# Dziennik Urzędowy L 81/2012

| | ISSN 1977-0766
  doi:10.3000/19770766.L_2012.081.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 81 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 5521 marca 2012 |

ISSN 1977-0766

doi:10.3000/19770766.L_2012.081.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 81

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 5521 marca 2012

---

| Spis treści | | I   Akty ustawodawcze | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | DYREKTYWY |
| | * | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/5/UE z dnia 14 marca 2012 r. zmieniająca dyrektywę Rady 2000/75/WE w zakresie szczepień przeciw chorobie niebieskiego języka | 1 |
| | * | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/6/UE z dnia 14 marca 2012 r. dotycząca zmiany dyrektywy Rady 78/660/EWG w sprawie rocznych sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek w odniesieniu do mikropodmiotów (
  1
  ) | 3 |
| | | DECYZJE |
| | * | Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 243/2012/UE z dnia 14 marca 2012 r. w sprawie ustanowienia wieloletniego programu dotyczącego polityki w zakresie widma radiowego (
  1
  ) | 7 |

Spis treści

I   Akty ustawodawcze

Strona

DYREKTYWY

*

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/5/UE z dnia 14 marca 2012 r. zmieniająca dyrektywę Rady 2000/75/WE w zakresie szczepień przeciw chorobie niebieskiego języka

1

*

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/6/UE z dnia 14 marca 2012 r. dotycząca zmiany dyrektywy Rady 78/660/EWG w sprawie rocznych sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek w odniesieniu do mikropodmiotów (
  1
  )

1

3

DECYZJE

*

Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 243/2012/UE z dnia 14 marca 2012 r. w sprawie ustanowienia wieloletniego programu dotyczącego polityki w zakresie widma radiowego (
  1
  )

1

7

| | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym |
| --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 244/2012 z dnia 16 stycznia 2012 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/31/UE w sprawie charakterystyki energetycznej budynków i ustanawiające ramy metodologii porównawczej do celów obliczania optymalnego pod względem kosztów poziomu wymagań minimalnych dotyczących charakterystyki energetycznej budynków i elementów budynków (
  1
  ) | 18 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 245/2012 z dnia 20 marca 2012 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1187/2009 w odniesieniu do pozwoleń na wywóz mleka i przetworów mlecznych do Republiki Dominikańskiej | 37 |
| | | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 246/2012 z dnia 20 marca 2012 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 39 |
| | | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 247/2012 z dnia 20 marca 2012 r. w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz w odniesieniu do wniosków złożonych w ciągu pierwszych siedmiu dni marca 2012 r. w ramach kontyngentu taryfowego na przywóz wysokiej jakości wołowiny na mocy rozporządzenia (WE) nr 620/2009 | 41 |
| | | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 248/2012 z dnia 20 marca 2012 r. znoszące zawieszenie składania wniosków o pozwolenia na przywóz w odniesieniu do produktów cukrowniczych w ramach niektórych kontyngentów taryfowych | 42 |

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 244/2012 z dnia 16 stycznia 2012 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/31/UE w sprawie charakterystyki energetycznej budynków i ustanawiające ramy metodologii porównawczej do celów obliczania optymalnego pod względem kosztów poziomu wymagań minimalnych dotyczących charakterystyki energetycznej budynków i elementów budynków (
  1
  )

1

18

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 245/2012 z dnia 20 marca 2012 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1187/2009 w odniesieniu do pozwoleń na wywóz mleka i przetworów mlecznych do Republiki Dominikańskiej

37

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 246/2012 z dnia 20 marca 2012 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

39

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 247/2012 z dnia 20 marca 2012 r. w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz w odniesieniu do wniosków złożonych w ciągu pierwszych siedmiu dni marca 2012 r. w ramach kontyngentu taryfowego na przywóz wysokiej jakości wołowiny na mocy rozporządzenia (WE) nr 620/2009

41

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 248/2012 z dnia 20 marca 2012 r. znoszące zawieszenie składania wniosków o pozwolenia na przywóz w odniesieniu do produktów cukrowniczych w ramach niektórych kontyngentów taryfowych

42

| | | Sprostowania |
| --- | --- | --- |
| | * | Sprostowanie do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczącego wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylającego dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (Dz.U. L 309 z 24.11.2009) | 43 |

Sprostowania

*

Sprostowanie do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczącego wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylającego dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (Dz.U. L 309 z 24.11.2009)

(Dz.U. L 309 z 24.11.2009)

43

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

I Akty ustawodawcze

DYREKTYWY

| 21.3.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 81/1 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 81/1

---

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY 2012/5/UE

z dnia 14 marca 2012 r.

zmieniająca dyrektywę Rady 2000/75/WE w zakresie szczepień przeciw chorobie niebieskiego języka

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Dyrektywa Rady 2000/75/WE z dnia 20 listopada 2000 r. ustanawiająca przepisy szczególne dotyczące kontroli i zwalczania choroby niebieskiego języka (3) ustanawia zasady i środki kontroli w celu zwalczania choroby niebieskiego języka, w tym zasady dotyczące ustanowienia obszarów ochronnych i obszarów nadzoru oraz użycia szczepionek przeciw chorobie niebieskiego języka. |
| --- | --- |

(1)

Dyrektywa Rady 2000/75/WE z dnia 20 listopada 2000 r. ustanawiająca przepisy szczególne dotyczące kontroli i zwalczania choroby niebieskiego języka (3) ustanawia zasady i środki kontroli w celu zwalczania choroby niebieskiego języka, w tym zasady dotyczące ustanowienia obszarów ochronnych i obszarów nadzoru oraz użycia szczepionek przeciw chorobie niebieskiego języka.

| (2) | W przeszłości w Unii odnotowywano jedynie sporadyczne wtargnięcia niektórych serotypów wirusa choroby niebieskiego języka. Wtargnięcia te występowały głównie w południowych częściach Unii. Jednakże od chwili przyjęcia dyrektywy 2000/75/WE, a w szczególności od pojawienia się w Unii serotypów 1 i 8 wirusa choroby niebieskiego języka w latach 2006 i 2007, wirus choroby niebieskiego języka rozpowszechnił się znacznie w Unii, stwarzając zagrożenie endemicznego występowania na niektórych obszarach. W konsekwencji kontrolowanie rozprzestrzeniania się tego wirusa stało się trudne. |
| --- | --- |

(2)

W przeszłości w Unii odnotowywano jedynie sporadyczne wtargnięcia niektórych serotypów wirusa choroby niebieskiego języka. Wtargnięcia te występowały głównie w południowych częściach Unii. Jednakże od chwili przyjęcia dyrektywy 2000/75/WE, a w szczególności od pojawienia się w Unii serotypów 1 i 8 wirusa choroby niebieskiego języka w latach 2006 i 2007, wirus choroby niebieskiego języka rozpowszechnił się znacznie w Unii, stwarzając zagrożenie endemicznego występowania na niektórych obszarach. W konsekwencji kontrolowanie rozprzestrzeniania się tego wirusa stało się trudne.

| (3) | Zasady dotyczące szczepień przeciwko chorobie niebieskiego języka ustanowione w dyrektywie 2000/75/WE opierają się na doświadczeniu w stosowaniu tak zwanych „szczepionek żywych modyfikowanych” lub „szczepionek żywych atenuowanych”, które były jedynymi dostępnymi szczepionkami w czasie, gdy przyjęto wspomnianą dyrektywę. Użycie tych szczepionek może prowadzić do niepożądanego miejscowego krążenia wirusa szczepionkowego wśród zwierząt nieszczepionych. |
| --- | --- |

(3)

Zasady dotyczące szczepień przeciwko chorobie niebieskiego języka ustanowione w dyrektywie 2000/75/WE opierają się na doświadczeniu w stosowaniu tak zwanych „szczepionek żywych modyfikowanych” lub „szczepionek żywych atenuowanych”, które były jedynymi dostępnymi szczepionkami w czasie, gdy przyjęto wspomnianą dyrektywę. Użycie tych szczepionek może prowadzić do niepożądanego miejscowego krążenia wirusa szczepionkowego wśród zwierząt nieszczepionych.

| (4) | W ostatnich latach w wyniku opracowania nowej technologii dostępne stały się „szczepionki inaktywowane” przeciwko chorobie niebieskiego języka, które nie stwarzają ryzyka niepożądanego miejscowego krążenia wirusa szczepionkowego wśród zwierząt nieszczepionych. Szerokie użycie takich szczepionek w trakcie kampanii szczepień w latach 2008 i 2009 doprowadziło do znaczącej poprawy sytuacji w kwestii choroby. Obecnie panuje powszechna zgoda, że użycie szczepionek inaktywowanych jest preferowanym narzędziem zwalczania choroby niebieskiego języka i zapobiegania występowaniu klinicznych przypadków choroby w Unii. |
| --- | --- |

(4)

W ostatnich latach w wyniku opracowania nowej technologii dostępne stały się „szczepionki inaktywowane” przeciwko chorobie niebieskiego języka, które nie stwarzają ryzyka niepożądanego miejscowego krążenia wirusa szczepionkowego wśród zwierząt nieszczepionych. Szerokie użycie takich szczepionek w trakcie kampanii szczepień w latach 2008 i 2009 doprowadziło do znaczącej poprawy sytuacji w kwestii choroby. Obecnie panuje powszechna zgoda, że użycie szczepionek inaktywowanych jest preferowanym narzędziem zwalczania choroby niebieskiego języka i zapobiegania występowaniu klinicznych przypadków choroby w Unii.

| (5) | W celu zapewnienia lepszej kontroli rozprzestrzeniania się wirusa choroby niebieskiego języka i ograniczenia obciążenia sektora rolnego powodowanego tą chorobą należy zmienić obecne przepisy dotyczące szczepień określone w dyrektywie 2000/75/WE celem uwzględnienia ostatnich zmian technologii wytwarzania szczepionek. |
| --- | --- |

(5)

W celu zapewnienia lepszej kontroli rozprzestrzeniania się wirusa choroby niebieskiego języka i ograniczenia obciążenia sektora rolnego powodowanego tą chorobą należy zmienić obecne przepisy dotyczące szczepień określone w dyrektywie 2000/75/WE celem uwzględnienia ostatnich zmian technologii wytwarzania szczepionek.

| (6) | Aby nowe przepisy mogły obowiązywać w sezonie szczepień na 2012 r., niniejsza dyrektywa powinna wejść w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(6)

Aby nowe przepisy mogły obowiązywać w sezonie szczepień na 2012 r., niniejsza dyrektywa powinna wejść w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

| (7) | Zmiany przewidziane w niniejszej dyrektywie powinny uelastycznić przepisy dotyczące szczepień oraz uwzględnić fakt, iż dostępne są już szczepionki inaktywowane, które mogą być z powodzeniem stosowane również poza obszarami objętymi ograniczeniami dotyczącymi przemieszczania zwierząt. |
| --- | --- |

(7)

Zmiany przewidziane w niniejszej dyrektywie powinny uelastycznić przepisy dotyczące szczepień oraz uwzględnić fakt, iż dostępne są już szczepionki inaktywowane, które mogą być z powodzeniem stosowane również poza obszarami objętymi ograniczeniami dotyczącymi przemieszczania zwierząt.

| (8) | Ponadto nie należy wykluczać użycia szczepionek żywych atenuowanych, pod warunkiem podjęcia odpowiednich środków ostrożności, gdyż ich użycie może być nadal konieczne w pewnych okolicznościach, takich jak przypadki pojawienia się nowego serotypu wirusa choroby niebieskiego języka, przeciwko któremu szczepionki inaktywowane mogą być niedostępne. |
| --- | --- |

(8)

Ponadto nie należy wykluczać użycia szczepionek żywych atenuowanych, pod warunkiem podjęcia odpowiednich środków ostrożności, gdyż ich użycie może być nadal konieczne w pewnych okolicznościach, takich jak przypadki pojawienia się nowego serotypu wirusa choroby niebieskiego języka, przeciwko któremu szczepionki inaktywowane mogą być niedostępne.

| (9) | Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2000/75/WE, |
| --- | --- |

(9)

Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2000/75/WE,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W dyrektywie 2000/75/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 2 dodaje się literę w brzmieniu:
  „j)   »szczepionki żywe atenuowane«: szczepionki wytwarzane z izolatów terenowych wirusa choroby niebieskiego języka, adaptowanych na hodowli komórkowej lub na zarodkach kurzych metodą namnażania w kolejnych pasażach.”; |
| --- | --- |

1)

w art. 2 dodaje się literę w brzmieniu:

„j)   »szczepionki żywe atenuowane«: szczepionki wytwarzane z izolatów terenowych wirusa choroby niebieskiego języka, adaptowanych na hodowli komórkowej lub na zarodkach kurzych metodą namnażania w kolejnych pasażach.”;

| 2) | art. 5 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 5
  1.   Właściwy organ państwa członkowskiego może podjąć decyzję o dopuszczeniu użycia szczepionek przeciwko chorobie niebieskiego języka, pod warunkiem że:






  a) | decyzja taka opiera się na wynikach szczegółowej oceny ryzyka przeprowadzonej przez właściwy organ; |
| --- | --- | --- |

2)

art. 5 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 5

1.   Właściwy organ państwa członkowskiego może podjąć decyzję o dopuszczeniu użycia szczepionek przeciwko chorobie niebieskiego języka, pod warunkiem że:

a)

decyzja taka opiera się na wynikach szczegółowej oceny ryzyka przeprowadzonej przez właściwy organ;

| b) | Komisja jest poinformowana, zanim zostanie przeprowadzone takie szczepienie ochronne. |
| --- | --- |

b)

Komisja jest poinformowana, zanim zostanie przeprowadzone takie szczepienie ochronne.

2.   W każdym przypadku zastosowania szczepionek żywych atenuowanych państwa członkowskie zapewniają rozgraniczenie przez właściwy organ:

| a) | obszaru ochronnego, obejmującego co najmniej obszar szczepień ochronnych; |
| --- | --- |

a)

obszaru ochronnego, obejmującego co najmniej obszar szczepień ochronnych;

| b) | obszaru nadzoru, obejmującego część terytorium Unii o zasięgu wykraczającym o co najmniej 50 kilometrów poza granice obszaru ochronnego.”; |
| --- | --- |

b)

obszaru nadzoru, obejmującego część terytorium Unii o zasięgu wykraczającym o co najmniej 50 kilometrów poza granice obszaru ochronnego.”;

| 3) | art. 6 ust. 1 lit. d) otrzymuje brzmienie:






  „d) | stosuje środki przyjęte zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 20 ust. 2, w szczególności w odniesieniu do każdego programu szczepień lub innych alternatywnych środków;”; |
| --- | --- | --- |

3)

art. 6 ust. 1 lit. d) otrzymuje brzmienie:

„d)

stosuje środki przyjęte zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 20 ust. 2, w szczególności w odniesieniu do każdego programu szczepień lub innych alternatywnych środków;”;

| 4) | art. 8 ust. 2 lit. b) otrzymuje brzmienie:






  „b) | Obszar nadzoru obejmuje część terytorium Unii o zasięgu wykraczającym o co najmniej 50 kilometrów poza granice obszaru ochronnego, i w którym nie przeprowadzano szczepień ochronnych przeciwko chorobie niebieskiego języka z użyciem szczepionek żywych atenuowanych w ciągu poprzednich 12 miesięcy.”; |
| --- | --- | --- |

4)

art. 8 ust. 2 lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

Obszar nadzoru obejmuje część terytorium Unii o zasięgu wykraczającym o co najmniej 50 kilometrów poza granice obszaru ochronnego, i w którym nie przeprowadzano szczepień ochronnych przeciwko chorobie niebieskiego języka z użyciem szczepionek żywych atenuowanych w ciągu poprzednich 12 miesięcy.”;

| 5) | art. 10 pkt 2 otrzymuje brzmienie:






  „2) | obowiązywał zakaz szczepień ochronnych przeciwko chorobie niebieskiego języka z użyciem szczepionek żywych atenuowanych.”. |
| --- | --- | --- |

5)

art. 10 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2)

obowiązywał zakaz szczepień ochronnych przeciwko chorobie niebieskiego języka z użyciem szczepionek żywych atenuowanych.”.

Artykuł 2

1.   Państwa członkowskie przyjmują i publikują, najpóźniej do dnia 23 września 2012 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów.

Państwa członkowskie stosują te przepisy najpóźniej od dnia 24 września 2012 r..

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Strasburgu dnia 14 marca 2012 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

M. SCHULZ

Przewodniczący

W imieniu Rady

N. WAMMEN

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. C 132 z 3.5.2011, s. 92.

1

(2)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 7 kwietnia 2011 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) i stanowisko Rady w pierwszym czytaniu z dnia 15 grudnia 2011 r. (Dz.U. C 46 E z 17.2.2012, s. 15). Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 14 lutego 2012 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym).

2

(3)  Dz.U. L 327 z 22.12.2000, s. 74.

3

---

| 21.3.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 81/3 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 81/3

---

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY 2012/6/UE

z dnia 14 marca 2012 r.

dotycząca zmiany dyrektywy Rady 78/660/EWG w sprawie rocznych sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek w odniesieniu do mikropodmiotów

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 50 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rada Europejska obradująca w dniach 8–9 marca 2007 r. podkreśliła w konkluzjach, że zmniejszenie obciążeń administracyjnych jest istotne dla wzmocnienia europejskiej gospodarki oraz że konieczny jest wytężony, wspólny wysiłek w celu zmniejszenia obciążeń administracyjnych w Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(1)

Rada Europejska obradująca w dniach 8–9 marca 2007 r. podkreśliła w konkluzjach, że zmniejszenie obciążeń administracyjnych jest istotne dla wzmocnienia europejskiej gospodarki oraz że konieczny jest wytężony, wspólny wysiłek w celu zmniejszenia obciążeń administracyjnych w Unii Europejskiej.

| (2) | Rachunkowość została uznana za jedną z najistotniejszych dziedzin, w których można dokonać zmniejszenia obciążeń administracyjnych dla spółek działających w Unii. |
| --- | --- |

(2)

Rachunkowość została uznana za jedną z najistotniejszych dziedzin, w których można dokonać zmniejszenia obciążeń administracyjnych dla spółek działających w Unii.

| (3) | Definicje mikroprzedsiębiorstw, małych i średnich przedsiębiorstw zawarto w zaleceniu Komisji 2003/361/WE (3). Z konsultacji przeprowadzonych wśród państw członkowskich wynika jednak, że określone w tym zaleceniu kryteria wielkościowe mające zastosowanie do mikroprzedsiębiorstw mogą być zbyt wysokie do celów rachunkowości. Z tego względu należy wprowadzić podgrupę mikroprzedsiębiorstw, zwanych „mikropodmiotami”, która obejmowałaby spółki o niższych kryteriach wielkościowych dotyczących sumy bilansowej i obrotów netto niż kryteria określone dla mikroprzedsiębiorstw. |
| --- | --- |

(3)

Definicje mikroprzedsiębiorstw, małych i średnich przedsiębiorstw zawarto w zaleceniu Komisji 2003/361/WE (3). Z konsultacji przeprowadzonych wśród państw członkowskich wynika jednak, że określone w tym zaleceniu kryteria wielkościowe mające zastosowanie do mikroprzedsiębiorstw mogą być zbyt wysokie do celów rachunkowości. Z tego względu należy wprowadzić podgrupę mikroprzedsiębiorstw, zwanych „mikropodmiotami”, która obejmowałaby spółki o niższych kryteriach wielkościowych dotyczących sumy bilansowej i obrotów netto niż kryteria określone dla mikroprzedsiębiorstw.

| (4) | Mikropodmioty prowadzą w większości przypadków działalność na skalę lokalną lub regionalną; nie prowadzą one żadnej działalności transgranicznej lub czynią to w ograniczonym zakresie. Co więcej, mikropodmioty odgrywają istotną rolę w tworzeniu nowych miejsc pracy, wspieraniu badań naukowych i rozwoju oraz w inicjowaniu nowych form działalności gospodarczej. |
| --- | --- |

(4)

Mikropodmioty prowadzą w większości przypadków działalność na skalę lokalną lub regionalną; nie prowadzą one żadnej działalności transgranicznej lub czynią to w ograniczonym zakresie. Co więcej, mikropodmioty odgrywają istotną rolę w tworzeniu nowych miejsc pracy, wspieraniu badań naukowych i rozwoju oraz w inicjowaniu nowych form działalności gospodarczej.

| (5) | Mikropodmioty posiadają ograniczone zasoby służące spełnieniu surowych wymogów prawnych. Podlegają one jednak często takim samym zasadom sprawozdawczości finansowej jak większe spółki. Zasady te stanowią dla nich obciążenie niedostosowane do ich wielkości – jest ono zatem nieproporcjonalnie duże dla najmniejszych przedsiębiorstw w stosunku do obciążenia spoczywającego na większych przedsiębiorstwach. W związku z powyższym możliwe powinno być zwolnienie mikropodmiotów z niektórych obowiązków, które w przypadku takich spółek mogą powodować niepotrzebnie duże obciążenie administracyjne. Jednakże mikropodmioty powinny nadal podlegać wszelkim krajowym obowiązkom prowadzenia ewidencji odzwierciedlającej przeprowadzane przez te podmioty transakcje gospodarcze oraz ich sytuację finansową. |
| --- | --- |

(5)

Mikropodmioty posiadają ograniczone zasoby służące spełnieniu surowych wymogów prawnych. Podlegają one jednak często takim samym zasadom sprawozdawczości finansowej jak większe spółki. Zasady te stanowią dla nich obciążenie niedostosowane do ich wielkości – jest ono zatem nieproporcjonalnie duże dla najmniejszych przedsiębiorstw w stosunku do obciążenia spoczywającego na większych przedsiębiorstwach. W związku z powyższym możliwe powinno być zwolnienie mikropodmiotów z niektórych obowiązków, które w przypadku takich spółek mogą powodować niepotrzebnie duże obciążenie administracyjne. Jednakże mikropodmioty powinny nadal podlegać wszelkim krajowym obowiązkom prowadzenia ewidencji odzwierciedlającej przeprowadzane przez te podmioty transakcje gospodarcze oraz ich sytuację finansową.

| (6) | Zważywszy na fakt, że liczba przedsiębiorstw, do których będą mieć zastosowanie kryteria wielkościowe określone w niniejszej dyrektywie, będzie bardzo różna w zależności od państwa członkowskiego oraz że działalność mikropodmiotów nie ma wpływu na handel transgraniczny ani funkcjonowanie rynku wewnętrznego lub ma wpływ ograniczony, państwa członkowskie powinny uwzględniać różnicę w skutkach tych kryteriów podczas wdrażania niniejszej dyrektywy na szczeblu krajowym. |
| --- | --- |

(6)

Zważywszy na fakt, że liczba przedsiębiorstw, do których będą mieć zastosowanie kryteria wielkościowe określone w niniejszej dyrektywie, będzie bardzo różna w zależności od państwa członkowskiego oraz że działalność mikropodmiotów nie ma wpływu na handel transgraniczny ani funkcjonowanie rynku wewnętrznego lub ma wpływ ograniczony, państwa członkowskie powinny uwzględniać różnicę w skutkach tych kryteriów podczas wdrażania niniejszej dyrektywy na szczeblu krajowym.

| (7) | Państwa członkowskie powinny uwzględnić konkretne warunki i potrzeby własnych rynków przy podejmowaniu decyzji czy wdrożyć system dotyczący mikropodmiotów lub decyzji o sposobie jego wdrożenia w ramach dyrektywy Rady 78/660/EWG (4). |
| --- | --- |

(7)

Państwa członkowskie powinny uwzględnić konkretne warunki i potrzeby własnych rynków przy podejmowaniu decyzji czy wdrożyć system dotyczący mikropodmiotów lub decyzji o sposobie jego wdrożenia w ramach dyrektywy Rady 78/660/EWG (4).

| (8) | Mikropodmioty muszą uwzględniać przychody i koszty dotyczące danego roku obrotowego, niezależnie od daty płatności takiego przychodu lub opłacenia kosztu. Obliczanie rozliczeń międzyokresowych biernych i czynnych oraz rozliczeń międzyokresowych i przychodów przyszłych okresów może jednak być uciążliwe dla mikropodmiotów. W związku z tym państwa członkowskie powinny mieć możliwość zwolnienia mikropodmiotów z obliczania i przedstawiania takich pozycji, wyłącznie o ile takie zwolnienie dotyczy kosztów innych niż koszty surowców i materiałów, korekty wartości, koszty osobowe i obciążenia podatkowe. W ten sposób można zmniejszyć obciążenie administracyjne związane z wyliczaniem względnie małych sald. |
| --- | --- |

(8)

Mikropodmioty muszą uwzględniać przychody i koszty dotyczące danego roku obrotowego, niezależnie od daty płatności takiego przychodu lub opłacenia kosztu. Obliczanie rozliczeń międzyokresowych biernych i czynnych oraz rozliczeń międzyokresowych i przychodów przyszłych okresów może jednak być uciążliwe dla mikropodmiotów. W związku z tym państwa członkowskie powinny mieć możliwość zwolnienia mikropodmiotów z obliczania i przedstawiania takich pozycji, wyłącznie o ile takie zwolnienie dotyczy kosztów innych niż koszty surowców i materiałów, korekty wartości, koszty osobowe i obciążenia podatkowe. W ten sposób można zmniejszyć obciążenie administracyjne związane z wyliczaniem względnie małych sald.

| (9) | Ogłaszanie rocznych sprawozdań finansowych może być uciążliwe dla mikropodmiotów. Jednocześnie państwa członkowskie powinny zapewnić wykonanie niniejszej dyrektywy. Tak więc państwa członkowskie powinny mieć możliwość zwolnienia mikropodmiotów z ogólnego wymogu ogłaszania rocznych sprawozdań finansowych, pod warunkiem że informacje bilansowe będą należycie przedkładane zgodnie z prawem krajowym co najmniej jednemu wyznaczonemu właściwemu organowi oraz że informacje te będą przekazywane do rejestru przedsiębiorstw, tak aby na wniosek można było otrzymać ich kopię. W takich przypadkach nie miałby zastosowania obowiązek określony w art. 47 dyrektywy 78/660/EWG w zakresie ogłaszania wszelkiej dokumentacji księgowej zgodnie z postanowieniami art. 3 ust. 5 dyrektywy 2009/101/WE (5). |
| --- | --- |

(9)

Ogłaszanie rocznych sprawozdań finansowych może być uciążliwe dla mikropodmiotów. Jednocześnie państwa członkowskie powinny zapewnić wykonanie niniejszej dyrektywy. Tak więc państwa członkowskie powinny mieć możliwość zwolnienia mikropodmiotów z ogólnego wymogu ogłaszania rocznych sprawozdań finansowych, pod warunkiem że informacje bilansowe będą należycie przedkładane zgodnie z prawem krajowym co najmniej jednemu wyznaczonemu właściwemu organowi oraz że informacje te będą przekazywane do rejestru przedsiębiorstw, tak aby na wniosek można było otrzymać ich kopię. W takich przypadkach nie miałby zastosowania obowiązek określony w art. 47 dyrektywy 78/660/EWG w zakresie ogłaszania wszelkiej dokumentacji księgowej zgodnie z postanowieniami art. 3 ust. 5 dyrektywy 2009/101/WE (5).

| (10) | Celem niniejszej dyrektywy jest umożliwienie państwom członkowskim ustalenia dla mikropodmiotów prostych wymogów w zakresie sprawozdawczości finansowej. Zastosowanie wartości godziwych może oznaczać potrzebę szczegółowego ujawniania danych w celu wyjaśnienia podstawy ustalenia wartości godziwej niektórych pozycji. Zważywszy na fakt, że system dotyczący mikropodmiotów przewiduje bardzo ograniczone ujawnianie danych poprzez informacje dodatkowe do sprawozdania finansowego, użytkownicy sprawozdań finansowych mikropodmiotów nie wiedzieliby, czy w kwotach przedstawionych w bilansie i rachunku zysków i strat ujęto wartości godziwe. W związku z powyższym, aby dać pewność w tym zakresie takim użytkownikom sprawozdań finansowych, państwa członkowskie nie powinny zezwalać mikropodmiotom korzystającym z jakichkolwiek zwolnień dopuszczonych na podstawie niniejszej dyrektywy na stosowanie wyceny według wartości godziwej przy sporządzaniu sprawozdań finansowych ani stawiać mikropodmiotom takiego wymogu. Mikropodmioty, które chcą stosować wartość godziwą lub powinny ją stosować, będą nadal mogły to czynić, wykorzystując inne systemy na mocy niniejszej dyrektywy, w przypadku gdy dane państwo członkowskie zezwala na stosowanie wartości godziwej lub tego wymaga. |
| --- | --- |

(10)

Celem niniejszej dyrektywy jest umożliwienie państwom członkowskim ustalenia dla mikropodmiotów prostych wymogów w zakresie sprawozdawczości finansowej. Zastosowanie wartości godziwych może oznaczać potrzebę szczegółowego ujawniania danych w celu wyjaśnienia podstawy ustalenia wartości godziwej niektórych pozycji. Zważywszy na fakt, że system dotyczący mikropodmiotów przewiduje bardzo ograniczone ujawnianie danych poprzez informacje dodatkowe do sprawozdania finansowego, użytkownicy sprawozdań finansowych mikropodmiotów nie wiedzieliby, czy w kwotach przedstawionych w bilansie i rachunku zysków i strat ujęto wartości godziwe. W związku z powyższym, aby dać pewność w tym zakresie takim użytkownikom sprawozdań finansowych, państwa członkowskie nie powinny zezwalać mikropodmiotom korzystającym z jakichkolwiek zwolnień dopuszczonych na podstawie niniejszej dyrektywy na stosowanie wyceny według wartości godziwej przy sporządzaniu sprawozdań finansowych ani stawiać mikropodmiotom takiego wymogu. Mikropodmioty, które chcą stosować wartość godziwą lub powinny ją stosować, będą nadal mogły to czynić, wykorzystując inne systemy na mocy niniejszej dyrektywy, w przypadku gdy dane państwo członkowskie zezwala na stosowanie wartości godziwej lub tego wymaga.

| (11) | Przy podejmowaniu decyzji, czy wdrożyć system dotyczący mikropodmiotów lub decyzji o sposobie jego wdrożenia w ramach dyrektywy 78/660/EWG, państwa członkowskie powinny zapewnić, aby mikropodmioty, które podlegają konsolidacji na mocy dyrektywy Rady 83/349/EWG (6) w sprawie skonsolidowanych sprawozdań finansowych, dysponowały w tym celu wystarczająco szczegółowymi danymi rachunkowymi oraz aby zwolnienia przewidziane w tej dyrektywie nie naruszały obowiązku sporządzania skonsolidowanych sprawozdań finansowych zgodnie z postanowieniami dyrektywy 83/349/EWG. |
| --- | --- |

(11)

Przy podejmowaniu decyzji, czy wdrożyć system dotyczący mikropodmiotów lub decyzji o sposobie jego wdrożenia w ramach dyrektywy 78/660/EWG, państwa członkowskie powinny zapewnić, aby mikropodmioty, które podlegają konsolidacji na mocy dyrektywy Rady 83/349/EWG (6) w sprawie skonsolidowanych sprawozdań finansowych, dysponowały w tym celu wystarczająco szczegółowymi danymi rachunkowymi oraz aby zwolnienia przewidziane w tej dyrektywie nie naruszały obowiązku sporządzania skonsolidowanych sprawozdań finansowych zgodnie z postanowieniami dyrektywy 83/349/EWG.

| (12) | Ponieważ cel niniejszej dyrektywy, a mianowicie zmniejszenie obciążeń administracyjnych w odniesieniu do mikropodmiotów, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, a z uwagi na jego skutki możliwe jest jego lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym samym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu. |
| --- | --- |

(12)

Ponieważ cel niniejszej dyrektywy, a mianowicie zmniejszenie obciążeń administracyjnych w odniesieniu do mikropodmiotów, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, a z uwagi na jego skutki możliwe jest jego lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym samym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.

| (13) | Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 78/660/EWG, |
| --- | --- |

(13)

Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 78/660/EWG,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Zmiany w dyrektywie 78/660/EWG

W dyrektywie 78/660/EWG wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 1a
  1.   Państwa członkowskie mogą przewidzieć zwolnienie z niektórych obowiązków nakładanych na mocy niniejszej dyrektywy zgodnie z ust. 2 i 3 spółek, które na dzień bilansowy nie przekroczyły limitów dwóch z trzech następujących kryteriów (mikropodmioty):






  a) | suma bilansowa: 350 000 EUR; |
| --- | --- | --- |

1)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 1a

1.   Państwa członkowskie mogą przewidzieć zwolnienie z niektórych obowiązków nakładanych na mocy niniejszej dyrektywy zgodnie z ust. 2 i 3 spółek, które na dzień bilansowy nie przekroczyły limitów dwóch z trzech następujących kryteriów (mikropodmioty):

a)

suma bilansowa: 350 000 EUR;

| b) | obroty netto: 700 000 EUR; |
| --- | --- |

b)

obroty netto: 700 000 EUR;

| c) | przeciętne zatrudnienie w roku obrotowym: 10. |
| --- | --- |

c)

przeciętne zatrudnienie w roku obrotowym: 10.

2.   Państwa członkowskie mogą zwolnić spółki, o których mowa w ust. 1, z któregokolwiek lub ze wszystkich następujących wymogów:

| a) | wymogu przedstawiania »Rozliczeń międzyokresowych biernych i czynnych« oraz »Rozliczeń międzyokresowych i przychodów przyszłych okresów« zgodnie z art. 18 i 21; |
| --- | --- |

a)

wymogu przedstawiania »Rozliczeń międzyokresowych biernych i czynnych« oraz »Rozliczeń międzyokresowych i przychodów przyszłych okresów« zgodnie z art. 18 i 21;

| b) | w przypadku gdy państwo członkowskie skorzysta z możliwości określonej w lit. a) niniejszego ustępu, może ono zezwolić tym spółkom, wyłącznie w odniesieniu do innych kosztów, o których mowa w ust. 3 lit. b) ppkt (vi), na odstąpienie od przepisów art. 31 ust. 1 lit. d) w odniesieniu do uznawania »Rozliczeń międzyokresowych biernych i czynnych« oraz »Rozliczeń międzyokresowych i przychodów przyszłych okresów«, pod warunkiem że fakt ten zostanie ujawniony w informacji dodatkowej do sprawozdania finansowego lub, zgodnie z lit. c) niniejszego ustępu, w przypisie do bilansu; |
| --- | --- |

b)

w przypadku gdy państwo członkowskie skorzysta z możliwości określonej w lit. a) niniejszego ustępu, może ono zezwolić tym spółkom, wyłącznie w odniesieniu do innych kosztów, o których mowa w ust. 3 lit. b) ppkt (vi), na odstąpienie od przepisów art. 31 ust. 1 lit. d) w odniesieniu do uznawania »Rozliczeń międzyokresowych biernych i czynnych« oraz »Rozliczeń międzyokresowych i przychodów przyszłych okresów«, pod warunkiem że fakt ten zostanie ujawniony w informacji dodatkowej do sprawozdania finansowego lub, zgodnie z lit. c) niniejszego ustępu, w przypisie do bilansu;

| c) | wymogu sporządzania informacji dodatkowej do sprawozdania finansowego zgodnie z art. 43–45, pod warunkiem że informacje wymagane na mocy art. 14 i art. 43 ust. 1 pkt 13 niniejszej dyrektywy oraz art. 22 ust. 2 dyrektywy 77/91/EWG (7), zostaną ujawnione w przypisie do bilansu; |
| --- | --- |

c)

wymogu sporządzania informacji dodatkowej do sprawozdania finansowego zgodnie z art. 43–45, pod warunkiem że informacje wymagane na mocy art. 14 i art. 43 ust. 1 pkt 13 niniejszej dyrektywy oraz art. 22 ust. 2 dyrektywy 77/91/EWG (7), zostaną ujawnione w przypisie do bilansu;

| d) | wymogu sporządzania rocznego sprawozdania z działalności zgodnie z art. 46 niniejszej dyrektywy, pod warunkiem że informacje wymagane na mocy art. 22 ust. 2 dyrektywy 77/91/EWG zostaną ujawnione w informacji dodatkowej do sprawozdania finansowego lub, zgodnie z lit. c) niniejszego ustępu, w przypisie do bilansu; |
| --- | --- |

d)

wymogu sporządzania rocznego sprawozdania z działalności zgodnie z art. 46 niniejszej dyrektywy, pod warunkiem że informacje wymagane na mocy art. 22 ust. 2 dyrektywy 77/91/EWG zostaną ujawnione w informacji dodatkowej do sprawozdania finansowego lub, zgodnie z lit. c) niniejszego ustępu, w przypisie do bilansu;

| e) | wymogu ogłaszania rocznych sprawozdań finansowych zgodnie z art. 47–50a, pod warunkiem że informacje bilansowe zawarte w tych sprawozdaniach będą należycie przedkładane zgodnie z prawem krajowym co najmniej jednemu właściwemu organowi wyznaczonemu przez dane państwo członkowskie. W przypadku gdy właściwym organem nie jest rejestr centralny, rejestr handlowy lub rejestr spółek, o których mowa w art. 3 ust. 1 dyrektywy 2009/101/WE (8), ten właściwy organ ma obowiązek przekazać przedłożone informacje do rejestru. |
| --- | --- |

e)

wymogu ogłaszania rocznych sprawozdań finansowych zgodnie z art. 47–50a, pod warunkiem że informacje bilansowe zawarte w tych sprawozdaniach będą należycie przedkładane zgodnie z prawem krajowym co najmniej jednemu właściwemu organowi wyznaczonemu przez dane państwo członkowskie. W przypadku gdy właściwym organem nie jest rejestr centralny, rejestr handlowy lub rejestr spółek, o których mowa w art. 3 ust. 1 dyrektywy 2009/101/WE (8), ten właściwy organ ma obowiązek przekazać przedłożone informacje do rejestru.

3.   Państwa członkowskie mogą zezwolić spółkom, o których mowa w ust. 1, by:

| a) | sporządzały jedynie skrócony bilans pokazujący oddzielnie co najmniej pozycje poprzedzone literami, w stosownych przypadkach, w art. 9 lub 10. W przypadkach gdy zastosowanie ma ust. 2 lit. a), z bilansu wyłącza się pozycję E w ramach Aktywów i pozycję D w ramach Pasywów w art. 9 lub pozycje E i K w art. 10; |
| --- | --- |

a)

sporządzały jedynie skrócony bilans pokazujący oddzielnie co najmniej pozycje poprzedzone literami, w stosownych przypadkach, w art. 9 lub 10. W przypadkach gdy zastosowanie ma ust. 2 lit. a), z bilansu wyłącza się pozycję E w ramach Aktywów i pozycję D w ramach Pasywów w art. 9 lub pozycje E i K w art. 10;

| b) | sporządzały jedynie skrócony rachunek zysków i strat pokazujący oddzielnie, w stosownych przypadkach, co najmniej następujące pozycje:






  (i) | obroty netto; |
| --- | --- | --- |

b)

sporządzały jedynie skrócony rachunek zysków i strat pokazujący oddzielnie, w stosownych przypadkach, co najmniej następujące pozycje:

(i)

obroty netto;

| (ii) | pozostałe przychody; |
| --- | --- |

(ii)

pozostałe przychody;

| (iii) | koszt surowców i materiałów; |
| --- | --- |

(iii)

koszt surowców i materiałów;

| (iv) | koszty osobowe; |
| --- | --- |

(iv)

koszty osobowe;

| (v) | korekty wartości; |
| --- | --- |

(v)

korekty wartości;

| (vi) | pozostałe koszty; |
| --- | --- |

(vi)

pozostałe koszty;

| (vii) | obciążenia podatkowe; |
| --- | --- |

(vii)

obciążenia podatkowe;

| (viii) | zysk lub strata. |
| --- | --- |

(viii)

zysk lub strata.

4.   Państwa członkowskie nie zezwalają na stosowanie sekcji 7a w stosunku do żadnego mikropodmiotu korzystającego z jakichkolwiek zwolnień, o których mowa w ust. 2 i 3, ani nie wymagają od niego stosowania tej sekcji.

5.   W odniesieniu do spółek, o których mowa w ust. 1, uważa się, że roczne sprawozdanie finansowe sporządzone zgodnie z ust. 2, 3 i 4 przedstawia prawdziwy i rzetelny obraz wymagany na mocy art. 2 ust. 3, a w związku z tym do takich sprawozdań nie mają zastosowania art. 2 ust. 4 i 5.

6.   Jeżeli na dzień bilansowy spółka przekracza lub przestaje przekraczać limity dwóch z trzech kryteriów określonych w ust. 1, fakt ten wpływa na zastosowanie odstępstwa przewidzianego w ust. 2, 3 i 4 jedynie wtedy, gdy ma to miejsce zarówno w bieżącym, jak i w poprzednim roku obrotowym.

7.   W przypadku państw członkowskich, które dotychczas nie przyjęły euro, równowartość kwot określonych w ust. 1 w walucie krajowej przelicza się według kursu opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu wejścia w życie jakiejkolwiek dyrektywy określającej te kwoty.

8.   Suma bilansowa, o której mowa w ust. 1 lit. a), obejmuje albo aktywa, o których mowa w pozycjach A–E w ramach Aktywów w art. 9, albo aktywa, o których mowa w pozycjach A–E w art. 10. Jeżeli zastosowanie ma ust. 2 lit. a), suma bilansowa, o której mowa w ust. 1 lit. a), obejmuje albo aktywa, o których mowa w pozycjach A–D w ramach Aktywów w art. 9, albo aktywa, o których mowa pozycjach A–D w art. 10.

| 2) | art. 5 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
  „1.   Na zasadzie odstępstwa od art. 4 ust. 1 i 2 państwa członkowskie mogą określić szczególny układ rocznych sprawozdań finansowych spółek inwestycyjnych oraz finansowych spółek holdingowych, pod warunkiem że układ taki zapewnia przedstawienie stanu tych spółek równoważne przedstawieniu przewidzianemu w art. 2 ust. 3. Państwa członkowskie nie udzielają zwolnień określonych w art. 1a spółkom inwestycyjnym ani finansowym spółkom holdingowym.”; |
| --- | --- |

2)

art. 5 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Na zasadzie odstępstwa od art. 4 ust. 1 i 2 państwa członkowskie mogą określić szczególny układ rocznych sprawozdań finansowych spółek inwestycyjnych oraz finansowych spółek holdingowych, pod warunkiem że układ taki zapewnia przedstawienie stanu tych spółek równoważne przedstawieniu przewidzianemu w art. 2 ust. 3. Państwa członkowskie nie udzielają zwolnień określonych w art. 1a spółkom inwestycyjnym ani finansowym spółkom holdingowym.”;

| 3) | art. 53a otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 53a
  Państwa członkowskie nie udzielają zwolnień określonych w art. 1a, 11, 27, art. 43 ust. 1 pkt 7a i 7b, art. 46, 47 i 51 spółkom, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 14 dyrektywy 2004/39/WE.”. |
| --- | --- |

3)

art. 53a otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 53a

Państwa członkowskie nie udzielają zwolnień określonych w art. 1a, 11, 27, art. 43 ust. 1 pkt 7a i 7b, art. 46, 47 i 51 spółkom, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 14 dyrektywy 2004/39/WE.”.

Artykuł 2

Transpozycja

1.   Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy, jeżeli zdecydują się na skorzystanie z którejkolwiek z możliwości przewidzianych w art. 1a dyrektywy 78/660/EWG, uwzględniając w szczególności sytuację na szczeblu krajowym dotyczącą liczby spółek objętych kryteriami wielkościowymi określonymi w ust. 1 tego artykułu, a także w chwili gdy podejmą taką decyzję. Niezwłocznie przekazują one Komisji tekst tych przepisów.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 3

Sprawozdanie

W terminie do dnia 10 kwietnia 2017 r. Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu sprawozdanie z sytuacji mikropodmiotów ze szczególnym uwzględnieniem sytuacji na szczeblu krajowym w zakresie liczby spółek objętych kryteriami wielkościowymi oraz zmniejszenia obciążeń administracyjnych wynikającego ze zwolnienia z wymogu ogłaszania sprawozdań.

Artykuł 4

Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 5

Adresaci

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Strasburgu dnia 14 marca 2012 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

M. SCHULZ

Przewodniczący

W imieniu Rady

N. WAMMEN

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. C 317 z 23.12.2009, s. 67.

1

(2)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 10 marca 2010 r. (Dz.U. C 349 E z 22.12.2010, s. 111) i stanowisko Rady w pierwszym czytaniu z dnia 12 września 2011 r. (Dz.U. C 337 E z 18.11.2011, s. 1). Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 13 grudnia 2011 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) i decyzja Rady z dnia 21 lutego 2012 r.

2

(3)  Dz.U. L 124 z 20.5.2003, s. 36.

3

(4)  Dz.U. L 222 z 14.8.1978, s. 11.

4

(5)  Dyrektywa 2009/101/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 września 2009 r. w sprawie koordynacji gwarancji, jakie są wymagane w państwach członkowskich od spółek w rozumieniu art. 54 akapit drugi Traktatu, w celu uzyskania ich równoważności, dla zapewnienia ochrony interesów zarówno wspólników, jak i osób trzecich (Dz.U. L 258 z 1.10.2009, s. 11).

5

Przypis: Tytuł dyrektywy 2009/101/WE został dostosowany w celu uwzględnienia zmiany numeracji artykułów Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską zgodnie z art. 5 Traktatu z Lizbony; początkowo zawierał odniesienie do art. 48 akapit drugi Traktatu.

(6)  Dz.U. L 193 z 18.7.1983, s. 1.

6

(7)  Druga dyrektywa Rady 77/91/EWG z dnia 13 grudnia 1976 r. w sprawie koordynacji gwarancji, jakie są wymagane w państwach członkowskich od spółek w rozumieniu art. 54 akapit drugi Traktatu, w celu uzyskania ich równoważności, dla ochrony interesów zarówno wspólników, jak i osób trzecich w zakresie tworzenia spółki akcyjnej, jak również utrzymania i zmian jej kapitału (Dz.U. L 26 z 31.1.1977, s. 1).

7

Przypis: Tytuł dyrektywy 77/91/EWG został dostosowany w celu uwzględnienia zmiany numeracji artykułów Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, zgodnie z art. 12 traktatu amsterdamskiego i art. 5 Traktatu z Lizbony; początkowo zawierał odniesienie do art. 58 akapit drugi Traktatu.

(8)  Dyrektywa 2009/101/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 września 2009 r. w sprawie koordynacji gwarancji, jakie są wymagane w państwach członkowskich od spółek w rozumieniu art. 54 akapit drugi Traktatu, w celu uzyskania ich równoważności, dla zapewnienia ochrony interesów zarówno wspólników, jak i osób trzecich (Dz.U. L 258 z 1.10.2009, s. 11).

8

Przypis: Tytuł dyrektywy 2009/101/WE został dostosowany w celu uwzględnienia zmiany numeracji artykułów Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, zgodnie z art. 5 Traktatu z Lizbony; początkowo zawierał odniesienie do art. 48 akapit drugi Traktatu.”;

---

DECYZJE

| 21.3.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 81/7 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 81/7

---

DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY NR 243/2012/UE

z dnia 14 marca 2012 r.

w sprawie ustanowienia wieloletniego programu dotyczącego polityki w zakresie widma radiowego

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

po konsultacji z Komitetem Regionów,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z dyrektywą 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywa ramowa) (3) Komisja może przedkładać Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wnioski ustawodawcze dotyczące ustanowienia wieloletnich programów dotyczących polityki w zakresie widma radiowego. Programy te powinny określać kierunki i cele polityki w zakresie planowania strategicznego i harmonizacji wykorzystania widma radiowego zgodnie z przepisami dyrektyw mających zastosowanie do sieci i usług łączności elektronicznej. Te kierunki i cele polityki powinny dotyczyć dostępności i efektywnego wykorzystania widma niezbędnych dla utworzenia i funkcjonowania rynku wewnętrznego. Program dotyczący polityki w zakresie widma radiowego (zwany dalej „programem”) powinien wspierać cele i główne działania nakreślone w komunikacie Komisji z dnia 3 marca 2010 r. w sprawie strategii „Europa 2020” oraz w komunikacie Komisji z dnia 26 sierpnia 2010 r.„Europejska agenda cyfrowa” i jest ujęty wśród 50 działań priorytetowych w komunikacie Komisji z dnia 11 listopada 2010 r.„W kierunku aktu o jednolitym rynku”. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z dyrektywą 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywa ramowa) (3) Komisja może przedkładać Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wnioski ustawodawcze dotyczące ustanowienia wieloletnich programów dotyczących polityki w zakresie widma radiowego. Programy te powinny określać kierunki i cele polityki w zakresie planowania strategicznego i harmonizacji wykorzystania widma radiowego zgodnie z przepisami dyrektyw mających zastosowanie do sieci i usług łączności elektronicznej. Te kierunki i cele polityki powinny dotyczyć dostępności i efektywnego wykorzystania widma niezbędnych dla utworzenia i funkcjonowania rynku wewnętrznego. Program dotyczący polityki w zakresie widma radiowego (zwany dalej „programem”) powinien wspierać cele i główne działania nakreślone w komunikacie Komisji z dnia 3 marca 2010 r. w sprawie strategii „Europa 2020” oraz w komunikacie Komisji z dnia 26 sierpnia 2010 r.„Europejska agenda cyfrowa” i jest ujęty wśród 50 działań priorytetowych w komunikacie Komisji z dnia 11 listopada 2010 r.„W kierunku aktu o jednolitym rynku”.

| (2) | Niniejsza decyzja nie powinna naruszać obowiązujących przepisów Unii, w szczególności dyrektywy 1999/5/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 marca 1999 r. w sprawie urządzeń radiowych i końcowych urządzeń telekomunikacyjnych oraz wzajemnego uznawania ich zgodności (4), dyrektywy 2002/19/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie dostępu do sieci łączności elektronicznej i urządzeń towarzyszących oraz wzajemnych połączeń (dyrektywa o dostępie) (5), dyrektywy 2002/20/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie zezwoleń na udostępnienie sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywa o zezwoleniach) (6), dyrektywy 2002/21/WE, a także decyzji nr 676/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie ram regulacyjnych polityki spektrum radiowego we Wspólnocie Europejskiej (decyzja o spektrum radiowym) (7). Niniejsza decyzja nie powinna również naruszać środków podjętych na poziomie krajowym, zgodnie z prawem unijnym, służących realizacji ogólnych interesów, w szczególności odnoszących się do regulacji treści i polityki audiowizualnej, oraz nie narusza prawa państw członkowskich do organizowania i wykorzystywania ich widma radiowego do celów zachowania porządku i bezpieczeństwa publicznego oraz obronności. |
| --- | --- |

(2)

Niniejsza decyzja nie powinna naruszać obowiązujących przepisów Unii, w szczególności dyrektywy 1999/5/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 marca 1999 r. w sprawie urządzeń radiowych i końcowych urządzeń telekomunikacyjnych oraz wzajemnego uznawania ich zgodności (4), dyrektywy 2002/19/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie dostępu do sieci łączności elektronicznej i urządzeń towarzyszących oraz wzajemnych połączeń (dyrektywa o dostępie) (5), dyrektywy 2002/20/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie zezwoleń na udostępnienie sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywa o zezwoleniach) (6), dyrektywy 2002/21/WE, a także decyzji nr 676/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie ram regulacyjnych polityki spektrum radiowego we Wspólnocie Europejskiej (decyzja o spektrum radiowym) (7). Niniejsza decyzja nie powinna również naruszać środków podjętych na poziomie krajowym, zgodnie z prawem unijnym, służących realizacji ogólnych interesów, w szczególności odnoszących się do regulacji treści i polityki audiowizualnej, oraz nie narusza prawa państw członkowskich do organizowania i wykorzystywania ich widma radiowego do celów zachowania porządku i bezpieczeństwa publicznego oraz obronności.

| (3) | Widmo radiowe stanowi podstawowy zasób publiczny dla kluczowych sektorów i usług, w tym dla ruchomego, bezprzewodowego internetu szerokopasmowego i łączności satelitarnej, transmisji telewizyjnych i radiowych, transportu, radiolokacji, a także urządzeń takich jak alarmy, piloty, aparaty słuchowe, mikrofony i sprzęt medyczny. Wspomaga ono takie służby publiczne jak służby bezpieczeństwa i ochrony, w tym służby ochrony ludności, oraz działalność naukową, w tym meteorologię, obserwacje Ziemi, radioastronomię i badania przestrzeni kosmicznej. Łatwy dostęp do widma radiowego odgrywa również rolę w świadczeniu usług łączności elektronicznej, w szczególności na rzecz obywateli i przedsiębiorstw w obszarach odległych i słabo zaludnionych, takich jak obszary wiejskie lub wyspy. Środki regulacyjne dotyczące widma radiowego mają zatem skutki dotyczące gospodarki, bezpieczeństwa, zdrowia, interesu publicznego, kultury, nauki, społeczeństwa, środowiska i techniki. |
| --- | --- |

(3)

Widmo radiowe stanowi podstawowy zasób publiczny dla kluczowych sektorów i usług, w tym dla ruchomego, bezprzewodowego internetu szerokopasmowego i łączności satelitarnej, transmisji telewizyjnych i radiowych, transportu, radiolokacji, a także urządzeń takich jak alarmy, piloty, aparaty słuchowe, mikrofony i sprzęt medyczny. Wspomaga ono takie służby publiczne jak służby bezpieczeństwa i ochrony, w tym służby ochrony ludności, oraz działalność naukową, w tym meteorologię, obserwacje Ziemi, radioastronomię i badania przestrzeni kosmicznej. Łatwy dostęp do widma radiowego odgrywa również rolę w świadczeniu usług łączności elektronicznej, w szczególności na rzecz obywateli i przedsiębiorstw w obszarach odległych i słabo zaludnionych, takich jak obszary wiejskie lub wyspy. Środki regulacyjne dotyczące widma radiowego mają zatem skutki dotyczące gospodarki, bezpieczeństwa, zdrowia, interesu publicznego, kultury, nauki, społeczeństwa, środowiska i techniki.

| (4) | Należy przyjąć odnowione podejście gospodarcze i społeczne w odniesieniu do zarządzania widmem oraz przyznawania i użytkowania jego zakresów. Program powinien w szczególności skupiać się na polityce dotyczącej widma z myślą o zwiększeniu wydajności widma, lepszym planowaniu częstotliwości oraz zabezpieczeniach chroniących przed zachowaniami antykonkurencyjnymi. |
| --- | --- |

(4)

Należy przyjąć odnowione podejście gospodarcze i społeczne w odniesieniu do zarządzania widmem oraz przyznawania i użytkowania jego zakresów. Program powinien w szczególności skupiać się na polityce dotyczącej widma z myślą o zwiększeniu wydajności widma, lepszym planowaniu częstotliwości oraz zabezpieczeniach chroniących przed zachowaniami antykonkurencyjnymi.

| (5) | Planowanie strategiczne i harmonizacja widma radiowego na poziomie unijnym powinny wzmacniać rynek wewnętrzny usług i urządzeń bezprzewodowej łączności elektronicznej oraz inne dziedziny polityki unijnej wymagające wykorzystania widma radiowego, a co za tym idzie, tworzyć nowe możliwości w zakresie innowacji oraz zatrudnienia i przyczyniać się jednocześnie do poprawy sytuacji gospodarczej i do integracji społecznej w całej Unii, a jednocześnie zachowywać istotną wartość społeczną, kulturową i gospodarczą widma radiowego. |
| --- | --- |

(5)

Planowanie strategiczne i harmonizacja widma radiowego na poziomie unijnym powinny wzmacniać rynek wewnętrzny usług i urządzeń bezprzewodowej łączności elektronicznej oraz inne dziedziny polityki unijnej wymagające wykorzystania widma radiowego, a co za tym idzie, tworzyć nowe możliwości w zakresie innowacji oraz zatrudnienia i przyczyniać się jednocześnie do poprawy sytuacji gospodarczej i do integracji społecznej w całej Unii, a jednocześnie zachowywać istotną wartość społeczną, kulturową i gospodarczą widma radiowego.

| (6) | Harmonizacja właściwego wykorzystania widma może również korzystnie wpłynąć na jakość usług świadczonych przez operatorów łączności elektronicznej oraz jest niezbędna do wywołania ekonomii skali, która obniża zarówno koszt wdrażania sieci bezprzewodowych, jak i koszt urządzeń bezprzewodowych dla konsumentów. W tym celu Unia potrzebuje programu politycznego obejmującego rynek wewnętrzny we wszystkich obszarach polityki Unii, w których wykorzystuje się widmo radiowe, takich jak łączność elektroniczna, badania, rozwój techniczny i przestrzeń kosmiczna, transport, energetyka i media audiowizualne. |
| --- | --- |

(6)

Harmonizacja właściwego wykorzystania widma może również korzystnie wpłynąć na jakość usług świadczonych przez operatorów łączności elektronicznej oraz jest niezbędna do wywołania ekonomii skali, która obniża zarówno koszt wdrażania sieci bezprzewodowych, jak i koszt urządzeń bezprzewodowych dla konsumentów. W tym celu Unia potrzebuje programu politycznego obejmującego rynek wewnętrzny we wszystkich obszarach polityki Unii, w których wykorzystuje się widmo radiowe, takich jak łączność elektroniczna, badania, rozwój techniczny i przestrzeń kosmiczna, transport, energetyka i media audiowizualne.

| (7) | Program powinien wspierać konkurencję i służyć tworzeniu podstaw prawdziwego jednolitego rynku cyfrowego. |
| --- | --- |

(7)

Program powinien wspierać konkurencję i służyć tworzeniu podstaw prawdziwego jednolitego rynku cyfrowego.

| (8) | W programie należy w szczególności uwzględnić wsparcie dla strategii „Europa 2020” ze względu na ogromny potencjał usług bezprzewodowych w zakresie promowania gospodarki opartej na wiedzy, rozwoju i wspierania sektorów zależnych od technologii informatycznych i komunikacyjnych oraz eliminowania wykluczenia cyfrowego. Coraz powszechniejsze wykorzystanie w szczególności usług mediów audiowizualnych i treści internetowych prowadzi do wzrostu zapotrzebowania na większą przepustowość i zasięg. Jest to również kluczowe działanie określone w europejskiej agendzie cyfrowej, która ma na celu zapewnienie internetu szerokopasmowego o dużej przepustowości w opartej na sieci i wiedzy gospodarce przyszłości i w której wyznaczono ambitny cel powszechnego dostępu do szerokopasmowego internetu. Stworzenie możliwie największej przewodowej i bezprzewodowej szerokopasmowej i bezprzewodowej przepustowości i pojemności przyczynia się do realizacji celu polegającego na zapewnieniu do 2020 roku wszystkim użytkownikom dostępu szerokopasmowego o przepustowości co najmniej 30 Mb/s, a przynajmniej połowie unijnych gospodarstw domowych – dostępu szerokopasmowego o przepustowości co najmniej 100 Mb/s, oraz jest ważne dla wspierania wzrostu gospodarczego i globalnej konkurencyjności i konieczne, aby przynieść zrównoważone korzyści gospodarcze i społeczne wynikające z jednolitego rynku cyfrowego. Program powinien również wspomagać i promować inne obszary unijnej polityki sektorowej, takie jak zrównoważone środowisko oraz integracja ekonomiczno-społeczna wszystkich obywateli Unii. Ze względu na znaczenie aplikacji bezprzewodowych dla innowacji program stanowi również kluczową inicjatywę wspomagającą obszary polityki unijnej dotyczące innowacji. |
| --- | --- |

(8)

W programie należy w szczególności uwzględnić wsparcie dla strategii „Europa 2020” ze względu na ogromny potencjał usług bezprzewodowych w zakresie promowania gospodarki opartej na wiedzy, rozwoju i wspierania sektorów zależnych od technologii informatycznych i komunikacyjnych oraz eliminowania wykluczenia cyfrowego. Coraz powszechniejsze wykorzystanie w szczególności usług mediów audiowizualnych i treści internetowych prowadzi do wzrostu zapotrzebowania na większą przepustowość i zasięg. Jest to również kluczowe działanie określone w europejskiej agendzie cyfrowej, która ma na celu zapewnienie internetu szerokopasmowego o dużej przepustowości w opartej na sieci i wiedzy gospodarce przyszłości i w której wyznaczono ambitny cel powszechnego dostępu do szerokopasmowego internetu. Stworzenie możliwie największej przewodowej i bezprzewodowej szerokopasmowej i bezprzewodowej przepustowości i pojemności przyczynia się do realizacji celu polegającego na zapewnieniu do 2020 roku wszystkim użytkownikom dostępu szerokopasmowego o przepustowości co najmniej 30 Mb/s, a przynajmniej połowie unijnych gospodarstw domowych – dostępu szerokopasmowego o przepustowości co najmniej 100 Mb/s, oraz jest ważne dla wspierania wzrostu gospodarczego i globalnej konkurencyjności i konieczne, aby przynieść zrównoważone korzyści gospodarcze i społeczne wynikające z jednolitego rynku cyfrowego. Program powinien również wspomagać i promować inne obszary unijnej polityki sektorowej, takie jak zrównoważone środowisko oraz integracja ekonomiczno-społeczna wszystkich obywateli Unii. Ze względu na znaczenie aplikacji bezprzewodowych dla innowacji program stanowi również kluczową inicjatywę wspomagającą obszary polityki unijnej dotyczące innowacji.

| (9) | Program powinien stanowić podstawę rozwoju, aby Unia mogła przejąć inicjatywę w odniesieniu do przepustowości bezprzewodowych łącz szerokopasmowych, mobilności, zasięgu i pojemności. Takie przywództwo ma ogromne znaczenie dla utworzenia konkurencyjnego jednolitego rynku cyfrowego, dzięki któremu rynek wewnętrzny zostanie uwolniony dla wszystkich obywateli Unii. |
| --- | --- |

(9)

Program powinien stanowić podstawę rozwoju, aby Unia mogła przejąć inicjatywę w odniesieniu do przepustowości bezprzewodowych łącz szerokopasmowych, mobilności, zasięgu i pojemności. Takie przywództwo ma ogromne znaczenie dla utworzenia konkurencyjnego jednolitego rynku cyfrowego, dzięki któremu rynek wewnętrzny zostanie uwolniony dla wszystkich obywateli Unii.

| (10) | W programie należy określić zasady przewodnie oraz cele dla państw członkowskich i instytucji unijnych do 2015 r., a także sformułować konkretne inicjatywy wykonawcze. Chociaż zarządzanie widmem radiowym wciąż w dużym stopniu należy do kompetencji krajowych, to należy je prowadzić zgodnie z obowiązującym prawem unijnym i uwzględniać działania mające na celu realizację polityk unijnych. |
| --- | --- |

(10)

W programie należy określić zasady przewodnie oraz cele dla państw członkowskich i instytucji unijnych do 2015 r., a także sformułować konkretne inicjatywy wykonawcze. Chociaż zarządzanie widmem radiowym wciąż w dużym stopniu należy do kompetencji krajowych, to należy je prowadzić zgodnie z obowiązującym prawem unijnym i uwzględniać działania mające na celu realizację polityk unijnych.

| (11) | W programie należy również uwzględnić decyzję nr 676/2002/WE oraz techniczną wiedzę fachową Europejskiej Konferencji Administracji Pocztowych i Telekomunikacyjnych (zwanej dalej „CEPT”), tak aby uzgodnione przez Parlament Europejski i Radę polityki unijne w dziedzinach zależnych od widma radiowego można było realizować przy pomocy technicznych środków wykonawczych z uwzględnieniem faktu, iż takie środki można podejmować w każdym przypadku wystąpienia konieczności realizacji obecnych polityk unijnych. |
| --- | --- |

(11)

W programie należy również uwzględnić decyzję nr 676/2002/WE oraz techniczną wiedzę fachową Europejskiej Konferencji Administracji Pocztowych i Telekomunikacyjnych (zwanej dalej „CEPT”), tak aby uzgodnione przez Parlament Europejski i Radę polityki unijne w dziedzinach zależnych od widma radiowego można było realizować przy pomocy technicznych środków wykonawczych z uwzględnieniem faktu, iż takie środki można podejmować w każdym przypadku wystąpienia konieczności realizacji obecnych polityk unijnych.

| (12) | Łatwy dostęp do widma może wymagać nowatorskich rodzajów zezwoleń, takich jak wspólne użytkowanie widma lub współdzielenie infrastruktury, których zastosowanie w Unii można ułatwić dzięki wskazaniu najlepszych praktyk i zachęcaniu do wymiany informacji, a także zdefiniowaniu pewnych wspólnych lub zbieżnych warunków użytkowania widma. Zezwolenia ogólne, które są najmniej uciążliwym typem zezwoleń, są szczególnie istotne w przypadkach, gdy nie istnieje ryzyko, że zakłócenia spowodują utrudnienia w rozwoju innych usług. |
| --- | --- |

(12)

Łatwy dostęp do widma może wymagać nowatorskich rodzajów zezwoleń, takich jak wspólne użytkowanie widma lub współdzielenie infrastruktury, których zastosowanie w Unii można ułatwić dzięki wskazaniu najlepszych praktyk i zachęcaniu do wymiany informacji, a także zdefiniowaniu pewnych wspólnych lub zbieżnych warunków użytkowania widma. Zezwolenia ogólne, które są najmniej uciążliwym typem zezwoleń, są szczególnie istotne w przypadkach, gdy nie istnieje ryzyko, że zakłócenia spowodują utrudnienia w rozwoju innych usług.

| (13) | Chociaż pod względem technicznym tzw. technologie kognitywne wciąż są w fazie rozwojowej, należy je dalej badać, również dzięki wspieraniu współdzielenia poprzez geolokalizację. |
| --- | --- |

(13)

Chociaż pod względem technicznym tzw. technologie kognitywne wciąż są w fazie rozwojowej, należy je dalej badać, również dzięki wspieraniu współdzielenia poprzez geolokalizację.

| (14) | Obrót prawami do widma w połączeniu z elastycznymi warunkami użytkowania powinien mieć istotny pozytywny wpływ na wzrost gospodarczy. Zakresy częstotliwości, dla których przewidziano już elastyczne zastosowania na podstawie prawa unijnego, powinny zatem zostać niezwłocznie wprowadzone do obrotu na mocy dyrektywy 2002/21/WE. Wymiana najlepszych praktyk dotyczących warunków i procedur udzielania zezwoleń na takie pasma i wspólnych środków zapobiegania gromadzeniu praw do użytkowania widma, które mogłoby doprowadzić do powstania podmiotów dominujących, jak również niedopuszczania do tego, aby takie prawa pozostawały bezpodstawnie niewykorzystane, mogłaby ułatwić skoordynowane wprowadzenie tych środków przez wszystkie państwa członkowskie i uprościć nabywanie takich praw w całej Unii. Należy w stosownych przypadkach wspierać wspólne użytkowanie (lub współdzielenie) widma – to jest uzyskiwanie przez nieokreśloną liczbę niezależnych użytkowników lub urządzeń dostępu do widma w tym samym przedziale częstotliwości i w tym samym czasie na określonym obszarze geograficznym, na ściśle określonych warunkach – bez naruszania przepisów dyrektywy 2002/20/WE dotyczących sieci i usług łączności elektronicznej. |
| --- | --- |

(14)

Obrót prawami do widma w połączeniu z elastycznymi warunkami użytkowania powinien mieć istotny pozytywny wpływ na wzrost gospodarczy. Zakresy częstotliwości, dla których przewidziano już elastyczne zastosowania na podstawie prawa unijnego, powinny zatem zostać niezwłocznie wprowadzone do obrotu na mocy dyrektywy 2002/21/WE. Wymiana najlepszych praktyk dotyczących warunków i procedur udzielania zezwoleń na takie pasma i wspólnych środków zapobiegania gromadzeniu praw do użytkowania widma, które mogłoby doprowadzić do powstania podmiotów dominujących, jak również niedopuszczania do tego, aby takie prawa pozostawały bezpodstawnie niewykorzystane, mogłaby ułatwić skoordynowane wprowadzenie tych środków przez wszystkie państwa członkowskie i uprościć nabywanie takich praw w całej Unii. Należy w stosownych przypadkach wspierać wspólne użytkowanie (lub współdzielenie) widma – to jest uzyskiwanie przez nieokreśloną liczbę niezależnych użytkowników lub urządzeń dostępu do widma w tym samym przedziale częstotliwości i w tym samym czasie na określonym obszarze geograficznym, na ściśle określonych warunkach – bez naruszania przepisów dyrektywy 2002/20/WE dotyczących sieci i usług łączności elektronicznej.

| (15) | Jak podkreślono w Europejskiej agendzie cyfrowej bezprzewodowy internet szerokopasmowy jest istotnym środkiem wzmacniania konkurencji, zwiększania wyboru oferowanego konsumentom i dostępu do internetu w obszarach wiejskich oraz innych obszarach, w których wprowadzanie przewodowego internetu szerokopasmowego jest trudne lub nieopłacalne pod względem ekonomicznym. Zarządzanie widmem może jednak mieć wpływ na konkurencję z uwagi na zmianę roli i siły podmiotów rynkowych, np. jeśli obecni użytkownicy uzyskają nadmierną przewagę konkurencyjną. Ograniczony dostęp do widma, szczególnie w przypadku gdy odpowiednie częstotliwości są coraz trudniej dostępne, może tworzyć bariery dla wprowadzania nowych usług lub aplikacji i utrudniać konkurencję i innowację. Nabywanie nowych praw do użytkowania, również poprzez przenoszenie lub dzierżawę praw do użytkowania widma albo inne transakcje pomiędzy użytkownikami, oraz wprowadzenie nowych elastycznych kryteriów wykorzystania widma może mieć wpływ na obecną sytuację w zakresie konkurencji. Państwa członkowskie powinny zatem przedsięwziąć odpowiednie środki regulacyjne ex ante lub ex post (takie jak działania w celu zmiany istniejących praw, wprowadzenia zakazu dla pewnych rodzajów nabywania praw do użytkowania widma, wprowadzenia warunków dotyczących przetrzymywania widma i jego efektywnego wykorzystania, o których mowa w dyrektywie 2002/21/WE, ograniczenia zakresu widma dostępnego dla każdego przedsiębiorstwa lub unikania nadmiernego gromadzenia praw do użytkowania widma) w celu uniknięcia zakłócania konkurencji, zgodnie z zasadami stanowiącymi podstawę dyrektywy 2002/20/WE i dyrektywy Rady 87/372/EWG z dnia 25 czerwca 1987 r. w sprawie pasm częstotliwości, które mają zostać zarezerwowane dla skoordynowanego wprowadzenia publicznej paneuropejskiej komórkowej cyfrowej naziemnej łączności ruchomej we Wspólnocie (8) (dyrektywa o GSM). |
| --- | --- |

(15)

Jak podkreślono w Europejskiej agendzie cyfrowej bezprzewodowy internet szerokopasmowy jest istotnym środkiem wzmacniania konkurencji, zwiększania wyboru oferowanego konsumentom i dostępu do internetu w obszarach wiejskich oraz innych obszarach, w których wprowadzanie przewodowego internetu szerokopasmowego jest trudne lub nieopłacalne pod względem ekonomicznym. Zarządzanie widmem może jednak mieć wpływ na konkurencję z uwagi na zmianę roli i siły podmiotów rynkowych, np. jeśli obecni użytkownicy uzyskają nadmierną przewagę konkurencyjną. Ograniczony dostęp do widma, szczególnie w przypadku gdy odpowiednie częstotliwości są coraz trudniej dostępne, może tworzyć bariery dla wprowadzania nowych usług lub aplikacji i utrudniać konkurencję i innowację. Nabywanie nowych praw do użytkowania, również poprzez przenoszenie lub dzierżawę praw do użytkowania widma albo inne transakcje pomiędzy użytkownikami, oraz wprowadzenie nowych elastycznych kryteriów wykorzystania widma może mieć wpływ na obecną sytuację w zakresie konkurencji. Państwa członkowskie powinny zatem przedsięwziąć odpowiednie środki regulacyjne ex ante lub ex post (takie jak działania w celu zmiany istniejących praw, wprowadzenia zakazu dla pewnych rodzajów nabywania praw do użytkowania widma, wprowadzenia warunków dotyczących przetrzymywania widma i jego efektywnego wykorzystania, o których mowa w dyrektywie 2002/21/WE, ograniczenia zakresu widma dostępnego dla każdego przedsiębiorstwa lub unikania nadmiernego gromadzenia praw do użytkowania widma) w celu uniknięcia zakłócania konkurencji, zgodnie z zasadami stanowiącymi podstawę dyrektywy 2002/20/WE i dyrektywy Rady 87/372/EWG z dnia 25 czerwca 1987 r. w sprawie pasm częstotliwości, które mają zostać zarezerwowane dla skoordynowanego wprowadzenia publicznej paneuropejskiej komórkowej cyfrowej naziemnej łączności ruchomej we Wspólnocie (8) (dyrektywa o GSM).

| (16) | Ustanowienie wykazu obecnych zastosowań widma wraz z analizą trendów w technologii, przyszłych potrzeb i zapotrzebowania na widmo, szczególnie w przedziale od 400 MHz do 6 GHz, powinno umożliwić określenie, w których pasmach częstotliwości można poprawić wydajność, oraz możliwości współdzielenia widma z korzyścią dla sektora handlowego i publicznego. Metodologia tworzenia i prowadzenia wykazu obecnych zastosowań widma powinna należycie uwzględniać obciążenia administracyjne dla organów administracji i dążyć do ich minimalizacji. Dlatego też przy tworzeniu metody sporządzania wykazu obecnych zastosowań widma należy w pełni uwzględnić informacje dostarczane przez państwa członkowskie w myśl decyzji Komisji 2007/334/WE z dnia 16 maja 2007 r. w sprawie jednolitego dostępu do informacji o wykorzystaniu widma radiowego we Wspólnocie (9). |
| --- | --- |

(16)

Ustanowienie wykazu obecnych zastosowań widma wraz z analizą trendów w technologii, przyszłych potrzeb i zapotrzebowania na widmo, szczególnie w przedziale od 400 MHz do 6 GHz, powinno umożliwić określenie, w których pasmach częstotliwości można poprawić wydajność, oraz możliwości współdzielenia widma z korzyścią dla sektora handlowego i publicznego. Metodologia tworzenia i prowadzenia wykazu obecnych zastosowań widma powinna należycie uwzględniać obciążenia administracyjne dla organów administracji i dążyć do ich minimalizacji. Dlatego też przy tworzeniu metody sporządzania wykazu obecnych zastosowań widma należy w pełni uwzględnić informacje dostarczane przez państwa członkowskie w myśl decyzji Komisji 2007/334/WE z dnia 16 maja 2007 r. w sprawie jednolitego dostępu do informacji o wykorzystaniu widma radiowego we Wspólnocie (9).

| (17) | Normy zharmonizowane na mocy dyrektywy 1999/5/WE są nieodzowne do efektywnego wykorzystania widma i należy w nich uwzględniać prawnie zdefiniowane warunki współdzielenia. W normach europejskich dotyczących nieradiowych urządzeń elektrycznych i elektronicznych oraz sieci należy również unikać zakłóceń wykorzystania widma. Łączny wpływ rosnącej ilości i zagęszczenia urządzeń i aplikacji bezprzewodowych w powiązaniu z różnorodnością wykorzystania widma stanowi wyzwanie dla obecnych metod zarządzania zakłóceniami. Dlatego też powyższą kwestię, jak również charakterystykę odbiorników i bardziej zaawansowane mechanizmy unikania zakłóceń, należy sprawdzić i ponownie ocenić. |
| --- | --- |

(17)

Normy zharmonizowane na mocy dyrektywy 1999/5/WE są nieodzowne do efektywnego wykorzystania widma i należy w nich uwzględniać prawnie zdefiniowane warunki współdzielenia. W normach europejskich dotyczących nieradiowych urządzeń elektrycznych i elektronicznych oraz sieci należy również unikać zakłóceń wykorzystania widma. Łączny wpływ rosnącej ilości i zagęszczenia urządzeń i aplikacji bezprzewodowych w powiązaniu z różnorodnością wykorzystania widma stanowi wyzwanie dla obecnych metod zarządzania zakłóceniami. Dlatego też powyższą kwestię, jak również charakterystykę odbiorników i bardziej zaawansowane mechanizmy unikania zakłóceń, należy sprawdzić i ponownie ocenić.

| (18) | Państwa członkowskie powinny mieć w stosownych przypadkach możliwość wprowadzania środków wyrównawczych w odpowiedzi na koszty migracji. |
| --- | --- |

(18)

Państwa członkowskie powinny mieć w stosownych przypadkach możliwość wprowadzania środków wyrównawczych w odpowiedzi na koszty migracji.

| (19) | Zgodnie z celami Europejskiej agendy cyfrowej bezprzewodowy internet szerokopasmowy może wnieść znaczny wkład w ożywienie gospodarcze i wzrost gospodarczy pod warunkiem udostępnienia wystarczających zasobów widma, szybkiego przyznania praw do użytkowania widma i zezwolenia na obrót w celu dostosowania do zmian rynkowych. W Europejskiej agendzie cyfrowej postuluje się, aby wszyscy obywatele Unii do 2020 roku mieli dostęp do internetu szerokopasmowego o przepustowości co najmniej 30 Mb/s. Dlatego też zakres widma, który został już objęty istniejącymi decyzjami Komisji, powinien zostać udostępniony zgodnie z warunkami tych decyzji. Proces udzielania zezwoleń, zależnie od zapotrzebowania na rynku, powinien zostać przeprowadzony zgodnie z dyrektywą 2002/20/WE do dnia 31 grudnia 2012 r. dla łączności naziemnej, tak aby umożliwić wszystkim łatwy dostęp do bezprzewodowego internetu szerokopasmowego, szczególnie w zakresach częstotliwości wskazanych decyzjami Komisji 2008/411/WE (10), 2008/477/WE (11) i 2009/766/WE (12). W celu uzupełnienia naziemnych usług szerokopasmowych i zapewnienia zasięgu w najbardziej oddalonych obszarach Unii szybkim i realnym rozwiązaniem mógłby być dostęp szerokopasmowy poprzez satelitę. |
| --- | --- |

(19)

Zgodnie z celami Europejskiej agendy cyfrowej bezprzewodowy internet szerokopasmowy może wnieść znaczny wkład w ożywienie gospodarcze i wzrost gospodarczy pod warunkiem udostępnienia wystarczających zasobów widma, szybkiego przyznania praw do użytkowania widma i zezwolenia na obrót w celu dostosowania do zmian rynkowych. W Europejskiej agendzie cyfrowej postuluje się, aby wszyscy obywatele Unii do 2020 roku mieli dostęp do internetu szerokopasmowego o przepustowości co najmniej 30 Mb/s. Dlatego też zakres widma, który został już objęty istniejącymi decyzjami Komisji, powinien zostać udostępniony zgodnie z warunkami tych decyzji. Proces udzielania zezwoleń, zależnie od zapotrzebowania na rynku, powinien zostać przeprowadzony zgodnie z dyrektywą 2002/20/WE do dnia 31 grudnia 2012 r. dla łączności naziemnej, tak aby umożliwić wszystkim łatwy dostęp do bezprzewodowego internetu szerokopasmowego, szczególnie w zakresach częstotliwości wskazanych decyzjami Komisji 2008/411/WE (10), 2008/477/WE (11) i 2009/766/WE (12). W celu uzupełnienia naziemnych usług szerokopasmowych i zapewnienia zasięgu w najbardziej oddalonych obszarach Unii szybkim i realnym rozwiązaniem mógłby być dostęp szerokopasmowy poprzez satelitę.

| (20) | Pożądane byłoby w stosownych przypadkach zwiększenie elastyczności ustaleń dotyczących zarządzania widmem, tak aby wspierać innowacyjność i łącza szerokopasmowe o dużej przepustowości, które pozwalają przedsiębiorstwom na zmniejszenie kosztów i zwiększenie konkurencyjności i które umożliwiają tworzenie nowych interaktywnych usług internetowych, na przykład w dziedzinie edukacji i zdrowia, a także usług świadczonych w interesie ogólnym. |
| --- | --- |

(20)

Pożądane byłoby w stosownych przypadkach zwiększenie elastyczności ustaleń dotyczących zarządzania widmem, tak aby wspierać innowacyjność i łącza szerokopasmowe o dużej przepustowości, które pozwalają przedsiębiorstwom na zmniejszenie kosztów i zwiększenie konkurencyjności i które umożliwiają tworzenie nowych interaktywnych usług internetowych, na przykład w dziedzinie edukacji i zdrowia, a także usług świadczonych w interesie ogólnym.

| (21) | W Europie blisko 500 milionów osób korzystałoby z szerokopasmowych łączy o dużej przepustowości, co sprzyjałoby rozwojowi rynku wewnętrznego, tworząc niepowtarzalną na światową skalę masę krytyczną użytkowników otwierającą nowe możliwości przed wszystkimi regionami i oferującą każdemu użytkownikowi większą wartość oraz pozwalającą Unii stać się wiodącą na świecie gospodarką opartą na wiedzy. Szybki rozwój łączy szerokopasmowych ma w związku z tym kluczowe znaczenie dla rozwoju produktywności w Europie oraz dla powstawania nowych i małych przedsiębiorstw, które mają szansę stać się liderami w różnych sektorach, np.: w sektorach opieki zdrowotnej, wytwórstwa i usług. |
| --- | --- |

(21)

W Europie blisko 500 milionów osób korzystałoby z szerokopasmowych łączy o dużej przepustowości, co sprzyjałoby rozwojowi rynku wewnętrznego, tworząc niepowtarzalną na światową skalę masę krytyczną użytkowników otwierającą nowe możliwości przed wszystkimi regionami i oferującą każdemu użytkownikowi większą wartość oraz pozwalającą Unii stać się wiodącą na świecie gospodarką opartą na wiedzy. Szybki rozwój łączy szerokopasmowych ma w związku z tym kluczowe znaczenie dla rozwoju produktywności w Europie oraz dla powstawania nowych i małych przedsiębiorstw, które mają szansę stać się liderami w różnych sektorach, np.: w sektorach opieki zdrowotnej, wytwórstwa i usług.

| (22) | Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny (ITU) oszacował w 2006 roku, że w każdym regionie ITU, w tym w Europie, w sektorze łączności ruchomej przyszłe zapotrzebowanie na pasma widma w związku z rozwojem normy międzynarodowego systemu radiokomunikacyjnego IMT-2000 i opartych na niej nowoczesnych systemów (np. komórkowa łączność ruchoma trzeciej i czwartej generacji) będzie w 2020 roku mieścić się w przedziale od 1 280 MHz do 1 720 MHz. Należy pamiętać, że wartość początkowa przedziału (1 280 MHz) jest wyższa od zapotrzebowania w przypadku niektórych państw. Ponadto w niektórych państwach zapotrzebowanie przewyższa wartość końcową przedziału (1 720 MHz). Obie te wartości obejmują widmo, które jest już używane lub którego użycie jest planowane dla potrzeb systemów starszych od IMT, systemów IMT-2000 i ich rozwinięć. Bez uwolnienia wymaganej ilości widma, najlepiej w sposób zharmonizowany na poziomie globalnym, rozwój nowych usług i wzrost gospodarczy zostaną zahamowane wskutek ograniczeń pojemności sieci komórkowych. |
| --- | --- |

(22)

Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny (ITU) oszacował w 2006 roku, że w każdym regionie ITU, w tym w Europie, w sektorze łączności ruchomej przyszłe zapotrzebowanie na pasma widma w związku z rozwojem normy międzynarodowego systemu radiokomunikacyjnego IMT-2000 i opartych na niej nowoczesnych systemów (np. komórkowa łączność ruchoma trzeciej i czwartej generacji) będzie w 2020 roku mieścić się w przedziale od 1 280 MHz do 1 720 MHz. Należy pamiętać, że wartość początkowa przedziału (1 280 MHz) jest wyższa od zapotrzebowania w przypadku niektórych państw. Ponadto w niektórych państwach zapotrzebowanie przewyższa wartość końcową przedziału (1 720 MHz). Obie te wartości obejmują widmo, które jest już używane lub którego użycie jest planowane dla potrzeb systemów starszych od IMT, systemów IMT-2000 i ich rozwinięć. Bez uwolnienia wymaganej ilości widma, najlepiej w sposób zharmonizowany na poziomie globalnym, rozwój nowych usług i wzrost gospodarczy zostaną zahamowane wskutek ograniczeń pojemności sieci komórkowych.

| (23) | Pasmo 800 MHz (790–862 MHz) jest optymalne do zapewnienia zasięgu bezprzewodowych usług szerokopasmowych na dużych obszarach. Na podstawie harmonizacji warunków technicznych na mocy decyzji 2010/267/UE i zalecenia Komisji z dnia 28 października 2009 r. w sprawie ułatwień w wykorzystaniu dywidendy cyfrowej w Unii Europejskiej (13), w którym postuluje się zakończenie nadawania analogowego do dnia 1 stycznia 2012 r., oraz uwzględniając szybkie zmiany regulacji krajowych, pasmo to należy co do zasady udostępnić do celów usług łączności elektronicznej w Unii do 2013 roku. W ujęciu długookresowym można również przewidzieć dodatkowe pasmo zależnie od wyników analizy trendów w technologii, przyszłych potrzeb i zapotrzebowania na widmo. Biorąc pod uwagę zdolności pasma 800 MHz do zapewniania transmisji na dużych obszarach, z prawami można w stosownych przypadkach powiązać obowiązki dotyczące zasięgu. |
| --- | --- |

(23)

Pasmo 800 MHz (790–862 MHz) jest optymalne do zapewnienia zasięgu bezprzewodowych usług szerokopasmowych na dużych obszarach. Na podstawie harmonizacji warunków technicznych na mocy decyzji 2010/267/UE i zalecenia Komisji z dnia 28 października 2009 r. w sprawie ułatwień w wykorzystaniu dywidendy cyfrowej w Unii Europejskiej (13), w którym postuluje się zakończenie nadawania analogowego do dnia 1 stycznia 2012 r., oraz uwzględniając szybkie zmiany regulacji krajowych, pasmo to należy co do zasady udostępnić do celów usług łączności elektronicznej w Unii do 2013 roku. W ujęciu długookresowym można również przewidzieć dodatkowe pasmo zależnie od wyników analizy trendów w technologii, przyszłych potrzeb i zapotrzebowania na widmo. Biorąc pod uwagę zdolności pasma 800 MHz do zapewniania transmisji na dużych obszarach, z prawami można w stosownych przypadkach powiązać obowiązki dotyczące zasięgu.

| (24) | Większe możliwości w zakresie bezprzewodowej łączności szerokopasmowej mają istotne znaczenie dla zapewnienia nowych platform dystrybucji w sektorze kultury, torując w ten sposób drogę dla jego pomyślnego rozwoju w przyszłości. |
| --- | --- |

(24)

Większe możliwości w zakresie bezprzewodowej łączności szerokopasmowej mają istotne znaczenie dla zapewnienia nowych platform dystrybucji w sektorze kultury, torując w ten sposób drogę dla jego pomyślnego rozwoju w przyszłości.

| (25) | Bezprzewodowe systemy dostępowe, w tym lokalne sieci radiowe, mogą wyjść poza swoje aktualne przeznaczenie w pasmach nielicencjonowanych. Potrzebę i możliwość rozszerzenia przeznaczeń w pasmach nielicencjonowanych, dla systemów dostępu bezprzewodowego, z uwzględnieniem lokalnych sieci radiowych na częstotliwości 2,4 GHz i 5 GHz, należy oceniać w stosunku do wykazu obecnych zastosowań widma oraz nowego zapotrzebowania na widmo oraz uzależnić od wykorzystywania widma do innych celów. |
| --- | --- |

(25)

Bezprzewodowe systemy dostępowe, w tym lokalne sieci radiowe, mogą wyjść poza swoje aktualne przeznaczenie w pasmach nielicencjonowanych. Potrzebę i możliwość rozszerzenia przeznaczeń w pasmach nielicencjonowanych, dla systemów dostępu bezprzewodowego, z uwzględnieniem lokalnych sieci radiowych na częstotliwości 2,4 GHz i 5 GHz, należy oceniać w stosunku do wykazu obecnych zastosowań widma oraz nowego zapotrzebowania na widmo oraz uzależnić od wykorzystywania widma do innych celów.

| (26) | Chociaż nadawanie – jako wciąż najoszczędniejsza platforma dystrybucji masowej – pozostanie ważnym kanałem dystrybucji treści, przewodowe lub bezprzewodowe usługi szerokopasmowe oraz inne nowe usługi dają sektorowi kultury nowe możliwości różnicowania jego wyboru platform dystrybucyjnych, świadczenia usług na zamówienie oraz gospodarczego wykorzystania potencjału, który łączy się z dużym wzrostem ruchu w sieci. |
| --- | --- |

(26)

Chociaż nadawanie – jako wciąż najoszczędniejsza platforma dystrybucji masowej – pozostanie ważnym kanałem dystrybucji treści, przewodowe lub bezprzewodowe usługi szerokopasmowe oraz inne nowe usługi dają sektorowi kultury nowe możliwości różnicowania jego wyboru platform dystrybucyjnych, świadczenia usług na zamówienie oraz gospodarczego wykorzystania potencjału, który łączy się z dużym wzrostem ruchu w sieci.

| (27) | Aby skupić się na priorytetach niniejszego programu wieloletniego, państwa członkowskie i Komisja powinny współpracować we wspieraniu i realizacji celu, którym jest umożliwienie Unii zajęcia wiodącej pozycji w dziedzinie usług bezprzewodowej szerokopasmowej łączności elektronicznej poprzez zwolnienie wystarczającego zakresu widma w opłacalnych pasmach, tak aby te usługi mogły stać się ogólnodostępne. |
| --- | --- |

(27)

Aby skupić się na priorytetach niniejszego programu wieloletniego, państwa członkowskie i Komisja powinny współpracować we wspieraniu i realizacji celu, którym jest umożliwienie Unii zajęcia wiodącej pozycji w dziedzinie usług bezprzewodowej szerokopasmowej łączności elektronicznej poprzez zwolnienie wystarczającego zakresu widma w opłacalnych pasmach, tak aby te usługi mogły stać się ogólnodostępne.

| (28) | Ponieważ wspólne podejście oraz ekonomia skali są kluczowymi aspektami rozwoju łączności szerokopasmowej w całej Unii i zapobiegania zakłóceniom konkurencji i fragmentacji rynku wśród państw członkowskich, w ramach wspólnego działania państw członkowskich i Komisji należy określić pewne najlepsze praktyki w zakresie warunków i procedur dotyczących zezwoleń. Warunki takie mogłyby obejmować obowiązki dotyczące zasięgu, wielkość bloku częstotliwości, terminy przyznawania praw, dostęp do wirtualnych operatorów sieci komórkowej oraz terminy ważności praw do użytkowania widma. Odzwierciedlając znaczenie obrotu prawami do widma dla zwiększania efektywnego wykorzystania widma i rozwoju rynku wewnętrznego bezprzewodowych urządzeń i usług, te warunki i procedury powinny być stosowane do pasm częstotliwości przydzielanych dla łączności bezprzewodowej, dla których można dokonywać przenoszenia lub dzierżawy praw do użytkowania. |
| --- | --- |

(28)

Ponieważ wspólne podejście oraz ekonomia skali są kluczowymi aspektami rozwoju łączności szerokopasmowej w całej Unii i zapobiegania zakłóceniom konkurencji i fragmentacji rynku wśród państw członkowskich, w ramach wspólnego działania państw członkowskich i Komisji należy określić pewne najlepsze praktyki w zakresie warunków i procedur dotyczących zezwoleń. Warunki takie mogłyby obejmować obowiązki dotyczące zasięgu, wielkość bloku częstotliwości, terminy przyznawania praw, dostęp do wirtualnych operatorów sieci komórkowej oraz terminy ważności praw do użytkowania widma. Odzwierciedlając znaczenie obrotu prawami do widma dla zwiększania efektywnego wykorzystania widma i rozwoju rynku wewnętrznego bezprzewodowych urządzeń i usług, te warunki i procedury powinny być stosowane do pasm częstotliwości przydzielanych dla łączności bezprzewodowej, dla których można dokonywać przenoszenia lub dzierżawy praw do użytkowania.

| (29) | Inne sektory, takie jak transport (w zakresie systemów bezpieczeństwa, informacji i zarządzania), badania i rozwój, kultura, e-zdrowie, e-integracja oraz, w razie potrzeby, ochrona publiczna i pomoc w przypadku klęsk żywiołowych, mogą wymagać dodatkowego widma radiowego z uwagi na bardziej intensywne wykorzystywanie przez nie usług transmisji wideo i danych w celu zapewnienia szybkiej i wydajnej usługi. Optymalizacja synergii pomiędzy polityką w zakresie widma a działaniami badawczo-rozwojowymi oraz realizacją badań dotyczących kompatybilności radiowej różnych użytkowników widma powinna wspomagać innowację. Wyniki badań przeprowadzonych w ramach siódmego programu ramowego Wspólnoty Europejskiej w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007–2013) rodzą ponadto konieczność sprawdzenia potrzeb w zakresie widma dla projektów, które mogą mieć duży potencjał gospodarczy lub inwestycyjny, w szczególności dla MŚP, takich jak technologia radia kognitywnego lub e-zdrowie. Należy również zapewnić odpowiednią ochronę przed szkodliwymi zakłóceniami w celu zabezpieczenia prac badawczo-rozwojowych i naukowych. |
| --- | --- |

(29)

Inne sektory, takie jak transport (w zakresie systemów bezpieczeństwa, informacji i zarządzania), badania i rozwój, kultura, e-zdrowie, e-integracja oraz, w razie potrzeby, ochrona publiczna i pomoc w przypadku klęsk żywiołowych, mogą wymagać dodatkowego widma radiowego z uwagi na bardziej intensywne wykorzystywanie przez nie usług transmisji wideo i danych w celu zapewnienia szybkiej i wydajnej usługi. Optymalizacja synergii pomiędzy polityką w zakresie widma a działaniami badawczo-rozwojowymi oraz realizacją badań dotyczących kompatybilności radiowej różnych użytkowników widma powinna wspomagać innowację. Wyniki badań przeprowadzonych w ramach siódmego programu ramowego Wspólnoty Europejskiej w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007–2013) rodzą ponadto konieczność sprawdzenia potrzeb w zakresie widma dla projektów, które mogą mieć duży potencjał gospodarczy lub inwestycyjny, w szczególności dla MŚP, takich jak technologia radia kognitywnego lub e-zdrowie. Należy również zapewnić odpowiednią ochronę przed szkodliwymi zakłóceniami w celu zabezpieczenia prac badawczo-rozwojowych i naukowych.

| (30) | W strategii „Europa 2020” wyznaczono cele w zakresie ochrony środowiska pod kątem zrównoważonej, zasobooszczędnej i konkurencyjnej gospodarki, takie jak np. poprawa efektywności energetycznej gospodarki o 20 % do 2020 r. Jak podkreślono w europejskiej agendzie cyfrowej, kluczową rolę do odegrania ma sektor technologii informacyjno-komunikacyjnych. Proponowane działania obejmują przyspieszenie wdrożenia w całej Unii inteligentnych systemów zarządzania energią (inteligentne sieci, inteligentne liczniki) z wykorzystaniem potencjału łączności w celu zmniejszenia zużycia energii oraz opracowanie inteligentnych systemów transportowych i inteligentnego zarządzania ruchem w celu zmniejszenia emisji dwutlenku węgla w sektorze transportu. Efektywne wykorzystanie technologii widma radiowego może również pomóc w zmniejszeniu zużycia energii przez urządzenia radiowe i w ograniczeniu wpływu na środowisko w obszarach wiejskich i oddalonych. |
| --- | --- |

(30)

W strategii „Europa 2020” wyznaczono cele w zakresie ochrony środowiska pod kątem zrównoważonej, zasobooszczędnej i konkurencyjnej gospodarki, takie jak np. poprawa efektywności energetycznej gospodarki o 20 % do 2020 r. Jak podkreślono w europejskiej agendzie cyfrowej, kluczową rolę do odegrania ma sektor technologii informacyjno-komunikacyjnych. Proponowane działania obejmują przyspieszenie wdrożenia w całej Unii inteligentnych systemów zarządzania energią (inteligentne sieci, inteligentne liczniki) z wykorzystaniem potencjału łączności w celu zmniejszenia zużycia energii oraz opracowanie inteligentnych systemów transportowych i inteligentnego zarządzania ruchem w celu zmniejszenia emisji dwutlenku węgla w sektorze transportu. Efektywne wykorzystanie technologii widma radiowego może również pomóc w zmniejszeniu zużycia energii przez urządzenia radiowe i w ograniczeniu wpływu na środowisko w obszarach wiejskich i oddalonych.

| (31) | Spójne podejście do wydawania zezwoleń na użytkowanie widma w Unii powinno uwzględniać kwestie ochrony zdrowia publicznego przed oddziaływaniem pola elektromagnetycznego, która jest nieodzowna dla dobrostanu obywateli. Przy przestrzeganiu zalecenia Rady 1999/519/WE z dnia 12 lipca 1999 r. w sprawie ograniczenia narażenia ogółu ludności na oddziaływanie pól elektromagnetycznych (0 Hz do 300 GHz) (14), niezbędne jest, aby zapewnić ciągłe monitorowanie jonizujących i niejonizujących skutków użytkowania widma dla zdrowia, w tym rzeczywistych kumulatywnych skutków wykorzystania widma o różnych częstotliwościach w coraz większej liczbie rodzajów urządzeń. |
| --- | --- |

(31)

Spójne podejście do wydawania zezwoleń na użytkowanie widma w Unii powinno uwzględniać kwestie ochrony zdrowia publicznego przed oddziaływaniem pola elektromagnetycznego, która jest nieodzowna dla dobrostanu obywateli. Przy przestrzeganiu zalecenia Rady 1999/519/WE z dnia 12 lipca 1999 r. w sprawie ograniczenia narażenia ogółu ludności na oddziaływanie pól elektromagnetycznych (0 Hz do 300 GHz) (14), niezbędne jest, aby zapewnić ciągłe monitorowanie jonizujących i niejonizujących skutków użytkowania widma dla zdrowia, w tym rzeczywistych kumulatywnych skutków wykorzystania widma o różnych częstotliwościach w coraz większej liczbie rodzajów urządzeń.

| (32) | Cele kluczowe dla interesu publicznego, takie jak bezpieczeństwo życia ludzkiego, wymagają skoordynowanych rozwiązań technicznych w celu zapewniania współpracy między służbami bezpieczeństwa i służbami ratunkowymi państw członkowskich. Należy udostępnić w spójny sposób odpowiednio duże zasoby widma do celów rozwoju i swobodnego rozpowszechniania usług i urządzeń bezpieczeństwa oraz rozwoju innowacyjnych paneuropejskich lub interoperacyjnych rozwiązań w zakresie bezpieczeństwa i ratownictwa. Badania wykazały, że w ciągu najbliższych pięciu – dziesięciu lat w całej Unii wystąpi zapotrzebowanie na dodatkowe zharmonizowane widmo o częstotliwości poniżej 1 GHz w celu świadczenia ruchomych usług szerokopasmowych w zakresie ochrony publicznej i pomocy w przypadku klęsk żywiołowych. |
| --- | --- |

(32)

Cele kluczowe dla interesu publicznego, takie jak bezpieczeństwo życia ludzkiego, wymagają skoordynowanych rozwiązań technicznych w celu zapewniania współpracy między służbami bezpieczeństwa i służbami ratunkowymi państw członkowskich. Należy udostępnić w spójny sposób odpowiednio duże zasoby widma do celów rozwoju i swobodnego rozpowszechniania usług i urządzeń bezpieczeństwa oraz rozwoju innowacyjnych paneuropejskich lub interoperacyjnych rozwiązań w zakresie bezpieczeństwa i ratownictwa. Badania wykazały, że w ciągu najbliższych pięciu – dziesięciu lat w całej Unii wystąpi zapotrzebowanie na dodatkowe zharmonizowane widmo o częstotliwości poniżej 1 GHz w celu świadczenia ruchomych usług szerokopasmowych w zakresie ochrony publicznej i pomocy w przypadku klęsk żywiołowych.

| (33) | Regulacja widma radiowego ma silny wymiar transgraniczny lub międzynarodowy ze względu na charakterystykę propagacji, międzynarodowy charakter rynków zależnych od usług radiowych i konieczność unikania szkodliwych zakłóceń pomiędzy państwami. |
| --- | --- |

(33)

Regulacja widma radiowego ma silny wymiar transgraniczny lub międzynarodowy ze względu na charakterystykę propagacji, międzynarodowy charakter rynków zależnych od usług radiowych i konieczność unikania szkodliwych zakłóceń pomiędzy państwami.

| (34) | Zgodnie z odpowiednim orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w przypadku gdy przedmiot umowy międzynarodowej wchodzi częściowo w zakres kompetencji Unii, a częściowo w zakres kompetencji państw członkowskich, konieczne jest zapewnienie ścisłej współpracy między instytucjami państw członkowskich a instytucjami unijnymi. Ten obowiązek współpracy, jak określono w orzecznictwie, wynika z zasady jednolitości w reprezentowaniu Unii i jej państw członkowskich na arenie międzynarodowej. |
| --- | --- |

(34)

Zgodnie z odpowiednim orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w przypadku gdy przedmiot umowy międzynarodowej wchodzi częściowo w zakres kompetencji Unii, a częściowo w zakres kompetencji państw członkowskich, konieczne jest zapewnienie ścisłej współpracy między instytucjami państw członkowskich a instytucjami unijnymi. Ten obowiązek współpracy, jak określono w orzecznictwie, wynika z zasady jednolitości w reprezentowaniu Unii i jej państw członkowskich na arenie międzynarodowej.

| (35) | Państwa członkowskie mogą również potrzebować wsparcia w zakresie koordynacji częstotliwości w ramach negocjacji dwustronnych z państwami sąsiadującymi z Unią, w tym z państwami kandydującymi i przystępującymi, aby zrealizować swoje zobowiązania wobec Unii w zakresie koordynacji częstotliwości. Powinno to również pomóc w uniknięciu szkodliwych zakłóceń oraz wpłynąć na poprawę efektywności wykorzystania widma i konwergencję wykorzystania widma, również poza granicami Unii. |
| --- | --- |

(35)

Państwa członkowskie mogą również potrzebować wsparcia w zakresie koordynacji częstotliwości w ramach negocjacji dwustronnych z państwami sąsiadującymi z Unią, w tym z państwami kandydującymi i przystępującymi, aby zrealizować swoje zobowiązania wobec Unii w zakresie koordynacji częstotliwości. Powinno to również pomóc w uniknięciu szkodliwych zakłóceń oraz wpłynąć na poprawę efektywności wykorzystania widma i konwergencję wykorzystania widma, również poza granicami Unii.

| (36) | Aby osiągnąć cele wytyczone w niniejszej decyzji, należy wzmocnić obecne ramy instytucjonalne służące koordynacji polityki dotyczącej widma i zarządzania widmem na szczeblu Unii, również w sprawach bezpośrednio dotykających dwóch lub więcej państw członkowskich, przy pełnym wykorzystaniu kompetencji i wiedzy fachowej administracji krajowych. Organy normalizacyjne, instytucje badawcze i CEPT muszą również prowadzić współpracę i koordynację. |
| --- | --- |

(36)

Aby osiągnąć cele wytyczone w niniejszej decyzji, należy wzmocnić obecne ramy instytucjonalne służące koordynacji polityki dotyczącej widma i zarządzania widmem na szczeblu Unii, również w sprawach bezpośrednio dotykających dwóch lub więcej państw członkowskich, przy pełnym wykorzystaniu kompetencji i wiedzy fachowej administracji krajowych. Organy normalizacyjne, instytucje badawcze i CEPT muszą również prowadzić współpracę i koordynację.

| (37) | W celu zapewnienia jednolitych warunków wdrożenia niniejszej decyzji należy przyznać Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (15). |
| --- | --- |

(37)

W celu zapewnienia jednolitych warunków wdrożenia niniejszej decyzji należy przyznać Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (15).

| (38) | Ponieważ cel niniejszej decyzji, czyli przyjęcie wieloletniego programu dotyczącego polityki w zakresie widma radiowego, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na rozmiary proponowanych działań możliwe jest jego lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsza decyzja nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów |
| --- | --- |

(38)

Ponieważ cel niniejszej decyzji, czyli przyjęcie wieloletniego programu dotyczącego polityki w zakresie widma radiowego, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na rozmiary proponowanych działań możliwe jest jego lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsza decyzja nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów

| (39) | Komisja powinna zdawać Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z wyników działań podjętych na mocy niniejszej decyzji, jak również na temat planowanych przyszłych działań. |
| --- | --- |

(39)

Komisja powinna zdawać Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z wyników działań podjętych na mocy niniejszej decyzji, jak również na temat planowanych przyszłych działań.

| (40) | Sporządzając swój wniosek, Komisja uwzględniła w największym możliwym zakresie opinię Zespołu ds. Polityki Widma Radiowego ustanowionego decyzją Komisji 2002/622/WE (16), |
| --- | --- |

(40)

Sporządzając swój wniosek, Komisja uwzględniła w największym możliwym zakresie opinię Zespołu ds. Polityki Widma Radiowego ustanowionego decyzją Komisji 2002/622/WE (16),

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Cel i zakres stosowania

1.   Niniejsza decyzja ustanawia wieloletni program dotyczący polityki w zakresie widma radiowego do celów planowania strategicznego i harmonizacji wykorzystania widma, aby zapewnić funkcjonowanie rynku wewnętrznego w tych obszarach polityki Unii, które wiążą się z wykorzystaniem widma radiowego, takich jak łączność elektroniczna, badania, rozwój techniczny i przestrzeń kosmiczna, transport, energetyka i media audiowizualne.

Niniejsza decyzja nie wpływa na dostępność wystarczającej ilości widma dla potrzeb innych obszarów polityki Unii, takich jak ochrona publiczna i pomoc w przypadku klęsk żywiołowych oraz wspólna polityka bezpieczeństwa i obrony.

2.   Niniejsza decyzja nie narusza obecnego prawa unijnego, w szczególności dyrektyw 1999/5/WE, 2002/20/WE ani 2002/21/WE; z zastrzeżeniem art. 6 niniejszej decyzji nie narusza ona decyzji nr 676/2002/WE, ani środków przyjętych na szczeblu krajowym zgodnie z prawem unijnym.

3.   Niniejsza decyzja nie narusza środków przyjętych na szczeblu krajowym przy pełnym poszanowaniu prawa unijnego, które są niezbędne do realizacji ogólnych interesów, w szczególności środków związanych z uregulowaniami dotyczącymi treści i z polityką audiowizualną.

Niniejsza decyzja nie narusza uprawnień państw członkowskich do organizowania i wykorzystywania swojego widma dla potrzeb porządku i bezpieczeństwa publicznego oraz obronności. W przypadku gdy niniejsza decyzja lub środki przyjęte na jej podstawie w zakresie pasm częstotliwości, o których mowa w art. 6, wpłyną na widmo wykorzystywane przez dane państwo członkowskie wyłącznie i bezpośrednio dla potrzeb bezpieczeństwa publicznego lub obronności, państwo członkowskie może w niezbędnym zakresie nadal korzystać z tego pasma częstotliwości dla potrzeb bezpieczeństwa publicznego i obronności do momentu wycofania z eksploatacji systemów działających w tym paśmie w momencie odpowiednio wejścia w życie niniejszej decyzji lub środka przyjętego na jej podstawie. To państwo członkowskie należycie powiadamia Komisję o swojej decyzji.

Artykuł 2

Ogólne zasady regulacyjne

1.   Państwa członkowskie w przejrzysty sposób współpracują ze sobą i z Komisją, aby zapewnić spójne stosowanie następujących ogólnych zasad regulacyjnych w całej Unii:

| a) | stosowanie najbardziej odpowiednich i najmniej uciążliwych systemów wydawania zezwoleń, tak aby maksymalizować elastyczność i efektywność wykorzystania widma – taki system wydawania zezwoleń musi być oparty na obiektywnych, jawnych, niedyskryminujących i proporcjonalnych kryteriach; |
| --- | --- |

a)

stosowanie najbardziej odpowiednich i najmniej uciążliwych systemów wydawania zezwoleń, tak aby maksymalizować elastyczność i efektywność wykorzystania widma – taki system wydawania zezwoleń musi być oparty na obiektywnych, jawnych, niedyskryminujących i proporcjonalnych kryteriach;

| b) | działanie na rzecz rozwoju rynku wewnętrznego poprzez wspieranie tworzenia przyszłych ogólnounijnych usług cyfrowych i poprzez działanie na rzecz skutecznej konkurencji; |
| --- | --- |

b)

działanie na rzecz rozwoju rynku wewnętrznego poprzez wspieranie tworzenia przyszłych ogólnounijnych usług cyfrowych i poprzez działanie na rzecz skutecznej konkurencji;

| c) | wspieranie konkurencji i innowacji z uwzględnieniem konieczności unikania szkodliwych zakłóceń i zapewnienia jakości technicznej usług, tak aby zwiększyć dostępność usług szerokopasmowych i skutecznie zareagować na wzrost ruchu w sieciach bezprzewodowych; |
| --- | --- |

c)

wspieranie konkurencji i innowacji z uwzględnieniem konieczności unikania szkodliwych zakłóceń i zapewnienia jakości technicznej usług, tak aby zwiększyć dostępność usług szerokopasmowych i skutecznie zareagować na wzrost ruchu w sieciach bezprzewodowych;

| d) | pełne uwzględnianie – przy ustalaniu technicznych warunków korzystania z widma – odpowiednich przepisów prawa unijnego, w tym dotyczących limitów narażenia ogółu społeczeństwa na oddziaływanie pól elektromagnetycznych; |
| --- | --- |

d)

pełne uwzględnianie – przy ustalaniu technicznych warunków korzystania z widma – odpowiednich przepisów prawa unijnego, w tym dotyczących limitów narażenia ogółu społeczeństwa na oddziaływanie pól elektromagnetycznych;

| e) | w miarę możliwości wspieranie neutralności technologii i usług, jeśli chodzi o prawa do użytkowania widma. |
| --- | --- |

e)

w miarę możliwości wspieranie neutralności technologii i usług, jeśli chodzi o prawa do użytkowania widma.

2.   W zakresie łączności elektronicznej, oprócz ogólnych zasad regulacyjnych określonych w ust. 1 niniejszego artykułu, obowiązują następujące zasady szczegółowe, zgodnie z art. 8a, 9, 9a i 9b dyrektywy 2002/21/WE i decyzji nr 676/2002/WE:

| a) | stosowanie zasady neutralności technologii i usług w ramach praw do użytkowania widma dla potrzeb sieci i usług łączności elektronicznej oraz przenoszenia lub dzierżawy indywidualnych praw do użytkowania częstotliwości radiowych; |
| --- | --- |

a)

stosowanie zasady neutralności technologii i usług w ramach praw do użytkowania widma dla potrzeb sieci i usług łączności elektronicznej oraz przenoszenia lub dzierżawy indywidualnych praw do użytkowania częstotliwości radiowych;

| b) | wspieranie harmonizacji wykorzystania częstotliwości radiowych w całej Unii zgodnie z potrzebą zapewnienia ich skutecznego i wydajnego wykorzystania; |
| --- | --- |

b)

wspieranie harmonizacji wykorzystania częstotliwości radiowych w całej Unii zgodnie z potrzebą zapewnienia ich skutecznego i wydajnego wykorzystania;

| c) | ułatwianie wzrostu ruchu w sieciach bezprzewodowych i usługach szerokopasmowych, w szczególności poprzez wspieranie elastyczności, a także promowanie innowacji, przy uwzględnieniu potrzeby unikania szkodliwych zakłóceń i zapewnienia technicznej jakości usług. |
| --- | --- |

c)

ułatwianie wzrostu ruchu w sieciach bezprzewodowych i usługach szerokopasmowych, w szczególności poprzez wspieranie elastyczności, a także promowanie innowacji, przy uwzględnieniu potrzeby unikania szkodliwych zakłóceń i zapewnienia technicznej jakości usług.

Artykuł 3

Cele strategiczne

W celu skupienia się na priorytetach niniejszej decyzji państwa członkowskie i Komisja współpracują ze sobą, aby wspierać i realizować następujące cele strategiczne:

| a) | zachęcanie do efektywnego zarządzania widmem i wykorzystania go w celu jak najlepszego zaspokojenia wzrastającego popytu na częstotliwości, tak aby uwzględnić znaczną wartość społeczną, kulturalną i gospodarczą widma; |
| --- | --- |

a)

zachęcanie do efektywnego zarządzania widmem i wykorzystania go w celu jak najlepszego zaspokojenia wzrastającego popytu na częstotliwości, tak aby uwzględnić znaczną wartość społeczną, kulturalną i gospodarczą widma;

| b) | działanie na rzecz terminowego przeznaczania wystarczającej i odpowiedniej ilości widma, tak aby wspierać cele strategiczne Unii i najlepiej zaspokajać wzrastający popyt na ruch w sieciach bezprzewodowych, co pozwoli na rozwój usług komercyjnych i publicznych, przy uwzględnieniu istotnych celów dotyczących interesów ogólnych, takich jak różnorodność kulturowa i pluralizm w mediach; w tym celu należy dołożyć wszelkich starań, aby w oparciu o wykaz ustanowiony zgodnie z art. 9 wskazać co najmniej 1 200 MHz nadającego się widma do roku 2015. Liczba ta obejmuje widmo już użytkowane; |
| --- | --- |

b)

działanie na rzecz terminowego przeznaczania wystarczającej i odpowiedniej ilości widma, tak aby wspierać cele strategiczne Unii i najlepiej zaspokajać wzrastający popyt na ruch w sieciach bezprzewodowych, co pozwoli na rozwój usług komercyjnych i publicznych, przy uwzględnieniu istotnych celów dotyczących interesów ogólnych, takich jak różnorodność kulturowa i pluralizm w mediach; w tym celu należy dołożyć wszelkich starań, aby w oparciu o wykaz ustanowiony zgodnie z art. 9 wskazać co najmniej 1 200 MHz nadającego się widma do roku 2015. Liczba ta obejmuje widmo już użytkowane;

| c) | niwelowanie wykluczenia cyfrowego i działania na rzecz realizacji celów europejskiej agendy cyfrowej, spopularyzowanie do 2020 roku dostępu do usług szerokopasmowych o przepustowości co najmniej 30 Mb/s dla wszystkich obywateli Unii i umożliwienie powstania w Unii łącz szerokopasmowych o najwyższej możliwej przepustowości i pojemności; |
| --- | --- |

c)

niwelowanie wykluczenia cyfrowego i działania na rzecz realizacji celów europejskiej agendy cyfrowej, spopularyzowanie do 2020 roku dostępu do usług szerokopasmowych o przepustowości co najmniej 30 Mb/s dla wszystkich obywateli Unii i umożliwienie powstania w Unii łącz szerokopasmowych o najwyższej możliwej przepustowości i pojemności;

| d) | umożliwienie Unii zajęcia wiodącej pozycji w dziedzinie usług bezprzewodowej szerokopasmowej łączności elektronicznej poprzez zwolnienie wystarczającej ilości widma w efektywnych kosztowo pasmach, tak aby te usługi mogły stać się ogólnodostępne; |
| --- | --- |

d)

umożliwienie Unii zajęcia wiodącej pozycji w dziedzinie usług bezprzewodowej szerokopasmowej łączności elektronicznej poprzez zwolnienie wystarczającej ilości widma w efektywnych kosztowo pasmach, tak aby te usługi mogły stać się ogólnodostępne;

| e) | zabezpieczenie możliwości rozwoju zarówno sektora komercyjnego, jak i publicznego, poprzez zwiększenie pojemności szerokopasmowych łączy komórkowych; |
| --- | --- |

e)

zabezpieczenie możliwości rozwoju zarówno sektora komercyjnego, jak i publicznego, poprzez zwiększenie pojemności szerokopasmowych łączy komórkowych;

| f) | wspieranie innowacji i inwestycji dzięki wzrostowi elastyczności wykorzystania widma poprzez konsekwentne stosowanie w całej Unii zasad neutralności technologii i usług w różnych przyjmowanych rozwiązaniach technicznych oraz poprzez zapewnienie odpowiedniej przewidywalności regulacji, zgodnie z – między innymi – ramami regulacyjnymi łączności elektronicznej, a także poprzez uwalnianie zharmonizowanego widma na rzecz zaawansowanych technologii i poprzez możliwość obrotu prawami do użytkowania widma, co pozwala na tworzenie możliwości rozwoju przyszłych ogólnounijnych usług cyfrowych; |
| --- | --- |

f)

wspieranie innowacji i inwestycji dzięki wzrostowi elastyczności wykorzystania widma poprzez konsekwentne stosowanie w całej Unii zasad neutralności technologii i usług w różnych przyjmowanych rozwiązaniach technicznych oraz poprzez zapewnienie odpowiedniej przewidywalności regulacji, zgodnie z – między innymi – ramami regulacyjnymi łączności elektronicznej, a także poprzez uwalnianie zharmonizowanego widma na rzecz zaawansowanych technologii i poprzez możliwość obrotu prawami do użytkowania widma, co pozwala na tworzenie możliwości rozwoju przyszłych ogólnounijnych usług cyfrowych;

| g) | zapewnianie łatwego dostępu do widma poprzez wykorzystanie zalet ogólnych zezwoleń na łączność elektroniczną zgodnie z art. 5 dyrektywy 2002/20/WE; |
| --- | --- |

g)

zapewnianie łatwego dostępu do widma poprzez wykorzystanie zalet ogólnych zezwoleń na łączność elektroniczną zgodnie z art. 5 dyrektywy 2002/20/WE;

| h) | zachęcanie do pasywnego współdzielenia infrastruktury tam, gdzie byłoby to proporcjonalne i nie stanowiło dyskryminacji zgodnie z art. 12 dyrektywy 2002/21/WE; |
| --- | --- |

h)

zachęcanie do pasywnego współdzielenia infrastruktury tam, gdzie byłoby to proporcjonalne i nie stanowiło dyskryminacji zgodnie z art. 12 dyrektywy 2002/21/WE;

| i) | utrzymanie i rozwój skutecznej konkurencji, szczególnie w zakresie usług łączności elektronicznej, poprzez podejmowanie środków zaradczych ex ante lub ex post w celu niedopuszczenia do nadmiernego gromadzenia praw do użytkowania częstotliwości radiowych przez pewne przedsiębiorstwa, co powoduje znaczące szkody dla konkurencji; |
| --- | --- |

i)

utrzymanie i rozwój skutecznej konkurencji, szczególnie w zakresie usług łączności elektronicznej, poprzez podejmowanie środków zaradczych ex ante lub ex post w celu niedopuszczenia do nadmiernego gromadzenia praw do użytkowania częstotliwości radiowych przez pewne przedsiębiorstwa, co powoduje znaczące szkody dla konkurencji;

| j) | zmniejszenie fragmentacji i pełne wykorzystanie potencjału rynku wewnętrznego w celu wspierania wzrostu gospodarczego i ekonomii skali na szczeblu unijnym poprzez poprawę koordynacji i harmonizacji warunków technicznych wykorzystania i dostępności widma – stosownie do okoliczności; |
| --- | --- |

j)

zmniejszenie fragmentacji i pełne wykorzystanie potencjału rynku wewnętrznego w celu wspierania wzrostu gospodarczego i ekonomii skali na szczeblu unijnym poprzez poprawę koordynacji i harmonizacji warunków technicznych wykorzystania i dostępności widma – stosownie do okoliczności;

| k) | unikanie szkodliwych zakłóceń lub zaburzeń ze strony innych urządzeń radiowych lub nieradiowych między innymi poprzez ułatwianie opracowywania norm wspierających efektywne wykorzystanie widma oraz zwiększanie odporności odbiorników na zakłócenia, ze szczególnym uwzględnieniem kumulatywnego wpływu rosnącej ilości i rosnącego zagęszczenia urządzeń i aplikacji radiowych; |
| --- | --- |

k)

unikanie szkodliwych zakłóceń lub zaburzeń ze strony innych urządzeń radiowych lub nieradiowych między innymi poprzez ułatwianie opracowywania norm wspierających efektywne wykorzystanie widma oraz zwiększanie odporności odbiorników na zakłócenia, ze szczególnym uwzględnieniem kumulatywnego wpływu rosnącej ilości i rosnącego zagęszczenia urządzeń i aplikacji radiowych;

| l) | wspieranie dostępności nowych produktów i technologii konsumenckich, tak by zyskać poparcie konsumentów przy przechodzeniu do technologii cyfrowej i zapewnić wydajne korzystanie z dywidendy cyfrowej; |
| --- | --- |

l)

wspieranie dostępności nowych produktów i technologii konsumenckich, tak by zyskać poparcie konsumentów przy przechodzeniu do technologii cyfrowej i zapewnić wydajne korzystanie z dywidendy cyfrowej;

| m) | zmniejszenie śladu węglowego w UE poprzez poprawę technicznej i energetycznej efektywności sieci i urządzeń do łączności bezprzewodowej. |
| --- | --- |

m)

zmniejszenie śladu węglowego w UE poprzez poprawę technicznej i energetycznej efektywności sieci i urządzeń do łączności bezprzewodowej.

Artykuł 4

Poprawa wydajności i elastyczności

1.   Państwa członkowskie we współpracy z Komisją i w odpowiednich przypadkach wspierają wspólne wykorzystanie widma oraz współdzielenie widma.

Państwa członkowskie przyczyniają się także do rozwoju aktualnych i nowych technologii, na przykład technologii radia kognitywnego, w tym technologii wykorzystujących tzw. białe plamy.

2.   Państwa członkowskie i Komisja współpracują w celu zwiększenia elastyczności wykorzystania widma, by promować innowacje i inwestycje, dzięki możliwości wykorzystania nowych technologii oraz przeniesienia lub dzierżawy praw do użytkowania widma.

3.   Państwa członkowskie i Komisja współpracują w celu wspierania opracowywania i harmonizacji norm dotyczących urządzeń radiowych i końcowych urządzeń telekomunikacyjnych, jak również urządzeń elektrycznych i elektronicznych oraz sieci, opierając się w razie konieczności na upoważnieniach normalizacyjnych udzielonych przez Komisję odpowiednim organom normalizacyjnym. Szczególną uwagę zwraca się także na normy dotyczące urządzeń przeznaczonych dla osób niepełnosprawnych.

4.   Państwa członkowskie intensyfikują działania badawczo-rozwojowe w dziedzinie nowych technologii, takich jak technologie poznawcze i geolokalizacyjne bazy danych.

5.   Państwa członkowskie określają w stosownych przypadkach kryteria selekcji i procedury przyznawania praw do użytkowania widma stymulujące konkurencję, inwestycje i wydajne wykorzystanie widma będącego dobrem publicznym, a także promujące współistnienie nowych i zastanych usług i urządzeń. Państwa członkowskie wspierają ciągłe wydajne wykorzystywanie widma na potrzeby sieci, urządzeń i aplikacji.

6.   Jeśli jest to konieczne do zapewnienia efektywnego wykorzystania praw do użytkowania widma i uniknięcia przetrzymywania widma, państwa członkowskie mogą rozważyć podjęcie odpowiednich środków, również nałożenie kar finansowych, zastosowanie opłat motywujących lub odebranie praw. Środki te muszą być ustalane i stosowane w sposób jawny, niedyskryminujący i proporcjonalny.

7.   W przypadku usług łączności elektronicznej państwa członkowskie przyjmą do dnia 1 stycznia 2013 r. środki w zakresie przeznaczenia pasm i udzielania zezwoleń, które będą odpowiednie do rozwoju usług szerokopasmowych, zgodnie z dyrektywą 2002/20/WE w celu osiągnięcia największej możliwej pojemności i przepustowości łączy szerokopasmowych.

8.   Aby uniknąć ewentualnej fragmentacji rynku wewnętrznego z uwagi na rozbieżne kryteria i procedury selekcji dla zharmonizowanego widma przyznawanego na potrzeby usług łączności elektronicznej i podlegającego obrotowi we wszystkich państwach członkowskich zgodnie z art. 9b dyrektywy 2002/21/WE, Komisja, we współpracy z państwami członkowskimi i zgodnie z zasadą pomocniczości, ułatwia określanie i wymianę najlepszych praktyk dotyczących warunków i procedur wydawania zezwoleń oraz stymuluje wymianę informacji na temat takiego widma, aby zwiększyć spójność w ramach Unii, zgodnie z zasadami neutralności technologii i usług.

Artykuł 5

Konkurencja

1.   Państwa członkowskie wspierają skuteczną konkurencję i zapobiegają jej zakłóceniom na rynku wewnętrznym usług łączności elektronicznej zgodnie z dyrektywami 2002/20/WE i 2002/21/WE.

Przy przyznawaniu praw do użytkowania widma użytkownikom prywatnych sieci łączności elektronicznej uwzględniają one także kwestie dotyczące konkurencji.

2.   Na użytek ust. 1 akapit pierwszy i bez uszczerbku dla stosowania przepisów dotyczących konkurencji oraz dla środków przyjętych przez państwa członkowskie w celu realizacji ogólnego interesu zgodnie z art. 9 ust. 4 dyrektywy 2002/21/WE, państwa członkowskie mogą przyjmować w szczególności następujące środki:

| a) | ograniczenie ilości widma, dla którego prawa do użytkowania przyznawane są jakiemukolwiek przedsiębiorstwu lub obwarowanie takich praw do użytkowania warunkami, takimi jak zapewnienie dostępu hurtowego, roamingu krajowego lub regionalnego w przypadku pewnych pasm lub grup pasm o podobnej charakterystyce, np. częstotliwości poniżej 1 GHz przeznaczonych dla usług łączności elektronicznej. Takie dodatkowe warunki mogą być nakładane wyłącznie przez właściwy organ krajowy; |
| --- | --- |

a)

ograniczenie ilości widma, dla którego prawa do użytkowania przyznawane są jakiemukolwiek przedsiębiorstwu lub obwarowanie takich praw do użytkowania warunkami, takimi jak zapewnienie dostępu hurtowego, roamingu krajowego lub regionalnego w przypadku pewnych pasm lub grup pasm o podobnej charakterystyce, np. częstotliwości poniżej 1 GHz przeznaczonych dla usług łączności elektronicznej. Takie dodatkowe warunki mogą być nakładane wyłącznie przez właściwy organ krajowy;

| b) | zarezerwowanie, w stosownych przypadkach w zależności od sytuacji na rynku krajowym, określonej części pasma lub grupy pasm częstotliwości, aby przydzielić je nowym operatorom; |
| --- | --- |

b)

zarezerwowanie, w stosownych przypadkach w zależności od sytuacji na rynku krajowym, określonej części pasma lub grupy pasm częstotliwości, aby przydzielić je nowym operatorom;

| c) | odmowa przyznania nowych praw do użytkowania widma lub zezwolenia na nowe użytkowanie widma w pewnych pasmach lub obwarowanie przyznania nowych praw do użytkowania widma lub wydania zezwolenia na nowe użytkowanie określonymi warunkami, aby zapobiec zakłóceniom konkurencji wynikłym z cesji, przeniesienia lub gromadzenia praw do użytkowania; |
| --- | --- |

c)

odmowa przyznania nowych praw do użytkowania widma lub zezwolenia na nowe użytkowanie widma w pewnych pasmach lub obwarowanie przyznania nowych praw do użytkowania widma lub wydania zezwolenia na nowe użytkowanie określonymi warunkami, aby zapobiec zakłóceniom konkurencji wynikłym z cesji, przeniesienia lub gromadzenia praw do użytkowania;

| d) | wprowadzenie zakazu przenoszenia praw do użytkowania widma niepodlegającego krajowej lub unijnej procedurze dotyczącej kontroli połączeń lub obwarowanie takich transferów warunkami, gdy istnieje prawdopodobieństwo poważnego uszczerbku dla konkurencji; |
| --- | --- |

d)

wprowadzenie zakazu przenoszenia praw do użytkowania widma niepodlegającego krajowej lub unijnej procedurze dotyczącej kontroli połączeń lub obwarowanie takich transferów warunkami, gdy istnieje prawdopodobieństwo poważnego uszczerbku dla konkurencji;

| e) | zmiana aktualnych praw zgodnie z dyrektywą 2002/20/WE, jeżeli będzie to niezbędne do zaradzenia ex post zakłóceniom konkurencji wynikłym z przeniesienia lub zgromadzenia praw do użytkowania częstotliwości radiowych. |
| --- | --- |

e)

zmiana aktualnych praw zgodnie z dyrektywą 2002/20/WE, jeżeli będzie to niezbędne do zaradzenia ex post zakłóceniom konkurencji wynikłym z przeniesienia lub zgromadzenia praw do użytkowania częstotliwości radiowych.

3.   Jeżeli państwa członkowskie pragną przyjąć środki, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, czynią to zgodnie z procedurami dotyczącymi nałożenia lub zmiany takich warunków w odniesieniu do praw do użytkowania widma, określonymi w dyrektywie 2002/20/WE.

4.   Państwa członkowskie zapewniają, aby procedury udzielania zezwoleń na świadczenie usług łączności elektronicznej i wyboru podmiotów świadczących te usługi promowały skuteczną konkurencję z korzyścią dla obywateli, konsumentów i przedsiębiorstw w Unii.

Artykuł 6

Potrzeby widma dla bezprzewodowej łączności szerokopasmowej

1.   Państwa członkowskie, we współpracy z Komisją, podejmują wszelkie kroki niezbędne, by zapewnić, aby w Unii dostępny był zakres widma wystarczający do zapewnienia zasięgu i pojemności, tak aby Unia miała najszybsze łącza szerokopasmowe na świecie, co umożliwi aplikacjom bezprzewodowym i wiodącym europejskim podmiotom świadczącym nowe usługi skuteczne działanie na rzecz wzrostu gospodarczego, oraz aby zrealizować cel, którym jest zapewnienie do 2020 roku wszystkim obywatelom dostępu do łączy szerokopasmowych o przepustowości co najmniej 30 Mb/s.

2.   Aby wspierać większą dostępność bezprzewodowych usług szerokopasmowych z korzyścią dla obywateli i konsumentów w Unii, państwa członkowskie udostępniają pasma objęte decyzjami 2008/411/WE (3,4–3,8 GHz), 2008/477/WE (2,5–2,69 GHz) i 2009/766/WE (900/1 800 MHz) na warunkach wyszczególnionych w tych decyzjach. W zależności od zapotrzebowania na rynku państwa członkowskie zakończą procedurę wydawania zezwoleń do dnia 31 grudnia 2012 r., nie wpływając na realizację aktualnych usług i na warunkach dających konsumentom łatwy dostęp do bezprzewodowych usług szerokopasmowych.

3.   Państwa członkowskie wspierają stałą rozbudowę sieci przez dostawców usług łączności elektronicznej za pomocą najnowszej i najbardziej wydajnej technologii, tak aby byli oni w stanie zapewnić sobie dywidendy cyfrowe zgodnie z zasadami neutralności usług i technologii.

4.   Państwa członkowskie zakończą do dnia 1 stycznia 2013 r. proces wydawania zezwoleń, aby umożliwić wykorzystanie pasma 800 MHz dla potrzeb usług łączności elektronicznej. Komisja zezwala do dnia 31 grudnia 2015 r. na szczególne odstępstwa w państwach członkowskich, w których wyjątkowe okoliczności krajowe lub lokalne albo problemy z transgraniczną koordynacją częstotliwości uniemożliwiałyby udostępnienie tego pasma, w odpowiedzi na należycie uzasadniony wniosek danego państwa członkowskiego.

Jeśli potwierdzone problemy z transgraniczną koordynacją częstotliwości państwa członkowskiego z jednym państwem lub większą ich liczbą, w tym z państwami kandydującymi i przystępującymi, nie zostaną usunięte do dnia 31 grudnia 2015 roku i będą ograniczały dostępność pasma 800 MHz, Komisja zezwoli na wyjątkowe odstępstwa roczne do czasu usunięcia takich przeszkód.

Państwa członkowskie, którym przyznano odstępstwa na podstawie akapitu pierwszego lub drugiego, zapewniają, by wykorzystanie pasma 800 MHz nie blokowało dostępności tego pasma w sąsiadujących państwach członkowskich dla potrzeb usług łączności elektronicznej innych niż radiodyfuzja.

Niniejszy ustęp ma zastosowanie także do problemów z koordynacją widma w Republice Cypryjskiej wynikających z faktu, że rząd Cypru nie ma możliwości sprawowania faktycznej kontroli nad częścią terytorium państwa.

5.   Państwa członkowskie we współpracy z Komisją na bieżąco monitorują wymogi dotyczące pojemności bezprzewodowych usług szerokopasmowych. W oparciu o wyniki analizy, o której mowa w art. 9 ust. 4, Komisja oceni, czy konieczne jest podjęcie działań w celu zharmonizowania dodatkowych pasm częstotliwości, i przekaże Parlamentowi Europejskiemu i Radzie do dnia 1 stycznia 2015 r. sprawozdanie na ten temat.

W stosownych przypadkach i zgodnie z prawem unijnym państwa członkowskie mogą zapewnić, aby bezpośrednie koszty migracji lub realokacji wykorzystania widma były odpowiednio refundowane zgodnie z przepisami krajowymi i unijnymi.

6.   Państwa członkowskie we współpracy z Komisją promują w stosownych przypadkach dostęp do usług szerokopasmowych w paśmie 800 MHz w odległych i słabo zaludnionych obszarach. Państwa członkowskie rozważają przy tym sposoby zapewnienia, by uwolnienie pasma 800 MHz nie zaszkodziło użytkownikom realizującym programy i imprezy specjalne (PMSE), i w stosownych przypadkach podejmują środki techniczne i regulacyjne w tym zakresie.

7.   Komisja we współpracy z państwami członkowskimi ocenia zasadność i wykonalność rozszerzenia przeznaczeń widma w paśmie nielicencjonowanym na potrzeby bezprzewodowych systemów dostępowych, w tym lokalnych sieci radiowych.

8.   Państwa członkowskie umożliwiają przenoszenie lub dzierżawę praw do użytkowania widma w zharmonizowanych pasmach 790–862 MHz, 880–915 MHz, 925–960 MHz, 1 710–1 785 MHz, 1 805–1 880 MHz, 1 900–1 980 MHz, 2 010–2 025 MHz, 2 110–2 170 MHz, 2,5–2,69 GHz i 3,4–3,8 GHz.

9.   W celu zagwarantowania wszystkim obywatelom dostępu do zaawansowanych usług cyfrowych, w tym łączności szerokopasmowej, zwłaszcza w odległych i słabo zaludnionych obszarach, państwa członkowskie wraz z Komisją mogą zbadać, czy dostępna jest ilość widma wystarczająca do zapewnienia satelitarnych usług szerokopasmowych umożliwiających dostęp do internetu.

10.   Państwa członkowskie we współpracy z Komisją badają możliwość zwiększenia dostępności i wykorzystania pikokomórek i femtokomórek. Ponadto uwzględniają w pełni potencjał stacji bazowych telefonii komórkowej oraz współdzielonego i nielicencjonowanego wykorzystania widma w celu stworzenia podstaw rozwoju bezprzewodowych sieci rozproszonych, które mogą odegrać kluczową rolę w zmniejszeniu przepaści cyfrowej.

Artykuł 7

Zapotrzebowanie na widmo dla innych polityk z zakresu komunikacji bezprzewodowej

Aby wspierać dalszy rozwój innowacyjnych mediów audiowizualnych i innych usług oferowanych obywatelom Unii, przy uwzględnieniu korzyści gospodarczych i społecznych wynikających z jednolitego rynku cyfrowego, państwa członkowskie we współpracy z Komisją dążą do zapewnienia dostępności odpowiednich zasobów widma na potrzeby świadczenia takich usług drogą satelitarną i naziemną, jeżeli istnieje uzasadniona potrzeba.

Artykuł 8

Zapotrzebowanie na widmo dla innych konkretnych polityk unijnych

1.   Państwa członkowskie i Komisja zapewniają dostępność widma i zabezpieczają częstotliwości radiowe niezbędne do monitorowania atmosfery i powierzchni Ziemi, umożliwiające rozwój i eksploatację aplikacji kosmicznych oraz usprawnianie systemów transportowych, w szczególności dla globalnego cywilnego systemu nawigacji satelitarnej utworzonego w ramach programu Galileo (17), europejskiego programu monitorowania Ziemi (GMES) (18) oraz inteligentnych systemów bezpieczeństwa transportu i zarządzania transportem.

2.   Komisja, we współpracy z państwami członkowskimi, prowadzi badania dotyczące oszczędności energii w wykorzystaniu widma, w celu przyczynienia się do realizacji polityki redukcji emisji dwutlenku węgla, oraz rozważa udostępnienie widma dla technologii bezprzewodowych posiadających potencjał zwiększenia oszczędności energii i efektywności energetycznej innych systemów dystrybucyjnych, takich jak sieci wodociągowe, jak również inteligentnych sieci energetycznych oraz inteligentnych systemów pomiarowych.

3.   Komisja we współpracy z państwami członkowskimi wspiera udostępnienie na zharmonizowanych warunkach widma wystarczającego do wspomagania rozwoju usług bezpieczeństwa i swobodnego obrotu powiązanymi z nimi urządzeniami, jak również rozwoju innowacyjnych rozwiązań interoperacyjnych dla potrzeb bezpieczeństwa publicznego i ochrony publicznej, ochrony ludności i pomocy w przypadku klęsk żywiołowych.

4.   Państwa członkowskie i Komisja współpracują ze środowiskami naukowymi i akademickimi w celu nakreślenia inicjatyw badawczo-rozwojowych oraz innowacyjnych zastosowań, które mogą mieć duży wpływ społeczno-gospodarczy lub potencjał inwestycyjny, oceniają zapotrzebowanie takich zastosowań na widmo i rozważają w razie potrzeby przyznanie im wystarczających zasobów widma na zharmonizowanych warunkach technicznych i przy najmniej uciążliwym obciążeniu administracyjnym.

5.   Państwa członkowskie we współpracy z Komisją dążą do zapewnienia niezbędnych pasm częstotliwości dla potrzeb realizacji programów i imprez specjalnych (PMSE), zgodnie z celami Unii w zakresie poprawy integracji rynku wewnętrznego i dostępu do kultury.

6.   Państwa członkowskie wraz z Komisją dążą do zapewnienia dostępności widma do celów identyfikacji radiowej (RFID) oraz innych technologii łączności bezprzewodowej związanych z „internetem przedmiotów” (IoT) oraz współpracują pod kątem wspierania rozwoju norm i harmonizacji przeznaczeń widma w państwach członkowskich do celów łączności w zakresie internetu przedmiotów.

Artykuł 9

Wykaz

1.   Niniejszym ustanawia się wykaz obecnych zastosowań widma zarówno dla potrzeb handlowych, jak i publicznych.

Wykaz spełnia następujące cele:

| a) | pozwala na określenie pasm częstotliwości, w których można poprawić wydajność obecnego wykorzystania widma; |
| --- | --- |

a)

pozwala na określenie pasm częstotliwości, w których można poprawić wydajność obecnego wykorzystania widma;

| b) | pomaga w określeniu pasm częstotliwości, które mogłyby nadawać się do ponownego przeznaczenia i współdzielenia widma pod kątem wspierania polityk Unii, o których mowa w niniejszej decyzji, uwzględniając przyszłe zapotrzebowanie na widmo w oparciu, między innymi, o wymagania konsumentów i operatorów oraz o możliwość spełnienia tych wymagań; |
| --- | --- |

b)

pomaga w określeniu pasm częstotliwości, które mogłyby nadawać się do ponownego przeznaczenia i współdzielenia widma pod kątem wspierania polityk Unii, o których mowa w niniejszej decyzji, uwzględniając przyszłe zapotrzebowanie na widmo w oparciu, między innymi, o wymagania konsumentów i operatorów oraz o możliwość spełnienia tych wymagań;

| c) | pomaga w analizie różnych rodzajów wykorzystania widma przez użytkowników prywatnych i publicznych; |
| --- | --- |

c)

pomaga w analizie różnych rodzajów wykorzystania widma przez użytkowników prywatnych i publicznych;

| d) | pozwala na określenie pasm częstotliwości, które można przeznaczyć lub ponownie przeznaczyć, aby zwiększyć wydajność ich wykorzystania, promować innowację i wspierać konkurencję na rynku wewnętrznym; pozwala także na szukanie nowych sposobów współdzielenia widma z korzyścią dla użytkowników prywatnych i publicznych, z uwzględnieniem potencjalnego pozytywnego i negatywnego wpływu przeznaczenia lub ponownego przeznaczenia na aktualnych użytkowników tych i sąsiednich pasm. |
| --- | --- |

d)

pozwala na określenie pasm częstotliwości, które można przeznaczyć lub ponownie przeznaczyć, aby zwiększyć wydajność ich wykorzystania, promować innowację i wspierać konkurencję na rynku wewnętrznym; pozwala także na szukanie nowych sposobów współdzielenia widma z korzyścią dla użytkowników prywatnych i publicznych, z uwzględnieniem potencjalnego pozytywnego i negatywnego wpływu przeznaczenia lub ponownego przeznaczenia na aktualnych użytkowników tych i sąsiednich pasm.

2.   W celu zapewnienia jednolitego wdrożenia ust. 1 niniejszego artykułu Komisja, przy jak najpełniejszym uwzględnieniu opinii Zespołu ds. Polityki Spektrum Radiowego, przyjmie akty wykonawcze do dnia 1 lipca 2013 r.:

| a) | akt umożliwiający stworzenie praktycznych warunków i jednolitych metod zbierania przez państwa członkowskie danych na temat aktualnego wykorzystania widma i udostępniania ich Komisji, z zastrzeżeniem poszanowania przepisów dotyczących tajemnicy handlowej zawartych w art. 8 decyzji nr 676/2002/WE oraz prawa państw członkowskich do nieujawniania informacji poufnych, z uwzględnieniem celu minimalizacji obciążeń administracyjnych i istniejących obowiązków państw członkowskich, które wynikają z innych przepisów prawa unijnego, w szczególności obowiązku dostarczania określonych informacji; |
| --- | --- |

a)

akt umożliwiający stworzenie praktycznych warunków i jednolitych metod zbierania przez państwa członkowskie danych na temat aktualnego wykorzystania widma i udostępniania ich Komisji, z zastrzeżeniem poszanowania przepisów dotyczących tajemnicy handlowej zawartych w art. 8 decyzji nr 676/2002/WE oraz prawa państw członkowskich do nieujawniania informacji poufnych, z uwzględnieniem celu minimalizacji obciążeń administracyjnych i istniejących obowiązków państw członkowskich, które wynikają z innych przepisów prawa unijnego, w szczególności obowiązku dostarczania określonych informacji;

| b) | akt umożliwiający opracowanie metody analizy trendów w technologii, przyszłych potrzeb i zapotrzebowania na widmo w obszarach polityki Unii objętych niniejszą decyzją, w szczególności usług, które mogą funkcjonować w zakresie częstotliwości od 400 MHz do 6 GHz, tak aby określić rozwijające się i potencjalne istotne sposoby wykorzystania widma. |
| --- | --- |

b)

akt umożliwiający opracowanie metody analizy trendów w technologii, przyszłych potrzeb i zapotrzebowania na widmo w obszarach polityki Unii objętych niniejszą decyzją, w szczególności usług, które mogą funkcjonować w zakresie częstotliwości od 400 MHz do 6 GHz, tak aby określić rozwijające się i potencjalne istotne sposoby wykorzystania widma.

Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 13 ust. 2.

3.   Komisja zarządza wykazem, o którym mowa w ust. 1, zgodnie z aktami wykonawczymi, o których mowa w ust. 2.

4.   Komisja analizuje trendy w technologii, przyszłe potrzeby i zapotrzebowanie na widmo zgodnie z aktami wykonawczymi, o których mowa w ust. 2 lit. b). Komisja składa Parlamentowi Europejskiemu oraz Radzie sprawozdanie z wyników tej analizy.

Artykuł 10

Negocjacje międzynarodowe

1.   W negocjacjach międzynarodowych dotyczących spraw związanych z widmem obowiązują następujące zasady:

| a) | jeżeli przedmiot negocjacji międzynarodowych wchodzi w zakres kompetencji Unii, stanowisko Unii określane jest zgodnie z prawem unijnym; |
| --- | --- |

a)

jeżeli przedmiot negocjacji międzynarodowych wchodzi w zakres kompetencji Unii, stanowisko Unii określane jest zgodnie z prawem unijnym;

| b) | jeżeli przedmiot negocjacji międzynarodowych wchodzi częściowo w zakres kompetencji Unii, a częściowo w zakres kompetencji państw członkowskich, Unia i państwa członkowskie starają się wypracować wspólne stanowisko zgodnie z wymogami zasady lojalnej współpracy. |
| --- | --- |

b)

jeżeli przedmiot negocjacji międzynarodowych wchodzi częściowo w zakres kompetencji Unii, a częściowo w zakres kompetencji państw członkowskich, Unia i państwa członkowskie starają się wypracować wspólne stanowisko zgodnie z wymogami zasady lojalnej współpracy.

Na użytek stosowania akapitu pierwszego lit. b) Unia i państwa członkowskie współpracują zgodnie z zasadą jednolitego reprezentowania Unii i jej państw członkowskich na arenie międzynarodowej.

2.   Na wniosek państw członkowskich Unia udziela im pomocy w postaci wsparcia prawnego, politycznego i technicznego w celu rozwiązania kwestii koordynacji widma z państwami sąsiadującymi z Unią, w tym z państwami kandydującymi i przystępującymi, tak by umożliwić zainteresowanym państwom członkowskim realizację zobowiązań na mocy przepisów Unii. Udzielając takiej pomocy, Unia wykorzystuje wszystkie swoje uprawnienia prawne i polityczne do wspierania realizacji polityk Unii.

Unia wspiera starania państw trzecich mające na celu wdrożenie zarządzania widmem zgodnego z systemem unijnym, tak aby chronić cele unijnej polityki w zakresie widma.

3.   Prowadząc dwustronne lub wielostronne negocjacje z państwami trzecimi, państwa członkowskie są związane swoimi zobowiązaniami na mocy prawa unijnego. Podpisując lub przyjmując w inny sposób jakiekolwiek zobowiązania międzynarodowe dotyczące widma, państwa członkowskie dołączają do podpisu lub innego potwierdzenia przyjęcia wspólną deklarację, w której stwierdza się, iż wykonują takie umowy lub zobowiązania międzynarodowe zgodnie ze swoimi zobowiązaniami na mocy Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

Artykuł 11

Współpraca między różnymi organami

1.   Komisja i państwa członkowskie współpracują w celu wzmocnienia obecnych ram instytucjonalnych, aby wspierać koordynację zarządzania widmem na szczeblu unijnym, z uwzględnieniem spraw mających bezpośredni wpływ na co najmniej dwa państwa członkowskie i zapewniając pełną realizację celów unijnej polityki w zakresie widma radiowego.

2.   Komisja i państwa członkowskie zachęcają organy normalizacyjne, CEPT i Wspólne Centrum Badawcze Komisji oraz wszelkie odpowiednie strony do ścisłej współpracy w kwestiach technicznych, by propagować efektywne wykorzystanie widma. W tym celu w spójny sposób podtrzymują powiązanie między zarządzaniem widmem a normalizacją, tak aby wzmacniać rynek wewnętrzny.

Artykuł 12

Konsultacje publiczne

W stosownych przypadkach Komisja organizuje konsultacje publiczne w celu zasięgnięcia opinii wszystkich zainteresowanych stron i opinii społeczeństwa na temat wykorzystania widma w Unii.

Artykuł 13

Procedura komitetowa

1.   Komisję wspiera Komitet ds. Spektrum Radiowego ustanowiony decyzją nr 676/2002/WE. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

2.   W przypadku odesłań do niniejszego ustępu, stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011. W przypadku niewydania opinii przez komitet Komisja nie przyjmuje projektu aktu wykonawczego i zastosowanie ma art. 5 ust. 4 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

Artykuł 14

Zgodność z kierunkami i celami polityki

O ile w niniejszej decyzji nie określono inaczej, państwa członkowskie stosują kierunki i cele polityki określone w niniejszej decyzji, począwszy od dnia 1 lipca 2015 r.

Artykuł 15

Sprawozdawczość i przegląd

W terminie do dnia 10 kwietnia 2014 r. Komisja przekaże Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z działań podjętych i środków przyjętych na mocy niniejszej decyzji.

Państwa członkowskie przedstawiają Komisji wszelkie informacje niezbędne do przeglądu stosowania niniejszej decyzji.

Do dnia 31 grudnia 2015 r. Komisja przeprowadzi przegląd stosowania niniejszej decyzji.

Artykuł 16

Wejście w życie

Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 17

Adresaci

Niniejsza decyzja jest skierowana do państw członkowskich.

Sporządzono w Strasburgu dnia 14 marca 2012 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

M. SCHULZ

Przewodniczący

W imieniu Rady

N. WAMMEN

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. C 107 z 6.4.2011, s. 53.

1

(2)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 11 maja 2011 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz stanowisko Rady w pierwszym czytaniu z dnia 13 grudnia 2011 r. (Dz.U. C 46 E z 17.2.2012, s. 1). Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 15 lutego 2012 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym).

2

(3)  Dz.U. L 108 z 24.4.2002, s. 33.

3

(4)  Dz.U. L 91 z 7.4.1999, s. 10.

4

(5)  Dz.U. L 108 z 24.4.2002, s. 7.

5

(6)  Dz.U. L 108 z 24.4.2002, s. 21.

6

(7)  Dz.U. L 108 z 24.4.2002, s. 1.

7

(8)  Dz.U. L 196 z 17.7.1987, s. 85.

8

(9)  Dz.U. L 129 z 17.5.2007, s. 67.

9

(10)  Decyzja Komisji 2008/411/WE z dnia 21 maja 2008 r. w sprawie harmonizacji zakresu częstotliwości 3 400–3 800 MHz na potrzeby systemów naziemnych zapewniających usługi łączności elektronicznej we Wspólnocie (Dz.U. L 144 z 4.6.2008, s. 77).

10

(11)  Decyzja Komisji 2008/477/WE z dnia 13 czerwca 2008 r. w sprawie harmonizacji zakresu częstotliwości 2 500–2 690 MHz na potrzeby ziemskich systemów zapewniających usługi łączności elektronicznej we Wspólnocie (Dz.U. L 163 z 24.6.2008, s. 37).

11

(12)  Decyzja Komisji 2009/766/WE z dnia 16 października 2009 r. w sprawie harmonizacji pasm częstotliwości 900 MHz i 1 800 MHz na potrzeby systemów naziemnych umożliwiających dostarczanie paneuropejskich usług łączności elektronicznej we Wspólnocie (Dz.U. L 274 z 20.10.2009, s. 32).

12

(13)  Dz.U. L 308 z 24.11.2009, s. 24.

13

(14)  Dz.U. L 199 z 30.7.1999, s. 59.

14

(15)  Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13.

15

(16)  Dz.U. L 198 z 27.7.2002, s. 49.

16

(17)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 683/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie dalszej realizacji europejskich programów nawigacji satelitarnej (EGNOS i Galileo) (Dz.U. L 196 z 24.7.2008, s. 1).

17

(18)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 911/2010 z dnia 22 września 2010 r. w sprawie europejskiego programu monitorowania Ziemi (GMES) i początkowej fazy jego realizacji (lata 2011–2013) (Dz.U. L 276 z 20.10.2010, s. 1).

18

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

| 21.3.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 81/18 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 81/18

---

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) NR 244/2012

z dnia 16 stycznia 2012 r.

uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/31/UE w sprawie charakterystyki energetycznej budynków i ustanawiające ramy metodologii porównawczej do celów obliczania optymalnego pod względem kosztów poziomu wymagań minimalnych dotyczących charakterystyki energetycznej budynków i elementów budynków

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/31/WE z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie charakterystyki energetycznej budynków (1), w szczególności jej art. 5 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z dyrektywą 2010/31/UE Komisja zobowiązana jest do ustanowienia w drodze aktu delegowanego ram metodologii porównawczej do celów obliczania optymalnego pod względem kosztów poziomu wymagań minimalnych dotyczących charakterystyki energetycznej budynków i elementów budynków. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z dyrektywą 2010/31/UE Komisja zobowiązana jest do ustanowienia w drodze aktu delegowanego ram metodologii porównawczej do celów obliczania optymalnego pod względem kosztów poziomu wymagań minimalnych dotyczących charakterystyki energetycznej budynków i elementów budynków.

| (2) | Państwa członkowskie są odpowiedzialne za określenie minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej budynków i elementów budynków. Wymagania te muszą zostać określone w celu osiągnięcia poziomów optymalnych pod względem kosztów. Decyzja dotycząca tego, czy krajowy poziom odniesienia wykorzystywany jako ostateczny wynik obliczeń optymalnych kosztów to wynik obliczony z perspektywy makroekonomicznej (z uwzględnieniem kosztów inwestycji w efektywność energetyczną i korzyści z tych inwestycji dla całego społeczeństwa) czy z perspektywy czysto finansowej (z uwzględnieniem samej inwestycji), należy do państw członkowskich. Krajowe minimalne wymagania dotyczące charakterystyki energetycznej nie powinny być o więcej niż 15 % niższe niż wynik obliczeń optymalnych kosztów otrzymany w ramach obliczenia stosowanego jako krajowy poziom odniesienia. Poziom optymalny pod względem kosztów leży w granicach poziomów charakterystyki energetycznej, jeżeli analiza kosztów i korzyści przeprowadzona dla cyklu życia daje pozytywny wynik. |
| --- | --- |

(2)

Państwa członkowskie są odpowiedzialne za określenie minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej budynków i elementów budynków. Wymagania te muszą zostać określone w celu osiągnięcia poziomów optymalnych pod względem kosztów. Decyzja dotycząca tego, czy krajowy poziom odniesienia wykorzystywany jako ostateczny wynik obliczeń optymalnych kosztów to wynik obliczony z perspektywy makroekonomicznej (z uwzględnieniem kosztów inwestycji w efektywność energetyczną i korzyści z tych inwestycji dla całego społeczeństwa) czy z perspektywy czysto finansowej (z uwzględnieniem samej inwestycji), należy do państw członkowskich. Krajowe minimalne wymagania dotyczące charakterystyki energetycznej nie powinny być o więcej niż 15 % niższe niż wynik obliczeń optymalnych kosztów otrzymany w ramach obliczenia stosowanego jako krajowy poziom odniesienia. Poziom optymalny pod względem kosztów leży w granicach poziomów charakterystyki energetycznej, jeżeli analiza kosztów i korzyści przeprowadzona dla cyklu życia daje pozytywny wynik.

| (3) | Dyrektywa 2010/31/UE wspiera zmniejszenie zużycia energii w budownictwie, ale także podkreśla, że sektor budowlany jest jednym z głównych emitentów dwutlenku węgla. |
| --- | --- |

(3)

Dyrektywa 2010/31/UE wspiera zmniejszenie zużycia energii w budownictwie, ale także podkreśla, że sektor budowlany jest jednym z głównych emitentów dwutlenku węgla.

| (4) | W dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE z dnia 21 października 2009 r. ustanawiającej ogólne zasady ustalania wymogów dotyczących ekoprojektu dla produktów związanych z energią (2) przewidziano ustanowienie minimalnych wymagań dotyczących efektywności energetycznej w odniesieniu do tych produktów. Określając krajowe wymagania dotyczące charakterystyki energetycznej dla systemów technicznych budynku, państwa członkowskie muszą uwzględniać środki wykonawcze ustanowione na mocy tej dyrektywy. Parametry wyrobów budowlanych, które mają być wykorzystane do obliczeń na mocy niniejszego rozporządzenia, należy określić zgodnie z przepisami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 305/2011 z dnia 9 marca 2011 r. ustanawiającego zharmonizowane warunki wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych i uchylającego dyrektywę Rady 89/106/EWG (3). |
| --- | --- |

(4)

W dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE z dnia 21 października 2009 r. ustanawiającej ogólne zasady ustalania wymogów dotyczących ekoprojektu dla produktów związanych z energią (2) przewidziano ustanowienie minimalnych wymagań dotyczących efektywności energetycznej w odniesieniu do tych produktów. Określając krajowe wymagania dotyczące charakterystyki energetycznej dla systemów technicznych budynku, państwa członkowskie muszą uwzględniać środki wykonawcze ustanowione na mocy tej dyrektywy. Parametry wyrobów budowlanych, które mają być wykorzystane do obliczeń na mocy niniejszego rozporządzenia, należy określić zgodnie z przepisami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 305/2011 z dnia 9 marca 2011 r. ustanawiającego zharmonizowane warunki wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych i uchylającego dyrektywę Rady 89/106/EWG (3).

| (5) | Cel, jakim jest osiągnięcie poziomów efektywności energetycznej, które byłyby opłacalne ekonomicznie lub optymalne pod względem kosztów, może w niektórych okolicznościach uzasadniać określenie przez państwa członkowskie wymagań opłacalności ekonomicznej lub optymalizacji kosztów dotyczących elementów budowlanych, które w praktyce doprowadziłyby do powstania przeszkód dla korzystania z niektórych technologii projektowania budynków i rozwiązań technicznych, oraz które stymulowałyby stosowanie produktów związanych z energią o lepszej charakterystyce energetycznej. |
| --- | --- |

(5)

Cel, jakim jest osiągnięcie poziomów efektywności energetycznej, które byłyby opłacalne ekonomicznie lub optymalne pod względem kosztów, może w niektórych okolicznościach uzasadniać określenie przez państwa członkowskie wymagań opłacalności ekonomicznej lub optymalizacji kosztów dotyczących elementów budowlanych, które w praktyce doprowadziłyby do powstania przeszkód dla korzystania z niektórych technologii projektowania budynków i rozwiązań technicznych, oraz które stymulowałyby stosowanie produktów związanych z energią o lepszej charakterystyce energetycznej.

| (6) | Działania składające się na ramy metodologii porównawczej zostały określone w załączniku III do dyrektywy 2010/31/UE i obejmują określenie budynków referencyjnych, zdefiniowanie środków poprawy efektywności energetycznej, jakie należy zastosować w odniesieniu do tych budynków referencyjnych, ocenę zapotrzebowania na energię pierwotną w przypadku tych środków oraz obliczenie kosztów (tj. obecną wartość netto) tych środków. |
| --- | --- |

(6)

Działania składające się na ramy metodologii porównawczej zostały określone w załączniku III do dyrektywy 2010/31/UE i obejmują określenie budynków referencyjnych, zdefiniowanie środków poprawy efektywności energetycznej, jakie należy zastosować w odniesieniu do tych budynków referencyjnych, ocenę zapotrzebowania na energię pierwotną w przypadku tych środków oraz obliczenie kosztów (tj. obecną wartość netto) tych środków.

| (7) | Wspólne ramy do obliczania charakterystyki energetycznej, które ustanowiono w załączniku I do dyrektywy 2010/31/UE, mają również zastosowanie do wszystkich etapów przewidzianych w optymalnych pod względem kosztów ramach metodologii, w szczególności na etapie obliczania charakterystyki energetycznej budynków i elementów budynków. |
| --- | --- |

(7)

Wspólne ramy do obliczania charakterystyki energetycznej, które ustanowiono w załączniku I do dyrektywy 2010/31/UE, mają również zastosowanie do wszystkich etapów przewidzianych w optymalnych pod względem kosztów ramach metodologii, w szczególności na etapie obliczania charakterystyki energetycznej budynków i elementów budynków.

| (8) | W celu dostosowania ram metodologii porównawczej do okoliczności krajowych państwa członkowskie powinny określić szacunkowy ekonomiczny cykl życia budynku lub elementu budynku, odpowiednie koszty nośników energii, produktów, systemów i konserwacji, koszty eksploatacji i koszty pracy, współczynniki konwersji energii pierwotnej oraz ewolucję cen energii w tym względzie, które należy przyjąć w odniesieniu do paliw wykorzystywanych w kontekście krajowym do celu produkcji energii zużywanej w budynkach, uwzględniając informacje przekazane przez Komisję. Państwa członkowskie powinny również ustalić stopę dyskontową, którą należy stosować w obliczeniach makroekonomicznych i obliczeniach finansowych po uprzednim przeprowadzeniu analizy wrażliwości dla co najmniej dwóch stóp dyskontowych w przypadku każdego obliczenia. |
| --- | --- |

(8)

W celu dostosowania ram metodologii porównawczej do okoliczności krajowych państwa członkowskie powinny określić szacunkowy ekonomiczny cykl życia budynku lub elementu budynku, odpowiednie koszty nośników energii, produktów, systemów i konserwacji, koszty eksploatacji i koszty pracy, współczynniki konwersji energii pierwotnej oraz ewolucję cen energii w tym względzie, które należy przyjąć w odniesieniu do paliw wykorzystywanych w kontekście krajowym do celu produkcji energii zużywanej w budynkach, uwzględniając informacje przekazane przez Komisję. Państwa członkowskie powinny również ustalić stopę dyskontową, którą należy stosować w obliczeniach makroekonomicznych i obliczeniach finansowych po uprzednim przeprowadzeniu analizy wrażliwości dla co najmniej dwóch stóp dyskontowych w przypadku każdego obliczenia.

| (9) | Aby zapewnić wspólne podejście w zakresie zastosowania ram metodologii porównawczej przez państwa członkowskie, właściwe jest, aby Komisja ustaliła kluczowe warunki ramowe konieczne do obliczeń obecnej wartości netto, takie jak rok zerowy dla obliczeń, kategorie kosztów, które należy uwzględnić, oraz okres obliczeniowy, który ma być stosowany. |
| --- | --- |

(9)

Aby zapewnić wspólne podejście w zakresie zastosowania ram metodologii porównawczej przez państwa członkowskie, właściwe jest, aby Komisja ustaliła kluczowe warunki ramowe konieczne do obliczeń obecnej wartości netto, takie jak rok zerowy dla obliczeń, kategorie kosztów, które należy uwzględnić, oraz okres obliczeniowy, który ma być stosowany.

| (10) | Ustanowienie wspólnego okresu obliczeniowego nie narusza prawa państw członkowskich do określenia szacunkowego ekonomicznego cyklu życia budynków i/lub elementów budynku, ponieważ cykl ten może być dłuższy lub krótszy niż ustanowiony okres obliczeniowy. Szacowany ekonomiczny cykl życia budynku lub elementu budynku ma ograniczony wpływ na okres obliczeniowy, ponieważ okres ten określa się raczej w oparciu o cykl remontowy budynku, czyli okres, po upływie którego budynek poddawany jest gruntownemu remontowi. |
| --- | --- |

(10)

Ustanowienie wspólnego okresu obliczeniowego nie narusza prawa państw członkowskich do określenia szacunkowego ekonomicznego cyklu życia budynków i/lub elementów budynku, ponieważ cykl ten może być dłuższy lub krótszy niż ustanowiony okres obliczeniowy. Szacowany ekonomiczny cykl życia budynku lub elementu budynku ma ograniczony wpływ na okres obliczeniowy, ponieważ okres ten określa się raczej w oparciu o cykl remontowy budynku, czyli okres, po upływie którego budynek poddawany jest gruntownemu remontowi.

| (11) | Obliczeniom kosztów oraz prognozom zawierającym wiele założeń i niewiadomych, w tym na przykład dotyczących ewolucji cen energii, towarzyszy na ogół analiza wrażliwości mająca na celu ocenę odporności kluczowych parametrów wejściowych. Do celów obliczania optymalnych kosztów należy przeprowadzić analizę wrażliwości przynajmniej w odniesieniu do ewolucji cen energii i stopy dyskontowej, które mają być stosowane; jeśli to możliwe, analiza wrażliwości powinna również obejmować przyszłą ewolucję cen technologii w celu uzyskania danych wejściowych do przeglądu obliczeń. |
| --- | --- |

(11)

Obliczeniom kosztów oraz prognozom zawierającym wiele założeń i niewiadomych, w tym na przykład dotyczących ewolucji cen energii, towarzyszy na ogół analiza wrażliwości mająca na celu ocenę odporności kluczowych parametrów wejściowych. Do celów obliczania optymalnych kosztów należy przeprowadzić analizę wrażliwości przynajmniej w odniesieniu do ewolucji cen energii i stopy dyskontowej, które mają być stosowane; jeśli to możliwe, analiza wrażliwości powinna również obejmować przyszłą ewolucję cen technologii w celu uzyskania danych wejściowych do przeglądu obliczeń.

| (12) | Ramy metodologii porównawczej powinny umożliwić państwom członkowskim porównywanie wyników obliczeń optymalnych kosztów z obowiązującymi minimalnymi wymaganiami dotyczącymi charakterystyki energetycznej oraz wykorzystywanie wyników porównania w celu zagwarantowania, by minimalne wymagania dotyczące charakterystyki energetycznej były ustalane w celu osiągnięcia poziomów optymalnych pod względem kosztów. Państwa członkowskie powinny również rozważyć ustanowienie minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej na poziomie optymalnym pod względem kosztów w odniesieniu do tych kategorii budynków, w których jak dotąd nie istnieją minimalne wymagania dotyczące charakterystyki energetycznej. |
| --- | --- |

(12)

Ramy metodologii porównawczej powinny umożliwić państwom członkowskim porównywanie wyników obliczeń optymalnych kosztów z obowiązującymi minimalnymi wymaganiami dotyczącymi charakterystyki energetycznej oraz wykorzystywanie wyników porównania w celu zagwarantowania, by minimalne wymagania dotyczące charakterystyki energetycznej były ustalane w celu osiągnięcia poziomów optymalnych pod względem kosztów. Państwa członkowskie powinny również rozważyć ustanowienie minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej na poziomie optymalnym pod względem kosztów w odniesieniu do tych kategorii budynków, w których jak dotąd nie istnieją minimalne wymagania dotyczące charakterystyki energetycznej.

| (13) | Optymalna pod względem kosztów metodologia jest technologicznie neutralna i nie sprzyja jednemu rozwiązaniu technologicznemu bardziej niż innym. Zapewnia ona konkurencję środków/pakietów/wariantów w trakcie szacunkowego cyklu życia budynku lub elementu budynku. |
| --- | --- |

(13)

Optymalna pod względem kosztów metodologia jest technologicznie neutralna i nie sprzyja jednemu rozwiązaniu technologicznemu bardziej niż innym. Zapewnia ona konkurencję środków/pakietów/wariantów w trakcie szacunkowego cyklu życia budynku lub elementu budynku.

| (14) | Wyniki obliczeń oraz zastosowane dane wejściowe i przyjęte założenia powinny być zgłaszane Komisji w ramach sprawozdań zgodnie z art. 5 ust. 2 dyrektywy 2010/31/UE. Sprawozdania te powinny umożliwić Komisji dokonanie oceny i sporządzenie sprawozdania na temat postępów państw członkowskich na drodze do ustalenia minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej na poziomie optymalnym pod względem kosztów. |
| --- | --- |

(14)

Wyniki obliczeń oraz zastosowane dane wejściowe i przyjęte założenia powinny być zgłaszane Komisji w ramach sprawozdań zgodnie z art. 5 ust. 2 dyrektywy 2010/31/UE. Sprawozdania te powinny umożliwić Komisji dokonanie oceny i sporządzenie sprawozdania na temat postępów państw członkowskich na drodze do ustalenia minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej na poziomie optymalnym pod względem kosztów.

| (15) | Aby ograniczyć obciążenia administracyjne, państwa członkowskie powinny mieć możliwość zmniejszenia liczby obliczeń poprzez określenie budynków referencyjnych, które są reprezentatywne dla więcej niż jednej kategorii budynków, co nie powinno mieć wpływu na zobowiązanie ciążące na państwach członkowskich na mocy dyrektywy 2010/31/UE polegające na określeniu minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej w odniesieniu do niektórych kategorii budynków, |
| --- | --- |

(15)

Aby ograniczyć obciążenia administracyjne, państwa członkowskie powinny mieć możliwość zmniejszenia liczby obliczeń poprzez określenie budynków referencyjnych, które są reprezentatywne dla więcej niż jednej kategorii budynków, co nie powinno mieć wpływu na zobowiązanie ciążące na państwach członkowskich na mocy dyrektywy 2010/31/UE polegające na określeniu minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej w odniesieniu do niektórych kategorii budynków,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Przedmiot i zakres stosowania

Zgodnie z art. 5 dyrektywy 2010/31/UE oraz załącznikiem I i załącznikiem III do tej dyrektywy niniejsze rozporządzenie ustanawia ramy metodologii porównawczej, które mają być stosowane przez państwa członkowskie do obliczania optymalnych pod względem kosztów poziomów wymagań minimalnych dotyczących charakterystyki energetycznej dla nowych i istniejących budynków i elementów budynków.

Ramy metodologii określają zasady służące do porównywania środków poprawy efektywności energetycznej, środków uwzględniających odnawialne źródła energii oraz pakietów i wariantów takich środków, w oparciu o ich charakterystykę w zakresie energii pierwotnej i koszty związane z ich wdrożeniem. Określają one również sposoby stosowania tych zasad w odniesieniu do wybranych budynków referencyjnych w celu określenia optymalnych pod względem kosztów poziomów wymagań minimalnych dotyczących charakterystyki energetycznej.

Artykuł 2

Definicje

Poza definicjami określonymi w art. 2 dyrektywy 2010/31/UE stosuje się następujące definicje, przy czym w obliczeniach na poziomie makroekonomicznym nie uwzględnia się odpowiednich opłat ani podatków:

| 1) | koszt całkowity oznacza sumę wartości bieżącej początkowych kosztów inwestycji, sumę kosztów bieżących oraz kosztów odtworzenia (w powiązaniu z rokiem zerowym), jak również – w stosownych przypadkach – koszty usunięcia. Do celów obliczeń na poziomie makroekonomicznym należy uwzględnić dodatkową kategorię kosztów – koszt emisji gazów cieplarnianych; |
| --- | --- |

1)

koszt całkowity oznacza sumę wartości bieżącej początkowych kosztów inwestycji, sumę kosztów bieżących oraz kosztów odtworzenia (w powiązaniu z rokiem zerowym), jak również – w stosownych przypadkach – koszty usunięcia. Do celów obliczeń na poziomie makroekonomicznym należy uwzględnić dodatkową kategorię kosztów – koszt emisji gazów cieplarnianych;

| 2) | początkowe koszty inwestycji oznaczają wszystkie koszty poniesione do momentu oddania inwestorowi budynku lub elementu budynku do użytku. Koszty te obejmują projektowanie, zakup elementów budynków, podłączenie do dostawców, procedury związane z instalacją i rozruchem eksploatacyjnym; |
| --- | --- |

2)

początkowe koszty inwestycji oznaczają wszystkie koszty poniesione do momentu oddania inwestorowi budynku lub elementu budynku do użytku. Koszty te obejmują projektowanie, zakup elementów budynków, podłączenie do dostawców, procedury związane z instalacją i rozruchem eksploatacyjnym;

| 3) | koszty energii oznaczają roczne koszty oraz stałe i maksymalne opłaty za energię, w tym podatki krajowe; |
| --- | --- |

3)

koszty energii oznaczają roczne koszty oraz stałe i maksymalne opłaty za energię, w tym podatki krajowe;

| 4) | koszty eksploatacji oznaczają wszystkie koszty związane z eksploatacją budynku, w tym roczne koszty ubezpieczenia, opłaty za media i inne stałe opłaty i podatki; |
| --- | --- |

4)

koszty eksploatacji oznaczają wszystkie koszty związane z eksploatacją budynku, w tym roczne koszty ubezpieczenia, opłaty za media i inne stałe opłaty i podatki;

| 5) | koszty utrzymania oznaczają roczne koszty środków przeznaczonych na ochronę i przywracanie pożądanej jakości budynku lub elementu budynku. Obejmują one roczne koszty kontroli, sprzątania, zmian, napraw i elementów zużywalnych; |
| --- | --- |

5)

koszty utrzymania oznaczają roczne koszty środków przeznaczonych na ochronę i przywracanie pożądanej jakości budynku lub elementu budynku. Obejmują one roczne koszty kontroli, sprzątania, zmian, napraw i elementów zużywalnych;

| 6) | koszty bieżące oznaczają roczne koszty utrzymania, koszty eksploatacji i koszty energii; |
| --- | --- |

6)

koszty bieżące oznaczają roczne koszty utrzymania, koszty eksploatacji i koszty energii;

| 7) | koszty usunięcia oznaczają koszty likwidacji w przypadku budynku lub elementu budynku, który osiągnął koniec cyklu życia, i obejmują prace rozbiórkowe, demontaż elementów budynku, które nie osiągnęły jeszcze końca cyklu życia, transport i recykling; |
| --- | --- |

7)

koszty usunięcia oznaczają koszty likwidacji w przypadku budynku lub elementu budynku, który osiągnął koniec cyklu życia, i obejmują prace rozbiórkowe, demontaż elementów budynku, które nie osiągnęły jeszcze końca cyklu życia, transport i recykling;

| 8) | roczny koszt oznacza sumę kosztów bieżących i kosztów okresowych lub koszty odtworzenia poniesione w danym roku; |
| --- | --- |

8)

roczny koszt oznacza sumę kosztów bieżących i kosztów okresowych lub koszty odtworzenia poniesione w danym roku;

| 9) | koszt odtworzenia oznacza inwestycję pokrywającą zastąpienie elementu budynku, zgodnie z szacunkowym ekonomicznym cyklem życia w okresie obliczeniowym; |
| --- | --- |

9)

koszt odtworzenia oznacza inwestycję pokrywającą zastąpienie elementu budynku, zgodnie z szacunkowym ekonomicznym cyklem życia w okresie obliczeniowym;

| 10) | koszt emisji gazów cieplarnianych oznacza wartość pieniężną szkód wyrządzonych środowisku przez emisje CO2 związane ze zużyciem energii w budynkach; |
| --- | --- |

10)

koszt emisji gazów cieplarnianych oznacza wartość pieniężną szkód wyrządzonych środowisku przez emisje CO2 związane ze zużyciem energii w budynkach;

| 11) | budynek referencyjny oznacza hipotetyczny lub rzeczywisty budynek referencyjny, który posiada typową geometrię i typowe systemy techniczne, typową charakterystykę energetyczną zarówno dla przegród zewnętrznych, jak i dla systemów technicznych, pełni typowe funkcje i posiada typową strukturę kosztów w danym państwie członkowskim oraz jest reprezentatywny dla warunków klimatycznych i położenia geograficznego; |
| --- | --- |

11)

budynek referencyjny oznacza hipotetyczny lub rzeczywisty budynek referencyjny, który posiada typową geometrię i typowe systemy techniczne, typową charakterystykę energetyczną zarówno dla przegród zewnętrznych, jak i dla systemów technicznych, pełni typowe funkcje i posiada typową strukturę kosztów w danym państwie członkowskim oraz jest reprezentatywny dla warunków klimatycznych i położenia geograficznego;

| 12) | stopa dyskontowa oznacza konkretną wartość do celów porównania wartości pieniądza w czasie, wyrażoną w wartościach rzeczywistych; |
| --- | --- |

12)

stopa dyskontowa oznacza konkretną wartość do celów porównania wartości pieniądza w czasie, wyrażoną w wartościach rzeczywistych;

| 13) | współczynnik dyskontowy oznacza przelicznik stosowany do przeliczania przepływu pieniężnego występującego w określonym czasie na jego równoważną wartość w punkcie wyjścia. Jest on pochodną stopy dyskontowej; |
| --- | --- |

13)

współczynnik dyskontowy oznacza przelicznik stosowany do przeliczania przepływu pieniężnego występującego w określonym czasie na jego równoważną wartość w punkcie wyjścia. Jest on pochodną stopy dyskontowej;

| 14) | rok zerowy oznacza rok, na którym opierają się wszelkie obliczenia i na podstawie którego określa się okres obliczeniowy; |
| --- | --- |

14)

rok zerowy oznacza rok, na którym opierają się wszelkie obliczenia i na podstawie którego określa się okres obliczeniowy;

| 15) | okres obliczeniowy oznacza okres uwzględniany do celów obliczeniowych, zazwyczaj wyrażany w latach; |
| --- | --- |

15)

okres obliczeniowy oznacza okres uwzględniany do celów obliczeniowych, zazwyczaj wyrażany w latach;

| 16) | wartość rezydualna budynku oznacza sumę wartości rezydualnych budynku i elementów budynków pod koniec okresu obliczeniowego; |
| --- | --- |

16)

wartość rezydualna budynku oznacza sumę wartości rezydualnych budynku i elementów budynków pod koniec okresu obliczeniowego;

| 17) | ewolucja cen oznacza rozwój w czasie cen energii, produktów, systemów technicznych budynku, usług, pracy, utrzymania i innych kosztów, który może się różnić od stopy inflacji; |
| --- | --- |

17)

ewolucja cen oznacza rozwój w czasie cen energii, produktów, systemów technicznych budynku, usług, pracy, utrzymania i innych kosztów, który może się różnić od stopy inflacji;

| 18) | środek poprawy efektywności energetycznej oznacza zmianę w budynku, która prowadzi do obniżenia zapotrzebowania budynku na energię pierwotną; |
| --- | --- |

18)

środek poprawy efektywności energetycznej oznacza zmianę w budynku, która prowadzi do obniżenia zapotrzebowania budynku na energię pierwotną;

| 19) | pakiet oznacza zestaw środków poprawy efektywności energetycznej i/lub środków, których podstawę stanowią odnawialne źródła, zastosowanych w odniesieniu do budynku referencyjnego; |
| --- | --- |

19)

pakiet oznacza zestaw środków poprawy efektywności energetycznej i/lub środków, których podstawę stanowią odnawialne źródła, zastosowanych w odniesieniu do budynku referencyjnego;

| 20) | wariant oznacza całkowity wynik zastosowania i opis pełnego zestawu środków/pakietów zastosowanych w odniesieniu do budynku, który może składać się z kombinacji środków dotyczących przegród zewnętrznych budynku, technologii pasywnych, środków dotyczących systemów technicznych budynku i/lub środków, których podstawę stanowią odnawialne źródła energii; |
| --- | --- |

20)

wariant oznacza całkowity wynik zastosowania i opis pełnego zestawu środków/pakietów zastosowanych w odniesieniu do budynku, który może składać się z kombinacji środków dotyczących przegród zewnętrznych budynku, technologii pasywnych, środków dotyczących systemów technicznych budynku i/lub środków, których podstawę stanowią odnawialne źródła energii;

| 21) | podkategorie budynków oznaczają kategorie rodzajów budynków, które są bardziej zróżnicowane w zależności od wielkości, wieku, materiałów budowlanych, profilu użytkowania, strefy klimatycznej lub innych kryteriów niż te ustanowione w załączniku I pkt 5 dyrektywy 2010/31/UE. Budynki referencyjne określa się na ogół dla takich podkategorii; |
| --- | --- |

21)

podkategorie budynków oznaczają kategorie rodzajów budynków, które są bardziej zróżnicowane w zależności od wielkości, wieku, materiałów budowlanych, profilu użytkowania, strefy klimatycznej lub innych kryteriów niż te ustanowione w załączniku I pkt 5 dyrektywy 2010/31/UE. Budynki referencyjne określa się na ogół dla takich podkategorii;

| 22) | energia dostarczona oznacza energię wyrażoną dla każdego nośnika energii, dostarczoną do systemu technicznego budynku przez granice systemu, do celów uwzględnianych zastosowań (ogrzewania, chłodzenia, wentylacji, przygotowania ciepłej wody użytkowej, oświetlenia, zasilania urządzeń itd.) lub w celu produkcji energii elektrycznej; |
| --- | --- |

22)

energia dostarczona oznacza energię wyrażoną dla każdego nośnika energii, dostarczoną do systemu technicznego budynku przez granice systemu, do celów uwzględnianych zastosowań (ogrzewania, chłodzenia, wentylacji, przygotowania ciepłej wody użytkowej, oświetlenia, zasilania urządzeń itd.) lub w celu produkcji energii elektrycznej;

| 23) | energia potrzebna do ogrzewania i chłodzenia oznacza ciepło, które ma być dostarczone do lub usunięte z pomieszczenia o regulowanych parametrach w celu utrzymania zamierzonej temperatury w danym okresie czasu; |
| --- | --- |

23)

energia potrzebna do ogrzewania i chłodzenia oznacza ciepło, które ma być dostarczone do lub usunięte z pomieszczenia o regulowanych parametrach w celu utrzymania zamierzonej temperatury w danym okresie czasu;

| 24) | energia eksportowana oznacza energię wyrażoną dla każdego nośnika energii, dostarczoną przez system techniczny budynku przez granice systemu i wykorzystaną poza granicą systemu; |
| --- | --- |

24)

energia eksportowana oznacza energię wyrażoną dla każdego nośnika energii, dostarczoną przez system techniczny budynku przez granice systemu i wykorzystaną poza granicą systemu;

| 25) | pomieszczenie o regulowanych parametrach oznacza pomieszczenie, w którym niektóre parametry otoczenia, takie jak temperatura, wilgotność itp. są regulowane za pomocą środków technicznych, takich jak ogrzewanie, chłodzenie itp. |
| --- | --- |

25)

pomieszczenie o regulowanych parametrach oznacza pomieszczenie, w którym niektóre parametry otoczenia, takie jak temperatura, wilgotność itp. są regulowane za pomocą środków technicznych, takich jak ogrzewanie, chłodzenie itp.

| 26) | energia ze źródeł odnawialnych oznacza energię pochodzącą z niekopalnych źródeł odnawialnych, a mianowicie energię wiatru, energię promieniowania słonecznego, energię aerotermalną, geotermalną i hydrotermalną oraz energię oceanów, hydroenergię, energię pozyskiwaną z biomasy, gazu pochodzącego z wysypisk śmieci, oczyszczalni ścieków i ze źródeł biologicznych (biogaz). |
| --- | --- |

26)

energia ze źródeł odnawialnych oznacza energię pochodzącą z niekopalnych źródeł odnawialnych, a mianowicie energię wiatru, energię promieniowania słonecznego, energię aerotermalną, geotermalną i hydrotermalną oraz energię oceanów, hydroenergię, energię pozyskiwaną z biomasy, gazu pochodzącego z wysypisk śmieci, oczyszczalni ścieków i ze źródeł biologicznych (biogaz).

Artykuł 3

Ramy metodologii porównawczej

1.   Przy obliczaniu optymalnych pod względem kosztów poziomów wymagań minimalnych dotyczących charakterystyki energetycznej budynków i elementów budynków państwa członkowskie stosują ramy metodologii porównawczej określone w załączniku I do niniejszego rozporządzenia. W ramach tych przewiduje się obliczanie poziomów optymalnych pod względem kosztów zarówno dla perspektywy makroekonomicznej, jak i finansowej, ale pozostawia się państwom członkowskim możliwość zdecydowania, którą metodę obliczeń należy wykorzystać jako krajowy poziom odniesienia do celów oceny krajowych minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej.

2.   Do celów obliczeń państwa członkowskie:

| a) | przyjmują przy obliczeniu jako rok zerowy rok, w którym przeprowadzane jest obliczenie; |
| --- | --- |

a)

przyjmują przy obliczeniu jako rok zerowy rok, w którym przeprowadzane jest obliczenie;

| b) | stosują okres obliczeniowy określony w załączniku I do niniejszego rozporządzenia; |
| --- | --- |

b)

stosują okres obliczeniowy określony w załączniku I do niniejszego rozporządzenia;

| c) | stosują kategorie kosztów określone w załączniku I do niniejszego rozporządzenia; |
| --- | --- |

c)

stosują kategorie kosztów określone w załączniku I do niniejszego rozporządzenia;

| d) | w odniesieniu do kosztów emisji dwutlenku węgla stosują jako minimalny dolny próg szacowane ceny emisji w ramach systemu handlem emisjami, zgodnie z załącznikiem II. |
| --- | --- |

d)

w odniesieniu do kosztów emisji dwutlenku węgla stosują jako minimalny dolny próg szacowane ceny emisji w ramach systemu handlem emisjami, zgodnie z załącznikiem II.

3.   Państwa członkowskie uzupełniają ramy metodologii porównawczej poprzez określenie do celów obliczeń:

| a) | szacunkowego ekonomicznego cyklu życia budynku i/lub elementu budynku; |
| --- | --- |

a)

szacunkowego ekonomicznego cyklu życia budynku i/lub elementu budynku;

| b) | stopy dyskontowej; |
| --- | --- |

b)

stopy dyskontowej;

| c) | kosztów nośników energii, produktów, systemów, kosztów utrzymania, kosztów eksploatacji i kosztów pracy; |
| --- | --- |

c)

kosztów nośników energii, produktów, systemów, kosztów utrzymania, kosztów eksploatacji i kosztów pracy;

| d) | współczynników energii pierwotnej; |
| --- | --- |

d)

współczynników energii pierwotnej;

| e) | ewolucji cen energii, której nastąpienie należy założyć w odniesieniu do wszystkich nośników energii, z uwzględnieniem informacji znajdujących się w załączniku II do niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

e)

ewolucji cen energii, której nastąpienie należy założyć w odniesieniu do wszystkich nośników energii, z uwzględnieniem informacji znajdujących się w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.

4.   Państwa członkowskie dokładają starań, aby obliczyć i przyjąć optymalne pod względem kosztów poziomy wymagań minimalnych dotyczących charakterystyki energetycznej budynków w odniesieniu do tych kategorii budynków, w których dotychczas nie wprowadzono żadnych szczególnych wymagań minimalnych dotyczących charakterystyki energetycznej.

5.   Państwa członkowskie przeprowadzają analizę w celu określenia wrażliwości wyników obliczeń na zmiany w zakresie zastosowanych parametrów, obejmującą co najmniej wpływ ewolucji cen energii i wpływ przyjęcia różnych stóp dyskontowych na obliczenia na poziomie makroekonomicznym i finansowym, jak również, w idealnym przypadku, obejmującą inne parametry, które prawdopodobnie będą mieć znaczny wpływ na wynik obliczeń, takie jak ewolucja cen innych niż ceny energii.

Artykuł 4

Porównanie obliczonych poziomów optymalnych pod względem kosztów z obowiązującymi wymaganiami minimalnymi dotyczącymi charakterystyki energetycznej

1.   Po obliczeniu poziomu wymagań optymalnych pod względem kosztów dla perspektywy makroekonomicznej i perspektywy finansowej państwa członkowskie podejmują decyzję, która z tych perspektyw zostanie wykorzystana jako krajowy poziom odniesienia, a następnie informują Komisję o tej decyzji w ramach sprawozdania, o którym mowa w art. 6.

Państwa członkowskie porównują wynik obliczenia wybranego jako krajowy poziom odniesienia, o którym mowa w art. 3, z obowiązującymi wymaganiami dotyczącymi charakterystyki energetycznej w odniesieniu do odpowiedniej kategorii budynku.

Państwa członkowskie wykorzystują wynik tego porównania, aby zagwarantować, by minimalne wymagania dotyczące charakterystyki energetycznej były ustalane w celu osiągnięcia poziomów optymalnych pod względem kosztów zgodnie z art. 4 ust. 1 dyrektywy 2010/31/UE. Zaleca się państwom członkowskim powiązanie zachęt podatkowych i finansowych z zapewnieniem zgodności z wynikiem obliczenia poziomu optymalnego pod względem kosztów w odniesieniu do tego samego budynku referencyjnego.

2.   Jeżeli dane państwo członkowskie określiło budynki referencyjne w taki sposób, że wynik obliczenia optymalnych kosztów ma zastosowanie do kilku kategorii budynków, mogą one wykorzystać ten wynik, aby zagwarantować, by minimalne wymagania dotyczące charakterystyki energetycznej były ustalane w celu osiągnięcia poziomów optymalnych pod względem kosztów dla wszystkich odpowiednich kategorii budynku.

Artykuł 5

Przegląd obliczeń optymalnych kosztów

1.   Państwa członkowskie dokonują przeglądu swoich obliczeń optymalnych kosztów przed przeglądem swoich minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej, o którym mowa w art. 4 ust. 1 dyrektywy 2010/31/UE. W szczególności należy poddać przeglądowi, a w razie potrzeby uaktualnić, dane wejściowe dotyczące kosztów w kontekście ewolucji cen.

2.   Wyniki tego przeglądu są przekazywane Komisji w ramach sprawozdania, o którym mowa w art. 6 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 6

Sprawozdawczość

1.   Państwa członkowskie składają Komisji sprawozdania obejmujące wszystkie dane wejściowe i założenia przyjęte do celów obliczeń oraz wyniki tych obliczeń. Sprawozdanie zawiera zastosowane współczynniki konwersji energii pierwotnej, wyniki obliczeń na poziomie makroekonomicznym i na poziomie finansowym, analizę wrażliwości, o której mowa w art. 3 ust. 5 niniejszego rozporządzenia, oraz zakładaną ewolucję cen energii i emisji dwutlenku węgla.

2.   Jeżeli wynik porównania, o którym mowa w art. 4 niniejszego rozporządzenia, wskazuje, iż obowiązujące minimalne wymagania dotyczące charakterystyki energetycznej są znacznie mniej efektywne pod względem energetycznym niż wymagania dotyczące charakterystyki energetycznej na poziomie optymalnym pod względem kosztów, w sprawozdaniu uwzględnia się uzasadnienie tej różnicy. O ile różnica ta nie może być uzasadniona, sprawozdaniu towarzyszy plan określający odpowiednie kroki w celu zmniejszenia różnicy do czasu następnego przeglądu, tak aby nie była ona znacząca. W związku z tym obowiązujący, znacznie mniej efektywny pod względem energetycznym poziom minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej oblicza się jako różnicę między średnią wszystkich obowiązujących minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej a średnią wszystkich optymalnych pod względem kosztów poziomów otrzymanych w wyniku obliczenia stosowanego jako krajowy poziom odniesienia dla wszystkich wykorzystywanych budynków referencyjnych i rodzajów budynków.

3.   Państwa członkowskie mogą korzystać z formatu sprawozdania przewidzianego w załączniku III do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 7

Wejście w życie i stosowanie

1.   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

2.   Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 9 stycznia 2013 r. w odniesieniu do budynków zajmowanych przez organy publiczne i od dnia 9 lipca 2013 r. w odniesieniu do pozostałych budynków, z wyjątkiem art. 6 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, który wchodzi w życie z dniem 30 czerwca 2012 r., zgodnie z art. 5 ust. 2 akapit drugi dyrektywy 2010/31/UE w sprawie charakterystyki energetycznej budynków.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 16 stycznia 2012 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 153 z 18.6.2010, s. 13.

1

(2)  Dz.U. L 285 z 31.10.2009, s. 10.

2

(3)  Dz.U. L 88 z 4.4.2011, s. 5.

3

---

ZAŁĄCZNIK I

Ramy metodologii optymalne pod względem kosztów

1.   OKREŚLENIE BUDYNKÓW REFERENCYJNYCH

| 1) | Państwa członkowskie określają budynki referencyjne dla następujących kategorii budynków:






  1) | budynki jednorodzinne; |
| --- | --- | --- |

1)

Państwa członkowskie określają budynki referencyjne dla następujących kategorii budynków:

1)

budynki jednorodzinne;

| 2) | bloki mieszkalne i budynki wielorodzinne; |
| --- | --- |

2)

bloki mieszkalne i budynki wielorodzinne;

| 3) | budynki biurowe. |
| --- | --- |

3)

budynki biurowe.

| 2) | Oprócz budynków biurowych, państwa członkowskie określają budynki referencyjne dla innych kategorii budynków niemieszkalnych wymienionych w pkt 5 lit. d)–i) załącznika I do dyrektywy 2010/31/UE, w przypadku których istnieją szczególne wymagania dotyczące charakterystyki energetycznej. |
| --- | --- |

2)

Oprócz budynków biurowych, państwa członkowskie określają budynki referencyjne dla innych kategorii budynków niemieszkalnych wymienionych w pkt 5 lit. d)–i) załącznika I do dyrektywy 2010/31/UE, w przypadku których istnieją szczególne wymagania dotyczące charakterystyki energetycznej.

| 3) | Jeżeli państwo członkowskie jest w stanie wykazać w sprawozdaniu, o którym mowa w art. 6 niniejszego rozporządzenia, że określony budynek referencyjny może być stosowany w odniesieniu do więcej niż jednej kategorii budynku, może ono ograniczyć liczbę stosowanych budynków referencyjnych i w związku z tym liczbę obliczeń. Państwa członkowskie uzasadniają takie podejście na podstawie analizy wykazującej, że budynek referencyjny, który jest stosowany w odniesieniu do kilku kategorii budynków, jest reprezentatywny dla budynków należących do wszystkich uwzględnionych kategorii. |
| --- | --- |

3)

Jeżeli państwo członkowskie jest w stanie wykazać w sprawozdaniu, o którym mowa w art. 6 niniejszego rozporządzenia, że określony budynek referencyjny może być stosowany w odniesieniu do więcej niż jednej kategorii budynku, może ono ograniczyć liczbę stosowanych budynków referencyjnych i w związku z tym liczbę obliczeń. Państwa członkowskie uzasadniają takie podejście na podstawie analizy wykazującej, że budynek referencyjny, który jest stosowany w odniesieniu do kilku kategorii budynków, jest reprezentatywny dla budynków należących do wszystkich uwzględnionych kategorii.

| 4) | Dla każdej kategorii budynku należy określić co najmniej jeden budynek referencyjny w przypadku nowych budynków oraz co najmniej dwa w przypadku istniejących budynków, które mają zostać poddane ważniejszej renowacji. Budynki referencyjne można określić na podstawie podkategorii budynków (zróżnicowanych np. w zależności od wielkości, wieku, struktury kosztów, materiałów budowlanych, profilu użytkowania lub strefy klimatycznej), które uwzględniają specyfikę krajowych budynków. Budynki referencyjne i ich cechy powinny być zgodne ze strukturą bieżących lub planowanych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej. |
| --- | --- |

4)

Dla każdej kategorii budynku należy określić co najmniej jeden budynek referencyjny w przypadku nowych budynków oraz co najmniej dwa w przypadku istniejących budynków, które mają zostać poddane ważniejszej renowacji. Budynki referencyjne można określić na podstawie podkategorii budynków (zróżnicowanych np. w zależności od wielkości, wieku, struktury kosztów, materiałów budowlanych, profilu użytkowania lub strefy klimatycznej), które uwzględniają specyfikę krajowych budynków. Budynki referencyjne i ich cechy powinny być zgodne ze strukturą bieżących lub planowanych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej.

| 5) | Państwa członkowskie mogą korzystać z formatu sprawozdania przewidzianego w załączniku III w celu przekazania Komisji sprawozdania na temat parametrów uwzględnionych przy określaniu budynków referencyjnych. Zestaw podstawowych danych dotyczących krajowych budynków, które wykorzystano w celu określenia budynków referencyjnych, należy przekazać Komisji w ramach sprawozdania, o którym mowa w art. 6. Należy w szczególności uzasadnić wybór cech, które stanowią podstawę określenia budynków referencyjnych. |
| --- | --- |

5)

Państwa członkowskie mogą korzystać z formatu sprawozdania przewidzianego w załączniku III w celu przekazania Komisji sprawozdania na temat parametrów uwzględnionych przy określaniu budynków referencyjnych. Zestaw podstawowych danych dotyczących krajowych budynków, które wykorzystano w celu określenia budynków referencyjnych, należy przekazać Komisji w ramach sprawozdania, o którym mowa w art. 6. Należy w szczególności uzasadnić wybór cech, które stanowią podstawę określenia budynków referencyjnych.

| 6) | W odniesieniu do istniejących budynków (zarówno mieszkalnych, jak i niemieszkalnych) państwa członkowskie stosują co najmniej jeden środek/pakiet/wariant odzwierciedlający standardową renowację niezbędną do utrzymania budynku lub modułu budynku (bez podejmowania dodatkowych środków poprawy efektywności energetycznej wykraczających poza wymogi prawne). |
| --- | --- |

6)

W odniesieniu do istniejących budynków (zarówno mieszkalnych, jak i niemieszkalnych) państwa członkowskie stosują co najmniej jeden środek/pakiet/wariant odzwierciedlający standardową renowację niezbędną do utrzymania budynku lub modułu budynku (bez podejmowania dodatkowych środków poprawy efektywności energetycznej wykraczających poza wymogi prawne).

| 7) | W przypadku nowych budynków (mieszkalnych i niemieszkalnych) obecnie stosowane minimalne wymagania dotyczące charakterystyki energetycznej stanowią podstawowy wymóg, który musi być spełniony. |
| --- | --- |

7)

W przypadku nowych budynków (mieszkalnych i niemieszkalnych) obecnie stosowane minimalne wymagania dotyczące charakterystyki energetycznej stanowią podstawowy wymóg, który musi być spełniony.

| 8) | Państwa członkowskie obliczają optymalne pod względem kosztów poziomy również dla minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej w odniesieniu do elementów budynków zainstalowanych w istniejących budynkach lub uzyskują je z obliczeń wykonanych na poziomie budynków. Ustalając wymagania dla elementów budynków zainstalowanych w istniejących budynkach, wymagania optymalne pod względem kosztów powinny w miarę możliwości uwzględniać powiązania tego elementu budynku z całym budynkiem referencyjnym i innymi elementami budynku. |
| --- | --- |

8)

Państwa członkowskie obliczają optymalne pod względem kosztów poziomy również dla minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej w odniesieniu do elementów budynków zainstalowanych w istniejących budynkach lub uzyskują je z obliczeń wykonanych na poziomie budynków. Ustalając wymagania dla elementów budynków zainstalowanych w istniejących budynkach, wymagania optymalne pod względem kosztów powinny w miarę możliwości uwzględniać powiązania tego elementu budynku z całym budynkiem referencyjnym i innymi elementami budynku.

| 9) | W przypadku istniejących budynków państwa członkowskie podejmują starania w celu obliczenia i ustalenia wymagań optymalnych pod względem kosztów na poziomie poszczególnych systemów technicznych budynków lub wyprowadzają je z obliczeń wykonanych na poziomie budynków, nie tylko w odniesieniu do ogrzewania, chłodzenia, ciepłej wody, klimatyzacji i wentylacji (lub kombinacji tych systemów), ale również w odniesieniu do systemów oświetleniowych w budynkach niemieszkalnych. |
| --- | --- |

9)

W przypadku istniejących budynków państwa członkowskie podejmują starania w celu obliczenia i ustalenia wymagań optymalnych pod względem kosztów na poziomie poszczególnych systemów technicznych budynków lub wyprowadzają je z obliczeń wykonanych na poziomie budynków, nie tylko w odniesieniu do ogrzewania, chłodzenia, ciepłej wody, klimatyzacji i wentylacji (lub kombinacji tych systemów), ale również w odniesieniu do systemów oświetleniowych w budynkach niemieszkalnych.

2.   IDENTYFIKACJA ŚRODKÓW POPRAWY EFEKTYWNOŚCI ENERGETYCZNEJ, ŚRODKÓW OPARTYCH NA ODNAWIALNYCH ŹRÓDŁACH ENERGII I/LUB PAKIETÓW ORAZ WARIANTÓW TAKICH ŚRODKÓW W ODNIESIENIU DO KAŻDEGO BUDYNKU REFERENCYJNEGO

| 1) | Należy określić środki poprawy efektywności energetycznej, zarówno dla nowych, jak i istniejących budynków, w odniesieniu do wszystkich parametrów wejściowych dla obliczenia, które mają bezpośredni lub pośredni wpływ na charakterystykę energetyczną budynku, w tym wysoko efektywne systemy alternatywne, takie jak lokalne systemy dostawy energii i inne alternatywy wymienione w art. 6 dyrektywy 2010/31/UE. |
| --- | --- |

1)

Należy określić środki poprawy efektywności energetycznej, zarówno dla nowych, jak i istniejących budynków, w odniesieniu do wszystkich parametrów wejściowych dla obliczenia, które mają bezpośredni lub pośredni wpływ na charakterystykę energetyczną budynku, w tym wysoko efektywne systemy alternatywne, takie jak lokalne systemy dostawy energii i inne alternatywy wymienione w art. 6 dyrektywy 2010/31/UE.

| 2) | Środki można łączyć w pakiety środków lub warianty. Jeżeli niektóre środki nie są odpowiednie w lokalnym kontekście gospodarczym lub klimatycznym, państwa członkowskie powinny wskazać tę kwestię w swoich sprawozdaniach dla Komisji, zgodnie z art. 6 niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

2)

Środki można łączyć w pakiety środków lub warianty. Jeżeli niektóre środki nie są odpowiednie w lokalnym kontekście gospodarczym lub klimatycznym, państwa członkowskie powinny wskazać tę kwestię w swoich sprawozdaniach dla Komisji, zgodnie z art. 6 niniejszego rozporządzenia.

| 3) | Państwa członkowskie określają również środki/pakiety/warianty wykorzystujące energię ze źródeł odnawialnych, zarówno dla nowych, jak i dla istniejących budynków. Wiążące zobowiązania wynikające z wdrożenia na poziomie krajowym art. 13 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE (1) uważa się za jeden środek/pakiet/wariant, który ma być stosowany w danym państwie członkowskim. |
| --- | --- |

3)

Państwa członkowskie określają również środki/pakiety/warianty wykorzystujące energię ze źródeł odnawialnych, zarówno dla nowych, jak i dla istniejących budynków. Wiążące zobowiązania wynikające z wdrożenia na poziomie krajowym art. 13 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE (1) uważa się za jeden środek/pakiet/wariant, który ma być stosowany w danym państwie członkowskim.

| 4) | Środki/pakiety/warianty dotyczące poprawy efektywności energetycznej i określone do celów obliczania wymagań optymalnych pod względem kosztów obejmują środki niezbędne do spełnienia obecnie obowiązujących minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej. W stosownych przypadkach zawierają one również środki/pakiety/warianty niezbędne do spełnienia wymagań krajowych systemów wsparcia. Państwa członkowskie uwzględniają również środki/pakiety/warianty niezbędne do spełnienia minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej dla budynków o niemal zerowym zużyciu energii w odniesieniu do nowych i ewentualnie również istniejących budynków, zgodnie z art. 9 dyrektywy 2010/31/UE. |
| --- | --- |

4)

Środki/pakiety/warianty dotyczące poprawy efektywności energetycznej i określone do celów obliczania wymagań optymalnych pod względem kosztów obejmują środki niezbędne do spełnienia obecnie obowiązujących minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej. W stosownych przypadkach zawierają one również środki/pakiety/warianty niezbędne do spełnienia wymagań krajowych systemów wsparcia. Państwa członkowskie uwzględniają również środki/pakiety/warianty niezbędne do spełnienia minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej dla budynków o niemal zerowym zużyciu energii w odniesieniu do nowych i ewentualnie również istniejących budynków, zgodnie z art. 9 dyrektywy 2010/31/UE.

| 5) | Jeżeli dane państwo członkowskie może wykazać, przedstawiając poprzednie analizy kosztów w ramach sprawozdań, o których mowa w art. 6, że niektóre środki/pakiety/warianty odbiegają od optymalnych pod względem kosztów, to możliwe jest wykluczenie ich z obliczeń. Takie środki/pakiety/warianty należy jednak ponownie rozpatrzyć w ramach następnego przeglądu obliczeń. |
| --- | --- |

5)

Jeżeli dane państwo członkowskie może wykazać, przedstawiając poprzednie analizy kosztów w ramach sprawozdań, o których mowa w art. 6, że niektóre środki/pakiety/warianty odbiegają od optymalnych pod względem kosztów, to możliwe jest wykluczenie ich z obliczeń. Takie środki/pakiety/warianty należy jednak ponownie rozpatrzyć w ramach następnego przeglądu obliczeń.

| 6) | Wybrane środki w zakresie efektywności energetycznej i środki oparte na odnawialnych źródłach energii oraz pakiety/warianty muszą być zgodne z podstawowymi wymaganiami dotyczącymi obiektów budowlanych wymienionymi w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 305/2011 i określonymi przez państwa członkowskie. Muszą być również zgodne z wymogami dotyczącymi poziomu jakości powietrza i komfortu wewnętrznego zgodnie z normą CEN 15251 w zakresie jakości powietrza w pomieszczeniach lub zgodnie z równorzędnymi normami krajowymi. W przypadkach gdy środki skutkują uzyskaniem różnych poziomów komfortu, należy wyraźnie wskazać ten fakt w obliczeniach. |
| --- | --- |

6)

Wybrane środki w zakresie efektywności energetycznej i środki oparte na odnawialnych źródłach energii oraz pakiety/warianty muszą być zgodne z podstawowymi wymaganiami dotyczącymi obiektów budowlanych wymienionymi w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 305/2011 i określonymi przez państwa członkowskie. Muszą być również zgodne z wymogami dotyczącymi poziomu jakości powietrza i komfortu wewnętrznego zgodnie z normą CEN 15251 w zakresie jakości powietrza w pomieszczeniach lub zgodnie z równorzędnymi normami krajowymi. W przypadkach gdy środki skutkują uzyskaniem różnych poziomów komfortu, należy wyraźnie wskazać ten fakt w obliczeniach.

3.   OBLICZANIE ZAPOTRZEBOWANIA NA ENERGIĘ PIERWOTNĄ WYNIKAJĄCE Z ZASTOSOWANIA TAKICH ŚRODKÓW I PAKIETÓW ŚRODKÓW W ODNIESIENIU DO BUDYNKU REFERENCYJNEGO

| 1) | Charakterystykę energetyczną oblicza się zgodnie z wspólnymi ramami ogólnymi określonymi w załączniku I do dyrektywy 2010/31/UE. |
| --- | --- |

1)

Charakterystykę energetyczną oblicza się zgodnie z wspólnymi ramami ogólnymi określonymi w załączniku I do dyrektywy 2010/31/UE.

| 2) | Państwa członkowskie obliczają charakterystykę energetyczną środków/pakietów/wariantów poprzez obliczenie, dla powierzchni podłogi zdefiniowanej na poziomie krajowym, w pierwszej kolejności zapotrzebowania na energię do celów ogrzewania i chłodzenia. Następnie oblicza się energię dostarczoną do celów ogrzewania, chłodzenia, wentylacji, przygotowania ciepłej wody użytkowej i oświetlenia. |
| --- | --- |

2)

Państwa członkowskie obliczają charakterystykę energetyczną środków/pakietów/wariantów poprzez obliczenie, dla powierzchni podłogi zdefiniowanej na poziomie krajowym, w pierwszej kolejności zapotrzebowania na energię do celów ogrzewania i chłodzenia. Następnie oblicza się energię dostarczoną do celów ogrzewania, chłodzenia, wentylacji, przygotowania ciepłej wody użytkowej i oświetlenia.

| 3) | Energię wytworzoną na miejscu należy odjąć od zapotrzebowania na energię pierwotną i od energii dostarczonej. |
| --- | --- |

3)

Energię wytworzoną na miejscu należy odjąć od zapotrzebowania na energię pierwotną i od energii dostarczonej.

| 4) | Państwa członkowskie obliczają wynikające z tego zużycie energii pierwotnej przy użyciu współczynników konwersji energii pierwotnej ustanowionych na poziomie krajowym. Państwa członkowskie przekazują Komisji przyjęte wartości współczynników konwersji energii pierwotnej w ramach sprawozdań, o których mowa w art. 6 niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

4)

Państwa członkowskie obliczają wynikające z tego zużycie energii pierwotnej przy użyciu współczynników konwersji energii pierwotnej ustanowionych na poziomie krajowym. Państwa członkowskie przekazują Komisji przyjęte wartości współczynników konwersji energii pierwotnej w ramach sprawozdań, o których mowa w art. 6 niniejszego rozporządzenia.

| 5) | Państwa członkowskie stosują:






  a) | odpowiednie obowiązujące normy CEN służące do obliczania charakterystyki energetycznej; |
| --- | --- | --- |

5)

Państwa członkowskie stosują:

a)

odpowiednie obowiązujące normy CEN służące do obliczania charakterystyki energetycznej;

| b) | lub równoważną krajową metodę obliczeń pod warunkiem że jest ona zgodna z art. 2 ust. 4 oraz z załącznikiem I do dyrektywy 2010/31/UE. |
| --- | --- |

b)

lub równoważną krajową metodę obliczeń pod warunkiem że jest ona zgodna z art. 2 ust. 4 oraz z załącznikiem I do dyrektywy 2010/31/UE.

| 6) | Do celów obliczania optymalizacji kosztów wyniki charakterystyki energetycznej wyrażane są w metrach kwadratowych użytkowej powierzchni podłogi budynku referencyjnego i odnoszą się do zużycia energii pierwotnej. |
| --- | --- |

6)

Do celów obliczania optymalizacji kosztów wyniki charakterystyki energetycznej wyrażane są w metrach kwadratowych użytkowej powierzchni podłogi budynku referencyjnego i odnoszą się do zużycia energii pierwotnej.

4.   OBLICZENIE KOSZTU CAŁKOWITEGO POD WZGLĘDEM OBECNEJ WARTOŚCI NETTO W ODNIESIENIU DO KAŻDEGO BUDYNKU REFERENCYJNEGO

4.1.   Kategorie kosztów

Państwa członkowskie ustanawiają i opisują następujące odrębne kategorie kosztów, które należy stosować:

| a) | początkowe koszty inwestycji; |
| --- | --- |

a)

początkowe koszty inwestycji;

| b) | koszty bieżące. Obejmują one koszty okresowego odtwarzania elementów budynków oraz mogą zawierać, w stosownych przypadkach, dochody z tytułu wytworzonej energii, które państwa członkowskie mogą uwzględnić do celów obliczeń finansowych; |
| --- | --- |

b)

koszty bieżące. Obejmują one koszty okresowego odtwarzania elementów budynków oraz mogą zawierać, w stosownych przypadkach, dochody z tytułu wytworzonej energii, które państwa członkowskie mogą uwzględnić do celów obliczeń finansowych;

| c) | koszty energii. Obejmują one ogólne koszt energii, w tym cenę energii, opłaty za moc i taryfy sieciowe; |
| --- | --- |

c)

koszty energii. Obejmują one ogólne koszt energii, w tym cenę energii, opłaty za moc i taryfy sieciowe;

| d) | koszty usunięcia, w stosownych przypadkach. |
| --- | --- |

d)

koszty usunięcia, w stosownych przypadkach.

Do celów obliczeń na poziomie makroekonomicznym państwa członkowskie stosują ponadto następującą kategorię kosztów:

| e) | koszt emisji gazów cieplarnianych. Koszt ten odzwierciedla określone ilościowo, wyrażone kwotowo i zdyskontowane koszty eksploatacyjne związane z dwutlenkiem węgla pochodzącym z emisji gazów cieplarnianych, wyrażonych w tonach ekwiwalentu dwutlenku węgla, w danym okresie obliczeniowym. |
| --- | --- |

e)

koszt emisji gazów cieplarnianych. Koszt ten odzwierciedla określone ilościowo, wyrażone kwotowo i zdyskontowane koszty eksploatacyjne związane z dwutlenkiem węgla pochodzącym z emisji gazów cieplarnianych, wyrażonych w tonach ekwiwalentu dwutlenku węgla, w danym okresie obliczeniowym.

4.2.   Ogólne zasady obliczania kosztów

| 1) | Dokonując prognoz ewolucji cen energii, państwa członkowskie mogą skorzystać z zamieszczonych w załączniku II do niniejszego rozporządzenia prognoz ewolucji cen energii dla ropy naftowej, gazu ziemnego, węgla i elektryczności, zaczynając od średnich cen absolutnych energii (wyrażonych w EUR) dla tych źródeł energii w roku, w którym wykonywane jest obliczenie.
  Państwa członkowskie ustanawiają również krajowe prognozy dotyczące ewolucji cen energii dla innych nośników energii stosowanych w znacznym zakresie na poziomie regionalnym/lokalnym i, w stosownych przypadkach, również dla taryf stosowanych w okresach szczytowego obciążenia. Państwa członkowskie składają Komisji sprawozdania na temat przewidywanych tendencji i obecnego udziału różnych nośników energii w zużyciu energii w budynkach. |
| --- | --- |

1)

Dokonując prognoz ewolucji cen energii, państwa członkowskie mogą skorzystać z zamieszczonych w załączniku II do niniejszego rozporządzenia prognoz ewolucji cen energii dla ropy naftowej, gazu ziemnego, węgla i elektryczności, zaczynając od średnich cen absolutnych energii (wyrażonych w EUR) dla tych źródeł energii w roku, w którym wykonywane jest obliczenie.

Państwa członkowskie ustanawiają również krajowe prognozy dotyczące ewolucji cen energii dla innych nośników energii stosowanych w znacznym zakresie na poziomie regionalnym/lokalnym i, w stosownych przypadkach, również dla taryf stosowanych w okresach szczytowego obciążenia. Państwa członkowskie składają Komisji sprawozdania na temat przewidywanych tendencji i obecnego udziału różnych nośników energii w zużyciu energii w budynkach.

| 2) | Wpływ (oczekiwanej) przyszłej ewolucji cen w dziedzinach innych niż koszty energii, odtwarzanie elementów budynków w okresie obliczeniowym i koszty usuwania, w stosowanych przypadkach, mogą być również uwzględniane przy obliczaniu kosztów. Ewolucja cen, wynikająca m.in. z innowacji i adaptacji technologii, musi być uwzględniana podczas przeglądów i aktualizacji obliczeń. |
| --- | --- |

2)

Wpływ (oczekiwanej) przyszłej ewolucji cen w dziedzinach innych niż koszty energii, odtwarzanie elementów budynków w okresie obliczeniowym i koszty usuwania, w stosowanych przypadkach, mogą być również uwzględniane przy obliczaniu kosztów. Ewolucja cen, wynikająca m.in. z innowacji i adaptacji technologii, musi być uwzględniana podczas przeglądów i aktualizacji obliczeń.

| 3) | Dane dotyczące kosztów dla kategorii kosztów a)–d) są oparte na mechanizmach rynkowych i są spójne pod względem miejsca i czasu. Koszty powinny być wyrażone jako rzeczywiste koszty z wyłączeniem inflacji. Koszty ocenia się na poziomie kraju. |
| --- | --- |

3)

Dane dotyczące kosztów dla kategorii kosztów a)–d) są oparte na mechanizmach rynkowych i są spójne pod względem miejsca i czasu. Koszty powinny być wyrażone jako rzeczywiste koszty z wyłączeniem inflacji. Koszty ocenia się na poziomie kraju.

| 4) | Określając całkowity koszt środka/pakietu/wariantu, można pominąć następujące koszty:






  a) | koszty, które są takie same dla wszystkich ocenianych środków/pakietów/wariantów; |
| --- | --- | --- |

4)

Określając całkowity koszt środka/pakietu/wariantu, można pominąć następujące koszty:

a)

koszty, które są takie same dla wszystkich ocenianych środków/pakietów/wariantów;

| b) | koszty związane z elementami budynków, które nie mają wpływu na charakterystykę energetyczną budynku. |
| --- | --- |

b)

koszty związane z elementami budynków, które nie mają wpływu na charakterystykę energetyczną budynku.

Wszystkie inne koszty muszą być w pełni uwzględnione w celu obliczenia kosztów całkowitych.

| 5) | Wartość rezydualną określa się za pomocą amortyzacji liniowej początkowego kosztu inwestycji lub kosztu odtworzenia danego elementu budynku do końca okresu obliczeniowego, dyskontując ją na początek okresu obliczeniowego. Okres amortyzacji określa się za pomocą ekonomicznego cyklu życia budynku lub elementu budynku. Konieczna może być korekta wartości rezydualnych elementów budynków ze względu na koszt usunięcia ich z budynku pod koniec szacunkowego ekonomicznego cyklu życia budynku. |
| --- | --- |

5)

Wartość rezydualną określa się za pomocą amortyzacji liniowej początkowego kosztu inwestycji lub kosztu odtworzenia danego elementu budynku do końca okresu obliczeniowego, dyskontując ją na początek okresu obliczeniowego. Okres amortyzacji określa się za pomocą ekonomicznego cyklu życia budynku lub elementu budynku. Konieczna może być korekta wartości rezydualnych elementów budynków ze względu na koszt usunięcia ich z budynku pod koniec szacunkowego ekonomicznego cyklu życia budynku.

| 6) | Koszty usunięcia, w stosownych przypadkach, należy zdyskontować i można je odjąć od wartości ostatecznej. Konieczne może być najpierw zdyskontowanie ich z szacunkowego ekonomicznego cyklu życia do końca okresu obliczeniowego, a w dalszej kolejności zdyskontowanie ich do początku okresu obliczeniowego. |
| --- | --- |

6)

Koszty usunięcia, w stosownych przypadkach, należy zdyskontować i można je odjąć od wartości ostatecznej. Konieczne może być najpierw zdyskontowanie ich z szacunkowego ekonomicznego cyklu życia do końca okresu obliczeniowego, a w dalszej kolejności zdyskontowanie ich do początku okresu obliczeniowego.

| 7) | Pod koniec okresu obliczeniowego koszty usunięcia (jeśli mają zastosowanie) lub wartości rezydualne komponentów i elementów budynków są uwzględniane w celu określenia kosztów końcowych w trakcie szacunkowego ekonomicznego cyklu życia budynku. |
| --- | --- |

7)

Pod koniec okresu obliczeniowego koszty usunięcia (jeśli mają zastosowanie) lub wartości rezydualne komponentów i elementów budynków są uwzględniane w celu określenia kosztów końcowych w trakcie szacunkowego ekonomicznego cyklu życia budynku.

| 8) | Państwa członkowskie stosują okres obliczeniowy wynoszący 30 lat w odniesieniu do budynków mieszkalnych i publicznych oraz okres obliczeniowy wynoszący 20 lat w odniesieniu do budynków niemieszkalnych o charakterze gospodarczym. |
| --- | --- |

8)

Państwa członkowskie stosują okres obliczeniowy wynoszący 30 lat w odniesieniu do budynków mieszkalnych i publicznych oraz okres obliczeniowy wynoszący 20 lat w odniesieniu do budynków niemieszkalnych o charakterze gospodarczym.

| 9) | Przy określaniu szacunkowego ekonomicznego cyklu życia elementów budynków zachęca się państwa członkowskie do stosowania załącznika A do normy EN 15459 dotyczącego danych ekonomicznych w odniesieniu do elementów budynków. Jeżeli dla elementów budynków określa się inne szacunkowe ekonomiczne cykle życia, należy je zgłosić Komisji w ramach sprawozdania, o którym mowa w art. 6. Państwa członkowskie określają na szczeblu krajowym szacunkowy ekonomiczny cykl życia budynku. |
| --- | --- |

9)

Przy określaniu szacunkowego ekonomicznego cyklu życia elementów budynków zachęca się państwa członkowskie do stosowania załącznika A do normy EN 15459 dotyczącego danych ekonomicznych w odniesieniu do elementów budynków. Jeżeli dla elementów budynków określa się inne szacunkowe ekonomiczne cykle życia, należy je zgłosić Komisji w ramach sprawozdania, o którym mowa w art. 6. Państwa członkowskie określają na szczeblu krajowym szacunkowy ekonomiczny cykl życia budynku.

4.3.   Obliczanie kosztów całkowitych w przypadku obliczenia finansowego

| 1) | Określając koszt całkowity środka/pakietu/wariantu w przypadku obliczenia finansowego, odnośne ceny, które należy uwzględnić, są to ceny zapłacone przez klienta łącznie z wszystkimi należnymi podatkami, w tym łącznie z VAT i innymi opłatami. W idealnym przypadku w obliczeniu należy uwzględnić dotacje dostępne dla różnych wariantów/pakietów/środków, ale państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o nieuwzględnianiu dotacji, przy czym powinny wówczas upewnić się, że nie uwzględniono zarówno dotacji i systemów wsparcia dla rozwiązań technologicznych, jak i ewentualnie istniejących dotacji stanowiących dopłaty do cen energii. |
| --- | --- |

1)

Określając koszt całkowity środka/pakietu/wariantu w przypadku obliczenia finansowego, odnośne ceny, które należy uwzględnić, są to ceny zapłacone przez klienta łącznie z wszystkimi należnymi podatkami, w tym łącznie z VAT i innymi opłatami. W idealnym przypadku w obliczeniu należy uwzględnić dotacje dostępne dla różnych wariantów/pakietów/środków, ale państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o nieuwzględnianiu dotacji, przy czym powinny wówczas upewnić się, że nie uwzględniono zarówno dotacji i systemów wsparcia dla rozwiązań technologicznych, jak i ewentualnie istniejących dotacji stanowiących dopłaty do cen energii.

| 2) | Całkowite koszty dla budynków i elementów budynków oblicza się poprzez zsumowanie różnych rodzajów kosztów i zastosowanie wobec nich stopy dyskontowej za pomocą współczynnika dyskontowego w celu wyrażenia ich w ujęciu wartościowym w roku zerowym oraz dodanie do nich zdyskontowanej wartości rezydualnej według następującego wzoru:



  gdzie:







  τ | oznacza okres obliczeniowy |
| --- | --- | --- |
| Cg(τ) | oznacza koszt całkowity (w powiązaniu z rokiem zerowym τ 0) w okresie obliczeniowym |
| CI | oznacza początkowe koszty inwestycji w odniesieniu do środka lub zestawu środków j |
| Ca,I (j) | oznacza roczny koszt w roku i w odniesieniu do środka lub zestawu środków j |
| Vf,τ (j) | oznacza wartość rezydualną środka lub zestawu środków j na koniec okresu obliczeniowego (zdyskontowaną do roku zerowego τ 0). |
| Rd (i) | oznacza współczynnik dyskontowy dla roku i w oparciu o stopę dyskontową r, który należy obliczyć |

2)

Całkowite koszty dla budynków i elementów budynków oblicza się poprzez zsumowanie różnych rodzajów kosztów i zastosowanie wobec nich stopy dyskontowej za pomocą współczynnika dyskontowego w celu wyrażenia ich w ujęciu wartościowym w roku zerowym oraz dodanie do nich zdyskontowanej wartości rezydualnej według następującego wzoru:

Formula

gdzie:

τ

oznacza okres obliczeniowy

Cg(τ)

oznacza koszt całkowity (w powiązaniu z rokiem zerowym τ 0) w okresie obliczeniowym

CI

oznacza początkowe koszty inwestycji w odniesieniu do środka lub zestawu środków j

Ca,I (j)

oznacza roczny koszt w roku i w odniesieniu do środka lub zestawu środków j

Vf,τ (j)

oznacza wartość rezydualną środka lub zestawu środków j na koniec okresu obliczeniowego (zdyskontowaną do roku zerowego τ 0).

Rd (i)

oznacza współczynnik dyskontowy dla roku i w oparciu o stopę dyskontową r, który należy obliczyć

według następującego wzoru:

Formula

gdzie p oznacza liczbę lat od okresu zerowego, a r oznacza rzeczywistą stopę dyskontową.

| 3) | Państwa członkowskie ustalają stopę dyskontową, którą należy stosować w obliczeniach finansowych, po uprzednim przeprowadzeniu analizy wrażliwości dla co najmniej dwóch wybranych przez siebie stóp dyskontowych. |
| --- | --- |

3)

Państwa członkowskie ustalają stopę dyskontową, którą należy stosować w obliczeniach finansowych, po uprzednim przeprowadzeniu analizy wrażliwości dla co najmniej dwóch wybranych przez siebie stóp dyskontowych.

4.4.   Obliczanie kosztów całkowitych w przypadku obliczenia makroekonomicznego

| 1) | Określając koszt całkowity środka/pakietu/wariantu w przypadku obliczenia makroekonomicznego, odnośne ceny, które należy uwzględnić, są to ceny z wyłączeniem wszystkich należnych podatków, VAT, opłat i dotacji. |
| --- | --- |

1)

Określając koszt całkowity środka/pakietu/wariantu w przypadku obliczenia makroekonomicznego, odnośne ceny, które należy uwzględnić, są to ceny z wyłączeniem wszystkich należnych podatków, VAT, opłat i dotacji.

| 2) | Określając koszt całkowity środka/pakietu/wariantu na poziomie makroekonomicznym, oprócz kategorii kosztów wymienionych w pkt 4.1 należy uwzględnić nową kategorię kosztów – koszt emisji gazów cieplarnianych, co daje następującą zmienioną metodologię obliczania kosztów całkowitych:



  gdzie:
  C c, i(j) oznacza koszt emisji dwutlenku węgla w roku i w odniesieniu do środka lub zestawu środków j |
| --- | --- |

2)

Określając koszt całkowity środka/pakietu/wariantu na poziomie makroekonomicznym, oprócz kategorii kosztów wymienionych w pkt 4.1 należy uwzględnić nową kategorię kosztów – koszt emisji gazów cieplarnianych, co daje następującą zmienioną metodologię obliczania kosztów całkowitych:

Formula

gdzie:

C c, i(j) oznacza koszt emisji dwutlenku węgla w roku i w odniesieniu do środka lub zestawu środków j

| 3) | Państwa członkowskie obliczają skumulowany koszt emisji dwutlenku węgla w odniesieniu do środków/pakietów/wariantów w okresie obliczeniowym, stosując sumę rocznych emisji gazów cieplarnianych pomnożoną przez oczekiwaną cenę za tonę ekwiwalentu CO2 przewidzianą w przydziałach emisji gazów cieplarnianych w każdym roku, w którym są one wydawane, przyjmując jako minimalny dolny próg początkowo co najmniej 20 EUR za tonę ekwiwalentu CO2 do 2025 r., 35 EUR do 2030 r. oraz 50 EUR po 2030 r., zgodnie z bieżącymi scenariuszami Komisji dotyczącymi szacunkowych cen emisji dwutlenku węgla w ramach systemu handlu emisjami (wyrażonymi w EUR w rzeczywistych cenach stałych z 2008 r., które będą dostosowane do daty obliczeń i zastosowanej metodologii). Podczas każdego przeglądu obliczeń optymalnych kosztów uwzględniane będą zaktualizowane scenariusze. |
| --- | --- |

3)

Państwa członkowskie obliczają skumulowany koszt emisji dwutlenku węgla w odniesieniu do środków/pakietów/wariantów w okresie obliczeniowym, stosując sumę rocznych emisji gazów cieplarnianych pomnożoną przez oczekiwaną cenę za tonę ekwiwalentu CO2 przewidzianą w przydziałach emisji gazów cieplarnianych w każdym roku, w którym są one wydawane, przyjmując jako minimalny dolny próg początkowo co najmniej 20 EUR za tonę ekwiwalentu CO2 do 2025 r., 35 EUR do 2030 r. oraz 50 EUR po 2030 r., zgodnie z bieżącymi scenariuszami Komisji dotyczącymi szacunkowych cen emisji dwutlenku węgla w ramach systemu handlu emisjami (wyrażonymi w EUR w rzeczywistych cenach stałych z 2008 r., które będą dostosowane do daty obliczeń i zastosowanej metodologii). Podczas każdego przeglądu obliczeń optymalnych kosztów uwzględniane będą zaktualizowane scenariusze.

| 4) | Państwa członkowskie ustalają stopę dyskontową, którą należy stosować w obliczeniach makroekonomicznych, po uprzednim przeprowadzeniu analizy wrażliwości dla co najmniej dla dwóch różnych stóp dyskontowych, z których jedna wynosi 3 % w ujęciu realnym. |
| --- | --- |

4)

Państwa członkowskie ustalają stopę dyskontową, którą należy stosować w obliczeniach makroekonomicznych, po uprzednim przeprowadzeniu analizy wrażliwości dla co najmniej dla dwóch różnych stóp dyskontowych, z których jedna wynosi 3 % w ujęciu realnym.

5.   PRZEPROWADZANIE ANALIZY WRAŻLIWOŚCI DLA DANYCH WEJŚCIOWYCH DOTYCZĄCYCH KOSZTU, W TYM DLA CEN ENERGII

Celem analizy wrażliwości jest określenie najważniejszych parametrów obliczania optymalnych kosztów. Państwa członkowskie przeprowadzają analizę wrażliwości dotyczącą stóp dyskontowych przy użyciu co najmniej dwóch stóp dyskontowych wyrażonych w ujęciu realnym dla obliczenia makroekonomicznego oraz dwóch stóp dla obliczenia finansowego. Jedna ze stóp dyskontowych, którą należy wykorzystać podczas analizy wrażliwości do celów obliczenia makroekonomicznego, wynosi 3 % w ujęciu realnym. Państwa członkowskie przeprowadzają analizę wrażliwości dotyczącą scenariuszy ewolucji cen energii w odniesieniu do wszystkich nośników energii stosowanych w znacznym zakresie w budynkach na poziomie krajowym. Zaleca się przeprowadzenie analizy wrażliwości również w odniesieniu do innych kluczowych danych wejściowych.

6.   UZYSKANIE OPTYMALNEGO POD WZGLĘDEM KOSZTÓW POZIOMU CHARAKTERYSTYKI ENERGETYCZNEJ DLA KAŻDEGO BUDYNKU REFERENCYJNEGO

| 1) | W odniesieniu do każdego budynku referencyjnego państwa członkowskie porównują wyniki obliczeń kosztu całkowitego dla różnych środków poprawy efektywności energetycznej i dla środków opartych na odnawialnych źródłach energii oraz pakietów/wariantów tych środków. |
| --- | --- |

1)

W odniesieniu do każdego budynku referencyjnego państwa członkowskie porównują wyniki obliczeń kosztu całkowitego dla różnych środków poprawy efektywności energetycznej i dla środków opartych na odnawialnych źródłach energii oraz pakietów/wariantów tych środków.

| 2) | W przypadkach gdy wynik obliczeń optymalnych kosztów daje takie same koszty całkowite dla różnych poziomów charakterystyki energetycznej, zachęca się państwa członkowskie, by jako podstawę do porównania z obowiązującymi minimalnymi wymaganiami dotyczącymi charakterystyki energetycznej stosowały wymagania skutkujące niższym zużyciem energii pierwotnej. |
| --- | --- |

2)

W przypadkach gdy wynik obliczeń optymalnych kosztów daje takie same koszty całkowite dla różnych poziomów charakterystyki energetycznej, zachęca się państwa członkowskie, by jako podstawę do porównania z obowiązującymi minimalnymi wymaganiami dotyczącymi charakterystyki energetycznej stosowały wymagania skutkujące niższym zużyciem energii pierwotnej.

| 3) | Po podjęciu decyzji, czy krajowym poziomem odniesienia będzie obliczenie makroekonomiczne, czy finansowe, średnie wartości obliczonych optymalnych pod względem kosztów poziomów charakterystyki energetycznej dla wszystkich zastosowanych budynków referencyjnych łącznie oblicza się w celu porównania ich ze średnimi wartościami obowiązujących wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej dla tych samych budynków referencyjnych. Ma to umożliwić obliczenie różnicy pomiędzy obowiązującymi wymaganiami dotyczącymi charakterystyki energetycznej a obliczonymi poziomami optymalnymi pod względem kosztów. |
| --- | --- |

3)

Po podjęciu decyzji, czy krajowym poziomem odniesienia będzie obliczenie makroekonomiczne, czy finansowe, średnie wartości obliczonych optymalnych pod względem kosztów poziomów charakterystyki energetycznej dla wszystkich zastosowanych budynków referencyjnych łącznie oblicza się w celu porównania ich ze średnimi wartościami obowiązujących wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej dla tych samych budynków referencyjnych. Ma to umożliwić obliczenie różnicy pomiędzy obowiązującymi wymaganiami dotyczącymi charakterystyki energetycznej a obliczonymi poziomami optymalnymi pod względem kosztów.

---

(1)  Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 16.

---

ZAŁĄCZNIK II

Informacje dotyczące szacunkowej ewolucji cen energii w perspektywie długookresowej

Do celów swoich obliczeń państwa członkowskie mogą uwzględnić tendencje dotyczące szacunkowej ewolucji cen paliwa i energii elektrycznej udostępniane i aktualizowane przez Komisję Europejską w odstępach półrocznych. Dane te są dostępne na stronie internetowej: http://ec.europa.eu/energy/observatory/trends_2030/index_en.htm

Tendencje te można ekstrapolować na okres wybiegający poza 2030 r., dopóki nie będą dostępne prognozy długoterminowe.

Informacje dotyczące szacunkowej ewolucji cen emisji dwutlenku węgla w perspektywie długookresowej

Do celów obliczeń makroekonomicznych państwa członkowskie zobowiązane są stosować jako minimalny dolny próg szacowane ceny emisji dwutlenku węgla określone w ramach systemu handlem emisjami, zgodnie ze scenariuszem referencyjnym Komisji do 2050 r., przy założeniu wdrożenia obowiązujących przepisów, jednak nie zakładając obniżenia emisyjności (pierwszy wiersz w tabeli poniżej). Zakłada się cenę za tonę w wysokości 20 EUR do 2025 r., 35 EUR do 2030 r. oraz 50 EUR po 2030 r., wyrażone w EUR w rzeczywistych cenach stałych z 2008 r., które będą dostosowane do daty obliczeń i zastosowanej metodologii (zob. tabela poniżej). Podczas każdego przeglądu obliczeń optymalnych kosztów uwzględniane będą zaktualizowane scenariusze dotyczące cen emisji dwutlenku węgla dostarczone przez Komisję.

| Ewolucja cen emisji dwutlenku węgla | 2020 | 2025 | 2030 | 2035 | 2040 | 2045 | 2050 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Odniesienie
  (środki rozdrobnione, referencyjne ceny paliw kopalnych) | 16,5 | 20 | 36 | 50 | 52 | 51 | 50 |
| Skuteczne technologie
  (środki globalne, niskie ceny paliw kopalnych) | 25 | 38 | 60 | 64 | 78 | 115 | 190 |
| Skuteczne technologie
  (środki rozdrobnione, referencyjne ceny paliw kopalnych) | 25 | 34 | 51 | 53 | 64 | 92 | 147 |
| Źródło: Załącznik 7.10 do dok. http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=SEC:2011:0288:FIN:EN:PDF |

Ewolucja cen emisji dwutlenku węgla

2020

2025

2030

2035

2040

2045

2050

Odniesienie

(środki rozdrobnione, referencyjne ceny paliw kopalnych)

16,5

20

36

50

52

51

50

Skuteczne technologie

(środki globalne, niskie ceny paliw kopalnych)

25

38

60

64

78

115

190

Skuteczne technologie

(środki rozdrobnione, referencyjne ceny paliw kopalnych)

25

34

51

53

64

92

147

Źródło: Załącznik 7.10 do dok. http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=SEC:2011:0288:FIN:EN:PDF

---

ZAŁĄCZNIK III

Format sprawozdań, z którego państwa członkowskie mogą korzystać w celu składania Komisji sprawozdań zgodnie z art. 5 ust. 2 dyrektywy 2010/31/UE i art. 6 niniejszego rozporządzenia

1.   BUDYNKI REFERENCYJNE

1.1.   Sprawozdanie dotyczące wszystkich budynków referencyjnych oraz tego, w jakim stopniu są one reprezentatywne dla budynków, należy sporządzić przy użyciu tabeli 1 (istniejące budynki) oraz tabeli 2 (nowe budynki). Dodatkowe informacje można dodać w załączniku.

1.2.   Proszę podać definicję wartości referencyjnej powierzchni podłogi stosowanej w Państwa kraju i proszę wskazać, jak się ją oblicza.

1.3.   Proszę wymienić kryteria selekcji zastosowane do zdefiniowania każdego budynku referencyjnego (dotyczy to zarówno nowych, jak i istniejących już budynków): np. analiza statystyczna na podstawie wieku, geometrii, stref klimatycznych, struktury kosztów, materiałów budowlanych itp., wprowadzając również warunki klimatyczne wewnątrz i na zewnątrz budynków oraz położenie geograficzne.

1.4.   Proszę wskazać, czy dany budynek referencyjny jest budynkiem przykładowym, wirtualnym itd.

1.5.   Proszę wskazać podstawowy zestaw danych dotyczących krajowych budynków.

Tabela 1

Budynek referencyjny dla istniejących budynków (gruntowny remont)

| Istniejące budynki | Geometria budynku (1) | Udział powierzchni okien w przegrodzie zewnętrznej i okna bez dostępu światła słonecznego | Powierzchnia podłogi w m2 stosowana w kodzie budynku | Opis budynku (2) | Opis typowych technologii budowlanych (3) | Średnia charakterystyka energetyczna
  kWh/m2, a
  (przed inwestycją) | Wymagania na poziomie komponentów
  (wartość typowa) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1)   Budynki jednorodzinne i podkategorie |
| Podkategoria 1 | | | | | | | |
| Podkategoria 2 itd. | | | | | | | |
| 2)   Bloki mieszkalne i budynki wielorodzinne i podkategorie |
| | | | | | | | |
| 3)   Budynki biurowe i podkategorie |
| | | | | | | | |
| 4)   Inne kategorie budynków niemieszkalnych |
| | | | | | | | |
| | | | | | | | |

Istniejące budynki

Geometria budynku (1)

Udział powierzchni okien w przegrodzie zewnętrznej i okna bez dostępu światła słonecznego

Powierzchnia podłogi w m2 stosowana w kodzie budynku

Opis budynku (2)

Opis typowych technologii budowlanych (3)

Średnia charakterystyka energetyczna

kWh/m2, a

(przed inwestycją)

Wymagania na poziomie komponentów

(wartość typowa)

1)   Budynki jednorodzinne i podkategorie

Podkategoria 1

Podkategoria 2 itd.

2)   Bloki mieszkalne i budynki wielorodzinne i podkategorie

3)   Budynki biurowe i podkategorie

4)   Inne kategorie budynków niemieszkalnych

Tabela 2

Budynek referencyjny dla nowych budynków

| Nowe budynki | Geometria budynku (4) | Udział powierzchni okien w przegrodzie zewnętrznej i okna bez dostępu światła słonecznego | Powierzchnia podłogi w m2 stosowana w kodzie budynku | Typowa charakterystyka energetyczna
  kWh/m2, a | Wymagania na poziomie komponentów |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1)   Budynki jednorodzinne i podkategorie |
| Podkategoria 1 | | | | | |
| Podkategoria 2 itd. | | | | | |
| 2)   Bloki mieszkalne i budynki wielorodzinne i podkategorie |
| | | | | | |
| 3)   Budynki biurowe i podkategorie |
| | | | | | |
| 4)   Inne kategorie budynków niemieszkalnych |
| | | | | | |
| | | | | | |

Nowe budynki

Geometria budynku (4)

Udział powierzchni okien w przegrodzie zewnętrznej i okna bez dostępu światła słonecznego

Powierzchnia podłogi w m2 stosowana w kodzie budynku

Typowa charakterystyka energetyczna

kWh/m2, a

Wymagania na poziomie komponentów

1)   Budynki jednorodzinne i podkategorie

Podkategoria 1

Podkategoria 2 itd.

2)   Bloki mieszkalne i budynki wielorodzinne i podkategorie

3)   Budynki biurowe i podkategorie

4)   Inne kategorie budynków niemieszkalnych

Tabela 3

Przykładowa podstawowa tabela sprawozdawcza zawierająca dane związane z charakterystyką energetyczną

| | Ilość | Jednostka | Opis |
| --- | --- | --- | --- |
| Obliczenia | Metoda i narzędzie(-a) | | Krótki opis zastosowanej metody obliczeń (np. w odniesieniu do normy EN ISO 13790) oraz uwagi dotyczące zastosowanego(-ych) narzędzia(-dzi). |
| Współczynniki konwersji energii pierwotnej | | Wartości współczynników konwersji energii pierwotnej (dla każdego nośnika energii) zastosowanych do celów obliczenia. |
| Warunki klimatyczne | Lokalizacja | | Nazwa miasta ze wskazaniem szerokości i długości geograficznej. |
| Stopniodni ogrzewania | | HDD | Należy je ocenić zgodnie z normą EN ISO 15927-6, wskazując okres obliczeniowy. |
| Stopniodni chłodzenia | | CDD |
| Źródło danych klimatycznych | | Należy podać odniesienia dla danych klimatycznych wykorzystanych do celów obliczeń. |
| Opis terenu | | Np. obszar wiejski, podmiejski, miejski. Należy wskazać, czy uwzględniono obecność pobliskich budynków. |
| Geometria budynku | Długość × szerokość × wysokość | | m × m × m | Dotyczy ilości ogrzewanego/chłodzonego powietrza (EN 13790) oraz uwzględnia jako „długość” poziomy wymiar elewacji zorientowanej na południe. |
| Liczba pięter | | — | |
| Stosunek S/V (stosunek powierzchni do kubatury) | | m2/m3 | |
| Stosunek powierzchni okien do całkowitej powierzchni przegrody zewnętrznej | Południe | | % | |
| Wschód | | % | |
| Północ | | % | |
| Zachód | | % | |
| Orientacja | | ° | Kąt azymutu elewacji południowej (odchylenie od kierunku południowego elewacji zorientowanej na południe). |
| Zyski wewnętrzne | Wykorzystanie budynku | | Zgodnie z kategoriami budynków zaproponowanymi w załączniku 1 do dyrektywy 2010/31/UE. |
| Średni zysk ciepła od mieszkańców | | W/m2 | |
| Energia elektryczna pochodząca z systemu oświetlenia | | W/m2 | Całkowita energia elektryczna całego systemu oświetlenia pomieszczeń o regulowanych parametrach (wszystkie lampy + sprzęt służący do kontroli systemu oświetlenia). |
| Energia elektryczna pochodząca ze sprzętu elektrycznego | | W/m2 | |
| Elementy budynków | Średnia wartość współczynnika U ścian | | W/m2K | Ważona wartość współczynnika U wszystkich ścian U_ściana = (U_ściana_1 · A_ściana_1 + U_ściana_2 · A_ściana_2 + ... + U_ściana_n · A_ściana_n)/(A_ściana_1 + A_ściana_2 + ... + A_ściana_n); tutaj są to: U_ściana_i = wartość współczynnika U ściany typu i; A_ściana_i = całkowita powierzchnia ściany typu i |
| Średnia wartość współczynnika U dachu | | W/m2K | Podobnie jak w przypadku ścian. |
| Średnia wartość współczynnika U piwnicy | | W/m2K | Podobnie jak w przypadku ścian. |
| Średnia wartość współczynnika U okien | | W/m2K | Podobnie jak w przypadku ścian; powinna uwzględniać mostki cieplne powstające na styku ramy i ramki dystansowej (zgodnie z normą EN ISO 10077-1). |
| Mostki cieplne | Całkowita długość | | m | |
| Średnie liniowe przenikanie ciepła | | W/mK | |
| Pojemność cieplna na jednostkę powierzchni | Ściany zewnętrzne | | J/m2K | Należy ocenić zgodnie z normą EN ISO 13786. |
| Ściany wewnętrzne | | J/m2K |
| Płyty | | J/m2K |
| Rodzaj systemów zaciemniania | | Np. żaluzja przeciwsłoneczna, roleta, zasłona itd. |
| Średnia wartość g | Szyby | | — | Całkowita przepuszczalność energii słonecznej szyb (promieniowanie prostopadle do szyb), tutaj: wartość ważona w zależności od powierzchni poszczególnych okien (należy ocenić zgodnie z normą EN 410) |
| Szyby + zaciemnienie | | — | Całkowitą przepuszczalność energii słonecznej szyb i zewnętrznego urządzenia ochrony przeciwsłonecznej należy ocenić zgodnie z normą EN 13363-1/-2 |
| Współczynnik infiltracji powietrza (liczba wymian powietrza na godzinę) | | 1/h | Np. obliczany dla różnicy ciśnienia pomiędzy stroną wewnętrzną/zewnętrzną wynoszącej 50 Pa |
| Systemy techniczne budynku | System wentylacji | Wymiany powietrza na godzinę | | 1/h | |
| Efektywność odzysku ciepła | | % | |
| Efektywność systemu ogrzewania | Generacja | | % | Należy ocenić zgodnie z normami EN 15316-1, EN 15316-2-1, EN 15316-4-1, EN 15316-4-2, EN 15232 EN 14825, EN 14511. |
| Dystrybucja | | % |
| Emisja | | % |
| Kontrola | | % |
| Efektywność systemu chłodzenia | Generacja | | % | Należy ocenić zgodnie z normami EN 14825, EN 15243, EN 14511, EN 15232. |
| Dystrybucja | | % |
| Emisja | | % |
| Kontrola | | % |
| Efektywność systemu przygotowania ciepłej wody | Generacja | | % | Należy ocenić zgodnie z normami EN 15316-3-2, EN 15316-3-3. |
| Dystrybucja | | % |
| Wartości zadane i harmonogramy dla budynku | Wartość zadana temperatury | Zima | | °C | Temperatura robocza wewnątrz. |
| Lato | | °C |
| Wartość zadana wilgotności | Zima | | % | Wilgotność względna wewnątrz pomieszczeń, jeśli ma to zastosowanie: „Wilgotność ma jedynie niewielki wpływ na termiczne wrażenie i postrzeganą jakość powietrza w pomieszczeniach zajmowanych przez osoby o niewielkiej aktywności ruchowej” (norma EN 15251). |
| Lato | | % |
| Harmonogramy i kontrole działania | Użytkowanie | | Należy przedstawić uwagi lub odniesienia (normy krajowe lub normy EN itd.) dotyczące harmonogramów zastosowanych do celów obliczeń. |
| Oświetlenie | |
| Urządzenia | |
| Wentylacja | |
| System ogrzewania | |
| System chłodzenia | |
| Zapotrzebowanie budynku na energię/zużycie energii w budynku | Udział głównych wdrożonych strategii pasywnych w produkcji energii (cieplnej) | 1) | ... |

Ilość

Jednostka

Opis

Obliczenia

Metoda i narzędzie(-a)

Krótki opis zastosowanej metody obliczeń (np. w odniesieniu do normy EN ISO 13790) oraz uwagi dotyczące zastosowanego(-ych) narzędzia(-dzi).

Współczynniki konwersji energii pierwotnej

Wartości współczynników konwersji energii pierwotnej (dla każdego nośnika energii) zastosowanych do celów obliczenia.

Warunki klimatyczne

Lokalizacja

Nazwa miasta ze wskazaniem szerokości i długości geograficznej.

Stopniodni ogrzewania

HDD

Należy je ocenić zgodnie z normą EN ISO 15927-6, wskazując okres obliczeniowy.

Stopniodni chłodzenia

CDD

Źródło danych klimatycznych

Należy podać odniesienia dla danych klimatycznych wykorzystanych do celów obliczeń.

Opis terenu

Np. obszar wiejski, podmiejski, miejski. Należy wskazać, czy uwzględniono obecność pobliskich budynków.

Geometria budynku

Długość × szerokość × wysokość

m × m × m

Dotyczy ilości ogrzewanego/chłodzonego powietrza (EN 13790) oraz uwzględnia jako „długość” poziomy wymiar elewacji zorientowanej na południe.

Liczba pięter

—

Stosunek S/V (stosunek powierzchni do kubatury)

m2/m3

Stosunek powierzchni okien do całkowitej powierzchni przegrody zewnętrznej

Południe

%

Wschód

%

Północ

%

Zachód

%

Orientacja

°

Kąt azymutu elewacji południowej (odchylenie od kierunku południowego elewacji zorientowanej na południe).

Zyski wewnętrzne

Wykorzystanie budynku

Zgodnie z kategoriami budynków zaproponowanymi w załączniku 1 do dyrektywy 2010/31/UE.

Średni zysk ciepła od mieszkańców

W/m2

Energia elektryczna pochodząca z systemu oświetlenia

W/m2

Całkowita energia elektryczna całego systemu oświetlenia pomieszczeń o regulowanych parametrach (wszystkie lampy + sprzęt służący do kontroli systemu oświetlenia).

Energia elektryczna pochodząca ze sprzętu elektrycznego

W/m2

Elementy budynków

Średnia wartość współczynnika U ścian

W/m2K

Ważona wartość współczynnika U wszystkich ścian U_ściana = (U_ściana_1 · A_ściana_1 + U_ściana_2 · A_ściana_2 + ... + U_ściana_n · A_ściana_n)/(A_ściana_1 + A_ściana_2 + ... + A_ściana_n); tutaj są to: U_ściana_i = wartość współczynnika U ściany typu i; A_ściana_i = całkowita powierzchnia ściany typu i

Średnia wartość współczynnika U dachu

W/m2K

Podobnie jak w przypadku ścian.

Średnia wartość współczynnika U piwnicy

W/m2K

Podobnie jak w przypadku ścian.

Średnia wartość współczynnika U okien

W/m2K

Podobnie jak w przypadku ścian; powinna uwzględniać mostki cieplne powstające na styku ramy i ramki dystansowej (zgodnie z normą EN ISO 10077-1).

Mostki cieplne

Całkowita długość

m

Średnie liniowe przenikanie ciepła

W/mK

Pojemność cieplna na jednostkę powierzchni

Ściany zewnętrzne

J/m2K

Należy ocenić zgodnie z normą EN ISO 13786.

Ściany wewnętrzne

J/m2K

Płyty

J/m2K

Rodzaj systemów zaciemniania

Np. żaluzja przeciwsłoneczna, roleta, zasłona itd.

Średnia wartość g

Szyby

—

Całkowita przepuszczalność energii słonecznej szyb (promieniowanie prostopadle do szyb), tutaj: wartość ważona w zależności od powierzchni poszczególnych okien (należy ocenić zgodnie z normą EN 410)

Szyby + zaciemnienie

—

Całkowitą przepuszczalność energii słonecznej szyb i zewnętrznego urządzenia ochrony przeciwsłonecznej należy ocenić zgodnie z normą EN 13363-1/-2

Współczynnik infiltracji powietrza (liczba wymian powietrza na godzinę)

1/h

Np. obliczany dla różnicy ciśnienia pomiędzy stroną wewnętrzną/zewnętrzną wynoszącej 50 Pa

Systemy techniczne budynku

System wentylacji

Wymiany powietrza na godzinę

1/h

Efektywność odzysku ciepła

%

Efektywność systemu ogrzewania

Generacja

%

Należy ocenić zgodnie z normami EN 15316-1, EN 15316-2-1, EN 15316-4-1, EN 15316-4-2, EN 15232 EN 14825, EN 14511.

Dystrybucja

%

Emisja

%

Kontrola

%

Efektywność systemu chłodzenia

Generacja

%

Należy ocenić zgodnie z normami EN 14825, EN 15243, EN 14511, EN 15232.

Dystrybucja

%

Emisja

%

Kontrola

%

Efektywność systemu przygotowania ciepłej wody

Generacja

%

Należy ocenić zgodnie z normami EN 15316-3-2, EN 15316-3-3.

Dystrybucja

%

Wartości zadane i harmonogramy dla budynku

Wartość zadana temperatury

Zima

°C

Temperatura robocza wewnątrz.

Lato

°C

Wartość zadana wilgotności

Zima

%

Wilgotność względna wewnątrz pomieszczeń, jeśli ma to zastosowanie: „Wilgotność ma jedynie niewielki wpływ na termiczne wrażenie i postrzeganą jakość powietrza w pomieszczeniach zajmowanych przez osoby o niewielkiej aktywności ruchowej” (norma EN 15251).

Lato

%

Harmonogramy i kontrole działania

Użytkowanie

Należy przedstawić uwagi lub odniesienia (normy krajowe lub normy EN itd.) dotyczące harmonogramów zastosowanych do celów obliczeń.

Oświetlenie

Urządzenia

Wentylacja

System ogrzewania

System chłodzenia

Zapotrzebowanie budynku na energię/zużycie energii w budynku

Udział głównych wdrożonych strategii pasywnych w produkcji energii (cieplnej)

1)

...

kWh/a

Np. kolektory słoneczne, naturalna wentylacja, oświetlenie dzienne itd.

| 2) | ... |
| --- | --- |

2)

...

kWh/a

| 3) | ... |
| --- | --- |

3)

...

kWh/a

Zapotrzebowanie na energię do ogrzewania

kWh/a

Ciepło, które musi być dostarczone lub usunięte, aby w pomieszczeniu o regulowanych parametrach utrzymać określoną temperaturę w danym okresie czasu.

Zapotrzebowanie na energię do chłodzenia

kWh/a

Zapotrzebowanie na energię do przygotowania ciepłej wody

kWh/a

Ciepło, które musi być dostarczone na potrzeby niezbędnej ilości ciepłej wody, aby podnieść jej niską temperaturę sieciową do ustalonej wcześniej temperatury dostawy w punkcie odbioru.

Zapotrzebowanie na energię do innych celów (nawilżanie, osuszanie)

kWh/a

Ciepło utajone w parze wodnej, które ma zostać dostarczone lub usunięte przez system techniczny budynku, aby w pomieszczeniu o regulowanych parametrach utrzymać określoną minimalną lub maksymalną wilgotność (w stosownych przypadkach).

Zużycie energii na wentylację

kWh/a

Energia elektryczna dostarczana do systemu wentylacji do celów dystrybucji powietrza i odzyskiwania ciepła (nie licząc energii wykorzystywanej do celu wstępnego ogrzewania powietrza) oraz energia dostarczana do systemów nawilżania w celu zaspokojenia potrzeby nawilżania.

Zużycie energii na oświetlenie wewnętrzne

kWh/a

Energia elektryczna dostarczana do systemu oświetlenia i innych urządzeń/systemów.

Zużycie energii na inne cele (urządzenia, oświetlenie zewnętrzne, instalacje pomocnicze itd.)

kWh/a

Produkcja energii w budynku

Energia cieplna ze źródeł odnawialnych (np. kolektory słoneczne)

kWh/a

Energia ze źródeł odnawialnych (które nie są zubażane przez wydobycie, takie jak energia słoneczna, energia wiatrowa, energia wodna, biomasa) lub kogeneracja.

Energia elektryczna wytwarzana w budynku i zużywana na miejscu

kWh/a

Energia elektryczna wytwarzana w budynku i eksportowana na rynek

kWh/a

Zużycie energii

Dostarczona energia

Energia elektryczna

kWh/a

Energia podana dla każdego nośnika energii, dostarczona do systemów technicznych budynku przez granicę systemu, do celów uwzględnianych zastosowań (ogrzewanie, chłodzenie, wentylacja, przygotowanie ciepłej wody, oświetlenie, zasilanie urządzeń itd.)

Paliwo kopalne

kWh/a

Inne (biomasa, system ogrzewania/chłodzenia lokalnego itd.)

kWh/a

Energia pierwotna

kWh/a

Energia, która nie została poddana żadnemu procesowi przemiany lub transformacji

2.   WYBÓR WARIANTÓW/ŚRODKÓW/PAKIETÓW

2.1.   Proszę sporządzić sprawozdanie w formie tabeli dotyczące właściwości wybranych wariantów/środków/pakietów, które są stosowane do celów obliczania optymalnych kosztów. Proszę zacząć od najczęściej stosowanych technologii i rozwiązań, a następnie przejść do bardziej innowacyjnych rozwiązań. Jeżeli istnieją dowody uzyskane w wyniku wcześniejszych obliczeń, że środki odbiegają od poziomu optymalnego pod względem kosztów, nie należy wypełniać tabeli, ale fakt ten należy oddzielnie zgłosić Komisji. Można skorzystać z formatu zaproponowanego poniżej, ale proszę zwrócić uwagę, że wymienione przykłady mają charakter wyłącznie ilustracyjny.

Tabela 4

Przykładowa tabela zwierająca wykaz wybranych wariantów/środków

Każde obliczenie powinno odnosić się do takiego samego poziomu komfortu. Każdy wariant/pakiet/środek pro forma powinien zapewniać zadowalający komfort. Jeżeli uwzględniane zostaną różne poziomy komfortu, podstawa porównania będzie utracona.

| Środek | Przypadek referencyjny | Wariant 1 | Wariant 2 | itd. |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Izolacja dachu | | | | |
| Izolacja ścian | | | | |
| Okna | 5,7 W/m2K
  (opis) | 2,7 W/m2K
  (opis) | 1,9 W/m2K
  (opis) | |
| Udział powierzchni okien w całkowitej powierzchni przegrody zewnętrznej | | | | |
| Środki związane z technologiami budowlanymi (masa termiczna itd.) | | | | |
| System ogrzewania | | | | |
| System przygotowania ciepłej wody | | | | |
| System wentylacji (włącznie z wentylacją w nocy) | | | | |
| System chłodzenia pomieszczeń | | | | |
| Środki oparte na odnawialnych źródłach energii | | | | |
| Zmiana nośnika energii | | | | |
| itd. | | | | |

Środek

Przypadek referencyjny

Wariant 1

Wariant 2

itd.

Izolacja dachu

Izolacja ścian

Okna

5,7 W/m2K

(opis)

2,7 W/m2K

(opis)

1,9 W/m2K

(opis)

Udział powierzchni okien w całkowitej powierzchni przegrody zewnętrznej

Środki związane z technologiami budowlanymi (masa termiczna itd.)

System ogrzewania

System przygotowania ciepłej wody

System wentylacji (włącznie z wentylacją w nocy)

System chłodzenia pomieszczeń

Środki oparte na odnawialnych źródłach energii

Zmiana nośnika energii

itd.

Wykaz środków ma charakter wyłącznie przykładowy.

Dla przegród zewnętrznych: w W/m2K

Dla systemów: efektywność

Można wybrać kilka poziomów poprawy (np. różne wartości współczynnika przenikania ciepła dla okien)

3.   OBLICZANIE ZAPOTRZEBOWANIA ŚRODKÓW NA ENERGIĘ PIERWOTNĄ

3.1.   Oceny charakterystyki energetycznej

| 3.1.1. | Proszę podać w sprawozdaniu informacje dotyczące procedury obliczania oceny charakterystyki energetycznej, którą stosuje się do danego budynku referencyjnego i przyjętych środków/wariantów. |
| --- | --- |

3.1.1.

Proszę podać w sprawozdaniu informacje dotyczące procedury obliczania oceny charakterystyki energetycznej, którą stosuje się do danego budynku referencyjnego i przyjętych środków/wariantów.

| 3.1.2. | Proszę podać odesłania do stosownych przepisów, rozporządzeń, standardów i norm. |
| --- | --- |

3.1.2.

Proszę podać odesłania do stosownych przepisów, rozporządzeń, standardów i norm.

| 3.1.3. | Proszę podać okres obliczeniowy (20 lub 30 lat), określić przerwy między obliczeniami (roczne, miesięczne czy też dzienne) oraz podać dane klimatyczne zastosowane dla każdego budynku referencyjnego. |
| --- | --- |

3.1.3.

Proszę podać okres obliczeniowy (20 lub 30 lat), określić przerwy między obliczeniami (roczne, miesięczne czy też dzienne) oraz podać dane klimatyczne zastosowane dla każdego budynku referencyjnego.

3.2.   Obliczanie zapotrzebowania na energię

| 3.2.1. | Proszę podać wyniki obliczeń charakterystyki energetycznej dla każdego środka/pakietu/wariantu w odniesieniu do każdego budynku referencyjnego, co najmniej z podziałem na zapotrzebowanie na energię do celów ogrzewania i chłodzenia, zużycie energii, energię dostarczoną i zapotrzebowanie na energię pierwotną.
  Proszę również podać oszczędności energii.

  Tabela 5


  Obliczanie zapotrzebowania na energię – tabela wyjściowa


  Proszę wypełnić jedną tabelę dla każdego budynku referencyjnego i każdej kategorii budynku, w odniesieniu do wszystkich wprowadzonych środków.



















  Budynek referencyjny |
| --- | --- |
| Środek/pakiet/wariant środków
  (zgodnie z opisem w tabeli 4) | Zapotrzebowanie na energię | Zużycie energii | Dostarczona energia według źródła | Zapotrzebowanie na energię pierwotną w kWh/m2, a | Zmniejszenie ilości energii w ramach energii pierwotnej w porównaniu z budynkiem referencyjnym |
| do ogrzewania | do chłodzenia | Ogrzewanie | Chłodzenie | Wentylacja | System przygotowania ciepłej wody | Oświetlenie | | | |
| | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | |

3.2.1.

Proszę podać wyniki obliczeń charakterystyki energetycznej dla każdego środka/pakietu/wariantu w odniesieniu do każdego budynku referencyjnego, co najmniej z podziałem na zapotrzebowanie na energię do celów ogrzewania i chłodzenia, zużycie energii, energię dostarczoną i zapotrzebowanie na energię pierwotną.

Proszę również podać oszczędności energii.

Tabela 5

Obliczanie zapotrzebowania na energię – tabela wyjściowa

Proszę wypełnić jedną tabelę dla każdego budynku referencyjnego i każdej kategorii budynku, w odniesieniu do wszystkich wprowadzonych środków.

Budynek referencyjny

Środek/pakiet/wariant środków

(zgodnie z opisem w tabeli 4)

Zapotrzebowanie na energię

Zużycie energii

Dostarczona energia według źródła

Zapotrzebowanie na energię pierwotną w kWh/m2, a

Zmniejszenie ilości energii w ramach energii pierwotnej w porównaniu z budynkiem referencyjnym

do ogrzewania

do chłodzenia

Ogrzewanie

Chłodzenie

Wentylacja

System przygotowania ciepłej wody

Oświetlenie

Proszę wypełnić jedną tabelę dla każdego budynku referencyjnego.

Sprawozdanie może być ograniczone do najważniejszych środków/pakietów, ale należy wskazać, ile obliczeń przeprowadzono łącznie. Jeżeli istnieją dowody uzyskane w wyniku wcześniejszych obliczeń, że środki odbiegają od poziomu optymalnego pod względem kosztów, nie należy wypełniać tabeli, ale fakt ten należy oddzielnie zgłosić Komisji.

| 3.2.2. | Proszę podać podsumowanie współczynników konwersji energii pierwotnej stosowanych w Państwa kraju w oddzielnej tabeli. |
| --- | --- |

3.2.2.

Proszę podać podsumowanie współczynników konwersji energii pierwotnej stosowanych w Państwa kraju w oddzielnej tabeli.

| 3.2.3. | Proszę podać ilość energii dostarczonej według nośnika w dodatkowej tabeli. |
| --- | --- |

3.2.3.

Proszę podać ilość energii dostarczonej według nośnika w dodatkowej tabeli.

4.   OBLICZENIE KOSZTU CAŁKOWITEGO

4.1.   Proszę obliczyć koszt całkowity dla każdego wariantu/pakietu/środka przy użyciu poniższych tabel, zakładając niską, średnią lub wysoką cenę energii. Wynik obliczenia kosztów w odniesieniu do budynku referencyjnego należy ustalić jako 100 %.

4.2.   Proszę podać źródło wykorzystanych danych dotyczących ewolucji cen energii.

4.3.   Proszę podać zastosowaną stopę dyskontową dla obliczenia finansowego i obliczenia makroekonomicznego oraz wynik powiązanej analizy wrażliwości dla co najmniej dwóch różnych stóp dyskontowych dla każdego przypadku.

Tabela 6

Dane wyjściowe oraz obliczenia kosztu całkowitego

Proszę wypełnić poniższą tabelę dla każdego budynku referencyjnego, osobno w odniesieniu do obliczenia makroekonomicznego oraz osobno w odniesieniu do obliczenia finansowego. Proszę podać dane dotyczące kosztów w walucie krajowej.

| Wariant/pakiet/środek, zgodnie z tabelą 5 | Początkowy koszt inwestycji
  (w powiązaniu z rokiem zerowym) | Roczne koszty bieżące | Okres obliczeniowy (5) 20, 30 lat | Koszt emisji gazów cieplarnianych
  (tylko w przypadku obliczenia makroekonomicznego) | Wartość rezydualna | Stopa dyskontowa
  (różne stopy dla obliczenia makroekonomicznego i finansowego) | Szacunkowy ekonomiczny cykl życia | Koszty usunięcia
  (jeśli mają zastosowanie) | Obliczony koszt całkowity |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Roczny koszt utrzymania | Koszty eksploatacji | | Koszt energii (6) według paliwa Przy założeniu, że ceny energii pozostają na średnim poziomie |
| | | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | | |
| | | | | | | | | | | | |

Wariant/pakiet/środek, zgodnie z tabelą 5

Początkowy koszt inwestycji

(w powiązaniu z rokiem zerowym)

Roczne koszty bieżące

Okres obliczeniowy (5) 20, 30 lat

Koszt emisji gazów cieplarnianych

(tylko w przypadku obliczenia makroekonomicznego)

Wartość rezydualna

Stopa dyskontowa

(różne stopy dla obliczenia makroekonomicznego i finansowego)

Szacunkowy ekonomiczny cykl życia

Koszty usunięcia

(jeśli mają zastosowanie)

Obliczony koszt całkowity

Roczny koszt utrzymania

Koszty eksploatacji

Koszt energii (6) według paliwa Przy założeniu, że ceny energii pozostają na średnim poziomie

4.4.   Proszę podać parametry wejściowe zastosowane do obliczenia kosztu całkowitego (np. koszty pracy, koszty technologii itd.).

4.5.   Proszę wykonać obliczenie analizy wrażliwości dla głównych kosztów oraz kosztów energii i stopy dyskontowej przyjętej dla obliczenia makroekonomicznego i obliczenia finansowego. W przypadku każdej zmiany kosztów należy zastosować oddzielną tabelę podobną do powyższej tabeli.

4.6.   W przypadku obliczenia makroekonomicznego proszę wskazać zakładany koszt emisji dwutlenku węgla.

5.   POZIOM OPTYMALNY POD WZGLĘDEM KOSZTÓW DLA BUDYNKÓW REFERENCYJNYCH

5.1.   Proszę podać ekonomicznie optymalny poziom charakterystyki energetycznej wyrażony jako energia pierwotna (w kWh/m2 rocznie lub, jeżeli wybrano podejście na poziomie systemu – wyrażony w odpowiedniej jednostce, takiej jak np. wartość U) dla każdego przypadku w odniesieniu do budynków referencyjnych, wskazując, czy są to poziomy optymalnych kosztów obliczone na poziomie makroekonomicznym czy na poziomie finansowym.

6.   PORÓWNANIE

6.1.   Jeżeli różnica jest znacząca, proszę podać uzasadnienie, a także plan określający odpowiednie kroki w celu zmniejszenia tej różnicy, jeżeli nie może ona zostać (w pełni) uzasadniona.

Tabela 7

Tabela porównawcza zarówno dla nowych, jak i dla istniejących budynków

| Budynek referencyjny | Zakres/poziom optymalny pod względem kosztów (od – do)
  kWh/m2, a
  (w przypadku podejścia na poziomie komponentów – we właściwej jednostce) | Obecne wymagania dla budynków referencyjnych
  kWh/m2, a | Różnica |
| --- | --- | --- | --- |
| | | | |

Budynek referencyjny

Zakres/poziom optymalny pod względem kosztów (od – do)

kWh/m2, a

(w przypadku podejścia na poziomie komponentów – we właściwej jednostce)

Obecne wymagania dla budynków referencyjnych

kWh/m2, a

Różnica

Uzasadnienie różnicy:

Plan zmniejszenia nieuzasadnionej różnicy:

---

(1)  S/V (relacja powierzchni do kubatury), orientacja, powierzchnia fasady N/W/S/E.

(2)  Materiały budowlane, typowa szczelność (dane jakościowe), profil użytkowania (w stosownych przypadkach), wiek (w stosownych przypadkach).

(3)  Systemy techniczne budynku, wartości U elementów budynków, okna — powierzchnia, wartość U, wartość g, zacienienie, systemy pasywne itd.

(4)  S/V, orientacja, powierzchnia fasady N/W/S/E. Uwaga: Orientacja budynku może już sama w sobie stanowić środek efektywności energetycznej w przypadku nowych budynków.

(5)  W przypadku budynków mieszkalnych i publicznych uwzględnia się okres obliczeniowy wynoszący 30 lat, a przypadku budynków o charakterze gospodarczym, niemieszkalnych – wynoszący co najmniej 20 lat.

(6)  Należy uwzględnić (spodziewany) wpływ przyszłego rozwoju cen, jeżeli w okresie obliczeniowym ma nastąpić odtworzenie komponentów.

---

| 21.3.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 81/37 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 81/37

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 245/2012

z dnia 20 marca 2012 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1187/2009 w odniesieniu do pozwoleń na wywóz mleka i przetworów mlecznych do Republiki Dominikańskiej

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 170, art. 171 ust. 1 w związku z art. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Artykuł 27 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1187/2009 z dnia 27 listopada 2009 r. ustanawiającego specjalne szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do pozwoleń na wywóz i refundacji wywozowych do mleka i przetworów mlecznych (2) stanowi, że w przypadku kontyngentu wywozowego otwartego przez Republikę Dominikańską na mleko w proszku przyznaje się pierwszeństwo produktom objętym szczególnymi kodami produktu według nomenklatury refundacji wywozowych. Ograniczenie to zostało wprowadzone w celu zapobieżenia nadmiernej liczbie wniosków o wydanie pozwoleń, która mogłaby doprowadzić do fragmentacji rynku i zagrożenia spadkiem udziału eksporterów z Unii w tym rynku. |
| --- | --- |

(1)

Artykuł 27 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1187/2009 z dnia 27 listopada 2009 r. ustanawiającego specjalne szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do pozwoleń na wywóz i refundacji wywozowych do mleka i przetworów mlecznych (2) stanowi, że w przypadku kontyngentu wywozowego otwartego przez Republikę Dominikańską na mleko w proszku przyznaje się pierwszeństwo produktom objętym szczególnymi kodami produktu według nomenklatury refundacji wywozowych. Ograniczenie to zostało wprowadzone w celu zapobieżenia nadmiernej liczbie wniosków o wydanie pozwoleń, która mogłaby doprowadzić do fragmentacji rynku i zagrożenia spadkiem udziału eksporterów z Unii w tym rynku.

| (2) | Ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski w roku kontyngentowym 2011/2012 r., po raz pierwszy były niższe od ilości objętych kontyngentem. W przypadku pozostałych ilości należy je przydzielić wnioskodawcom, którzy są zainteresowani otrzymaniem większych ilości niż te, w odniesieniu do których złożyli oni wnioski, pod warunkiem że zabezpieczenie zostanie odpowiednio zwiększone. |
| --- | --- |

(2)

Ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski w roku kontyngentowym 2011/2012 r., po raz pierwszy były niższe od ilości objętych kontyngentem. W przypadku pozostałych ilości należy je przydzielić wnioskodawcom, którzy są zainteresowani otrzymaniem większych ilości niż te, w odniesieniu do których złożyli oni wnioski, pod warunkiem że zabezpieczenie zostanie odpowiednio zwiększone.

| (3) | W celu zapewnienia maksymalnego wykorzystania kwoty w kolejnych latach, należy rozszerzyć zakres wniosków o wydanie pozwolenia na wszystkie produkty objęte kontyngentem taryfowym określonym w ramach Umowy o partnerstwie gospodarczym między państwami CARIFORUM, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony (3), której podpisanie i tymczasowe stosowanie zostało zatwierdzone na mocy decyzji Rady 2008/805/WE (4). Ponadto w odniesieniu do ważności pozwoleń na wywóz odstępstwo określone w art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1187/2009 nie powinno ograniczać się jedynie do produktów należących do tej samej kategorii produktów, o których mowa w załączniku I, lecz powinno zostać rozszerzone na wszystkie produkty objęte kontyngentem taryfowym. |
| --- | --- |

(3)

W celu zapewnienia maksymalnego wykorzystania kwoty w kolejnych latach, należy rozszerzyć zakres wniosków o wydanie pozwolenia na wszystkie produkty objęte kontyngentem taryfowym określonym w ramach Umowy o partnerstwie gospodarczym między państwami CARIFORUM, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony (3), której podpisanie i tymczasowe stosowanie zostało zatwierdzone na mocy decyzji Rady 2008/805/WE (4). Ponadto w odniesieniu do ważności pozwoleń na wywóz odstępstwo określone w art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1187/2009 nie powinno ograniczać się jedynie do produktów należących do tej samej kategorii produktów, o których mowa w załączniku I, lecz powinno zostać rozszerzone na wszystkie produkty objęte kontyngentem taryfowym.

| (4) | Jako że od 2008 r. refundacje wywozowe są ustalane na poziomie „0”, we wnioskach o wydanie pozwolenia na wywóz oraz w pozwoleniach powinny występować kody Nomenklatury scalonej zamiast kodów produktu według nomenklatury refundacji. Należy zatem odpowiednio dostosować stosowne przepisy. |
| --- | --- |

(4)

Jako że od 2008 r. refundacje wywozowe są ustalane na poziomie „0”, we wnioskach o wydanie pozwolenia na wywóz oraz w pozwoleniach powinny występować kody Nomenklatury scalonej zamiast kodów produktu według nomenklatury refundacji. Należy zatem odpowiednio dostosować stosowne przepisy.

| (5) | W celu właściwego zarządzania, przed dniem 31 sierpnia Komisja musi otrzymać powiadomienia dotyczące ilości, w odniesieniu do których wydano pozwolenia. Natomiast powiadomienia dotyczące przydzielonych ilości są zbędne i mogą zostać zniesione. |
| --- | --- |

(5)

W celu właściwego zarządzania, przed dniem 31 sierpnia Komisja musi otrzymać powiadomienia dotyczące ilości, w odniesieniu do których wydano pozwolenia. Natomiast powiadomienia dotyczące przydzielonych ilości są zbędne i mogą zostać zniesione.

| (6) | Artykuł 28 ust. 3 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1187/2009 stanowi, że wnioski o pozwolenie na wywóz są dopuszczalne jedynie w przypadku, gdy wnioskodawcy złożą zabezpieczenie zgodnie z art. 9. Wyłączenie stosowania art. 9 przedmiotowego rozporządzenia, ustanowione w art. 33 ust. 1, jest zatem niespójne. |
| --- | --- |

(6)

Artykuł 28 ust. 3 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1187/2009 stanowi, że wnioski o pozwolenie na wywóz są dopuszczalne jedynie w przypadku, gdy wnioskodawcy złożą zabezpieczenie zgodnie z art. 9. Wyłączenie stosowania art. 9 przedmiotowego rozporządzenia, ustanowione w art. 33 ust. 1, jest zatem niespójne.

| (7) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1187/2009. |
| --- | --- |

(7)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1187/2009.

| (8) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych, |
| --- | --- |

(8)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 1187/2009 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 27 ust. 2 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
  „Wnioski o pozwolenie na przywóz mogą być składane w odniesieniu do wszystkich produktów objętych kodami CN 0402 10, 0402 21 oraz 0402 29.”; |
| --- | --- |

1)

w art. 27 ust. 2 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Wnioski o pozwolenie na przywóz mogą być składane w odniesieniu do wszystkich produktów objętych kodami CN 0402 10, 0402 21 oraz 0402 29.”;

| 2) | w art. 28 ust. 3 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
  „Aby wniosek o pozwolenie na wywóz mógł zostać przyjęty, musi on dotyczyć wyłącznie jednego produktu objętego kodem produktu według Nomenklatury scalonej, a wszystkie wnioski należy złożyć w tym samym czasie właściwemu organowi jednego państwa członkowskiego.”; |
| --- | --- |

2)

w art. 28 ust. 3 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Aby wniosek o pozwolenie na wywóz mógł zostać przyjęty, musi on dotyczyć wyłącznie jednego produktu objętego kodem produktu według Nomenklatury scalonej, a wszystkie wnioski należy złożyć w tym samym czasie właściwemu organowi jednego państwa członkowskiego.”;

| 3) | w art. 31 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
  „Nie później niż piątego dnia roboczego po upływie terminu składania wniosków o pozwolenia państwa członkowskie powiadamiają Komisję o ilościach objętych wnioskami o pozwolenia, odrębnie dla każdej z dwóch części kontyngentu oraz dla każdego kodu produktu według Nomenklatury scalonej lub, w stosownych przypadkach, powiadamiają o tym, że nie zostały złożone żadne wnioski.”; |
| --- | --- | --- |

3)

w art. 31 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Nie później niż piątego dnia roboczego po upływie terminu składania wniosków o pozwolenia państwa członkowskie powiadamiają Komisję o ilościach objętych wnioskami o pozwolenia, odrębnie dla każdej z dwóch części kontyngentu oraz dla każdego kodu produktu według Nomenklatury scalonej lub, w stosownych przypadkach, powiadamiają o tym, że nie zostały złożone żadne wnioski.”;

| b) | w ust. 2 akapity trzeci i czwarty otrzymują brzmienie:
  „Jeżeli w wyniku zastosowania współczynnika przydziału ilość produktu przypadająca na jednego wnioskodawcę jest mniejsza niż 20 ton, wnioskodawcy mogą wycofać swoje wnioski. W takim przypadku powiadamiają oni o tym właściwe organy w ciągu trzech dni roboczych po opublikowaniu decyzji Komisji. Zabezpieczenie zostaje niezwłocznie zwolnione. W ciągu ośmiu dni roboczych po opublikowaniu decyzji właściwe organy powiadamiają Komisję o ilościach produktów w podziale na kody produktów Nomenklatury scalonej, których dotyczą wycofane wnioski oraz w odniesieniu do których zabezpieczenia zostały zwolnione.
  Jeżeli wnioski o pozwolenia dotyczą mniejszych ilości produktów niż ilości określone w ramach kontyngentów, o których mowa w art. 28 ust. 1, Komisja może przyznać pozostałe ilości proporcjonalnie do tych ilości, o które wystąpiono, poprzez zastosowanie współczynnika przydziału. Wartość uzyskaną po zastosowaniu współczynnika przydziału zaokrągla się w dół do najbliższego kilograma. Przedsiębiorcy informują właściwe organy o przyjęciu dodatkowej ilości w ciągu tygodnia od opublikowania dostosowanego współczynnika przydziału. Zabezpieczenie jest odpowiednio zwiększane.”; |
| --- | --- |

b)

w ust. 2 akapity trzeci i czwarty otrzymują brzmienie:

„Jeżeli w wyniku zastosowania współczynnika przydziału ilość produktu przypadająca na jednego wnioskodawcę jest mniejsza niż 20 ton, wnioskodawcy mogą wycofać swoje wnioski. W takim przypadku powiadamiają oni o tym właściwe organy w ciągu trzech dni roboczych po opublikowaniu decyzji Komisji. Zabezpieczenie zostaje niezwłocznie zwolnione. W ciągu ośmiu dni roboczych po opublikowaniu decyzji właściwe organy powiadamiają Komisję o ilościach produktów w podziale na kody produktów Nomenklatury scalonej, których dotyczą wycofane wnioski oraz w odniesieniu do których zabezpieczenia zostały zwolnione.

Jeżeli wnioski o pozwolenia dotyczą mniejszych ilości produktów niż ilości określone w ramach kontyngentów, o których mowa w art. 28 ust. 1, Komisja może przyznać pozostałe ilości proporcjonalnie do tych ilości, o które wystąpiono, poprzez zastosowanie współczynnika przydziału. Wartość uzyskaną po zastosowaniu współczynnika przydziału zaokrągla się w dół do najbliższego kilograma. Przedsiębiorcy informują właściwe organy o przyjęciu dodatkowej ilości w ciągu tygodnia od opublikowania dostosowanego współczynnika przydziału. Zabezpieczenie jest odpowiednio zwiększane.”;

| 4) | w art. 32 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w ust. 1 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:
  „Państwa członkowskie powiadamiają Komisję najpóźniej do końca lutego o ilości produktów w podziale na kody produktów według Nomenklatury scalonej, na które nie zostały wydane pozwolenia w ramach obydwu części kontyngentu, o którym mowa w art. 28 ust. 1.”; |
| --- | --- | --- |

4)

w art. 32 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 1 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

„Państwa członkowskie powiadamiają Komisję najpóźniej do końca lutego o ilości produktów w podziale na kody produktów według Nomenklatury scalonej, na które nie zostały wydane pozwolenia w ramach obydwu części kontyngentu, o którym mowa w art. 28 ust. 1.”;

| b) | w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:
  „Do celów art. 6 ust. 2 pozwolenie na wywóz obowiązuje również w odniesieniu do każdego z produktów objętych kodami, o których mowa art. 27 ust. 2 akapit pierwszy.”; |
| --- | --- |

b)

w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Do celów art. 6 ust. 2 pozwolenie na wywóz obowiązuje również w odniesieniu do każdego z produktów objętych kodami, o których mowa art. 27 ust. 2 akapit pierwszy.”;

| c) | ust. 5 otrzymuje brzmienie:
  „5.   Najpóźniej do dnia 31 sierpnia każdego roku państwa członkowskie przedstawiają Komisji w ramach obydwu części kontyngentu, o których mowa w art. 28 ust. 1, oraz w odniesieniu do poprzedniego 12-miesięcznego okresu, o którym mowa w art. 28 ust. 1, w podziale na kody produktów według Nomenklatury scalonej:






  — | ilości, w odniesieniu do których nie wydano pozwoleń lub zostały one anulowane, |
| --- | --- | --- |

c)

ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5.   Najpóźniej do dnia 31 sierpnia każdego roku państwa członkowskie przedstawiają Komisji w ramach obydwu części kontyngentu, o których mowa w art. 28 ust. 1, oraz w odniesieniu do poprzedniego 12-miesięcznego okresu, o którym mowa w art. 28 ust. 1, w podziale na kody produktów według Nomenklatury scalonej:

—

ilości, w odniesieniu do których nie wydano pozwoleń lub zostały one anulowane,

| — | ilości wywiezione.”; |
| --- | --- |

—

ilości wywiezione.”;

| 5) | w art. 33 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
  „1.   Zastosowanie mają przepisy rozdziału II z wyłączeniem art. 7 i 10.”. |
| --- | --- |

5)

w art. 33 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Zastosowanie mają przepisy rozdziału II z wyłączeniem art. 7 i 10.”.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od roku kontyngentowego 2012/2013.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 marca 2012 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 318 z 4.12.2009, s. 1.

2

(3)  Dz.U. L 289 z 30.10.2008, s. 3.

3

(4)  Dz.U. L 289 z 30.10.2008, s. 1.

4

---

| 21.3.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 81/39 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 81/39

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 246/2012

z dnia 20 marca 2012 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

| (2) | Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodne z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodne z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 marca 2012 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod państw trzecich (1) | Standardowa wartość w przywozie |
| 0702 00 00 | IL | 139,1 |
| JO | 64,0 |
| MA | 49,0 |
| TN | 98,4 |
| TR | 98,3 |
| ZZ | 89,8 |
| 0707 00 05 | JO | 183,3 |
| TR | 157,2 |
| ZZ | 170,3 |
| 0709 91 00 | EG | 76,0 |
| ZZ | 76,0 |
| 0709 93 10 | JO | 225,1 |
| MA | 60,5 |
| TR | 129,2 |
| ZZ | 138,3 |
| 0805 10 20 | EG | 51,8 |
| IL | 76,4 |
| MA | 51,2 |
| TN | 57,9 |
| TR | 68,9 |
| ZZ | 61,2 |
| 0805 50 10 | EG | 43,8 |
| TR | 53,3 |
| ZZ | 48,6 |
| 0808 10 80 | AR | 89,5 |
| BR | 82,5 |
| CA | 125,0 |
| CL | 101,6 |
| CN | 103,4 |
| MK | 31,8 |
| US | 164,1 |
| UY | 74,9 |
| ZA | 119,9 |
| ZZ | 99,2 |
| 0808 30 90 | AR | 94,3 |
| CL | 124,6 |
| CN | 63,0 |
| ZA | 91,6 |
| ZZ | 93,4 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod państw trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

IL

139,1

JO

64,0

MA

49,0

TN

98,4

TR

98,3

ZZ

89,8

0707 00 05

JO

183,3

TR

157,2

ZZ

170,3

0709 91 00

EG

76,0

ZZ

76,0

0709 93 10

JO

225,1

MA

60,5

TR

129,2

ZZ

138,3

0805 10 20

EG

51,8

IL

76,4

MA

51,2

TN

57,9

TR

68,9

ZZ

61,2

0805 50 10

EG

43,8

TR

53,3

ZZ

48,6

0808 10 80

AR

89,5

BR

82,5

CA

125,0

CL

101,6

CN

103,4

MK

31,8

US

164,1

UY

74,9

ZA

119,9

ZZ

99,2

0808 30 90

AR

94,3

CL

124,6

CN

63,0

ZA

91,6

ZZ

93,4

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

| 21.3.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 81/41 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 81/41

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 247/2012

z dnia 20 marca 2012 r.

w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz w odniesieniu do wniosków złożonych w ciągu pierwszych siedmiu dni marca 2012 r. w ramach kontyngentu taryfowego na przywóz wysokiej jakości wołowiny na mocy rozporządzenia (WE) nr 620/2009

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych, podlegającymi systemowi pozwoleń na przywóz (2), w szczególności jego art. 7 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 620/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. ustanawiające administrowanie kontyngentem taryfowym na przywóz wołowiny wysokiej jakości (3) ustanawia szczegółowe przepisy dotyczące składania wniosków i wydawania pozwoleń na przywóz. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 620/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. ustanawiające administrowanie kontyngentem taryfowym na przywóz wołowiny wysokiej jakości (3) ustanawia szczegółowe przepisy dotyczące składania wniosków i wydawania pozwoleń na przywóz.

| (2) | W art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1301/2006 przewidziano, iż w przypadku gdy ilości objęte wnioskami o pozwolenie przekraczają ilości dostępne na dany okres obowiązywania kontyngentu, należy ustalić współczynnik przydziału ilości objętych każdym wnioskiem o pozwolenie. Wnioski o pozwolenie na przywóz, złożone na mocy art. 3 rozporządzenia (WE) nr 620/2009 w okresie od dnia 1 do 7 marca 2012 r., przekraczają dostępne ilości. Należy zatem określić przedział, w granicach którego można wystawiać pozwolenia na przywóz, oraz współczynnik przydziału, |
| --- | --- |

(2)

W art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1301/2006 przewidziano, iż w przypadku gdy ilości objęte wnioskami o pozwolenie przekraczają ilości dostępne na dany okres obowiązywania kontyngentu, należy ustalić współczynnik przydziału ilości objętych każdym wnioskiem o pozwolenie. Wnioski o pozwolenie na przywóz, złożone na mocy art. 3 rozporządzenia (WE) nr 620/2009 w okresie od dnia 1 do 7 marca 2012 r., przekraczają dostępne ilości. Należy zatem określić przedział, w granicach którego można wystawiać pozwolenia na przywóz, oraz współczynnik przydziału,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W przypadku wniosków o pozwolenie na przywóz w ramach kontyngentu o numerze porządkowym 09.4449, złożonych w okresie od dnia 1 do 7 marca 2012 r. zgodnie z art. 3 rozporządzenia (WE) nr 620/2009, ustala się współczynnik przydziału wynoszący 0,385109 %.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 marca 2012 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13.

2

(3)  Dz.U. L 182 z 15.7.2009, s. 25.

3

---

| 21.3.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 81/42 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 81/42

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 248/2012

z dnia 20 marca 2012 r.

znoszące zawieszenie składania wniosków o pozwolenia na przywóz w odniesieniu do produktów cukrowniczych w ramach niektórych kontyngentów taryfowych

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 891/2009 z dnia 25 września 2009 r. w sprawie otwierania niektórych wspólnotowych kontyngentów taryfowych w sektorze cukru i administrowania nimi (2), w szczególności jego art. 5 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Składanie wniosków o pozwolenia na przywóz w odniesieniu do numeru porządkowego 09.4318 zostało zawieszone od dnia 19 stycznia 2012 r. rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 41/2012 z dnia 18 stycznia 2012 r. zawieszającym składanie wniosków o pozwolenia na przywóz w odniesieniu do produktów cukrowniczych w ramach niektórych kontyngentów taryfowych (3), zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 891/2009. |
| --- | --- |

(1)

Składanie wniosków o pozwolenia na przywóz w odniesieniu do numeru porządkowego 09.4318 zostało zawieszone od dnia 19 stycznia 2012 r. rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 41/2012 z dnia 18 stycznia 2012 r. zawieszającym składanie wniosków o pozwolenia na przywóz w odniesieniu do produktów cukrowniczych w ramach niektórych kontyngentów taryfowych (3), zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 891/2009.

| (2) | W wyniku powiadomień o niewykorzystanych i/lub częściowo wykorzystanych pozwoleniach ilości w odniesieniu do tego numeru porządkowego są znów dostępne. Należy zatem znieść zawieszenie składania wniosków, |
| --- | --- |

(2)

W wyniku powiadomień o niewykorzystanych i/lub częściowo wykorzystanych pozwoleniach ilości w odniesieniu do tego numeru porządkowego są znów dostępne. Należy zatem znieść zawieszenie składania wniosków,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zawieszenie składania wniosków o pozwolenia na przywóz w odniesieniu do numeru porządkowego 09.4318, ustanowione rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 41/2012, zostaje zniesione od dnia 19 stycznia 2012 r.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 marca 2012 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 254 z 26.9.2009, s. 82.

2

(3)  Dz.U. L 16 z 19.1.2012, s. 40.

3

---

Sprostowania

| 21.3.2012 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 81/43 |
| --- | --- | --- | --- |

21.3.2012

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 81/43

---

Sprostowanie do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczącego wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylającego dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG

(
  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 309 z dnia 24 listopada 2009 r.
  )

| 1. | Strona 2, motyw 10, ostatnie zdanie: |
| --- | --- |

1.

Strona 2, motyw 10, ostatnie zdanie:

zamiast:

„[...] powinny być zastosowane przy przedłużaniu lub przeglądzie ich zatwierdzenia.”,

powinno być:

„[...] powinny być zastosowane przy odnowieniu lub przeglądzie ich zatwierdzenia.”.

| 2. | Strona 2, motyw 15, zdania trzecie i czwarte: |
| --- | --- |

2.

Strona 2, motyw 15, zdania trzecie i czwarte:

zamiast:

„[...] Przy podejmowaniu wszelkich decyzji dotyczących przedłużania zatwierdzenia należy uwzględnić doświadczenie zdobyte w wyniku stosowania środków ochrony roślin zawierających dane substancje oraz wszelkie osiągnięcia w nauce i technologii. Zatwierdzenie powinno być przedłużane na okres nieprzekraczający piętnastu lat.”,

powinno być:

„[...] Przy podejmowaniu wszelkich decyzji dotyczących odnowienia zatwierdzenia należy uwzględnić doświadczenie zdobyte w wyniku stosowania środków ochrony roślin zawierających dane substancje oraz wszelkie osiągnięcia w nauce i technologii. Zatwierdzenie powinno być odnowione na okres nieprzekraczający piętnastu lat.”.

| 3. | Strona 14, podsekcja 3, tytuł: |
| --- | --- |

3.

Strona 14, podsekcja 3, tytuł:

zamiast:

„Przedłużenie i przegląd”,

powinno być:

„Odnowienie i przegląd”.

| 4. | Strona 14, art. 14, tytuł: |
| --- | --- |

4.

Strona 14, art. 14, tytuł:

zamiast:

„Przedłużenie zatwierdzenia”,

powinno być:

„Odnowienie zatwierdzenia”.

| 5. | Strona 14, art. 14 ust. 1 akapity pierwszy i trzeci: |
| --- | --- |

5.

Strona 14, art. 14 ust. 1 akapity pierwszy i trzeci:

zamiast:

„1.   Przedłużenia zatwierdzenia substancji czynnej dokonuje się na wniosek po ustaleniu, że spełnione są kryteria zatwierdzenia przewidziane w art. 4.

[...]

Takie przedłużenie zatwierdzenia może obejmować warunki i ograniczenia, o których mowa w art. 6.”,

powinno być:

„1.   Odnowienia zatwierdzenia substancji czynnej dokonuje się na wniosek po ustaleniu, że spełnione są kryteria zatwierdzenia przewidziane w art. 4.

[...]

Takie odnowienie zatwierdzenia może obejmować warunki i ograniczenia, o których mowa w art. 6.”.

| 6. | Strona 14, art. 14 ust. 2: |
| --- | --- |

6.

Strona 14, art. 14 ust. 2:

zamiast:

„2.   Przedłużenie zatwierdzenie odbywa się na okres nieprzekraczający piętnastu lat. Zatwierdzenie substancji czynnej, o której mowa w art. 4 ust. 7, przedłużane jest na okres nieprzekraczający pięciu lat.”,

powinno być:

„2.   Odnowienie zatwierdzenie odbywa się na okres nieprzekraczający piętnastu lat. Zatwierdzenie substancji czynnej, o której mowa w art. 4 ust. 7, przedłużane jest na okres nieprzekraczający pięciu lat.”.

| 7. | Strona 14, art. 15, tytuł: |
| --- | --- |

7.

Strona 14, art. 15, tytuł:

zamiast:

„Wniosek o przedłużenie”,

powinno być:

„Wniosek o odnowienie”.

| 8. | Strona 14, art. 15 ust. 2: |
| --- | --- |

8.

Strona 14, art. 15 ust. 2:

zamiast:

„2.   Składając wniosek o przedłużenie, wnioskodawca określa [...]”,

powinno być:

„2.   Składając wniosek o odnowienie, wnioskodawca określa [...]”.

| 9. | Strona 14, art. 16, tytuł: |
| --- | --- |

9.

Strona 14, art. 16, tytuł:

zamiast:

„Dostęp do informacji dotyczących przedłużenia”,

powinno być:

„Dostęp do informacji dotyczących odnowienia”.

| 10. | Strona 14, art. 17 akapit pierwszy: |
| --- | --- |

10.

Strona 14, art. 17 akapit pierwszy:

zamiast:

„W przypadku gdy z przyczyn niezależnych od wnioskodawcy zaistnieje prawdopodobieństwo, że zezwolenie wygaśnie przed podjęciem decyzji o przedłużeniu [...]”,

powinno być:

„W przypadku gdy z przyczyn niezależnych od wnioskodawcy zaistnieje prawdopodobieństwo, że zezwolenie wygaśnie przed podjęciem decyzji o odnowieniu [...]”.

| 11. | Strona 15, art. 18 akapit drugi lit. a): |
| --- | --- |

11.

Strona 15, art. 18 akapit drugi lit. a):

zamiast:

| „a) | procedury dotyczące składania i oceny wniosków o przedłużanie zatwierdzeń;”, |
| --- | --- |

„a)

procedury dotyczące składania i oceny wniosków o przedłużanie zatwierdzeń;”,

powinno być:

| „a) | procedury dotyczące składania i oceny wniosków o odnowienie zatwierdzeń;”. |
| --- | --- |

„a)

procedury dotyczące składania i oceny wniosków o odnowienie zatwierdzeń;”.

| 12. | Strona 15, art. 19: |
| --- | --- |

12.

Strona 15, art. 19:

zamiast:

„Rozporządzenie przyjęte zgodnie z procedurą regulacyjną, o której mowa w art. 79 ust. 3, ustanawia przepisy niezbędne do wprowadzenia w życie procedury przedłużenia [...]”,

powinno być:

„Rozporządzenie przyjęte zgodnie z procedurą regulacyjną, o której mowa w art. 79 ust. 3, ustanawia przepisy niezbędne do wprowadzenia w życie procedury odnowienia [...]”.

| 13. | Strona 15, art. 20, tytuł: |
| --- | --- |

13.

Strona 15, art. 20, tytuł:

zamiast:

„Rozporządzenie dotyczące przedłużenia”,

powinno być:

„Rozporządzenie dotyczące odnowienia”.

| 14. | Strona 15, art. 20 ust. 1 lit. a) i b): |
| --- | --- |

14.

Strona 15, art. 20 ust. 1 lit. a) i b):

zamiast:

| „a) | zatwierdzenie substancji czynnej zostaje przedłużone, z zastrzeżeniem warunków i ograniczeń, w stosownych przypadkach; lub |
| --- | --- |

„a)

zatwierdzenie substancji czynnej zostaje przedłużone, z zastrzeżeniem warunków i ograniczeń, w stosownych przypadkach; lub

| b) | zatwierdzenie substancji czynnej nie zostaje przedłużone.”, |
| --- | --- |

b)

zatwierdzenie substancji czynnej nie zostaje przedłużone.”,

powinno być:

| „a) | zatwierdzenie substancji czynnej zostaje odnowione, z zastrzeżeniem warunków i ograniczeń, w stosownych przypadkach; lub |
| --- | --- |

„a)

zatwierdzenie substancji czynnej zostaje odnowione, z zastrzeżeniem warunków i ograniczeń, w stosownych przypadkach; lub

| b) | zatwierdzenie substancji czynnej nie zostaje odnowione.”. |
| --- | --- |

b)

zatwierdzenie substancji czynnej nie zostaje odnowione.”.

| 15. | Strona 15, art. 20 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze oraz akapit drugi: |
| --- | --- |

15.

Strona 15, art. 20 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze oraz akapit drugi:

zamiast:

„[...] nieprzekraczający sześciu miesięcy, dla sprzedaży i dystrybucji, a także okres nie dłuższy niż jeden rok dla wyprzedaży, składowania i zużycia istniejących zapasów [...].

W przypadku wycofania zatwierdzenia lub jeżeli zatwierdzenie nie zostaje przedłużone ze względu na [...]”,

powinno być:

„[...] nieprzekraczający sześciu miesięcy, dla sprzedaży i dystrybucji, a także okres nie dłuższy niż jeden rok dla unieszkodliwienia, składowania i zużycia istniejących zapasów [...].

W przypadku wycofania zatwierdzenia lub jeżeli zatwierdzenie nie zostaje odnowione ze względu na [...]”.

| 16. | Strona 16, art. 24 ust. 1, ostatnie zdanie: |
| --- | --- |

16.

Strona 16, art. 24 ust. 1, ostatnie zdanie:

zamiast:

„[...] W drodze odstępstwa od art. 14 ust. 2 zatwierdzenie może zostać przedłużone jednokrotnie lub wielokrotnie na okresy nieprzekraczające siedmiu lat.”,

powinno być:

„[...] W drodze odstępstwa od art. 14 ust. 2 zatwierdzenie może zostać odnowione jednokrotnie lub wielokrotnie na okresy nieprzekraczające siedmiu lat.”.

| 17. | Strona 23, podsekcja 4, tytuł: |
| --- | --- |

17.

Strona 23, podsekcja 4, tytuł:

zamiast:

„Przedłużenie, wycofanie i zmiana”,

powinno być:

„Odnowienie, wycofanie i zmiana”.

| 18. | Strona 23, art. 43, tytuł: |
| --- | --- |

18.

Strona 23, art. 43, tytuł:

zamiast:

„Przedłużenie zezwolenia”,

powinno być:

„Odnowienie zezwolenia”.

| 19. | Strona 23, art. 43 ust. 1: |
| --- | --- |

19.

Strona 23, art. 43 ust. 1:

zamiast:

„1.   Zezwolenie zostaje przedłużone na wniosek posiadacza zezwolenia [...]”,

powinno być:

„1.   Zezwolenie zostaje odnowione na wniosek posiadacza zezwolenia [...].”.

| 20. | Strony 23 i 24, art. 43 ust. 2, zdanie wprowadzające oraz lit. d): |
| --- | --- |

20.

Strony 23 i 24, art. 43 ust. 2, zdanie wprowadzające oraz lit. d):

zamiast:

„2.   W terminie trzech miesięcy od daty przedłużenia zatwierdzenia substancji czynnej [...]

| d) | wszelkie informacje konieczne do wykazania, że środek ochrony roślin spełnia określone w rozporządzeniu wymogi dotyczące przedłużenia zatwierdzenia [...]”, |
| --- | --- |

d)

wszelkie informacje konieczne do wykazania, że środek ochrony roślin spełnia określone w rozporządzeniu wymogi dotyczące przedłużenia zatwierdzenia [...]”,

powinno być:

„2.   W terminie trzech miesięcy od daty odnowienia zatwierdzenia substancji czynnej [...]

| d) | wszelkie informacje konieczne do wykazania, że środek ochrony roślin spełnia określone w rozporządzeniu wymogi dotyczące odnowienia zatwierdzenia [...]”. |
| --- | --- |

d)

wszelkie informacje konieczne do wykazania, że środek ochrony roślin spełnia określone w rozporządzeniu wymogi dotyczące odnowienia zatwierdzenia [...]”.

| 21. | Strona 24, art. 43 ust. 3 akapit pierwszy: |
| --- | --- |

21.

Strona 24, art. 43 ust. 3 akapit pierwszy:

zamiast:

„[...] warunki i ograniczenia przewidziane w rozporządzeniu dotyczącym przedłużenia zatwierdzenia zgodnie z art. 20.”,

powinno być:

„[...] warunki i ograniczenia przewidziane w rozporządzeniu dotyczącym odnowienia zatwierdzenia zgodnie z art. 20.”.

| 22. | Strona 24, art. 43 ust. 5: |
| --- | --- |

22.

Strona 24, art. 43 ust. 5:

zamiast:

„5.   Państwa członkowskie podejmują decyzję o przedłużeniu zezwolenia na wprowadzanie środków ochrony roślin do obrotu najpóźniej dwanaście miesięcy po przedłużeniu zatwierdzenia substancji czynnej, sejfnera lub synergetyku zawartego w środku ochrony roślin.”,

powinno być:

„5.   Państwa członkowskie podejmują decyzję o odnowieniu zezwolenia na wprowadzanie środków ochrony roślin do obrotu najpóźniej dwanaście miesięcy po odnowieniu zatwierdzenia substancji czynnej, sejfnera lub synergetyku zawartego w środku ochrony roślin.”.

| 23. | Strona 24, art. 43 ust. 6: |
| --- | --- |

23.

Strona 24, art. 43 ust. 6:

zamiast:

„6.   W przypadku gdy z powodów niezależnych od posiadacza zezwolenia decyzja o przedłużeniu zezwolenia nie zostanie podjęta przed wygaśnięciem jego ważności, dane państwo członkowskie przedłuża zezwolenie na okres niezbędny do zakończenia rozpatrywania i podjęcia decyzji o przedłużeniu.”,

powinno być:

„6.   W przypadku gdy z powodów niezależnych od posiadacza zezwolenia decyzja o odnowieniu zezwolenia nie zostanie podjęta przed wygaśnięciem jego ważności, dane państwo członkowskie przedłuża zezwolenie na okres niezbędny do zakończenia rozpatrywania i podjęcia decyzji o odnowieniu.”.

| 24. | Strona 24, art. 46 akapity pierwszy i drugi: |
| --- | --- |

24.

Strona 24, art. 46 akapity pierwszy i drugi:

zamiast:

„W przypadku gdy państwo członkowskie wycofuje lub zmienia zezwolenie lub nie go nie przedłuża, może ono przyznać dodatkowy okres w celu wyprzedaży, składowania, wprowadzania do obrotu i zużycia istniejących zapasów.

W przypadku gdy powody wycofania, zmiany lub nieprzedłużenia zezwolenia [...] nieprzekraczającego jednego roku, dla wyprzedaży, składowania i zużycia istniejących zapasów danych środków ochrony roślin.”,

powinno być:

„W przypadku gdy państwo członkowskie wycofuje lub zmienia zezwolenie lub nie go nie odnawia, może ono przyznać dodatkowy okres w celu unieszkodliwienia, składowania, wprowadzania do obrotu i zużycia istniejących zapasów.

W przypadku gdy powody wycofania, zmiany lub nieodnowienia zezwolenia [...] nieprzekraczającego jednego roku, dla unieszkodliwienia, składowania i zużycia istniejących zapasów danych środków ochrony roślin.”.

| 25. | Strona 26, art. 50 ust. 4 akapit pierwszy: |
| --- | --- |

25.

Strona 26, art. 50 ust. 4 akapit pierwszy:

zamiast:

„[...] nie później niż w dniu przedłużenia lub zmiany zezwolenia, przeprowadzają ocenę porównawczą przewidzianą w ust. 1.”,

powinno być:

„[...] nie później niż w dniu odnowienia lub zmiany zezwolenia, przeprowadzają ocenę porównawczą przewidzianą w ust. 1.”.

| 26. | Strona 30, art. 59 ust. 1 ostatni akapit: |
| --- | --- |

26.

Strona 30, art. 59 ust. 1 ostatni akapit:

zamiast:

„Badania objęte są ochroną także wtedy, gdy były niezbędne do przedłużenia lub przeglądu zezwolenia. [...]”,

powinno być:

„Badania objęte są ochroną także wtedy, gdy były niezbędne do odnowienia lub przeglądu zezwolenia. [...]”.

| 27. | Strona 31, art. 60 ust. 1: |
| --- | --- |

27.

Strona 31, art. 60 ust. 1:

zamiast:

„[...] pierwszego zatwierdzenia, zmiany warunków zatwierdzenia lub do przedłużenia zatwierdzenia oraz udostępnia ten wykaz państwom członkowskim oraz Komisji.”,

powinno być:

„[...] pierwszego zatwierdzenia, zmiany warunków zatwierdzenia lub do odnowienia zatwierdzenia oraz udostępnia ten wykaz państwom członkowskim oraz Komisji.”.

| 28. | Strona 31, art. 60 ust. 2 lit. a): |
| --- | --- |

28.

Strona 31, art. 60 ust. 2 lit. a):

zamiast:

| „a) | wykaz sprawozdań z testów i badań dotyczących substancji czynnej, sejfnera lub synergetyku, adiuwantu i środka ochrony roślin, niezbędnych do udzielenia pierwszego zezwolenia, zmiany warunków zezwolenia lub przedłużenia zezwolenia; oraz”, |
| --- | --- |

„a)

wykaz sprawozdań z testów i badań dotyczących substancji czynnej, sejfnera lub synergetyku, adiuwantu i środka ochrony roślin, niezbędnych do udzielenia pierwszego zezwolenia, zmiany warunków zezwolenia lub przedłużenia zezwolenia; oraz”,

powinno być:

| „a) | wykaz sprawozdań z testów i badań dotyczących substancji czynnej, sejfnera lub synergetyku, adiuwantu i środka ochrony roślin, niezbędnych do udzielenia pierwszego zezwolenia, zmiany warunków zezwolenia lub odnowienia zezwolenia; oraz”. |
| --- | --- |

„a)

wykaz sprawozdań z testów i badań dotyczących substancji czynnej, sejfnera lub synergetyku, adiuwantu i środka ochrony roślin, niezbędnych do udzielenia pierwszego zezwolenia, zmiany warunków zezwolenia lub odnowienia zezwolenia; oraz”.

| 29. | Strona 36, art. 80 ust. 1 akapit drugi zdanie drugie: |
| --- | --- |

29.

Strona 36, art. 80 ust. 1 akapit drugi zdanie drugie:

zamiast:

„W odniesieniu do substancji aktywnych, o których mowa w lit. b) niniejszego ustępu, zatwierdzenie takie nie jest traktowane jak przedłużenie zatwierdzenia, o którym mowa w art. 14 niniejszego rozporządzenia.”,

powinno być:

„W odniesieniu do substancji aktywnych, o których mowa w lit. b) niniejszego ustępu, zatwierdzenie takie nie jest traktowane jak odnowienie zatwierdzenia, o którym mowa w art. 14 niniejszego rozporządzenia.”.

| 30. | Strona 37, art. 80 ust. 2 lit. c): |
| --- | --- |

30.

Strona 37, art. 80 ust. 2 lit. c):

zamiast:

| „c) | przez okres pięciu lat od daty przedłużenia włączenia lub przedłużenia zatwierdzenia, dla substancji czynnych, których włączenie do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG wygasa z dniem 24 listopada 2011 r. Przepis ten stosuje się wyłącznie do danych niezbędnych do przedłużenia zatwierdzenia i które uzyskały certyfikat zgodności z zasadami dobrej praktyki laboratoryjnej do tego dnia.”, |
| --- | --- |

„c)

przez okres pięciu lat od daty przedłużenia włączenia lub przedłużenia zatwierdzenia, dla substancji czynnych, których włączenie do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG wygasa z dniem 24 listopada 2011 r. Przepis ten stosuje się wyłącznie do danych niezbędnych do przedłużenia zatwierdzenia i które uzyskały certyfikat zgodności z zasadami dobrej praktyki laboratoryjnej do tego dnia.”,

powinno być:

| „c) | przez okres pięciu lat od daty odnowienia włączenia lub odnowienia zatwierdzenia, dla substancji czynnych, których włączenie do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG wygasa z dniem 24 listopada 2011 r. Przepis ten stosuje się wyłącznie do danych niezbędnych do odnowienia zatwierdzenia i które uzyskały certyfikat zgodności z zasadami dobrej praktyki laboratoryjnej do tego dnia.”. |
| --- | --- |

„c)

przez okres pięciu lat od daty odnowienia włączenia lub odnowienia zatwierdzenia, dla substancji czynnych, których włączenie do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG wygasa z dniem 24 listopada 2011 r. Przepis ten stosuje się wyłącznie do danych niezbędnych do odnowienia zatwierdzenia i które uzyskały certyfikat zgodności z zasadami dobrej praktyki laboratoryjnej do tego dnia.”.

---