, włóknisty lub ziarnisty proszek o barwie białej do żółtawej |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność potasu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność kwasu alginowego | Wynik dodatni |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 15 % (105 °C, 4 godz.) |
| Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 2 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Formaldehydy | Nie więcej niż 50 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 5 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kryteria mikrobiologiczne |
| Ogólna liczba drobnoustrojów | Nie więcej niż 5 000 kolonii na gram |
| Drożdże i pleśń | Nie więcej niż 500 kolonii na gram |
| Escherichia coli | Nieobecne w 5 g |
| Salmonella spp. | Nieobecne w 10 g |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Sól potasowa kwasu alginowego

Wzór chemiczny

(C6H7KO6)n

Masa cząsteczkowa

10 000–600 000 (typowa średnia)

Oznaczenie zawartości

Z bezwodnej substancji wydziela się nie mniej niż 16,5 % i nie więcej niż 19,5 % ditlenku węgla, co odpowiada nie mniej niż 89,2 % i nie więcej niż 105,5 % alginianu potasu (obliczonego na podstawie ciężaru równoważnikowego równego 238)

Opis

Praktycznie bezwonny, włóknisty lub ziarnisty proszek o barwie białej do żółtawej

Identyfikacja

Próba na obecność potasu

Wynik dodatni

Próba na obecność kwasu alginowego

Wynik dodatni

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 15 % (105 °C, 4 godz.)

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 2 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Formaldehydy

Nie więcej niż 50 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 5 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kryteria mikrobiologiczne

Ogólna liczba drobnoustrojów

Nie więcej niż 5 000 kolonii na gram

Drożdże i pleśń

Nie więcej niż 500 kolonii na gram

Escherichia coli

Nieobecne w 5 g

Salmonella spp.

Nieobecne w 10 g

E 403 ALGINIAN AMONU

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | Sól amonowa kwasu alginowego |
| Wzór chemiczny | (C6H11NO6)n |
| Masa cząsteczkowa | 10 000–600 000 (typowa średnia) |
| Oznaczenie zawartości | Z bezwodnej substancji wydziela się nie mniej niż 18 % i nie więcej niż 21 % ditlenku węgla, co odpowiada nie mniej niż 88,7 % i nie więcej niż 103,6 % alginianu amonu (obliczonego na podstawie ciężaru równoważnikowego równego 217) |
| Opis | Włóknisty lub ziarnisty proszek o barwie białej do żółtawej |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność amonu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność kwasu alginowego | Wynik dodatni |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 15 % (105 °C, 4 godz.) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 7 % w przeliczeniu na suchą masę |
| Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 2 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Formaldehydy | Nie więcej niż 50 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kryteria mikrobiologiczne |
| Ogólna liczba drobnoustrojów | Nie więcej niż 5 000 kolonii na gram |
| Drożdże i pleśń | Nie więcej niż 500 kolonii na gram |
| Escherichia coli | Nieobecne w 5 g |
| Salmonella spp. | Nieobecne w 10 g |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Sól amonowa kwasu alginowego

Wzór chemiczny

(C6H11NO6)n

Masa cząsteczkowa

10 000–600 000 (typowa średnia)

Oznaczenie zawartości

Z bezwodnej substancji wydziela się nie mniej niż 18 % i nie więcej niż 21 % ditlenku węgla, co odpowiada nie mniej niż 88,7 % i nie więcej niż 103,6 % alginianu amonu (obliczonego na podstawie ciężaru równoważnikowego równego 217)

Opis

Włóknisty lub ziarnisty proszek o barwie białej do żółtawej

Identyfikacja

Próba na obecność amonu

Wynik dodatni

Próba na obecność kwasu alginowego

Wynik dodatni

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 15 % (105 °C, 4 godz.)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 7 % w przeliczeniu na suchą masę

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 2 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Formaldehydy

Nie więcej niż 50 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kryteria mikrobiologiczne

Ogólna liczba drobnoustrojów

Nie więcej niż 5 000 kolonii na gram

Drożdże i pleśń

Nie więcej niż 500 kolonii na gram

Escherichia coli

Nieobecne w 5 g

Salmonella spp.

Nieobecne w 10 g

E 404 ALGINIAN WAPNIA

| Nazwy synonimowe | Sól wapniowa alginianu |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | Sól wapniowa kwasu alginowego |
| Wzór chemiczny | (C6H7Ca1/2O6)n |
| Masa cząsteczkowa | 10 000–600 000 (typowa średnia) |
| Oznaczenie zawartości | Z bezwodnej substancji wydziela się nie mniej niż 18 % i nie więcej niż 21 % dwutlenku węgla, co odpowiada nie mniej niż 89,6 % i nie więcej niż 104,5 % alginianu wapnia (obliczonego na podstawie ciężaru równoważnikowego równego 219) |
| Opis | Praktycznie bezwonny, włóknisty lub ziarnisty proszek o barwie białej do żółtawej |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność wapnia | Wynik dodatni |
| Próba na obecność kwasu alginowego | Wynik dodatni |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 15,0 % (105 °C, 4 godz.) |
| Formaldehydy | Nie więcej niż 50 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 5 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kryteria mikrobiologiczne |
| Ogólna liczba drobnoustrojów | Nie więcej niż 5 000 kolonii na gram |
| Drożdże i pleśń | Nie więcej niż 500 kolonii na gram |
| Escherichia coli | Nieobecne w 5 g |
| Salmonella spp. | Nieobecne w 10 g |

Nazwy synonimowe

Sól wapniowa alginianu

Definicja

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Sól wapniowa kwasu alginowego

Wzór chemiczny

(C6H7Ca1/2O6)n

Masa cząsteczkowa

10 000–600 000 (typowa średnia)

Oznaczenie zawartości

Z bezwodnej substancji wydziela się nie mniej niż 18 % i nie więcej niż 21 % dwutlenku węgla, co odpowiada nie mniej niż 89,6 % i nie więcej niż 104,5 % alginianu wapnia (obliczonego na podstawie ciężaru równoważnikowego równego 219)

Opis

Praktycznie bezwonny, włóknisty lub ziarnisty proszek o barwie białej do żółtawej

Identyfikacja

Próba na obecność wapnia

Wynik dodatni

Próba na obecność kwasu alginowego

Wynik dodatni

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 15,0 % (105 °C, 4 godz.)

Formaldehydy

Nie więcej niż 50 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 5 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kryteria mikrobiologiczne

Ogólna liczba drobnoustrojów

Nie więcej niż 5 000 kolonii na gram

Drożdże i pleśń

Nie więcej niż 500 kolonii na gram

Escherichia coli

Nieobecne w 5 g

Salmonella spp.

Nieobecne w 10 g

E 405 ALGINIAN GLIKOLU PROPYLENOWEGO

| Nazwy synonimowe | Alginian hydroksypropylu; ester 1,2-propanodiolu i kwasu alginowego; alginian 1,2-propanodiolu |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | Ester 1,2-propanodiolu i kwasu alginowego; różny skład chemiczny w zależności od stopnia estryfikacji i procentowego udziału wolnych i zobojętnionych grup karboksylowych w cząsteczce |
| Wzór chemiczny | (C9H14O7)n (zestryfikowany) |
| Masa cząsteczkowa | 10 000–600 000 (typowa średnia) |
| Oznaczenie zawartości | Z bezwodnej substancji wydziela się nie mniej niż 16 % i nie więcej niż 20 % ditlenku węgla (CO2) |
| Opis | Praktycznie bezwonny, włóknisty lub ziarnisty proszek o barwie białej do żółtawobrązowej |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność 1,2-propandiolu | Wynik dodatni (po hydrolizie) |
| Próba na obecność kwasu alginowego | Wynik dodatni (po hydrolizie) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 20 % (105 °C, 4 godz.) |
| Całkowita zawartość 1,2- propanodiolu | Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 45 % |
| Zawartość wolnego 1,2-propanodiolu | Nie więcej niż 15 % |
| Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 2 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Formaldehydy | Nie więcej niż 50 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 5 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kryteria mikrobiologiczne |
| Ogólna liczba drobnoustrojów | Nie więcej niż 5 000 kolonii na gram |
| Drożdże i pleśń | Nie więcej niż 500 kolonii na gram |
| Escherichia coli | Nieobecne w 5 g |
| Salmonella spp. | Nieobecne w 10 g |

Nazwy synonimowe

Alginian hydroksypropylu; ester 1,2-propanodiolu i kwasu alginowego; alginian 1,2-propanodiolu

Definicja

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Ester 1,2-propanodiolu i kwasu alginowego; różny skład chemiczny w zależności od stopnia estryfikacji i procentowego udziału wolnych i zobojętnionych grup karboksylowych w cząsteczce

Wzór chemiczny

(C9H14O7)n (zestryfikowany)

Masa cząsteczkowa

10 000–600 000 (typowa średnia)

Oznaczenie zawartości

Z bezwodnej substancji wydziela się nie mniej niż 16 % i nie więcej niż 20 % ditlenku węgla (CO2)

Opis

Praktycznie bezwonny, włóknisty lub ziarnisty proszek o barwie białej do żółtawobrązowej

Identyfikacja

Próba na obecność 1,2-propandiolu

Wynik dodatni (po hydrolizie)

Próba na obecność kwasu alginowego

Wynik dodatni (po hydrolizie)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 20 % (105 °C, 4 godz.)

Całkowita zawartość 1,2- propanodiolu

Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 45 %

Zawartość wolnego 1,2-propanodiolu

Nie więcej niż 15 %

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 2 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Formaldehydy

Nie więcej niż 50 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 5 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kryteria mikrobiologiczne

Ogólna liczba drobnoustrojów

Nie więcej niż 5 000 kolonii na gram

Drożdże i pleśń

Nie więcej niż 500 kolonii na gram

Escherichia coli

Nieobecne w 5 g

Salmonella spp.

Nieobecne w 10 g

E 406 AGAR

| Nazwy synonimowe | Geloza; agar japoński; karuk bengalski, cejloński, chiński lub japoński; Layor Carang |
| --- | --- |
| Definicja | Agar jest hydrofilowym, koloidalnym polisacharydem składającym się głównie z naprzemiennie występujących izomerów L i D jednostek galaktozy. Te heksozy są naprzemiennie powiązane wiązaniami α-1,3 i β-1,4 w kopolimerze. W mniej więcej co 10 jednostce D-galaktopiranozy jedna grupa hydroksylowa jest zestryfikowana kwasem siarkowym, neutralizowanym przez wapń, magnez, potas lub sód. Agar ekstrahuje się z niektórych naturalnie występujących odmian alg morskich z rodzin Gelidiaceae i Gracilariaceae oraz z odpowiednich alg czerwonych należących do klasy Rhodophyceae. |
| Numer wg EINECS | 232-658-1 |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | Stężenie progowe żelu nie powinno być wyższe niż 0,25 %. |
| Opis | Agar jest bezwonny lub posiada lekki charakterystyczny zapach. Agar niezmielony zwykle występuje w postaci wiązek składających się z cienkich, błoniastych, zlepionych taśm lub w formie pociętej, w postaci płatków czy granulatu. Może być bezbarwny lub mieć lekkie zabarwienie żółtawopomarańczowe, żółtawoszare bądź jasnożółte. Wilgotny jest ciągliwy, a suchy - łamliwy. Agar sproszkowany ma barwę białą do żółtawobiałej lub jasnożółtą. W badaniu mikroskopowym po zawieszeniu w wodzie sproszkowany agar jest bardziej przezroczysty. W roztworze wodzianu chloralu sproszkowany agar jest bardziej przezroczysty niż w wodzie, wykazuje strukturę bardziej lub mniej ziarnistą, prążkowaną, graniastą, a niekiedy zawiera pancerzyki okrzemek. Moc żelu można standaryzować przez dodanie dekstrozy i maltodekstryn lub sacharozy |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Nierozpuszczalny w zimnej wodzie; rozpuszczalny we wrzącej wodzie |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 22 % (105 °C, 5 godz.) |
| Popiół | Nie więcej niż 6,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę w temp. 550 °C |
| Popiół nierozpuszczalny w kwasach (nierozpuszczalny w około 3N kwasie chlorowodorowym) | Nie więcej niż 0,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę w temp. 550 °C |
| Substancje nierozpuszczalne (w gorącej wodzie po 10 min. mieszania) | Nie więcej niż 1,0 % |
| Skrobia | Niewykrywalna przy zastosowaniu następującej metody: do roztworu próbki 1:10 dodać kilka kropel roztworu jodu. Nie powstaje niebieskie zabarwienie. |
| Żelatyna i inne białka | Około 1 g agaru rozpuścić w 100 ml wrzącej wody i pozostawić do ostygnięcia do temperatury około 50 °C. Do 5 ml tego roztworu dodać 5 ml roztworu trinitrofenolu (1 g bezwodnego trinitrofenolu / 100 ml wrzącej wody). W ciągu 10 minut nie powstaje zmętnienie. |
| Absorpcja wody | 5 g agaru umieścić w cylindrze miarowym o pojemności 100 ml, napełnić do kreski wodą, zamieszać i pozostawić na 24 godziny w temperaturze około 25 °C. Zawartość cylindra przesączyć przez zwilżoną watę szklaną do drugiego cylindra miarowego o tej samej pojemności. Otrzymuje się nie więcej niż 75 ml wody. |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 5 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kryteria mikrobiologiczne |
| Ogólna liczba drobnoustrojów | Nie więcej niż 5 000 kolonii na gram |
| Drożdże i pleśń | Nie więcej niż 300 kolonii na gram |
| Escherichia coli | Nieobecne w 5 g |
| Salmonella spp. | Nieobecne w 5 g |

Nazwy synonimowe

Geloza; agar japoński; karuk bengalski, cejloński, chiński lub japoński; Layor Carang

Definicja

Agar jest hydrofilowym, koloidalnym polisacharydem składającym się głównie z naprzemiennie występujących izomerów L i D jednostek galaktozy. Te heksozy są naprzemiennie powiązane wiązaniami α-1,3 i β-1,4 w kopolimerze. W mniej więcej co 10 jednostce D-galaktopiranozy jedna grupa hydroksylowa jest zestryfikowana kwasem siarkowym, neutralizowanym przez wapń, magnez, potas lub sód. Agar ekstrahuje się z niektórych naturalnie występujących odmian alg morskich z rodzin Gelidiaceae i Gracilariaceae oraz z odpowiednich alg czerwonych należących do klasy Rhodophyceae.

Numer wg EINECS

232-658-1

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Stężenie progowe żelu nie powinno być wyższe niż 0,25 %.

Opis

Agar jest bezwonny lub posiada lekki charakterystyczny zapach. Agar niezmielony zwykle występuje w postaci wiązek składających się z cienkich, błoniastych, zlepionych taśm lub w formie pociętej, w postaci płatków czy granulatu. Może być bezbarwny lub mieć lekkie zabarwienie żółtawopomarańczowe, żółtawoszare bądź jasnożółte. Wilgotny jest ciągliwy, a suchy - łamliwy. Agar sproszkowany ma barwę białą do żółtawobiałej lub jasnożółtą. W badaniu mikroskopowym po zawieszeniu w wodzie sproszkowany agar jest bardziej przezroczysty. W roztworze wodzianu chloralu sproszkowany agar jest bardziej przezroczysty niż w wodzie, wykazuje strukturę bardziej lub mniej ziarnistą, prążkowaną, graniastą, a niekiedy zawiera pancerzyki okrzemek. Moc żelu można standaryzować przez dodanie dekstrozy i maltodekstryn lub sacharozy

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Nierozpuszczalny w zimnej wodzie; rozpuszczalny we wrzącej wodzie

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 22 % (105 °C, 5 godz.)

Popiół

Nie więcej niż 6,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę w temp. 550 °C

Popiół nierozpuszczalny w kwasach (nierozpuszczalny w około 3N kwasie chlorowodorowym)

Nie więcej niż 0,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę w temp. 550 °C

Substancje nierozpuszczalne (w gorącej wodzie po 10 min. mieszania)

Nie więcej niż 1,0 %

Skrobia

Niewykrywalna przy zastosowaniu następującej metody: do roztworu próbki 1:10 dodać kilka kropel roztworu jodu. Nie powstaje niebieskie zabarwienie.

Żelatyna i inne białka

Około 1 g agaru rozpuścić w 100 ml wrzącej wody i pozostawić do ostygnięcia do temperatury około 50 °C. Do 5 ml tego roztworu dodać 5 ml roztworu trinitrofenolu (1 g bezwodnego trinitrofenolu / 100 ml wrzącej wody). W ciągu 10 minut nie powstaje zmętnienie.

Absorpcja wody

5 g agaru umieścić w cylindrze miarowym o pojemności 100 ml, napełnić do kreski wodą, zamieszać i pozostawić na 24 godziny w temperaturze około 25 °C. Zawartość cylindra przesączyć przez zwilżoną watę szklaną do drugiego cylindra miarowego o tej samej pojemności. Otrzymuje się nie więcej niż 75 ml wody.

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 5 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kryteria mikrobiologiczne

Ogólna liczba drobnoustrojów

Nie więcej niż 5 000 kolonii na gram

Drożdże i pleśń

Nie więcej niż 300 kolonii na gram

Escherichia coli

Nieobecne w 5 g

Salmonella spp.

Nieobecne w 5 g

E 407 KARAGEN

| Nazwy synonimowe | Produkt handlowy jest wprowadzany do obrotu pod różnymi nazwami, takimi jak:
  mech irlandzki; eucheuman (z Eucheuma spp.); (z Iridaea spp.); hypnean (z Hypnea spp.); furcellaran lub agar duński (z Furcellaria fastigiata); karagen (z Chondrus i Gigartina spp.) |
| --- | --- |
| Definicja | Karagen otrzymuje się w drodze wodnej ekstrakcji lub ekstrakcji rozcieńczonymi w wodzie zasadami odmian wodorostów morskich z rodzin Gigartinaceae, Solieriaceae, Hypneaceae i Furcellariaceae należących do klasy Rhodophyceae (algi czerwone).
  Karagen zawiera głównie sole potasu, sodu, magnezu i wapnia estrów siarczanowych polisacharydów galaktozy i 3,6-anhydrogalaktozy. Te heksozy są naprzemiennie powiązane wiązaniami α-1,3 i β-1,4 w kopolimerze.
  Polisacharydy przeważające w karagenie są oznaczone jako kappa, jota, lambda, zależnie od liczby siarczanu w powtarzającej się jednostce (tj. siarczanu 1,2,3). Między kappa a jota występują liczne związki pośrednie, różniące się liczbą siarczanów w powtarzającej się jednostce, między 1 a 2.
  Podczas tego procesu nie stosuje się innych organicznych środków strącających niż metanol, etanol i 2-propanol.
  Nazwa „karagen” jest zarezerwowana dla produktów, które nie są hydrolizowane ani rozkładane chemicznie w inny sposób.
  Formaldehyd może być obecny jako przypadkowe zanieczyszczenie w ilościach nieprzekraczających 5 mg/kg. |
| Numer wg EINECS | 232-524-2 |
| Nazwa chemiczna | Estry siarczanowe poligalaktozy |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | |
| Opis | Gruby do drobnego proszek, praktycznie bezwonny, o barwie żółtawej do bezbarwnej |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność galaktozy | Wynik dodatni |
| Próba na obecność anhydrogalaktozy | Wynik dodatni |
| Próba na obecność siarczanów | Wynik dodatni |
| Rozpuszczalność | Rozpuszczalny w gorącej wodzie; nierozpuszczalny w alkoholu o rozcieńczeniu 1,5 % |
| Czystość |
| Pozostałości rozpuszczalników | Nie więcej niż 0,1 % metanolu, etanolu, 2-propanolu, pojedynczo lub łącznie |
| Lepkość | Nie mniej niż 5 mPa.s (1,5 % roztwór w temp. 75 °C) |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 12 % (105 °C, 4 godz.) |
| Siarczany | Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 40 % w przeliczeniu na suchą masę (jako SO4) |
| Popiół | Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 40 % w przeliczeniu na suchą masę w temp. 550 °C |
| Popioły nierozpuszczalne w kwasach | Nie więcej niż 1 % w przeliczeniu na suchą masę (nierozpuszczalne w 10 % kwasie chlorowodorowym) |
| Substancje nierozpuszczalne w kwasach | Nie więcej niż 2 % w przeliczeniu na suchą masę (nierozpuszczalne w 1 % v/v kwasie siarkowym) |
| Karagen o niskiej masie cząsteczkowej (frakcja o masie cząsteczkowej poniżej 50 kDa) | Nie więcej niż 5 % |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 5 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Kryteria mikrobiologiczne |
| Ogólna liczba drobnoustrojów | Nie więcej niż 5 000 kolonii na gram |
| Drożdże i pleśń | Nie więcej niż 300 kolonii na gram |
| Escherichia coli | Nieobecne w 5 g |
| Salmonella spp. | Nieobecne w 10 g |

Nazwy synonimowe

Produkt handlowy jest wprowadzany do obrotu pod różnymi nazwami, takimi jak:

mech irlandzki; eucheuman (z Eucheuma spp.); (z Iridaea spp.); hypnean (z Hypnea spp.); furcellaran lub agar duński (z Furcellaria fastigiata); karagen (z Chondrus i Gigartina spp.)

Definicja

Karagen otrzymuje się w drodze wodnej ekstrakcji lub ekstrakcji rozcieńczonymi w wodzie zasadami odmian wodorostów morskich z rodzin Gigartinaceae, Solieriaceae, Hypneaceae i Furcellariaceae należących do klasy Rhodophyceae (algi czerwone).

Karagen zawiera głównie sole potasu, sodu, magnezu i wapnia estrów siarczanowych polisacharydów galaktozy i 3,6-anhydrogalaktozy. Te heksozy są naprzemiennie powiązane wiązaniami α-1,3 i β-1,4 w kopolimerze.

Polisacharydy przeważające w karagenie są oznaczone jako kappa, jota, lambda, zależnie od liczby siarczanu w powtarzającej się jednostce (tj. siarczanu 1,2,3). Między kappa a jota występują liczne związki pośrednie, różniące się liczbą siarczanów w powtarzającej się jednostce, między 1 a 2.

Podczas tego procesu nie stosuje się innych organicznych środków strącających niż metanol, etanol i 2-propanol.

Nazwa „karagen” jest zarezerwowana dla produktów, które nie są hydrolizowane ani rozkładane chemicznie w inny sposób.

Formaldehyd może być obecny jako przypadkowe zanieczyszczenie w ilościach nieprzekraczających 5 mg/kg.

Numer wg EINECS

232-524-2

Nazwa chemiczna

Estry siarczanowe poligalaktozy

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Opis

Gruby do drobnego proszek, praktycznie bezwonny, o barwie żółtawej do bezbarwnej

Identyfikacja

Próba na obecność galaktozy

Wynik dodatni

Próba na obecność anhydrogalaktozy

Wynik dodatni

Próba na obecność siarczanów

Wynik dodatni

Rozpuszczalność

Rozpuszczalny w gorącej wodzie; nierozpuszczalny w alkoholu o rozcieńczeniu 1,5 %

Czystość

Pozostałości rozpuszczalników

Nie więcej niż 0,1 % metanolu, etanolu, 2-propanolu, pojedynczo lub łącznie

Lepkość

Nie mniej niż 5 mPa.s (1,5 % roztwór w temp. 75 °C)

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 12 % (105 °C, 4 godz.)

Siarczany

Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 40 % w przeliczeniu na suchą masę (jako SO4)

Popiół

Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 40 % w przeliczeniu na suchą masę w temp. 550 °C

Popioły nierozpuszczalne w kwasach

Nie więcej niż 1 % w przeliczeniu na suchą masę (nierozpuszczalne w 10 % kwasie chlorowodorowym)

Substancje nierozpuszczalne w kwasach

Nie więcej niż 2 % w przeliczeniu na suchą masę (nierozpuszczalne w 1 % v/v kwasie siarkowym)

Karagen o niskiej masie cząsteczkowej (frakcja o masie cząsteczkowej poniżej 50 kDa)

Nie więcej niż 5 %

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 5 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 2 mg/kg

Kryteria mikrobiologiczne

Ogólna liczba drobnoustrojów

Nie więcej niż 5 000 kolonii na gram

Drożdże i pleśń

Nie więcej niż 300 kolonii na gram

Escherichia coli

Nieobecne w 5 g

Salmonella spp.

Nieobecne w 10 g

E 407a PRZETWORZONE WODOROSTY MORSKIE Z GATUNKU EUCHEUMA

| Nazwy synonimowe | PES (akronim angielskiego odpowiednika terminu przetworzone wodorosty morskie z gatunku Eucheuma). PES otrzymywany z Euchema cottonii określa się zwykle mianem kappa PES, natomiast PES otrzymywany z Euchema spinosum – jota PES. |
| --- | --- |
| Definicja | Przetworzone wodorosty morskie z gatunku Eucheuma otrzymuje się przez obróbkę wodnym alkalicznym roztworem (KOH) w wysokiej temperaturze różnych odmian wodorostów morskich Eucheuma cottonii i Eucheuma spinosum, klasy Rhodophyceae (czerwone wodorosty morskie) w celu usunięcia zanieczyszczeń, a następnie przemycie czystą wodą i suszenie w celu otrzymania produktu. Dalsze oczyszczanie można prowadzić przemywając produkt alkoholem. Dozwolone alkohole to metanol, etanol i 2-propanol. Produkt zawiera głównie sole potasu, sodu, magnezu i wapnia estrów siarczanowych polisacharydów galaktozy i 3,6-anhydrogalaktozy. Produkt zawiera również celulozę z alg w ilości do 15 %. Nazwa „przetworzone wodorosty morskie z gatunku Eucheuma” jest zarezerwowana dla polimerów, które nie są hydrolizowane ani rozkładane chemicznie w inny sposób. Formaldehyd może występować w ilościach nieprzekraczających 5 mg/kg. |
| Opis | Gruboziarnisty lub drobny proszek, barwy jasnobrązowej do żółtawej, praktycznie bezwonny |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność galaktozy | Wynik dodatni |
| Próba na obecność anhydrogalaktozy | Wynik dodatni |
| Próba na obecność siarczanów | Wynik dodatni |
| Rozpuszczalność | W wodzie tworzy mętne, lepkie zawiesiny. Nierozpuszczalny w 1,5 % roztworze etanolu. |
| Czystość |
| Pozostałości rozpuszczalników | Nie więcej niż 0,1 % metanolu, etanolu, 2-propanolu, pojedynczo lub łącznie |
| Lepkość | Nie mniej niż 5 mPa.s (1,5 % roztwór w temp. 75 °C) |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 12 % (105 °C, 4 godz.) |
| Siarczany | Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 40 % w przeliczeniu na suchą masę (jako SO4) |
| Popiół | Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 40 % w przeliczeniu na suchą masę w temp. 550 °C |
| Popioły nierozpuszczalne w kwasach | Nie więcej niż 1 % w przeliczeniu na suchą masę (nierozpuszczalne w 10 % kwasie chlorowodorowym) |
| Substancje nierozpuszczalne w kwasach | Nie mniej niż 8 % i nie więcej niż 15 % w przeliczeniu na suchą masę (nierozpuszczalne w 1 % v/v kwasie siarkowym) |
| Karagen o niskiej masie cząsteczkowej (frakcja o masie cząsteczkowej poniżej 50 kDa) | Nie więcej niż 5 % |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 5 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Kryteria mikrobiologiczne |
| Ogólna liczba drobnoustrojów | Nie więcej niż 5 000 kolonii na gram |
| Drożdże i pleśń | Nie więcej niż 300 kolonii na gram |
| Escherichia coli | Nieobecne w 5 g |
| Salmonella spp. | Nieobecne w 10 g |

Nazwy synonimowe

PES (akronim angielskiego odpowiednika terminu przetworzone wodorosty morskie z gatunku Eucheuma). PES otrzymywany z Euchema cottonii określa się zwykle mianem kappa PES, natomiast PES otrzymywany z Euchema spinosum – jota PES.

Definicja

Przetworzone wodorosty morskie z gatunku Eucheuma otrzymuje się przez obróbkę wodnym alkalicznym roztworem (KOH) w wysokiej temperaturze różnych odmian wodorostów morskich Eucheuma cottonii i Eucheuma spinosum, klasy Rhodophyceae (czerwone wodorosty morskie) w celu usunięcia zanieczyszczeń, a następnie przemycie czystą wodą i suszenie w celu otrzymania produktu. Dalsze oczyszczanie można prowadzić przemywając produkt alkoholem. Dozwolone alkohole to metanol, etanol i 2-propanol. Produkt zawiera głównie sole potasu, sodu, magnezu i wapnia estrów siarczanowych polisacharydów galaktozy i 3,6-anhydrogalaktozy. Produkt zawiera również celulozę z alg w ilości do 15 %. Nazwa „przetworzone wodorosty morskie z gatunku Eucheuma” jest zarezerwowana dla polimerów, które nie są hydrolizowane ani rozkładane chemicznie w inny sposób. Formaldehyd może występować w ilościach nieprzekraczających 5 mg/kg.

Opis

Gruboziarnisty lub drobny proszek, barwy jasnobrązowej do żółtawej, praktycznie bezwonny

Identyfikacja

Próba na obecność galaktozy

Wynik dodatni

Próba na obecność anhydrogalaktozy

Wynik dodatni

Próba na obecność siarczanów

Wynik dodatni

Rozpuszczalność

W wodzie tworzy mętne, lepkie zawiesiny. Nierozpuszczalny w 1,5 % roztworze etanolu.

Czystość

Pozostałości rozpuszczalników

Nie więcej niż 0,1 % metanolu, etanolu, 2-propanolu, pojedynczo lub łącznie

Lepkość

Nie mniej niż 5 mPa.s (1,5 % roztwór w temp. 75 °C)

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 12 % (105 °C, 4 godz.)

Siarczany

Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 40 % w przeliczeniu na suchą masę (jako SO4)

Popiół

Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 40 % w przeliczeniu na suchą masę w temp. 550 °C

Popioły nierozpuszczalne w kwasach

Nie więcej niż 1 % w przeliczeniu na suchą masę (nierozpuszczalne w 10 % kwasie chlorowodorowym)

Substancje nierozpuszczalne w kwasach

Nie mniej niż 8 % i nie więcej niż 15 % w przeliczeniu na suchą masę (nierozpuszczalne w 1 % v/v kwasie siarkowym)

Karagen o niskiej masie cząsteczkowej (frakcja o masie cząsteczkowej poniżej 50 kDa)

Nie więcej niż 5 %

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 5 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 2 mg/kg

Kryteria mikrobiologiczne

Ogólna liczba drobnoustrojów

Nie więcej niż 5 000 kolonii na gram

Drożdże i pleśń

Nie więcej niż 300 kolonii na gram

Escherichia coli

Nieobecne w 5 g

Salmonella spp.

Nieobecne w 10 g

E 410 MĄCZKA CHLEBA ŚWIĘTOJAŃSKIEGO

| Nazwy synonimowe | Guma z ziaren szarańczyna strąkowego; guma Algaroba |
| --- | --- |
| Definicja | Mączkę chleba świętojańskiego otrzymuje się przez zmielenie bielma nasion odmian szarańczyna strąkowego Cerationia siliqua (L.) Taub. (rodzina Leguminosae). Produkt zawiera głównie polisacharydy o dużej masie cząsteczkowej o charakterze hydrokoloidów, składające się z jednostek galaktopiranozy i mannopiranozy połączonych wiązaniami glikozydowymi, które mogą zostać chemicznie określone jako galaktomannany. |
| Numer wg EINECS | 232-541-5 |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | 50 000–3 000 000 |
| Oznaczenie zawartości | Zawartość galaktomannanu nie mniej niż 75 % |
| Opis | Proszek o barwie białej do żółtawobiałej, prawie bezwonny |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność galaktozy | Wynik dodatni |
| Próba na obecność mannozy | Wynik dodatni |
| Badanie mikroskopowe | Niewielką część zmielonej próbki umieścić na szkiełku w roztworze wodnym zawierającym 0,5 % jodu oraz 1 % jodku potasu i zbadać pod mikroskopem. Mączka chleba świętojańskiego zawiera długie, rozciągnięte komórki w kształcie rurek, oddzielone lub tworzące niewielkie szczeliny. Ich brązowa zawartość jest znacznie mniej regularnie ukształtowana niż w przypadku gumy guar. Guma guar składa się ze ściśle przylegających do siebie grup komórek o kształcie od kulistego do przypominającego gruszkę. Ich zawartość ma zabarwienie żółte do brązowego. |
| Rozpuszczalność | Rozpuszczalny w gorącej wodzie, nierozpuszczalny w etanolu |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 15 % (105 °C, 5 godz.) |
| Popiół | Nie więcej niż 1,2 % oznaczone w temperaturze 800 °C |
| Białka (N × 6,25) | Nie więcej niż 7 % |
| Substancje nierozpuszczalne w kwasach | Nie więcej niż 4 % |
| Skrobia | Niewykrywalna przy zastosowaniu następującej metody: do roztworu próbki 1:10 dodać kilka kropel roztworu jodu. Nie powstaje niebieskie zabarwienie. |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Zawartość etanolu i 2-propanolu | Nie więcej niż 1 %, pojedynczo lub łącznie |

Nazwy synonimowe

Guma z ziaren szarańczyna strąkowego; guma Algaroba

Definicja

Mączkę chleba świętojańskiego otrzymuje się przez zmielenie bielma nasion odmian szarańczyna strąkowego Cerationia siliqua (L.) Taub. (rodzina Leguminosae). Produkt zawiera głównie polisacharydy o dużej masie cząsteczkowej o charakterze hydrokoloidów, składające się z jednostek galaktopiranozy i mannopiranozy połączonych wiązaniami glikozydowymi, które mogą zostać chemicznie określone jako galaktomannany.

Numer wg EINECS

232-541-5

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

50 000–3 000 000

Oznaczenie zawartości

Zawartość galaktomannanu nie mniej niż 75 %

Opis

Proszek o barwie białej do żółtawobiałej, prawie bezwonny

Identyfikacja

Próba na obecność galaktozy

Wynik dodatni

Próba na obecność mannozy

Wynik dodatni

Badanie mikroskopowe

Niewielką część zmielonej próbki umieścić na szkiełku w roztworze wodnym zawierającym 0,5 % jodu oraz 1 % jodku potasu i zbadać pod mikroskopem. Mączka chleba świętojańskiego zawiera długie, rozciągnięte komórki w kształcie rurek, oddzielone lub tworzące niewielkie szczeliny. Ich brązowa zawartość jest znacznie mniej regularnie ukształtowana niż w przypadku gumy guar. Guma guar składa się ze ściśle przylegających do siebie grup komórek o kształcie od kulistego do przypominającego gruszkę. Ich zawartość ma zabarwienie żółte do brązowego.

Rozpuszczalność

Rozpuszczalny w gorącej wodzie, nierozpuszczalny w etanolu

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 15 % (105 °C, 5 godz.)

Popiół

Nie więcej niż 1,2 % oznaczone w temperaturze 800 °C

Białka (N × 6,25)

Nie więcej niż 7 %

Substancje nierozpuszczalne w kwasach

Nie więcej niż 4 %

Skrobia

Niewykrywalna przy zastosowaniu następującej metody: do roztworu próbki 1:10 dodać kilka kropel roztworu jodu. Nie powstaje niebieskie zabarwienie.

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Zawartość etanolu i 2-propanolu

Nie więcej niż 1 %, pojedynczo lub łącznie

E 412 GUMA GUAR

| Nazwy synonimowe | Guma cyamopsis; mączka guar |
| --- | --- |
| Definicja | Gumę guar otrzymuje się przez zmielenie bielma nasion naturalnie występujących odmian drzewa guar, Cyamopsis tetragonolobus (L.) Taub. (rodzina Leguminosae). Produkt zawiera głównie polisacharydy o dużej masie cząsteczkowej o charakterze hydrokoloidów, składające się z jednostek galaktopiranozy i mannopiranozy połączonych wiązaniami glikozydowymi, które mogą zostać chemicznie określone jako galaktomanny. Guma może być częściowo hydrolizowana przez obróbkę cieplną, łagodną obróbkę kwasem lub oksydację alkaliczną w celu dostosowania lepkości. |
| Numer wg EINECS | 232-536-0 |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | 50 000–8 000 000 |
| Oznaczenie zawartości | Zawartość galaktomannanu nie mniej niż 75 % |
| Opis | Proszek o barwie białej lub żółtawobiałej, prawie bezwonny |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność galaktozy | Wynik dodatni |
| Próba na obecność mannozy | Wynik dodatni |
| Rozpuszczalność | Rozpuszczalna w zimnej wodzie |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 15 % (105 °C, 5 godz.) |
| Popiół | Nie więcej niż 5,5 % oznaczone w temperaturze 800 °C |
| Substancje nierozpuszczalne w kwasach | Nie więcej niż 7 % |
| Białka | Nie więcej niż 10 % (współczynnik N x 6,25) |
| Skrobia | Niewykrywalna przy zastosowaniu następującej metody: do roztworu próbki 1:10 dodać kilka kropel roztworu jodu. (Nie powstaje niebieskie zabarwienie) |
| Nadtlenki organiczne | Nie więcej niż 0,7 meq aktywnego tlenu/kg próbki |
| Furfural | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Pentachlorofenol | Nie więcej niż 0,01 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Not more than 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Guma cyamopsis; mączka guar

Definicja

Gumę guar otrzymuje się przez zmielenie bielma nasion naturalnie występujących odmian drzewa guar, Cyamopsis tetragonolobus (L.) Taub. (rodzina Leguminosae). Produkt zawiera głównie polisacharydy o dużej masie cząsteczkowej o charakterze hydrokoloidów, składające się z jednostek galaktopiranozy i mannopiranozy połączonych wiązaniami glikozydowymi, które mogą zostać chemicznie określone jako galaktomanny. Guma może być częściowo hydrolizowana przez obróbkę cieplną, łagodną obróbkę kwasem lub oksydację alkaliczną w celu dostosowania lepkości.

Numer wg EINECS

232-536-0

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

50 000–8 000 000

Oznaczenie zawartości

Zawartość galaktomannanu nie mniej niż 75 %

Opis

Proszek o barwie białej lub żółtawobiałej, prawie bezwonny

Identyfikacja

Próba na obecność galaktozy

Wynik dodatni

Próba na obecność mannozy

Wynik dodatni

Rozpuszczalność

Rozpuszczalna w zimnej wodzie

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 15 % (105 °C, 5 godz.)

Popiół

Nie więcej niż 5,5 % oznaczone w temperaturze 800 °C

Substancje nierozpuszczalne w kwasach

Nie więcej niż 7 %

Białka

Nie więcej niż 10 % (współczynnik N x 6,25)

Skrobia

Niewykrywalna przy zastosowaniu następującej metody: do roztworu próbki 1:10 dodać kilka kropel roztworu jodu. (Nie powstaje niebieskie zabarwienie)

Nadtlenki organiczne

Nie więcej niż 0,7 meq aktywnego tlenu/kg próbki

Furfural

Nie więcej niż 1 mg/kg

Pentachlorofenol

Nie więcej niż 0,01 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Not more than 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 413 TRAGAKANTA

| Nazwy synonimowe | Guma tragakantowa; tragant |
| --- | --- |
| Definicja | Tragakanta jest wysuszoną wydzieliną otrzymywaną z pni i gałęzi odmian Astragalus gummifer Labillardiere i innych azjatyckich gatunków Astragalus (rodzina Leguminosae). Produkt zawiera głównie polisacharydy o dużej masie cząsteczkowej (galaktoarabany i wielocukry kwaśne), które po hydrolizie dają kwas galakturonowy, galaktozę, arabinozę, ksylozę i fukozę. Mogą być również obecne niewielkie ilości ramnozy i glukozy (pochodzące ze śladowych ilości skrobi lub celulozy). |
| Numer wg EINECS | 232-252-5 |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | Około 800 000 |
| Oznaczenie zawartości | |
| Opis | Tragakanta w postaci niezmielonej występuje w formie spłaszczonych, płytkowych, prostych lub nieregularnych okruchów albo w postaci spiralnie skręconych odłamków o grubości 0,5-2,5 mm i długości do 3 centymetrów. Produkt ma barwę białą do jasnożółtej, ale niektóre okruchy mogą mieć czerwony odcień. Poszczególne kawałki są zrogowaciałą teksturą z krótkimi pęknięciami. Tragakanta jest bezwonna, a roztwory mają mdły, śluzowaty smak. Sproszkowana tragakanta ma barwę białą do jasnożółtej lub różowawobrązową (jasny beż). |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | 1 g próbki rozpuszczony w 50 ml wody pęcznieje, tworząc gładki, sztywny, opalizujący kleik. Nie rozpuszcza się w etanolu i nie pęcznieje w 60 % m/v wodnym roztworze etanolu |
| Czystość |
| Próba na obecność gumy karaya | Wynik ujemny. 1 g próbki ogrzewać do wrzenia w 20 ml wody, aż utworzy się kleista zawiesina. Dodać 5 ml kwasu chlorowodorowego i ponownie utrzymywać mieszaninę w stanie wrzenia przez 5 minut. Nie powstaje trwałe różowe lub czerwone zabarwienie. |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 16 % (105 °C, 5 godz.) |
| Popiół całkowity | Nie więcej niż 4 % |
| Popiół nierozpuszczalny w kwasach | Nie więcej niż 0,5 % |
| Substancje nierozpuszczalne w kwasach | Nie więcej niż 2 % |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kryteria mikrobiologiczne |
| Salmonella spp. | Nieobecne w 10 g |
| Escherichia coli | Nieobecne w 5 g |

Nazwy synonimowe

Guma tragakantowa; tragant

Definicja

Tragakanta jest wysuszoną wydzieliną otrzymywaną z pni i gałęzi odmian Astragalus gummifer Labillardiere i innych azjatyckich gatunków Astragalus (rodzina Leguminosae). Produkt zawiera głównie polisacharydy o dużej masie cząsteczkowej (galaktoarabany i wielocukry kwaśne), które po hydrolizie dają kwas galakturonowy, galaktozę, arabinozę, ksylozę i fukozę. Mogą być również obecne niewielkie ilości ramnozy i glukozy (pochodzące ze śladowych ilości skrobi lub celulozy).

Numer wg EINECS

232-252-5

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Około 800 000

Oznaczenie zawartości

Opis

Tragakanta w postaci niezmielonej występuje w formie spłaszczonych, płytkowych, prostych lub nieregularnych okruchów albo w postaci spiralnie skręconych odłamków o grubości 0,5-2,5 mm i długości do 3 centymetrów. Produkt ma barwę białą do jasnożółtej, ale niektóre okruchy mogą mieć czerwony odcień. Poszczególne kawałki są zrogowaciałą teksturą z krótkimi pęknięciami. Tragakanta jest bezwonna, a roztwory mają mdły, śluzowaty smak. Sproszkowana tragakanta ma barwę białą do jasnożółtej lub różowawobrązową (jasny beż).

Identyfikacja

Rozpuszczalność

1 g próbki rozpuszczony w 50 ml wody pęcznieje, tworząc gładki, sztywny, opalizujący kleik. Nie rozpuszcza się w etanolu i nie pęcznieje w 60 % m/v wodnym roztworze etanolu

Czystość

Próba na obecność gumy karaya

Wynik ujemny. 1 g próbki ogrzewać do wrzenia w 20 ml wody, aż utworzy się kleista zawiesina. Dodać 5 ml kwasu chlorowodorowego i ponownie utrzymywać mieszaninę w stanie wrzenia przez 5 minut. Nie powstaje trwałe różowe lub czerwone zabarwienie.

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 16 % (105 °C, 5 godz.)

Popiół całkowity

Nie więcej niż 4 %

Popiół nierozpuszczalny w kwasach

Nie więcej niż 0,5 %

Substancje nierozpuszczalne w kwasach

Nie więcej niż 2 %

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kryteria mikrobiologiczne

Salmonella spp.

Nieobecne w 10 g

Escherichia coli

Nieobecne w 5 g

E 414 GUMA AKACJOWA

| Nazwy synonimowe | Guma arabska |
| --- | --- |
| Definicja | Guma arabska jest wysuszoną wydzieliną otrzymywaną z pni i gałęzi odmian Acacia senegal (L) Willdenow lub blisko spokrewnionych gatunków Acacia (rodzina Leguminosae). Produkt zawiera głównie polisacharydy o dużej masie cząsteczkowej oraz ich sole wapniowe, magnezowe i potasowe, które po hydrolizie dają arabinozę, galaktozę, ramnozę i kwas glukuronowy. |
| Numer wg EINECS | 232-519-5 |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | Około 350 000 |
| Oznaczenie zawartości | |
| Opis | Guma arabska w postaci niezmielonej występuje w formie białych lub jasnożółtych sferoidalnych kropel o zróżnicowanej wielkości lub w formie nieregularnych okruchów niekiedy wymieszanych z ciemniejszymi odłamkami. Jest również dostępna w postaci białych lub jasnożółtych płatków, ziaren, proszku lub materiału suszonego metodą rozpyłową. |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | 1 g substancji rozpuszcza się w 2 ml zimnej wody, tworząc roztwór, który łatwo płynie i w badaniu papierkiem lakmusowym wykazuje odczyn kwaśny, nie rozpuszcza się w etanolu |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 17 % (105 °C, 5 godz.) dla produktu w postaci ziaren i nie więcej niż 10 % (105 °C, 4 godz.) w przypadku produktu suszonego metodą rozpyłową |
| Popiół całkowity | Nie więcej niż 4 % |
| Popiół nierozpuszczalny w kwasach | Nie więcej niż 0,5 % |
| Substancje nierozpuszczalne w kwasach | Nie więcej niż 1 % |
| Skrobia lub dekstryna | Roztwór gumy arabskiej sporządzony w stosunku 1:50 ogrzać do wrzenia i ostudzić. Do 5 ml tego roztworu dodać 1 kroplę roztworu jodu. Nie powstaje niebieskawe ani czerwonawe zabarwienie. |
| Garbniki | Do 10 ml roztworu gumy arabskiej sporządzonego w stosunku 1:50 dodać około 0,1 ml roztworu chlorku żelaza(III) (9 g FeCl3.6H2O uzupełnione wodą do 100 ml). Nie powstaje czarne zabarwienie ani nie wytrąca się czarny osad. |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Produkty hydrolizy | Nie stwierdza się obecności mannozy, ksylozy ani kwasu galakturonowego (oznaczenie metodą chromatograficzną) |
| Kryteria mikrobiologiczne |
| Salmonella spp. | Nieobecne w 10 g |
| Escherichia coli | Nieobecne w 5 g |

Nazwy synonimowe

Guma arabska

Definicja

Guma arabska jest wysuszoną wydzieliną otrzymywaną z pni i gałęzi odmian Acacia senegal (L) Willdenow lub blisko spokrewnionych gatunków Acacia (rodzina Leguminosae). Produkt zawiera głównie polisacharydy o dużej masie cząsteczkowej oraz ich sole wapniowe, magnezowe i potasowe, które po hydrolizie dają arabinozę, galaktozę, ramnozę i kwas glukuronowy.

Numer wg EINECS

232-519-5

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Około 350 000

Oznaczenie zawartości

Opis

Guma arabska w postaci niezmielonej występuje w formie białych lub jasnożółtych sferoidalnych kropel o zróżnicowanej wielkości lub w formie nieregularnych okruchów niekiedy wymieszanych z ciemniejszymi odłamkami. Jest również dostępna w postaci białych lub jasnożółtych płatków, ziaren, proszku lub materiału suszonego metodą rozpyłową.

Identyfikacja

Rozpuszczalność

1 g substancji rozpuszcza się w 2 ml zimnej wody, tworząc roztwór, który łatwo płynie i w badaniu papierkiem lakmusowym wykazuje odczyn kwaśny, nie rozpuszcza się w etanolu

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 17 % (105 °C, 5 godz.) dla produktu w postaci ziaren i nie więcej niż 10 % (105 °C, 4 godz.) w przypadku produktu suszonego metodą rozpyłową

Popiół całkowity

Nie więcej niż 4 %

Popiół nierozpuszczalny w kwasach

Nie więcej niż 0,5 %

Substancje nierozpuszczalne w kwasach

Nie więcej niż 1 %

Skrobia lub dekstryna

Roztwór gumy arabskiej sporządzony w stosunku 1:50 ogrzać do wrzenia i ostudzić. Do 5 ml tego roztworu dodać 1 kroplę roztworu jodu. Nie powstaje niebieskawe ani czerwonawe zabarwienie.

Garbniki

Do 10 ml roztworu gumy arabskiej sporządzonego w stosunku 1:50 dodać około 0,1 ml roztworu chlorku żelaza(III) (9 g FeCl3.6H2O uzupełnione wodą do 100 ml). Nie powstaje czarne zabarwienie ani nie wytrąca się czarny osad.

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Produkty hydrolizy

Nie stwierdza się obecności mannozy, ksylozy ani kwasu galakturonowego (oznaczenie metodą chromatograficzną)

Kryteria mikrobiologiczne

Salmonella spp.

Nieobecne w 10 g

Escherichia coli

Nieobecne w 5 g

E 415 GUMA KSANTANOWA

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja | Guma ksantanowa jest zbudowana z polisacharydów o dużej masie cząsteczkowej, wytwarzana na drodze fermentacji węglowodanu przy zastosowaniu szczepów bakterii Xanthomonas campestris, oczyszczana przez wytrącenie etanolem lub 2-propanolem, wysuszona i zmielona. Zawiera jako dominujące jednostki heksozy D-glukozę i D-mannozę, którym towarzyszy kwas glukuronowy i kwas pirogronowy. Jest produkowana w postaci soli sodu, potasu lub wapnia. Roztwory mają odczyn obojętny. |
| Numer wg EINECS | 234-394-2 |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | Około 1 000 000 |
| Oznaczenie zawartości | Z suchej substancji wydziela się nie mniej niż 4,2 % i nie więcej niż 5 % CO2, co odpowiada 91 % do 108 % gumy ksantanowej. |
| Opis | Kremowy proszek |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 15 % (105 °C, 2,5 godz.) |
| Popiół całkowity | Nie więcej niż 16 % w przeliczeniu na bezwodną masę oznaczone w temperaturze 650 °C, po suszeniu przez cztery godziny w temperaturze 105 °C |
| Kwas pirogronowy | Nie mniej niż 1,5 % |
| Azot | Nie więcej niż 1,5 % |
| Zawartość etanolu i 2-propanolu | Nie więcej niż 500 mg/kg pojedynczo lub łącznie |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Kryteria mikrobiologiczne |
| Ogólna liczba drobnoustrojów | Nie więcej niż 5 000 kolonii na gram |
| Drożdże i pleśń | Nie więcej niż 300 kolonii na gram |
| Escherichia coli | Nieobecne w 5 g |
| Salmonella spp. | Nieobecne w 10 g |
| Xanthomonas campestris | Komórki zdolne do życia nieobecne w 1 g |

Nazwy synonimowe

Definicja

Guma ksantanowa jest zbudowana z polisacharydów o dużej masie cząsteczkowej, wytwarzana na drodze fermentacji węglowodanu przy zastosowaniu szczepów bakterii Xanthomonas campestris, oczyszczana przez wytrącenie etanolem lub 2-propanolem, wysuszona i zmielona. Zawiera jako dominujące jednostki heksozy D-glukozę i D-mannozę, którym towarzyszy kwas glukuronowy i kwas pirogronowy. Jest produkowana w postaci soli sodu, potasu lub wapnia. Roztwory mają odczyn obojętny.

Numer wg EINECS

234-394-2

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Około 1 000 000

Oznaczenie zawartości

Z suchej substancji wydziela się nie mniej niż 4,2 % i nie więcej niż 5 % CO2, co odpowiada 91 % do 108 % gumy ksantanowej.

Opis

Kremowy proszek

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 15 % (105 °C, 2,5 godz.)

Popiół całkowity

Nie więcej niż 16 % w przeliczeniu na bezwodną masę oznaczone w temperaturze 650 °C, po suszeniu przez cztery godziny w temperaturze 105 °C

Kwas pirogronowy

Nie mniej niż 1,5 %

Azot

Nie więcej niż 1,5 %

Zawartość etanolu i 2-propanolu

Nie więcej niż 500 mg/kg pojedynczo lub łącznie

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Kryteria mikrobiologiczne

Ogólna liczba drobnoustrojów

Nie więcej niż 5 000 kolonii na gram

Drożdże i pleśń

Nie więcej niż 300 kolonii na gram

Escherichia coli

Nieobecne w 5 g

Salmonella spp.

Nieobecne w 10 g

Xanthomonas campestris

Komórki zdolne do życia nieobecne w 1 g

E 416 GUMA KARAYA

| Nazwy synonimowe | Katilo; Kadaya; Guma sterculia; Sterculia; Karaya; Kullo; Kuterra |
| --- | --- |
| Definicja | Guma karaya jest wysuszoną wydzieliną otrzymywaną z pni i gałęzi naturalnych odmian Sterculia urens Roxburg i innych gatunków Sterculia (z rodziny Sterculiaceae) lub z Cochlospermum gossypium A.P. De Candolle bądź z innych gatunków rodzaju Cochlospermum (rodzina Bixaceae). Produkt składa się głównie z acetylowanych polisacharydów o dużej masie cząsteczkowej, które po hydrolizie dają galaktozę, ramnozę i kwas galakturonowy oraz, w mniejszych ilościach, kwas glukuronowy. |
| Numer wg EINECS | 232-539-4 |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | |
| Opis | Guma karaya występuje w postaci kropli o zróżnicowanej wielkości oraz w formie nieregularnych okruchów mających charakterystyczną budowę częściowo krystaliczną. Barwa jasnożółta do różowobrązowej, produkt półprzezroczysty, zrogowaciały. W formie sproszkowanej barwa jasnoszara do różowobrązowej. Guma posiada wyraźny zapach kwasu octowego. |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Nierozpuszczalny w etanolu |
| Pęcznienie w roztworze etanolu | Guma karaya, w odróżnieniu od innych gum, pęcznieje w 60 % roztworze etanolu. |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 20 % (105 °C, 5 godz.) |
| Popiół całkowity | Nie więcej niż 8 % |
| Popiół nierozpuszczalny w kwasach | Nie więcej niż 1 % |
| Substancje nierozpuszczalne w kwasach | Nie więcej niż 3 % |
| Kwasy lotne | Nie mniej niż 10 % (w przeliczeniu na kwas octowy) |
| Skrobia | Niewykrywalna |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kryteria mikrobiologiczne |
| Salmonella spp. | Nieobecne w 10 g |
| Escherichia coli | Nieobecne w 5 g |

Nazwy synonimowe

Katilo; Kadaya; Guma sterculia; Sterculia; Karaya; Kullo; Kuterra

Definicja

Guma karaya jest wysuszoną wydzieliną otrzymywaną z pni i gałęzi naturalnych odmian Sterculia urens Roxburg i innych gatunków Sterculia (z rodziny Sterculiaceae) lub z Cochlospermum gossypium A.P. De Candolle bądź z innych gatunków rodzaju Cochlospermum (rodzina Bixaceae). Produkt składa się głównie z acetylowanych polisacharydów o dużej masie cząsteczkowej, które po hydrolizie dają galaktozę, ramnozę i kwas galakturonowy oraz, w mniejszych ilościach, kwas glukuronowy.

Numer wg EINECS

232-539-4

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Opis

Guma karaya występuje w postaci kropli o zróżnicowanej wielkości oraz w formie nieregularnych okruchów mających charakterystyczną budowę częściowo krystaliczną. Barwa jasnożółta do różowobrązowej, produkt półprzezroczysty, zrogowaciały. W formie sproszkowanej barwa jasnoszara do różowobrązowej. Guma posiada wyraźny zapach kwasu octowego.

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Nierozpuszczalny w etanolu

Pęcznienie w roztworze etanolu

Guma karaya, w odróżnieniu od innych gum, pęcznieje w 60 % roztworze etanolu.

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 20 % (105 °C, 5 godz.)

Popiół całkowity

Nie więcej niż 8 %

Popiół nierozpuszczalny w kwasach

Nie więcej niż 1 %

Substancje nierozpuszczalne w kwasach

Nie więcej niż 3 %

Kwasy lotne

Nie mniej niż 10 % (w przeliczeniu na kwas octowy)

Skrobia

Niewykrywalna

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kryteria mikrobiologiczne

Salmonella spp.

Nieobecne w 10 g

Escherichia coli

Nieobecne w 5 g

E 417 GUMA TARA

| Definicja | Gumę tara otrzymuje się przez zmielenie bielma nasion naturalnych odmian Caesalpinia spinosa (rodzina Leguminoseae). Składa się w głównej mierze z polisacharydów o dużej masie cząsteczkowej tworzących przede wszystkim galaktomannany. Główny składnik jest zbudowany z liniowych łańcuchów jednostek (1-4)-β-D-mannopiranozy z przyłączonymi poprzez wiązania (1-6) jednostkami α-D-galaktopiranozy. W gumie tara stosunek zawartości mannozy do galaktozy wynosi 3:1. (W mączce chleba świętojańskiego stosunek ten wynosi 4:1, a w gumie guar – 2:1). |
| --- | --- |
| Numer wg EINECS | 254-409-6 |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | |
| Opis | Bezwonny proszek o barwie białej do białożółtej |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu |
| Tworzenie żelu | Do wodnego roztworu próbki dodać niewielką ilość boranu sodowego. Powstaje żel. |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 15 % |
| Popiół | Nie więcej niż 1,5 % |
| Substancje nierozpuszczalne w kwasach | Nie więcej niż 2 % |
| Białka | Nie więcej niż 3,5 % (współczynnik N x 5,7) |
| Skrobia | Niewykrywalna |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Definicja

Gumę tara otrzymuje się przez zmielenie bielma nasion naturalnych odmian Caesalpinia spinosa (rodzina Leguminoseae). Składa się w głównej mierze z polisacharydów o dużej masie cząsteczkowej tworzących przede wszystkim galaktomannany. Główny składnik jest zbudowany z liniowych łańcuchów jednostek (1-4)-β-D-mannopiranozy z przyłączonymi poprzez wiązania (1-6) jednostkami α-D-galaktopiranozy. W gumie tara stosunek zawartości mannozy do galaktozy wynosi 3:1. (W mączce chleba świętojańskiego stosunek ten wynosi 4:1, a w gumie guar – 2:1).

Numer wg EINECS

254-409-6

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Opis

Bezwonny proszek o barwie białej do białożółtej

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu

Tworzenie żelu

Do wodnego roztworu próbki dodać niewielką ilość boranu sodowego. Powstaje żel.

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 15 %

Popiół

Nie więcej niż 1,5 %

Substancje nierozpuszczalne w kwasach

Nie więcej niż 2 %

Białka

Nie więcej niż 3,5 % (współczynnik N x 5,7)

Skrobia

Niewykrywalna

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 418 GUMA GELLAN

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja | Guma gellan jest zbudowana z polisacharydów o dużej masie cząsteczkowej, wytwarzana na drodze fermentacji węglowodanu przez czystą kulturę bakterii ze szczepu Pseudomonas elodea, następnie oczyszczana przez wytrącanie 2-propanolem lub etanolem, suszona i mielona. Cząsteczka tego polisacharydu o dużej masie cząsteczkowej składa się głównie z powtarzających się jednostek tetrasacharydu, zbudowanego z jednej jednostki ramnozy, jednej jednostki kwasu glukuronowego i dwóch jednostek glukozy, podstawionych grupami acylowymi (gliceryl i acetyl), jak estry połączone wiązaniami O-glikozydowymi. Kwas glukuronowy jest zobojętniony i stanowi mieszaninę soli potasu, sodu, wapnia i magnezu. |
| Numer wg EINECS | 275-117-5 |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | Około 500 000 |
| Oznaczenie zawartości | Z suchej masy wydziela się nie mniej niż 3,3 % i nie więcej niż 6,8 % CO2 |
| Opis | Proszek o barwie prawie białej |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Rozpuszczalny w wodzie, tworzy lepki roztwór.
  Nierozpuszczalny w etanolu |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 15 % po suszeniu (105 °C, 2,5 godz.) |
| Azot | Nie więcej niż 3 % |
| 2-propanol | Nie więcej niż 750 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kryteria mikrobiologiczne |
| Ogólna liczba drobnoustrojów | Nie więcej niż 10 000 kolonii na gram |
| Drożdże i pleśń | Nie więcej niż 400 kolonii na gram |
| Escherichia coli | Wynik ujemny w 5 g |
| Salmonella spp. | Wynik ujemny w 10 g |

Nazwy synonimowe

Definicja

Guma gellan jest zbudowana z polisacharydów o dużej masie cząsteczkowej, wytwarzana na drodze fermentacji węglowodanu przez czystą kulturę bakterii ze szczepu Pseudomonas elodea, następnie oczyszczana przez wytrącanie 2-propanolem lub etanolem, suszona i mielona. Cząsteczka tego polisacharydu o dużej masie cząsteczkowej składa się głównie z powtarzających się jednostek tetrasacharydu, zbudowanego z jednej jednostki ramnozy, jednej jednostki kwasu glukuronowego i dwóch jednostek glukozy, podstawionych grupami acylowymi (gliceryl i acetyl), jak estry połączone wiązaniami O-glikozydowymi. Kwas glukuronowy jest zobojętniony i stanowi mieszaninę soli potasu, sodu, wapnia i magnezu.

Numer wg EINECS

275-117-5

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Około 500 000

Oznaczenie zawartości

Z suchej masy wydziela się nie mniej niż 3,3 % i nie więcej niż 6,8 % CO2

Opis

Proszek o barwie prawie białej

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Rozpuszczalny w wodzie, tworzy lepki roztwór.

Nierozpuszczalny w etanolu

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 15 % po suszeniu (105 °C, 2,5 godz.)

Azot

Nie więcej niż 3 %

2-propanol

Nie więcej niż 750 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kryteria mikrobiologiczne

Ogólna liczba drobnoustrojów

Nie więcej niż 10 000 kolonii na gram

Drożdże i pleśń

Nie więcej niż 400 kolonii na gram

Escherichia coli

Wynik ujemny w 5 g

Salmonella spp.

Wynik ujemny w 10 g

E 420 (i) SORBITOL

| Nazwy synonimowe | D-glucitol; D-sorbitol |
| --- | --- |
| Definicja | Sorbitol otrzymuje się w drodze uwodorniania D-glukozy. Zawiera głównie D-sorbitol. Zgodnie z poziomem D-glukozy ta część produktu, która nie zawiera D-sorbitolu, składa się z powiązanych substancji, takich jak mannitol, iditol, maltitol. |
| Numer wg EINECS | 200-061-5 |
| Nazwa chemiczna | D-glucitol |
| Wzór chemiczny | C6H14O6 |
| Masa cząsteczkowa | 182,2 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 97 % glucitoli ogółem i nie mniej niż 91 % D-sorbitolu w przeliczeniu na suchą masę (glucitole są związkami o wzorze strukturalnym CH2OH-(CHOH)n-CH2OH, gdzie „n” jest liczbą całkowitą). |
| Opis | Biały, higroskopijny, krystaliczny proszek, płatki albo granulki |
| Wygląd roztworu wodnego: | Klarowny |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie, słabo rozpuszczalny w etanolu |
| Zakres temperatur topnienia | 88 do 102 °C |
| Sorbitolowa pochodna monobenzylidenu | Do 5 g próbki dodać 7 ml metanolu, 1 ml benzaldehydu i 1 ml kwasu chlorowodorowego. Mieszać i wytrząsać w wytrząsarce mechanicznej do pojawienia się kryształów. Przesączyć przy użyciu pompy ssącej, rozpuścić kryształy w 20 ml wrzącej wody zawierającej 1 g wodorowęglanu sodu, przesączyć gorący roztwór i schłodzić. Schłodzony przesącz odsączyć przy pomocy pompy ssącej, przemyć przy użyciu 5 ml roztworu metanolu w wodzie (1:2) i wysuszyć na powietrzu. Otrzymane w ten sposób kryształy topią się w temperaturze między 173 a 179 °C. |
| Czystość |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 1,5 % (metoda Karla Fischera) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,1 % (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Cukry redukujące | Nie więcej niż 0,3 % (w przeliczeniu suchą masę, jako glukoza) |
| Cukry ogółem | Nie więcej niż 1 % (w przeliczeniu suchą masę, jako glukoza) |
| Chlorki | Nie więcej niż 50 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Siarczany | Nie więcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Nikiel | Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |

Nazwy synonimowe

D-glucitol; D-sorbitol

Definicja

Sorbitol otrzymuje się w drodze uwodorniania D-glukozy. Zawiera głównie D-sorbitol. Zgodnie z poziomem D-glukozy ta część produktu, która nie zawiera D-sorbitolu, składa się z powiązanych substancji, takich jak mannitol, iditol, maltitol.

Numer wg EINECS

200-061-5

Nazwa chemiczna

D-glucitol

Wzór chemiczny

C6H14O6

Masa cząsteczkowa

182,2

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 97 % glucitoli ogółem i nie mniej niż 91 % D-sorbitolu w przeliczeniu na suchą masę (glucitole są związkami o wzorze strukturalnym CH2OH-(CHOH)n-CH2OH, gdzie „n” jest liczbą całkowitą).

Opis

Biały, higroskopijny, krystaliczny proszek, płatki albo granulki

Wygląd roztworu wodnego:

Klarowny

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie, słabo rozpuszczalny w etanolu

Zakres temperatur topnienia

88 do 102 °C

Sorbitolowa pochodna monobenzylidenu

Do 5 g próbki dodać 7 ml metanolu, 1 ml benzaldehydu i 1 ml kwasu chlorowodorowego. Mieszać i wytrząsać w wytrząsarce mechanicznej do pojawienia się kryształów. Przesączyć przy użyciu pompy ssącej, rozpuścić kryształy w 20 ml wrzącej wody zawierającej 1 g wodorowęglanu sodu, przesączyć gorący roztwór i schłodzić. Schłodzony przesącz odsączyć przy pomocy pompy ssącej, przemyć przy użyciu 5 ml roztworu metanolu w wodzie (1:2) i wysuszyć na powietrzu. Otrzymane w ten sposób kryształy topią się w temperaturze między 173 a 179 °C.

Czystość

Zawartość wody

Nie więcej niż 1,5 % (metoda Karla Fischera)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,1 % (w przeliczeniu na suchą masę)

Cukry redukujące

Nie więcej niż 0,3 % (w przeliczeniu suchą masę, jako glukoza)

Cukry ogółem

Nie więcej niż 1 % (w przeliczeniu suchą masę, jako glukoza)

Chlorki

Nie więcej niż 50 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

Siarczany

Nie więcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

Nikiel

Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

E 420 (ii) SYROP SORBITOLOWY

| Nazwy synonimowe | Syrop D-glucitolowy |
| --- | --- |
| Definicja | Syrop sorbitolowy otrzymany w wyniku uwodornienia syropu glukozowego składa się z D-sorbitolu, D-mannitolu i uwodornionych sacharydów.
  Ta część produktu, która nie jest D-sorbitolem, składa się głównie z uwodornionych oligosacharydów otrzymanych przez uwodornienie syropu glukozowego użytego jako surowiec (w tym przypadku syrop nie jest krystalizujący) lub mannitolu. Mogą być obecne niewielkie ilości glucytoli, gdzie n ≤ 4 (glucitole są związkami o wzorze strukturalnym CH2OH-(CHOH)n-CH2OH, gdzie „n” jest liczbą całkowitą) |
| Numer wg EINECS | 270-337-8 |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 69 % substancji stałych ogółem i nie mniej niż 50% D-sorbitolu w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Klarowny, bezbarwny roztwór wodny |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Miesza się z wodą, glicerolem i propan-1,2-diolem |
| Sorbitolowa pochodna monobenzylidenu | Do 5 g próbki dodać 7 ml metanolu, 1 ml benzaldehydu i 1 ml kwasu chlorowodorowego. Mieszać i wytrząsać w wytrząsarce mechanicznej do pojawienia się kryształów. Przesączyć przy użyciu pompy ssącej, rozpuścić kryształy w 20 ml wrzącej wody zawierającej 1 g wodorowęglanu sodu, przesączyć gorący roztwór. Schłodzony przesącz odsączyć przy pomocy pompy ssącej, przemyć przy użyciu 5 ml roztworu metanolu w wodzie (1:2) i wysuszyć na powietrzu. Otrzymane w ten sposób kryształy topią się w temperaturze między 173 a 179 °C. |
| Czystość |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 31 % (metoda Karla Fischera) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,1 % (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Cukry redukujące | Nie więcej niż 0,3 % (w przeliczeniu suchą masę, jako glukoza) |
| Chlorki | Nie więcej niż 50 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Siarczany | Nie więcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Nikiel | Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Arsen | Nie więcej niż3 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |

Nazwy synonimowe

Syrop D-glucitolowy

Definicja

Syrop sorbitolowy otrzymany w wyniku uwodornienia syropu glukozowego składa się z D-sorbitolu, D-mannitolu i uwodornionych sacharydów.

Ta część produktu, która nie jest D-sorbitolem, składa się głównie z uwodornionych oligosacharydów otrzymanych przez uwodornienie syropu glukozowego użytego jako surowiec (w tym przypadku syrop nie jest krystalizujący) lub mannitolu. Mogą być obecne niewielkie ilości glucytoli, gdzie n ≤ 4 (glucitole są związkami o wzorze strukturalnym CH2OH-(CHOH)n-CH2OH, gdzie „n” jest liczbą całkowitą)

Numer wg EINECS

270-337-8

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 69 % substancji stałych ogółem i nie mniej niż 50% D-sorbitolu w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Klarowny, bezbarwny roztwór wodny

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Miesza się z wodą, glicerolem i propan-1,2-diolem

Sorbitolowa pochodna monobenzylidenu

Do 5 g próbki dodać 7 ml metanolu, 1 ml benzaldehydu i 1 ml kwasu chlorowodorowego. Mieszać i wytrząsać w wytrząsarce mechanicznej do pojawienia się kryształów. Przesączyć przy użyciu pompy ssącej, rozpuścić kryształy w 20 ml wrzącej wody zawierającej 1 g wodorowęglanu sodu, przesączyć gorący roztwór. Schłodzony przesącz odsączyć przy pomocy pompy ssącej, przemyć przy użyciu 5 ml roztworu metanolu w wodzie (1:2) i wysuszyć na powietrzu. Otrzymane w ten sposób kryształy topią się w temperaturze między 173 a 179 °C.

Czystość

Zawartość wody

Nie więcej niż 31 % (metoda Karla Fischera)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,1 % (w przeliczeniu na suchą masę)

Cukry redukujące

Nie więcej niż 0,3 % (w przeliczeniu suchą masę, jako glukoza)

Chlorki

Nie więcej niż 50 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

Siarczany

Nie więcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

Nikiel

Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

Arsen

Nie więcej niż3 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

E 421 MANNITOL

(i)   MANNITOL

| Nazwy synonimowe | D-mannitol |
| --- | --- |
| Definicja | Produkt zawiera min. 96 % mannitolu. Ta część produktu, która nie jest mannitolem, składa się głównie z sorbitolu (maks. 2 %), maltitolu (maks. 2 %) i izomaltu (1,1 GPM (bezwodnik 1-O-α-D-glukopiranozolo-D-mannitol): maks. 2 % oraz 1,6 GPS (6-O-α-D-glukopiranozylo-D-sorbitol): maks. 2 %). Nieznane zanieczyszczenia nie powinny wynosić więcej niż 0,1% każde.
  Jest wytwarzany w wyniku uwodornienia węglowodanowych roztworów zawierających glukozę lub fruktozę. |
| Numer wg EINECS | 200-711-8 |
| Nazwa chemiczna | D-mannitol |
| Wzór chemiczny | C6H14O6 |
| Masa cząsteczkowa | 182,2 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 96,0 % i nie więcej niż 102 % D-mannitolu w przeliczeniu na suchą masę |
| Opis | Biały, bezwonny, krystaliczny proszek |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Rozpuszczalny w wodzie, bardzo słabo rozpuszczalny w etanolu, praktycznie nierozpuszczalny w eterze. |
| Zakres temperatur topnienia | Między 164 a 169 °C |
| Widmo absorpcji w podczerwieni | Porównanie z normą referencyjną, np. Ph. Eur lub USP |
| Skręcalność właściwa | [α]D
  20 + 23° to + 25° (roztwór boranu) |
| pH | Między 5 a 8. Dodać 0,5 ml nasyconego roztworu chlorku potasu do 10 ml 10% m/v roztworu próbki, następnie zmierzyć pH. |
| Czystość |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 0,5 % (metoda Karla Fischera) |
| Cukry redukujące | Nie więcej niż 0,3 % (w przeliczeniu na glukozę) |
| Cukry ogółem | Nie więcej niż 1 % (w przeliczeniu na glukozę) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,1 % |
| Chlorki | Nie więcej niż 70 mg/kg |
| Siarczany | Nie więcej niż 100 mg/kg |
| Nikiel | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

D-mannitol

Definicja

Produkt zawiera min. 96 % mannitolu. Ta część produktu, która nie jest mannitolem, składa się głównie z sorbitolu (maks. 2 %), maltitolu (maks. 2 %) i izomaltu (1,1 GPM (bezwodnik 1-O-α-D-glukopiranozolo-D-mannitol): maks. 2 % oraz 1,6 GPS (6-O-α-D-glukopiranozylo-D-sorbitol): maks. 2 %). Nieznane zanieczyszczenia nie powinny wynosić więcej niż 0,1% każde.

Jest wytwarzany w wyniku uwodornienia węglowodanowych roztworów zawierających glukozę lub fruktozę.

Numer wg EINECS

200-711-8

Nazwa chemiczna

D-mannitol

Wzór chemiczny

C6H14O6

Masa cząsteczkowa

182,2

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 96,0 % i nie więcej niż 102 % D-mannitolu w przeliczeniu na suchą masę

Opis

Biały, bezwonny, krystaliczny proszek

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Rozpuszczalny w wodzie, bardzo słabo rozpuszczalny w etanolu, praktycznie nierozpuszczalny w eterze.

Zakres temperatur topnienia

Między 164 a 169 °C

Widmo absorpcji w podczerwieni

Porównanie z normą referencyjną, np. Ph. Eur lub USP

Skręcalność właściwa

[α]D
  20 + 23° to + 25° (roztwór boranu)

pH

Między 5 a 8. Dodać 0,5 ml nasyconego roztworu chlorku potasu do 10 ml 10% m/v roztworu próbki, następnie zmierzyć pH.

Czystość

Zawartość wody

Nie więcej niż 0,5 % (metoda Karla Fischera)

Cukry redukujące

Nie więcej niż 0,3 % (w przeliczeniu na glukozę)

Cukry ogółem

Nie więcej niż 1 % (w przeliczeniu na glukozę)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,1 %

Chlorki

Nie więcej niż 70 mg/kg

Siarczany

Nie więcej niż 100 mg/kg

Nikiel

Nie więcej niż 2 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

(ii)   MANNITOL OTRZYMYWANY W WYNIKU FERMENTACJI

| Nazwy synonimowe | D-mannitol |
| --- | --- |
| Definicja | Otrzymywany w wyniku przerywanej fermentacji standardowego szczepu drożdży Zygosaccharomyces Rouxii w warunkach tlenowych. Część produktu, która nie jest mannitolem, składa się głównie z sorbitolu, maltitolu i izomaltu. |
| Numer wg EINECS | 200-711-8 |
| Nazwa chemiczna | D-mannitol |
| Wzór chemiczny | C6H14O6 |
| Masa cząsteczkowa | 182,2 |
| Oznaczenie zawartości | Nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na suchą masę |
| Opis | Biały, bezwonny, krystaliczny proszek |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Rozpuszczalny w wodzie, bardzo słabo rozpuszczalny w etanolu, praktycznie nierozpuszczalny w eterze. |
| Zakres temperatur topnienia | Między 164 a 169 °C |
| Widmo absorpcji w podczerwieni | Porównanie z normą referencyjną, np. Ph. Eur lub USP |
| Skręcalność właściwa | [α]D
  20 + 23° to + 25° (roztwór boranu) |
| pH | Między 5 a 8
  Dodać 0,5 ml nasyconego roztworu chlorku potasu do 10 ml 10 % m/v roztworu próbki, następnie zmierzyć pH. |
| Czystość |
| Arabitol | Nie więcej niż 0,3 % |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 0,5 % (metoda Karla Fischera) |
| Cukry redukujące | Nie więcej niż 0,3 % (w przeliczeniu na glukozę) |
| Cukry ogółem | Nie więcej niż 1 % (w przeliczeniu na glukozę) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,1 % |
| Chlorki | Nie więcej niż 70 mg/kg |
| Siarczany | Nie więcej niż 100 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kryteria mikrobiologiczne |
| Bakterie tlenowe mezofilne | Nie więcej niż 1 000 kolonii na gram |
| Bakterie z grupy coli | Nieobecne w 10 g |
| Salmonella spp. | Nieobecne w 25 g |
| Escherichia coli | Nieobecne w 10 g |
| Staphylococcus aureus | Nieobecne w 10 g |
| Pseudomonas aeruginosa | Nieobecne w 10 g |
| Pleśnie | Nie więcej niż 100 kolonii na gram |
| Drożdże | Nie więcej niż 100 kolonii na gram |

Nazwy synonimowe

D-mannitol

Definicja

Otrzymywany w wyniku przerywanej fermentacji standardowego szczepu drożdży Zygosaccharomyces Rouxii w warunkach tlenowych. Część produktu, która nie jest mannitolem, składa się głównie z sorbitolu, maltitolu i izomaltu.

Numer wg EINECS

200-711-8

Nazwa chemiczna

D-mannitol

Wzór chemiczny

C6H14O6

Masa cząsteczkowa

182,2

Oznaczenie zawartości

Nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na suchą masę

Opis

Biały, bezwonny, krystaliczny proszek

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Rozpuszczalny w wodzie, bardzo słabo rozpuszczalny w etanolu, praktycznie nierozpuszczalny w eterze.

Zakres temperatur topnienia

Między 164 a 169 °C

Widmo absorpcji w podczerwieni

Porównanie z normą referencyjną, np. Ph. Eur lub USP

Skręcalność właściwa

[α]D
  20 + 23° to + 25° (roztwór boranu)

pH

Między 5 a 8

Dodać 0,5 ml nasyconego roztworu chlorku potasu do 10 ml 10 % m/v roztworu próbki, następnie zmierzyć pH.

Czystość

Arabitol

Nie więcej niż 0,3 %

Zawartość wody

Nie więcej niż 0,5 % (metoda Karla Fischera)

Cukry redukujące

Nie więcej niż 0,3 % (w przeliczeniu na glukozę)

Cukry ogółem

Nie więcej niż 1 % (w przeliczeniu na glukozę)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,1 %

Chlorki

Nie więcej niż 70 mg/kg

Siarczany

Nie więcej niż 100 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kryteria mikrobiologiczne

Bakterie tlenowe mezofilne

Nie więcej niż 1 000 kolonii na gram

Bakterie z grupy coli

Nieobecne w 10 g

Salmonella spp.

Nieobecne w 25 g

Escherichia coli

Nieobecne w 10 g

Staphylococcus aureus

Nieobecne w 10 g

Pseudomonas aeruginosa

Nieobecne w 10 g

Pleśnie

Nie więcej niż 100 kolonii na gram

Drożdże

Nie więcej niż 100 kolonii na gram

E 422 GLICEROL

| Nazwy synonimowe | Gliceryna |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 200-289-5 |
| Nazwa chemiczna | 1,2,3-propanotriol; glicerol; trihydroksypropan |
| Wzór chemiczny | C3H8O3 |
| Masa cząsteczkowa | 92,10 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 98 % glicerolu w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Przezroczysta, bezbarwna, higroskopijna ciecz o konsystencji syropu o lekkim charakterystycznym zapachu, który nie jest ani przykry ani niemiły |
| Identyfikacja |
| Zawartość akroleiny po podgrzaniu | Kilka kropli próbki ogrzewać w probówce zawierającej około 0,5 g wodorosiarczanu(VI) potasu. Powstają charakterystyczne gryzące opary akroleiny |
| Ciężar właściwy (25 °C/25 25 °C) | Nie mniej niż 1,257 |
| Współczynnik załamania światła | [n]D
  20 między 1,471 a 1,474 |
| Czystość |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 5 % (metoda Karla Fischera) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,01 % oznaczone w temperaturze 800 ± 25 °C |
| Butanotriole | Nie więcej niż 0,2 % |
| Zawartość akroleiny, glukozy i związków amonowych | Mieszaninę 5 ml glicerolu i 5 ml roztworu wodorotlenku potasu (1:10) ogrzewać w temperaturze 60 °C przez pięć minut. Roztwór nie zmienia zabarwienia na żółte ani nie wydziela się woń amoniaku |
| Kwasy tłuszczowe i estry | Nie więcej niż 0,1 % w przeliczeniu na kwas masłowy |
| Zawartość związków chlorowanych | Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na chlor) |
| 3-monochloropropano-1,2-diol (3-MCPD) | Nie więcej niż 0,1 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Gliceryna

Definicja

Numer wg EINECS

200-289-5

Nazwa chemiczna

1,2,3-propanotriol; glicerol; trihydroksypropan

Wzór chemiczny

C3H8O3

Masa cząsteczkowa

92,10

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 98 % glicerolu w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Przezroczysta, bezbarwna, higroskopijna ciecz o konsystencji syropu o lekkim charakterystycznym zapachu, który nie jest ani przykry ani niemiły

Identyfikacja

Zawartość akroleiny po podgrzaniu

Kilka kropli próbki ogrzewać w probówce zawierającej około 0,5 g wodorosiarczanu(VI) potasu. Powstają charakterystyczne gryzące opary akroleiny

Ciężar właściwy (25 °C/25 25 °C)

Nie mniej niż 1,257

Współczynnik załamania światła

[n]D
  20 między 1,471 a 1,474

Czystość

Zawartość wody

Nie więcej niż 5 % (metoda Karla Fischera)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,01 % oznaczone w temperaturze 800 ± 25 °C

Butanotriole

Nie więcej niż 0,2 %

Zawartość akroleiny, glukozy i związków amonowych

Mieszaninę 5 ml glicerolu i 5 ml roztworu wodorotlenku potasu (1:10) ogrzewać w temperaturze 60 °C przez pięć minut. Roztwór nie zmienia zabarwienia na żółte ani nie wydziela się woń amoniaku

Kwasy tłuszczowe i estry

Nie więcej niż 0,1 % w przeliczeniu na kwas masłowy

Zawartość związków chlorowanych

Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na chlor)

3-monochloropropano-1,2-diol (3-MCPD)

Nie więcej niż 0,1 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 425 (i) GUMA KONJAC

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja | Guma Konjac jest rozpuszczalnym w wodzie hydrokoloidem, otrzymanym z mączki Konjac poprzez ekstrakcję wodą. Mączka Konjac jest nieoczyszczonym surowcem z korzenia rośliny (byliny) Amorphophallus konjac. Głównym składnikiem gumy Konjac jest rozpuszczalny w wodzie polisacharyd glukomannan o wysokiej masie cząsteczkowej, zawierający jednostki D-mannozy i D-glukozy w stosunku molarnym 1,6:1,0, połączone wiązaniami β(1-4) glikozydowymi. Krótsze części łańcuchów są przywiązane wiązaniami β(1-3) glikozydowymi, a grupy acetylowe występują wyrywkowo (niesymetrycznie) w stosunku około 1 grupy na 9 do 19 jednostek cukru. |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | Główny składnik – glukomannan posiada przeciętną masę cząsteczkową od 200 000 do 2 000 000 |
| Oznaczenie zawartości | Nie mniej niż 75 % węglowodanów |
| Opis | Proszek o barwie białej do jasnobrązowej |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Dysperguje w gorącej lub zimnej wodzie, tworząc roztwór o wysokiej lepkości i pH pomiędzy 4,0 a 7,0 |
| Tworzenie żelu | Do 1 % roztworu próbki w probówce dodać 5 ml 4 % roztworu boranu sodu i energicznie wytrząsać. Powstaje żel. |
| Tworzenie żelu stabilnego w wysokiej temperaturze | Przygotować 2 % roztwór próbki przez ogrzanie jej we wrzącej łaźni wodnej przez 30 min, stale poruszając, a następnie ochłodzić roztwór do temperatury pokojowej. Dla każdego grama próbki użytej do badania przygotować 30 g 2 % roztworu, następnie dodać 1 ml 10 % roztworu węglanu potasu do całkowicie uwodnionej próbki w temperaturze otoczenia. Ogrzać mieszaninę w łaźni wodnej o temp. 85 °C i pozostawić na 2 godziny bez poruszania. W takich warunkach tworzy się żel stabilny w wysokiej temperaturze. |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 12 % (105 °C, 5 godz.) |
| Skrobia | Nie więcej niż 3 % |
| Białka | Nie więcej niż 3 % (współczynnik N × 5,7) |
| Lepkość (1 % roztwór) | Nie mniej niż 3 kgm– 1s– 1 w temp. 25 °C |
| Substancje rozpuszczalne w eterze | Nie więcej niż 0,1 % |
| Popiół całkowity | Nie więcej niż 5,0 % (800 °C, 3–4 godz.) |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Kryteria mikrobiologiczne |
| Salmonella spp. | Nieobecne w 12,5 g |
| Escherichia coli | Nieobecne w 5 g |

Nazwy synonimowe

Definicja

Guma Konjac jest rozpuszczalnym w wodzie hydrokoloidem, otrzymanym z mączki Konjac poprzez ekstrakcję wodą. Mączka Konjac jest nieoczyszczonym surowcem z korzenia rośliny (byliny) Amorphophallus konjac. Głównym składnikiem gumy Konjac jest rozpuszczalny w wodzie polisacharyd glukomannan o wysokiej masie cząsteczkowej, zawierający jednostki D-mannozy i D-glukozy w stosunku molarnym 1,6:1,0, połączone wiązaniami β(1-4) glikozydowymi. Krótsze części łańcuchów są przywiązane wiązaniami β(1-3) glikozydowymi, a grupy acetylowe występują wyrywkowo (niesymetrycznie) w stosunku około 1 grupy na 9 do 19 jednostek cukru.

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Główny składnik – glukomannan posiada przeciętną masę cząsteczkową od 200 000 do 2 000 000

Oznaczenie zawartości

Nie mniej niż 75 % węglowodanów

Opis

Proszek o barwie białej do jasnobrązowej

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Dysperguje w gorącej lub zimnej wodzie, tworząc roztwór o wysokiej lepkości i pH pomiędzy 4,0 a 7,0

Tworzenie żelu

Do 1 % roztworu próbki w probówce dodać 5 ml 4 % roztworu boranu sodu i energicznie wytrząsać. Powstaje żel.

Tworzenie żelu stabilnego w wysokiej temperaturze

Przygotować 2 % roztwór próbki przez ogrzanie jej we wrzącej łaźni wodnej przez 30 min, stale poruszając, a następnie ochłodzić roztwór do temperatury pokojowej. Dla każdego grama próbki użytej do badania przygotować 30 g 2 % roztworu, następnie dodać 1 ml 10 % roztworu węglanu potasu do całkowicie uwodnionej próbki w temperaturze otoczenia. Ogrzać mieszaninę w łaźni wodnej o temp. 85 °C i pozostawić na 2 godziny bez poruszania. W takich warunkach tworzy się żel stabilny w wysokiej temperaturze.

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 12 % (105 °C, 5 godz.)

Skrobia

Nie więcej niż 3 %

Białka

Nie więcej niż 3 % (współczynnik N × 5,7)

Lepkość (1 % roztwór)

Nie mniej niż 3 kgm– 1s– 1 w temp. 25 °C

Substancje rozpuszczalne w eterze

Nie więcej niż 0,1 %

Popiół całkowity

Nie więcej niż 5,0 % (800 °C, 3–4 godz.)

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Kryteria mikrobiologiczne

Salmonella spp.

Nieobecne w 12,5 g

Escherichia coli

Nieobecne w 5 g

E 425 (ii) GLUKOMANNAN KONJAC

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja | Glukomannan Konjac jest rozpuszczalnym w wodzie hydrokoloidem, otrzymanym z mączki Konjac przez przemywanie wodą zawierającą etanol. Mączka Konjac jest nieoczyszczonym surowcem z korzenia rośliny (byliny) Amorphophallus konjac. Głównym składnikiem jest rozpuszczalny w wodzie polisacharyd glukomannan o wysokiej masie cząsteczkowej, zawierający jednostki D-mannozy i D-glukozy w stosunku molarnym 1,6:1,0, połączone wiązaniami β(1-4) glikozydowymi z odgałęzieniem przy mniej więcej każdej 50 lub 60 jednostce. Acetylowana jest prawie każda 19 pozostałość cukrowa. |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | 500 000 do 2 000 000 |
| Oznaczenie zawartości | Całkowita zawartość błonnika pokarmowego: nie mniej niż 95 % w przeliczeniu na suchą masę |
| Opis | Proszek o barwie białej do nieznacznie brązowawej, o drobnych cząstkach, sypki i bezwonny |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Dysperguje w gorącej lub zimnej wodzie, tworząc roztwór o wysokiej lepkości i pH pomiędzy 5,0 a 7,0 Rozpuszczalność wzrasta przy ogrzewaniu i mechanicznym poruszaniu |
| Tworzenie żelu stabilnego w wysokiej temperaturze | Przygotować 2 % roztwór próbki przez ogrzanie jej we wrzącej łaźni wodnej przez 30 min., stale poruszając, a następnie ochłodzić roztwór do temperatury pokojowej. Dla każdego grama próbki użytej do badania przygotować 30 g 2 % roztworu, następnie dodać 1 ml 10 % roztworu węglanu potasu do całkowicie uwodnionej próbki w temperaturze otoczenia. Ogrzać mieszaninę w łaźni wodnej o temp. 85 °C i pozostawić na 2 godziny bez poruszania. W takich warunkach tworzy się żel stabilny w wysokiej temperaturze. |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 8 % (105 °C, 3 godz.) |
| Skrobia | Nie więcej niż 1 % |
| Lepkość (1 % roztwór) | Nie mniej niż 20 kgm– 1s– 1 w temp. 25 °C |
| Białka | Nie więcej niż 1,5 % (N × 5,7)
  Oznaczanie azotu metodą Kjeldahla. Procentowa zawartość azotu w próbce pomnożona przez 5,7 daje w wyniku procentową zawartość białka w próbce |
| Substancje rozpuszczalne w eterze | Nie więcej niż 0,5 % |
| Sulphite (as SO2) | Nie więcej niż 4 mg/kg |
| Chlorki | Nie więcej niż 0,02 % |
| Substancje rozpuszczalne w 50 % alkoholu | Nie więcej niż 2,0 % |
| Popiół całkowity | Nie więcej niż 2,0 % (800 °C, 3–4 godz.) |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kryteria mikrobiologiczne |
| Salmonella spp. | Nieobecne w 12,5 g |
| Escherichia coli | Nieobecne w 5 g |

Nazwy synonimowe

Definicja

Glukomannan Konjac jest rozpuszczalnym w wodzie hydrokoloidem, otrzymanym z mączki Konjac przez przemywanie wodą zawierającą etanol. Mączka Konjac jest nieoczyszczonym surowcem z korzenia rośliny (byliny) Amorphophallus konjac. Głównym składnikiem jest rozpuszczalny w wodzie polisacharyd glukomannan o wysokiej masie cząsteczkowej, zawierający jednostki D-mannozy i D-glukozy w stosunku molarnym 1,6:1,0, połączone wiązaniami β(1-4) glikozydowymi z odgałęzieniem przy mniej więcej każdej 50 lub 60 jednostce. Acetylowana jest prawie każda 19 pozostałość cukrowa.

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

500 000 do 2 000 000

Oznaczenie zawartości

Całkowita zawartość błonnika pokarmowego: nie mniej niż 95 % w przeliczeniu na suchą masę

Opis

Proszek o barwie białej do nieznacznie brązowawej, o drobnych cząstkach, sypki i bezwonny

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Dysperguje w gorącej lub zimnej wodzie, tworząc roztwór o wysokiej lepkości i pH pomiędzy 5,0 a 7,0 Rozpuszczalność wzrasta przy ogrzewaniu i mechanicznym poruszaniu

Tworzenie żelu stabilnego w wysokiej temperaturze

Przygotować 2 % roztwór próbki przez ogrzanie jej we wrzącej łaźni wodnej przez 30 min., stale poruszając, a następnie ochłodzić roztwór do temperatury pokojowej. Dla każdego grama próbki użytej do badania przygotować 30 g 2 % roztworu, następnie dodać 1 ml 10 % roztworu węglanu potasu do całkowicie uwodnionej próbki w temperaturze otoczenia. Ogrzać mieszaninę w łaźni wodnej o temp. 85 °C i pozostawić na 2 godziny bez poruszania. W takich warunkach tworzy się żel stabilny w wysokiej temperaturze.

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 8 % (105 °C, 3 godz.)

Skrobia

Nie więcej niż 1 %

Lepkość (1 % roztwór)

Nie mniej niż 20 kgm– 1s– 1 w temp. 25 °C

Białka

Nie więcej niż 1,5 % (N × 5,7)

Oznaczanie azotu metodą Kjeldahla. Procentowa zawartość azotu w próbce pomnożona przez 5,7 daje w wyniku procentową zawartość białka w próbce

Substancje rozpuszczalne w eterze

Nie więcej niż 0,5 %

Sulphite (as SO2)

Nie więcej niż 4 mg/kg

Chlorki

Nie więcej niż 0,02 %

Substancje rozpuszczalne w 50 % alkoholu

Nie więcej niż 2,0 %

Popiół całkowity

Nie więcej niż 2,0 % (800 °C, 3–4 godz.)

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kryteria mikrobiologiczne

Salmonella spp.

Nieobecne w 12,5 g

Escherichia coli

Nieobecne w 5 g

E 426 HEMICELULOZA SOJOWA

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja | Hemiceluloza sojowa jest rafinowanym, rozpuszczalnym w wodzie polisacharydem uzyskiwanym z włókien sojowych za pomocą ekstrakcji gorącą wodą. Nie stosuje się innych organicznych środków strącających niż etanol. |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | Polisacharydy sojowe rozpuszczalne w wodzie; Włókno sojowe rozpuszczalne w wodzie |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | Nie mniej niż 74 % węglowodanów |
| Opis | Sypki proszek o barwie białej do żółtawobiałej |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Rozpuszczalny w gorącej i zimnej wodzie, nie tworzy żelu |
| pH | 5,5 ± 1,5 (1 % roztwór) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 7 % (105 °C, 4 godz.) |
| Białka | Nie więcej niż 14 % |
| Lepkość | Nie więcej niż 200 mPa.s (10 % roztwór) |
| Popiół całkowity | Nie więcej niż 9,5 % (600 °C, 4 godz.) |
| Arsen | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Etanol | Nie więcej niż 2% |
| Ołów | Nie więcej niż 5 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kryteria mikrobiologiczne |
| Ogólna liczba drobnoustrojów | Nie więcej niż 3 000 kolonii na gram |
| Drożdże i pleśń | Nie więcej niż 100 kolonii na gram |
| Escherichia coli | Nieobecne w 10 g |

Nazwy synonimowe

Definicja

Hemiceluloza sojowa jest rafinowanym, rozpuszczalnym w wodzie polisacharydem uzyskiwanym z włókien sojowych za pomocą ekstrakcji gorącą wodą. Nie stosuje się innych organicznych środków strącających niż etanol.

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Polisacharydy sojowe rozpuszczalne w wodzie; Włókno sojowe rozpuszczalne w wodzie

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Nie mniej niż 74 % węglowodanów

Opis

Sypki proszek o barwie białej do żółtawobiałej

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Rozpuszczalny w gorącej i zimnej wodzie, nie tworzy żelu

pH

5,5 ± 1,5 (1 % roztwór)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 7 % (105 °C, 4 godz.)

Białka

Nie więcej niż 14 %

Lepkość

Nie więcej niż 200 mPa.s (10 % roztwór)

Popiół całkowity

Nie więcej niż 9,5 % (600 °C, 4 godz.)

Arsen

Nie więcej niż 2 mg/kg

Etanol

Nie więcej niż 2%

Ołów

Nie więcej niż 5 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kryteria mikrobiologiczne

Ogólna liczba drobnoustrojów

Nie więcej niż 3 000 kolonii na gram

Drożdże i pleśń

Nie więcej niż 100 kolonii na gram

Escherichia coli

Nieobecne w 10 g

E 427 GUMA KASJA

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja | Guma kasja to mielone, oczyszczone bielmo nasion Cassia tora i Cassia obtusifoli (Leguminosae) zawierające mniej niż 0,05 % Cassia occidentalis. Guma kasja składa się w głównej mierze z polisacharydów o dużej masie cząsteczkowej, zbudowanych głównie z liniowego łańcucha jednostek β-(1-4)-D-mannopiranozy połączonych z jednostkami α-(1-6)-D-galaktopiranozy. Stosunek mannozy do galaktozy wynosi około 5:1.
  W procesie produkcji nasiona obłuszcza się i odkiełkowuje, poddając obróbce termomechanicznej; następnie bielmo miele się i przesiewa. Mielone bielmo poddawane jest dalszemu oczyszczaniu poprzez ekstrakcję 2-propanolem. |
| Oznaczenie zawartości | Nie mniej niż 75 % galaktomannanu |
| Opis | Bezwonny proszek o barwie jasnożółtej do prawie białej |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Nierozpuszczalna w etanolu. Dysperguje w zimnej wodzie, tworząc roztwór koloidalny. |
| Tworzenie żelu przy użyciu boranu | Do wodnej dyspersji próbki dodać wystarczającą ilość roztworu boranu sodu (roztwór testowy TS) w celu podniesienia poziomu pH do wartości ponad 9; powstaje żel. |
| Tworzenie żelu przy użyciu gumy ksantanowej | Odważyć 1,5 g próbki i 1,5 g gumy ksantanowej i zmieszać je. Dodać tę mieszaninę (szybko mieszając) do 300 ml wody w temperaturze 80 °C w zlewce o pojemności 400 ml. Mieszać do rozpuszczenia mieszaniny, a po rozpuszczeniu mieszać przez następne 30 minut (w czasie mieszania utrzymywać temperaturę powyżej 60 °C). Przestać mieszać i studzić mieszaninę w temperaturze pokojowej przynajmniej dwie godziny.
  Po obniżeniu temperatury poniżej 40 °C tworzy się zwarty, lepkoelastyczny żel; taki żel nie powstaje w podobnie przygotowanym 1 % roztworze kontrolnym samej gumy kasja lub ksantanowej. |
| Lepkość | Mniej niż 500 mPa.s (25 °C, 2 godz., 1 % roztwór) odpowiadająca średniej masie cząsteczkowej wynoszącej 200 000–300 000 Da. |
| Czystość |
| Substancje nierozpuszczalne w kwasach | Nie więcej niż 2,0 % |
| pH | 5,5–8 (1 % roztwór wodny) |
| Tłuszcz surowy | Nie więcej niż 1 % |
| Białka | Nie więcej niż 7 % |
| Popiół całkowity | Nie więcej niż 1,2 % |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 12 % (5 godz., 105 °C) |
| Antrachinony łącznie | Nie więcej niż 0,5 mg/kg (granica wykrywalności) |
| Pozostałości rozpuszczalników | Nie więcej niż 750 mg/kg 2-propanolu |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kryteria mikrobiologiczne |
| Ogólna liczba drobnoustrojów | Nie więcej niż 5 000 jednostek tworzących kolonie na gram |
| Drożdże i pleśń | Nie więcej niż 100 jednostek tworzących kolonie na gram |
| Salmonella spp. | Nieobecne w 25 g |
| Escherichia coli | Nieobecne w 1 g |

Nazwy synonimowe

Definicja

Guma kasja to mielone, oczyszczone bielmo nasion Cassia tora i Cassia obtusifoli (Leguminosae) zawierające mniej niż 0,05 % Cassia occidentalis. Guma kasja składa się w głównej mierze z polisacharydów o dużej masie cząsteczkowej, zbudowanych głównie z liniowego łańcucha jednostek β-(1-4)-D-mannopiranozy połączonych z jednostkami α-(1-6)-D-galaktopiranozy. Stosunek mannozy do galaktozy wynosi około 5:1.

W procesie produkcji nasiona obłuszcza się i odkiełkowuje, poddając obróbce termomechanicznej; następnie bielmo miele się i przesiewa. Mielone bielmo poddawane jest dalszemu oczyszczaniu poprzez ekstrakcję 2-propanolem.

Oznaczenie zawartości

Nie mniej niż 75 % galaktomannanu

Opis

Bezwonny proszek o barwie jasnożółtej do prawie białej

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Nierozpuszczalna w etanolu. Dysperguje w zimnej wodzie, tworząc roztwór koloidalny.

Tworzenie żelu przy użyciu boranu

Do wodnej dyspersji próbki dodać wystarczającą ilość roztworu boranu sodu (roztwór testowy TS) w celu podniesienia poziomu pH do wartości ponad 9; powstaje żel.

Tworzenie żelu przy użyciu gumy ksantanowej

Odważyć 1,5 g próbki i 1,5 g gumy ksantanowej i zmieszać je. Dodać tę mieszaninę (szybko mieszając) do 300 ml wody w temperaturze 80 °C w zlewce o pojemności 400 ml. Mieszać do rozpuszczenia mieszaniny, a po rozpuszczeniu mieszać przez następne 30 minut (w czasie mieszania utrzymywać temperaturę powyżej 60 °C). Przestać mieszać i studzić mieszaninę w temperaturze pokojowej przynajmniej dwie godziny.

Po obniżeniu temperatury poniżej 40 °C tworzy się zwarty, lepkoelastyczny żel; taki żel nie powstaje w podobnie przygotowanym 1 % roztworze kontrolnym samej gumy kasja lub ksantanowej.

Lepkość

Mniej niż 500 mPa.s (25 °C, 2 godz., 1 % roztwór) odpowiadająca średniej masie cząsteczkowej wynoszącej 200 000–300 000 Da.

Czystość

Substancje nierozpuszczalne w kwasach

Nie więcej niż 2,0 %

pH

5,5–8 (1 % roztwór wodny)

Tłuszcz surowy

Nie więcej niż 1 %

Białka

Nie więcej niż 7 %

Popiół całkowity

Nie więcej niż 1,2 %

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 12 % (5 godz., 105 °C)

Antrachinony łącznie

Nie więcej niż 0,5 mg/kg (granica wykrywalności)

Pozostałości rozpuszczalników

Nie więcej niż 750 mg/kg 2-propanolu

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kryteria mikrobiologiczne

Ogólna liczba drobnoustrojów

Nie więcej niż 5 000 jednostek tworzących kolonie na gram

Drożdże i pleśń

Nie więcej niż 100 jednostek tworzących kolonie na gram

Salmonella spp.

Nieobecne w 25 g

Escherichia coli

Nieobecne w 1 g

E 431 STEARYNIAN POLIOKSYETYLENU (40)

| Nazwy synonimowe | Stearynian polioksylu (40); monostearynian poliksyetylenu (40) |
| --- | --- |
| Definicja | Mieszanina mono- i diestrów spożywczego, dostępnego w handlu kwasu stearynowego i mieszanych dioli polioksyetylenu (o średniej długości łańcucha polimeru około 40 jednostek tlenku etylenu) z wolnym poliolem |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 97,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Kremowe płatki lub woskowata substancja stała w temperaturze 25 °C, o słabym zapachu |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Rozpuszczalny w wodzie, etanolu, metanolu i octanie etylu. Nierozpuszczalny w oleju mineralnym |
| Zakres temperatur krzepnięcia | 39–44 °C |
| Widmo absorpcji w podczerwieni | Charakterystyczne dla częściowego estru polioksyetylowanego poliolu i kwasu tłuszczowego |
| Czystość |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 3 % (metoda Karla Fischera) |
| Liczba kwasowa | Nie wyższa niż 1 |
| Liczba zmydlenia | Nie niższa niż 25 i nie wyższa niż 35 |
| Liczba hydroksylowa | Nie mniej niż 27 i nie więcej niż 40 |
| 1,4-dioksan | Nie więcej niż 5 mg/kg |
| Tlenek etylenu | Nie więcej niż 0,2 mg/kg |
| Glikole etylenowe (monoetylenowe i dietylenowe) | Nie więcej niż 0,25 % |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Stearynian polioksylu (40); monostearynian poliksyetylenu (40)

Definicja

Mieszanina mono- i diestrów spożywczego, dostępnego w handlu kwasu stearynowego i mieszanych dioli polioksyetylenu (o średniej długości łańcucha polimeru około 40 jednostek tlenku etylenu) z wolnym poliolem

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 97,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Kremowe płatki lub woskowata substancja stała w temperaturze 25 °C, o słabym zapachu

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Rozpuszczalny w wodzie, etanolu, metanolu i octanie etylu. Nierozpuszczalny w oleju mineralnym

Zakres temperatur krzepnięcia

39–44 °C

Widmo absorpcji w podczerwieni

Charakterystyczne dla częściowego estru polioksyetylowanego poliolu i kwasu tłuszczowego

Czystość

Zawartość wody

Nie więcej niż 3 % (metoda Karla Fischera)

Liczba kwasowa

Nie wyższa niż 1

Liczba zmydlenia

Nie niższa niż 25 i nie wyższa niż 35

Liczba hydroksylowa

Nie mniej niż 27 i nie więcej niż 40

1,4-dioksan

Nie więcej niż 5 mg/kg

Tlenek etylenu

Nie więcej niż 0,2 mg/kg

Glikole etylenowe (monoetylenowe i dietylenowe)

Nie więcej niż 0,25 %

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 432 MONOLAURYNIAN POLIOKSYETYLENOSORBITOLU (POLISORBAT 20)

| Nazwy synonimowe | Polisorbat 20; monolaurynian polioksyetylenosorbitolu (20) |
| --- | --- |
| Definicja | Mieszanina częściowych estrów sorbitolu oraz mono- i dibezwodników sorbitolu skondensowanych z tlenkiem etylenu w stosunku około 20 moli tlenku etylenu na jeden mol sorbitolu i jego bezwodników ze spożywczym, dostępnym w handlu kwasem laurynowym |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 70 % grup oksyetylenowych, co odpowiada nie mniej niż 97,3 % monolaurynianu polioksyetylenosorbitolu (20) w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | W temperaturze 25 °C oleista ciecz o barwie cytrynowej do bursztynowej o słabym, charakterystycznym zapachu |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Rozpuszczalny w wodzie, etanolu, metanolu, octanie etylu i dioksanie. Nierozpuszczalny w oleju mineralnym i eterze naftowym |
| Widmo absorpcji w podczerwieni | Charakterystyczne dla częściowego estru polioksyetylowanego poliolu i kwasu tłuszczowego |
| Czystość |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 3 % (metoda Karla Fischera) |
| Liczba kwasowa | Nie wyższa niż 2 |
| Liczba zmydlenia | Nie niższa niż 40 i nie wyższa niż 50 |
| Liczba hydroksylowa | Nie niższa niż 96 i nie wyższa niż 108 |
| 1,4-dioksan | Nie więcej niż 5 mg/kg |
| Tlenek etylenu | Nie więcej niż 0,2 mg/kg |
| Glikole etylenowe (monoetylenowe i dietylenowe) | Nie więcej niż 0,25 % |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Polisorbat 20; monolaurynian polioksyetylenosorbitolu (20)

Definicja

Mieszanina częściowych estrów sorbitolu oraz mono- i dibezwodników sorbitolu skondensowanych z tlenkiem etylenu w stosunku około 20 moli tlenku etylenu na jeden mol sorbitolu i jego bezwodników ze spożywczym, dostępnym w handlu kwasem laurynowym

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 70 % grup oksyetylenowych, co odpowiada nie mniej niż 97,3 % monolaurynianu polioksyetylenosorbitolu (20) w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

W temperaturze 25 °C oleista ciecz o barwie cytrynowej do bursztynowej o słabym, charakterystycznym zapachu

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Rozpuszczalny w wodzie, etanolu, metanolu, octanie etylu i dioksanie. Nierozpuszczalny w oleju mineralnym i eterze naftowym

Widmo absorpcji w podczerwieni

Charakterystyczne dla częściowego estru polioksyetylowanego poliolu i kwasu tłuszczowego

Czystość

Zawartość wody

Nie więcej niż 3 % (metoda Karla Fischera)

Liczba kwasowa

Nie wyższa niż 2

Liczba zmydlenia

Nie niższa niż 40 i nie wyższa niż 50

Liczba hydroksylowa

Nie niższa niż 96 i nie wyższa niż 108

1,4-dioksan

Nie więcej niż 5 mg/kg

Tlenek etylenu

Nie więcej niż 0,2 mg/kg

Glikole etylenowe (monoetylenowe i dietylenowe)

Nie więcej niż 0,25 %

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 433 MONOOLEINIAN POLIOKSYETYLENOSORBITOLU (POLISORBAT 80)

| Nazwy synonimowe | Polisorbat 80; monooleinian polioksyetylenosorbitolu (20) |
| --- | --- |
| Definicja | Mieszanina częściowych estrów sorbitolu oraz mono- i dibezwodników sorbitolu skondensowanych z tlenkiem etylenu w stosunku około 20 moli tlenku etylenu na jeden mol sorbitolu i jego bezwodników ze spożywczym, dostępnym w handlu kwasem oleinowym |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 65 % grup oksyetylenowych, co odpowiada nie mniej niż 96,5 % monooleinianu polioksyetylenosorbitolu (20) w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | W temperaturze 25 °C oleista ciecz o barwie cytrynowej do bursztynowej o słabym, charakterystycznym zapachu |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Rozpuszczalny w wodzie, etanolu, metanolu i toluenie. Nierozpuszczalny w oleju mineralnym i eterze naftowym |
| Widmo absorpcji w podczerwieni | Charakterystyczne dla częściowego estru polioksyetylowanego poliolu i kwasu tłuszczowego |
| Czystość |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 3 % (metoda Karla Fischera) |
| Liczba kwasowa | Nie wyższa niż 2 |
| Liczba zmydlenia | Nie niższa niż 45 i nie wyższa niż 55 |
| Liczba hydroksylowa | Nie niższa niż 65 i nie wyższa niż 80 |
| 1,4-dioksan | Nie więcej niż 5 mg/kg |
| Tlenek etylenu | Nie więcej niż 0,2 mg/kg |
| Glikole etylenowe (monoetylenowe i dietylenowe) | Nie więcej niż 0,25 % |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Polisorbat 80; monooleinian polioksyetylenosorbitolu (20)

Definicja

Mieszanina częściowych estrów sorbitolu oraz mono- i dibezwodników sorbitolu skondensowanych z tlenkiem etylenu w stosunku około 20 moli tlenku etylenu na jeden mol sorbitolu i jego bezwodników ze spożywczym, dostępnym w handlu kwasem oleinowym

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 65 % grup oksyetylenowych, co odpowiada nie mniej niż 96,5 % monooleinianu polioksyetylenosorbitolu (20) w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

W temperaturze 25 °C oleista ciecz o barwie cytrynowej do bursztynowej o słabym, charakterystycznym zapachu

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Rozpuszczalny w wodzie, etanolu, metanolu i toluenie. Nierozpuszczalny w oleju mineralnym i eterze naftowym

Widmo absorpcji w podczerwieni

Charakterystyczne dla częściowego estru polioksyetylowanego poliolu i kwasu tłuszczowego

Czystość

Zawartość wody

Nie więcej niż 3 % (metoda Karla Fischera)

Liczba kwasowa

Nie wyższa niż 2

Liczba zmydlenia

Nie niższa niż 45 i nie wyższa niż 55

Liczba hydroksylowa

Nie niższa niż 65 i nie wyższa niż 80

1,4-dioksan

Nie więcej niż 5 mg/kg

Tlenek etylenu

Nie więcej niż 0,2 mg/kg

Glikole etylenowe (monoetylenowe i dietylenowe)

Nie więcej niż 0,25 %

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 434 MONOPALMITYNIAN POLIOKSYETYLENOSORBITOLU (POLISORBAT 40)

| Nazwy synonimowe | Polisorbat 40; monopalmitynian polioksyetylenosorbitolu (20) |
| --- | --- |
| Definicja | Mieszanina częściowych estrów sorbitolu oraz mono- i dibezwodników sorbitolu kopolimeryzowanych tlenkiem etylenu w stosunku około 20 moli tlenku etylenu na jeden mol sorbitolu i jego bezwodników ze spożywczym, dostępnym w handlu kwasem palmitynowym |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 66 % grup oksyetylenowych, co odpowiada nie mniej niż 97 % monopalmitynianu polioksyetylenosorbitolu (20) w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | W temperaturze 25 °C oleista ciecz lub półżel o barwie cytrynowej do pomarańczowej o słabym, charakterystycznym zapachu |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Rozpuszczalny w wodzie, etanolu, metanolu, octanie etylu i acetonie. Nierozpuszczalny w oleju mineralnym |
| Widmo absorpcji w podczerwieni | Charakterystyczne dla częściowego estru polioksyetylowanego poliolu i kwasu tłuszczowego |
| Czystość |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 3 % (metoda Karla Fischera) |
| Liczba kwasowa | Nie wyższa niż 2 |
| Liczba zmydlenia | Nie niższa niż 41 i nie wyższa niż 52 |
| Liczba hydroksylowa | Nie niższa niż 90 i nie wyższa niż 107 |
| 1,4-dioksan | Nie więcej niż 5 mg/kg |
| Tlenek etylenu | Nie więcej niż 0,2 mg/kg |
| Glikole etylenowe (monoetylenowe i dietylenowe) | Nie więcej niż 0,25 % |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Polisorbat 40; monopalmitynian polioksyetylenosorbitolu (20)

Definicja

Mieszanina częściowych estrów sorbitolu oraz mono- i dibezwodników sorbitolu kopolimeryzowanych tlenkiem etylenu w stosunku około 20 moli tlenku etylenu na jeden mol sorbitolu i jego bezwodników ze spożywczym, dostępnym w handlu kwasem palmitynowym

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 66 % grup oksyetylenowych, co odpowiada nie mniej niż 97 % monopalmitynianu polioksyetylenosorbitolu (20) w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

W temperaturze 25 °C oleista ciecz lub półżel o barwie cytrynowej do pomarańczowej o słabym, charakterystycznym zapachu

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Rozpuszczalny w wodzie, etanolu, metanolu, octanie etylu i acetonie. Nierozpuszczalny w oleju mineralnym

Widmo absorpcji w podczerwieni

Charakterystyczne dla częściowego estru polioksyetylowanego poliolu i kwasu tłuszczowego

Czystość

Zawartość wody

Nie więcej niż 3 % (metoda Karla Fischera)

Liczba kwasowa

Nie wyższa niż 2

Liczba zmydlenia

Nie niższa niż 41 i nie wyższa niż 52

Liczba hydroksylowa

Nie niższa niż 90 i nie wyższa niż 107

1,4-dioksan

Nie więcej niż 5 mg/kg

Tlenek etylenu

Nie więcej niż 0,2 mg/kg

Glikole etylenowe (monoetylenowe i dietylenowe)

Nie więcej niż 0,25 %

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 435 MONOSTEARYNIAN POLIOKSYETYLENOSORBITOLU (POLISORBAT 60)

| Nazwy synonimowe | Polisorbat 60; monostearynian polioksyetylenosorbitolu (20) |
| --- | --- |
| Definicja | Mieszanina częściowych estrów sorbitolu oraz mono- i dibezwodników sorbitolu kopolimeryzowanych tlenkiem etylenu w stosunku około 20 moli tlenku etylenu na jeden mol sorbitolu i jego bezwodników ze spożywczym, dostępnym w handlu kwasem stearynowym |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 65 % grup oksyetylenowych, co odpowiada nie mniej niż 97 % monostearynianu polioksyetylenosorbitolu (20) w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | W temperaturze 25 °C oleista ciecz lub półżel o barwie cytrynowej do pomarańczowej o słabym, charakterystycznym zapachu |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Rozpuszczalny w wodzie, octanie etylu i toluenie. Nierozpuszczalny w oleju mineralnym i olejach roślinnych |
| Widmo absorpcji w podczerwieni | Charakterystyczne dla częściowego estru polioksyetylowanego poliolu i kwasu tłuszczowego |
| Czystość |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 3 % (metoda Karla Fischera) |
| Liczba kwasowa | Nie wyższa niż 2 |
| Liczba zmydlenia | Nie niższa niż 45 i nie wyższa niż 55 |
| Liczba hydroksylowa | Nie niższa niż 81 i nie wyższa niż 96 |
| 1,4-dioksan | Nie więcej niż 5 mg/kg |
| Tlenek etylenu | Nie więcej niż 0,2 mg/kg |
| Glikole etylenowe (monoetylenowe i dietylenowe) | Nie więcej niż 0,25 % |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Polisorbat 60; monostearynian polioksyetylenosorbitolu (20)

Definicja

Mieszanina częściowych estrów sorbitolu oraz mono- i dibezwodników sorbitolu kopolimeryzowanych tlenkiem etylenu w stosunku około 20 moli tlenku etylenu na jeden mol sorbitolu i jego bezwodników ze spożywczym, dostępnym w handlu kwasem stearynowym

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 65 % grup oksyetylenowych, co odpowiada nie mniej niż 97 % monostearynianu polioksyetylenosorbitolu (20) w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

W temperaturze 25 °C oleista ciecz lub półżel o barwie cytrynowej do pomarańczowej o słabym, charakterystycznym zapachu

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Rozpuszczalny w wodzie, octanie etylu i toluenie. Nierozpuszczalny w oleju mineralnym i olejach roślinnych

Widmo absorpcji w podczerwieni

Charakterystyczne dla częściowego estru polioksyetylowanego poliolu i kwasu tłuszczowego

Czystość

Zawartość wody

Nie więcej niż 3 % (metoda Karla Fischera)

Liczba kwasowa

Nie wyższa niż 2

Liczba zmydlenia

Nie niższa niż 45 i nie wyższa niż 55

Liczba hydroksylowa

Nie niższa niż 81 i nie wyższa niż 96

1,4-dioksan

Nie więcej niż 5 mg/kg

Tlenek etylenu

Nie więcej niż 0,2 mg/kg

Glikole etylenowe (monoetylenowe i dietylenowe)

Nie więcej niż 0,25 %

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 436 TRISTEARYNIAN POLIOKSYETYLENOSORBITOLU (POLISORBAT 65)

| Nazwy synonimowe | Polisorbat 65; tristearynian polioksyetylenosorbitolu (20) |
| --- | --- |
| Definicja | Mieszanina częściowych estrów sorbitolu oraz mono- i dibezwodników sorbitolu kopolimeryzowanych tlenkiem etylenu w stosunku około 20 moli tlenku etylenu na jeden mol sorbitolu i jego bezwodników ze spożywczym, dostępnym w handlu kwasem stearynowym |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 46 % grup oksyetylenowych, co odpowiada nie mniej niż 96 % tristearynianu polioksyetylenosorbitolu (20) w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Woskowata substancja stała w temperaturze 25 °C, o barwie jasnobrązowej i słabym, charakterystycznym zapachu |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Dysperguje w wodzie. Rozpuszczalny w oleju mineralnym, olejach roślinnych, eterze naftowym, acetonie, eterze, dioksanie, etanolu i metanolu |
| Zakres temperatur krzepnięcia | 29–33 °C |
| Widmo absorpcji w podczerwieni | Charakterystyczne dla częściowego estru polioksyetylowanego poliolu i kwasu tłuszczowego |
| Czystość |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 3 % (metoda Karla Fischera) |
| Liczba kwasowa | Nie wyższa niż 2 |
| Liczba zmydlenia | Nie niższa niż 88 i nie wyższa niż 98 |
| Liczba hydroksylowa | Nie niższa niż 40 i nie wyższa niż 60 |
| 1,4-dioksan | Nie więcej niż 5 mg/kg |
| Tlenek etylenu | Nie więcej niż 0,2 mg/kg |
| Glikole etylenowe (monoetylenowe i dietylenowe) | Nie więcej niż 0,25 % |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Polisorbat 65; tristearynian polioksyetylenosorbitolu (20)

Definicja

Mieszanina częściowych estrów sorbitolu oraz mono- i dibezwodników sorbitolu kopolimeryzowanych tlenkiem etylenu w stosunku około 20 moli tlenku etylenu na jeden mol sorbitolu i jego bezwodników ze spożywczym, dostępnym w handlu kwasem stearynowym

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 46 % grup oksyetylenowych, co odpowiada nie mniej niż 96 % tristearynianu polioksyetylenosorbitolu (20) w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Woskowata substancja stała w temperaturze 25 °C, o barwie jasnobrązowej i słabym, charakterystycznym zapachu

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Dysperguje w wodzie. Rozpuszczalny w oleju mineralnym, olejach roślinnych, eterze naftowym, acetonie, eterze, dioksanie, etanolu i metanolu

Zakres temperatur krzepnięcia

29–33 °C

Widmo absorpcji w podczerwieni

Charakterystyczne dla częściowego estru polioksyetylowanego poliolu i kwasu tłuszczowego

Czystość

Zawartość wody

Nie więcej niż 3 % (metoda Karla Fischera)

Liczba kwasowa

Nie wyższa niż 2

Liczba zmydlenia

Nie niższa niż 88 i nie wyższa niż 98

Liczba hydroksylowa

Nie niższa niż 40 i nie wyższa niż 60

1,4-dioksan

Nie więcej niż 5 mg/kg

Tlenek etylenu

Nie więcej niż 0,2 mg/kg

Glikole etylenowe (monoetylenowe i dietylenowe)

Nie więcej niż 0,25 %

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 440 (i) PEKTYNA

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja | Pektyna składa się głównie z częściowych estrów metylowych kwasu poligalakturonowego oraz jego soli amonowych, sodowych, potasowych i wapniowych. Otrzymywana przez ekstrakcję wodną odmian odpowiednich jadalnych części roślin, zwykle owoców cytrusowych lub jabłek. Nie stosuje się żadnych innych organicznych środków strącających poza metanolem, etanolem i 2-propanolem. |
| Numer wg EINECS | 232-553-0 |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | Po przemyciu kwasem i alkoholem zawiera nie mniej niż 65 % kwasu galakturonowego w przeliczeniu na masę bezwodną i wolną od popiołu. |
| Opis | Proszek o barwie białej, jasnożółtej, jasnoszarej lub jasnobrązowej |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Rozpuszczalny w wodzie, tworzy koloidalny, opalizujący roztwór. Nierozpuszczalny w etanolu |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 12 % (105 °C, 2 godz.) |
| Popiół nierozpuszczalny w kwasach | Nie więcej niż 1 % (nierozpuszczalny w około 3N kwasie chlorowodorowym) |
| Dwutlenek siarki | Nie więcej niż 50 mg/kg w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Zawartość azotu | Nie więcej niż 1,0 % po przemyciu kwasem i etanolem |
| Substancje nierozpuszczalne ogółem | Nie więcej niż 3 % |
| Pozostałości rozpuszczalników | Nie więcej niż 1 % wolnego metanolu, etanolu i 2-propanolu, pojedynczo lub łącznie, w przeliczeniu na masę wolną od substancji lotnych |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 5 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Pektyna składa się głównie z częściowych estrów metylowych kwasu poligalakturonowego oraz jego soli amonowych, sodowych, potasowych i wapniowych. Otrzymywana przez ekstrakcję wodną odmian odpowiednich jadalnych części roślin, zwykle owoców cytrusowych lub jabłek. Nie stosuje się żadnych innych organicznych środków strącających poza metanolem, etanolem i 2-propanolem.

Numer wg EINECS

232-553-0

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Po przemyciu kwasem i alkoholem zawiera nie mniej niż 65 % kwasu galakturonowego w przeliczeniu na masę bezwodną i wolną od popiołu.

Opis

Proszek o barwie białej, jasnożółtej, jasnoszarej lub jasnobrązowej

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Rozpuszczalny w wodzie, tworzy koloidalny, opalizujący roztwór. Nierozpuszczalny w etanolu

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 12 % (105 °C, 2 godz.)

Popiół nierozpuszczalny w kwasach

Nie więcej niż 1 % (nierozpuszczalny w około 3N kwasie chlorowodorowym)

Dwutlenek siarki

Nie więcej niż 50 mg/kg w przeliczeniu na bezwodną masę

Zawartość azotu

Nie więcej niż 1,0 % po przemyciu kwasem i etanolem

Substancje nierozpuszczalne ogółem

Nie więcej niż 3 %

Pozostałości rozpuszczalników

Nie więcej niż 1 % wolnego metanolu, etanolu i 2-propanolu, pojedynczo lub łącznie, w przeliczeniu na masę wolną od substancji lotnych

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 5 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 440 (ii) PEKTYNA AMIDOWANA

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja | Pektyna amidowana składa się głównie z częściowych estrów metylowych i amidów kwasu poligalakturonowego oraz jego soli amonowych, sodowych, potasowych i wapniowych. Jest otrzymywana przez ekstrakcję wodną odmian odpowiednich jadalnych części roślin, zwykle owoców cytrusowych lub jabłek, i reakcję z amoniakiem w środowisku zasadowym. Nie stosuje się żadnych innych organicznych środków strącających poza metanolem, etanolem i 2-propanolem. |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | Po przemyciu kwasem i alkoholem zawiera nie mniej niż 65 % kwasu galakturonowego w przeliczeniu na masę bezwodną i wolną od popiołu. |
| Opis | Proszek o barwie białej, jasnożółtej, jasnoszarej lub jasnobrązowej |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Rozpuszczalny w wodzie, tworzy koloidalny, opalizujący roztwór. Nierozpuszczalny w etanolu |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 12 % (105 °C, 2 godz.) |
| Popioły nierozpuszczalne w kwasach | Nie więcej niż 1 % (nierozpuszczalny w około 3N kwasie chlorowodorowym) |
| Stopień amidacji | Nie więcej niż 25 % grup karboksylowych łącznie |
| Pozostałości ditlenku siarki | Nie więcej niż 50 mg/kg w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Zawartość azotu | Nie więcej niż 2,5 % po przemyciu kwasem i etanolem |
| Substancje nierozpuszczalne ogółem | Nie więcej niż 3 % |
| Pozostałości rozpuszczalników | Nie więcej niż 1 % metanolu, etanolu i 2-propanolu, pojedynczo lub łącznie, w przeliczeniu na masę wolną od substancji lotnych |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 5 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Pektyna amidowana składa się głównie z częściowych estrów metylowych i amidów kwasu poligalakturonowego oraz jego soli amonowych, sodowych, potasowych i wapniowych. Jest otrzymywana przez ekstrakcję wodną odmian odpowiednich jadalnych części roślin, zwykle owoców cytrusowych lub jabłek, i reakcję z amoniakiem w środowisku zasadowym. Nie stosuje się żadnych innych organicznych środków strącających poza metanolem, etanolem i 2-propanolem.

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Po przemyciu kwasem i alkoholem zawiera nie mniej niż 65 % kwasu galakturonowego w przeliczeniu na masę bezwodną i wolną od popiołu.

Opis

Proszek o barwie białej, jasnożółtej, jasnoszarej lub jasnobrązowej

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Rozpuszczalny w wodzie, tworzy koloidalny, opalizujący roztwór. Nierozpuszczalny w etanolu

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 12 % (105 °C, 2 godz.)

Popioły nierozpuszczalne w kwasach

Nie więcej niż 1 % (nierozpuszczalny w około 3N kwasie chlorowodorowym)

Stopień amidacji

Nie więcej niż 25 % grup karboksylowych łącznie

Pozostałości ditlenku siarki

Nie więcej niż 50 mg/kg w przeliczeniu na bezwodną masę

Zawartość azotu

Nie więcej niż 2,5 % po przemyciu kwasem i etanolem

Substancje nierozpuszczalne ogółem

Nie więcej niż 3 %

Pozostałości rozpuszczalników

Nie więcej niż 1 % metanolu, etanolu i 2-propanolu, pojedynczo lub łącznie, w przeliczeniu na masę wolną od substancji lotnych

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 5 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 442 FOSFATYDY AMONU

| Nazwy synonimowe | Sole amonowe kwasu fosfatydowego, mieszanina soli amonowych fosforylowanych glicerydów |
| --- | --- |
| Definicja | Mieszanina związków amonowych kwasów fosfatydowych wyodrębniona z jadalnych tłuszczów i olejów. Do atomu fosforu może być przyłączona jedna, dwie lub trzy części glicerydowe. Ponadto dwie cząsteczki estru fosforowego mogą być połączone ze sobą i występować jako fosfatydylo-fosfatydy |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | Zawartość fosforu nie mniej niż 3 % i nie więcej niż 3,4 % wagowo; zawartość amoniaku nie mniej niż 1,2 % i nie więcej niż 1,5 % (w przeliczeniu na N) |
| Opis | Oleista substancja półstała lub oleista |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Rozpuszczalny w tłuszczach. Nierozpuszczalny w wodzie. Częściowo rozpuszczalny w etanolu i acetonie |
| Próba na obecność glicerolu | Wynik dodatni |
| Test fatty acids | Wynik dodatni |
| Próba na obecność fosforanów | Wynik dodatni |
| Czystość |
| Substancje nierozpuszczalne w eterze naftowym | Nie więcej niż 2,5 % |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Sole amonowe kwasu fosfatydowego, mieszanina soli amonowych fosforylowanych glicerydów

Definicja

Mieszanina związków amonowych kwasów fosfatydowych wyodrębniona z jadalnych tłuszczów i olejów. Do atomu fosforu może być przyłączona jedna, dwie lub trzy części glicerydowe. Ponadto dwie cząsteczki estru fosforowego mogą być połączone ze sobą i występować jako fosfatydylo-fosfatydy

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Zawartość fosforu nie mniej niż 3 % i nie więcej niż 3,4 % wagowo; zawartość amoniaku nie mniej niż 1,2 % i nie więcej niż 1,5 % (w przeliczeniu na N)

Opis

Oleista substancja półstała lub oleista

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Rozpuszczalny w tłuszczach. Nierozpuszczalny w wodzie. Częściowo rozpuszczalny w etanolu i acetonie

Próba na obecność glicerolu

Wynik dodatni

Test fatty acids

Wynik dodatni

Próba na obecność fosforanów

Wynik dodatni

Czystość

Substancje nierozpuszczalne w eterze naftowym

Nie więcej niż 2,5 %

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 444 OCTAN IZOMAŚLANU SACHAROZY

| Nazwy synonimowe | SAIB |
| --- | --- |
| Definicja | Octan izomaślanu sacharozy jest mieszaniną produktów reakcji powstających w wyniku estryfikacji sacharozy spożywczej z bezwodnikami kwasu octowego i izomasłowego, a następnie destylacji. Mieszanina zawiera wszystkie możliwe warianty estrów, w których stosunek molowy octanu do izomaślanu wynosi około 2:6 |
| Numer wg EINECS | 204-771-6 |
| Nazwa chemiczna | Dioctan heksaizomaślanu sacharozy |
| Wzór chemiczny | C40H62O19 |
| Masa cząsteczkowa | 832-856 (w przybliżeniu), C40H62O19: 846,9 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 98,8 % i nie więcej niż 101,9 % C40H62O19 |
| Opis | Przejrzysta ciecz wolna od osadu o barwie jasnosłomkowej i słodkim zapachu |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Nierozpuszczalny w wodzie. Rozpuszczalny w większości rozpuszczalników organicznych |
| Współczynnik załamania światła | [n]D
  40: 1,4492 - 1,4504 |
| Ciężar właściwy | [d]25
  D: 1,141 - 1,151 |
| Czystość |
| Triacetyna | Nie więcej niż 0,1 % |
| Liczba kwasowa | Nie wyższa niż 0,2 |
| Liczba zmydlenia | Nie niższa niż 524 i nie wyższa niż 540 |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

SAIB

Definicja

Octan izomaślanu sacharozy jest mieszaniną produktów reakcji powstających w wyniku estryfikacji sacharozy spożywczej z bezwodnikami kwasu octowego i izomasłowego, a następnie destylacji. Mieszanina zawiera wszystkie możliwe warianty estrów, w których stosunek molowy octanu do izomaślanu wynosi około 2:6

Numer wg EINECS

204-771-6

Nazwa chemiczna

Dioctan heksaizomaślanu sacharozy

Wzór chemiczny

C40H62O19

Masa cząsteczkowa

832-856 (w przybliżeniu), C40H62O19: 846,9

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 98,8 % i nie więcej niż 101,9 % C40H62O19

Opis

Przejrzysta ciecz wolna od osadu o barwie jasnosłomkowej i słodkim zapachu

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Nierozpuszczalny w wodzie. Rozpuszczalny w większości rozpuszczalników organicznych

Współczynnik załamania światła

[n]D
  40: 1,4492 - 1,4504

Ciężar właściwy

[d]25
  D: 1,141 - 1,151

Czystość

Triacetyna

Nie więcej niż 0,1 %

Liczba kwasowa

Nie wyższa niż 0,2

Liczba zmydlenia

Nie niższa niż 524 i nie wyższa niż 540

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 445 ESTRY GLICEROLU I ŻYWICY ROŚLINNEJ

| Nazwy synonimowe | Żywica estrowa |
| --- | --- |
| Definicja | Złożona mieszanina estrów tri- oraz diglicerolu i kwasów żywicznych żywicy roślinnej. Żywicę roślinną otrzymuje się przez ekstrakcję rozpuszczalnikiem wiekowych pni sosny, po której przeprowadza się proces oczyszczania rozpuszczalnikiem w układzie ciecz-ciecz. Z niniejszej specyfikacji wyklucza się substancje otrzymane z kalafonii destylacyjnej i będące wydzieliną z pni żyjących sosen, a także substancje pochodzące z kalafonii oleju talowego i produkty uboczne powstałe przy produkcji pulpy na papier pakowy. Produkt końcowy zawiera około 90 % kwasów żywicznych i 10 % substancji o charakterze obojętnym (związki o budowie niekwasowej). Frakcja kwasów żywicznych stanowi złożoną mieszaninę izomerycznych diterpenoidów kwasów monokarboksylowych o empirycznym wzorze cząsteczki C20H30O2, głównie kwasu abietynowego. Substancję oczyszcza się przez odpędzanie z parą wodną lub przez przeciwprądową destylację z parą wodną. |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | |
| Opis | Substancja stała, twarda o barwie żółtej do jasnobursztynowej |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Nierozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w acetonie |
| Widmo absorpcji w podczerwieni | Charakterystyczne dla związku |
| Czystość |
| Ciężar właściwy roztworu | [d]20
  25 nie mniej niż 0,935 przy oznaczaniu w 50 % roztworze d-limonenu (97 %, temperatura wrzenia 175,5-176 °C, d20
  4: 0,84) |
| Temperatura mięknienia metodą pierścienia i kuli | Między 82 °C a 90 °C |
| Liczba kwasowa | Nie mniej niż 3 i nie więcej niż 9 |
| Liczba hydroksylowa | Nie mniej niż 15 i nie więcej niż 45 |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Próba na nieobecność kalafonii z oleju talowego (próba na obecność siarki) | Podczas ogrzewania związków organicznych zawierających siarkę w obecności mrówczanu sodu przekształcona w siarkowodór siarka może być łatwo wykryta za pomocą papierka nasyconego octanem ołowiu. Dodatni wynik próby wskazuje na zastosowanie kalafonii z oleju talowego zamiast kalafonii ekstrakcyjnej |

Nazwy synonimowe

Żywica estrowa

Definicja

Złożona mieszanina estrów tri- oraz diglicerolu i kwasów żywicznych żywicy roślinnej. Żywicę roślinną otrzymuje się przez ekstrakcję rozpuszczalnikiem wiekowych pni sosny, po której przeprowadza się proces oczyszczania rozpuszczalnikiem w układzie ciecz-ciecz. Z niniejszej specyfikacji wyklucza się substancje otrzymane z kalafonii destylacyjnej i będące wydzieliną z pni żyjących sosen, a także substancje pochodzące z kalafonii oleju talowego i produkty uboczne powstałe przy produkcji pulpy na papier pakowy. Produkt końcowy zawiera około 90 % kwasów żywicznych i 10 % substancji o charakterze obojętnym (związki o budowie niekwasowej). Frakcja kwasów żywicznych stanowi złożoną mieszaninę izomerycznych diterpenoidów kwasów monokarboksylowych o empirycznym wzorze cząsteczki C20H30O2, głównie kwasu abietynowego. Substancję oczyszcza się przez odpędzanie z parą wodną lub przez przeciwprądową destylację z parą wodną.

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Opis

Substancja stała, twarda o barwie żółtej do jasnobursztynowej

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Nierozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w acetonie

Widmo absorpcji w podczerwieni

Charakterystyczne dla związku

Czystość

Ciężar właściwy roztworu

[d]20
  25 nie mniej niż 0,935 przy oznaczaniu w 50 % roztworze d-limonenu (97 %, temperatura wrzenia 175,5-176 °C, d20
  4: 0,84)

Temperatura mięknienia metodą pierścienia i kuli

Między 82 °C a 90 °C

Liczba kwasowa

Nie mniej niż 3 i nie więcej niż 9

Liczba hydroksylowa

Nie mniej niż 15 i nie więcej niż 45

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Próba na nieobecność kalafonii z oleju talowego (próba na obecność siarki)

Podczas ogrzewania związków organicznych zawierających siarkę w obecności mrówczanu sodu przekształcona w siarkowodór siarka może być łatwo wykryta za pomocą papierka nasyconego octanem ołowiu. Dodatni wynik próby wskazuje na zastosowanie kalafonii z oleju talowego zamiast kalafonii ekstrakcyjnej

E 450 (i) DIFOSFORAN DISODOWY

| Nazwy synonimowe | Difosforan diwodoro-disodowy; pirofosforan diwodoro-disodowy; kwaśny pirofosforan sodu; pirofosforan disodowy |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 231-835-0 |
| Nazwa chemiczna | Difosforan diwodoro-disodowy |
| Wzór chemiczny | Na2H2P2O7 |
| Masa cząsteczkowa | 221,94 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 95 % difosforanu disodowego
  Zawartość P2O5 nie mniej niż 63,0 % i nie więcej niż 64,5 % |
| Opis | Biały proszek lub granulki |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność sodu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność fosforanów | Wynik dodatni |
| Rozpuszczalność | Rozpuszczalny w wodzie |
| pH | Między 3,7 a 5,0 (1 % roztwór) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 0,5 % (105 °C, 4 godz.) |
| Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 1 % |
| Fluorki | Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor) |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Glin | Nie więcej niż 200 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Difosforan diwodoro-disodowy; pirofosforan diwodoro-disodowy; kwaśny pirofosforan sodu; pirofosforan disodowy

Definicja

Numer wg EINECS

231-835-0

Nazwa chemiczna

Difosforan diwodoro-disodowy

Wzór chemiczny

Na2H2P2O7

Masa cząsteczkowa

221,94

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 95 % difosforanu disodowego

Zawartość P2O5 nie mniej niż 63,0 % i nie więcej niż 64,5 %

Opis

Biały proszek lub granulki

Identyfikacja

Próba na obecność sodu

Wynik dodatni

Próba na obecność fosforanów

Wynik dodatni

Rozpuszczalność

Rozpuszczalny w wodzie

pH

Między 3,7 a 5,0 (1 % roztwór)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 0,5 % (105 °C, 4 godz.)

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 1 %

Fluorki

Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Glin

Nie więcej niż 200 mg/kg

E 450 (ii) DIFOSFORAN TRISODOWY

| Nazwy synonimowe | Kwaśny pirofosforan trisodowy; monowodorodifosforan trisodowy; monowodoropirofosforan trisodowy; difosforan trisodu |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 238-735-6 |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | Jednowodzian: Na3HP2O7 · H2O
  Bezwodny: Na3HP2O7 |
| Masa cząsteczkowa | Jednowodzian: 261,95
  Bezwodny: 243,93 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 95 % w przeliczeniu na suchą masę.
  Zawartość P2O5 nie mniej niż 57 % i nie więcej niż 59 % |
| Opis | Biały proszek lub granulki, występuje w postaci bezwodnej lub jako jednowodzian |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność sodu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność fosforanów | Wynik dodatni |
| Rozpuszczalność | Rozpuszczalny w wodzie |
| pH | Między 6,7 a 7,5 (1 % roztwór) |
| Czystość |
| Strata przy prażeniu | Nie więcej niż 4,5 % dla postaci bezwodnej (450–550 °C)
  Nie więcej niż 11,5 % dla postaci jednowodnej |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 0,5 % (105 °C, 4 godz.) dla postaci bezwodnej
  Nie więcej niż 1,0 % (105 °C, 4 godz.) dla postaci jednowodnej |
| Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,2 % |
| Fluorki | Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor) |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Kwaśny pirofosforan trisodowy; monowodorodifosforan trisodowy; monowodoropirofosforan trisodowy; difosforan trisodu

Definicja

Numer wg EINECS

238-735-6

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Jednowodzian: Na3HP2O7 · H2O

Bezwodny: Na3HP2O7

Masa cząsteczkowa

Jednowodzian: 261,95

Bezwodny: 243,93

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 95 % w przeliczeniu na suchą masę.

Zawartość P2O5 nie mniej niż 57 % i nie więcej niż 59 %

Opis

Biały proszek lub granulki, występuje w postaci bezwodnej lub jako jednowodzian

Identyfikacja

Próba na obecność sodu

Wynik dodatni

Próba na obecność fosforanów

Wynik dodatni

Rozpuszczalność

Rozpuszczalny w wodzie

pH

Między 6,7 a 7,5 (1 % roztwór)

Czystość

Strata przy prażeniu

Nie więcej niż 4,5 % dla postaci bezwodnej (450–550 °C)

Nie więcej niż 11,5 % dla postaci jednowodnej

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 0,5 % (105 °C, 4 godz.) dla postaci bezwodnej

Nie więcej niż 1,0 % (105 °C, 4 godz.) dla postaci jednowodnej

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 0,2 %

Fluorki

Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 450 (iii) DIFOSFORAN TETRASODOWY

| Nazwy synonimowe | Pirofosforan czterosodowy; difosforan czterosodowy; fosforan czterosodowy |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 231-767-1 |
| Nazwa chemiczna | Difosforan tetrasodowy |
| Wzór chemiczny | Bezwodny: Na4P2O7

  Dziesięciowodzian: Na4P2O7 · 10H2O |
| Masa cząsteczkowa | Bezwodny: 265,94
  Dziesięciowodzian: 446,09 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 95 % Na4P2O7 w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu
  Zawartość P2O5 nie mniej niż 52,5 % i nie więcej niż 54,0 % |
| Opis | Bezbarwne lub białe kryształy bądź biały, krystaliczny proszek lub granulat. Dziesięciowodzian lekko traci wodę krystalizacyjną pod wpływem suchego powietrza |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność sodu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność fosforanów | Wynik dodatni |
| Rozpuszczalność | Rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu |
| pH | Między 9,8 a 10,8 (1 % roztwór) |
| Czystość |
| Strata przy prażeniu | Nie więcej niż 0,5 % dla soli bezwodnej, nie mniej niż 38 % i nie więcej niż 42 % dla dziesięciowodzianu (105 °C, 4 godz., następnie 550 °C, 30 minut) |
| Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,2 % |
| Fluorki | Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor) |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 1mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Pirofosforan czterosodowy; difosforan czterosodowy; fosforan czterosodowy

Definicja

Numer wg EINECS

231-767-1

Nazwa chemiczna

Difosforan tetrasodowy

Wzór chemiczny

Bezwodny: Na4P2O7

Dziesięciowodzian: Na4P2O7 · 10H2O

Masa cząsteczkowa

Bezwodny: 265,94

Dziesięciowodzian: 446,09

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 95 % Na4P2O7 w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu

Zawartość P2O5 nie mniej niż 52,5 % i nie więcej niż 54,0 %

Opis

Bezbarwne lub białe kryształy bądź biały, krystaliczny proszek lub granulat. Dziesięciowodzian lekko traci wodę krystalizacyjną pod wpływem suchego powietrza

Identyfikacja

Próba na obecność sodu

Wynik dodatni

Próba na obecność fosforanów

Wynik dodatni

Rozpuszczalność

Rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu

pH

Między 9,8 a 10,8 (1 % roztwór)

Czystość

Strata przy prażeniu

Nie więcej niż 0,5 % dla soli bezwodnej, nie mniej niż 38 % i nie więcej niż 42 % dla dziesięciowodzianu (105 °C, 4 godz., następnie 550 °C, 30 minut)

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 0,2 %

Fluorki

Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 1mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 450 (v) DIFOSFORAN TETRAPOTASOWY

| Nazwy synonimowe | Pirofosforan czteropotasowy |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 230-785-7 |
| Nazwa chemiczna | Difosforan tetrapotasowy |
| Wzór chemiczny | K4P2O7 |
| Masa cząsteczkowa | 330,34 (postać bezwodna) |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 95 % (800 °C przez 0,5 godz.)
  Zawartość P2O5 nie mniej niż 42,0 % i nie więcej niż 43,7 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Bezbarwne kryształy lub biały bardzo higroskopijny proszek |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność potasu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność fosforanów | Wynik dodatni |
| Rozpuszczalność | Rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu |
| pH | Między 10,0 a 10,8 (1 % roztwór) |
| Czystość |
| Strata przy prażeniu | Nie więcej niż 2 % (105 °C, 4 godz., następnie 550 °C, 30 min) |
| Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,2 % |
| Fluorki | Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor) |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Pirofosforan czteropotasowy

Definicja

Numer wg EINECS

230-785-7

Nazwa chemiczna

Difosforan tetrapotasowy

Wzór chemiczny

K4P2O7

Masa cząsteczkowa

330,34 (postać bezwodna)

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 95 % (800 °C przez 0,5 godz.)

Zawartość P2O5 nie mniej niż 42,0 % i nie więcej niż 43,7 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Bezbarwne kryształy lub biały bardzo higroskopijny proszek

Identyfikacja

Próba na obecność potasu

Wynik dodatni

Próba na obecność fosforanów

Wynik dodatni

Rozpuszczalność

Rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu

pH

Między 10,0 a 10,8 (1 % roztwór)

Czystość

Strata przy prażeniu

Nie więcej niż 2 % (105 °C, 4 godz., następnie 550 °C, 30 min)

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 0,2 %

Fluorki

Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 450 (vi) DIFOSFORAN DIWAPNIOWY

| Nazwy synonimowe | Pirofosforan wapnia |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 232-221-5 |
| Nazwa chemiczna | Difosforan diwapniowy
  Pirofosforan diwapniowy |
| Wzór chemiczny | Ca2P2O7 |
| Masa cząsteczkowa | 254,12 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 96 %
  Zawartość P2O5 nie mniej niż 55 % i nie więcej niż 56 % |
| Opis | Drobny, biały, bezwonny proszek |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność wapnia | Wynik dodatni |
| Próba na obecność fosforanów | Wynik dodatni |
| Rozpuszczalność | Nierozpuszczalny w wodzie. Rozpuszczalny w rozcieńczonym kwasie chlorowodorowym i kwasie azotowym |
| pH | Między 5,5 a 7,0 (10 % zawiesina w wodzie) |
| Czystość |
| Strata przy prażeniu | Nie więcej niż 1,5 % (800 °C ± 25 °C, 30 minut |
| Fluorki | Nie więcej niż 50 mg/kg (w przeliczeniu na fluor) |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Pirofosforan wapnia

Definicja

Numer wg EINECS

232-221-5

Nazwa chemiczna

Difosforan diwapniowy

Pirofosforan diwapniowy

Wzór chemiczny

Ca2P2O7

Masa cząsteczkowa

254,12

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 96 %

Zawartość P2O5 nie mniej niż 55 % i nie więcej niż 56 %

Opis

Drobny, biały, bezwonny proszek

Identyfikacja

Próba na obecność wapnia

Wynik dodatni

Próba na obecność fosforanów

Wynik dodatni

Rozpuszczalność

Nierozpuszczalny w wodzie. Rozpuszczalny w rozcieńczonym kwasie chlorowodorowym i kwasie azotowym

pH

Między 5,5 a 7,0 (10 % zawiesina w wodzie)

Czystość

Strata przy prażeniu

Nie więcej niż 1,5 % (800 °C ± 25 °C, 30 minut

Fluorki

Nie więcej niż 50 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 450 (vii) DIWODORO-DIFOSFORAN WAPNIA

| Nazwy synonimowe | Kwaśny pirofosforan wapnia; pirofosforan diwodorowapniowy |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 238-933-2 |
| Nazwa chemiczna | Diwodorofosforan wapnia |
| Wzór chemiczny | CaH2P2O7 |
| Masa cząsteczkowa | 215,97 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 90 % w przeliczeniu na bezwodną substancję
  Zawartość P2O5 nie mniej niż 61 % i nie więcej niż 66 % |
| Opis | Białe kryształy lub proszek |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność wapnia | Wynik dodatni |
| Próba na obecność fosforanów | Wynik dodatni |
| Czystość |
| Substancje nierozpuszczalne w kwasach | Nie więcej niż 0,4 % |
| Fluorki | Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na fluor) |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Glin | Nie więcej niż 800 mg/kg. Przepis ten ma zastosowanie do dnia 31 marca 2015 r.
  Nie więcej niż 200 mg/kg. Przepis ten ma zastosowanie od dnia 1 kwietnia 2015 r. |

Nazwy synonimowe

Kwaśny pirofosforan wapnia; pirofosforan diwodorowapniowy

Definicja

Numer wg EINECS

238-933-2

Nazwa chemiczna

Diwodorofosforan wapnia

Wzór chemiczny

CaH2P2O7

Masa cząsteczkowa

215,97

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 90 % w przeliczeniu na bezwodną substancję

Zawartość P2O5 nie mniej niż 61 % i nie więcej niż 66 %

Opis

Białe kryształy lub proszek

Identyfikacja

Próba na obecność wapnia

Wynik dodatni

Próba na obecność fosforanów

Wynik dodatni

Czystość

Substancje nierozpuszczalne w kwasach

Nie więcej niż 0,4 %

Fluorki

Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Glin

Nie więcej niż 800 mg/kg. Przepis ten ma zastosowanie do dnia 31 marca 2015 r.

Nie więcej niż 200 mg/kg. Przepis ten ma zastosowanie od dnia 1 kwietnia 2015 r.

E 451 (i) TRIFOSFORAN PENTASODOWY

| Nazwy synonimowe | Trójpolifosforan pięciosodowy; trójpolifosforan sodowy |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 231-838-7 |
| Nazwa chemiczna | Trifosforan pentasodowy |
| Wzór chemiczny | Na5O10P3 · nH2O (n = 0 lub 6) |
| Masa cząsteczkowa | 367,86 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 85,0 % (dla postaci bezwodnej) lub 65,0 % (dla postaci sześciowodzianu)
  Zawartość P2O5 nie mniej niż 56 % i nie więcej niż 59 % (postać bezwodna) lub nie mniej niż 43 % i nie więcej niż 45 % (sześciowodzian) |
| Opis | Białe, nieco higroskopijne granulki lub proszek |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu |
| Próba na obecność sodu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność fosforanów | Wynik dodatni |
| pH | Między 9,1 a 10,2 (1 % roztwór) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Bezwodny: Nie więcej niż 0,7 % (105 °C, 1 godz.)
  Sześciowodzian: nie więcej niż 23,5 % (60 °C, 1 godz., następnie 105 °C, 4 godz.) |
| Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,1 % |
| Higher polyphosphates | Nie więcej niż 1 % |
| Fluorki | Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor) |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Trójpolifosforan pięciosodowy; trójpolifosforan sodowy

Definicja

Numer wg EINECS

231-838-7

Nazwa chemiczna

Trifosforan pentasodowy

Wzór chemiczny

Na5O10P3 · nH2O (n = 0 lub 6)

Masa cząsteczkowa

367,86

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 85,0 % (dla postaci bezwodnej) lub 65,0 % (dla postaci sześciowodzianu)

Zawartość P2O5 nie mniej niż 56 % i nie więcej niż 59 % (postać bezwodna) lub nie mniej niż 43 % i nie więcej niż 45 % (sześciowodzian)

Opis

Białe, nieco higroskopijne granulki lub proszek

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu

Próba na obecność sodu

Wynik dodatni

Próba na obecność fosforanów

Wynik dodatni

pH

Między 9,1 a 10,2 (1 % roztwór)

Czystość

Strata przy suszeniu

Bezwodny: Nie więcej niż 0,7 % (105 °C, 1 godz.)

Sześciowodzian: nie więcej niż 23,5 % (60 °C, 1 godz., następnie 105 °C, 4 godz.)

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 0,1 %

Higher polyphosphates

Nie więcej niż 1 %

Fluorki

Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 451 (ii) TRIFOSFORAN PENTAPOTASOWY

| Nazwy synonimowe | Trójpolifosforan pięciopotasowy; trójfosforan potasu; trójpolifosforan potasu |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 237-574-9 |
| Nazwa chemiczna | Trifosforan pentapotasowy; tripolifosforan pentapotasowy |
| Wzór chemiczny | K5O10P3 |
| Masa cząsteczkowa | 448,42 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 85 % w przeliczeniu na bezwodną masę
  Zawartość P2O5 nie mniej niż 46,5 % i nie więcej niż 48 % |
| Opis | Biały, bardzo higroskopijny proszek lub granulki |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie |
| Próba na obecność potasu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność fosforanów | Wynik dodatni |
| pH | Między 9,2 a 10,5 (1 % roztwór) |
| Czystość |
| Strata przy prażeniu | Nie więcej niż 0,4 % (105 °C, 4 godz., następnie 550 °C, 30 minut) |
| Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 2 % |
| Fluorki | Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor) |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Trójpolifosforan pięciopotasowy; trójfosforan potasu; trójpolifosforan potasu

Definicja

Numer wg EINECS

237-574-9

Nazwa chemiczna

Trifosforan pentapotasowy; tripolifosforan pentapotasowy

Wzór chemiczny

K5O10P3

Masa cząsteczkowa

448,42

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 85 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Zawartość P2O5 nie mniej niż 46,5 % i nie więcej niż 48 %

Opis

Biały, bardzo higroskopijny proszek lub granulki

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie

Próba na obecność potasu

Wynik dodatni

Próba na obecność fosforanów

Wynik dodatni

pH

Między 9,2 a 10,5 (1 % roztwór)

Czystość

Strata przy prażeniu

Nie więcej niż 0,4 % (105 °C, 4 godz., następnie 550 °C, 30 minut)

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 2 %

Fluorki

Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 452 (i) POLIFOSFORAN SODU

I.   ROZPUSZCZALNY POLIFOSFORAN

| Nazwy synonimowe | Heksametafosforan sodowy; Tetrapolifosforan sodowy; sól Grahama; polifosforany sodu, szkliste; polimetafosforan sodowy; metafosforan sodowy |
| --- | --- |
| Definicja | Rozpuszczalne polifosforany sodu otrzymuje się w wyniku stapiania, a następnie chłodzenia ortofosforanów sodu. Związki te stanowią grupę składającą się z kilku amorficznych, rozpuszczalnych w wodzie polifosforanów zbudowanych z liniowych łańcuchów jednostek metafosforanu (NaPO3)x, gdzie x ≥ 2, zakończonych grupami Na2PO4. Substancje te zwykle identyfikuje się na podstawie stosunku Na2O do P2O5 lub zawartości P2O5. Stosunek Na2O do P2O5 wynosi około 1,3 dla tetrapolifosforanu sodu, gdzie x = około 4; około 1,1 dla soli Grahama, często nazywanej heksametafosforanem sodu, gdzie x = 13–18; oraz około 1,0 dla polifosforanów sodu o większych masach cząsteczkowych, gdzie x = 20–100 lub więcej. Wartość pH roztworów tych soli wynosi od 3,0 do 9,0 |
| Numer wg EINECS | 272-808-3 |
| Nazwa chemiczna | Polifosforan sodu |
| Wzór chemiczny | Niejednorodna mieszanina soli sodowych liniowo skondensowanych kwasów polifosforowych o ogólnym wzorze H(n + 2)PnO(3n + 1), gdzie „n” jest nie mniejsze niż 2 |
| Masa cząsteczkowa | (102)n |
| Oznaczenie zawartości | Zawartość P2O5 nie mniej niż 60 % i nie więcej niż 71 % w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu |
| Opis | Bezbarwne lub białe, przezroczyste płatki, granulki lub proszki |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie |
| Próba na obecność sodu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność fosforanów | Wynik dodatni |
| pH | Między 3,0 a 9,0 (1 % roztwór) |
| Czystość |
| Strata przy prażeniu | Nie więcej niż 1 % |
| Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,1 % |
| Fluorki | Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor) |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Heksametafosforan sodowy; Tetrapolifosforan sodowy; sól Grahama; polifosforany sodu, szkliste; polimetafosforan sodowy; metafosforan sodowy

Definicja

Rozpuszczalne polifosforany sodu otrzymuje się w wyniku stapiania, a następnie chłodzenia ortofosforanów sodu. Związki te stanowią grupę składającą się z kilku amorficznych, rozpuszczalnych w wodzie polifosforanów zbudowanych z liniowych łańcuchów jednostek metafosforanu (NaPO3)x, gdzie x ≥ 2, zakończonych grupami Na2PO4. Substancje te zwykle identyfikuje się na podstawie stosunku Na2O do P2O5 lub zawartości P2O5. Stosunek Na2O do P2O5 wynosi około 1,3 dla tetrapolifosforanu sodu, gdzie x = około 4; około 1,1 dla soli Grahama, często nazywanej heksametafosforanem sodu, gdzie x = 13–18; oraz około 1,0 dla polifosforanów sodu o większych masach cząsteczkowych, gdzie x = 20–100 lub więcej. Wartość pH roztworów tych soli wynosi od 3,0 do 9,0

Numer wg EINECS

272-808-3

Nazwa chemiczna

Polifosforan sodu

Wzór chemiczny

Niejednorodna mieszanina soli sodowych liniowo skondensowanych kwasów polifosforowych o ogólnym wzorze H(n + 2)PnO(3n + 1), gdzie „n” jest nie mniejsze niż 2

Masa cząsteczkowa

(102)n

Oznaczenie zawartości

Zawartość P2O5 nie mniej niż 60 % i nie więcej niż 71 % w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu

Opis

Bezbarwne lub białe, przezroczyste płatki, granulki lub proszki

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie

Próba na obecność sodu

Wynik dodatni

Próba na obecność fosforanów

Wynik dodatni

pH

Między 3,0 a 9,0 (1 % roztwór)

Czystość

Strata przy prażeniu

Nie więcej niż 1 %

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 0,1 %

Fluorki

Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

II.   NIEROZPUSZCZALNY POLIFOSFORAN

| Nazwy synonimowe | Nierozpuszczalny metafosforan sodowy; sól Maddrella; nierozpuszczalny polifosforan sodu; IMP |
| --- | --- |
| Definicja | Nierozpuszczalny metafosforan sodu to polifosforan sodu o dużej masie cząsteczkowej zbudowany z dwóch długich łańcuchów metafosforanów (NaPO3)x, które są spiralnie skręcone wokół wspólnej osi w przeciwnych kierunkach. Stosunek Na2O do P2O5 wynosi około 1,0. Wartość pH wodnej zawiesiny 1:3 wynosi około 6,5. |
| Numer wg EINECS | 272-808-3 |
| Nazwa chemiczna | Polifosforan sodu |
| Wzór chemiczny | Niejednorodna mieszanina soli sodowych liniowo skondensowanych kwasów polifosforowych o ogólnym wzorze H(n + 2)PnO(3n + 1), gdzie „n” jest nie mniejsze niż 2 |
| Masa cząsteczkowa | (102)n |
| Oznaczenie zawartości | Zawartość P2O5 nie mniej niż 68,7 % i nie więcej niż 70,0 % |
| Opis | Biały krystaliczny proszek |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Nierozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w kwasach mineralnych i w roztworach chlorku potasu i chlorku amonu (ale nie chlorku sodu) |
| Próba na obecność sodu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność fosforanów | Wynik dodatni |
| pH | Około 6,5 (wodna zawiesina 1:3) |
| Czystość |
| Fluorki | Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor) |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Nierozpuszczalny metafosforan sodowy; sól Maddrella; nierozpuszczalny polifosforan sodu; IMP

Definicja

Nierozpuszczalny metafosforan sodu to polifosforan sodu o dużej masie cząsteczkowej zbudowany z dwóch długich łańcuchów metafosforanów (NaPO3)x, które są spiralnie skręcone wokół wspólnej osi w przeciwnych kierunkach. Stosunek Na2O do P2O5 wynosi około 1,0. Wartość pH wodnej zawiesiny 1:3 wynosi około 6,5.

Numer wg EINECS

272-808-3

Nazwa chemiczna

Polifosforan sodu

Wzór chemiczny

Niejednorodna mieszanina soli sodowych liniowo skondensowanych kwasów polifosforowych o ogólnym wzorze H(n + 2)PnO(3n + 1), gdzie „n” jest nie mniejsze niż 2

Masa cząsteczkowa

(102)n

Oznaczenie zawartości

Zawartość P2O5 nie mniej niż 68,7 % i nie więcej niż 70,0 %

Opis

Biały krystaliczny proszek

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Nierozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w kwasach mineralnych i w roztworach chlorku potasu i chlorku amonu (ale nie chlorku sodu)

Próba na obecność sodu

Wynik dodatni

Próba na obecność fosforanów

Wynik dodatni

pH

Około 6,5 (wodna zawiesina 1:3)

Czystość

Fluorki

Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 452 (ii) POLIFOSFORAN POTASU

| Nazwy synonimowe | Metafosforan potasu; polimetafosforan potasu; sól Kurrola |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 232-212-6 |
| Nazwa chemiczna | Polifosforan potasu |
| Wzór chemiczny | (KPO3)n
  Niejednorodna mieszanina soli potasowych liniowo skondensowanych kwasów polifosforowych o ogólnym wzorze H(n + 2)PnO(3n + 1), gdzie „n” jest nie mniejsze od 2 |
| Masa cząsteczkowa | (118)n |
| Oznaczenie zawartości | Zawartość P2O5 nie mniej niż 53,5 % i nie więcej niż 61,5 % w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu |
| Opis | Drobny, biały proszek lub kryształy albo szkliste, bezbarwne płatki |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | 1 g rozpuszcza się w 100 ml roztworu octanu sodu o stężeniu 1:25 |
| Próba na obecność potasu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność fosforanów | Wynik dodatni |
| pH | Nie więcej niż 7,8 (1 % roztwór) |
| Czystość |
| Strata przy prażeniu | Nie więcej niż 2 % (105 °C, 4 godz., następnie 550 °C, 30 min) |
| Fosforany cykliczne | Nie więcej niż 8 % w przeliczeniu na P2O5 |
| Fluorki | Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor) |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Metafosforan potasu; polimetafosforan potasu; sól Kurrola

Definicja

Numer wg EINECS

232-212-6

Nazwa chemiczna

Polifosforan potasu

Wzór chemiczny

(KPO3)n

Niejednorodna mieszanina soli potasowych liniowo skondensowanych kwasów polifosforowych o ogólnym wzorze H(n + 2)PnO(3n + 1), gdzie „n” jest nie mniejsze od 2

Masa cząsteczkowa

(118)n

Oznaczenie zawartości

Zawartość P2O5 nie mniej niż 53,5 % i nie więcej niż 61,5 % w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu

Opis

Drobny, biały proszek lub kryształy albo szkliste, bezbarwne płatki

Identyfikacja

Rozpuszczalność

1 g rozpuszcza się w 100 ml roztworu octanu sodu o stężeniu 1:25

Próba na obecność potasu

Wynik dodatni

Próba na obecność fosforanów

Wynik dodatni

pH

Nie więcej niż 7,8 (1 % roztwór)

Czystość

Strata przy prażeniu

Nie więcej niż 2 % (105 °C, 4 godz., następnie 550 °C, 30 min)

Fosforany cykliczne

Nie więcej niż 8 % w przeliczeniu na P2O5

Fluorki

Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 452 (iii) POLIFOSFORAN SODOWO-WAPNIOWY

| Nazwy synonimowe | Polifosforan sodowo-wapniowy, szklisty |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 233-782-9 |
| Nazwa chemiczna | Polifosforan sodowo-wapniowy |
| Wzór chemiczny | (NaPO3)n CaO, gdzie n wynosi zwykle 5 |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | Zawartość P2O5 nie mniej niż 61 % i nie więcej niż 69 % w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu |
| Opis | Szkliste kryształy lub kulki o barwie białej |
| Identyfikacja |
| pH | Około 5 do 7 (1 % m/m zawiesina) |
| Zawartość CaO | 7 %–15 % m/m |
| Czystość |
| Fluorki | Nie więcej niż 10 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Polifosforan sodowo-wapniowy, szklisty

Definicja

Numer wg EINECS

233-782-9

Nazwa chemiczna

Polifosforan sodowo-wapniowy

Wzór chemiczny

(NaPO3)n CaO, gdzie n wynosi zwykle 5

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Zawartość P2O5 nie mniej niż 61 % i nie więcej niż 69 % w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu

Opis

Szkliste kryształy lub kulki o barwie białej

Identyfikacja

pH

Około 5 do 7 (1 % m/m zawiesina)

Zawartość CaO

7 %–15 % m/m

Czystość

Fluorki

Nie więcej niż 10 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 452 (iv) POLIFOSFORAN WAPNIA

| Nazwy synonimowe | Metafosforan wapnia; polimetafosforan wapnia |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 236-769-6 |
| Nazwa chemiczna | Polifosforan wapnia |
| Wzór chemiczny | (CaP2O6)n
  Niejednorodna mieszanina soli wapniowych skondensowanych kwasów polifosforowych o ogólnym wzorze H(n + 2)PnO(3n + 1), gdzie „n” jest nie mniejsze niż 2 |
| Masa cząsteczkowa | (198)n |
| Oznaczenie zawartości | Zawartość P2O5 nie mniej niż 71 % i nie więcej niż 73 % w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu |
| Opis | Bezbarwne, bezwonne kryształy lub biały proszek |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Zwykle trudno rozpuszczalny w wodzie. Rozpuszczalny w kwasach |
| Próba na obecność wapnia | Wynik dodatni |
| Próba na obecność fosforanów | Wynik dodatni |
| Zawartość CaO | 27 do 29,5 % |
| Czystość |
| Strata przy prażeniu | Nie więcej niż 2 % (105 °C, 4 godz., następnie 550 °C, 30 min.) |
| Fosforany cykliczne | Nie więcej niż 8 % (w przeliczeniu na P2O5) |
| Fluorki | Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na fluor) |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Metafosforan wapnia; polimetafosforan wapnia

Definicja

Numer wg EINECS

236-769-6

Nazwa chemiczna

Polifosforan wapnia

Wzór chemiczny

(CaP2O6)n

Niejednorodna mieszanina soli wapniowych skondensowanych kwasów polifosforowych o ogólnym wzorze H(n + 2)PnO(3n + 1), gdzie „n” jest nie mniejsze niż 2

Masa cząsteczkowa

(198)n

Oznaczenie zawartości

Zawartość P2O5 nie mniej niż 71 % i nie więcej niż 73 % w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu

Opis

Bezbarwne, bezwonne kryształy lub biały proszek

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Zwykle trudno rozpuszczalny w wodzie. Rozpuszczalny w kwasach

Próba na obecność wapnia

Wynik dodatni

Próba na obecność fosforanów

Wynik dodatni

Zawartość CaO

27 do 29,5 %

Czystość

Strata przy prażeniu

Nie więcej niż 2 % (105 °C, 4 godz., następnie 550 °C, 30 min.)

Fosforany cykliczne

Nie więcej niż 8 % (w przeliczeniu na P2O5)

Fluorki

Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 459 BETA-CYKLODEKSTRYNA

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja | Beta-cyklodekstryna jest nieredukującym, cyklicznym sacharydem składającym się z 7 jednostek D-glukopiranozowych połączonych wiązaniami α-1,4. Jest wytwarzana w wyniku działania enzymu cykloglikozylotransferazy (CGTaza) otrzymywanego z Bacillus circulans, Paenibacillus macerans lub rekombinowanego szczepu Bacillus licheniformis SJ1608 na częściowo hydrolizowane skrobie |
| Numer wg EINECS | 231-493-2 |
| Nazwa chemiczna | Cykloheptaamyloza |
| Wzór chemiczny | (C6H10O5)7 |
| Masa cząsteczkowa | 1 135 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 98,0 % (C6H10O5)7 w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Praktycznie bezwonna, krystaliczna substancja stała o barwie białej lub prawie białej |
| Barwa roztworu wodnego | Przejrzysta i bezbarwna |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Trudno rozpuszczalny w wodzie; dobrze rozpuszczalny w gorącej wodzie; słabo rozpuszczalny w etanolu |
| Skręcalność właściwa | [α]D
  25: + 160° do + 164° (1 % roztwór) |
| pH value: | 5,0–8,0 (1 % roztwór) |
| Czystość |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 14 % (metoda Karla Fischera) |
| Inne cyklodekstryny | Nie więcej niż 2 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Pozostałości rozpuszczalników | Nie więcej niż 1 mg/kg zarówno dla toluenu, jak i dla trichloroetylenu |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,1 % |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Beta-cyklodekstryna jest nieredukującym, cyklicznym sacharydem składającym się z 7 jednostek D-glukopiranozowych połączonych wiązaniami α-1,4. Jest wytwarzana w wyniku działania enzymu cykloglikozylotransferazy (CGTaza) otrzymywanego z Bacillus circulans, Paenibacillus macerans lub rekombinowanego szczepu Bacillus licheniformis SJ1608 na częściowo hydrolizowane skrobie

Numer wg EINECS

231-493-2

Nazwa chemiczna

Cykloheptaamyloza

Wzór chemiczny

(C6H10O5)7

Masa cząsteczkowa

1 135

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 98,0 % (C6H10O5)7 w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Praktycznie bezwonna, krystaliczna substancja stała o barwie białej lub prawie białej

Barwa roztworu wodnego

Przejrzysta i bezbarwna

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Trudno rozpuszczalny w wodzie; dobrze rozpuszczalny w gorącej wodzie; słabo rozpuszczalny w etanolu

Skręcalność właściwa

[α]D
  25: + 160° do + 164° (1 % roztwór)

pH value:

5,0–8,0 (1 % roztwór)

Czystość

Zawartość wody

Nie więcej niż 14 % (metoda Karla Fischera)

Inne cyklodekstryny

Nie więcej niż 2 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Pozostałości rozpuszczalników

Nie więcej niż 1 mg/kg zarówno dla toluenu, jak i dla trichloroetylenu

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,1 %

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 460 (i) CELULOZA MIKROKRYSTALICZNA

| Nazwy synonimowe | Żel celulozowy |
| --- | --- |
| Definicja | Celuloza mikrokrystaliczna to oczyszczona, częściowo zdepolimeryzowana celuloza uzyskana w wyniku chemicznej obróbki alfa-celulozy otrzymanej w postaci pulpy z naturalnych odmian włóknistego surowca roślinnego przy użyciu kwasów mineralnych. Stopień polimeryzacji jest zwykle niższy niż 400 |
| Numer wg EINECS | 232-674-9 |
| Nazwa chemiczna | Celuloza |
| Wzór chemiczny | (C6H10O5)n |
| Masa cząsteczkowa | Około 36 000 |
| Oznaczenie zawartości | Nie mniej niż 97 % celulozy w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Wielkość cząstek | Nie mniej niż 5 μm (nie więcej niż 10 % cząstek mniejszych niż 5 μm) |
| Opis | Drobny, bezwonny proszek o barwie białej lub prawie białej |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Nierozpuszczalny w wodzie, etanolu, eterze i rozcieńczonych kwasach mineralnych. Słabo rozpuszczalny w roztworze wodorotlenku sodu |
| Reakcja barwna | Do 1 mg próbki dodać 1 ml kwasu fosforowego i ogrzewać w łaźni wodnej przez 30 minut. Dodać 4 ml roztworu pirokatecholu w kwasie fosforowym w stosunku 1:4 i ogrzewać przez 30 minut. Powstaje czerwone zabarwienie |
| Spektroskopia w podczerwieni | Do oznaczenia |
| Test zawiesinowy | 30 g próbki wymieszać z 270 ml wody w wysokoobrotowym (12 000 obr./min) mikserze przez 5 minut. Powstała mieszanina będzie albo łatwo płynącą, albo ciężką, grudkowatą zawiesiną, która słabo płynie, o ile w ogóle jest płynna, słabo sedymentuje i zawiera liczne pęcherzyki powietrza. W przypadku otrzymania łatwo płynącej zawiesiny przenieść 100 ml tej zawiesiny do cylindra miarowego o pojemności 100 ml i pozostawić na 1 godzinę. Substancje stałe osadzają się na dnie i pojawia się supernatant. |
| pH | pH supernatantu wynosi między 5,0 a 7,5 (10 % zawiesina w wodzie). |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 7 % (105 °C, 3 godz.) |
| Substancje rozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,24 % |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,5 % (800 ± 25 °C) |
| Skrobia | Niewykrywalna
  Do 20 ml zawiesiny otrzymanej w badaniu identyfikacji – test zawiesinowy dodać kilka kropli roztworu jodu i wymieszać. Nie powinno powstać purpurowe, przechodzące w niebieskie, ani niebieskie zabarwienie. |
| Grupy karboksylowe | Nie więcej niż 1 % |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Żel celulozowy

Definicja

Celuloza mikrokrystaliczna to oczyszczona, częściowo zdepolimeryzowana celuloza uzyskana w wyniku chemicznej obróbki alfa-celulozy otrzymanej w postaci pulpy z naturalnych odmian włóknistego surowca roślinnego przy użyciu kwasów mineralnych. Stopień polimeryzacji jest zwykle niższy niż 400

Numer wg EINECS

232-674-9

Nazwa chemiczna

Celuloza

Wzór chemiczny

(C6H10O5)n

Masa cząsteczkowa

Około 36 000

Oznaczenie zawartości

Nie mniej niż 97 % celulozy w przeliczeniu na bezwodną masę

Wielkość cząstek

Nie mniej niż 5 μm (nie więcej niż 10 % cząstek mniejszych niż 5 μm)

Opis

Drobny, bezwonny proszek o barwie białej lub prawie białej

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Nierozpuszczalny w wodzie, etanolu, eterze i rozcieńczonych kwasach mineralnych. Słabo rozpuszczalny w roztworze wodorotlenku sodu

Reakcja barwna

Do 1 mg próbki dodać 1 ml kwasu fosforowego i ogrzewać w łaźni wodnej przez 30 minut. Dodać 4 ml roztworu pirokatecholu w kwasie fosforowym w stosunku 1:4 i ogrzewać przez 30 minut. Powstaje czerwone zabarwienie

Spektroskopia w podczerwieni

Do oznaczenia

Test zawiesinowy

30 g próbki wymieszać z 270 ml wody w wysokoobrotowym (12 000 obr./min) mikserze przez 5 minut. Powstała mieszanina będzie albo łatwo płynącą, albo ciężką, grudkowatą zawiesiną, która słabo płynie, o ile w ogóle jest płynna, słabo sedymentuje i zawiera liczne pęcherzyki powietrza. W przypadku otrzymania łatwo płynącej zawiesiny przenieść 100 ml tej zawiesiny do cylindra miarowego o pojemności 100 ml i pozostawić na 1 godzinę. Substancje stałe osadzają się na dnie i pojawia się supernatant.

pH

pH supernatantu wynosi między 5,0 a 7,5 (10 % zawiesina w wodzie).

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 7 % (105 °C, 3 godz.)

Substancje rozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 0,24 %

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,5 % (800 ± 25 °C)

Skrobia

Niewykrywalna

Do 20 ml zawiesiny otrzymanej w badaniu identyfikacji – test zawiesinowy dodać kilka kropli roztworu jodu i wymieszać. Nie powinno powstać purpurowe, przechodzące w niebieskie, ani niebieskie zabarwienie.

Grupy karboksylowe

Nie więcej niż 1 %

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 460 (ii) CELULOZA SPROSZKOWANA

| Definicja | Oczyszczona, mechanicznie rozdrobniona celuloza otrzymana w wyniku przetwarzania alfa-celulozy otrzymanej w postaci pulpy z naturalnych odmian włóknistego surowca roślinnego |
| --- | --- |
| Numer wg EINECS | 232-674-9 |
| Nazwa chemiczna | Celuloza; Liniowy polimer reszt glukozowych połączonych w stosunku 1:4 |
| Wzór chemiczny | (C6H10O5)n |
| Masa cząsteczkowa | (162)n (n przeważnie wynosi 1 000 lub więcej) |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 92 % |
| Wielkość cząstek | Nie mniej niż 5 μm (nie więcej niż 10 % cząstek mniejszych niż 5 μm) |
| Opis | Biały, bezwonny proszek |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Nierozpuszczalny w wodzie, etanolu, eterze i rozcieńczonych kwasach mineralnych. Słabo rozpuszczalny w roztworze wodorotlenku sodu |
| Test zawiesinowy | 30 g próbki wymieszać z 270 ml wody w wysokoobrotowym (12 000 obr./min.) mikserze przez 5 minut. Powstała mieszanina będzie albo łatwo płynącą, albo ciężką, grudkowatą zawiesiną, która słabo płynie, o ile w ogóle jest płynna, słabo sedymentuje i zawiera liczne pęcherzyki powietrza. W przypadku otrzymania łatwo płynącej zawiesiny przenieść 100 ml tej zawiesiny do cylindra miarowego o pojemności 100 ml i pozostawić na 1 godzinę. Substancje stałe osadzają się na dnie i pojawia się supernatant. |
| pH | pH supernatantu wynosi między 5,0 a 7,5 (10 % zawiesina w wodzie). |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 7 % (105 °C, 3 godz.) |
| Substancje rozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 1,0 % |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,3 % (800 ± 25 °C) |
| Skrobia | Niewykrywalna
  Do 20 ml zawiesiny otrzymanej w badaniu identyfikacji – test zawiesinowy dodać kilka kropli roztworu jodu i wymieszać. Nie powinno powstać purpurowe, przechodzące w niebieskie, ani niebieskie zabarwienie. |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Definicja

Oczyszczona, mechanicznie rozdrobniona celuloza otrzymana w wyniku przetwarzania alfa-celulozy otrzymanej w postaci pulpy z naturalnych odmian włóknistego surowca roślinnego

Numer wg EINECS

232-674-9

Nazwa chemiczna

Celuloza; Liniowy polimer reszt glukozowych połączonych w stosunku 1:4

Wzór chemiczny

(C6H10O5)n

Masa cząsteczkowa

(162)n (n przeważnie wynosi 1 000 lub więcej)

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 92 %

Wielkość cząstek

Nie mniej niż 5 μm (nie więcej niż 10 % cząstek mniejszych niż 5 μm)

Opis

Biały, bezwonny proszek

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Nierozpuszczalny w wodzie, etanolu, eterze i rozcieńczonych kwasach mineralnych. Słabo rozpuszczalny w roztworze wodorotlenku sodu

Test zawiesinowy

30 g próbki wymieszać z 270 ml wody w wysokoobrotowym (12 000 obr./min.) mikserze przez 5 minut. Powstała mieszanina będzie albo łatwo płynącą, albo ciężką, grudkowatą zawiesiną, która słabo płynie, o ile w ogóle jest płynna, słabo sedymentuje i zawiera liczne pęcherzyki powietrza. W przypadku otrzymania łatwo płynącej zawiesiny przenieść 100 ml tej zawiesiny do cylindra miarowego o pojemności 100 ml i pozostawić na 1 godzinę. Substancje stałe osadzają się na dnie i pojawia się supernatant.

pH

pH supernatantu wynosi między 5,0 a 7,5 (10 % zawiesina w wodzie).

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 7 % (105 °C, 3 godz.)

Substancje rozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 1,0 %

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,3 % (800 ± 25 °C)

Skrobia

Niewykrywalna

Do 20 ml zawiesiny otrzymanej w badaniu identyfikacji – test zawiesinowy dodać kilka kropli roztworu jodu i wymieszać. Nie powinno powstać purpurowe, przechodzące w niebieskie, ani niebieskie zabarwienie.

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 461 METYLOCELULOZA

| Nazwy synonimowe | Eter metylowy celulozy |
| --- | --- |
| Definicja | Metyloceluloza jest celulozą otrzymaną bezpośrednio z odmian włóknistego surowca roślinnego i częściowo eteryfikowaną grupami metylowymi |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | Eter metylowy celulozy |
| Wzór chemiczny | Polimery zawierają podstawione jednostki anhydroglukozy o następującym wzorze ogólnym:
  C6H7O2(OR1)(OR2)(OR3), gdzie R1, R2, R3 mogą zamiennie oznaczać jeden z następujących podstawników:






  — | H |

Nazwy synonimowe

Eter metylowy celulozy

Definicja

Metyloceluloza jest celulozą otrzymaną bezpośrednio z odmian włóknistego surowca roślinnego i częściowo eteryfikowaną grupami metylowymi

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Eter metylowy celulozy

Wzór chemiczny

Polimery zawierają podstawione jednostki anhydroglukozy o następującym wzorze ogólnym:

C6H7O2(OR1)(OR2)(OR3), gdzie R1, R2, R3 mogą zamiennie oznaczać jeden z następujących podstawników:

—

H

| — | CH3 lub |
| --- | --- |

—

CH3 lub

| — | CH2CH3 |
| --- | --- |

—

CH2CH3

Masa cząsteczkowa

Od około 20 000 do 380 000

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 25 % i nie więcej niż 33 % grup metoksylowych (-OCH3) oraz nie więcej niż 5 % grup hydroksyetoksylowych (-OCH2CH2OH)

Opis

Lekko higroskopijny włóknisty lub ziarnisty proszek o barwie białej lub jasnożółtawej bądź szarawej, bez smaku i bez zapachu

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Pęcznieje w wodzie, tworząc przejrzysty do opalizującego, lepki roztwór koloidalny.

Nierozpuszczalny w etanolu, eterze i chloroformie

Rozpuszczalny w lodowatym kwasie octowym

pH

Nie mniej niż 5,0 i nie więcej niż 8,0 (1 % roztwór koloidalny)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 10 % (105 °C, 3 godz.)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 1,5 % (800 ± 25 °C)

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 462 ETYLOCELULOZA

| Nazwy synonimowe | Eter etylowy celulozy |
| --- | --- |
| Definicja | Etyloceluloza to celuloza otrzymana bezpośrednio z włóknistego surowca roślinnego i częściowo eteryfikowana grupami etylowymi |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | Eter etylowy celulozy |
| Wzór chemiczny | Polimery zawierają podstawione jednostki anhydroglukozy o następującym wzorze ogólnym:
  C6H7O2(OR1)(OR2), gdzie R1 i R2 mogą zamiennie oznaczać jeden z następujących podstawników:






  — | H |

Nazwy synonimowe

Eter etylowy celulozy

Definicja

Etyloceluloza to celuloza otrzymana bezpośrednio z włóknistego surowca roślinnego i częściowo eteryfikowana grupami etylowymi

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Eter etylowy celulozy

Wzór chemiczny

Polimery zawierają podstawione jednostki anhydroglukozy o następującym wzorze ogólnym:

C6H7O2(OR1)(OR2), gdzie R1 i R2 mogą zamiennie oznaczać jeden z następujących podstawników:

—

H

| — | CH2CH3 |
| --- | --- |

—

CH2CH3

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 44 % i nie więcej niż 50 % grup etoksylowych (-OC2H5) w przeliczeniu na suchą masę (co odpowiada nie więcej niż 2,6 grup etoksylowych na jednostkę anhydroglukozy)

Opis

Lekko higroskopijny proszek bez zapachu i bez smaku, o barwie białej do prawie białej

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie, glicerolu i propan-1,2-diolu, ale rozpuszczalny w różnych proporcjach w niektórych rozpuszczalnikach organicznych, zależnie od zawartości grup etoksylowych. Etyloceluloza zawierająca mniej niż 46-48 % grup etoksylowych jest dobrze rozpuszczalna w tetrahydrofuranie, octanie metylu, chloroformie i mieszaninach węglowodorów aromatycznych z etanolem. Etyloceluloza zawierająca 46-68 % grup etoksylowych lub więcej jest dobrze rozpuszczalna w etanolu, metanolu, toluenie, chloroformie i octanie etylu

Próba na tworzenie warstwy

Rozpuścić 5 g próbki w 95 g mieszaniny toluenu i etanolu w stosunku 80:20 (m/m). Powstaje klarowny, stabilny roztwór o lekko żółtym zabarwieniu. Wylać kilka ml roztworu na szklaną płytkę i poczekać do odparowania rozpuszczalnika. Pozostaje gruba, ciągła, przejrzysta warstwa. Warstwa ta jest palna

pH

Obojętne (1 % roztwór koloidalny)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 3 % (105 °C, 2 godz.)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,4 %

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 463 HYDROKSYPROPYLOCELULOZA

| Nazwy synonimowe | Eter hydroksypropylowy celulozy |
| --- | --- |
| Definicja | Hydroksypropyloceluloza to celuloza otrzymana bezpośrednio z odmian włóknistego surowca roślinnego i częściowo eteryfikowana grupami hydroksypropylowymi |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | Eter hydroksypropylowy celulozy |
| Wzór chemiczny | Polimery zawierają podstawione jednostki anhydroglukozy o następującym wzorze ogólnym:
  C6H7O2(OR1)(OR2)(OR3), gdzie R1, R2, R3 mogą zamiennie oznaczać jeden z następujących podstawników:






  — | H |

Nazwy synonimowe

Eter hydroksypropylowy celulozy

Definicja

Hydroksypropyloceluloza to celuloza otrzymana bezpośrednio z odmian włóknistego surowca roślinnego i częściowo eteryfikowana grupami hydroksypropylowymi

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Eter hydroksypropylowy celulozy

Wzór chemiczny

Polimery zawierają podstawione jednostki anhydroglukozy o następującym wzorze ogólnym:

C6H7O2(OR1)(OR2)(OR3), gdzie R1, R2, R3 mogą zamiennie oznaczać jeden z następujących podstawników:

—

H

| — | CH2CHOHCH3 |
| --- | --- |

—

CH2CHOHCH3

| — | CH2CHO(CH2CHOHCH3)CH3 |
| --- | --- |

—

CH2CHO(CH2CHOHCH3)CH3

| — | CH2CHO[CH2CHO(CH2CHOHCH3)CH3]CH3 |
| --- | --- |

—

CH2CHO[CH2CHO(CH2CHOHCH3)CH3]CH3

Masa cząsteczkowa

Od około 30 000 do 1 000 000

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie więcej niż 80,5 % grup hydroksypropoksylowych (-OCH2CHOHCH3), co odpowiada nie więcej niż 4,6 % grup hydroksypropylowych na jednostkę anhydroglukozy w przeliczeniu na suchą masę

Opis

Lekko higroskopijny włóknisty lub ziarnisty proszek o barwie białej lub jasnożółtawej bądź szarawej, bez smaku i bez zapachu

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Pęcznieje w wodzie, tworząc przejrzysty do opalizującego, lepki roztwór koloidalny. Rozpuszczalny w etanolu. Nierozpuszczalny w eterze

Chromatografia gazowa

Oznaczyć podstawniki metodą chromatografii gazowej

pH

Nie mniej niż 5,0 i nie więcej niż 8,0 (1 % roztwór koloidalny)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 10 % (105 °C, 3 godz.)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,5 % oznaczone w temperaturze 800 ± 25 °C

Chlorohydryny propylenu

Nie więcej niż 0,1 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 464 HYDROKSYPROPYLOMETYLOCELULOZA

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja | Hydroksypropylometyloceluloza to celuloza otrzymana bezpośrednio z odmian włóknistego surowca roślinnego i częściowo eteryfikowana grupami metylowymi oraz w niewielkim stopniu podstawiona grupami hydroksypropylowymi |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | Eter 2-hydroksypropylowy metylocelulozy |
| Wzór chemiczny | Polimery zawierają podstawione jednostki anhydroglukozy o następującym wzorze ogólnym:
  C6H7O2(OR1)(OR2)(OR3), gdzie R1, R2, R3 mogą zamiennie oznaczać jeden z następujących podstawników:






  — | H |

Nazwy synonimowe

Definicja

Hydroksypropylometyloceluloza to celuloza otrzymana bezpośrednio z odmian włóknistego surowca roślinnego i częściowo eteryfikowana grupami metylowymi oraz w niewielkim stopniu podstawiona grupami hydroksypropylowymi

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Eter 2-hydroksypropylowy metylocelulozy

Wzór chemiczny

Polimery zawierają podstawione jednostki anhydroglukozy o następującym wzorze ogólnym:

C6H7O2(OR1)(OR2)(OR3), gdzie R1, R2, R3 mogą zamiennie oznaczać jeden z następujących podstawników:

—

H

| — | CH3 |
| --- | --- |

—

CH3

| — | CH2CHOHCH3 |
| --- | --- |

—

CH2CHOHCH3

| — | CH2CHO (CH2CHOHCH3) CH3 |
| --- | --- |

—

CH2CHO (CH2CHOHCH3) CH3

| — | CH2CHO[CH2CHO (CH2CHOHCH3) CH3]CH3 |
| --- | --- |

—

CH2CHO[CH2CHO (CH2CHOHCH3) CH3]CH3

Masa cząsteczkowa

Od około 13 000 do 200 000

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 19 % i nie więcej niż 30 % grup metoksylowych (-OCH3) oraz nie mniej niż 3 % i nie więcej niż 12 % grup hydroksypropoksylowych (-OCH2CHOHCH3) w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Lekko higroskopijny włóknisty lub ziarnisty proszek o barwie białej lub jasnożółtawej bądź szarawej, bez smaku i bez zapachu

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Pęcznieje w wodzie, tworząc przejrzysty do opalizującego, lepki roztwór koloidalny. Nierozpuszczalny w etanolu

Chromatografia gazowa

Oznaczyć podstawniki metodą chromatografii gazowej

pH

Nie mniej niż 5,0 i nie więcej niż 8,0 (1 % roztwór koloidalny)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 10 % (105 °C, 3 godz.)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 1,5 % dla produktów o lepkości 50 mPa.s lub większej

Nie więcej niż 3 % dla produktów o lepkości mniejszej niż 50 mPa.s

Chlorohydryny propylenu

Nie więcej niż 0,1 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 465 ETYLOMETYLOCELULOZA

| Nazwy synonimowe | Metyloetyloceluloza |
| --- | --- |
| Definicja | Etylometyloceluloza to celuloza otrzymana bezpośrednio z odmian włóknistego surowca roślinnego i częściowo eteryfikowana grupami metylowymi i etylowymi |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | Eter metyloetylowy celulozy |
| Wzór chemiczny | Polimery zawierają podstawione jednostki anhydroglukozy o następującym wzorze ogólnym:
  C6H7O2(OR1)(OR2)(OR3), gdzie R1, R2, R3 mogą zamiennie oznaczać jeden z następujących podstawników:






  — | H |

Nazwy synonimowe

Metyloetyloceluloza

Definicja

Etylometyloceluloza to celuloza otrzymana bezpośrednio z odmian włóknistego surowca roślinnego i częściowo eteryfikowana grupami metylowymi i etylowymi

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Eter metyloetylowy celulozy

Wzór chemiczny

Polimery zawierają podstawione jednostki anhydroglukozy o następującym wzorze ogólnym:

C6H7O2(OR1)(OR2)(OR3), gdzie R1, R2, R3 mogą zamiennie oznaczać jeden z następujących podstawników:

—

H

| — | CH3 |
| --- | --- |

—

CH3

| — | CH2CH3 |
| --- | --- |

—

CH2CH3

Masa cząsteczkowa

Od około 30 000 do 40 000

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 3,5 % i nie więcej niż 6,5 % grup metoksylowych (-OCH3) oraz nie mniej niż 14,5 % i nie więcej niż 19 % grup etoksylowych (-OCH2CH3) w przeliczeniu na bezwodną masę, a także nie mniej niż 13,2 % i nie więcej niż 19,6 % grup alkoksylowych ogółem w przeliczeniu na grupy metoksylowe

Opis

Lekko higroskopijny włóknisty lub ziarnisty proszek o barwie białej lub jasnożółtawej bądź szarawej, bez smaku i bez zapachu

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Pęcznieje w wodzie, tworząc przejrzysty do opalizującego, lepki roztwór koloidalny. Rozpuszczalny w etanolu. Nierozpuszczalny w eterze

pH

Nie mniej niż 5,0 i nie więcej niż 8,0 (1 % roztwór koloidalny)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 15 % dla postaci włóknistej i nie więcej niż 10 % dla postaci sproszkowanej (105 °C, do stałej masy)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,6 %

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 466 SÓL SODOWA KARBOKSYMETYLOCELULOZY, KARBOKSYMETYLOCELULOZA, GUMA CELULOZOWA

| Nazwy synonimowe | CMC; NaCMC; CMC sodowa; |
| --- | --- |
| Definicja | Karboksymetyloceluloza to częściowa sól sodowa eteru karboksymetylowego celulozy otrzymywanej bezpośrednio z odmian włóknistego surowca roślinnego |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | Sól sodowa eteru karboksymetylowego celulozy |
| Wzór chemiczny | Polimery zawierają podstawione jednostki anhydroglukozy o następującym wzorze ogólnym:
  C6H7O2(OR1)(OR2)(OR3), gdzie R1, R2, R3 mogą zamiennie oznaczać jeden z następujących podstawników:






  — | H |

Nazwy synonimowe

CMC; NaCMC; CMC sodowa;

Definicja

Karboksymetyloceluloza to częściowa sól sodowa eteru karboksymetylowego celulozy otrzymywanej bezpośrednio z odmian włóknistego surowca roślinnego

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Sól sodowa eteru karboksymetylowego celulozy

Wzór chemiczny

Polimery zawierają podstawione jednostki anhydroglukozy o następującym wzorze ogólnym:

C6H7O2(OR1)(OR2)(OR3), gdzie R1, R2, R3 mogą zamiennie oznaczać jeden z następujących podstawników:

—

H

| — | CH2COONa |
| --- | --- |

—

CH2COONa

| — | CH2COOH |
| --- | --- |

—

CH2COOH

Masa cząsteczkowa

Większa niż około 17 000 (stopień polimeryzacji – około 100)

Oznaczenie zawartości

Nie mniej niż 99,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Lekko higroskopijny włóknisty lub ziarnisty proszek o barwie białej lub jasnożółtawej bądź szarawej, bez smaku i bez zapachu

Identyfikacja

Rozpuszczalność

W wodzie daje lepki roztwór koloidalny. Nierozpuszczalny w etanolu

Próba tworzenia piany

Energicznie wstrząsnąć 0,1 % roztwór próbki. Nie tworzy się warstwa piany. (Próba ta pozwala odróżnić sól sodową karboksymetylocelulozy od innych eterów celulozy)

Tworzenie osadu

Do 5 ml 0,5 % roztworu próbki dodać 5 ml 5 % roztworu siarczanu miedzi lub siarczanu glinu. Wytrąca się osad. (Próba ta pozwala odróżnić sól sodową karboksymetylocelulozy od innych eterów celulozy oraz od żelatyny, mączki chleba świętojańskiego i tragakanty)

Reakcja barwna

Do 0,5 g sproszkowanej próbki soli sodowej karboksymetylocelulozy dodać, mieszając, 50 ml wody w celu otrzymania jednorodnej zawiesiny. Kontynuować mieszanie aż do uzyskania klarownego roztworu, który należy wykorzystać do wykonania następującej próby:

Do 1 mg próbki rozcieńczonej w małej probówce taką samą objętością wody dodać 5 kropli roztworu 1-naftolu. Probówkę pochylić i ostrożnie wprowadzić 2 ml kwasu siarkowego w taki sposób, aby utworzył warstwę na dnie probówki. Na granicy faz powstaje czerwonopurpurowe zabarwienie.

pH

Nie mniej niż 5,0 i nie więcej niż 8,5 (1 % roztwór koloidalny)

Czystość

Stopień podstawienia

Nie mniej niż 0,2 i nie więcej niż 1,5 grup karboksymetylowych (-CH2COOH) na jednostkę anhydroglukozy

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 12 % (105 °C do stałej masy)

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Całkowita zawartość glikolanów

Nie więcej niż 0,4 % w przeliczeniu na glikolan sodu i bezwodną masę

Sód

Nie więcej niż 12,4 % w przeliczeniu na bezwodną masę

E 468 SÓL SODOWA KARBOKSYMETYLCELULOZY USIECIOWANA, GUMA CELULOZOWA USIECIOWANA

| Nazwy synonimowe | Usieciowana karboksymetyloceluloza; usieciowana CMC; usieciowana sól sodowa CMC |
| --- | --- |
| Definicja | Usieciowana karboksymetyloceluloza to sól sodowa celulozy termicznie usieciowanej i częściowo O-karboksymetylowanej |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | Sól sodowa usieciowanego karboksymetylowego eteru celulozy |
| Wzór chemiczny | Polimery zawierające podstawione jednostki anhydroglukozy o ogólnym wzorze:
  C6H7O2(OR1)(OR2)(OR3), gdzie R1, R2 i R3 mogą zamiennie oznaczać jeden z następujących podstawników:






  — | H |

Nazwy synonimowe

Usieciowana karboksymetyloceluloza; usieciowana CMC; usieciowana sól sodowa CMC

Definicja

Usieciowana karboksymetyloceluloza to sól sodowa celulozy termicznie usieciowanej i częściowo O-karboksymetylowanej

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Sól sodowa usieciowanego karboksymetylowego eteru celulozy

Wzór chemiczny

Polimery zawierające podstawione jednostki anhydroglukozy o ogólnym wzorze:

C6H7O2(OR1)(OR2)(OR3), gdzie R1, R2 i R3 mogą zamiennie oznaczać jeden z następujących podstawników:

—

H

| — | CH2COONa |
| --- | --- |

—

CH2COONa

| — | CH2COOH |
| --- | --- |

—

CH2COOH

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Opis

Bezwonny, lekko higroskopijny proszek, o barwie białej do prawie białej

Identyfikacja

Tworzenie osadu

Wymieszać, wstrząsając, 1 g ze 100 ml roztworu zawierającego 4 mg/kg błękitu metylowego i pozostawić do odstania. Substancja badana wchłania błękit metylowy i osadza się w postaci włóknistej masy o barwie niebieskiej

Reakcja barwna

Wymieszać, wstrząsając, 1 g z 50 ml wody. Przelać 1 ml mieszaniny do probówki, dodać 1 ml wody i 0,05 ml świeżo przygotowanego roztworu 40 g/l alfa-naftolu w metanolu. Probówkę pochylić i ostrożnie wprowadzić 2 ml kwasu siarkowego w taki sposób, aby utworzył warstwę na dnie probówki. Na granicy faz powstaje czerwonawofioletowe zabarwienie.

Próba na obecność sodu

Wynik dodatni

pH

Nie mniej niż 5,0 i nie więcej niż 7,0 (1 % roztwór)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 6 % (105 °C, 3 godz.)

Substancje rozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 10 %

Stopień podstawienia

Nie mniej niż 0,2 i nie więcej niż 1,5 grup karboksymetylowych na jednostkę anhydroglukozy

Zawartość sodu

Nie więcej niż 12,4 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 469 ENZYMATYCZNIE ZHYDROLIZOWANA KARBOKSYMETYLOCELULOZA, ENZYMATYCZNIE ZHYDROLIZOWANA GUMA CELULOZOWA

| Nazwy synonimowe | Karboksymetyloceluloza sodu, hydrolizowana enzymatycznie |
| --- | --- |
| Definicja | Karboksymetyloceluloza hydrolizowana enzymatycznie jest otrzymywana z karboksymetylocelulozy w wyniku enzymatycznego trawienia celulazą wytwarzaną przez Trichoderma longibrachiatum (dawniej T. reesei) |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | Karboksymetyloceluloza sodu, częściowo hydrolizowana enzymatycznie |
| Wzór chemiczny | Sole sodowe polimerów zawierających podstawione jednostki anhydroglukozy o ogólnym wzorze:
  [C6H7O2(OH)x(OCH2COONa)y]n,
  gdzie n to stopień polimeryzacji
  x = 1,50 do 2,80
  y = 0,2 do 1,50
  x + y = 3,0
  (y = stopień podstawienia) |
| Masa cząsteczkowa | 178,14, gdzie y = 0,20
  282,18, gdzie y = 1,50
  Makrocząsteczki: nie mniej niż 800 (n wynosi około 4) |
| Oznaczenie zawartości | Nie mniej niż 99,5 %, łącznie z mono- i disacharydami, w przeliczeniu na suchą masę |
| Opis | Bezwonny, lekko higroskopijny, ziarnisty lub włóknisty proszek o barwie białej, lekko żółtawej lub szarawej |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu |
| Próba tworzenia piany | Wstrząsnąć energicznie 0,1 % roztwór próbki. Nie tworzy się warstwa piany. Próba ta pozwala rozróżnić karboksymetylocelulozę sodu, niezależnie od tego, czy była ona hydrolizowana, czy nie, od innych eterów celulozy oraz od alginianów i gum naturalnych |
| Tworzenie osadu | Do 5 ml 0,5 % roztworu próbki dodać 5 ml 5 % roztworu siarczanu miedzi lub glinu. Wytrąca się osad. Próba ta pozwala rozróżnić karboksymetylocelulozę sodu, niezależnie od tego, czy była ona hydrolizowana, czy nie, od innych eterów celulozy oraz od żelatyny, mączki chleba świętojańskiego i tragakanty |
| Reakcja barwna | Do 0,5 g sproszkowanej próbki dodać, mieszając, 50 ml wody w celu otrzymania jednorodnej zawiesiny. Kontynuować aż do otrzymania klarownego roztworu. Rozcieńczyć 1 ml roztworu w 1 ml wody w małej probówce. Dodać 5 kropli 1-naftolu TS. Probówkę pochylić i ostrożnie wprowadzić 2 ml kwasu siarkowego w taki sposób, aby utworzył warstwę na dnie probówki. Na granicy faz powstaje czerwonopurpurowe zabarwienie. |
| Lepkość (60 % substancji stałych) | Nie mniej niż 2 500 kgm– 1s– 1 przy 25 °C, co odpowiada średniej masie cząsteczkowej 5 000 Da |
| pH | Nie mniej niż 6,0 i nie więcej niż 8,5 (1 % roztwór koloidalny) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 12 % (105 °C do stałej masy) |
| Stopień podstawienia | Nie mniej niż 0,2 i nie więcej niż 1,5 grup karboksymetylowych na jednostkę anhydroglukozy w przeliczeniu na suchą masę |
| Chlorek sodu i glikolan sodu | Nie więcej niż 0,5 % pojedynczo lub łącznie |
| Pozostała aktywność enzymatyczna | Wynik dodatni. Roztwór badany nie wykazuje żadnych zmian lepkości, które wskazują na hydrolizę karboksymetylocelulozy sodu |
| Ołów | Nie więcej niż 3 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Karboksymetyloceluloza sodu, hydrolizowana enzymatycznie

Definicja

Karboksymetyloceluloza hydrolizowana enzymatycznie jest otrzymywana z karboksymetylocelulozy w wyniku enzymatycznego trawienia celulazą wytwarzaną przez Trichoderma longibrachiatum (dawniej T. reesei)

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Karboksymetyloceluloza sodu, częściowo hydrolizowana enzymatycznie

Wzór chemiczny

Sole sodowe polimerów zawierających podstawione jednostki anhydroglukozy o ogólnym wzorze:

[C6H7O2(OH)x(OCH2COONa)y]n,

gdzie n to stopień polimeryzacji

x = 1,50 do 2,80

y = 0,2 do 1,50

x + y = 3,0

(y = stopień podstawienia)

Masa cząsteczkowa

178,14, gdzie y = 0,20

282,18, gdzie y = 1,50

Makrocząsteczki: nie mniej niż 800 (n wynosi około 4)

Oznaczenie zawartości

Nie mniej niż 99,5 %, łącznie z mono- i disacharydami, w przeliczeniu na suchą masę

Opis

Bezwonny, lekko higroskopijny, ziarnisty lub włóknisty proszek o barwie białej, lekko żółtawej lub szarawej

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu

Próba tworzenia piany

Wstrząsnąć energicznie 0,1 % roztwór próbki. Nie tworzy się warstwa piany. Próba ta pozwala rozróżnić karboksymetylocelulozę sodu, niezależnie od tego, czy była ona hydrolizowana, czy nie, od innych eterów celulozy oraz od alginianów i gum naturalnych

Tworzenie osadu

Do 5 ml 0,5 % roztworu próbki dodać 5 ml 5 % roztworu siarczanu miedzi lub glinu. Wytrąca się osad. Próba ta pozwala rozróżnić karboksymetylocelulozę sodu, niezależnie od tego, czy była ona hydrolizowana, czy nie, od innych eterów celulozy oraz od żelatyny, mączki chleba świętojańskiego i tragakanty

Reakcja barwna

Do 0,5 g sproszkowanej próbki dodać, mieszając, 50 ml wody w celu otrzymania jednorodnej zawiesiny. Kontynuować aż do otrzymania klarownego roztworu. Rozcieńczyć 1 ml roztworu w 1 ml wody w małej probówce. Dodać 5 kropli 1-naftolu TS. Probówkę pochylić i ostrożnie wprowadzić 2 ml kwasu siarkowego w taki sposób, aby utworzył warstwę na dnie probówki. Na granicy faz powstaje czerwonopurpurowe zabarwienie.

Lepkość (60 % substancji stałych)

Nie mniej niż 2 500 kgm– 1s– 1 przy 25 °C, co odpowiada średniej masie cząsteczkowej 5 000 Da

pH

Nie mniej niż 6,0 i nie więcej niż 8,5 (1 % roztwór koloidalny)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 12 % (105 °C do stałej masy)

Stopień podstawienia

Nie mniej niż 0,2 i nie więcej niż 1,5 grup karboksymetylowych na jednostkę anhydroglukozy w przeliczeniu na suchą masę

Chlorek sodu i glikolan sodu

Nie więcej niż 0,5 % pojedynczo lub łącznie

Pozostała aktywność enzymatyczna

Wynik dodatni. Roztwór badany nie wykazuje żadnych zmian lepkości, które wskazują na hydrolizę karboksymetylocelulozy sodu

Ołów

Nie więcej niż 3 mg/kg

E 470a SOLE SODOWE, POTASOWE I WAPNIOWE KWASÓW TŁUSZCZOWYCH

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja | Sole sodowe, potasowe i wapniowe kwasów tłuszczowych występujące w spożywczych tłuszczach i olejach; sole te otrzymuje się albo z jadalnych tłuszczów i olejów, albo z destylowanych spożywczych kwasów tłuszczowych. |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | Zawartość w przeliczeniu na bezwodną masę nie mniej niż 95 % (105 °C do stałej masy) |
| Opis | Biały lub kremowobiały, lekki proszek, płatki bądź substancja półstała |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Sole sodowe i potasowe: rozpuszczalne w wodzie i etanolu. Sole wapniowe: nierozpuszczalne w wodzie, etanolu i eterze |
| Próba na obecność kationów | Wynik dodatni |
| Próba na obecność kwasów tłuszczowych | Wynik dodatni |
| Czystość |
| Sód | Nie mniej niż 9 % i nie więcej niż 14 % w przeliczeniu na Na2O |
| Potas | Nie mniej niż 13 % i nie więcej niż 21,5 % w przeliczeniu na K2O |
| Wapń | Nie mniej niż 8,5 % i nie więcej niż 13 % w przeliczeniu na CaO |
| Substancje niezmydlające się | Nie więcej niż 2 % |
| Wolne kwasy tłuszczowe | Nie więcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Wolne zasady | Nie więcej niż 0,1 % w przeliczeniu na NaOH |
| Substancje nierozpuszczalne w alkoholach | Nie więcej niż 0,2 % (tylko sole sodowe i potasowe) |

Nazwy synonimowe

Definicja

Sole sodowe, potasowe i wapniowe kwasów tłuszczowych występujące w spożywczych tłuszczach i olejach; sole te otrzymuje się albo z jadalnych tłuszczów i olejów, albo z destylowanych spożywczych kwasów tłuszczowych.

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Zawartość w przeliczeniu na bezwodną masę nie mniej niż 95 % (105 °C do stałej masy)

Opis

Biały lub kremowobiały, lekki proszek, płatki bądź substancja półstała

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Sole sodowe i potasowe: rozpuszczalne w wodzie i etanolu. Sole wapniowe: nierozpuszczalne w wodzie, etanolu i eterze

Próba na obecność kationów

Wynik dodatni

Próba na obecność kwasów tłuszczowych

Wynik dodatni

Czystość

Sód

Nie mniej niż 9 % i nie więcej niż 14 % w przeliczeniu na Na2O

Potas

Nie mniej niż 13 % i nie więcej niż 21,5 % w przeliczeniu na K2O

Wapń

Nie mniej niż 8,5 % i nie więcej niż 13 % w przeliczeniu na CaO

Substancje niezmydlające się

Nie więcej niż 2 %

Wolne kwasy tłuszczowe

Nie więcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Wolne zasady

Nie więcej niż 0,1 % w przeliczeniu na NaOH

Substancje nierozpuszczalne w alkoholach

Nie więcej niż 0,2 % (tylko sole sodowe i potasowe)

E 470b SOLE MAGNEZOWE KWASÓW TŁUSZCZOWYCH

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja | Sole magnezowe kwasów tłuszczowych występujące w jadalnych tłuszczach i olejach; sole te otrzymuje się albo z jadalnych tłuszczów i olejów, albo z destylowanych spożywczych kwasów tłuszczowych |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | Zawartość w przeliczeniu na bezwodną masę nie mniej niż 95 % (105 °C do stałej masy) |
| Opis | Biały lub kremowobiały, lekki proszek, płatki bądź substancja półstała |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Nierozpuszczalne w wodzie, częściowo rozpuszczalne etanolu i eterze |
| Próba na obecność magnezu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność kwasów tłuszczowych | Wynik dodatni |
| Czystość |
| Magnez | Nie mniej niż 6,5 % i nie więcej niż 11 % w przeliczeniu na MgO |
| Wolne zasady | Nie więcej niż 0,1 % w przeliczeniu na MgO |
| Substancje niezmydlające się | Nie więcej niż 2 % |
| Wolne kwasy tłuszczowe | Nie więcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Sole magnezowe kwasów tłuszczowych występujące w jadalnych tłuszczach i olejach; sole te otrzymuje się albo z jadalnych tłuszczów i olejów, albo z destylowanych spożywczych kwasów tłuszczowych

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Zawartość w przeliczeniu na bezwodną masę nie mniej niż 95 % (105 °C do stałej masy)

Opis

Biały lub kremowobiały, lekki proszek, płatki bądź substancja półstała

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Nierozpuszczalne w wodzie, częściowo rozpuszczalne etanolu i eterze

Próba na obecność magnezu

Wynik dodatni

Próba na obecność kwasów tłuszczowych

Wynik dodatni

Czystość

Magnez

Nie mniej niż 6,5 % i nie więcej niż 11 % w przeliczeniu na MgO

Wolne zasady

Nie więcej niż 0,1 % w przeliczeniu na MgO

Substancje niezmydlające się

Nie więcej niż 2 %

Wolne kwasy tłuszczowe

Nie więcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 471 MONO- I DIGLICERYDY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH

| Nazwy synonimowe | Monostearynian glicerolu; monopalmitynian glicerolu; monooleinian glicerolu itp.; monostearynian, monopalmitynian, monooleinian itp.; GMS (dla monostearynianu glicerolu) |
| --- | --- |
| Definicja | Mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych składają się z mieszaniny mono-, di- i triestrów glicerolu i kwasów tłuszczowych występujących w jadalnych tłuszczach i olejach. Mogą zawierać niewielkie ilości wolnych kwasów tłuszczowych i glicerolu |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | Zawartość mono- i diestrów: nie mniej niż 70 % |
| Opis | Produkt ma różną postać, od oleistej cieczy o barwie jasnożółtej do jasnobrązowej do twardej, woskowatej substancji stałej o barwie białej lub prawie białej. Postać stała może mieć formę płatków, proszków lub niewielkich kulek |
| Identyfikacja |
| Widmo absorpcji w podczerwieni | Charakterystyczne dla częściowego estru poliolu i kwasu tłuszczowego |
| Próba na obecność glicerolu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność kwasów tłuszczowych | Wynik dodatni |
| Rozpuszczalność | Nierozpuszczalne w wodzie, rozpuszczalne w etanolu i toluenie w temperaturze 50 °C |
| Czystość |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 2 % (metoda Karla Fischera) |
| Liczba kwasowa | Nie wyższa niż 6 |
| Wolny glicerol | Nie więcej niż 7 % |
| Poliglicerole | Nie więcej niż 4 % diglicerolu i nie więcej niż 1 % wyższych poligliceroli, w obu przypadkach w przeliczeniu na całkowitą zawartość glicerolu |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Całkowita zawartość glicerolu | Nie mniej niż 16 % i nie więcej niż 33 % |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,5 % oznaczone w temperaturze 800 ± 25 °C |

Nazwy synonimowe

Monostearynian glicerolu; monopalmitynian glicerolu; monooleinian glicerolu itp.; monostearynian, monopalmitynian, monooleinian itp.; GMS (dla monostearynianu glicerolu)

Definicja

Mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych składają się z mieszaniny mono-, di- i triestrów glicerolu i kwasów tłuszczowych występujących w jadalnych tłuszczach i olejach. Mogą zawierać niewielkie ilości wolnych kwasów tłuszczowych i glicerolu

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Zawartość mono- i diestrów: nie mniej niż 70 %

Opis

Produkt ma różną postać, od oleistej cieczy o barwie jasnożółtej do jasnobrązowej do twardej, woskowatej substancji stałej o barwie białej lub prawie białej. Postać stała może mieć formę płatków, proszków lub niewielkich kulek

Identyfikacja

Widmo absorpcji w podczerwieni

Charakterystyczne dla częściowego estru poliolu i kwasu tłuszczowego

Próba na obecność glicerolu

Wynik dodatni

Próba na obecność kwasów tłuszczowych

Wynik dodatni

Rozpuszczalność

Nierozpuszczalne w wodzie, rozpuszczalne w etanolu i toluenie w temperaturze 50 °C

Czystość

Zawartość wody

Nie więcej niż 2 % (metoda Karla Fischera)

Liczba kwasowa

Nie wyższa niż 6

Wolny glicerol

Nie więcej niż 7 %

Poliglicerole

Nie więcej niż 4 % diglicerolu i nie więcej niż 1 % wyższych poligliceroli, w obu przypadkach w przeliczeniu na całkowitą zawartość glicerolu

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Całkowita zawartość glicerolu

Nie mniej niż 16 % i nie więcej niż 33 %

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,5 % oznaczone w temperaturze 800 ± 25 °C

Kryteria czystości mają zastosowanie do dodatku niezawierającego soli sodowych, potasowych ani wapniowych kwasów tłuszczowych, jednak substancje te mogą być obecne w ilościach nieprzekraczających maksymalnego poziomu 6 % (w przeliczeniu na oleinian sodowy).

E 472a MONO- I DIGLICERYDY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH ESTRYFIKOWANE KWASEM OCTOWYM

| Nazwy synonimowe | Mono- i diglicerydy estryfikowane kwasem octowym; acetoglicerydy; acetylowane mono- i diglicerydy; estry glicerolu, kwasu octowego i kwasu tłuszczowego |
| --- | --- |
| Definicja | Estry glicerolu i kwasu octowego oraz kwasów tłuszczowych występujące w jadalnych tłuszczach i olejach. Mogą one zawierać niewielkie ilości wolnego glicerolu, wolnych kwasów tłuszczowych, wolnego kwasu octowego i wolnych glicerydów |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | |
| Opis | Przejrzyste, ruchliwe ciecze lub substancje stałe o barwie od białej do jasnożółtej |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność glicerolu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność kwasów tłuszczowych | Wynik dodatni |
| Próba na obecność kwasu octowego | Wynik dodatni |
| Rozpuszczalność | Nierozpuszczalny w wodzie. Rozpuszczalny w etanolu |
| Czystość |
| Kwasy inne niż kwas octowy i kwasy tłuszczowe | Mniej niż 1% |
| Wolny glicerol | Nie więcej niż 2 % |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Całkowita zawartość kwasu octowego | Nie mniej niż 9 % i nie więcej niż 32 % |
| Free fatty acids (and acetic acid) | Nie więcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy |
| Całkowita zawartość glicerolu | Nie mniej niż 14 % i nie więcej niż 31 % |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,5 % oznaczone w temperaturze 800 ± 25 °C |

Nazwy synonimowe

Mono- i diglicerydy estryfikowane kwasem octowym; acetoglicerydy; acetylowane mono- i diglicerydy; estry glicerolu, kwasu octowego i kwasu tłuszczowego

Definicja

Estry glicerolu i kwasu octowego oraz kwasów tłuszczowych występujące w jadalnych tłuszczach i olejach. Mogą one zawierać niewielkie ilości wolnego glicerolu, wolnych kwasów tłuszczowych, wolnego kwasu octowego i wolnych glicerydów

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Opis

Przejrzyste, ruchliwe ciecze lub substancje stałe o barwie od białej do jasnożółtej

Identyfikacja

Próba na obecność glicerolu

Wynik dodatni

Próba na obecność kwasów tłuszczowych

Wynik dodatni

Próba na obecność kwasu octowego

Wynik dodatni

Rozpuszczalność

Nierozpuszczalny w wodzie. Rozpuszczalny w etanolu

Czystość

Kwasy inne niż kwas octowy i kwasy tłuszczowe

Mniej niż 1%

Wolny glicerol

Nie więcej niż 2 %

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Całkowita zawartość kwasu octowego

Nie mniej niż 9 % i nie więcej niż 32 %

Free fatty acids (and acetic acid)

Nie więcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy

Całkowita zawartość glicerolu

Nie mniej niż 14 % i nie więcej niż 31 %

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,5 % oznaczone w temperaturze 800 ± 25 °C

Kryteria czystości mają zastosowanie do dodatku niezawierającego soli sodowych, potasowych ani wapniowych kwasów tłuszczowych, jednak substancje te mogą być obecne w ilościach nieprzekraczających maksymalnego poziomu 6 % (w przeliczeniu na oleinian sodowy).

E 472b MONO- I DIGLICERYDY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH ESTRYFIKOWANE KWASEM MLEKOWYM

| Nazwy synonimowe | Mono- i diglicerydy estryfikowane kwasem mlekowym; laktoglicerydy; estry mono- i diglicerydów kwasów tłuszczowych i kwasu mlekowego |
| --- | --- |
| Definicja | Estry glicerolu i kwasu mlekowego oraz kwasów tłuszczowych występujące w jadalnych tłuszczach i olejach. Mogą one zawierać niewielkie ilości wolnego glicerolu, wolnych kwasów tłuszczowych, wolnego kwasu mlekowego i wolnych glicerydów |
| Opis | Przejrzyste, ruchliwe ciecze lub woskowate substancje stałe o barwie od białej do jasnożółtej |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność glicerolu, | Wynik dodatni |
| Próba na obecność kwasów tłuszczowych | Wynik dodatni |
| Próba na obecność kwasu mlekowego | Wynik dodatni |
| Rozpuszczalność | Nierozpuszczalne w zimnej wodzie; w gorącej wodzie tworzą zawiesiny |
| Czystość |
| Kwasy inne niż kwas mlekowy i kwasy tłuszczowe | Mniej niż 1 % |
| Wolny glicerol | Nie więcej niż 2 % |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Całkowita zawartość kwasu mlekowego | Nie mniej niż 13 % i nie więcej niż 45 % |
| Wolne kwasy tłuszczowe (i kwas mlekowy) | Nie więcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy |
| Całkowita zawartość glicerolu | Nie mniej niż 13 % i nie więcej niż 30 % |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,5 % (800 ± 25 °C) |

Nazwy synonimowe

Mono- i diglicerydy estryfikowane kwasem mlekowym; laktoglicerydy; estry mono- i diglicerydów kwasów tłuszczowych i kwasu mlekowego

Definicja

Estry glicerolu i kwasu mlekowego oraz kwasów tłuszczowych występujące w jadalnych tłuszczach i olejach. Mogą one zawierać niewielkie ilości wolnego glicerolu, wolnych kwasów tłuszczowych, wolnego kwasu mlekowego i wolnych glicerydów

Opis

Przejrzyste, ruchliwe ciecze lub woskowate substancje stałe o barwie od białej do jasnożółtej

Identyfikacja

Próba na obecność glicerolu,

Wynik dodatni

Próba na obecność kwasów tłuszczowych

Wynik dodatni

Próba na obecność kwasu mlekowego

Wynik dodatni

Rozpuszczalność

Nierozpuszczalne w zimnej wodzie; w gorącej wodzie tworzą zawiesiny

Czystość

Kwasy inne niż kwas mlekowy i kwasy tłuszczowe

Mniej niż 1 %

Wolny glicerol

Nie więcej niż 2 %

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Całkowita zawartość kwasu mlekowego

Nie mniej niż 13 % i nie więcej niż 45 %

Wolne kwasy tłuszczowe (i kwas mlekowy)

Nie więcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy

Całkowita zawartość glicerolu

Nie mniej niż 13 % i nie więcej niż 30 %

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,5 % (800 ± 25 °C)

Kryteria czystości mają zastosowanie do dodatku niezawierającego soli sodowych, potasowych ani wapniowych kwasów tłuszczowych, jednak substancje te mogą być obecne w ilościach nieprzekraczających maksymalnego poziomu 6 % (w przeliczeniu na oleinian sodowy).

E 472c MONO- I DIGLICERYDY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH ESTRYFIKOWANE KWASEM CYTRYNOWYM

| Nazwy synonimowe | Citrem; mono- i diglicerydy estryfikowane kwasem cytrynowym; cytroglicerydy; estry mono- i diglicerydów kwasów tłuszczowych i kwasu cytrynowego |
| --- | --- |
| Definicja | Estry glicerolu i kwasu cytrynowego oraz kwasów tłuszczowych występujące w jadalnych tłuszczach i olejach. Mogą one zawierać niewielkie ilości wolnego glicerolu, wolnych kwasów tłuszczowych, wolnego kwasu cytrynowego i wolnych glicerydów. Związki te mogą być częściowo lub całkowicie zobojętnione solami sodowymi, potasowymi i wapniowymi, nadającymi się do tego celu i zatwierdzonymi jako dodatki do żywności zgodnie z niniejszym rozporządzeniem |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | |
| Opis | Ciecze bądź półstałe lub stałe woskowate substancje o barwie od jasnożółtawej do jasnobrązowej |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność glicerolu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność kwasów tłuszczowych | Wynik dodatni |
| Próba na obecność kwasu cytrynowego | Wynik dodatni |
| Rozpuszczalność | Nierozpuszczalne w zimnej wodzie, w gorącej wodzie tworzą zawiesiny, rozpuszczalne w olejach i tłuszczach, nierozpuszczalne w zimnym etanolu |
| Czystość |
| Kwasy inne niż kwas cytrynowy i kwasy tłuszczowe | Mniej niż 1 % |
| Wolny glicerol | Nie więcej niż 2 % |
| Całkowita zawartość glicerolu | Nie mniej niż 8 % i nie więcej niż 33 % |
| Kwas cytrynowy ogółem | Nie mniej niż 13 % i nie więcej niż 50 % |
| Popiół siarczanowy | Produkty niezobojętnione: nie więcej niż 0,5 % (800 ± 25 °C)
  Produkty częściowo lub całkowicie zobojętnione: nie więcej niż 10 % (800 ± 25 °C) |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Liczba kwasowa | Nie wyższa niż 130 |

Nazwy synonimowe

Citrem; mono- i diglicerydy estryfikowane kwasem cytrynowym; cytroglicerydy; estry mono- i diglicerydów kwasów tłuszczowych i kwasu cytrynowego

Definicja

Estry glicerolu i kwasu cytrynowego oraz kwasów tłuszczowych występujące w jadalnych tłuszczach i olejach. Mogą one zawierać niewielkie ilości wolnego glicerolu, wolnych kwasów tłuszczowych, wolnego kwasu cytrynowego i wolnych glicerydów. Związki te mogą być częściowo lub całkowicie zobojętnione solami sodowymi, potasowymi i wapniowymi, nadającymi się do tego celu i zatwierdzonymi jako dodatki do żywności zgodnie z niniejszym rozporządzeniem

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Opis

Ciecze bądź półstałe lub stałe woskowate substancje o barwie od jasnożółtawej do jasnobrązowej

Identyfikacja

Próba na obecność glicerolu

Wynik dodatni

Próba na obecność kwasów tłuszczowych

Wynik dodatni

Próba na obecność kwasu cytrynowego

Wynik dodatni

Rozpuszczalność

Nierozpuszczalne w zimnej wodzie, w gorącej wodzie tworzą zawiesiny, rozpuszczalne w olejach i tłuszczach, nierozpuszczalne w zimnym etanolu

Czystość

Kwasy inne niż kwas cytrynowy i kwasy tłuszczowe

Mniej niż 1 %

Wolny glicerol

Nie więcej niż 2 %

Całkowita zawartość glicerolu

Nie mniej niż 8 % i nie więcej niż 33 %

Kwas cytrynowy ogółem

Nie mniej niż 13 % i nie więcej niż 50 %

Popiół siarczanowy

Produkty niezobojętnione: nie więcej niż 0,5 % (800 ± 25 °C)

Produkty częściowo lub całkowicie zobojętnione: nie więcej niż 10 % (800 ± 25 °C)

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Liczba kwasowa

Nie wyższa niż 130

Kryteria czystości mają zastosowanie do dodatku niezawierającego soli sodowych, potasowych i wapniowych kwasów tłuszczowych, jednak te substancje mogą być obecne w ilościach nieprzekraczających maksymalnego poziomu 6 % (w przeliczeniu na oleinian sodowy).

E 472b MONO- I DIGLICERYDY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH ESTRYFIKOWANE KWASEM WINOWYM

| Nazwy synonimowe | Mono- i diglicerydy estryfikowane kwasem winowym; estry mono- i diglicerydów kwasów tłuszczowych i kwasu winowego |
| --- | --- |
| Definicja | Estry glicerolu i kwasu winowego oraz kwasów tłuszczowych występujące w jadalnych tłuszczach i olejach. Mogą one zawierać niewielkie ilości wolnego glicerolu, wolnych kwasów tłuszczowych, wolnego kwasu winowego i wolnych glicerydów |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | |
| Opis | Gęste, lepkie ciecze o barwie żółtawej lub twarde woski o barwie żółtej |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność glicerolu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność kwasów tłuszczowych | Wynik dodatni |
| Próba na obecność kwasu winowego | Wynik dodatni |
| Czystość |
| Kwasy inne niż kwas winowy i kwasy tłuszczowe | Mniej niż 1,0 % |
| Wolny glicerol | Nie więcej niż 2 % |
| Całkowita zawartość glicerolu | Nie mniej niż 12 % i nie więcej niż 29 % |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Całkowita zawartość kwasu winowego | Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 50 % |
| Wolne kwasy tłuszczowe | Nie więcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,5 % (800 ± 25 °C) |

Nazwy synonimowe

Mono- i diglicerydy estryfikowane kwasem winowym; estry mono- i diglicerydów kwasów tłuszczowych i kwasu winowego

Definicja

Estry glicerolu i kwasu winowego oraz kwasów tłuszczowych występujące w jadalnych tłuszczach i olejach. Mogą one zawierać niewielkie ilości wolnego glicerolu, wolnych kwasów tłuszczowych, wolnego kwasu winowego i wolnych glicerydów

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Opis

Gęste, lepkie ciecze o barwie żółtawej lub twarde woski o barwie żółtej

Identyfikacja

Próba na obecność glicerolu

Wynik dodatni

Próba na obecność kwasów tłuszczowych

Wynik dodatni

Próba na obecność kwasu winowego

Wynik dodatni

Czystość

Kwasy inne niż kwas winowy i kwasy tłuszczowe

Mniej niż 1,0 %

Wolny glicerol

Nie więcej niż 2 %

Całkowita zawartość glicerolu

Nie mniej niż 12 % i nie więcej niż 29 %

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Całkowita zawartość kwasu winowego

Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 50 %

Wolne kwasy tłuszczowe

Nie więcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,5 % (800 ± 25 °C)

Kryteria czystości mają zastosowanie do dodatku niezawierającego soli sodowych, potasowych ani wapniowych kwasów tłuszczowych, jednak substancje te mogą być obecne w ilościach nieprzekraczających maksymalnego poziomu 6 % (w przeliczeniu na oleinian sodowy).

E 472e MONO- I DIGLICERYDY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH ESTRYFIKOWANE KWASEM MONO- I DIACETYLOWINOWYM

| Nazwy synonimowe | Mono- i diglicerydy estryfikowane kwasem diacetylowinowym; estry mono- i diglicerydów kwasów tłuszczowych i kwasu mono- i diacetylowinowego; estry glicerolu, kwasu diacetylowinowego i kwasu tłuszczowego |
| --- | --- |
| Definicja | Mieszanina estrów glicerolu z kwasami mono- i diacetylowinowymi (otrzymanymi z kwasu winowego) oraz z kwasami tłuszczowymi występująca w tłuszczach i olejach jadalnych. Mogą one zawierać niewielkie ilości wolnego glicerolu, wolnych kwasów tłuszczowych, wolnego kwasu winowego i octowego oraz ich kombinacji, a także wolnych glicerydów. Produkt zawiera również estry kwasu octowego i winowego z kwasami tłuszczowymi |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | |
| Opis | Gęste, lepkie ciecze lub substancje o konsystencji tłuszczu albo woski o barwie żółtej, które hydrolizują pod wpływem wilgotnego powietrza z uwalnianiem kwasu octowego |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność glicerolu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność kwasów tłuszczowych | Wynik dodatni |
| Próba na obecność kwasu winowego | Wynik dodatni |
| Próba na obecność kwasu octowego | Wynik dodatni |
| Czystość |
| Kwasy inne niż kwas octowy, winowy i kwasy tłuszczowe | Mniej niż 1 % |
| Wolny glicerol | Nie więcej niż 2 % |
| Całkowita zawartość glicerolu | Nie mniej niż 11 % i nie więcej niż 28 % |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,5 % oznaczone w temperaturze 800 ± 25 °C |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Całkowita zawartość kwasu winowego | Nie mniej niż 10 % i nie więcej niż 40 % |
| Całkowita zawartość kwasu octowego | Nie mniej niż 8 % i nie więcej niż 32 % |
| Liczba kwasowa | Nie mniej niż 40 i nie więcej niż 130 |

Nazwy synonimowe

Mono- i diglicerydy estryfikowane kwasem diacetylowinowym; estry mono- i diglicerydów kwasów tłuszczowych i kwasu mono- i diacetylowinowego; estry glicerolu, kwasu diacetylowinowego i kwasu tłuszczowego

Definicja

Mieszanina estrów glicerolu z kwasami mono- i diacetylowinowymi (otrzymanymi z kwasu winowego) oraz z kwasami tłuszczowymi występująca w tłuszczach i olejach jadalnych. Mogą one zawierać niewielkie ilości wolnego glicerolu, wolnych kwasów tłuszczowych, wolnego kwasu winowego i octowego oraz ich kombinacji, a także wolnych glicerydów. Produkt zawiera również estry kwasu octowego i winowego z kwasami tłuszczowymi

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Opis

Gęste, lepkie ciecze lub substancje o konsystencji tłuszczu albo woski o barwie żółtej, które hydrolizują pod wpływem wilgotnego powietrza z uwalnianiem kwasu octowego

Identyfikacja

Próba na obecność glicerolu

Wynik dodatni

Próba na obecność kwasów tłuszczowych

Wynik dodatni

Próba na obecność kwasu winowego

Wynik dodatni

Próba na obecność kwasu octowego

Wynik dodatni

Czystość

Kwasy inne niż kwas octowy, winowy i kwasy tłuszczowe

Mniej niż 1 %

Wolny glicerol

Nie więcej niż 2 %

Całkowita zawartość glicerolu

Nie mniej niż 11 % i nie więcej niż 28 %

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,5 % oznaczone w temperaturze 800 ± 25 °C

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Całkowita zawartość kwasu winowego

Nie mniej niż 10 % i nie więcej niż 40 %

Całkowita zawartość kwasu octowego

Nie mniej niż 8 % i nie więcej niż 32 %

Liczba kwasowa

Nie mniej niż 40 i nie więcej niż 130

Kryteria czystości mają zastosowanie do dodatku niezawierającego soli sodowych, potasowych ani wapniowych kwasów tłuszczowych, jednak substancje te mogą być obecne w ilościach nieprzekraczających maksymalnego poziomu 6 % (w przeliczeniu na oleinian sodowy).

E 472f MONO- I DIGLICERYDY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH ESTRYFIKOWANE MIESZANINĄ KWASU OCTOWEGO I WINOWEGO

| Nazwy synonimowe | Estry mono- i diglicerydów kwasów tłuszczowych i kwasów octowego oraz winowego |
| --- | --- |
| Definicja | Estry glicerolu i kwasów octowego i winowego oraz kwasów tłuszczowych występujące w jadalnych tłuszczach i olejach. Mogą one zawierać niewielkie ilości wolnego glicerolu, wolnych kwasów tłuszczowych, wolnego kwasu winowego i octowego oraz wolnych glicerydów. Produkt może zawierać estry mono- i diglicerydów kwasów tłuszczowych i kwasu mono- i diacetylowinowego |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | |
| Opis | Gęste, lepkie ciecze lub substancje stałe o barwie od białej do jasnożółtej |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność glicerolu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność kwasów tłuszczowych | Wynik dodatni |
| Próba na obecność kwasu winowego | Wynik dodatni |
| Próba na obecność kwasu octowego | Wynik dodatni |
| Czystość |
| Kwasy inne niż kwas octowy, winowy i kwasy tłuszczowe | Mniej niż 1,0 % |
| Wolny glicerol | Nie więcej niż 2 % |
| Całkowita zawartość glicerolu | Nie mniej niż 12 % i nie więcej niż 27 % |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,5 % (800 ± 25 °C) |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Całkowita zawartość kwasu octowego | Nie mniej niż 10 % i nie więcej niż 20 % |
| Całkowita zawartość kwasu winowego | Nie mniej niż 20 % i nie więcej niż 40 % |
| Wolne kwasy tłuszczowe | Nie więcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy |

Nazwy synonimowe

Estry mono- i diglicerydów kwasów tłuszczowych i kwasów octowego oraz winowego

Definicja

Estry glicerolu i kwasów octowego i winowego oraz kwasów tłuszczowych występujące w jadalnych tłuszczach i olejach. Mogą one zawierać niewielkie ilości wolnego glicerolu, wolnych kwasów tłuszczowych, wolnego kwasu winowego i octowego oraz wolnych glicerydów. Produkt może zawierać estry mono- i diglicerydów kwasów tłuszczowych i kwasu mono- i diacetylowinowego

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Opis

Gęste, lepkie ciecze lub substancje stałe o barwie od białej do jasnożółtej

Identyfikacja

Próba na obecność glicerolu

Wynik dodatni

Próba na obecność kwasów tłuszczowych

Wynik dodatni

Próba na obecność kwasu winowego

Wynik dodatni

Próba na obecność kwasu octowego

Wynik dodatni

Czystość

Kwasy inne niż kwas octowy, winowy i kwasy tłuszczowe

Mniej niż 1,0 %

Wolny glicerol

Nie więcej niż 2 %

Całkowita zawartość glicerolu

Nie mniej niż 12 % i nie więcej niż 27 %

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,5 % (800 ± 25 °C)

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Całkowita zawartość kwasu octowego

Nie mniej niż 10 % i nie więcej niż 20 %

Całkowita zawartość kwasu winowego

Nie mniej niż 20 % i nie więcej niż 40 %

Wolne kwasy tłuszczowe

Nie więcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy

Kryteria czystości mają zastosowanie do dodatku niezawierającego soli sodowych, potasowych ani wapniowych kwasów tłuszczowych, jednak substancje te mogą być obecne w ilościach nieprzekraczających maksymalnego poziomu 6 % (w przeliczeniu na oleinian sodowy).

E 473 ESTRY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH I SACHAROZY

| Nazwy synonimowe | Cukroestry; estry cukrowe |
| --- | --- |
| Definicja | Przede wszystkim mono-, di- i triestry sacharozy i kwasów tłuszczowych występujących w tłuszczach i olejach jadalnych. Mogą być otrzymywane z sacharozy oraz estrów metylowych, etylowych i winylowych spożywczych kwasów tłuszczowych (w tym kwasu laurynowego) bądź przez ekstrakcję z cukroglicerydów. Do otrzymywania tych związków nie mogą być stosowane żadne inne rozpuszczalniki organiczne poza dimetylosulfotlenkiem, dimetyloformamidem, octanem etylu, 2-propanolem, 2-metylo-1-propanolem, glikolem propylenowym, ketonem metyloetylowym oraz ditlenkiem węgla w stanie nadkrytycznym. W procesie produkcji można stosować p-metoksyfenol jako stabilizator. |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 80 % |
| Opis | Gęste żele, miękkie substancje stałe lub proszki o barwie białej do jasnoszarawobiałej |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność cukrów | Wynik dodatni |
| Próba na obecność kwasów tłuszczowych | Wynik dodatni |
| Rozpuszczalność | Trudno rozpuszczalne w wodzie, rozpuszczalne w etanolu |
| Czystość |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 2 % (800 ± 25 °C) |
| Wolne cukry | Nie więcej niż 5 % |
| Wolne kwasy tłuszczowe | Nie więcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy |
| p-metoksyfenol | Nie więcej niż 100 μg/kg |
| Aldehyd octowy | Nie więcej niż 50 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Metanol | Nie więcej niż 10 mg/kg |
| Dimetylosulfotlenek | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Dimetyloformamid | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| 2-metylo-1-propanol | Nie więcej niż 10 mg/kg |
| Octan etylu | Nie więcej niż 350 mg/kg, pojedynczo lub łącznie |
| 2-propanol |
| Glikol propylenowy |
| Keton etylowo-metylowy | Nie więcej niż 10 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Cukroestry; estry cukrowe

Definicja

Przede wszystkim mono-, di- i triestry sacharozy i kwasów tłuszczowych występujących w tłuszczach i olejach jadalnych. Mogą być otrzymywane z sacharozy oraz estrów metylowych, etylowych i winylowych spożywczych kwasów tłuszczowych (w tym kwasu laurynowego) bądź przez ekstrakcję z cukroglicerydów. Do otrzymywania tych związków nie mogą być stosowane żadne inne rozpuszczalniki organiczne poza dimetylosulfotlenkiem, dimetyloformamidem, octanem etylu, 2-propanolem, 2-metylo-1-propanolem, glikolem propylenowym, ketonem metyloetylowym oraz ditlenkiem węgla w stanie nadkrytycznym. W procesie produkcji można stosować p-metoksyfenol jako stabilizator.

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 80 %

Opis

Gęste żele, miękkie substancje stałe lub proszki o barwie białej do jasnoszarawobiałej

Identyfikacja

Próba na obecność cukrów

Wynik dodatni

Próba na obecność kwasów tłuszczowych

Wynik dodatni

Rozpuszczalność

Trudno rozpuszczalne w wodzie, rozpuszczalne w etanolu

Czystość

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 2 % (800 ± 25 °C)

Wolne cukry

Nie więcej niż 5 %

Wolne kwasy tłuszczowe

Nie więcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy

p-metoksyfenol

Nie więcej niż 100 μg/kg

Aldehyd octowy

Nie więcej niż 50 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Metanol

Nie więcej niż 10 mg/kg

Dimetylosulfotlenek

Nie więcej niż 2 mg/kg

Dimetyloformamid

Nie więcej niż 1 mg/kg

2-metylo-1-propanol

Nie więcej niż 10 mg/kg

Octan etylu

Nie więcej niż 350 mg/kg, pojedynczo lub łącznie

2-propanol

Glikol propylenowy

Keton etylowo-metylowy

Nie więcej niż 10 mg/kg

Kryteria czystości mają zastosowanie do dodatku niezawierającego soli sodowych, potasowych ani wapniowych kwasów tłuszczowych, jednak substancje te mogą być obecne w ilościach nieprzekraczających maksymalnego poziomu 6 % (w przeliczeniu na oleinian sodowy).

E 474 SACHAROGLICERYDY

| Nazwy synonimowe | Glicerydy cukrowe |
| --- | --- |
| Definicja | Sacharoglicerydy otrzymuje się w wyniku reakcji sacharozy z jadalnymi tłuszczami i olejami, w której powstaje mieszanina przede wszystkim mono-, di- oraz triestrów sacharozy i kwasów tłuszczowych (w tym kwasu laurynowego) oraz pozostałych mono-, di- i triglicerydów występujących w tłuszczach i olejach jadalnych. Do otrzymywania tych związków nie mogą być stosowane żadne inne rozpuszczalniki organiczne poza cykloheksanem, dimetyloformamidem, octanem etylu, 2-metylo-1-propanolem i 2-propanolem |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 40 % i nie więcej niż 60 % estrów kwasów tłuszczowych i sacharozy |
| Opis | Miękkie substancje stałe, gęste żele lub proszki o barwie białej do prawie białej |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność cukrów | Wynik dodatni |
| Próba na obecność kwasów tłuszczowych | Wynik dodatni |
| Rozpuszczalność | Nierozpuszczalne w zimnej wodzie, rozpuszczalne w etanolu |
| Czystość |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 2 % (800 ± 25 °C) |
| Wolne cukry | Nie więcej niż 5 % |
| Wolne kwasy tłuszczowe | Nie więcej niż 3 % (w przeliczeniu na kwas oleinowy) |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Metanol | Nie więcej niż 10 mg/kg |
| Dimetyloformamid | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| 2-metylo-1-propanol | Nie więcej niż 10 mg/kg, pojedynczo lub łącznie |
| Cykloheksan |
| Octan etylu | Nie więcej niż 350 mg/kg, pojedynczo lub łącznie |
| 2-propanol |

Nazwy synonimowe

Glicerydy cukrowe

Definicja

Sacharoglicerydy otrzymuje się w wyniku reakcji sacharozy z jadalnymi tłuszczami i olejami, w której powstaje mieszanina przede wszystkim mono-, di- oraz triestrów sacharozy i kwasów tłuszczowych (w tym kwasu laurynowego) oraz pozostałych mono-, di- i triglicerydów występujących w tłuszczach i olejach jadalnych. Do otrzymywania tych związków nie mogą być stosowane żadne inne rozpuszczalniki organiczne poza cykloheksanem, dimetyloformamidem, octanem etylu, 2-metylo-1-propanolem i 2-propanolem

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 40 % i nie więcej niż 60 % estrów kwasów tłuszczowych i sacharozy

Opis

Miękkie substancje stałe, gęste żele lub proszki o barwie białej do prawie białej

Identyfikacja

Próba na obecność cukrów

Wynik dodatni

Próba na obecność kwasów tłuszczowych

Wynik dodatni

Rozpuszczalność

Nierozpuszczalne w zimnej wodzie, rozpuszczalne w etanolu

Czystość

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 2 % (800 ± 25 °C)

Wolne cukry

Nie więcej niż 5 %

Wolne kwasy tłuszczowe

Nie więcej niż 3 % (w przeliczeniu na kwas oleinowy)

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Metanol

Nie więcej niż 10 mg/kg

Dimetyloformamid

Nie więcej niż 1 mg/kg

2-metylo-1-propanol

Nie więcej niż 10 mg/kg, pojedynczo lub łącznie

Cykloheksan

Octan etylu

Nie więcej niż 350 mg/kg, pojedynczo lub łącznie

2-propanol

Kryteria czystości mają zastosowanie do dodatku niezawierającego soli sodowych, potasowych ani wapniowych kwasów tłuszczowych, jednak substancje te mogą być obecne w ilościach nieprzekraczających maksymalnego poziomu 6 % (w przeliczeniu na oleinian sodowy).

E 475 ESTRY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH I POLIGLICEROLU

| Nazwy synonimowe | Estry poliglicerolu i kwasów tłuszczowych; estry poligliceryny i kwasów tłuszczowych |
| --- | --- |
| Definicja | Estry poliglicerolu i kwasów tłuszczowych otrzymuje się w wyniku estryfikacji poliglicerolu jadalnymi tłuszczami i olejami lub kwasami tłuszczowymi występującymi w jadalnych tłuszczach i olejach. Poliglicerol jest mieszaniną przede wszystkim di-, tri- i tetragliceroli i zawiera nie więcej niż 10 % poligliceroli równorzędnych lub wyższych od heptaglicerolu |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | Całkowita zawartość estrów kwasów tłuszczowych nie mniej niż 90 % |
| Opis | Ciecze oleiste do bardzo lepkich o barwie jasnożółtej do bursztynowej; plastyczne lub miękkie substancje stałe o barwie jasnobeżowej do średnio brązowej; oraz twarde, woskowate substancje stałe o barwie jasnobeżowej do brązowej |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność glicerolu, | Wynik dodatni |
| Próba na obecność poligliceroli | Wynik dodatni |
| Próba na obecność kwasów tłuszczowych | Wynik dodatni |
| Rozpuszczalność | Estry mają różne powinowactwo, od mocno hydrofilowego do mocno lipofilowego, ale jako grupa wykazują skłonność do dyspergowania w wodzie i są rozpuszczalne w rozpuszczalnikach organicznych i olejach |
| Czystość |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,5 % (800 ± 25 °C) |
| Kwasy inne niż kwasy tłuszczowe | Mniej niż 1 % |
| Wolne kwasy tłuszczowe | Nie więcej niż 6 % w przeliczeniu na kwas oleinowy |
| Glicerol i poliglicerol ogółem | Nie mniej niż 18 % i nie więcej niż 60 % |
| Wolny glicerol i poliglicerol | Nie więcej niż 7 % |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Estry poliglicerolu i kwasów tłuszczowych; estry poligliceryny i kwasów tłuszczowych

Definicja

Estry poliglicerolu i kwasów tłuszczowych otrzymuje się w wyniku estryfikacji poliglicerolu jadalnymi tłuszczami i olejami lub kwasami tłuszczowymi występującymi w jadalnych tłuszczach i olejach. Poliglicerol jest mieszaniną przede wszystkim di-, tri- i tetragliceroli i zawiera nie więcej niż 10 % poligliceroli równorzędnych lub wyższych od heptaglicerolu

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Całkowita zawartość estrów kwasów tłuszczowych nie mniej niż 90 %

Opis

Ciecze oleiste do bardzo lepkich o barwie jasnożółtej do bursztynowej; plastyczne lub miękkie substancje stałe o barwie jasnobeżowej do średnio brązowej; oraz twarde, woskowate substancje stałe o barwie jasnobeżowej do brązowej

Identyfikacja

Próba na obecność glicerolu,

Wynik dodatni

Próba na obecność poligliceroli

Wynik dodatni

Próba na obecność kwasów tłuszczowych

Wynik dodatni

Rozpuszczalność

Estry mają różne powinowactwo, od mocno hydrofilowego do mocno lipofilowego, ale jako grupa wykazują skłonność do dyspergowania w wodzie i są rozpuszczalne w rozpuszczalnikach organicznych i olejach

Czystość

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,5 % (800 ± 25 °C)

Kwasy inne niż kwasy tłuszczowe

Mniej niż 1 %

Wolne kwasy tłuszczowe

Nie więcej niż 6 % w przeliczeniu na kwas oleinowy

Glicerol i poliglicerol ogółem

Nie mniej niż 18 % i nie więcej niż 60 %

Wolny glicerol i poliglicerol

Nie więcej niż 7 %

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kryteria czystości mają zastosowanie do dodatku niezawierającego soli sodowych, potasowych ani wapniowych kwasów tłuszczowych, jednak substancje te mogą być obecne w ilościach nieprzekraczających maksymalnego poziomu 6 % (w przeliczeniu na oleinian sodowy).

E 476 POLIRYCYNOOLEINIAN POLIGLICEROLU

| Nazwy synonimowe | Estry glicerolu i kwasów tłuszczowych skondensowanego oleju rycynowego; estry poliglicerolu i poliskondensowanych kwasów tłuszczowych oleju rycynowego; estry poliglicerolu i wewnątrzestryfikowanego kwasu rycynooleinowego; PGPR |
| --- | --- |
| Definicja | Polirycynooleinian poliglicerolu otrzymuje się przez estryfikację poliglicerolu skondensowanymi kwasami tłuszczowymi oleju rycynowego |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | |
| Opis | Przezroczysta, bardzo lepka ciecz |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Nierozpuszczalny w wodzie i etanolu; rozpuszczalny w eterze, węglowodorach i chlorowcowanych węglowodorach |
| Próba na obecność glicerolu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność poligliceroli | Wynik dodatni |
| Próba na obecność kwasu rycynooleinowego | Wynik dodatni |
| Współczynnik załamania światła | [n]D
  65 między 1,4630 i 1,4665 |
| Czystość |
| Poliglicerole | Poliglicerol powinien składać się z nie mniej niż 75 % di-, tri- i tetragliceroli i zawierać nie więcej niż 10 % poligliceroli równorzędnych lub wyższych od heptaglicerolu |
| Liczba hydroksylowa | Nie mniej niż 80 i nie więcej niż 100 |
| Liczba kwasowa | Nie wyższa niż 6 |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Estry glicerolu i kwasów tłuszczowych skondensowanego oleju rycynowego; estry poliglicerolu i poliskondensowanych kwasów tłuszczowych oleju rycynowego; estry poliglicerolu i wewnątrzestryfikowanego kwasu rycynooleinowego; PGPR

Definicja

Polirycynooleinian poliglicerolu otrzymuje się przez estryfikację poliglicerolu skondensowanymi kwasami tłuszczowymi oleju rycynowego

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Opis

Przezroczysta, bardzo lepka ciecz

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Nierozpuszczalny w wodzie i etanolu; rozpuszczalny w eterze, węglowodorach i chlorowcowanych węglowodorach

Próba na obecność glicerolu

Wynik dodatni

Próba na obecność poligliceroli

Wynik dodatni

Próba na obecność kwasu rycynooleinowego

Wynik dodatni

Współczynnik załamania światła

[n]D
  65 między 1,4630 i 1,4665

Czystość

Poliglicerole

Poliglicerol powinien składać się z nie mniej niż 75 % di-, tri- i tetragliceroli i zawierać nie więcej niż 10 % poligliceroli równorzędnych lub wyższych od heptaglicerolu

Liczba hydroksylowa

Nie mniej niż 80 i nie więcej niż 100

Liczba kwasowa

Nie wyższa niż 6

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 477 ESTRY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH I GLIKOLU PROPYLENOWEGO

| Nazwy synonimowe | Estry 1,2-propanodiolu i kwasów tłuszczowych |
| --- | --- |
| Definicja | Produkt składa się z mieszaniny mono- i diestrów glikolu propylenowego i kwasów tłuszczowych występujących w jadalnych tłuszczach i olejach. Substrat alkoholowy stanowi wyłącznie glikol propylenowy wraz z dimerem i śladowymi ilościami trimeru. Kwasy organiczne inne niż spożywcze kwasy tłuszczowe nie występują |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | Całkowita zawartość estrów kwasów tłuszczowych nie mniej niż 85 % |
| Opis | Przezroczyste ciecze lub woskowate białe płatki, kulki bądź substancje stałe o słodkim zapachu |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność glikolu propylenowego | Wynik dodatni |
| Próba na obecność kwasów tłuszczowych | Wynik dodatni |
| Czystość |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,5 % (800 ± 25 °C) |
| Kwasy inne niż kwasy tłuszczowe | Mniej niż 1 % |
| Wolne kwasy tłuszczowe | Nie więcej niż 6 % w przeliczeniu na kwas oleinowy |
| Glikol propylenowy ogółem | Nie mniej niż 11 % i nie więcej niż 31 % |
| Wolny glikol propylenowy | Nie więcej niż 5 % |
| Dimery i trimery glikolu propylenowego | Nie więcej niż 0,5 % |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Estry 1,2-propanodiolu i kwasów tłuszczowych

Definicja

Produkt składa się z mieszaniny mono- i diestrów glikolu propylenowego i kwasów tłuszczowych występujących w jadalnych tłuszczach i olejach. Substrat alkoholowy stanowi wyłącznie glikol propylenowy wraz z dimerem i śladowymi ilościami trimeru. Kwasy organiczne inne niż spożywcze kwasy tłuszczowe nie występują

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Całkowita zawartość estrów kwasów tłuszczowych nie mniej niż 85 %

Opis

Przezroczyste ciecze lub woskowate białe płatki, kulki bądź substancje stałe o słodkim zapachu

Identyfikacja

Próba na obecność glikolu propylenowego

Wynik dodatni

Próba na obecność kwasów tłuszczowych

Wynik dodatni

Czystość

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,5 % (800 ± 25 °C)

Kwasy inne niż kwasy tłuszczowe

Mniej niż 1 %

Wolne kwasy tłuszczowe

Nie więcej niż 6 % w przeliczeniu na kwas oleinowy

Glikol propylenowy ogółem

Nie mniej niż 11 % i nie więcej niż 31 %

Wolny glikol propylenowy

Nie więcej niż 5 %

Dimery i trimery glikolu propylenowego

Nie więcej niż 0,5 %

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kryteria czystości mają zastosowanie do dodatku niezawierającego soli sodowych, potasowych ani wapniowych kwasów tłuszczowych, jednak substancje te mogą być obecne w ilościach nieprzekraczających maksymalnego poziomu 6 % (w przeliczeniu na oleinian sodowy).

E 479b TERMOUTLENIONY OLEJ SOJOWY Z MONO- I DIGLICERYDAMI KWASÓW TŁUSZCZOWYCH

| Nazwy synonimowe | TOSOM |
| --- | --- |
| Definicja | Termoutleniony olej sojowy po reakcji z mono- i diglicerydami kwasów tłuszczowych stanowi złożoną mieszaninę estrów glicerolu i kwasów tłuszczowych występujących w tłuszczach jadalnych oraz kwasów tłuszczowych z termoutlenionego oleju sojowego. Produkt otrzymuje się w wyniku reakcji mieszaniny 10 % termoutlenionego oleju sojowego i 90 % mono- i diglicerydów spożywczych kwasów tłuszczowych i dezodoryzację w próżni, w temperaturze 130 °C. Olej sojowy pochodzi wyłącznie z odmian soi |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | |
| Opis | Woskowaty produkt lub ciało stałe o barwie jasnożółtej do jasnobrązowej |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Nierozpuszczalny w wodzie. Rozpuszczalny w gorących olejach lub tłuszczach |
| Czystość |
| Zakres temperatur topnienia | 55–65 °C |
| Wolne kwasy tłuszczowe | Nie więcej niż 1,5 % w przeliczeniu na kwas oleinowy |
| Wolny glicerol | Nie więcej niż 2 % |
| Kwasy tłuszczowe ogółem | 83–90 % |
| Całkowita zawartość glicerolu | 16–22 % |
| Estry metylowe kwasów tłuszczowych nietworzące związków addycyjnych z mocznikiem | Nie więcej niż 9 % estrów metylowych kwasów tłuszczowych ogółem |
| Kwasy tłuszczowe nierozpuszczalne w eterze naftowym | Nie więcej niż 2 % kwasów tłuszczowych ogółem |
| Liczba nadtlenkowa | Nie wyższa niż 3 |
| Związki epoksydowe | Nie więcej niż 0,03 % tlenku etylenu |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

TOSOM

Definicja

Termoutleniony olej sojowy po reakcji z mono- i diglicerydami kwasów tłuszczowych stanowi złożoną mieszaninę estrów glicerolu i kwasów tłuszczowych występujących w tłuszczach jadalnych oraz kwasów tłuszczowych z termoutlenionego oleju sojowego. Produkt otrzymuje się w wyniku reakcji mieszaniny 10 % termoutlenionego oleju sojowego i 90 % mono- i diglicerydów spożywczych kwasów tłuszczowych i dezodoryzację w próżni, w temperaturze 130 °C. Olej sojowy pochodzi wyłącznie z odmian soi

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Opis

Woskowaty produkt lub ciało stałe o barwie jasnożółtej do jasnobrązowej

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Nierozpuszczalny w wodzie. Rozpuszczalny w gorących olejach lub tłuszczach

Czystość

Zakres temperatur topnienia

55–65 °C

Wolne kwasy tłuszczowe

Nie więcej niż 1,5 % w przeliczeniu na kwas oleinowy

Wolny glicerol

Nie więcej niż 2 %

Kwasy tłuszczowe ogółem

83–90 %

Całkowita zawartość glicerolu

16–22 %

Estry metylowe kwasów tłuszczowych nietworzące związków addycyjnych z mocznikiem

Nie więcej niż 9 % estrów metylowych kwasów tłuszczowych ogółem

Kwasy tłuszczowe nierozpuszczalne w eterze naftowym

Nie więcej niż 2 % kwasów tłuszczowych ogółem

Liczba nadtlenkowa

Nie wyższa niż 3

Związki epoksydowe

Nie więcej niż 0,03 % tlenku etylenu

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 481 STEAROILOMLECZAN SODU

| Nazwy synonimowe | 2-stearoilomleczan sodu; 2-stearoilopropionian sodu |
| --- | --- |
| Definicja | Mieszanina soli sodowych kwasów stearoilomlekowych i ich polimerów oraz występujących w mniejszych ilościach soli sodowych innych pokrewnych kwasów, będąca produktem reakcji kwasu mlekowego i kwasu stearynowego. Mogą również występować inne spożywcze kwasy tłuszczowe, w postaci wolnej lub zestryfikowanej, co wynika z ich obecności w stosowanym kwasie stearynowym. |
| Numer wg EINECS | 246-929-7 |
| Nazwa chemiczna | Di-2-stearoilomleczan sodu
  Di(2-stearoiloksy)propionian sodu |
| Wzór chemiczny | C21H39O4Na; C19H35O4Na (główne składniki) |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | |
| Opis | Biały lub jasnożółtawy proszek lub łamliwa substancja stała o charakterystycznym zapachu. |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność sodu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność kwasów tłuszczowych | Wynik dodatni |
| Próba na obecność kwasu mlekowego | Wynik dodatni |
| Rozpuszczalność | Nierozpuszczalny w wodzie. Rozpuszczalny w etanolu |
| Czystość |
| Sód | Nie mniej niż 2,5 % i nie więcej niż 5 % |
| Liczba estrowa | Nie mniej niż 90 i nie więcej niż 190 |
| Liczba kwasowa | Nie mniej niż 60 i nie więcej niż 130 |
| Całkowita zawartość kwasu mlekowego | Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 40 % |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

2-stearoilomleczan sodu; 2-stearoilopropionian sodu

Definicja

Mieszanina soli sodowych kwasów stearoilomlekowych i ich polimerów oraz występujących w mniejszych ilościach soli sodowych innych pokrewnych kwasów, będąca produktem reakcji kwasu mlekowego i kwasu stearynowego. Mogą również występować inne spożywcze kwasy tłuszczowe, w postaci wolnej lub zestryfikowanej, co wynika z ich obecności w stosowanym kwasie stearynowym.

Numer wg EINECS

246-929-7

Nazwa chemiczna

Di-2-stearoilomleczan sodu

Di(2-stearoiloksy)propionian sodu

Wzór chemiczny

C21H39O4Na; C19H35O4Na (główne składniki)

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Opis

Biały lub jasnożółtawy proszek lub łamliwa substancja stała o charakterystycznym zapachu.

Identyfikacja

Próba na obecność sodu

Wynik dodatni

Próba na obecność kwasów tłuszczowych

Wynik dodatni

Próba na obecność kwasu mlekowego

Wynik dodatni

Rozpuszczalność

Nierozpuszczalny w wodzie. Rozpuszczalny w etanolu

Czystość

Sód

Nie mniej niż 2,5 % i nie więcej niż 5 %

Liczba estrowa

Nie mniej niż 90 i nie więcej niż 190

Liczba kwasowa

Nie mniej niż 60 i nie więcej niż 130

Całkowita zawartość kwasu mlekowego

Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 40 %

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 482 STEAROILOMLECZAN WAPNIA

| Nazwy synonimowe | 2-stearoilomleczan wapnia |
| --- | --- |
| Definicja | Mieszanina soli wapniowych kwasów stearoilomlekowych i ich polimerów oraz występujących w mniejszych ilościach soli wapniowych innych pokrewnych kwasów, będąca produktem reakcji kwasu mlekowego i kwasu stearynowego. Mogą również występować inne spożywcze kwasy tłuszczowe, w postaci wolnej lub zestryfikowanej, co wynika z ich obecności w stosowanym kwasie stearynowym. |
| Numer wg EINECS | 227-335-7 |
| Nazwa chemiczna | Di-2-stearoilomleczan wapnia
  Di(2-stearoiloksy)propionian wapnia |
| Wzór chemiczny | C42H78O8Ca; C38H70O8Ca, C40H74O8Ca (główne składniki) |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | |
| Opis | Biały lub jasnożółtawy proszek lub łamliwa substancja stała o charakterystycznym zapachu. |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność wapnia | Wynik dodatni |
| Próba na obecność kwasów tłuszczowych | Wynik dodatni |
| Próba na obecność kwasu mlekowego | Wynik dodatni |
| Rozpuszczalność | Słabo rozpuszczalny w gorącej wodzie |
| Czystość |
| Wapń | Nie mniej niż 1 % i nie więcej niż 5,2 % |
| Liczba estrowa | Nie mniej niż 125 i nie więcej niż 190 |
| Całkowita zawartość kwasu mlekowego | Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 40 % |
| Liczba kwasowa | Nie mniej niż 50 i nie więcej niż 130 |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

2-stearoilomleczan wapnia

Definicja

Mieszanina soli wapniowych kwasów stearoilomlekowych i ich polimerów oraz występujących w mniejszych ilościach soli wapniowych innych pokrewnych kwasów, będąca produktem reakcji kwasu mlekowego i kwasu stearynowego. Mogą również występować inne spożywcze kwasy tłuszczowe, w postaci wolnej lub zestryfikowanej, co wynika z ich obecności w stosowanym kwasie stearynowym.

Numer wg EINECS

227-335-7

Nazwa chemiczna

Di-2-stearoilomleczan wapnia

Di(2-stearoiloksy)propionian wapnia

Wzór chemiczny

C42H78O8Ca; C38H70O8Ca, C40H74O8Ca (główne składniki)

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Opis

Biały lub jasnożółtawy proszek lub łamliwa substancja stała o charakterystycznym zapachu.

Identyfikacja

Próba na obecność wapnia

Wynik dodatni

Próba na obecność kwasów tłuszczowych

Wynik dodatni

Próba na obecność kwasu mlekowego

Wynik dodatni

Rozpuszczalność

Słabo rozpuszczalny w gorącej wodzie

Czystość

Wapń

Nie mniej niż 1 % i nie więcej niż 5,2 %

Liczba estrowa

Nie mniej niż 125 i nie więcej niż 190

Całkowita zawartość kwasu mlekowego

Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 40 %

Liczba kwasowa

Nie mniej niż 50 i nie więcej niż 130

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 483 WINIAN STEARYLU

| Nazwy synonimowe | Winian stearylopalmitylu |
| --- | --- |
| Definicja | Produkt estryfikacji kwasem winowym dostępnego w handlu alkoholu stearynowego, który zasadniczo składa się z alkoholu stearynowego i palmitylowego. Produkt zawiera głównie diestry, w mniejszych ilościach są obecne monoestry i niezmienione surowce wyjściowe |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | Winian distearylu
  Winian dipalmitylu
  Winian stearylopalmitylu |
| Wzór chemiczny | C40H78O6 (winian distearylu)
  C36H70O6 (winian dipalmitylu)
  C38H74O6 (winian stearylopalmitylu) |
| Masa cząsteczkowa | 655 (winian distearylu)
  599 (winian dipalmitylu)
  627(winian stearylopalmitylu) |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 90 % estrów ogółem, co odpowiada liczbie estrowej nie mniejszej niż 163 i nie większej niż 180 |
| Opis | Mazista substancja stała (w temp. 25 °C) o barwie kremowej |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność winianów | Wynik dodatni |
| Zakres temperatur topnienia | Między 67 °C a 77 °C. Po zmydleniu nasyconego, długiego łańcucha alkoholi tłuszczowych temperatura topnienia waha się od 49 °C do 55 °C |
| Czystość |
| Liczba hydroksylowa | Nie mniej niż 200 i nie więcej niż 220 |
| Liczba kwasowa | Nie wyższa niż 5,6 |
| Całkowita zawartość kwasu winowego | Nie mniej niż 18 % i nie więcej niż 35 % |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,5 % (800 ± 25 °C) |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Substancje niezmydlające się | Nie mniej niż 77 % i nie więcej niż 83 % |
| Liczba jodowa | Nie więcej niż 4 (metoda Wijsa) |

Nazwy synonimowe

Winian stearylopalmitylu

Definicja

Produkt estryfikacji kwasem winowym dostępnego w handlu alkoholu stearynowego, który zasadniczo składa się z alkoholu stearynowego i palmitylowego. Produkt zawiera głównie diestry, w mniejszych ilościach są obecne monoestry i niezmienione surowce wyjściowe

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Winian distearylu

Winian dipalmitylu

Winian stearylopalmitylu

Wzór chemiczny

C40H78O6 (winian distearylu)

C36H70O6 (winian dipalmitylu)

C38H74O6 (winian stearylopalmitylu)

Masa cząsteczkowa

655 (winian distearylu)

599 (winian dipalmitylu)

627(winian stearylopalmitylu)

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 90 % estrów ogółem, co odpowiada liczbie estrowej nie mniejszej niż 163 i nie większej niż 180

Opis

Mazista substancja stała (w temp. 25 °C) o barwie kremowej

Identyfikacja

Próba na obecność winianów

Wynik dodatni

Zakres temperatur topnienia

Między 67 °C a 77 °C. Po zmydleniu nasyconego, długiego łańcucha alkoholi tłuszczowych temperatura topnienia waha się od 49 °C do 55 °C

Czystość

Liczba hydroksylowa

Nie mniej niż 200 i nie więcej niż 220

Liczba kwasowa

Nie wyższa niż 5,6

Całkowita zawartość kwasu winowego

Nie mniej niż 18 % i nie więcej niż 35 %

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,5 % (800 ± 25 °C)

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Substancje niezmydlające się

Nie mniej niż 77 % i nie więcej niż 83 %

Liczba jodowa

Nie więcej niż 4 (metoda Wijsa)

E 491 MONOSTEARYNIAN SORBITOLU

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja | Mieszanina częściowych estrów sorbitolu i bezwodników sorbitolu ze spożywczym, dostępnym w handlu kwasem stearynowym. |
| Numer wg EINECS | 215-664-9 |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 95 % mieszaniny sorbitolu, sorbitanu i estrów izosorbowych |
| Opis | Lekkie kulki lub płatki bądź twarda, woskowata substancja stała o barwie kremowej do beżowej i słabym, charakterystycznym zapachu |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | W temperaturach wyższych od jego temperatury topnienia rozpuszczalny w toluenie, dioksanie, czterochlorku węgla, eterze, metanolu, etanolu i anilinie; nierozpuszczalny w eterze naftowym i acetonie; nierozpuszczalny w zimnej wodzie, dysperguje w ciepłej wodzie; w temperaturze powyżej 50 °C rozpuszczalny z tworzeniem mgły w oleju mineralnym i octanie etylu |
| Zakres temperatur krzepnięcia | 50–52 °C |
| Widmo absorpcji w podczerwieni | Charakterystyczne dla częściowego estru poliolu i kwasu tłuszczowego |
| Czystość |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 2 % (metoda Karla Fischera) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,5 % |
| Liczba kwasowa | Nie wyższa niż 10 |
| Liczba zmydlenia | Nie niższa niż 147 i nie wyższa niż 157 |
| Liczba hydroksylowa | Nie niższa niż 235 i nie wyższa niż 260 |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Mieszanina częściowych estrów sorbitolu i bezwodników sorbitolu ze spożywczym, dostępnym w handlu kwasem stearynowym.

Numer wg EINECS

215-664-9

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 95 % mieszaniny sorbitolu, sorbitanu i estrów izosorbowych

Opis

Lekkie kulki lub płatki bądź twarda, woskowata substancja stała o barwie kremowej do beżowej i słabym, charakterystycznym zapachu

Identyfikacja

Rozpuszczalność

W temperaturach wyższych od jego temperatury topnienia rozpuszczalny w toluenie, dioksanie, czterochlorku węgla, eterze, metanolu, etanolu i anilinie; nierozpuszczalny w eterze naftowym i acetonie; nierozpuszczalny w zimnej wodzie, dysperguje w ciepłej wodzie; w temperaturze powyżej 50 °C rozpuszczalny z tworzeniem mgły w oleju mineralnym i octanie etylu

Zakres temperatur krzepnięcia

50–52 °C

Widmo absorpcji w podczerwieni

Charakterystyczne dla częściowego estru poliolu i kwasu tłuszczowego

Czystość

Zawartość wody

Nie więcej niż 2 % (metoda Karla Fischera)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,5 %

Liczba kwasowa

Nie wyższa niż 10

Liczba zmydlenia

Nie niższa niż 147 i nie wyższa niż 157

Liczba hydroksylowa

Nie niższa niż 235 i nie wyższa niż 260

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 492 TRISTEARYNIAN SORBITOLU

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja | Mieszanina częściowych estrów sorbitolu i bezwodników sorbitolu ze spożywczym, dostępnym w handlu kwasem stearynowym. |
| Numer wg EINECS | 247-891-4 |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 95 % mieszaniny sorbitolu, sorbitanu i estrów izosorbowych |
| Opis | Lekkie kulki lub płatki bądź twarda, woskowata substancja stała o barwie kremowej do beżowej i nieznacznym zapachu |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Słabo rozpuszczalny w toluenie, eterze, czterochlorku węgla i octanie etylu; dysperguje w eterze naftowym, oleju mineralnym, olejach roślinnych, acetonie i dioksanie; nierozpuszczalny w wodzie, metanolu i etanolu |
| Zakres temperatur krzepnięcia | 47–50 °C |
| Widmo absorpcji w podczerwieni | Charakterystyczne dla częściowego estru poliolu i kwasu tłuszczowego |
| Czystość |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 2 % (metoda Karla Fischera) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,5 % |
| Liczba kwasowa | Nie wyższa niż 15 |
| Liczba zmydlenia | Nie niższa niż 176 i nie wyższa niż 188 |
| Liczba hydroksylowa | Nie niższa niż 66 i nie wyższa niż 80 |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Mieszanina częściowych estrów sorbitolu i bezwodników sorbitolu ze spożywczym, dostępnym w handlu kwasem stearynowym.

Numer wg EINECS

247-891-4

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 95 % mieszaniny sorbitolu, sorbitanu i estrów izosorbowych

Opis

Lekkie kulki lub płatki bądź twarda, woskowata substancja stała o barwie kremowej do beżowej i nieznacznym zapachu

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Słabo rozpuszczalny w toluenie, eterze, czterochlorku węgla i octanie etylu; dysperguje w eterze naftowym, oleju mineralnym, olejach roślinnych, acetonie i dioksanie; nierozpuszczalny w wodzie, metanolu i etanolu

Zakres temperatur krzepnięcia

47–50 °C

Widmo absorpcji w podczerwieni

Charakterystyczne dla częściowego estru poliolu i kwasu tłuszczowego

Czystość

Zawartość wody

Nie więcej niż 2 % (metoda Karla Fischera)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,5 %

Liczba kwasowa

Nie wyższa niż 15

Liczba zmydlenia

Nie niższa niż 176 i nie wyższa niż 188

Liczba hydroksylowa

Nie niższa niż 66 i nie wyższa niż 80

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 493 MONOLAURYNIAN SORBITOLU

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja | Mieszanina częściowych estrów sorbitolu i bezwodników sorbitolu ze spożywczym, dostępnym w handlu kwasem laurynowym |
| Numer wg EINECS | 215-663-3 |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 95 % mieszaniny sorbitolu, sorbitanu i estrów izosorbowych |
| Opis | Oleista, lepka ciecz o barwie bursztynowej, kulki lub płatki o barwie jasnokremowej do beżowej bądź twarda woskowata substancja stała o słabym zapachu |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Dysperguje w gorącej i zimnej wodzie |
| Widmo absorpcji w podczerwieni | Charakterystyczne dla częściowego estru poliolu i kwasu tłuszczowego |
| Czystość |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 2 % (metoda Karla Fischera) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,5 % |
| Liczba kwasowa | Nie wyższa niż 7 |
| Liczba zmydlenia | Nie niższa niż 155 i nie wyższa niż 170 |
| Liczba hydroksylowa | Nie niższa niż 330 i nie wyższa niż 358 |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Mieszanina częściowych estrów sorbitolu i bezwodników sorbitolu ze spożywczym, dostępnym w handlu kwasem laurynowym

Numer wg EINECS

215-663-3

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 95 % mieszaniny sorbitolu, sorbitanu i estrów izosorbowych

Opis

Oleista, lepka ciecz o barwie bursztynowej, kulki lub płatki o barwie jasnokremowej do beżowej bądź twarda woskowata substancja stała o słabym zapachu

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Dysperguje w gorącej i zimnej wodzie

Widmo absorpcji w podczerwieni

Charakterystyczne dla częściowego estru poliolu i kwasu tłuszczowego

Czystość

Zawartość wody

Nie więcej niż 2 % (metoda Karla Fischera)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,5 %

Liczba kwasowa

Nie wyższa niż 7

Liczba zmydlenia

Nie niższa niż 155 i nie wyższa niż 170

Liczba hydroksylowa

Nie niższa niż 330 i nie wyższa niż 358

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 494 MONOOLEINIAN SORBITOLU

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja | Mieszanina częściowych estrów sorbitolu i bezwodników sorbitolu ze spożywczym, dostępnym w handlu kwasem oleinowym. Głównym składnikiem jest monooleinian 1,4-sorbitolu. Pozostałe składniki to monooleinian izosorbinianu, dioleinian sorbitolu i trioleinian sorbitolu |
| Numer wg EINECS | 215-665-4 |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 95 % mieszaniny sorbitolu, sorbitanu i estrów izosorbowych |
| Opis | Lepka ciecz o barwie bursztynowej, kulki lub płatki o barwie jasnokremowej do beżowej bądź twarda woskowata substancja stała o słabym, charakterystycznym zapachu |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | W temperaturach wyższych od jego temperatury topnienia rozpuszczalny w etanolu, eterze, octanie etylu, anilinie, toluenie, dioksanie, eterze naftowym i czterochlorku węgla. Nierozpuszczalny w zimnej wodzie, dysperguje w ciepłej wodzie |
| Liczba jodowa | Pozostałość kwasu oleinowego otrzymana po zmydleniu monooleinianiu sorbitolu w trakcie analizy ma liczbę jodową w zakresie 80–100 |
| Czystość |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 2 % (metoda Karla Fischera) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,5 % |
| Liczba kwasowa | Nie wyższa niż 8 |
| Liczba zmydlenia | Nie niższa niż 145 i nie wyższa niż 160 |
| Liczba hydroksylowa | Nie niższa niż 193 i nie wyższa niż 210 |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Mieszanina częściowych estrów sorbitolu i bezwodników sorbitolu ze spożywczym, dostępnym w handlu kwasem oleinowym. Głównym składnikiem jest monooleinian 1,4-sorbitolu. Pozostałe składniki to monooleinian izosorbinianu, dioleinian sorbitolu i trioleinian sorbitolu

Numer wg EINECS

215-665-4

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 95 % mieszaniny sorbitolu, sorbitanu i estrów izosorbowych

Opis

Lepka ciecz o barwie bursztynowej, kulki lub płatki o barwie jasnokremowej do beżowej bądź twarda woskowata substancja stała o słabym, charakterystycznym zapachu

Identyfikacja

Rozpuszczalność

W temperaturach wyższych od jego temperatury topnienia rozpuszczalny w etanolu, eterze, octanie etylu, anilinie, toluenie, dioksanie, eterze naftowym i czterochlorku węgla. Nierozpuszczalny w zimnej wodzie, dysperguje w ciepłej wodzie

Liczba jodowa

Pozostałość kwasu oleinowego otrzymana po zmydleniu monooleinianiu sorbitolu w trakcie analizy ma liczbę jodową w zakresie 80–100

Czystość

Zawartość wody

Nie więcej niż 2 % (metoda Karla Fischera)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,5 %

Liczba kwasowa

Nie wyższa niż 8

Liczba zmydlenia

Nie niższa niż 145 i nie wyższa niż 160

Liczba hydroksylowa

Nie niższa niż 193 i nie wyższa niż 210

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 495 MONOPALMITYNIAN SORBITOLU

| Nazwy synonimowe | Palmitynian sorbitolu |
| --- | --- |
| Definicja | Mieszanina częściowych estrów sorbitolu i bezwodników sorbitolu ze spożywczym, dostępnym w handlu kwasem palmitynowym |
| Numer wg EINECS | 247-568-8 |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 95 % mieszaniny sorbitolu, sorbitanu i estrów izosorbowych |
| Opis | Kulki lub płatki bądź twarda, woskowata substancja stała o barwie jasnokremowej do beżowej i słabym, charakterystycznym zapachu |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | W temperaturach wyższych od jego temperatury topnienia rozpuszczalny w etanolu, metanolu, eterze, octanie etylu, anilinie, toluenie, dioksanie, eterze naftowym i czterochlorku węgla. Nierozpuszczalny w zimnej wodzie, dysperguje w ciepłej wodzie |
| Zakres temperatur krzepnięcia | 45–47 °C |
| Widmo absorpcji w podczerwieni | Charakterystyczne dla częściowych estrów polioli i kwasów tłuszczowych |
| Czystość |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 2 % (metoda Karla Fischera) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,5 % |
| Liczba kwasowa | Nie wyższa niż 7,5 |
| Liczba zmydlenia | Nie niższa niż 140 i nie wyższa niż 150 |
| Liczba hydroksylowa | Nie niższa niż 270 i nie wyższa niż 305 |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Palmitynian sorbitolu

Definicja

Mieszanina częściowych estrów sorbitolu i bezwodników sorbitolu ze spożywczym, dostępnym w handlu kwasem palmitynowym

Numer wg EINECS

247-568-8

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 95 % mieszaniny sorbitolu, sorbitanu i estrów izosorbowych

Opis

Kulki lub płatki bądź twarda, woskowata substancja stała o barwie jasnokremowej do beżowej i słabym, charakterystycznym zapachu

Identyfikacja

Rozpuszczalność

W temperaturach wyższych od jego temperatury topnienia rozpuszczalny w etanolu, metanolu, eterze, octanie etylu, anilinie, toluenie, dioksanie, eterze naftowym i czterochlorku węgla. Nierozpuszczalny w zimnej wodzie, dysperguje w ciepłej wodzie

Zakres temperatur krzepnięcia

45–47 °C

Widmo absorpcji w podczerwieni

Charakterystyczne dla częściowych estrów polioli i kwasów tłuszczowych

Czystość

Zawartość wody

Nie więcej niż 2 % (metoda Karla Fischera)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,5 %

Liczba kwasowa

Nie wyższa niż 7,5

Liczba zmydlenia

Nie niższa niż 140 i nie wyższa niż 150

Liczba hydroksylowa

Nie niższa niż 270 i nie wyższa niż 305

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 500 (i) WĘGLAN SODU

| Nazwy synonimowe | Soda amoniakalna, soda bezwodna, soda kalcynowana |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 207-838-8 |
| Nazwa chemiczna | Węglan sodu |
| Wzór chemiczny | Na2CO3 · nH2O (n = 0, 1 lub 10) |
| Masa cząsteczkowa | 106,00 (postać bezwodna) |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99 % Na2CO3 w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Bezbarwne kryształy bądź biały, ziarnisty lub krystaliczny proszek
  Postać bezwodna jest higroskopijna, dziesięciowodzian traci wodę krystalizacyjną |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność sodu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność węglanów | Wynik dodatni |
| Rozpuszczalność | Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 2 % (bezwodny), 15 % (monowodzian) lub 55 %–65 % (dziesięciowodzian) (w temperaturze rosnącej stopniowo od 70 °C do 300 °C, do stałej masy) |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Soda amoniakalna, soda bezwodna, soda kalcynowana

Definicja

Numer wg EINECS

207-838-8

Nazwa chemiczna

Węglan sodu

Wzór chemiczny

Na2CO3 · nH2O (n = 0, 1 lub 10)

Masa cząsteczkowa

106,00 (postać bezwodna)

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99 % Na2CO3 w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Bezbarwne kryształy bądź biały, ziarnisty lub krystaliczny proszek

Postać bezwodna jest higroskopijna, dziesięciowodzian traci wodę krystalizacyjną

Identyfikacja

Próba na obecność sodu

Wynik dodatni

Próba na obecność węglanów

Wynik dodatni

Rozpuszczalność

Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 2 % (bezwodny), 15 % (monowodzian) lub 55 %–65 % (dziesięciowodzian) (w temperaturze rosnącej stopniowo od 70 °C do 300 °C, do stałej masy)

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 500 (ii) WODOROWĘGLAN SODU

| Nazwy synonimowe | Diwęglan sodu; kwaśny węglan sodu; diwęglan sodowy; soda oczyszczona |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 205-633-8 |
| Nazwa chemiczna | Wodorowęglan sodu |
| Wzór chemiczny | NaHCO3 |
| Masa cząsteczkowa | 84,01 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Masy krystaliczne bezbarwne lub białe lub krystaliczny proszek |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność sodu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność węglanów | Wynik dodatni |
| pH | Między 8,0 a 8,6 (1 % roztwór) |
| Rozpuszczalność | Rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 0,25 % (nad żelem krzemionkowym, 4 godz.) |
| Sole amonowe | Po podgrzaniu nie wyczuwa się zapachu amoniaku. |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Diwęglan sodu; kwaśny węglan sodu; diwęglan sodowy; soda oczyszczona

Definicja

Numer wg EINECS

205-633-8

Nazwa chemiczna

Wodorowęglan sodu

Wzór chemiczny

NaHCO3

Masa cząsteczkowa

84,01

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Masy krystaliczne bezbarwne lub białe lub krystaliczny proszek

Identyfikacja

Próba na obecność sodu

Wynik dodatni

Próba na obecność węglanów

Wynik dodatni

pH

Między 8,0 a 8,6 (1 % roztwór)

Rozpuszczalność

Rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 0,25 % (nad żelem krzemionkowym, 4 godz.)

Sole amonowe

Po podgrzaniu nie wyczuwa się zapachu amoniaku.

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 500 (iii) PÓŁTORAWĘGLAN SODU

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 208-580-9 |
| Nazwa chemiczna | Monowodorodiwęglan sodu |
| Wzór chemiczny | Na2CO3 · NaHCO3 · 2H2O |
| Masa cząsteczkowa | 226,03 |
| Oznaczenie zawartości | Zawartość NaHCO3 między 35,0 % a 38,6 %, a zawartość Na2CO3 między 46,4 % a 50,0 % |
| Opis | Białe płatki, kryształy lub proszek krystaliczny |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność sodu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność węglanów | Wynik dodatni |
| Rozpuszczalność | Dobrze rozpuszczalny w wodzie |
| Czystość |
| Chlorek sodu | Nie więcej niż 0,5 % |
| Żelazo | Nie więcej niż 20 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

208-580-9

Nazwa chemiczna

Monowodorodiwęglan sodu

Wzór chemiczny

Na2CO3 · NaHCO3 · 2H2O

Masa cząsteczkowa

226,03

Oznaczenie zawartości

Zawartość NaHCO3 między 35,0 % a 38,6 %, a zawartość Na2CO3 między 46,4 % a 50,0 %

Opis

Białe płatki, kryształy lub proszek krystaliczny

Identyfikacja

Próba na obecność sodu

Wynik dodatni

Próba na obecność węglanów

Wynik dodatni

Rozpuszczalność

Dobrze rozpuszczalny w wodzie

Czystość

Chlorek sodu

Nie więcej niż 0,5 %

Żelazo

Nie więcej niż 20 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 501(i) WĘGLAN POTASU

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 209-529-3 |
| Nazwa chemiczna | Węglan potasu |
| Wzór chemiczny | K2CO3 · nH2O (n = 0 lub 1,5) |
| Masa cząsteczkowa | 138,21 (postać bezwodna) |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Biały proszek bardzo łatwo rozpływający się pod wpływem wilgoci w powietrzu.
  Wodzian występuje jako małe, białe, półprzezroczyste kryształy lub granulki |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność potasu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność węglanów | Wynik dodatni |
| Rozpuszczalność | Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 5 % (postać bezwodna) lub 18 % (wodzian) (180 °C, 4 godz.) |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

209-529-3

Nazwa chemiczna

Węglan potasu

Wzór chemiczny

K2CO3 · nH2O (n = 0 lub 1,5)

Masa cząsteczkowa

138,21 (postać bezwodna)

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Biały proszek bardzo łatwo rozpływający się pod wpływem wilgoci w powietrzu.

Wodzian występuje jako małe, białe, półprzezroczyste kryształy lub granulki

Identyfikacja

Próba na obecność potasu

Wynik dodatni

Próba na obecność węglanów

Wynik dodatni

Rozpuszczalność

Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 5 % (postać bezwodna) lub 18 % (wodzian) (180 °C, 4 godz.)

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 501(ii) WODOROWĘGLAN POTASU

| Nazwy synonimowe | Diwęglan potasu; kwaśny węglan potasu |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 206-059-0 |
| Nazwa chemiczna | Wodorowęglan potasu |
| Wzór chemiczny | KHCO3 |
| Masa cząsteczkowa | 100,11 |
| Oznaczenie zawartości | Zawartość KHCO3 nie mniej niż 99,0 % i nie więcej niż 101,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Bezbarwne kryształy lub proszek albo granulki o barwie białej |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność potasu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność węglanów | Wynik dodatni |
| Rozpuszczalność | Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 0,25 % (nad żelem krzemionkowym, 4 godz.) |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Diwęglan potasu; kwaśny węglan potasu

Definicja

Numer wg EINECS

206-059-0

Nazwa chemiczna

Wodorowęglan potasu

Wzór chemiczny

KHCO3

Masa cząsteczkowa

100,11

Oznaczenie zawartości

Zawartość KHCO3 nie mniej niż 99,0 % i nie więcej niż 101,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Bezbarwne kryształy lub proszek albo granulki o barwie białej

Identyfikacja

Próba na obecność potasu

Wynik dodatni

Próba na obecność węglanów

Wynik dodatni

Rozpuszczalność

Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 0,25 % (nad żelem krzemionkowym, 4 godz.)

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 503(i) WĘGLAN AMONU

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja | Węglan amonu składa się z karbaminianu amonu, węglanu amonu oraz wodorowęglanu amonu w różnych proporcjach |
| Numer wg EINECS | 233-786-0 |
| Nazwa chemiczna | Węglan amonu |
| Wzór chemiczny | CH6N2O2, CH8N2O3 oraz CH5NO3 |
| Masa cząsteczkowa | Karbaminian amonu 78,06; węglan amonu 98,73; wodorowęglan amonu 79,06 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 30,0 % i nie więcej niż 34,0 % NH3 |
| Opis | Biały proszek lub twarde, białe lub półprzezroczyste masy lub kryształy. Matowieje pod wpływem powietrza i w końcu zmienia się w białe porowate bryłki lub proszek (będące diwęglanem amonu) z powodu utraty amoniaku i ditlenku węgla |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność amonu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność węglanów | Wynik dodatni |
| pH | Około 8,6 (5 % roztwór) |
| Rozpuszczalność | Rozpuszczalny w wodzie |
| Czystość |
| Substancje nielotne | Nie więcej niż 500 mg/kg |
| Chlorki | Nie więcej niż 30 mg/kg |
| Siarczany | Nie więcej niż 30 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Węglan amonu składa się z karbaminianu amonu, węglanu amonu oraz wodorowęglanu amonu w różnych proporcjach

Numer wg EINECS

233-786-0

Nazwa chemiczna

Węglan amonu

Wzór chemiczny

CH6N2O2, CH8N2O3 oraz CH5NO3

Masa cząsteczkowa

Karbaminian amonu 78,06; węglan amonu 98,73; wodorowęglan amonu 79,06

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 30,0 % i nie więcej niż 34,0 % NH3

Opis

Biały proszek lub twarde, białe lub półprzezroczyste masy lub kryształy. Matowieje pod wpływem powietrza i w końcu zmienia się w białe porowate bryłki lub proszek (będące diwęglanem amonu) z powodu utraty amoniaku i ditlenku węgla

Identyfikacja

Próba na obecność amonu

Wynik dodatni

Próba na obecność węglanów

Wynik dodatni

pH

Około 8,6 (5 % roztwór)

Rozpuszczalność

Rozpuszczalny w wodzie

Czystość

Substancje nielotne

Nie więcej niż 500 mg/kg

Chlorki

Nie więcej niż 30 mg/kg

Siarczany

Nie więcej niż 30 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 503(ii) WODOROWĘGLAN AMONU

| Nazwy synonimowe | Diwęglan amonu |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 213-911-5 |
| Nazwa chemiczna | Wodorowęglan amonu |
| Wzór chemiczny | CH5NO3 |
| Masa cząsteczkowa | 79,06 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99,0 % |
| Opis | Białe kryształy lub krystaliczny proszek |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność amonu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność węglanów | Wynik dodatni |
| pH | Około 8,0 (5 % roztwór) |
| Rozpuszczalność | Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu |
| Czystość |
| Substancje nielotne | Nie więcej niż 500 mg/kg |
| Chlorki | Nie więcej niż 30 mg/kg |
| Siarczany | Nie więcej niż 30 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Diwęglan amonu

Definicja

Numer wg EINECS

213-911-5

Nazwa chemiczna

Wodorowęglan amonu

Wzór chemiczny

CH5NO3

Masa cząsteczkowa

79,06

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99,0 %

Opis

Białe kryształy lub krystaliczny proszek

Identyfikacja

Próba na obecność amonu

Wynik dodatni

Próba na obecność węglanów

Wynik dodatni

pH

Około 8,0 (5 % roztwór)

Rozpuszczalność

Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu

Czystość

Substancje nielotne

Nie więcej niż 500 mg/kg

Chlorki

Nie więcej niż 30 mg/kg

Siarczany

Nie więcej niż 30 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 504(i) WĘGLAN MAGNEZU

| Nazwy synonimowe | Hydromagnezyt |
| --- | --- |
| Definicja | Węglan magnezu to zasadowy uwodniony lub jednowodny węglan magnezu lub mieszanina obu tych związków |
| Numer wg EINECS | 208-915-9 |
| Nazwa chemiczna | Węglan magnezu |
| Wzór chemiczny | MgCO3 · nH2O |
| Oznaczenie zawartości | Nie mniej niż 24 % i nie więcej niż 26,4 % w przeliczeniu na Mg |
| Opis | Bezwonna, lekka, krucha masa o barwie białej lub objętościowy, biały proszek |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność magnezu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność węglanów | Wynik dodatni |
| Rozpuszczalność | Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie i etanolu |
| Czystość |
| Substancje nierozpuszczalne w kwasach | Nie więcej niż 0,05 % |
| Substancje rozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 1,0 % |
| Wapń | Nie więcej niż 0,4 % |
| Arsen | Nie więcej niż 4 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Hydromagnezyt

Definicja

Węglan magnezu to zasadowy uwodniony lub jednowodny węglan magnezu lub mieszanina obu tych związków

Numer wg EINECS

208-915-9

Nazwa chemiczna

Węglan magnezu

Wzór chemiczny

MgCO3 · nH2O

Oznaczenie zawartości

Nie mniej niż 24 % i nie więcej niż 26,4 % w przeliczeniu na Mg

Opis

Bezwonna, lekka, krucha masa o barwie białej lub objętościowy, biały proszek

Identyfikacja

Próba na obecność magnezu

Wynik dodatni

Próba na obecność węglanów

Wynik dodatni

Rozpuszczalność

Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie i etanolu

Czystość

Substancje nierozpuszczalne w kwasach

Nie więcej niż 0,05 %

Substancje rozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 1,0 %

Wapń

Nie więcej niż 0,4 %

Arsen

Nie więcej niż 4 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 504(ii) HYDROKSYWĘGLAN MAGNEZU

| Nazwy synonimowe | Wodorowęglan magnezu, podwęglan magnezu (lekki lub ciężki); uwodniony zasadowy węglan magnezu; węglan hydroksymagnezowy |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 235-192-7 |
| Nazwa chemiczna | Uwodniony wodorotlenek magnezowo-węglanowy |
| Wzór chemiczny | 4MgCO3Mg(OH)2 · 5H2O |
| Masa cząsteczkowa | 485 |
| Oznaczenie zawartości | Zawartość Mg nie mniej niż 40,0 % i nie więcej niż 45,0 % w przeliczeniu na MgO |
| Opis | Lekka, krucha masa o barwie białej lub objętościowy, biały proszek |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność magnezu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność węglanów | Wynik dodatni |
| Rozpuszczalność | Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu |
| Czystość |
| Substancje nierozpuszczalne w kwasach | Nie więcej niż 0,05 % |
| Substancje rozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 1,0 % |
| Wapń | Nie więcej niż 1,0 % |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Wodorowęglan magnezu, podwęglan magnezu (lekki lub ciężki); uwodniony zasadowy węglan magnezu; węglan hydroksymagnezowy

Definicja

Numer wg EINECS

235-192-7

Nazwa chemiczna

Uwodniony wodorotlenek magnezowo-węglanowy

Wzór chemiczny

4MgCO3Mg(OH)2 · 5H2O

Masa cząsteczkowa

485

Oznaczenie zawartości

Zawartość Mg nie mniej niż 40,0 % i nie więcej niż 45,0 % w przeliczeniu na MgO

Opis

Lekka, krucha masa o barwie białej lub objętościowy, biały proszek

Identyfikacja

Próba na obecność magnezu

Wynik dodatni

Próba na obecność węglanów

Wynik dodatni

Rozpuszczalność

Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu

Czystość

Substancje nierozpuszczalne w kwasach

Nie więcej niż 0,05 %

Substancje rozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 1,0 %

Wapń

Nie więcej niż 1,0 %

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 507 KWAS CHLOROWODOROWY

| Nazwy synonimowe | Chlorowodór; kwas solny |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 231-595-7 |
| Nazwa chemiczna | Kwas chlorowodorowy |
| Wzór chemiczny | HCl |
| Masa cząsteczkowa | 36,46 |
| Oznaczenie zawartości | Kwas chlorowodorowy jest dostępny w handlu w różnych stężeniach. Stężony kwas chlorowodorowy zawiera nie mniej niż 35,0 % HCl |
| Opis | Klarowna, bezbarwna lub lekko żółtawa ciecz o właściwościach korozyjnych i o gryzącym zapachu |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność kwasów | Wynik dodatni |
| Próba na obecność chlorków | Wynik dodatni |
| Rozpuszczalność | Rozpuszczalny w wodzie i w etanolu |
| Czystość |
| Składniki organiczne ogółem | Składniki organiczne ogółem (niezawierające fluoru): nie więcej niż 5 mg/kg
  Benzen: nie więcej niż 0,05 mg/kg
  Składniki fluorowe (ogółem): nie więcej niż 25 mg/kg |
| Substancje nielotne | Nie więcej niż 0,5 % |
| Substancje redukujące | Nie więcej niż 70 mg/kg (w przeliczeniu na SO2) |
| Substancje utleniające | Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na Cl2) |
| Siarczany | Nie więcej niż 0,5 % |
| Żelazo | Nie więcej niż 5 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Chlorowodór; kwas solny

Definicja

Numer wg EINECS

231-595-7

Nazwa chemiczna

Kwas chlorowodorowy

Wzór chemiczny

HCl

Masa cząsteczkowa

36,46

Oznaczenie zawartości

Kwas chlorowodorowy jest dostępny w handlu w różnych stężeniach. Stężony kwas chlorowodorowy zawiera nie mniej niż 35,0 % HCl

Opis

Klarowna, bezbarwna lub lekko żółtawa ciecz o właściwościach korozyjnych i o gryzącym zapachu

Identyfikacja

Próba na obecność kwasów

Wynik dodatni

Próba na obecność chlorków

Wynik dodatni

Rozpuszczalność

Rozpuszczalny w wodzie i w etanolu

Czystość

Składniki organiczne ogółem

Składniki organiczne ogółem (niezawierające fluoru): nie więcej niż 5 mg/kg

Benzen: nie więcej niż 0,05 mg/kg

Składniki fluorowe (ogółem): nie więcej niż 25 mg/kg

Substancje nielotne

Nie więcej niż 0,5 %

Substancje redukujące

Nie więcej niż 70 mg/kg (w przeliczeniu na SO2)

Substancje utleniające

Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na Cl2)

Siarczany

Nie więcej niż 0,5 %

Żelazo

Nie więcej niż 5 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 508 CHLOREK POTASU

| Nazwy synonimowe | Sylwin |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 231-211-8 |
| Nazwa chemiczna | Chlorek potasu |
| Wzór chemiczny | KCl |
| Masa cząsteczkowa | 74,56 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na suchą masę. |
| Opis | Bezbarwne, wydłużone kryształy o kształcie graniastosłupa lub sześcianu albo biały, ziarnisty proszek. Bezwonny |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu |
| Próba na obecność potasu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność chlorków | Wynik dodatni |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 1 % (105 °C, 2 godz.) |
| Próba na obecność sodu | Wynik ujemny |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Sylwin

Definicja

Numer wg EINECS

231-211-8

Nazwa chemiczna

Chlorek potasu

Wzór chemiczny

KCl

Masa cząsteczkowa

74,56

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na suchą masę.

Opis

Bezbarwne, wydłużone kryształy o kształcie graniastosłupa lub sześcianu albo biały, ziarnisty proszek. Bezwonny

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu

Próba na obecność potasu

Wynik dodatni

Próba na obecność chlorków

Wynik dodatni

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 1 % (105 °C, 2 godz.)

Próba na obecność sodu

Wynik ujemny

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 509 CHLOREK WAPNIA

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 233-140-8 |
| Nazwa chemiczna | Chlorek wapnia |
| Wzór chemiczny | CaCl2 · nH2O (n = 0,2 lub 6) |
| Masa cząsteczkowa | 110,99 (postać bezwodna), 147,02 (dwuwodzian), 219,08 (sześciowodzian) |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 93,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Bezwonny, higroskopijny proszek o barwie białej lub kryształy rozpływające się pod wpływem wilgoci w powietrzu |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność wapnia | Wynik dodatni |
| Próba na obecność chlorków | Wynik dodatni |
| Rozpuszczalność | Rozpuszczalny w wodzie i w etanolu |
| Czystość |
| Magnez i sole alkaliczne | Nie więcej niż 5 % w przeliczeniu na suchą masę (w przeliczeniu na siarczany) |
| Fluorki | Nie więcej niż 40 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

233-140-8

Nazwa chemiczna

Chlorek wapnia

Wzór chemiczny

CaCl2 · nH2O (n = 0,2 lub 6)

Masa cząsteczkowa

110,99 (postać bezwodna), 147,02 (dwuwodzian), 219,08 (sześciowodzian)

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 93,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Bezwonny, higroskopijny proszek o barwie białej lub kryształy rozpływające się pod wpływem wilgoci w powietrzu

Identyfikacja

Próba na obecność wapnia

Wynik dodatni

Próba na obecność chlorków

Wynik dodatni

Rozpuszczalność

Rozpuszczalny w wodzie i w etanolu

Czystość

Magnez i sole alkaliczne

Nie więcej niż 5 % w przeliczeniu na suchą masę (w przeliczeniu na siarczany)

Fluorki

Nie więcej niż 40 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 511 CHLOREK MAGNEZU

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 232-094-6 |
| Nazwa chemiczna | Chlorek magnezu |
| Wzór chemiczny | MgCl2 · 6H2O |
| Masa cząsteczkowa | 203,30 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99,0 % |
| Opis | Bezbarwne, bezwonne płatki lub kryształy bardzo łatwo rozpływające się pod wpływem wilgoci w powietrzu |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność magnezu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność chlorków | Wynik dodatni |
| Rozpuszczalność | Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie, dobrze rozpuszczalny w etanolu |
| Czystość |
| Amon | Nie więcej niż 50 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

232-094-6

Nazwa chemiczna

Chlorek magnezu

Wzór chemiczny

MgCl2 · 6H2O

Masa cząsteczkowa

203,30

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99,0 %

Opis

Bezbarwne, bezwonne płatki lub kryształy bardzo łatwo rozpływające się pod wpływem wilgoci w powietrzu

Identyfikacja

Próba na obecność magnezu

Wynik dodatni

Próba na obecność chlorków

Wynik dodatni

Rozpuszczalność

Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie, dobrze rozpuszczalny w etanolu

Czystość

Amon

Nie więcej niż 50 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 512 CHLOREK CYNAWY

| Nazwy synonimowe | Chlorek cyny (II); dichlorek cyny |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 231-868-0 |
| Nazwa chemiczna | Chlorek cyny (II), diwodzian |
| Wzór chemiczny | SnCl2 · 2H2O |
| Masa cząsteczkowa | 225,63 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 98,0 % |
| Opis | Bezbarwne lub białe kryształy
  Mogą mieć lekki zapach kwasu chlorowodorowego |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność cyny (II) | Wynik dodatni |
| Próba na obecność chlorków | Wynik dodatni |
| Rozpuszczalność | Woda: rozpuszczalny w masie wody mniejszej od własnej masy, ale przy nadmiarze wody tworzy nierozpuszczalną sól zasadową
  Etanol: rozpuszczalny |
| Czystość |
| Siarczany | Nie więcej niż 30 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Chlorek cyny (II); dichlorek cyny

Definicja

Numer wg EINECS

231-868-0

Nazwa chemiczna

Chlorek cyny (II), diwodzian

Wzór chemiczny

SnCl2 · 2H2O

Masa cząsteczkowa

225,63

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 98,0 %

Opis

Bezbarwne lub białe kryształy

Mogą mieć lekki zapach kwasu chlorowodorowego

Identyfikacja

Próba na obecność cyny (II)

Wynik dodatni

Próba na obecność chlorków

Wynik dodatni

Rozpuszczalność

Woda: rozpuszczalny w masie wody mniejszej od własnej masy, ale przy nadmiarze wody tworzy nierozpuszczalną sól zasadową

Etanol: rozpuszczalny

Czystość

Siarczany

Nie więcej niż 30 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

E 513 KWAS SIARKOWY

| Nazwy synonimowe | Stężony kwas siarkowy; siarczan diwodorowy |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 231-639-5 |
| Nazwa chemiczna | Kwas siarkowy |
| Wzór chemiczny | H2SO4 |
| Masa cząsteczkowa | 98,07 |
| Oznaczenie zawartości | Kwas siarkowy jest dostępny w handlu w różnych stężeniach. Postać stężona zawiera nie mniej niż 96,0 % |
| Opis | Oleista, klarowna ciecz, bezbarwna lub lekko brązowa, o silnych własnościach korozyjnych |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność kwasów | Wynik dodatni |
| Próba na obecność siarczanów | Wynik dodatni |
| Rozpuszczalność | Miesza się z wodą, z wytworzeniem dużej ilości ciepła, również z etanolem |
| Czystość |
| Popiół | Nie więcej niż 0,02 % |
| Substancje redukujące | Nie więcej niż 40 mg/kg (w przeliczeniu na SO2) |
| Azotany | Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na H2SO4) |
| Chlorki | Nie więcej niż 50 mg/kg |
| Żelazo | Nie więcej niż 20 mg/kg |
| Selen | Nie więcej niż 20 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Stężony kwas siarkowy; siarczan diwodorowy

Definicja

Numer wg EINECS

231-639-5

Nazwa chemiczna

Kwas siarkowy

Wzór chemiczny

H2SO4

Masa cząsteczkowa

98,07

Oznaczenie zawartości

Kwas siarkowy jest dostępny w handlu w różnych stężeniach. Postać stężona zawiera nie mniej niż 96,0 %

Opis

Oleista, klarowna ciecz, bezbarwna lub lekko brązowa, o silnych własnościach korozyjnych

Identyfikacja

Próba na obecność kwasów

Wynik dodatni

Próba na obecność siarczanów

Wynik dodatni

Rozpuszczalność

Miesza się z wodą, z wytworzeniem dużej ilości ciepła, również z etanolem

Czystość

Popiół

Nie więcej niż 0,02 %

Substancje redukujące

Nie więcej niż 40 mg/kg (w przeliczeniu na SO2)

Azotany

Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na H2SO4)

Chlorki

Nie więcej niż 50 mg/kg

Żelazo

Nie więcej niż 20 mg/kg

Selen

Nie więcej niż 20 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 514 (i) SIARCZAN SODU

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | Siarczan sodu |
| Wzór chemiczny | Na2SO4 · nH2O (n = 0 lub 10) |
| Masa cząsteczkowa | 142,04 (postać bezwodna)
  322,04 (dziesięciowodzian) |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Bezbarwne kryształy lub drobny, biały, krystaliczny proszek
  Dziesięciowodzian traci wodę krystalizacyjną |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność sodu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność siarczanów | Wynik dodatni |
| pH | Obojętne lub lekko zasadowe (5 % roztwór) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 1,0 % (postać bezwodna) lub nie więcej niż 57 % (dziesięciowodzian) w temperaturze 130 °C |
| Selen | Nie więcej niż 30 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Siarczan sodu

Wzór chemiczny

Na2SO4 · nH2O (n = 0 lub 10)

Masa cząsteczkowa

142,04 (postać bezwodna)

322,04 (dziesięciowodzian)

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Bezbarwne kryształy lub drobny, biały, krystaliczny proszek

Dziesięciowodzian traci wodę krystalizacyjną

Identyfikacja

Próba na obecność sodu

Wynik dodatni

Próba na obecność siarczanów

Wynik dodatni

pH

Obojętne lub lekko zasadowe (5 % roztwór)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 1,0 % (postać bezwodna) lub nie więcej niż 57 % (dziesięciowodzian) w temperaturze 130 °C

Selen

Nie więcej niż 30 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 514 (ii) WODOROSIARCZAN SODU

| Nazwy synonimowe | Kwaśny siarczan sodu; disiarczan sodu |
| --- | --- |
| Definicja |
| Nazwa chemiczna | Wodorosiarczan sodu |
| Wzór chemiczny | NaHSO4 |
| Masa cząsteczkowa | 120,06 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 95,2 % |
| Opis | Białe, bezwonne kryształy lub granulki |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność sodu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność siarczanów | Wynik dodatni |
| pH | Roztwory są silnie zasadowe |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 0,8 % |
| Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,05 % |
| Selen | Nie więcej niż 30 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Kwaśny siarczan sodu; disiarczan sodu

Definicja

Nazwa chemiczna

Wodorosiarczan sodu

Wzór chemiczny

NaHSO4

Masa cząsteczkowa

120,06

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 95,2 %

Opis

Białe, bezwonne kryształy lub granulki

Identyfikacja

Próba na obecność sodu

Wynik dodatni

Próba na obecność siarczanów

Wynik dodatni

pH

Roztwory są silnie zasadowe

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 0,8 %

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 0,05 %

Selen

Nie więcej niż 30 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 515 (i) SIARCZAN POTASU

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | Siarczan potasu |
| Wzór chemiczny | K2SO4 |
| Masa cząsteczkowa | 174,25 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99,0 % |
| Opis | Bezbarwne lub białe kryształy bądź krystaliczny proszek |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność potasu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność siarczanów | Wynik dodatni |
| pH | Między 5,5 a 8,5 (5 % roztwór) |
| Rozpuszczalność | Dobrze rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu |
| Czystość |
| Selen | Nie więcej niż 30 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Siarczan potasu

Wzór chemiczny

K2SO4

Masa cząsteczkowa

174,25

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99,0 %

Opis

Bezbarwne lub białe kryształy bądź krystaliczny proszek

Identyfikacja

Próba na obecność potasu

Wynik dodatni

Próba na obecność siarczanów

Wynik dodatni

pH

Między 5,5 a 8,5 (5 % roztwór)

Rozpuszczalność

Dobrze rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu

Czystość

Selen

Nie więcej niż 30 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 515 (ii) WODOROSIARCZAN POTASU

| Nazwy synonimowe | Disiarczan potasu; kwaśny siarczan potasu |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | Wodorosiarczan potasu |
| Wzór chemiczny | KHSO4 |
| Masa cząsteczkowa | 136,17 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99 % |
| Opis | Białe kryształy, kawałki lub granulki rozpływające się pod wpływem wilgoci w powietrzu |
| Identyfikacja |
| Temperatura topnienia | 197 °C |
| Próba na obecność potasu | Wynik dodatni |
| Rozpuszczalność | Dobrze rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu |
| Czystość |
| Selen | Nie więcej niż 30 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Disiarczan potasu; kwaśny siarczan potasu

Definicja

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Wodorosiarczan potasu

Wzór chemiczny

KHSO4

Masa cząsteczkowa

136,17

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99 %

Opis

Białe kryształy, kawałki lub granulki rozpływające się pod wpływem wilgoci w powietrzu

Identyfikacja

Temperatura topnienia

197 °C

Próba na obecność potasu

Wynik dodatni

Rozpuszczalność

Dobrze rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu

Czystość

Selen

Nie więcej niż 30 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 516 SIARCZAN WAPNIA

| Nazwy synonimowe | Gips; selenit; anhydryt |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 231-900-3 |
| Nazwa chemiczna | Siarczan wapnia |
| Wzór chemiczny | CaSO4 · nH2O (n = 0 lub 2) |
| Masa cząsteczkowa | 136,14 (postać bezwodna), 172,18 (dwuwodzian) |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Drobny, bezwonny proszek o barwie od białej do lekko żółtawobiałej |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność wapnia | Wynik dodatni |
| Próba na obecność siarczanów | Wynik dodatni |
| Rozpuszczalność | Słabo rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Bezwodny: nie więcej niż 1,5 % (250 °C, do stałej masy)
  Dwuwodzian: nie więcej niż 23 % (250 °C, do stałej masy) |
| Fluorki | Nie więcej niż 30 mg/kg |
| Selen | Nie więcej niż 30 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Gips; selenit; anhydryt

Definicja

Numer wg EINECS

231-900-3

Nazwa chemiczna

Siarczan wapnia

Wzór chemiczny

CaSO4 · nH2O (n = 0 lub 2)

Masa cząsteczkowa

136,14 (postać bezwodna), 172,18 (dwuwodzian)

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Drobny, bezwonny proszek o barwie od białej do lekko żółtawobiałej

Identyfikacja

Próba na obecność wapnia

Wynik dodatni

Próba na obecność siarczanów

Wynik dodatni

Rozpuszczalność

Słabo rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu

Czystość

Strata przy suszeniu

Bezwodny: nie więcej niż 1,5 % (250 °C, do stałej masy)

Dwuwodzian: nie więcej niż 23 % (250 °C, do stałej masy)

Fluorki

Nie więcej niż 30 mg/kg

Selen

Nie więcej niż 30 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 517 SIARCZAN AMONU

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 231-984-1 |
| Nazwa chemiczna | Siarczan amonu |
| Wzór chemiczny | (NH4)2SO4 |
| Masa cząsteczkowa | 132,14 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99,0 % i nie więcej niż 100,5 % |
| Opis | Biały proszek, błyszczące blaszki lub elementy krystaliczne |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność amonu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność siarczanów | Wynik dodatni |
| Rozpuszczalność | Dobrze rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu |
| Czystość |
| Strata przy prażeniu | Nie więcej niż 0,25 % |
| Selen | Nie więcej niż 30 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 3 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

231-984-1

Nazwa chemiczna

Siarczan amonu

Wzór chemiczny

(NH4)2SO4

Masa cząsteczkowa

132,14

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99,0 % i nie więcej niż 100,5 %

Opis

Biały proszek, błyszczące blaszki lub elementy krystaliczne

Identyfikacja

Próba na obecność amonu

Wynik dodatni

Próba na obecność siarczanów

Wynik dodatni

Rozpuszczalność

Dobrze rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu

Czystość

Strata przy prażeniu

Nie więcej niż 0,25 %

Selen

Nie więcej niż 30 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 3 mg/kg

E 520 SIARCZAN GLINU

| Nazwy synonimowe | Ałun |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | Siarczan glinu |
| Wzór chemiczny | Al2(SO4)3 |
| Masa cząsteczkowa | 342,13 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99,5 % w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu |
| Opis | Biały proszek, błyszczące blaszki lub elementy krystaliczne |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność glinu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność siarczanów | Wynik dodatni |
| pH | 2,9 lub więcej (5 % roztwór) |
| Rozpuszczalność | Dobrze rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu |
| Czystość |
| Strata przy prażeniu | Nie więcej niż 5 % (500 °C, 3 godz.) |
| Alkalia i ziemie alkaliczne | Nie więcej niż 0,4 % |
| Selen | Nie więcej niż 30 mg/kg |
| Fluorki | Nie więcej niż 30 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 5 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Ałun

Definicja

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Siarczan glinu

Wzór chemiczny

Al2(SO4)3

Masa cząsteczkowa

342,13

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99,5 % w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu

Opis

Biały proszek, błyszczące blaszki lub elementy krystaliczne

Identyfikacja

Próba na obecność glinu

Wynik dodatni

Próba na obecność siarczanów

Wynik dodatni

pH

2,9 lub więcej (5 % roztwór)

Rozpuszczalność

Dobrze rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu

Czystość

Strata przy prażeniu

Nie więcej niż 5 % (500 °C, 3 godz.)

Alkalia i ziemie alkaliczne

Nie więcej niż 0,4 %

Selen

Nie więcej niż 30 mg/kg

Fluorki

Nie więcej niż 30 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 5 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 521 SIARCZAN GLINOWO-SODOWY

| Nazwy synonimowe | Ałun sodowy; ałun sodu |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 233-277-3 |
| Nazwa chemiczna | Siarczan glinowo-sodowy |
| Wzór chemiczny | AlNa(SO4)2 · nH2O (n = 0 lub 12) |
| Masa cząsteczkowa | 242,09 (postać bezwodna) |
| Oznaczenie zawartości | Nie mniej niż 96,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę (postać bezwodna) i 99,5 % (dziesięciowodzian) |
| Opis | Przezroczyste kryształy lub biały, krystaliczny proszek |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność glinu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność sodu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność siarczanów | Wynik dodatni |
| Rozpuszczalność | Dziesięciowodzian jest dobrze rozpuszczalny w wodzie. Postać bezwodna wolno rozpuszcza się w wodzie. Obie postacie są nierozpuszczalne w etanolu. |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Postać bezwodna: nie więcej niż 10,0 % (220 °C, 16 godz.)
  Dziesięciowodzian: nie więcej niż 47,2 % (50–55 °C, 1 godz., następnie 200 °C, 16 godz.) |
| Sole amonowe | Po podgrzaniu nie wyczuwa się zapachu amoniaku. |
| Selen | Nie więcej niż 30 mg/kg |
| Fluorki | Nie więcej niż 30 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 5 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Ałun sodowy; ałun sodu

Definicja

Numer wg EINECS

233-277-3

Nazwa chemiczna

Siarczan glinowo-sodowy

Wzór chemiczny

AlNa(SO4)2 · nH2O (n = 0 lub 12)

Masa cząsteczkowa

242,09 (postać bezwodna)

Oznaczenie zawartości

Nie mniej niż 96,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę (postać bezwodna) i 99,5 % (dziesięciowodzian)

Opis

Przezroczyste kryształy lub biały, krystaliczny proszek

Identyfikacja

Próba na obecność glinu

Wynik dodatni

Próba na obecność sodu

Wynik dodatni

Próba na obecność siarczanów

Wynik dodatni

Rozpuszczalność

Dziesięciowodzian jest dobrze rozpuszczalny w wodzie. Postać bezwodna wolno rozpuszcza się w wodzie. Obie postacie są nierozpuszczalne w etanolu.

Czystość

Strata przy suszeniu

Postać bezwodna: nie więcej niż 10,0 % (220 °C, 16 godz.)

Dziesięciowodzian: nie więcej niż 47,2 % (50–55 °C, 1 godz., następnie 200 °C, 16 godz.)

Sole amonowe

Po podgrzaniu nie wyczuwa się zapachu amoniaku.

Selen

Nie więcej niż 30 mg/kg

Fluorki

Nie więcej niż 30 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 5 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 522 SIARCZAN GLINOWO-POTASOWY

| Nazwy synonimowe | Ałun potasu; ałun potasowy |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 233-141-3 |
| Nazwa chemiczna | Siarczan glinowo-potasowy, dwunastowodzian |
| Wzór chemiczny | AlK(SO4)2 · 12 H2O |
| Masa cząsteczkowa | 474,38 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99,5 % |
| Opis | Duże, przezroczyste kryształy lub biały, krystaliczny proszek |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność glinu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność potasu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność siarczanów | Wynik dodatni |
| pH | Między 3,0 a 4,0 (10 % roztwór) |
| Rozpuszczalność | Dobrze rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu |
| Czystość |
| Sole amonowe | Po podgrzaniu nie wyczuwa się zapachu amoniaku. |
| Selen | Nie więcej niż 30 mg/kg |
| Fluorki | Nie więcej niż 30 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 5 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Ałun potasu; ałun potasowy

Definicja

Numer wg EINECS

233-141-3

Nazwa chemiczna

Siarczan glinowo-potasowy, dwunastowodzian

Wzór chemiczny

AlK(SO4)2 · 12 H2O

Masa cząsteczkowa

474,38

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99,5 %

Opis

Duże, przezroczyste kryształy lub biały, krystaliczny proszek

Identyfikacja

Próba na obecność glinu

Wynik dodatni

Próba na obecność potasu

Wynik dodatni

Próba na obecność siarczanów

Wynik dodatni

pH

Między 3,0 a 4,0 (10 % roztwór)

Rozpuszczalność

Dobrze rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu

Czystość

Sole amonowe

Po podgrzaniu nie wyczuwa się zapachu amoniaku.

Selen

Nie więcej niż 30 mg/kg

Fluorki

Nie więcej niż 30 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 5 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 523 SIARCZAN GLINOWO-AMONOWY

| Nazwy synonimowe | Ałun amonowy |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 232-055-3 |
| Nazwa chemiczna | Siarczan glinowo-amonowy |
| Wzór chemiczny | AlNH4(SO4)2 · 12 H2O |
| Masa cząsteczkowa | 453,32 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99,5 % |
| Opis | Duże, bezbarwne kryształy lub biały proszek |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność glinu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność amonu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność siarczanów | Wynik dodatni |
| Rozpuszczalność | Dobrze rozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w etanolu |
| Czystość |
| Metale alkaliczne i ziemie alkaliczne | Nie więcej niż 0,5 % |
| Selen | Nie więcej niż 30 mg/kg |
| Fluorki | Nie więcej niż 30 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Ałun amonowy

Definicja

Numer wg EINECS

232-055-3

Nazwa chemiczna

Siarczan glinowo-amonowy

Wzór chemiczny

AlNH4(SO4)2 · 12 H2O

Masa cząsteczkowa

453,32

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99,5 %

Opis

Duże, bezbarwne kryształy lub biały proszek

Identyfikacja

Próba na obecność glinu

Wynik dodatni

Próba na obecność amonu

Wynik dodatni

Próba na obecność siarczanów

Wynik dodatni

Rozpuszczalność

Dobrze rozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w etanolu

Czystość

Metale alkaliczne i ziemie alkaliczne

Nie więcej niż 0,5 %

Selen

Nie więcej niż 30 mg/kg

Fluorki

Nie więcej niż 30 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 3 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 524 WODOROTLENEK SODU

| Nazwy synonimowe | Soda kaustyczna; soda żrąca; ług |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 215-185-5 |
| Nazwa chemiczna | Wodorotlenek sodu |
| Wzór chemiczny | NaOH |
| Masa cząsteczkowa | 40,0 |
| Oznaczenie zawartości | Wodorotlenek sodu w postaci ciała stałego zawiera nie mniej niż 98,0 % zasady ogółem (w przeliczeniu na NaOH). W przypadku roztworów – odpowiednio w odniesieniu do ustalonych lub zadeklarowanych stężeń NaOH. |
| Opis | Białe lub prawie białe granulki, płatki, pałeczki, masy stopione lub inne postacie. Roztwory są klarowne lub lekko zmętniałe, bezbarwne lub lekko zabarwione, silnie żrące i higroskopijne oraz pochłaniają dwutlenek węgla z powietrza, tworząc węglan sodu |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność sodu | Wynik dodatni |
| pH | Silnie zasadowe (1 % roztwór) |
| Rozpuszczalność | Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie. Dobrze rozpuszczalny w etanolu |
| Czystość |
| Substancje nierozpuszczalne w wodzie i organiczne | 5 % roztwór jest w pełni przezroczysty i bezbarwny do lekko zabarwionego |
| Węglany | Nie więcej niż 0,5 % (w przeliczeniu na Na2CO3) |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 0,5 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Soda kaustyczna; soda żrąca; ług

Definicja

Numer wg EINECS

215-185-5

Nazwa chemiczna

Wodorotlenek sodu

Wzór chemiczny

NaOH

Masa cząsteczkowa

40,0

Oznaczenie zawartości

Wodorotlenek sodu w postaci ciała stałego zawiera nie mniej niż 98,0 % zasady ogółem (w przeliczeniu na NaOH). W przypadku roztworów – odpowiednio w odniesieniu do ustalonych lub zadeklarowanych stężeń NaOH.

Opis

Białe lub prawie białe granulki, płatki, pałeczki, masy stopione lub inne postacie. Roztwory są klarowne lub lekko zmętniałe, bezbarwne lub lekko zabarwione, silnie żrące i higroskopijne oraz pochłaniają dwutlenek węgla z powietrza, tworząc węglan sodu

Identyfikacja

Próba na obecność sodu

Wynik dodatni

pH

Silnie zasadowe (1 % roztwór)

Rozpuszczalność

Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie. Dobrze rozpuszczalny w etanolu

Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie i organiczne

5 % roztwór jest w pełni przezroczysty i bezbarwny do lekko zabarwionego

Węglany

Nie więcej niż 0,5 % (w przeliczeniu na Na2CO3)

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 0,5 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 525 WODOROTLENEK POTASU

| Nazwy synonimowe | Potaż żrący |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 215-181-3 |
| Nazwa chemiczna | Wodorotlenek potasu |
| Wzór chemiczny | KOH |
| Masa cząsteczkowa | 56,11 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 85,0 % zasady w przeliczeniu na KOH |
| Opis | Białe lub prawie białe granulki, płatki, pałeczki, masy stopione lub inne postacie. |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność potasu | Wynik dodatni |
| pH | Silnie zasadowe (1 % roztwór) |
| Rozpuszczalność | Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie. Dobrze rozpuszczalny w etanolu |
| Czystość |
| Substancje nierozpuszczalne w wodzie | 5 % roztwór jest w pełni przezroczysty i bezbarwny |
| Węglany | Nie więcej niż 3,5 % (w przeliczeniu na K2CO3) |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Potaż żrący

Definicja

Numer wg EINECS

215-181-3

Nazwa chemiczna

Wodorotlenek potasu

Wzór chemiczny

KOH

Masa cząsteczkowa

56,11

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 85,0 % zasady w przeliczeniu na KOH

Opis

Białe lub prawie białe granulki, płatki, pałeczki, masy stopione lub inne postacie.

Identyfikacja

Próba na obecność potasu

Wynik dodatni

pH

Silnie zasadowe (1 % roztwór)

Rozpuszczalność

Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie. Dobrze rozpuszczalny w etanolu

Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

5 % roztwór jest w pełni przezroczysty i bezbarwny

Węglany

Nie więcej niż 3,5 % (w przeliczeniu na K2CO3)

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 526 WODOROTLENEK WAPNIA

| Nazwy synonimowe | Wapno gaszone; wapno hydratyzowane |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 215-137-3 |
| Nazwa chemiczna | Wodorotlenek wapnia |
| Wzór chemiczny | Ca(OH)2 |
| Masa cząsteczkowa | 74,09 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 92,0 % |
| Opis | Biały proszek |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność zasad | Wynik dodatni |
| Próba na obecność wapnia | Wynik dodatni |
| Rozpuszczalność | Słabo rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu. Rozpuszczalny w glicerolu |
| Czystość |
| Popiół nierozpuszczalny w kwasach | Nie więcej niż 1,0 % |
| Magnez i sole alkaliczne | Nie więcej niż 2,7 % |
| Bar | Nie więcej niż 300 mg/kg |
| Fluorki | Nie więcej niż 50 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Wapno gaszone; wapno hydratyzowane

Definicja

Numer wg EINECS

215-137-3

Nazwa chemiczna

Wodorotlenek wapnia

Wzór chemiczny

Ca(OH)2

Masa cząsteczkowa

74,09

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 92,0 %

Opis

Biały proszek

Identyfikacja

Próba na obecność zasad

Wynik dodatni

Próba na obecność wapnia

Wynik dodatni

Rozpuszczalność

Słabo rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu. Rozpuszczalny w glicerolu

Czystość

Popiół nierozpuszczalny w kwasach

Nie więcej niż 1,0 %

Magnez i sole alkaliczne

Nie więcej niż 2,7 %

Bar

Nie więcej niż 300 mg/kg

Fluorki

Nie więcej niż 50 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

E 527 WODOROTLENEK AMONU

| Nazwy synonimowe | Woda amoniakalna; mocny roztwór wodny amoniaku |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | Wodorotlenek amonu |
| Wzór chemiczny | NH4OH |
| Masa cząsteczkowa | 35,05 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 27 % NH3 |
| Opis | Klarowny, bezbarwny roztwór o charakterystycznym niezmiernie drażniącym zapachu |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność amoniaku | Wynik dodatni |
| Czystość |
| Substancje nielotne | Nie więcej niż 0,02 % |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Woda amoniakalna; mocny roztwór wodny amoniaku

Definicja

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Wodorotlenek amonu

Wzór chemiczny

NH4OH

Masa cząsteczkowa

35,05

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 27 % NH3

Opis

Klarowny, bezbarwny roztwór o charakterystycznym niezmiernie drażniącym zapachu

Identyfikacja

Próba na obecność amoniaku

Wynik dodatni

Czystość

Substancje nielotne

Nie więcej niż 0,02 %

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

E 528 WODOROTLENEK MAGNEZU

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | Wodorotlenek magnezu |
| Wzór chemiczny | Mg(OH)2 |
| Masa cząsteczkowa | 58,32 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 95,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Biały, bezwonny, objętościowy proszek |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność magnezu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność zasad | Wynik dodatni |
| Rozpuszczalność | Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie i etanolu |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 2,0 % (105 °C, 2 godz.) |
| Strata przy prażeniu | Nie więcej niż 33 % (800 °C do stałej masy) |
| Tlenek wapnia | Nie więcej niż 1,5 % |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Wodorotlenek magnezu

Wzór chemiczny

Mg(OH)2

Masa cząsteczkowa

58,32

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 95,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Biały, bezwonny, objętościowy proszek

Identyfikacja

Próba na obecność magnezu

Wynik dodatni

Próba na obecność zasad

Wynik dodatni

Rozpuszczalność

Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie i etanolu

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 2,0 % (105 °C, 2 godz.)

Strata przy prażeniu

Nie więcej niż 33 % (800 °C do stałej masy)

Tlenek wapnia

Nie więcej niż 1,5 %

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

E 529 TLENEK WAPNIA

| Nazwy synonimowe | Wapno palone |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 215-138-9 |
| Nazwa chemiczna | Tlenek wapnia |
| Wzór chemiczny | CaO |
| Masa cząsteczkowa | 56,08 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 95,0 % w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu |
| Opis | Twarde, bezwonne masy lub granulki o barwie białej lub białoszarawej lub proszek o barwie od białej do szarawej |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność zasad | Wynik dodatni |
| Próba na obecność wapnia | Wynik dodatni |
| Reaktywność z wodą | Przy zwilżaniu próbki wodą wydziela się ciepło |
| Rozpuszczalność | Słabo rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu. Rozpuszczalny w glicerolu |
| Czystość |
| Strata przy prażeniu | Nie więcej niż 10,0 % (około 800 °C do stałej masy) |
| Substancje nierozpuszczalne w kwasach | Nie więcej niż 1,0 % |
| Bar | Nie więcej niż 300 mg/kg |
| Magnez i sole alkaliczne | Nie więcej niż 3,6 % |
| Fluorki | Nie więcej niż 50 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Wapno palone

Definicja

Numer wg EINECS

215-138-9

Nazwa chemiczna

Tlenek wapnia

Wzór chemiczny

CaO

Masa cząsteczkowa

56,08

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 95,0 % w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu

Opis

Twarde, bezwonne masy lub granulki o barwie białej lub białoszarawej lub proszek o barwie od białej do szarawej

Identyfikacja

Próba na obecność zasad

Wynik dodatni

Próba na obecność wapnia

Wynik dodatni

Reaktywność z wodą

Przy zwilżaniu próbki wodą wydziela się ciepło

Rozpuszczalność

Słabo rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu. Rozpuszczalny w glicerolu

Czystość

Strata przy prażeniu

Nie więcej niż 10,0 % (około 800 °C do stałej masy)

Substancje nierozpuszczalne w kwasach

Nie więcej niż 1,0 %

Bar

Nie więcej niż 300 mg/kg

Magnez i sole alkaliczne

Nie więcej niż 3,6 %

Fluorki

Nie więcej niż 50 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

E 530 TLENEK MAGNEZU

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 215-171-9 |
| Nazwa chemiczna | Tlenek magnezu |
| Wzór chemiczny | MgO |
| Masa cząsteczkowa | 40,31 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 98,0 % w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu |
| Opis | Proszek wyjątkowo objętościowy, o barwie białej, znany jako lekki tlenek magnezu, lub stosunkowo zwarty biały proszek, znany jako ciężki tlenek magnezu. 5 g lekkiego tlenku magnezu zajmuje objętość co najmniej 33 ml, zaś 5 g ciężkiego tlenku magnezu zajmuje objętość nie większą niż 20 ml |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność zasad | Wynik dodatni |
| Próba na obecność magnezu | Wynik dodatni |
| Rozpuszczalność | Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu |
| Czystość |
| Strata przy prażeniu | Nie więcej niż 5,0 % (około 800 °C do stałej masy) |
| Tlenek wapnia | Nie więcej niż 1,5 % |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

215-171-9

Nazwa chemiczna

Tlenek magnezu

Wzór chemiczny

MgO

Masa cząsteczkowa

40,31

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 98,0 % w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu

Opis

Proszek wyjątkowo objętościowy, o barwie białej, znany jako lekki tlenek magnezu, lub stosunkowo zwarty biały proszek, znany jako ciężki tlenek magnezu. 5 g lekkiego tlenku magnezu zajmuje objętość co najmniej 33 ml, zaś 5 g ciężkiego tlenku magnezu zajmuje objętość nie większą niż 20 ml

Identyfikacja

Próba na obecność zasad

Wynik dodatni

Próba na obecność magnezu

Wynik dodatni

Rozpuszczalność

Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu

Czystość

Strata przy prażeniu

Nie więcej niż 5,0 % (około 800 °C do stałej masy)

Tlenek wapnia

Nie więcej niż 1,5 %

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

E 535 ŻELAZOCYJANEK SODU

| Nazwy synonimowe | Żółty prusydek sodu; heksacyjanożelazian sodu |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 237-081-9 |
| Nazwa chemiczna | Sodu żelazocyjanek |
| Wzór chemiczny | Na4Fe(CN)6 · 10 H2O |
| Masa cząsteczkowa | 484,1 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99,0 % |
| Opis | Żółte kryształy lub krystaliczny proszek |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność sodu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność heksacyjanożelazianów | Wynik dodatni |
| Czystość |
| Woda niezwiązana | Nie więcej niż 1,0 % |
| Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,03 % |
| Chlorki | Nie więcej niż 0,2 % |
| Siarczany | Nie więcej niż 0,1 % |
| Wolny cyjanek | Niewykrywalny |
| Żelazocyjanki | Niewykrywalne |
| Ołów | Nie więcej niż 5 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Żółty prusydek sodu; heksacyjanożelazian sodu

Definicja

Numer wg EINECS

237-081-9

Nazwa chemiczna

Sodu żelazocyjanek

Wzór chemiczny

Na4Fe(CN)6 · 10 H2O

Masa cząsteczkowa

484,1

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99,0 %

Opis

Żółte kryształy lub krystaliczny proszek

Identyfikacja

Próba na obecność sodu

Wynik dodatni

Próba na obecność heksacyjanożelazianów

Wynik dodatni

Czystość

Woda niezwiązana

Nie więcej niż 1,0 %

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 0,03 %

Chlorki

Nie więcej niż 0,2 %

Siarczany

Nie więcej niż 0,1 %

Wolny cyjanek

Niewykrywalny

Żelazocyjanki

Niewykrywalne

Ołów

Nie więcej niż 5 mg/kg

E 536 ŻELAZOCYJANEK POTASU

| Nazwy synonimowe | Żółty prusydek potasu; heksacyjanożelazian potasu |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 237-722-2 |
| Nazwa chemiczna | Żelazocyjanek potasu |
| Wzór chemiczny | K4Fe(CN)6 · 3 H2O |
| Masa cząsteczkowa | 422,4 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99,0 % |
| Opis | Kryształy o barwie cytrynowożółtej |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność potasu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność heksacyjanożelazianów | Wynik dodatni |
| Czystość |
| Woda niezwiązana | Nie więcej niż 1,0 % |
| Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,03 % |
| Chlorki | Nie więcej niż 0,2 % |
| Siarczany | Nie więcej niż 0,1 % |
| Wolny cyjanek | Niewykrywalny |
| Żelazocyjanki | Niewykrywalne |
| Ołów | Nie więcej niż 5 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Żółty prusydek potasu; heksacyjanożelazian potasu

Definicja

Numer wg EINECS

237-722-2

Nazwa chemiczna

Żelazocyjanek potasu

Wzór chemiczny

K4Fe(CN)6 · 3 H2O

Masa cząsteczkowa

422,4

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99,0 %

Opis

Kryształy o barwie cytrynowożółtej

Identyfikacja

Próba na obecność potasu

Wynik dodatni

Próba na obecność heksacyjanożelazianów

Wynik dodatni

Czystość

Woda niezwiązana

Nie więcej niż 1,0 %

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 0,03 %

Chlorki

Nie więcej niż 0,2 %

Siarczany

Nie więcej niż 0,1 %

Wolny cyjanek

Niewykrywalny

Żelazocyjanki

Niewykrywalne

Ołów

Nie więcej niż 5 mg/kg

E 538 ŻELAZOCYJANEK WAPNIA

| Nazwy synonimowe | Żółty prusydek wapna; heksacyjanożelazian wapnia |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 215-476-7 |
| Nazwa chemiczna | Wapnia żelazocyjanek |
| Wzór chemiczny | Ca2Fe(CN)6 · 12H2O |
| Masa cząsteczkowa | 508,3 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99,0 % |
| Opis | Żółte kryształy lub krystaliczny proszek |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność wapnia | Wynik dodatni |
| Próba na obecność heksacyjanożelazianów | Wynik dodatni |
| Czystość |
| Woda niezwiązana | Nie więcej niż 1,0 % |
| Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,03 % |
| Chlorki | Nie więcej niż 0,2 % |
| Siarczany | Nie więcej niż 0,1 % |
| Wolny cyjanek | Niewykrywalny |
| Żelazocyjanki | Niewykrywalne |
| Ołów | Nie więcej niż 5 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Żółty prusydek wapna; heksacyjanożelazian wapnia

Definicja

Numer wg EINECS

215-476-7

Nazwa chemiczna

Wapnia żelazocyjanek

Wzór chemiczny

Ca2Fe(CN)6 · 12H2O

Masa cząsteczkowa

508,3

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99,0 %

Opis

Żółte kryształy lub krystaliczny proszek

Identyfikacja

Próba na obecność wapnia

Wynik dodatni

Próba na obecność heksacyjanożelazianów

Wynik dodatni

Czystość

Woda niezwiązana

Nie więcej niż 1,0 %

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 0,03 %

Chlorki

Nie więcej niż 0,2 %

Siarczany

Nie więcej niż 0,1 %

Wolny cyjanek

Niewykrywalny

Żelazocyjanki

Niewykrywalne

Ołów

Nie więcej niż 5 mg/kg

E 541 FOSFORAN GLINOWO-SODOWY, KWAŚNY

| Nazwy synonimowe | SALP |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 232-090-4 |
| Nazwa chemiczna | Tetradekawodorooktafosforan sodowotriglinowy, tetrawodzian (A); pentadekawodorooktafosforan diglinowotrisodowy (B) |
| Wzór chemiczny | NaAl3H14(PO4)8 · 4H2O (A)
  Na3Al2H15(PO4)8 (B) |
| Masa cząsteczkowa | 949,88 (A)
  897,82 (B) |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 95,0 % (obie postacie) |
| Opis | Biały, bezwonny proszek |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność sodu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność glinu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność fosforanów | Wynik dodatni |
| pH | Kwaśny |
| Rozpuszczalność | Nierozpuszczalny w wodzie. Rozpuszczalny w kwasie chlorowodorowym |
| Czystość |
| Strata przy prażeniu | 19,5–21,0 % (A) (750–800 °C, 2 godz.)
  15–16 % (B) (750–800 °C, 2 godz.) |
| Fluorki | Nie więcej niż 25 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 4 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

SALP

Definicja

Numer wg EINECS

232-090-4

Nazwa chemiczna

Tetradekawodorooktafosforan sodowotriglinowy, tetrawodzian (A); pentadekawodorooktafosforan diglinowotrisodowy (B)

Wzór chemiczny

NaAl3H14(PO4)8 · 4H2O (A)

Na3Al2H15(PO4)8 (B)

Masa cząsteczkowa

949,88 (A)

897,82 (B)

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 95,0 % (obie postacie)

Opis

Biały, bezwonny proszek

Identyfikacja

Próba na obecność sodu

Wynik dodatni

Próba na obecność glinu

Wynik dodatni

Próba na obecność fosforanów

Wynik dodatni

pH

Kwaśny

Rozpuszczalność

Nierozpuszczalny w wodzie. Rozpuszczalny w kwasie chlorowodorowym

Czystość

Strata przy prażeniu

19,5–21,0 % (A) (750–800 °C, 2 godz.)

15–16 % (B) (750–800 °C, 2 godz.)

Fluorki

Nie więcej niż 25 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 4 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 551 DWUTLENEK KRZEMU

| Nazwy synonimowe | Krzemionka; dwutlenek krzemu |
| --- | --- |
| Definicja | Dwutlenek krzemu jest substancją amorficzną wytwarzaną syntetycznie w procesie hydrolizy par, dając zmatowioną koloidalną krzemionkę, lub w procesie mokrym, dając strącaną krzemionkę, silikażel lub krzemionkę zawierającą wodę. Koloidalna krzemionka powstaje zasadniczo w postaci bezwodnej, podczas gdy w procesie mokrym otrzymywane są produkty w postaci uwodnionej lub zawierające wodę zaabsorbowaną na powierzchni |
| Numer wg EINECS | 231-545-4 |
| Nazwa chemiczna | Dwutlenek krzemu |
| Wzór chemiczny | (SiO2)n |
| Masa cząsteczkowa | 60,08 (SiO2) |
| Oznaczenie zawartości | Zawartość po prażeniu nie mniej niż 99,0 % (koloidalna krzemionka) lub 94,0 % (postacie uwodnione) |
| Opis | Biały, puszysty proszek lub granulki. Higroskopijny |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność krzemionki | Wynik dodatni |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 2,5 % (koloidalna krzemionka, 105 °C, 2 godz.)
  Nie więcej niż 8,0 % (strącona krzemionka i silikażel, 105 °C, 2 godz.)
  Nie więcej niż 70 % (krzemionka zawierająca wodę, 105 °C, 2 godz.) |
| Strata przy prażeniu | Nie więcej niż 2,5 % po suszeniu (1 000 °C, koloidalna krzemionka)
  Nie więcej niż 8,5 % po suszeniu (1 000 °C, postacie uwodnione) |
| Sole rozpuszczalne, podatne na jonizację | Nie więcej niż 5,0 % (w przeliczeniu na Na2SO4) |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 5 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Krzemionka; dwutlenek krzemu

Definicja

Dwutlenek krzemu jest substancją amorficzną wytwarzaną syntetycznie w procesie hydrolizy par, dając zmatowioną koloidalną krzemionkę, lub w procesie mokrym, dając strącaną krzemionkę, silikażel lub krzemionkę zawierającą wodę. Koloidalna krzemionka powstaje zasadniczo w postaci bezwodnej, podczas gdy w procesie mokrym otrzymywane są produkty w postaci uwodnionej lub zawierające wodę zaabsorbowaną na powierzchni

Numer wg EINECS

231-545-4

Nazwa chemiczna

Dwutlenek krzemu

Wzór chemiczny

(SiO2)n

Masa cząsteczkowa

60,08 (SiO2)

Oznaczenie zawartości

Zawartość po prażeniu nie mniej niż 99,0 % (koloidalna krzemionka) lub 94,0 % (postacie uwodnione)

Opis

Biały, puszysty proszek lub granulki. Higroskopijny

Identyfikacja

Próba na obecność krzemionki

Wynik dodatni

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 2,5 % (koloidalna krzemionka, 105 °C, 2 godz.)

Nie więcej niż 8,0 % (strącona krzemionka i silikażel, 105 °C, 2 godz.)

Nie więcej niż 70 % (krzemionka zawierająca wodę, 105 °C, 2 godz.)

Strata przy prażeniu

Nie więcej niż 2,5 % po suszeniu (1 000 °C, koloidalna krzemionka)

Nie więcej niż 8,5 % po suszeniu (1 000 °C, postacie uwodnione)

Sole rozpuszczalne, podatne na jonizację

Nie więcej niż 5,0 % (w przeliczeniu na Na2SO4)

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 5 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 552 KRZEMIAN WAPNIA

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja | Krzemian wapnia jest krzemianem wodnym lub bezwodnym o różnych proporcjach CaO i SiO2. Produkt nie powinien zawierać azbestu. |
| Numer wg EINECS | 215-710-8 |
| Nazwa chemiczna | Krzemian wapnia |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | Zawartość w przeliczeniu na bezwodną masę:






  — | w przeliczeniu na SiO2 nie mniej niż 50 % i nie więcej niż 95 % |

Nazwy synonimowe

Definicja

Krzemian wapnia jest krzemianem wodnym lub bezwodnym o różnych proporcjach CaO i SiO2. Produkt nie powinien zawierać azbestu.

Numer wg EINECS

215-710-8

Nazwa chemiczna

Krzemian wapnia

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Zawartość w przeliczeniu na bezwodną masę:

—

w przeliczeniu na SiO2 nie mniej niż 50 % i nie więcej niż 95 %

| — | w przeliczeniu na CaO nie mniej niż 3 % i nie więcej niż 35 % |
| --- | --- |

—

w przeliczeniu na CaO nie mniej niż 3 % i nie więcej niż 35 %

Opis

Sypki proszek o barwie białej do prawie białej, który pozostaje taki po wchłonięciu względnie dużej ilości wody lub innych cieczy

Identyfikacja

Próba na obecność krzemianów

Wynik dodatni

Próba na obecność wapnia

Wynik dodatni

Tworzenie żelu

Z kwasami mineralnymi tworzy żel

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 10 % (105 °C, 2 godz.)

Strata przy prażeniu

Nie mniej niż 5 % i nie więcej niż 14 % (1 000 °C, do stałej masy)

Sód

Nie więcej niż 3 %

Fluorki

Nie więcej niż 50 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 553a (i) KRZEMIAN MAGNEZU

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja | Krzemian magnezu jest składnikiem syntetycznym, w którym stosunek molowy tlenku magnezu do ditlenku krzemu wynosi w przybliżeniu 2:5 |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 15 % MgO i nie mniej niż 67 % SiO2 w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu |
| Opis | Bardzo drobny, bezwonny proszek, o barwie białej, wolny od zbryleń |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność magnezu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność krzemianów | Wynik dodatni |
| pH | Między 7,0 a 10,8 (10 % zawiesina) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 15 % (105 °C, 2 godz.) |
| Strata przy prażeniu | Nie więcej niż 15 % po suszeniu (1 000 °C, 20 minut) |
| Sole rozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 3 % |
| Wolne zasady | Nie więcej niż 1 % (w przeliczeniu na NaOH) |
| Fluorki | Nie więcej niż 10 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 5 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Krzemian magnezu jest składnikiem syntetycznym, w którym stosunek molowy tlenku magnezu do ditlenku krzemu wynosi w przybliżeniu 2:5

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 15 % MgO i nie mniej niż 67 % SiO2 w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu

Opis

Bardzo drobny, bezwonny proszek, o barwie białej, wolny od zbryleń

Identyfikacja

Próba na obecność magnezu

Wynik dodatni

Próba na obecność krzemianów

Wynik dodatni

pH

Między 7,0 a 10,8 (10 % zawiesina)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 15 % (105 °C, 2 godz.)

Strata przy prażeniu

Nie więcej niż 15 % po suszeniu (1 000 °C, 20 minut)

Sole rozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 3 %

Wolne zasady

Nie więcej niż 1 % (w przeliczeniu na NaOH)

Fluorki

Nie więcej niż 10 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 5 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 553a (ii) TRIKRZEMIAN MAGNEZU

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 239-076-7 |
| Nazwa chemiczna | Trikrzemian magnezu |
| Wzór chemiczny | Mg2Si3O8 · nH2O (przybliżony skład) |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 29,0 % MgO i nie mniej niż 65,0 % SiO2 w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu |
| Opis | Drobny proszek o barwie białej, wolny od zbryleń |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność magnezu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność krzemianów | Wynik dodatni |
| pH | Między 6,3 a 9,5 (5 % zawiesina) |
| Czystość |
| Strata przy prażeniu | Nie mniej niż 17 % i nie więcej niż 34 % (1 000 °C) |
| Sole rozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 2 % |
| Wolne zasady | Nie więcej niż 1 % (w przeliczeniu na NaOH) |
| Fluorki | Nie więcej niż 10 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 5 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

239-076-7

Nazwa chemiczna

Trikrzemian magnezu

Wzór chemiczny

Mg2Si3O8 · nH2O (przybliżony skład)

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 29,0 % MgO i nie mniej niż 65,0 % SiO2 w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu

Opis

Drobny proszek o barwie białej, wolny od zbryleń

Identyfikacja

Próba na obecność magnezu

Wynik dodatni

Próba na obecność krzemianów

Wynik dodatni

pH

Między 6,3 a 9,5 (5 % zawiesina)

Czystość

Strata przy prażeniu

Nie mniej niż 17 % i nie więcej niż 34 % (1 000 °C)

Sole rozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 2 %

Wolne zasady

Nie więcej niż 1 % (w przeliczeniu na NaOH)

Fluorki

Nie więcej niż 10 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 5 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 553b TALK

| Nazwy synonimowe | Talcum |
| --- | --- |
| Definicja | Występująca w przyrodzie postać uwodnionego krzemianu magnezu zawierającego w różnych proporcjach minerały towarzyszące, takie jak alfa-kwarc, kalcyt, chloryt, dolomit, magnezyt i flogopit. Produkt nie powinien zawierać azbestu. |
| Numer wg EINECS | 238-877-9 |
| Nazwa chemiczna | Wodorometakrzemian magnezu |
| Wzór chemiczny | Mg3(Si4O10)(OH)2 |
| Masa cząsteczkowa | 379,22 |
| Oznaczenie zawartości | |
| Opis | Lekki, jednorodny proszek o barwie białej lub prawie białej, śliski w dotyku |
| Identyfikacja |
| Widmo absorpcji w podczerwieni | Charakterystyczne piki przy 3 677, 1 018 i 669 cm– 1 |
| Dyfrakcja promieniowania rentgenowskiego | Piki przy 9,34/4,66/3,12 Å |
| Rozpuszczalność | Nierozpuszczalny w wodzie i etanolu. |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 0,5 % (105 °C, 1 godz.) |
| Substancje rozpuszczalne w kwasach | Nie więcej niż 6 % |
| Substancje rozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,2 % |
| Żelazo rozpuszczalne w kwasach | Niewykrywalne |
| Arsen | Nie więcej niż 10 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Talcum

Definicja

Występująca w przyrodzie postać uwodnionego krzemianu magnezu zawierającego w różnych proporcjach minerały towarzyszące, takie jak alfa-kwarc, kalcyt, chloryt, dolomit, magnezyt i flogopit. Produkt nie powinien zawierać azbestu.

Numer wg EINECS

238-877-9

Nazwa chemiczna

Wodorometakrzemian magnezu

Wzór chemiczny

Mg3(Si4O10)(OH)2

Masa cząsteczkowa

379,22

Oznaczenie zawartości

Opis

Lekki, jednorodny proszek o barwie białej lub prawie białej, śliski w dotyku

Identyfikacja

Widmo absorpcji w podczerwieni

Charakterystyczne piki przy 3 677, 1 018 i 669 cm– 1

Dyfrakcja promieniowania rentgenowskiego

Piki przy 9,34/4,66/3,12 Å

Rozpuszczalność

Nierozpuszczalny w wodzie i etanolu.

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 0,5 % (105 °C, 1 godz.)

Substancje rozpuszczalne w kwasach

Nie więcej niż 6 %

Substancje rozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 0,2 %

Żelazo rozpuszczalne w kwasach

Niewykrywalne

Arsen

Nie więcej niż 10 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

E 554 KRZEMIAN GLINOWO-SODOWY

| Nazwy synonimowe | Glinokrzemian sodu; krzemoglinian sodu; krzemian sodowo-glinowy |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | Krzemian glinowo-sodowy |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | Zawartość w przeliczeniu na bezwodną masę:






  — | nie mniej niż 66,0 % i nie więcej niż 88,0 % w przeliczeniu na SiO2 |

Nazwy synonimowe

Glinokrzemian sodu; krzemoglinian sodu; krzemian sodowo-glinowy

Definicja

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Krzemian glinowo-sodowy

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Zawartość w przeliczeniu na bezwodną masę:

—

nie mniej niż 66,0 % i nie więcej niż 88,0 % w przeliczeniu na SiO2

| — | nie mniej niż 5,0 % i nie więcej niż 15,0 % w przeliczeniu na Al2O3 |
| --- | --- |

—

nie mniej niż 5,0 % i nie więcej niż 15,0 % w przeliczeniu na Al2O3

Opis

Drobny, biały amorficzny proszek lub granulki

Identyfikacja

Próba na obecność sodu

Wynik dodatni

Próba na obecność glinu

Wynik dodatni

Próba na obecność krzemianów

Wynik dodatni

pH

Między 6,5 a 11,5 (5 % zawiesina)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 8,0 % (105 °C, 2 godz.)

Strata przy prażeniu

Nie mniej niż 5,0 % i nie więcej niż 11,0 % w przeliczeniu na bezwodną substancję (1 000 °C, do stałej masy)

Sód

Nie mniej niż 5 % i nie więcej niż 8,5 % (w przeliczeniu na Na2O) w przeliczeniu na bezwodną substancję

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 5 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 555 KRZEMIAN GLINOWO-POTASOWY

| Nazwy synonimowe | Mika |
| --- | --- |
| Definicja | Naturalna mika, która składa się głównie z krzemianu glinowo-potasowego (muskowit, mika potasowa) |
| Numer wg EINECS | 310-127-6 |
| Nazwa chemiczna | Krzemian glinowo-potasowy |
| Wzór chemiczny | KAl2[AlSi3O10](OH)2 |
| Masa cząsteczkowa | 398 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 98 % |
| Opis | Krystaliczne płatki lub proszek o barwie jasnoszarej do białej |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Nierozpuszczalny w wodzie, rozcieńczonych kwasach i zasadach oraz w rozpuszczalnikach organicznych |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 0,5 % (105 °C, 2 godz.) |
| Antymon | Nie więcej niż 20 mg/kg |
| Cynk | Nie więcej niż 25 mg/kg |
| Bar | Nie więcej niż 25 mg/kg |
| Chrom | Nie więcej niż 100 mg/kg |
| Miedź | Nie więcej niż 25 mg/kg |
| Nikiel | Nie więcej niż 50 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 5 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Mika

Definicja

Naturalna mika, która składa się głównie z krzemianu glinowo-potasowego (muskowit, mika potasowa)

Numer wg EINECS

310-127-6

Nazwa chemiczna

Krzemian glinowo-potasowy

Wzór chemiczny

KAl2[AlSi3O10](OH)2

Masa cząsteczkowa

398

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 98 %

Opis

Krystaliczne płatki lub proszek o barwie jasnoszarej do białej

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Nierozpuszczalny w wodzie, rozcieńczonych kwasach i zasadach oraz w rozpuszczalnikach organicznych

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 0,5 % (105 °C, 2 godz.)

Antymon

Nie więcej niż 20 mg/kg

Cynk

Nie więcej niż 25 mg/kg

Bar

Nie więcej niż 25 mg/kg

Chrom

Nie więcej niż 100 mg/kg

Miedź

Nie więcej niż 25 mg/kg

Nikiel

Nie więcej niż 50 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 2 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 5 mg/kg

E 556 KRZEMIAN GLINOWO-WAPNIOWY

| Nazwy synonimowe | Glinokrzemian wapnia; krzemoglinian wapnia; krzemian wapniowo-glinowy |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | Krzemian glinowo-wapniowy |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | Zawartość w przeliczeniu na bezwodną masę:






  — | nie mniej niż 44,0 % i nie więcej niż 50,0 % w przeliczeniu na SiO2 |

Nazwy synonimowe

Glinokrzemian wapnia; krzemoglinian wapnia; krzemian wapniowo-glinowy

Definicja

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Krzemian glinowo-wapniowy

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Zawartość w przeliczeniu na bezwodną masę:

—

nie mniej niż 44,0 % i nie więcej niż 50,0 % w przeliczeniu na SiO2

| — | w przeliczeniu na Al2O3 nie mniej niż 3,0 % i nie więcej niż 5,0 % |
| --- | --- |

—

w przeliczeniu na Al2O3 nie mniej niż 3,0 % i nie więcej niż 5,0 %

| — | w przeliczeniu na CaO nie mniej niż 32,0 % i nie więcej niż 38,0 % |
| --- | --- |

—

w przeliczeniu na CaO nie mniej niż 32,0 % i nie więcej niż 38,0 %

Opis

Drobny, biały, sypki proszek

Identyfikacja

Próba na obecność wapnia

Wynik dodatni

Próba na obecność glinu

Wynik dodatni

Próba na obecność krzemianów

Wynik dodatni

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 10,0 % (105 °C, 2 godz.)

Strata przy prażeniu

Nie mniej niż 14,0 % i nie więcej niż 18,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę (1 000 °C, do stałej masy)

Fluorki

Nie więcej niż 50 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 5 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 559 KRZEMIAN GLINU (KAOLIN)

| Nazwy synonimowe | Kaolin, lekki lub ciężki |
| --- | --- |
| Definicja | Uwodniony krzemian glinu (kaolin) jest oczyszczoną, białą, plastyczną glinką składającą się z kaolinitu, krzemianu glinowo-potasowego, skalenia i kwarcu. W procesie przetwarzania nie powinno się stosować spalania. Surowa glinka kaolinitowa stosowana do produkcji krzemianu glinu powinna wykazywać taki poziom dioksyn, który nie stanowi zagrożenia dla zdrowia ani nie czyni jej niezdatną do spożycia przez ludzi. Produkt nie powinien zawierać azbestu |
| Numer wg EINECS | 215-286-4 (kaolinit) |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | Al2Si2O5(OH)4 (kaolinit) |
| Masa cząsteczkowa | 264 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 90 % (suma ditlenku krzemu i tlenku glinu po prażeniu) |
| Dwutlenek krzemu (SiO2) | Między 45 % a 55 % |
| Tlenek glinu (Al2O3) | Między 30 % a 39 % |
| Opis | Drobny, tłusty proszek o barwie białej do szarawobiałej. Kaolin utworzony jest z luźnych skupisk przypadkowo ustawionych stosów płatków kaolinitu lub pojedynczych sześciokątnych płatków |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność tlenków glinu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność krzemianów | Wynik dodatni |
| Dyfrakcja promieniowania rentgenowskiego | Charakterystyczne piki przy 7,18/3,58/2,38/1,78 Å |
| Widmo absorpcji w podczerwieni | Piki przy 3 700 i 3 620 cm– 1 |
| Czystość |
| Strata przy prażeniu | Między 10 a 14 % (1 000 °C, do stałej masy) |
| Substancje rozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,3 % |
| Substancje rozpuszczalne w kwasach | Nie więcej niż 2 % |
| Żelazo | Nie więcej niż 5 % |
| Tlenek potasu (K2O) | Nie więcej niż 5 % |
| Węgiel | Nie więcej niż 0,5 % |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 5 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Kaolin, lekki lub ciężki

Definicja

Uwodniony krzemian glinu (kaolin) jest oczyszczoną, białą, plastyczną glinką składającą się z kaolinitu, krzemianu glinowo-potasowego, skalenia i kwarcu. W procesie przetwarzania nie powinno się stosować spalania. Surowa glinka kaolinitowa stosowana do produkcji krzemianu glinu powinna wykazywać taki poziom dioksyn, który nie stanowi zagrożenia dla zdrowia ani nie czyni jej niezdatną do spożycia przez ludzi. Produkt nie powinien zawierać azbestu

Numer wg EINECS

215-286-4 (kaolinit)

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Al2Si2O5(OH)4 (kaolinit)

Masa cząsteczkowa

264

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 90 % (suma ditlenku krzemu i tlenku glinu po prażeniu)

Dwutlenek krzemu (SiO2)

Między 45 % a 55 %

Tlenek glinu (Al2O3)

Między 30 % a 39 %

Opis

Drobny, tłusty proszek o barwie białej do szarawobiałej. Kaolin utworzony jest z luźnych skupisk przypadkowo ustawionych stosów płatków kaolinitu lub pojedynczych sześciokątnych płatków

Identyfikacja

Próba na obecność tlenków glinu

Wynik dodatni

Próba na obecność krzemianów

Wynik dodatni

Dyfrakcja promieniowania rentgenowskiego

Charakterystyczne piki przy 7,18/3,58/2,38/1,78 Å

Widmo absorpcji w podczerwieni

Piki przy 3 700 i 3 620 cm– 1

Czystość

Strata przy prażeniu

Między 10 a 14 % (1 000 °C, do stałej masy)

Substancje rozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 0,3 %

Substancje rozpuszczalne w kwasach

Nie więcej niż 2 %

Żelazo

Nie więcej niż 5 %

Tlenek potasu (K2O)

Nie więcej niż 5 %

Węgiel

Nie więcej niż 0,5 %

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 5 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 570 KWASY TŁUSZCZOWE

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja | Liniowe kwasy tłuszczowe, kwas kaprylowy (C8), kwas kaprynowy (C10), kwas laurynowy (C12), kwas mirystynowy (C14), kwas palmitynowy (C16), kwas stearynowy (C18), kwas oleinowy (C18:1) |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | Kwas oktanowy (C8); kwas dekanowy (C10); kwas dodekanowy (C12); kwas tetradekanowy (C14); kwas heksadekanowy (C16); kwas oktadekanowy (C18); kwas 9-oktadekenowy (C18:1) |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | Nie mniej niż 98 % metodą chromatograficzną |
| Opis | Bezbarwna ciecz lub substancja stała o barwie białej, otrzymywane z olejów i tłuszczów |
| Identyfikacja |
| Sposób identyfikacji | Poszczególne kwasy tłuszczowe mogą być zidentyfikowane za pomocą liczby kwasowej, liczby jodowej, metodą chromatografii gazowej |
| Czystość |
| Pozostałości po prażeniu | Nie więcej niż 0,1 % |
| Substancje niezmydlające się | Nie więcej niż 1,5 % |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 0,2 % (metoda Karla Fischera) |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Liniowe kwasy tłuszczowe, kwas kaprylowy (C8), kwas kaprynowy (C10), kwas laurynowy (C12), kwas mirystynowy (C14), kwas palmitynowy (C16), kwas stearynowy (C18), kwas oleinowy (C18:1)

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Kwas oktanowy (C8); kwas dekanowy (C10); kwas dodekanowy (C12); kwas tetradekanowy (C14); kwas heksadekanowy (C16); kwas oktadekanowy (C18); kwas 9-oktadekenowy (C18:1)

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Nie mniej niż 98 % metodą chromatograficzną

Opis

Bezbarwna ciecz lub substancja stała o barwie białej, otrzymywane z olejów i tłuszczów

Identyfikacja

Sposób identyfikacji

Poszczególne kwasy tłuszczowe mogą być zidentyfikowane za pomocą liczby kwasowej, liczby jodowej, metodą chromatografii gazowej

Czystość

Pozostałości po prażeniu

Nie więcej niż 0,1 %

Substancje niezmydlające się

Nie więcej niż 1,5 %

Zawartość wody

Nie więcej niż 0,2 % (metoda Karla Fischera)

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 574 KWAS GLUKONOWY

| Nazwy synonimowe | Kwas D-glukonowy; kwas dekstronowy |
| --- | --- |
| Definicja | Kwas glukonowy jest wodnym roztworem kwasu glukonowego i glukono-delta-laktonu |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | Kwas glukonowy |
| Wzór chemiczny | C6H12O7 (kwas glukonowy) |
| Masa cząsteczkowa | 196,2 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 49,0 % (w przeliczeniu na kwas glukonowy) |
| Opis | Klarowna ciecz o konsystencji syropu, bezbarwna do jasnożółtej |
| Identyfikacja |
| Tworzenie pochodnej fenylohydrazyny | Wynik dodatni. Utworzony związek topi się w temperaturze między 196°C a 202 °C z rozkładem |
| Czystość |
| Pozostałości po prażeniu | Nie więcej niż 1,0 % 550 °C +/- 20 °C do zniknięcia pozostałości organicznych (czarne plamki). |
| Substancje redukujące | Nie więcej niż 2,0 % (w przeliczeniu na D-glukozę) |
| Chlorki | Nie więcej niż 350 mg/kg |
| Siarczany | Nie więcej niż 240 mg/kg |
| Sulphite | Nie więcej niż 20 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Kwas D-glukonowy; kwas dekstronowy

Definicja

Kwas glukonowy jest wodnym roztworem kwasu glukonowego i glukono-delta-laktonu

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Kwas glukonowy

Wzór chemiczny

C6H12O7 (kwas glukonowy)

Masa cząsteczkowa

196,2

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 49,0 % (w przeliczeniu na kwas glukonowy)

Opis

Klarowna ciecz o konsystencji syropu, bezbarwna do jasnożółtej

Identyfikacja

Tworzenie pochodnej fenylohydrazyny

Wynik dodatni. Utworzony związek topi się w temperaturze między 196°C a 202 °C z rozkładem

Czystość

Pozostałości po prażeniu

Nie więcej niż 1,0 % 550 °C +/- 20 °C do zniknięcia pozostałości organicznych (czarne plamki).

Substancje redukujące

Nie więcej niż 2,0 % (w przeliczeniu na D-glukozę)

Chlorki

Nie więcej niż 350 mg/kg

Siarczany

Nie więcej niż 240 mg/kg

Sulphite

Nie więcej niż 20 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 575 LAKTON KWASU GLUKONOWEGO

| Nazwy synonimowe | Glukonolakton; GDL; delta-lakton kwasu D-glukonowego; delta-glukonolakton |
| --- | --- |
| Definicja | Glukono-delta-lakton jest cyklicznym 1,5-wewnątrzcząsteczkowym estrem kwasu D-glukonowego. W środowisku wodnym ulega hydrolizie do równowagowej mieszaniny kwasu D-glukonowego (55–66 %) oraz delta- i gamma-laktonów |
| Numer wg EINECS | 202-016-5 |
| Nazwa chemiczna | D-glukono-1,5-lakton |
| Wzór chemiczny | C6H10O6 |
| Masa cząsteczkowa | 178,14 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Drobny, biały krystaliczny proszek, prawie bezwonny |
| Identyfikacja |
| Tworzenie pochodnej fenylohydrazonowej kwasu glukonowego | Wynik dodatni. Utworzony związek topi się w temperaturze między 196 °C a 202 °C z rozkładem |
| Rozpuszczalność | Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Trudno rozpuszczalny w etanolu |
| Czystość |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 0,2 % (metoda Karla Fischera) |
| Substancje redukujące | Nie więcej niż 0,5 % (w przeliczeniu na D-glukozę) |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Glukonolakton; GDL; delta-lakton kwasu D-glukonowego; delta-glukonolakton

Definicja

Glukono-delta-lakton jest cyklicznym 1,5-wewnątrzcząsteczkowym estrem kwasu D-glukonowego. W środowisku wodnym ulega hydrolizie do równowagowej mieszaniny kwasu D-glukonowego (55–66 %) oraz delta- i gamma-laktonów

Numer wg EINECS

202-016-5

Nazwa chemiczna

D-glukono-1,5-lakton

Wzór chemiczny

C6H10O6

Masa cząsteczkowa

178,14

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Drobny, biały krystaliczny proszek, prawie bezwonny

Identyfikacja

Tworzenie pochodnej fenylohydrazonowej kwasu glukonowego

Wynik dodatni. Utworzony związek topi się w temperaturze między 196 °C a 202 °C z rozkładem

Rozpuszczalność

Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Trudno rozpuszczalny w etanolu

Czystość

Zawartość wody

Nie więcej niż 0,2 % (metoda Karla Fischera)

Substancje redukujące

Nie więcej niż 0,5 % (w przeliczeniu na D-glukozę)

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 576 GLUKONIAN SODU

| Nazwy synonimowe | Sól sodowa kwasu D-glukonowego |
| --- | --- |
| Definicja | Wytwarzany w wyniku fermetacji lub chemicznego procesu oksydacji katalitycznej |
| Numer wg EINECS | 208-407-7 |
| Nazwa chemiczna | D-glukonian sodu |
| Wzór chemiczny | C6H11NaO7 (postać bezwodna) |
| Masa cząsteczkowa | 218,14 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99,0 % |
| Opis | Krystaliczny proszek o barwie białej do beżowej, granulowany do drobny |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność sodu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność glukonianów | Wynik dodatni |
| Rozpuszczalność | Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie. Trudno rozpuszczalny w etanolu |
| pH | Między 6,5 a 7,5 (10 % roztwór) |
| Czystość |
| Substancje redukujące | Nie więcej niż 1,0 % (w przeliczeniu na D-glukozę) |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Sól sodowa kwasu D-glukonowego

Definicja

Wytwarzany w wyniku fermetacji lub chemicznego procesu oksydacji katalitycznej

Numer wg EINECS

208-407-7

Nazwa chemiczna

D-glukonian sodu

Wzór chemiczny

C6H11NaO7 (postać bezwodna)

Masa cząsteczkowa

218,14

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99,0 %

Opis

Krystaliczny proszek o barwie białej do beżowej, granulowany do drobny

Identyfikacja

Próba na obecność sodu

Wynik dodatni

Próba na obecność glukonianów

Wynik dodatni

Rozpuszczalność

Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie. Trudno rozpuszczalny w etanolu

pH

Między 6,5 a 7,5 (10 % roztwór)

Czystość

Substancje redukujące

Nie więcej niż 1,0 % (w przeliczeniu na D-glukozę)

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 577 GLUKONIAN POTASU

| Nazwy synonimowe | Sól potasowa kwasu D-glukonowego |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 206-074-2 |
| Nazwa chemiczna | D-glukonian potasu |
| Wzór chemiczny | C6H11KO7 (postać bezwodna)
  C6H11KO7 · H2O (jednowodzian) |
| Masa cząsteczkowa | 234,25 (postać bezwodna)
  252,26 (jednowodzian) |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 97,0 % i nie więcej niż 103,0 % w przeliczeniu na suchą masę |
| Opis | Krystaliczny proszek lub granulki, bezwonny, sypki, o barwie białej do żółtawobiałej |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność potasu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność glukonianów | Wynik dodatni |
| pH | Między 7,0 a 8,3 (10 % roztwór) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Bezwodny: nie więcej niż 3,0 % (105 °C, 4 godz., w próżni)
  Jednowodzian: nie mniej niż 6 % i nie więcej niż 7,5 % (105 °C, 4 godz., w próżni) |
| Substancje redukujące | Nie więcej niż 1,0 % (w przeliczeniu na D-glukozę) |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Sól potasowa kwasu D-glukonowego

Definicja

Numer wg EINECS

206-074-2

Nazwa chemiczna

D-glukonian potasu

Wzór chemiczny

C6H11KO7 (postać bezwodna)

C6H11KO7 · H2O (jednowodzian)

Masa cząsteczkowa

234,25 (postać bezwodna)

252,26 (jednowodzian)

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 97,0 % i nie więcej niż 103,0 % w przeliczeniu na suchą masę

Opis

Krystaliczny proszek lub granulki, bezwonny, sypki, o barwie białej do żółtawobiałej

Identyfikacja

Próba na obecność potasu

Wynik dodatni

Próba na obecność glukonianów

Wynik dodatni

pH

Między 7,0 a 8,3 (10 % roztwór)

Czystość

Strata przy suszeniu

Bezwodny: nie więcej niż 3,0 % (105 °C, 4 godz., w próżni)

Jednowodzian: nie mniej niż 6 % i nie więcej niż 7,5 % (105 °C, 4 godz., w próżni)

Substancje redukujące

Nie więcej niż 1,0 % (w przeliczeniu na D-glukozę)

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

E 578 GLUKONIAN WAPNIA

| Nazwy synonimowe | Sól wapniowa kwasu D-glukonowego |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 206-075-8 |
| Nazwa chemiczna | di-D-glukonian wapnia |
| Wzór chemiczny | C12H22CaO14 (postać bezwodna)
  C12H22CaO14 · H2O (jednowodzian) |
| Masa cząsteczkowa | 430,38 (postać bezwodna)
  448,39 (jednowodzian) |
| Oznaczenie zawartości | bezwodny: zawiera nie mniej niż 98 % i nie więcej niż 102 % w przeliczeniu na suchą masę
  jednowodzian: nie mniej niż 98 % i nie więcej niż 102 % w przeliczeniu na masę „jaka jest” |
| Opis | Bezwonny, biały krystaliczny proszek lub granulki, stabilny na powietrzu |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność wapnia | Wynik dodatni |
| Próba na obecność glukonianów | Wynik dodatni |
| Rozpuszczalność | Rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu |
| pH | Między 6,0 a 8,0 (5 % roztwór) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 3,0 % (105 °C, 16 godz.) (postać bezwodna)
  Nie więcej niż 2,0 % (105 °C, 16 godz.) (jednowodzian) |
| Substancje redukujące | Nie więcej niż 1,0 % (w przeliczeniu na D-glukozę) |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Sól wapniowa kwasu D-glukonowego

Definicja

Numer wg EINECS

206-075-8

Nazwa chemiczna

di-D-glukonian wapnia

Wzór chemiczny

C12H22CaO14 (postać bezwodna)

C12H22CaO14 · H2O (jednowodzian)

Masa cząsteczkowa

430,38 (postać bezwodna)

448,39 (jednowodzian)

Oznaczenie zawartości

bezwodny: zawiera nie mniej niż 98 % i nie więcej niż 102 % w przeliczeniu na suchą masę

jednowodzian: nie mniej niż 98 % i nie więcej niż 102 % w przeliczeniu na masę „jaka jest”

Opis

Bezwonny, biały krystaliczny proszek lub granulki, stabilny na powietrzu

Identyfikacja

Próba na obecność wapnia

Wynik dodatni

Próba na obecność glukonianów

Wynik dodatni

Rozpuszczalność

Rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu

pH

Między 6,0 a 8,0 (5 % roztwór)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 3,0 % (105 °C, 16 godz.) (postać bezwodna)

Nie więcej niż 2,0 % (105 °C, 16 godz.) (jednowodzian)

Substancje redukujące

Nie więcej niż 1,0 % (w przeliczeniu na D-glukozę)

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

E 579 GLUKONIAN ŻELAZAWY

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 206-076-3 |
| Nazwa chemiczna | Żelaza di-D-glukonian, diwodzian; żelaza (II) diglukonian, diwodzian |
| Wzór chemiczny | C12H22FeO14·2H2O |
| Masa cząsteczkowa | 482,17 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 95 % w przeliczeniu na suchą masę. |
| Opis | Proszek lub granulki o barwie jasnozielonkawożółtej do żółtawoszarej, może mieć słaby zapach palonego cukru |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Rozpuszczalny w wodzie po lekkim podgrzaniu. Praktycznie nierozpuszczalny w etanolu |
| Próba na obecność jonów żelazawych | Wynik dodatni |
| Tworzenie pochodnej fenylohydrazonowej kwasu glukonowego | Wynik dodatni |
| pH | Między 4 a 5,5 (10 % roztwór) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 10 % (105 °C, 16 godz.) |
| Kwas szczawiowy | Niewykrywalny |
| Żelazo (Fe III) | Nie więcej niż 2 % |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Substancje redukujące | Nie więcej niż 0,5 % w przeliczeniu na glukozę |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

206-076-3

Nazwa chemiczna

Żelaza di-D-glukonian, diwodzian; żelaza (II) diglukonian, diwodzian

Wzór chemiczny

C12H22FeO14·2H2O

Masa cząsteczkowa

482,17

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 95 % w przeliczeniu na suchą masę.

Opis

Proszek lub granulki o barwie jasnozielonkawożółtej do żółtawoszarej, może mieć słaby zapach palonego cukru

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Rozpuszczalny w wodzie po lekkim podgrzaniu. Praktycznie nierozpuszczalny w etanolu

Próba na obecność jonów żelazawych

Wynik dodatni

Tworzenie pochodnej fenylohydrazonowej kwasu glukonowego

Wynik dodatni

pH

Między 4 a 5,5 (10 % roztwór)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 10 % (105 °C, 16 godz.)

Kwas szczawiowy

Niewykrywalny

Żelazo (Fe III)

Nie więcej niż 2 %

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

Substancje redukujące

Nie więcej niż 0,5 % w przeliczeniu na glukozę

E 585 MLECZAN ŻELAZAWY

| Nazwy synonimowe | Mleczan żelaza(II); 2-hydroksypropionian żelaza(II);
  sól (2:1) żelaza (2+) kwasu 2-hydroksypropionowego |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 227-608-0 |
| Nazwa chemiczna | 2-hydroksypropionian żelaza |
| Wzór chemiczny | C6H10FeO6 · nH2O (n = 2 lub 3) |
| Masa cząsteczkowa | 270,02 (dwuwodzian)
  288,03 (trójwodzian) |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 96 % w przeliczeniu na suchą masę. |
| Opis | Zielonkawobiałe kryształy lub jasnozielony proszek o charakterystycznym zapachu |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Rozpuszczalny w wodzie. Praktycznie nierozpuszczalny w etanolu |
| Próba na obecność jonów żelazawych | Wynik dodatni |
| Próba na obecność mleczanów | Wynik dodatni |
| pH | Między 4 a 6 (2 % roztwór) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 18 % (100 °C, w próżni, około 700 mmHg) |
| Żelazo (Fe III) | Nie więcej niż 0,6 % |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Mleczan żelaza(II); 2-hydroksypropionian żelaza(II);

sól (2:1) żelaza (2+) kwasu 2-hydroksypropionowego

Definicja

Numer wg EINECS

227-608-0

Nazwa chemiczna

2-hydroksypropionian żelaza

Wzór chemiczny

C6H10FeO6 · nH2O (n = 2 lub 3)

Masa cząsteczkowa

270,02 (dwuwodzian)

288,03 (trójwodzian)

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 96 % w przeliczeniu na suchą masę.

Opis

Zielonkawobiałe kryształy lub jasnozielony proszek o charakterystycznym zapachu

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Rozpuszczalny w wodzie. Praktycznie nierozpuszczalny w etanolu

Próba na obecność jonów żelazawych

Wynik dodatni

Próba na obecność mleczanów

Wynik dodatni

pH

Między 4 a 6 (2 % roztwór)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 18 % (100 °C, w próżni, około 700 mmHg)

Żelazo (Fe III)

Nie więcej niż 0,6 %

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 586 4-HEKSYLOREZORCYNOL

| Nazwy synonimowe | 4-heksyl-1,3-benzenodiol; heksylorezorcynol |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 205-257-4 |
| Nazwa chemiczna | 4-heksylorezorcynol |
| Wzór chemiczny | C12H18O2 |
| Masa cząsteczkowa | 197,24 |
| Oznaczenie zawartości | Nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na suchą masę (4 godz. w temperaturze pokojowej) |
| Opis | Biały proszek |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Dobrze rozpuszczalny w eterze i acetonie; bardzo trudno rozpuszczalny w wodzie |
| Próba na obecność kwasu azotowego | Do 1 ml nasyconego roztworu próbki dodać 1 ml kwasu azotowego. Pojawia się czerwone zabarwienie |
| Próba na obecność bromu | Do 1 ml nasyconego roztworu próbki dodać 1 ml bromu TS. Wytrącają się żółte kłaczki, a roztwór zabarwia się na żółto |
| Czystość |
| Zakres temperatur topnienia | 62 do 67 °C |
| Kwasowość | Nie więcej niż 0,05 % |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,1 % |
| Rezorcynol i inne fenole | Około 1 g próbki wymieszać, wytrząsając, z 50 ml wody przez kilka minut, przefiltrować, a następnie dodać do filtratu 3 krople chlorku żelaza TS. Nie powstaje czerwone ani niebieskie zabarwienie |
| Nikiel | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 3 mg/kg |

Nazwy synonimowe

4-heksyl-1,3-benzenodiol; heksylorezorcynol

Definicja

Numer wg EINECS

205-257-4

Nazwa chemiczna

4-heksylorezorcynol

Wzór chemiczny

C12H18O2

Masa cząsteczkowa

197,24

Oznaczenie zawartości

Nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na suchą masę (4 godz. w temperaturze pokojowej)

Opis

Biały proszek

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Dobrze rozpuszczalny w eterze i acetonie; bardzo trudno rozpuszczalny w wodzie

Próba na obecność kwasu azotowego

Do 1 ml nasyconego roztworu próbki dodać 1 ml kwasu azotowego. Pojawia się czerwone zabarwienie

Próba na obecność bromu

Do 1 ml nasyconego roztworu próbki dodać 1 ml bromu TS. Wytrącają się żółte kłaczki, a roztwór zabarwia się na żółto

Czystość

Zakres temperatur topnienia

62 do 67 °C

Kwasowość

Nie więcej niż 0,05 %

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,1 %

Rezorcynol i inne fenole

Około 1 g próbki wymieszać, wytrząsając, z 50 ml wody przez kilka minut, przefiltrować, a następnie dodać do filtratu 3 krople chlorku żelaza TS. Nie powstaje czerwone ani niebieskie zabarwienie

Nikiel

Nie więcej niż 2 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 3 mg/kg

E 620 KWAS GLUTAMINOWY

| Nazwy synonimowe | Kwas L-glutaminowy; kwas L-α-aminoglutarowy |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 200-293-7 |
| Nazwa chemiczna | Kwas L-glutaminowy; Kwas L-2-amino-pentanodiowy |
| Wzór chemiczny | C5H9NO4 |
| Masa cząsteczkowa | 147,13 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99,0 % i nie więcej niż 101,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Rozpuszczalność | Trudno rozpuszczalny w wodzie; praktycznie nierozpuszczalny w etanolu ani eterze |
| Opis | Białe kryształy lub krystaliczny proszek |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność kwasu glutaminowego (przy zastosowaniu chromatografii cienkowarstwowej) | Wynik dodatni |
| Skręcalność właściwa | [α]D
  20 między+ 31,5° a + 32,2°
  (10 % roztwór (w przeliczeniu na bezwodną masę) w 2N HCl, probówka 200 mm) |
| pH | Między 3,0 a 3,5 (roztwór nasycony) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 0,2 % (80 °C, 3 godz.) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,2 % |
| Chlorki | Nie więcej niż 0,2 % |
| Kwas pirolidonokarboksylowy | Nie więcej niż 0,2 % |
| Arsen | Nie więcej niż 2,5 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Kwas L-glutaminowy; kwas L-α-aminoglutarowy

Definicja

Numer wg EINECS

200-293-7

Nazwa chemiczna

Kwas L-glutaminowy; Kwas L-2-amino-pentanodiowy

Wzór chemiczny

C5H9NO4

Masa cząsteczkowa

147,13

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99,0 % i nie więcej niż 101,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Rozpuszczalność

Trudno rozpuszczalny w wodzie; praktycznie nierozpuszczalny w etanolu ani eterze

Opis

Białe kryształy lub krystaliczny proszek

Identyfikacja

Próba na obecność kwasu glutaminowego (przy zastosowaniu chromatografii cienkowarstwowej)

Wynik dodatni

Skręcalność właściwa

[α]D
  20 między+ 31,5° a + 32,2°

(10 % roztwór (w przeliczeniu na bezwodną masę) w 2N HCl, probówka 200 mm)

pH

Między 3,0 a 3,5 (roztwór nasycony)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 0,2 % (80 °C, 3 godz.)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,2 %

Chlorki

Nie więcej niż 0,2 %

Kwas pirolidonokarboksylowy

Nie więcej niż 0,2 %

Arsen

Nie więcej niż 2,5 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 621 GLUTAMINIAN MONOSODOWY

| Nazwy synonimowe | Glutaminian sodu; MSG |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 205-538-1 |
| Nazwa chemiczna | L-glutaminian monosodowy, monowodzian |
| Wzór chemiczny | C5H8NaNO4 · H2O |
| Masa cząsteczkowa | 187,13 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99,0 % i nie więcej niż 101,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Rozpuszczalność | Dobrze rozpuszczalny w wodzie; praktycznie nierozpuszczalny w etanolu ani eterze |
| Opis | Białe, praktycznie bezwonne kryształy lub krystaliczny proszek |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność sodu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność kwasu glutaminowego (metodą chromatografii cienkowarstwowej) | Wynik dodatni |
| Skręcalność właściwa | [α]D
  20 między + 24,8° a + 25,3°
  (10 % roztwór (w przeliczeniu na bezwodną masę) w 2N HCl, probówka 200 mm) |
| pH | Między 6,7 a 7,2 (5 % roztwór) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 0,5 % (98 °C, 5 godz.) |
| Chlorki | Nie więcej niż 0,2 % |
| Kwas pirolidonokarboksylowy | Nie więcej niż 0,2 % |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Glutaminian sodu; MSG

Definicja

Numer wg EINECS

205-538-1

Nazwa chemiczna

L-glutaminian monosodowy, monowodzian

Wzór chemiczny

C5H8NaNO4 · H2O

Masa cząsteczkowa

187,13

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99,0 % i nie więcej niż 101,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Rozpuszczalność

Dobrze rozpuszczalny w wodzie; praktycznie nierozpuszczalny w etanolu ani eterze

Opis

Białe, praktycznie bezwonne kryształy lub krystaliczny proszek

Identyfikacja

Próba na obecność sodu

Wynik dodatni

Próba na obecność kwasu glutaminowego (metodą chromatografii cienkowarstwowej)

Wynik dodatni

Skręcalność właściwa

[α]D
  20 między + 24,8° a + 25,3°

(10 % roztwór (w przeliczeniu na bezwodną masę) w 2N HCl, probówka 200 mm)

pH

Między 6,7 a 7,2 (5 % roztwór)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 0,5 % (98 °C, 5 godz.)

Chlorki

Nie więcej niż 0,2 %

Kwas pirolidonokarboksylowy

Nie więcej niż 0,2 %

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 622 GLUTAMINIAN MONOPOTASOWY

| Nazwy synonimowe | Glutaminian potasu; MPG |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 243-094-0 |
| Nazwa chemiczna | L-glutaminian monopotasowy, monowodzian |
| Wzór chemiczny | C5H8KNO4 · H2O |
| Masa cząsteczkowa | 203,24 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99,0 % i nie więcej niż 101,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Rozpuszczalność | Dobrze rozpuszczalny w wodzie; praktycznie nierozpuszczalny w etanolu ani eterze |
| Opis | Białe, praktycznie bezwonne kryształy lub krystaliczny proszek |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność potasu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność kwasu glutaminowego (metodą chromatografii cienkowarstwowej) | Wynik dodatni |
| Skręcalność właściwa | [α]D
  20 między + 22,5° a + 24,0°
  (10 % roztwór (w przeliczeniu na bezwodną masę) w 2N HCl, probówka 200 mm) |
| pH | Między 6,7 a 7,3 (2 % roztwór) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 0,2 % (80 °C, 5 godz.) |
| Chlorki | Nie więcej niż 0,2 % |
| Kwas pirolidonokarboksylowy | Nie więcej niż 0,2 % |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Glutaminian potasu; MPG

Definicja

Numer wg EINECS

243-094-0

Nazwa chemiczna

L-glutaminian monopotasowy, monowodzian

Wzór chemiczny

C5H8KNO4 · H2O

Masa cząsteczkowa

203,24

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99,0 % i nie więcej niż 101,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Rozpuszczalność

Dobrze rozpuszczalny w wodzie; praktycznie nierozpuszczalny w etanolu ani eterze

Opis

Białe, praktycznie bezwonne kryształy lub krystaliczny proszek

Identyfikacja

Próba na obecność potasu

Wynik dodatni

Próba na obecność kwasu glutaminowego (metodą chromatografii cienkowarstwowej)

Wynik dodatni

Skręcalność właściwa

[α]D
  20 między + 22,5° a + 24,0°

(10 % roztwór (w przeliczeniu na bezwodną masę) w 2N HCl, probówka 200 mm)

pH

Między 6,7 a 7,3 (2 % roztwór)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 0,2 % (80 °C, 5 godz.)

Chlorki

Nie więcej niż 0,2 %

Kwas pirolidonokarboksylowy

Nie więcej niż 0,2 %

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 623 DIGLUTAMINIAN WAPNIA

| Nazwy synonimowe | Glutaminian wapnia |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 242-905-5 |
| Nazwa chemiczna | Di-L-glutaminian monowapniowy |
| Wzór chemiczny | C10H16CaN2O8 · nH2O (n = 0, 1, 2 lub 4) |
| Masa cząsteczkowa | 332,32 (postać bezwodna) |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 98,0 % i nie więcej niż 102,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Rozpuszczalność | Dobrze rozpuszczalny w wodzie; praktycznie nierozpuszczalny w etanolu ani eterze |
| Opis | Białe, praktycznie bezwonne kryształy lub krystaliczny proszek |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność wapnia | Wynik dodatni |
| Próba na obecność kwasu glutaminowego (metodą chromatografii cienkowarstwowej) | Wynik dodatni |
| Skręcalność właściwa | [α]D
  20 między +27,4° a +29,2° (dla glutaminianu wapnia przy x=4)(10 % roztwór (w przeliczeniu na bezwodną masę) w 2N HCL, w probówce 200 mm) |
| Czystość |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 19 % (dla diglutaminianu wapnia przy x =4) (metoda Karla Fischera) |
| Chlorki | Nie więcej niż 0,2 % |
| Kwas pirolidonokarboksylowy | Nie więcej niż 0,2 % |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Glutaminian wapnia

Definicja

Numer wg EINECS

242-905-5

Nazwa chemiczna

Di-L-glutaminian monowapniowy

Wzór chemiczny

C10H16CaN2O8 · nH2O (n = 0, 1, 2 lub 4)

Masa cząsteczkowa

332,32 (postać bezwodna)

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 98,0 % i nie więcej niż 102,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Rozpuszczalność

Dobrze rozpuszczalny w wodzie; praktycznie nierozpuszczalny w etanolu ani eterze

Opis

Białe, praktycznie bezwonne kryształy lub krystaliczny proszek

Identyfikacja

Próba na obecność wapnia

Wynik dodatni

Próba na obecność kwasu glutaminowego (metodą chromatografii cienkowarstwowej)

Wynik dodatni

Skręcalność właściwa

[α]D
  20 między +27,4° a +29,2° (dla glutaminianu wapnia przy x=4)(10 % roztwór (w przeliczeniu na bezwodną masę) w 2N HCL, w probówce 200 mm)

Czystość

Zawartość wody

Nie więcej niż 19 % (dla diglutaminianu wapnia przy x =4) (metoda Karla Fischera)

Chlorki

Nie więcej niż 0,2 %

Kwas pirolidonokarboksylowy

Nie więcej niż 0,2 %

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 624 GLUTAMINIAN MONOAMONOWY

| Nazwy synonimowe | Glutaminian amonu |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 231-447-1 |
| Nazwa chemiczna | L-glutaminian monoamonowy, monowodzian |
| Wzór chemiczny | C5H12N2O4 · H2O |
| Masa cząsteczkowa | 182,18 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99,0 % i nie więcej niż 101,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Rozpuszczalność | Dobrze rozpuszczalny w wodzie; praktycznie nierozpuszczalny w etanolu ani eterze |
| Opis | Białe, praktycznie bezwonne kryształy lub krystaliczny proszek |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność amonu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność kwasu glutaminowego (metodą chromatografii cienkowarstwowej) | Wynik dodatni |
| Skręcalność właściwa | [α]D
  20 między + 25,4° a + 26,4°
  (10 % roztwór (w przeliczeniu na bezwodną masę) w 2N HCl, probówka 200 mm) |
| pH | Między 6,0 a 7,0 (5 % roztwór) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 0,5 % (50 °C, 4 godz.) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,1 % |
| Kwas pirolidonokarboksylowy | Nie więcej niż 0,2 % |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Glutaminian amonu

Definicja

Numer wg EINECS

231-447-1

Nazwa chemiczna

L-glutaminian monoamonowy, monowodzian

Wzór chemiczny

C5H12N2O4 · H2O

Masa cząsteczkowa

182,18

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99,0 % i nie więcej niż 101,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Rozpuszczalność

Dobrze rozpuszczalny w wodzie; praktycznie nierozpuszczalny w etanolu ani eterze

Opis

Białe, praktycznie bezwonne kryształy lub krystaliczny proszek

Identyfikacja

Próba na obecność amonu

Wynik dodatni

Próba na obecność kwasu glutaminowego (metodą chromatografii cienkowarstwowej)

Wynik dodatni

Skręcalność właściwa

[α]D
  20 między + 25,4° a + 26,4°

(10 % roztwór (w przeliczeniu na bezwodną masę) w 2N HCl, probówka 200 mm)

pH

Między 6,0 a 7,0 (5 % roztwór)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 0,5 % (50 °C, 4 godz.)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,1 %

Kwas pirolidonokarboksylowy

Nie więcej niż 0,2 %

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 625 DIGLUTAMINIAN MAGNEZU

| Nazwy synonimowe | Glutaminian magnezu |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 242-413-0 |
| Nazwa chemiczna | Di-L-glutaminian monomagnezowy, czterowodzian |
| Wzór chemiczny | C10H16MgN2O8 · 4H2O |
| Masa cząsteczkowa | 388,62 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 95,0 % i nie więcej niż 105,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Rozpuszczalność | Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie; praktycznie nierozpuszczalny w etanolu ani eterze |
| Opis | Bezbarwne, białe lub prawie białe kryształy lub proszek |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność magnezu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność kwasu glutaminowego (metodą chromatografii cienkowarstwowej) | Wynik dodatni |
| Skręcalność właściwa | [α]D
  20 między + 23,8° a + 24,4°
  (10 % roztwór (w przeliczeniu na bezwodną masę) w 2N HCl, probówka 200 mm) |
| pH | Między 6,4 a 7,5 (10 % roztwór) |
| Czystość |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 24 % (metoda Karla Fischera) |
| Chlorki | Nie więcej niż 0,2 % |
| Kwas pirolidonokarboksylowy | Nie więcej niż 0,2 % |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Glutaminian magnezu

Definicja

Numer wg EINECS

242-413-0

Nazwa chemiczna

Di-L-glutaminian monomagnezowy, czterowodzian

Wzór chemiczny

C10H16MgN2O8 · 4H2O

Masa cząsteczkowa

388,62

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 95,0 % i nie więcej niż 105,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Rozpuszczalność

Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie; praktycznie nierozpuszczalny w etanolu ani eterze

Opis

Bezbarwne, białe lub prawie białe kryształy lub proszek

Identyfikacja

Próba na obecność magnezu

Wynik dodatni

Próba na obecność kwasu glutaminowego (metodą chromatografii cienkowarstwowej)

Wynik dodatni

Skręcalność właściwa

[α]D
  20 między + 23,8° a + 24,4°

(10 % roztwór (w przeliczeniu na bezwodną masę) w 2N HCl, probówka 200 mm)

pH

Między 6,4 a 7,5 (10 % roztwór)

Czystość

Zawartość wody

Nie więcej niż 24 % (metoda Karla Fischera)

Chlorki

Nie więcej niż 0,2 %

Kwas pirolidonokarboksylowy

Nie więcej niż 0,2 %

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 626 KWAS GUANYLOWY

| Nazwy synonimowe | Kwas 5-guanylowy |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 201-598-8 |
| Nazwa chemiczna | Kwas guanozyno-5'-monofosforowy |
| Wzór chemiczny | C10H14N5O8P |
| Masa cząsteczkowa | 363,22 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 97,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Rozpuszczalność | Słabo rozpuszczalny w wodzie, praktycznie nierozpuszczalny w etanolu |
| Opis | Bezwonne, bezbarwne lub białe kryształy lub biały krystaliczny proszek |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność rybozy | Wynik dodatni |
| Próba na obecność fosforanów organicznych | Wynik dodatni |
| pH | Między 1,5 a 2,5 (0,25 % roztwór) |
| Spektrometria | Maksimum absorpcji roztworu 20 mg/l w 0,01N HCl przy 256 nm |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 1,5 % (120 °C, 4 godz.) |
| Pozostałe nukleotydy | Niewykrywalne metodą chromatografii cienkowarstwowej |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Kwas 5-guanylowy

Definicja

Numer wg EINECS

201-598-8

Nazwa chemiczna

Kwas guanozyno-5'-monofosforowy

Wzór chemiczny

C10H14N5O8P

Masa cząsteczkowa

363,22

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 97,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Rozpuszczalność

Słabo rozpuszczalny w wodzie, praktycznie nierozpuszczalny w etanolu

Opis

Bezwonne, bezbarwne lub białe kryształy lub biały krystaliczny proszek

Identyfikacja

Próba na obecność rybozy

Wynik dodatni

Próba na obecność fosforanów organicznych

Wynik dodatni

pH

Między 1,5 a 2,5 (0,25 % roztwór)

Spektrometria

Maksimum absorpcji roztworu 20 mg/l w 0,01N HCl przy 256 nm

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 1,5 % (120 °C, 4 godz.)

Pozostałe nukleotydy

Niewykrywalne metodą chromatografii cienkowarstwowej

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 627 GUANYLAN DISODOWY

| Nazwy synonimowe | Guanylan sodu; 5'-guanylan sodu |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 221-849-5 |
| Nazwa chemiczna | Guanozyno-5'-monofosforan disodowy |
| Wzór chemiczny | C10H12N5Na2O8P · nH2O (n = ok. 7) |
| Masa cząsteczkowa | 407,19 (postać bezwodna) |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 97,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Rozpuszczalność | Rozpuszczalny w wodzie, trudno rozpuszczalny w etanolu, praktycznie nierozpuszczalny w eterze |
| Opis | Bezwonne, bezbarwne lub białe kryształy lub biały krystaliczny proszek |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność rybozy | Wynik dodatni |
| Próba na obecność fosforanów organicznych | Wynik dodatni |
| Próba na obecność sodu | Wynik dodatni |
| pH | Między 7,0 a 8,5 (5 % roztwór) |
| Spektrometria | Maksimum absorpcji roztworu 20 mg/l w 0,01N HCl przy 256 nm |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 25 % (120 °C, 4 godz.) |
| Pozostałe nukleotydy | Niewykrywalne metodą chromatografii cienkowarstwowej |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Guanylan sodu; 5'-guanylan sodu

Definicja

Numer wg EINECS

221-849-5

Nazwa chemiczna

Guanozyno-5'-monofosforan disodowy

Wzór chemiczny

C10H12N5Na2O8P · nH2O (n = ok. 7)

Masa cząsteczkowa

407,19 (postać bezwodna)

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 97,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Rozpuszczalność

Rozpuszczalny w wodzie, trudno rozpuszczalny w etanolu, praktycznie nierozpuszczalny w eterze

Opis

Bezwonne, bezbarwne lub białe kryształy lub biały krystaliczny proszek

Identyfikacja

Próba na obecność rybozy

Wynik dodatni

Próba na obecność fosforanów organicznych

Wynik dodatni

Próba na obecność sodu

Wynik dodatni

pH

Między 7,0 a 8,5 (5 % roztwór)

Spektrometria

Maksimum absorpcji roztworu 20 mg/l w 0,01N HCl przy 256 nm

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 25 % (120 °C, 4 godz.)

Pozostałe nukleotydy

Niewykrywalne metodą chromatografii cienkowarstwowej

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 628 GUANYLAN DIPOTASOWY

| Nazwy synonimowe | Guanylan potasu; 5'-guanylan potasu |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 226-914-1 |
| Nazwa chemiczna | Guanozyno-5'-monofosforan dipotasowy |
| Wzór chemiczny | C10H12K2N5O8P |
| Masa cząsteczkowa | 439,40 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 97,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Rozpuszczalność | Dobrze rozpuszczalny w wodzie, praktycznie nierozpuszczalny w etanolu |
| Opis | Bezwonne, bezbarwne lub białe kryształy lub biały krystaliczny proszek |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność rybozy | Wynik dodatni |
| Próba na obecność fosforanów organicznych | Wynik dodatni |
| Próba na obecność potasu | Wynik dodatni |
| pH | Między 7,0 a 8,5 (5 % roztwór) |
| Spektrometria | Maksimum absorpcji roztworu 20 mg/l w 0,01N HCl przy 256 nm |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 5 % (120 °C, 4 godz.) |
| Pozostałe nukleotydy | Niewykrywalne metodą chromatografii cienkowarstwowej |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Guanylan potasu; 5'-guanylan potasu

Definicja

Numer wg EINECS

226-914-1

Nazwa chemiczna

Guanozyno-5'-monofosforan dipotasowy

Wzór chemiczny

C10H12K2N5O8P

Masa cząsteczkowa

439,40

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 97,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Rozpuszczalność

Dobrze rozpuszczalny w wodzie, praktycznie nierozpuszczalny w etanolu

Opis

Bezwonne, bezbarwne lub białe kryształy lub biały krystaliczny proszek

Identyfikacja

Próba na obecność rybozy

Wynik dodatni

Próba na obecność fosforanów organicznych

Wynik dodatni

Próba na obecność potasu

Wynik dodatni

pH

Między 7,0 a 8,5 (5 % roztwór)

Spektrometria

Maksimum absorpcji roztworu 20 mg/l w 0,01N HCl przy 256 nm

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 5 % (120 °C, 4 godz.)

Pozostałe nukleotydy

Niewykrywalne metodą chromatografii cienkowarstwowej

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 629 GUANYLAN WAPNIA

| Nazwy synonimowe | 5'-guanylan wapnia |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | Guanozyno-5'-monofosforan wapnia |
| Wzór chemiczny | C10H12CaN5O8P · nH2O |
| Masa cząsteczkowa | 401,20 (postać bezwodna) |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 97,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Rozpuszczalność | Trudno rozpuszczalny w wodzie |
| Opis | Bezbarwne, białe lub prawie białe kryształy lub proszek |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność rybozy | Wynik dodatni |
| Próba na obecność fosforanów organicznych | Wynik dodatni |
| Próba na obecność wapnia | Wynik dodatni |
| pH | Między 7,0 a 8,0 (0,05 % roztwór) |
| Spektrometria | Maksimum absorpcji roztworu 20 mg/l w 0,01N HCl przy 256 nm |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 23,0 % (120 °C, 4 godz.) |
| Pozostałe nukleotydy | Niewykrywalne metodą chromatografii cienkowarstwowej |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

5'-guanylan wapnia

Definicja

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Guanozyno-5'-monofosforan wapnia

Wzór chemiczny

C10H12CaN5O8P · nH2O

Masa cząsteczkowa

401,20 (postać bezwodna)

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 97,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Rozpuszczalność

Trudno rozpuszczalny w wodzie

Opis

Bezbarwne, białe lub prawie białe kryształy lub proszek

Identyfikacja

Próba na obecność rybozy

Wynik dodatni

Próba na obecność fosforanów organicznych

Wynik dodatni

Próba na obecność wapnia

Wynik dodatni

pH

Między 7,0 a 8,0 (0,05 % roztwór)

Spektrometria

Maksimum absorpcji roztworu 20 mg/l w 0,01N HCl przy 256 nm

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 23,0 % (120 °C, 4 godz.)

Pozostałe nukleotydy

Niewykrywalne metodą chromatografii cienkowarstwowej

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 630 KWAS INOZYNOWY

| Nazwy synonimowe | Kwas 5'-inozynowy |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 205-045-1 |
| Nazwa chemiczna | Kwas inozyno-5'-monofosforowy |
| Wzór chemiczny | C10H13N4O8P |
| Masa cząsteczkowa | 348,21 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 97,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Rozpuszczalność | Dobrze rozpuszczalny w wodzie, słabo rozpuszczalny w etanolu |
| Opis | Bezwonne, bezbarwne lub białe kryształy lub proszek |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność rybozy | Wynik dodatni |
| Próba na obecność fosforanów organicznych | Wynik dodatni |
| pH | Między 1,0 a 2,0 (5 % roztwór) |
| Spektrometria | Maksimum absorpcji roztworu 20 mg/l w 0,01N HCl przy 250 nm |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 3,0 % (120 °C, 4 godz.) |
| Pozostałe nukleotydy | Niewykrywalne metodą chromatografii cienkowarstwowej |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Kwas 5'-inozynowy

Definicja

Numer wg EINECS

205-045-1

Nazwa chemiczna

Kwas inozyno-5'-monofosforowy

Wzór chemiczny

C10H13N4O8P

Masa cząsteczkowa

348,21

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 97,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Rozpuszczalność

Dobrze rozpuszczalny w wodzie, słabo rozpuszczalny w etanolu

Opis

Bezwonne, bezbarwne lub białe kryształy lub proszek

Identyfikacja

Próba na obecność rybozy

Wynik dodatni

Próba na obecność fosforanów organicznych

Wynik dodatni

pH

Między 1,0 a 2,0 (5 % roztwór)

Spektrometria

Maksimum absorpcji roztworu 20 mg/l w 0,01N HCl przy 250 nm

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 3,0 % (120 °C, 4 godz.)

Pozostałe nukleotydy

Niewykrywalne metodą chromatografii cienkowarstwowej

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 631 INOZYNIAN DISODOWY

| Nazwy synonimowe | Inozynian sodu; 5'-inozynian sodu |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 225-146-4 |
| Nazwa chemiczna | Inozyno-5'-monofosforan disodowy |
| Wzór chemiczny | C10H11N4Na2O8P · H2O |
| Masa cząsteczkowa | 392,17 (postać bezwodna) |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 97,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Rozpuszczalność | Rozpuszczalny w wodzie, trudno rozpuszczalny w etanolu, praktycznie nierozpuszczalny w eterze |
| Opis | Bezwonne, bezbarwne lub białe kryształy lub proszek |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność rybozy | Wynik dodatni |
| Próba na obecność fosforanów organicznych | Wynik dodatni |
| Próba na obecność sodu | Wynik dodatni |
| pH | Między 7,0 a 8,5 |
| Spektrometria | Maksimum absorpcji roztworu 20 mg/l w 0,01N HCl przy 250 nm |
| Czystość |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 28,5 % (metoda Karla Fischera) |
| Pozostałe nukleotydy | Niewykrywalne metodą chromatografii cienkowarstwowej |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Inozynian sodu; 5'-inozynian sodu

Definicja

Numer wg EINECS

225-146-4

Nazwa chemiczna

Inozyno-5'-monofosforan disodowy

Wzór chemiczny

C10H11N4Na2O8P · H2O

Masa cząsteczkowa

392,17 (postać bezwodna)

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 97,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Rozpuszczalność

Rozpuszczalny w wodzie, trudno rozpuszczalny w etanolu, praktycznie nierozpuszczalny w eterze

Opis

Bezwonne, bezbarwne lub białe kryształy lub proszek

Identyfikacja

Próba na obecność rybozy

Wynik dodatni

Próba na obecność fosforanów organicznych

Wynik dodatni

Próba na obecność sodu

Wynik dodatni

pH

Między 7,0 a 8,5

Spektrometria

Maksimum absorpcji roztworu 20 mg/l w 0,01N HCl przy 250 nm

Czystość

Zawartość wody

Nie więcej niż 28,5 % (metoda Karla Fischera)

Pozostałe nukleotydy

Niewykrywalne metodą chromatografii cienkowarstwowej

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 632 INOZYNIAN DIPOTASOWY

| Nazwy synonimowe | Inozynian potasu; 5'-inozynian potasu |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 243-652-3 |
| Nazwa chemiczna | Inozyno-5'-monofosforan dipotasowy |
| Wzór chemiczny | C10H11K2N4O8P |
| Masa cząsteczkowa | 424,39 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 97,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Rozpuszczalność | Dobrze rozpuszczalny w wodzie; praktycznie nierozpuszczalny w etanolu |
| Opis | Bezwonne, bezbarwne lub białe kryształy lub proszek |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność rybozy | Wynik dodatni |
| Próba na obecność fosforanów organicznych | Wynik dodatni |
| Próba na obecność potasu | Wynik dodatni |
| pH | Między 7,0 a 8,5 (5 % roztwór) |
| Spektrometria | Maksimum absorpcji roztworu 20 mg/l w 0,01N HCl przy 250 nm |
| Czystość |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 10,0 % (metoda Karla Fischera) |
| Pozostałe nukleotydy | Niewykrywalne metodą chromatografii cienkowarstwowej |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Inozynian potasu; 5'-inozynian potasu

Definicja

Numer wg EINECS

243-652-3

Nazwa chemiczna

Inozyno-5'-monofosforan dipotasowy

Wzór chemiczny

C10H11K2N4O8P

Masa cząsteczkowa

424,39

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 97,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Rozpuszczalność

Dobrze rozpuszczalny w wodzie; praktycznie nierozpuszczalny w etanolu

Opis

Bezwonne, bezbarwne lub białe kryształy lub proszek

Identyfikacja

Próba na obecność rybozy

Wynik dodatni

Próba na obecność fosforanów organicznych

Wynik dodatni

Próba na obecność potasu

Wynik dodatni

pH

Między 7,0 a 8,5 (5 % roztwór)

Spektrometria

Maksimum absorpcji roztworu 20 mg/l w 0,01N HCl przy 250 nm

Czystość

Zawartość wody

Nie więcej niż 10,0 % (metoda Karla Fischera)

Pozostałe nukleotydy

Niewykrywalne metodą chromatografii cienkowarstwowej

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 633 INOZYNIAN WAPNIA

| Nazwy synonimowe | 5'-inozynian wapnia |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | Inozyno-5'-monofosforan wapnia |
| Wzór chemiczny | C10H11CaN4O8P · nH2O |
| Masa cząsteczkowa | 386,19 (postać bezwodna) |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 97,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Rozpuszczalność | Trudno rozpuszczalny w wodzie |
| Opis | Bezwonne, bezbarwne lub białe kryształy lub proszek |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność rybozy | Wynik dodatni |
| Próba na obecność fosforanów organicznych | Wynik dodatni |
| Próba na obecność wapnia | Wynik dodatni |
| pH | Między 7,0 a 8,0 (0,05 % roztwór) |
| Spektrometria | Maksimum absorpcji roztworu 20 mg/l w 0,01N HCl przy 250 nm |
| Czystość |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 23,0 % (metoda Karla Fischera) |
| Pozostałe nukleotydy | Niewykrywalne metodą chromatografii cienkowarstwowej |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

5'-inozynian wapnia

Definicja

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Inozyno-5'-monofosforan wapnia

Wzór chemiczny

C10H11CaN4O8P · nH2O

Masa cząsteczkowa

386,19 (postać bezwodna)

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 97,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Rozpuszczalność

Trudno rozpuszczalny w wodzie

Opis

Bezwonne, bezbarwne lub białe kryształy lub proszek

Identyfikacja

Próba na obecność rybozy

Wynik dodatni

Próba na obecność fosforanów organicznych

Wynik dodatni

Próba na obecność wapnia

Wynik dodatni

pH

Między 7,0 a 8,0 (0,05 % roztwór)

Spektrometria

Maksimum absorpcji roztworu 20 mg/l w 0,01N HCl przy 250 nm

Czystość

Zawartość wody

Nie więcej niż 23,0 % (metoda Karla Fischera)

Pozostałe nukleotydy

Niewykrywalne metodą chromatografii cienkowarstwowej

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 634 5'-RYBONUKLEOTYDY WAPNIA

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | 5'-rybonukleotyd wapnia jest zasadniczo mieszaniną inozyno-5'-monofosforanu wapnia i guanozyno-5'-monofosforanu wapnia |
| Wzór chemiczny | C10H11N4CaO8P · nH2O
  C10H12N5CaO8P · nH2O |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | Zawartość obu głównych składników nie mniej niż 97,0 %, a zawartość każdego poszczególnego składnika nie mniej niż 47,0 % i nie więcej niż 53 %, w każdym przypadku w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Rozpuszczalność | Trudno rozpuszczalny w wodzie |
| Opis | Bezwonne kryształy lub proszek o barwie białej lub prawie białej |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność rybozy | Wynik dodatni |
| Próba na obecność fosforanów organicznych | Wynik dodatni |
| Próba na obecność wapnia | Wynik dodatni |
| pH | Między 7,0 a 8,0 (0,05 % roztwór) |
| Czystość |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 23,0 % (metoda Karla Fischera) |
| Pozostałe nukleotydy | Niewykrywalne metodą chromatografii cienkowarstwowej |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

5'-rybonukleotyd wapnia jest zasadniczo mieszaniną inozyno-5'-monofosforanu wapnia i guanozyno-5'-monofosforanu wapnia

Wzór chemiczny

C10H11N4CaO8P · nH2O

C10H12N5CaO8P · nH2O

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Zawartość obu głównych składników nie mniej niż 97,0 %, a zawartość każdego poszczególnego składnika nie mniej niż 47,0 % i nie więcej niż 53 %, w każdym przypadku w przeliczeniu na bezwodną masę

Rozpuszczalność

Trudno rozpuszczalny w wodzie

Opis

Bezwonne kryształy lub proszek o barwie białej lub prawie białej

Identyfikacja

Próba na obecność rybozy

Wynik dodatni

Próba na obecność fosforanów organicznych

Wynik dodatni

Próba na obecność wapnia

Wynik dodatni

pH

Między 7,0 a 8,0 (0,05 % roztwór)

Czystość

Zawartość wody

Nie więcej niż 23,0 % (metoda Karla Fischera)

Pozostałe nukleotydy

Niewykrywalne metodą chromatografii cienkowarstwowej

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 635 5'-RYBONUKLEOTYDY DISODOWE

| Nazwy synonimowe | 5'-rybonukleotyd sodu |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | 5'-rybonukleotyd disodowy jest zasadniczo mieszaniną inozyno-5'-monofosforanu disodowego i guanozyno-5'-monofosforanu disodowego |
| Wzór chemiczny | C10H11N4O8P · nH2O
  C10H12N5Na2O8P · nH2O |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | Zawartość obu głównych składników nie mniej niż 97,0 %, a zawartość każdego poszczególnego składnika nie mniej niż 47,0 % i nie więcej niż 53 %, w każdym przypadku w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Rozpuszczalność | Rozpuszczalny w wodzie, trudno rozpuszczalny w etanolu, praktycznie nierozpuszczalny w eterze |
| Opis | Bezwonne kryształy lub proszek o barwie białej lub prawie białej |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność rybozy | Wynik dodatni |
| Próba na obecność fosforanów organicznych | Wynik dodatni |
| Próba na obecność sodu | Wynik dodatni |
| pH | Między 7,0 a 8,5 (5 % roztwór) |
| Czystość |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 26,0 % (metoda Karla Fischera) |
| Pozostałe nukleotydy | Niewykrywalne metodą chromatografii cienkowarstwowej |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

5'-rybonukleotyd sodu

Definicja

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

5'-rybonukleotyd disodowy jest zasadniczo mieszaniną inozyno-5'-monofosforanu disodowego i guanozyno-5'-monofosforanu disodowego

Wzór chemiczny

C10H11N4O8P · nH2O

C10H12N5Na2O8P · nH2O

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Zawartość obu głównych składników nie mniej niż 97,0 %, a zawartość każdego poszczególnego składnika nie mniej niż 47,0 % i nie więcej niż 53 %, w każdym przypadku w przeliczeniu na bezwodną masę

Rozpuszczalność

Rozpuszczalny w wodzie, trudno rozpuszczalny w etanolu, praktycznie nierozpuszczalny w eterze

Opis

Bezwonne kryształy lub proszek o barwie białej lub prawie białej

Identyfikacja

Próba na obecność rybozy

Wynik dodatni

Próba na obecność fosforanów organicznych

Wynik dodatni

Próba na obecność sodu

Wynik dodatni

pH

Między 7,0 a 8,5 (5 % roztwór)

Czystość

Zawartość wody

Nie więcej niż 26,0 % (metoda Karla Fischera)

Pozostałe nukleotydy

Niewykrywalne metodą chromatografii cienkowarstwowej

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 640 GLICYNA I JEJ SÓL SODOWA

(i)   GLYCINE

| Nazwy synonimowe | Kwas aminooctowy; glikokol |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 200-272-2 |
| Nazwa chemiczna | Kwas aminooctowy |
| Wzór chemiczny | C2H5NO2 |
| Masa cząsteczkowa | 75,07 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 98,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Białe kryształy lub krystaliczny proszek |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność aminokwasów | Wynik dodatni |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 0,2 % (105 °C, 3 godz.) |
| Pozostałości po prażeniu | Nie więcej niż 0,1 % |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 5 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Kwas aminooctowy; glikokol

Definicja

Numer wg EINECS

200-272-2

Nazwa chemiczna

Kwas aminooctowy

Wzór chemiczny

C2H5NO2

Masa cząsteczkowa

75,07

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 98,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Białe kryształy lub krystaliczny proszek

Identyfikacja

Próba na obecność aminokwasów

Wynik dodatni

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 0,2 % (105 °C, 3 godz.)

Pozostałości po prażeniu

Nie więcej niż 0,1 %

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 5 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

(ii)   GLICYNIAN SODU

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 227-842-3 |
| Nazwa chemiczna | Glicynian sodu |
| Wzór chemiczny | C2H5NO2 Na |
| Masa cząsteczkowa | 98 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 98,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Białe kryształy lub krystaliczny proszek |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność aminokwasów | Wynik dodatni |
| Próba na obecność sodu | Wynik dodatni |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 0,2 % (105 °C, 3 godz.) |
| Pozostałości po prażeniu | Nie więcej niż 0,1 % |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 5 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

227-842-3

Nazwa chemiczna

Glicynian sodu

Wzór chemiczny

C2H5NO2 Na

Masa cząsteczkowa

98

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 98,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Białe kryształy lub krystaliczny proszek

Identyfikacja

Próba na obecność aminokwasów

Wynik dodatni

Próba na obecność sodu

Wynik dodatni

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 0,2 % (105 °C, 3 godz.)

Pozostałości po prażeniu

Nie więcej niż 0,1 %

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 5 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 650 OCTAN CYNKU

| Nazwy synonimowe | Sól cynkowa kwasu octowego, dwuwodzian |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | Octan cynku, dwuwodzian |
| Wzór chemiczny | C4H6O4 Zn · 2H2O |
| Masa cząsteczkowa | 219,51 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 98 % i nie więcej niż 102 % C4H6O4 Zn 2H2O |
| Opis | Bezbarwne kryształy lub drobny proszek o barwie prawie białej |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność octanów | Wynik dodatni |
| Próba na obecność cynku | Wynik dodatni |
| pH | Między 6,0 a 8,0 (5 % roztwór) |
| Czystość |
| Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,005 % |
| Chlorki | Nie więcej niż 50 mg/kg |
| Siarczany | Nie więcej niż 100 mg/kg |
| Alkalia i ziemie alkaliczne | Nie więcej niż 0,2 % |
| Lotne zanieczyszczenia organiczne | Wynik dodatni |
| Żelazo | Nie więcej niż 50 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 20 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 5 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Sól cynkowa kwasu octowego, dwuwodzian

Definicja

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Octan cynku, dwuwodzian

Wzór chemiczny

C4H6O4 Zn · 2H2O

Masa cząsteczkowa

219,51

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 98 % i nie więcej niż 102 % C4H6O4 Zn 2H2O

Opis

Bezbarwne kryształy lub drobny proszek o barwie prawie białej

Identyfikacja

Próba na obecność octanów

Wynik dodatni

Próba na obecność cynku

Wynik dodatni

pH

Między 6,0 a 8,0 (5 % roztwór)

Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 0,005 %

Chlorki

Nie więcej niż 50 mg/kg

Siarczany

Nie więcej niż 100 mg/kg

Alkalia i ziemie alkaliczne

Nie więcej niż 0,2 %

Lotne zanieczyszczenia organiczne

Wynik dodatni

Żelazo

Nie więcej niż 50 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 20 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 5 mg/kg

E 900 DIMETYLOPOLISILOKSAN

| Nazwy synonimowe | Poli(dimetylosiloksan); płyn silikonowy; olej silikonowy; silikon dimetylowy |
| --- | --- |
| Definicja | Dimetylopolisiloksan jest mieszaniną całkowicie zmetylowanych liniowych polimerów siloksanowych zawierających powtarzające się człony o wzorze (CH3)2 SiO i stabilizowanych końcowymi grupami trimetylosiloksynowymi o wzorze (CH3)3 SiO |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | Siloksany i silikony, dimetyl |
| Wzór chemiczny | (CH3)3-Si-[O-Si(CH3)2]n-O-Si(CH3)3 |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 37,3 % i nie więcej niż 38,5 % silikonu ogółem |
| Opis | Przejrzysty, bezbarwny, lepki płyn |
| Identyfikacja |
| Ciężar właściwy (25° C/25 °C) | Między 0,964 a 0,977 |
| Współczynnik załamania światła | [n]D
  25 pomiędzy 1,400 a 1,405 |
| Widmo absorpcji w podczerwieni | Widmo absorpcji w podczerwieni warstwy cieczy próbki między dwiema płytkami chlorku sodu wykazuje maksima względne o tej samej długości fal co maksima podobnego preparatu – wzorca referencyjnego dimetylopolisiloksanu |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 0,5 % (150 °C, 4 godz.) |
| Lepkość | Nie mniej niż 1,00 10– 4 m2s– 1 w temperaturze 25 °C |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Poli(dimetylosiloksan); płyn silikonowy; olej silikonowy; silikon dimetylowy

Definicja

Dimetylopolisiloksan jest mieszaniną całkowicie zmetylowanych liniowych polimerów siloksanowych zawierających powtarzające się człony o wzorze (CH3)2 SiO i stabilizowanych końcowymi grupami trimetylosiloksynowymi o wzorze (CH3)3 SiO

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Siloksany i silikony, dimetyl

Wzór chemiczny

(CH3)3-Si-[O-Si(CH3)2]n-O-Si(CH3)3

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 37,3 % i nie więcej niż 38,5 % silikonu ogółem

Opis

Przejrzysty, bezbarwny, lepki płyn

Identyfikacja

Ciężar właściwy (25° C/25 °C)

Między 0,964 a 0,977

Współczynnik załamania światła

[n]D
  25 pomiędzy 1,400 a 1,405

Widmo absorpcji w podczerwieni

Widmo absorpcji w podczerwieni warstwy cieczy próbki między dwiema płytkami chlorku sodu wykazuje maksima względne o tej samej długości fal co maksima podobnego preparatu – wzorca referencyjnego dimetylopolisiloksanu

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 0,5 % (150 °C, 4 godz.)

Lepkość

Nie mniej niż 1,00 10– 4 m2s– 1 w temperaturze 25 °C

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 901 WOSK PSZCZELI, BIAŁY I ŻÓŁTY

| Nazwy synonimowe | Wosk biały; wosk żółty |
| --- | --- |
| Definicja | Wosk pszczeli żółty jest woskiem otrzymanym w wyniku stopienia gorącą wodą ścianek plastra miodu wytworzonego przez pszczoły miodne Apis mellifera L. oraz usunięcia ciał obcych.
  Wosk biały jest otrzymywany w wyniku bielenia żółtego wosku pszczelego |
| Numer wg EINECS | 232-383-7 |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | |
| Opis | Kawałki lub płytki o przełomie drobnoziarnistym i niekrystalicznym, o barwie żółtawobiałej (postać biała) lub żółtawej do szarawobrązowej (postać żółta), o przyjemnym, miodowym zapachu |
| Identyfikacja |
| Zakres temperatur topnienia | Między 62 °C a 65 °C |
| Ciężar właściwy | Około 0,96 |
| Rozpuszczalność | Nierozpuszczalny w wodzie, trudno rozpuszczalny w alkoholu, bardzo dobrze rozpuszczalny w chloroformie i eterze |
| Czystość |
| Liczba kwasowa | Nie mniej niż 17 i nie więcej niż 24 |
| Liczba zmydlenia | 87-104 |
| Liczba nadtlenkowa | Nie wyższa niż 5 |
| Glicerol i inne poliole | Nie więcej niż 0,5 % (w przeliczeniu na glicerol) |
| Cerezyna, parafiny i niektóre inne woski | Przenieść 3,0 g próbki do kolby okrągłodennej o pojemności 100 ml, dodać 30 ml 4 % m/v roztworu wodorotlenku potasu w aldehydzie wolnym od etanolu i utrzymywać w stanie wrzenia przez 2 godz. pod chłodnicą zwrotną. Usunąć chłodnicę i natychmiast włożyć termometr. Umieścić kolbę w wodzie o temperaturze 80°C i schłodzić, stale mieszając roztwór. Nie tworzy się osad, zanim temperatura nie spadnie do 65°C, chociaż roztwór może opalizować. |
| Tłuszcze, wosk japoński, kalafonia i mydła | 1 g mieszaniny doprowadzić do wrzenia z 35 ml roztworu wodorotlenku sodu 1:7 i utrzymywać w stanie wrzenia przez 30 min., w razie potrzeby uzupełniając objętość wodą, a następnie schłodzić. Następuje oddzielenie wosku, a płyn pozostaje klarowny. Przefiltrować chłodną mieszaninę i zakwasić filtrat kwasem chlorowodorowym. Osad nie powstaje. |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Wosk biały; wosk żółty

Definicja

Wosk pszczeli żółty jest woskiem otrzymanym w wyniku stopienia gorącą wodą ścianek plastra miodu wytworzonego przez pszczoły miodne Apis mellifera L. oraz usunięcia ciał obcych.

Wosk biały jest otrzymywany w wyniku bielenia żółtego wosku pszczelego

Numer wg EINECS

232-383-7

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Opis

Kawałki lub płytki o przełomie drobnoziarnistym i niekrystalicznym, o barwie żółtawobiałej (postać biała) lub żółtawej do szarawobrązowej (postać żółta), o przyjemnym, miodowym zapachu

Identyfikacja

Zakres temperatur topnienia

Między 62 °C a 65 °C

Ciężar właściwy

Około 0,96

Rozpuszczalność

Nierozpuszczalny w wodzie, trudno rozpuszczalny w alkoholu, bardzo dobrze rozpuszczalny w chloroformie i eterze

Czystość

Liczba kwasowa

Nie mniej niż 17 i nie więcej niż 24

Liczba zmydlenia

87-104

Liczba nadtlenkowa

Nie wyższa niż 5

Glicerol i inne poliole

Nie więcej niż 0,5 % (w przeliczeniu na glicerol)

Cerezyna, parafiny i niektóre inne woski

Przenieść 3,0 g próbki do kolby okrągłodennej o pojemności 100 ml, dodać 30 ml 4 % m/v roztworu wodorotlenku potasu w aldehydzie wolnym od etanolu i utrzymywać w stanie wrzenia przez 2 godz. pod chłodnicą zwrotną. Usunąć chłodnicę i natychmiast włożyć termometr. Umieścić kolbę w wodzie o temperaturze 80°C i schłodzić, stale mieszając roztwór. Nie tworzy się osad, zanim temperatura nie spadnie do 65°C, chociaż roztwór może opalizować.

Tłuszcze, wosk japoński, kalafonia i mydła

1 g mieszaniny doprowadzić do wrzenia z 35 ml roztworu wodorotlenku sodu 1:7 i utrzymywać w stanie wrzenia przez 30 min., w razie potrzeby uzupełniając objętość wodą, a następnie schłodzić. Następuje oddzielenie wosku, a płyn pozostaje klarowny. Przefiltrować chłodną mieszaninę i zakwasić filtrat kwasem chlorowodorowym. Osad nie powstaje.

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 902 WOSK CANDELILLA

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja | Wosk candelilla jest woskiem oczyszczonym otrzymywanym z liści rośliny Euphorbia antisyphilitica |
| Numer wg EINECS | 232-347-0 |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | |
| Opis | Twardy, nieprzezroczysty lub półprzezroczysty wosk o barwie żółtawobrązowej |
| Identyfikacja |
| Ciężar właściwy | Około 0,98 |
| Zakres temperatur topnienia | Między 68,5 °C a 72,5 °C |
| Rozpuszczalność | Nierozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w chloroformie i toluenie |
| Czystość |
| Liczba kwasowa | Nie mniej niż 12 i nie więcej niż 22 |
| Liczba zmydlenia | Nie niższa niż 43 i nie wyższa niż 65 |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Wosk candelilla jest woskiem oczyszczonym otrzymywanym z liści rośliny Euphorbia antisyphilitica

Numer wg EINECS

232-347-0

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Opis

Twardy, nieprzezroczysty lub półprzezroczysty wosk o barwie żółtawobrązowej

Identyfikacja

Ciężar właściwy

Około 0,98

Zakres temperatur topnienia

Między 68,5 °C a 72,5 °C

Rozpuszczalność

Nierozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w chloroformie i toluenie

Czystość

Liczba kwasowa

Nie mniej niż 12 i nie więcej niż 22

Liczba zmydlenia

Nie niższa niż 43 i nie wyższa niż 65

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 903 WOSK CARNAUBA

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja | Wosk carnauba jest woskiem oczyszczonym otrzymywanym z pączków liściowych i liści palmy woskowej Brazilian Mart Copernicia cerifera |
| Numer wg EINECS | 232-399-4 |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | |
| Opis | Proszek lub płatki o barwie od jasnobrązowej do jasnożółtej lub twarda i krucha substancja stała o przełomie żywicznym |
| Identyfikacja |
| Ciężar właściwy | Około 0,997 |
| Zakres temperatur topnienia | Między 82 °C a 86 °C |
| Rozpuszczalność | Nierozpuszczalny w wodzie, częściowo rozpuszczalny we wrzącym etanolu, rozpuszczalny w chloroformie i eterze dietylowym |
| Czystość |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,25 % |
| Liczba kwasowa | Nie mniej niż 2 i nie więcej niż 7 |
| Liczba estrowa | Nie mniej niż 71 i nie więcej niż 88 |
| Substancje niezmydlające się | Nie mniej niż 50 % i nie więcej niż 55 % |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Wosk carnauba jest woskiem oczyszczonym otrzymywanym z pączków liściowych i liści palmy woskowej Brazilian Mart Copernicia cerifera

Numer wg EINECS

232-399-4

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Opis

Proszek lub płatki o barwie od jasnobrązowej do jasnożółtej lub twarda i krucha substancja stała o przełomie żywicznym

Identyfikacja

Ciężar właściwy

Około 0,997

Zakres temperatur topnienia

Między 82 °C a 86 °C

Rozpuszczalność

Nierozpuszczalny w wodzie, częściowo rozpuszczalny we wrzącym etanolu, rozpuszczalny w chloroformie i eterze dietylowym

Czystość

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,25 %

Liczba kwasowa

Nie mniej niż 2 i nie więcej niż 7

Liczba estrowa

Nie mniej niż 71 i nie więcej niż 88

Substancje niezmydlające się

Nie mniej niż 50 % i nie więcej niż 55 %

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 904 SZELAK

| Nazwy synonimowe | Szelak bielony; szelak biały |
| --- | --- |
| Definicja | Szelak otrzymywany jest poprzez oczyszczenie i bielenie szelaku nieoczyszczonego, będącego żywiczną wydzieliną owada Laccifer (Tachardia) lacca Kerr (rodzina Coccidae) |
| Numer wg EINECS | 232-549-9 |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | |
| Opis | Szelak bielony – żywica w postaci granulek, amorficzna, o barwie prawie białej
  Szelak bielony wolny od wosku – żywica w postaci granulek, amorficzna, o barwie jasnożółtej |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Nierozpuszczalny w wodzie; dobrze (chociaż bardzo wolno) rozpuszczalny w alkoholu; słabo rozpuszczalny w acetonie |
| Liczba kwasowa | Między 60 a 89 |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 6,0 % (40 °C, nad żelem krzemionkowym, 15 godz.) |
| Kalafonia | Brak |
| Wosk | Szelak bielony: nie więcej niż 5,5 %
  Szelak bielony wolny od wosku: nie więcej niż 0,2 % |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Szelak bielony; szelak biały

Definicja

Szelak otrzymywany jest poprzez oczyszczenie i bielenie szelaku nieoczyszczonego, będącego żywiczną wydzieliną owada Laccifer (Tachardia) lacca Kerr (rodzina Coccidae)

Numer wg EINECS

232-549-9

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Opis

Szelak bielony – żywica w postaci granulek, amorficzna, o barwie prawie białej

Szelak bielony wolny od wosku – żywica w postaci granulek, amorficzna, o barwie jasnożółtej

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Nierozpuszczalny w wodzie; dobrze (chociaż bardzo wolno) rozpuszczalny w alkoholu; słabo rozpuszczalny w acetonie

Liczba kwasowa

Między 60 a 89

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 6,0 % (40 °C, nad żelem krzemionkowym, 15 godz.)

Kalafonia

Brak

Wosk

Szelak bielony: nie więcej niż 5,5 %

Szelak bielony wolny od wosku: nie więcej niż 0,2 %

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

E 905 WOSK MIKROKRYSTALICZNY

| Nazwy synonimowe | Wosk naftowy; wosk węglowodorowy; wosk Fischera-Tropscha; wosk syntetyczny; parafina syntetyczna |
| --- | --- |
| Definicja | Rafinowana mieszanina węglowodorów nasyconych w postaci stałej, uzyskiwana z ropy naftowej lub substratów syntetycznych |
| Opis | Bezbarwny wosk o barwie białej do bursztynowej |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Nierozpuszczalny w wodzie, bardzo słabo rozpuszczalny w etanolu |
| Współczynnik załamania światła | [n]D
  100 1,434-1,448
  lub [n]D
  1201,426-1,440 |
| Czystość |
| Masa cząsteczkowa | Średnio nie mniej niż 500 |
| Lepkość | Nie mniej niż 1,1 x 10– 5 m2s– 1 w temp. 100 °C
  lub: nie mniej niż 0,8 x 10– 5 m2s– 1 w temp. 120 °C, dla substancji stałej – w temp. 100 °C |
| Pozostałości po prażeniu | Nie więcej niż 0,1 % |
| Liczba węgli w punkcie destylacji 5 % badanej substancji | Nie więcej niż 5 % cząsteczek z liczbą węgli poniżej 25 |
| Barwa | Wynik dodatni |
| Siarka | Nie więcej niż 0,4 % wag. |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Wielopierścieniowe składniki aromatyczne | Benzo(a)piren – nie więcej niż 50 μg/kg |

Nazwy synonimowe

Wosk naftowy; wosk węglowodorowy; wosk Fischera-Tropscha; wosk syntetyczny; parafina syntetyczna

Definicja

Rafinowana mieszanina węglowodorów nasyconych w postaci stałej, uzyskiwana z ropy naftowej lub substratów syntetycznych

Opis

Bezbarwny wosk o barwie białej do bursztynowej

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Nierozpuszczalny w wodzie, bardzo słabo rozpuszczalny w etanolu

Współczynnik załamania światła

[n]D
  100 1,434-1,448

lub [n]D
  1201,426-1,440

Czystość

Masa cząsteczkowa

Średnio nie mniej niż 500

Lepkość

Nie mniej niż 1,1 x 10– 5 m2s– 1 w temp. 100 °C

lub: nie mniej niż 0,8 x 10– 5 m2s– 1 w temp. 120 °C, dla substancji stałej – w temp. 100 °C

Pozostałości po prażeniu

Nie więcej niż 0,1 %

Liczba węgli w punkcie destylacji 5 % badanej substancji

Nie więcej niż 5 % cząsteczek z liczbą węgli poniżej 25

Barwa

Wynik dodatni

Siarka

Nie więcej niż 0,4 % wag.

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 3 mg/kg

Wielopierścieniowe składniki aromatyczne

Benzo(a)piren – nie więcej niż 50 μg/kg

E 907 UWODORNIONY POLI-1-DEKEN

| Nazwy synonimowe | Uwodorniony poli-1-deken; Uwodorniona poli-alfa-olefina |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | C10nH20n+2, gdzie n = 3–6 |
| Masa cząsteczkowa | 560 (przeciętnie) |
| Oznaczenie zawartości | Nie mniej niż 98,5 % uwodornionego poli-1-dekenu posiadającego następujący rozkład oligomerów: | C30: 13–37 % |

Nazwy synonimowe

Uwodorniony poli-1-deken; Uwodorniona poli-alfa-olefina

Definicja

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

C10nH20n+2, gdzie n = 3–6

Masa cząsteczkowa

560 (przeciętnie)

Oznaczenie zawartości

Nie mniej niż 98,5 % uwodornionego poli-1-dekenu posiadającego następujący rozkład oligomerów:

C30: 13–37 %

| | C40: 35–70 % |
| --- | --- |

C40: 35–70 %

| | C50: 9–25 % |
| --- | --- |

C50: 9–25 %

| | C60: 1–7 % |
| --- | --- |

C60: 1–7 %

Opis

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Nierozpuszczalny w wodzie; słabo rozpuszczalny w etanolu; rozpuszczalny w toluenie

Palność

Pali się jasnym płomieniem, wydzielając charakterystyczny zapach podobny do zapachu parafiny

Lepkość

Między 5,7 x 10– 6 i 6,1 x 10– 6 m2s– 1 w temp. 100 °C

Czystość

Związki z liczbą węgli poniżej 30

Nie więcej niż 1,5 %

Substancje łatwo ulegające zwęgleniu

Po 10 minutach wytrząsania w łaźni z wrzącą wodą zawartość probówki z kwasem siarkowym i 5 g próbki uwodornionego poli-1-dekenu nie jest ciemniejsza niż bardzo jasnosłomkowy kolor

Nikiel

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 912 ESTRY KWASU MONTANOWEGO

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja | Kwasy montanowe lub ich estry z glikolem etylenowym lub z 1,3-butanodiolem, lub z glicerolem |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | Estry kwasu montanowego |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | |
| Opis | Płatki, proszek, granulki lub kuleczki o barwie prawie białej do żółtawej |
| Identyfikacja |
| Gęstość | Między 0,98 a 1,05 (20 °C) |
| Temperatura kroplenia | Powyżej 77 °C |
| Czystość |
| Liczba kwasowa | Nie wyższa niż 40 |
| Glicerol | Nie więcej niż 1 % (metodą chromatografii gazowej) |
| Pozostałe poliole | Nie więcej niż 1 % (metodą chromatografii gazowej) |
| Pozostałe rodzaje wosków | Niewykrywalne (metodą różnicowanej kalorymetrii skaningowej lub spektroskopii w podczerwieni) |
| Arsen | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Chrom | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Kwasy montanowe lub ich estry z glikolem etylenowym lub z 1,3-butanodiolem, lub z glicerolem

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Estry kwasu montanowego

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Opis

Płatki, proszek, granulki lub kuleczki o barwie prawie białej do żółtawej

Identyfikacja

Gęstość

Między 0,98 a 1,05 (20 °C)

Temperatura kroplenia

Powyżej 77 °C

Czystość

Liczba kwasowa

Nie wyższa niż 40

Glicerol

Nie więcej niż 1 % (metodą chromatografii gazowej)

Pozostałe poliole

Nie więcej niż 1 % (metodą chromatografii gazowej)

Pozostałe rodzaje wosków

Niewykrywalne (metodą różnicowanej kalorymetrii skaningowej lub spektroskopii w podczerwieni)

Arsen

Nie więcej niż 2 mg/kg

Chrom

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

E 914 WOSK POLIETYLENOWY UTLENIONY

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja | Polarne produkty reakcji z łagodnego utleniania polietylenu |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | Utleniony polietylen |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | |
| Opis | Płatki, proszek, granulki lub kuleczki o barwie prawie białej |
| Identyfikacja |
| Gęstość | Między 0,92 a 1,05 (20 °C) |
| Temperatura kroplenia | Powyżej 95 °C |
| Czystość |
| Liczba kwasowa | Nie wyższa niż 70 |
| Lepkość | Nie mniej niż 8,1 10– 5 m2s– 1 w temp. 120 °C |
| Pozostałe rodzaje wosków | Niewykrywalne (metodą różnicowanej kalorymetrii skaningowej lub spektroskopii w podczerwieni) |
| Tlen | Nie więcej niż 9,5 % |
| Chrom | Nie więcej niż 5 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Polarne produkty reakcji z łagodnego utleniania polietylenu

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Utleniony polietylen

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Opis

Płatki, proszek, granulki lub kuleczki o barwie prawie białej

Identyfikacja

Gęstość

Między 0,92 a 1,05 (20 °C)

Temperatura kroplenia

Powyżej 95 °C

Czystość

Liczba kwasowa

Nie wyższa niż 70

Lepkość

Nie mniej niż 8,1 10– 5 m2s– 1 w temp. 120 °C

Pozostałe rodzaje wosków

Niewykrywalne (metodą różnicowanej kalorymetrii skaningowej lub spektroskopii w podczerwieni)

Tlen

Nie więcej niż 9,5 %

Chrom

Nie więcej niż 5 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

E 920 L-CYSTEINA

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja | Chlorowodorek L-cysteiny lub monowodzian chlorowodorku L-cysteiny. Ludzkie włosy nie mogą być wykorzystywane jako materiał wyjściowy dla tej substancji |
| Numer wg EINECS | 200-157-7 (postać bezwodna) |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | C3H7NO2S · HCl · nH2O (gdzie n = 0 lub 1) |
| Masa cząsteczkowa | 157,62 (postać bezwodna) |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 98,0 % i nie więcej niż 101,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Biały proszek lub bezbarwne kryształy |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Dobrze rozpuszczalna w wodzie i etanolu |
| Zakres temperatur topnienia | Postać bezwodna topi się w temp. około 175 °C |
| Skręcalność właściwa | [α]D
  20: między + 5,0° i + 8,0° lub
  [α]D
  25: między + 4,9° i 7,9° |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Między 8,0 % a 12,0 %
  Nie więcej niż 2,0 % (postać bezwodna) |
| Pozostałości po prażeniu | Nie więcej niż 0,1 % |
| Jony amonowe | Nie więcej niż 200 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 1,5 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 5 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Chlorowodorek L-cysteiny lub monowodzian chlorowodorku L-cysteiny. Ludzkie włosy nie mogą być wykorzystywane jako materiał wyjściowy dla tej substancji

Numer wg EINECS

200-157-7 (postać bezwodna)

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

C3H7NO2S · HCl · nH2O (gdzie n = 0 lub 1)

Masa cząsteczkowa

157,62 (postać bezwodna)

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 98,0 % i nie więcej niż 101,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Biały proszek lub bezbarwne kryształy

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Dobrze rozpuszczalna w wodzie i etanolu

Zakres temperatur topnienia

Postać bezwodna topi się w temp. około 175 °C

Skręcalność właściwa

[α]D
  20: między + 5,0° i + 8,0° lub

[α]D
  25: między + 4,9° i 7,9°

Czystość

Strata przy suszeniu

Między 8,0 % a 12,0 %

Nie więcej niż 2,0 % (postać bezwodna)

Pozostałości po prażeniu

Nie więcej niż 0,1 %

Jony amonowe

Nie więcej niż 200 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 1,5 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 5 mg/kg

E 927b KARBAMID

| Nazwy synonimowe | Mocznik |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 200-315-5 |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | CH4N2O |
| Masa cząsteczkowa | 60,06 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Pryzmatyczny proszek krystaliczny, bezbarwny lub biały, albo małe, białe granulki |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie
  Rozpuszczalny w etanolu |
| Strącanie kwasem azotowym | Wynik próby jest dodatni, jeżeli utworzy się krystaliczny osad o barwie białej |
| Reakcja barwna | Wynik próby jest dodatni, jeżeli pojawi się czerwonawofioletowe zabarwienie |
| Zakres temperatur topnienia | 132 °C do 135 °C |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 1,0 % (105 °C, 1 godz.) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,1 % |
| Ethanol-insoluble matter | Nie więcej niż 0,04 % |
| Zasadowość | Wynik dodatni |
| Jony amonowe | Nie więcej niż 500 mg/kg |
| Biuret | Nie więcej niż 0,1 % |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Mocznik

Definicja

Numer wg EINECS

200-315-5

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

CH4N2O

Masa cząsteczkowa

60,06

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Pryzmatyczny proszek krystaliczny, bezbarwny lub biały, albo małe, białe granulki

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie

Rozpuszczalny w etanolu

Strącanie kwasem azotowym

Wynik próby jest dodatni, jeżeli utworzy się krystaliczny osad o barwie białej

Reakcja barwna

Wynik próby jest dodatni, jeżeli pojawi się czerwonawofioletowe zabarwienie

Zakres temperatur topnienia

132 °C do 135 °C

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 1,0 % (105 °C, 1 godz.)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,1 %

Ethanol-insoluble matter

Nie więcej niż 0,04 %

Zasadowość

Wynik dodatni

Jony amonowe

Nie więcej niż 500 mg/kg

Biuret

Nie więcej niż 0,1 %

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

E 938 ARGON

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 231-147-0 |
| Nazwa chemiczna | Argon |
| Wzór chemiczny | Ar |
| Masa atomowa | 40 |
| Oznaczenie zawartości | Nie mniej niż 99 % |
| Opis | Bezbarwny, bezwonny, niepalny gaz |
| Identyfikacja | |
| Czystość |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 0,05 % |
| Metan i inne węglowodory | Nie więcej niż 100 μl/l (w przeliczeniu na metan) |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

231-147-0

Nazwa chemiczna

Argon

Wzór chemiczny

Ar

Masa atomowa

40

Oznaczenie zawartości

Nie mniej niż 99 %

Opis

Bezbarwny, bezwonny, niepalny gaz

Identyfikacja

Czystość

Zawartość wody

Nie więcej niż 0,05 %

Metan i inne węglowodory

Nie więcej niż 100 μl/l (w przeliczeniu na metan)

E 939 HEL

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 231-168-5 |
| Nazwa chemiczna | Hel |
| Wzór chemiczny | He |
| Masa atomowa | 4 |
| Oznaczenie zawartości | Nie mniej niż 99 % |
| Opis | Bezbarwny, bezwonny, niepalny gaz |
| Identyfikacja | |
| Czystość |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 0,05 % |
| Metan i inne węglowodory | Nie więcej niż 100 μl/l (w przeliczeniu na metan) |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

231-168-5

Nazwa chemiczna

Hel

Wzór chemiczny

He

Masa atomowa

4

Oznaczenie zawartości

Nie mniej niż 99 %

Opis

Bezbarwny, bezwonny, niepalny gaz

Identyfikacja

Czystość

Zawartość wody

Nie więcej niż 0,05 %

Metan i inne węglowodory

Nie więcej niż 100 μl/l (w przeliczeniu na metan)

E 941 AZOT

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 231-783-9 |
| Nazwa chemiczna | Azot |
| Wzór chemiczny | N2 |
| Masa cząsteczkowa | 28 |
| Oznaczenie zawartości | Nie mniej niż 99 % |
| Opis | Bezbarwny, bezwonny, niepalny gaz |
| Identyfikacja | |
| Czystość |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 0,05 % |
| Tlenek węgla | Nie więcej niż 10 μl/l |
| Metan i inne węglowodory | Nie więcej niż 100 μl/l (w przeliczeniu na metan) |
| Dwutlenek azotu i tlenek azotu | Nie więcej niż 10 μl/l |
| Tlen | Nie więcej niż 1 % |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

231-783-9

Nazwa chemiczna

Azot

Wzór chemiczny

N2

Masa cząsteczkowa

28

Oznaczenie zawartości

Nie mniej niż 99 %

Opis

Bezbarwny, bezwonny, niepalny gaz

Identyfikacja

Czystość

Zawartość wody

Nie więcej niż 0,05 %

Tlenek węgla

Nie więcej niż 10 μl/l

Metan i inne węglowodory

Nie więcej niż 100 μl/l (w przeliczeniu na metan)

Dwutlenek azotu i tlenek azotu

Nie więcej niż 10 μl/l

Tlen

Nie więcej niż 1 %

E 942 PODTLENEK AZOTU

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 233-032-0 |
| Nazwa chemiczna | Podtlenek azotu |
| Wzór chemiczny | N2O |
| Masa cząsteczkowa | 44 |
| Oznaczenie zawartości | Nie mniej niż 99 % |
| Opis | Bezbarwny, niepalny gaz o słodkawym zapachu |
| Identyfikacja | |
| Czystość |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 0,05 % |
| Tlenek węgla | Nie więcej niż 30 μl/l |
| Dwutlenek azotu i tlenek azotu | Nie więcej niż 10 μl/l |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

233-032-0

Nazwa chemiczna

Podtlenek azotu

Wzór chemiczny

N2O

Masa cząsteczkowa

44

Oznaczenie zawartości

Nie mniej niż 99 %

Opis

Bezbarwny, niepalny gaz o słodkawym zapachu

Identyfikacja

Czystość

Zawartość wody

Nie więcej niż 0,05 %

Tlenek węgla

Nie więcej niż 30 μl/l

Dwutlenek azotu i tlenek azotu

Nie więcej niż 10 μl/l

E 943a BUTAN

| Nazwy synonimowe | n-butan |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | Butan |
| Wzór chemiczny | CH3CH2CH2CH3 |
| Masa cząsteczkowa | 58,12 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 96 % |
| Opis | Bezbarwny gaz lub ciecz o łagodnym, charakterystycznym zapachu |
| Identyfikacja |
| Prężność par | 108,935 kPa w temp. 20 °C |
| Czystość |
| Metan | Nie więcej niż 0,15 % v/v |
| Etan | Nie więcej niż 0,5 % v/v |
| Propan | Nie więcej niż 1,5 % v/v |
| Izobutan | Nie więcej niż 3,0 % v/v |
| 1,3-butadien | Nie więcej niż 0,1 % v/v |
| Wilgotność | Nie więcej niż 0,005 % |

Nazwy synonimowe

n-butan

Definicja

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Butan

Wzór chemiczny

CH3CH2CH2CH3

Masa cząsteczkowa

58,12

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 96 %

Opis

Bezbarwny gaz lub ciecz o łagodnym, charakterystycznym zapachu

Identyfikacja

Prężność par

108,935 kPa w temp. 20 °C

Czystość

Metan

Nie więcej niż 0,15 % v/v

Etan

Nie więcej niż 0,5 % v/v

Propan

Nie więcej niż 1,5 % v/v

Izobutan

Nie więcej niż 3,0 % v/v

1,3-butadien

Nie więcej niż 0,1 % v/v

Wilgotność

Nie więcej niż 0,005 %

E 943b IZOBUTAN

| Nazwy synonimowe | 2-metylopropan |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | 2-metylopropan |
| Wzór chemiczny | (CH3)2CH CH3 |
| Masa cząsteczkowa | 58,12 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 94 % |
| Opis | Bezbarwny gaz lub ciecz o łagodnym, charakterystycznym zapachu |
| Identyfikacja |
| Prężność par | 205,465 kPa w temp. 20 °C |
| Czystość |
| Metan | Nie więcej niż 0,15 % v/v |
| Etan | Nie więcej niż 0,5 % v/v |
| Propan | Nie więcej niż 2,0 % v/v |
| n-butan | Nie więcej niż 4,0 % v/v |
| 1,3-butadien | Nie więcej niż 0,1 % v/v |
| Wilgotność | Nie więcej niż 0,005 % |

Nazwy synonimowe

2-metylopropan

Definicja

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

2-metylopropan

Wzór chemiczny

(CH3)2CH CH3

Masa cząsteczkowa

58,12

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 94 %

Opis

Bezbarwny gaz lub ciecz o łagodnym, charakterystycznym zapachu

Identyfikacja

Prężność par

205,465 kPa w temp. 20 °C

Czystość

Metan

Nie więcej niż 0,15 % v/v

Etan

Nie więcej niż 0,5 % v/v

Propan

Nie więcej niż 2,0 % v/v

n-butan

Nie więcej niż 4,0 % v/v

1,3-butadien

Nie więcej niż 0,1 % v/v

Wilgotność

Nie więcej niż 0,005 %

E 944 PROPAN

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | Propan |
| Wzór chemiczny | CH3CH2CH3 |
| Masa cząsteczkowa | 44,09 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 95 % |
| Opis | Bezbarwny gaz lub ciecz o łagodnym, charakterystycznym zapachu |
| Identyfikacja |
| Prężność par | 732,910 kPa w temp. 20 °C |
| Czystość |
| Metan | Nie więcej niż 0,15 % v/v |
| Etan | Nie więcej niż 1,5 % v/v |
| Izobutan | Nie więcej niż 2,0 % v/v |
| n-butan | Nie więcej niż 1,0 % v/v |
| 1,3-butadien | Nie więcej niż 0,1 % v/v |
| Wilgotność | Nie więcej niż 0,005 % |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Propan

Wzór chemiczny

CH3CH2CH3

Masa cząsteczkowa

44,09

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 95 %

Opis

Bezbarwny gaz lub ciecz o łagodnym, charakterystycznym zapachu

Identyfikacja

Prężność par

732,910 kPa w temp. 20 °C

Czystość

Metan

Nie więcej niż 0,15 % v/v

Etan

Nie więcej niż 1,5 % v/v

Izobutan

Nie więcej niż 2,0 % v/v

n-butan

Nie więcej niż 1,0 % v/v

1,3-butadien

Nie więcej niż 0,1 % v/v

Wilgotność

Nie więcej niż 0,005 %

E 948 TLEN

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 231-956-9 |
| Nazwa chemiczna | Tlen |
| Wzór chemiczny | O2 |
| Masa cząsteczkowa | 32 |
| Oznaczenie zawartości | Nie mniej niż 99 % |
| Opis | Bezbarwny, bezwonny, niepalny gaz |
| Identyfikacja | |
| Czystość |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 0,05 % |
| Metan i inne węglowodory | Nie więcej niż 100 μl/l (w przeliczeniu na metan) |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

231-956-9

Nazwa chemiczna

Tlen

Wzór chemiczny

O2

Masa cząsteczkowa

32

Oznaczenie zawartości

Nie mniej niż 99 %

Opis

Bezbarwny, bezwonny, niepalny gaz

Identyfikacja

Czystość

Zawartość wody

Nie więcej niż 0,05 %

Metan i inne węglowodory

Nie więcej niż 100 μl/l (w przeliczeniu na metan)

E 949 WODÓR

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 215-605-7 |
| Nazwa chemiczna | Wodór |
| Wzór chemiczny | H2 |
| Masa cząsteczkowa | 2 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99,9 % |
| Opis | Bezbarwny, bezwonny, łatwo palny gaz |
| Identyfikacja | |
| Czystość |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 0,005 % v/v |
| Tlen | Nie więcej niż 0,001 % v/v |
| Azot | Nie więcej niż 0,07 % v/v |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

215-605-7

Nazwa chemiczna

Wodór

Wzór chemiczny

H2

Masa cząsteczkowa

2

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99,9 %

Opis

Bezbarwny, bezwonny, łatwo palny gaz

Identyfikacja

Czystość

Zawartość wody

Nie więcej niż 0,005 % v/v

Tlen

Nie więcej niż 0,001 % v/v

Azot

Nie więcej niż 0,07 % v/v

E 950 ACESULFAM K

| Nazwy synonimowe | Acesulfam potasu; sól potasowa 2,2 ditlenku 3,4-dihydro-6-metylo-1,2,3-oksatiazyno-4-onu |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 259-715-3 |
| Nazwa chemiczna | Sól potasowa 6-metylo-1,2,3-oksatiazyno-4(3H)-on-2,2-ditlenku |
| Wzór chemiczny | C4H4KNO4S |
| Masa cząsteczkowa | 201,24 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99 % C4H4KNO4S w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Bezwonny, biały, krystaliczny proszek. Około 200 razy słodszy od sacharozy |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie, bardzo słabo rozpuszczalny w etanolu |
| Absorpcja w ultrafiolecie | Maksimum 227 ± 2 nm dla roztworu 10 mg w 1 000 ml wody |
| Próba na obecność potasu | Wynik dodatni (badanie pozostałości otrzymanej przez spalanie 2 g próbki) |
| Próba strącania | Do roztworu zawierającego 0,2 g próbki w 2 ml kwasu octowego i 2 ml wody dodać kilka kropli 10 % roztworu heksaazotynokobaltanu sodu. Wytrąca się żółty osad |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 1 % (105 °C, 2 godz.) |
| Zanieczyszczenia organiczne | Wynik dodatni dla 20 mg/kg składników aktywnych w UV |
| Fluorki | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Acesulfam potasu; sól potasowa 2,2 ditlenku 3,4-dihydro-6-metylo-1,2,3-oksatiazyno-4-onu

Definicja

Numer wg EINECS

259-715-3

Nazwa chemiczna

Sól potasowa 6-metylo-1,2,3-oksatiazyno-4(3H)-on-2,2-ditlenku

Wzór chemiczny

C4H4KNO4S

Masa cząsteczkowa

201,24

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99 % C4H4KNO4S w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Bezwonny, biały, krystaliczny proszek. Około 200 razy słodszy od sacharozy

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie, bardzo słabo rozpuszczalny w etanolu

Absorpcja w ultrafiolecie

Maksimum 227 ± 2 nm dla roztworu 10 mg w 1 000 ml wody

Próba na obecność potasu

Wynik dodatni (badanie pozostałości otrzymanej przez spalanie 2 g próbki)

Próba strącania

Do roztworu zawierającego 0,2 g próbki w 2 ml kwasu octowego i 2 ml wody dodać kilka kropli 10 % roztworu heksaazotynokobaltanu sodu. Wytrąca się żółty osad

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 1 % (105 °C, 2 godz.)

Zanieczyszczenia organiczne

Wynik dodatni dla 20 mg/kg składników aktywnych w UV

Fluorki

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 951 ASPARTAM

| Nazwy synonimowe | Ester metylowy aspartylo-fenyloalaniny |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 245-261-3 |
| Nazwa chemiczna | Ester N-L-α-aspartylo-L-fenyloalanino-1-metylowy); ester N-metylowy kwasu 3-amino-N-(α-karbometoksyfenetylo)-bursztynowego |
| Wzór chemiczny | C14H18N2O5 |
| Masa cząsteczkowa | 294,31 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 98 % i nie więcej niż 102 % C14H18N2O5 w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Biały, bezwonny, krystaliczny proszek o słodkim smaku. Około 200 razy słodszy od sacharozy |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Słabo rozpuszczalny w wodzie i etanolu. |
| pH | Między 4,5 a 6,0 (roztwór 1:125) |
| Skręcalność właściwa | [α]D
  20: + 14,5° do + 16,5°
  Oznaczenie w roztworze kwasu mrówkowego 4:100/15 N w ciągu 30 minut od przygotowania roztworu próbki |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 4,5 % (105 °C, 4 godz.) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,2 % (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Przepuszczalność światła | Przepuszczalność 1 % roztworu w 2N kwasie chlorowodorowym, mierzona w 1 cm kuwetach przy 430 nm z wykorzystaniem odpowiedniego spektrofotometru i zastosowaniem 2N kwasu chlorowodorowego jako próbki referencyjnej, jest nie mniejsza niż 0,95, co jest równoznaczne z absorbancją nie większą niż około 0,022 |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Kwas 5-benzylo-3,6-diokso-2-piperazynooctowy | Nie więcej niż 1,5 % (w przeliczeniu na suchą masę) |

Nazwy synonimowe

Ester metylowy aspartylo-fenyloalaniny

Definicja

Numer wg EINECS

245-261-3

Nazwa chemiczna

Ester N-L-α-aspartylo-L-fenyloalanino-1-metylowy); ester N-metylowy kwasu 3-amino-N-(α-karbometoksyfenetylo)-bursztynowego

Wzór chemiczny

C14H18N2O5

Masa cząsteczkowa

294,31

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 98 % i nie więcej niż 102 % C14H18N2O5 w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Biały, bezwonny, krystaliczny proszek o słodkim smaku. Około 200 razy słodszy od sacharozy

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Słabo rozpuszczalny w wodzie i etanolu.

pH

Między 4,5 a 6,0 (roztwór 1:125)

Skręcalność właściwa

[α]D
  20: + 14,5° do + 16,5°

Oznaczenie w roztworze kwasu mrówkowego 4:100/15 N w ciągu 30 minut od przygotowania roztworu próbki

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 4,5 % (105 °C, 4 godz.)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,2 % (w przeliczeniu na suchą masę)

Przepuszczalność światła

Przepuszczalność 1 % roztworu w 2N kwasie chlorowodorowym, mierzona w 1 cm kuwetach przy 430 nm z wykorzystaniem odpowiedniego spektrofotometru i zastosowaniem 2N kwasu chlorowodorowego jako próbki referencyjnej, jest nie mniejsza niż 0,95, co jest równoznaczne z absorbancją nie większą niż około 0,022

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

Kwas 5-benzylo-3,6-diokso-2-piperazynooctowy

Nie więcej niż 1,5 % (w przeliczeniu na suchą masę)

E 952 KWAS CYKLAMINOWY I JEGO SOLE: POTASOWA I WAPNIOWA

(i)   KWAS CYKLAMINOWY

| Nazwy synonimowe | Kwas cykloheksylosulfaminowy; cyklaminian |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 202-898-1 |
| Nazwa chemiczna | Kwas cykloheksanosulfamowy; kwas cykloheksyloaminosulfonowy |
| Wzór chemiczny | C6H13NO3S |
| Masa cząsteczkowa | 179,24 |
| Oznaczenie zawartości | Kwas cykloheksylosulfaminowy zawiera nie mniej niż 98 % i nie więcej niż ekwiwalent 102 % C6H13NO3S, w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Praktycznie bezbarwny, biały krystaliczny proszek. Około 40 razy słodszy od sacharozy |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Rozpuszczalny w wodzie i w etanolu |
| Próba strącania | 2 % roztwór zakwasić kwasem chlorowodorowym, dodać 1 ml około 1-molowego wodnego roztworu chlorku baru i przesączyć w przypadku zmętnienia lub wytrącenia się osadu. Do klarownego roztworu dodać 1 ml 10 % roztworu azotynu sodu. Powstaje biały osad. |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 1 % (105 °C, 1 godz.) |
| Selen | Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu suchą masę, jako selen) |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Cykloheksyloamina | Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Dicykloheksyloamina | Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Anilina | Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |

Nazwy synonimowe

Kwas cykloheksylosulfaminowy; cyklaminian

Definicja

Numer wg EINECS

202-898-1

Nazwa chemiczna

Kwas cykloheksanosulfamowy; kwas cykloheksyloaminosulfonowy

Wzór chemiczny

C6H13NO3S

Masa cząsteczkowa

179,24

Oznaczenie zawartości

Kwas cykloheksylosulfaminowy zawiera nie mniej niż 98 % i nie więcej niż ekwiwalent 102 % C6H13NO3S, w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Praktycznie bezbarwny, biały krystaliczny proszek. Około 40 razy słodszy od sacharozy

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Rozpuszczalny w wodzie i w etanolu

Próba strącania

2 % roztwór zakwasić kwasem chlorowodorowym, dodać 1 ml około 1-molowego wodnego roztworu chlorku baru i przesączyć w przypadku zmętnienia lub wytrącenia się osadu. Do klarownego roztworu dodać 1 ml 10 % roztworu azotynu sodu. Powstaje biały osad.

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 1 % (105 °C, 1 godz.)

Selen

Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu suchą masę, jako selen)

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

Cykloheksyloamina

Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

Dicykloheksyloamina

Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

Anilina

Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

(ii)   CYKLAMINIAN SODU

| Nazwy synonimowe | Cyklaminian; sól sodowa kwasu cyklaminowego |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 205-348-9 |
| Nazwa chemiczna | Cykloheksanosulfaminian sodu, cykloheksylosulfaminian sodu |
| Wzór chemiczny | C6H12NNaO3S oraz dwuwodzian C6H12NNaO3S·2H2O |
| Masa cząsteczkowa | 201,22 w przeliczeniu na bezwodną substancję
  237,22 w przeliczeniu na uwodnioną substancję |
| Oznaczenie zawartości | Nie mniej niż 98 % i nie więcej niż 102 % w przeliczeniu na suchą masę
  Dwuwodzian: nie mniej niż 84 % w przeliczeniu na suchą masę |
| Opis | Białe, bezwonne kryształy lub krystaliczny proszek. Około 30 razy słodszy od sacharozy |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Rozpuszczalny w wodzie, praktycznie nierozpuszczalny w etanolu |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 1 % (105 °C, 1 godz.)
  Nie więcej niż 15,2 % (105°C, 2 godz.) dla postaci dwuwodnej |
| Selen | Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu suchą masę, jako selen) |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Cykloheksyloamina | Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Dicykloheksyloamina | Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Anilina | Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |

Nazwy synonimowe

Cyklaminian; sól sodowa kwasu cyklaminowego

Definicja

Numer wg EINECS

205-348-9

Nazwa chemiczna

Cykloheksanosulfaminian sodu, cykloheksylosulfaminian sodu

Wzór chemiczny

C6H12NNaO3S oraz dwuwodzian C6H12NNaO3S·2H2O

Masa cząsteczkowa

201,22 w przeliczeniu na bezwodną substancję

237,22 w przeliczeniu na uwodnioną substancję

Oznaczenie zawartości

Nie mniej niż 98 % i nie więcej niż 102 % w przeliczeniu na suchą masę

Dwuwodzian: nie mniej niż 84 % w przeliczeniu na suchą masę

Opis

Białe, bezwonne kryształy lub krystaliczny proszek. Około 30 razy słodszy od sacharozy

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Rozpuszczalny w wodzie, praktycznie nierozpuszczalny w etanolu

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 1 % (105 °C, 1 godz.)

Nie więcej niż 15,2 % (105°C, 2 godz.) dla postaci dwuwodnej

Selen

Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu suchą masę, jako selen)

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

Cykloheksyloamina

Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

Dicykloheksyloamina

Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

Anilina

Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

(iii)   CYKLAMINIAN WAPNIA

| Nazwy synonimowe | Cyklaminian; sól wapniowa kwasu cyklaminowego |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 205-349-4 |
| Nazwa chemiczna | Cykloheksanosulfaminian wapnia, cykloheksylosulfaminian wapnia |
| Wzór chemiczny | C12H24CaN2O6S2· 2H2O |
| Masa cząsteczkowa | 432,57 |
| Oznaczenie zawartości | Nie mniej niż 98 % i nie więcej niż 101 % w przeliczeniu na suchą masę |
| Opis | Białe, bezbarwne kryształy lub krystaliczny proszek. Około 30 razy słodszy od sacharozy |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Rozpuszczalny w wodzie, trudno rozpuszczalny w etanolu |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 1 % (105 °C, 1 godz.)
  Nie więcej niż 8,5 % (140 °C, 4 godz.) dla postaci dwuwodnej |
| Selen | Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu suchą masę, jako selen) |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Cykloheksyloamina | Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Dicykloheksyloamina | Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Anilina | Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |

Nazwy synonimowe

Cyklaminian; sól wapniowa kwasu cyklaminowego

Definicja

Numer wg EINECS

205-349-4

Nazwa chemiczna

Cykloheksanosulfaminian wapnia, cykloheksylosulfaminian wapnia

Wzór chemiczny

C12H24CaN2O6S2· 2H2O

Masa cząsteczkowa

432,57

Oznaczenie zawartości

Nie mniej niż 98 % i nie więcej niż 101 % w przeliczeniu na suchą masę

Opis

Białe, bezbarwne kryształy lub krystaliczny proszek. Około 30 razy słodszy od sacharozy

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Rozpuszczalny w wodzie, trudno rozpuszczalny w etanolu

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 1 % (105 °C, 1 godz.)

Nie więcej niż 8,5 % (140 °C, 4 godz.) dla postaci dwuwodnej

Selen

Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu suchą masę, jako selen)

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

Cykloheksyloamina

Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

Dicykloheksyloamina

Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

Anilina

Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

E 953 IZOMALT

| Nazwy synonimowe | Uwodorniona izomaltuloza. |
| --- | --- |
| Definicja | Izomalt jest wytwarzany w wyniku enzymatycznego przekształcenia sacharozy nieżywotnymi komórkami Protaminobacter rubrum, a następnie uwodornienia katalitycznego |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | Izomalt jest mieszaniną uwodornionych mono- i disacharydów, których głównymi składnikami są disacharydy:
  6-O-α-D-glukopiranozylo-D-sorbitol (1,6-GPS) oraz
  1-O-α-D-glukopiranozylo-D-mannitol, dwuwodzian (1,1-GPM) |
| Wzór chemiczny | 6-O-α-D-glukopiranozylo-D-sorbitol: C12H24O11

  1-O-α-D-glukopiranozylo-D-mannitol, dwuwodzian: C12H24O11.2H2O |
| Masa cząsteczkowa | 6-O-α-D-glukopiranozylo-D-sorbitol: 344,3
  1-O-α-D-glukopiranozylo-D-mannitol, dwuwodzian: 380,3 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 98 % uwodornionych mono- i disacharydów i nie mniej niż 86 % mieszaniny 6-O-α-D-glukopiranozylo-D-sorbitolu i 1-O-α-D-glukopiranozylo-D-mannitolu, diwodzianu, oznaczonych w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Bezwonna, biała, lekko higroskopijna, krystaliczna masa |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Rozpuszczalny w wodzie, bardzo słabo rozpuszczalny w etanolu |
| HPLC | Porównanie z odpowiednim wzorcem referencyjnym izomaltu wykazuje, że 2 główne piki w chromatogramie roztworu badanego są podobne pod względem czasu retencji do 2 głównych pików w chromatogramie roztworu referencyjnego. |
| Czystość |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 7 % (metoda Karla Fischera) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,05 % (w przeliczeniu na suchą masę) |
| D-mannitol | Nie więcej niż 3 % |
| D-sorbitol | Nie więcej niż 6 % |
| Cukry redukujące | Nie więcej niż 0,3 % (w przeliczeniu suchą masę, jako glukoza) |
| Nikiel | Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |

Nazwy synonimowe

Uwodorniona izomaltuloza.

Definicja

Izomalt jest wytwarzany w wyniku enzymatycznego przekształcenia sacharozy nieżywotnymi komórkami Protaminobacter rubrum, a następnie uwodornienia katalitycznego

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Izomalt jest mieszaniną uwodornionych mono- i disacharydów, których głównymi składnikami są disacharydy:

6-O-α-D-glukopiranozylo-D-sorbitol (1,6-GPS) oraz

1-O-α-D-glukopiranozylo-D-mannitol, dwuwodzian (1,1-GPM)

Wzór chemiczny

6-O-α-D-glukopiranozylo-D-sorbitol: C12H24O11

1-O-α-D-glukopiranozylo-D-mannitol, dwuwodzian: C12H24O11.2H2O

Masa cząsteczkowa

6-O-α-D-glukopiranozylo-D-sorbitol: 344,3

1-O-α-D-glukopiranozylo-D-mannitol, dwuwodzian: 380,3

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 98 % uwodornionych mono- i disacharydów i nie mniej niż 86 % mieszaniny 6-O-α-D-glukopiranozylo-D-sorbitolu i 1-O-α-D-glukopiranozylo-D-mannitolu, diwodzianu, oznaczonych w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Bezwonna, biała, lekko higroskopijna, krystaliczna masa

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Rozpuszczalny w wodzie, bardzo słabo rozpuszczalny w etanolu

HPLC

Porównanie z odpowiednim wzorcem referencyjnym izomaltu wykazuje, że 2 główne piki w chromatogramie roztworu badanego są podobne pod względem czasu retencji do 2 głównych pików w chromatogramie roztworu referencyjnego.

Czystość

Zawartość wody

Nie więcej niż 7 % (metoda Karla Fischera)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,05 % (w przeliczeniu na suchą masę)

D-mannitol

Nie więcej niż 3 %

D-sorbitol

Nie więcej niż 6 %

Cukry redukujące

Nie więcej niż 0,3 % (w przeliczeniu suchą masę, jako glukoza)

Nikiel

Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

E 954 SACHARYNA I JEJ SOLE: SODOWA, POTASOWA I WAPNIOWA

(i)   SACHARYNA

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 201-321-0 |
| Nazwa chemiczna | 3-oksy-2,3-dihydrobenzo(d)izotiazol-1,1-dwutlenek |
| Wzór chemiczny | C7H5NO3S |
| Masa cząsteczkowa | 183,18 |
| Oznaczenie zawartości | Nie mniej niż 99 % i nie więcej niż 101 % C7H5NO3S w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Białe kryształy albo biały, krystaliczny proszek, bezwonny lub o mdłym, aromatycznym zapachu. Około 300 do 500 razy słodszy od sacharozy |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Słabo rozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w roztworach zasadowych, trudno rozpuszczalny w etanolu |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 1 % (105 °C, 2 godz.) |
| Zakres temperatur topnienia | 226 do 230 °C |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,2 % (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Kwas benzoesowy i salicylowy | Do 10 ml roztworu w stosunku 1:20, wcześniej zakwaszonego 5 kroplami kwasu octowego, dodać 3 krople około 1-molowego wodnego roztworu chlorku żelazowego. Nie pojawia się osad ani fioletowe zabarwienie. |
| orto-toluenosulfonamid | Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |
| para-toluenosulfonamid | Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |
| para-sulfonamid kwasu benzoesowego | Nie więcej niż 25 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Substancje łatwo ulegające zwęgleniu | Brak |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Selen | Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

201-321-0

Nazwa chemiczna

3-oksy-2,3-dihydrobenzo(d)izotiazol-1,1-dwutlenek

Wzór chemiczny

C7H5NO3S

Masa cząsteczkowa

183,18

Oznaczenie zawartości

Nie mniej niż 99 % i nie więcej niż 101 % C7H5NO3S w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Białe kryształy albo biały, krystaliczny proszek, bezwonny lub o mdłym, aromatycznym zapachu. Około 300 do 500 razy słodszy od sacharozy

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Słabo rozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w roztworach zasadowych, trudno rozpuszczalny w etanolu

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 1 % (105 °C, 2 godz.)

Zakres temperatur topnienia

226 do 230 °C

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,2 % (w przeliczeniu na suchą masę)

Kwas benzoesowy i salicylowy

Do 10 ml roztworu w stosunku 1:20, wcześniej zakwaszonego 5 kroplami kwasu octowego, dodać 3 krople około 1-molowego wodnego roztworu chlorku żelazowego. Nie pojawia się osad ani fioletowe zabarwienie.

orto-toluenosulfonamid

Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

para-toluenosulfonamid

Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

para-sulfonamid kwasu benzoesowego

Nie więcej niż 25 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

Substancje łatwo ulegające zwęgleniu

Brak

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

Selen

Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

(ii)   SACHARYNIAN SODU

| Nazwy synonimowe | Sacharyna; sól sodowa sacharyny |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 204-886-1 |
| Nazwa chemiczna | O-benzosulfimid sodowy; sól sodowa 2,3-dihydro-3-oksybenzisosulfonazolu; oksybenzisosulfonazol; sól sodowa 1-ditlenku 1,2-benzisotiazolino-3-onu-1, diwodzian |
| Wzór chemiczny | C7H4NNaO3S·2H2O |
| Masa cząsteczkowa | 241,19 |
| Oznaczenie zawartości | Nie mniej niż 99 % i nie więcej niż 101 % C7H4NNaO3S w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Białe kryształy albo biały, krystaliczny proszek łatwo tracący wodę krystalizacyjną, bezwonny lub o mdłym zapachu. Około 300 do 500 razy słodszy od sacharozy w rozcieńczonych roztworach |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Dobrze rozpuszczalny w wodzie, trudno rozpuszczalny w etanolu |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 15 % (120 °C, 4 godz.) |
| Kwas benzoesowy i salicylowy | Do 10 ml roztworu w stosunku 1:20, wcześniej zakwaszonego 5 kroplami kwasu octowego, dodać 3 krople około 1-molowego wodnego roztworu chlorku żelazowego. Nie pojawia się osad ani fioletowe zabarwienie. |
| orto-toluenosulfonamid | Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |
| para-toluenosulfonamid | Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |
| para-sulfonamid kwasu benzoesowego | Nie więcej niż 25 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Substancje łatwo ulegające zwęgleniu | Brak |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Selen | Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |

Nazwy synonimowe

Sacharyna; sól sodowa sacharyny

Definicja

Numer wg EINECS

204-886-1

Nazwa chemiczna

O-benzosulfimid sodowy; sól sodowa 2,3-dihydro-3-oksybenzisosulfonazolu; oksybenzisosulfonazol; sól sodowa 1-ditlenku 1,2-benzisotiazolino-3-onu-1, diwodzian

Wzór chemiczny

C7H4NNaO3S·2H2O

Masa cząsteczkowa

241,19

Oznaczenie zawartości

Nie mniej niż 99 % i nie więcej niż 101 % C7H4NNaO3S w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Białe kryształy albo biały, krystaliczny proszek łatwo tracący wodę krystalizacyjną, bezwonny lub o mdłym zapachu. Około 300 do 500 razy słodszy od sacharozy w rozcieńczonych roztworach

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Dobrze rozpuszczalny w wodzie, trudno rozpuszczalny w etanolu

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 15 % (120 °C, 4 godz.)

Kwas benzoesowy i salicylowy

Do 10 ml roztworu w stosunku 1:20, wcześniej zakwaszonego 5 kroplami kwasu octowego, dodać 3 krople około 1-molowego wodnego roztworu chlorku żelazowego. Nie pojawia się osad ani fioletowe zabarwienie.

orto-toluenosulfonamid

Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

para-toluenosulfonamid

Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

para-sulfonamid kwasu benzoesowego

Nie więcej niż 25 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

Substancje łatwo ulegające zwęgleniu

Brak

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

Selen

Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

(iii)   SACHARYNIAN WAPNIA

| Nazwy synonimowe | Sacharyna, sól wapniowa sacharyny |
| --- | --- |
| Definicja |
| Nazwa chemiczna | O-benzosulfimid wapniowy; sól wapniowa 2,3-dihydro-3-oksybenzisosulfonazolu; sól wapniowa 1,2-benzisotiazolino-3-onu 1,1-ditlenku, uwodniona (2:7) |
| Numer wg EINECS | 229-349-9 |
| Wzór chemiczny | C14H8CaN2O6S2·31⁄2H2O |
| Masa cząsteczkowa | 467,48 |
| Oznaczenie zawartości | Nie mniej niż 95 % C14H8CaN2O6S2 w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Białe kryształy albo biały, krystaliczny proszek, bezwonny lub o mdłym zapachu Około 300 do 500 razy słodszy od sacharozy w rozcieńczonych roztworach |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Dobrze rozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w etanolu |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 13,5 % (120 °C, 4 godz.) |
| Kwas benzoesowy i salicylowy | Do 10 ml roztworu w stosunku 1:20, wcześniej zakwaszonego 5 kroplami kwasu octowego, dodać 3 krople około 1-molowego wodnego roztworu chlorku żelazowego. Nie pojawia się osad ani fioletowe zabarwienie. |
| orto-toluenosulfonamid | Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| para-toluenosulfonamid | Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| para-sulfonamid kwasu benzoesowego | Nie więcej niż 25 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Substancje łatwo ulegające zwęgleniu | Brak |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Selen | Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |

Nazwy synonimowe

Sacharyna, sól wapniowa sacharyny

Definicja

Nazwa chemiczna

O-benzosulfimid wapniowy; sól wapniowa 2,3-dihydro-3-oksybenzisosulfonazolu; sól wapniowa 1,2-benzisotiazolino-3-onu 1,1-ditlenku, uwodniona (2:7)

Numer wg EINECS

229-349-9

Wzór chemiczny

C14H8CaN2O6S2·31⁄2H2O

Masa cząsteczkowa

467,48

Oznaczenie zawartości

Nie mniej niż 95 % C14H8CaN2O6S2 w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Białe kryształy albo biały, krystaliczny proszek, bezwonny lub o mdłym zapachu Około 300 do 500 razy słodszy od sacharozy w rozcieńczonych roztworach

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Dobrze rozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w etanolu

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 13,5 % (120 °C, 4 godz.)

Kwas benzoesowy i salicylowy

Do 10 ml roztworu w stosunku 1:20, wcześniej zakwaszonego 5 kroplami kwasu octowego, dodać 3 krople około 1-molowego wodnego roztworu chlorku żelazowego. Nie pojawia się osad ani fioletowe zabarwienie.

orto-toluenosulfonamid

Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

para-toluenosulfonamid

Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

para-sulfonamid kwasu benzoesowego

Nie więcej niż 25 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Substancje łatwo ulegające zwęgleniu

Brak

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

Selen

Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

(iv)   SACHARYNIAN POTASU

| Nazwy synonimowe | Sacharyna; sól potasowa sacharyny |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | O-benzosulfimid potasu; sól potasowa 2,3-dihydro-3-oksybenzisosulfonazolu; sól potasowa 1-ditlenku 1,2-benzisotiazolino-3-onu-1, uwodniona |
| Wzór chemiczny | C7H4KNO3S·H2O |
| Masa cząsteczkowa | 239,77 |
| Oznaczenie zawartości | Nie mniej niż 99 % i nie więcej niż 101 % C7H4KNO3S w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Białe kryształy albo biały, krystaliczny proszek, bezwonny lub o mdłym zapachu i intensywnym słodkim smaku nawet w bardzo rozcieńczonych roztworach. Około 300 do 500 razy słodszy od sacharozy |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Dobrze rozpuszczalny w wodzie, trudno rozpuszczalny w etanolu |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 8 % (120 °C, 4 godz.) |
| Kwas benzoesowy i salicylowy | Do 10 ml roztworu w stosunku 1:20, wcześniej zakwaszonego 5 kroplami kwasu octowego, dodać 3 krople około 1-molowego wodnego roztworu chlorku żelazowego. Nie pojawia się osad ani fioletowe zabarwienie. |
| orto-toluenosulfonamid | Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |
| para-toluenosulfonamid | Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |
| para-sulfonamid kwasu benzoesowego | Nie więcej niż 25 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Substancje łatwo ulegające zwęgleniu | Brak |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Selen | Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |

Nazwy synonimowe

Sacharyna; sól potasowa sacharyny

Definicja

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

O-benzosulfimid potasu; sól potasowa 2,3-dihydro-3-oksybenzisosulfonazolu; sól potasowa 1-ditlenku 1,2-benzisotiazolino-3-onu-1, uwodniona

Wzór chemiczny

C7H4KNO3S·H2O

Masa cząsteczkowa

239,77

Oznaczenie zawartości

Nie mniej niż 99 % i nie więcej niż 101 % C7H4KNO3S w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Białe kryształy albo biały, krystaliczny proszek, bezwonny lub o mdłym zapachu i intensywnym słodkim smaku nawet w bardzo rozcieńczonych roztworach. Około 300 do 500 razy słodszy od sacharozy

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Dobrze rozpuszczalny w wodzie, trudno rozpuszczalny w etanolu

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 8 % (120 °C, 4 godz.)

Kwas benzoesowy i salicylowy

Do 10 ml roztworu w stosunku 1:20, wcześniej zakwaszonego 5 kroplami kwasu octowego, dodać 3 krople około 1-molowego wodnego roztworu chlorku żelazowego. Nie pojawia się osad ani fioletowe zabarwienie.

orto-toluenosulfonamid

Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

para-toluenosulfonamid

Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

para-sulfonamid kwasu benzoesowego

Nie więcej niż 25 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

Substancje łatwo ulegające zwęgleniu

Brak

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

Selen

Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

E 955 SUKRALOZA

| Nazwy synonimowe | 4,1',6'-trichlorogalaktosacharoza |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 259-952-2 |
| Nazwa chemiczna | 1,6-dichloro-1,6-dideoksy-β-D-fruktofuranozylo-4-chloro-4-deoksy-α-D-galaktopiranozyd |
| Wzór chemiczny | C12H19Cl3O8 |
| Masa cząsteczkowa | 397,64 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 98 % i nie więcej niż 102 % C12H19Cl3O8 w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Praktycznie bezwonny, krystaliczny proszek o barwie białej lub prawie białej |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Dobrze rozpuszczalny w wodzie, metanolu i etanolu
  Słabo rozpuszczalny w octanie etylu |
| Widmo absorpcji w podczerwieni | Widmo w podczerwieni próbki zdyspergowanej w bromku potasu wykazuje względne maksima przy podobnych długościach fali jak w widmie referencyjnym, otrzymanym przy użyciu sukralozy jako wzorca referencyjnego |
| Chromatografia cienkowarstwowa | Główna plama roztworu badanego posiada tę samą wartość Rf co główna plama roztworu standardowego A, o którym mowa w próbie na obecność innych chlorowanych disacharydów. Roztwór standardowy A otrzymuje się przez rozpuszczenie 1,0 g wzorca referencyjnego sukralozy w 10 ml metanolu. |
| Skręcalność właściwa | [α]D
  20 + 84,0° do + 87,5° w przeliczeniu na bezwodną masę (10 % m/v roztwór) |
| Czystość |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 2,0 % (metoda Karla Fischera) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,7 % |
| Inne chlorowane disacharydy | Nie więcej niż 0,5 % |
| Chlorowane monosacharydy | Nie więcej niż 0,1 % |
| Tlenek trifenylosfanu | Nie więcej niż 150 mg/kg |
| Metanol | Nie więcej niż 0,1 % |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

4,1',6'-trichlorogalaktosacharoza

Definicja

Numer wg EINECS

259-952-2

Nazwa chemiczna

1,6-dichloro-1,6-dideoksy-β-D-fruktofuranozylo-4-chloro-4-deoksy-α-D-galaktopiranozyd

Wzór chemiczny

C12H19Cl3O8

Masa cząsteczkowa

397,64

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 98 % i nie więcej niż 102 % C12H19Cl3O8 w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Praktycznie bezwonny, krystaliczny proszek o barwie białej lub prawie białej

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Dobrze rozpuszczalny w wodzie, metanolu i etanolu

Słabo rozpuszczalny w octanie etylu

Widmo absorpcji w podczerwieni

Widmo w podczerwieni próbki zdyspergowanej w bromku potasu wykazuje względne maksima przy podobnych długościach fali jak w widmie referencyjnym, otrzymanym przy użyciu sukralozy jako wzorca referencyjnego

Chromatografia cienkowarstwowa

Główna plama roztworu badanego posiada tę samą wartość Rf co główna plama roztworu standardowego A, o którym mowa w próbie na obecność innych chlorowanych disacharydów. Roztwór standardowy A otrzymuje się przez rozpuszczenie 1,0 g wzorca referencyjnego sukralozy w 10 ml metanolu.

Skręcalność właściwa

[α]D
  20 + 84,0° do + 87,5° w przeliczeniu na bezwodną masę (10 % m/v roztwór)

Czystość

Zawartość wody

Nie więcej niż 2,0 % (metoda Karla Fischera)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,7 %

Inne chlorowane disacharydy

Nie więcej niż 0,5 %

Chlorowane monosacharydy

Nie więcej niż 0,1 %

Tlenek trifenylosfanu

Nie więcej niż 150 mg/kg

Metanol

Nie więcej niż 0,1 %

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 957 TAUMATYNA

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 258-822-2 |
| Nazwa chemiczna | Taumatyna jest otrzymywana w wyniku wodnej ekstrakcji (pH 2,5-4) osłonek owocu odmian Thaumatococcus daniellii (Benth) i składa się głównie z białek taumatyny I i taumatyny II razem z niewielką ilością składników roślinnych, pochodzących z surowca |
| Wzór chemiczny | Polipeptyd składający się z 207 aminokwasów |
| Masa cząsteczkowa | Taumatyna I 22209
  Taumatyna II 22293 |
| Oznaczenie zawartości | Nie mniej niż 15,1 % azotu w przeliczeniu na suchą masę, co odpowiada nie mniej niż 93 % białek (N x 6,2) |
| Opis | Bezwonny proszek o barwie kremowej. Około 2 000 do 3 000 razy słodszy od sacharozy. |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w acetonie |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 9 % (105 °C do stałej masy) |
| Węglowodany | Nie więcej niż 3 % (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 2 % (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Glin | Nie więcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Ołów | Nie więcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Kryteria mikrobiologiczne |
| Całkowita liczba drobnoustrojów tlenowych | Nie więcej niż 1 000 kolonii na gram |
| Escherichia coli | Nieobecne w 1 g |

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg EINECS

258-822-2

Nazwa chemiczna

Taumatyna jest otrzymywana w wyniku wodnej ekstrakcji (pH 2,5-4) osłonek owocu odmian Thaumatococcus daniellii (Benth) i składa się głównie z białek taumatyny I i taumatyny II razem z niewielką ilością składników roślinnych, pochodzących z surowca

Wzór chemiczny

Polipeptyd składający się z 207 aminokwasów

Masa cząsteczkowa

Taumatyna I 22209

Taumatyna II 22293

Oznaczenie zawartości

Nie mniej niż 15,1 % azotu w przeliczeniu na suchą masę, co odpowiada nie mniej niż 93 % białek (N x 6,2)

Opis

Bezwonny proszek o barwie kremowej. Około 2 000 do 3 000 razy słodszy od sacharozy.

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w acetonie

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 9 % (105 °C do stałej masy)

Węglowodany

Nie więcej niż 3 % (w przeliczeniu na suchą masę)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 2 % (w przeliczeniu na suchą masę)

Glin

Nie więcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

Ołów

Nie więcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

Kryteria mikrobiologiczne

Całkowita liczba drobnoustrojów tlenowych

Nie więcej niż 1 000 kolonii na gram

Escherichia coli

Nieobecne w 1 g

E 959 NEOHESPERYDYNA DIWODOROCHALKONU

| Nazwy synonimowe | Neohesperydyny dihydrochalkon; NHDC; hesperetyny dihydrochalkon-4'-β-neohesperydozyd; neohesperydyna DC |
| --- | --- |
| Definicja | Produkt otrzymany w wyniku katalitycznego uwodornienia neohesperydyny |
| Numer wg EINECS | 243-978-6 |
| Nazwa chemiczna | 2-O-α-L-ramnopiranozylo-4'-β-D-glukopiranozylo-hesperytyny dihydrochalkon |
| Wzór chemiczny | C28H36O15 |
| Masa cząsteczkowa | 612,6 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 96 % w przeliczeniu na suchą masę. |
| Opis | Prawie biały, bezwonny, krystaliczny proszek. Około 1 000 do 1 800 razy słodszy od sacharozy |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Łatwo rozpuszczalny w gorącej wodzie, bardzo słabo rozpuszczalny w zimnej wodzie, praktycznie nierozpuszczalny w eterze i benzenie |
| Maksimum absorpcji w ultrafiolecie | 282 do 283 nm dla roztworu 2 mg w 100 ml metanolu |
| Test Neu | Rozpuścić około 10 mg neohesperydyny DC w 1 ml metanolu, dodać 1 ml 1 % metanolowego roztworu boranu 2-aminoetylodifenylu. Powstaje jasnożółte zabarwienie |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 11 % (105°C, 3 godz.) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,2 % (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę. |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |

Nazwy synonimowe

Neohesperydyny dihydrochalkon; NHDC; hesperetyny dihydrochalkon-4'-β-neohesperydozyd; neohesperydyna DC

Definicja

Produkt otrzymany w wyniku katalitycznego uwodornienia neohesperydyny

Numer wg EINECS

243-978-6

Nazwa chemiczna

2-O-α-L-ramnopiranozylo-4'-β-D-glukopiranozylo-hesperytyny dihydrochalkon

Wzór chemiczny

C28H36O15

Masa cząsteczkowa

612,6

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 96 % w przeliczeniu na suchą masę.

Opis

Prawie biały, bezwonny, krystaliczny proszek. Około 1 000 do 1 800 razy słodszy od sacharozy

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Łatwo rozpuszczalny w gorącej wodzie, bardzo słabo rozpuszczalny w zimnej wodzie, praktycznie nierozpuszczalny w eterze i benzenie

Maksimum absorpcji w ultrafiolecie

282 do 283 nm dla roztworu 2 mg w 100 ml metanolu

Test Neu

Rozpuścić około 10 mg neohesperydyny DC w 1 ml metanolu, dodać 1 ml 1 % metanolowego roztworu boranu 2-aminoetylodifenylu. Powstaje jasnożółte zabarwienie

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 11 % (105°C, 3 godz.)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,2 % (w przeliczeniu na suchą masę)

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę.

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

E 960 GLIKOZYDY STEWIOLOWE

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja | Proces wytwarzania składa się z dwóch głównych etapów: pierwszy etap polega na ekstrakcji wodnej liści rośliny Stevia rebaudiana Bertoni i wstępnym oczyszczaniu ekstraktu przy zastosowaniu chromatografii jonowymiennej, w celu uzyskania pierwotnego ekstraktu glikozydów stewiolowych. Drugi etap obejmuje rekrystalizację glikozydów stewiolowych z metanolu lub wodnego roztworu etanolu, co prowadzi do uzyskania produktu końcowego, zawierającego głównie (w co najmniej 75 %) stewiozyd lub rebaudiozyd A.
  Dodatek ten może zawierać pozostałości żywic jonowymiennych stosowanych w procesie wytwarzania. Zidentyfikowano niewielkie ilości innych powiązanych glikozydów stewiolowych, które mogą powstać w wyniku procesu wytwarzania, ale które nie występują naturalnie w roślinie Stevia rebaudiana (0,10 do 0,37 % m/m). |
| Nazwa chemiczna | Stewiozyd: kwas 13-[(2-O-β-D-glukopiranozylo-β-D-glukopiranozyl)oksy]kaur-16-en-18-oidowy, ester β-D-glukopiranozylowy
  Rebaudiozyd A: kwas 13-[(2-O-β-D-glukopiranozylo-3-O-β-D-glukopiranozylo-β-D-glukopiranozyl)oksy]kaur-16-en-18-oidowy, ester β-D-glukopiranozylowy |
| Wzór chemiczny | Nazwa potoczna | Wzór | Współczynnik konwersji |
| Stewiol | C20H30O3 | 1,00 |
| Stewiozyd | C38H60O18 | 0,40 |
| Rebaudiozyd A | C44H70O23 | 0,33 |
| Rebaudiozyd C | C44H70O22 | 0,34 |
| Dulkozyd A | C38H60O17 | 0,40 |
| Rubusozyd | C32H50O13 | 0,50 |
| Stewiolbiozyd | C32H50O13 | 0,50 |
| Rebaudiozyd B | C38H60O18 | 0,40 |
| Rebaudiozyd D | C50H80O28 | 0,29 |
| Rebaudiozyd E | C44H70O23 | 0,33 |
| Rebaudiozyd F | C43H68O22 | 0,34 |
| Masa cząsteczkowa i nr CAS | Nazwa potoczna | Nr CAS | Masa cząsteczkowa |
| Stewiozyd | 57817-89-7 | 804,87 |
| Rebaudiozyd A | 58543-16-1 | 967,01 |
| Oznaczenie zawartości: | Nie mniej niż 95 % stewiozydu, rebaudiozydów A, B, C, D, E i F, stewiolbiozydu, rubusozydu i dulkozydu w przeliczeniu na suchą masę. |
| Opis | Proszek o barwie białej do jasnożółtej, około 200 do 300 razy słodszy od sacharozy |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Dobrze do słabo rozpuszczalny w wodzie |
| Stewiozyd i rebaudiozyd A | Główny pik w chromatogramie uzyskanym przy zastosowaniu procedury opisanej w metodzie oznaczania zawartości odpowiada albo stewiozydowi, albo rebaudiozydowi A |
| pH | Między 4,5 a 7,0 (roztwór 1:100) |
| Czystość |
| Popiół całkowity | Nie więcej niż 1% |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 6 % (105 °C, 2 godz.) |
| Pozostałości rozpuszczalników | Metanol – nie więcej niż 200 mg/kg
  Etanol – nie więcej niż 5 000 mg/kg |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Proces wytwarzania składa się z dwóch głównych etapów: pierwszy etap polega na ekstrakcji wodnej liści rośliny Stevia rebaudiana Bertoni i wstępnym oczyszczaniu ekstraktu przy zastosowaniu chromatografii jonowymiennej, w celu uzyskania pierwotnego ekstraktu glikozydów stewiolowych. Drugi etap obejmuje rekrystalizację glikozydów stewiolowych z metanolu lub wodnego roztworu etanolu, co prowadzi do uzyskania produktu końcowego, zawierającego głównie (w co najmniej 75 %) stewiozyd lub rebaudiozyd A.

Dodatek ten może zawierać pozostałości żywic jonowymiennych stosowanych w procesie wytwarzania. Zidentyfikowano niewielkie ilości innych powiązanych glikozydów stewiolowych, które mogą powstać w wyniku procesu wytwarzania, ale które nie występują naturalnie w roślinie Stevia rebaudiana (0,10 do 0,37 % m/m).

Nazwa chemiczna

Stewiozyd: kwas 13-[(2-O-β-D-glukopiranozylo-β-D-glukopiranozyl)oksy]kaur-16-en-18-oidowy, ester β-D-glukopiranozylowy

Rebaudiozyd A: kwas 13-[(2-O-β-D-glukopiranozylo-3-O-β-D-glukopiranozylo-β-D-glukopiranozyl)oksy]kaur-16-en-18-oidowy, ester β-D-glukopiranozylowy

Wzór chemiczny

Nazwa potoczna

Wzór

Współczynnik konwersji

Stewiol

C20H30O3

1,00

Stewiozyd

C38H60O18

0,40

Rebaudiozyd A

C44H70O23

0,33

Rebaudiozyd C

C44H70O22

0,34

Dulkozyd A

C38H60O17

0,40

Rubusozyd

C32H50O13

0,50

Stewiolbiozyd

C32H50O13

0,50

Rebaudiozyd B

C38H60O18

0,40

Rebaudiozyd D

C50H80O28

0,29

Rebaudiozyd E

C44H70O23

0,33

Rebaudiozyd F

C43H68O22

0,34

Masa cząsteczkowa i nr CAS

Nazwa potoczna

Nr CAS

Masa cząsteczkowa

Stewiozyd

57817-89-7

804,87

Rebaudiozyd A

58543-16-1

967,01

Oznaczenie zawartości:

Nie mniej niż 95 % stewiozydu, rebaudiozydów A, B, C, D, E i F, stewiolbiozydu, rubusozydu i dulkozydu w przeliczeniu na suchą masę.

Opis

Proszek o barwie białej do jasnożółtej, około 200 do 300 razy słodszy od sacharozy

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Dobrze do słabo rozpuszczalny w wodzie

Stewiozyd i rebaudiozyd A

Główny pik w chromatogramie uzyskanym przy zastosowaniu procedury opisanej w metodzie oznaczania zawartości odpowiada albo stewiozydowi, albo rebaudiozydowi A

pH

Między 4,5 a 7,0 (roztwór 1:100)

Czystość

Popiół całkowity

Nie więcej niż 1%

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 6 % (105 °C, 2 godz.)

Pozostałości rozpuszczalników

Metanol – nie więcej niż 200 mg/kg

Etanol – nie więcej niż 5 000 mg/kg

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 961 NEOTAM

| Nazwy synonimowe | Ester 1-metylowy N-[N-(3,3-dimetylobutylo)-L-α-aspartylo]-L-fenyloalaniny;
  ester 1-metylowy N(3,3-dimetylobutylo)-L-aspartylo]-L-fenyloalaniny. |
| --- | --- |
| Definicja | Neotam jest wytwarzany pod ciśnieniem wodoru w drodze reakcji aspartamu z 3,3-dimetylobutyraldehydem w metanolu w obecności katalizatora palladowego/węglowego. Jest izolowany i oczyszczany przez filtrację, przy której może być zastosowana ziemia okrzemkowa. Po usunięciu rozpuszczalnika poprzez destylację neotam jest myty wodą, izolowany przez odwirowanie oraz suszony próżniowo. |
| Nr CAS: | 165450-17-9 |
| Nazwa chemiczna | Ester 1-metylowy N-[N-(3,3-dimetylobutylo)-L-α-aspartylo]-L-fenyloalaniny |
| Wzór chemiczny | C20H30N2O5 |
| Masa cząsteczkowa | 378,47 |
| Opis | Proszek o barwie białej lub prawie białej |
| Oznaczenie zawartości | Nie mniej niż 97,0% w przeliczeniu na suchą masę |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | 4,75 % (m/m) w wodzie o temperaturze 60 °C, rozpuszczalny w etanolu i octanie etylu |
| Czystość |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 5 % (metoda Karla Fischera, wielkość próbki 25 ± 5mg) |
| pH | 5,0–7,0 (0,5 % roztwór wodny) |
| Zakres temperatur topnienia | 81°C do 84°C |
| N-[(3,3-dimetylobutylo)-L-α-aspartylo]-L-fenyloalanina | Nie więcej niż 1,5 % |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Ester 1-metylowy N-[N-(3,3-dimetylobutylo)-L-α-aspartylo]-L-fenyloalaniny;

ester 1-metylowy N(3,3-dimetylobutylo)-L-aspartylo]-L-fenyloalaniny.

Definicja

Neotam jest wytwarzany pod ciśnieniem wodoru w drodze reakcji aspartamu z 3,3-dimetylobutyraldehydem w metanolu w obecności katalizatora palladowego/węglowego. Jest izolowany i oczyszczany przez filtrację, przy której może być zastosowana ziemia okrzemkowa. Po usunięciu rozpuszczalnika poprzez destylację neotam jest myty wodą, izolowany przez odwirowanie oraz suszony próżniowo.

Nr CAS:

165450-17-9

Nazwa chemiczna

Ester 1-metylowy N-[N-(3,3-dimetylobutylo)-L-α-aspartylo]-L-fenyloalaniny

Wzór chemiczny

C20H30N2O5

Masa cząsteczkowa

378,47

Opis

Proszek o barwie białej lub prawie białej

Oznaczenie zawartości

Nie mniej niż 97,0% w przeliczeniu na suchą masę

Identyfikacja

Rozpuszczalność

4,75 % (m/m) w wodzie o temperaturze 60 °C, rozpuszczalny w etanolu i octanie etylu

Czystość

Zawartość wody

Nie więcej niż 5 % (metoda Karla Fischera, wielkość próbki 25 ± 5mg)

pH

5,0–7,0 (0,5 % roztwór wodny)

Zakres temperatur topnienia

81°C do 84°C

N-[(3,3-dimetylobutylo)-L-α-aspartylo]-L-fenyloalanina

Nie więcej niż 1,5 %

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

E962 SÓL ASPARTAMU-ACESULFAMU

| Nazwy synonimowe | Aspartam-acesulfam; sól aspartamu-acesulfamu |
| --- | --- |
| Definicja | Sól otrzymuje się w wyniku podgrzania w proporcji ok. 2:1 (m/m) aspartamu i acesulfamu K w roztworze o pH kwaśnym, a następnie pozostawieniu roztworu do krystalizacji. Potas i wilgotność są eliminowane. Produkt jest bardziej stabilny niż sam aspartam. |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | 6-metylo-1,2,3-oksatiazyno-4(3H)-one-2,2-dwutlenek, sól kwasu L-fenyloalanino-2-metylo-L-α-aspartylowego |
| Wzór chemiczny | C18H23O9N3S |
| Masa cząsteczkowa | 457,46 |
| Oznaczenie zawartości | 63,0 % do 66,0 % aspartamu (w przeliczeniu na suchą masę) oraz 34,0 % do 37,0 % acesulfamu (postać kwasowa, w przeliczeniu na suchą masę) |
| Opis | Biały, bezwonny, krystaliczny proszek |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Trudno rozpuszczalny w wodzie; słabo rozpuszczalny w etanolu |
| Przepuszczalność światła | Przepuszczalność 1 % roztworu w wodzie, mierzona w 1 cm kuwetach przy 430 nm z wykorzystaniem odpowiedniego spektrofotometru, z zastosowaniem wody jako próbki referencyjnej, jest nie mniejsza niż 0,95, co jest równoznaczne z absorbancją nie większą niż około 0,022 |
| Skręcalność właściwa | [α]D
  20 + 14,5° do + 16,5°
  Oznaczenie przy stężeniu 6,2 g w 100 ml kwasu mrówkowego (15N) w ciągu 30 min. po przygotowaniu roztworu. Podzielić obliczoną skręcalność właściwą przez 0,646 w celu skorygowania zawartości aspartamu w soli aspartamu-acesulfamu |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 0,5 % (105 °C, 4 godz.) |
| Kwas 5-benzylo-3,6-diokso-2-piperazynooctowy | Nie więcej niż 0,5 % |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Aspartam-acesulfam; sól aspartamu-acesulfamu

Definicja

Sól otrzymuje się w wyniku podgrzania w proporcji ok. 2:1 (m/m) aspartamu i acesulfamu K w roztworze o pH kwaśnym, a następnie pozostawieniu roztworu do krystalizacji. Potas i wilgotność są eliminowane. Produkt jest bardziej stabilny niż sam aspartam.

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

6-metylo-1,2,3-oksatiazyno-4(3H)-one-2,2-dwutlenek, sól kwasu L-fenyloalanino-2-metylo-L-α-aspartylowego

Wzór chemiczny

C18H23O9N3S

Masa cząsteczkowa

457,46

Oznaczenie zawartości

63,0 % do 66,0 % aspartamu (w przeliczeniu na suchą masę) oraz 34,0 % do 37,0 % acesulfamu (postać kwasowa, w przeliczeniu na suchą masę)

Opis

Biały, bezwonny, krystaliczny proszek

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Trudno rozpuszczalny w wodzie; słabo rozpuszczalny w etanolu

Przepuszczalność światła

Przepuszczalność 1 % roztworu w wodzie, mierzona w 1 cm kuwetach przy 430 nm z wykorzystaniem odpowiedniego spektrofotometru, z zastosowaniem wody jako próbki referencyjnej, jest nie mniejsza niż 0,95, co jest równoznaczne z absorbancją nie większą niż około 0,022

Skręcalność właściwa

[α]D
  20 + 14,5° do + 16,5°

Oznaczenie przy stężeniu 6,2 g w 100 ml kwasu mrówkowego (15N) w ciągu 30 min. po przygotowaniu roztworu. Podzielić obliczoną skręcalność właściwą przez 0,646 w celu skorygowania zawartości aspartamu w soli aspartamu-acesulfamu

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 0,5 % (105 °C, 4 godz.)

Kwas 5-benzylo-3,6-diokso-2-piperazynooctowy

Nie więcej niż 0,5 %

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 965 (i) MALTITOL

| Nazwy synonimowe | D-maltitol; uwodorniona maltoza |
| --- | --- |
| Definicja | Maltitol otrzymuje się w drodze uwodorniania D-maltozy. Zawiera głównie D-maltitol. Może zawierać niewielkie ilości sorbitolu i powiązanych alkoholi wielowodorotlenowych. |
| Numer wg EINECS | 209-567-0 |
| Nazwa chemiczna | (α)-D-glukopiranozylo-1,4-D-glucitol |
| Wzór chemiczny | C12H24O11 |
| Masa cząsteczkowa | 344,3 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 98 % D-maltitolu C12H24O11 w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Biały krystaliczny proszek |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie, słabo rozpuszczalny w etanolu |
| Zakres temperatur topnienia | 148 do 151°C |
| Skręcalność właściwa | [α]D
  20 + 105,5° do + 108,5° (5 % m/v roztwór) |
| Czystość |
| Barwa roztworu wodnego | Roztwór jest przejrzysty i bezbarwny |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 1 % (metoda Karla Fischera) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,1 % (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Cukry redukujące | Nie więcej niż 0,1 % (w przeliczeniu bezwodną masę, jako glukoza) |
| Chlorki | Nie więcej niż 50 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Siarczany | Nie więcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Nikiel | Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę) |

Nazwy synonimowe

D-maltitol; uwodorniona maltoza

Definicja

Maltitol otrzymuje się w drodze uwodorniania D-maltozy. Zawiera głównie D-maltitol. Może zawierać niewielkie ilości sorbitolu i powiązanych alkoholi wielowodorotlenowych.

Numer wg EINECS

209-567-0

Nazwa chemiczna

(α)-D-glukopiranozylo-1,4-D-glucitol

Wzór chemiczny

C12H24O11

Masa cząsteczkowa

344,3

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 98 % D-maltitolu C12H24O11 w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Biały krystaliczny proszek

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie, słabo rozpuszczalny w etanolu

Zakres temperatur topnienia

148 do 151°C

Skręcalność właściwa

[α]D
  20 + 105,5° do + 108,5° (5 % m/v roztwór)

Czystość

Barwa roztworu wodnego

Roztwór jest przejrzysty i bezbarwny

Zawartość wody

Nie więcej niż 1 % (metoda Karla Fischera)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,1 % (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Cukry redukujące

Nie więcej niż 0,1 % (w przeliczeniu bezwodną masę, jako glukoza)

Chlorki

Nie więcej niż 50 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Siarczany

Nie więcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Nikiel

Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę)

E 965 (ii) SYROP MALTITOLOWY

| Nazwy synonimowe | Uwodorniony syrop wysoko-maltozowo-glukozowy; uwodorniony syrop glukozowy |
| --- | --- |
| Definicja | Mieszanina składająca się głównie z maltitolu, sorbitolu i uwodornionych oligo- i polisacharydów. Jest produkowany przez katalityczne uwodornienie syropu glukozowego o wysokiej zawartości maltozy, a następnie uwodornienie jego poszczególnych składników i ich zmieszanie. Produkt handlowy jest dostarczany zarówno w postaci syropu, jak i w postaci stałej. |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99 % uwodornionych sacharydów ogółem w przeliczeniu na bezwodną masę i nie mniej niż 50 % maltitolu w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Bezbarwne i bezwonne, klarowne, lepkie roztwory lub białe, krystaliczne masy |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie, słabo rozpuszczalny w etanolu |
| HPLC | Porównanie z odpowiednim wzorcem referencyjnym maltitolu wykazuje, że główny pik w chromatogramie roztworu badanego jest podobny pod względem czasu retencji do głównego piku w chromatogramie roztworu referencyjnego (ISO 10504:1998). |
| Czystość |
| Barwa roztworu wodnego | Roztwór jest przejrzysty i bezbarwny |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 31 % (metoda Karla Fischera) |
| Cukry redukujące | Nie więcej niż 0,3 % (w przeliczeniu bezwodną masę, jako glukoza) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,1 % |
| Chlorki | Nie więcej niż 50 mg/kg |
| Siarczany | Nie więcej niż 100 mg/kg |
| Nikiel | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Uwodorniony syrop wysoko-maltozowo-glukozowy; uwodorniony syrop glukozowy

Definicja

Mieszanina składająca się głównie z maltitolu, sorbitolu i uwodornionych oligo- i polisacharydów. Jest produkowany przez katalityczne uwodornienie syropu glukozowego o wysokiej zawartości maltozy, a następnie uwodornienie jego poszczególnych składników i ich zmieszanie. Produkt handlowy jest dostarczany zarówno w postaci syropu, jak i w postaci stałej.

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99 % uwodornionych sacharydów ogółem w przeliczeniu na bezwodną masę i nie mniej niż 50 % maltitolu w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Bezbarwne i bezwonne, klarowne, lepkie roztwory lub białe, krystaliczne masy

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie, słabo rozpuszczalny w etanolu

HPLC

Porównanie z odpowiednim wzorcem referencyjnym maltitolu wykazuje, że główny pik w chromatogramie roztworu badanego jest podobny pod względem czasu retencji do głównego piku w chromatogramie roztworu referencyjnego (ISO 10504:1998).

Czystość

Barwa roztworu wodnego

Roztwór jest przejrzysty i bezbarwny

Zawartość wody

Nie więcej niż 31 % (metoda Karla Fischera)

Cukry redukujące

Nie więcej niż 0,3 % (w przeliczeniu bezwodną masę, jako glukoza)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,1 %

Chlorki

Nie więcej niż 50 mg/kg

Siarczany

Nie więcej niż 100 mg/kg

Nikiel

Nie więcej niż 2 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 966 LAKTITOL

| Nazwy synonimowe | Laktyt; laktozytol; laktobiozyt |
| --- | --- |
| Definicja | Laktitol jest wytwarzany w wyniku katalitycznego uwodornienia laktozy |
| Numer wg EINECS | 209-566-5 |
| Nazwa chemiczna | 4-O-β-D-galaktopiranozylo-D-glucitol |
| Wzór chemiczny | C12H24O11 |
| Masa cząsteczkowa | 344,3 |
| Oznaczenie zawartości | Nie mniej niż 95 % w przeliczeniu na suchą masę |
| Opis | Krystaliczny proszek lub bezbarwny roztwór. Produkty krystaliczne występują w postaci bezwodnej, jednowodzianów i dwuwodzianów. Jako katalizator stosowany jest nikiel. |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie |
| Skręcalność właściwa | [α]D
  20 = + 13° do + 16° w przeliczeniu na bezwodną masę (10 % m/v roztwór wodny) |
| Czystość |
| Zawartość wody | Produkty krystaliczne; nie więcej niż 10,5 % (metoda Karla Fischera) |
| Pozostałe poliole | Nie więcej niż 2,5 % (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Cukry redukujące | Nie więcej niż 0,2 % (w przeliczeniu suchą masę, jako glukoza) |
| Chlorki | Nie więcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Siarczany | Nie więcej niż 200 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,1 % (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Nikiel | Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |

Nazwy synonimowe

Laktyt; laktozytol; laktobiozyt

Definicja

Laktitol jest wytwarzany w wyniku katalitycznego uwodornienia laktozy

Numer wg EINECS

209-566-5

Nazwa chemiczna

4-O-β-D-galaktopiranozylo-D-glucitol

Wzór chemiczny

C12H24O11

Masa cząsteczkowa

344,3

Oznaczenie zawartości

Nie mniej niż 95 % w przeliczeniu na suchą masę

Opis

Krystaliczny proszek lub bezbarwny roztwór. Produkty krystaliczne występują w postaci bezwodnej, jednowodzianów i dwuwodzianów. Jako katalizator stosowany jest nikiel.

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie

Skręcalność właściwa

[α]D
  20 = + 13° do + 16° w przeliczeniu na bezwodną masę (10 % m/v roztwór wodny)

Czystość

Zawartość wody

Produkty krystaliczne; nie więcej niż 10,5 % (metoda Karla Fischera)

Pozostałe poliole

Nie więcej niż 2,5 % (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Cukry redukujące

Nie więcej niż 0,2 % (w przeliczeniu suchą masę, jako glukoza)

Chlorki

Nie więcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

Siarczany

Nie więcej niż 200 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,1 % (w przeliczeniu na suchą masę)

Nikiel

Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

E 967 KSYLITOL

| Nazwy synonimowe | Ksylitol |
| --- | --- |
| Definicja | Ksylitol zawiera głównie D-ksylitol. Część produktu, która nie jest D-ksylitolem, zawiera powiązane substancje, takie jak L-arabinitol, galaktitol, mannitol, sorbitol. |
| Numer wg EINECS | 201-788-0 |
| Nazwa chemiczna | D-ksylitol |
| Wzór chemiczny | C5H12O5 |
| Masa cząsteczkowa | 152,2 |
| Oznaczenie zawartości | Nie mniej niż 98,5 % ksylitolu w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Biały, krystaliczny proszek, praktycznie bezwonny |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie, trudno rozpuszczalny w etanolu |
| Zakres temperatur topnienia | 92 do 96 °C |
| pH | 5 do 7 (10 % m/v roztwór wodny) |
| Spektroskopia w podczerwieni | Porównanie z normą referencyjną, np. Ph. Eur lub USP |
| Czystość |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 1 % (metoda Karla Fischera) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,1 % (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Cukry redukujące | Nie więcej niż 0,2 % (w przeliczeniu suchą masę, jako glukoza) |
| Other polyhydric alcohols | Nie więcej niż 1 % (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Nikiel | Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Chlorki | Nie więcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |
| Siarczany | Nie więcej niż 200 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę) |

Nazwy synonimowe

Ksylitol

Definicja

Ksylitol zawiera głównie D-ksylitol. Część produktu, która nie jest D-ksylitolem, zawiera powiązane substancje, takie jak L-arabinitol, galaktitol, mannitol, sorbitol.

Numer wg EINECS

201-788-0

Nazwa chemiczna

D-ksylitol

Wzór chemiczny

C5H12O5

Masa cząsteczkowa

152,2

Oznaczenie zawartości

Nie mniej niż 98,5 % ksylitolu w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Biały, krystaliczny proszek, praktycznie bezwonny

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie, trudno rozpuszczalny w etanolu

Zakres temperatur topnienia

92 do 96 °C

pH

5 do 7 (10 % m/v roztwór wodny)

Spektroskopia w podczerwieni

Porównanie z normą referencyjną, np. Ph. Eur lub USP

Czystość

Zawartość wody

Nie więcej niż 1 % (metoda Karla Fischera)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,1 % (w przeliczeniu na suchą masę)

Cukry redukujące

Nie więcej niż 0,2 % (w przeliczeniu suchą masę, jako glukoza)

Other polyhydric alcohols

Nie więcej niż 1 % (w przeliczeniu na suchą masę)

Nikiel

Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

Chlorki

Nie więcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

Siarczany

Nie więcej niż 200 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)

E 968 ERTYTRYTOL

| Nazwy synonimowe | Mezo-erytrytol; tetrahydroksybutan; erytryt |
| --- | --- |
| Definicja | Uzyskiwany w wyniku fermentacji źródła węglowodanowego przez bezpieczne drożdże osmolityczne o jakości spożywczej, takie jak Moniliella pollinis lub Moniliella megachilensis, a następnie oczyszczania i suszenia. |
| Numer wg EINECS | 205-737-3 |
| Nazwa chemiczna | 1,2,3,4-butanotetrol |
| Wzór chemiczny | C4H10O4 |
| Masa cząsteczkowa | 122,12 |
| Oznaczenie zawartości | Nie mniej niż 99 % po suszeniu |
| Opis | Białe, bezwonne, niehigroskopijne kryształy stabilne pod wpływem temperatury, charakteryzujące się słodkością około 60-80 % słodkości sacharozy |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Dobrze rozpuszczalny w wodzie, słabo rozpuszczalny w etanolu, nierozpuszczalny w eterze dietylowym. |
| Zakres temperatur topnienia | 119-123 °C |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 0,2 % (70 °C, 6 godz. w eksykatorze próżniowym) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,1 % |
| Substancje redukujące | Nie więcej niż 0,3 % w przeliczeniu na D-glukozę |
| Ribitol i glicerol | Nie więcej niż 0,1 % |
| Ołów | Nie więcej niż 0,5 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Mezo-erytrytol; tetrahydroksybutan; erytryt

Definicja

Uzyskiwany w wyniku fermentacji źródła węglowodanowego przez bezpieczne drożdże osmolityczne o jakości spożywczej, takie jak Moniliella pollinis lub Moniliella megachilensis, a następnie oczyszczania i suszenia.

Numer wg EINECS

205-737-3

Nazwa chemiczna

1,2,3,4-butanotetrol

Wzór chemiczny

C4H10O4

Masa cząsteczkowa

122,12

Oznaczenie zawartości

Nie mniej niż 99 % po suszeniu

Opis

Białe, bezwonne, niehigroskopijne kryształy stabilne pod wpływem temperatury, charakteryzujące się słodkością około 60-80 % słodkości sacharozy

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Dobrze rozpuszczalny w wodzie, słabo rozpuszczalny w etanolu, nierozpuszczalny w eterze dietylowym.

Zakres temperatur topnienia

119-123 °C

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 0,2 % (70 °C, 6 godz. w eksykatorze próżniowym)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,1 %

Substancje redukujące

Nie więcej niż 0,3 % w przeliczeniu na D-glukozę

Ribitol i glicerol

Nie więcej niż 0,1 %

Ołów

Nie więcej niż 0,5 mg/kg

E 999 EKSTRAKT QUILLAIA

| Nazwy synonimowe | Wyciąg z kory mydłoki; wyciąg z kory quillay; wyciąg z kory Panama; wyciąg Quillai; wyciąg z kory Murillo; wyciąg z kory China; |
| --- | --- |
| Definicja | Wyciąg Quillaia jest otrzymywany w wyniku wodnej ekstrakcji Quillaia saponaria Molina lub innych gatunków Quillaia, drzew z rodziny Rosaceae. Zawiera dużo saponin trójterpenowanych składających się z glikozydów kwasu kwilakowego. Niektóre cukry, włączając glukozę, galaktozę, arabinozę, ksylozę i ramnozę, również występują, łącznie z taniną, szczawianem wapnia i pozostałymi składnikami |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | |
| Opis | Wyciąg Quillaia w postaci proszku jest barwy jasnobrązowej o różowym odcieniu. Jest również dostępny jako roztwór wodny |
| Identyfikacja |
| pH | Między 3,7 a 5,5 (4 % roztwór) |
| Czystość |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 6,0 % (metoda Karla Fischera) (tylko proszek) |
| Arsen | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Wyciąg z kory mydłoki; wyciąg z kory quillay; wyciąg z kory Panama; wyciąg Quillai; wyciąg z kory Murillo; wyciąg z kory China;

Definicja

Wyciąg Quillaia jest otrzymywany w wyniku wodnej ekstrakcji Quillaia saponaria Molina lub innych gatunków Quillaia, drzew z rodziny Rosaceae. Zawiera dużo saponin trójterpenowanych składających się z glikozydów kwasu kwilakowego. Niektóre cukry, włączając glukozę, galaktozę, arabinozę, ksylozę i ramnozę, również występują, łącznie z taniną, szczawianem wapnia i pozostałymi składnikami

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Opis

Wyciąg Quillaia w postaci proszku jest barwy jasnobrązowej o różowym odcieniu. Jest również dostępny jako roztwór wodny

Identyfikacja

pH

Między 3,7 a 5,5 (4 % roztwór)

Czystość

Zawartość wody

Nie więcej niż 6,0 % (metoda Karla Fischera) (tylko proszek)

Arsen

Nie więcej niż 2 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 1103 INWERTAZA

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja | Inwertaza jest wytwarzana z Saccharomyces cerevisiae |
| Numer wg EINECS | 232-615-7 |
| Numer wg Komisji ds. Enzymów | EC 3.2.1.26 |
| Systematic name | β-D-fruktofuranozydów fruktohydrolaza |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | |
| Opis | |
| Identyfikacja | |
| Czystość |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 5 mg/kg |
| Kadm | Nie więcej niż 0,5 mg/kg |
| Kryteria mikrobiologiczne |
| Ogólna liczba bakterii | Nie więcej niż 50 000 kolonii na gram |
| Salmonella spp. | Nieobecne w 25 g |
| Bakterie z grupy coli | Nie więcej niż 30 kolonii na gram |
| Escherichia coli | Nieobecne w 25 g |

Nazwy synonimowe

Definicja

Inwertaza jest wytwarzana z Saccharomyces cerevisiae

Numer wg EINECS

232-615-7

Numer wg Komisji ds. Enzymów

EC 3.2.1.26

Systematic name

β-D-fruktofuranozydów fruktohydrolaza

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Opis

Identyfikacja

Czystość

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 5 mg/kg

Kadm

Nie więcej niż 0,5 mg/kg

Kryteria mikrobiologiczne

Ogólna liczba bakterii

Nie więcej niż 50 000 kolonii na gram

Salmonella spp.

Nieobecne w 25 g

Bakterie z grupy coli

Nie więcej niż 30 kolonii na gram

Escherichia coli

Nieobecne w 25 g

Ε 1105 LIZOZYM

| Nazwy synonimowe | Chlorowodorek lizozymu; muramidaza |
| --- | --- |
| Definicja | Lizozym jest liniowym polipeptydem otrzymanym z białka jaja kurzego, składającym się ze 129 aminokwasów. Posiada aktywność enzymatyczną ujawniającą się poprzez hydrolizę wiązań β(1-4) pomiędzy kwasem N-acetylomuraminowym i N-acetyloglukozaminowym błony komórkowej bakterii, szczególnie organizmów gram-dodatnich. Jest zwykle otrzymywany jako chlorowodorek |
| Numer wg EINECS | 232-620-4 |
| Numer wg Komisji ds. Enzymów | EC 3.2.1.17 |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | Około 14 000 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 950 mg/g w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Biały, bezwonny proszek o lekko słodkim smaku |
| Identyfikacja |
| Isoelectric point | 10,7 |
| pH | Między 3,0 a 3,6 (2 % roztwór wodny) |
| Spektrofotometria | Maksimum absorpcji roztworu wodnego (25 mg/100 ml) przy 281 nm, minimum – przy 252 nm |
| Czystość |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 6,0 % (metoda Karla Fischera) (tylko proszek) |
| Pozostałości po prażeniu | Nie więcej niż 1,5 % |
| Azot | Nie mniej niż 16,8 % i nie więcej niż 17,8 % |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 5 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kryteria mikrobiologiczne |
| Ogólna liczba bakterii | Nie więcej niż 5 × 104 kolonii na gram |
| Salmonella spp. | Nieobecne w 25 g |
| Staphylococcus aureus | Nieobecne w 1 g |
| Escherichia coli | Nieobecne w 1 g |

Nazwy synonimowe

Chlorowodorek lizozymu; muramidaza

Definicja

Lizozym jest liniowym polipeptydem otrzymanym z białka jaja kurzego, składającym się ze 129 aminokwasów. Posiada aktywność enzymatyczną ujawniającą się poprzez hydrolizę wiązań β(1-4) pomiędzy kwasem N-acetylomuraminowym i N-acetyloglukozaminowym błony komórkowej bakterii, szczególnie organizmów gram-dodatnich. Jest zwykle otrzymywany jako chlorowodorek

Numer wg EINECS

232-620-4

Numer wg Komisji ds. Enzymów

EC 3.2.1.17

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Około 14 000

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 950 mg/g w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Biały, bezwonny proszek o lekko słodkim smaku

Identyfikacja

Isoelectric point

10,7

pH

Między 3,0 a 3,6 (2 % roztwór wodny)

Spektrofotometria

Maksimum absorpcji roztworu wodnego (25 mg/100 ml) przy 281 nm, minimum – przy 252 nm

Czystość

Zawartość wody

Nie więcej niż 6,0 % (metoda Karla Fischera) (tylko proszek)

Pozostałości po prażeniu

Nie więcej niż 1,5 %

Azot

Nie mniej niż 16,8 % i nie więcej niż 17,8 %

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 5 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kryteria mikrobiologiczne

Ogólna liczba bakterii

Nie więcej niż 5 × 104 kolonii na gram

Salmonella spp.

Nieobecne w 25 g

Staphylococcus aureus

Nieobecne w 1 g

Escherichia coli

Nieobecne w 1 g

E 1200 POLIDEKSTROZA

| Nazwy synonimowe | Modyfikowana polidekstroza |
| --- | --- |
| Definicja | Losowo związane polimery glukozy z pewną ilością sorbitolowych grup końcowych oraz z resztami kwasu cytrynowego lub fosforowego połączonymi z polimerami wiązaniami mono- lub diestrowymi. Uzyskuje się je poprzez stopienie i kondensację składników, a ich skład wynosi w przybliżeniu 90 części D-glukozy, 10 części sorbitolu, 1 część kwasu cytrynowego lub 0,1 części kwasu fosforowego. W polimerach dominują wiązania 1,6-glukozydowe, ale występują też i inne wiązania. Produkty zawierają niewielkie ilości wolnej glukozy, sorbitolu, lewoglukozanu (1,6-anhydro-D-glukozy) i kwasu cytrynowego i mogą być zobojętnione dowolną zasadą przeznaczoną do żywności lub odbarwione i zdejonizowane w celu dalszego oczyszczenia. Produkty mogą zostać również częściowo uwodornione za pomocą katalizatora niklowego Raneya w celu obniżenia resztkowej zawartości glukozy. Polidekstroza N jest zobojętnioną polidekstrozą. |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 90 % polimeru w przeliczeniu na bezwodną i wolną od popiołu masę |
| Opis | Substancja stała o barwie od białej do jasnobrązowej. Polidekstroza rozpuszcza się w wodzie, dając klarowny roztwór, bezbarwny lub o barwie słomkowej |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność cukrów | Wynik dodatni |
| Próba na obecność cukru redukującego | Wynik dodatni |
| pH | Między 2,5 a 7,0 dla polidekstrozy (10 % roztwór)
  Między 5,0 a 6,0 dla polidekstrozy-N (10 % roztwór) |
| Czystość |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 4,0 % (metoda Karla Fischera) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,3 % (polidekstroza)
  Nie więcej niż 2,0 % (polidekstroza N) |
| Nikiel | Nie więcej niż 2 mg/kg w przypadku uwodornionych polidekstroz |
| 1,6-anhydro-D-glukoza | Nie więcej niż 4,0 % w przeliczeniu na suchą i wolną od popiołu masę |
| Glukoza i sorbitol | Nie więcej niż 6,0 % łącznie w przeliczeniu na suchą i wolną od popiołu masę; glukoza i sorbitol są oznaczane oddzielnie |
| Limit dla masy cząsteczkowej | Wynik ujemny w próbie na obecność polimerów o masie cząsteczkowej większej niż 22 000 |
| 5-hydroksymetylofurfural | Nie więcej niż 0,1 % (polidekstroza)
  Nie więcej niż 0,05 % (polidekstroza N) |
| Ołów | Nie więcej niż 0,5 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Modyfikowana polidekstroza

Definicja

Losowo związane polimery glukozy z pewną ilością sorbitolowych grup końcowych oraz z resztami kwasu cytrynowego lub fosforowego połączonymi z polimerami wiązaniami mono- lub diestrowymi. Uzyskuje się je poprzez stopienie i kondensację składników, a ich skład wynosi w przybliżeniu 90 części D-glukozy, 10 części sorbitolu, 1 część kwasu cytrynowego lub 0,1 części kwasu fosforowego. W polimerach dominują wiązania 1,6-glukozydowe, ale występują też i inne wiązania. Produkty zawierają niewielkie ilości wolnej glukozy, sorbitolu, lewoglukozanu (1,6-anhydro-D-glukozy) i kwasu cytrynowego i mogą być zobojętnione dowolną zasadą przeznaczoną do żywności lub odbarwione i zdejonizowane w celu dalszego oczyszczenia. Produkty mogą zostać również częściowo uwodornione za pomocą katalizatora niklowego Raneya w celu obniżenia resztkowej zawartości glukozy. Polidekstroza N jest zobojętnioną polidekstrozą.

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 90 % polimeru w przeliczeniu na bezwodną i wolną od popiołu masę

Opis

Substancja stała o barwie od białej do jasnobrązowej. Polidekstroza rozpuszcza się w wodzie, dając klarowny roztwór, bezbarwny lub o barwie słomkowej

Identyfikacja

Próba na obecność cukrów

Wynik dodatni

Próba na obecność cukru redukującego

Wynik dodatni

pH

Między 2,5 a 7,0 dla polidekstrozy (10 % roztwór)

Między 5,0 a 6,0 dla polidekstrozy-N (10 % roztwór)

Czystość

Zawartość wody

Nie więcej niż 4,0 % (metoda Karla Fischera)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,3 % (polidekstroza)

Nie więcej niż 2,0 % (polidekstroza N)

Nikiel

Nie więcej niż 2 mg/kg w przypadku uwodornionych polidekstroz

1,6-anhydro-D-glukoza

Nie więcej niż 4,0 % w przeliczeniu na suchą i wolną od popiołu masę

Glukoza i sorbitol

Nie więcej niż 6,0 % łącznie w przeliczeniu na suchą i wolną od popiołu masę; glukoza i sorbitol są oznaczane oddzielnie

Limit dla masy cząsteczkowej

Wynik ujemny w próbie na obecność polimerów o masie cząsteczkowej większej niż 22 000

5-hydroksymetylofurfural

Nie więcej niż 0,1 % (polidekstroza)

Nie więcej niż 0,05 % (polidekstroza N)

Ołów

Nie więcej niż 0,5 mg/kg

E 1201 POLIWINYLOPIROLIDON

| Nazwy synonimowe | Powidon; PVP; rozpuszczalny poliwinylopirolidon |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | Poliwinylopirolidon, poli-[1-(2-okso-1-pirolidynylo)-etylen] |
| Wzór chemiczny | (C6H9NO)n |
| Średnia wagowo masa cząsteczkowa | Nie mniej niż 25 000 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 11,5 % i nie więcej niż 12,8 % azotu (N) w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Biały lub prawie biały proszek |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Rozpuszczalny w wodzie i w etanolu. Nierozpuszczalny w eterze |
| pH | Między 3,0 a 7,0 (5 % roztwór) |
| Czystość |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 5 % (metoda Karla Fischera) |
| Popiół całkowity | Nie więcej niż 0,1 % |
| Aldehyde | Nie więcej niż 500 mg/kg (w przeliczeniu na aldehyd octowy) |
| Wolny N-winylopirolidon | Nie więcej niż 10 mg/kg |
| Hydrazyna | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Powidon; PVP; rozpuszczalny poliwinylopirolidon

Definicja

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Poliwinylopirolidon, poli-[1-(2-okso-1-pirolidynylo)-etylen]

Wzór chemiczny

(C6H9NO)n

Średnia wagowo masa cząsteczkowa

Nie mniej niż 25 000

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 11,5 % i nie więcej niż 12,8 % azotu (N) w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Biały lub prawie biały proszek

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Rozpuszczalny w wodzie i w etanolu. Nierozpuszczalny w eterze

pH

Między 3,0 a 7,0 (5 % roztwór)

Czystość

Zawartość wody

Nie więcej niż 5 % (metoda Karla Fischera)

Popiół całkowity

Nie więcej niż 0,1 %

Aldehyde

Nie więcej niż 500 mg/kg (w przeliczeniu na aldehyd octowy)

Wolny N-winylopirolidon

Nie więcej niż 10 mg/kg

Hydrazyna

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

E 1202 POLIWINYLOPOLIPIROLIDON

| Nazwy synonimowe | Krospowidon; poliwidon usieciowany; nierozpuszczalny poliwinylopirolidon |
| --- | --- |
| Definicja | Poliwinylopirolidon to poli-[1-(2-okso-1-pirolidynylo)-etylen], usieciowany w sposób przypadkowy. Jest on wytwarzany w wyniku polimeryzacji N-winylo-2-pirolidonu w obecności sody żrącej jako katalizatora lub N,N'-diwinyloimidazolidonu. Ze względu na to, że jest nierozpuszczalny we wszystkich powszechnie stosowanych rozpuszczalnikach, masa cząsteczkowa nie podlega analitycznemu oznaczeniu |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | Poliwinylopirolidon; poli-[1-(2-okso-1-pirolidynylo)-etylen] |
| Wzór chemiczny | (C6H9NO)n |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 11 % i nie więcej niż 12,8 % azotu (N) w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Biały, higroskopijny proszek o słabym, nie przykrym zapachu |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Nierozpuszczalny w wodzie, etanolu i eterze |
| pH | Między 5,0 a 8,0 (1 % zawiesina w wodzie) |
| Czystość |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 6 % (metoda Karla Fischera) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,4 % |
| Substancje rozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 1 % |
| Wolny N-winylopirolidon | Nie więcej niż 10 mg/kg |
| Wolny N,N'-diwinylo-imidazolidon | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Krospowidon; poliwidon usieciowany; nierozpuszczalny poliwinylopirolidon

Definicja

Poliwinylopirolidon to poli-[1-(2-okso-1-pirolidynylo)-etylen], usieciowany w sposób przypadkowy. Jest on wytwarzany w wyniku polimeryzacji N-winylo-2-pirolidonu w obecności sody żrącej jako katalizatora lub N,N'-diwinyloimidazolidonu. Ze względu na to, że jest nierozpuszczalny we wszystkich powszechnie stosowanych rozpuszczalnikach, masa cząsteczkowa nie podlega analitycznemu oznaczeniu

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Poliwinylopirolidon; poli-[1-(2-okso-1-pirolidynylo)-etylen]

Wzór chemiczny

(C6H9NO)n

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 11 % i nie więcej niż 12,8 % azotu (N) w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Biały, higroskopijny proszek o słabym, nie przykrym zapachu

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Nierozpuszczalny w wodzie, etanolu i eterze

pH

Między 5,0 a 8,0 (1 % zawiesina w wodzie)

Czystość

Zawartość wody

Nie więcej niż 6 % (metoda Karla Fischera)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,4 %

Substancje rozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 1 %

Wolny N-winylopirolidon

Nie więcej niż 10 mg/kg

Wolny N,N'-diwinylo-imidazolidon

Nie więcej niż 2 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

E 1203 ALKOHOL POLIWINYLOWY

| Nazwy synonimowe | Polimer alkoholu winylowego, PVOH |
| --- | --- |
| Definicja | Alkohol poliwinylowy jest żywicą syntetyczną powstałą na skutek polimeryzacji octanu winylu, a następnie częściowej hydrolizy estru w obecności katalizatora alkalicznego. Właściwości fizyczne produktu zależą od stopnia polimeryzacji i stopnia hydrolizowania. |
| Nazwa chemiczna | Etenol, homopolimer |
| Wzór chemiczny | (C2H3OR)n gdzie R = H lub COCH3 |
| Opis | Bezwonny, pozbawiony smaku, półprzezroczysty, granulowany proszek o barwie białej lub kremowej |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Rozpuszczalny w wodzie; trudno rozpuszczalny w etanolu |
| Reakcja wytrącania | Podgrzewając, rozpuścić 0,25 g próbki w 5 ml wody i ostudzić roztwór do temperatury pokojowej. Dodanie do tego roztworu 10 ml etanolu powoduje wytrącenie się białego, mętnego lub kłaczkowatego osadu. |
| Reakcja barwna | Podgrzewając, rozpuścić 0,01g próbki w 100 ml wody i ostudzić roztwór do temperatury pokojowej. Niebieski kolor powstanie poprzez dodanie (do 5 ml roztworu) jednej kropli roztworu testowego jodu (TS) i kilku kropli kwasu borowego.
  Podgrzewając, rozpuścić 0,5g próbki w 10 ml wody i ostudzić roztwór do temperatury pokojowej. Po dodaniu jednej kropli roztworu jodu (TS) do 5 ml roztworu otrzymuje się kolor od ciemnoczerwonego do niebieskiego. |
| Lepkość | Między 4,8 a 5,8 mPa.s (4% roztwór, w temperaturze 20 °C), odpowiadająca średniej masie cząsteczkowej wynoszącej 26 000-30 000 Da |
| Czystość |
| Substancje nierozpuszczalne w wodzie | Nie więcej niż 0,1 % |
| Liczba estrowa | Między 125 a 153 mg KOH/g |
| Stopień hydrolizowania | 86,5 do 89,0% |
| Liczba kwasowa | Nie wyższa niż 3,0 |
| Pozostałości rozpuszczalników | Nie więcej niż 1,0 % metanolu i 1,0 % octanu metylu |
| pH | Między 5,0 a 6,5 (4 % roztwór) |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 5,0 % (105 °C, 3 godz.) |
| Pozostałość po prażeniu | Nie więcej niż 1,0 % |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Polimer alkoholu winylowego, PVOH

Definicja

Alkohol poliwinylowy jest żywicą syntetyczną powstałą na skutek polimeryzacji octanu winylu, a następnie częściowej hydrolizy estru w obecności katalizatora alkalicznego. Właściwości fizyczne produktu zależą od stopnia polimeryzacji i stopnia hydrolizowania.

Nazwa chemiczna

Etenol, homopolimer

Wzór chemiczny

(C2H3OR)n gdzie R = H lub COCH3

Opis

Bezwonny, pozbawiony smaku, półprzezroczysty, granulowany proszek o barwie białej lub kremowej

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Rozpuszczalny w wodzie; trudno rozpuszczalny w etanolu

Reakcja wytrącania

Podgrzewając, rozpuścić 0,25 g próbki w 5 ml wody i ostudzić roztwór do temperatury pokojowej. Dodanie do tego roztworu 10 ml etanolu powoduje wytrącenie się białego, mętnego lub kłaczkowatego osadu.

Reakcja barwna

Podgrzewając, rozpuścić 0,01g próbki w 100 ml wody i ostudzić roztwór do temperatury pokojowej. Niebieski kolor powstanie poprzez dodanie (do 5 ml roztworu) jednej kropli roztworu testowego jodu (TS) i kilku kropli kwasu borowego.

Podgrzewając, rozpuścić 0,5g próbki w 10 ml wody i ostudzić roztwór do temperatury pokojowej. Po dodaniu jednej kropli roztworu jodu (TS) do 5 ml roztworu otrzymuje się kolor od ciemnoczerwonego do niebieskiego.

Lepkość

Między 4,8 a 5,8 mPa.s (4% roztwór, w temperaturze 20 °C), odpowiadająca średniej masie cząsteczkowej wynoszącej 26 000-30 000 Da

Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Nie więcej niż 0,1 %

Liczba estrowa

Między 125 a 153 mg KOH/g

Stopień hydrolizowania

86,5 do 89,0%

Liczba kwasowa

Nie wyższa niż 3,0

Pozostałości rozpuszczalników

Nie więcej niż 1,0 % metanolu i 1,0 % octanu metylu

pH

Między 5,0 a 6,5 (4 % roztwór)

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 5,0 % (105 °C, 3 godz.)

Pozostałość po prażeniu

Nie więcej niż 1,0 %

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

E 1204 PULLULAN

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja | Liniowy, obojętny glukan zawierający głównie jednostki maltotriozy połączone wiązaniami β-1,6 glikozydowymi. Jest wytwarzany w wyniku fermentacji skrobi hydrolizowanej o jakości spożywczej, przy użyciu nietoksycznych szczepów Aureobasidium pullulans. Po zakończeniu fermentacji komórki grzyba są usuwane w drodze mikrofiltracji, filtrat jest sterylizowany w wysokiej temperaturze, a pigmenty i inne zanieczyszczenia usuwane w drodze adsorpcji i chromatografii jonowymiennej. |
| Numer wg EINECS | 232-945-1 |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | (C6H10O5)n |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | Nie mniej niż 90 % glukanu w przeliczeniu na suchą masę |
| Opis | Bezwonny proszek o barwie białej do prawie białej |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Rozpuszczalny w wodzie, praktycznie nierozpuszczalny w etanolu |
| pH | Między 5,0 a 7,0 (10 % roztwór) |
| Strącanie glikolem polietylenowym 600 | Do 10 ml 2 % roztworu wodnego pullulanu dodać 2 ml glikolu polietylenowego 600. Powstaje biały osad. |
| Depolimeryzacja pullulanazą | Przygotować dwie probówki, każda zawierająca 10 ml 10 % roztworu pullulanu. Do jednej probówki dodać 0,1 ml roztworu pullulanazy o aktywności 10 jednostek/g, a do drugiej – 0,1 ml wody. Po inkubacji w temp. ok. 25 °C przez 20 minut lepkość roztworu potraktowanego pullulanazą jest widocznie niższa niż lepkość drugiego roztworu |
| Lepkość | 100 do 180 mm2/s (10 % m/m roztwór wodny w temp. 30 °C) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 6 % (90 °C, ciśnienie nie wyższe niż 50 mmHg, 6 godz.) |
| Mono-, di- i oligosacharydy | Nie więcej niż 10 % w przeliczeniu na glukozę |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Kryteria mikrobiologiczne |
| Drożdże i pleśń | Nie więcej niż 100 kolonii na gram |
| Bakterie z grupy coli | Nieobecne w 25 g |
| Salmonella spp. | Nieobecne w 25 g |

Nazwy synonimowe

Definicja

Liniowy, obojętny glukan zawierający głównie jednostki maltotriozy połączone wiązaniami β-1,6 glikozydowymi. Jest wytwarzany w wyniku fermentacji skrobi hydrolizowanej o jakości spożywczej, przy użyciu nietoksycznych szczepów Aureobasidium pullulans. Po zakończeniu fermentacji komórki grzyba są usuwane w drodze mikrofiltracji, filtrat jest sterylizowany w wysokiej temperaturze, a pigmenty i inne zanieczyszczenia usuwane w drodze adsorpcji i chromatografii jonowymiennej.

Numer wg EINECS

232-945-1

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

(C6H10O5)n

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Nie mniej niż 90 % glukanu w przeliczeniu na suchą masę

Opis

Bezwonny proszek o barwie białej do prawie białej

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Rozpuszczalny w wodzie, praktycznie nierozpuszczalny w etanolu

pH

Między 5,0 a 7,0 (10 % roztwór)

Strącanie glikolem polietylenowym 600

Do 10 ml 2 % roztworu wodnego pullulanu dodać 2 ml glikolu polietylenowego 600. Powstaje biały osad.

Depolimeryzacja pullulanazą

Przygotować dwie probówki, każda zawierająca 10 ml 10 % roztworu pullulanu. Do jednej probówki dodać 0,1 ml roztworu pullulanazy o aktywności 10 jednostek/g, a do drugiej – 0,1 ml wody. Po inkubacji w temp. ok. 25 °C przez 20 minut lepkość roztworu potraktowanego pullulanazą jest widocznie niższa niż lepkość drugiego roztworu

Lepkość

100 do 180 mm2/s (10 % m/m roztwór wodny w temp. 30 °C)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 6 % (90 °C, ciśnienie nie wyższe niż 50 mmHg, 6 godz.)

Mono-, di- i oligosacharydy

Nie więcej niż 10 % w przeliczeniu na glukozę

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kryteria mikrobiologiczne

Drożdże i pleśń

Nie więcej niż 100 kolonii na gram

Bakterie z grupy coli

Nieobecne w 25 g

Salmonella spp.

Nieobecne w 25 g

E 1205 ZASADOWY KOPOLIMER METAKRYLANU

| Nazwy synonimowe | Zasadowy butylowany kopolimer metakrylanu; kopolimer metakrylanu aminowego; aminoalkilowy kopolimer metakrylanu E; metakrylan butylu, metakrylan dimetyloaminoetylu, polimer metakrylanu metylu; metakrylan butylu, metakrylan metylu, polimer metakrylanu dimetyloaminoetylu |
| --- | --- |
| Definicja | Zasadowy kopolimer metakrylanu jest wytwarzany w wyniku termicznie kontrolowanej polimeryzacji monomerów metakrylanu metylu, metakrylanu butylu i metakrylanu dimetyloaminoetylu, rozpuszczonych w 2-propanolu, przy zastosowaniu systemu inicjowania dawcy wolnych rodników. Jako czynnik modyfikacji łańcucha wykorzystywany jest merkaptan alkilowy. Polimer w postaci stałej jest mielony (pierwsze mielenie) i ekstrudowany oraz granulowany w warunkach próżniowych w celu usunięcia pozostałości składników lotnych. Powstałe granulki są sprzedawane w takiej postaci lub poddawane drugiemu mieleniu (mikronizacji). |
| Nazwa chemiczna | Poli(metakrylan-co-(2-dimetyloaminoetylo)metakrylan-co-metakrylan metylu) butylu 1:2:1 |
| Wzór chemiczny | Poli[(CH2:C(CH3)CO2(CH2)2N(CH3)2)-co-(CH2:C(CH3)CO2CH3)-co-(CH2:C(CH3)CO2(CH2)3CH3)] |
| Średnia wagowo masa cząsteczkowa oszacowana metodą chromatografii żelowo-permeacyjnej | Około 47 000 g/mol |
| Wielkość cząstek proszku (tworzy warstwę podczas stosowania) | < 50 μm ponad 50 %
  < 0,1 μm 5,1–5,5 % |
| Oznaczenie zawartości:

  (według Ph.Eur. 2.2.20 „Miareczkowanie potencjometryczne”) | 20,8–25,5 % grup dimetyloaminoetylowych (DMAE) w przeliczeniu na suchą substancję |
| Opis | Granulki są bezbarwne lub zabarwione na żółto, proszek jest biały |
| Identyfikacja |
| Spektroskopia w podczerwieni | Do oznaczenia |
| Lepkość 12,5 % roztworu w 60:40 (m/m) 2-propanolu do acetonu | 3–6 mPa.s |
| Współczynnik załamania światła | [n]D
  20 1,380–1,385 |
| Rozpuszczalność | 1 g rozpuszcza się w 7 g metanolu, etanolu, 2-propanolu, dichlorometanu, wodnym roztworze kwasu chlorowodorowego 1N
  Nierozpuszczalny w eterze naftowym. |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 2,0 % (105°C, 3 godz.) |
| Liczba alkaliczna | 162–198 mg KOH/ g w przeliczeniu na suchą masę |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,1 % |
| Pozostałe monomery | Metakrylan butylu < 1 000 mg/kg
  Metakrylan metylu < 1 000 mg/kg
  Metakrylan dimetyloaminoetylu < 1 000 mg/kg |
| Pozostałości rozpuszczalników | 2-propanol < 0,5 %
  Butanol < 0,5 %
  Metanol < 0,1 % |
| Arsen | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Rtęć | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Miedź | Nie więcej niż 10 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Zasadowy butylowany kopolimer metakrylanu; kopolimer metakrylanu aminowego; aminoalkilowy kopolimer metakrylanu E; metakrylan butylu, metakrylan dimetyloaminoetylu, polimer metakrylanu metylu; metakrylan butylu, metakrylan metylu, polimer metakrylanu dimetyloaminoetylu

Definicja

Zasadowy kopolimer metakrylanu jest wytwarzany w wyniku termicznie kontrolowanej polimeryzacji monomerów metakrylanu metylu, metakrylanu butylu i metakrylanu dimetyloaminoetylu, rozpuszczonych w 2-propanolu, przy zastosowaniu systemu inicjowania dawcy wolnych rodników. Jako czynnik modyfikacji łańcucha wykorzystywany jest merkaptan alkilowy. Polimer w postaci stałej jest mielony (pierwsze mielenie) i ekstrudowany oraz granulowany w warunkach próżniowych w celu usunięcia pozostałości składników lotnych. Powstałe granulki są sprzedawane w takiej postaci lub poddawane drugiemu mieleniu (mikronizacji).

Nazwa chemiczna

Poli(metakrylan-co-(2-dimetyloaminoetylo)metakrylan-co-metakrylan metylu) butylu 1:2:1

Wzór chemiczny

Poli[(CH2:C(CH3)CO2(CH2)2N(CH3)2)-co-(CH2:C(CH3)CO2CH3)-co-(CH2:C(CH3)CO2(CH2)3CH3)]

Średnia wagowo masa cząsteczkowa oszacowana metodą chromatografii żelowo-permeacyjnej

Około 47 000 g/mol

Wielkość cząstek proszku (tworzy warstwę podczas stosowania)

< 50 μm ponad 50 %

< 0,1 μm 5,1–5,5 %

Oznaczenie zawartości:

(według Ph.Eur. 2.2.20 „Miareczkowanie potencjometryczne”)

20,8–25,5 % grup dimetyloaminoetylowych (DMAE) w przeliczeniu na suchą substancję

Opis

Granulki są bezbarwne lub zabarwione na żółto, proszek jest biały

Identyfikacja

Spektroskopia w podczerwieni

Do oznaczenia

Lepkość 12,5 % roztworu w 60:40 (m/m) 2-propanolu do acetonu

3–6 mPa.s

Współczynnik załamania światła

[n]D
  20 1,380–1,385

Rozpuszczalność

1 g rozpuszcza się w 7 g metanolu, etanolu, 2-propanolu, dichlorometanu, wodnym roztworze kwasu chlorowodorowego 1N

Nierozpuszczalny w eterze naftowym.

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 2,0 % (105°C, 3 godz.)

Liczba alkaliczna

162–198 mg KOH/ g w przeliczeniu na suchą masę

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,1 %

Pozostałe monomery

Metakrylan butylu < 1 000 mg/kg

Metakrylan metylu < 1 000 mg/kg

Metakrylan dimetyloaminoetylu < 1 000 mg/kg

Pozostałości rozpuszczalników

2-propanol < 0,5 %

Butanol < 0,5 %

Metanol < 0,1 %

Arsen

Nie więcej niż 2 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć

Nie więcej niż 2 mg/kg

Miedź

Nie więcej niż 10 mg/kg

E 1404 SKROBIA UTLENIONA

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja | Skrobia utleniona to skrobia otrzymana w wyniku działania na skrobię podchlorynem sodu |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | |
| Opis | Biały lub prawie biały proszek lub granulki albo płatki (jeśli poddano wstępnemu żelowaniu), amorficzny proszek lub cząstki gruboziarniste |
| Identyfikacja |
| Obserwacja pod mikroskopem | Wynik dodatni (jeśli nie poddano wstępnemu żelowaniu) |
| Zmiana zabarwienia jodyny | Wynik dodatni (barwa ciemnoniebieska do jasnoczerwonej) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 15,0 % w przypadku skrobi zbożowych
  Nie więcej niż 21,0 % w przypadku skrobi ziemniaczanych
  Nie więcej niż 18,0 % w przypadku innych skrobi |
| Grupy karboksylowe | Nie więcej niż 1,1 % (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Dwutlenek siarki | Nie więcej niż 50 mg/kg w przypadku skrobi zbożowych zmodyfikowanych (w przeliczeniu na bezwodną masę)
  Nie więcej niż 10 mg/kg w przypadku innych skrobi zmodyfikowanych, chyba że określono inaczej (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Rtęć | Nie więcej niż 0,1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Skrobia utleniona to skrobia otrzymana w wyniku działania na skrobię podchlorynem sodu

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Opis

Biały lub prawie biały proszek lub granulki albo płatki (jeśli poddano wstępnemu żelowaniu), amorficzny proszek lub cząstki gruboziarniste

Identyfikacja

Obserwacja pod mikroskopem

Wynik dodatni (jeśli nie poddano wstępnemu żelowaniu)

Zmiana zabarwienia jodyny

Wynik dodatni (barwa ciemnoniebieska do jasnoczerwonej)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 15,0 % w przypadku skrobi zbożowych

Nie więcej niż 21,0 % w przypadku skrobi ziemniaczanych

Nie więcej niż 18,0 % w przypadku innych skrobi

Grupy karboksylowe

Nie więcej niż 1,1 % (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Dwutlenek siarki

Nie więcej niż 50 mg/kg w przypadku skrobi zbożowych zmodyfikowanych (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Nie więcej niż 10 mg/kg w przypadku innych skrobi zmodyfikowanych, chyba że określono inaczej (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Rtęć

Nie więcej niż 0,1 mg/kg

E 1410 FOSFORAN MONOSKROBIOWY

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja | Fosforan monoskrobiowy to skrobia estryfikowana kwasem ortofosforowym lub ortofosforanem sodu lub potasu, lub tripolifosforanem sodu |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | |
| Opis | Biały lub prawie biały proszek lub granulki albo płatki (jeśli poddano wstępnemu żelowaniu), amorficzny proszek lub cząstki gruboziarniste |
| Identyfikacja |
| Obserwacja pod mikroskopem | Wynik dodatni (jeśli nie poddano wstępnemu żelowaniu) |
| Zmiana zabarwienia jodyny | Wynik dodatni (barwa ciemnoniebieska do jasnoczerwonej) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 15,0 % w przypadku skrobi zbożowych
  Nie więcej niż 21,0 % w przypadku skrobi ziemniaczanych
  Nie więcej niż 18,0 % w przypadku innych skrobi |
| Pozostałości fosforanów | Nie więcej niż 0,5 % (w przeliczeniu na P) w przypadku skrobi pszennych lub ziemniaczanych (w przeliczeniu na bezwodną masę)
  Nie więcej niż 0,4 % (w przeliczeniu na P) w przypadku innych skrobi (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Dwutlenek siarki | Nie więcej niż 50 mg/kg w przypadku skrobi zbożowych zmodyfikowanych (w przeliczeniu na bezwodną masę)
  Nie więcej niż 10 mg/kg w przypadku innych skrobi zmodyfikowanych, chyba że określono inaczej (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Rtęć | Nie więcej niż 0,1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Fosforan monoskrobiowy to skrobia estryfikowana kwasem ortofosforowym lub ortofosforanem sodu lub potasu, lub tripolifosforanem sodu

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Opis

Biały lub prawie biały proszek lub granulki albo płatki (jeśli poddano wstępnemu żelowaniu), amorficzny proszek lub cząstki gruboziarniste

Identyfikacja

Obserwacja pod mikroskopem

Wynik dodatni (jeśli nie poddano wstępnemu żelowaniu)

Zmiana zabarwienia jodyny

Wynik dodatni (barwa ciemnoniebieska do jasnoczerwonej)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 15,0 % w przypadku skrobi zbożowych

Nie więcej niż 21,0 % w przypadku skrobi ziemniaczanych

Nie więcej niż 18,0 % w przypadku innych skrobi

Pozostałości fosforanów

Nie więcej niż 0,5 % (w przeliczeniu na P) w przypadku skrobi pszennych lub ziemniaczanych (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Nie więcej niż 0,4 % (w przeliczeniu na P) w przypadku innych skrobi (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Dwutlenek siarki

Nie więcej niż 50 mg/kg w przypadku skrobi zbożowych zmodyfikowanych (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Nie więcej niż 10 mg/kg w przypadku innych skrobi zmodyfikowanych, chyba że określono inaczej (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Rtęć

Nie więcej niż 0,1 mg/kg

E 1412 FOSFORAN DISKROBIOWY

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja | Fosforan diskrobiowy to skrobia usieciowana trimetafosforanem sodu lub tlenochlorkiem fosforu |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | |
| Opis | Biały lub prawie biały proszek lub granulki albo płatki (jeśli poddano wstępnemu żelowaniu), amorficzny proszek lub cząstki gruboziarniste |
| Identyfikacja |
| Obserwacja pod mikroskopem | Wynik dodatni (jeśli nie poddano wstępnemu żelowaniu) |
| Zmiana zabarwienia jodyny | Wynik dodatni (barwa ciemnoniebieska do jasnoczerwonej) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 15,0 % w przypadku skrobi zbożowych
  Nie więcej niż 21,0 % w przypadku skrobi ziemniaczanych
  Nie więcej niż 18,0 % w przypadku innych skrobi |
| Pozostałości fosforanów | Nie więcej niż 0,5 % (w przeliczeniu na P) w przypadku skrobi pszennych lub ziemniaczanych (w przeliczeniu na bezwodną masę)
  Nie więcej niż 0,4 % (w przeliczeniu na P) w przypadku innych skrobi (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Dwutlenek siarki | Nie więcej niż 50 mg/kg w przypadku skrobi zbożowych zmodyfikowanych (w przeliczeniu na bezwodną masę)
  Nie więcej niż 10 mg/kg w przypadku innych skrobi zmodyfikowanych, chyba że określono inaczej (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Rtęć | Nie więcej niż 0,1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Fosforan diskrobiowy to skrobia usieciowana trimetafosforanem sodu lub tlenochlorkiem fosforu

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Opis

Biały lub prawie biały proszek lub granulki albo płatki (jeśli poddano wstępnemu żelowaniu), amorficzny proszek lub cząstki gruboziarniste

Identyfikacja

Obserwacja pod mikroskopem

Wynik dodatni (jeśli nie poddano wstępnemu żelowaniu)

Zmiana zabarwienia jodyny

Wynik dodatni (barwa ciemnoniebieska do jasnoczerwonej)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 15,0 % w przypadku skrobi zbożowych

Nie więcej niż 21,0 % w przypadku skrobi ziemniaczanych

Nie więcej niż 18,0 % w przypadku innych skrobi

Pozostałości fosforanów

Nie więcej niż 0,5 % (w przeliczeniu na P) w przypadku skrobi pszennych lub ziemniaczanych (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Nie więcej niż 0,4 % (w przeliczeniu na P) w przypadku innych skrobi (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Dwutlenek siarki

Nie więcej niż 50 mg/kg w przypadku skrobi zbożowych zmodyfikowanych (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Nie więcej niż 10 mg/kg w przypadku innych skrobi zmodyfikowanych, chyba że określono inaczej (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Rtęć

Nie więcej niż 0,1 mg/kg

E 1413 FOSFORANOWANY FOSFORAN DISKROBIOWY

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja | Fosforowany fosforan diskrobiowy to skrobia poddana wielu procesom przetwarzania, które opisano dla fosforanu monoskrobiowego i dla fosforanu diskrobiowego |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | |
| Opis | Biały lub prawie biały proszek lub granulki albo płatki (jeśli poddano wstępnemu żelowaniu), amorficzny proszek lub cząstki gruboziarniste |
| Identyfikacja |
| Obserwacja pod mikroskopem | Wynik dodatni (jeśli nie poddano wstępnemu żelowaniu) |
| Zmiana zabarwienia jodyny | Wynik dodatni (barwa ciemnoniebieska do jasnoczerwonej) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 15,0 % w przypadku skrobi zbożowych
  Nie więcej niż 21,0 % w przypadku skrobi ziemniaczanych
  Nie więcej niż 18,0 % w przypadku innych skrobi |
| Pozostałości fosforanów | Nie więcej niż 0,5 % (w przeliczeniu na P) w przypadku skrobi pszennych lub ziemniaczanych (w przeliczeniu na bezwodną masę)
  Nie więcej niż 0,4 % (w przeliczeniu na P) w przypadku innych skrobi (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Dwutlenek siarki | Nie więcej niż 50 mg/kg w przypadku skrobi zbożowych zmodyfikowanych (w przeliczeniu na bezwodną masę)
  Nie więcej niż 10 mg/kg w przypadku innych skrobi zmodyfikowanych, chyba że określono inaczej (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Rtęć | Nie więcej niż 0,1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Fosforowany fosforan diskrobiowy to skrobia poddana wielu procesom przetwarzania, które opisano dla fosforanu monoskrobiowego i dla fosforanu diskrobiowego

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Opis

Biały lub prawie biały proszek lub granulki albo płatki (jeśli poddano wstępnemu żelowaniu), amorficzny proszek lub cząstki gruboziarniste

Identyfikacja

Obserwacja pod mikroskopem

Wynik dodatni (jeśli nie poddano wstępnemu żelowaniu)

Zmiana zabarwienia jodyny

Wynik dodatni (barwa ciemnoniebieska do jasnoczerwonej)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 15,0 % w przypadku skrobi zbożowych

Nie więcej niż 21,0 % w przypadku skrobi ziemniaczanych

Nie więcej niż 18,0 % w przypadku innych skrobi

Pozostałości fosforanów

Nie więcej niż 0,5 % (w przeliczeniu na P) w przypadku skrobi pszennych lub ziemniaczanych (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Nie więcej niż 0,4 % (w przeliczeniu na P) w przypadku innych skrobi (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Dwutlenek siarki

Nie więcej niż 50 mg/kg w przypadku skrobi zbożowych zmodyfikowanych (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Nie więcej niż 10 mg/kg w przypadku innych skrobi zmodyfikowanych, chyba że określono inaczej (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Rtęć

Nie więcej niż 0,1 mg/kg

E 1414 ACETYLOWANY FOSFORAN DISKROBIOWY

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja | Acetylowany fosforan diskrobiowy to skrobia usieciowana trimetafosforanem sodowym lub tlenochlorkiem fosforu i estryfikowana bezwodnikiem octowym lub octanem winylu |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | |
| Opis | Biały lub prawie biały proszek lub granulki albo płatki (jeśli poddano wstępnemu żelowaniu), amorficzny proszek lub cząstki gruboziarniste |
| Identyfikacja |
| Obserwacja pod mikroskopem | Wynik dodatni (jeśli nie poddano wstępnemu żelowaniu) |
| Zmiana zabarwienia jodyny | Wynik dodatni (barwa ciemnoniebieska do jasnoczerwonej) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 15,0 % w przypadku skrobi zbożowych
  Nie więcej niż 21,0 % w przypadku skrobi ziemniaczanych
  Nie więcej niż 18,0 % w przypadku innych skrobi |
| Grupy acetylowe | Nie więcej niż 2,5 % (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Pozostałości fosforanów | Nie więcej niż 0,14 % (w przeliczeniu na P) w przypadku skrobi pszennych lub ziemniaczanych (w przeliczeniu na bezwodną masę)
  Nie więcej niż 0,04 % (w przeliczeniu na P) w przypadku innych skrobi (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Octan winylu | Nie więcej niż 0,1 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Dwutlenek siarki | Nie więcej niż 50 mg/kg w przypadku skrobi zbożowych zmodyfikowanych (w przeliczeniu na bezwodną masę)
  Nie więcej niż 10 mg/kg w przypadku innych skrobi zmodyfikowanych, chyba że określono inaczej (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Rtęć | Nie więcej niż 0,1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Acetylowany fosforan diskrobiowy to skrobia usieciowana trimetafosforanem sodowym lub tlenochlorkiem fosforu i estryfikowana bezwodnikiem octowym lub octanem winylu

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Opis

Biały lub prawie biały proszek lub granulki albo płatki (jeśli poddano wstępnemu żelowaniu), amorficzny proszek lub cząstki gruboziarniste

Identyfikacja

Obserwacja pod mikroskopem

Wynik dodatni (jeśli nie poddano wstępnemu żelowaniu)

Zmiana zabarwienia jodyny

Wynik dodatni (barwa ciemnoniebieska do jasnoczerwonej)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 15,0 % w przypadku skrobi zbożowych

Nie więcej niż 21,0 % w przypadku skrobi ziemniaczanych

Nie więcej niż 18,0 % w przypadku innych skrobi

Grupy acetylowe

Nie więcej niż 2,5 % (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Pozostałości fosforanów

Nie więcej niż 0,14 % (w przeliczeniu na P) w przypadku skrobi pszennych lub ziemniaczanych (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Nie więcej niż 0,04 % (w przeliczeniu na P) w przypadku innych skrobi (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Octan winylu

Nie więcej niż 0,1 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Dwutlenek siarki

Nie więcej niż 50 mg/kg w przypadku skrobi zbożowych zmodyfikowanych (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Nie więcej niż 10 mg/kg w przypadku innych skrobi zmodyfikowanych, chyba że określono inaczej (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Rtęć

Nie więcej niż 0,1 mg/kg

E 1420 SKROBIA ACETYLOWANA

| Nazwy synonimowe | Octan skrobi |
| --- | --- |
| Definicja | Skrobia acetylowana to skrobia estryfikowana bezwodnikiem octowym lub octanem winylu |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | |
| Opis | Biały lub prawie biały proszek lub granulki albo płatki (jeśli poddano wstępnemu żelowaniu), amorficzny proszek lub cząstki gruboziarniste |
| Identyfikacja |
| Obserwacja pod mikroskopem | Wynik dodatni (jeśli nie poddano wstępnemu żelowaniu) |
| Zmiana zabarwienia jodyny | Wynik dodatni (barwa ciemnoniebieska do jasnoczerwonej) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 15,0 % w przypadku skrobi zbożowych
  Nie więcej niż 21,0 % w przypadku skrobi ziemniaczanych
  Nie więcej niż 18,0 % w przypadku innych skrobi |
| Grupy acetylowe | Nie więcej niż 2,5 % (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Octan winylu | Nie więcej niż 0,1 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Dwutlenek siarki | Nie więcej niż 50 mg/kg w przypadku skrobi zbożowych zmodyfikowanych (w przeliczeniu na bezwodną masę)
  Nie więcej niż 10 mg/kg w przypadku innych skrobi zmodyfikowanych, chyba że określono inaczej (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Rtęć | Nie więcej niż 0,1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Octan skrobi

Definicja

Skrobia acetylowana to skrobia estryfikowana bezwodnikiem octowym lub octanem winylu

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Opis

Biały lub prawie biały proszek lub granulki albo płatki (jeśli poddano wstępnemu żelowaniu), amorficzny proszek lub cząstki gruboziarniste

Identyfikacja

Obserwacja pod mikroskopem

Wynik dodatni (jeśli nie poddano wstępnemu żelowaniu)

Zmiana zabarwienia jodyny

Wynik dodatni (barwa ciemnoniebieska do jasnoczerwonej)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 15,0 % w przypadku skrobi zbożowych

Nie więcej niż 21,0 % w przypadku skrobi ziemniaczanych

Nie więcej niż 18,0 % w przypadku innych skrobi

Grupy acetylowe

Nie więcej niż 2,5 % (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Octan winylu

Nie więcej niż 0,1 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Dwutlenek siarki

Nie więcej niż 50 mg/kg w przypadku skrobi zbożowych zmodyfikowanych (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Nie więcej niż 10 mg/kg w przypadku innych skrobi zmodyfikowanych, chyba że określono inaczej (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Rtęć

Nie więcej niż 0,1 mg/kg

E 1422 ACETYLOWANY ADYPINIAN DISKROBIOWY

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja | Acetylowany adypinian diskrobiowy to skrobia usieciowana bezwodnikiem adypinowym i estryfikowana bezwodnikiem octowym |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | |
| Opis | Biały lub prawie biały proszek lub granulki albo płatki (jeśli poddano wstępnemu żelowaniu), amorficzny proszek lub cząstki gruboziarniste |
| Identyfikacja |
| Obserwacja pod mikroskopem | Wynik dodatni (jeśli nie poddano wstępnemu żelowaniu) |
| Zmiana zabarwienia jodyny | Wynik dodatni (barwa ciemnoniebieska do jasnoczerwonej) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 15,0 % w przypadku skrobi zbożowych
  Nie więcej niż 21,0 % w przypadku skrobi ziemniaczanych
  Nie więcej niż 18,0 % w przypadku innych skrobi |
| Grupy acetylowe | Nie więcej niż 2,5 % (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Adipate groups | Nie więcej niż 0,135 % (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Dwutlenek siarki | Nie więcej niż 50 mg/kg w przypadku skrobi zbożowych zmodyfikowanych (w przeliczeniu na bezwodną masę)
  Nie więcej niż 10 mg/kg w przypadku innych skrobi zmodyfikowanych, chyba że określono inaczej (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Rtęć | Nie więcej niż 0,1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Acetylowany adypinian diskrobiowy to skrobia usieciowana bezwodnikiem adypinowym i estryfikowana bezwodnikiem octowym

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Opis

Biały lub prawie biały proszek lub granulki albo płatki (jeśli poddano wstępnemu żelowaniu), amorficzny proszek lub cząstki gruboziarniste

Identyfikacja

Obserwacja pod mikroskopem

Wynik dodatni (jeśli nie poddano wstępnemu żelowaniu)

Zmiana zabarwienia jodyny

Wynik dodatni (barwa ciemnoniebieska do jasnoczerwonej)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 15,0 % w przypadku skrobi zbożowych

Nie więcej niż 21,0 % w przypadku skrobi ziemniaczanych

Nie więcej niż 18,0 % w przypadku innych skrobi

Grupy acetylowe

Nie więcej niż 2,5 % (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Adipate groups

Nie więcej niż 0,135 % (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Dwutlenek siarki

Nie więcej niż 50 mg/kg w przypadku skrobi zbożowych zmodyfikowanych (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Nie więcej niż 10 mg/kg w przypadku innych skrobi zmodyfikowanych, chyba że określono inaczej (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Rtęć

Nie więcej niż 0,1 mg/kg

E 1440 HYDROKSYPROPYLOSKROBIA

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja | Hydroksypropyloskrobia to skrobia eteryfikowana tlenkiem propylenu |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | |
| Opis | Biały lub prawie biały proszek lub granulki albo płatki (jeśli poddano wstępnemu żelowaniu), amorficzny proszek lub cząstki gruboziarniste |
| Identyfikacja |
| Obserwacja pod mikroskopem | Wynik dodatni (jeśli nie poddano wstępnemu żelowaniu) |
| Zmiana zabarwienia jodyny | Wynik dodatni (barwa ciemnoniebieska do jasnoczerwonej) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 15,0 % w przypadku skrobi zbożowych
  Nie więcej niż 21,0 % w przypadku skrobi ziemniaczanych
  Nie więcej niż 18,0 % w przypadku innych skrobi |
| Grupy hydroksypropylowe | Nie więcej niż 7,0 % (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Chlorohydryna propylenu | Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Dwutlenek siarki | Nie więcej niż 50 mg/kg w przypadku skrobi zbożowych zmodyfikowanych (w przeliczeniu na bezwodną masę)
  Nie więcej niż 10 mg/kg w przypadku innych skrobi zmodyfikowanych, chyba że określono inaczej (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Rtęć | Nie więcej niż 0,1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Hydroksypropyloskrobia to skrobia eteryfikowana tlenkiem propylenu

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Opis

Biały lub prawie biały proszek lub granulki albo płatki (jeśli poddano wstępnemu żelowaniu), amorficzny proszek lub cząstki gruboziarniste

Identyfikacja

Obserwacja pod mikroskopem

Wynik dodatni (jeśli nie poddano wstępnemu żelowaniu)

Zmiana zabarwienia jodyny

Wynik dodatni (barwa ciemnoniebieska do jasnoczerwonej)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 15,0 % w przypadku skrobi zbożowych

Nie więcej niż 21,0 % w przypadku skrobi ziemniaczanych

Nie więcej niż 18,0 % w przypadku innych skrobi

Grupy hydroksypropylowe

Nie więcej niż 7,0 % (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Chlorohydryna propylenu

Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Dwutlenek siarki

Nie więcej niż 50 mg/kg w przypadku skrobi zbożowych zmodyfikowanych (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Nie więcej niż 10 mg/kg w przypadku innych skrobi zmodyfikowanych, chyba że określono inaczej (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Rtęć

Nie więcej niż 0,1 mg/kg

E 1442 HYDROKSYPROPYLOFOSFORAN DISKROBIOWY

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja | Hydroksypropylofosforan diskrobiowy to skrobia usieciowana trimetafosforanem sodowym lub tlenochlorkiem fosforu i eteryfikowana tlenkiem propylenu |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | |
| Opis | Biały lub prawie biały proszek lub granulki albo płatki (jeśli poddano wstępnemu żelowaniu), amorficzny proszek lub cząstki gruboziarniste |
| Identyfikacja |
| Obserwacja pod mikroskopem | Wynik dodatni (jeśli nie poddano wstępnemu żelowaniu) |
| Zmiana zabarwienia jodyny | Wynik dodatni (barwa ciemnoniebieska do jasnoczerwonej) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 15,0 % w przypadku skrobi zbożowych
  Nie więcej niż 21,0 % w przypadku skrobi ziemniaczanych
  Nie więcej niż 18,0 % w przypadku innych skrobi |
| Grupy hydroksypropylowe | Nie więcej niż 7,0 % (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Pozostałości fosforanów | Nie więcej niż 0,14 % (w przeliczeniu na P) w przypadku skrobi pszennych lub ziemniaczanych (w przeliczeniu na bezwodną masę)
  Nie więcej niż 0,04 % (w przeliczeniu na P) w przypadku innych skrobi (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Chlorohydryna propylenu | Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Dwutlenek siarki | Nie więcej niż 50 mg/kg w przypadku skrobi zbożowych zmodyfikowanych (w przeliczeniu na bezwodną masę)
  Nie więcej niż 10 mg/kg w przypadku innych skrobi zmodyfikowanych, chyba że określono inaczej (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Rtęć | Nie więcej niż 0,1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Hydroksypropylofosforan diskrobiowy to skrobia usieciowana trimetafosforanem sodowym lub tlenochlorkiem fosforu i eteryfikowana tlenkiem propylenu

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Opis

Biały lub prawie biały proszek lub granulki albo płatki (jeśli poddano wstępnemu żelowaniu), amorficzny proszek lub cząstki gruboziarniste

Identyfikacja

Obserwacja pod mikroskopem

Wynik dodatni (jeśli nie poddano wstępnemu żelowaniu)

Zmiana zabarwienia jodyny

Wynik dodatni (barwa ciemnoniebieska do jasnoczerwonej)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 15,0 % w przypadku skrobi zbożowych

Nie więcej niż 21,0 % w przypadku skrobi ziemniaczanych

Nie więcej niż 18,0 % w przypadku innych skrobi

Grupy hydroksypropylowe

Nie więcej niż 7,0 % (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Pozostałości fosforanów

Nie więcej niż 0,14 % (w przeliczeniu na P) w przypadku skrobi pszennych lub ziemniaczanych (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Nie więcej niż 0,04 % (w przeliczeniu na P) w przypadku innych skrobi (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Chlorohydryna propylenu

Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Dwutlenek siarki

Nie więcej niż 50 mg/kg w przypadku skrobi zbożowych zmodyfikowanych (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Nie więcej niż 10 mg/kg w przypadku innych skrobi zmodyfikowanych, chyba że określono inaczej (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Rtęć

Nie więcej niż 0,1 mg/kg

E 1450 SÓL SODOWA OKTENYLOBURSZTYNIANU SKROBIOWEGO

| Nazwy synonimowe | SSOS |
| --- | --- |
| Definicja | Sól sodowa oktenylobursztynianu skrobiowego to skrobia estryfikowana bezwodnikiem oktenylobursztynowym |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | |
| Opis | Biały lub prawie biały proszek lub granulki albo płatki (jeśli poddano wstępnemu żelowaniu), amorficzny proszek lub cząstki gruboziarniste |
| Identyfikacja |
| Obserwacja pod mikroskopem | Wynik dodatni (jeśli nie poddano wstępnemu żelowaniu) |
| Zmiana zabarwienia jodyny | Wynik dodatni (barwa ciemnoniebieska do jasnoczerwonej) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 15,0 % w przypadku skrobi zbożowych
  Nie więcej niż 21,0 % w przypadku skrobi ziemniaczanych
  Nie więcej niż 18,0 % w przypadku innych skrobi |
| Grupy oktenylobursztynowe | Nie więcej niż 3 % (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Pozostałość kwasu oktenylobursztynowego | Nie więcej niż 0,3 % (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Dwutlenek siarki | Nie więcej niż 50 mg/kg w przypadku skrobi zbożowych zmodyfikowanych (w przeliczeniu na bezwodną masę)
  Nie więcej niż 10 mg/kg w przypadku innych skrobi zmodyfikowanych, chyba że określono inaczej (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Rtęć | Nie więcej niż 0,1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

SSOS

Definicja

Sól sodowa oktenylobursztynianu skrobiowego to skrobia estryfikowana bezwodnikiem oktenylobursztynowym

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Opis

Biały lub prawie biały proszek lub granulki albo płatki (jeśli poddano wstępnemu żelowaniu), amorficzny proszek lub cząstki gruboziarniste

Identyfikacja

Obserwacja pod mikroskopem

Wynik dodatni (jeśli nie poddano wstępnemu żelowaniu)

Zmiana zabarwienia jodyny

Wynik dodatni (barwa ciemnoniebieska do jasnoczerwonej)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 15,0 % w przypadku skrobi zbożowych

Nie więcej niż 21,0 % w przypadku skrobi ziemniaczanych

Nie więcej niż 18,0 % w przypadku innych skrobi

Grupy oktenylobursztynowe

Nie więcej niż 3 % (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Pozostałość kwasu oktenylobursztynowego

Nie więcej niż 0,3 % (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Dwutlenek siarki

Nie więcej niż 50 mg/kg w przypadku skrobi zbożowych zmodyfikowanych (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Nie więcej niż 10 mg/kg w przypadku innych skrobi zmodyfikowanych, chyba że określono inaczej (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Rtęć

Nie więcej niż 0,1 mg/kg

E 1451 ACETYLOWANA SKROBIA UTLENIONA

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja | Acetylowana skrobia utleniona to skrobia poddana działaniu podchlorynu sodu, a następnie estryfikowana bezwodnikiem octowym |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | |
| Opis | Biały lub prawie biały proszek lub granulki albo płatki (jeśli poddano wstępnemu żelowaniu), amorficzny proszek lub cząstki gruboziarniste |
| Identyfikacja |
| Obserwacja pod mikroskopem | Wynik dodatni (jeśli nie poddano wstępnemu żelowaniu) |
| Zmiana zabarwienia jodyny | Wynik dodatni (barwa ciemnoniebieska do jasnoczerwonej) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 15,0 % w przypadku skrobi zbożowych
  Nie więcej niż 21,0 % w przypadku skrobi ziemniaczanych
  Nie więcej niż 18,0 % w przypadku innych skrobi |
| Grupy karboksylowe | Nie więcej niż 1,3 % (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Grupy acetylowe | Nie więcej niż 2,5 % (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Dwutlenek siarki | Nie więcej niż 50 mg/kg w przypadku skrobi zbożowych zmodyfikowanych (w przeliczeniu na bezwodną masę)
  Nie więcej niż 10 mg/kg w przypadku innych skrobi zmodyfikowanych, chyba że określono inaczej (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Rtęć | Nie więcej niż 0,1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Definicja

Acetylowana skrobia utleniona to skrobia poddana działaniu podchlorynu sodu, a następnie estryfikowana bezwodnikiem octowym

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Opis

Biały lub prawie biały proszek lub granulki albo płatki (jeśli poddano wstępnemu żelowaniu), amorficzny proszek lub cząstki gruboziarniste

Identyfikacja

Obserwacja pod mikroskopem

Wynik dodatni (jeśli nie poddano wstępnemu żelowaniu)

Zmiana zabarwienia jodyny

Wynik dodatni (barwa ciemnoniebieska do jasnoczerwonej)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 15,0 % w przypadku skrobi zbożowych

Nie więcej niż 21,0 % w przypadku skrobi ziemniaczanych

Nie więcej niż 18,0 % w przypadku innych skrobi

Grupy karboksylowe

Nie więcej niż 1,3 % (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Grupy acetylowe

Nie więcej niż 2,5 % (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Dwutlenek siarki

Nie więcej niż 50 mg/kg w przypadku skrobi zbożowych zmodyfikowanych (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Nie więcej niż 10 mg/kg w przypadku innych skrobi zmodyfikowanych, chyba że określono inaczej (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Rtęć

Nie więcej niż 0,1 mg/kg

E 1452 SÓL GLINOWA OKTENYLOBURSZTYNIANU SKROBIOWEGO

| Nazwy synonimowe | |
| --- | --- |
| Definicja | Sól glinowa oktenylobursztynianu skrobiowego to skrobia estryfikowana bezwodnikiem oktenylobursztynowym i potraktowana siarczanem glinu |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | |
| Wzór chemiczny | |
| Masa cząsteczkowa | |
| Oznaczenie zawartości | |
| Opis | Biały lub prawie biały proszek lub granulki albo płatki (jeśli poddano wstępnemu żelowaniu), amorficzny proszek lub cząstki gruboziarniste |
| Identyfikacja |
| Obserwacja pod mikroskopem | Wynik dodatni (jeśli nie poddano wstępnemu żelowaniu) |
| Zmiana zabarwienia jodyny | Wynik dodatni (barwa ciemnoniebieska do jasnoczerwonej) |
| Czystość |
| Strata przy suszeniu | Nie więcej niż 21,0 % |
| Grupy oktenylobursztynowe | Nie więcej niż 3 % (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Pozostałość kwasu oktenylobursztynowego | Nie więcej niż 0,3 % (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Dwutlenek siarki | Nie więcej niż 50 mg/kg w przypadku skrobi zbożowych zmodyfikowanych (w przeliczeniu na bezwodną masę)
  Nie więcej niż 10 mg/kg w przypadku innych skrobi zmodyfikowanych, chyba że określono inaczej (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Arsen | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę) |
| Rtęć | Nie więcej niż 0,1 mg/kg |
| Glin | Nie więcej niż 0,3 % (w przeliczeniu na bezwodną masę) |

Nazwy synonimowe

Definicja

Sól glinowa oktenylobursztynianu skrobiowego to skrobia estryfikowana bezwodnikiem oktenylobursztynowym i potraktowana siarczanem glinu

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Oznaczenie zawartości

Opis

Biały lub prawie biały proszek lub granulki albo płatki (jeśli poddano wstępnemu żelowaniu), amorficzny proszek lub cząstki gruboziarniste

Identyfikacja

Obserwacja pod mikroskopem

Wynik dodatni (jeśli nie poddano wstępnemu żelowaniu)

Zmiana zabarwienia jodyny

Wynik dodatni (barwa ciemnoniebieska do jasnoczerwonej)

Czystość

Strata przy suszeniu

Nie więcej niż 21,0 %

Grupy oktenylobursztynowe

Nie więcej niż 3 % (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Pozostałość kwasu oktenylobursztynowego

Nie więcej niż 0,3 % (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Dwutlenek siarki

Nie więcej niż 50 mg/kg w przypadku skrobi zbożowych zmodyfikowanych (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Nie więcej niż 10 mg/kg w przypadku innych skrobi zmodyfikowanych, chyba że określono inaczej (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Arsen

Nie więcej niż 1 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Rtęć

Nie więcej niż 0,1 mg/kg

Glin

Nie więcej niż 0,3 % (w przeliczeniu na bezwodną masę)

E 1505 CYTRYNIAN TRIETYLOWY

| Nazwy synonimowe | Cytrynian etylu |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 201-070-7 |
| Nazwa chemiczna | Trietylo-2-hydroksypropan-1,2,3-trikarboksylan |
| Wzór chemiczny | C12H20O7 |
| Masa cząsteczkowa | 276,29 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99,0 % |
| Opis | Bezwonna, praktycznie bezbarwna, oleista ciecz |
| Identyfikacja |
| Ciężar właściwy (25° C/25 °C) | 1,135–1,139 |
| Współczynnik załamania światła | [n]D
  20: 1,439-1,441 |
| Czystość |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 0,25 % (metoda Karla Fischera) |
| Kwasowość | Nie więcej niż 0,02 % (w przeliczeniu na kwas cytrynowy) |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Cytrynian etylu

Definicja

Numer wg EINECS

201-070-7

Nazwa chemiczna

Trietylo-2-hydroksypropan-1,2,3-trikarboksylan

Wzór chemiczny

C12H20O7

Masa cząsteczkowa

276,29

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99,0 %

Opis

Bezwonna, praktycznie bezbarwna, oleista ciecz

Identyfikacja

Ciężar właściwy (25° C/25 °C)

1,135–1,139

Współczynnik załamania światła

[n]D
  20: 1,439-1,441

Czystość

Zawartość wody

Nie więcej niż 0,25 % (metoda Karla Fischera)

Kwasowość

Nie więcej niż 0,02 % (w przeliczeniu na kwas cytrynowy)

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

E 1517 DIOCTAN GLICEROLU

| Nazwy synonimowe | Diacetyna |
| --- | --- |
| Definicja | Dioctan glicerolu składa się głównie z mieszaniny 1,2- i 1,3-dioctanów glicerolu z mniejszą ilością mono- i triestrów |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | Dioctan glicerolu; Dioctan 1,2,3-propanotriolu |
| Wzór chemiczny | C7H12O5 |
| Masa cząsteczkowa | 176,17 |
| Oznaczenie zawartości | Nie mniej niż 94,0 % |
| Opis | Klarowna, bezbarwna, higroskopijna, nieco oleista ciecz o słabym, tłuszczowym zapachu |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Rozpuszczalny w wodzie. Miesza się z etanolem |
| Próba na obecność glicerolu | Wynik dodatni |
| Próba na obecność octanów | Wynik dodatni |
| Ciężar właściwy (20° C/20 °C) | d20
  20: 1,175–1,195 |
| Zakres temperatur wrzenia | Między 259 a 261 °C |
| Czystość |
| Popiół całkowity | Nie więcej niż 0,02 % |
| Kwasowość | Nie więcej niż 0,4 % (w przeliczeniu na kwas octowy) |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Diacetyna

Definicja

Dioctan glicerolu składa się głównie z mieszaniny 1,2- i 1,3-dioctanów glicerolu z mniejszą ilością mono- i triestrów

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Dioctan glicerolu; Dioctan 1,2,3-propanotriolu

Wzór chemiczny

C7H12O5

Masa cząsteczkowa

176,17

Oznaczenie zawartości

Nie mniej niż 94,0 %

Opis

Klarowna, bezbarwna, higroskopijna, nieco oleista ciecz o słabym, tłuszczowym zapachu

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Rozpuszczalny w wodzie. Miesza się z etanolem

Próba na obecność glicerolu

Wynik dodatni

Próba na obecność octanów

Wynik dodatni

Ciężar właściwy (20° C/20 °C)

d20
  20: 1,175–1,195

Zakres temperatur wrzenia

Między 259 a 261 °C

Czystość

Popiół całkowity

Nie więcej niż 0,02 %

Kwasowość

Nie więcej niż 0,4 % (w przeliczeniu na kwas octowy)

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

E 1518 TRIOCTAN GLICEROLU

| Nazwy synonimowe | Triacetyna |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 203-051-9 |
| Nazwa chemiczna | Trioctan glicerolu |
| Wzór chemiczny | C9H14O6 |
| Masa cząsteczkowa | 218,21 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 98,0 % |
| Opis | Bezbarwna, nieco oleista ciecz o słabym, tłuszczowym zapachu |
| Identyfikacja |
| Próba na obecność octanów | Wynik dodatni |
| Próba na obecność glicerolu | Wynik dodatni |
| Współczynnik załamania światła | [n]D
  25 między 1,429 a 1,431 |
| Ciężar właściwy (25 °C/25 °C) | Między 1,154 a 1,158 |
| Zakres temperatur wrzenia | Między 258° a 270 °C |
| Czystość |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 0,2 % (metoda Karla Fischera) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,02 % (w przeliczeniu na kwas cytrynowy) |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Triacetyna

Definicja

Numer wg EINECS

203-051-9

Nazwa chemiczna

Trioctan glicerolu

Wzór chemiczny

C9H14O6

Masa cząsteczkowa

218,21

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 98,0 %

Opis

Bezbarwna, nieco oleista ciecz o słabym, tłuszczowym zapachu

Identyfikacja

Próba na obecność octanów

Wynik dodatni

Próba na obecność glicerolu

Wynik dodatni

Współczynnik załamania światła

[n]D
  25 między 1,429 a 1,431

Ciężar właściwy (25 °C/25 °C)

Między 1,154 a 1,158

Zakres temperatur wrzenia

Między 258° a 270 °C

Czystość

Zawartość wody

Nie więcej niż 0,2 % (metoda Karla Fischera)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,02 % (w przeliczeniu na kwas cytrynowy)

Arsen

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

E 1519 ALKOHOL BENZYLOWY

| Nazwy synonimowe | Fenylokarbinol; alkohol fenylometylowy; benzenometanol; alfa-hydroksytoluen |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | |
| Nazwa chemiczna | Alkohol benzylowy; fenylometanol |
| Wzór chemiczny | C7H8O |
| Masa cząsteczkowa | 108,14 |
| Oznaczenie zawartości | Nie mniej niż 98,0 % |
| Opis | Bezbarwna, klarowna ciecz o słabym, aromatycznym zapachu |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Rozpuszczalny w wodzie, etanolu i eterze |
| Współczynnik załamania światła | [n]D
  20: 1,538–1,541 |
| Ciężar właściwy (25° C/25 °C) | 1,042–1,047 |
| Próba na obecność nadtlenków | Wynik dodatni |
| Zakres temperatur destylacji | Nie mniej niż 95 % v/v destyluje pomiędzy 202 a 208 °C |
| Czystość |
| Liczba kwasowa | Nie wyższa niż 0,5 |
| Aldehydy | Nie więcej niż 0,2 % v/v (w przeliczeniu na benzaldehyd) |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Fenylokarbinol; alkohol fenylometylowy; benzenometanol; alfa-hydroksytoluen

Definicja

Numer wg EINECS

Nazwa chemiczna

Alkohol benzylowy; fenylometanol

Wzór chemiczny

C7H8O

Masa cząsteczkowa

108,14

Oznaczenie zawartości

Nie mniej niż 98,0 %

Opis

Bezbarwna, klarowna ciecz o słabym, aromatycznym zapachu

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Rozpuszczalny w wodzie, etanolu i eterze

Współczynnik załamania światła

[n]D
  20: 1,538–1,541

Ciężar właściwy (25° C/25 °C)

1,042–1,047

Próba na obecność nadtlenków

Wynik dodatni

Zakres temperatur destylacji

Nie mniej niż 95 % v/v destyluje pomiędzy 202 a 208 °C

Czystość

Liczba kwasowa

Nie wyższa niż 0,5

Aldehydy

Nie więcej niż 0,2 % v/v (w przeliczeniu na benzaldehyd)

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

E 1520 PROPANO-1,2-DIOL

| Nazwy synonimowe | Glikol propylenowy |
| --- | --- |
| Definicja |
| Numer wg EINECS | 200-338-0 |
| Nazwa chemiczna | 1,2-dihydroksypropan |
| Wzór chemiczny | C3H8O2 |
| Masa cząsteczkowa | 76,10 |
| Oznaczenie zawartości | Zawiera nie mniej niż 99,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Klarowna, bezbarwna, higroskopijna, lepka ciecz |
| Identyfikacja |
| Rozpuszczalność | Rozpuszczalny w wodzie, etanolu i acetonie |
| Ciężar właściwy (20° C/20 °C) | 1,035–1,040 |
| Współczynnik załamania światła | [n]D
  20: 1,431–1,433 |
| Czystość |
| Zakres temperatur destylacji | 99 % v/v destyluje w zakresie 185–189 °C. Pozostałe 0,5 % zawiera głównie dimery i ślady trimerów z glikolu propylenowego. |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,07 % |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 1,0 % (metoda Karla Fischera) |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg |

Nazwy synonimowe

Glikol propylenowy

Definicja

Numer wg EINECS

200-338-0

Nazwa chemiczna

1,2-dihydroksypropan

Wzór chemiczny

C3H8O2

Masa cząsteczkowa

76,10

Oznaczenie zawartości

Zawiera nie mniej niż 99,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis

Klarowna, bezbarwna, higroskopijna, lepka ciecz

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Rozpuszczalny w wodzie, etanolu i acetonie

Ciężar właściwy (20° C/20 °C)

1,035–1,040

Współczynnik załamania światła

[n]D
  20: 1,431–1,433

Czystość

Zakres temperatur destylacji

99 % v/v destyluje w zakresie 185–189 °C. Pozostałe 0,5 % zawiera głównie dimery i ślady trimerów z glikolu propylenowego.

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,07 %

Zawartość wody

Nie więcej niż 1,0 % (metoda Karla Fischera)

Ołów

Nie więcej niż 2 mg/kg

E 1521 GLIKOL POLIETYLENOWY

| Nazwy synonimowe | PEG; makrogol; tlenek polietylenu |
| --- | --- |
| Definicja | Polimery addycyjne tlenku etylenu i wody, zazwyczaj oznaczone numerem odpowiadającym w przybliżeniu masie cząsteczkowej |
| Nazwa chemiczna | α-hydro-ω-hydroksypoli(oksy-1,2-etanodiol) |
| Wzór chemiczny | (C2H4O)n H2O (n = liczba jednostek tlenku etylenu odpowiadająca masie cząsteczkowej 6 000, ok. 140) |
| Średnia masa cząsteczkowa | 380 do 9 000 Da |
| Oznaczenie zawartości | PEG 400: Nie mniej niż 95 % i nie więcej niż 105 %
  PEG 3000: Nie mniej niż 90 % i nie więcej niż 110 %
  PEG 3350: Nie mniej niż 90 % i nie więcej niż 110 %
  PEG 4000: Nie mniej niż 90 % i nie więcej niż 110 %
  PEG 6000: Nie mniej niż 90 % i nie więcej niż 110 %
  PEG 8000: Nie mniej niż 87,5 % i nie więcej niż 112,5 % |
| Opis | PEG 400 jest klarowną, lepką, bezbarwną lub prawie bezbarwną, higroskopijną cieczą
  PEG 3000, PEG 3350, PEG 4000, PEG 6000 i PEG 8000 są białymi lub prawie białymi substancjami stałymi, przypominającymi z wyglądu wosk lub parafinę |
| Identyfikacja |
| Zakres temperatur topnienia | PEG 400: 4–8 °C
  PEG 3000: 50–56 °C
  PEG 3350: 53–57 °C
  PEG 4000: 53–59 °C
  PEG 6000:55–61 °C
  PEG 8000: 55–62 °C |
| Lepkość | PEG 400: 105 do 130 mPa.s w temperaturze 20 °C
  PEG 3000: 75 do 100 mPa.s w temperaturze 20 °C
  PEG 3350: 83 do 120 mPa.s w temperaturze 20 °C
  PEG 4000: 110 do 170 mPa.s w temperaturze 20 °C
  PEG 6000: 200 do 270 mPa.s w temperaturze 20 °C
  PEG 8000: 260 do 510 mPa.s w temperaturze 20 °C
  Dla glikoli polietylenowych o średniej masie cząsteczkowej większej niż 400 lepkość oznaczana jest przy pomocy 50 % roztworu m/m danej substancji w wodzie. |
| Rozpuszczalność | PEG 400 miesza się z wodą, jest bardzo dobrze rozpuszczalny w acetonie, alkoholu i chlorku metylenu, praktycznie nierozpuszczalny w olejach i olejach mineralnych
  PEG 3000 i PEG 3350: bardzo dobrze rozpuszczalne w wodzie i chlorku metylenu, bardzo słabo rozpuszczalne w alkoholu, praktycznie nierozpuszczalne w olejach i olejach mineralnych
  PEG 4000, PEG 6000 i PEG 8000: bardzo dobrze rozpuszczalne w wodzie i chlorku metylenu, praktycznie nierozpuszczalne w alkoholu, olejach i olejach mineralnych. |
| Czystość |
| Liczba hydroksylowa | PEG 400: 264–300
  PEG 3000: 34–42
  PEG 3350: 30–38
  PEG 4000: 25–32
  PEG 6000: 16–22
  PEG 8000: 12–16 |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,2 % |
| 1,4-dioksan | Nie więcej niż 10 mg/kg |
| Tlenek etylenu | Nie więcej niż 0,2 mg/kg |
| Glikol etylenowy i glikol dietylenowy | Razem nie więcej niż 0,25 % m/m, pojedynczo lub łącznie |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |

Nazwy synonimowe

PEG; makrogol; tlenek polietylenu

Definicja

Polimery addycyjne tlenku etylenu i wody, zazwyczaj oznaczone numerem odpowiadającym w przybliżeniu masie cząsteczkowej

Nazwa chemiczna

α-hydro-ω-hydroksypoli(oksy-1,2-etanodiol)

Wzór chemiczny

(C2H4O)n H2O (n = liczba jednostek tlenku etylenu odpowiadająca masie cząsteczkowej 6 000, ok. 140)

Średnia masa cząsteczkowa

380 do 9 000 Da

Oznaczenie zawartości

PEG 400: Nie mniej niż 95 % i nie więcej niż 105 %

PEG 3000: Nie mniej niż 90 % i nie więcej niż 110 %

PEG 3350: Nie mniej niż 90 % i nie więcej niż 110 %

PEG 4000: Nie mniej niż 90 % i nie więcej niż 110 %

PEG 6000: Nie mniej niż 90 % i nie więcej niż 110 %

PEG 8000: Nie mniej niż 87,5 % i nie więcej niż 112,5 %

Opis

PEG 400 jest klarowną, lepką, bezbarwną lub prawie bezbarwną, higroskopijną cieczą

PEG 3000, PEG 3350, PEG 4000, PEG 6000 i PEG 8000 są białymi lub prawie białymi substancjami stałymi, przypominającymi z wyglądu wosk lub parafinę

Identyfikacja

Zakres temperatur topnienia

PEG 400: 4–8 °C

PEG 3000: 50–56 °C

PEG 3350: 53–57 °C

PEG 4000: 53–59 °C

PEG 6000:55–61 °C

PEG 8000: 55–62 °C

Lepkość

PEG 400: 105 do 130 mPa.s w temperaturze 20 °C

PEG 3000: 75 do 100 mPa.s w temperaturze 20 °C

PEG 3350: 83 do 120 mPa.s w temperaturze 20 °C

PEG 4000: 110 do 170 mPa.s w temperaturze 20 °C

PEG 6000: 200 do 270 mPa.s w temperaturze 20 °C

PEG 8000: 260 do 510 mPa.s w temperaturze 20 °C

Dla glikoli polietylenowych o średniej masie cząsteczkowej większej niż 400 lepkość oznaczana jest przy pomocy 50 % roztworu m/m danej substancji w wodzie.

Rozpuszczalność

PEG 400 miesza się z wodą, jest bardzo dobrze rozpuszczalny w acetonie, alkoholu i chlorku metylenu, praktycznie nierozpuszczalny w olejach i olejach mineralnych

PEG 3000 i PEG 3350: bardzo dobrze rozpuszczalne w wodzie i chlorku metylenu, bardzo słabo rozpuszczalne w alkoholu, praktycznie nierozpuszczalne w olejach i olejach mineralnych

PEG 4000, PEG 6000 i PEG 8000: bardzo dobrze rozpuszczalne w wodzie i chlorku metylenu, praktycznie nierozpuszczalne w alkoholu, olejach i olejach mineralnych.

Czystość

Liczba hydroksylowa

PEG 400: 264–300

PEG 3000: 34–42

PEG 3350: 30–38

PEG 4000: 25–32

PEG 6000: 16–22

PEG 8000: 12–16

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,2 %

1,4-dioksan

Nie więcej niż 10 mg/kg

Tlenek etylenu

Nie więcej niż 0,2 mg/kg

Glikol etylenowy i glikol dietylenowy

Razem nie więcej niż 0,25 % m/m, pojedynczo lub łącznie

Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg

---

(1)  Intensywność barwy definiuje się jako absorbancję 0,1 % (m/v) wodnego roztworu karmelu (barwnika w postaci stałej) w kuwecie o grubości 1 cm przy 610 nm.

(2)  Intensywność barwy definiuje się jako absorbancję 0,1 % (m/v) wodnego roztworu karmelu (barwnika w postaci stałej) w kuwecie o grubości 1 cm przy 610 nm.

(3)  W przeliczeniu na ekwiwalent bazy barwnika, tzn. w przeliczeniu na produkt o intensywności barwy wynoszącej 0,1 jednostek absorbancji.

(4)  Intensywność barwy definiuje się jako absorbancję 0,1 % (m/v) wodnego roztworu karmelu (barwnika w postaci stałej) w kuwecie o grubości 1 cm przy 610 nm.

(5)  W przeliczeniu na ekwiwalent bazy barwnika, tzn. w przeliczeniu na produkt o intensywności barwy wynoszącej 0,1 jednostek absorbancji.

(6)  Intensywność barwy definiuje się jako absorbancję 0,1 % (m/v) wodnego roztworu karmelu (barwnika w postaci stałej) w kuwecie o grubości 1 cm przy 610 nm.

(7)  W przeliczeniu na ekwiwalent bazy barwnika, tzn. w przeliczeniu na produkt o intensywności barwy wynoszącej 0,1 jednostki absorbancji.

(8)  Stosunek absorbancji osadu alkoholowego określa się jako absorbancję osadu przy 280 nm podzieloną przez absorbancję przy 560 nm (kuweta o grubości 1 cm).

(9)  Zawartość benzenu nie więcej niż 0,05 % v/v.

(10)  Chlorek kobaltu TSC: rozpuścić około 65 g chlorku kobaltu CoCl2·6H2O w odpowiedniej ilości mieszaniny 25 ml kwasu solnego i 975 ml wody, aby całkowita objętość wynosiła 1 litr. Przenieść dokładnie 5 ml tego roztworu do kolby okrągłodennej zawierającej 250 ml roztworu jodu, dodać 5 ml 3 % nadtlenku wodoru, następnie 15 ml 20 % roztworu wodorotlenku sodu. Utrzymywać w stanie wrzenia przez 10 minut, schłodzić, dodać 2 g jodku potasu oraz 20 ml 25 % kwasu siarkowego. Po całkowitym rozpuszczeniu osadu miareczkować uwolniony jod tiosiarczanem sodu (0,1 N) w obecności skrobi TS. 1 ml tiosiarczanu sodu (0,1 N) odpowiada 23,80 mg CoCl2·6H2O. Do roztworu dodać odpowiednią ilości mieszaniny kwasu chlorowodorowego i wody tak, aby roztwór zawierał 59,5 mg CoCl2·6H2O na ml.

(11)  Chlorek żelazowy TSC: rozpuścić około 55 g chlorku żelazowego w odpowiedniej ilości mieszaniny 25 ml kwasu solnego i 975 ml wody, aby całkowita objętość wynosiła 1 litr. Przenieść 10 ml tego roztworu do kolby okrągłodennej zawierającej 250 ml roztworu jodu, dodać 15 ml wody i 3 g jodku potasu; Rozcieńczyć 100 ml wody, następnie miareczkować uwolniony jod tiosiarczanem sodu (0,1 N) w obecności skrobi TS. 1 ml tiosiarczanu sodu (0,1 N) odpowiada 27,03 mg FeCl3·6H2O. Do roztworu dodać odpowiednią ilość mieszaniny kwasu chlorowodorowego i wody tak, aby roztwór zawierał 45,0 mg FeCl3·6H2O na ml.

(12)  Siarczan miedziowy TSC: rozpuścić około 65 g siarczanu miedzi CuSO4·5H2O w odpowiedniej ilości mieszaniny 25 ml kwasu solnego i 975 ml wody, aby całkowita objętość wynosiła jeden litr. Przenieść 10 ml tego roztworu do kolby okrągłodennej zawierającej 250 ml roztworu jodu, dodać 40 ml wody, 4 ml kwasu octowego i 3 g jodku potasu. Miareczkować uwolniony jod tiosiarczanem sodu (0,1 N) w obecności skrobi TS (). 1 ml tiosiarczanu sodu (0,1 N) odpowiada 24,97 mg CuSO4·5H2O. Do roztworu dodać odpowiednią ilość mieszaniny kwasu solnego i wody tak, aby roztwór zawierał 62,4 mg CuSO4·5H2O na ml.

(13)  Skrobia TS: rozetrzeć 0,5 g skrobi (rozpuszczalna skrobia ziemniaczana, kukurydziana) z 5 ml wody; do otrzymanej pasty dodać odpowiednią ilość wody tak, aby całkowita objętość wynosiła 100 ml, cały czas mieszając. Utrzymywać w stanie wrzenia przez kilka minut, schłodzić, przefiltrować. Skrobia musi być świeżo przygotowana.

(14)  Może być sprzedawany wyłącznie w mieszaninie z solą lub substytutem soli.

(15)  Może być sprzedawany wyłącznie w mieszaninie z solą lub substytutem soli.

---