# Publicatieblad L 438/2021

| | ISSN 1977-0758 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | L 438 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Wetgeving | 64e jaargang8 december 2021 |

ISSN 1977-0758

Publicatieblad

van de Europese Unie

L 438

Uitgave in de Nederlandse taal

Wetgeving

64e jaargang8 december 2021

---

| Inhoud | | I   Wetgevingshandelingen | Bladzijde |
| --- | --- | --- | --- |
| | | RICHTLIJNEN |
| | * | Richtlijn (EU) 2021/2167 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2021 inzake kredietservicers en kredietkopers en tot wijziging van de Richtlijnen 2008/48/EG en 2014/17/EU (
  1
  ) | 1 |

Inhoud

I   Wetgevingshandelingen

Bladzijde

RICHTLIJNEN

*

Richtlijn (EU) 2021/2167 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2021 inzake kredietservicers en kredietkopers en tot wijziging van de Richtlijnen 2008/48/EG en 2014/17/EU (
  1
  )

1

1

| | | II   Niet-wetgevingshandelingen |
| --- | --- | --- |
| | | VERORDENINGEN |
| | * | Gedelegeerde Verordening (EU) 2021/2168 van de Commissie van 21 september 2021 tot wijziging van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2035 tot aanvulling van Verordening (EU) 2016/429 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft regels voor inrichtingen waar landdieren worden gehouden en broederijen, alsmede voor de traceerbaarheid van bepaalde gehouden landdieren en broedeieren (
  1
  ) | 38 |
| | * | Uitvoeringsverordening (EU) 2021/2169 van de Commissie van 2 december 2021 tot opening, voor 2022, van een tariefcontingent voor de invoer in de Unie van bepaalde goederen van oorsprong uit Noorwegen, die zijn verkregen door verwerking van in Verordening (EU) nr. 510/2014 van het Europees Parlement en de Raad bedoelde landbouwproducten | 43 |
| | * | Uitvoeringsverordening (EU) 2021/2170 van de Commissie van 7 december 2021 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op aluminium converter foil van oorsprong uit de Volksrepubliek China | 46 |
| | | RICHTLIJNEN |
| | * | Uitvoeringsrichtlijn (EU) 2021/2171 van de Commissie van 7 december 2021 tot wijziging van Richtlijn 66/402/EEG van de Raad wat betreft het gewicht van de partij zaad en van de monsters van Avena nuda
   (
  1
  ) | 84 |

II   Niet-wetgevingshandelingen

VERORDENINGEN

*

Gedelegeerde Verordening (EU) 2021/2168 van de Commissie van 21 september 2021 tot wijziging van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2035 tot aanvulling van Verordening (EU) 2016/429 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft regels voor inrichtingen waar landdieren worden gehouden en broederijen, alsmede voor de traceerbaarheid van bepaalde gehouden landdieren en broedeieren (
  1
  )

1

38

*

Uitvoeringsverordening (EU) 2021/2169 van de Commissie van 2 december 2021 tot opening, voor 2022, van een tariefcontingent voor de invoer in de Unie van bepaalde goederen van oorsprong uit Noorwegen, die zijn verkregen door verwerking van in Verordening (EU) nr. 510/2014 van het Europees Parlement en de Raad bedoelde landbouwproducten

43

*

Uitvoeringsverordening (EU) 2021/2170 van de Commissie van 7 december 2021 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op aluminium converter foil van oorsprong uit de Volksrepubliek China

46

RICHTLIJNEN

*

Uitvoeringsrichtlijn (EU) 2021/2171 van de Commissie van 7 december 2021 tot wijziging van Richtlijn 66/402/EEG van de Raad wat betreft het gewicht van de partij zaad en van de monsters van Avena nuda
   (
  1
  )

Avena nuda

1

84

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Voor de EER relevante tekst. |

---

(1)   Voor de EER relevante tekst.

1

| NL | Besluiten waarvan de titels mager zijn gedrukt, zijn besluiten van dagelijks beheer die in het kader van het landbouwbeleid zijn genomen en die in het algemeen een beperkte geldigheidsduur hebben.
  Besluiten waarvan de titels vet zijn gedrukt en die worden voorafgegaan door een sterretje, zijn alle andere besluiten. |
| --- | --- |

NL

Besluiten waarvan de titels mager zijn gedrukt, zijn besluiten van dagelijks beheer die in het kader van het landbouwbeleid zijn genomen en die in het algemeen een beperkte geldigheidsduur hebben.

Besluiten waarvan de titels vet zijn gedrukt en die worden voorafgegaan door een sterretje, zijn alle andere besluiten.

---

I Wetgevingshandelingen

RICHTLIJNEN

| 8.12.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 438/1 |
| --- | --- | --- | --- |

8.12.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 438/1

---

RICHTLIJN (EU) 2021/2167 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

van 24 november 2021

inzake kredietservicers en kredietkopers en tot wijziging van de Richtlijnen 2008/48/EG en 2014/17/EU

(Voor de EER relevante tekst)

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name de artikelen 53 en 114,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,

Gezien het advies van de Europese Centrale Bank (1),

Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2),

Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (3),

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | De uitwerking van een alomvattende strategie voor het aanpakken van niet-renderende leningen (non-performing loans, NPL’s) is een prioriteit voor de Unie. Hoewel het aanpakken van NPL’s in de eerste plaats de verantwoordelijkheid van kredietinstellingen en lidstaten is, heeft de vermindering van de huidige NPL-volumes ook een duidelijke Uniedimensie, en dat geldt ook voor de preventie van buitensporige opeenhoping van NPL’s in de toekomst. Gezien de onderlinge verwevenheid van de bancaire en financiële stelsels in de Unie, waar kredietinstellingen in verschillende rechtsgebieden en lidstaten actief zijn, is er aanzienlijk potentieel voor overloopeffecten tussen de lidstaten en de Unie als geheel qua economische groei en financiële stabiliteit. |
| --- | --- |

(1)

De uitwerking van een alomvattende strategie voor het aanpakken van niet-renderende leningen (non-performing loans, NPL’s) is een prioriteit voor de Unie. Hoewel het aanpakken van NPL’s in de eerste plaats de verantwoordelijkheid van kredietinstellingen en lidstaten is, heeft de vermindering van de huidige NPL-volumes ook een duidelijke Uniedimensie, en dat geldt ook voor de preventie van buitensporige opeenhoping van NPL’s in de toekomst. Gezien de onderlinge verwevenheid van de bancaire en financiële stelsels in de Unie, waar kredietinstellingen in verschillende rechtsgebieden en lidstaten actief zijn, is er aanzienlijk potentieel voor overloopeffecten tussen de lidstaten en de Unie als geheel qua economische groei en financiële stabiliteit.

| (2) | Een geïntegreerd financieel stelsel zal de economische en monetaire unie beter bestand maken tegen negatieve schokken door grensoverschrijdende particuliere risicodeling te vergemakkelijken, en zal tegelijkertijd de behoefte aan publieke risicodeling verminderen. Om die doelstellingen te bereiken, moet de Unie de bankenunie voltooien en de kapitaalmarktenunie (KMU) verder ontwikkelen. Het aanpakken van de hoge niveaus van NPL’s en de mogelijke toekomstige opeenhoping ervan is essentieel voor de versterking van de bankenunie, aangezien het onontbeerlijk is voor de waarborging van de concurrentie in de banksector, het behoud van de financiële stabiliteit en het stimuleren van kredietverlening met het oog op het scheppen van banen en groei in de Unie. |
| --- | --- |

(2)

Een geïntegreerd financieel stelsel zal de economische en monetaire unie beter bestand maken tegen negatieve schokken door grensoverschrijdende particuliere risicodeling te vergemakkelijken, en zal tegelijkertijd de behoefte aan publieke risicodeling verminderen. Om die doelstellingen te bereiken, moet de Unie de bankenunie voltooien en de kapitaalmarktenunie (KMU) verder ontwikkelen. Het aanpakken van de hoge niveaus van NPL’s en de mogelijke toekomstige opeenhoping ervan is essentieel voor de versterking van de bankenunie, aangezien het onontbeerlijk is voor de waarborging van de concurrentie in de banksector, het behoud van de financiële stabiliteit en het stimuleren van kredietverlening met het oog op het scheppen van banen en groei in de Unie.

| (3) | In de conclusies van de Raad van 11 juli 2017 over het “Actieplan inzake niet-renderende leningen in Europa” (het “actieplan”) werden diverse instellingen opgeroepen passende maatregelen te nemen om het grote aantal NPL’s in de Unie verder aan te pakken en de mogelijke opeenhoping ervan in de toekomst te voorkomen. Het actieplan ontvouwt een brede aanpak die gericht is op een combinatie van elkaar aanvullende beleidsmaatregelen op vier gebieden: i) bankentoezicht en -regulering, ii) hervorming van de kaders voor herstructurering, insolventie en schuldinvordering, iii) ontwikkeling van secundaire markten voor noodlijdende activa, en iv) bevordering van de herstructurering van het bankstelsel. Maatregelen op die gebieden moeten worden genomen op nationaal niveau en, waar passend, op het niveau van de Unie. De Commissie heeft een soortgelijk voornemen aangekondigd in haar “Mededeling over de voltooiing van de bankenunie” van 11 oktober 2017, waarin werd gepleit voor een uitgebreid pakket maatregelen om NPL’s in de Unie aan te pakken. |
| --- | --- |

(3)

In de conclusies van de Raad van 11 juli 2017 over het “Actieplan inzake niet-renderende leningen in Europa” (het “actieplan”) werden diverse instellingen opgeroepen passende maatregelen te nemen om het grote aantal NPL’s in de Unie verder aan te pakken en de mogelijke opeenhoping ervan in de toekomst te voorkomen. Het actieplan ontvouwt een brede aanpak die gericht is op een combinatie van elkaar aanvullende beleidsmaatregelen op vier gebieden: i) bankentoezicht en -regulering, ii) hervorming van de kaders voor herstructurering, insolventie en schuldinvordering, iii) ontwikkeling van secundaire markten voor noodlijdende activa, en iv) bevordering van de herstructurering van het bankstelsel. Maatregelen op die gebieden moeten worden genomen op nationaal niveau en, waar passend, op het niveau van de Unie. De Commissie heeft een soortgelijk voornemen aangekondigd in haar “Mededeling over de voltooiing van de bankenunie” van 11 oktober 2017, waarin werd gepleit voor een uitgebreid pakket maatregelen om NPL’s in de Unie aan te pakken.

| (4) | Deze richtlijn zal, in combinatie met andere maatregelen die de Commissie voorstelt en de maatregelen van de Europese Centrale Bank (ECB) in de context van het bankentoezicht via het gemeenschappelijk toezichtmechanisme en van de Europese toezichthoudende autoriteit (de Europese Bankautoriteit) (EBA), opgericht bij Verordening (EU) nr. 1093/2010 van het Europees Parlement en de Raad (4), de juiste omgeving voor kredietinstellingen creëren om de NPL’s op hun balans aan te pakken, en zal het risico van opeenhoping van NPL’s in de toekomst verminderen. |
| --- | --- |

(4)

Deze richtlijn zal, in combinatie met andere maatregelen die de Commissie voorstelt en de maatregelen van de Europese Centrale Bank (ECB) in de context van het bankentoezicht via het gemeenschappelijk toezichtmechanisme en van de Europese toezichthoudende autoriteit (de Europese Bankautoriteit) (EBA), opgericht bij Verordening (EU) nr. 1093/2010 van het Europees Parlement en de Raad (4), de juiste omgeving voor kredietinstellingen creëren om de NPL’s op hun balans aan te pakken, en zal het risico van opeenhoping van NPL’s in de toekomst verminderen.

| (5) | Bij de ontwikkeling van macroprudentiële benaderingen ter voorkoming van het ontstaan van systeembrede risico’s die samenhangen met NPL’s, is het vereist dat het Europees Comité voor systeemrisico’s, opgericht bij Verordening (EU) nr. 1092/2010 van het Europees Parlement en de Raad (5), waar passend, macroprudentiële waarschuwingen en aanbevelingen geeft met betrekking tot de secundaire markt voor NPL’s. |
| --- | --- |

(5)

Bij de ontwikkeling van macroprudentiële benaderingen ter voorkoming van het ontstaan van systeembrede risico’s die samenhangen met NPL’s, is het vereist dat het Europees Comité voor systeemrisico’s, opgericht bij Verordening (EU) nr. 1092/2010 van het Europees Parlement en de Raad (5), waar passend, macroprudentiële waarschuwingen en aanbevelingen geeft met betrekking tot de secundaire markt voor NPL’s.

| (6) | Verordening (EU) 2019/630 van het Europees Parlement en de Raad (6) voerde in Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad (7) nieuwe regels in die kredietinstellingen verplichten voldoende middelen te reserveren wanneer nieuwe leningen niet-renderend worden, waarmee passende stimulansen moeten worden gecreëerd om NPL’s vroegtijdig aan te pakken en een te grote opeenhoping van NPL’s te vermijden. Wanneer leningen niet-renderend worden, zouden efficiëntere uitwinningsmechanismen voor gedekte leningen kredietinstellingen in staat stellen een holistische strategie toe te passen om de naleving van NPL’s af te dwingen, met inachtneming van sterke en doeltreffende waarborgen voor kredietnemers. Mochten de NPL-volumes desondanks te hoog worden, moeten kredietinstellingen ze op efficiënte, concurrerende en transparante secundaire markten aan andere marktdeelnemers kunnen verkopen. De bevoegde autoriteiten van kredietinstellingen begeleiden hen daarbij op basis van hun bestaande bankspecifieke, zogenaamde pijler 2-bevoegdheden krachtens Verordening (EU) nr. 575/2013. Wanneer NPL’s een aanzienlijk en algemeen probleem worden, zijn de lidstaten in staat nationale vermogensbeheerders in te stellen of andere alternatieve maatregelen te treffen in het kader van de huidige staatssteun- en bankafwikkelingsregels. |
| --- | --- |

(6)

Verordening (EU) 2019/630 van het Europees Parlement en de Raad (6) voerde in Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad (7) nieuwe regels in die kredietinstellingen verplichten voldoende middelen te reserveren wanneer nieuwe leningen niet-renderend worden, waarmee passende stimulansen moeten worden gecreëerd om NPL’s vroegtijdig aan te pakken en een te grote opeenhoping van NPL’s te vermijden. Wanneer leningen niet-renderend worden, zouden efficiëntere uitwinningsmechanismen voor gedekte leningen kredietinstellingen in staat stellen een holistische strategie toe te passen om de naleving van NPL’s af te dwingen, met inachtneming van sterke en doeltreffende waarborgen voor kredietnemers. Mochten de NPL-volumes desondanks te hoog worden, moeten kredietinstellingen ze op efficiënte, concurrerende en transparante secundaire markten aan andere marktdeelnemers kunnen verkopen. De bevoegde autoriteiten van kredietinstellingen begeleiden hen daarbij op basis van hun bestaande bankspecifieke, zogenaamde pijler 2-bevoegdheden krachtens Verordening (EU) nr. 575/2013. Wanneer NPL’s een aanzienlijk en algemeen probleem worden, zijn de lidstaten in staat nationale vermogensbeheerders in te stellen of andere alternatieve maatregelen te treffen in het kader van de huidige staatssteun- en bankafwikkelingsregels.

| (7) | Deze richtlijn moet kredietinstellingen in staat stellen leningen die niet-renderend worden beter aan te pakken, door de voorwaarden te verbeteren voor het verkopen van het krediet aan derden. Wanneer kredietinstellingen worden geconfronteerd met een grote opeenhoping van NPL’s en niet over het personeel of de deskundigheid beschikken om die naar behoren te servicen, moeten zij in staat zijn de servicing van die leningen aan een gespecialiseerde kredietservicer uit te besteden of de kredietovereenkomst over te dragen aan een kredietkoper met de nodige risicobereidheid en deskundigheid om die te beheren. |
| --- | --- |

(7)

Deze richtlijn moet kredietinstellingen in staat stellen leningen die niet-renderend worden beter aan te pakken, door de voorwaarden te verbeteren voor het verkopen van het krediet aan derden. Wanneer kredietinstellingen worden geconfronteerd met een grote opeenhoping van NPL’s en niet over het personeel of de deskundigheid beschikken om die naar behoren te servicen, moeten zij in staat zijn de servicing van die leningen aan een gespecialiseerde kredietservicer uit te besteden of de kredietovereenkomst over te dragen aan een kredietkoper met de nodige risicobereidheid en deskundigheid om die te beheren.

| (8) | Hoewel in het openbare debat in sommige lidstaten gewoonlijk de termen “leningen” en “banken” worden gebruikt, worden hierna de termen “krediet” of “kredietovereenkomst” en “kredietinstelling” gebruikt. Bovendien heeft de richtlijn betrekking op zowel de rechten van een kredietgever krachtens een niet-renderende kredietovereenkomst als de niet-renderende kredietovereenkomst zelf. |
| --- | --- |

(8)

Hoewel in het openbare debat in sommige lidstaten gewoonlijk de termen “leningen” en “banken” worden gebruikt, worden hierna de termen “krediet” of “kredietovereenkomst” en “kredietinstelling” gebruikt. Bovendien heeft de richtlijn betrekking op zowel de rechten van een kredietgever krachtens een niet-renderende kredietovereenkomst als de niet-renderende kredietovereenkomst zelf.

| (9) | Deze richtlijn moet bijdragen aan de ontwikkeling van secundaire markten voor NPL’s in de Unie door belemmeringen weg te nemen, en waarborgen vast te stellen, voor de overdracht van NPL’s door kredietinstellingen aan kredietkopers en tegelijkertijd de rechten van kredietnemers te beschermen. Vastgestelde maatregelen moeten de vergunningsvereisten voor kredietservicers harmoniseren. Deze richtlijn moet derhalve een Uniebreed kader tot stand brengen voor zowel kopers als servicers van niet-renderende, door kredietinstellingen afgesloten kredietovereenkomsten, waarbij kredietservicers een vergunning moeten aanvragen bij en onder het toezicht vallen van de bevoegde autoriteiten van de lidstaat. |
| --- | --- |

(9)

Deze richtlijn moet bijdragen aan de ontwikkeling van secundaire markten voor NPL’s in de Unie door belemmeringen weg te nemen, en waarborgen vast te stellen, voor de overdracht van NPL’s door kredietinstellingen aan kredietkopers en tegelijkertijd de rechten van kredietnemers te beschermen. Vastgestelde maatregelen moeten de vergunningsvereisten voor kredietservicers harmoniseren. Deze richtlijn moet derhalve een Uniebreed kader tot stand brengen voor zowel kopers als servicers van niet-renderende, door kredietinstellingen afgesloten kredietovereenkomsten, waarbij kredietservicers een vergunning moeten aanvragen bij en onder het toezicht vallen van de bevoegde autoriteiten van de lidstaat.

| (10) | Momenteel kunnen kredietkopers en kredietservicers niet van de voordelen van de interne markt profiteren als gevolg van barrières die zijn opgeworpen door uiteenlopende nationale regimes door het ontbreken van een specifiek en coherent regelgevings- en toezichtstelsel. Momenteel zijn er geen gemeenschappelijke Unienormen voor de regulering van kredietservicers. Er zijn met name geen gemeenschappelijke normen vastgesteld voor de regulering van schuldinvordering. De lidstaten hebben zeer uiteenlopende regels voor de wijze waarop kredietkopers kredietovereenkomsten van kredietinstellingen mogen verwerven. Kredietkopers die door kredietinstellingen verleend krediet kopen, zijn in sommige lidstaten niet gereguleerd, terwijl zij in andere lidstaten aan verschillende eisen moeten voldoen, die soms neerkomen op het verkrijgen van een volledige vergunning als kredietinstelling. Die verschillen in regelgevingsvereisten hebben geleid tot aanzienlijke belemmeringen voor de legale grensoverschrijdende aankoop van krediet in de Unie, vooral door de hogere nalevingskosten wanneer wordt getracht kredietportefeuilles te kopen. Als gevolg daarvan zijn kredietkopers in een beperkt aantal lidstaten actief, wat heeft geresulteerd in zwakke concurrentie op de interne markt, aangezien het aantal geïnteresseerde kredietkopers gering blijft. Dat heeft vervolgens geleid tot een inefficiënte secundaire markt voor NPL’s. Voorts blijven de voornamelijk nationale markten voor NPL’s qua omvang beperkt. |
| --- | --- |

(10)

Momenteel kunnen kredietkopers en kredietservicers niet van de voordelen van de interne markt profiteren als gevolg van barrières die zijn opgeworpen door uiteenlopende nationale regimes door het ontbreken van een specifiek en coherent regelgevings- en toezichtstelsel. Momenteel zijn er geen gemeenschappelijke Unienormen voor de regulering van kredietservicers. Er zijn met name geen gemeenschappelijke normen vastgesteld voor de regulering van schuldinvordering. De lidstaten hebben zeer uiteenlopende regels voor de wijze waarop kredietkopers kredietovereenkomsten van kredietinstellingen mogen verwerven. Kredietkopers die door kredietinstellingen verleend krediet kopen, zijn in sommige lidstaten niet gereguleerd, terwijl zij in andere lidstaten aan verschillende eisen moeten voldoen, die soms neerkomen op het verkrijgen van een volledige vergunning als kredietinstelling. Die verschillen in regelgevingsvereisten hebben geleid tot aanzienlijke belemmeringen voor de legale grensoverschrijdende aankoop van krediet in de Unie, vooral door de hogere nalevingskosten wanneer wordt getracht kredietportefeuilles te kopen. Als gevolg daarvan zijn kredietkopers in een beperkt aantal lidstaten actief, wat heeft geresulteerd in zwakke concurrentie op de interne markt, aangezien het aantal geïnteresseerde kredietkopers gering blijft. Dat heeft vervolgens geleid tot een inefficiënte secundaire markt voor NPL’s. Voorts blijven de voornamelijk nationale markten voor NPL’s qua omvang beperkt.

| (11) | De beperkte deelname van kredietkopers heeft geleid tot geringe vraag, zwakke concurrentie en lage biedprijzen voor portefeuilles van kredietovereenkomsten op secundaire markten, hetgeen kredietinstellingen ontmoedigt om niet-renderende kredietovereenkomsten te verkopen. De ontwikkeling van markten voor door kredietinstellingen verleende kredieten die aan kredietkopers worden verkocht, heeft dus een duidelijke Uniedimensie. Enerzijds moet het mogelijk zijn voor kredietinstellingen om niet-renderende kredietovereenkomsten in de gehele Unie op efficiënte, concurrerende en transparante secundaire markten te verkopen. Anderzijds maken de voltooiing van de bankenunie en de KMU het noodzakelijk op te treden om de opeenhoping van niet-renderende kredietovereenkomsten op de balans van kredietinstellingen te voorkomen, zodat zij hun rol bij de financiering van de economie kunnen blijven vervullen. Daarom vallen kredietkopers die in het kader van de uitoefening van hun handels-, bedrijfs-, of beroepsactiviteiten een kredietovereenkomst verwerven alleen dan onder deze richtlijn wanneer er sprake is van een niet-renderende kredietovereenkomst. |
| --- | --- |

(11)

De beperkte deelname van kredietkopers heeft geleid tot geringe vraag, zwakke concurrentie en lage biedprijzen voor portefeuilles van kredietovereenkomsten op secundaire markten, hetgeen kredietinstellingen ontmoedigt om niet-renderende kredietovereenkomsten te verkopen. De ontwikkeling van markten voor door kredietinstellingen verleende kredieten die aan kredietkopers worden verkocht, heeft dus een duidelijke Uniedimensie. Enerzijds moet het mogelijk zijn voor kredietinstellingen om niet-renderende kredietovereenkomsten in de gehele Unie op efficiënte, concurrerende en transparante secundaire markten te verkopen. Anderzijds maken de voltooiing van de bankenunie en de KMU het noodzakelijk op te treden om de opeenhoping van niet-renderende kredietovereenkomsten op de balans van kredietinstellingen te voorkomen, zodat zij hun rol bij de financiering van de economie kunnen blijven vervullen. Daarom vallen kredietkopers die in het kader van de uitoefening van hun handels-, bedrijfs-, of beroepsactiviteiten een kredietovereenkomst verwerven alleen dan onder deze richtlijn wanneer er sprake is van een niet-renderende kredietovereenkomst.

| (12) | Niet-renderend krediet dat oorspronkelijk door kredietinstellingen is verleend, kan tijdens de servicing van het krediet renderend worden. In dat geval moeten kredietservicers hun activiteiten op grond van hun kredietservicingvergunning overeenkomstig deze richtlijn kunnen voortzetten. |
| --- | --- |

(12)

Niet-renderend krediet dat oorspronkelijk door kredietinstellingen is verleend, kan tijdens de servicing van het krediet renderend worden. In dat geval moeten kredietservicers hun activiteiten op grond van hun kredietservicingvergunning overeenkomstig deze richtlijn kunnen voortzetten.

| (13) | Sommige lidstaten reguleren kredietservicingactiviteiten, maar in verschillende mate. Ten eerste reguleren slechts enkele lidstaten die activiteiten, en zij hanteren daarbij zeer verschillende definities. De hogere kosten voor naleving van de regelgeving vormen een barrière voor de ontwikkeling van groeistrategieën via secundaire vestiging of grensoverschrijdende dienstverlening. Ten tweede zijn in een aanzienlijk aantal lidstaten vergunningen vereist voor sommige van de activiteiten die die kredietservicers verrichten. Voor die vergunningen moet aan verschillende vereisten worden voldaan, en zij voorzien niet in de mogelijkheid van grensoverschrijdende opschaling, wat weer een belemmering vormt voor grensoverschrijdende dienstverlening. Ten slotte is in sommige gevallen een plaatselijke vestiging wettelijk verplicht, hetgeen de uitoefening van de vrijheid van het verrichten van grensoverschrijdende diensten bemoeilijkt. |
| --- | --- |

(13)

Sommige lidstaten reguleren kredietservicingactiviteiten, maar in verschillende mate. Ten eerste reguleren slechts enkele lidstaten die activiteiten, en zij hanteren daarbij zeer verschillende definities. De hogere kosten voor naleving van de regelgeving vormen een barrière voor de ontwikkeling van groeistrategieën via secundaire vestiging of grensoverschrijdende dienstverlening. Ten tweede zijn in een aanzienlijk aantal lidstaten vergunningen vereist voor sommige van de activiteiten die die kredietservicers verrichten. Voor die vergunningen moet aan verschillende vereisten worden voldaan, en zij voorzien niet in de mogelijkheid van grensoverschrijdende opschaling, wat weer een belemmering vormt voor grensoverschrijdende dienstverlening. Ten slotte is in sommige gevallen een plaatselijke vestiging wettelijk verplicht, hetgeen de uitoefening van de vrijheid van het verrichten van grensoverschrijdende diensten bemoeilijkt.

| (14) | Hoewel kredietservicers hun diensten kunnen verlenen aan kredietinstellingen en kredietkopers die geen kredietinstelling zijn, houdt een concurrerende en geïntegreerde markt voor kredietservicers verband met de ontwikkeling van een concurrerende en geïntegreerde markt voor kredietkopers. Kredietkopers besluiten vaak kredietservicingactiviteiten aan andere entiteiten uit te besteden, aangezien zij niet de capaciteit hebben om zelf krediet te servicen, en zijn bijgevolg wellicht niet geneigd krediet van kredietinstellingen te kopen als zij bepaalde diensten niet kunnen uitbesteden. |
| --- | --- |

(14)

Hoewel kredietservicers hun diensten kunnen verlenen aan kredietinstellingen en kredietkopers die geen kredietinstelling zijn, houdt een concurrerende en geïntegreerde markt voor kredietservicers verband met de ontwikkeling van een concurrerende en geïntegreerde markt voor kredietkopers. Kredietkopers besluiten vaak kredietservicingactiviteiten aan andere entiteiten uit te besteden, aangezien zij niet de capaciteit hebben om zelf krediet te servicen, en zijn bijgevolg wellicht niet geneigd krediet van kredietinstellingen te kopen als zij bepaalde diensten niet kunnen uitbesteden.

| (15) | Het gebrek aan concurrentiedruk op de markt voor kredietkopen en voor kredietservicingactiviteiten leidt ertoe dat kredietservicingfirma’s kredietkopers hoge vergoedingen vragen voor hun diensten en dat de prijzen op secundaire markten voor krediet laag zijn. Dat vermindert de prikkels voor kredietinstellingen om hun NPL’s van de hand te doen. |
| --- | --- |

(15)

Het gebrek aan concurrentiedruk op de markt voor kredietkopen en voor kredietservicingactiviteiten leidt ertoe dat kredietservicingfirma’s kredietkopers hoge vergoedingen vragen voor hun diensten en dat de prijzen op secundaire markten voor krediet laag zijn. Dat vermindert de prikkels voor kredietinstellingen om hun NPL’s van de hand te doen.

| (16) | Optreden op Unieniveau is dus noodzakelijk om de positie van kredietkopers en kredietservicers met betrekking tot oorspronkelijk door kredietinstellingen verleend niet-renderend krediet te regelen. Deze richtlijn laat de regels van het Unierecht en het nationale recht inzake de initiëring van krediet echter onverlet, ook in gevallen waarin kan worden geoordeeld dat kredietservicers zich bezighouden met kredietbemiddeling. Deze richtlijn laat ook de nationale regels onverlet die bijkomende vereisten opleggen ten aanzien van een kredietkoper of een kredietservicer wat betreft de heronderhandeling van de voorwaarden van een kredietovereenkomst. |
| --- | --- |

(16)

Optreden op Unieniveau is dus noodzakelijk om de positie van kredietkopers en kredietservicers met betrekking tot oorspronkelijk door kredietinstellingen verleend niet-renderend krediet te regelen. Deze richtlijn laat de regels van het Unierecht en het nationale recht inzake de initiëring van krediet echter onverlet, ook in gevallen waarin kan worden geoordeeld dat kredietservicers zich bezighouden met kredietbemiddeling. Deze richtlijn laat ook de nationale regels onverlet die bijkomende vereisten opleggen ten aanzien van een kredietkoper of een kredietservicer wat betreft de heronderhandeling van de voorwaarden van een kredietovereenkomst.

| (17) | Het staat de lidstaten vrij om kredietservicingactiviteiten te reguleren die niet binnen het toepassingsgebied van deze richtlijn vallen, zoals diensten die worden aangeboden voor kredietovereenkomsten die worden verleend door niet-kredietinstellingen of kredietservicingactiviteiten die worden verricht door natuurlijke personen, onder meer door vereisten op te leggen die gelijkwaardig zijn aan de vereisten uit hoofde van deze richtlijn. Die entiteiten en natuurlijke personen kunnen echter geen gebruikmaken van paspoortrechten om dergelijke diensten in andere lidstaten aan te bieden. |
| --- | --- |

(17)

Het staat de lidstaten vrij om kredietservicingactiviteiten te reguleren die niet binnen het toepassingsgebied van deze richtlijn vallen, zoals diensten die worden aangeboden voor kredietovereenkomsten die worden verleend door niet-kredietinstellingen of kredietservicingactiviteiten die worden verricht door natuurlijke personen, onder meer door vereisten op te leggen die gelijkwaardig zijn aan de vereisten uit hoofde van deze richtlijn. Die entiteiten en natuurlijke personen kunnen echter geen gebruikmaken van paspoortrechten om dergelijke diensten in andere lidstaten aan te bieden.

| (18) | Deze richtlijn mag geen afbreuk doen aan de beperkingen uit hoofde van het nationale recht met betrekking tot de overdracht van de rechten van kredietgevers krachtens een niet-renderende kredietovereenkomst, of een overdracht van de niet-renderende kredietovereenkomst zelf, die niet is beëindigd overeenkomstig het nationale burgerlijk recht, met als gevolg dat alle bedragen die krachtens de kredietovereenkomst verschuldigd zijn, onmiddellijk opeisbaar worden, wanneer dat vereist is voor de overdracht aan een entiteit buiten het bankstelsel. Daardoor zullen er lidstaten zijn waarin de overname door niet-gereguleerde kredietgevers van niet-renderende kredietovereenkomsten die niet achterstallig zijn of minder dan 90 dagen achterstallig zijn of niet zijn beëindigd overeenkomstig het nationaal burgerlijk recht, gezien de nationale regels beperkt blijft. De lidstaten mogen zelf beslissen of ze de overdracht van renderende kredietovereenkomsten willen reguleren, onder meer door eisen op te leggen die vergelijkbaar zijn met de eisen uit hoofde van deze richtlijn. |
| --- | --- |

(18)

Deze richtlijn mag geen afbreuk doen aan de beperkingen uit hoofde van het nationale recht met betrekking tot de overdracht van de rechten van kredietgevers krachtens een niet-renderende kredietovereenkomst, of een overdracht van de niet-renderende kredietovereenkomst zelf, die niet is beëindigd overeenkomstig het nationale burgerlijk recht, met als gevolg dat alle bedragen die krachtens de kredietovereenkomst verschuldigd zijn, onmiddellijk opeisbaar worden, wanneer dat vereist is voor de overdracht aan een entiteit buiten het bankstelsel. Daardoor zullen er lidstaten zijn waarin de overname door niet-gereguleerde kredietgevers van niet-renderende kredietovereenkomsten die niet achterstallig zijn of minder dan 90 dagen achterstallig zijn of niet zijn beëindigd overeenkomstig het nationaal burgerlijk recht, gezien de nationale regels beperkt blijft. De lidstaten mogen zelf beslissen of ze de overdracht van renderende kredietovereenkomsten willen reguleren, onder meer door eisen op te leggen die vergelijkbaar zijn met de eisen uit hoofde van deze richtlijn.

| (19) | Deze richtlijn mag geen afbreuk doen aan het Unierecht inzake justitiële samenwerking in burgerlijke zaken, en met name de bepalingen betreffende het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst en betreffende de rechterlijke bevoegdheid, met inbegrip van de toepassing van dat recht en die bepalingen in individuele gevallen krachtens Verordeningen (EG) nr. 593/2008 (8) en (EU) nr. 1215/2012 (9) van het Europees Parlement en de Raad. Alle kredietgevers en personen die hen vertegenwoordigen, zijn in hun contacten met consumenten en nationale autoriteiten gebonden aan de inachtneming van dat Unierecht om de bescherming van de consumentenrechten te waarborgen. |
| --- | --- |

(19)

Deze richtlijn mag geen afbreuk doen aan het Unierecht inzake justitiële samenwerking in burgerlijke zaken, en met name de bepalingen betreffende het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst en betreffende de rechterlijke bevoegdheid, met inbegrip van de toepassing van dat recht en die bepalingen in individuele gevallen krachtens Verordeningen (EG) nr. 593/2008 (8) en (EU) nr. 1215/2012 (9) van het Europees Parlement en de Raad. Alle kredietgevers en personen die hen vertegenwoordigen, zijn in hun contacten met consumenten en nationale autoriteiten gebonden aan de inachtneming van dat Unierecht om de bescherming van de consumentenrechten te waarborgen.

| (20) | Kredietservicers en kredietkopers moeten altijd te goeder trouw handelen, kredietnemers eerlijk behandelen en hun privacy eerbiedigen. Ze mogen geen misleidende informatie verstrekken aan kredietnemers of hen intimideren. Voorafgaand aan de eerste schuldinvordering en wanneer kredietnemers daarom verzoeken, moeten zij kredietnemers informatie verstrekken over onder meer de overdracht die heeft plaatsgevonden, de identificatie en de contactgegevens van de kredietkoper en van de kredietservicer, indien er één is aangewezen, alsmede informatie over de door de kredietnemer verschuldigde bedragen en een verklaring dat al het relevante Unierecht en nationale recht van toepassing blijft. |
| --- | --- |

(20)

Kredietservicers en kredietkopers moeten altijd te goeder trouw handelen, kredietnemers eerlijk behandelen en hun privacy eerbiedigen. Ze mogen geen misleidende informatie verstrekken aan kredietnemers of hen intimideren. Voorafgaand aan de eerste schuldinvordering en wanneer kredietnemers daarom verzoeken, moeten zij kredietnemers informatie verstrekken over onder meer de overdracht die heeft plaatsgevonden, de identificatie en de contactgegevens van de kredietkoper en van de kredietservicer, indien er één is aangewezen, alsmede informatie over de door de kredietnemer verschuldigde bedragen en een verklaring dat al het relevante Unierecht en nationale recht van toepassing blijft.

| (21) | Voorts houdt deze richtlijn geen beperking in van het toepassingsgebied van de Unieregels inzake consumentenbescherming en, voor zover kredietkopers als kredietgever in de zin van Richtlijnen 2008/48/EG (10) en 2014/17/EU (11) van het Europees Parlement en de Raad kunnen worden aangemerkt, moeten voor hen de specifieke verplichtingen van artikel 20 van Richtlijn 2008/48/EG respectievelijk artikel 35 van Richtlijn 2014/17/EU gelden. Bovendien doet deze richtlijn geen afbreuk aan de bescherming van de consument die wordt gegarandeerd op grond van Richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad (12), waarin oneerlijke handelspraktijken worden verboden, onder meer die welke worden toegepast tijdens het afdwingen van de naleving van een overeenkomst waarbij een consument wordt misleid met betrekking tot de consumentenrechten of -plichten, of te maken krijgt met intimidatie, dwang of ongepaste beïnvloeding, onder meer als gevolg van de timing, locatie, aard of opdringerigheid van de handelingen om naleving af te dwingen, door dreigend of beledigend taalgebruik of gedrag, of door dreigementen met betrekking tot het nemen van maatregelen die wettelijk niet kunnen worden genomen. |
| --- | --- |

(21)

Voorts houdt deze richtlijn geen beperking in van het toepassingsgebied van de Unieregels inzake consumentenbescherming en, voor zover kredietkopers als kredietgever in de zin van Richtlijnen 2008/48/EG (10) en 2014/17/EU (11) van het Europees Parlement en de Raad kunnen worden aangemerkt, moeten voor hen de specifieke verplichtingen van artikel 20 van Richtlijn 2008/48/EG respectievelijk artikel 35 van Richtlijn 2014/17/EU gelden. Bovendien doet deze richtlijn geen afbreuk aan de bescherming van de consument die wordt gegarandeerd op grond van Richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad (12), waarin oneerlijke handelspraktijken worden verboden, onder meer die welke worden toegepast tijdens het afdwingen van de naleving van een overeenkomst waarbij een consument wordt misleid met betrekking tot de consumentenrechten of -plichten, of te maken krijgt met intimidatie, dwang of ongepaste beïnvloeding, onder meer als gevolg van de timing, locatie, aard of opdringerigheid van de handelingen om naleving af te dwingen, door dreigend of beledigend taalgebruik of gedrag, of door dreigementen met betrekking tot het nemen van maatregelen die wettelijk niet kunnen worden genomen.

| (22) | Artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie waarborgt het recht op een eerlijke en openbare behandeling van zijn zaak door een onafhankelijk en onpartijdig gerecht en de mogelijkheid zich te laten adviseren, verdedigen en vertegenwoordigen door een advocaat. Dat kan van bijzonder belang zijn voor het begrip van alle aan de orde zijnde kwesties en naar voren gebrachte juridische argumenten en waarborgt dat in het desbetreffende geschil de vertegenwoordiging in rechte grondig wordt voorbereid. Kredietnemers die niet over voldoende middelen beschikken, moeten een beroep kunnen doen op rechtsbijstand, indien dat nodig is om de daadwerkelijke toegang tot de rechter te waarborgen en onder de voorwaarden die zijn vastgelegd in het toepasselijke nationale recht. |
| --- | --- |

(22)

Artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie waarborgt het recht op een eerlijke en openbare behandeling van zijn zaak door een onafhankelijk en onpartijdig gerecht en de mogelijkheid zich te laten adviseren, verdedigen en vertegenwoordigen door een advocaat. Dat kan van bijzonder belang zijn voor het begrip van alle aan de orde zijnde kwesties en naar voren gebrachte juridische argumenten en waarborgt dat in het desbetreffende geschil de vertegenwoordiging in rechte grondig wordt voorbereid. Kredietnemers die niet over voldoende middelen beschikken, moeten een beroep kunnen doen op rechtsbijstand, indien dat nodig is om de daadwerkelijke toegang tot de rechter te waarborgen en onder de voorwaarden die zijn vastgelegd in het toepasselijke nationale recht.

| (23) | Kredietinstellingen in de Unie verrichten kredietservicingactiviteiten als onderdeel van hun normale werkzaamheden. Zij hebben dezelfde verplichtingen ten aanzien van kredietovereenkomsten die zij zelf hebben verleend als ten aanzien van kredietovereenkomsten die zij van een andere kredietinstelling hebben gekocht. Aangezien zij reeds aan regulering en toezicht onderworpen zijn, zou toepassing van deze richtlijn op hun kredietservicing- of kredietkoopactiviteiten onnodige duplicatie van vergunningverlening en nalevingskosten meebrengen; zij vallen dan ook niet onder deze richtlijn. Daarnaast valt de uitbesteding van kredietservicingactiviteiten door kredietinstellingen, met betrekking tot zowel renderende als niet-renderende kredietovereenkomsten, aan kredietservicers of andere derden, buiten het toepassingsgebied van deze richtlijn omdat de kredietinstellingen zich al moeten houden aan de toepasselijke uitbestedingsregels. Bovendien heeft deze richtlijn geen betrekking op kredietgevers die geen kredietinstellingen zijn maar die toch onder toezicht staan van een bevoegde autoriteit van een lidstaat in overeenstemming met Richtlijn 2008/48/EG of Richtlijn 2014/17/EU en die als onderdeel van hun normale werkzaamheden kredietservicingactiviteiten verrichten voor kredieten aan consumenten, wanneer zij in die lidstaat kredietservicingactiviteiten verrichten. Voorts mogen beheerders van alternatieve beleggingsinstellingen, beheermaatschappijen en beleggingsmaatschappijen (mits een beleggingsmaatschappij geen beheermaatschappij heeft aangewezen) waaraan een vergunning of erkenning is verleend krachtens Richtlijn 2009/65/EG van het Europees Parlement en de Raad (13) of Richtlijn 2011/61/EU van het Europees Parlement en de Raad (14) ook niet binnen het toepassingsgebied van deze richtlijn vallen. Ten slotte zijn er ook enkele beroepen die als onderdeel van hun beroep nevenactiviteiten verrichten die vergelijkbaar zijn met kredietservicingactiviteiten, namelijk notarissen, advocaten en deurwaarders die hun beroepsactiviteiten uitoefenen uit hoofde van nationaal recht en toezien op de handhaving van bindende maatregelen; om die redenen moeten lidstaten de mogelijkheid hebben om die beroepen uit te zonderen van de toepassing van deze richtlijn. |
| --- | --- |

(23)

Kredietinstellingen in de Unie verrichten kredietservicingactiviteiten als onderdeel van hun normale werkzaamheden. Zij hebben dezelfde verplichtingen ten aanzien van kredietovereenkomsten die zij zelf hebben verleend als ten aanzien van kredietovereenkomsten die zij van een andere kredietinstelling hebben gekocht. Aangezien zij reeds aan regulering en toezicht onderworpen zijn, zou toepassing van deze richtlijn op hun kredietservicing- of kredietkoopactiviteiten onnodige duplicatie van vergunningverlening en nalevingskosten meebrengen; zij vallen dan ook niet onder deze richtlijn. Daarnaast valt de uitbesteding van kredietservicingactiviteiten door kredietinstellingen, met betrekking tot zowel renderende als niet-renderende kredietovereenkomsten, aan kredietservicers of andere derden, buiten het toepassingsgebied van deze richtlijn omdat de kredietinstellingen zich al moeten houden aan de toepasselijke uitbestedingsregels. Bovendien heeft deze richtlijn geen betrekking op kredietgevers die geen kredietinstellingen zijn maar die toch onder toezicht staan van een bevoegde autoriteit van een lidstaat in overeenstemming met Richtlijn 2008/48/EG of Richtlijn 2014/17/EU en die als onderdeel van hun normale werkzaamheden kredietservicingactiviteiten verrichten voor kredieten aan consumenten, wanneer zij in die lidstaat kredietservicingactiviteiten verrichten. Voorts mogen beheerders van alternatieve beleggingsinstellingen, beheermaatschappijen en beleggingsmaatschappijen (mits een beleggingsmaatschappij geen beheermaatschappij heeft aangewezen) waaraan een vergunning of erkenning is verleend krachtens Richtlijn 2009/65/EG van het Europees Parlement en de Raad (13) of Richtlijn 2011/61/EU van het Europees Parlement en de Raad (14) ook niet binnen het toepassingsgebied van deze richtlijn vallen. Ten slotte zijn er ook enkele beroepen die als onderdeel van hun beroep nevenactiviteiten verrichten die vergelijkbaar zijn met kredietservicingactiviteiten, namelijk notarissen, advocaten en deurwaarders die hun beroepsactiviteiten uitoefenen uit hoofde van nationaal recht en toezien op de handhaving van bindende maatregelen; om die redenen moeten lidstaten de mogelijkheid hebben om die beroepen uit te zonderen van de toepassing van deze richtlijn.

| (24) | Om bestaande kredietkopers en kredietservicers in staat te stellen zich aan te passen aan de vereisten van de nationale bepalingen tot omzetting van deze richtlijn en met name kredietservicers in staat te stellen een vergunning te verkrijgen, is het uit hoofde van deze richtlijn mogelijk dat entiteiten die momenteel volgens nationaal recht kredietservicingactiviteiten verrichten die activiteiten gedurende zes maanden na de omzettingstermijn van deze richtlijn blijven verrichten in hun lidstaat van herkomst. Na het verstrijken van die periode van zes maanden moet het uitsluitend aan kredietservicers die een vergunning hebben op grond van het nationale recht tot omzetting van deze richtlijn, toegestaan zijn op de markt te opereren. |
| --- | --- |

(24)

Om bestaande kredietkopers en kredietservicers in staat te stellen zich aan te passen aan de vereisten van de nationale bepalingen tot omzetting van deze richtlijn en met name kredietservicers in staat te stellen een vergunning te verkrijgen, is het uit hoofde van deze richtlijn mogelijk dat entiteiten die momenteel volgens nationaal recht kredietservicingactiviteiten verrichten die activiteiten gedurende zes maanden na de omzettingstermijn van deze richtlijn blijven verrichten in hun lidstaat van herkomst. Na het verstrijken van die periode van zes maanden moet het uitsluitend aan kredietservicers die een vergunning hebben op grond van het nationale recht tot omzetting van deze richtlijn, toegestaan zijn op de markt te opereren.

| (25) | De lidstaten die al regels voor kredietservicingactiviteiten hebben ingevoerd die gelijkwaardig aan of strikter zijn dan de in deze richtlijn vastgestelde regels, moeten in hun nationale recht tot omzetting van deze richtlijn in de mogelijkheid kunnen voorzien dat bestaande entiteiten die kredietservicingactiviteiten verrichten automatisch worden erkend als kredietservicer met een vergunning. |
| --- | --- |

(25)

De lidstaten die al regels voor kredietservicingactiviteiten hebben ingevoerd die gelijkwaardig aan of strikter zijn dan de in deze richtlijn vastgestelde regels, moeten in hun nationale recht tot omzetting van deze richtlijn in de mogelijkheid kunnen voorzien dat bestaande entiteiten die kredietservicingactiviteiten verrichten automatisch worden erkend als kredietservicer met een vergunning.

| (26) | De verlening van een vergunning aan een kredietservicer om in de gehele Unie kredietservicingactiviteiten te verrichten moet onderworpen zijn aan een uniforme en geharmoniseerde reeks voorwaarden die op evenredige wijze door de bevoegde autoriteiten worden toegepast. |
| --- | --- |

(26)

De verlening van een vergunning aan een kredietservicer om in de gehele Unie kredietservicingactiviteiten te verrichten moet onderworpen zijn aan een uniforme en geharmoniseerde reeks voorwaarden die op evenredige wijze door de bevoegde autoriteiten worden toegepast.

| (27) | Om een vermindering van de bescherming van kredietnemers te vermijden en het vertrouwen te bevorderen, moeten de voorwaarden voor het verkrijgen en behouden van een vergunning als kredietservicer waarborgen dat kredietservicers, personen die een gekwalificeerde deelneming in de kredietservicer hebben en leden van het leidinggevende of bestuursorgaan een blanco strafblad hebben ten aanzien van relevante strafbare feiten in verband met onder meer vermogensdelicten, met financiële activiteiten verband houdende delicten, witwassen van geld, fraude en delicten tegen de lichamelijke integriteit, alsmede niet aan een insolventieprocedure onderworpen zijn of voorheen failliet zijn verklaard, tenzij zij overeenkomstig het nationale recht zijn gerehabiliteerd. In hoeverre wordt voldaan aan het vereiste dat leden van het leidinggevende of bestuursorgaan van kredietservicers in hun vroegere zakelijke betrekkingen met toezichthoudende en regulerende instanties transparant, open en coöperatief zijn geweest, moet worden beoordeeld op basis van de informatie die de bevoegde autoriteit ter beschikking staat, of die haar bekend is, op het tijdstip waarop de vergunning wordt verleend. Aan het vereiste wordt geacht te zijn voldaan indien er geen informatie beschikbaar of bekend is, of indien er tot dat tijdstip geen interactie met toezichthoudende en regelgevende autoriteiten heeft plaatsgevonden. |
| --- | --- |

(27)

Om een vermindering van de bescherming van kredietnemers te vermijden en het vertrouwen te bevorderen, moeten de voorwaarden voor het verkrijgen en behouden van een vergunning als kredietservicer waarborgen dat kredietservicers, personen die een gekwalificeerde deelneming in de kredietservicer hebben en leden van het leidinggevende of bestuursorgaan een blanco strafblad hebben ten aanzien van relevante strafbare feiten in verband met onder meer vermogensdelicten, met financiële activiteiten verband houdende delicten, witwassen van geld, fraude en delicten tegen de lichamelijke integriteit, alsmede niet aan een insolventieprocedure onderworpen zijn of voorheen failliet zijn verklaard, tenzij zij overeenkomstig het nationale recht zijn gerehabiliteerd. In hoeverre wordt voldaan aan het vereiste dat leden van het leidinggevende of bestuursorgaan van kredietservicers in hun vroegere zakelijke betrekkingen met toezichthoudende en regulerende instanties transparant, open en coöperatief zijn geweest, moet worden beoordeeld op basis van de informatie die de bevoegde autoriteit ter beschikking staat, of die haar bekend is, op het tijdstip waarop de vergunning wordt verleend. Aan het vereiste wordt geacht te zijn voldaan indien er geen informatie beschikbaar of bekend is, of indien er tot dat tijdstip geen interactie met toezichthoudende en regelgevende autoriteiten heeft plaatsgevonden.

| (28) | De lidstaten moeten ervoor zorgen dat het leidinggevende orgaan van een kredietservicer als geheel over voldoende kennis en ervaring beschikt om het bedrijf op competente en verantwoorde wijze te leiden, in overeenstemming met de activiteit die moet worden verricht. Het is aan de lidstaten zelf de vereisten inzake de goede naam, voldoende kennis en ervaring vast te stellen, maar die vereisten mogen het vrije verkeer van kredietservicers met een vergunning binnen de Unie niet belemmeren. Daartoe moet de EBA richtsnoeren ontwikkelen om het risico op uiteenlopende interpretaties van de vereisten wat betreft voldoende kennis en ervaring te voorkomen. Voorts moeten, om de naleving van de regels inzake bescherming van schuldenaren en persoonsgegevens te waarborgen, passende governanceregelingen, internecontrolemechanismen alsook passende procedures voor de registratie en afhandeling van klachten worden vastgesteld die aan toezicht worden onderworpen. Voorts moeten kredietservicers over adequate procedures tegen het witwassen van geld en terrorismefinanciering beschikken wanneer in nationale bepalingen tot omzetting van Richtlijn (EU) 2015/849 van het Europees Parlement en de Raad (15) kredietservicers worden aangewezen als meldingsplichtige entiteiten voor het voorkomen en bestrijden van het witwassen van geld en de financiering van terrorisme. Bovendien moeten kredietservicers verplicht zijn eerlijk en met inachtneming van de financiële situatie van kredietnemers te handelen. Wanneer op nationaal niveau schuldadviesdiensten beschikbaar zijn die de terugbetaling van schuld vergemakkelijken, moeten kredietservicers overwegen om kredietnemers naar dergelijke diensten te verwijzen. |
| --- | --- |

(28)

De lidstaten moeten ervoor zorgen dat het leidinggevende orgaan van een kredietservicer als geheel over voldoende kennis en ervaring beschikt om het bedrijf op competente en verantwoorde wijze te leiden, in overeenstemming met de activiteit die moet worden verricht. Het is aan de lidstaten zelf de vereisten inzake de goede naam, voldoende kennis en ervaring vast te stellen, maar die vereisten mogen het vrije verkeer van kredietservicers met een vergunning binnen de Unie niet belemmeren. Daartoe moet de EBA richtsnoeren ontwikkelen om het risico op uiteenlopende interpretaties van de vereisten wat betreft voldoende kennis en ervaring te voorkomen. Voorts moeten, om de naleving van de regels inzake bescherming van schuldenaren en persoonsgegevens te waarborgen, passende governanceregelingen, internecontrolemechanismen alsook passende procedures voor de registratie en afhandeling van klachten worden vastgesteld die aan toezicht worden onderworpen. Voorts moeten kredietservicers over adequate procedures tegen het witwassen van geld en terrorismefinanciering beschikken wanneer in nationale bepalingen tot omzetting van Richtlijn (EU) 2015/849 van het Europees Parlement en de Raad (15) kredietservicers worden aangewezen als meldingsplichtige entiteiten voor het voorkomen en bestrijden van het witwassen van geld en de financiering van terrorisme. Bovendien moeten kredietservicers verplicht zijn eerlijk en met inachtneming van de financiële situatie van kredietnemers te handelen. Wanneer op nationaal niveau schuldadviesdiensten beschikbaar zijn die de terugbetaling van schuld vergemakkelijken, moeten kredietservicers overwegen om kredietnemers naar dergelijke diensten te verwijzen.

| (29) | De lidstaten moeten in hun nationale bepalingen tot omzetting van deze richtlijn bepalen of het kredietservicers op hun grondgebied toegestaan is al dan niet gelden van kredietnemers te ontvangen en aan te houden bij het verrichten van kredietservicingactiviteiten. In gevallen waarin het ontvangen en aanhouden van gelden van kredietnemers in een lidstaat is toegestaan en kredietservicers voornemens zijn dat te doen als onderdeel van hun bedrijfsmodel, moeten voor die kredietservicers aanvullende vereisten gelden om het hoofd te bieden aan de risico’s die zich kunnen voordoen in geval van insolventie, namelijk scheiding van rekeningen en gelden, alsook in gevallen van kwijting van de kredietnemer. Wanneer de lidstaat van herkomst van een kredietservicer kredietservicers verbiedt gelden van kredietnemers te ontvangen en aan te houden, kan een kredietservicer die activiteit noch in zijn lidstaat van herkomst noch in een lidstaat van ontvangst verrichten, zelfs niet wanneer een lidstaat van ontvangst het ontvangen en aanhouden van gelden toestaat, juist omdat de kredietservicer daarvoor geen vergunning door zijn lidstaat van herkomst was verleend. Wanneer daarentegen een lidstaat van herkomst kredietservicers wel toestaat gelden van kredietnemers te ontvangen en aan te houden en de relevante vereisten in zijn nationale recht heeft opgenomen, moet een kredietservicer in zijn lidstaat van herkomst, alsmede in elke lidstaat van ontvangst die het ontvangen en aanhouden van gelden van kredietnemers ook toestaat, de mogelijkheid hebben gelden van kredietnemers te ontvangen en aan te houden. |
| --- | --- |

(29)

De lidstaten moeten in hun nationale bepalingen tot omzetting van deze richtlijn bepalen of het kredietservicers op hun grondgebied toegestaan is al dan niet gelden van kredietnemers te ontvangen en aan te houden bij het verrichten van kredietservicingactiviteiten. In gevallen waarin het ontvangen en aanhouden van gelden van kredietnemers in een lidstaat is toegestaan en kredietservicers voornemens zijn dat te doen als onderdeel van hun bedrijfsmodel, moeten voor die kredietservicers aanvullende vereisten gelden om het hoofd te bieden aan de risico’s die zich kunnen voordoen in geval van insolventie, namelijk scheiding van rekeningen en gelden, alsook in gevallen van kwijting van de kredietnemer. Wanneer de lidstaat van herkomst van een kredietservicer kredietservicers verbiedt gelden van kredietnemers te ontvangen en aan te houden, kan een kredietservicer die activiteit noch in zijn lidstaat van herkomst noch in een lidstaat van ontvangst verrichten, zelfs niet wanneer een lidstaat van ontvangst het ontvangen en aanhouden van gelden toestaat, juist omdat de kredietservicer daarvoor geen vergunning door zijn lidstaat van herkomst was verleend. Wanneer daarentegen een lidstaat van herkomst kredietservicers wel toestaat gelden van kredietnemers te ontvangen en aan te houden en de relevante vereisten in zijn nationale recht heeft opgenomen, moet een kredietservicer in zijn lidstaat van herkomst, alsmede in elke lidstaat van ontvangst die het ontvangen en aanhouden van gelden van kredietnemers ook toestaat, de mogelijkheid hebben gelden van kredietnemers te ontvangen en aan te houden.

| (30) | Om langdurige procedures en onzekerheid te voorkomen, moeten vereisten worden vastgesteld voor de informatie die aanvragers van een vergunning voor kredietservicing moeten indienen, alsmede redelijke termijnen voor de afgifte van een vergunning en omstandigheden voor de intrekking daarvan. Wanneer bevoegde autoriteiten een vergunning intrekken van een kredietservicer die kredietservicingactiviteiten in andere lidstaten verricht, moeten de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst en ook van de lidstaat waar het krediet is verleend, indien die verschilt van de lidstaten van herkomst en ontvangst, daarvan in kennis worden gesteld. In de lidstaten van herkomst en ontvangst moeten voorts bijgewerkte openbare registers of lijsten worden samengesteld en openbaar worden gemaakt op de websites van de bevoegde autoriteiten om te zorgen voor transparantie met betrekking tot het aantal en de identiteit van kredietservicers met een vergunning. |
| --- | --- |

(30)

Om langdurige procedures en onzekerheid te voorkomen, moeten vereisten worden vastgesteld voor de informatie die aanvragers van een vergunning voor kredietservicing moeten indienen, alsmede redelijke termijnen voor de afgifte van een vergunning en omstandigheden voor de intrekking daarvan. Wanneer bevoegde autoriteiten een vergunning intrekken van een kredietservicer die kredietservicingactiviteiten in andere lidstaten verricht, moeten de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst en ook van de lidstaat waar het krediet is verleend, indien die verschilt van de lidstaten van herkomst en ontvangst, daarvan in kennis worden gesteld. In de lidstaten van herkomst en ontvangst moeten voorts bijgewerkte openbare registers of lijsten worden samengesteld en openbaar worden gemaakt op de websites van de bevoegde autoriteiten om te zorgen voor transparantie met betrekking tot het aantal en de identiteit van kredietservicers met een vergunning.

| (31) | De contractuele verhouding tussen de kredietservicer en de kredietkoper en de verplichtingen van de kredietservicer tegenover de kredietkoper mogen niet worden gewijzigd door de uitbesteding van kredietservicingactiviteiten aan kredietservicingaanbieders. Kredietservicers moeten ervoor verantwoordelijk zijn dat de uitbesteding van hun kredietservicingactiviteiten aan kredietservicingaanbieders niet leidt tot overmatig operationeel risico, niet-naleving door de kredietservicingaanbieder van voorschriften van Unierecht of nationaal recht, of beperking van het vermogen van een toezichthouder om zijn taak uit te voeren en de rechten van kredietnemers te beschermen. |
| --- | --- |

(31)

De contractuele verhouding tussen de kredietservicer en de kredietkoper en de verplichtingen van de kredietservicer tegenover de kredietkoper mogen niet worden gewijzigd door de uitbesteding van kredietservicingactiviteiten aan kredietservicingaanbieders. Kredietservicers moeten ervoor verantwoordelijk zijn dat de uitbesteding van hun kredietservicingactiviteiten aan kredietservicingaanbieders niet leidt tot overmatig operationeel risico, niet-naleving door de kredietservicingaanbieder van voorschriften van Unierecht of nationaal recht, of beperking van het vermogen van een toezichthouder om zijn taak uit te voeren en de rechten van kredietnemers te beschermen.

| (32) | Wanneer een kredietkoper het beheer en de afdwinging van de naleving van een kredietovereenkomst aan een kredietservicer toevertrouwt, delegeert de kredietkoper zijn rechten en verplichtingen en zijn directe contacten met de kredietnemer aan de kredietservicer maar blijft hij uiteindelijk wel verantwoordelijk. Bijgevolg moet de relatie tussen kredietkoper en kredietservicer duidelijk in een schriftelijke kredietservicingovereenkomst worden vastgelegd en moet het voor de bevoegde autoriteiten mogelijk zijn de aard van de relatie te verifiëren. Bovendien moeten kredietservicers eerlijk en met inachtneming van de financiële situatie van kredietnemers handelen. Voor zover een kredietkoper de servicing van de verworven kredietovereenkomsten niet zelf uitvoert, moeten de lidstaten in staat zijn om ervoor te zorgen dat de kredietservicer en de kredietkoper verplicht zijn om in de kredietservicingovereenkomst overeen te komen dat de kredietservicer de kredietkoper van de uitbesteding van kredietservicingactiviteiten vooraf in kennis stelt. |
| --- | --- |

(32)

Wanneer een kredietkoper het beheer en de afdwinging van de naleving van een kredietovereenkomst aan een kredietservicer toevertrouwt, delegeert de kredietkoper zijn rechten en verplichtingen en zijn directe contacten met de kredietnemer aan de kredietservicer maar blijft hij uiteindelijk wel verantwoordelijk. Bijgevolg moet de relatie tussen kredietkoper en kredietservicer duidelijk in een schriftelijke kredietservicingovereenkomst worden vastgelegd en moet het voor de bevoegde autoriteiten mogelijk zijn de aard van de relatie te verifiëren. Bovendien moeten kredietservicers eerlijk en met inachtneming van de financiële situatie van kredietnemers handelen. Voor zover een kredietkoper de servicing van de verworven kredietovereenkomsten niet zelf uitvoert, moeten de lidstaten in staat zijn om ervoor te zorgen dat de kredietservicer en de kredietkoper verplicht zijn om in de kredietservicingovereenkomst overeen te komen dat de kredietservicer de kredietkoper van de uitbesteding van kredietservicingactiviteiten vooraf in kennis stelt.

| (33) | Om het recht van een kredietservicer om grensoverschrijdende activiteiten te ontplooien te waarborgen en te voorzien in toezicht daarop, stelt deze richtlijn een procedure vast voor de uitoefening van het recht van een kredietservicer met een vergunning om grensoverschrijdende activiteiten te verrichten. De communicatie tussen bevoegde autoriteiten van de lidstaten van herkomst en ontvangst en met een kredietservicer moet binnen redelijke termijnen plaatsvinden. De bevoegde autoriteiten van de lidstaat waar het krediet is verleend, moeten van de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst ook informatie over grensoverschrijdende activiteiten ontvangen. |
| --- | --- |

(33)

Om het recht van een kredietservicer om grensoverschrijdende activiteiten te ontplooien te waarborgen en te voorzien in toezicht daarop, stelt deze richtlijn een procedure vast voor de uitoefening van het recht van een kredietservicer met een vergunning om grensoverschrijdende activiteiten te verrichten. De communicatie tussen bevoegde autoriteiten van de lidstaten van herkomst en ontvangst en met een kredietservicer moet binnen redelijke termijnen plaatsvinden. De bevoegde autoriteiten van de lidstaat waar het krediet is verleend, moeten van de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst ook informatie over grensoverschrijdende activiteiten ontvangen.

| (34) | Een kredietservicer die activiteiten verricht in een lidstaat van ontvangst, moet onderworpen zijn aan de beperkingen en vereisten die in het nationale recht van die lidstaat van ontvangst zijn vastgesteld overeenkomstig deze richtlijn, met inbegrip van, indien van toepassing, het verbod op het ontvangen en aanhouden van gelden van kredietnemers, en die geen verband houden met andere vergunningsvereisten voor kredietservicers. Indien krachtens de nationale bepalingen van een lidstaat van ontvangst tot omzetting van deze richtlijn aanvullende vereisten voor verlening van een kredietservicingvergunning worden opgelegd, mogen dergelijke aanvullende vereisten niet van toepassing te zijn op kredietservicers die in die lidstaat van ontvangst grensoverschrijdende kredietservicingactiviteiten verrichten. |
| --- | --- |

(34)

Een kredietservicer die activiteiten verricht in een lidstaat van ontvangst, moet onderworpen zijn aan de beperkingen en vereisten die in het nationale recht van die lidstaat van ontvangst zijn vastgesteld overeenkomstig deze richtlijn, met inbegrip van, indien van toepassing, het verbod op het ontvangen en aanhouden van gelden van kredietnemers, en die geen verband houden met andere vergunningsvereisten voor kredietservicers. Indien krachtens de nationale bepalingen van een lidstaat van ontvangst tot omzetting van deze richtlijn aanvullende vereisten voor verlening van een kredietservicingvergunning worden opgelegd, mogen dergelijke aanvullende vereisten niet van toepassing te zijn op kredietservicers die in die lidstaat van ontvangst grensoverschrijdende kredietservicingactiviteiten verrichten.

| (35) | Ten einde een doeltreffend en doelmatig toezicht op grensoverschrijdende kredietservicers te waarborgen moet een specifiek kader worden gecreëerd voor samenwerking tussen de bevoegde autoriteiten van de lidstaten van herkomst en ontvangst en, waar passend, de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waar het krediet is verleend. Dat kader moet de uitwisseling van informatie, met behoud van de vertrouwelijkheid ervan, het beroepsgeheim, de bescherming van individuele en zakelijke rechten, inspecties al dan niet ter plaatse, het verlenen van bijstand en de kennisgeving van de resultaten van controles en inspecties en van genomen maatregelen mogelijk maken. |
| --- | --- |

(35)

Ten einde een doeltreffend en doelmatig toezicht op grensoverschrijdende kredietservicers te waarborgen moet een specifiek kader worden gecreëerd voor samenwerking tussen de bevoegde autoriteiten van de lidstaten van herkomst en ontvangst en, waar passend, de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waar het krediet is verleend. Dat kader moet de uitwisseling van informatie, met behoud van de vertrouwelijkheid ervan, het beroepsgeheim, de bescherming van individuele en zakelijke rechten, inspecties al dan niet ter plaatse, het verlenen van bijstand en de kennisgeving van de resultaten van controles en inspecties en van genomen maatregelen mogelijk maken.

| (36) | Een belangrijke voorwaarde voor het verrichten van de werkzaamheden van kredietkopers en kredietservicers moet zijn dat zij de mogelijkheid hebben toegang te krijgen tot alle relevante informatie en de lidstaten moeten ervoor zorgen dat dit mogelijk is, met inachtneming van de Unieregels en nationale regels inzake gegevensbescherming. In dat verband is het van essentieel belang dat kredietinstellingen gedetailleerde informatie verstrekken aan potentiële kredietkopers om hen in staat te stellen hun eigen beoordeling te verrichten van de waarde van de rechten van een kredietgever krachtens een niet-renderende kredietovereenkomst, of van de niet-renderende kredietovereenkomst zelf. Kredietinstellingen moeten die informatie slechts eenmaal tijdens het proces verstrekken, hetzij tijdens de initiële fase, hetzij tijdens de daaropvolgende fasen, maar in elk geval vóór de sluiting van de overeenkomst tot overdracht. Die informatieplicht is noodzakelijk en gerechtvaardigd om potentiële kredietkopers in staat te stellen geïnformeerde keuzes te maken voordat zij een transactie aangaan en daarom is het legitiem dat kredietinstellingen de persoonsgegevens van kredietnemers delen met potentiële kredietkopers. Dergelijke informatie moet strikt beperkt blijven tot hetgeen noodzakelijk is om potentiële kredietkopers in staat te stellen de waarde te beoordelen van de rechten van een kredietgever krachtens een niet-renderende kredietovereenkomst, of van de niet-renderende kredietovereenkomst zelf, en de kans op inning van de waarde van die overeenkomst. De lidstaten moeten ervoor zorgen dat het verstrekken van informatie aan potentiële kredietkopers en het daaropvolgende gebruik ervan in overeenstemming zijn met het toepasselijke gegevensbeschermingskader van de Unie. |
| --- | --- |

(36)

Een belangrijke voorwaarde voor het verrichten van de werkzaamheden van kredietkopers en kredietservicers moet zijn dat zij de mogelijkheid hebben toegang te krijgen tot alle relevante informatie en de lidstaten moeten ervoor zorgen dat dit mogelijk is, met inachtneming van de Unieregels en nationale regels inzake gegevensbescherming. In dat verband is het van essentieel belang dat kredietinstellingen gedetailleerde informatie verstrekken aan potentiële kredietkopers om hen in staat te stellen hun eigen beoordeling te verrichten van de waarde van de rechten van een kredietgever krachtens een niet-renderende kredietovereenkomst, of van de niet-renderende kredietovereenkomst zelf. Kredietinstellingen moeten die informatie slechts eenmaal tijdens het proces verstrekken, hetzij tijdens de initiële fase, hetzij tijdens de daaropvolgende fasen, maar in elk geval vóór de sluiting van de overeenkomst tot overdracht. Die informatieplicht is noodzakelijk en gerechtvaardigd om potentiële kredietkopers in staat te stellen geïnformeerde keuzes te maken voordat zij een transactie aangaan en daarom is het legitiem dat kredietinstellingen de persoonsgegevens van kredietnemers delen met potentiële kredietkopers. Dergelijke informatie moet strikt beperkt blijven tot hetgeen noodzakelijk is om potentiële kredietkopers in staat te stellen de waarde te beoordelen van de rechten van een kredietgever krachtens een niet-renderende kredietovereenkomst, of van de niet-renderende kredietovereenkomst zelf, en de kans op inning van de waarde van die overeenkomst. De lidstaten moeten ervoor zorgen dat het verstrekken van informatie aan potentiële kredietkopers en het daaropvolgende gebruik ervan in overeenstemming zijn met het toepasselijke gegevensbeschermingskader van de Unie.

| (37) | Wanneer een kredietinstelling een niet-renderende kredietovereenkomst overdraagt, moet het voor haar verplicht zijn haar bevoegde autoriteit en de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst halfjaarlijks in kennis te stellen van ten minste het totale uitstaande saldo van de overgedragen kredietportefeuilles, evenals van het aantal en het volume van de daarin opgenomen kredieten, en of er kredietovereenkomsten met consumenten in zijn opgenomen. Voor elke kredietportefeuille die in één enkele transactie wordt overgedragen moet de informatie de identificatiecode voor juridische entiteiten (legal entity identifier, LEI) van de kredietkoper omvatten, of, in voorkomend geval, zijn vertegenwoordiger, of, wanneer die niet beschikbaar is, de identiteit en het adres van de kredietkoper en, in voorkomend geval, zijn vertegenwoordiger in de Unie. De bevoegde autoriteiten moeten kunnen eisen dat de informatie op kwartaalbasis wordt verstrekt wanneer zij dat nodig achten, onder meer vanwege het grote aantal transacties tijdens een crisisperiode. De bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst moeten verplicht zijn om die informatie door te geven aan de autoriteiten die bevoegd zijn voor het toezicht op de kredietkoper. Dergelijke transparantievereisten zorgen voor een geharmoniseerde en doeltreffende monitoring van de overdracht van kredietovereenkomsten binnen de Unie. Om aan het evenredigheidsbeginsel te voldoen, moeten de bevoegde autoriteiten, teneinde duplicatie te voorkomen, rekening houden met de informatie waarover zij reeds langs andere kanalen kunnen beschikken, met name wat betreft kredietinstellingen. De lidstaten moeten ervoor zorgen dat de kredietservicer verantwoordelijk blijft voor de kennisgeving aan de bevoegde nationale autoriteiten nadat een kredietportefeuille aan een kredietkoper is overgedragen. |
| --- | --- |

(37)

Wanneer een kredietinstelling een niet-renderende kredietovereenkomst overdraagt, moet het voor haar verplicht zijn haar bevoegde autoriteit en de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst halfjaarlijks in kennis te stellen van ten minste het totale uitstaande saldo van de overgedragen kredietportefeuilles, evenals van het aantal en het volume van de daarin opgenomen kredieten, en of er kredietovereenkomsten met consumenten in zijn opgenomen. Voor elke kredietportefeuille die in één enkele transactie wordt overgedragen moet de informatie de identificatiecode voor juridische entiteiten (legal entity identifier, LEI) van de kredietkoper omvatten, of, in voorkomend geval, zijn vertegenwoordiger, of, wanneer die niet beschikbaar is, de identiteit en het adres van de kredietkoper en, in voorkomend geval, zijn vertegenwoordiger in de Unie. De bevoegde autoriteiten moeten kunnen eisen dat de informatie op kwartaalbasis wordt verstrekt wanneer zij dat nodig achten, onder meer vanwege het grote aantal transacties tijdens een crisisperiode. De bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst moeten verplicht zijn om die informatie door te geven aan de autoriteiten die bevoegd zijn voor het toezicht op de kredietkoper. Dergelijke transparantievereisten zorgen voor een geharmoniseerde en doeltreffende monitoring van de overdracht van kredietovereenkomsten binnen de Unie. Om aan het evenredigheidsbeginsel te voldoen, moeten de bevoegde autoriteiten, teneinde duplicatie te voorkomen, rekening houden met de informatie waarover zij reeds langs andere kanalen kunnen beschikken, met name wat betreft kredietinstellingen. De lidstaten moeten ervoor zorgen dat de kredietservicer verantwoordelijk blijft voor de kennisgeving aan de bevoegde nationale autoriteiten nadat een kredietportefeuille aan een kredietkoper is overgedragen.

| (38) | In het actieplan wordt vastgesteld dat de data-infrastructuur van kredietinstellingen wordt versterkt door uniforme en gestandaardiseerde gegevens voor niet-renderende kredietovereenkomsten in te voeren. De EBA heeft gegevenstemplates ontwikkeld die informatie verstrekken over kredietblootstellingen in de bankportefeuille en die potentiële kopers in staat stellen de waarde van de kredietovereenkomsten te beoordelen en hun boekenonderzoek (due diligence) uit te voeren. Enerzijds zou de toepassing van zulke gegevenstemplates op kredietovereenkomsten de informatieasymmetrieën tussen potentiële kopers en verkopers van kredietovereenkomsten verminderen en zo bijdragen tot de ontwikkeling van een goed werkende secundaire markt in de Unie. Anderzijds kunnen dergelijke gegevenstemplates, wanneer zij te gedetailleerd zijn, voor kredietinstellingen een buitensporige last vormen zonder dat er sprake is van aanzienlijke informatievoordelen. Daarom moet de EBA een evaluatie van de gegevenstemplates uitvoeren met het oog op de verdere ontwikkeling van de gegevenstemplates tot technische uitvoeringsnormen voor kredietinstellingen. Kredietinstellingen moeten worden verplicht de gegevenstemplates te gebruiken voor overdrachten van niet-renderende kredietovereenkomsten, met inbegrip van overdrachten aan andere kredietinstellingen. Die verplichting moet alleen van toepassing zijn op overdrachten van niet-renderende kredietovereenkomsten en heeft geen betrekking op complexe transacties waarbij niet-renderende kredietovereenkomsten deel uitmaken van een dergelijke transactie, met inbegrip van verkopen van bijkantoren, verkopen van bedrijfsonderdelen of verkopen van portefeuilles van cliënten die niet beperkt zijn tot niet-renderende kredietovereenkomsten en overdrachten als onderdeel van een lopende herstructureringsoperatie van de verkopende kredietinstelling in insolventie-, afwikkelings- of liquidatieprocedures. Om aan het evenredigheidsbeginsel te voldoen, moeten die informatievereisten op kredietinstellingen worden toegepast op een manier die in verhouding staat tot de aard en de omvang van de kredieten. Tegelijkertijd moet bij het bepalen van de omvang van de verplichting van kredietinstellingen om te voldoen aan gegevenstemplates rekening worden gehouden met de datum van sluiting van de niet-renderende kredietovereenkomsten. Andere verkopers van kredietovereenkomsten moeten de mogelijkheid hebben die normen te gebruiken om de waardebepaling van kredietovereenkomsten voor verkoop te vergemakkelijken. Bovendien moet in het geval van securitisatietransacties, waarbij voorzien wordt in verplichte transparantietemplates, dubbele rapportage als gevolg van deze richtlijn worden vermeden. |
| --- | --- |

(38)

In het actieplan wordt vastgesteld dat de data-infrastructuur van kredietinstellingen wordt versterkt door uniforme en gestandaardiseerde gegevens voor niet-renderende kredietovereenkomsten in te voeren. De EBA heeft gegevenstemplates ontwikkeld die informatie verstrekken over kredietblootstellingen in de bankportefeuille en die potentiële kopers in staat stellen de waarde van de kredietovereenkomsten te beoordelen en hun boekenonderzoek (due diligence) uit te voeren. Enerzijds zou de toepassing van zulke gegevenstemplates op kredietovereenkomsten de informatieasymmetrieën tussen potentiële kopers en verkopers van kredietovereenkomsten verminderen en zo bijdragen tot de ontwikkeling van een goed werkende secundaire markt in de Unie. Anderzijds kunnen dergelijke gegevenstemplates, wanneer zij te gedetailleerd zijn, voor kredietinstellingen een buitensporige last vormen zonder dat er sprake is van aanzienlijke informatievoordelen. Daarom moet de EBA een evaluatie van de gegevenstemplates uitvoeren met het oog op de verdere ontwikkeling van de gegevenstemplates tot technische uitvoeringsnormen voor kredietinstellingen. Kredietinstellingen moeten worden verplicht de gegevenstemplates te gebruiken voor overdrachten van niet-renderende kredietovereenkomsten, met inbegrip van overdrachten aan andere kredietinstellingen. Die verplichting moet alleen van toepassing zijn op overdrachten van niet-renderende kredietovereenkomsten en heeft geen betrekking op complexe transacties waarbij niet-renderende kredietovereenkomsten deel uitmaken van een dergelijke transactie, met inbegrip van verkopen van bijkantoren, verkopen van bedrijfsonderdelen of verkopen van portefeuilles van cliënten die niet beperkt zijn tot niet-renderende kredietovereenkomsten en overdrachten als onderdeel van een lopende herstructureringsoperatie van de verkopende kredietinstelling in insolventie-, afwikkelings- of liquidatieprocedures. Om aan het evenredigheidsbeginsel te voldoen, moeten die informatievereisten op kredietinstellingen worden toegepast op een manier die in verhouding staat tot de aard en de omvang van de kredieten. Tegelijkertijd moet bij het bepalen van de omvang van de verplichting van kredietinstellingen om te voldoen aan gegevenstemplates rekening worden gehouden met de datum van sluiting van de niet-renderende kredietovereenkomsten. Andere verkopers van kredietovereenkomsten moeten de mogelijkheid hebben die normen te gebruiken om de waardebepaling van kredietovereenkomsten voor verkoop te vergemakkelijken. Bovendien moet in het geval van securitisatietransacties, waarbij voorzien wordt in verplichte transparantietemplates, dubbele rapportage als gevolg van deze richtlijn worden vermeden.

| (39) | De Commissie moet de bevoegdheid krijgen om door de EBA ontwikkelde technische uitvoeringsnormen vast te stellen om te specificeren welke templates kredietinstellingen moeten gebruiken voor het verstrekken van krachtens deze richtlijn vereiste informatie. De Commissie dient die technische uitvoeringsnormen vast te stellen door middel van uitvoeringshandelingen op grond van artikel 291 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en volgens artikel 15 van Verordening (EU) nr. 1093/2010. |
| --- | --- |

(39)

De Commissie moet de bevoegdheid krijgen om door de EBA ontwikkelde technische uitvoeringsnormen vast te stellen om te specificeren welke templates kredietinstellingen moeten gebruiken voor het verstrekken van krachtens deze richtlijn vereiste informatie. De Commissie dient die technische uitvoeringsnormen vast te stellen door middel van uitvoeringshandelingen op grond van artikel 291 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en volgens artikel 15 van Verordening (EU) nr. 1093/2010.

| (40) | Aangezien kredietkopers geen nieuw krediet creëren, maar, zoals is bepaald in deze richtlijn, slechts voor eigen risico bestaande niet-renderende kredietovereenkomsten kopen, geven zij geen aanleiding tot prudentiële bezwaren en is hun potentiële bijdrage aan het systeemrisico verwaarloosbaar. Het is derhalve niet gerechtvaardigd kredietkopers te verplichten een vergunning aan te vragen, maar het is belangrijk dat de consumentenbeschermingsregels van de Unie en de lidstaten van toepassing blijven en dat de uit de oorspronkelijke kredietovereenkomst voortvloeiende rechten van kredietnemers onverlet blijven. |
| --- | --- |

(40)

Aangezien kredietkopers geen nieuw krediet creëren, maar, zoals is bepaald in deze richtlijn, slechts voor eigen risico bestaande niet-renderende kredietovereenkomsten kopen, geven zij geen aanleiding tot prudentiële bezwaren en is hun potentiële bijdrage aan het systeemrisico verwaarloosbaar. Het is derhalve niet gerechtvaardigd kredietkopers te verplichten een vergunning aan te vragen, maar het is belangrijk dat de consumentenbeschermingsregels van de Unie en de lidstaten van toepassing blijven en dat de uit de oorspronkelijke kredietovereenkomst voortvloeiende rechten van kredietnemers onverlet blijven.

| (41) | Kredietkopers uit derde landen maken het misschien moeilijker voor kredietnemers uit de Unie om hun rechten krachtens het Unierecht te doen gelden en voor de nationale autoriteiten om het toezicht op de naleving van niet-renderende kredietovereenkomsten uit te oefenen. Kredietinstellingen kunnen ook worden ontmoedigd dergelijke niet-renderende kredietovereenkomsten aan kredietkopers uit derde landen over te dragen door de reputatieschade die dat kan meebrengen. Voor zover de vertegenwoordiger van een koper uit een derde land van kredieten die aan natuurlijke personen, met inbegrip van consumenten en zelfstandigen, of aan kleine, middelgrote en micro-ondernemingen (kmo’s) zijn verleend, geen kredietinstelling is, of een niet-kredietinstelling die onder toezicht staat van een bevoegde autoriteit van een lidstaat overeenkomstig Richtlijn 2008/48/EG of Richtlijn 2014/17/EU, of een kredietservicer waaraan in de Unie een vergunning is verleend, dient die vertegenwoordiger een dergelijke entiteit aan te wijzen om ervoor te zorgen dat na de overdracht van de niet-renderende kredietovereenkomst dezelfde normen inzake de rechten van kredietnemers gewaarborgd blijven. |
| --- | --- |

(41)

Kredietkopers uit derde landen maken het misschien moeilijker voor kredietnemers uit de Unie om hun rechten krachtens het Unierecht te doen gelden en voor de nationale autoriteiten om het toezicht op de naleving van niet-renderende kredietovereenkomsten uit te oefenen. Kredietinstellingen kunnen ook worden ontmoedigd dergelijke niet-renderende kredietovereenkomsten aan kredietkopers uit derde landen over te dragen door de reputatieschade die dat kan meebrengen. Voor zover de vertegenwoordiger van een koper uit een derde land van kredieten die aan natuurlijke personen, met inbegrip van consumenten en zelfstandigen, of aan kleine, middelgrote en micro-ondernemingen (kmo’s) zijn verleend, geen kredietinstelling is, of een niet-kredietinstelling die onder toezicht staat van een bevoegde autoriteit van een lidstaat overeenkomstig Richtlijn 2008/48/EG of Richtlijn 2014/17/EU, of een kredietservicer waaraan in de Unie een vergunning is verleend, dient die vertegenwoordiger een dergelijke entiteit aan te wijzen om ervoor te zorgen dat na de overdracht van de niet-renderende kredietovereenkomst dezelfde normen inzake de rechten van kredietnemers gewaarborgd blijven.

| (42) | Om er bovendien beter voor te zorgen dat na de overdracht van een niet-renderende kredietovereenkomst dezelfde normen inzake consumentenrechten worden gewaarborgd, moet van een kredietkoper die in de Unie woont, of die zijn statutaire zetel of, indien hij op grond van zijn nationale recht geen statutaire zetel heeft, hoofdkantoor in de Unie heeft, ook worden vereist dat hij een kredietinstelling, of een niet-kredietinstelling die onder toezicht staat van een bevoegde autoriteit van een lidstaat overeenkomstig Richtlijn 2008/48/EG of Richtlijn 2014/17/EU, dan wel een kredietservicer aanwijst om kredietservicingactiviteiten uit te voeren met betrekking tot niet-renderende kredietovereenkomsten die met consumenten zijn gesloten. |
| --- | --- |

(42)

Om er bovendien beter voor te zorgen dat na de overdracht van een niet-renderende kredietovereenkomst dezelfde normen inzake consumentenrechten worden gewaarborgd, moet van een kredietkoper die in de Unie woont, of die zijn statutaire zetel of, indien hij op grond van zijn nationale recht geen statutaire zetel heeft, hoofdkantoor in de Unie heeft, ook worden vereist dat hij een kredietinstelling, of een niet-kredietinstelling die onder toezicht staat van een bevoegde autoriteit van een lidstaat overeenkomstig Richtlijn 2008/48/EG of Richtlijn 2014/17/EU, dan wel een kredietservicer aanwijst om kredietservicingactiviteiten uit te voeren met betrekking tot niet-renderende kredietovereenkomsten die met consumenten zijn gesloten.

| (43) | Lidstaten van ontvangst moeten de verplichting tot aanwijzing van een kredietservicer kunnen uitbreiden tot andere kredietovereenkomsten. In gevallen waarin de overdracht van een kredietportefeuille zowel kredietovereenkomsten met consumenten, andere natuurlijke personen of kmo’s omvat waarvoor de aanwijzing van een kredietinstelling, of van een niet-kredietinstelling die onder toezicht staat van een bevoegde autoriteit van een lidstaat overeenkomstig Richtlijn 2008/48/EG of Richtlijn 2014/17/EU, dan wel van een kredietservicer vereist is en tegelijkertijd ook andere kredietovereenkomsten omvat waarvoor een dergelijke aanwijzing niet vereist is, moet de kredietkoper of, in voorkomend geval, zijn vertegenwoordiger voldoen aan de aanwijzingsverplichting met betrekking tot kredietovereenkomsten met consumenten, andere natuurlijke personen of kmo’s. De kredietservicer en de kredietkoper moeten voldoen aan het toepasselijke Unierecht en nationale recht, en de nationale autoriteiten in de afzonderlijke lidstaten moeten de nodige bevoegdheden krijgen om doeltreffend toezicht te kunnen houden op hun activiteiten. |
| --- | --- |

(43)

Lidstaten van ontvangst moeten de verplichting tot aanwijzing van een kredietservicer kunnen uitbreiden tot andere kredietovereenkomsten. In gevallen waarin de overdracht van een kredietportefeuille zowel kredietovereenkomsten met consumenten, andere natuurlijke personen of kmo’s omvat waarvoor de aanwijzing van een kredietinstelling, of van een niet-kredietinstelling die onder toezicht staat van een bevoegde autoriteit van een lidstaat overeenkomstig Richtlijn 2008/48/EG of Richtlijn 2014/17/EU, dan wel van een kredietservicer vereist is en tegelijkertijd ook andere kredietovereenkomsten omvat waarvoor een dergelijke aanwijzing niet vereist is, moet de kredietkoper of, in voorkomend geval, zijn vertegenwoordiger voldoen aan de aanwijzingsverplichting met betrekking tot kredietovereenkomsten met consumenten, andere natuurlijke personen of kmo’s. De kredietservicer en de kredietkoper moeten voldoen aan het toepasselijke Unierecht en nationale recht, en de nationale autoriteiten in de afzonderlijke lidstaten moeten de nodige bevoegdheden krijgen om doeltreffend toezicht te kunnen houden op hun activiteiten.

| (44) | Wanneer een kredietkoper, of zijn overeenkomstig deze richtlijn aangewezen vertegenwoordiger, verplicht is een kredietservicer, een kredietinstelling of een niet-kredietinstelling die onder toezicht staat van een bevoegde autoriteit van een lidstaat overeenkomstig Richtlijn 2008/48/EG of Richtlijn 2014/17/EU, aan te wijzen en ervoor kiest de rechten en verplichtingen in verband met de rechten van een kredietgever krachtens een niet-renderende kredietovereenkomst, of met de niet-renderende kredietovereenkomst zelf, te beheren en de nakoming ervan af te dwingen, wordt de kredietkoper, of zijn overeenkomstig deze richtlijn aangewezen vertegenwoordiger, beschouwd als kredietservicer en moet hij daarom krachtens deze richtlijn een vergunning hebben. |
| --- | --- |

(44)

Wanneer een kredietkoper, of zijn overeenkomstig deze richtlijn aangewezen vertegenwoordiger, verplicht is een kredietservicer, een kredietinstelling of een niet-kredietinstelling die onder toezicht staat van een bevoegde autoriteit van een lidstaat overeenkomstig Richtlijn 2008/48/EG of Richtlijn 2014/17/EU, aan te wijzen en ervoor kiest de rechten en verplichtingen in verband met de rechten van een kredietgever krachtens een niet-renderende kredietovereenkomst, of met de niet-renderende kredietovereenkomst zelf, te beheren en de nakoming ervan af te dwingen, wordt de kredietkoper, of zijn overeenkomstig deze richtlijn aangewezen vertegenwoordiger, beschouwd als kredietservicer en moet hij daarom krachtens deze richtlijn een vergunning hebben.

| (45) | Kredietkopers die gebruikmaken van de diensten van kredietservicers, van kredietinstellingen, of van niet-kredietinstellingen die onder toezicht staan van een bevoegde autoriteit van een lidstaat overeenkomstig Richtlijn 2008/48/EG of Richtlijn 2014/17/EU, moeten de bevoegde autoriteiten van hun lidstaat van herkomst daarvan in kennis stellen, zodat de relevante bevoegde autoriteiten hun toezichtbevoegdheden kunnen uitoefenen ten aanzien van het gedrag van de kredietservicer, de kredietinstelling, of de niet-kredietinstelling die overeenkomstig Richtlijn 2008/48/EG of Richtlijn 2014/17/EU onder toezicht staat van een bevoegde autoriteit van een lidstaat, jegens de kredietnemer. Kredietkopers moeten ook hun bevoegde toezichthoudende autoriteiten tijdig in kennis stellen wanneer zij een beroep doen op een andere kredietservicer, kredietinstelling, of niet-kredietinstelling die onder toezicht staan van een bevoegde autoriteit van een lidstaat overeenkomstig Richtlijn 2008/48/EG of Richtlijn 2014/17/EU. |
| --- | --- |

(45)

Kredietkopers die gebruikmaken van de diensten van kredietservicers, van kredietinstellingen, of van niet-kredietinstellingen die onder toezicht staan van een bevoegde autoriteit van een lidstaat overeenkomstig Richtlijn 2008/48/EG of Richtlijn 2014/17/EU, moeten de bevoegde autoriteiten van hun lidstaat van herkomst daarvan in kennis stellen, zodat de relevante bevoegde autoriteiten hun toezichtbevoegdheden kunnen uitoefenen ten aanzien van het gedrag van de kredietservicer, de kredietinstelling, of de niet-kredietinstelling die overeenkomstig Richtlijn 2008/48/EG of Richtlijn 2014/17/EU onder toezicht staat van een bevoegde autoriteit van een lidstaat, jegens de kredietnemer. Kredietkopers moeten ook hun bevoegde toezichthoudende autoriteiten tijdig in kennis stellen wanneer zij een beroep doen op een andere kredietservicer, kredietinstelling, of niet-kredietinstelling die onder toezicht staan van een bevoegde autoriteit van een lidstaat overeenkomstig Richtlijn 2008/48/EG of Richtlijn 2014/17/EU.

| (46) | Kredietkopers die de naleving van de gekochte kredietovereenkomst rechtstreeks afdwingen, moeten daarbij het op de kredietovereenkomst toepasselijke recht in acht nemen, inclusief de voor de kredietnemer geldende consumentenbeschermingsregels. Nationale regels inzake met name de afdwinging van de naleving van overeenkomsten, het consumentenbeschermings- en het strafrecht blijven van toepassing, en de bevoegde autoriteiten moeten ervoor zorgen dat die regels op het grondgebied van de lidstaten door die kredietkopers worden nageleefd. |
| --- | --- |

(46)

Kredietkopers die de naleving van de gekochte kredietovereenkomst rechtstreeks afdwingen, moeten daarbij het op de kredietovereenkomst toepasselijke recht in acht nemen, inclusief de voor de kredietnemer geldende consumentenbeschermingsregels. Nationale regels inzake met name de afdwinging van de naleving van overeenkomsten, het consumentenbeschermings- en het strafrecht blijven van toepassing, en de bevoegde autoriteiten moeten ervoor zorgen dat die regels op het grondgebied van de lidstaten door die kredietkopers worden nageleefd.

| (47) | Om de afdwinging van de nakoming van de in deze richtlijn opgenomen verplichtingen te vergemakkelijken, indien een kredietkoper niet in de Unie woont, of zijn statutaire zetel of, indien hij op grond van zijn nationale recht geen statutaire zetel heeft, hoofdkantoor niet in de Unie heeft, moet het nationale recht tot omzetting van deze richtlijn bepalen dat een kredietkoper uit een derde land bij de overdracht van een kredietovereenkomst een vertegenwoordiger die in de Unie woont, of die wel zijn statutaire zetel of, indien hij op grond van zijn nationale recht geen statutaire zetel heeft, hoofdkantoor in de Unie heeft, aanwijst die naast of in plaats van de kredietkoper door de bevoegde autoriteiten kan worden aangesproken. Die vertegenwoordiger is verantwoordelijk voor de naleving van de verplichtingen die deze richtlijn aan kredietkopers oplegt, onverminderd de aan kredietservicers opgelegde verplichtingen. Kredietkopers die niet-renderende kredietovereenkomsten overdragen, moeten de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst elk half jaar en op geaggregeerd niveau in kennis stellen van ten minste het totale uitstaande saldo van de overgedragen kredietportefeuilles, evenals van het aantal en het volume van de daarin opgenomen kredieten, en of er kredietovereenkomsten met consumenten in zijn opgenomen. Voor elke portefeuille die in één enkele transactie wordt overgedragen moet de informatie de identificatiecode voor juridische entiteiten (LEI) van de kredietkoper omvatten, of, in voorkomend geval, zijn vertegenwoordiger in de Unie, of, wanneer die niet beschikbaar is, de identiteit en het adres van de kredietkoper en, in voorkomend geval, zijn vertegenwoordiger in de Unie. De bevoegde autoriteiten moeten kunnen vereisen dat de informatie op kwartaalbasis wordt verstrekt wanneer zij dat nodig achten, onder meer vanwege het grote aantal transacties tijdens een crisisperiode. |
| --- | --- |

(47)

Om de afdwinging van de nakoming van de in deze richtlijn opgenomen verplichtingen te vergemakkelijken, indien een kredietkoper niet in de Unie woont, of zijn statutaire zetel of, indien hij op grond van zijn nationale recht geen statutaire zetel heeft, hoofdkantoor niet in de Unie heeft, moet het nationale recht tot omzetting van deze richtlijn bepalen dat een kredietkoper uit een derde land bij de overdracht van een kredietovereenkomst een vertegenwoordiger die in de Unie woont, of die wel zijn statutaire zetel of, indien hij op grond van zijn nationale recht geen statutaire zetel heeft, hoofdkantoor in de Unie heeft, aanwijst die naast of in plaats van de kredietkoper door de bevoegde autoriteiten kan worden aangesproken. Die vertegenwoordiger is verantwoordelijk voor de naleving van de verplichtingen die deze richtlijn aan kredietkopers oplegt, onverminderd de aan kredietservicers opgelegde verplichtingen. Kredietkopers die niet-renderende kredietovereenkomsten overdragen, moeten de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst elk half jaar en op geaggregeerd niveau in kennis stellen van ten minste het totale uitstaande saldo van de overgedragen kredietportefeuilles, evenals van het aantal en het volume van de daarin opgenomen kredieten, en of er kredietovereenkomsten met consumenten in zijn opgenomen. Voor elke portefeuille die in één enkele transactie wordt overgedragen moet de informatie de identificatiecode voor juridische entiteiten (LEI) van de kredietkoper omvatten, of, in voorkomend geval, zijn vertegenwoordiger in de Unie, of, wanneer die niet beschikbaar is, de identiteit en het adres van de kredietkoper en, in voorkomend geval, zijn vertegenwoordiger in de Unie. De bevoegde autoriteiten moeten kunnen vereisen dat de informatie op kwartaalbasis wordt verstrekt wanneer zij dat nodig achten, onder meer vanwege het grote aantal transacties tijdens een crisisperiode.

| (48) | Momenteel zijn verschillende autoriteiten belast met de vergunningverlening aan en het toezicht op kredietservicers en kredietkopers in de lidstaten, en daarom is het van essentieel belang dat de lidstaten de rol van dergelijke autoriteiten verduidelijken en hun voldoende bevoegdheden verlenen, te meer daar zij wellicht toezicht moeten houden op entiteiten die diensten in andere lidstaten verrichten. Om te zorgen voor efficiënt en evenredig toezicht in de hele Unie, moeten de lidstaten de bevoegde autoriteiten de nodige bevoegdheden verlenen om hun taken uit hoofde van deze richtlijn uit te voeren, inclusief de bevoegdheid om de nodige informatie te verkrijgen, mogelijke inbreuken op deze richtlijn te onderzoeken, klachten van kredietnemers te behandelen en administratieve sancties en corrigerende maatregelen op te leggen, inclusief intrekking van vergunningen. Wanneer dergelijke administratieve sancties en corrigerende maatregelen worden opgelegd, moeten de lidstaten ervoor zorgen dat de bevoegde autoriteiten dat op evenredige wijze doen en hun besluiten met redenen omkleden, en dat die besluiten bovendien door de rechter kunnen worden getoetst, ook in gevallen waarin de bevoegde autoriteiten de gestelde termijnen niet in acht nemen. |
| --- | --- |

(48)

Momenteel zijn verschillende autoriteiten belast met de vergunningverlening aan en het toezicht op kredietservicers en kredietkopers in de lidstaten, en daarom is het van essentieel belang dat de lidstaten de rol van dergelijke autoriteiten verduidelijken en hun voldoende bevoegdheden verlenen, te meer daar zij wellicht toezicht moeten houden op entiteiten die diensten in andere lidstaten verrichten. Om te zorgen voor efficiënt en evenredig toezicht in de hele Unie, moeten de lidstaten de bevoegde autoriteiten de nodige bevoegdheden verlenen om hun taken uit hoofde van deze richtlijn uit te voeren, inclusief de bevoegdheid om de nodige informatie te verkrijgen, mogelijke inbreuken op deze richtlijn te onderzoeken, klachten van kredietnemers te behandelen en administratieve sancties en corrigerende maatregelen op te leggen, inclusief intrekking van vergunningen. Wanneer dergelijke administratieve sancties en corrigerende maatregelen worden opgelegd, moeten de lidstaten ervoor zorgen dat de bevoegde autoriteiten dat op evenredige wijze doen en hun besluiten met redenen omkleden, en dat die besluiten bovendien door de rechter kunnen worden getoetst, ook in gevallen waarin de bevoegde autoriteiten de gestelde termijnen niet in acht nemen.

| (49) | De bepalingen met betrekking tot inbreuken op deze richtlijn laten het recht van de lidstaten om op te treden in gevallen van inbreuken op het nationale recht, met betrekking tot bijvoorbeeld consumentenbescherming, rechten van kredietnemers of criminele activiteiten, onverlet. In dergelijke gevallen zijn de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst en de lidstaat waar het krediet is verleend, bevoegd om te besluiten of er sprake is van een schending van het nationale recht en zijn hun bevoegdheden dus niet beperkt door deze richtlijn. |
| --- | --- |

(49)

De bepalingen met betrekking tot inbreuken op deze richtlijn laten het recht van de lidstaten om op te treden in gevallen van inbreuken op het nationale recht, met betrekking tot bijvoorbeeld consumentenbescherming, rechten van kredietnemers of criminele activiteiten, onverlet. In dergelijke gevallen zijn de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst en de lidstaat waar het krediet is verleend, bevoegd om te besluiten of er sprake is van een schending van het nationale recht en zijn hun bevoegdheden dus niet beperkt door deze richtlijn.

| (50) | Omdat de prestaties van secundaire markten voor krediet grotendeels afhankelijk zullen zijn van de goede reputatie van de betrokken entiteiten, moeten kredietservicers een efficiënt mechanisme voor de behandeling van klachten van kredietnemers invoeren. De lidstaten moeten ervoor zorgen dat de voor het toezicht op kredietkopers en kredietservicers bevoegde autoriteiten doeltreffende en toegankelijke procedures voor de behandeling van klachten van kredietnemers hebben. |
| --- | --- |

(50)

Omdat de prestaties van secundaire markten voor krediet grotendeels afhankelijk zullen zijn van de goede reputatie van de betrokken entiteiten, moeten kredietservicers een efficiënt mechanisme voor de behandeling van klachten van kredietnemers invoeren. De lidstaten moeten ervoor zorgen dat de voor het toezicht op kredietkopers en kredietservicers bevoegde autoriteiten doeltreffende en toegankelijke procedures voor de behandeling van klachten van kredietnemers hebben.

| (51) | Zowel Verordening (EU) 2016/679 (16) als Verordening (EU) 2018/1725 (17) van het Europees Parlement en de Raad is van toepassing op de verwerking van persoonsgegevens in het kader van deze richtlijn. Met name is het noodzakelijk, wanneer voor de toepassing van deze richtlijn persoonsgegevens worden verwerkt, dat het precieze doel wordt aangegeven, dat de desbetreffende rechtsgrondslag wordt vermeld, dat de relevante beveiligingsvoorschriften van Verordening (EU) 2016/679 worden nageleefd, en dat de beginselen noodzaak, evenredigheid, doelbinding, en een transparante en niet-buitensporige gegevensbewaarperiode in acht worden genomen. Daartoe wordt de voorkeur gegeven aan een sectorbrede gedragscode overeenkomstig artikel 40 van Verordening (EU) 2016/679. Ook moeten in alle gegevensverwerkingssystemen die in het kader van deze richtlijn worden ontwikkeld en gebruikt, de beginselen persoonsgegevensbescherming door ontwerp en gegevensbescherming door standaardinstellingen in acht worden genomen. Evenzo moet administratieve samenwerking en wederzijdse bijstand tussen de bevoegde autoriteiten van de lidstaten verenigbaar zijn met de regels inzake de bescherming van persoonsgegevens zoals neergelegd in Verordening (EU) 2016/679 en in overeenstemming zijn met de nationale gegevensbeschermingsregels waarmee het Unierecht ten uitvoer wordt gelegd. |
| --- | --- |

(51)

Zowel Verordening (EU) 2016/679 (16) als Verordening (EU) 2018/1725 (17) van het Europees Parlement en de Raad is van toepassing op de verwerking van persoonsgegevens in het kader van deze richtlijn. Met name is het noodzakelijk, wanneer voor de toepassing van deze richtlijn persoonsgegevens worden verwerkt, dat het precieze doel wordt aangegeven, dat de desbetreffende rechtsgrondslag wordt vermeld, dat de relevante beveiligingsvoorschriften van Verordening (EU) 2016/679 worden nageleefd, en dat de beginselen noodzaak, evenredigheid, doelbinding, en een transparante en niet-buitensporige gegevensbewaarperiode in acht worden genomen. Daartoe wordt de voorkeur gegeven aan een sectorbrede gedragscode overeenkomstig artikel 40 van Verordening (EU) 2016/679. Ook moeten in alle gegevensverwerkingssystemen die in het kader van deze richtlijn worden ontwikkeld en gebruikt, de beginselen persoonsgegevensbescherming door ontwerp en gegevensbescherming door standaardinstellingen in acht worden genomen. Evenzo moet administratieve samenwerking en wederzijdse bijstand tussen de bevoegde autoriteiten van de lidstaten verenigbaar zijn met de regels inzake de bescherming van persoonsgegevens zoals neergelegd in Verordening (EU) 2016/679 en in overeenstemming zijn met de nationale gegevensbeschermingsregels waarmee het Unierecht ten uitvoer wordt gelegd.

| (52) | Om een hoog niveau van consumentenbescherming te waarborgen, voorzien het Unierecht en het nationale recht in een aantal rechten en waarborgen met betrekking tot aan een consument toegekende kredietovereenkomsten. Die rechten en waarborgen betreffen met name de onderhandeling over en sluiting van de kredietovereenkomst, het gebruik van oneerlijke handelspraktijken door ondernemingen jegens consumenten als bedoeld in Richtlijn 2005/29/EG en de naleving of niet-naleving van de kredietovereenkomst. Dat geldt met name voor langetermijnovereenkomsten voor consumentenkrediet die binnen het toepassingsgebied van Richtlijn 2014/17/EU vallen met betrekking tot het recht van de consument om zich vóór het verstrijken van de kredietovereenkomst volledig of gedeeltelijk van de daaruit voortvloeiende consumentenverplichtingen te kwijten of, in voorkomend geval, door middel van het Europees gestandaardiseerd informatieblad in kennis te worden gesteld van de mogelijke overdracht van de kredietovereenkomst aan een kredietkoper. Rechten van de kredietnemer mogen evenmin worden gewijzigd indien de overdracht van de kredietovereenkomst van een kredietinstelling aan een kredietkoper de vorm van schuldnovatie aanneemt. Als algemene regel moet gewaarborgd worden dat kredietnemers niet slechter af zijn na de overdracht van hun kredietovereenkomst van een kredietinstelling naar een kredietkoper. Deze richtlijn mag de lidstaten niet beletten om strengere bepalingen toe te passen ter bescherming van kredietnemers. |
| --- | --- |

(52)

Om een hoog niveau van consumentenbescherming te waarborgen, voorzien het Unierecht en het nationale recht in een aantal rechten en waarborgen met betrekking tot aan een consument toegekende kredietovereenkomsten. Die rechten en waarborgen betreffen met name de onderhandeling over en sluiting van de kredietovereenkomst, het gebruik van oneerlijke handelspraktijken door ondernemingen jegens consumenten als bedoeld in Richtlijn 2005/29/EG en de naleving of niet-naleving van de kredietovereenkomst. Dat geldt met name voor langetermijnovereenkomsten voor consumentenkrediet die binnen het toepassingsgebied van Richtlijn 2014/17/EU vallen met betrekking tot het recht van de consument om zich vóór het verstrijken van de kredietovereenkomst volledig of gedeeltelijk van de daaruit voortvloeiende consumentenverplichtingen te kwijten of, in voorkomend geval, door middel van het Europees gestandaardiseerd informatieblad in kennis te worden gesteld van de mogelijke overdracht van de kredietovereenkomst aan een kredietkoper. Rechten van de kredietnemer mogen evenmin worden gewijzigd indien de overdracht van de kredietovereenkomst van een kredietinstelling aan een kredietkoper de vorm van schuldnovatie aanneemt. Als algemene regel moet gewaarborgd worden dat kredietnemers niet slechter af zijn na de overdracht van hun kredietovereenkomst van een kredietinstelling naar een kredietkoper. Deze richtlijn mag de lidstaten niet beletten om strengere bepalingen toe te passen ter bescherming van kredietnemers.

| (53) | Onverminderd de andere verplichtingen krachtens Richtlijnen 2008/48/EG en 2014/17/EU en om een hoog niveau van consumentenbescherming te waarborgen, moeten die richtlijnen worden gewijzigd om ervoor te zorgen dat de consument tijdig en voorafgaand aan eventuele wijzigingen van de voorwaarden van de kredietovereenkomst een duidelijke en volledige lijst van dergelijke wijzigingen, het tijdschema voor de tenuitvoerlegging ervan en de nodige details ontvangt, alsmede de naam en het adres van de nationale autoriteit waar de consument een klacht kan indienen. |
| --- | --- |

(53)

Onverminderd de andere verplichtingen krachtens Richtlijnen 2008/48/EG en 2014/17/EU en om een hoog niveau van consumentenbescherming te waarborgen, moeten die richtlijnen worden gewijzigd om ervoor te zorgen dat de consument tijdig en voorafgaand aan eventuele wijzigingen van de voorwaarden van de kredietovereenkomst een duidelijke en volledige lijst van dergelijke wijzigingen, het tijdschema voor de tenuitvoerlegging ervan en de nodige details ontvangt, alsmede de naam en het adres van de nationale autoriteit waar de consument een klacht kan indienen.

| (54) | De informatie over de wijziging van de voorwaarden van een kredietovereenkomst krachtens Richtlijnen 2008/48/EG en 2014/17/EU, zoals die ingevoerd worden door de in deze richtlijn vermelde wijzigingen, mag geen afbreuk doen aan de in de Richtlijnen 2008/48/EG en 2014/17/EU vastgestelde consumentenrechten, met inbegrip van de rechten op informatie. |
| --- | --- |

(54)

De informatie over de wijziging van de voorwaarden van een kredietovereenkomst krachtens Richtlijnen 2008/48/EG en 2014/17/EU, zoals die ingevoerd worden door de in deze richtlijn vermelde wijzigingen, mag geen afbreuk doen aan de in de Richtlijnen 2008/48/EG en 2014/17/EU vastgestelde consumentenrechten, met inbegrip van de rechten op informatie.

| (55) | Het belang dat de Uniewetgever hecht aan de bescherming van consumenten in Richtlijn 93/13/EEG van de Raad (18), en in Richtlijnen 2008/48/EG en 2014/17/EU, betekent dat de overdracht van de rechten van een kredietgever krachtens een kredietovereenkomst, of van de kredietovereenkomst zelf, aan een kredietkoper, op geen enkele wijze afbreuk mag doen aan het door het Unierecht aan consumenten toegekende niveau van bescherming. Kredietkopers en kredietservicers moeten zich derhalve houden aan het op de oorspronkelijke kredietovereenkomst toepasselijke Unierecht en nationale recht, en de kredietnemer moet hetzelfde niveau van bescherming behouden als bepaald op grond van het toepasselijke Unierecht en nationale recht of door de conflictregels van de Unie of de lidstaten. De lidstaten moeten ervoor zorgen dat aan de kredietnemer geen andere kosten in verband met de overdracht van de kredietovereenkomst in rekening worden gebracht dan die welke reeds in die kredietovereenkomst zijn opgenomen. Wat de kosten voor consumenten in geval van niet-nakoming betreft, moeten wijzigingen aangebracht worden in Richtlijn 2008/48/EG, op grond waarvan de lidstaten dezelfde regels moeten volgen als in Richtlijn 2014/17/EU betreffende het instellen van bovengrenzen aan vergoedingen en boeten. |
| --- | --- |

(55)

Het belang dat de Uniewetgever hecht aan de bescherming van consumenten in Richtlijn 93/13/EEG van de Raad (18), en in Richtlijnen 2008/48/EG en 2014/17/EU, betekent dat de overdracht van de rechten van een kredietgever krachtens een kredietovereenkomst, of van de kredietovereenkomst zelf, aan een kredietkoper, op geen enkele wijze afbreuk mag doen aan het door het Unierecht aan consumenten toegekende niveau van bescherming. Kredietkopers en kredietservicers moeten zich derhalve houden aan het op de oorspronkelijke kredietovereenkomst toepasselijke Unierecht en nationale recht, en de kredietnemer moet hetzelfde niveau van bescherming behouden als bepaald op grond van het toepasselijke Unierecht en nationale recht of door de conflictregels van de Unie of de lidstaten. De lidstaten moeten ervoor zorgen dat aan de kredietnemer geen andere kosten in verband met de overdracht van de kredietovereenkomst in rekening worden gebracht dan die welke reeds in die kredietovereenkomst zijn opgenomen. Wat de kosten voor consumenten in geval van niet-nakoming betreft, moeten wijzigingen aangebracht worden in Richtlijn 2008/48/EG, op grond waarvan de lidstaten dezelfde regels moeten volgen als in Richtlijn 2014/17/EU betreffende het instellen van bovengrenzen aan vergoedingen en boeten.

| (56) | Ten aanzien van consumenten moeten de Richtlijnen 2008/48/EG en 2014/17/EU bij deze richtlijn worden gewijzigd om te bepalen dat de lidstaten van kredietgevers moeten eisen dat zij beschikken over adequaat beleid en procedures, zodat zij zich inspannen om waar passend een redelijke tolerantie te betrachten alvorens een procedure tot gedwongen verkoop in te leiden. De EBA-richtsnoeren van 19 augustus 2015inzake achterstallige betalingen en gedwongen verkoop, de EBA-richtsnoeren van 31 oktober 2018 inzake het beheer van niet-renderende en respijtblootstellingen en de ECB-leidraad voor banken van maart 2017 inzake niet-renderende leningen moeten in aanmerking worden genomen. Bij de beslissing welke respijtmaatregelen moeten worden genomen, moeten kredietgevers rekening houden met de individuele omstandigheden van de consument, de belangen en rechten van de consument en het vermogen van de consument om het krediet terug te betalen, met name indien de kredietovereenkomst wordt gedekt door een voor bewoning bestemd onroerend goed dat de hoofdverblijfplaats van de consument is. Respijtmaatregelen moeten kunnen bestaan uit bepaalde concessies aan de kredietnemer, zoals een volledige of gedeeltelijke herfinanciering van een kredietovereenkomst, of een wijziging van de geldende voorwaarden van een kredietovereenkomst, zoals onder meer een verlenging van de looptijd van de overeenkomst, een wijziging van het soort kredietovereenkomst, uitstel van betaling van alle of een deel van de aflossingstermijnen voor een bepaalde periode, een wijziging van de rentevoet, het aanbieden van een betalingspauze, gedeeltelijke aflossingen, valutawissel, gedeeltelijke kwijtschelding en schuldconsolidatie. De lidstaten moeten beschikken over passende respijtmaatregelen op nationaal niveau. De lijst van respijtmaatregelen bepaald in deze richtlijn, in de vorm van wijzigingen van Richtlijnen 2008/48/EG en 2014/17/EU, is niet uitputtend en het staat de lidstaten derhalve vrij om in aanvullende maatregelen te voorzien. Evenzo staat het de lidstaten vrij geen specifieke maatregel vast te stellen als dat op nationaal niveau voorzien is, zolang een redelijk aantal maatregelen beschikbaar blijft. Indien er na de gedwongen verkoop schuld blijft uitstaan, dienen de lidstaten de bescherming van minimale levensomstandigheden te waarborgen en te voorzien in maatregelen om terugbetaling te vergemakkelijken en tegelijk te hoge schulden op lange termijn te voorkomen. Ten minste in de gevallen waarin het door de voor bewoning bestemde onroerende goederen opgeleverde bedrag van invloed is op het door de consument verschuldigde bedrag, dienen de lidstaten er bij de schuldeisers op aan te dringen redelijke stappen te ondernemen opdat, in het licht van de marktomstandigheden, bij de gedwongen verkoop de optimale prijs wordt gehaald voor het voor bewoning bestemde onroerend goed. De lidstaten mogen de partijen bij een kredietovereenkomst niet beletten uitdrukkelijk overeen te komen dat de overdracht van de zekerheid aan de kredietgever volstaat om het krediet af te lossen, met name wanneer het krediet is gedekt door de hoofdwoning van de consument. |
| --- | --- |

(56)

Ten aanzien van consumenten moeten de Richtlijnen 2008/48/EG en 2014/17/EU bij deze richtlijn worden gewijzigd om te bepalen dat de lidstaten van kredietgevers moeten eisen dat zij beschikken over adequaat beleid en procedures, zodat zij zich inspannen om waar passend een redelijke tolerantie te betrachten alvorens een procedure tot gedwongen verkoop in te leiden. De EBA-richtsnoeren van 19 augustus 2015inzake achterstallige betalingen en gedwongen verkoop, de EBA-richtsnoeren van 31 oktober 2018 inzake het beheer van niet-renderende en respijtblootstellingen en de ECB-leidraad voor banken van maart 2017 inzake niet-renderende leningen moeten in aanmerking worden genomen. Bij de beslissing welke respijtmaatregelen moeten worden genomen, moeten kredietgevers rekening houden met de individuele omstandigheden van de consument, de belangen en rechten van de consument en het vermogen van de consument om het krediet terug te betalen, met name indien de kredietovereenkomst wordt gedekt door een voor bewoning bestemd onroerend goed dat de hoofdverblijfplaats van de consument is. Respijtmaatregelen moeten kunnen bestaan uit bepaalde concessies aan de kredietnemer, zoals een volledige of gedeeltelijke herfinanciering van een kredietovereenkomst, of een wijziging van de geldende voorwaarden van een kredietovereenkomst, zoals onder meer een verlenging van de looptijd van de overeenkomst, een wijziging van het soort kredietovereenkomst, uitstel van betaling van alle of een deel van de aflossingstermijnen voor een bepaalde periode, een wijziging van de rentevoet, het aanbieden van een betalingspauze, gedeeltelijke aflossingen, valutawissel, gedeeltelijke kwijtschelding en schuldconsolidatie. De lidstaten moeten beschikken over passende respijtmaatregelen op nationaal niveau. De lijst van respijtmaatregelen bepaald in deze richtlijn, in de vorm van wijzigingen van Richtlijnen 2008/48/EG en 2014/17/EU, is niet uitputtend en het staat de lidstaten derhalve vrij om in aanvullende maatregelen te voorzien. Evenzo staat het de lidstaten vrij geen specifieke maatregel vast te stellen als dat op nationaal niveau voorzien is, zolang een redelijk aantal maatregelen beschikbaar blijft. Indien er na de gedwongen verkoop schuld blijft uitstaan, dienen de lidstaten de bescherming van minimale levensomstandigheden te waarborgen en te voorzien in maatregelen om terugbetaling te vergemakkelijken en tegelijk te hoge schulden op lange termijn te voorkomen. Ten minste in de gevallen waarin het door de voor bewoning bestemde onroerende goederen opgeleverde bedrag van invloed is op het door de consument verschuldigde bedrag, dienen de lidstaten er bij de schuldeisers op aan te dringen redelijke stappen te ondernemen opdat, in het licht van de marktomstandigheden, bij de gedwongen verkoop de optimale prijs wordt gehaald voor het voor bewoning bestemde onroerend goed. De lidstaten mogen de partijen bij een kredietovereenkomst niet beletten uitdrukkelijk overeen te komen dat de overdracht van de zekerheid aan de kredietgever volstaat om het krediet af te lossen, met name wanneer het krediet is gedekt door de hoofdwoning van de consument.

| (57) | Om ervoor te zorgen dat geen afbreuk wordt gedaan aan het niveau van bescherming van de consument in geval van overdracht van de rechten van de kredietgever krachtens een hypotheekkredietovereenkomst of van de kredietovereenkomst zelf aan een derde, moet Richtlijn 2014/17/EU in die zin worden gewijzigd dat de consument bij overdracht van een onder die richtlijn vallend krediet jegens de kredietkoper de excepties en verweermiddelen kan opwerpen die de consument jegens de oorspronkelijke kredietgever ter beschikking stonden, en dat hij van de overdracht in kennis wordt gesteld. |
| --- | --- |

(57)

Om ervoor te zorgen dat geen afbreuk wordt gedaan aan het niveau van bescherming van de consument in geval van overdracht van de rechten van de kredietgever krachtens een hypotheekkredietovereenkomst of van de kredietovereenkomst zelf aan een derde, moet Richtlijn 2014/17/EU in die zin worden gewijzigd dat de consument bij overdracht van een onder die richtlijn vallend krediet jegens de kredietkoper de excepties en verweermiddelen kan opwerpen die de consument jegens de oorspronkelijke kredietgever ter beschikking stonden, en dat hij van de overdracht in kennis wordt gesteld.

| (58) | Overeenkomstig de gezamenlijke politieke verklaring van 28 september 2011 van de lidstaten en de Commissie over toelichtende stukken (19) hebben de lidstaten zich ertoe verbonden om in gerechtvaardigde gevallen de kennisgeving van hun omzettingsmaatregelen vergezeld te doen gaan van één of meer stukken waarin het verband tussen de onderdelen van een richtlijn en de overeenkomstige delen van de nationale omzettingsinstrumenten wordt toegelicht. Met betrekking tot deze richtlijn acht de Uniewetgever de toezending van die stukken gerechtvaardigd. |
| --- | --- |

(58)

Overeenkomstig de gezamenlijke politieke verklaring van 28 september 2011 van de lidstaten en de Commissie over toelichtende stukken (19) hebben de lidstaten zich ertoe verbonden om in gerechtvaardigde gevallen de kennisgeving van hun omzettingsmaatregelen vergezeld te doen gaan van één of meer stukken waarin het verband tussen de onderdelen van een richtlijn en de overeenkomstige delen van de nationale omzettingsinstrumenten wordt toegelicht. Met betrekking tot deze richtlijn acht de Uniewetgever de toezending van die stukken gerechtvaardigd.

| (59) | De Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming werd overeenkomstig artikel 42, lid 1, van Verordening (EU) 2018/1725 geraadpleegd en heeft op 24 januari 2019 een advies uitgebracht. |
| --- | --- |

(59)

De Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming werd overeenkomstig artikel 42, lid 1, van Verordening (EU) 2018/1725 geraadpleegd en heeft op 24 januari 2019 een advies uitgebracht.

| (60) | De Commissie moet een evaluatie uitvoeren betreffende de efficiënte werking van deze richtlijn in het licht van de vooruitgang bij de totstandbrenging van de interne secundaire markt van niet-renderende kredietovereenkomsten met een hoog niveau van consumentenbescherming. De Commissie is bij uitstek in staat om de specifieke grensoverschrijdende kwesties te analyseren die door de afzonderlijke lidstaten niet kunnen worden vastgesteld of niet naar behoren kunnen worden aangepakt, zoals de risico’s van het witwassen van geld en de financiering van terrorisme die zich kunnen voordoen in verband met kredietservicing en de activiteiten van kredietkopers en de samenwerking tussen bevoegde autoriteiten van verschillende lidstaten. Het is derhalve passend dat de Commissie in het kader van haar herziening van deze richtlijn ook een grondige beoordeling moet verrichten van de risico’s van het witwassen van geld en de financiering van terrorisme in verband met de door de kredietservicers en kredietkopers verrichte activiteiten, en van de administratieve samenwerking tussen bevoegde autoriteiten. |
| --- | --- |

(60)

De Commissie moet een evaluatie uitvoeren betreffende de efficiënte werking van deze richtlijn in het licht van de vooruitgang bij de totstandbrenging van de interne secundaire markt van niet-renderende kredietovereenkomsten met een hoog niveau van consumentenbescherming. De Commissie is bij uitstek in staat om de specifieke grensoverschrijdende kwesties te analyseren die door de afzonderlijke lidstaten niet kunnen worden vastgesteld of niet naar behoren kunnen worden aangepakt, zoals de risico’s van het witwassen van geld en de financiering van terrorisme die zich kunnen voordoen in verband met kredietservicing en de activiteiten van kredietkopers en de samenwerking tussen bevoegde autoriteiten van verschillende lidstaten. Het is derhalve passend dat de Commissie in het kader van haar herziening van deze richtlijn ook een grondige beoordeling moet verrichten van de risico’s van het witwassen van geld en de financiering van terrorisme in verband met de door de kredietservicers en kredietkopers verrichte activiteiten, en van de administratieve samenwerking tussen bevoegde autoriteiten.

| (61) | Daar de doelstellingen van deze richtlijn, namelijk de bevordering van de ontwikkeling van de secundaire markt voor NPL’s in de Unie, en tegelijkertijd het zorgen voor verder versterkte bescherming van kredietnemers, met name van consumenten, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt, maar vanwege de omvang en de gevolgen ervan beter door de Unie kunnen worden verwezenlijkt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om die doelstellingen te verwezenlijken, |
| --- | --- |

(61)

Daar de doelstellingen van deze richtlijn, namelijk de bevordering van de ontwikkeling van de secundaire markt voor NPL’s in de Unie, en tegelijkertijd het zorgen voor verder versterkte bescherming van kredietnemers, met name van consumenten, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt, maar vanwege de omvang en de gevolgen ervan beter door de Unie kunnen worden verwezenlijkt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om die doelstellingen te verwezenlijken,

HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

TITEL I

ONDERWERP, TOEPASSINGSGEBIED EN DEFINITIES

Artikel 1

Onderwerp

Deze richtlijn stelt een gemeenschappelijk kader en vereisten vast voor:

| a) | kredietservicers van de rechten van een kredietgever krachtens een niet-renderende kredietovereenkomst, of van de niet-renderende kredietovereenkomst zelf, die is gesloten door een in de Unie gevestigde kredietinstelling, die namens een kredietkoper optreden; |
| --- | --- |

a)

kredietservicers van de rechten van een kredietgever krachtens een niet-renderende kredietovereenkomst, of van de niet-renderende kredietovereenkomst zelf, die is gesloten door een in de Unie gevestigde kredietinstelling, die namens een kredietkoper optreden;

| b) | kredietkopers van de rechten van een kredietgever krachtens een niet-renderende kredietovereenkomst, of van de niet renderende kredietovereenkomst zelf, die is gesloten door een in de Unie gevestigde kredietinstelling. |
| --- | --- |

b)

kredietkopers van de rechten van een kredietgever krachtens een niet-renderende kredietovereenkomst, of van de niet renderende kredietovereenkomst zelf, die is gesloten door een in de Unie gevestigde kredietinstelling.

Artikel 2

Toepassingsgebied

1.   Deze richtlijn is van toepassing op:

| a) | kredietservicers die namens een kredietkoper optreden met betrekking tot de rechten van een kredietgever krachtens een niet-renderende kredietovereenkomst, of de niet-renderende kredietovereenkomst zelf, die is gesloten door een in de Unie gevestigde kredietinstelling overeenkomstig het toepasselijke Unierecht en nationale recht; |
| --- | --- |

a)

kredietservicers die namens een kredietkoper optreden met betrekking tot de rechten van een kredietgever krachtens een niet-renderende kredietovereenkomst, of de niet-renderende kredietovereenkomst zelf, die is gesloten door een in de Unie gevestigde kredietinstelling overeenkomstig het toepasselijke Unierecht en nationale recht;

| b) | kredietkopers van de rechten van een kredietgever krachtens een niet-renderende kredietovereenkomst, of van de niet-renderende kredietovereenkomst zelf, die is gesloten door een in de Unie gevestigde kredietinstelling overeenkomstig het toepasselijke Unierecht en nationale recht. |
| --- | --- |

b)

kredietkopers van de rechten van een kredietgever krachtens een niet-renderende kredietovereenkomst, of van de niet-renderende kredietovereenkomst zelf, die is gesloten door een in de Unie gevestigde kredietinstelling overeenkomstig het toepasselijke Unierecht en nationale recht.

2.   Ten aanzien van kredietovereenkomsten die binnen haar toepassingsgebied vallen doet deze richtlijn geen afbreuk aan beginselen van het contractenrecht of het burgerlijk recht die deel uitmaken van het nationale recht met betrekking tot de overdracht van de rechten van een kredietgever krachtens een kredietovereenkomst of van de kredietovereenkomst zelf, en evenmin aan de bescherming die wordt geboden aan consumenten of kredietnemers op grond van, in het bijzonder, Verordeningen (EG) nr. 593/2008 en (EU) nr. 1215/2012, en Richtlijnen 93/13/EEG, 2008/48/EG en 2014/17/EU en de nationale bepalingen tot omzetting daarvan, of andere relevante bepalingen van Unierecht en nationaal recht inzake consumentenbescherming en rechten van kredietnemers.

3.   Deze richtlijn doet geen afbreuk aan de beperkingen in het nationale recht van de lidstaten met betrekking tot de overdracht van de rechten van een kredietgever krachtens een niet-renderende kredietovereenkomst, of van de niet-renderende kredietovereenkomst zelf, die niet achterstallig is of minder dan 90 dagen achterstallig is, dan wel niet is beëindigd overeenkomstig het nationaal burgerlijk recht.

4.   Deze richtlijn doet geen afbreuk aan de vereisten in het nationale recht van de lidstaten met betrekking tot de servicing van de rechten van een kredietgever krachtens een kredietovereenkomst of van de kredietovereenkomst zelf, indien de kredietkoper een special purpose entity voor securitisatiedoeleinden is in de zin van artikel 2, punt 2), van Verordening (EU) 2017/2402 van het Europees Parlement en de Raad (20), op voorwaarde dat dat nationale recht:

| a) | geen afbreuk doet aan het door deze richtlijn geboden niveau van consumentenbescherming; |
| --- | --- |

a)

geen afbreuk doet aan het door deze richtlijn geboden niveau van consumentenbescherming;

| b) | waarborgt dat de bevoegde autoriteiten de nodige informatie van kredietservicers ontvangen. |
| --- | --- |

b)

waarborgt dat de bevoegde autoriteiten de nodige informatie van kredietservicers ontvangen.

5.   Deze richtlijn is niet van toepassing op:

| a) | het servicen van de rechten van een kredietgever krachtens een kredietovereenkomst, of van de kredietovereenkomst zelf, door:






  i) | een in de Unie gevestigde kredietinstelling; |
| --- | --- | --- |

a)

het servicen van de rechten van een kredietgever krachtens een kredietovereenkomst, of van de kredietovereenkomst zelf, door:

i)

een in de Unie gevestigde kredietinstelling;

| ii) | een beheerder van alternatieve beleggingsinstellingen (abi-beheerder) die over een vergunning beschikt of een notificatie heeft gedaan overeenkomstig Richtlijn 2011/61/EU, of een beheermaatschappij, of een beleggingsmaatschappij die over een vergunning beschikt overeenkomstig Richtlijn 2009/65/EG op voorwaarde dat de beleggingsmaatschappij geen beheermaatschappij overeenkomstig die richtlijn heeft aangewezen, namens het fonds dat zij beheren; |
| --- | --- |

ii)

een beheerder van alternatieve beleggingsinstellingen (abi-beheerder) die over een vergunning beschikt of een notificatie heeft gedaan overeenkomstig Richtlijn 2011/61/EU, of een beheermaatschappij, of een beleggingsmaatschappij die over een vergunning beschikt overeenkomstig Richtlijn 2009/65/EG op voorwaarde dat de beleggingsmaatschappij geen beheermaatschappij overeenkomstig die richtlijn heeft aangewezen, namens het fonds dat zij beheren;

| iii) | een niet-kredietinstelling die is onderworpen aan toezicht door een bevoegde nationale autoriteit van een lidstaat overeenkomstig artikel 20 van Richtlijn 2008/48/EG of artikel 35 van Richtlijn 2014/17/EU bij het uitvoeren van activiteiten in die lidstaat; |
| --- | --- |

iii)

een niet-kredietinstelling die is onderworpen aan toezicht door een bevoegde nationale autoriteit van een lidstaat overeenkomstig artikel 20 van Richtlijn 2008/48/EG of artikel 35 van Richtlijn 2014/17/EU bij het uitvoeren van activiteiten in die lidstaat;

| b) | het servicen van de rechten van een kredietgever krachtens een kredietovereenkomst, of van de kredietovereenkomst zelf, die niet is gesloten door een in de Unie gevestigde kredietinstelling, behalve wanneer de rechten van de kredietgever krachtens de kredietovereenkomst, of de kredietovereenkomst zelf, worden vervangen door een kredietovereenkomst die door een dergelijke kredietinstelling is afgesloten; |
| --- | --- |

b)

het servicen van de rechten van een kredietgever krachtens een kredietovereenkomst, of van de kredietovereenkomst zelf, die niet is gesloten door een in de Unie gevestigde kredietinstelling, behalve wanneer de rechten van de kredietgever krachtens de kredietovereenkomst, of de kredietovereenkomst zelf, worden vervangen door een kredietovereenkomst die door een dergelijke kredietinstelling is afgesloten;

| c) | de aankoop van de rechten van een kredietgever krachtens een niet-renderende kredietovereenkomst, of van de niet-renderende kredietovereenkomst zelf, door een in de Unie gevestigde kredietinstelling; |
| --- | --- |

c)

de aankoop van de rechten van een kredietgever krachtens een niet-renderende kredietovereenkomst, of van de niet-renderende kredietovereenkomst zelf, door een in de Unie gevestigde kredietinstelling;

| d) | de overdracht van de rechten van een kredietgever krachtens een kredietovereenkomst, of van de kredietovereenkomst zelf, vóór de in artikel 32, lid 2, eerste alinea, bedoelde datum. |
| --- | --- |

d)

de overdracht van de rechten van een kredietgever krachtens een kredietovereenkomst, of van de kredietovereenkomst zelf, vóór de in artikel 32, lid 2, eerste alinea, bedoelde datum.

6.   Het servicen van de rechten van de kredietgever krachtens een kredietovereenkomst, of van de kredietovereenkomst zelf, door notarissen en deurwaarders als gedefinieerd in het nationale recht of advocaten in de zin van artikel 1, lid 2, punt a), van Richtlijn 98/5/EG van het Europees Parlement en de Raad (21) mag door de lidstaten worden uitgezonderd van de toepassing van deze richtlijn wanneer zij als onderdeel van hun beroep kredietservicingactiviteiten uitvoeren.

Artikel 3

Definities

Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder:

| 1) | “kredietinstelling”: een kredietinstelling in de zin van artikel 4, lid 1, punt 1), van Verordening (EU) nr. 575/2013; |
| --- | --- |

1)

“kredietinstelling”: een kredietinstelling in de zin van artikel 4, lid 1, punt 1), van Verordening (EU) nr. 575/2013;

| 2) | “kredietgever”: een kredietinstelling die een krediet heeft verleend, of een kredietkoper; |
| --- | --- |

2)

“kredietgever”: een kredietinstelling die een krediet heeft verleend, of een kredietkoper;

| 3) | “kredietnemer”: een natuurlijke persoon of rechtspersoon die een kredietovereenkomst heeft gesloten met een kredietinstelling, met inbegrip van zijn rechtsopvolger of rechtverkrijgende; |
| --- | --- |

3)

“kredietnemer”: een natuurlijke persoon of rechtspersoon die een kredietovereenkomst heeft gesloten met een kredietinstelling, met inbegrip van zijn rechtsopvolger of rechtverkrijgende;

| 4) | “kredietovereenkomst”: een overeenkomst zoals oorspronkelijk afgesloten, gewijzigd of vervangen, waarbij een kredietinstelling een krediet verleent in de vorm van een uitgestelde betaling, een lening of een andere soortgelijke financieringsregeling; |
| --- | --- |

4)

“kredietovereenkomst”: een overeenkomst zoals oorspronkelijk afgesloten, gewijzigd of vervangen, waarbij een kredietinstelling een krediet verleent in de vorm van een uitgestelde betaling, een lening of een andere soortgelijke financieringsregeling;

| 5) | “kredietservicingovereenkomst”: een schriftelijk contract gesloten tussen een kredietkoper en een kredietservicer betreffende de door de kredietservicer namens de kredietkoper te verrichten diensten; |
| --- | --- |

5)

“kredietservicingovereenkomst”: een schriftelijk contract gesloten tussen een kredietkoper en een kredietservicer betreffende de door de kredietservicer namens de kredietkoper te verrichten diensten;

| 6) | “kredietkoper”: een natuurlijke persoon of rechtspersoon die geen kredietinstelling is en die de rechten van een kredietgever krachtens een niet-renderende kredietovereenkomst, of de niet-renderende kredietovereenkomst zelf, koopt in het kader van de uitoefening van zijn handels-, bedrijfs- of beroepsactiviteiten, overeenkomstig het toepasselijke Unierecht en nationale recht; |
| --- | --- |

6)

“kredietkoper”: een natuurlijke persoon of rechtspersoon die geen kredietinstelling is en die de rechten van een kredietgever krachtens een niet-renderende kredietovereenkomst, of de niet-renderende kredietovereenkomst zelf, koopt in het kader van de uitoefening van zijn handels-, bedrijfs- of beroepsactiviteiten, overeenkomstig het toepasselijke Unierecht en nationale recht;

| 7) | “kredietservicingaanbieder”: een derde partij die door een kredietservicer wordt gebruikt om een van de kredietservicingactiviteiten uit te voeren; |
| --- | --- |

7)

“kredietservicingaanbieder”: een derde partij die door een kredietservicer wordt gebruikt om een van de kredietservicingactiviteiten uit te voeren;

| 8) | “kredietservicer”: een rechtspersoon die in het kader van zijn bedrijfsactiviteiten namens een kredietkoper de rechten en verplichtingen met betrekking tot de rechten van een kredietgever krachtens een niet-renderende kredietovereenkomst, of tot de niet-renderende kredietovereenkomst zelf, beheert en de nakoming ervan afdwingt, en die ten minste één of meer kredietservicingactiviteiten verricht; |
| --- | --- |

8)

“kredietservicer”: een rechtspersoon die in het kader van zijn bedrijfsactiviteiten namens een kredietkoper de rechten en verplichtingen met betrekking tot de rechten van een kredietgever krachtens een niet-renderende kredietovereenkomst, of tot de niet-renderende kredietovereenkomst zelf, beheert en de nakoming ervan afdwingt, en die ten minste één of meer kredietservicingactiviteiten verricht;

| 9) | “kredietservicingactiviteiten”: een of meer van de volgende activiteiten:






  a) | het innen en invorderen, overeenkomstig het nationale recht, van verschuldigde betalingen van de kredietnemer in verband met de rechten van een kredietgever krachtens een kredietovereenkomst of in verband met de kredietovereenkomst zelf; |
| --- | --- | --- |

9)

“kredietservicingactiviteiten”: een of meer van de volgende activiteiten:

a)

het innen en invorderen, overeenkomstig het nationale recht, van verschuldigde betalingen van de kredietnemer in verband met de rechten van een kredietgever krachtens een kredietovereenkomst of in verband met de kredietovereenkomst zelf;

| b) | het opnieuw onderhandelen met de kredietnemer, overeenkomstig het nationale recht, over alle voorwaarden met betrekking tot de rechten van een kredietgever krachtens een kredietovereenkomst, of de kredietovereenkomst zelf, in overeenstemming met de door de kredietkoper gegeven instructies, indien de kredietservicer geen kredietbemiddelaar is in de zin van artikel 3, punt f), van Richtlijn 2008/48/EG of artikel 4, lid 5, van Richtlijn 2014/17/EU; |
| --- | --- |

b)

het opnieuw onderhandelen met de kredietnemer, overeenkomstig het nationale recht, over alle voorwaarden met betrekking tot de rechten van een kredietgever krachtens een kredietovereenkomst, of de kredietovereenkomst zelf, in overeenstemming met de door de kredietkoper gegeven instructies, indien de kredietservicer geen kredietbemiddelaar is in de zin van artikel 3, punt f), van Richtlijn 2008/48/EG of artikel 4, lid 5, van Richtlijn 2014/17/EU;

| c) | het beheren van alle klachten met betrekking tot de rechten van een kredietgever krachtens een kredietovereenkomst of tot de kredietovereenkomst zelf; |
| --- | --- |

c)

het beheren van alle klachten met betrekking tot de rechten van een kredietgever krachtens een kredietovereenkomst of tot de kredietovereenkomst zelf;

| d) | het in kennis stellen van de kredietnemer van alle wijzigingen in rentevoeten, kosten of alle verschuldigde betalingen in verband met de rechten van een kredietgever krachtens een kredietovereenkomst of met de kredietovereenkomst zelf; |
| --- | --- |

d)

het in kennis stellen van de kredietnemer van alle wijzigingen in rentevoeten, kosten of alle verschuldigde betalingen in verband met de rechten van een kredietgever krachtens een kredietovereenkomst of met de kredietovereenkomst zelf;

| 10) | “lidstaat van herkomst”: met betrekking tot een kredietservicer, de lidstaat waar zijn statutaire zetel is gevestigd, of, indien de kredietservicer op grond van zijn nationale recht geen statutaire zetel heeft, de lidstaat waar zijn hoofdkantoor is gevestigd of, met betrekking tot een kredietkoper, de lidstaat waar de kredietkoper of zijn vertegenwoordiger woont of zijn statutaire zetel gevestigd is of, indien hij op grond van zijn nationale recht geen statutaire zetel heeft, de lidstaat waar zijn hoofdkantoor gevestigd is; |
| --- | --- |

10)

“lidstaat van herkomst”: met betrekking tot een kredietservicer, de lidstaat waar zijn statutaire zetel is gevestigd, of, indien de kredietservicer op grond van zijn nationale recht geen statutaire zetel heeft, de lidstaat waar zijn hoofdkantoor is gevestigd of, met betrekking tot een kredietkoper, de lidstaat waar de kredietkoper of zijn vertegenwoordiger woont of zijn statutaire zetel gevestigd is of, indien hij op grond van zijn nationale recht geen statutaire zetel heeft, de lidstaat waar zijn hoofdkantoor gevestigd is;

| 11) | “lidstaat van ontvangst”: de lidstaat, die niet de lidstaat van herkomst is, waar de kredietservicer een bijkantoor heeft of kredietservicingactiviteiten verricht, en in ieder geval waar de kredietnemer woont, of zijn statutaire zetel gevestigd is of, indien hij op grond van zijn nationale recht geen statutaire zetel heeft, de lidstaat waar zijn hoofdkantoor gevestigd is; |
| --- | --- |

11)

“lidstaat van ontvangst”: de lidstaat, die niet de lidstaat van herkomst is, waar de kredietservicer een bijkantoor heeft of kredietservicingactiviteiten verricht, en in ieder geval waar de kredietnemer woont, of zijn statutaire zetel gevestigd is of, indien hij op grond van zijn nationale recht geen statutaire zetel heeft, de lidstaat waar zijn hoofdkantoor gevestigd is;

| 12) | “consument”: een natuurlijk persoon die, bij kredietovereenkomsten in de zin van deze richtlijn, handelt voor doeleinden die buiten zijn handels-, bedrijfs- of beroepsactiviteiten vallen; |
| --- | --- |

12)

“consument”: een natuurlijk persoon die, bij kredietovereenkomsten in de zin van deze richtlijn, handelt voor doeleinden die buiten zijn handels-, bedrijfs- of beroepsactiviteiten vallen;

| 13) | “niet-renderende kredietovereenkomst”: een kredietovereenkomst die is aangemerkt als een niet-renderende blootstelling overeenkomstig artikel 47 bis van Verordening (EU) nr. 575/2013. |
| --- | --- |

13)

“niet-renderende kredietovereenkomst”: een kredietovereenkomst die is aangemerkt als een niet-renderende blootstelling overeenkomstig artikel 47 bis van Verordening (EU) nr. 575/2013.

TITEL II

KREDIETSERVICERS

HOOFDSTUK I

Vergunningverlening aan kredietservicers

Artikel 4

Algemene vereisten

1.   De lidstaten verplichten een kredietservicer ertoe om in een lidstaat van herkomst een vergunning te verkrijgen voordat hij zijn activiteiten op het grondgebied van die lidstaat aanvangt in overeenstemming met de vereisten van de nationale bepalingen tot omzetting van deze richtlijn.

2.   De lidstaten verlenen de bevoegdheid om een vergunning als bedoeld in lid 1 van dit artikel te verlenen aan de op grond van artikel 21, lid 3, aangewezen bevoegde autoriteiten.

Artikel 5

Vereisten voor het verlenen van een vergunning

1.   Onverminderd artikel 6 stellen de lidstaten de volgende vereisten vast voor de verlening van een vergunning als bedoeld in artikel 4, lid 1:

| a) | de aanvrager is een rechtspersoon als bedoeld in artikel 54 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en zijn statutaire zetel of, indien hij op grond van zijn nationale recht geen statutaire zetel heeft, zijn hoofdkantoor, is gevestigd in de lidstaat waar de aanvrager een vergunning wil verkrijgen; |
| --- | --- |

a)

de aanvrager is een rechtspersoon als bedoeld in artikel 54 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en zijn statutaire zetel of, indien hij op grond van zijn nationale recht geen statutaire zetel heeft, zijn hoofdkantoor, is gevestigd in de lidstaat waar de aanvrager een vergunning wil verkrijgen;

| b) | de leden van het leidinggevende of bestuursorgaan staan als voldoende betrouwbaar bekend, hetgeen wordt aangetoond doordat zij bewijzen dat:






  i) | zij een blanco strafblad of ander nationaal equivalent ten aanzien van relevante strafbare feiten hebben, met name in verband met eigendom, financiële diensten en activiteiten, witwassen van geld, woekerpraktijken, fraude, fiscale misdrijven, schending van het beroepsgeheim of de lichamelijke integriteit, en ten aanzien van alle andere strafbare feiten uit hoofde van het recht inzake ondernemingen, faillissement, insolventie of consumentenbescherming; |
| --- | --- | --- |

b)

de leden van het leidinggevende of bestuursorgaan staan als voldoende betrouwbaar bekend, hetgeen wordt aangetoond doordat zij bewijzen dat:

i)

zij een blanco strafblad of ander nationaal equivalent ten aanzien van relevante strafbare feiten hebben, met name in verband met eigendom, financiële diensten en activiteiten, witwassen van geld, woekerpraktijken, fraude, fiscale misdrijven, schending van het beroepsgeheim of de lichamelijke integriteit, en ten aanzien van alle andere strafbare feiten uit hoofde van het recht inzake ondernemingen, faillissement, insolventie of consumentenbescherming;

| ii) | de cumulatieve effecten van kleine voorvallen geen afbreuk doen aan hun betrouwbaarheid; |
| --- | --- |

ii)

de cumulatieve effecten van kleine voorvallen geen afbreuk doen aan hun betrouwbaarheid;

| iii) | zij altijd transparant, open en coöperatief zijn geweest in hun vroegere zakelijke betrekkingen met toezichthoudende en regelgevende autoriteiten; |
| --- | --- |

iii)

zij altijd transparant, open en coöperatief zijn geweest in hun vroegere zakelijke betrekkingen met toezichthoudende en regelgevende autoriteiten;

| iv) | zij niet aan een lopende insolventieprocedure zijn onderworpen of voorheen failliet zijn verklaard, tenzij zij overeenkomstig het nationale recht zijn gerehabiliteerd; |
| --- | --- |

iv)

zij niet aan een lopende insolventieprocedure zijn onderworpen of voorheen failliet zijn verklaard, tenzij zij overeenkomstig het nationale recht zijn gerehabiliteerd;

| c) | het leidinggevende of bestuursorgaan van de aanvrager als geheel beschikt over voldoende kennis en ervaring om het bedrijf op competente en verantwoorde wijze te leiden; |
| --- | --- |

c)

het leidinggevende of bestuursorgaan van de aanvrager als geheel beschikt over voldoende kennis en ervaring om het bedrijf op competente en verantwoorde wijze te leiden;

| d) | de personen die een gekwalificeerde deelneming in de aanvrager hebben in de zin van artikel 4, lid 1, punt 36), van Verordening (EU) nr. 575/2013 staan als voldoende betrouwbaar bekend doordat zij voldoen aan de vereisten die worden genoemd in punt b), i) en iv), van dit lid; |
| --- | --- |

d)

de personen die een gekwalificeerde deelneming in de aanvrager hebben in de zin van artikel 4, lid 1, punt 36), van Verordening (EU) nr. 575/2013 staan als voldoende betrouwbaar bekend doordat zij voldoen aan de vereisten die worden genoemd in punt b), i) en iv), van dit lid;

| e) | de aanvrager beschikt over robuuste governanceregelingen en adequate internecontrolemechanismen, waaronder risicobeheer en accountingprocedures, die de inachtneming van de rechten van de kredietnemer en de naleving van het recht dat van toepassing is op de rechten van een kredietgever krachtens een kredietovereenkomst, of op de kredietovereenkomst zelf, en van Verordening (EU) 2016/679 waarborgen; |
| --- | --- |

e)

de aanvrager beschikt over robuuste governanceregelingen en adequate internecontrolemechanismen, waaronder risicobeheer en accountingprocedures, die de inachtneming van de rechten van de kredietnemer en de naleving van het recht dat van toepassing is op de rechten van een kredietgever krachtens een kredietovereenkomst, of op de kredietovereenkomst zelf, en van Verordening (EU) 2016/679 waarborgen;

| f) | de aanvrager voert een passend beleid dat de naleving van de regels inzake de bescherming, en de eerlijke en zorgvuldige behandeling van kredietnemers waarborgt, door onder meer rekening te houden met hun financiële situatie en door kredietnemers, in voorkomend geval, te verwijzen naar schuldadviesdiensten of sociale diensten; |
| --- | --- |

f)

de aanvrager voert een passend beleid dat de naleving van de regels inzake de bescherming, en de eerlijke en zorgvuldige behandeling van kredietnemers waarborgt, door onder meer rekening te houden met hun financiële situatie en door kredietnemers, in voorkomend geval, te verwijzen naar schuldadviesdiensten of sociale diensten;

| g) | de aanvrager beschikt over passende en specifieke interne procedures die de registratie en behandeling van klachten van kredietnemers waarborgen; |
| --- | --- |

g)

de aanvrager beschikt over passende en specifieke interne procedures die de registratie en behandeling van klachten van kredietnemers waarborgen;

| h) | de aanvrager beschikt over adequate procedures tegen witwassen van geld en terrorismefinanciering wanneer in nationale bepalingen tot omzetting van Richtlijn (EU) 2015/849 kredietservicers worden aangewezen als meldingsplichtige entiteiten voor het voorkomen en bestrijden van het witwassen van geld en de financiering van terrorisme; |
| --- | --- |

h)

de aanvrager beschikt over adequate procedures tegen witwassen van geld en terrorismefinanciering wanneer in nationale bepalingen tot omzetting van Richtlijn (EU) 2015/849 kredietservicers worden aangewezen als meldingsplichtige entiteiten voor het voorkomen en bestrijden van het witwassen van geld en de financiering van terrorisme;

| i) | de aanvrager is op grond van het toepasselijke nationale recht onderworpen aan vereisten inzake rapportage en openbaarmaking. |
| --- | --- |

i)

de aanvrager is op grond van het toepasselijke nationale recht onderworpen aan vereisten inzake rapportage en openbaarmaking.

2.   De EBA verstrekt na raadpleging van alle relevante belanghebbenden en rekening houdend met alle betrokken belangen richtsnoeren overeenkomstig artikel 16 van Verordening (EU) nr. 1093/2010 voor de in lid 1, punt c), van dit artikel genoemde vereisten.

3.   De bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst weigeren een vergunning als bedoeld in artikel 4, lid 1, te verlenen wanneer de aanvrager niet voldoet aan de vereisten vastgesteld in lid 1 van dit artikel, en in voorkomend geval, in artikel 6, lid 2, punt a).

Artikel 6

Vermogen om gelden aan te houden

1.   De lidstaten bepalen of het kredietservicers bij het verrichten van kredietservicingactiviteiten op hun grondgebied ofwel:

| a) | toegelaten is gelden van kredietnemers te ontvangen en aan te houden om die aan kredietkopers over te maken, ofwel |
| --- | --- |

a)

toegelaten is gelden van kredietnemers te ontvangen en aan te houden om die aan kredietkopers over te maken, ofwel

| b) | verboden is gelden van kredietnemers te ontvangen en aan te houden. |
| --- | --- |

b)

verboden is gelden van kredietnemers te ontvangen en aan te houden.

2.   De lidstaten, in gevallen waarin kredietservicers gelden van kredietnemers mogen ontvangen en aanhouden overeenkomstig lid 1, punt a):

| a) | stellen, in aanvulling op de in artikel 5, lid 1, gestelde vereisten voor het verlenen van een vergunning, de eis dat de aanvrager over een afzonderlijke rekening bij een kredietinstelling beschikt waarop alle van kredietnemers ontvangen gelden moeten worden gecrediteerd en bewaard totdat zij naar de respectieve kredietkoper worden doorgeleid, onder de met de kredietkoper overeengekomen voorwaarden; |
| --- | --- |

a)

stellen, in aanvulling op de in artikel 5, lid 1, gestelde vereisten voor het verlenen van een vergunning, de eis dat de aanvrager over een afzonderlijke rekening bij een kredietinstelling beschikt waarop alle van kredietnemers ontvangen gelden moeten worden gecrediteerd en bewaard totdat zij naar de respectieve kredietkoper worden doorgeleid, onder de met de kredietkoper overeengekomen voorwaarden;

| b) | zorgen ervoor dat overeenkomstig het nationale recht die gelden in het belang van de kredietkopers worden beschermd tegen de vorderingen van de andere kredietgevers van de kredietservicers, met name in geval van insolventie; |
| --- | --- |

b)

zorgen ervoor dat overeenkomstig het nationale recht die gelden in het belang van de kredietkopers worden beschermd tegen de vorderingen van de andere kredietgevers van de kredietservicers, met name in geval van insolventie;

| c) | bepalen dat, ingeval een kredietnemer een betaling verricht aan een kredietservicer, teneinde, geheel of gedeeltelijk, de verschuldigde bedragen terug te betalen met betrekking tot de rechten van een kredietgever krachtens een niet-renderende kredietovereenkomst, of tot de niet-renderende kredietovereenkomst zelf, die betaling wordt behandeld als zijnde verricht aan de kredietkoper; |
| --- | --- |

c)

bepalen dat, ingeval een kredietnemer een betaling verricht aan een kredietservicer, teneinde, geheel of gedeeltelijk, de verschuldigde bedragen terug te betalen met betrekking tot de rechten van een kredietgever krachtens een niet-renderende kredietovereenkomst, of tot de niet-renderende kredietovereenkomst zelf, die betaling wordt behandeld als zijnde verricht aan de kredietkoper;

| d) | verplichten een kredietservicer, wanneer die gelden van de kredietnemer ontvangt, een ontvangstbewijs of een kwijtingsbrief, op papier of op een andere duurzame drager, aan de kredietnemer te verstrekken waarin de ontvangst van de bedragen wordt bevestigd. |
| --- | --- |

d)

verplichten een kredietservicer, wanneer die gelden van de kredietnemer ontvangt, een ontvangstbewijs of een kwijtingsbrief, op papier of op een andere duurzame drager, aan de kredietnemer te verstrekken waarin de ontvangst van de bedragen wordt bevestigd.

3.   Indien een kredietservicer niet voornemens is gelden van kredietnemers te ontvangen en aan te houden als onderdeel van zijn bedrijfsmodel, vermeldt de kredietservicer dat voornemen in zijn vergunningsaanvraag als bedoeld in artikel 4, lid 1. In dergelijke gevallen zijn de overeenkomstig lid 2, punt a), van dit artikel opgenomen vereisten niet van toepassing.

Artikel 7

Procedure voor vergunningverlening aan kredietservicers

1.   De lidstaten stellen een procedure voor vergunningverlening aan kredietservicers vast waarbij een aanvrager een aanvraag indient en de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst alle nodige informatie verstrekt om te verifiëren dat de aanvrager aan alle voorwaarden die zijn vastgelegd in de nationale bepalingen tot omzetting van artikel 5, lid 1, en, in voorkomend geval, aan artikel 6, lid 2, punt a), heeft voldaan.

2.   De in lid 1 bedoelde vergunningaanvraag van kredietservicers gaat vergezeld van:

| a) | bewijs van de rechtsvorm en een kopie van de oprichtingsakte van de aanvrager en van de vennootschapsstatuten; |
| --- | --- |

a)

bewijs van de rechtsvorm en een kopie van de oprichtingsakte van de aanvrager en van de vennootschapsstatuten;

| b) | het adres van het hoofdkantoor of de statutaire zetel van de aanvrager; |
| --- | --- |

b)

het adres van het hoofdkantoor of de statutaire zetel van de aanvrager;

| c) | de identiteit van de leden van het leidinggevende of bestuursorgaan van de aanvrager en de personen die een gekwalificeerde deelneming hebben in de zin van artikel 4, lid 1, punt 36), van Verordening (EU) nr. 575/2013; |
| --- | --- |

c)

de identiteit van de leden van het leidinggevende of bestuursorgaan van de aanvrager en de personen die een gekwalificeerde deelneming hebben in de zin van artikel 4, lid 1, punt 36), van Verordening (EU) nr. 575/2013;

| d) | bewijs dat de aanvrager voldoet aan de voorwaarden van artikel 5, lid 1, punten b) en c); |
| --- | --- |

d)

bewijs dat de aanvrager voldoet aan de voorwaarden van artikel 5, lid 1, punten b) en c);

| e) | bewijs dat de personen die een gekwalificeerde deelneming hebben in de zin van artikel 4, lid 1, punt 36), van Verordening (EU) nr. 575/2013, voldoen aan de voorwaarden van artikel 5, lid 1, punt d), van deze richtlijn; |
| --- | --- |

e)

bewijs dat de personen die een gekwalificeerde deelneming hebben in de zin van artikel 4, lid 1, punt 36), van Verordening (EU) nr. 575/2013, voldoen aan de voorwaarden van artikel 5, lid 1, punt d), van deze richtlijn;

| f) | bewijs van de in artikel 5, lid 1, punt e), bedoelde governanceregelingen en internecontrolemechanismen; |
| --- | --- |

f)

bewijs van de in artikel 5, lid 1, punt e), bedoelde governanceregelingen en internecontrolemechanismen;

| g) | bewijs van het in artikel 5, lid 1, punt f), bedoelde beleid; |
| --- | --- |

g)

bewijs van het in artikel 5, lid 1, punt f), bedoelde beleid;

| h) | bewijs van de in artikel 5, lid 1, punt g), bedoelde interne procedures; |
| --- | --- |

h)

bewijs van de in artikel 5, lid 1, punt g), bedoelde interne procedures;

| i) | bewijs van de in artikel 5, lid 1, punt h), bedoelde procedures; |
| --- | --- |

i)

bewijs van de in artikel 5, lid 1, punt h), bedoelde procedures;

| j) | in voorkomend geval, bewijs van het bestaan van een afzonderlijke rekening bij een kredietinstelling als bepaald in artikel 6, lid 2, punt a); |
| --- | --- |

j)

in voorkomend geval, bewijs van het bestaan van een afzonderlijke rekening bij een kredietinstelling als bepaald in artikel 6, lid 2, punt a);

| k) | eventuele uitbestedingsovereenkomsten als bedoeld in artikel 12, lid 1. |
| --- | --- |

k)

eventuele uitbestedingsovereenkomsten als bedoeld in artikel 12, lid 1.

3.   De lidstaten zorgen ervoor dat de bevoegde autoriteiten van een lidstaat van herkomst binnen 45 dagen na ontvangst van de vergunningsaanvraag beoordelen of de aanvraag volledig is.

4.   De lidstaten zorgen ervoor dat de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst de aanvrager binnen 90 dagen na ontvangst van een volledige aanvraag, of ingeval de aanvraag onvolledig wordt geacht, na de ontvangst van de vereiste informatie, meedelen of de vergunning wordt verleend of geweigerd, en dat zij de redenen vermelden voor een weigering.

5.   De lidstaten zorgen ervoor dat een aanvrager beroep bij de rechter kan instellen in het geval dat de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst een vergunningsaanvraag op grond van artikel 5, lid 3, besluiten af te wijzen of in het geval zij niet binnen de in lid 4 van dit artikel bepaalde termijn een besluit nemen ten aanzien van de vergunningsaanvraag.

Artikel 8

Intrekking van een vergunning

1.   De lidstaten zorgen ervoor dat de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst overeenkomstig artikel 22 de toezichts- en onderzoeksbevoegdheden hebben, alsook de bevoegdheden om sancties op te leggen, die nodig zijn om de aan een kredietservicer verleende vergunning in te trekken, indien één van de volgende situaties van toepassing is op die kredietservicer:

| a) | hij maakt geen gebruik van de vergunning binnen twaalf maanden na de verlening ervan; |
| --- | --- |

a)

hij maakt geen gebruik van de vergunning binnen twaalf maanden na de verlening ervan;

| b) | hij doet uitdrukkelijk afstand van de vergunning; |
| --- | --- |

b)

hij doet uitdrukkelijk afstand van de vergunning;

| c) | hij heeft sinds meer dan twaalf maanden de activiteiten van kredietservicer gestaakt; |
| --- | --- |

c)

hij heeft sinds meer dan twaalf maanden de activiteiten van kredietservicer gestaakt;

| d) | hij heeft een vergunning verkregen door middel van valse verklaringen of op enige andere onregelmatige wijze; |
| --- | --- |

d)

hij heeft een vergunning verkregen door middel van valse verklaringen of op enige andere onregelmatige wijze;

| e) | hij vervult de vereisten voor de verlening van een vergunning als kredietservicer zoals vastgesteld in artikel 5, lid 1, en indien van toepassing artikel 6, lid 2, punt a), niet meer; |
| --- | --- |

e)

hij vervult de vereisten voor de verlening van een vergunning als kredietservicer zoals vastgesteld in artikel 5, lid 1, en indien van toepassing artikel 6, lid 2, punt a), niet meer;

| f) | hij begaat een ernstige inbreuk op de toepasselijke regels, inclusief de bepalingen van nationaal recht tot omzetting van deze richtlijn, of op andere regels inzake consumentenbescherming, met inbegrip van de toepasselijke regels van de lidstaat van ontvangst en de lidstaat waar het krediet is verleend. |
| --- | --- |

f)

hij begaat een ernstige inbreuk op de toepasselijke regels, inclusief de bepalingen van nationaal recht tot omzetting van deze richtlijn, of op andere regels inzake consumentenbescherming, met inbegrip van de toepasselijke regels van de lidstaat van ontvangst en de lidstaat waar het krediet is verleend.

2.   Wanneer overeenkomstig lid 1 van dit artikel een vergunning wordt ingetrokken, zorgen de lidstaten ervoor dat de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst daarvan onmiddellijk in kennis stellen indien de kredietservicer diensten in de zin van artikel 13 aanbiedt, evenals de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waar het krediet is verleend indien die verschilt van de lidstaat van herkomst en de lidstaat van ontvangst.

Artikel 9

Lijst of register van kredietservicers met vergunning

1.   De lidstaten zorgen ervoor dat de bevoegde autoriteiten ten minste een lijst of, waar dat passender wordt geacht, een nationaal register opstellen en bijhouden van alle kredietservicers met een vergunning om op hun grondgebied diensten te verlenen, inclusief kredietservicers die diensten verrichten op grond van artikel 13 van deze richtlijn.

De EBA ontwikkelt overeenkomstig artikel 16 van Verordening (EU) nr. 1093/2010 richtsnoeren voor het opstellen en bijhouden van dergelijke lijsten of registers en met een nadere vermelding van de soort informatie die erin moet worden opgenomen om te zorgen voor een gelijk speelveld in de hele Unie en transparantie voor kredietkopers en kredietnemers.

2.   De in lid 1 bedoelde lijst of het in lid 1 bedoelde register wordt online openbaar gemaakt op de website van de bevoegde autoriteiten en regelmatig bijgewerkt.

3.   Indien een vergunning is ingetrokken op grond van artikel 8, werken de bevoegde autoriteiten de lijst of het register zoals bedoeld in lid 1 van dit artikel onverwijld bij.

Artikel 10

Betrekkingen met de kredietnemer, communicatie in verband met overdrachten en verdere communicatie

1.   De lidstaten verplichten kredietkopers en kredietservicers om bij hun betrekkingen met kredietnemers:

| a) | te goeder trouw, eerlijk en professioneel te handelen; |
| --- | --- |

a)

te goeder trouw, eerlijk en professioneel te handelen;

| b) | informatie te verstrekken aan kredietnemers die niet misleidend, onduidelijk of onjuist is; |
| --- | --- |

b)

informatie te verstrekken aan kredietnemers die niet misleidend, onduidelijk of onjuist is;

| c) | de persoonlijke informatie en de privacy van kredietnemers te respecteren en te beschermen; |
| --- | --- |

c)

de persoonlijke informatie en de privacy van kredietnemers te respecteren en te beschermen;

| d) | met kredietnemers te communiceren op een wijze die niet kan worden aangemerkt als intimidatie, dwang of ongepaste beïnvloeding. |
| --- | --- |

d)

met kredietnemers te communiceren op een wijze die niet kan worden aangemerkt als intimidatie, dwang of ongepaste beïnvloeding.

2.   De lidstaten waarborgen dat de kredietkoper of, wanneer die is aangewezen om kredietservicingactiviteiten uit te voeren, de in artikel 2, lid 5, punt a), i) of iii), bedoelde entiteit, dan wel de kredietservicer na elke overdracht van de rechten van een kredietgever krachtens een niet-renderende kredietovereenkomst, of van de niet-renderende kredietovereenkomst zelf, aan een kredietkoper, en steeds vóór de eerste inning van de schuld, maar ook wanneer de kredietnemer daarom vraagt, de kredietnemer een mededeling doet toekomen, op papier of op een andere duurzame drager, die ten minste het volgende bevat:

| a) | informatie over de overdracht die heeft plaatsgevonden, met inbegrip van de datum van de overdracht; |
| --- | --- |

a)

informatie over de overdracht die heeft plaatsgevonden, met inbegrip van de datum van de overdracht;

| b) | de identificatie en de contactgegevens van de kredietkoper; |
| --- | --- |

b)

de identificatie en de contactgegevens van de kredietkoper;

| c) | de identificatie en de contactgegevens van de kredietservicer of van de in artikel 2, lid 5, punt a), i) of iii), bedoelde entiteit, indien die is aangewezen; |
| --- | --- |

c)

de identificatie en de contactgegevens van de kredietservicer of van de in artikel 2, lid 5, punt a), i) of iii), bedoelde entiteit, indien die is aangewezen;

| d) | bewijs met betrekking tot de op grond van artikel 7 verleende vergunning van een kredietservicer, indien die is aangewezen; |
| --- | --- |

d)

bewijs met betrekking tot de op grond van artikel 7 verleende vergunning van een kredietservicer, indien die is aangewezen;

| e) | in voorkomend geval, de identificatie en de contactgegevens van de kredietservicingaanbieder; |
| --- | --- |

e)

in voorkomend geval, de identificatie en de contactgegevens van de kredietservicingaanbieder;

| f) | een duidelijk gepresenteerd contactpunt bij de kredietkoper of, wanneer die is aangewezen om kredietservicingactiviteiten uit te voeren, bij de in artikel 2, lid 5, punt a), i) of iii), bedoelde entiteit, dan wel bij de kredietservicer en, in voorkomend geval, bij de kredietservicingaanbieder, waar indien nodig informatie kan worden gevraagd; |
| --- | --- |

f)

een duidelijk gepresenteerd contactpunt bij de kredietkoper of, wanneer die is aangewezen om kredietservicingactiviteiten uit te voeren, bij de in artikel 2, lid 5, punt a), i) of iii), bedoelde entiteit, dan wel bij de kredietservicer en, in voorkomend geval, bij de kredietservicingaanbieder, waar indien nodig informatie kan worden gevraagd;

| g) | informatie over de op het moment van de mededeling door de kredietnemer verschuldigde bedragen, met vermelding van wat verschuldigd is als kapitaal, rente, vergoedingen en andere toegestane kosten; |
| --- | --- |

g)

informatie over de op het moment van de mededeling door de kredietnemer verschuldigde bedragen, met vermelding van wat verschuldigd is als kapitaal, rente, vergoedingen en andere toegestane kosten;

| h) | een verklaring dat alle relevante nationale en Uniewetgeving betreffende met name de afdwinging van de naleving van overeenkomsten, consumentenbescherming, de rechten van kredietnemers en het strafrecht van toepassing blijft; |
| --- | --- |

h)

een verklaring dat alle relevante nationale en Uniewetgeving betreffende met name de afdwinging van de naleving van overeenkomsten, consumentenbescherming, de rechten van kredietnemers en het strafrecht van toepassing blijft;

| i) | de naam, het adres en de contactgegevens van de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waar de kredietnemer woont of zijn statutaire zetel gevestigd is, of, indien hij op grond van zijn nationale recht geen statutaire zetel heeft, de lidstaat waar zijn hoofdkantoor gevestigd is en waar hij een klacht kan indienen. |
| --- | --- |

i)

de naam, het adres en de contactgegevens van de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waar de kredietnemer woont of zijn statutaire zetel gevestigd is, of, indien hij op grond van zijn nationale recht geen statutaire zetel heeft, de lidstaat waar zijn hoofdkantoor gevestigd is en waar hij een klacht kan indienen.

De in de eerste alinea bepaalde mededeling wordt opgesteld in een duidelijke, voor het grote publiek begrijpelijke taal.

3.   De lidstaten zorgen ervoor dat de kredietkoper of, wanneer die is aangewezen om kredietservicingactiviteiten uit te voeren, de in artikel 2, lid 5, punt a), i) of iii), bedoelde entiteit, dan wel de kredietservicer in alle verdere communicatie met de kredietnemer de in lid 2, punt f), van dit artikel bedoelde informatie opneemt, behalve wanneer het gaat om de eerste communicatie na de aanwijzing van een nieuwe kredietservicer, in welk geval ook de in de lid 2, punten c) en d), van dit artikel bedoelde informatie wordt opgenomen.

4.   De leden 2 en 3 doen geen afbreuk aan eventuele aanvullende vereisten met betrekking tot communicatie waarin in ander toepasselijk Unie- of nationaal recht wordt voorzien.

Artikel 11

Contractuele relatie tussen kredietservicer en kredietkoper

1.   Indien een kredietkoper zelf geen kredietservicingactiviteiten uitvoert, zorgen de lidstaten ervoor dat de aangewezen kredietservicer zijn diensten met betrekking tot het beheer en de afdwinging van de naleving van de rechten van een kredietgever krachtens een niet-renderende kredietovereenkomst, of van de niet-renderende kredietovereenkomst zelf, verleent op basis van een kredietservicingovereenkomst met een kredietkoper.

2.   De in lid 1 bedoelde kredietservicingovereenkomst omvat:

| a) | een gedetailleerde beschrijving van de door de kredietservicer uit te voeren kredietservicingactiviteiten; |
| --- | --- |

a)

een gedetailleerde beschrijving van de door de kredietservicer uit te voeren kredietservicingactiviteiten;

| b) | het beloningsniveau van de kredietservicer of de wijze waarop de beloning wordt berekend; |
| --- | --- |

b)

het beloningsniveau van de kredietservicer of de wijze waarop de beloning wordt berekend;

| c) | de mate waarin de kredietservicer de kredietkoper kan vertegenwoordigen tegenover de kredietnemer; |
| --- | --- |

c)

de mate waarin de kredietservicer de kredietkoper kan vertegenwoordigen tegenover de kredietnemer;

| d) | een door de partijen aangegane verbintenis om het op de rechten van een kredietgever krachtens een kredietovereenkomst, of op de kredietovereenkomst zelf, toepasselijke Unierecht en nationale recht na te leven, ook ten aanzien van de consumenten- en gegevensbescherming; |
| --- | --- |

d)

een door de partijen aangegane verbintenis om het op de rechten van een kredietgever krachtens een kredietovereenkomst, of op de kredietovereenkomst zelf, toepasselijke Unierecht en nationale recht na te leven, ook ten aanzien van de consumenten- en gegevensbescherming;

| e) | een clausule waarin de eerlijke en zorgvuldige behandeling van de kredietnemers wordt vereist. |
| --- | --- |

e)

een clausule waarin de eerlijke en zorgvuldige behandeling van de kredietnemers wordt vereist.

3.   De lidstaten zorgen ervoor dat de in lid 1 bedoelde kredietservicingovereenkomst ook een vereiste omvat dat de kredietservicer, voordat hij zijn kredietservicingactiviteiten uitbesteedt, de kredietkoper daarvan in kennis stelt.

4.   De lidstaten zorgen ervoor dat voor een periode van ten minste vijf jaar na de datum waarop de in lid 1 bedoelde kredietservicingovereenkomst wordt beëindigd of voor de duur van de in de lidstaat van herkomst toepasselijke wettelijke verjaringstermijn, doch in geen geval langer dan tien jaar, de kredietservicer de volgende bescheiden bewaart:

| a) | de relevante correspondentie met de kredietkoper en de kredietnemer, onder de krachtens het toepasselijke nationale recht vastgestelde voorwaarden; |
| --- | --- |

a)

de relevante correspondentie met de kredietkoper en de kredietnemer, onder de krachtens het toepasselijke nationale recht vastgestelde voorwaarden;

| b) | de relevante van de kredietkoper ontvangen instructies ten aanzien van de rechten van de kredietgever krachtens elke niet-renderende kredietovereenkomst, of de niet-renderende kredietovereenkomst zelf, die hij beheert en waarvan hij de naleving afdwingt namens die kredietkoper, onder de krachtens het toepasselijke nationale recht vastgestelde voorwaarden; |
| --- | --- |

b)

de relevante van de kredietkoper ontvangen instructies ten aanzien van de rechten van de kredietgever krachtens elke niet-renderende kredietovereenkomst, of de niet-renderende kredietovereenkomst zelf, die hij beheert en waarvan hij de naleving afdwingt namens die kredietkoper, onder de krachtens het toepasselijke nationale recht vastgestelde voorwaarden;

| c) | de kredietservicingovereenkomst. |
| --- | --- |

c)

de kredietservicingovereenkomst.

5.   De lidstaten zorgen ervoor dat de kredietservicer de in lid 4 bedoelde bescheiden op verzoek aan de bevoegde autoriteiten ter beschikking stelt.

Artikel 12

Uitbesteding door een kredietservicer

1.   De lidstaten zorgen ervoor dat de kredietservicer, wanneer hij een kredietservicingaanbieder gebruikt om een kredietservicingactiviteit uit te oefenen, volledig verantwoordelijk blijft voor de nakoming van alle verplichtingen krachtens nationale bepalingen tot omzetting van deze richtlijn. De uitbesteding van die kredietservicingactiviteiten is aan de volgende voorwaarden onderworpen:

| a) | tussen de kredietservicer en de kredietservicingaanbieder wordt een schriftelijke uitbestedingsovereenkomst gesloten waarin wordt bepaald dat de kredietservicingaanbieder verplicht is tot naleving van de toepasselijke wettelijke bepalingen, met inbegrip van nationale bepalingen tot omzetting van deze richtlijn, en het relevante Unierecht of nationale recht dat van toepassing is op de rechten van een kredietgever krachtens een kredietovereenkomst of op de kredietovereenkomst zelf; |
| --- | --- |

a)

tussen de kredietservicer en de kredietservicingaanbieder wordt een schriftelijke uitbestedingsovereenkomst gesloten waarin wordt bepaald dat de kredietservicingaanbieder verplicht is tot naleving van de toepasselijke wettelijke bepalingen, met inbegrip van nationale bepalingen tot omzetting van deze richtlijn, en het relevante Unierecht of nationale recht dat van toepassing is op de rechten van een kredietgever krachtens een kredietovereenkomst of op de kredietovereenkomst zelf;

| b) | het is verboden alle kredietservicingactiviteiten tegelijkertijd uit te besteden aan een kredietservicingaanbieder; |
| --- | --- |

b)

het is verboden alle kredietservicingactiviteiten tegelijkertijd uit te besteden aan een kredietservicingaanbieder;

| c) | de contractuele relatie tussen de kredietservicer en de kredietkoper en de verplichtingen van de kredietservicer jegens de kredietkoper of kredietnemers worden niet gewijzigd door de uitbestedingsovereenkomst met de kredietservicingaanbieder; |
| --- | --- |

c)

de contractuele relatie tussen de kredietservicer en de kredietkoper en de verplichtingen van de kredietservicer jegens de kredietkoper of kredietnemers worden niet gewijzigd door de uitbestedingsovereenkomst met de kredietservicingaanbieder;

| d) | de uitbesteding van sommige kredietservicingactiviteiten doet geen afbreuk aan de naleving door een kredietservicer van de in artikel 5, lid 1, vastgestelde vergunningsvereisten; |
| --- | --- |

d)

de uitbesteding van sommige kredietservicingactiviteiten doet geen afbreuk aan de naleving door een kredietservicer van de in artikel 5, lid 1, vastgestelde vergunningsvereisten;

| e) | de uitbesteding aan de kredietservicingaanbieder verhindert niet dat de bevoegde autoriteiten overeenkomstig de artikelen 14 en 21 toezicht uitoefenen op een kredietservicer; |
| --- | --- |

e)

de uitbesteding aan de kredietservicingaanbieder verhindert niet dat de bevoegde autoriteiten overeenkomstig de artikelen 14 en 21 toezicht uitoefenen op een kredietservicer;

| f) | de kredietservicer heeft rechtstreeks toegang tot alle relevante informatie met betrekking tot de aan de kredietservicingaanbieder uitbestede kredietservicingactiviteiten; |
| --- | --- |

f)

de kredietservicer heeft rechtstreeks toegang tot alle relevante informatie met betrekking tot de aan de kredietservicingaanbieder uitbestede kredietservicingactiviteiten;

| g) | na de beëindiging van de uitbestedingsovereenkomst beschikt de kredietservicer over de deskundigheid en middelen om de uitbestede kredietservicingactiviteiten te kunnen uitoefenen. |
| --- | --- |

g)

na de beëindiging van de uitbestedingsovereenkomst beschikt de kredietservicer over de deskundigheid en middelen om de uitbestede kredietservicingactiviteiten te kunnen uitoefenen.

De uitbesteding van kredietservicingactiviteiten wordt niet uitgevoerd op een manier die de kwaliteit van de interne controles van de kredietservicer of de soliditeit of continuïteit van zijn kredietservicingactiviteiten schaadt.

2.   De lidstaten zorgen ervoor dat de kredietservicer de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst en, in voorkomend geval, de lidstaat van ontvangst vóór de uitbesteding van zijn kredietservicingactiviteiten overeenkomstig lid 1 daarvan in kennis stelt.

3.   De lidstaten zorgen ervoor dat de kredietservicer bescheiden inzake relevante instructies aan de kredietservicingaanbieder, overeenkomstig de in het toepasselijke nationale recht vastgestelde voorwaarden, en inzake de in lid 1 bedoelde uitbestedingsovereenkomst bewaart voor een periode van ten minste vijf jaar na de datum waarop de uitbestedingsovereenkomst wordt beëindigd of voor de duur van de in de lidstaat toepasselijke wettelijke verjaringstermijn, doch in geen geval langer dan tien jaar.

4.   De lidstaten zorgen ervoor dat de kredietservicer en de kredietservicingaanbieder de in lid 3 bedoelde informatie op verzoek aan de bevoegde autoriteiten ter beschikking stelt.

5.   De lidstaten zorgen ervoor dat het kredietservicingaanbieders niet toegestaan is gelden van kredietnemers te ontvangen en aan te houden.

HOOFDSTUK II

Grensoverschrijdende kredietservicingactiviteiten

Artikel 13

Vrijheid om in een lidstaat van ontvangst kredietservicingactiviteiten uit te oefenen

1.   De lidstaten zorgen ervoor dat een kredietservicer die overeenkomstig artikel 4, lid 1, in een lidstaat van herkomst een vergunning heeft verkregen, het recht heeft de onder die vergunning vallende diensten in de Unie te verrichten, onverminderd eventuele in het nationale recht van de overeenkomstig deze richtlijn in de lidstaat van ontvangst vastgestelde beperkingen en vereisten, met inbegrip van, in voorkomend geval, een verbod op het ontvangen en aanhouden van gelden van kredietnemers, die geen verband houden met andere vergunningsvereisten van kredietservicers, of onverminderd beperkingen en vereisten die zijn vastgesteld met het oog op de heronderhandeling over de voorwaarden met betrekking tot de rechten van een kredietgever krachtens een kredietovereenkomst of over de kredietovereenkomst zelf.

2.   De lidstaten zorgen ervoor dat een kredietservicer die overeenkomstig artikel 4, lid 1, in een lidstaat van herkomst een vergunning heeft verkregen en die voornemens is in een lidstaat van ontvangst diensten te verrichten, aan de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst de volgende informatie verstrekt:

| a) | de lidstaat van ontvangst waar de kredietservicer voornemens is diensten te verrichten en, indien de kredietservicer reeds over die informatie beschikt, de lidstaat waar het krediet is verleend indien die verschilt van de lidstaat van herkomst en de lidstaat van ontvangst; |
| --- | --- |

a)

de lidstaat van ontvangst waar de kredietservicer voornemens is diensten te verrichten en, indien de kredietservicer reeds over die informatie beschikt, de lidstaat waar het krediet is verleend indien die verschilt van de lidstaat van herkomst en de lidstaat van ontvangst;

| b) | in voorkomend geval, het adres van het in de lidstaat van ontvangst gevestigde bijkantoor van de kredietservicer; |
| --- | --- |

b)

in voorkomend geval, het adres van het in de lidstaat van ontvangst gevestigde bijkantoor van de kredietservicer;

| c) | in voorkomend geval, de identiteit en het adres van de kredietservicingaanbieder in de lidstaat van ontvangst; |
| --- | --- |

c)

in voorkomend geval, de identiteit en het adres van de kredietservicingaanbieder in de lidstaat van ontvangst;

| d) | de identiteit van de personen die verantwoordelijk zijn voor het beheer van het verrichten van kredietservicingactiviteiten in de lidstaat van ontvangst; |
| --- | --- |

d)

de identiteit van de personen die verantwoordelijk zijn voor het beheer van het verrichten van kredietservicingactiviteiten in de lidstaat van ontvangst;

| e) | in voorkomend geval, details van de maatregelen die zijn genomen om de interne procedures, governanceregelingen en internecontrolemechanismen van de kredietservicer aan te passen teneinde de naleving van de voorschriften te waarborgen die van toepassing zijn op de rechten van een kredietgever krachtens een kredietovereenkomst, of op de kredietovereenkomst zelf; |
| --- | --- |

e)

in voorkomend geval, details van de maatregelen die zijn genomen om de interne procedures, governanceregelingen en internecontrolemechanismen van de kredietservicer aan te passen teneinde de naleving van de voorschriften te waarborgen die van toepassing zijn op de rechten van een kredietgever krachtens een kredietovereenkomst, of op de kredietovereenkomst zelf;

| f) | een beschrijving van de vastgestelde procedure om te voldoen aan de regels ter bestrijding van het witwassen van geld en de financiering van terrorisme, waarbij kredietservicers in het nationale recht van de lidstaat van ontvangst tot omzetting van Richtlijn (EU) 2015/849 worden aangewezen als meldingsplichtige entiteiten voor het voorkomen en bestrijden van het witwassen van geld en de financiering van terrorisme; |
| --- | --- |

f)

een beschrijving van de vastgestelde procedure om te voldoen aan de regels ter bestrijding van het witwassen van geld en de financiering van terrorisme, waarbij kredietservicers in het nationale recht van de lidstaat van ontvangst tot omzetting van Richtlijn (EU) 2015/849 worden aangewezen als meldingsplichtige entiteiten voor het voorkomen en bestrijden van het witwassen van geld en de financiering van terrorisme;

| g) | dat de kredietservicer over passende middelen beschikt om in de taal van de lidstaat van ontvangst of de taal van de kredietovereenkomst te communiceren; |
| --- | --- |

g)

dat de kredietservicer over passende middelen beschikt om in de taal van de lidstaat van ontvangst of de taal van de kredietovereenkomst te communiceren;

| h) | of de kredietservicer al dan niet over een vergunning beschikt om in zijn lidstaat van herkomst gelden van kredietnemers te ontvangen en aan te houden. |
| --- | --- |

h)

of de kredietservicer al dan niet over een vergunning beschikt om in zijn lidstaat van herkomst gelden van kredietnemers te ontvangen en aan te houden.

3.   De bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst delen alle in lid 2 bedoelde informatie binnen 45 dagen na ontvangst ervan mede aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst, die de ontvangst ervan onverwijld bevestigen. De bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst stellen vervolgens de kredietservicer in kennis van de datum waarop de informatie aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst is meegedeeld, alsook de datum waarop die bevoegde autoriteiten de ontvangst van de informatie hebben bevestigd. De bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst deelt ook alle in lid 2 bedoelde informatie mede aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waar het krediet is verleend, indien die verschilt van de lidstaat van herkomst en de lidstaat van ontvangst.

4.   De lidstaten zorgen ervoor dat een kredietservicer beroep bij de rechter kan instellen wanneer de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst verzuimen de in lid 2 bedoelde informatie mede te delen.

5.   De lidstaten zorgen ervoor dat de kredietservicer in staat is te beginnen met het verrichten van diensten in de lidstaat van ontvangst vanaf de eerste van de volgende tijdstippen:

| a) | de ontvangst van de mededeling van de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst waarbij zij de ontvangst van de in lid 3 bedoelde mededeling bevestigen; |
| --- | --- |

a)

de ontvangst van de mededeling van de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst waarbij zij de ontvangst van de in lid 3 bedoelde mededeling bevestigen;

| b) | wanneer geen mededeling als bedoeld in punt a) van dit lid wordt ontvangen, na het verstrijken van twee maanden vanaf de datum van indiening van alle informatie als bedoeld in lid 2 bij de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst. |
| --- | --- |

b)

wanneer geen mededeling als bedoeld in punt a) van dit lid wordt ontvangen, na het verstrijken van twee maanden vanaf de datum van indiening van alle informatie als bedoeld in lid 2 bij de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst.

6.   De lidstaten zorgen ervoor dat een kredietservicer de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst in kennis stelt van eventuele latere wijzigingen van de informatie die overeenkomstig lid 2 moet worden medegedeeld. In dergelijke gevallen zorgen de lidstaten voor de naleving van de procedure van de leden 3, 4 en 5.

7.   De lidstaten zorgen ervoor dat de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst in de lijst of het register als bedoeld in artikel 9 de kredietservicers opnemen die een vergunning hebben om op hun grondgebied kredietservicingactiviteiten te verrichten, alsmede de details van de lidstaat van herkomst.

Artikel 14

Toezicht op kredietservicers die grensoverschrijdende diensten verlenen

1.   De lidstaten zorgen ervoor dat de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst toetsen en evalueren of een kredietservicer die kredietservicingactiviteiten verricht in een lidstaat van ontvangst, voortdurend voldoet aan de vereisten van deze richtlijn.

2.   De lidstaten zorgen ervoor dat de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst de bevoegdheid krijgen om toezicht te houden op, onderzoek in te stellen naar en administratieve sancties en corrigerende maatregelen op te leggen aan kredietservicers ten aanzien van de vereisten van deze richtlijn bij de uitvoering van hun kredietservicingactiviteiten in een lidstaat van ontvangst.

3.   De lidstaten zorgen ervoor dat de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst de ten aanzien van de kredietservicer genomen maatregelen mededelen aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst en, waar passend, van de lidstaat waar het krediet is verleend, indien die verschilt van de lidstaat van herkomst en de lidstaat van ontvangst.

4.   De lidstaten zorgen ervoor dat, wanneer een kredietservicer in een lidstaat van ontvangst kredietservicingactiviteiten verricht, de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst en de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst en, waar passend, van de lidstaat waar het krediet is verleend indien die verschilt van de lidstaat van herkomst en de lidstaat van ontvangst, nauw samenwerken bij de uitvoering van hun functies en taken, met name bij het uitvoeren van controles, onderzoeken en inspecties ter plaatse.

5.   De lidstaten zorgen ervoor dat de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst bij de uitvoering van hun functies en taken bepaald in deze richtlijn de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst om bijstand verzoeken bij het uitvoeren van een inspectie ter plaatse van een bijkantoor dat gevestigd is, of een kredietservicingaanbieder die aangewezen is, in een lidstaat van ontvangst. De inspectie ter plaatse van een bijkantoor of een kredietservicingaanbieder wordt uitgevoerd in overeenstemming met het recht van de lidstaat waar de inspectie wordt uitgevoerd.

6.   Voorts zorgen de lidstaten ervoor dat de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst in elk individueel geval het recht hebben te beslissen welke maatregelen het meest passend zijn om aan het verzoek om bijstand van de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst te voldoen.

7.   Wanneer de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst besluiten namens de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst inspecties ter plaatse uit te voeren, stellen zij de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst onverwijld in kennis van de resultaten daarvan.

8.   De bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst mogen op eigen initiatief controles, inspecties en onderzoeken uitvoeren naar kredietservicingacitviteiten die op hun grondgebied worden verricht door een kredietservicer met een in een lidstaat van herkomst verleende vergunning. De bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst delen de resultaten van die controles, inspecties en onderzoeken onverwijld mede aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst.

9.   De lidstaten zorgen ervoor dat, wanneer de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst over bewijs beschikken dat een kredietservicer die op het grondgebied van die lidstaat kredietservicingactiviteiten verricht, zoals bepaald in artikel 13, de toepasselijke regels, met inbegrip van de uit de nationale bepalingen tot omzetting van deze richtlijn voortvloeiende verplichtingen, niet nakomt, zij dat bewijs aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst toezenden met het verzoek passende maatregelen te nemen, onverminderd de toezichts- en onderzoeksbevoegdheden, en de bevoegdheden om sancties op te leggen, van de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst ten aanzien van de kredietservicer op grond van het nationale recht, met name de regels die van toepassing zijn op het krediet of de kredietovereenkomst.

10.   De lidstaten zorgen ervoor dat, wanneer de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waar het krediet is verleend, indien die verschilt van de lidstaten van herkomst en ontvangst, over bewijs beschikken dat een kredietservicer een inbreuk maakt op de verplichtingen die zijn vastgesteld in deze richtlijn, of in de nationale regels die van toepassing zijn op het krediet of de kredietovereenkomst, zij dat bewijs aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst toezenden met het verzoek passende maatregelen te nemen, onverminderd de toezichts- en onderzoeksbevoegdheden, en de bevoegdheden om sancties op te leggen, van de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waar het krediet is verleend, indien die verschilt van de lidstaten van herkomst en ontvangst.

11.   De lidstaten zorgen ervoor dat de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst die het bewijs hebben toegezonden, uiterlijk twee maanden na het in lid 9 bedoelde verzoek in kennis stellen van nadere bijzonderheden over een in verband met het door de lidstaat van ontvangst verstrekte bewijs ingeleide administratieve of andere procedure, aan de kredietservicer opgelegde administratieve sancties en corrigerende maatregelen of een met redenen omkleed besluit om geen maatregelen te nemen. Indien een procedure is ingeleid, houden de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst op de hoogte van de stand van zaken.

12.   De lidstaten zorgen ervoor dat, indien een kredietservicer een inbreuk blijft maken op de toepasselijke regels, met inbegrip van zijn verplichtingen uit hoofde van deze richtlijn, en nadat de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst de lidstaat van herkomst daarvan in kennis hebben gesteld, de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst het recht hebben passende administratieve sancties en corrigerende maatregelen op te leggen om ervoor te zorgen dat deze richtlijn wordt nageleefd wanneer er sprake is van één van de volgende situaties:

| a) | de kredietservicer heeft geen passende en doeltreffende stappen ondernomen om de inbreuk binnen een redelijke termijn recht te zetten, of |
| --- | --- |

a)

de kredietservicer heeft geen passende en doeltreffende stappen ondernomen om de inbreuk binnen een redelijke termijn recht te zetten, of

| b) | in een dringend geval, wanneer onmiddellijke actie noodzakelijk is om een ernstige bedreiging van de collectieve belangen van de kredietnemers het hoofd te bieden. |
| --- | --- |

b)

in een dringend geval, wanneer onmiddellijke actie noodzakelijk is om een ernstige bedreiging van de collectieve belangen van de kredietnemers het hoofd te bieden.

De bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst kunnen de in de eerste alinea bedoelde administratieve sancties en corrigerende maatregelen opleggen, niettegenstaande eventuele reeds door de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst opgelegde administratieve sancties en corrigerende maatregelen.

Bovendien mogen de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst verdere activiteiten verbieden van een kredietservicer die een inbreuk maakt op de toepasselijke regels, waaronder zijn verplichtingen uit hoofde van deze richtlijn, totdat de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst een passend besluit heeft genomen of de kredietservicer maatregelen heeft genomen om de inbreuk te verhelpen.

TITEL III

KREDIETKOPERS

Artikel 15

Recht op informatie over de rechten van de kredietgever krachtens een niet-renderende kredietovereenkomst of over de niet-renderende kredietovereenkomst zelf

1.   De lidstaten zorgen ervoor dat een kredietinstelling aan een potentiële kredietkoper de nodige informatie verstrekt met betrekking tot de rechten van de kredietgever krachtens een niet-renderende kredietovereenkomst, of tot de niet-renderende kredietovereenkomst zelf, en, in voorkomend geval, de zekerheid, om de potentiële kredietkoper in staat te stellen zijn eigen beoordeling uit te voeren van de waarde van de rechten van de kredietgever krachtens de niet-renderende kredietovereenkomst, of van de niet-renderende kredietovereenkomst zelf, en de kans op inning van de waarde van die overeenkomst voordat hij een contract tot overdracht van de rechten van die kredietgever krachtens de niet-renderende kredietovereenkomst, of van die niet-renderende kredietovereenkomst zelf, sluit, en hierbij de bescherming waarborgt van de informatie die door de kredietinstelling beschikbaar wordt gesteld, evenals de vertrouwelijkheid van de bedrijfsgegevens.

2.   De lidstaten verplichten kredietinstellingen die de rechten van een kredietgever krachtens een niet-renderende kredietovereenkomst, of de niet-renderende kredietovereenkomst zelf, aan een kredietkoper overdragen ertoe de overeenkomstig artikel 21, lid 3, van deze richtlijn aangewezen bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst en de in artikel 4, lid 5, van Richtlijn 2013/36/EU van het Europees Parlement en de Raad (22) bedoelde bevoegde autoriteiten tweemaal per jaar in kennis te stellen van ten minste:

| a) | de identificatiecode voor juridische entiteiten (legal entity identifier, LEI) van de kredietkoper of, in voorkomend geval, van zijn overeenkomstig artikel 19 aangewezen vertegenwoordiger, of, indien een dergelijke identificatiecode niet bestaat:






  i) | de identiteit van de kredietkoper of van de leden van het leidinggevende of bestuursorgaan van de kredietkoper en de personen die een gekwalificeerde deelneming in de kredietkoper hebben in de zin van artikel 4, lid 1, punt 36), van Verordening (EU) nr. 575/2013, en |
| --- | --- | --- |

a)

de identificatiecode voor juridische entiteiten (legal entity identifier, LEI) van de kredietkoper of, in voorkomend geval, van zijn overeenkomstig artikel 19 aangewezen vertegenwoordiger, of, indien een dergelijke identificatiecode niet bestaat:

i)

de identiteit van de kredietkoper of van de leden van het leidinggevende of bestuursorgaan van de kredietkoper en de personen die een gekwalificeerde deelneming in de kredietkoper hebben in de zin van artikel 4, lid 1, punt 36), van Verordening (EU) nr. 575/2013, en

| ii) | het adres van de kredietkoper of, in voorkomend geval, van zijn overeenkomstig artikel 19 aangewezen vertegenwoordiger; |
| --- | --- |

ii)

het adres van de kredietkoper of, in voorkomend geval, van zijn overeenkomstig artikel 19 aangewezen vertegenwoordiger;

| b) | het totale uitstaande saldo van de rechten van de kredietgever krachtens de niet-renderende kredietovereenkomsten, of van de niet-renderende kredietovereenkomsten, die worden overgedragen; |
| --- | --- |

b)

het totale uitstaande saldo van de rechten van de kredietgever krachtens de niet-renderende kredietovereenkomsten, of van de niet-renderende kredietovereenkomsten, die worden overgedragen;

| c) | het aantal en de omvang van de rechten van de kredietgever krachtens de niet-renderende kredietovereenkomsten, of van de niet-renderende kredietovereenkomsten, die worden overgedragen; |
| --- | --- |

c)

het aantal en de omvang van de rechten van de kredietgever krachtens de niet-renderende kredietovereenkomsten, of van de niet-renderende kredietovereenkomsten, die worden overgedragen;

| d) | informatie over de vraag of de rechten van de kredietgever krachtens de niet-renderende, met consumenten gesloten kredietovereenkomsten, of de niet-renderende, met consumenten gesloten kredietovereenkomsten zelf, onder de overdracht vallen en, in voorkomend geval, de soorten activa die voor de niet-renderende kredietovereenkomsten als zekerheid zijn gesteld. |
| --- | --- |

d)

informatie over de vraag of de rechten van de kredietgever krachtens de niet-renderende, met consumenten gesloten kredietovereenkomsten, of de niet-renderende, met consumenten gesloten kredietovereenkomsten zelf, onder de overdracht vallen en, in voorkomend geval, de soorten activa die voor de niet-renderende kredietovereenkomsten als zekerheid zijn gesteld.

3.   De in lid 2 bedoelde bevoegde autoriteiten kunnen voorschrijven dat kredietinstellingen de in dat lid bedoelde informatie op kwartaalbasis verstrekken wanneer zij dat nodig achten, ook om beter toezicht te houden op een groot aantal overdrachten die tijdens een crisisperiode kunnen plaatsvinden.

4.   De lidstaten zorgen ervoor dat de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst de in de leden 2 en 3 bedoelde informatie en alle andere informatie die zij nodig achten voor de uitvoering van hun functies en taken overeenkomstig deze richtlijn onverwijld mededelen aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst van de kredietkoper.

5.   De leden 1 tot en met 4 worden toegepast in overeenstemming met Verordeningen (EU) 2016/679 en (EU) 2018/1725.

Artikel 16

Technische uitvoeringsnormen voor gegevenstemplates

1.   De EBA ontwikkelt ontwerpen van technische uitvoeringsnormen die specificeren welke templates voor het verstrekken van informatie als bedoeld in artikel 15, lid 1, moeten worden gebruikt door kredietinstellingen, teneinde gedetailleerde informatie over hun kredietblootstellingen in de bankportefeuille te verstrekken aan kredietkopers voor analyse, financieel boekenonderzoek (due diligence) en taxatie van de rechten van een kredietgever krachtens een niet-renderende kredietovereenkomst, of van de niet-renderende kredietovereenkomst zelf.

2.   De EBA specificeert in de in lid 1 van dit artikel bedoelde ontwerpen van technische uitvoeringsnormen de gegevensvelden, met inbegrip van welke gegevensvelden verplicht zijn, en de gegevensverwerking van vertrouwelijke informatie als bedoeld in artikel 15, lid 1.

3.   De ontwerpen van technische uitvoeringsnormen staan in verhouding tot de aard en omvang van de kredieten en kredietportefeuilles.

4.   Bij de opstelling van de in lid 1 bedoelde ontwerpen van technische uitvoeringsnormen, houdt de EBA rekening met alle volgende elementen:

| a) | de bestaande marktpraktijken op het gebied van gegevensuitwisseling tussen kopers en verkopers; |
| --- | --- |

a)

de bestaande marktpraktijken op het gebied van gegevensuitwisseling tussen kopers en verkopers;

| b) | de van gebruikers ontvangen feedback over hun ervaring met het gebruik van de bestaande transactietemplates van de EBA voor niet-renderende leningen; |
| --- | --- |

b)

de van gebruikers ontvangen feedback over hun ervaring met het gebruik van de bestaande transactietemplates van de EBA voor niet-renderende leningen;

| c) | bestaande vergelijkbare vereisten op het niveau van de lidstaten; |
| --- | --- |

c)

bestaande vergelijkbare vereisten op het niveau van de lidstaten;

| d) | het belang van het tot een minimum beperken van de verwerkingskosten voor kredietinstellingen en kredietkopers. |
| --- | --- |

d)

het belang van het tot een minimum beperken van de verwerkingskosten voor kredietinstellingen en kredietkopers.

5.   De EBA dient de in lid 1 bedoelde ontwerpen van technische uitvoeringsnormen uiterlijk op 29 september 2022 bij de Commissie in.

6.   Aan de Commissie wordt de bevoegdheid toegekend om de in lid 1 bedoelde technische uitvoeringsnormen vast te stellen overeenkomstig artikel 15 van Verordening (EU) nr. 1093/2010.

7.   De gegevenstemplates worden gebruikt voor transacties in verband met kredieten die op of na 1 juli 2018 zijn verleend en die na 28 december 2021 niet-renderend worden. Voor kredieten die ontstaan tussen 1 juli 2018 en de datum van inwerkingtreding van de in lid 1 bedoelde technische uitvoeringsnormen, vullen de kredietinstellingen de gegevenstemplate in met de informatie waarover zij reeds beschikken.

8.   De lidstaten zorgen ervoor dat kredietinstellingen de in lid 6 bedoelde technische uitvoeringsnormen ook toepassen op de overdracht van de rechten van een kredietgever krachtens een niet-renderende kredietovereenkomst, of van de niet-renderende kredietovereenkomst zelf, aan andere kredietinstellingen. De gegevenstemplates worden door kredietinstellingen gebruikt voor het verstrekken van informatie tussen kredietinstellingen in gevallen waarin er alleen een overdracht van de rechten van een kredietgever krachtens een niet-renderende kredietovereenkomst, of van de niet-renderende kredietovereenkomst zelf, is.

Artikel 17

Verplichtingen van kredietkopers

1.   De lidstaten zorgen ervoor dat:

| a) | een kredietkoper die in de Unie woont, of die zijn statutaire zetel of, indien hij op grond van zijn nationale recht geen statutaire zetel heeft, hoofdkantoor in de Unie heeft, een entiteit zoals bedoeld in artikel 2, lid 5, punt a), i) of iii), of een kredietservicer aanwijst om kredietservicingactiviteiten te verrichten met betrekking tot de rechten van een kredietgever krachtens een niet-renderende, met consumenten gesloten kredietovereenkomst, of tot de niet-renderende, met consumenten gesloten kredietovereenkomst zelf; |
| --- | --- |

a)

een kredietkoper die in de Unie woont, of die zijn statutaire zetel of, indien hij op grond van zijn nationale recht geen statutaire zetel heeft, hoofdkantoor in de Unie heeft, een entiteit zoals bedoeld in artikel 2, lid 5, punt a), i) of iii), of een kredietservicer aanwijst om kredietservicingactiviteiten te verrichten met betrekking tot de rechten van een kredietgever krachtens een niet-renderende, met consumenten gesloten kredietovereenkomst, of tot de niet-renderende, met consumenten gesloten kredietovereenkomst zelf;

| b) | indien een kredietkoper niet in de Unie woont, of geen statutaire zetel of, indien hij op grond van zijn nationale recht geen statutaire zetel heeft, hoofdkantoor in de Unie heeft, zijn overeenkomstig artikel 19, lid 1, aangewezen vertegenwoordiger een entiteit zoals bedoeld in artikel 2, lid 5, punt a), i) of iii), of een kredietservicer aanwijst, behalve in gevallen waarbij de vertegenwoordiger zelf een entiteit zoals bedoeld in artikel 2, lid 5, punt a), i) of iii), of een kredietservicer is, om kredietservicingactiviteiten te verrichten ten aanzien van de rechten van een kredietgever krachtens een niet-renderende kredietovereenkomst, of ten aanzien van de niet-renderende kredietovereenkomst zelf, die is gesloten met:






  i) | natuurlijke personen, met inbegrip van consumenten en zelfstandigen; |
| --- | --- | --- |

b)

indien een kredietkoper niet in de Unie woont, of geen statutaire zetel of, indien hij op grond van zijn nationale recht geen statutaire zetel heeft, hoofdkantoor in de Unie heeft, zijn overeenkomstig artikel 19, lid 1, aangewezen vertegenwoordiger een entiteit zoals bedoeld in artikel 2, lid 5, punt a), i) of iii), of een kredietservicer aanwijst, behalve in gevallen waarbij de vertegenwoordiger zelf een entiteit zoals bedoeld in artikel 2, lid 5, punt a), i) of iii), of een kredietservicer is, om kredietservicingactiviteiten te verrichten ten aanzien van de rechten van een kredietgever krachtens een niet-renderende kredietovereenkomst, of ten aanzien van de niet-renderende kredietovereenkomst zelf, die is gesloten met:

i)

natuurlijke personen, met inbegrip van consumenten en zelfstandigen;

| ii) | micro-, kleine en middelgrote ondernemingen (kmo’s), als gedefinieerd in artikel 2 van de bijlage bij Aanbeveling 2003/361/EG van de Commissie (23). |
| --- | --- |

ii)

micro-, kleine en middelgrote ondernemingen (kmo’s), als gedefinieerd in artikel 2 van de bijlage bij Aanbeveling 2003/361/EG van de Commissie (23).

De lidstaten van ontvangst kunnen de in de eerste alinea bedoelde vereiste uitbreiden tot andere kredietovereenkomsten.

2.   De lidstaten zorgen ervoor dat een kredietkoper bij de koop van de rechten van een kredietgever krachtens een niet-renderende kredietovereenkomst, of van de niet-renderende kredietovereenkomst zelf, niet onderworpen is aan meer vereisten dan die welke in de nationale bepalingen tot omzetting van deze richtlijn dan wel in bepalingen van het toepasselijke consumentenrecht, contractenrecht, burgerlijk recht of strafrecht zijn opgenomen. De lidstaten zorgen ervoor dat het relevante Unie- en nationale recht dat betrekking heeft op in het bijzonder de afdwinging van de naleving van contracten, consumentenbescherming, de rechten van kredietnemers, de herkomst van kredieten, de regels inzake bankgeheim en het strafrecht van toepassing blijft op de kredietkoper na de overdracht van de rechten van de kredietgever krachtens de kredietovereenkomst, of van de kredietovereenkomst zelf, aan de kredietkoper. De overdracht van de rechten van de kredietgever krachtens de kredietovereenkomst, of van de kredietovereenkomst zelf, aan de kredietkoper, laat het niveau van bescherming dat uit hoofde van het Unie- en nationale recht wordt geboden aan consumenten en andere kredietnemers, alsook de insolventieregels, onverlet, onverminderd nationale en internationale regels inzake orderbriefjes en wisselbrieven.

3.   Deze richtlijn doet geen afbreuk aan nationale bevoegdheden inzake kredietregisters, waaronder de bevoegdheid om van kredietkopers informatie te vereisen over de rechten van een kredietgever krachtens een kredietovereenkomst, of over de kredietovereenkomst zelf, en de uitvoering daarvan.

4.   De lidstaten mogen kredietkopers toestaan natuurlijke personen te contracteren om de kredietovereenkomsten die zij hebben verworven te servicen. Die natuurlijke personen worden onderworpen aan een nationale regulerings- en toezichtregeling en maken geen gebruik van de vrijheid waarin deze richtlijn voorziet om in een andere lidstaat kredietservicingactiviteiten te verrichten.

5.   De lidstaten zorgen ervoor dat de aangewezen kredietservicer, of entiteit zoals bedoeld in artikel 2, lid 5, punt a), i) of iii), namens de kredietkoper de verplichtingen nakomt die op grond van lid 2 van dit artikel en de artikelen 18 en 20 op de kredietkoper van toepassing zijn. In gevallen waarin geen kredietservicer of in artikel 2, lid 5, punt a), i) of iii), bedoelde entiteit is aangewezen, blijft de kredietkoper of zijn vertegenwoordiger onderworpen aan die verplichtingen.

De lidstaten kunnen eisen dat de door een kredietkoper aangewezen kredietservicer, of entiteit zoals bedoeld in artikel 2, lid 5, punt a), i) of iii), namens de kredietkoper de verplichtingen nakomt die overeenkomstig het nationale recht, waaronder die in verband met lid 3 van dit artikel, op de kredietkoper van toepassing zijn.

Artikel 18

Gebruik van kredietservicers of andere entiteiten

1.   Wanneer de kredietkoper of, in voorkomend geval, zijn overeenkomstig artikel 19 aangewezen vertegenwoordiger een in artikel 2, lid 5, punt a), i) of iii), bedoelde entiteit of een kredietservicer aanwijst om kredietservicingactiviteiten te verrichten in verband met de overgedragen rechten van de kredietgever krachtens een niet-renderende kredietovereenkomst, of met de niet-renderende kredietovereenkomst zelf, verplichten de lidstaten die kredietkoper of zijn vertegenwoordiger ertoe de bevoegde autoriteiten van zijn lidstaat van herkomst ten laatste op de datum waarop de kredietservicingactiviteiten beginnen in kennis te stellen van de identiteit en het adres van de in artikel 2, lid 5, punt a), i) of iii), bedoelde entiteit of de kredietservicer.

2.   Wanneer de kredietkoper of, in voorkomend geval, zijn overeenkomstig artikel 19 aangewezen vertegenwoordiger een andere entiteit aanwijst dan de overeenkomstig lid 1 van dit artikel ter kennis gebrachte entiteit, stelt hij de bevoegde autoriteiten van zijn lidstaat van herkomst daarvan ten laatste op de datum van die wijziging in kennis, en hij vermeldt daarbij de identiteit en het adres van de nieuwe entiteit die hij heeft aangewezen voor het verrichten van kredietservicingactiviteiten met betrekking tot de overgedragen rechten van de kredietgever krachtens een niet-renderende kredietovereenkomst, of tot de niet-renderende kredietovereenkomst zelf.

3.   De lidstaten verplichten de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst van de kredietkoper ertoe de overeenkomstig de leden 1 en 2 ontvangen informatie zonder onnodige vertraging mede te delen aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst, de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waarin het krediet is verleend en de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst van de nieuwe kredietservicer.

Artikel 19

Vertegenwoordiger van een kredietkoper uit een derde land

1.   De lidstaten bepalen dat een kredietkoper die niet in de Unie woont, of die geen statutaire zetel of, indien hij op grond van zijn nationale recht geen statutaire zetel heeft, hoofdkantoor in de Unie heeft, bij overdracht van de rechten van een kredietgever krachtens een niet-renderende kredietovereenkomst, of van de niet-renderende kredietovereenkomst zelf, schriftelijk een vertegenwoordiger aanwijst die in de Unie woont, of wel zijn statutaire zetel of, indien hij op grond van zijn nationale recht geen statutaire zetel heeft, hoofdkantoor in de Unie heeft.

2.   De in lid 1 bedoelde vertegenwoordiger kan door de bevoegde autoriteiten naast of in plaats van de kredietkoper worden aangesproken over alle aangelegenheden in verband met de naleving van deze richtlijn en is volledig verantwoordelijk voor de nakoming van de verplichtingen die de nationale bepalingen tot omzetting van deze richtlijn aan de kredietkoper opleggen.

Artikel 20

Overdracht van de rechten van een kredietgever krachtens een niet-renderende kredietovereenkomst, of van de niet-renderende kredietovereenkomst zelf, door een kredietkoper en mededeling aan de bevoegde autoriteiten

1.   De lidstaten verplichten een kredietkoper of, in voorkomend geval, zijn overeenkomstig artikel 19 aangewezen vertegenwoordiger die de rechten van een kredietgever krachtens een niet-renderende kredietovereenkomst, of de niet-renderende kredietovereenkomst zelf, overdraagt, ertoe de bevoegde autoriteiten van zijn lidstaat van herkomst tweemaal per jaar in kennis te stellen van de identificatiecode voor juridische entiteiten (LEI) van de nieuwe kredietkoper en, in voorkomend geval, zijn overeenkomstig artikel 19 aangewezen vertegenwoordiger, of, ingeval een dergelijke identificatiecode niet bestaat:

| a) | de identiteit van de nieuwe kredietkoper of, in voorkomend geval, van zijn overeenkomstig artikel 19 aangewezen vertegenwoordiger, dan wel van de leden van het leidinggevende of bestuursorgaan van de nieuwe kredietkoper of zijn vertegenwoordiger en de personen die een gekwalificeerde deelneming in de nieuwe kredietkoper of zijn vertegenwoordiger hebben in de zin van artikel 4, lid 1, punt 36), van Verordening (EU) nr. 575/2013, en |
| --- | --- |

a)

de identiteit van de nieuwe kredietkoper of, in voorkomend geval, van zijn overeenkomstig artikel 19 aangewezen vertegenwoordiger, dan wel van de leden van het leidinggevende of bestuursorgaan van de nieuwe kredietkoper of zijn vertegenwoordiger en de personen die een gekwalificeerde deelneming in de nieuwe kredietkoper of zijn vertegenwoordiger hebben in de zin van artikel 4, lid 1, punt 36), van Verordening (EU) nr. 575/2013, en

| b) | het adres van de nieuwe kredietkoper of, in voorkomend geval, van zijn overeenkomstig artikel 19 aangewezen vertegenwoordiger. |
| --- | --- |

b)

het adres van de nieuwe kredietkoper of, in voorkomend geval, van zijn overeenkomstig artikel 19 aangewezen vertegenwoordiger.

Daarnaast stelt de kredietkoper of zijn vertegenwoordiger de bevoegde autoriteiten van zijn lidstaat van herkomst ten minste in kennis van het volgende:

| a) | het totale uitstaande saldo van de rechten van de kredietgever krachtens de niet renderende kredietovereenkomsten, of van de niet-renderende kredietovereenkomsten, die worden overgedragen; |
| --- | --- |

a)

het totale uitstaande saldo van de rechten van de kredietgever krachtens de niet renderende kredietovereenkomsten, of van de niet-renderende kredietovereenkomsten, die worden overgedragen;

| b) | het aantal en de omvang van de rechten van de kredietgever krachtens de niet renderende kredietovereenkomsten, of van de niet-renderende kredietovereenkomsten, die worden overgedragen; |
| --- | --- |

b)

het aantal en de omvang van de rechten van de kredietgever krachtens de niet renderende kredietovereenkomsten, of van de niet-renderende kredietovereenkomsten, die worden overgedragen;

| c) | informatie over de vraag of de rechten van een kredietgever krachtens een niet-renderende, met consumenten gesloten kredietovereenkomst, of een niet-renderende, met consumenten gesloten kredietovereenkomst zelf, onder de overdracht vallen en, in voorkomend geval, de soorten activa die voor de niet-renderende kredietovereenkomst als zekerheid zijn gesteld. |
| --- | --- |

c)

informatie over de vraag of de rechten van een kredietgever krachtens een niet-renderende, met consumenten gesloten kredietovereenkomst, of een niet-renderende, met consumenten gesloten kredietovereenkomst zelf, onder de overdracht vallen en, in voorkomend geval, de soorten activa die voor de niet-renderende kredietovereenkomst als zekerheid zijn gesteld.

2.   De in lid 1 bedoelde bevoegde autoriteiten kunnen voorschrijven dat kredietkopers of, in voorkomend geval, hun overeenkomstig artikel 19 aangewezen vertegenwoordigers de in dat lid bedoelde informatie op kwartaalbasis verstrekken wanneer die bevoegde autoriteiten dat nodig achten, ook om beter toezicht te houden op een groot aantal overdrachten die tijdens een crisisperiode kunnen plaatsvinden.

3.   De lidstaten zorgen ervoor dat de in de leden 1 en 2 bedoelde bevoegde autoriteiten de overeenkomstig die leden ontvangen informatie zonder onnodige vertraging doorgeven aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst en de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst van de nieuwe kredietkoper.

TITEL IV

TOEZICHT

Artikel 21

Toezicht door de bevoegde autoriteiten

1.   De lidstaten zorgen ervoor dat kredietservicers en, in voorkomend geval, kredietservicingaanbieders waaraan overeenkomstig artikel 12 kredietservicingactiviteiten zijn uitbesteed, voortdurend de nationale bepalingen tot omzetting van deze richtlijn naleven en dat die activiteiten zijn onderworpen aan passend toezicht door de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst om die naleving te toetsen.

2.   De lidstaat van herkomst van een kredietkoper of, in voorkomend geval, zijn overeenkomstig artikel 19 aangewezen vertegenwoordiger zorgt ervoor dat de in lid 1 van dit artikel bedoelde bevoegde autoriteiten verantwoordelijk zijn voor het toezicht op de nakoming van de in artikel 10 en de artikelen 17 tot en met 20 opgenomen verplichtingen ten aanzien van kredietkoper of, in voorkomend geval, zijn overeenkomstig artikel 19 aangewezen vertegenwoordiger.

3.   De lidstaten wijzen de bevoegde autoriteiten aan die verantwoordelijk zijn voor de uitvoering van de functies en taken krachtens de nationale bepalingen tot omzetting van deze richtlijn.

4.   Wanneer lidstaten op grond van lid 3 meer dan één bevoegde autoriteit aanwijzen, stellen zij hun respectieve taken vast en wijzen zij één van hen aan als het centrale toegangspunt voor alle noodzakelijke uitwisselingen en interacties met de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst of ontvangst.

5.   De lidstaten zorgen ervoor dat passende maatregelen worden getroffen om de op grond van lid 3 van dit artikel aangewezen bevoegde autoriteiten in staat te stellen van kredietkopers of hun overeenkomstig artikel 19 aangewezen vertegenwoordigers, kredietservicers, kredietservicingaanbieders waaraan een kredietservicer krachtens artikel 12 kredietservicingactiviteiten uitbesteedt, kredietnemers en elke andere persoon of overheidsinstantie de nodige informatie te verkrijgen om:

| a) | de voortdurende naleving van de in de nationale bepalingen tot omzetting van deze richtlijn neergelegde vereisten te toetsen; |
| --- | --- |

a)

de voortdurende naleving van de in de nationale bepalingen tot omzetting van deze richtlijn neergelegde vereisten te toetsen;

| b) | mogelijke inbreuken op die vereisten te onderzoeken; |
| --- | --- |

b)

mogelijke inbreuken op die vereisten te onderzoeken;

| c) | administratieve sancties en corrigerende maatregelen op te leggen overeenkomstig de nationale bepalingen tot omzetting van artikel 23. |
| --- | --- |

c)

administratieve sancties en corrigerende maatregelen op te leggen overeenkomstig de nationale bepalingen tot omzetting van artikel 23.

6.   De lidstaten zorgen ervoor dat de op grond van lid 3 aangewezen bevoegde autoriteiten de deskundigheid, middelen, operationele capaciteit en bevoegdheden hebben die nodig zijn om hun functies en taken uit hoofde van deze richtlijn uit te voeren.

Artikel 22

Toezichthoudende rol en bevoegdheden van de bevoegde autoriteiten

1.   De lidstaten zorgen ervoor dat de op grond van artikel 21, lid 3, aangewezen bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst alle toezichts- en onderzoeksbevoegdheden, en alle bevoegdheden om sancties op te leggen, krijgen die nodig zijn voor de uitvoering van hun functies en taken uit hoofde van deze richtlijn, inclusief ten minste:

| a) | de bevoegdheid om een vergunning te verlenen of te weigeren op grond van de artikelen 5 en 6; |
| --- | --- |

a)

de bevoegdheid om een vergunning te verlenen of te weigeren op grond van de artikelen 5 en 6;

| b) | de bevoegdheid om een vergunning in te trekken op grond van artikel 8; |
| --- | --- |

b)

de bevoegdheid om een vergunning in te trekken op grond van artikel 8;

| c) | de bevoegdheid om om het even welke kredietservicingactiviteit te verbieden; |
| --- | --- |

c)

de bevoegdheid om om het even welke kredietservicingactiviteit te verbieden;

| d) | de bevoegdheid om inspecties ter plaatse en elders uit te voeren; |
| --- | --- |

d)

de bevoegdheid om inspecties ter plaatse en elders uit te voeren;

| e) | de bevoegdheid om administratieve sancties en corrigerende maatregelen op te leggen overeenkomstig de nationale bepalingen tot omzetting van artikel 23; |
| --- | --- |

e)

de bevoegdheid om administratieve sancties en corrigerende maatregelen op te leggen overeenkomstig de nationale bepalingen tot omzetting van artikel 23;

| f) | de bevoegdheid om op grond van artikel 12, lid 1 gesloten uitbestedingsovereenkomsten tussen kredietservicers en kredietservicingaanbieders te controleren; |
| --- | --- |

f)

de bevoegdheid om op grond van artikel 12, lid 1 gesloten uitbestedingsovereenkomsten tussen kredietservicers en kredietservicingaanbieders te controleren;

| g) | de bevoegdheid om kredietservicers ertoe te verplichten leden van hun leidinggevende of bestuursorgaan te ontslaan wanneer zij niet voldoen aan de in artikel 5, lid 1, punt b), vastgestelde vereisten; |
| --- | --- |

g)

de bevoegdheid om kredietservicers ertoe te verplichten leden van hun leidinggevende of bestuursorgaan te ontslaan wanneer zij niet voldoen aan de in artikel 5, lid 1, punt b), vastgestelde vereisten;

| h) | de bevoegdheid om kredietservicers ertoe te verplichten hun interne governanceregelingen en internecontrolemechanismen aan te passen of te actualiseren om daadwerkelijk de eerbiediging van de rechten van kredietnemers te waarborgen in overeenstemming met het recht dat van toepassing is op de kredietovereenkomst; |
| --- | --- |

h)

de bevoegdheid om kredietservicers ertoe te verplichten hun interne governanceregelingen en internecontrolemechanismen aan te passen of te actualiseren om daadwerkelijk de eerbiediging van de rechten van kredietnemers te waarborgen in overeenstemming met het recht dat van toepassing is op de kredietovereenkomst;

| i) | de bevoegdheid om kredietservicers te verplichten tot een aanpassing of actualisering van het beleid dat zij voeren om de eerlijke en zorgvuldige behandeling van de kredietnemers en de registratie en behandeling van de klachten van kredietnemers te waarborgen; |
| --- | --- |

i)

de bevoegdheid om kredietservicers te verplichten tot een aanpassing of actualisering van het beleid dat zij voeren om de eerlijke en zorgvuldige behandeling van de kredietnemers en de registratie en behandeling van de klachten van kredietnemers te waarborgen;

| j) | de bevoegdheid om te verzoeken om nadere informatie over de overdracht van de rechten van een kredietgever krachtens de niet-renderende kredietovereenkomst, of over de niet-renderende kredietovereenkomst zelf. |
| --- | --- |

j)

de bevoegdheid om te verzoeken om nadere informatie over de overdracht van de rechten van een kredietgever krachtens de niet-renderende kredietovereenkomst, of over de niet-renderende kredietovereenkomst zelf.

2.   De lidstaten zorgen ervoor dat de op grond van artikel 21, lid 3, aangewezen bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst en van de lidstaat waar het krediet werd verleend, indien die verschilt van de lidstaat van herkomst en de lidstaat van ontvangst, over alle nodige bevoegdheden beschikken om hun functies en taken uit hoofde van deze richtlijn uit te voeren.

3.   De lidstaten zorgen ervoor dat de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst de inachtneming van de in artikel 5, lid 1, punten e) tot en met h), vastgelegde vereisten door een kredietservicer evalueren door een op risicofactoren gebaseerde benadering toe te passen.

4.   De lidstaten bepalen de reikwijdte van de in lid 3 bedoelde evaluatie, gelet op de omvang, aard, schaal en complexiteit van de activiteiten van de betrokken kredietservicer.

5.   De bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst stellen de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst of van de lidstaat waar het krediet is verleend, indien die verschilt van de lidstaat van herkomst en de lidstaat van ontvangst, op verzoek van een van die bevoegde autoriteiten, of wanneer de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst dat passend achten, in kennis van de resultaten van de in lid 3 bedoelde evaluatie. De nadere bijzonderheden over opgelegde administratieve sancties of corrigerende maatregelen worden door de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst altijd doorgegeven aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van ontvangst en, waar passend, van de lidstaat waar het krediet is verleend, indien die verschilt van de lidstaat van herkomst en de lidstaat van ontvangst.

6.   De lidstaten zorgen ervoor dat de bevoegde autoriteiten van de lidstaten van herkomst en ontvangst, en van de lidstaat waar het krediet is verleend, indien die verschilt van de lidstaat van herkomst en de lidstaat van ontvangst, bij de uitvoering van de in lid 3 bedoelde evaluatie alle informatie uitwisselen die nodig is om hen in staat te stellen hun respectieve functies en taken uit hoofde van deze richtlijn uit te voeren.

7.   De lidstaten zorgen ervoor dat de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst een kredietservicer, kredietservicingaanbieder of kredietkoper of diens overeenkomstig artikel 19 aangewezen vertegenwoordiger die niet aan de vereisten van de nationale bepalingen tot omzetting van deze richtlijn voldoet, ertoe kan verplichten in een vroeg stadium alle noodzakelijke maatregelen of stappen te nemen om aan die bepalingen te voldoen.

Artikel 23

Administratieve sancties en corrigerende maatregelen

1.   Onverminderd het recht van de lidstaten om strafrechtelijke sancties op te leggen, stellen de lidstaten regels vast voor het bepalen van passende administratieve sancties en corrigerende maatregelen die ten minste in de volgende situaties van toepassing zijn:

| a) | een kredietservicer verzuimt te voldoen aan de vereiste die is vastgelegd in de nationale bepalingen tot omzetting van artikel 11 van deze richtlijn of sluit een uitbestedingsovereenkomst in strijd met de bepalingen tot omzetting van artikel 12 of de kredietservicingaanbieder waaraan de kredietservicingactiviteiten zijn uitbesteed, maakt ernstig inbreuk op de toepasselijke wettelijke bepalingen, inclusief de nationale bepalingen tot omzetting van deze richtlijn; |
| --- | --- |

a)

een kredietservicer verzuimt te voldoen aan de vereiste die is vastgelegd in de nationale bepalingen tot omzetting van artikel 11 van deze richtlijn of sluit een uitbestedingsovereenkomst in strijd met de bepalingen tot omzetting van artikel 12 of de kredietservicingaanbieder waaraan de kredietservicingactiviteiten zijn uitbesteed, maakt ernstig inbreuk op de toepasselijke wettelijke bepalingen, inclusief de nationale bepalingen tot omzetting van deze richtlijn;

| b) | de governanceregelingen en internecontrolemechanismen van een kredietservicer zoals bepaald in artikel 5, lid 1, punt e), waarborgen niet dat de rechten van de kredietnemer worden geëerbiedigd en de regels inzake de bescherming van persoonsgegevens worden nageleefd; |
| --- | --- |

b)

de governanceregelingen en internecontrolemechanismen van een kredietservicer zoals bepaald in artikel 5, lid 1, punt e), waarborgen niet dat de rechten van de kredietnemer worden geëerbiedigd en de regels inzake de bescherming van persoonsgegevens worden nageleefd;

| c) | het beleid van een kredietservicer is ontoereikend voor de behoorlijke behandeling van kredietnemers als beschreven in artikel 5, lid 1, punt f); |
| --- | --- |

c)

het beleid van een kredietservicer is ontoereikend voor de behoorlijke behandeling van kredietnemers als beschreven in artikel 5, lid 1, punt f);

| d) | de interne procedures van een kredietservicer zoals bepaald in artikel 5, lid 1, punt g), voorzien niet in de registratie en behandeling van klachten van kredietnemers volgens de in de nationale bepalingen tot omzetting van deze richtlijn vastgelegde verplichtingen; |
| --- | --- |

d)

de interne procedures van een kredietservicer zoals bepaald in artikel 5, lid 1, punt g), voorzien niet in de registratie en behandeling van klachten van kredietnemers volgens de in de nationale bepalingen tot omzetting van deze richtlijn vastgelegde verplichtingen;

| e) | een kredietkoper of, in voorkomend geval, zijn overeenkomstig artikel 19 aangewezen vertegenwoordiger verzuimt de informatie mede te delen overeenkomstig de nationale bepalingen tot omzetting van de artikelen 18 en 20; |
| --- | --- |

e)

een kredietkoper of, in voorkomend geval, zijn overeenkomstig artikel 19 aangewezen vertegenwoordiger verzuimt de informatie mede te delen overeenkomstig de nationale bepalingen tot omzetting van de artikelen 18 en 20;

| f) | een kredietkoper of, in voorkomend geval, zijn overeenkomstig artikel 19 aangewezen vertegenwoordiger verzuimt te voldoen aan de vereiste van de nationale bepalingen tot omzetting van artikel 17; |
| --- | --- |

f)

een kredietkoper of, in voorkomend geval, zijn overeenkomstig artikel 19 aangewezen vertegenwoordiger verzuimt te voldoen aan de vereiste van de nationale bepalingen tot omzetting van artikel 17;

| g) | een kredietkoper verzuimt te voldoen aan de vereiste van de nationale bepalingen tot omzetting van artikel 19; |
| --- | --- |

g)

een kredietkoper verzuimt te voldoen aan de vereiste van de nationale bepalingen tot omzetting van artikel 19;

| h) | een kredietinstelling verzuimt de in de nationale bepalingen tot omzetting van artikel 15 vastgestelde informatie mee te delen; |
| --- | --- |

h)

een kredietinstelling verzuimt de in de nationale bepalingen tot omzetting van artikel 15 vastgestelde informatie mee te delen;

| i) | een kredietservicer staat toe dat één of meer personen die niet voldoen aan de in artikel 5, lid 1, punt b), vastgestelde vereisten lid worden of blijven van zijn leidinggevende of bestuursorgaan; |
| --- | --- |

i)

een kredietservicer staat toe dat één of meer personen die niet voldoen aan de in artikel 5, lid 1, punt b), vastgestelde vereisten lid worden of blijven van zijn leidinggevende of bestuursorgaan;

| j) | een kredietservicer verzuimt te voldoen aan de vereisten die zijn vastgesteld in de nationale bepalingen tot omzetting van artikel 24; |
| --- | --- |

j)

een kredietservicer verzuimt te voldoen aan de vereisten die zijn vastgesteld in de nationale bepalingen tot omzetting van artikel 24;

| k) | een kredietkoper of, in voorkomend geval, een kredietservicer of een entiteit zoals bedoeld in artikel 2, lid 5, punt a), i) of iii), verzuimt te voldoen aan de nationale bepalingen tot omzetting van artikel 10; |
| --- | --- |

k)

een kredietkoper of, in voorkomend geval, een kredietservicer of een entiteit zoals bedoeld in artikel 2, lid 5, punt a), i) of iii), verzuimt te voldoen aan de nationale bepalingen tot omzetting van artikel 10;

| l) | een kredietservicer ontvangt gelden van kredietnemers en houdt die aan, wanneer dat in een lidstaat niet is toegestaan overeenkomstig artikel 6, lid 1, punt b); |
| --- | --- |

l)

een kredietservicer ontvangt gelden van kredietnemers en houdt die aan, wanneer dat in een lidstaat niet is toegestaan overeenkomstig artikel 6, lid 1, punt b);

| m) | een kredietservicer verzuimt te voldoen aan de vereisten die zijn vastgesteld in de nationale bepalingen tot omzetting van artikel 6, lid 2. |
| --- | --- |

m)

een kredietservicer verzuimt te voldoen aan de vereisten die zijn vastgesteld in de nationale bepalingen tot omzetting van artikel 6, lid 2.

2.   De in lid 1 bedoelde administratieve sancties en corrigerende maatregelen zijn doeltreffend, evenredig en afschrikkend en omvatten ten minste het volgende:

| a) | intrekking van een vergunning voor het verrichten van activiteiten als kredietservicer; |
| --- | --- |

a)

intrekking van een vergunning voor het verrichten van activiteiten als kredietservicer;

| b) | een bevel waarbij de kredietservicer of kredietkoper of, in voorkomend geval, zijn overeenkomstig artikel 19 aangewezen vertegenwoordiger wordt gelast de inbreuk te verhelpen en die gedraging te staken en niet meer te herhalen; |
| --- | --- |

b)

een bevel waarbij de kredietservicer of kredietkoper of, in voorkomend geval, zijn overeenkomstig artikel 19 aangewezen vertegenwoordiger wordt gelast de inbreuk te verhelpen en die gedraging te staken en niet meer te herhalen;

| c) | administratieve geldboeten. |
| --- | --- |

c)

administratieve geldboeten.

3.   De lidstaten zorgen ervoor dat administratieve sancties en corrigerende maatregelen daadwerkelijk ten uitvoer worden gelegd.

4.   De lidstaten zorgen ervoor dat de bevoegde autoriteiten, bij het bepalen van de aard van administratieve sancties of corrigerende maatregelen en van het bedrag van de administratieve geldboeten, relevante omstandigheden in aanmerking nemen, waaronder het volgende:

| a) | de ernst en duur van de inbreuk; |
| --- | --- |

a)

de ernst en duur van de inbreuk;

| b) | de mate van verantwoordelijkheid van de voor de inbreuk verantwoordelijke kredietservicer of kredietkoper of, in voorkomend geval, zijn overeenkomstig artikel 19 aangewezen vertegenwoordiger; |
| --- | --- |

b)

de mate van verantwoordelijkheid van de voor de inbreuk verantwoordelijke kredietservicer of kredietkoper of, in voorkomend geval, zijn overeenkomstig artikel 19 aangewezen vertegenwoordiger;

| c) | de financiële draagkracht van de voor de inbreuk verantwoordelijke kredietservicer of kredietkoper, rekening houdend met onder meer de totale omzet van een rechtspersoon of het jaarinkomen van een natuurlijke persoon; |
| --- | --- |

c)

de financiële draagkracht van de voor de inbreuk verantwoordelijke kredietservicer of kredietkoper, rekening houdend met onder meer de totale omzet van een rechtspersoon of het jaarinkomen van een natuurlijke persoon;

| d) | de omvang van de door de voor de inbreuk verantwoordelijke kredietservicer of kredietkoper of, in voorkomend geval, zijn overeenkomstig artikel 19 aangewezen vertegenwoordiger als gevolg van de inbreuk behaalde winsten of vermeden verliezen, voor zover die kunnen worden bepaald; |
| --- | --- |

d)

de omvang van de door de voor de inbreuk verantwoordelijke kredietservicer of kredietkoper of, in voorkomend geval, zijn overeenkomstig artikel 19 aangewezen vertegenwoordiger als gevolg van de inbreuk behaalde winsten of vermeden verliezen, voor zover die kunnen worden bepaald;

| e) | de verliezen die derden door de inbreuk hebben geleden, voor zover die verliezen kunnen worden bepaald; |
| --- | --- |

e)

de verliezen die derden door de inbreuk hebben geleden, voor zover die verliezen kunnen worden bepaald;

| f) | de mate waarin de voor de inbreuk verantwoordelijke kredietservicer of kredietkoper met de bevoegde autoriteiten meewerkt; |
| --- | --- |

f)

de mate waarin de voor de inbreuk verantwoordelijke kredietservicer of kredietkoper met de bevoegde autoriteiten meewerkt;

| g) | eerdere inbreuken door de voor de inbreuk verantwoordelijke kredietservicer of kredietkoper of, in voorkomend geval, zijn overeenkomstig artikel 19 aangewezen vertegenwoordiger; |
| --- | --- |

g)

eerdere inbreuken door de voor de inbreuk verantwoordelijke kredietservicer of kredietkoper of, in voorkomend geval, zijn overeenkomstig artikel 19 aangewezen vertegenwoordiger;

| h) | alle daadwerkelijke of potentiële systemische effecten van de inbreuk. |
| --- | --- |

h)

alle daadwerkelijke of potentiële systemische effecten van de inbreuk.

5.   De lidstaten zorgen ervoor dat de bevoegde autoriteiten de in lid 2 genoemde administratieve sancties en corrigerende maatregelen kunnen toepassen op leden van het leidinggevende of bestuursorgaan en andere personen die op grond van het nationale recht verantwoordelijk zijn voor de inbreuk.

6.   De lidstaten zorgen ervoor dat de bevoegde autoriteiten, voordat zij een besluit tot oplegging van in lid 2 van dit artikel genoemde administratieve sancties of corrigerende maatregelen nemen, de betrokken kredietservicer, kredietkoper of, in voorkomend geval, zijn overeenkomstig artikel 19 aangewezen vertegenwoordiger in de gelegenheid stellen te worden gehoord.

7.   De lidstaten zorgen ervoor dat een besluit waarbij in lid 2 genoemde administratieve sancties of corrigerende maatregelen worden opgelegd, naar behoren gemotiveerd is en vatbaar is voor beroep.

8.   De lidstaten kunnen besluiten geen regels voor administratieve sancties vast te stellen met betrekking tot inbreuken waarop krachtens hun nationale recht strafrechtelijke sancties gelden. In dat geval delen de lidstaten de Commissie de toepasselijke strafrechtelijke bepalingen mede.

TITEL V

WAARBORGEN EN SAMENWERKINGSPLICHT

Artikel 24

Klachten

1.   De lidstaten zorgen ervoor dat kredietservicers doeltreffende en transparante procedures voor de behandeling van klachten van kredietnemers vaststellen en in stand houden.

2.   De lidstaten zorgen ervoor dat de behandeling van klachten van kredietnemers door kredietservicers kosteloos is en dat kredietservicers de klachten en de genomen maatregelen om die aan te pakken, registreren.

3.   De lidstaten zorgen ervoor dat de bevoegde autoriteiten een procedure voor de behandeling van klachten van kredietnemers met betrekking tot kredietkopers, kredietservicers en kredietservicingaanbieders vaststellen en bekendmaken, en dat die klachten na ontvangst onverwijld worden behandeld.

Artikel 25

Bescherming van persoonsgegevens

De verwerking van persoonsgegevens voor de bij deze richtlijn beoogde doeleinden geschiedt overeenkomstig Verordeningen (EU) 2016/679 en (EU) 2018/1725.

Artikel 26

Samenwerking tussen bevoegde autoriteiten

1.   De lidstaten zorgen ervoor dat de in de artikelen 8, 13, 14, 15, 18, 20 en 22 bedoelde bevoegde autoriteiten met elkaar samenwerken wanneer dat nodig is voor de vervulling van hun functies en taken of de uitoefening van hun bevoegdheden uit hoofde van de nationale bepalingen tot omzetting van deze richtlijn. Die bevoegde autoriteiten coördineren tevens hun acties om mogelijke duplicatie en overlapping te voorkomen bij de toepassing van toezichtbevoegdheden, administratieve sancties en corrigerende maatregelen op grensoverschrijdende gevallen.

2.   De lidstaten zorgen ervoor dat de bevoegde autoriteiten elkaar op verzoek en zonder onnodige vertraging de informatie verstrekken die nodig is voor de uitoefening van hun functies en taken uit hoofde van de nationale bepalingen tot omzetting van deze richtlijn.

3.   De lidstaten zorgen ervoor dat de bevoegde autoriteiten die bij de uitoefening van hun functies en taken krachtens deze richtlijn vertrouwelijke informatie ontvangen, die informatie uitsluitend gebruiken bij de uitoefening van hun functies en taken uit hoofde van de nationale bepalingen tot omzetting van deze richtlijn. De uitwisseling van informatie tussen de bevoegde autoriteiten valt onder de in artikel 76 van Richtlijn 2014/65/EU van het Europees Parlement en de Raad (24) bedoelde verplichting tot beroepsgeheim.

4.   De lidstaten bepalen dat alle personen die werkzaam zijn of zijn geweest voor de bevoegde autoriteiten, en auditeurs of deskundigen die in opdracht van de bevoegde autoriteiten handelen, aan het beroepsgeheim gebonden zijn.

5.   De lidstaten nemen de nodige administratieve en organisatorische maatregelen om de in dit artikel bedoelde samenwerking te vergemakkelijken.

6.   De EBA vergemakkelijkt de uitwisseling van informatie tussen de bevoegde autoriteiten in de lidstaten en bevordert hun onderlinge samenwerking.

TITEL VI

WIJZIGING

Artikel 27

Wijzigingen van Richtlijn 2008/48/EG

Richtlijn 2008/48/EG wordt als volgt gewijzigd:

| 1) | Het volgende artikel wordt ingevoegd:

  “Artikel 11 bis
  Informatie met betrekking tot de wijziging van de voorwaarden van een kredietovereenkomst
  Onverminderd de andere in deze richtlijn vastgestelde verplichtingen zorgen de lidstaten ervoor dat de kredietgever, voordat de voorwaarden van de kredietovereenkomst worden gewijzigd, de consument in kennis stelt van de volgende informatie:






  a) | een duidelijke beschrijving van de voorgestelde wijzigingen en, in voorkomend geval, van de noodzaak van toestemming van de consument of van de wijzigingen die bij wet zijn ingevoerd; |
| --- | --- | --- |

1)

Het volgende artikel wordt ingevoegd:

“Artikel 11 bis

Informatie met betrekking tot de wijziging van de voorwaarden van een kredietovereenkomst

Onverminderd de andere in deze richtlijn vastgestelde verplichtingen zorgen de lidstaten ervoor dat de kredietgever, voordat de voorwaarden van de kredietovereenkomst worden gewijzigd, de consument in kennis stelt van de volgende informatie:

a)

een duidelijke beschrijving van de voorgestelde wijzigingen en, in voorkomend geval, van de noodzaak van toestemming van de consument of van de wijzigingen die bij wet zijn ingevoerd;

| b) | het tijdschema voor de tenuitvoerlegging van de in punt a) bedoelde wijzigingen; |
| --- | --- |

b)

het tijdschema voor de tenuitvoerlegging van de in punt a) bedoelde wijzigingen;

| c) | de middelen waarover de consument beschikt om een klacht in te dienen met betrekking tot de in punt a) bedoelde wijzigingen; |
| --- | --- |

c)

de middelen waarover de consument beschikt om een klacht in te dienen met betrekking tot de in punt a) bedoelde wijzigingen;

| d) | de termijn waarbinnen een dergelijke klacht kan worden ingediend; |
| --- | --- |

d)

de termijn waarbinnen een dergelijke klacht kan worden ingediend;

| e) | de naam en het adres van de bevoegde autoriteit waarbij de consument die klacht kan indienen.”. |
| --- | --- |

e)

de naam en het adres van de bevoegde autoriteit waarbij de consument die klacht kan indienen.”.

| 2) | Het volgende artikel wordt ingevoegd:

  “Artikel 16 bis
  Achterstallen en handhaving

  1.   De lidstaten eisen van kredietgevers dat zij beschikken over adequaat beleid en adequate procedures, zodat zij zich inspannen om waar passend een redelijke mate van tolerantie aan te houden alvorens een handhavingsprocedure in te leiden. Bij dergelijke respijtmaatregelen wordt onder andere rekening gehouden met de omstandigheden van de consument en de maatregelen kunnen onder meer bestaan uit:






  a) | de gehele of gedeeltelijke herfinanciering van een kredietovereenkomst; |
| --- | --- | --- |

2)

Het volgende artikel wordt ingevoegd:

“Artikel 16 bis

Achterstallen en handhaving

1.   De lidstaten eisen van kredietgevers dat zij beschikken over adequaat beleid en adequate procedures, zodat zij zich inspannen om waar passend een redelijke mate van tolerantie aan te houden alvorens een handhavingsprocedure in te leiden. Bij dergelijke respijtmaatregelen wordt onder andere rekening gehouden met de omstandigheden van de consument en de maatregelen kunnen onder meer bestaan uit:

a)

de gehele of gedeeltelijke herfinanciering van een kredietovereenkomst;

| b) | een wijziging van de bestaande voorwaarden van een kredietovereenkomst, die onder meer het volgende kan inhouden:






  i) | verlenging van de looptijd van de kredietovereenkomst; |
| --- | --- | --- |

b)

een wijziging van de bestaande voorwaarden van een kredietovereenkomst, die onder meer het volgende kan inhouden:

i)

verlenging van de looptijd van de kredietovereenkomst;

| ii) | wijziging van het soort kredietovereenkomst; |
| --- | --- |

ii)

wijziging van het soort kredietovereenkomst;

| iii) | uitstel van betaling voor het hele of een deel van het afbetalingsplan gedurende een bepaalde periode; |
| --- | --- |

iii)

uitstel van betaling voor het hele of een deel van het afbetalingsplan gedurende een bepaalde periode;

| iv) | wijziging van de rentevoet; |
| --- | --- |

iv)

wijziging van de rentevoet;

| v) | aanbieden van een aflossingsvrije periode; |
| --- | --- |

v)

aanbieden van een aflossingsvrije periode;

| vi) | gedeeltelijke aflossingen; |
| --- | --- |

vi)

gedeeltelijke aflossingen;

| vii) | valutaomrekeningen; |
| --- | --- |

vii)

valutaomrekeningen;

| viii) | gedeeltelijke kwijtschelding en schuldconsolidatie. |
| --- | --- |

viii)

gedeeltelijke kwijtschelding en schuldconsolidatie.

2.   De in lid 1, punt b), vastgestelde lijst van mogelijke respijtmaatregelen doet geen afbreuk aan in het nationale recht vastgestelde regels en de lidstaten zijn niet verplicht om al die maatregelen in hun nationale recht op te nemen.

3.   De lidstaten kunnen vereisen dat de kosten die de kredietgever mag vaststellen en aan de consument mag aanrekenen wegens niet-nakoming, niet hoger zijn dan hetgeen nodig is ter vergoeding van de schade die de kredietgever als gevolg van de niet-nakoming heeft geleden.

4.   De lidstaten kunnen kredietgevers toestaan om aan de consument aanvullende kosten wegens niet-nakoming aan te rekenen. In dat geval stellen de lidstaten een limiet aan die kosten vast.”.

| 3) | In artikel 22 wordt lid 1 vervangen door:

  “1.   In zoverre deze richtlijn geharmoniseerde bepalingen bevat, mogen de lidstaten geen bepalingen handhaven of invoeren in hun nationale wetgeving die afwijken van die welke in deze richtlijn zijn vastgesteld. Artikel 16 bis, leden 3 en 4, beletten de lidstaten echter niet om strengere bepalingen ter bescherming van de consument te handhaven of in te voeren.”. |
| --- | --- |

3)

In artikel 22 wordt lid 1 vervangen door:

“1.   In zoverre deze richtlijn geharmoniseerde bepalingen bevat, mogen de lidstaten geen bepalingen handhaven of invoeren in hun nationale wetgeving die afwijken van die welke in deze richtlijn zijn vastgesteld. Artikel 16 bis, leden 3 en 4, beletten de lidstaten echter niet om strengere bepalingen ter bescherming van de consument te handhaven of in te voeren.”.

Artikel 28

Wijzigingen van Richtlijn 2014/17/EU

Richtlijn 2014/17/EU wordt als volgt gewijzigd:

| 1) | Het volgende artikel wordt ingevoegd:

  “Artikel 27 bis
  Informatie met betrekking tot de wijziging van de voorwaarden van een kredietovereenkomst
  Onverminderd de andere in deze richtlijn vastgestelde verplichtingen zorgen de lidstaten ervoor dat de kredietgever, voordat de voorwaarden van de kredietovereenkomst worden gewijzigd, de consument in kennis stelt van de volgende informatie:






  a) | een duidelijke beschrijving van de voorgestelde wijzigingen en, in voorkomend geval, van de noodzaak van toestemming van de consument of van de wijzigingen die bij wet zijn ingevoerd; |
| --- | --- | --- |

1)

Het volgende artikel wordt ingevoegd:

“Artikel 27 bis

Informatie met betrekking tot de wijziging van de voorwaarden van een kredietovereenkomst

Onverminderd de andere in deze richtlijn vastgestelde verplichtingen zorgen de lidstaten ervoor dat de kredietgever, voordat de voorwaarden van de kredietovereenkomst worden gewijzigd, de consument in kennis stelt van de volgende informatie:

a)

een duidelijke beschrijving van de voorgestelde wijzigingen en, in voorkomend geval, van de noodzaak van toestemming van de consument of van de wijzigingen die bij wet zijn ingevoerd;

| b) | het tijdschema voor de tenuitvoerlegging van de in punt a) bedoelde wijzigingen; |
| --- | --- |

b)

het tijdschema voor de tenuitvoerlegging van de in punt a) bedoelde wijzigingen;

| c) | de middelen waarover de consument beschikt om een klacht in te dienen met betrekking tot de in punt a) bedoelde wijzigingen; |
| --- | --- |

c)

de middelen waarover de consument beschikt om een klacht in te dienen met betrekking tot de in punt a) bedoelde wijzigingen;

| d) | de termijn waarbinnen een dergelijke klacht kan worden ingediend; |
| --- | --- |

d)

de termijn waarbinnen een dergelijke klacht kan worden ingediend;

| e) | de naam en het adres van de bevoegde autoriteit waarbij de consument die klacht kan indienen.”. |
| --- | --- |

e)

de naam en het adres van de bevoegde autoriteit waarbij de consument die klacht kan indienen.”.

| 2) | Artikel 28 wordt als volgt gewijzigd:






  a) | lid 1 wordt vervangen door:

  “1.   De lidstaten eisen van kredietgevers dat zij beschikken over adequaat beleid en adequate procedures, zodat zij zich inspannen om waar passend een redelijke mate van tolerantie aan te houden alvorens een procedure tot gedwongen verkoop in te leiden. Bij dergelijke respijtmaatregelen wordt onder andere rekening gehouden met de omstandigheden van de consument en de maatregelen kunnen onder meer bestaan uit:






  a) | de gehele of gedeeltelijke herfinanciering van een kredietovereenkomst; |
| --- | --- | --- | --- |

2)

Artikel 28 wordt als volgt gewijzigd:

a)

lid 1 wordt vervangen door:

“1.   De lidstaten eisen van kredietgevers dat zij beschikken over adequaat beleid en adequate procedures, zodat zij zich inspannen om waar passend een redelijke mate van tolerantie aan te houden alvorens een procedure tot gedwongen verkoop in te leiden. Bij dergelijke respijtmaatregelen wordt onder andere rekening gehouden met de omstandigheden van de consument en de maatregelen kunnen onder meer bestaan uit:

a)

de gehele of gedeeltelijke herfinanciering van een kredietovereenkomst;

| b) | een wijziging van de bestaande voorwaarden van een kredietovereenkomst, die onder meer het volgende kan inhouden:






  i) | verlenging van de looptijd van de kredietovereenkomst; |
| --- | --- | --- |

b)

een wijziging van de bestaande voorwaarden van een kredietovereenkomst, die onder meer het volgende kan inhouden:

i)

verlenging van de looptijd van de kredietovereenkomst;

| ii) | wijziging van het soort kredietovereenkomst; |
| --- | --- |

ii)

wijziging van het soort kredietovereenkomst;

| iii) | uitstel van betaling voor het hele of een deel van het afbetalingsplan gedurende een bepaalde periode; |
| --- | --- |

iii)

uitstel van betaling voor het hele of een deel van het afbetalingsplan gedurende een bepaalde periode;

| iv) | wijziging van de rentevoet; |
| --- | --- |

iv)

wijziging van de rentevoet;

| v) | aanbieden van een aflossingsvrije periode; |
| --- | --- |

v)

aanbieden van een aflossingsvrije periode;

| vi) | gedeeltelijke aflossingen; |
| --- | --- |

vi)

gedeeltelijke aflossingen;

| vii) | valutaomrekeningen; |
| --- | --- |

vii)

valutaomrekeningen;

| viii) | gedeeltelijke kwijtschelding en schuldconsolidatie.”; |
| --- | --- |

viii)

gedeeltelijke kwijtschelding en schuldconsolidatie.”;

| b) | het volgende lid wordt ingevoegd:

  “1 bis.   De in lid 1, punt b), vastgestelde lijst van mogelijke respijtmaatregelen doet geen afbreuk aan de in het nationale recht vastgestelde regels en de lidstaten zijn niet verplicht om al die maatregelen in hun nationale recht op te nemen.”. |
| --- | --- |

b)

het volgende lid wordt ingevoegd:

“1 bis.   De in lid 1, punt b), vastgestelde lijst van mogelijke respijtmaatregelen doet geen afbreuk aan de in het nationale recht vastgestelde regels en de lidstaten zijn niet verplicht om al die maatregelen in hun nationale recht op te nemen.”.

| 3) | Het volgende artikel wordt ingevoegd:

  “Artikel 28 bis
  Overdracht van de rechten van de kredietgever of van de kredietovereenkomst zelf

  1.   Indien de rechten die de kredietgever op grond van een kredietovereenkomst heeft, dan wel de kredietovereenkomst zelf, aan een derde worden overgedragen, kan de consument jegens de nieuwe houder de excepties en verweermiddelen opwerpen die hem jegens de oorspronkelijke kredietgever ter beschikking stonden, met inbegrip van schuldvergelijking, mits die in de betrokken lidstaat is toegestaan.


  2.   De consument wordt van een in lid 1 bedoelde overdracht in kennis gesteld, behalve indien de oorspronkelijke kredietgever, in overleg met de nieuwe houder, het krediet blijft servicen ten aanzien van de consument”. |
| --- | --- |

3)

Het volgende artikel wordt ingevoegd:

“Artikel 28 bis

Overdracht van de rechten van de kredietgever of van de kredietovereenkomst zelf

1.   Indien de rechten die de kredietgever op grond van een kredietovereenkomst heeft, dan wel de kredietovereenkomst zelf, aan een derde worden overgedragen, kan de consument jegens de nieuwe houder de excepties en verweermiddelen opwerpen die hem jegens de oorspronkelijke kredietgever ter beschikking stonden, met inbegrip van schuldvergelijking, mits die in de betrokken lidstaat is toegestaan.

2.   De consument wordt van een in lid 1 bedoelde overdracht in kennis gesteld, behalve indien de oorspronkelijke kredietgever, in overleg met de nieuwe houder, het krediet blijft servicen ten aanzien van de consument”.

TITEL VII

SLOTBEPALINGEN

Artikel 29

Comité

1.   De Commissie wordt bijgestaan door een comité. Dat comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad (25).

2.   Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 4 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing.

Artikel 30

Evaluatie

1.   Uiterlijk op 29 december 2026 verricht de Commissie een evaluatie van deze richtlijn en brengt zij aan het Europees Parlement, de Raad en het Europees Economisch en Sociaal Comité verslag uit over de belangrijkste bevindingen. De evaluatie bestaat ten minste uit het volgende:

| a) | het aantal kredietservicers met een vergunning in de Unie en het aantal kredietservicers dat zijn diensten in een lidstaat van ontvangst verricht; |
| --- | --- |

a)

het aantal kredietservicers met een vergunning in de Unie en het aantal kredietservicers dat zijn diensten in een lidstaat van ontvangst verricht;

| b) | het aantal rechten van kredietgevers krachtens niet-renderende kredietovereenkomsten of het aantal niet-renderende kredietovereenkomsten dat van kredietinstellingen is gekocht door kredietkopers die wonen, of die hun statutaire zetel of, indien zij op grond van hun nationale recht geen statutaire zetel hebben, hoofdkantoor hebben in dezelfde lidstaat als de kredietinstelling, of in een andere lidstaat dan de kredietinstelling dan wel buiten de Unie; |
| --- | --- |

b)

het aantal rechten van kredietgevers krachtens niet-renderende kredietovereenkomsten of het aantal niet-renderende kredietovereenkomsten dat van kredietinstellingen is gekocht door kredietkopers die wonen, of die hun statutaire zetel of, indien zij op grond van hun nationale recht geen statutaire zetel hebben, hoofdkantoor hebben in dezelfde lidstaat als de kredietinstelling, of in een andere lidstaat dan de kredietinstelling dan wel buiten de Unie;

| c) | een beoordeling van het bestaande risico op het witwassen van geld en terrorismefinanciering dat verbonden is aan de door kredietservicers en kredietkopers verrichte activiteiten; |
| --- | --- |

c)

een beoordeling van het bestaande risico op het witwassen van geld en terrorismefinanciering dat verbonden is aan de door kredietservicers en kredietkopers verrichte activiteiten;

| d) | een beoordeling van de samenwerking tussen de bevoegde autoriteiten uit hoofde van artikel 26. |
| --- | --- |

d)

een beoordeling van de samenwerking tussen de bevoegde autoriteiten uit hoofde van artikel 26.

2.   Wanneer die evaluatie aanzienlijke problemen met het functioneren van de richtlijn aan het licht brengt, wordt in het verslag aangegeven hoe de Commissie voornemens is de vastgestelde problemen aan te pakken, met inbegrip van stappen en een tijdschema voor de mogelijke herziening.

Artikel 31

Toetsingsclausule

Onverminderd de wetgevingsbevoegdheden van het Europees Parlement en de Raad dient de Commissie uiterlijk op 29 december 2023 bij het Europees Parlement en de Raad een verslag in over:

| a) | de toereikendheid van het regelgevingskader met betrekking tot de mogelijke invoering van plafonds voor kosten die voortvloeien uit gevallen van niet-nakoming die van toepassing zijn op kredietovereenkomsten die zijn gesloten met:






  i) | natuurlijke personen voor doeleinden die verband houden met de handels-, bedrijfs- of beroepsactiviteiten van die natuurlijke personen; |
| --- | --- | --- |

a)

de toereikendheid van het regelgevingskader met betrekking tot de mogelijke invoering van plafonds voor kosten die voortvloeien uit gevallen van niet-nakoming die van toepassing zijn op kredietovereenkomsten die zijn gesloten met:

i)

natuurlijke personen voor doeleinden die verband houden met de handels-, bedrijfs- of beroepsactiviteiten van die natuurlijke personen;

| ii) | kmo’s, zoals gedefinieerd in artikel 2 van de bijlage bij Aanbeveling 2003/361/EG; |
| --- | --- |

ii)

kmo’s, zoals gedefinieerd in artikel 2 van de bijlage bij Aanbeveling 2003/361/EG;

| iii) | een kredietnemer, op voorwaarde dat het krediet door een natuurlijke persoon wordt gegarandeerd of door activa of eigendommen van die natuurlijke persoon wordt gedekt; |
| --- | --- |

iii)

een kredietnemer, op voorwaarde dat het krediet door een natuurlijke persoon wordt gegarandeerd of door activa of eigendommen van die natuurlijke persoon wordt gedekt;

| b) | relevante aspecten, met inbegrip van mogelijke respijtmaatregelen, van kredietovereenkomsten die zijn gesloten met:






  i) | natuurlijke personen voor doeleinden die verband houden met de handels-, bedrijfs- of beroepsactiviteiten van die natuurlijke personen; |
| --- | --- | --- |

b)

relevante aspecten, met inbegrip van mogelijke respijtmaatregelen, van kredietovereenkomsten die zijn gesloten met:

i)

natuurlijke personen voor doeleinden die verband houden met de handels-, bedrijfs- of beroepsactiviteiten van die natuurlijke personen;

| ii) | kmo’s zoals gedefinieerd in artikel 2 van de bijlage bij Aanbeveling 2003/361/EG; |
| --- | --- |

ii)

kmo’s zoals gedefinieerd in artikel 2 van de bijlage bij Aanbeveling 2003/361/EG;

| iii) | een kredietnemer, op voorwaarde dat het krediet door een natuurlijke persoon wordt gegarandeerd of door activa of eigendommen van die natuurlijke persoon wordt gedekt; |
| --- | --- |

iii)

een kredietnemer, op voorwaarde dat het krediet door een natuurlijke persoon wordt gegarandeerd of door activa of eigendommen van die natuurlijke persoon wordt gedekt;

| c) | de noodzaak en haalbaarheid van de ontwikkeling van technische uitvoerings- of reguleringsnormen of van andere passende middelen om gemeenschappelijke rapportageformats in te voeren voor mededelingen aan kredietnemers uit hoofde van artikel 10, lid 2, en over respijtmaatregelen. |
| --- | --- |

c)

de noodzaak en haalbaarheid van de ontwikkeling van technische uitvoerings- of reguleringsnormen of van andere passende middelen om gemeenschappelijke rapportageformats in te voeren voor mededelingen aan kredietnemers uit hoofde van artikel 10, lid 2, en over respijtmaatregelen.

Waar passend gaat het in de eerste alinea bedoelde verslag vergezeld van een wetgevingsvoorstel.

Artikel 32

Omzetting

1.   De lidstaten stellen uiterlijk op 29 december 2023 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast om aan deze richtlijn te voldoen en maken die bekend. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onmiddellijk mee.

2.   Zij passen de in lid 1 bedoelde bepalingen toe vanaf 30 december 2023.

In afwijking van de eerste alinea mogen entiteiten die op 30 december 2023 overeenkomstig het nationale recht reeds kredietservicingactiviteiten verrichten, die kredietservicingactiviteiten in hun lidstaat van herkomst voortzetten tot 29 juni 2024 of tot de datum waarop zij een vergunning overeenkomstig deze richtlijn verkrijgen, indien dat vroeger is.

De lidstaten die reeds beschikken over gelijkwaardige of strengere regelingen voor kredietservicingactiviteiten dan die welke in deze richtlijn zijn vastgesteld, kunnen toestaan dat entiteiten die op 30 december 2023 overeenkomstig die regelingen reeds kredietservicingactiviteiten verrichten automatisch worden erkend als kredietservicers met een vergunning uit hoofde van de nationale bepalingen tot omzetting van deze richtlijn.

3.   Wanneer de lidstaten de in lid 1 bedoelde bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking ervan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.

4.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.

Artikel 33

Inwerkingtreding

Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Publicatieblad van de Europese Unie

Artikel 34

Adressaten

Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

Gedaan te Straatsburg, 24 november 2021.

Voor het Europees Parlement

De voorzitter

D. M. SASSOLI

Voor de Raad

De voorzitter

A. LOGAR

---

(1)  
  PB C 444 van 10.12.2018, blz. 15.

1

(2)  
  PB C 367 van 10.10.2018, blz. 43.

2

(3)  Standpunt van het Europees Parlement van 19 oktober 2021 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 9 november 2021.

3

(4)  Verordening (EU) nr. 1093/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot oprichting van een Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Bankautoriteit), tot wijziging van Besluit nr. 716/2009/EG en tot intrekking van Besluit 2009/78/EG van de Commissie (PB L 331 van 15.12.2010, blz. 12).

4

(5)  Verordening (EU) nr. 1092/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 betreffende macroprudentieel toezicht van de Europese Unie op het financiële stelsel en tot oprichting van een Europees Comité voor systeemrisico’s (PB L 331 van 15.12.2010, blz. 1).

5

(6)  Verordening (EU) 2019/630 van het Europees Parlement en de Raad van 17 april 2019 tot wijziging van Verordening (EU) nr. 575/2013 wat betreft minimale verliesdekking voor niet-renderende blootstellingen (PB L 111 van 25.4.2019, blz. 4).

6

(7)  Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende prudentiële vereisten voor kredietinstellingen en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 648/2012 (PB L 176 van 27.6.2013, blz. 1).

7

(8)  Verordening (EG) nr. 593/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 2008 inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst (Rome I) (PB L 177 van 4.7.2008, blz. 6).

8

(9)  Verordening (EU) nr. 1215/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB L 351 van 20.12.2012, blz. 1).

9

(10)  Richtlijn 2008/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten en tot intrekking van Richtlijn 87/102/EEG van de Raad (PB L 133 van 22.5.2008, blz. 66).

10

(11)  Richtlijn 2014/17/ЕU van het Europees Parlement en de Raad van 4 februari 2014 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten met betrekking tot voor bewoning bestemde onroerende goederen en tot wijziging van de Richtlijnen 2008/48/EG en 2013/36/EU en Verordening (EU) nr. 1093/2010 (PB L 60 van 28.2.2014, blz. 34).

11

(12)  Richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van Richtlijn 84/450/EEG van de Raad, Richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van Verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad (“Richtlijn oneerlijke handelspraktijken”) (PB L 149 van 11.6.2005, blz. 22).

12

(13)  Richtlijn 2009/65/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende bepaalde instellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe’s) (PB L 302 van 17.11.2009, blz. 32).

13

(14)  Richtlijn 2011/61/EU van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2011 inzake beheerders van alternatieve beleggingsinstellingen en tot wijziging van de Richtlijnen 2003/41/EG en 2009/65/EG en van de Verordeningen (EG) nr. 1060/2009 en (EU) nr. 1095/2010 (PB L 174 van 1.7.2011, blz. 1).

14

(15)  Richtlijn (EU) 2015/849 van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 2015 inzake de voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld of terrorismefinanciering, tot wijziging van Verordening (EU) nr. 648/2012 van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van Richtlijn 2005/60/EG van het Europees Parlement en de Raad en Richtlijn 2006/70/EG van de Commissie (PB L 141 van 5.6.2015, blz. 73).

15

(16)  Verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad van 27 april 2016 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van Richtlijn 95/46/EG (algemene verordening gegevensbescherming) (PB L 119 van 4.5.2016, blz. 1).

16

(17)  Verordening (EU) 2018/1725 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2018 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de instellingen, organen en instanties van de Unie en betreffende het vrije verkeer van die gegevens, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 45/2001 en Besluit 1247/2002/EG (PB L 295 van 21.11.2018, blz. 39).

17

(18)  Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB L 95 van 21.4.1993, blz. 29).

18

(19)  
  PB C 369 van 17.12.2011, blz. 14.

19

(20)  Verordening (EU) 2017/2402 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2017 tot vaststelling van een algemeen kader voor securitisatie en tot instelling van een specifiek kader voor eenvoudige, transparante en gestandaardiseerde securitisatie, en tot wijziging van de Richtlijnen 2009/65/EG, 2009/138/EG en 2011/61/EU en de Verordeningen (EG) nr. 1060/2009 en (EU) nr. 648/2012 (PB L 347 van 28.12.2017, blz. 35).

20

(21)  Richtlijn 98/5/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 ter vergemakkelijking van de permanente uitoefening van het beroep van advocaat in een andere lidstaat dan die waar de beroepskwalificatie is verworven (PB L 77 van 14.3.1998, blz. 36).

21

(22)  Richtlijn 2013/36/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende toegang tot het bedrijf van kredietinstellingen en het prudentieel toezicht op kredietinstellingen, tot wijziging van Richtlijn 2002/87/EG en tot intrekking van de Richtlijnen 2006/48/EG en 2006/49/EG (PB L 176 van 27.6.2013, blz. 338).

22

(23)  Aanbeveling 2003/361/EG van de Commissie van 6 mei 2003 betreffende de definitie van kleine, middelgrote en micro-ondernemingen (PB L 124 van 20.5.2003, blz. 36).

23

(24)  Richtlijn 2014/65/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 betreffende markten voor financiële instrumenten en tot wijziging van Richtlijn 2002/92/EG en Richtlijn 2011/61/EU (PB L 173 van 12.6.2014, blz. 349).

24

(25)  Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (PB L 55 van 28.2.2011, blz. 13).

25

---

II Niet-wetgevingshandelingen

VERORDENINGEN

| 8.12.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 438/38 |
| --- | --- | --- | --- |

8.12.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 438/38

---

GEDELEGEERDE VERORDENING (EU) 2021/2168 VAN DE COMMISSIE

van 21 september 2021

tot wijziging van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2035 tot aanvulling van Verordening (EU) 2016/429 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft regels voor inrichtingen waar landdieren worden gehouden en broederijen, alsmede voor de traceerbaarheid van bepaalde gehouden landdieren en broedeieren

(Voor de EER relevante tekst)

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EU) 2016/429 van het Europees Parlement en van de Raad van 9 maart 2016 betreffende overdraagbare dierziekten en tot wijziging en intrekking van bepaalde handelingen op het gebied van diergezondheid (“diergezondheidswetgeving”) (1), en met name artikel 94, lid 3, artikel 97, lid 2, artikel 118, leden 1 en 2, en artikel 122, lid 2,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Verordening (EU) 2016/429 bevat regels voor de preventie en bestrijding van dierziekten die op dieren of mensen kunnen worden overgedragen. Deel IV van die verordening bevat met name regels voor inrichtingen waar landdieren worden gehouden en voor broederijen, alsmede voor de traceerbaarheid van bepaalde gehouden landdieren en broedeieren binnen de Unie. Verordening (EU) 2016/429 verleent de Commissie ook de bevoegdheid regels vast te stellen om bepaalde niet-essentiële elementen van die verordening door middel van gedelegeerde handelingen aan te vullen. |
| --- | --- |

(1)

Verordening (EU) 2016/429 bevat regels voor de preventie en bestrijding van dierziekten die op dieren of mensen kunnen worden overgedragen. Deel IV van die verordening bevat met name regels voor inrichtingen waar landdieren worden gehouden en voor broederijen, alsmede voor de traceerbaarheid van bepaalde gehouden landdieren en broedeieren binnen de Unie. Verordening (EU) 2016/429 verleent de Commissie ook de bevoegdheid regels vast te stellen om bepaalde niet-essentiële elementen van die verordening door middel van gedelegeerde handelingen aan te vullen.

| (2) | Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2035 van de Commissie (2) vormt een aanvulling op Verordening (EU) 2016/429 wat betreft regels voor inrichtingen waar landdieren worden gehouden en broederijen, alsmede voor de traceerbaarheid van bepaalde gehouden landdieren en broedeieren. In deel II van die gedelegeerde verordening worden met name regels vastgesteld inzake de registratie en erkenning van inrichtingen waar landdieren worden gehouden, met inbegrip van regels voor inrichtingen die verzamelingen uitvoeren en inrichtingen van waaruit zendingen broedeieren of pluimvee naar een andere lidstaat worden verplaatst. Daarnaast bevat deel III van die gedelegeerde verordening regels inzake de traceerbaarheid van gehouden landdieren en broedeieren, en meer specifiek regels inzake de traceerbaarheid van gehouden runderen, schapen en geiten en inzake het merken van broedeieren. |
| --- | --- |

(2)

Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2035 van de Commissie (2) vormt een aanvulling op Verordening (EU) 2016/429 wat betreft regels voor inrichtingen waar landdieren worden gehouden en broederijen, alsmede voor de traceerbaarheid van bepaalde gehouden landdieren en broedeieren. In deel II van die gedelegeerde verordening worden met name regels vastgesteld inzake de registratie en erkenning van inrichtingen waar landdieren worden gehouden, met inbegrip van regels voor inrichtingen die verzamelingen uitvoeren en inrichtingen van waaruit zendingen broedeieren of pluimvee naar een andere lidstaat worden verplaatst. Daarnaast bevat deel III van die gedelegeerde verordening regels inzake de traceerbaarheid van gehouden landdieren en broedeieren, en meer specifiek regels inzake de traceerbaarheid van gehouden runderen, schapen en geiten en inzake het merken van broedeieren.

| (3) | Tussen de in deze verordening vastgestelde regels bestaat een wezenlijk verband en zij zijn van toepassing op exploitanten die landdieren of broedeieren vervoeren of houden. Met het oog op de samenhang, de eenvoud en de doeltreffende toepassing ervan, en om overlapping van regels te voorkomen, moeten zij in één enkele handeling worden vastgelegd in plaats van verspreid over een aantal afzonderlijke handelingen die talrijke kruisverwijzingen bevatten. Deze aanpak is ook in overeenstemming met een van de belangrijkste doelstellingen van Verordening (EU) 2016/429, namelijk het stroomlijnen van de diergezondheidsvoorschriften van de Unie om deze transparanter en gemakkelijker toepasbaar te maken. |
| --- | --- |

(3)

Tussen de in deze verordening vastgestelde regels bestaat een wezenlijk verband en zij zijn van toepassing op exploitanten die landdieren of broedeieren vervoeren of houden. Met het oog op de samenhang, de eenvoud en de doeltreffende toepassing ervan, en om overlapping van regels te voorkomen, moeten zij in één enkele handeling worden vastgelegd in plaats van verspreid over een aantal afzonderlijke handelingen die talrijke kruisverwijzingen bevatten. Deze aanpak is ook in overeenstemming met een van de belangrijkste doelstellingen van Verordening (EU) 2016/429, namelijk het stroomlijnen van de diergezondheidsvoorschriften van de Unie om deze transparanter en gemakkelijker toepasbaar te maken.

| (4) | In Verordening (EU) 2016/429 is bepaald dat exploitanten van broederijen van waaruit zendingen broedeieren of pluimvee naar een andere lidstaat worden verplaatst, en exploitanten van inrichtingen waar pluimvee wordt gehouden van waaruit zendingen pluimvee dat voor andere doeleinden dan de slacht bestemd is of broedeieren naar een andere lidstaat worden verplaatst, bij de bevoegde autoriteit een aanvraag tot erkenning van hun inrichtingen moeten indienen. Bij artikel 94, lid 3, punt a), van die verordening wordt aan de Commissie de bevoegdheid verleend om in afwijkingen te voorzien van de verplichting voor exploitanten om bij de bevoegde autoriteit erkenning aan te vragen voor bepaalde soorten inrichtingen die geen significant risico inhouden. |
| --- | --- |

(4)

In Verordening (EU) 2016/429 is bepaald dat exploitanten van broederijen van waaruit zendingen broedeieren of pluimvee naar een andere lidstaat worden verplaatst, en exploitanten van inrichtingen waar pluimvee wordt gehouden van waaruit zendingen pluimvee dat voor andere doeleinden dan de slacht bestemd is of broedeieren naar een andere lidstaat worden verplaatst, bij de bevoegde autoriteit een aanvraag tot erkenning van hun inrichtingen moeten indienen. Bij artikel 94, lid 3, punt a), van die verordening wordt aan de Commissie de bevoegdheid verleend om in afwijkingen te voorzien van de verplichting voor exploitanten om bij de bevoegde autoriteit erkenning aan te vragen voor bepaalde soorten inrichtingen die geen significant risico inhouden.

| (5) | Het verplaatsen naar een andere lidstaat van kleine hoeveelheden ander pluimvee dan loopvogels en broedeieren van die dieren vormt een gering risico voor de verspreiding van ziekten. Bovendien kunnen exploitanten van inrichtingen van waaruit kleine hoeveelheden van dergelijke dieren en broedeieren naar een andere lidstaat worden verplaatst om praktische redenen niet aan alle erkenningsvoorschriften van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2035 voldoen. Artikel 4 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2035 moet daarom worden gewijzigd om te voorzien in een afwijking voor exploitanten van broederijen en inrichtingen waar pluimvee wordt gehouden van waaruit minder dan twintig stuks ander pluimvee dan loopvogels en minder dan twintig broedeieren van ander pluimvee dan loopvogels naar een andere lidstaat worden verplaatst, van de verplichting om bij de bevoegde autoriteit een erkenning aan te vragen. |
| --- | --- |

(5)

Het verplaatsen naar een andere lidstaat van kleine hoeveelheden ander pluimvee dan loopvogels en broedeieren van die dieren vormt een gering risico voor de verspreiding van ziekten. Bovendien kunnen exploitanten van inrichtingen van waaruit kleine hoeveelheden van dergelijke dieren en broedeieren naar een andere lidstaat worden verplaatst om praktische redenen niet aan alle erkenningsvoorschriften van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2035 voldoen. Artikel 4 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2035 moet daarom worden gewijzigd om te voorzien in een afwijking voor exploitanten van broederijen en inrichtingen waar pluimvee wordt gehouden van waaruit minder dan twintig stuks ander pluimvee dan loopvogels en minder dan twintig broedeieren van ander pluimvee dan loopvogels naar een andere lidstaat worden verplaatst, van de verplichting om bij de bevoegde autoriteit een erkenning aan te vragen.

| (6) | Artikel 38, lid 1, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2035 bepaalt dat exploitanten die runderen houden ervoor moeten zorgen dat die dieren met specifieke identificatiemiddelen worden geïdentificeerd, terwijl artikel 38, lid 2, van die verordening de exploitanten toelaat die specifieke identificatiemiddelen te vervangen door alternatieve identificatiemiddelen. Zo ook bevat artikel 45, leden 1 en 2, van die gedelegeerde verordening verplichtingen voor exploitanten om hun gehouden schapen en geiten te identificeren door middel van specifieke identificatiemiddelen, terwijl artikel 45, lid 4, van die verordening de exploitanten toelaat die specifieke identificatiemiddelen te vervangen door alternatieve identificatiemiddelen. |
| --- | --- |

(6)

Artikel 38, lid 1, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2035 bepaalt dat exploitanten die runderen houden ervoor moeten zorgen dat die dieren met specifieke identificatiemiddelen worden geïdentificeerd, terwijl artikel 38, lid 2, van die verordening de exploitanten toelaat die specifieke identificatiemiddelen te vervangen door alternatieve identificatiemiddelen. Zo ook bevat artikel 45, leden 1 en 2, van die gedelegeerde verordening verplichtingen voor exploitanten om hun gehouden schapen en geiten te identificeren door middel van specifieke identificatiemiddelen, terwijl artikel 45, lid 4, van die verordening de exploitanten toelaat die specifieke identificatiemiddelen te vervangen door alternatieve identificatiemiddelen.

| (7) | Anderzijds biedt artikel 269 van Verordening (EU) 2016/429 de lidstaten de mogelijkheid om op bepaalde gebieden nationale maatregelen vast te stellen die zij op hun grondgebied kunnen toepassen en die een aanvulling vormen op of strenger zijn dan die welke in die verordening zijn vastgesteld. Traceerbaarheidsvoorschriften voor zendingen gehouden landdieren en levende producten is een van die gebieden. Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2035 geeft die mogelijkheid niet naar behoren weer. Daarom moeten artikel 38, lid 2, artikel 45, lid 4, en artikel 48 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2035 worden gewijzigd om te verduidelijken dat de mogelijkheid voor exploitanten die runderen, schapen of geiten houden om die dieren met alternatieve identificatiemiddelen te identificeren, afhankelijk moet worden gesteld van de toestemming van de lidstaat. Dit verduidelijkt de rol en de verantwoordelijkheid van de lidstaten die nationale maatregelen toepassen om een correcte uitvoering van aanvullende of strengere traceerbaarheidsvoorschriften voor gehouden runderen, schapen en geiten te waarborgen, zoals bepaald in artikel 269 van Verordening (EU) 2016/429. |
| --- | --- |

(7)

Anderzijds biedt artikel 269 van Verordening (EU) 2016/429 de lidstaten de mogelijkheid om op bepaalde gebieden nationale maatregelen vast te stellen die zij op hun grondgebied kunnen toepassen en die een aanvulling vormen op of strenger zijn dan die welke in die verordening zijn vastgesteld. Traceerbaarheidsvoorschriften voor zendingen gehouden landdieren en levende producten is een van die gebieden. Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2035 geeft die mogelijkheid niet naar behoren weer. Daarom moeten artikel 38, lid 2, artikel 45, lid 4, en artikel 48 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2035 worden gewijzigd om te verduidelijken dat de mogelijkheid voor exploitanten die runderen, schapen of geiten houden om die dieren met alternatieve identificatiemiddelen te identificeren, afhankelijk moet worden gesteld van de toestemming van de lidstaat. Dit verduidelijkt de rol en de verantwoordelijkheid van de lidstaten die nationale maatregelen toepassen om een correcte uitvoering van aanvullende of strengere traceerbaarheidsvoorschriften voor gehouden runderen, schapen en geiten te waarborgen, zoals bepaald in artikel 269 van Verordening (EU) 2016/429.

| (8) | Artikel 76 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2035 bepaalt dat exploitanten die papegaaiachtigen houden ervoor moeten zorgen dat de identificatiemiddelen van papegaaiachtigen de identificatiecode van het dier weergeven. De definitie van een identificatiecode in die gedelegeerde verordening is echter te ruim voor wat nodig is voor de identificatie van papegaaiachtigen en vormt een aanzienlijke administratieve last voor de lidstaten. Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2035 moet daarom zodanig worden gewijzigd dat het identificatiemiddel voor papegaaiachtigen een alfanumerieke code mag weergeven die de identificatie van een papegaaiachtige mogelijk maakt en een voldoende mate van traceerbaarheid biedt wanneer die dieren tussen lidstaten worden verplaatst. |
| --- | --- |

(8)

Artikel 76 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2035 bepaalt dat exploitanten die papegaaiachtigen houden ervoor moeten zorgen dat de identificatiemiddelen van papegaaiachtigen de identificatiecode van het dier weergeven. De definitie van een identificatiecode in die gedelegeerde verordening is echter te ruim voor wat nodig is voor de identificatie van papegaaiachtigen en vormt een aanzienlijke administratieve last voor de lidstaten. Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2035 moet daarom zodanig worden gewijzigd dat het identificatiemiddel voor papegaaiachtigen een alfanumerieke code mag weergeven die de identificatie van een papegaaiachtige mogelijk maakt en een voldoende mate van traceerbaarheid biedt wanneer die dieren tussen lidstaten worden verplaatst.

| (9) | In artikel 80 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2035 is bepaald dat alle broedeieren moeten worden voorzien van het unieke erkenningsnummer van de inrichting van oorsprong. Op grond van Verordening (EU) 2016/429 is echter alleen vereist dat inrichtingen die broedeieren naar een andere lidstaat verzenden, worden erkend. Bovendien bepaalt Gedelegeerde Verordening (EU) 2020/688 van de Commissie (3) dat wanneer zendingen van minder dan twintig broedeieren van ander pluimvee dan loopvogels naar een andere lidstaat worden verplaatst, die eieren van oorsprong moeten zijn uit geregistreerde inrichtingen. Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2035 moet daarom worden gewijzigd om exploitanten van inrichtingen waar pluimvee wordt gehouden en exploitanten van broederijen van waaruit zendingen van minder dan twintig broedeieren van ander pluimvee dan loopvogels naar een andere lidstaat worden verplaatst, uit te sluiten van de verplichting om ervoor te zorgen dat elk broedei met het unieke erkenningsnummer van de inrichting van oorsprong wordt gemerkt. Dit amendement is ook in overeenstemming met de bij deze verordening aan artikel 4 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2035 aan te brengen wijzigingen. |
| --- | --- |

(9)

In artikel 80 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2035 is bepaald dat alle broedeieren moeten worden voorzien van het unieke erkenningsnummer van de inrichting van oorsprong. Op grond van Verordening (EU) 2016/429 is echter alleen vereist dat inrichtingen die broedeieren naar een andere lidstaat verzenden, worden erkend. Bovendien bepaalt Gedelegeerde Verordening (EU) 2020/688 van de Commissie (3) dat wanneer zendingen van minder dan twintig broedeieren van ander pluimvee dan loopvogels naar een andere lidstaat worden verplaatst, die eieren van oorsprong moeten zijn uit geregistreerde inrichtingen. Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2035 moet daarom worden gewijzigd om exploitanten van inrichtingen waar pluimvee wordt gehouden en exploitanten van broederijen van waaruit zendingen van minder dan twintig broedeieren van ander pluimvee dan loopvogels naar een andere lidstaat worden verplaatst, uit te sluiten van de verplichting om ervoor te zorgen dat elk broedei met het unieke erkenningsnummer van de inrichting van oorsprong wordt gemerkt. Dit amendement is ook in overeenstemming met de bij deze verordening aan artikel 4 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2035 aan te brengen wijzigingen.

| (10) | Artikel 5 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2035 bevat de voorschriften voor de erkenning van inrichtingen voor het verzamelen van hoefdieren en bepaalt dat de bevoegde autoriteit ervoor moet zorgen dat die inrichtingen aan bepaalde voorschriften van deel 1 van bijlage I bij die verordening voldoen. Deel 1, punt 1, b), van bijlage I bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2035 bepaalt dat een inrichting alleen hoeft te worden erkend voor het verzamelen van hoefdieren als in de inrichting op elk moment uitsluitend dezelfde categorie hoefdieren van dezelfde soort en met dezelfde gezondheidsstatus gehuisvest zijn. Bestaande verzamelcentra kunnen echter meerdere epidemiologisch gescheiden voorzieningen voor de huisvesting van dieren hebben. Die gescheiden voorzieningen moeten zodanig worden beheerd dat de dieren die in die voorzieningen worden gehouden, direct noch indirect met elkaar in contact komen. Op die manier kunnen hoefdieren van verschillende soorten of categorieën of met verschillende gezondheidsstatussen in een inrichting worden gehouden zolang zij in verschillende epidemiologisch gescheiden voorzieningen voor de huisvesting van dieren worden gehouden. Deel 1 van bijlage I bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2035 moet daarom worden gewijzigd om in deze mogelijkheid te voorzien. |
| --- | --- |

(10)

Artikel 5 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2035 bevat de voorschriften voor de erkenning van inrichtingen voor het verzamelen van hoefdieren en bepaalt dat de bevoegde autoriteit ervoor moet zorgen dat die inrichtingen aan bepaalde voorschriften van deel 1 van bijlage I bij die verordening voldoen. Deel 1, punt 1, b), van bijlage I bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2035 bepaalt dat een inrichting alleen hoeft te worden erkend voor het verzamelen van hoefdieren als in de inrichting op elk moment uitsluitend dezelfde categorie hoefdieren van dezelfde soort en met dezelfde gezondheidsstatus gehuisvest zijn. Bestaande verzamelcentra kunnen echter meerdere epidemiologisch gescheiden voorzieningen voor de huisvesting van dieren hebben. Die gescheiden voorzieningen moeten zodanig worden beheerd dat de dieren die in die voorzieningen worden gehouden, direct noch indirect met elkaar in contact komen. Op die manier kunnen hoefdieren van verschillende soorten of categorieën of met verschillende gezondheidsstatussen in een inrichting worden gehouden zolang zij in verschillende epidemiologisch gescheiden voorzieningen voor de huisvesting van dieren worden gehouden. Deel 1 van bijlage I bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2035 moet daarom worden gewijzigd om in deze mogelijkheid te voorzien.

| (11) | Bovendien bieden de artikelen 15 tot en met 18 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2020/688 de mogelijkheid om schapen en geiten in dezelfde zending op te nemen, aangezien voor beide soorten dezelfde, in die gedelegeerde verordening vastgestelde diergezondheidsvoorschriften gelden. De mogelijkheid om in een zending zowel schapen als geiten te verzamelen, moet ook worden toegestaan op grond van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2035. Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2035 moet derhalve worden gewijzigd om te voorzien in een afwijking van de hoofdregel in deel 1 van bijlage I bij die verordening, waarin staat dat alleen hoefdieren van dezelfde soort samen mogen worden verzameld, |
| --- | --- |

(11)

Bovendien bieden de artikelen 15 tot en met 18 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2020/688 de mogelijkheid om schapen en geiten in dezelfde zending op te nemen, aangezien voor beide soorten dezelfde, in die gedelegeerde verordening vastgestelde diergezondheidsvoorschriften gelden. De mogelijkheid om in een zending zowel schapen als geiten te verzamelen, moet ook worden toegestaan op grond van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2035. Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2035 moet derhalve worden gewijzigd om te voorzien in een afwijking van de hoofdregel in deel 1 van bijlage I bij die verordening, waarin staat dat alleen hoefdieren van dezelfde soort samen mogen worden verzameld,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2035 wordt als volgt gewijzigd:

| 1) | Artikel 4 wordt vervangen door:

  “Artikel 4
  Afwijking van de verplichting voor exploitanten om bij de bevoegde autoriteit een aanvraag tot erkenning van bepaalde soorten inrichtingen in te dienen
  In afwijking van artikel 94, lid 1, punten a), c) en d), van Verordening (EU) 2016/429 zijn exploitanten van de volgende soorten inrichtingen niet verplicht om overeenkomstig artikel 96, lid 1, van die verordening bij de bevoegde autoriteit een aanvraag tot erkenning van hun inrichtingen in te dienen:






  a) | inrichtingen voor de verzameling van paardachtigen waarbij die dieren worden verzameld voor wedstrijden, races, shows, opleiding, collectieve vrijetijdsbesteding of werk, of in het kader van fokactiviteiten; |
| --- | --- | --- |

1)

Artikel 4 wordt vervangen door:

“Artikel 4

Afwijking van de verplichting voor exploitanten om bij de bevoegde autoriteit een aanvraag tot erkenning van bepaalde soorten inrichtingen in te dienen

In afwijking van artikel 94, lid 1, punten a), c) en d), van Verordening (EU) 2016/429 zijn exploitanten van de volgende soorten inrichtingen niet verplicht om overeenkomstig artikel 96, lid 1, van die verordening bij de bevoegde autoriteit een aanvraag tot erkenning van hun inrichtingen in te dienen:

a)

inrichtingen voor de verzameling van paardachtigen waarbij die dieren worden verzameld voor wedstrijden, races, shows, opleiding, collectieve vrijetijdsbesteding of werk, of in het kader van fokactiviteiten;

| b) | broederijen van in gevangenschap levende vogels; |
| --- | --- |

b)

broederijen van in gevangenschap levende vogels;

| c) | broederijen van waaruit zendingen van minder dan twintig broedeieren van pluimvee of minder dan twintig stuks pluimvee naar een andere lidstaat worden verplaatst; |
| --- | --- |

c)

broederijen van waaruit zendingen van minder dan twintig broedeieren van pluimvee of minder dan twintig stuks pluimvee naar een andere lidstaat worden verplaatst;

| d) | inrichtingen waar pluimvee wordt gehouden van waaruit zendingen van minder dan twintig stuks pluimvee dat bestemd is voor andere doeleinden dan de slacht, of zendingen van minder dan twintig broedeieren van pluimvee naar een andere lidstaat worden verplaatst.”. |
| --- | --- |

d)

inrichtingen waar pluimvee wordt gehouden van waaruit zendingen van minder dan twintig stuks pluimvee dat bestemd is voor andere doeleinden dan de slacht, of zendingen van minder dan twintig broedeieren van pluimvee naar een andere lidstaat worden verplaatst.”.

| 2) | In artikel 38, lid 2, wordt punt a) vervangen door:






  “a) | een van de in lid 1 van dit artikel bedoelde conventionele oormerken vervangen door een elektronisch identificatiemiddel dat is goedgekeurd door de bevoegde autoriteit van de lidstaat waar de runderen worden gehouden, indien de lidstaat overeenkomstig artikel 41, lid 1, toestemming voor een dergelijke vervanging heeft verleend;”. |
| --- | --- | --- |

2)

In artikel 38, lid 2, wordt punt a) vervangen door:

“a)

een van de in lid 1 van dit artikel bedoelde conventionele oormerken vervangen door een elektronisch identificatiemiddel dat is goedgekeurd door de bevoegde autoriteit van de lidstaat waar de runderen worden gehouden, indien de lidstaat overeenkomstig artikel 41, lid 1, toestemming voor een dergelijke vervanging heeft verleend;”.

| 3) | In artikel 45, lid 4, wordt punt a) vervangen door:






  “a) | een van de identificatiemiddelen zoals bedoeld in lid 2 van dit artikel vervangen overeenkomstig de in artikel 46 vastgestelde afwijkingen, indien de lidstaat waar de schapen en geiten worden gehouden overeenkomstig artikel 48, lid 5, dergelijke afwijkingen toestaat;”. |
| --- | --- | --- |

3)

In artikel 45, lid 4, wordt punt a) vervangen door:

“a)

een van de identificatiemiddelen zoals bedoeld in lid 2 van dit artikel vervangen overeenkomstig de in artikel 46 vastgestelde afwijkingen, indien de lidstaat waar de schapen en geiten worden gehouden overeenkomstig artikel 48, lid 5, dergelijke afwijkingen toestaat;”.

| 4) | Artikel 48 wordt als volgt gewijzigd:






  a) | in lid 4 wordt punt c) geschrapt; |
| --- | --- | --- |

4)

Artikel 48 wordt als volgt gewijzigd:

a)

in lid 4 wordt punt c) geschrapt;

| b) | het volgende lid 5 wordt toegevoegd:

  “5.   Lidstaten kunnen exploitanten toestaan een van de identificatiemiddelen zoals bedoeld in artikel 45, lid 2, te vervangen overeenkomstig de in artikel 45, lid 4, vastgestelde afwijkingen voor schapen en geiten die op hun grondgebied worden gehouden.”. |
| --- | --- |

b)

het volgende lid 5 wordt toegevoegd:

“5.   Lidstaten kunnen exploitanten toestaan een van de identificatiemiddelen zoals bedoeld in artikel 45, lid 2, te vervangen overeenkomstig de in artikel 45, lid 4, vastgestelde afwijkingen voor schapen en geiten die op hun grondgebied worden gehouden.”.

| 5) | In artikel 76, lid 1, worden de punten a), b), en c), vervangen door:






  “a) | een pootring zoals bedoeld in bijlage III, punt h), aangebracht aan ten minste één poot van het dier en met daarop een zichtbare, leesbare en onuitwisbare vermelding van een alfanumerieke code,
  of |
| --- | --- | --- |

5)

In artikel 76, lid 1, worden de punten a), b), en c), vervangen door:

“a)

een pootring zoals bedoeld in bijlage III, punt h), aangebracht aan ten minste één poot van het dier en met daarop een zichtbare, leesbare en onuitwisbare vermelding van een alfanumerieke code,

of

| b) | een injecteerbare transponder zoals bedoeld in bijlage III, punt e), met daarop een leesbare en onuitwisbare vermelding van een alfanumerieke code,
  of |
| --- | --- |

b)

een injecteerbare transponder zoals bedoeld in bijlage III, punt e), met daarop een leesbare en onuitwisbare vermelding van een alfanumerieke code,

of

| c) | een tatoeage zoals bedoeld in bijlage III, punt g), die op het dier is aangebracht en een zichtbare en onuitwisbare vermelding van een alfanumerieke code bevat.”. |
| --- | --- |

c)

een tatoeage zoals bedoeld in bijlage III, punt g), die op het dier is aangebracht en een zichtbare en onuitwisbare vermelding van een alfanumerieke code bevat.”.

| 6) | Artikel 80 wordt vervangen door:

  “Artikel 80
  Verplichtingen van exploitanten met betrekking tot de traceerbaarheid van broedeieren

  1.   Exploitanten van inrichtingen waar pluimvee wordt gehouden en exploitanten van broederijen voor pluimvee zorgen ervoor dat elk broedei dat naar een andere lidstaat wordt verplaatst, is voorzien van het unieke erkenningsnummer van de inrichting van oorsprong van de broedeieren.


  2.   Lid 1 is niet van toepassing op:






  a) | exploitanten van inrichtingen waar pluimvee wordt gehouden van waaruit zendingen van minder dan twintig broedeieren van ander pluimvee dan loopvogels naar een andere lidstaat worden verplaatst; |
| --- | --- | --- |

6)

Artikel 80 wordt vervangen door:

“Artikel 80

Verplichtingen van exploitanten met betrekking tot de traceerbaarheid van broedeieren

1.   Exploitanten van inrichtingen waar pluimvee wordt gehouden en exploitanten van broederijen voor pluimvee zorgen ervoor dat elk broedei dat naar een andere lidstaat wordt verplaatst, is voorzien van het unieke erkenningsnummer van de inrichting van oorsprong van de broedeieren.

2.   Lid 1 is niet van toepassing op:

a)

exploitanten van inrichtingen waar pluimvee wordt gehouden van waaruit zendingen van minder dan twintig broedeieren van ander pluimvee dan loopvogels naar een andere lidstaat worden verplaatst;

| b) | exploitanten van broederijen van waaruit zendingen van minder dan twintig broedeieren van ander pluimvee dan loopvogels naar een andere lidstaat worden verplaatst.”. |
| --- | --- |

b)

exploitanten van broederijen van waaruit zendingen van minder dan twintig broedeieren van ander pluimvee dan loopvogels naar een andere lidstaat worden verplaatst.”.

| 7) | In deel 1 van bijlage I wordt punt 1 vervangen door:






  “1. | Voor inrichtingen voor het verzamelen van hoefdieren gelden de volgende voorschriften inzake isolatie en biobeveiligingsmaatregelen, zoals bedoeld in artikel 5:






  a) | er moeten geschikte isolatievoorzieningen voor de hoefdieren beschikbaar zijn; |
| --- | --- | --- | --- |

7)

In deel 1 van bijlage I wordt punt 1 vervangen door:

“1.

Voor inrichtingen voor het verzamelen van hoefdieren gelden de volgende voorschriften inzake isolatie en biobeveiligingsmaatregelen, zoals bedoeld in artikel 5:

a)

er moeten geschikte isolatievoorzieningen voor de hoefdieren beschikbaar zijn;

| b) | op elk moment mag in de inrichting of elk van de epidemiologisch gescheiden voorzieningen voor de huisvesting van dieren in de inrichting uitsluitend dezelfde categorie hoefdieren van dezelfde soort en met dezelfde gezondheidsstatus gehuisvest zijn; |
| --- | --- |

b)

op elk moment mag in de inrichting of elk van de epidemiologisch gescheiden voorzieningen voor de huisvesting van dieren in de inrichting uitsluitend dezelfde categorie hoefdieren van dezelfde soort en met dezelfde gezondheidsstatus gehuisvest zijn;

| c) | in afwijking van de vereiste scheiding van soorten hoefdieren als bedoeld in punt b), mogen dieren die tot een schapen- of geitensoort behoren op elk moment samen worden gehuisvest in de inrichting of in dezelfde epidemiologisch gescheiden voorziening voor de huisvesting van dieren in die inrichting; |
| --- | --- |

c)

in afwijking van de vereiste scheiding van soorten hoefdieren als bedoeld in punt b), mogen dieren die tot een schapen- of geitensoort behoren op elk moment samen worden gehuisvest in de inrichting of in dezelfde epidemiologisch gescheiden voorziening voor de huisvesting van dieren in die inrichting;

| d) | de inrichting moet een geschikt opvangsysteem voor afvalwater hebben; |
| --- | --- |

d)

de inrichting moet een geschikt opvangsysteem voor afvalwater hebben;

| e) | de ruimten waar de hoefdieren worden gehouden en alle corridors alsook het materiaal dat en de uitrusting die met de hoefdieren in contact komt, moeten overeenkomstig de geldende operationele procedures worden gereinigd en ontsmet na de verwijdering van elke partij hoefdieren en, in voorkomend geval, voor het binnenbrengen van een nieuwe partij hoefdieren; |
| --- | --- |

e)

de ruimten waar de hoefdieren worden gehouden en alle corridors alsook het materiaal dat en de uitrusting die met de hoefdieren in contact komt, moeten overeenkomstig de geldende operationele procedures worden gereinigd en ontsmet na de verwijdering van elke partij hoefdieren en, in voorkomend geval, voor het binnenbrengen van een nieuwe partij hoefdieren;

| f) | na de reiniging en ontsmetting en voor de aankomst van een nieuwe partij hoefdieren moet in de voorzieningen waar hoefdieren worden gehouden, een gepaste sanitaire leegstand worden ingelast.”. |
| --- | --- |

f)

na de reiniging en ontsmetting en voor de aankomst van een nieuwe partij hoefdieren moet in de voorzieningen waar hoefdieren worden gehouden, een gepaste sanitaire leegstand worden ingelast.”.

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de derde dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 21 september 2021.

Voor de Commissie

De voorzitter

Ursula VON DER LEYEN

---

(1)  
  PB L 84 van 31.3.2016, blz. 1.

1

(2)  Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2035 van de Commissie van 28 juni 2019 tot aanvulling van Verordening (EU) 2016/429 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft regels voor inrichtingen waar landdieren worden gehouden en broederijen, alsmede voor de traceerbaarheid van bepaalde gehouden landdieren en broedeieren (PB L 314 van 5.12.2019, blz. 115).

2

(3)  Gedelegeerde Verordening (EU) 2020/688 van de Commissie van 17 december 2019 tot aanvulling van Verordening (EU) 2016/429 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de diergezondheidsvoorschriften voor verplaatsingen binnen de Unie van landdieren en broedeieren (PB L 174 van 3.6.2020, blz. 140).

3

---

| 8.12.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 438/43 |
| --- | --- | --- | --- |

8.12.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 438/43

---

UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2021/2169 VAN DE COMMISSIE

van 2 december 2021

tot opening, voor 2022, van een tariefcontingent voor de invoer in de Unie van bepaalde goederen van oorsprong uit Noorwegen, die zijn verkregen door verwerking van in Verordening (EU) nr. 510/2014 van het Europees Parlement en de Raad bedoelde landbouwproducten

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EU) nr. 510/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 16 april 2014 tot vaststelling van de handelsregeling voor bepaalde, door verwerking van landbouwproducten verkregen goederen en tot intrekking van Verordeningen (EG) nr. 1216/2009 en (EG) nr. 614/2009 van de Raad (1), en met name artikel 16, lid 1, punt a),

Gezien Besluit 2004/859/EG van de Raad van 25 oktober 2004 betreffende de sluiting van een overeenkomst in de vorm van een briefwisseling tussen de Europese Gemeenschap en het Koninkrijk Noorwegen over Protocol nr. 2 bij de bilaterale vrijhandelsovereenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Noorwegen (2), en met name artikel 3,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | In Protocol nr. 2 bij de Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Noorwegen van 14 mei 1973 (3) (hierna “de bilaterale vrijhandelsovereenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Noorwegen” genoemd) en Protocol nr. 3 bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (hierna de “EER-overeenkomst” genoemd) (4), zoals gewijzigd bij Besluit nr. 140/2001 van het Gemengd Comité van de EER van 23 november 2001 tot wijziging van de Protocollen 2 en 3 van de EER-overeenkomst betreffende verwerkte en andere landbouwproducten (5), zijn de handelsregelingen tussen de Unie en het Koninkrijk Noorwegen voor bepaalde landbouwproducten en verwerkte landbouwproducten vastgesteld. |
| --- | --- |

(1)

In Protocol nr. 2 bij de Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Noorwegen van 14 mei 1973 (3) (hierna “de bilaterale vrijhandelsovereenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Noorwegen” genoemd) en Protocol nr. 3 bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (hierna de “EER-overeenkomst” genoemd) (4), zoals gewijzigd bij Besluit nr. 140/2001 van het Gemengd Comité van de EER van 23 november 2001 tot wijziging van de Protocollen 2 en 3 van de EER-overeenkomst betreffende verwerkte en andere landbouwproducten (5), zijn de handelsregelingen tussen de Unie en het Koninkrijk Noorwegen voor bepaalde landbouwproducten en verwerkte landbouwproducten vastgesteld.

| (2) | In Protocol nr. 3 bij de EER-overeenkomst is een nulrecht vastgelegd voor water met toegevoegde suiker of andere zoetstoffen, dan wel gearomatiseerd, ingedeeld onder GN-code 2202 10 00, en andere alcoholvrije dranken, geen producten bedoeld bij de posten 0401 tot en met 0404 of vetstoffen afkomstig van producten van de posten 0401 tot en met 0404 bevattend, ingedeeld onder GN-code 2202 90 10. |
| --- | --- |

(2)

In Protocol nr. 3 bij de EER-overeenkomst is een nulrecht vastgelegd voor water met toegevoegde suiker of andere zoetstoffen, dan wel gearomatiseerd, ingedeeld onder GN-code 2202 10 00, en andere alcoholvrije dranken, geen producten bedoeld bij de posten 0401 tot en met 0404 of vetstoffen afkomstig van producten van de posten 0401 tot en met 0404 bevattend, ingedeeld onder GN-code 2202 90 10.

| (3) | Sinds 1 januari 2017 is GN-code 2202 90 vervangen door de GN-codes 2202 91 00 en 2202 99. Daarom moet deze verordening van toepassing zijn op producten van de GN-codes 2202 10 00, ex 2202 91 00 en ex 2202 99. |
| --- | --- |

(3)

Sinds 1 januari 2017 is GN-code 2202 90 vervangen door de GN-codes 2202 91 00 en 2202 99. Daarom moet deze verordening van toepassing zijn op producten van de GN-codes 2202 10 00, ex 2202 91 00 en ex 2202 99.

| (4) | Bij de Overeenkomst in de vorm van een briefwisseling tussen de Europese Gemeenschap en het Koninkrijk Noorwegen over Protocol nr. 2 bij de bilaterale vrijhandelsovereenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Noorwegen (6) (hierna “de overeenkomst in de vorm van een briefwisseling” genoemd) wordt de rechtenvrije regeling die op grond van Protocol nr. 2 wordt toegepast op goederen die zijn ingedeeld onder de GN-codes 2202 10 00 (water, mineraalwater en spuitwater daaronder begrepen, met toegevoegde suiker of andere zoetstoffen, dan wel gearomatiseerd) en ex 2202 90 10 (andere alcoholvrije dranken, suiker bevattend), vervangen door de GN-codes 2202 10 00, ex 2202 91 00 en ex 2202 99. Op grond van de overeenkomst in de vorm van een briefwisseling is de rechtenvrije invoer van die goederen van oorsprong uit Noorwegen alleen toegestaan binnen de grenzen van een rechtenvrij contingent. Voor invoer die dit rechtenvrij contingent overschrijdt, moeten invoerrechten worden betaald. |
| --- | --- |

(4)

Bij de Overeenkomst in de vorm van een briefwisseling tussen de Europese Gemeenschap en het Koninkrijk Noorwegen over Protocol nr. 2 bij de bilaterale vrijhandelsovereenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Noorwegen (6) (hierna “de overeenkomst in de vorm van een briefwisseling” genoemd) wordt de rechtenvrije regeling die op grond van Protocol nr. 2 wordt toegepast op goederen die zijn ingedeeld onder de GN-codes 2202 10 00 (water, mineraalwater en spuitwater daaronder begrepen, met toegevoegde suiker of andere zoetstoffen, dan wel gearomatiseerd) en ex 2202 90 10 (andere alcoholvrije dranken, suiker bevattend), vervangen door de GN-codes 2202 10 00, ex 2202 91 00 en ex 2202 99. Op grond van de overeenkomst in de vorm van een briefwisseling is de rechtenvrije invoer van die goederen van oorsprong uit Noorwegen alleen toegestaan binnen de grenzen van een rechtenvrij contingent. Voor invoer die dit rechtenvrij contingent overschrijdt, moeten invoerrechten worden betaald.

| (5) | Voorts is in de overeenkomst in de vorm van een briefwisseling bepaald dat indien het tariefcontingent op 31 oktober van een bepaald jaar nog niet is opgebruikt, de betrokken producten van 1 januari tot en met 31 december van het volgende jaar onbeperkt rechtenvrije toegang tot de Unie zullen krijgen. |
| --- | --- |

(5)

Voorts is in de overeenkomst in de vorm van een briefwisseling bepaald dat indien het tariefcontingent op 31 oktober van een bepaald jaar nog niet is opgebruikt, de betrokken producten van 1 januari tot en met 31 december van het volgende jaar onbeperkt rechtenvrije toegang tot de Unie zullen krijgen.

| (6) | Het bij Uitvoeringsverordening (EU) 2019/2154 van de Commissie (7) geopende jaarlijkse contingent voor 2020 voor het water en de dranken in kwestie was niet opgebruikt op 31 oktober 2020. In Uitvoeringsverordening (EU) 2020/2122 van de Commissie (8) is derhalve bepaald dat de rechtenregeling die is vastgelegd in de overeenkomst in de vorm van een briefwisseling, niet moest worden toegepast op de invoer in de Unie van 1 januari tot en met 31 december 2021, waarmee de betrokken goederen onbeperkte rechtenvrije toegang tot de Unie kregen. |
| --- | --- |

(6)

Het bij Uitvoeringsverordening (EU) 2019/2154 van de Commissie (7) geopende jaarlijkse contingent voor 2020 voor het water en de dranken in kwestie was niet opgebruikt op 31 oktober 2020. In Uitvoeringsverordening (EU) 2020/2122 van de Commissie (8) is derhalve bepaald dat de rechtenregeling die is vastgelegd in de overeenkomst in de vorm van een briefwisseling, niet moest worden toegepast op de invoer in de Unie van 1 januari tot en met 31 december 2021, waarmee de betrokken goederen onbeperkte rechtenvrije toegang tot de Unie kregen.

| (7) | In de overeenkomst in de vorm van een briefwisseling is bepaald dat het rechtenvrije contingent voor dat water en die dranken opnieuw moet worden geopend voor 2022. Het laatste jaarlijkse contingent voor die producten werd voor 2020 bij Uitvoeringsverordening (EU) 2019/2154 geopend. Aangezien geen jaarlijks contingent voor 2021 werd geopend, is het passend het contingent voor 2022 op hetzelfde niveau als voor 2020 vast te stellen. |
| --- | --- |

(7)

In de overeenkomst in de vorm van een briefwisseling is bepaald dat het rechtenvrije contingent voor dat water en die dranken opnieuw moet worden geopend voor 2022. Het laatste jaarlijkse contingent voor die producten werd voor 2020 bij Uitvoeringsverordening (EU) 2019/2154 geopend. Aangezien geen jaarlijks contingent voor 2021 werd geopend, is het passend het contingent voor 2022 op hetzelfde niveau als voor 2020 vast te stellen.

| (8) | De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité van beheer voor horizontale vraagstukken inzake het handelsverkeer in verwerkte landbouwproducten die niet onder bijlage I vallen, |
| --- | --- |

(8)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité van beheer voor horizontale vraagstukken inzake het handelsverkeer in verwerkte landbouwproducten die niet onder bijlage I vallen,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

1.   Van 1 januari tot en met 31 december 2022 is het in de bijlage vastgestelde rechtenvrije tariefcontingent onder de daarin vermelde voorwaarden geopend voor de in die bijlage opgenomen goederen van oorsprong uit Noorwegen.

2.   De oorsprongsregels die zijn vastgesteld in Protocol nr. 3 bij de bilaterale vrijhandelsovereenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Noorwegen, zijn van toepassing op de goederen die zijn opgenomen in de bijlage bij deze verordening.

3.   Voor ingevoerde hoeveelheden die de omvang van het contingent zoals vastgesteld in de bijlage te boven gaan, geldt een preferentieel recht van 0,047 EUR/liter.

Artikel 2

Het in artikel 1, lid 1, bedoelde rechtenvrije tariefcontingent wordt door de Commissie beheerd overeenkomstig de artikelen 49 tot en met 54 van Uitvoeringsverordening (EU) 2015/2447 van de Commissie (9).

Artikel 3

Deze verordening treedt in werking op de zevende dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Zij is van toepassing met ingang van 1 januari 2022.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 2 december 2021.

Voor de Commissie

De voorzitter

Ursula VON DER LEYEN

---

(1)  
  PB L 150 van 20.5.2014, blz. 1.

1

(2)  
  PB L 370 van 17.12.2004, blz. 70.

2

(3)  
  PB L 171 van 27.6.1973, blz. 2.

3

(4)  
  PB L 1 van 3.1.1994, blz. 3.

4

(5)  
  PB L 22 van 24.1.2002, blz. 34.

5

(6)  
  PB L 370 van 17.12.2004, blz. 72.

6

(7)  Uitvoeringsverordening (EU) 2019/2154 van de Commissie van 16 december 2019 tot opening, voor 2020, van een tariefcontingent voor de invoer in de Unie van bepaalde goederen van oorsprong uit Noorwegen, die zijn verkregen door verwerking van in Verordening (EU) nr. 510/2014 van het Europees Parlement en de Raad bedoelde landbouwproducten (PB L 327 van 17.12.2019, blz. 66).

7

(8)  Uitvoeringsverordening (EU) 2020/2122 van de Commissie van 16 december 2020 betreffende het verlenen van onbeperkte rechtenvrije toegang tot de Unie voor 2021 voor bepaalde goederen van oorsprong uit Noorwegen, die zijn verkregen door verwerking van in Verordening (EU) nr. 510/2014 van het Europees Parlement en de Raad bedoelde landbouwproducten (PB L 426 van 17.12.2020, blz. 32).

8

(9)  Uitvoeringsverordening (EU) 2015/2447 van de Commissie van 24 november 2015 houdende nadere uitvoeringsvoorschriften voor enkele bepalingen van Verordening (EU) nr. 952/2013 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van het douanewetboek van de Unie (PB L 343 van 29.12.2015, blz. 558).

9

---

BIJLAGE

Goederen van oorsprong uit Noorwegen waaraan van 1 januari tot en met 31 december 2022 onbeperkte rechtenvrij toegang tot de Unie moet worden verleend

| Volgnummer | GN-code | Taric-code | Omschrijving van de goederen | | Omvang van het contingent |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 09.0709 | 2202 10 00 | | — | Water, mineraalwater en spuitwater daaronder begrepen, met toegevoegde suiker of andere zoetstoffen, dan wel gearomatiseerd |

Volgnummer

GN-code

Taric-code

Omschrijving van de goederen

Omvang van het contingent

09.0709

2202 10 00

—

Water, mineraalwater en spuitwater daaronder begrepen, met toegevoegde suiker of andere zoetstoffen, dan wel gearomatiseerd

23,029 miljoen liter

ex 2202 91 00

10

| — | Alcoholvrij suikerhoudend bier |
| --- | --- |

—

Alcoholvrij suikerhoudend bier

ex 2202 99 11

11

19

| — | Dranken op basis van soja, met een proteïnegehalte van 2,8 of meer gewichtspercenten, suiker (sacharose of invertsuiker) bevattend |
| --- | --- |

—

Dranken op basis van soja, met een proteïnegehalte van 2,8 of meer gewichtspercenten, suiker (sacharose of invertsuiker) bevattend

Geen producten bedoeld bij de posten 0401 tot en met 0404 of vetstoffen afkomstig van producten bedoeld bij de posten 0401 tot en met 0404 bevattend

ex 2202 99 15

11

19

| — | Dranken op basis van soja, met een proteïnegehalte van minder dan 2,8 gewichtspercenten; dranken op basis van noten bedoeld bij hoofdstuk 8, van granen bedoeld bij hoofdstuk 10 of van zaden bedoeld bij hoofdstuk 12 van het gemeenschappelijk douanetarief, suiker (sacharose of invertsuiker) bevattend |
| --- | --- |

—

Dranken op basis van soja, met een proteïnegehalte van minder dan 2,8 gewichtspercenten; dranken op basis van noten bedoeld bij hoofdstuk 8, van granen bedoeld bij hoofdstuk 10 of van zaden bedoeld bij hoofdstuk 12 van het gemeenschappelijk douanetarief, suiker (sacharose of invertsuiker) bevattend

ex 2202 99 19

11

19

| — | Andere alcoholvrije dranken, suiker (sacharose of invertsuiker) bevattend |
| --- | --- |

—

Andere alcoholvrije dranken, suiker (sacharose of invertsuiker) bevattend

---

| 8.12.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 438/46 |
| --- | --- | --- | --- |

8.12.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 438/46

---

UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2021/2170 VAN DE COMMISSIE

van 7 december 2021

tot instelling van een definitief antidumpingrecht op aluminium converter foil van oorsprong uit de Volksrepubliek China

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EU) 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (1) (“de basisverordening”), en met name artikel 9, lid 4,

Overwegende hetgeen volgt:

1.   PROCEDURE

PROCEDURE

1.1.   Opening van het onderzoek

Opening van het onderzoek

| (1) | Op 22 oktober 2020 heeft de Europese Commissie (“de Commissie”) op basis van artikel 5 van de basisverordening een antidumpingonderzoek geopend met betrekking tot de invoer in de Unie van aluminium converter foil van oorsprong uit de Volksrepubliek China (“de VRC”, “China” of het “betrokken land”) (2). |
| --- | --- |

(1)

Op 22 oktober 2020 heeft de Europese Commissie (“de Commissie”) op basis van artikel 5 van de basisverordening een antidumpingonderzoek geopend met betrekking tot de invoer in de Unie van aluminium converter foil van oorsprong uit de Volksrepubliek China (“de VRC”, “China” of het “betrokken land”) (2).

2

1.2.   Voorlopige maatregelen

Voorlopige maatregelen

| (2) | Overeenkomstig artikel 19 bis van de basisverordening heeft de Commissie de partijen op 21 mei 2021 een overzicht van de voorgestelde voorlopige rechten verstrekt, alsook nadere gegevens over de berekening van de dumpingmarges en de marges die toereikend zijn om de schade voor de bedrijfstak van de Unie weg te nemen (“schademarge”). De belanghebbenden werd verzocht binnen drie werkdagen hun opmerkingen over de juistheid van de berekeningen kenbaar te maken. Twee in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs en één gebruiker hebben opmerkingen ingediend (3). |
| --- | --- |

(2)

Overeenkomstig artikel 19 bis van de basisverordening heeft de Commissie de partijen op 21 mei 2021 een overzicht van de voorgestelde voorlopige rechten verstrekt, alsook nadere gegevens over de berekening van de dumpingmarges en de marges die toereikend zijn om de schade voor de bedrijfstak van de Unie weg te nemen (“schademarge”). De belanghebbenden werd verzocht binnen drie werkdagen hun opmerkingen over de juistheid van de berekeningen kenbaar te maken. Twee in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs en één gebruiker hebben opmerkingen ingediend (3).

3

| (3) | Op 18 juni 2021 heeft de Commissie bij Uitvoeringsverordening (EU) 2021/983 (4) (“de voorlopige verordening”) een voorlopig antidumpingrecht ingesteld. |
| --- | --- |

(3)

Op 18 juni 2021 heeft de Commissie bij Uitvoeringsverordening (EU) 2021/983 (4) (“de voorlopige verordening”) een voorlopig antidumpingrecht ingesteld.

4

1.3.   Vervolg van de procedure

Vervolg van de procedure

| (4) | Na de mededeling van de belangrijkste feiten en overwegingen op grond waarvan een voorlopig antidumpingrecht werd ingesteld (“mededeling van de voorlopige bevindingen”), hebben gebruikers, niet-verbonden importeurs, de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs en de Chinese overheid schriftelijke opmerkingen ingediend waarin zij hun standpunten ten aanzien van de voorlopige bevindingen kenbaar hebben gemaakt. Jiangsu Zhongji, een producent-exporteur, heeft nadere bijzonderheden over de berekening van zijn schademarge gevraagd en ontvangen. |
| --- | --- |

(4)

Na de mededeling van de belangrijkste feiten en overwegingen op grond waarvan een voorlopig antidumpingrecht werd ingesteld (“mededeling van de voorlopige bevindingen”), hebben gebruikers, niet-verbonden importeurs, de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs en de Chinese overheid schriftelijke opmerkingen ingediend waarin zij hun standpunten ten aanzien van de voorlopige bevindingen kenbaar hebben gemaakt. Jiangsu Zhongji, een producent-exporteur, heeft nadere bijzonderheden over de berekening van zijn schademarge gevraagd en ontvangen.

| (5) | Na het verstrijken van de procedurele termijnen werden verschillende aanvullende opmerkingen en antwoorden op de opmerkingen van de andere partijen ingediend. Aangezien die opmerkingen echter niet binnen de gestelde termijnen waren ingediend, kon de Commissie ze in het stadium van het algemene informatiedocument niet in aanmerking nemen. Hoe dan ook heeft de Commissie alle argumenten die belanghebbenden tijdens het onderzoek hebben aangevoerd in overweging genomen. |
| --- | --- |

(5)

Na het verstrijken van de procedurele termijnen werden verschillende aanvullende opmerkingen en antwoorden op de opmerkingen van de andere partijen ingediend. Aangezien die opmerkingen echter niet binnen de gestelde termijnen waren ingediend, kon de Commissie ze in het stadium van het algemene informatiedocument niet in aanmerking nemen. Hoe dan ook heeft de Commissie alle argumenten die belanghebbenden tijdens het onderzoek hebben aangevoerd in overweging genomen.

| (6) | De partijen die daartoe een verzoek hadden ingediend, zijn in de gelegenheid gesteld te worden gehoord. De Commissie heeft hoorzittingen georganiseerd met drie in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs (Xiamen Xiashun, Donghai Foil en Jiangsu Zhongji), alsook met drie gebruikers (Effegidi, Walki Oy en Gascogne Flexible), en met een consortium van vijf importeurs (Cartonal Italia, QualityFoil SARL, Cutting Packaging, Transparent Paper LTD en Now Plastics). |
| --- | --- |

(6)

De partijen die daartoe een verzoek hadden ingediend, zijn in de gelegenheid gesteld te worden gehoord. De Commissie heeft hoorzittingen georganiseerd met drie in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs (Xiamen Xiashun, Donghai Foil en Jiangsu Zhongji), alsook met drie gebruikers (Effegidi, Walki Oy en Gascogne Flexible), en met een consortium van vijf importeurs (Cartonal Italia, QualityFoil SARL, Cutting Packaging, Transparent Paper LTD en Now Plastics).

| (7) | De Commissie is doorgegaan met het verzamelen en controleren van alle informatie die zij voor haar definitieve bevindingen nodig achtte en heeft, gezien de reisbeperkingen als gevolg van de COVID-19-pandemie, toetsingen op afstand (Remote Cross Checks, RCC’s) verricht met betrekking tot de informatie die door Walki Oy en QualityFoil SARL was ingediend. De geplande RCC bij Manreal kon wegens een gebrek aan medewerking van de kant van Manreal niet worden voltooid. Manreal verzocht om tussenkomst van de raadadviseur-auditeur, die bevestigde dat de beëindiging van de RCC geen schending van het recht van verweer van Manreal vormde. De door Manreal beantwoorde vragenlijst werd derhalve niet in aanmerking genomen voor de definitieve bevindingen. Dit had echter geen gevolgen voor de conclusies over het belang van de Unie. Ondanks de beëindiging van de RCC werd deze onderneming nog steeds beschouwd als een belanghebbende en werden haar opmerkingen in aanmerking genomen bij het onderzoek. |
| --- | --- |

(7)

De Commissie is doorgegaan met het verzamelen en controleren van alle informatie die zij voor haar definitieve bevindingen nodig achtte en heeft, gezien de reisbeperkingen als gevolg van de COVID-19-pandemie, toetsingen op afstand (Remote Cross Checks, RCC’s) verricht met betrekking tot de informatie die door Walki Oy en QualityFoil SARL was ingediend. De geplande RCC bij Manreal kon wegens een gebrek aan medewerking van de kant van Manreal niet worden voltooid. Manreal verzocht om tussenkomst van de raadadviseur-auditeur, die bevestigde dat de beëindiging van de RCC geen schending van het recht van verweer van Manreal vormde. De door Manreal beantwoorde vragenlijst werd derhalve niet in aanmerking genomen voor de definitieve bevindingen. Dit had echter geen gevolgen voor de conclusies over het belang van de Unie. Ondanks de beëindiging van de RCC werd deze onderneming nog steeds beschouwd als een belanghebbende en werden haar opmerkingen in aanmerking genomen bij het onderzoek.

1.4.   Samenstelling van een steekproef

Samenstelling van een steekproef

| (8) | Na de voorlopige verordening voerde Manreal aan dat de Commissie door een steekproef van producenten-exporteurs samen te stellen mogelijk een groot aantal op verschillende sectoren gerichte ondernemingen over het hoofd heeft gezien, want de in de steekproef opgenomen ondernemingen vertegenwoordigen slechts 27 % van de Chinese industrie inzake aluminium converter foil (“ACF”). |
| --- | --- |

(8)

Na de voorlopige verordening voerde Manreal aan dat de Commissie door een steekproef van producenten-exporteurs samen te stellen mogelijk een groot aantal op verschillende sectoren gerichte ondernemingen over het hoofd heeft gezien, want de in de steekproef opgenomen ondernemingen vertegenwoordigen slechts 27 % van de Chinese industrie inzake aluminium converter foil (“ACF”).

| (9) | Manreal heeft echter niet gemotiveerd op welke punten de door de Commissie samengestelde steekproef niet representatief was voor de Chinese producenten-exporteurs van ACF in dit onderzoek. Dit argument werd derhalve afgewezen. |
| --- | --- |

(9)

Manreal heeft echter niet gemotiveerd op welke punten de door de Commissie samengestelde steekproef niet representatief was voor de Chinese producenten-exporteurs van ACF in dit onderzoek. Dit argument werd derhalve afgewezen.

1.5.   Individueel onderzoek

Individueel onderzoek

| (10) | Aangezien er geen opmerkingen over individueel onderzoek zijn ontvangen, werd overweging 33 van de voorlopige verordening bevestigd. |
| --- | --- |

(10)

Aangezien er geen opmerkingen over individueel onderzoek zijn ontvangen, werd overweging 33 van de voorlopige verordening bevestigd.

1.6.   Onderzoektijdvak en beoordelingsperiode

Onderzoektijdvak en beoordelingsperiode

| (11) | Aangezien er geen opmerkingen over het onderzoektijdvak (“OT”) en de beoordelingsperiode zijn ontvangen, werd overweging 38 van de voorlopige verordening bevestigd. |
| --- | --- |

(11)

Aangezien er geen opmerkingen over het onderzoektijdvak (“OT”) en de beoordelingsperiode zijn ontvangen, werd overweging 38 van de voorlopige verordening bevestigd.

1.7.   Wijziging van geografisch toepassingsgebied

Wijziging van geografisch toepassingsgebied

| (12) | Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (“VK”) behoort sinds 1 januari 2021 niet meer tot de Europese Unie. Derhalve is deze verordening gebaseerd op gegevens voor de Europese Unie zonder het VK (“EU-27”). |
| --- | --- |

(12)

Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (“VK”) behoort sinds 1 januari 2021 niet meer tot de Europese Unie. Derhalve is deze verordening gebaseerd op gegevens voor de Europese Unie zonder het VK (“EU-27”).

2.   BETROKKEN PRODUCT EN SOORTGELIJK PRODUCT

BETROKKEN PRODUCT EN SOORTGELIJK PRODUCT

2.1.   Argumenten betreffende de productomschrijving

Argumenten betreffende de productomschrijving

| (13) | Na de bekendmaking van de voorlopige verordening hebben verschillende partijen hun verzoeken tot uitsluiting van de volgende producten herhaald: ACF met een dikte van minder dan 6 micron (“ACF<6”) en ACF voor accu’s voor elektrische auto’s (“ACF voor autoaccu’s”). Zij hebben aanvullend bewijsmateriaal verstrekt waaruit blijkt dat producenten in de Unie aankoopbiedingen hebben geweigerd. Het verstrekte aanvullende bewijsmateriaal heeft het resultaat van de analyse van de voorlopige verordening echter niet gewijzigd, aangezien de Commissie bewijsmateriaal had verzameld over de capaciteit, de verkoop en de productie van en proefrollen van ACF<6. Eén gebruiker heeft in zijn opmerkingen over de voorlopige verordening bevestigd dat hij na het OT een proefrol van ACF<6 heeft ontvangen van een producent in de Unie. Verder hadden bepaalde bewijzen betrekking op weigeringen van aankoopbiedingen na het OT. Zoals besproken in de overwegingen 165 tot en met 171, hebben de uitzonderlijke situatie van de COVID-19-pandemie en het daaropvolgende sterke economische herstel geleid tot knelpunten bij het internationale vervoer en tot bevoorradingstekorten. Het staat echter niet vast dat deze situatie de markt op lange termijn zal beïnvloeden. Derhalve heeft de Commissie het verzoek om ACF<6 en ACF voor autoaccu’s van de omschrijving van het onderzochte product uit te sluiten, afgewezen. |
| --- | --- |

(13)

Na de bekendmaking van de voorlopige verordening hebben verschillende partijen hun verzoeken tot uitsluiting van de volgende producten herhaald: ACF met een dikte van minder dan 6 micron (“ACF<6”) en ACF voor accu’s voor elektrische auto’s (“ACF voor autoaccu’s”). Zij hebben aanvullend bewijsmateriaal verstrekt waaruit blijkt dat producenten in de Unie aankoopbiedingen hebben geweigerd. Het verstrekte aanvullende bewijsmateriaal heeft het resultaat van de analyse van de voorlopige verordening echter niet gewijzigd, aangezien de Commissie bewijsmateriaal had verzameld over de capaciteit, de verkoop en de productie van en proefrollen van ACF<6. Eén gebruiker heeft in zijn opmerkingen over de voorlopige verordening bevestigd dat hij na het OT een proefrol van ACF<6 heeft ontvangen van een producent in de Unie. Verder hadden bepaalde bewijzen betrekking op weigeringen van aankoopbiedingen na het OT. Zoals besproken in de overwegingen 165 tot en met 171, hebben de uitzonderlijke situatie van de COVID-19-pandemie en het daaropvolgende sterke economische herstel geleid tot knelpunten bij het internationale vervoer en tot bevoorradingstekorten. Het staat echter niet vast dat deze situatie de markt op lange termijn zal beïnvloeden. Derhalve heeft de Commissie het verzoek om ACF<6 en ACF voor autoaccu’s van de omschrijving van het onderzochte product uit te sluiten, afgewezen.

| (14) | Voorts voerde één gebruiker (Gascogne) aan dat er sprake zou zijn van een tegenstrijdigheid in de voorlopige bevindingen van de Commissie met betrekking tot de verkoop van ACF<6, aangezien de Commissie tot de vaststelling was gekomen dat op dit moment geen enkele producent in de Unie ACF<6 actief op de markt bracht, hoewel de Commissie tegelijkertijd “kon bevestigen dat verschillende producenten in de Unie gedurende een periode van tien jaar voorafgaand aan het OT ACF<6 in commerciële productiehoeveelheden hebben verkocht, zij het op beperkte schaal”. Gascogne verzocht bovendien om toegang tot de verkoopgegevens om meer inzicht te krijgen in de bevindingen van de Commissie in de voorlopige verordening. |
| --- | --- |

(14)

Voorts voerde één gebruiker (Gascogne) aan dat er sprake zou zijn van een tegenstrijdigheid in de voorlopige bevindingen van de Commissie met betrekking tot de verkoop van ACF<6, aangezien de Commissie tot de vaststelling was gekomen dat op dit moment geen enkele producent in de Unie ACF<6 actief op de markt bracht, hoewel de Commissie tegelijkertijd “kon bevestigen dat verschillende producenten in de Unie gedurende een periode van tien jaar voorafgaand aan het OT ACF<6 in commerciële productiehoeveelheden hebben verkocht, zij het op beperkte schaal”. Gascogne verzocht bovendien om toegang tot de verkoopgegevens om meer inzicht te krijgen in de bevindingen van de Commissie in de voorlopige verordening.

| (15) | Aangezien ACF wordt besteld volgens de specificaties van iedere afnemer, is het niet ongebruikelijk dat een nieuwe afnemer van ACF<6 (of andere ACF-dikten) een proefrol vraagt om zelf tests uit te voeren. In dit verband heeft de Commissie in overweging 350 van de voorlopige verordening geconstateerd dat dikten van minder dan 6 micron een marktsegment vertegenwoordigden dat zich aan het ontwikkelen was en een relatief laag verbruik kende tijdens het OT. Bijgevolg is het niet tegenstrijdig dat de producenten in de Unie hun producten in een klein marktsegment zoals ACF<6 niet actief op de markt hebben gebracht, zelfs indien zij in het verleden een beperkte verkoop konden realiseren. Aangezien het bij de gegevens over de verkoop van ACF<6 om vertrouwelijke bedrijfsgegevens gaat, kan de Commissie de gevraagde toegang niet verlenen. |
| --- | --- |

(15)

Aangezien ACF wordt besteld volgens de specificaties van iedere afnemer, is het niet ongebruikelijk dat een nieuwe afnemer van ACF<6 (of andere ACF-dikten) een proefrol vraagt om zelf tests uit te voeren. In dit verband heeft de Commissie in overweging 350 van de voorlopige verordening geconstateerd dat dikten van minder dan 6 micron een marktsegment vertegenwoordigden dat zich aan het ontwikkelen was en een relatief laag verbruik kende tijdens het OT. Bijgevolg is het niet tegenstrijdig dat de producenten in de Unie hun producten in een klein marktsegment zoals ACF<6 niet actief op de markt hebben gebracht, zelfs indien zij in het verleden een beperkte verkoop konden realiseren. Aangezien het bij de gegevens over de verkoop van ACF<6 om vertrouwelijke bedrijfsgegevens gaat, kan de Commissie de gevraagde toegang niet verlenen.

| (16) | Het consortium van importeurs voerde aan dat er geen aanwijzingen zijn in de voorlopige verordening dat de producenten in de Unie ACF<6 in de gevraagde hoeveelheden kunnen vervaardigen. Zoals beschreven in overweging 50 van de voorlopige verordening, heeft de Commissie niettemin voldoende bewijsmateriaal verzameld waaruit blijkt dat de producenten in de Unie in staat zijn ACF<6 te produceren, en heeft zij zelfs gespecificeerd dat dit de productie van proefrollen volgens de specificaties van de afnemer omvat. De Commissie kan dit bewijsmateriaal niet bekendmaken aangezien het vertrouwelijke bedrijfsinformatie bevat. Verder heeft het consortium niet verduidelijkt wat het verstaat onder de gevraagde hoeveelheden in dit marktsegment. De Commissie heeft gecontroleerd of de aanzienlijke reservecapaciteit van de bedrijfstak van de Unie aan de vraag naar ACF<6 kan voldoen. Zoals blijkt uit overweging 273 van de voorlopige verordening is er niet alleen voldoende capaciteit aanwezig om tegemoet te komen aan het huidige verbruik, maar bestaat ook de mogelijkheid om de totale productie te verhogen. Zoals aangegeven in overweging 51 van de voorlopige verordening, heeft de Commissie verder bevestigd dat verschillende producenten in staat zijn om ACF<6 te produceren in de laatste walsstap die noodzakelijk is om een ACF-dikte van minder dan 6 micron te verkrijgen. Daarmee heeft de Commissie bevestigd dat de bedrijfstak van de Unie specifiek over reservecapaciteit beschikt voor het ACF<6-marktsegment indien de vraag in de toekomst zou toenemen. |
| --- | --- |

(16)

Het consortium van importeurs voerde aan dat er geen aanwijzingen zijn in de voorlopige verordening dat de producenten in de Unie ACF<6 in de gevraagde hoeveelheden kunnen vervaardigen. Zoals beschreven in overweging 50 van de voorlopige verordening, heeft de Commissie niettemin voldoende bewijsmateriaal verzameld waaruit blijkt dat de producenten in de Unie in staat zijn ACF<6 te produceren, en heeft zij zelfs gespecificeerd dat dit de productie van proefrollen volgens de specificaties van de afnemer omvat. De Commissie kan dit bewijsmateriaal niet bekendmaken aangezien het vertrouwelijke bedrijfsinformatie bevat. Verder heeft het consortium niet verduidelijkt wat het verstaat onder de gevraagde hoeveelheden in dit marktsegment. De Commissie heeft gecontroleerd of de aanzienlijke reservecapaciteit van de bedrijfstak van de Unie aan de vraag naar ACF<6 kan voldoen. Zoals blijkt uit overweging 273 van de voorlopige verordening is er niet alleen voldoende capaciteit aanwezig om tegemoet te komen aan het huidige verbruik, maar bestaat ook de mogelijkheid om de totale productie te verhogen. Zoals aangegeven in overweging 51 van de voorlopige verordening, heeft de Commissie verder bevestigd dat verschillende producenten in staat zijn om ACF<6 te produceren in de laatste walsstap die noodzakelijk is om een ACF-dikte van minder dan 6 micron te verkrijgen. Daarmee heeft de Commissie bevestigd dat de bedrijfstak van de Unie specifiek over reservecapaciteit beschikt voor het ACF<6-marktsegment indien de vraag in de toekomst zou toenemen.

| (17) | Eén producent-exporteur, Xiamen Xiashun, stelde dat de Commissie in de voorlopige verordening geen gegevens of analyses heeft verstrekt om haar verklaring te staven dat de folieproducenten in de Unie zich voorbereiden om aan de vraag uit de opkomende markt van folie voor accu’s te kunnen voldoen. |
| --- | --- |

(17)

Eén producent-exporteur, Xiamen Xiashun, stelde dat de Commissie in de voorlopige verordening geen gegevens of analyses heeft verstrekt om haar verklaring te staven dat de folieproducenten in de Unie zich voorbereiden om aan de vraag uit de opkomende markt van folie voor accu’s te kunnen voldoen.

| (18) | De gegevens waaruit blijkt dat de producenten in de Unie zich voorbereiden om aan de vraag naar folie voor accu’s te voldoen, zijn uiterst vertrouwelijk en kunnen niet worden samengevat. Deze projecten zijn nog niet openbaar en dus zeer gevoelig. Het niet verstrekken van de gevraagde gegevens of analyse is het resultaat van een zorgvuldig uitgevoerde afweging. Bij het afwegen van het belang van de andere partijen om toegang te krijgen tot deze informatie heeft de Commissie geconcludeerd dat zelfs een samenvatting van de gegevens de bedrijfsactiviteiten van de respectieve producenten in de Unie zou kunnen schaden. Daarom kunnen de gevraagde gegevens niet openbaar worden gemaakt. |
| --- | --- |

(18)

De gegevens waaruit blijkt dat de producenten in de Unie zich voorbereiden om aan de vraag naar folie voor accu’s te voldoen, zijn uiterst vertrouwelijk en kunnen niet worden samengevat. Deze projecten zijn nog niet openbaar en dus zeer gevoelig. Het niet verstrekken van de gevraagde gegevens of analyse is het resultaat van een zorgvuldig uitgevoerde afweging. Bij het afwegen van het belang van de andere partijen om toegang te krijgen tot deze informatie heeft de Commissie geconcludeerd dat zelfs een samenvatting van de gegevens de bedrijfsactiviteiten van de respectieve producenten in de Unie zou kunnen schaden. Daarom kunnen de gevraagde gegevens niet openbaar worden gemaakt.

| (19) | Xiamen Xiashun voerde verder aan dat de Commissie geen rekening heeft gehouden met de gegevens over de toekomstige vraag naar folie voor accu’s in de Unie die zij tijdens de hoorzitting van 23 februari 2021 hadden verstrekt. Xiamen Xiashun leidde uit de verstrekte gegevens af dat de producenten in de Unie niet de capaciteit hebben om aan de vraag naar folie voor accu’s en tegelijkertijd aan de vraag van andere ACF-gebruikers te voldoen. |
| --- | --- |

(19)

Xiamen Xiashun voerde verder aan dat de Commissie geen rekening heeft gehouden met de gegevens over de toekomstige vraag naar folie voor accu’s in de Unie die zij tijdens de hoorzitting van 23 februari 2021 hadden verstrekt. Xiamen Xiashun leidde uit de verstrekte gegevens af dat de producenten in de Unie niet de capaciteit hebben om aan de vraag naar folie voor accu’s en tegelijkertijd aan de vraag van andere ACF-gebruikers te voldoen.

| (20) | De door Xiamen Xiashun verstrekte gegevens waarnaar de onderneming verwijst, hebben betrekking op haar eigen raming van de maximale toekomstige vraag naar folie voor accu’s, gebaseerd op een openbaar beschikbaar overzicht van geplande toekomstige accuprojecten. In de cijfers van dit overzicht van geplande projecten worden verschillende grote accuprojecten in aanmerking genomen, waarvan is aangegeven dat de uitvoering ervan op een niet nader bepaald moment in de toekomst zal plaatsvinden. De projectcapaciteiten die Xiamen Xiashun als uitgangspunt heeft genomen voor zijn berekeningen gaan bovendien uit van de potentiële maximumcapaciteit van een project waarin wordt aangegeven dat een bepaalde waarde maximaal kan worden gerealiseerd. |
| --- | --- |

(20)

De door Xiamen Xiashun verstrekte gegevens waarnaar de onderneming verwijst, hebben betrekking op haar eigen raming van de maximale toekomstige vraag naar folie voor accu’s, gebaseerd op een openbaar beschikbaar overzicht van geplande toekomstige accuprojecten. In de cijfers van dit overzicht van geplande projecten worden verschillende grote accuprojecten in aanmerking genomen, waarvan is aangegeven dat de uitvoering ervan op een niet nader bepaald moment in de toekomst zal plaatsvinden. De projectcapaciteiten die Xiamen Xiashun als uitgangspunt heeft genomen voor zijn berekeningen gaan bovendien uit van de potentiële maximumcapaciteit van een project waarin wordt aangegeven dat een bepaalde waarde maximaal kan worden gerealiseerd.

| (21) | Voor de komende drie jaar gaf Xiamen Xiashun een aanzienlijk lagere prognose. In tegenstelling tot wat Xiamen Xianshun aanvoert, heeft de Commissie in tabel 6 in overweging 273 van de voorlopige verordening gewezen op de aanzienlijke reservecapaciteit van de bedrijfstak van de Unie. Deze capaciteit kan voldoen aan de vraag op de opkomende markt van folie voor accu’s, en overstijgt duidelijk de door Xiamen Xiashun geraamde vraag voor de komende drie jaar. De huidige productiecapaciteit van de producenten in de Unie hoeft de potentiële toekomstige vraag niet volledig te dekken aangezien zij hun productiecapaciteit overeenkomstig de vraag kunnen uitbreiden. De Commissie heeft het argument dan ook afgewezen. |
| --- | --- |

(21)

Voor de komende drie jaar gaf Xiamen Xiashun een aanzienlijk lagere prognose. In tegenstelling tot wat Xiamen Xianshun aanvoert, heeft de Commissie in tabel 6 in overweging 273 van de voorlopige verordening gewezen op de aanzienlijke reservecapaciteit van de bedrijfstak van de Unie. Deze capaciteit kan voldoen aan de vraag op de opkomende markt van folie voor accu’s, en overstijgt duidelijk de door Xiamen Xiashun geraamde vraag voor de komende drie jaar. De huidige productiecapaciteit van de producenten in de Unie hoeft de potentiële toekomstige vraag niet volledig te dekken aangezien zij hun productiecapaciteit overeenkomstig de vraag kunnen uitbreiden. De Commissie heeft het argument dan ook afgewezen.

| (22) | Daarnaast stelde Xiamen Xiashun dat de Commissie in overweging 59 van de voorlopige verordening is voorbijgegaan aan de verschillen in de technische kenmerken op grond van het feit dat er geen grote uitvoer van ACF voor gebruik als folie voor accu’s heeft plaatsgevonden, en de productie van accu’s in de EU nog in haar kinderschoenen staat. |
| --- | --- |

(22)

Daarnaast stelde Xiamen Xiashun dat de Commissie in overweging 59 van de voorlopige verordening is voorbijgegaan aan de verschillen in de technische kenmerken op grond van het feit dat er geen grote uitvoer van ACF voor gebruik als folie voor accu’s heeft plaatsgevonden, en de productie van accu’s in de EU nog in haar kinderschoenen staat.

| (23) | Het argument werd afgewezen. De Commissie heeft de technische kenmerken van folie voor accu’s in aanmerking genomen in de overwegingen 56 en 57 van de voorlopige verordening. In overweging 59 van de voorlopige verordening is louter ingegaan op het argument van Xiamen Xiashun om ACF voor gebruik als folie voor accu’s uit te sluiten wegens de geringe hoeveelheden uitvoer uit de VRC. |
| --- | --- |

(23)

Het argument werd afgewezen. De Commissie heeft de technische kenmerken van folie voor accu’s in aanmerking genomen in de overwegingen 56 en 57 van de voorlopige verordening. In overweging 59 van de voorlopige verordening is louter ingegaan op het argument van Xiamen Xiashun om ACF voor gebruik als folie voor accu’s uit te sluiten wegens de geringe hoeveelheden uitvoer uit de VRC.

| (24) | Na de mededeling van de definitieve bevindingen herhaalde Gascogne zijn verzoek om toegang te krijgen tot de informatie die de Commissie in haar beoordeling in overweging 50 van de voorlopige verordening heeft gebruikt om de verkoop van ACF<6 van verschillende producenten in de Unie in commerciële productiehoeveelheden, zij het op beperkte schaal, gedurende een periode van tien jaar voorafgaand aan het OT te bevestigen. Gascogne voerde aan dat de Commissie voor het volume ten minste een orde van grootte zou moeten verstrekken om uit te leggen om welke commerciële productiehoeveelheden het gaat. |
| --- | --- |

(24)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen herhaalde Gascogne zijn verzoek om toegang te krijgen tot de informatie die de Commissie in haar beoordeling in overweging 50 van de voorlopige verordening heeft gebruikt om de verkoop van ACF<6 van verschillende producenten in de Unie in commerciële productiehoeveelheden, zij het op beperkte schaal, gedurende een periode van tien jaar voorafgaand aan het OT te bevestigen. Gascogne voerde aan dat de Commissie voor het volume ten minste een orde van grootte zou moeten verstrekken om uit te leggen om welke commerciële productiehoeveelheden het gaat.

| (25) | Slechts één gebruiker kocht daadwerkelijk een hoeveelheid voor commerciële productie, die een zeer klein deel van zijn verbruik aan ACF vertegenwoordigde. De Commissie beschouwde elke levering die niet uitsluitend voor testdoeleinden werd verricht als commerciële productie. |
| --- | --- |

(25)

Slechts één gebruiker kocht daadwerkelijk een hoeveelheid voor commerciële productie, die een zeer klein deel van zijn verbruik aan ACF vertegenwoordigde. De Commissie beschouwde elke levering die niet uitsluitend voor testdoeleinden werd verricht als commerciële productie.

| (26) | Aangezien de ACF<6-markt duidelijk een nieuwe, zich ontwikkelende markt is waarvoor tijdens het OT een lage vraag bestond, vormden de eerdere verkopen slechts één element van de beoordeling van de Commissie. De Commissie heeft ook het bewezen vermogen en de capaciteit van de bedrijfstak van de Unie om het product te vervaardigen beoordeeld op basis van de recente productie van proefrollen. Daarom ging het belang van de gebruikers om toegang te krijgen tot deze vertrouwelijke gegevens, zelfs als orden van grootte, niet boven het belang om vertrouwelijke informatie te beschermen. Derhalve heeft de Commissie het herhaalde verzoek om openbaarmaking van informatie over de vertrouwelijke gegevens van de producent in de Unie over de verkoop in het verleden van ACF<6 afgewezen. |
| --- | --- |

(26)

Aangezien de ACF<6-markt duidelijk een nieuwe, zich ontwikkelende markt is waarvoor tijdens het OT een lage vraag bestond, vormden de eerdere verkopen slechts één element van de beoordeling van de Commissie. De Commissie heeft ook het bewezen vermogen en de capaciteit van de bedrijfstak van de Unie om het product te vervaardigen beoordeeld op basis van de recente productie van proefrollen. Daarom ging het belang van de gebruikers om toegang te krijgen tot deze vertrouwelijke gegevens, zelfs als orden van grootte, niet boven het belang om vertrouwelijke informatie te beschermen. Derhalve heeft de Commissie het herhaalde verzoek om openbaarmaking van informatie over de vertrouwelijke gegevens van de producent in de Unie over de verkoop in het verleden van ACF<6 afgewezen.

| (27) | Gascogne voerde verder aan het niet eens te zijn met het standpunt van de Commissie in overweging 13 van de algemene mededeling van de definitieve bevindingen dat weigeringen van producenten in de Unie om orders voor ACF<6 te aanvaarden, te wijten waren aan logistieke beperkingen en bevoorradingstekorten als gevolg van de uitzonderlijke situatie van de COVID-19-pandemie en het daaropvolgende sterke economische herstel. Gascogne herhaalde zijn argument dat de weigeringen van aankoopbiedingen ten aanzien van ACF<6 zonder enige twijfel te wijten waren aan het onvermogen of de onwil van de producenten in de Unie om dit soort dikte te produceren. |
| --- | --- |

(27)

Gascogne voerde verder aan het niet eens te zijn met het standpunt van de Commissie in overweging 13 van de algemene mededeling van de definitieve bevindingen dat weigeringen van producenten in de Unie om orders voor ACF<6 te aanvaarden, te wijten waren aan logistieke beperkingen en bevoorradingstekorten als gevolg van de uitzonderlijke situatie van de COVID-19-pandemie en het daaropvolgende sterke economische herstel. Gascogne herhaalde zijn argument dat de weigeringen van aankoopbiedingen ten aanzien van ACF<6 zonder enige twijfel te wijten waren aan het onvermogen of de onwil van de producenten in de Unie om dit soort dikte te produceren.

| (28) | Gascogne citeerde alleen het laatste deel van overweging 13 van de algemene mededeling van de definitieve bevindingen. In het begin van overweging 13 verwees de Commissie niet alleen naar de gedocumenteerde levering van een proefrol ACF<6 door een producent in de Unie, maar ook naar de bevindingen van de voorlopige verordening, waarin de Commissie had aangetoond dat de producenten in de Unie het vermogen en de capaciteit hadden om ACF<6 te produceren, en tevens verwees naar verkopen in de afgelopen tien jaar. In de voorlopige verordening had de Commissie verder verduidelijkt dat ACF<6 een zich ontwikkelende markt vormt met slechts een beperkte vraag tijdens het OT, wat verklaart waarom tijdens het OT geen verkopen waren gerealiseerd door producenten in de Unie. |
| --- | --- |

(28)

Gascogne citeerde alleen het laatste deel van overweging 13 van de algemene mededeling van de definitieve bevindingen. In het begin van overweging 13 verwees de Commissie niet alleen naar de gedocumenteerde levering van een proefrol ACF<6 door een producent in de Unie, maar ook naar de bevindingen van de voorlopige verordening, waarin de Commissie had aangetoond dat de producenten in de Unie het vermogen en de capaciteit hadden om ACF<6 te produceren, en tevens verwees naar verkopen in de afgelopen tien jaar. In de voorlopige verordening had de Commissie verder verduidelijkt dat ACF<6 een zich ontwikkelende markt vormt met slechts een beperkte vraag tijdens het OT, wat verklaart waarom tijdens het OT geen verkopen waren gerealiseerd door producenten in de Unie.

| (29) | Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde Walki aan dat de Commissie de aanvullende gegevens die hij in zijn opmerkingen over de voorlopige verordening had gevraagd, niet heeft verstrekt. Na de invoering van een gedetailleerder PCN heeft Walki specifiek verzocht om a) het percentage van de totale verkoop op de markt van de Unie door de klagers van ACF met PCN-diktecode 1 (dikte van meer dan 5,0 en minder dan of gelijk aan 6,0 micron); b) de werkelijke totale hoeveelheid PCN met diktecode 1 geproduceerd door alle klagers; c) de werkelijke hoeveelheid ACF met PCN-diktecode 1 die door de klagers openlijk op de EU-markt is verkocht, en d) hoeveel van de vijf klagers bijdragen tot de onder b) en c) vermelde hoeveelheden. |
| --- | --- |

(29)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde Walki aan dat de Commissie de aanvullende gegevens die hij in zijn opmerkingen over de voorlopige verordening had gevraagd, niet heeft verstrekt. Na de invoering van een gedetailleerder PCN heeft Walki specifiek verzocht om a) het percentage van de totale verkoop op de markt van de Unie door de klagers van ACF met PCN-diktecode 1 (dikte van meer dan 5,0 en minder dan of gelijk aan 6,0 micron); b) de werkelijke totale hoeveelheid PCN met diktecode 1 geproduceerd door alle klagers; c) de werkelijke hoeveelheid ACF met PCN-diktecode 1 die door de klagers openlijk op de EU-markt is verkocht, en d) hoeveel van de vijf klagers bijdragen tot de onder b) en c) vermelde hoeveelheden.

| (30) | Zoals blijkt uit de overwegingen 48 tot en met 50 van de voorlopige verordening heeft de Commissie niet alleen gegevens verzameld voor PCN-code 1, maar ook gegevens voor ACF<6, wat exact overeenkomt met het product waarvoor om uitsluiting wordt verzocht. De Commissie heeft informatie verzameld over de vraag van alle medewerkende gebruikers tijdens het OT, maar ook over de verkoop en productie van ACF<6 door alle medewerkende producenten in de Unie. In overweging 50 van de voorlopige verordening wordt duidelijk dat tijdens het OT, afgezien van rechtstreekse onderhandelingen, geen van de producenten in de Unie actief ACF<6 op de markt heeft gebracht, en wordt alleen verwezen naar de productie van proefrollen tijdens het OT. Verder verwees de Commissie naar commerciële productiehoeveelheden op beperkte schaal gedurende een periode van tien jaar voorafgaand aan het onderzoektijdvak. Uit deze informatie blijkt dat tijdens het OT geen verkoop van ACF<6 door de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie heeft plaatsgevonden. Hiermee worden alle vragen van Walki met betrekking tot zijn verzoek om uitsluiting beantwoord. Walki heeft niet aangetoond hoe het ontvangen van de gevraagde gegevens voor het PCN met diktecode 1, die ook ACF van 6,0 micron omvat, nuttig en noodzakelijk zou zijn voor zijn verzoek om uitsluiting, gezien de door de Commissie reeds verstrekte gerichte gegevens die overeenstemmen met het verzoek tot uitsluiting. |
| --- | --- |

(30)

Zoals blijkt uit de overwegingen 48 tot en met 50 van de voorlopige verordening heeft de Commissie niet alleen gegevens verzameld voor PCN-code 1, maar ook gegevens voor ACF<6, wat exact overeenkomt met het product waarvoor om uitsluiting wordt verzocht. De Commissie heeft informatie verzameld over de vraag van alle medewerkende gebruikers tijdens het OT, maar ook over de verkoop en productie van ACF<6 door alle medewerkende producenten in de Unie. In overweging 50 van de voorlopige verordening wordt duidelijk dat tijdens het OT, afgezien van rechtstreekse onderhandelingen, geen van de producenten in de Unie actief ACF<6 op de markt heeft gebracht, en wordt alleen verwezen naar de productie van proefrollen tijdens het OT. Verder verwees de Commissie naar commerciële productiehoeveelheden op beperkte schaal gedurende een periode van tien jaar voorafgaand aan het onderzoektijdvak. Uit deze informatie blijkt dat tijdens het OT geen verkoop van ACF<6 door de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie heeft plaatsgevonden. Hiermee worden alle vragen van Walki met betrekking tot zijn verzoek om uitsluiting beantwoord. Walki heeft niet aangetoond hoe het ontvangen van de gevraagde gegevens voor het PCN met diktecode 1, die ook ACF van 6,0 micron omvat, nuttig en noodzakelijk zou zijn voor zijn verzoek om uitsluiting, gezien de door de Commissie reeds verstrekte gerichte gegevens die overeenstemmen met het verzoek tot uitsluiting.

| (31) | Walki heeft tijdens zijn hoorzitting na de mededeling van de definitieve bevindingen uiteengezet dat er na het OT in oktober 2021 nog steeds geen sprake was van een actief aanbod of actieve verkoop van ACF<6 door Europese producenten op de open markt. Walki verstrekte bewijsmateriaal waaruit blijkt dat hij na het OT geen positief antwoord heeft ontvangen op zijn verzoeken om een prijsopgave voor ACF<6 en legde uit dat slechts één producent in de Unie in staat zou zijn orders voor ACF<6 in commerciële hoeveelheden te aanvaarden. |
| --- | --- |

(31)

Walki heeft tijdens zijn hoorzitting na de mededeling van de definitieve bevindingen uiteengezet dat er na het OT in oktober 2021 nog steeds geen sprake was van een actief aanbod of actieve verkoop van ACF<6 door Europese producenten op de open markt. Walki verstrekte bewijsmateriaal waaruit blijkt dat hij na het OT geen positief antwoord heeft ontvangen op zijn verzoeken om een prijsopgave voor ACF<6 en legde uit dat slechts één producent in de Unie in staat zou zijn orders voor ACF<6 in commerciële hoeveelheden te aanvaarden.

| (32) | De Commissie verwees naar haar uitleg in het definitieve algemene informatiedocument, zoals uiteengezet in overweging 28. |
| --- | --- |

(32)

De Commissie verwees naar haar uitleg in het definitieve algemene informatiedocument, zoals uiteengezet in overweging 28.

| (33) | Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde Xiamen Xiashun aan dat de Commissie kennelijke beoordelingsfouten heeft gemaakt en het beginsel van behoorlijk bestuur heeft geschonden, aangezien zij het verstrekte bewijsmateriaal niet met de nodige zorgvuldigheid en onpartijdigheid heeft onderzocht en bij haar vaststellingen niet naar behoren rekening heeft gehouden met alle relevante bewijzen door geen zinvolle samenvatting te geven van de plannen van de producenten in de Unie om hun capaciteit om aan de vraag naar folie voor accu’s te voldoen te vergroten, en het door Xiamen Xiashun verstrekte bewijsmateriaal met betrekking tot de verwachte vraag naar folie voor accu’s te verwerpen. |
| --- | --- |

(33)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde Xiamen Xiashun aan dat de Commissie kennelijke beoordelingsfouten heeft gemaakt en het beginsel van behoorlijk bestuur heeft geschonden, aangezien zij het verstrekte bewijsmateriaal niet met de nodige zorgvuldigheid en onpartijdigheid heeft onderzocht en bij haar vaststellingen niet naar behoren rekening heeft gehouden met alle relevante bewijzen door geen zinvolle samenvatting te geven van de plannen van de producenten in de Unie om hun capaciteit om aan de vraag naar folie voor accu’s te voldoen te vergroten, en het door Xiamen Xiashun verstrekte bewijsmateriaal met betrekking tot de verwachte vraag naar folie voor accu’s te verwerpen.

| (34) | Xiamen Xiashun voerde aan dat de verklaring van de Commissie dat “de aanzienlijke reservecapaciteit van de bedrijfstak van de Unie aan de vraag op de opkomende markt van folie voor accu’s kan voldoen” in tegenspraak was met haar verklaring dat “gegevens waaruit blijkt dat de producenten in de Unie zich voorbereiden om aan de vraag naar folie voor accu’s te voldoen, uiterst vertrouwelijk zijn en niet kunnen worden samengevat, aangezien deze projecten nog niet openbaar en dus zeer gevoelig zijn”. |
| --- | --- |

(34)

Xiamen Xiashun voerde aan dat de verklaring van de Commissie dat “de aanzienlijke reservecapaciteit van de bedrijfstak van de Unie aan de vraag op de opkomende markt van folie voor accu’s kan voldoen” in tegenspraak was met haar verklaring dat “gegevens waaruit blijkt dat de producenten in de Unie zich voorbereiden om aan de vraag naar folie voor accu’s te voldoen, uiterst vertrouwelijk zijn en niet kunnen worden samengevat, aangezien deze projecten nog niet openbaar en dus zeer gevoelig zijn”.

| (35) | Xiamen Xiashun voerde ook aan dat de Commissie zijn uitgebreide overzicht van de verwachte vraag heeft afgewezen op grond van het feit dat bij verschillende accuprojecten was aangegeven dat de uitvoering op een onbepaald moment in de toekomst zou plaatsvinden. Xiamen Xiashun voerde aan dat dit inherent is aan gegevens over geplande projecten. |
| --- | --- |

(35)

Xiamen Xiashun voerde ook aan dat de Commissie zijn uitgebreide overzicht van de verwachte vraag heeft afgewezen op grond van het feit dat bij verschillende accuprojecten was aangegeven dat de uitvoering op een onbepaald moment in de toekomst zou plaatsvinden. Xiamen Xiashun voerde aan dat dit inherent is aan gegevens over geplande projecten.

| (36) | De verklaring van de Commissie dat de bedrijfstak van de Unie aan de vraag op de opkomende markt voor folie voor accu’s kan voldoen, heeft betrekking op de totale reservecapaciteit in de walserijen. De gegevens waaruit blijkt dat de producenten in de Unie zich voorbereiden op de vraag naar folie voor accu’s, hebben betrekking op de inspanningen van de bedrijfstak van de Unie om producten te kunnen vervaardigen die voldoen aan de specifieke door de accuproducenten gevraagde kenmerken. Door een samenvatting van deze inspanningen te verstrekken, zou de Commissie de zakelijke strategieën van producenten in de Unie onthullen. De genoemde verklaringen zijn dus niet met elkaar in tegenspraak. De Commissie heeft dit argument derhalve afgewezen. |
| --- | --- |

(36)

De verklaring van de Commissie dat de bedrijfstak van de Unie aan de vraag op de opkomende markt voor folie voor accu’s kan voldoen, heeft betrekking op de totale reservecapaciteit in de walserijen. De gegevens waaruit blijkt dat de producenten in de Unie zich voorbereiden op de vraag naar folie voor accu’s, hebben betrekking op de inspanningen van de bedrijfstak van de Unie om producten te kunnen vervaardigen die voldoen aan de specifieke door de accuproducenten gevraagde kenmerken. Door een samenvatting van deze inspanningen te verstrekken, zou de Commissie de zakelijke strategieën van producenten in de Unie onthullen. De genoemde verklaringen zijn dus niet met elkaar in tegenspraak. De Commissie heeft dit argument derhalve afgewezen.

| (37) | Bij de beoordeling van het overzicht van de verwachte toekomstige vraag die Xiamen Xiashun op basis van een openbaar beschikbare bron heeft geleverd, heeft de Commissie een onderscheid gemaakt tussen projecten in een planningsfase met een specifiek tijdschema en geplande projecten waarvoor geen indicatie is van het jaar waarin zij operationeel zullen worden. Dit is geen afwijzing van door Xiamen Xiashun verstrekte bewijzen, maar een grondige analyse van de daadwerkelijke te verwachten vraag. De beoordeling van de vraag of de bedrijfstak van de Unie aan de verwachte toekomstige vraag kan voldoen, werd terecht gebaseerd op accuprojecten waarvan de uitvoering voor een specifiek jaar in de toekomst gepland is. Het argument werd derhalve afgewezen. |
| --- | --- |

(37)

Bij de beoordeling van het overzicht van de verwachte toekomstige vraag die Xiamen Xiashun op basis van een openbaar beschikbare bron heeft geleverd, heeft de Commissie een onderscheid gemaakt tussen projecten in een planningsfase met een specifiek tijdschema en geplande projecten waarvoor geen indicatie is van het jaar waarin zij operationeel zullen worden. Dit is geen afwijzing van door Xiamen Xiashun verstrekte bewijzen, maar een grondige analyse van de daadwerkelijke te verwachten vraag. De beoordeling van de vraag of de bedrijfstak van de Unie aan de verwachte toekomstige vraag kan voldoen, werd terecht gebaseerd op accuprojecten waarvan de uitvoering voor een specifiek jaar in de toekomst gepland is. Het argument werd derhalve afgewezen.

2.2.   Conclusie

Conclusie

| (38) | Na analyse van de opmerkingen die over de productomschrijving werden ontvangen, bevestigt de Commissie de productomschrijving zoals uiteengezet in de voorlopige verordening. |
| --- | --- |

(38)

Na analyse van de opmerkingen die over de productomschrijving werden ontvangen, bevestigt de Commissie de productomschrijving zoals uiteengezet in de voorlopige verordening.

3.   DUMPING

DUMPING

| (39) | Na de mededeling van de voorlopige bevindingen maakten de Chinese overheid en twee in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs opmerkingen over de voorlopige dumpingbevindingen. |
| --- | --- |

(39)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen maakten de Chinese overheid en twee in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs opmerkingen over de voorlopige dumpingbevindingen.

3.1.   Normale waarde

Normale waarde

3.1.1.   Verstoringen van betekenis

Verstoringen van betekenis

| (40) | De Chinese overheid en Xiamen Xiashun maakten opmerkingen over de kwestie van verstoringen van betekenis in China. |
| --- | --- |

(40)

De Chinese overheid en Xiamen Xiashun maakten opmerkingen over de kwestie van verstoringen van betekenis in China.

| (41) | Allereerst voerde de Chinese overheid aan dat de inhoud van het rapport over China en de manier waarop dit is gebruikt ernstige feitelijke en juridische gebreken vertoonden. Volgens de Chinese overheid gaf de inhoud een onjuiste voorstelling en was die eenzijdig en niet in overeenstemming met de werkelijkheid. In het rapport over China werden de rechtmatige concurrentievoordelen van Chinese ondernemingen en de normale institutionele verschillen tussen China en Europa als basis genomen voor het vaststellen van marktverstoringen van betekenis. Voorts betoogde de Chinese overheid dat het feit dat de Commissie de door de bedrijfstak van de Unie op basis van het rapport over China geuite aantijgingen over marktverstoringen heeft aanvaard, de bedrijfstak van de Unie oneerlijke voordelen heeft verschaft, wat gelijkstond aan oordelen voordat er een proces heeft plaatsgevonden. Daarnaast voerde de Chinese overheid aan dat het vervangen van onderzoeken door rapporten niet in overeenstemming was met de fundamentele juridische geest van billijkheid en rechtvaardigheid. |
| --- | --- |

(41)

Allereerst voerde de Chinese overheid aan dat de inhoud van het rapport over China en de manier waarop dit is gebruikt ernstige feitelijke en juridische gebreken vertoonden. Volgens de Chinese overheid gaf de inhoud een onjuiste voorstelling en was die eenzijdig en niet in overeenstemming met de werkelijkheid. In het rapport over China werden de rechtmatige concurrentievoordelen van Chinese ondernemingen en de normale institutionele verschillen tussen China en Europa als basis genomen voor het vaststellen van marktverstoringen van betekenis. Voorts betoogde de Chinese overheid dat het feit dat de Commissie de door de bedrijfstak van de Unie op basis van het rapport over China geuite aantijgingen over marktverstoringen heeft aanvaard, de bedrijfstak van de Unie oneerlijke voordelen heeft verschaft, wat gelijkstond aan oordelen voordat er een proces heeft plaatsgevonden. Daarnaast voerde de Chinese overheid aan dat het vervangen van onderzoeken door rapporten niet in overeenstemming was met de fundamentele juridische geest van billijkheid en rechtvaardigheid.

| (42) | In antwoord op het argument over feitelijke gebreken in het landenrapport merkte de Commissie op dat het landenrapport een veelomvattend document is dat gestoeld is op uitgebreid objectief bewijsmateriaal, met inbegrip van wetgeving, verordeningen en andere officiële door de Chinese overheid gepubliceerde beleidsdocumenten, rapporten van internationale organisaties, wetenschappelijke studies en artikelen van geleerden, en andere betrouwbare onafhankelijke bronnen. Het rapport was in december 2017 openbaar gemaakt, zodat alle belanghebbenden ruimschoots de gelegenheid hebben gehad om het rapport en het bewijsmateriaal waarop het is gebaseerd, te weerleggen, aan te vullen of te becommentariëren. De Chinese overheid heeft zich van dergelijke weerlegging onthouden en heeft uitsluitend niet-onderbouwde, algemene opmerkingen ingediend. |
| --- | --- |

(42)

In antwoord op het argument over feitelijke gebreken in het landenrapport merkte de Commissie op dat het landenrapport een veelomvattend document is dat gestoeld is op uitgebreid objectief bewijsmateriaal, met inbegrip van wetgeving, verordeningen en andere officiële door de Chinese overheid gepubliceerde beleidsdocumenten, rapporten van internationale organisaties, wetenschappelijke studies en artikelen van geleerden, en andere betrouwbare onafhankelijke bronnen. Het rapport was in december 2017 openbaar gemaakt, zodat alle belanghebbenden ruimschoots de gelegenheid hebben gehad om het rapport en het bewijsmateriaal waarop het is gebaseerd, te weerleggen, aan te vullen of te becommentariëren. De Chinese overheid heeft zich van dergelijke weerlegging onthouden en heeft uitsluitend niet-onderbouwde, algemene opmerkingen ingediend.

| (43) | Met betrekking tot het argument van de Chinese overheid waarmee wordt gesuggereerd dat het uitgebrachte landenrapport in de plaats van het feitelijke onderzoek is gekomen, wees de Commissie erop dat zij overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, punt e), van de basisverordening, als zij het door de klager ingediende bewijsmateriaal over de verstoringen van betekenis toereikend acht, het onderzoek op basis hiervan kan openen. Het feitelijke bestaan en de impact van verstoringen van betekenis en het daaropvolgende gebruik van de in artikel 2, lid 6 bis, punt a), van de basisverordening voorgeschreven methode worden echter bepaald ten tijde van de voorlopige en/of definitieve mededeling van feiten en overwegingen als gevolg van een onderzoek. Het bestaan en de potentiële impact van de verstoringen van betekenis worden niet bevestigd in de fase van de opening van het onderzoek, zoals de Chinese overheid beweert, maar pas na een diepgaand onderzoek, zodat dit argument wordt afgewezen. |
| --- | --- |

(43)

Met betrekking tot het argument van de Chinese overheid waarmee wordt gesuggereerd dat het uitgebrachte landenrapport in de plaats van het feitelijke onderzoek is gekomen, wees de Commissie erop dat zij overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, punt e), van de basisverordening, als zij het door de klager ingediende bewijsmateriaal over de verstoringen van betekenis toereikend acht, het onderzoek op basis hiervan kan openen. Het feitelijke bestaan en de impact van verstoringen van betekenis en het daaropvolgende gebruik van de in artikel 2, lid 6 bis, punt a), van de basisverordening voorgeschreven methode worden echter bepaald ten tijde van de voorlopige en/of definitieve mededeling van feiten en overwegingen als gevolg van een onderzoek. Het bestaan en de potentiële impact van de verstoringen van betekenis worden niet bevestigd in de fase van de opening van het onderzoek, zoals de Chinese overheid beweert, maar pas na een diepgaand onderzoek, zodat dit argument wordt afgewezen.

| (44) | Ten tweede merkte de Chinese overheid op dat de Commissie alleen rapporten heeft uitgebracht voor enkele geselecteerde landen, wat voldoende was om vragen te doen rijzen over de meestbegunstigingsbehandeling. Voorts voerde de Chinese overheid aan dat de Commissie nooit een duidelijke en voorspelbare norm heeft gepubliceerd voor het kiezen van landen of sectoren waarover rapporten moeten worden uitgebracht. |
| --- | --- |

(44)

Ten tweede merkte de Chinese overheid op dat de Commissie alleen rapporten heeft uitgebracht voor enkele geselecteerde landen, wat voldoende was om vragen te doen rijzen over de meestbegunstigingsbehandeling. Voorts voerde de Chinese overheid aan dat de Commissie nooit een duidelijke en voorspelbare norm heeft gepubliceerd voor het kiezen van landen of sectoren waarover rapporten moeten worden uitgebracht.

| (45) | De Commissie wees erop dat een landenrapport overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, punt c), van de basisverordening wordt opgesteld als de Commissie over gegronde aanwijzingen beschikt dat er mogelijk sprake is van verstoringen van betekenis in een bepaald land of een bedrijfstak in dat land. Na goedkeuring van de nieuwe bepalingen van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening in december 2017 beschikte de Commissie over dergelijke aanwijzingen van verstoringen van betekenis voor China. De Commissie heeft ook een rapport over verstoringen in Rusland bekendgemaakt en sluit niet uit dat nog andere rapporten zullen volgen. Aangezien de meeste zaken betreffende handelsbeschermingsonderzoeken betrekking hadden op China en aangezien er serieuze aanwijzingen van verstoringen in dat land waren, was dat het eerste land waarvoor de Commissie een rapport heeft opgesteld. Rusland is voorwerp van het op een na grootste aantal handelsbeschermingsonderzoeken. Derhalve had de Commissie objectieve redenen om in deze volgorde rapporten over deze twee landen op te stellen. |
| --- | --- |

(45)

De Commissie wees erop dat een landenrapport overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, punt c), van de basisverordening wordt opgesteld als de Commissie over gegronde aanwijzingen beschikt dat er mogelijk sprake is van verstoringen van betekenis in een bepaald land of een bedrijfstak in dat land. Na goedkeuring van de nieuwe bepalingen van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening in december 2017 beschikte de Commissie over dergelijke aanwijzingen van verstoringen van betekenis voor China. De Commissie heeft ook een rapport over verstoringen in Rusland bekendgemaakt en sluit niet uit dat nog andere rapporten zullen volgen. Aangezien de meeste zaken betreffende handelsbeschermingsonderzoeken betrekking hadden op China en aangezien er serieuze aanwijzingen van verstoringen in dat land waren, was dat het eerste land waarvoor de Commissie een rapport heeft opgesteld. Rusland is voorwerp van het op een na grootste aantal handelsbeschermingsonderzoeken. Derhalve had de Commissie objectieve redenen om in deze volgorde rapporten over deze twee landen op te stellen.

| (46) | Bovendien is het bestaan van een landenrapport geen verplichte voorwaarde voor het openen van een onderzoek op grond van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening. Overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, punt e), van de basisverordening is het namelijk zo dat door de klagers ingediend toereikend bewijsmateriaal waarmee verstoringen van betekenis in ongeacht welk land worden aangetoond en waarmee aan de criteria van artikel 2, lid 6 bis, punt b), wordt voldaan, voldoende is om het onderzoek op grond daarvan te openen. Derhalve zijn de regels inzake verstoringen van betekenis zonder onderscheid van toepassing op alle landen, ongeacht of er al dan niet een landenrapport bestaat. Derhalve kunnen de regels inzake verstoringen in een land geen afbreuk doen aan de behandeling als meest begunstigde natie. Daarom heeft de Commissie deze argumenten verworpen. |
| --- | --- |

(46)

Bovendien is het bestaan van een landenrapport geen verplichte voorwaarde voor het openen van een onderzoek op grond van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening. Overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, punt e), van de basisverordening is het namelijk zo dat door de klagers ingediend toereikend bewijsmateriaal waarmee verstoringen van betekenis in ongeacht welk land worden aangetoond en waarmee aan de criteria van artikel 2, lid 6 bis, punt b), wordt voldaan, voldoende is om het onderzoek op grond daarvan te openen. Derhalve zijn de regels inzake verstoringen van betekenis zonder onderscheid van toepassing op alle landen, ongeacht of er al dan niet een landenrapport bestaat. Derhalve kunnen de regels inzake verstoringen in een land geen afbreuk doen aan de behandeling als meest begunstigde natie. Daarom heeft de Commissie deze argumenten verworpen.

| (47) | Ten derde voegde de Chinese overheid daaraan toe dat wat nationale behandeling betreft, het concept van marktverstoringen of overeenkomstige normen niet voorkwam in de wetgeving van de EU met betrekking tot de interne markt of mededinging, behalve in de basisverordening. Derhalve betoogde de Chinese overheid dat de Commissie niet bevoegd was uit hoofde van het internationale recht, en dat zij evenmin op grond van wetgeving en praktijken in het kader van haar exclusieve bevoegdheid tot regelgeving inzake de interne markt of mededinging de verstoringen in China kon onderzoeken. |
| --- | --- |

(47)

Ten derde voegde de Chinese overheid daaraan toe dat wat nationale behandeling betreft, het concept van marktverstoringen of overeenkomstige normen niet voorkwam in de wetgeving van de EU met betrekking tot de interne markt of mededinging, behalve in de basisverordening. Derhalve betoogde de Chinese overheid dat de Commissie niet bevoegd was uit hoofde van het internationale recht, en dat zij evenmin op grond van wetgeving en praktijken in het kader van haar exclusieve bevoegdheid tot regelgeving inzake de interne markt of mededinging de verstoringen in China kon onderzoeken.

| (48) | De Commissie heeft haar methode in dit onderzoek gebaseerd op het bepaalde in artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening. Dat andere Europese wetgeving niet gebruikmaakt van het concept van verstoringen van betekenis is juridisch irrelevant. Het thema antidumping valt onder de regels van de antidumpingovereenkomst (ADO) van de WTO, op grond waarvan dumping moet worden beoordeeld ten aanzien van ingevoerde producten en het niet vereist is om behalve de voorgeschreven schadeanalyse binnenlandse marktvoorwaarden te beoordelen. Dit argument werd derhalve afgewezen. |
| --- | --- |

(48)

De Commissie heeft haar methode in dit onderzoek gebaseerd op het bepaalde in artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening. Dat andere Europese wetgeving niet gebruikmaakt van het concept van verstoringen van betekenis is juridisch irrelevant. Het thema antidumping valt onder de regels van de antidumpingovereenkomst (ADO) van de WTO, op grond waarvan dumping moet worden beoordeeld ten aanzien van ingevoerde producten en het niet vereist is om behalve de voorgeschreven schadeanalyse binnenlandse marktvoorwaarden te beoordelen. Dit argument werd derhalve afgewezen.

| (49) | Voorts merkte de Chinese overheid op dat de Commissie discriminerende regels en normen ten aanzien van Chinese ondernemingen heeft gehanteerd toen deze zich in vergelijkbare situaties als de EU-ondernemingen bevonden, met inbegrip van, maar niet beperkt tot oneerlijke normen voor bewijs en bewijslast. Tegelijkertijd heeft de Commissie niet beoordeeld of de Unie of haar lidstaten onderhevig waren aan marktverstoringen. Deze reeks praktijken heeft ernstige gevolgen gehad voor de betrouwbaarheid en legitimiteit van de analyse en conclusies van de Commissie met betrekking tot de belangrijkste kwesties in antidumpingonderzoeken betreffende dumping en de berekening van schade. Deze situatie volstaat derhalve om bezorgdheid te uiten over een mogelijke schending van de verplichtingen inzake nationale behandeling uit hoofde van de WTO-regels. |
| --- | --- |

(49)

Voorts merkte de Chinese overheid op dat de Commissie discriminerende regels en normen ten aanzien van Chinese ondernemingen heeft gehanteerd toen deze zich in vergelijkbare situaties als de EU-ondernemingen bevonden, met inbegrip van, maar niet beperkt tot oneerlijke normen voor bewijs en bewijslast. Tegelijkertijd heeft de Commissie niet beoordeeld of de Unie of haar lidstaten onderhevig waren aan marktverstoringen. Deze reeks praktijken heeft ernstige gevolgen gehad voor de betrouwbaarheid en legitimiteit van de analyse en conclusies van de Commissie met betrekking tot de belangrijkste kwesties in antidumpingonderzoeken betreffende dumping en de berekening van schade. Deze situatie volstaat derhalve om bezorgdheid te uiten over een mogelijke schending van de verplichtingen inzake nationale behandeling uit hoofde van de WTO-regels.

| (50) | De Chinese overheid heeft geen toelichting of bewijsmateriaal verschaft met betrekking tot de vermeende discriminerende regels ten aanzien van Chinese ondernemingen. De argumenten werden door de Commissie dan ook als niet-onderbouwd beschouwd. Met betrekking tot de vermeende verstoringen in de EU merkte de Commissie op dat naast het feit dat dit argument van de Chinese overheid algemeen en niet-onderbouwd is, de verstoringen waarvan sprake is in de EU en die EU-ondernemingen treffen, niet het voorwerp uitmaken van de analyse overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening, die betrekking heeft op het land van uitvoer. Bijgevolg is dit concept juridisch irrelevant voor de bedrijfstak van de Unie in de specifieke context van antidumpingonderzoeken. Het argument werd derhalve afgewezen. |
| --- | --- |

(50)

De Chinese overheid heeft geen toelichting of bewijsmateriaal verschaft met betrekking tot de vermeende discriminerende regels ten aanzien van Chinese ondernemingen. De argumenten werden door de Commissie dan ook als niet-onderbouwd beschouwd. Met betrekking tot de vermeende verstoringen in de EU merkte de Commissie op dat naast het feit dat dit argument van de Chinese overheid algemeen en niet-onderbouwd is, de verstoringen waarvan sprake is in de EU en die EU-ondernemingen treffen, niet het voorwerp uitmaken van de analyse overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening, die betrekking heeft op het land van uitvoer. Bijgevolg is dit concept juridisch irrelevant voor de bedrijfstak van de Unie in de specifieke context van antidumpingonderzoeken. Het argument werd derhalve afgewezen.

| (51) | Ten vierde stelde de Chinese overheid dat artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening niet verenigbaar is met artikel 2.2 van de ADO, waarin een uitputtende lijst is opgenomen van situaties waarin de normale waarde kan worden berekend, en verstoringen van betekenis zijn daarin niet opgenomen. De Chinese overheid betoogde voorts dat het gebruik van gegevens uit een geschikt representatief land of internationale prijzen om de normale waarde te berekenen overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening evenmin consistent was met artikel 6.1, punt b), GATT en artikel 2.2 van de ADO, met name artikel 2.2.1.1. Voorts voerde de Chinese overheid aan dat bij het berekenen van de normale waarde volgens de WTO-regels de productiekosten in het land van oorsprong plus een redelijk bedrag voor verkoopkosten, algemene kosten en administratiekosten en voor winst moeten worden gebruikt. Bij artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening is echter wat onder gegevensbronnen kan worden geschaard zodanig uitgebreid dat hieronder ook de productie- en verkoopkosten in een geschikt representatief land, of internationale prijzen, kosten of benchmarks vallen. Dit ging volgens de Chinese overheid het toepassingsgebied van de WTO-regels te buiten. Derhalve zou de Commissie, ongeacht of artikel 2, lid 5, van de basisverordening in overeenstemming is met de WTO-regels, wanneer er sprake is van zogenaamde “verstoringen van de markt” de normale waarde niet door berekening mogen vaststellen op basis van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening. |
| --- | --- |

(51)

Ten vierde stelde de Chinese overheid dat artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening niet verenigbaar is met artikel 2.2 van de ADO, waarin een uitputtende lijst is opgenomen van situaties waarin de normale waarde kan worden berekend, en verstoringen van betekenis zijn daarin niet opgenomen. De Chinese overheid betoogde voorts dat het gebruik van gegevens uit een geschikt representatief land of internationale prijzen om de normale waarde te berekenen overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening evenmin consistent was met artikel 6.1, punt b), GATT en artikel 2.2 van de ADO, met name artikel 2.2.1.1. Voorts voerde de Chinese overheid aan dat bij het berekenen van de normale waarde volgens de WTO-regels de productiekosten in het land van oorsprong plus een redelijk bedrag voor verkoopkosten, algemene kosten en administratiekosten en voor winst moeten worden gebruikt. Bij artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening is echter wat onder gegevensbronnen kan worden geschaard zodanig uitgebreid dat hieronder ook de productie- en verkoopkosten in een geschikt representatief land, of internationale prijzen, kosten of benchmarks vallen. Dit ging volgens de Chinese overheid het toepassingsgebied van de WTO-regels te buiten. Derhalve zou de Commissie, ongeacht of artikel 2, lid 5, van de basisverordening in overeenstemming is met de WTO-regels, wanneer er sprake is van zogenaamde “verstoringen van de markt” de normale waarde niet door berekening mogen vaststellen op basis van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening.

| (52) | De Commissie acht het bepaalde in artikel 2, lid 6 bis, in overeenstemming met de WTO-verplichtingen van de Europese Unie. De Commissie meent dat overeenkomstig de toelichting van de Beroepsinstantie in zaak DS473 EU-Biodiesel (Argentinië), de bepalingen van de basisverordening die over het algemeen van toepassing zijn op alle WTO-leden, met name artikel 2, lid 5, tweede alinea, gebruikmaking van gegevens van een derde land toestaan, die naar behoren aangepast zijn wanneer dergelijke aanpassingen noodzakelijk en onderbouwd zijn. De Commissie heeft dit argument derhalve afgewezen. |
| --- | --- |

(52)

De Commissie acht het bepaalde in artikel 2, lid 6 bis, in overeenstemming met de WTO-verplichtingen van de Europese Unie. De Commissie meent dat overeenkomstig de toelichting van de Beroepsinstantie in zaak DS473 EU-Biodiesel (Argentinië), de bepalingen van de basisverordening die over het algemeen van toepassing zijn op alle WTO-leden, met name artikel 2, lid 5, tweede alinea, gebruikmaking van gegevens van een derde land toestaan, die naar behoren aangepast zijn wanneer dergelijke aanpassingen noodzakelijk en onderbouwd zijn. De Commissie heeft dit argument derhalve afgewezen.

| (53) | De Chinese overheid voerde aan dat de Commissie in dit geval de gegevens van de Chinese exporteurs onmiddellijk buiten beschouwing liet, wat niet consistent was met artikel 2.2.1.1 van de ADO. De Chinese overheid stelde dat de Beroepsinstantie in zaak DS473 EU-Biodiesel (Argentinië) en het panel in zaak DS494 EU-Cost Adjustment Methodologies II (Rusland) hebben verklaard dat overeenkomstig artikel 2.2.1.1 van de ADO, zo lang de door de onderzochte exporteur of producent bewaarde gegevens – binnen aanvaardbare grenzen – op nauwkeurige en betrouwbare wijze overeenstemden met alle werkelijke kosten die door de desbetreffende producent of exporteur voor het onderzochte product waren gemaakt, de met het onderzoek belaste instantie die gegevens moet gebruiken om de productiekosten van de onderzochte producenten vast te stellen. |
| --- | --- |

(53)

De Chinese overheid voerde aan dat de Commissie in dit geval de gegevens van de Chinese exporteurs onmiddellijk buiten beschouwing liet, wat niet consistent was met artikel 2.2.1.1 van de ADO. De Chinese overheid stelde dat de Beroepsinstantie in zaak DS473 EU-Biodiesel (Argentinië) en het panel in zaak DS494 EU-Cost Adjustment Methodologies II (Rusland) hebben verklaard dat overeenkomstig artikel 2.2.1.1 van de ADO, zo lang de door de onderzochte exporteur of producent bewaarde gegevens – binnen aanvaardbare grenzen – op nauwkeurige en betrouwbare wijze overeenstemden met alle werkelijke kosten die door de desbetreffende producent of exporteur voor het onderzochte product waren gemaakt, de met het onderzoek belaste instantie die gegevens moet gebruiken om de productiekosten van de onderzochte producenten vast te stellen.

| (54) | De Commissie herinnert eraan dat de geschillen DS473 en DS494 niet gingen om de toepassing van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening, dat in het onderhavige onderzoek de relevante rechtsgrondslag voor de vaststelling van de normale waarde vormt. Deze geschillen hadden tevens betrekking op andere feitelijke situaties dan de feitelijke situatie wat het bestaan van verstoringen van betekenis betreft. Dit argument werd derhalve afgewezen. |
| --- | --- |

(54)

De Commissie herinnert eraan dat de geschillen DS473 en DS494 niet gingen om de toepassing van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening, dat in het onderhavige onderzoek de relevante rechtsgrondslag voor de vaststelling van de normale waarde vormt. Deze geschillen hadden tevens betrekking op andere feitelijke situaties dan de feitelijke situatie wat het bestaan van verstoringen van betekenis betreft. Dit argument werd derhalve afgewezen.

| (55) | Verder beweerde de Chinese overheid dat met het door de Commissie uitgevoerde onderzoek op basis van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening met verschillende maten is gemeten. Volgens de Chinese overheid heeft de Commissie geweigerd de gegevens over kosten van Chinese exporteurs te aanvaarden met als reden dat er sprake was van marktverstoringen van betekenis op de Chinese markt, maar heeft zij de gegevens van het representatieve land aanvaard en gebruikt ter vervanging van de gegevens van de Chinese producenten zonder zelfs maar te evalueren of er sprake is van marktverstoringen die van invloed zijn op die vervangende gegevens. Dit is volgens de Chinese overheid het bewijs dat er met “verschillende maten” is gemeten. De Chinese overheid voerde aan dat met deze aanpak de betrouwbaarheid van de relevante kosten in het geselecteerde representatieve land niet kon worden gewaarborgd. Bovendien was het onmogelijk om een accuraat beeld van de kosten van de producenten in het land van oorsprong te geven. |
| --- | --- |

(55)

Verder beweerde de Chinese overheid dat met het door de Commissie uitgevoerde onderzoek op basis van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening met verschillende maten is gemeten. Volgens de Chinese overheid heeft de Commissie geweigerd de gegevens over kosten van Chinese exporteurs te aanvaarden met als reden dat er sprake was van marktverstoringen van betekenis op de Chinese markt, maar heeft zij de gegevens van het representatieve land aanvaard en gebruikt ter vervanging van de gegevens van de Chinese producenten zonder zelfs maar te evalueren of er sprake is van marktverstoringen die van invloed zijn op die vervangende gegevens. Dit is volgens de Chinese overheid het bewijs dat er met “verschillende maten” is gemeten. De Chinese overheid voerde aan dat met deze aanpak de betrouwbaarheid van de relevante kosten in het geselecteerde representatieve land niet kon worden gewaarborgd. Bovendien was het onmogelijk om een accuraat beeld van de kosten van de producenten in het land van oorsprong te geven.

| (56) | Tot slot voegde de Chinese overheid daaraan toe dat er ook binnen de EU en de lidstaten ontwikkelingsinitiatieven zijn die vergelijkbaar zijn met de Chinese vijfjarenplannen, zoals de nieuwe industriële strategie en het Duitse Industrie 4.0 enz. Volgens officiële bronnen heeft de Europese aluminiumindustrie op de interne markt tussen 2017 en 2020 geprofiteerd van ruim 200 door de EU-lidstaten getroffen en door de Commissie goedgekeurde staatssteunmaatregelen. |
| --- | --- |

(56)

Tot slot voegde de Chinese overheid daaraan toe dat er ook binnen de EU en de lidstaten ontwikkelingsinitiatieven zijn die vergelijkbaar zijn met de Chinese vijfjarenplannen, zoals de nieuwe industriële strategie en het Duitse Industrie 4.0 enz. Volgens officiële bronnen heeft de Europese aluminiumindustrie op de interne markt tussen 2017 en 2020 geprofiteerd van ruim 200 door de EU-lidstaten getroffen en door de Commissie goedgekeurde staatssteunmaatregelen.

| (57) | De Commissie wees erop dat zij tijdens het onderzoek is nagegaan of het dossier elementen bevatte die wezen op het bestaan van verstoringen in de representatieve landen, namelijk ook met betrekking tot de belangrijkste grondstoffen die worden gebruikt voor de productie van het betrokken product, bijvoorbeeld of er uitvoerbeperkingen op van toepassing zijn. Daarnaast hadden alle belanghebbenden gedurende het onderzoek voldoende mogelijkheid om opmerkingen te maken over de geschiktheid van de door de Commissie overwogen potentiële representatieve landen. De Commissie publiceert in het bijzonder twee mededelingen voor het dossier over de geschiktheid van de mogelijke representatieve landen en een voorlopige keuze van een geschikt land voor het onderzoek. Deze mededelingen worden ter beschikking van alle belanghebbenden gesteld, zodat zij hierover opmerkingen kunnen indienen. Ook in de onderhavige zaak hadden de Chinese overheid en alle overige belanghebbenden de mogelijkheid om argumenten en bewijsmateriaal naar voren te brengen waaruit blijkt dat de mogelijke representatieve landen door verstoringen van betekenis werden beïnvloed en derhalve niet geschikt waren voor het onderzoek. |
| --- | --- |

(57)

De Commissie wees erop dat zij tijdens het onderzoek is nagegaan of het dossier elementen bevatte die wezen op het bestaan van verstoringen in de representatieve landen, namelijk ook met betrekking tot de belangrijkste grondstoffen die worden gebruikt voor de productie van het betrokken product, bijvoorbeeld of er uitvoerbeperkingen op van toepassing zijn. Daarnaast hadden alle belanghebbenden gedurende het onderzoek voldoende mogelijkheid om opmerkingen te maken over de geschiktheid van de door de Commissie overwogen potentiële representatieve landen. De Commissie publiceert in het bijzonder twee mededelingen voor het dossier over de geschiktheid van de mogelijke representatieve landen en een voorlopige keuze van een geschikt land voor het onderzoek. Deze mededelingen worden ter beschikking van alle belanghebbenden gesteld, zodat zij hierover opmerkingen kunnen indienen. Ook in de onderhavige zaak hadden de Chinese overheid en alle overige belanghebbenden de mogelijkheid om argumenten en bewijsmateriaal naar voren te brengen waaruit blijkt dat de mogelijke representatieve landen door verstoringen van betekenis werden beïnvloed en derhalve niet geschikt waren voor het onderzoek.

| (58) | De Commissie merkte op dat krachtens artikel 2, lid 6 bis, punt b), van de basisverordening de mogelijke gevolgen van een of meer van de in die bepaling genoemde factoren worden geanalyseerd aan de hand van de prijzen en kosten in het land van uitvoer. De kostenstructuur en prijsvormingsmechanismen in andere markten, zoals de financiële steun die naar verluidt wordt toegekend in de EU, zijn in het kader van deze procedure geenszins relevant (ook niet als daarvan wel sprake zou zijn, wat niet het geval is (5)). Dit argument is derhalve ongegrond en werd afgewezen. |
| --- | --- |

(58)

De Commissie merkte op dat krachtens artikel 2, lid 6 bis, punt b), van de basisverordening de mogelijke gevolgen van een of meer van de in die bepaling genoemde factoren worden geanalyseerd aan de hand van de prijzen en kosten in het land van uitvoer. De kostenstructuur en prijsvormingsmechanismen in andere markten, zoals de financiële steun die naar verluidt wordt toegekend in de EU, zijn in het kader van deze procedure geenszins relevant (ook niet als daarvan wel sprake zou zijn, wat niet het geval is (5)). Dit argument is derhalve ongegrond en werd afgewezen.

5

| (59) | Xiamen Xiashun diende een aantal opmerkingen in met betrekking tot het bestaan van verstoringen van betekenis. |
| --- | --- |

(59)

Xiamen Xiashun diende een aantal opmerkingen in met betrekking tot het bestaan van verstoringen van betekenis.

| (60) | Allereerst merkte Xiamen Xiashun op dat in overweging 97 van de voorlopige verordening wordt verwezen naar een artikel op internet volgens hetwelk Xiamen Xiashun partijvorming en vakbondswerkzaamheden actief aanprijst. Xiamen Xiashun merkte op dat dit artikel aldus dient te worden uitgelegd dat Xiamen Xiashun het voor haar werknemers in vakbonden, ongeacht of ze lid zijn van de partij, makkelijker maakt om binnen de onderneming hun vakbondswerk te doen. Xiamen Xiashun benadrukte echter dat het woord “besluitvorming” niet betekent dat de partijleden of vakbond enige invloed hebben op het management en bestuur van de onderneming, of op de prijsvorming bij de inkoop van materialen of de verkoop van producten. Dientengevolge kan op basis van deze bewoordingen geen conclusie worden getrokken over zeggenschap van de overheid of marktverstoring. |
| --- | --- |

(60)

Allereerst merkte Xiamen Xiashun op dat in overweging 97 van de voorlopige verordening wordt verwezen naar een artikel op internet volgens hetwelk Xiamen Xiashun partijvorming en vakbondswerkzaamheden actief aanprijst. Xiamen Xiashun merkte op dat dit artikel aldus dient te worden uitgelegd dat Xiamen Xiashun het voor haar werknemers in vakbonden, ongeacht of ze lid zijn van de partij, makkelijker maakt om binnen de onderneming hun vakbondswerk te doen. Xiamen Xiashun benadrukte echter dat het woord “besluitvorming” niet betekent dat de partijleden of vakbond enige invloed hebben op het management en bestuur van de onderneming, of op de prijsvorming bij de inkoop van materialen of de verkoop van producten. Dientengevolge kan op basis van deze bewoordingen geen conclusie worden getrokken over zeggenschap van de overheid of marktverstoring.

| (61) | Daarnaast verzette Xiamen Xiashun zich tegen de bevindingen van de Commissie in overweging 97 van de voorlopige verordening, en legde uit dat het feit dat er partijleden binnen de onderneming werkzaam zijn niet betekent dat zij zeggenschap hebben over de onderneming. Xiamen Xiashun merkte op dat het wettelijk verplicht is om de partijleden toe te staan partijvormingsactiviteiten te ontplooien, maar dat wil niet zeggen dat partijleden enige invloed op de onderneming uitoefenen. Zij voegde daaraan toe dat iedereen mag behoren tot een godsdienst of politieke partij van zijn keuze en dat dit geen invloed heeft op de besluitvorming binnen de onderneming. Verder benadrukte zij dat er weliswaar partijvormingsactiviteiten worden georganiseerd binnen de onderneming, maar dat dit niet betekent dat leden van de Chinese Communistische Partij (“CCP”) zitting hebben in de directie. Tot slot lichtte Xiamen Xiashun toe dat het begrip “partijvorming” door de Commissie verkeerd wordt geïnterpreteerd en dat CCP-leden zich binnen de onderneming voornamelijk bezighouden met het bestuderen van het overheidsbeleid, het geven van een oordeel en advies aan hun partijorganisatie, of soms zelfs entertainment-activiteiten. Zij voegde daaraan toe dat er niets in het dossier staat waaruit blijkt dat de CCP zeggenschap uitoefent over de betrokken ondernemingen. Xiamen Xiashun herhaalde die opmerkingen na de mededeling van de definitieve bevindingen. |
| --- | --- |

(61)

Daarnaast verzette Xiamen Xiashun zich tegen de bevindingen van de Commissie in overweging 97 van de voorlopige verordening, en legde uit dat het feit dat er partijleden binnen de onderneming werkzaam zijn niet betekent dat zij zeggenschap hebben over de onderneming. Xiamen Xiashun merkte op dat het wettelijk verplicht is om de partijleden toe te staan partijvormingsactiviteiten te ontplooien, maar dat wil niet zeggen dat partijleden enige invloed op de onderneming uitoefenen. Zij voegde daaraan toe dat iedereen mag behoren tot een godsdienst of politieke partij van zijn keuze en dat dit geen invloed heeft op de besluitvorming binnen de onderneming. Verder benadrukte zij dat er weliswaar partijvormingsactiviteiten worden georganiseerd binnen de onderneming, maar dat dit niet betekent dat leden van de Chinese Communistische Partij (“CCP”) zitting hebben in de directie. Tot slot lichtte Xiamen Xiashun toe dat het begrip “partijvorming” door de Commissie verkeerd wordt geïnterpreteerd en dat CCP-leden zich binnen de onderneming voornamelijk bezighouden met het bestuderen van het overheidsbeleid, het geven van een oordeel en advies aan hun partijorganisatie, of soms zelfs entertainment-activiteiten. Zij voegde daaraan toe dat er niets in het dossier staat waaruit blijkt dat de CCP zeggenschap uitoefent over de betrokken ondernemingen. Xiamen Xiashun herhaalde die opmerkingen na de mededeling van de definitieve bevindingen.

| (62) | De Commissie merkte allereerst op dat de activiteiten van het binnen Xiamen Xiashun actieve partijcomité duidelijk beschreven worden als “besluitvorming” in het in overweging 97 van de voorlopige verordening geciteerde artikel. In het artikel wordt niet geanalyseerd of toegelicht wat deze “besluitvorming” precies inhoudt. De Commissie herinnert er echter aan dat volgens artikel 2, lid 6 bis, punt b), eerste en tweede streepje, twee elementen relevant zijn om te beoordelen of er verstoringen van betekenis bestaan in een land: “het feit dat de markt in kwestie voor een groot deel wordt bediend door ondernemingen die in handen zijn van de autoriteiten van het land van uitvoer, waarover deze zeggenschap hebben, waarop deze beleidstoezicht uitoefenen of waarvoor deze beleidsadvies geven” en “overheidsaanwezigheid in bedrijven, waardoor inmenging van de overheid in de prijzen of kosten mogelijk wordt”. De betrokkenheid van het partijcomité bij “besluitvorming” binnen Xiamen Xiashun beantwoordt aan beide criteria. Het feit dat de overheidsaanwezigheid in de onderneming leidt tot inmenging in de prijzen en kosten betekent niet dat de staat de prijzen van de verkochte goederen zelf vaststelt, maar eerder dat de onderneming door de aanwezigheid en betrokkenheid van de partijleden binnen de onderneming kan rekenen op een gunstigere behandeling en steun van de autoriteiten, hetgeen indirect van invloed kan zijn op haar kosten en prijzen. Verder is de aanwezigheid van CCP-leden in de onderneming en het feit dat de onderneming partijvormingsactiviteiten en betrokkenheid bij “besluitvorming” faciliteert een duidelijke aanwijzing dat de onderneming niet onafhankelijk is van de staat, en mogelijk handelt in overeenstemming met beleidsrichtlijnen van de CCP in plaats van marktmechanismen. Dit argument wordt derhalve afgewezen. |
| --- | --- |

(62)

De Commissie merkte allereerst op dat de activiteiten van het binnen Xiamen Xiashun actieve partijcomité duidelijk beschreven worden als “besluitvorming” in het in overweging 97 van de voorlopige verordening geciteerde artikel. In het artikel wordt niet geanalyseerd of toegelicht wat deze “besluitvorming” precies inhoudt. De Commissie herinnert er echter aan dat volgens artikel 2, lid 6 bis, punt b), eerste en tweede streepje, twee elementen relevant zijn om te beoordelen of er verstoringen van betekenis bestaan in een land: “het feit dat de markt in kwestie voor een groot deel wordt bediend door ondernemingen die in handen zijn van de autoriteiten van het land van uitvoer, waarover deze zeggenschap hebben, waarop deze beleidstoezicht uitoefenen of waarvoor deze beleidsadvies geven” en “overheidsaanwezigheid in bedrijven, waardoor inmenging van de overheid in de prijzen of kosten mogelijk wordt”. De betrokkenheid van het partijcomité bij “besluitvorming” binnen Xiamen Xiashun beantwoordt aan beide criteria. Het feit dat de overheidsaanwezigheid in de onderneming leidt tot inmenging in de prijzen en kosten betekent niet dat de staat de prijzen van de verkochte goederen zelf vaststelt, maar eerder dat de onderneming door de aanwezigheid en betrokkenheid van de partijleden binnen de onderneming kan rekenen op een gunstigere behandeling en steun van de autoriteiten, hetgeen indirect van invloed kan zijn op haar kosten en prijzen. Verder is de aanwezigheid van CCP-leden in de onderneming en het feit dat de onderneming partijvormingsactiviteiten en betrokkenheid bij “besluitvorming” faciliteert een duidelijke aanwijzing dat de onderneming niet onafhankelijk is van de staat, en mogelijk handelt in overeenstemming met beleidsrichtlijnen van de CCP in plaats van marktmechanismen. Dit argument wordt derhalve afgewezen.

| (63) | Elke werknemer heeft in beginsel weliswaar het recht om de godsdienst of politieke partij van zijn keuze aan te hangen, maar de feitelijke situatie in China is anders, aangezien China een eenpartijstaat is en de CCP gelijk is aan de staat en zijn regering (6). Daarom wijst, zoals beschreven in de overwegingen 50 en 52, de aanwezigheid van CCP-leden in een onderneming die reguliere “partijvormingsactiviteiten” organiseren en “besluitvormingsbevoegdheden” hebben op overheidsaanwezigheid in het bedrijf. Ten aanzien van de activiteiten van het partijcomité merkt de Commissie allereerst op dat “partijvormingsactiviteiten” door de Commissie overeenkomstig de officiële richtsnoeren worden gedefinieerd als “activiteiten om de partijgeest binnen het bedrijf te versterken” of “ontwikkeling van aan de partij gerelateerde activiteiten om het algemene leiderschap van de partij te waarborgen” (7). De Commissie herinnert eraan dat zoals reeds toegelicht in overweging 52, de binnen de onderneming aanwezige partijcomités een indirect, zij het in ieder geval potentieel marktverstorend effect hebben, door de nauwe banden tussen de staat en de CCP in China. |
| --- | --- |

(63)

Elke werknemer heeft in beginsel weliswaar het recht om de godsdienst of politieke partij van zijn keuze aan te hangen, maar de feitelijke situatie in China is anders, aangezien China een eenpartijstaat is en de CCP gelijk is aan de staat en zijn regering (6). Daarom wijst, zoals beschreven in de overwegingen 50 en 52, de aanwezigheid van CCP-leden in een onderneming die reguliere “partijvormingsactiviteiten” organiseren en “besluitvormingsbevoegdheden” hebben op overheidsaanwezigheid in het bedrijf. Ten aanzien van de activiteiten van het partijcomité merkt de Commissie allereerst op dat “partijvormingsactiviteiten” door de Commissie overeenkomstig de officiële richtsnoeren worden gedefinieerd als “activiteiten om de partijgeest binnen het bedrijf te versterken” of “ontwikkeling van aan de partij gerelateerde activiteiten om het algemene leiderschap van de partij te waarborgen” (7). De Commissie herinnert eraan dat zoals reeds toegelicht in overweging 52, de binnen de onderneming aanwezige partijcomités een indirect, zij het in ieder geval potentieel marktverstorend effect hebben, door de nauwe banden tussen de staat en de CCP in China.

6

7

| (64) | Ten tweede betwistte Xiamen Xiashun de conclusie van de Commissie in overweging 166 van de voorlopige verordening dat Xiamen Xiashun te maken heeft met de landelijke verstoringen met betrekking tot arbeid. Xiamen Xiashun voerde aan dat haar lonen wezenlijk hoger zijn dan die van haar concurrenten. Verder merkte Xiamen Xiashun op dat de bewijslast die berust bij producenten-exporteurs om het feitelijke vermoeden van “verstoringen van betekenis” te weerleggen inmiddels zo zwaar weegt dat een afzonderlijke onderneming deze onmogelijk kan dragen. Xiamen Xiashun merkte op dat dit in de praktijk betekent dat: i) het volstrekt onduidelijk is hoe, en door middel van welk bewijs, een bedrijf het vermoeden zou kunnen weerleggen dat zijn kosten, waaronder loonkosten, verstoord zijn; en ii) zelfs wanneer specifiek bewijsmateriaal wordt aangevoerd waaruit aanzienlijke verschillen in kosten tussen producenten-exporteurs naar voren komen, dit de Commissie er niet toe zal bewegen haar voorlopige bevinding inzake het bestaan van “verstoringen van betekenis” in twijfel te trekken. |
| --- | --- |

(64)

Ten tweede betwistte Xiamen Xiashun de conclusie van de Commissie in overweging 166 van de voorlopige verordening dat Xiamen Xiashun te maken heeft met de landelijke verstoringen met betrekking tot arbeid. Xiamen Xiashun voerde aan dat haar lonen wezenlijk hoger zijn dan die van haar concurrenten. Verder merkte Xiamen Xiashun op dat de bewijslast die berust bij producenten-exporteurs om het feitelijke vermoeden van “verstoringen van betekenis” te weerleggen inmiddels zo zwaar weegt dat een afzonderlijke onderneming deze onmogelijk kan dragen. Xiamen Xiashun merkte op dat dit in de praktijk betekent dat: i) het volstrekt onduidelijk is hoe, en door middel van welk bewijs, een bedrijf het vermoeden zou kunnen weerleggen dat zijn kosten, waaronder loonkosten, verstoord zijn; en ii) zelfs wanneer specifiek bewijsmateriaal wordt aangevoerd waaruit aanzienlijke verschillen in kosten tussen producenten-exporteurs naar voren komen, dit de Commissie er niet toe zal bewegen haar voorlopige bevinding inzake het bestaan van “verstoringen van betekenis” in twijfel te trekken.

| (65) | De Commissie herinnerde eraan dat, zoals vermeld in punt 3.3.1.7 van de voorlopige verordening, de lonen in China verstoord zijn, onder meer door de beperkingen op de mobiliteit als gevolg van het registratiesysteem voor huishoudens (hukou), maar ook door het ontbreken van onafhankelijke vakbonden en het gebrek aan collectieve onderhandelingen. Aangezien de bevindingen van de Commissie in punt 3.3.1.7 wijzen op horizontale verstoringen op de hele Chinese arbeidsmarkt, leidt de ernst van deze verstoringen tot de conclusie dat de loonkosten in China in het geheel verstoord zijn. Het dossier bevat geen elementen op grond waarvan met positief bewijs kan worden vastgesteld dat de binnenlandse loonkosten van Xiamen Xiashun niet werden beïnvloed door de verstoringen op de arbeidsmarkt. Allereerst heeft Xiamen Xiashun geen bewijsmateriaal verstrekt waaruit blijkt dat deze horizontale verstoringen haar loonkosten niet beïnvloeden, bijvoorbeeld door aan te tonen dat het hukou-systeem geen invloed had op haar personeel, dat er onafhankelijke vakbonden waren en dat er sprake was van collectieve onderhandelingen. Verder was er geen bewijs dat haar lonen in overeenstemming met de marktbeginselen waren, aangezien Xiamen Xiashun op dit punt geen gegevens had verstrekt. Verder wil een bepaald loonniveau vergeleken met lonen van concurrenten in dezelfde bedrijfstak niet noodzakelijkerwijs zeggen dat de horizontale verstoringen op de hele arbeidsmarkt in de VRC geen invloed hadden op het loonniveau van Xiamen Xiashun. |
| --- | --- |

(65)

De Commissie herinnerde eraan dat, zoals vermeld in punt 3.3.1.7 van de voorlopige verordening, de lonen in China verstoord zijn, onder meer door de beperkingen op de mobiliteit als gevolg van het registratiesysteem voor huishoudens (hukou), maar ook door het ontbreken van onafhankelijke vakbonden en het gebrek aan collectieve onderhandelingen. Aangezien de bevindingen van de Commissie in punt 3.3.1.7 wijzen op horizontale verstoringen op de hele Chinese arbeidsmarkt, leidt de ernst van deze verstoringen tot de conclusie dat de loonkosten in China in het geheel verstoord zijn. Het dossier bevat geen elementen op grond waarvan met positief bewijs kan worden vastgesteld dat de binnenlandse loonkosten van Xiamen Xiashun niet werden beïnvloed door de verstoringen op de arbeidsmarkt. Allereerst heeft Xiamen Xiashun geen bewijsmateriaal verstrekt waaruit blijkt dat deze horizontale verstoringen haar loonkosten niet beïnvloeden, bijvoorbeeld door aan te tonen dat het hukou-systeem geen invloed had op haar personeel, dat er onafhankelijke vakbonden waren en dat er sprake was van collectieve onderhandelingen. Verder was er geen bewijs dat haar lonen in overeenstemming met de marktbeginselen waren, aangezien Xiamen Xiashun op dit punt geen gegevens had verstrekt. Verder wil een bepaald loonniveau vergeleken met lonen van concurrenten in dezelfde bedrijfstak niet noodzakelijkerwijs zeggen dat de horizontale verstoringen op de hele arbeidsmarkt in de VRC geen invloed hadden op het loonniveau van Xiamen Xiashun.

| (66) | Na de mededeling van de definitieve bevindingen herhaalde Xiamen Xiashun dat zijn lonen aanzienlijk hoger waren dan die van zijn concurrenten, en dat dit verschil in loonniveau zou aantonen dat hij niet aan de vermeende verstoringen onderhevig was. |
| --- | --- |

(66)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen herhaalde Xiamen Xiashun dat zijn lonen aanzienlijk hoger waren dan die van zijn concurrenten, en dat dit verschil in loonniveau zou aantonen dat hij niet aan de vermeende verstoringen onderhevig was.

| (67) | Xiamen Xiashun heeft geen concreet bewijsmateriaal verstrekt waaruit zou blijken dat de voor het gehele land geldende verstoringen van de loonkosten, zoals vastgesteld in punt 3.3.1.7 van de voorlopige verordening, niet op hem van toepassing zijn. Daarom is de Commissie van mening dat een bepaald loonniveau, vergeleken met lonen van concurrenten in dezelfde bedrijfstak, niet noodzakelijkerwijs wil zeggen dat de horizontale verstoringen op de hele arbeidsmarkt in de VRC geen invloed hadden op het loonniveau van deze producent-exporteur. Met andere woorden: zelfs wanneer de lonen voor deze producent-exporteur hoger zouden zijn dan die van zijn concurrenten, kan een dergelijk loonniveau toch worden beïnvloed door de verstoringen op de arbeidsmarkt in de VRC. |
| --- | --- |

(67)

Xiamen Xiashun heeft geen concreet bewijsmateriaal verstrekt waaruit zou blijken dat de voor het gehele land geldende verstoringen van de loonkosten, zoals vastgesteld in punt 3.3.1.7 van de voorlopige verordening, niet op hem van toepassing zijn. Daarom is de Commissie van mening dat een bepaald loonniveau, vergeleken met lonen van concurrenten in dezelfde bedrijfstak, niet noodzakelijkerwijs wil zeggen dat de horizontale verstoringen op de hele arbeidsmarkt in de VRC geen invloed hadden op het loonniveau van deze producent-exporteur. Met andere woorden: zelfs wanneer de lonen voor deze producent-exporteur hoger zouden zijn dan die van zijn concurrenten, kan een dergelijk loonniveau toch worden beïnvloed door de verstoringen op de arbeidsmarkt in de VRC.

| (68) | De Commissie spreekt met kracht het argument tegen dat het voor producenten-exporteurs niet mogelijk is om een feitelijk vermoeden van verstoringen van betekenis te weerleggen. Allereerst is er feitelijk geen sprake van een vermoeden, omdat de Commissie bij elk onderzoek uitvoerig nagaat of er sprake is van verstoringen van betekenis die van invloed zijn op het onderzochte product en de betrokken producenten-exporteurs, waarbij al het beschikbare bewijsmateriaal op evenwichtige wijze in ogenschouw wordt genomen. Als er argumenten zijn dat horizontale verstoringen geen invloed hebben op bepaalde binnenlandse kosten op grond van artikel 2, lid 6 bis, punt a), derde streepje, van de basisverordening, onderwerpt de Commissie deze kosten bovendien aan een grondige analyse, zoals duidelijk blijkt uit de duur van de analyses bij dit en andere onderzoeken die betrekking hebben op de VRC. Als het dossier bewijs bevatte dat de verstoringen op de Chinese arbeidsmarkt geen invloed hadden op Xiamen Xiashun, zou de Commissie overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, punt a), derde streepje, van de basisverordening vanzelfsprekend de eigen loonkosten van de onderneming hanteren. |
| --- | --- |

(68)

De Commissie spreekt met kracht het argument tegen dat het voor producenten-exporteurs niet mogelijk is om een feitelijk vermoeden van verstoringen van betekenis te weerleggen. Allereerst is er feitelijk geen sprake van een vermoeden, omdat de Commissie bij elk onderzoek uitvoerig nagaat of er sprake is van verstoringen van betekenis die van invloed zijn op het onderzochte product en de betrokken producenten-exporteurs, waarbij al het beschikbare bewijsmateriaal op evenwichtige wijze in ogenschouw wordt genomen. Als er argumenten zijn dat horizontale verstoringen geen invloed hebben op bepaalde binnenlandse kosten op grond van artikel 2, lid 6 bis, punt a), derde streepje, van de basisverordening, onderwerpt de Commissie deze kosten bovendien aan een grondige analyse, zoals duidelijk blijkt uit de duur van de analyses bij dit en andere onderzoeken die betrekking hebben op de VRC. Als het dossier bewijs bevatte dat de verstoringen op de Chinese arbeidsmarkt geen invloed hadden op Xiamen Xiashun, zou de Commissie overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, punt a), derde streepje, van de basisverordening vanzelfsprekend de eigen loonkosten van de onderneming hanteren.

| (69) | Ten derde merkte Xiamen Xiashun op dat het feit dat de Commissie de loonkosten van de Chinese producenten-exporteurs stelselmatig negeerde, aantoont dat artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening niet te rijmen valt met artikel 2.2 en artikel 2.2.1.1 van de ADO. Artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening stelt dat kosten en prijzen stelselmatig buiten beschouwing moeten worden gelaten, zonder te onderzoeken of aan de in artikel 2.2 van de ADO genoemde voorwaarden is voldaan. |
| --- | --- |

(69)

Ten derde merkte Xiamen Xiashun op dat het feit dat de Commissie de loonkosten van de Chinese producenten-exporteurs stelselmatig negeerde, aantoont dat artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening niet te rijmen valt met artikel 2.2 en artikel 2.2.1.1 van de ADO. Artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening stelt dat kosten en prijzen stelselmatig buiten beschouwing moeten worden gelaten, zonder te onderzoeken of aan de in artikel 2.2 van de ADO genoemde voorwaarden is voldaan.

| (70) | De Commissie herinnerde eraan dat bij elk onderzoek alle partijen de mogelijkheid hebben om bewijsmateriaal over alle relevante elementen aan te dragen, waaronder de bewering dat bepaalde productiefactoren niet verstoord zijn, overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, derde streepje, van de basisverordening. Zoals uiteengezet in de overwegingen 55 en 56, verwerpt de Commissie de loonkosten van de Chinese producenten-exporteurs niet stelselmatig, maar onderwerpt zij de gegevens aan een grondige analyse telkens wanneer een partij aanvoert dat er geen sprake is van verstoringen, om na te gaan of de verstoringen van betekenis invloed hebben op een producent-exporteur (8). Daarom wordt dit argument afgewezen. |
| --- | --- |

(70)

De Commissie herinnerde eraan dat bij elk onderzoek alle partijen de mogelijkheid hebben om bewijsmateriaal over alle relevante elementen aan te dragen, waaronder de bewering dat bepaalde productiefactoren niet verstoord zijn, overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, derde streepje, van de basisverordening. Zoals uiteengezet in de overwegingen 55 en 56, verwerpt de Commissie de loonkosten van de Chinese producenten-exporteurs niet stelselmatig, maar onderwerpt zij de gegevens aan een grondige analyse telkens wanneer een partij aanvoert dat er geen sprake is van verstoringen, om na te gaan of de verstoringen van betekenis invloed hebben op een producent-exporteur (8). Daarom wordt dit argument afgewezen.

8

| (71) | Ten vierde merkte Xiamen Xiashun op dat de Commissie in overweging 155 van de voorlopige verordening aangaf dat Xiamen Xiashun bepaalde onderscheidingen of formele erkenningen had gekregen, waaruit blijkt dat zij moest voldoen aan voorwaarden om deze te ontvangen, waaronder het volgen van de officiële lijn van de Chinese overheid en het in acht nemen van de officiële overheidsstrategieën en -regels. Xiamen Xiashun benadrukte dat deze erkenningen slechts eervolle onderscheidingen zijn die de onderneming heeft ontvangen, en hoewel de onderneming aan bepaalde voorwaarden moest voldoen, stond zij niet onder zeggenschap van de overheid. Xiamen Xiashun voegde daaraan toe dat het dossier geen bewijzen bevat waaruit blijkt dat zij instructies heeft gekregen van de overheid om een grondstoffeninkoopprijs of productverkoopprijs vast te stellen die indruist tegen de marktsituatie. |
| --- | --- |

(71)

Ten vierde merkte Xiamen Xiashun op dat de Commissie in overweging 155 van de voorlopige verordening aangaf dat Xiamen Xiashun bepaalde onderscheidingen of formele erkenningen had gekregen, waaruit blijkt dat zij moest voldoen aan voorwaarden om deze te ontvangen, waaronder het volgen van de officiële lijn van de Chinese overheid en het in acht nemen van de officiële overheidsstrategieën en -regels. Xiamen Xiashun benadrukte dat deze erkenningen slechts eervolle onderscheidingen zijn die de onderneming heeft ontvangen, en hoewel de onderneming aan bepaalde voorwaarden moest voldoen, stond zij niet onder zeggenschap van de overheid. Xiamen Xiashun voegde daaraan toe dat het dossier geen bewijzen bevat waaruit blijkt dat zij instructies heeft gekregen van de overheid om een grondstoffeninkoopprijs of productverkoopprijs vast te stellen die indruist tegen de marktsituatie.

| (72) | Zoals de Commissie in overweging 155 van de voorlopige verordening reeds heeft toegelicht, zijn de door Xiamen Xiashun verkregen onderscheidingen en titels niet alleen een erkenning van de verdiensten van deze onderneming, maar verplichten zij deze laatstgenoemde er ook toe volledig op één lijn te zitten met het officiële overheidsbeleid. Blijkens de citaten in overweging 155 van de voorlopige verordening komen alleen de ondernemingen die de lijn van de overheid strikt volgen in aanmerking voor de door Xiamen Xiashun verkregen onderscheidingen, zoals de titel “kernonderneming van Fujian”. |
| --- | --- |

(72)

Zoals de Commissie in overweging 155 van de voorlopige verordening reeds heeft toegelicht, zijn de door Xiamen Xiashun verkregen onderscheidingen en titels niet alleen een erkenning van de verdiensten van deze onderneming, maar verplichten zij deze laatstgenoemde er ook toe volledig op één lijn te zitten met het officiële overheidsbeleid. Blijkens de citaten in overweging 155 van de voorlopige verordening komen alleen de ondernemingen die de lijn van de overheid strikt volgen in aanmerking voor de door Xiamen Xiashun verkregen onderscheidingen, zoals de titel “kernonderneming van Fujian”.

| (73) | Ten vijfde voerde Xiamen Xiashun aan – en herhaalde dit na de mededeling van de definitieve bevindingen – dat de Commissie in overweging 157 van de voorlopige verordening heeft geconstateerd dat Xiamen Xiashun onderhevig was aan de verstoringen in het hele land in verband met faillissementsprocedures, bij gebrek aan bewijs van het tegendeel. Xiamen Xiashun benadrukte dat het als succesvolle onderneming niet kan aantonen dat het niet onderhevig is aan verstoringen in verband met faillissementsprocedures. |
| --- | --- |

(73)

Ten vijfde voerde Xiamen Xiashun aan – en herhaalde dit na de mededeling van de definitieve bevindingen – dat de Commissie in overweging 157 van de voorlopige verordening heeft geconstateerd dat Xiamen Xiashun onderhevig was aan de verstoringen in het hele land in verband met faillissementsprocedures, bij gebrek aan bewijs van het tegendeel. Xiamen Xiashun benadrukte dat het als succesvolle onderneming niet kan aantonen dat het niet onderhevig is aan verstoringen in verband met faillissementsprocedures.

| (74) | Zoals reeds uiteengezet in overweging 157 van de voorlopige verordening, ligt het probleem met de faillissementswetgeving in China in de gebrekkige handhaving van die wetten en de rol van de staat in de insolventieprocedures. Bij elk onderzoek hebben de partijen de mogelijkheid om bewijsmateriaal aan te dragen over alle relevante elementen, en de Commissie onderwerpt de gegevens aan een grondige analyse telkens wanneer een partij aanvoert dat er geen sprake is van verstoringen, om na te gaan of de verstoringen van betekenis invloed hebben op een producent-exporteur. Daarom wordt dit argument afgewezen. |
| --- | --- |

(74)

Zoals reeds uiteengezet in overweging 157 van de voorlopige verordening, ligt het probleem met de faillissementswetgeving in China in de gebrekkige handhaving van die wetten en de rol van de staat in de insolventieprocedures. Bij elk onderzoek hebben de partijen de mogelijkheid om bewijsmateriaal aan te dragen over alle relevante elementen, en de Commissie onderwerpt de gegevens aan een grondige analyse telkens wanneer een partij aanvoert dat er geen sprake is van verstoringen, om na te gaan of de verstoringen van betekenis invloed hebben op een producent-exporteur. Daarom wordt dit argument afgewezen.

| (75) | Ten zesde merkte Xiamen Xiashun op dat de Commissie in overweging 162 van de voorlopige verordening aangaf dat Xiamen Xiashun een joint venture heeft opgezet met een staatsbedrijf, en daaruit de conclusie trok dat zij nauw samenwerkte met de Chinese staat en dat de landelijke verstoringen ook haar toeleveranciers betroffen. Xiamen Xiashun stelde dat het over de hele wereld zeer gebruikelijk is dat particuliere bedrijven zakendoen met staatsbedrijven of overheidsinstellingen, en dat dit niet betekent dat de andere partij gedwongen is de zeggenschap over het bedrijf af te staan aan de overheid. In het geval van Xiamen Xiashun zijn op de joint venture met het staatsbedrijf uitsluitend de oprichtingsstatuten en het Chinese vennootschapsrecht van toepassing. Xiamen Xiashun benadrukte dat er in het dossier geen bewijzen zijn die suggereren dat de overheid zeggenschap en sturing uitoefent over de prijsvorming van producten, vraag en aanbod van grondstoffen en de dagelijkse bedrijfsvoering van de joint venture. |
| --- | --- |

(75)

Ten zesde merkte Xiamen Xiashun op dat de Commissie in overweging 162 van de voorlopige verordening aangaf dat Xiamen Xiashun een joint venture heeft opgezet met een staatsbedrijf, en daaruit de conclusie trok dat zij nauw samenwerkte met de Chinese staat en dat de landelijke verstoringen ook haar toeleveranciers betroffen. Xiamen Xiashun stelde dat het over de hele wereld zeer gebruikelijk is dat particuliere bedrijven zakendoen met staatsbedrijven of overheidsinstellingen, en dat dit niet betekent dat de andere partij gedwongen is de zeggenschap over het bedrijf af te staan aan de overheid. In het geval van Xiamen Xiashun zijn op de joint venture met het staatsbedrijf uitsluitend de oprichtingsstatuten en het Chinese vennootschapsrecht van toepassing. Xiamen Xiashun benadrukte dat er in het dossier geen bewijzen zijn die suggereren dat de overheid zeggenschap en sturing uitoefent over de prijsvorming van producten, vraag en aanbod van grondstoffen en de dagelijkse bedrijfsvoering van de joint venture.

| (76) | De Commissie is het er weliswaar mee eens dat joint ventures tussen particuliere en staatsbedrijven wereldwijd zeer gebruikelijk zijn, maar de rol van de staatsbedrijven in China is uiterst specifiek, zoals beschreven in punt 3.3.1.3 van de voorlopige verordening. Een aanvullende, ter zake dienende illustratie van het verstorende effect van de staatsbedrijven in China op prijzen en kosten is het volgende citaat uit een artikel gepubliceerd op een website van de Chinese overheid: “De grootschalige ontwikkeling van staatsbedrijven in belangrijke technologische en strategische bedrijfstakken is in talloze opzichten ten goede gekomen aan particuliere ondernemingen, onder meer door prijsinclusiviteit, de uitwisseling van talent, spill-over van technologie, en kapitaalbehoud.” (9) De in het artikel gebezigde termen “ten goede komen”, “prijsinclusiviteit” en “kapitaalbehoud” wijzen duidelijk op een verstorend effect van de samenwerking tussen staatsbedrijven en particuliere ondernemingen op de Chinese markt. Na de mededeling van de definitieve bevindingen herhaalde Xiamen Xiashun haar opmerkingen maar verstrekte geen bewijsmateriaal om de conclusies van de Commissie te weerleggen. |
| --- | --- |

(76)

De Commissie is het er weliswaar mee eens dat joint ventures tussen particuliere en staatsbedrijven wereldwijd zeer gebruikelijk zijn, maar de rol van de staatsbedrijven in China is uiterst specifiek, zoals beschreven in punt 3.3.1.3 van de voorlopige verordening. Een aanvullende, ter zake dienende illustratie van het verstorende effect van de staatsbedrijven in China op prijzen en kosten is het volgende citaat uit een artikel gepubliceerd op een website van de Chinese overheid: “De grootschalige ontwikkeling van staatsbedrijven in belangrijke technologische en strategische bedrijfstakken is in talloze opzichten ten goede gekomen aan particuliere ondernemingen, onder meer door prijsinclusiviteit, de uitwisseling van talent, spill-over van technologie, en kapitaalbehoud.” (9) De in het artikel gebezigde termen “ten goede komen”, “prijsinclusiviteit” en “kapitaalbehoud” wijzen duidelijk op een verstorend effect van de samenwerking tussen staatsbedrijven en particuliere ondernemingen op de Chinese markt. Na de mededeling van de definitieve bevindingen herhaalde Xiamen Xiashun haar opmerkingen maar verstrekte geen bewijsmateriaal om de conclusies van de Commissie te weerleggen.

9

3.1.2.   Representatief land

Representatief land

| (77) | In de voorlopige verordening heeft de Commissie Turkije gekozen als het representatieve land in overeenstemming met artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening. De details over de voor de selectie gebruikte methode werden uiteengezet in de eerste en tweede mededeling die op 25 november 2020 respectievelijk 17 maart 2021 aan de partijen beschikbaar werden gesteld in het niet-vertrouwelijke dossier (“eerste mededeling” en “tweede mededeling”), en in de overwegingen 170 tot en met 197 van de voorlopige verordening. |
| --- | --- |

(77)

In de voorlopige verordening heeft de Commissie Turkije gekozen als het representatieve land in overeenstemming met artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening. De details over de voor de selectie gebruikte methode werden uiteengezet in de eerste en tweede mededeling die op 25 november 2020 respectievelijk 17 maart 2021 aan de partijen beschikbaar werden gesteld in het niet-vertrouwelijke dossier (“eerste mededeling” en “tweede mededeling”), en in de overwegingen 170 tot en met 197 van de voorlopige verordening.

| (78) | Zowel Xiamen Xiashun als Donghai betwistte meermaals de keuze van de Commissie om de gegevens van ondernemingen die aluminium extrusies produceren te gebruiken als de benchmark voor verkoop-, algemene en administratieve kosten (“VAA-kosten”) en winst. Volgens de partijen waren aluminium extrusies niet vergelijkbaar met ACF, en waren er wezenlijke verschillen tussen de twee producten ten aanzien van hun gebruik, productiekosten en productiefactoren. Xiamen Xiashun voerde verder aan dat de verschillen van invloed waren op de winst en VAA-kosten van de ondernemingen, en daarom zouden de winst en VAA-kosten van de bedrijven die aluminium extrusies produceren niet mogen worden gebruikt om de normale waarde vast te stellen. Volgens Donghai had de Commissie de selectie moeten beperken tot ondernemingen die uitsluitend actief zijn in de productie van ACF. Bovendien betoogde Donghai dat het overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, punt a), van de basisverordening vereist is dat de geselecteerde onderneming uit het representatieve land het onderzochte product vervaardigt. Xiamen Xiashun herhaalde dezelfde argumenten na de mededeling van de definitieve bevindingen. |
| --- | --- |

(78)

Zowel Xiamen Xiashun als Donghai betwistte meermaals de keuze van de Commissie om de gegevens van ondernemingen die aluminium extrusies produceren te gebruiken als de benchmark voor verkoop-, algemene en administratieve kosten (“VAA-kosten”) en winst. Volgens de partijen waren aluminium extrusies niet vergelijkbaar met ACF, en waren er wezenlijke verschillen tussen de twee producten ten aanzien van hun gebruik, productiekosten en productiefactoren. Xiamen Xiashun voerde verder aan dat de verschillen van invloed waren op de winst en VAA-kosten van de ondernemingen, en daarom zouden de winst en VAA-kosten van de bedrijven die aluminium extrusies produceren niet mogen worden gebruikt om de normale waarde vast te stellen. Volgens Donghai had de Commissie de selectie moeten beperken tot ondernemingen die uitsluitend actief zijn in de productie van ACF. Bovendien betoogde Donghai dat het overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, punt a), van de basisverordening vereist is dat de geselecteerde onderneming uit het representatieve land het onderzochte product vervaardigt. Xiamen Xiashun herhaalde dezelfde argumenten na de mededeling van de definitieve bevindingen.

| (79) | Ten eerste wordt verwezen naar de beoordeling van de Commissie in de overwegingen 184 tot en met 190 van de voorlopige verordening, waarin wordt ingegaan op de keuze voor de sector van aluminium extrusies en de selectie van Turkse producenten binnen die sector. Hoewel de Commissie erkent dat bepaalde eigenschappen, eindgebruiken, productieprocessen en productiekosten voor ACF en aluminium extrusies wellicht niet identiek zijn, wordt eraan herinnerd dat al deze aspecten samen in ogenschouw moeten worden genomen om te bepalen of een product of sector binnen dezelfde algemene categorie en/of sector valt als het onderzochte product. Als reactie op het argument van Donghai dat uitsluitend gegevens van ACF-producenten moeten worden gebruikt, bracht de Commissie in herinnering dat het volgens artikel 2, lid 6 bis, punt a), van de basisverordening alleen vereist is om overeenkomstige productie- en verkoopkosten alsmede een redelijk niveau van VAA-kosten en winst in een passend representatief land vast te stellen. Het gebruik van gegevens van ondernemingen die precies hetzelfde product produceren als het betrokken product wordt niet voorgeschreven door die bepaling. |
| --- | --- |

(79)

Ten eerste wordt verwezen naar de beoordeling van de Commissie in de overwegingen 184 tot en met 190 van de voorlopige verordening, waarin wordt ingegaan op de keuze voor de sector van aluminium extrusies en de selectie van Turkse producenten binnen die sector. Hoewel de Commissie erkent dat bepaalde eigenschappen, eindgebruiken, productieprocessen en productiekosten voor ACF en aluminium extrusies wellicht niet identiek zijn, wordt eraan herinnerd dat al deze aspecten samen in ogenschouw moeten worden genomen om te bepalen of een product of sector binnen dezelfde algemene categorie en/of sector valt als het onderzochte product. Als reactie op het argument van Donghai dat uitsluitend gegevens van ACF-producenten moeten worden gebruikt, bracht de Commissie in herinnering dat het volgens artikel 2, lid 6 bis, punt a), van de basisverordening alleen vereist is om overeenkomstige productie- en verkoopkosten alsmede een redelijk niveau van VAA-kosten en winst in een passend representatief land vast te stellen. Het gebruik van gegevens van ondernemingen die precies hetzelfde product produceren als het betrokken product wordt niet voorgeschreven door die bepaling.

| (80) | Ten tweede wordt eraan herinnerd dat de Commissie bij de toepassing van artikel 2, lid 6 bis, punt a), van de basisverordening over een beoordelingsmarge beschikt om ondernemingen in het representatieve land te selecteren. Als onderdeel van die beoordelingsmarge en zoals uiteengezet in de voorlopige verordening (zie de overwegingen 182, 188 en 192), kan de Commissie bij gebrek aan gegevens die een redelijk niveau van VAA-kosten en winst van ACF-producenten in een potentieel representatief land of potentiële representatieve landen laten zien, indien nodig, ook producenten in aanmerking nemen die een product in dezelfde algemene categorie en/of sector als het onderzochte product vervaardigen. |
| --- | --- |

(80)

Ten tweede wordt eraan herinnerd dat de Commissie bij de toepassing van artikel 2, lid 6 bis, punt a), van de basisverordening over een beoordelingsmarge beschikt om ondernemingen in het representatieve land te selecteren. Als onderdeel van die beoordelingsmarge en zoals uiteengezet in de voorlopige verordening (zie de overwegingen 182, 188 en 192), kan de Commissie bij gebrek aan gegevens die een redelijk niveau van VAA-kosten en winst van ACF-producenten in een potentieel representatief land of potentiële representatieve landen laten zien, indien nodig, ook producenten in aanmerking nemen die een product in dezelfde algemene categorie en/of sector als het onderzochte product vervaardigen.

| (81) | Xiamen Xiashun en Donghai betwistten tevens het besluit van de Commissie om de gegevens van een Turkse producent van ACF (10) buiten beschouwing te laten omdat de winst van de onderneming dicht bij het kostendekkend niveau lag. Volgens hen viel dit niet te rijmen met de benadering die de Commissie hanteerde in het onderzoek ten aanzien van aluminium extrusies, waarin de Commissie bij het vaststellen van een redelijke waarde voor VAA-kosten en winst alle winstgevende ondernemingen in aanmerking nam, ongeacht hun winstniveau, zolang ze geen verlies maakten (11). |
| --- | --- |

(81)

Xiamen Xiashun en Donghai betwistten tevens het besluit van de Commissie om de gegevens van een Turkse producent van ACF (10) buiten beschouwing te laten omdat de winst van de onderneming dicht bij het kostendekkend niveau lag. Volgens hen viel dit niet te rijmen met de benadering die de Commissie hanteerde in het onderzoek ten aanzien van aluminium extrusies, waarin de Commissie bij het vaststellen van een redelijke waarde voor VAA-kosten en winst alle winstgevende ondernemingen in aanmerking nam, ongeacht hun winstniveau, zolang ze geen verlies maakten (11).

10

11

| (82) | Er wordt op gewezen dat de geïdentificeerde Turkse ACF-producent de enige onderneming was met openbaar beschikbare gegevens voor 2019 (periode overlapt gedeeltelijk met het OT). Een winst die rond het kostendekkende niveau ligt en louter gebaseerd is op de gegevens van één onderneming kan niet redelijk worden geacht, gezien het winstniveau dat werd bereikt door een reeks andere Turkse ondernemingen die in dezelfde periode actief waren in de aluminiumindustrie. Bijgevolg, en zoals geconstateerd in de voorlopige verordening (overweging 192), achtte de Commissie het voor het vaststellen van redelijke bedragen voor VAA-kosten en winst geschikter om gebruik te maken van gebundelde en gewogen financiële gegevens van een reeks ondernemingen met redelijke winstcijfers dan om gebruik te maken van de gegevens van één enkele producent wiens winstniveau niet indicatief blijkt te zijn voor de economische situatie in de sector. De Commissie heeft het argument dan ook afgewezen. |
| --- | --- |

(82)

Er wordt op gewezen dat de geïdentificeerde Turkse ACF-producent de enige onderneming was met openbaar beschikbare gegevens voor 2019 (periode overlapt gedeeltelijk met het OT). Een winst die rond het kostendekkende niveau ligt en louter gebaseerd is op de gegevens van één onderneming kan niet redelijk worden geacht, gezien het winstniveau dat werd bereikt door een reeks andere Turkse ondernemingen die in dezelfde periode actief waren in de aluminiumindustrie. Bijgevolg, en zoals geconstateerd in de voorlopige verordening (overweging 192), achtte de Commissie het voor het vaststellen van redelijke bedragen voor VAA-kosten en winst geschikter om gebruik te maken van gebundelde en gewogen financiële gegevens van een reeks ondernemingen met redelijke winstcijfers dan om gebruik te maken van de gegevens van één enkele producent wiens winstniveau niet indicatief blijkt te zijn voor de economische situatie in de sector. De Commissie heeft het argument dan ook afgewezen.

3.1.3.   Bronnen aan de hand waarvan niet-verstoorde kosten voor productiefactoren worden vastgesteld

Bronnen aan de hand waarvan niet-verstoorde kosten voor productiefactoren worden vastgesteld

| (83) | De Commissie heeft in de overwegingen 198 tot en met 223 van de voorlopige verordening nader toegelicht welke bronnen worden gebruikt om de normale waarde vast te stellen. Na de bekendmaking van de voorlopige verordening maakten diverse partijen opmerkingen over de verschillende bronnen die worden gebruikt om de normale waarde vast te stellen. |
| --- | --- |

(83)

De Commissie heeft in de overwegingen 198 tot en met 223 van de voorlopige verordening nader toegelicht welke bronnen worden gebruikt om de normale waarde vast te stellen. Na de bekendmaking van de voorlopige verordening maakten diverse partijen opmerkingen over de verschillende bronnen die worden gebruikt om de normale waarde vast te stellen.

3.1.3.1.   Grondstoffen

Grondstoffen

| (84) | Donghai was van mening dat de benadering van de Commissie om de GTA-databank te gebruiken onjuist was, omdat specifiekere vervangende waarden openbaar beschikbaar waren. Donghai betwistte met name de GTA-waarden voor koudgewalste rollen en stelde voor om alternatieve benchmarkprijzen te gebruiken op basis van het CRU-rapport (12). Als reactie op de mededeling van de voorlopige bevindingen herhaalde Donghai echter louter het argument dat reeds naar voren werd gebracht als reactie op de tweede mededeling, zonder enige nieuwe feitelijke of wettelijke elementen aan te voeren. Derhalve werd het argument van Donghai verworpen en werden de in de overwegingen 214 tot en met 217 van de voorlopige verordening uiteengezette bevindingen bevestigd. |
| --- | --- |

(84)

Donghai was van mening dat de benadering van de Commissie om de GTA-databank te gebruiken onjuist was, omdat specifiekere vervangende waarden openbaar beschikbaar waren. Donghai betwistte met name de GTA-waarden voor koudgewalste rollen en stelde voor om alternatieve benchmarkprijzen te gebruiken op basis van het CRU-rapport (12). Als reactie op de mededeling van de voorlopige bevindingen herhaalde Donghai echter louter het argument dat reeds naar voren werd gebracht als reactie op de tweede mededeling, zonder enige nieuwe feitelijke of wettelijke elementen aan te voeren. Derhalve werd het argument van Donghai verworpen en werden de in de overwegingen 214 tot en met 217 van de voorlopige verordening uiteengezette bevindingen bevestigd.

12

| (85) | Donghai verzette zich ook meermaals tegen de benchmark voor aluminiumschroot. Volgens Donghai zou de benchmarkprijs van aluminiumschroot moeten worden vastgesteld door deze te baseren op een prijs voor aluminiumingots als referentie. In de voorlopige verordening (zie de overwegingen 211 en 212) ging de Commissie dieper in op de redenen voor het toepassen van de GTA-benchmark voor aluminiumschroot in plaats van een benchmark voor aluminiumingots. Aangezien Donghai geen nieuwe bewijzen verstrekte waaruit zou blijken dat de Commissie de waarde in de GTA-databank niet kon gebruiken, wees de Commissie het argument af en handhaafde zij haar bevindingen als vermeld in de overwegingen 211 en 212 van de voorlopige verordening. |
| --- | --- |

(85)

Donghai verzette zich ook meermaals tegen de benchmark voor aluminiumschroot. Volgens Donghai zou de benchmarkprijs van aluminiumschroot moeten worden vastgesteld door deze te baseren op een prijs voor aluminiumingots als referentie. In de voorlopige verordening (zie de overwegingen 211 en 212) ging de Commissie dieper in op de redenen voor het toepassen van de GTA-benchmark voor aluminiumschroot in plaats van een benchmark voor aluminiumingots. Aangezien Donghai geen nieuwe bewijzen verstrekte waaruit zou blijken dat de Commissie de waarde in de GTA-databank niet kon gebruiken, wees de Commissie het argument af en handhaafde zij haar bevindingen als vermeld in de overwegingen 211 en 212 van de voorlopige verordening.

| (86) | Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde Donghai ook enkele argumenten aan met betrekking tot ketelkolen. |
| --- | --- |

(86)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde Donghai ook enkele argumenten aan met betrekking tot ketelkolen.

| (87) | De Commissie verduidelijkt dat ketelkolen geen productiefactor voor het betrokken product zijn, wat verklaart dat er geen benchmark voor ketelkolen is vastgesteld. Het argument werd derhalve afgewezen. |
| --- | --- |

(87)

De Commissie verduidelijkt dat ketelkolen geen productiefactor voor het betrokken product zijn, wat verklaart dat er geen benchmark voor ketelkolen is vastgesteld. Het argument werd derhalve afgewezen.

| (88) | Xiamen Xiashun en Donghai voerden tevens aan dat de Commissie in de voorlopige verordening uitdrukkelijk van mening was dat de prijs van een van de voor ACF-productie gebruikte grondstoffen, aluminiumingot, niet-verstoord was in de zin van artikel 7, lid 2 bis, van de basisverordening, verwijzend naar het feit dat de door de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs betaalde aankoopprijs voor ingots “niet aanmerkelijk lager was dan die op de representatieve internationale markten” (13). Daarom had de Commissie naar het oordeel van de partijen de aankoopprijs moeten gebruiken die de producenten-exporteurs feitelijk voor de ingots betaalden, in plaats van een op de GTA-gegevens gebaseerde benchmarkwaarde. |
| --- | --- |

(88)

Xiamen Xiashun en Donghai voerden tevens aan dat de Commissie in de voorlopige verordening uitdrukkelijk van mening was dat de prijs van een van de voor ACF-productie gebruikte grondstoffen, aluminiumingot, niet-verstoord was in de zin van artikel 7, lid 2 bis, van de basisverordening, verwijzend naar het feit dat de door de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs betaalde aankoopprijs voor ingots “niet aanmerkelijk lager was dan die op de representatieve internationale markten” (13). Daarom had de Commissie naar het oordeel van de partijen de aankoopprijs moeten gebruiken die de producenten-exporteurs feitelijk voor de ingots betaalden, in plaats van een op de GTA-gegevens gebaseerde benchmarkwaarde.

13

| (89) | Na de mededeling van de definitieve bevindingen heeft Xiamen Xiashun dit argument herhaald. |
| --- | --- |

(89)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen heeft Xiamen Xiashun dit argument herhaald.

| (90) | De Commissie herinnerde eraan dat de berekening van de normale waarde en de beoordeling betreffende de toepassing van de regel van het laagste recht verschillende analyses waren, gebaseerd op verschillende bepalingen van de basisverordening. De op grond van artikel 2, lid 6 bis, punt a), getrokken conclusies waren gebaseerd op verscheidene factoren. Hiertoe behoorde een beoordeling van de potentiële gevolgen van één of meer in artikel 2, lid 6 bis, punt b), van de basisverordening genoemde elementen, zoals overheidsbeleid, inmenging van overheidsinstanties op de markten, overheidsaanwezigheid in bedrijven enz. De algehele beoordeling omtrent het bestaan van verstoringen kan daarnaast ook rekening houden met de algemene context en situatie in het land. Overeenkomstig dit artikel concludeerde de Commissie dat de aluminiumsector in de VRC potentieel te maken had met verstoringen van betekenis (overwegingen 143 en 169 van de voorlopige verordening), zodat de normale waarde moest worden berekend op basis van productie- en verkoopkosten waarin niet-verstoorde prijzen of benchmarks tot uitdrukking komen. Dat de gemiddelde prijs van deze grondstof in de VRC bij aankoop door de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs niet aanmerkelijk lager was dan de benchmarkprijs in het representatieve land, namelijk gemiddeld [0 %-5 %], betekent niet automatisch dat met positief bewijs kan worden vastgesteld dat de kosten van de producenten-exporteurs niet verstoord zijn. Op grond van artikel 7, lid 2 bis, van de basisverordening beoordeelt de Commissie immers enkel het prijsniveau van een specifieke input op de binnenlandse markt en of het prijsniveau van een dergelijke input in het land “aanzienlijk lager” is dan een internationale benchmark om de niet-toepassing van de regel van het laagste recht te waarborgen. Deze vergelijking van binnenlandse en internationale prijzen op grond van artikel 7, lid 2 bis, heeft een ander doel en andere context dan de berekening van de normale waarde op basis van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening. Het dossier bevatte geen bewijs dat verenigbaar was met de vaststelling met positief bewijs op grond van artikel 2, lid 6 bis, punt a), derde streepje, dat de prijs van door een of meerdere producenten-exporteurs gekochte aluminiumingots niet beïnvloed werd door de verstoringen van betekenis en derhalve het gebruik van binnenlandse ingotprijzen in deze context rechtvaardigde. |
| --- | --- |

(90)

De Commissie herinnerde eraan dat de berekening van de normale waarde en de beoordeling betreffende de toepassing van de regel van het laagste recht verschillende analyses waren, gebaseerd op verschillende bepalingen van de basisverordening. De op grond van artikel 2, lid 6 bis, punt a), getrokken conclusies waren gebaseerd op verscheidene factoren. Hiertoe behoorde een beoordeling van de potentiële gevolgen van één of meer in artikel 2, lid 6 bis, punt b), van de basisverordening genoemde elementen, zoals overheidsbeleid, inmenging van overheidsinstanties op de markten, overheidsaanwezigheid in bedrijven enz. De algehele beoordeling omtrent het bestaan van verstoringen kan daarnaast ook rekening houden met de algemene context en situatie in het land. Overeenkomstig dit artikel concludeerde de Commissie dat de aluminiumsector in de VRC potentieel te maken had met verstoringen van betekenis (overwegingen 143 en 169 van de voorlopige verordening), zodat de normale waarde moest worden berekend op basis van productie- en verkoopkosten waarin niet-verstoorde prijzen of benchmarks tot uitdrukking komen. Dat de gemiddelde prijs van deze grondstof in de VRC bij aankoop door de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs niet aanmerkelijk lager was dan de benchmarkprijs in het representatieve land, namelijk gemiddeld [0 %-5 %], betekent niet automatisch dat met positief bewijs kan worden vastgesteld dat de kosten van de producenten-exporteurs niet verstoord zijn. Op grond van artikel 7, lid 2 bis, van de basisverordening beoordeelt de Commissie immers enkel het prijsniveau van een specifieke input op de binnenlandse markt en of het prijsniveau van een dergelijke input in het land “aanzienlijk lager” is dan een internationale benchmark om de niet-toepassing van de regel van het laagste recht te waarborgen. Deze vergelijking van binnenlandse en internationale prijzen op grond van artikel 7, lid 2 bis, heeft een ander doel en andere context dan de berekening van de normale waarde op basis van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening. Het dossier bevatte geen bewijs dat verenigbaar was met de vaststelling met positief bewijs op grond van artikel 2, lid 6 bis, punt a), derde streepje, dat de prijs van door een of meerdere producenten-exporteurs gekochte aluminiumingots niet beïnvloed werd door de verstoringen van betekenis en derhalve het gebruik van binnenlandse ingotprijzen in deze context rechtvaardigde.

| (91) | Daarom hield de Commissie het standpunt aan dat de uitkomst van de beoordeling op grond van artikel 7, lid 2 bis, van de basisverordening geen invloed had op de conclusies van de Commissie in de overwegingen 143 en 169 van de voorlopige verordening. De Commissie heeft het argument dan ook afgewezen. |
| --- | --- |

(91)

Daarom hield de Commissie het standpunt aan dat de uitkomst van de beoordeling op grond van artikel 7, lid 2 bis, van de basisverordening geen invloed had op de conclusies van de Commissie in de overwegingen 143 en 169 van de voorlopige verordening. De Commissie heeft het argument dan ook afgewezen.

| (92) | Donghai en Xiamen Xiashun voerden ook aan dat de Commissie geen invoerrechten zou mogen heffen op materialen die de producenten-exporteurs zelf produceren of in de VRC kopen. Volgens Donghai druist de toepassing van het invoerrecht in tegen de grondgedachte van artikel 2, lid 6 bis, punt a), van de basisverordening om de feitelijke kosten te herleiden die een theoretische onderneming zou hebben gedragen in een land met een economie die niet te maken krijgt met verstoringen van betekenis. Volgens de derde alinea van die bepaling wordt een “beoordeling voor iedere exporteur en producent afzonderlijk [...] uitgevoerd”. Dit bracht volgens Donghai met zich mee dat de normale waarde niet in abstracto kan worden berekend, maar gebaseerd moet zijn op de concrete situatie van de onderzochte ondernemingen. Donghai verwees naar een eerdere praktijk van de Commissie op basis waarvan het doel van artikel 2, lid 6 bis, punt a), van de basisverordening was om “in een mogelijk representatief land alle of zo veel mogelijk van de bijbehorende niet-verstoorde productiefactoren te vinden die door de medewerkende Chinese producenten worden gebruikt, of van de niet-verstoorde bedragen van de vaste productiekosten, VAA-kosten en winst” (14). Bijgevolg was Donghai van mening dat het heffen van invoerrechten op grondstoffen die Chinese bedrijven in hun thuisland kopen niet kan worden beschouwd als redelijk in de zin (en volgens de grondgedachte) van deze bepaling. Xiamen Xiashun voerde ook aan dat het invoerrecht bedoeld was om de btw te compenseren die niet wordt geheven door de uitvoerende landen, zodat de uitvoerprijs vergelijkbaar is met de binnenlandse prijs, waarop btw van toepassing is. Daarom moet de berekening van de normale waarde invoerrechten buiten beschouwing laten. |
| --- | --- |

(92)

Donghai en Xiamen Xiashun voerden ook aan dat de Commissie geen invoerrechten zou mogen heffen op materialen die de producenten-exporteurs zelf produceren of in de VRC kopen. Volgens Donghai druist de toepassing van het invoerrecht in tegen de grondgedachte van artikel 2, lid 6 bis, punt a), van de basisverordening om de feitelijke kosten te herleiden die een theoretische onderneming zou hebben gedragen in een land met een economie die niet te maken krijgt met verstoringen van betekenis. Volgens de derde alinea van die bepaling wordt een “beoordeling voor iedere exporteur en producent afzonderlijk [...] uitgevoerd”. Dit bracht volgens Donghai met zich mee dat de normale waarde niet in abstracto kan worden berekend, maar gebaseerd moet zijn op de concrete situatie van de onderzochte ondernemingen. Donghai verwees naar een eerdere praktijk van de Commissie op basis waarvan het doel van artikel 2, lid 6 bis, punt a), van de basisverordening was om “in een mogelijk representatief land alle of zo veel mogelijk van de bijbehorende niet-verstoorde productiefactoren te vinden die door de medewerkende Chinese producenten worden gebruikt, of van de niet-verstoorde bedragen van de vaste productiekosten, VAA-kosten en winst” (14). Bijgevolg was Donghai van mening dat het heffen van invoerrechten op grondstoffen die Chinese bedrijven in hun thuisland kopen niet kan worden beschouwd als redelijk in de zin (en volgens de grondgedachte) van deze bepaling. Xiamen Xiashun voerde ook aan dat het invoerrecht bedoeld was om de btw te compenseren die niet wordt geheven door de uitvoerende landen, zodat de uitvoerprijs vergelijkbaar is met de binnenlandse prijs, waarop btw van toepassing is. Daarom moet de berekening van de normale waarde invoerrechten buiten beschouwing laten.

14

| (93) | De Commissie herinnerde eraan dat artikel 2, lid 6 bis, de Commissie machtigt om de normale waarde vast te stellen op basis van niet-verstoorde kosten en prijzen in een representatief land, in dit geval Turkije, als indicatie voor wat de niet-verstoorde prijs in de VRC zou zijn zonder de verstoringen van betekenis. Aangezien een producent in Turkije die deze materialen in het buitenland aanschaft invoerheffingen verschuldigd is, werden de invoerheffingen ook in aanmerking genomen bij het berekenen van de normale waarde om de prijs/kosten van alle grondstoffen te weerspiegelen die een producent in het representatieve land moet betalen, dus zonder dat er sprake is van de in de VRC vastgestelde verstoringen van betekenis. De Commissie heeft het argument dan ook afgewezen. |
| --- | --- |

(93)

De Commissie herinnerde eraan dat artikel 2, lid 6 bis, de Commissie machtigt om de normale waarde vast te stellen op basis van niet-verstoorde kosten en prijzen in een representatief land, in dit geval Turkije, als indicatie voor wat de niet-verstoorde prijs in de VRC zou zijn zonder de verstoringen van betekenis. Aangezien een producent in Turkije die deze materialen in het buitenland aanschaft invoerheffingen verschuldigd is, werden de invoerheffingen ook in aanmerking genomen bij het berekenen van de normale waarde om de prijs/kosten van alle grondstoffen te weerspiegelen die een producent in het representatieve land moet betalen, dus zonder dat er sprake is van de in de VRC vastgestelde verstoringen van betekenis. De Commissie heeft het argument dan ook afgewezen.

3.1.3.2.   Arbeid

Arbeid

| (94) | Donghai voerde aan dat de Commissie de maandelijkse indexpercentages had moeten gebruiken in plaats van een gemiddelde (jaarlijkse) producentenprijsindex, zonder dit argument echter te onderbouwen en te verduidelijken op welke manier dit de berekening van de normale waarde zou beïnvloeden. Bijgevolg moest het argument van Donghai worden afgewezen. |
| --- | --- |

(94)

Donghai voerde aan dat de Commissie de maandelijkse indexpercentages had moeten gebruiken in plaats van een gemiddelde (jaarlijkse) producentenprijsindex, zonder dit argument echter te onderbouwen en te verduidelijken op welke manier dit de berekening van de normale waarde zou beïnvloeden. Bijgevolg moest het argument van Donghai worden afgewezen.

3.1.3.3.   Elektriciteit

Elektriciteit

| (95) | Donghai voerde aan dat de Commissie voor het vaststellen van de benchmark voor elektriciteit gegevens van Eurostat had moeten gebruiken, die volgens haar nauwkeuriger waren dan de door de Commissie gebruikte Turkse nationale gegevens, aangezien daarin de btw en andere terugvorderbare belastingen buiten beschouwing waren gelaten. |
| --- | --- |

(95)

Donghai voerde aan dat de Commissie voor het vaststellen van de benchmark voor elektriciteit gegevens van Eurostat had moeten gebruiken, die volgens haar nauwkeuriger waren dan de door de Commissie gebruikte Turkse nationale gegevens, aangezien daarin de btw en andere terugvorderbare belastingen buiten beschouwing waren gelaten.

| (96) | De Commissie heeft het argument onderzocht en concludeerde dat de Eurostat-gegevens voor Turkije in elk geval gebaseerd waren op van het Turkse Instituut voor Statistiek ontvangen gegevens, zij het anders gepresenteerd. Bovendien had de Commissie de btw reeds uit de Turkse nationale gegevens gehaald bij het bepalen van de benchmark voor elektriciteit. De Commissie heeft het argument dan ook afgewezen. |
| --- | --- |

(96)

De Commissie heeft het argument onderzocht en concludeerde dat de Eurostat-gegevens voor Turkije in elk geval gebaseerd waren op van het Turkse Instituut voor Statistiek ontvangen gegevens, zij het anders gepresenteerd. Bovendien had de Commissie de btw reeds uit de Turkse nationale gegevens gehaald bij het bepalen van de benchmark voor elektriciteit. De Commissie heeft het argument dan ook afgewezen.

3.1.3.4.   VAA-kosten en winst

VAA-kosten en winst

| (97) | Na de mededeling van de voorlopige bevindingen suggereerde Donghai dat de Commissie gegevens voor nog eens drie ondernemingen, die ook ACF zouden produceren, had moeten gebruiken om de benchmark voor niet-verstoorde VAA-kosten en winst vast te stellen. |
| --- | --- |

(97)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen suggereerde Donghai dat de Commissie gegevens voor nog eens drie ondernemingen, die ook ACF zouden produceren, had moeten gebruiken om de benchmark voor niet-verstoorde VAA-kosten en winst vast te stellen.

| (98) | Ten eerste slaagde Donghai er niet in om positief bewijsmateriaal aan te dragen waaruit blijkt dat de alsnog opgevoerde ondernemingen tijdens het OT ACF zouden hebben geproduceerd. Ten tweede heeft Donghai voor geen enkele van deze ondernemingen vrij verkrijgbare financiële gegevens verstrekt, en de Commissie heeft voor geen van de drie door Donghai genoemde ondernemingen financiële gegevens vastgesteld. Derhalve werd het argument van Donghai afgewezen. |
| --- | --- |

(98)

Ten eerste slaagde Donghai er niet in om positief bewijsmateriaal aan te dragen waaruit blijkt dat de alsnog opgevoerde ondernemingen tijdens het OT ACF zouden hebben geproduceerd. Ten tweede heeft Donghai voor geen enkele van deze ondernemingen vrij verkrijgbare financiële gegevens verstrekt, en de Commissie heeft voor geen van de drie door Donghai genoemde ondernemingen financiële gegevens vastgesteld. Derhalve werd het argument van Donghai afgewezen.

3.1.4.   Productiefactoren en informatiebronnen

Productiefactoren en informatiebronnen

| (99) | Aan de hand van alle door de belanghebbenden verstrekte informatie werden de volgende productiefactoren en bronnen ervan vastgesteld met betrekking tot Turkije om de normale waarde vast te stellen overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, punt a), van de basisverordening:

  Tabel 1


  Productiefactoren voor ACF









  Productiefactor | Goederencode | Niet-verstoorde waarde | Meeteenheid |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Grondstoffen |
| Aluminiumingots | 7601 10 | 12,73 | CNY/KG |
| Aluminium platen | 7601 20 20 | 13,91 | CNY/KG |
| Basisaluminiumfolie | 7606 12 92 | 26,06 | CNY/KG |
| Walsolie (“white spirit”) | 2710 12 21 | 5,92 | CNY/KG |
| Additieven voor walsolie | 2710 12 21 | 5,92 | CNY/KG |
| Aluminiumschroot | 7602 00 19 | 11,01 | CNY/KG |
| Arbeid |
| Loonkosten in de productiesector | N.v.t. | 59,97 | CNY/uur |
| Energie |
| Elektriciteit | N.v.t. | 0,48 -0,51  (15) | CNY/KWh |

(99)

Aan de hand van alle door de belanghebbenden verstrekte informatie werden de volgende productiefactoren en bronnen ervan vastgesteld met betrekking tot Turkije om de normale waarde vast te stellen overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, punt a), van de basisverordening:

Tabel 1

Tabel 1

Productiefactoren voor ACF

Productiefactoren voor ACF

Productiefactor

Goederencode

Niet-verstoorde waarde

Meeteenheid

Grondstoffen

Grondstoffen

Aluminiumingots

7601 10

12,73

CNY/KG

Aluminium platen

7601 20 20

13,91

CNY/KG

Basisaluminiumfolie

7606 12 92

26,06

CNY/KG

Walsolie (“white spirit”)

2710 12 21

5,92

CNY/KG

Additieven voor walsolie

2710 12 21

5,92

CNY/KG

Aluminiumschroot

7602 00 19

11,01

CNY/KG

Arbeid

Arbeid

Loonkosten in de productiesector

N.v.t.

59,97

CNY/uur

Energie

Energie

Elektriciteit

N.v.t.

0,48 -0,51  (15)

15

CNY/KWh

3.1.5.   Berekening van de normale waarde

Berekening van de normale waarde

| (100) | De details van de berekening van de normale waarde zijn uiteengezet in de overwegingen 224 tot en met 231 van de voorlopige verordening. |
| --- | --- |

(100)

De details van de berekening van de normale waarde zijn uiteengezet in de overwegingen 224 tot en met 231 van de voorlopige verordening.

| (101) | In de voorlopige fase en na de mededeling van de definitieve bevindingen herhaalde Donghai zijn argument dat het samen met de andere entiteiten die onder dezelfde ondernemingsgroep vallen (“de Nanshan Group”) op geconsolideerde wijze moet worden behandeld voor zover het om de berekening van de normale waarde gaat. Meer specifiek moest de Commissie volgens Donghai alleen overwegen de prijzen van de productiefactoren die de Nanshan Group aan het begin van het productieproces van een niet-verbonden partij inkocht, te vervangen door de benchmarkprijzen. Op die manier zou de Commissie rekening houden met alle door de groep aangekochte verstoorde productiefactoren. Donghai was van mening dat de ondernemingen van de Nanshan Group, ondanks het feit dat het juridisch gescheiden entiteiten betreft, uit economisch oogpunt een eenheid vormen omdat i) ze onder zeggenschap van dezelfde entiteit vallen en er binnen de groep aanzienlijke overlapping bestaat als het gaat om de raden van bestuur en de managementstructuur; ii) ze allemaal gevestigd zijn op hetzelfde industrieterrein, en iii) het productieproces in zeer hoge mate geïntegreerd is, waarbij de output van de ene onderneming de input voor de andere vormt. De individuele ondernemingen presenteren zich bovendien ook naar de niet-verbonden afnemers toe als een eenheid, met één website, één merk en één contactcentrum. Donghai voerde aan dat het concept van één enkele economische eenheid zich niet beperkte tot het handelsbeschermingsrecht, maar zich ook uitstrekte tot andere gebieden van het recht van de Unie (met name tot de mededingingswetgeving). Bovendien worden beslissingen over de productie niet op het niveau van Donghai, maar op groepsniveau genomen. Volgens Donghai leiden de bevindingen van de Commissie tot discriminatie, aangezien daarin wordt voorbijgegaan aan de verschillen tussen in de steekproef opgenomen exporteurs. Donghai trachtte de vermeende discriminatie aan te tonen door de behandeling van Xiamen Xiashun in deze zaak (de producent met de laagste dumpingmarge die binnen dezelfde juridische entiteit ACF produceert uit aluminiumingots) te vergelijken met de Nanshan Group. |
| --- | --- |

(101)

In de voorlopige fase en na de mededeling van de definitieve bevindingen herhaalde Donghai zijn argument dat het samen met de andere entiteiten die onder dezelfde ondernemingsgroep vallen (“de Nanshan Group”) op geconsolideerde wijze moet worden behandeld voor zover het om de berekening van de normale waarde gaat. Meer specifiek moest de Commissie volgens Donghai alleen overwegen de prijzen van de productiefactoren die de Nanshan Group aan het begin van het productieproces van een niet-verbonden partij inkocht, te vervangen door de benchmarkprijzen. Op die manier zou de Commissie rekening houden met alle door de groep aangekochte verstoorde productiefactoren. Donghai was van mening dat de ondernemingen van de Nanshan Group, ondanks het feit dat het juridisch gescheiden entiteiten betreft, uit economisch oogpunt een eenheid vormen omdat i) ze onder zeggenschap van dezelfde entiteit vallen en er binnen de groep aanzienlijke overlapping bestaat als het gaat om de raden van bestuur en de managementstructuur; ii) ze allemaal gevestigd zijn op hetzelfde industrieterrein, en iii) het productieproces in zeer hoge mate geïntegreerd is, waarbij de output van de ene onderneming de input voor de andere vormt. De individuele ondernemingen presenteren zich bovendien ook naar de niet-verbonden afnemers toe als een eenheid, met één website, één merk en één contactcentrum. Donghai voerde aan dat het concept van één enkele economische eenheid zich niet beperkte tot het handelsbeschermingsrecht, maar zich ook uitstrekte tot andere gebieden van het recht van de Unie (met name tot de mededingingswetgeving). Bovendien worden beslissingen over de productie niet op het niveau van Donghai, maar op groepsniveau genomen. Volgens Donghai leiden de bevindingen van de Commissie tot discriminatie, aangezien daarin wordt voorbijgegaan aan de verschillen tussen in de steekproef opgenomen exporteurs. Donghai trachtte de vermeende discriminatie aan te tonen door de behandeling van Xiamen Xiashun in deze zaak (de producent met de laagste dumpingmarge die binnen dezelfde juridische entiteit ACF produceert uit aluminiumingots) te vergelijken met de Nanshan Group.

| (102) | Daarnaast betoogde Donghai dat de methode ook indruiste tegen artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening, waarin sprake is van “de overeenkomstige productie- en verkoopkosten in een passend representatief land”. Volgens Donghai waren haar overeenkomstige productiekosten niet die van intermediaire grondstoffen, maar die van de eerste grondstoffen in de productieketen van aluminium, namelijk bauxiet en steenkool. Donghai merkte op dat de Commissie alleen bevoegd was om de kosten van materialen van niet-verbonden leveranciers buiten beschouwing te laten. |
| --- | --- |

(102)

Daarnaast betoogde Donghai dat de methode ook indruiste tegen artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening, waarin sprake is van “de overeenkomstige productie- en verkoopkosten in een passend representatief land”. Volgens Donghai waren haar overeenkomstige productiekosten niet die van intermediaire grondstoffen, maar die van de eerste grondstoffen in de productieketen van aluminium, namelijk bauxiet en steenkool. Donghai merkte op dat de Commissie alleen bevoegd was om de kosten van materialen van niet-verbonden leveranciers buiten beschouwing te laten.

| (103) | De Commissie heeft het argument en het bewijsmateriaal in het dossier opnieuw onderzocht. Er werden echter geen nieuwe argumenten aangevoerd die de conclusies in overweging 231 van de voorlopige verordening zouden weerleggen. Een productieproces op geconsolideerde basis vaststellen en productiefactoren van verbonden producenten gebruiken voor andere upstreamproducten dan ACF, zou de werkelijke industriële en economische situatie van de ACF producerende entiteiten vertroebelen. Als prijzen en kosten in China verstoord blijken te zijn voor wat betreft het betrokken product en de productiemiddelen daarvoor, zou dit volgens de Commissie tevens van invloed zijn op de door de verbonden onderneming binnen de groep aangewende productiemiddelen. Er zou in dit verband dan ook een correctie moeten worden toegepast voor deze productiemiddelen, ongeacht of deze werden betrokken van een verbonden leverancier. |
| --- | --- |

(103)

De Commissie heeft het argument en het bewijsmateriaal in het dossier opnieuw onderzocht. Er werden echter geen nieuwe argumenten aangevoerd die de conclusies in overweging 231 van de voorlopige verordening zouden weerleggen. Een productieproces op geconsolideerde basis vaststellen en productiefactoren van verbonden producenten gebruiken voor andere upstreamproducten dan ACF, zou de werkelijke industriële en economische situatie van de ACF producerende entiteiten vertroebelen. Als prijzen en kosten in China verstoord blijken te zijn voor wat betreft het betrokken product en de productiemiddelen daarvoor, zou dit volgens de Commissie tevens van invloed zijn op de door de verbonden onderneming binnen de groep aangewende productiemiddelen. Er zou in dit verband dan ook een correctie moeten worden toegepast voor deze productiemiddelen, ongeacht of deze werden betrokken van een verbonden leverancier.

| (104) | Verder was de Commissie niet van mening dat de methode discriminerend was. Ten eerste vergeleek Donghai de behandeling van een andere producent met die van de Nanshan Group, en ging zo voorbij aan het feit dat het alleen Donghai is (en niet de gehele Nanshan Group) in de hoedanigheid van producent-exporteur waarop dit onderzoek betrekking heeft. De door de Commissie toegepaste methode weerspiegelt louter de feitelijke structuur van de individuele producenten en hun productieprocessen. Bijgevolg zijn de in artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening genoemde “overeenkomstige” productiekosten dan ook de kosten die door elk van de juridische entiteiten afzonderlijk gedragen en door de verstoringen van betekenis in dezelfde mate beïnvloed worden. Daarom verwierp de Commissie het argument van Donghai. |
| --- | --- |

(104)

Verder was de Commissie niet van mening dat de methode discriminerend was. Ten eerste vergeleek Donghai de behandeling van een andere producent met die van de Nanshan Group, en ging zo voorbij aan het feit dat het alleen Donghai is (en niet de gehele Nanshan Group) in de hoedanigheid van producent-exporteur waarop dit onderzoek betrekking heeft. De door de Commissie toegepaste methode weerspiegelt louter de feitelijke structuur van de individuele producenten en hun productieprocessen. Bijgevolg zijn de in artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening genoemde “overeenkomstige” productiekosten dan ook de kosten die door elk van de juridische entiteiten afzonderlijk gedragen en door de verstoringen van betekenis in dezelfde mate beïnvloed worden. Daarom verwierp de Commissie het argument van Donghai.

| (105) | Aangezien Donghai geen nieuwe bewijzen ter onderbouwing van het argument leverde die de beoordeling van de Commissie zouden wijzigen, bevestigde de Commissie haar voorlopige bevindingen en de berekeningsmethode voor de normale waarde zoals aangegeven in de overwegingen 224 tot en met 231 van de voorlopige verordening. |
| --- | --- |

(105)

Aangezien Donghai geen nieuwe bewijzen ter onderbouwing van het argument leverde die de beoordeling van de Commissie zouden wijzigen, bevestigde de Commissie haar voorlopige bevindingen en de berekeningsmethode voor de normale waarde zoals aangegeven in de overwegingen 224 tot en met 231 van de voorlopige verordening.

3.2.   Uitvoerprijs

Uitvoerprijs

| (106) | De details van de berekening van de uitvoerprijs zijn uiteengezet in de overwegingen 232 tot en met 235 van de voorlopige verordening. |
| --- | --- |

(106)

De details van de berekening van de uitvoerprijs zijn uiteengezet in de overwegingen 232 tot en met 235 van de voorlopige verordening.

| (107) | Xiamen Xiashun betwistte de correctie voor de verpakkingskosten die de Commissie voor de uitvoer heeft toegepast. Zij betoogde dat de verpakkingskosten reeds zijn opgenomen in haar eigen overhead-productiekosten en was van mening dat de verschillende verpakkingsmaterialen duidelijk waren vermeld in de door de onderneming verstrekte uitsplitsing van de overhead-productiekosten. Derhalve zijn de verpakkingskosten al opgenomen in de normale waarde, en moeten deze niet in mindering worden gebracht op de uitvoerprijs. |
| --- | --- |

(107)

Xiamen Xiashun betwistte de correctie voor de verpakkingskosten die de Commissie voor de uitvoer heeft toegepast. Zij betoogde dat de verpakkingskosten reeds zijn opgenomen in haar eigen overhead-productiekosten en was van mening dat de verschillende verpakkingsmaterialen duidelijk waren vermeld in de door de onderneming verstrekte uitsplitsing van de overhead-productiekosten. Derhalve zijn de verpakkingskosten al opgenomen in de normale waarde, en moeten deze niet in mindering worden gebracht op de uitvoerprijs.

| (108) | De Commissie heeft het argument en het bewijsmateriaal in het dossier opnieuw onderzocht. Volgens de Commissie zijn de aangevoerde elementen ontoereikend als bewijsmateriaal. Er bestaat geen duidelijke aanwijzing dat de genoemde materialen daadwerkelijk verpakkingsmaterialen zijn voor het betrokken product bij verzending naar de afnemers, en de verstrekte informatie laat niet toe om de hoeveelheden en de waarden van de verpakkingsmaterialen die zouden worden gebruikt in te schatten. Het argument werd derhalve afgewezen. |
| --- | --- |

(108)

De Commissie heeft het argument en het bewijsmateriaal in het dossier opnieuw onderzocht. Volgens de Commissie zijn de aangevoerde elementen ontoereikend als bewijsmateriaal. Er bestaat geen duidelijke aanwijzing dat de genoemde materialen daadwerkelijk verpakkingsmaterialen zijn voor het betrokken product bij verzending naar de afnemers, en de verstrekte informatie laat niet toe om de hoeveelheden en de waarden van de verpakkingsmaterialen die zouden worden gebruikt in te schatten. Het argument werd derhalve afgewezen.

| (109) | Na de mededeling van de definitieve bevindingen herhaalde Xiamen Xiashun het argument. De onderneming voerde aan dat de totale kosten van de verpakkingsartikelen zoals opgenomen in de door haar verstrekte uitsplitsing van de algemene productiekosten, uitgedrukt als percentage van haar productiekosten, vergelijkbaar zijn met de correctie voor verpakkingskosten die de Commissie op haar uitvoer heeft toegepast, wat de dubbeltelling laat zien. |
| --- | --- |

(109)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen herhaalde Xiamen Xiashun het argument. De onderneming voerde aan dat de totale kosten van de verpakkingsartikelen zoals opgenomen in de door haar verstrekte uitsplitsing van de algemene productiekosten, uitgedrukt als percentage van haar productiekosten, vergelijkbaar zijn met de correctie voor verpakkingskosten die de Commissie op haar uitvoer heeft toegepast, wat de dubbeltelling laat zien.

| (110) | De Commissie was het met deze beoordeling niet eens. Ten eerste zijn de door Xiamen Xiashun berekende verpakkingskosten niet vergelijkbaar met de door de Commissie toegepaste correctie, maar liggen zij 36 % lager. Ten tweede is er, zoals de onderneming zelf toegeeft, in de verstrekte informatie geen hoeveelheid van deze vermeende verpakkingsmaterialen vermeld die de Commissie in staat zou stellen een redelijk verbruikspercentage en een redelijke prijs per eenheid te ramen, en is er evenmin aanvullende informatie verstrekt waaruit blijkt dat dit materiaal daadwerkelijk verpakkingsmateriaal voor zendingen van het betrokken product is. |
| --- | --- |

(110)

De Commissie was het met deze beoordeling niet eens. Ten eerste zijn de door Xiamen Xiashun berekende verpakkingskosten niet vergelijkbaar met de door de Commissie toegepaste correctie, maar liggen zij 36 % lager. Ten tweede is er, zoals de onderneming zelf toegeeft, in de verstrekte informatie geen hoeveelheid van deze vermeende verpakkingsmaterialen vermeld die de Commissie in staat zou stellen een redelijk verbruikspercentage en een redelijke prijs per eenheid te ramen, en is er evenmin aanvullende informatie verstrekt waaruit blijkt dat dit materiaal daadwerkelijk verpakkingsmateriaal voor zendingen van het betrokken product is.

3.3.   Aangeboden prijsverbintenissen

Aangeboden prijsverbintenissen

| (111) | Na de mededeling van de definitieve bevindingen heeft een producent-exporteur binnen de in artikel 8, lid 2, van de basisverordening gestelde termijn een prijsverbintenis aangeboden: Jiangsu Zhongji Lamination Materials Co., Ltd., samen met zijn verbonden handelaar Jiangsu Zhongji Lamination Materials Co., (HK) Limited. |
| --- | --- |

(111)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen heeft een producent-exporteur binnen de in artikel 8, lid 2, van de basisverordening gestelde termijn een prijsverbintenis aangeboden: Jiangsu Zhongji Lamination Materials Co., Ltd., samen met zijn verbonden handelaar Jiangsu Zhongji Lamination Materials Co., (HK) Limited.

| (112) | Overeenkomstig artikel 8 van basisverordening moeten de aangeboden prijsverbintenissen toereikend zijn om de schadelijke gevolgen van dumping weg te nemen en mag de aanvaarding ervan geen moeilijkheden van praktische aard opleveren. De Commissie heeft de aangeboden verbintenis op basis van deze criteria beoordeeld en was van mening dat aanvaarding ervan om de volgende redenen moeilijkheden van praktische aard zou opleveren. |
| --- | --- |

(112)

Overeenkomstig artikel 8 van basisverordening moeten de aangeboden prijsverbintenissen toereikend zijn om de schadelijke gevolgen van dumping weg te nemen en mag de aanvaarding ervan geen moeilijkheden van praktische aard opleveren. De Commissie heeft de aangeboden verbintenis op basis van deze criteria beoordeeld en was van mening dat aanvaarding ervan om de volgende redenen moeilijkheden van praktische aard zou opleveren.

| (113) | Ten eerste produceert en verkoopt de onderneming verschillende productsoorten met aanzienlijke prijsverschillen. Soorten aluminium converter foil kunnen niet gemakkelijk van elkaar worden onderscheiden door middel van een fysieke inspectie. Met name zou het zeer moeilijk zijn om de dikte enkel door middel van een fysieke controle te beoordelen. Zonder een gedetailleerde laboratoriumanalyse zouden de douaneautoriteiten niet kunnen vaststellen of het ingevoerde product overeenstemt met wat wordt aangegeven. Ten tweede brengt het grote aantal productsoorten een groot risico van kruiscompensatie tussen de verschillende productsoorten mee, waarbij duurdere productsoorten mogelijk verkeerd worden aangegeven als goedkopere productsoorten die ook onder de verbintenis vallen. Hierdoor is de verbintenis niet afdwingbaar en dus onuitvoerbaar in de zin van artikel 8 van de basisverordening.Ten derde heeft Zhongji een groot aantal verbonden ondernemingen die rechtstreeks betrokken zijn bij de productie of verkoop van het onderzochte product. Bovendien verkoopt Zhongji het product zowel direct als indirect. Een dergelijke complexe groepsstructuur brengt een groot risico van kruiscompensatie met zich mee. De Commissie zou niet in staat zijn de naleving van de verbintenis inzake de indirecte verkoop via de verbonden onderneming in Hongkong en mogelijk via de andere verbonden ondernemingen te monitoren en te waarborgen. Hierdoor alleen al zou het aanbod moeilijkheden van praktische aard opleveren. |
| --- | --- |

(113)

Ten eerste produceert en verkoopt de onderneming verschillende productsoorten met aanzienlijke prijsverschillen. Soorten aluminium converter foil kunnen niet gemakkelijk van elkaar worden onderscheiden door middel van een fysieke inspectie. Met name zou het zeer moeilijk zijn om de dikte enkel door middel van een fysieke controle te beoordelen. Zonder een gedetailleerde laboratoriumanalyse zouden de douaneautoriteiten niet kunnen vaststellen of het ingevoerde product overeenstemt met wat wordt aangegeven. Ten tweede brengt het grote aantal productsoorten een groot risico van kruiscompensatie tussen de verschillende productsoorten mee, waarbij duurdere productsoorten mogelijk verkeerd worden aangegeven als goedkopere productsoorten die ook onder de verbintenis vallen. Hierdoor is de verbintenis niet afdwingbaar en dus onuitvoerbaar in de zin van artikel 8 van de basisverordening.Ten derde heeft Zhongji een groot aantal verbonden ondernemingen die rechtstreeks betrokken zijn bij de productie of verkoop van het onderzochte product. Bovendien verkoopt Zhongji het product zowel direct als indirect. Een dergelijke complexe groepsstructuur brengt een groot risico van kruiscompensatie met zich mee. De Commissie zou niet in staat zijn de naleving van de verbintenis inzake de indirecte verkoop via de verbonden onderneming in Hongkong en mogelijk via de andere verbonden ondernemingen te monitoren en te waarborgen. Hierdoor alleen al zou het aanbod moeilijkheden van praktische aard opleveren.

| (114) | De Commissie heeft de indiener van het verzoek een brief gestuurd waarin zij de redenen voor de afwijzing van het verbintenisaanbod uiteenzette. |
| --- | --- |

(114)

De Commissie heeft de indiener van het verzoek een brief gestuurd waarin zij de redenen voor de afwijzing van het verbintenisaanbod uiteenzette.

| (115) | De indiener van het verzoek heeft daarover opmerkingen ingediend. Deze opmerkingen zijn in het dossier ter beschikking gesteld van de belanghebbenden. |
| --- | --- |

(115)

De indiener van het verzoek heeft daarover opmerkingen ingediend. Deze opmerkingen zijn in het dossier ter beschikking gesteld van de belanghebbenden.

| (116) | Zhongji was het niet eens met de conclusies van de Commissie dat zijn grote aantal productsoorten het moeilijk maakt ze van elkaar te onderscheiden en een risico van kruiscompensatie inhoudt. Volgens de onderneming zijn de producten gemakkelijk te herkennen door de douaneautoriteiten en variëren de prijzen tussen de verschillende productsoorten niet aanzienlijk. Bovendien bood de onderneming aan slechts de productsoorten van vijf PCN’s uit te voeren. |
| --- | --- |

(116)

Zhongji was het niet eens met de conclusies van de Commissie dat zijn grote aantal productsoorten het moeilijk maakt ze van elkaar te onderscheiden en een risico van kruiscompensatie inhoudt. Volgens de onderneming zijn de producten gemakkelijk te herkennen door de douaneautoriteiten en variëren de prijzen tussen de verschillende productsoorten niet aanzienlijk. Bovendien bood de onderneming aan slechts de productsoorten van vijf PCN’s uit te voeren.

| (117) | Bovendien heeft Zhongji, wat de complexe groepsstructuur betreft, aangeboden zich ertoe te verbinden uitsluitend rechtstreeks via Zhongji Lamination Materials Co., Ltd aan de Unie te verkopen en geen ander product te verkopen aan de afnemers in de Unie waaraan het onderzochte product wordt verkocht. |
| --- | --- |

(117)

Bovendien heeft Zhongji, wat de complexe groepsstructuur betreft, aangeboden zich ertoe te verbinden uitsluitend rechtstreeks via Zhongji Lamination Materials Co., Ltd aan de Unie te verkopen en geen ander product te verkopen aan de afnemers in de Unie waaraan het onderzochte product wordt verkocht.

| (118) | De Commissie heeft het aanbod en de argumenten van de onderneming onderzocht. De opmerkingen en voorgestelde wijzigingen hebben echter niet geleid tot het wegvallen van de elementen waardoor de aangeboden verbintenissen niet afdwingbaar zijn. |
| --- | --- |

(118)

De Commissie heeft het aanbod en de argumenten van de onderneming onderzocht. De opmerkingen en voorgestelde wijzigingen hebben echter niet geleid tot het wegvallen van de elementen waardoor de aangeboden verbintenissen niet afdwingbaar zijn.

| (119) | Zelfs indien de toezegging van Zhongji om slechts vijf PCN’s uit te voeren het risico op kruiscompensatie zou verminderen, maar niet zou wegnemen, zou de handhaving uiterst onpraktisch zijn. Zoals de onderneming in haar opmerkingen heeft bevestigd, zouden de douaneautoriteiten niet slechts door middel van fysieke inspectie, zonder specifieke meetinstrumenten, kunnen vaststellen of het ingevoerde product overeenstemt met wat wordt aangegeven. |
| --- | --- |

(119)

Zelfs indien de toezegging van Zhongji om slechts vijf PCN’s uit te voeren het risico op kruiscompensatie zou verminderen, maar niet zou wegnemen, zou de handhaving uiterst onpraktisch zijn. Zoals de onderneming in haar opmerkingen heeft bevestigd, zouden de douaneautoriteiten niet slechts door middel van fysieke inspectie, zonder specifieke meetinstrumenten, kunnen vaststellen of het ingevoerde product overeenstemt met wat wordt aangegeven.

| (120) | Om dezelfde reden zou het uiterst moeilijk zijn om de verbintenis van Zhongji om geen andere producten dan het onderzochte product aan dezelfde afnemers in de EU te verkopen, te handhaven. Bovendien voeren met Zhongji verbonden ondernemingen andere aluminiumproducten naar de EU uit waarop ook antidumpingmaatregelen (16) van toepassing zijn, en zijn er maatregelen van kracht op aluminiumproducten die onder dezelfde GN-code als het onderzochte product zijn ingedeeld (17). |
| --- | --- |

(120)

Om dezelfde reden zou het uiterst moeilijk zijn om de verbintenis van Zhongji om geen andere producten dan het onderzochte product aan dezelfde afnemers in de EU te verkopen, te handhaven. Bovendien voeren met Zhongji verbonden ondernemingen andere aluminiumproducten naar de EU uit waarop ook antidumpingmaatregelen (16) van toepassing zijn, en zijn er maatregelen van kracht op aluminiumproducten die onder dezelfde GN-code als het onderzochte product zijn ingedeeld (17).

16

17

| (121) | Daarom achtte de Commissie de aangeboden verbintenis niet afdwingbaar en dus onuitvoerbaar in de zin van artikel 8 van de basisverordening en wees zij het aanbod derhalve af. |
| --- | --- |

(121)

Daarom achtte de Commissie de aangeboden verbintenis niet afdwingbaar en dus onuitvoerbaar in de zin van artikel 8 van de basisverordening en wees zij het aanbod derhalve af.

3.4.   Vergelijking

Vergelijking

| (122) | De details van de vergelijking van de normale waarde en de uitvoerprijs zijn uiteengezet in de overwegingen 236 tot en met 241 van de voorlopige verordening. |
| --- | --- |

(122)

De details van de vergelijking van de normale waarde en de uitvoerprijs zijn uiteengezet in de overwegingen 236 tot en met 241 van de voorlopige verordening.

| (123) | Donghai was van mening dat de VAA-kosten en winst van de Turkse ondernemingen ook vergoedingen voor onder meer vervoer en verzekering omvatten. Overeenkomstig artikel 2, lid 10, van de basisverordening en om een billijke vergelijking mogelijk te maken, zou de Commissie volgens Donghai derhalve correcties moeten doorvoeren. |
| --- | --- |

(123)

Donghai was van mening dat de VAA-kosten en winst van de Turkse ondernemingen ook vergoedingen voor onder meer vervoer en verzekering omvatten. Overeenkomstig artikel 2, lid 10, van de basisverordening en om een billijke vergelijking mogelijk te maken, zou de Commissie volgens Donghai derhalve correcties moeten doorvoeren.

| (124) | Donghai legde geen bewijzen voor waaruit bleek dat de VAA-kosten en winst van de Turkse ondernemingen ook vervoer en verzekering omvatten, en dat de waarden derhalve andere kosten omvatten dan dezelfde waarden die werden gehanteerd voor de Chinese producenten-exporteurs. Bijgevolg was de Commissie van mening dat de VAA-kosten en winst van zowel de Turkse ondernemingen als de Chinese producenten-exporteurs zich op hetzelfde niveau bevonden en een billijke vergelijking mogelijk maakten. |
| --- | --- |

(124)

Donghai legde geen bewijzen voor waaruit bleek dat de VAA-kosten en winst van de Turkse ondernemingen ook vervoer en verzekering omvatten, en dat de waarden derhalve andere kosten omvatten dan dezelfde waarden die werden gehanteerd voor de Chinese producenten-exporteurs. Bijgevolg was de Commissie van mening dat de VAA-kosten en winst van zowel de Turkse ondernemingen als de Chinese producenten-exporteurs zich op hetzelfde niveau bevonden en een billijke vergelijking mogelijk maakten.

| (125) | Bovendien betwistte Donghai de valuta en de bijbehorende rentevoet die voor de correctie voor kredietkosten werden toegepast. Volgens de onderneming had de valuta van de factuur gebruikt moeten worden. Aangezien de valuta van de bankrekeningen van de onderneming (en bijgevolg ook de kredietkosten voor inkomend kapitaal) verschilt van de valuta van de factuur, heeft de Commissie de kredietkosten berekend op basis van de rekenvaluta. Dit argument werd bijgevolg niet aanvaard. |
| --- | --- |

(125)

Bovendien betwistte Donghai de valuta en de bijbehorende rentevoet die voor de correctie voor kredietkosten werden toegepast. Volgens de onderneming had de valuta van de factuur gebruikt moeten worden. Aangezien de valuta van de bankrekeningen van de onderneming (en bijgevolg ook de kredietkosten voor inkomend kapitaal) verschilt van de valuta van de factuur, heeft de Commissie de kredietkosten berekend op basis van de rekenvaluta. Dit argument werd bijgevolg niet aanvaard.

| (126) | Donghai herhaalde het argument na de mededeling van de definitieve bevindingen en voerde aan dat de Commissie al in een eerdere zaak de valuta van de factuur voor de rentevoet had gebruikt. |
| --- | --- |

(126)

Donghai herhaalde het argument na de mededeling van de definitieve bevindingen en voerde aan dat de Commissie al in een eerdere zaak de valuta van de factuur voor de rentevoet had gebruikt.

| (127) | De Commissie blijft bij haar mening dat de door haar gevolgde benadering een geldige en redelijke methode is, temeer daar beide benaderingen vergelijkbare resultaten opleveren. Het argument werd derhalve afgewezen. |
| --- | --- |

(127)

De Commissie blijft bij haar mening dat de door haar gevolgde benadering een geldige en redelijke methode is, temeer daar beide benaderingen vergelijkbare resultaten opleveren. Het argument werd derhalve afgewezen.

| (128) | Xiamen Xiashun betwistte de in de overwegingen 240 en 241 vermelde correctie op grond van artikel 2, lid 10, punt i), voor verkopen via haar verbonden handelsonderneming Daching, en herhaalde het argument na de mededeling van de definitieve bevindingen. Volgens Xiamen Xiashun waren de door de Commissie in overweging 240 aangevoerde argumenten ontoereikend als bewijsmateriaal om het bestaan van één enkele economische eenheid af te wijzen. Xiamen stelde dat het feit dat de handelaar niet in de bedrijfsruimten of in de nabijheid van de producenten gevestigd was en dat de kantooruitgaven werden gedekt uit zijn eigen winst onvoldoende reden was om het bestaan van één enkele economische eenheid te verwerpen, terwijl het feit dat de handelaar ook handelt als inkoopentiteit voor bepaalde hulpstoffen voor de groep het argument van de onderneming eerder kracht bijzet dan afzwakt. |
| --- | --- |

(128)

Xiamen Xiashun betwistte de in de overwegingen 240 en 241 vermelde correctie op grond van artikel 2, lid 10, punt i), voor verkopen via haar verbonden handelsonderneming Daching, en herhaalde het argument na de mededeling van de definitieve bevindingen. Volgens Xiamen Xiashun waren de door de Commissie in overweging 240 aangevoerde argumenten ontoereikend als bewijsmateriaal om het bestaan van één enkele economische eenheid af te wijzen. Xiamen stelde dat het feit dat de handelaar niet in de bedrijfsruimten of in de nabijheid van de producenten gevestigd was en dat de kantooruitgaven werden gedekt uit zijn eigen winst onvoldoende reden was om het bestaan van één enkele economische eenheid te verwerpen, terwijl het feit dat de handelaar ook handelt als inkoopentiteit voor bepaalde hulpstoffen voor de groep het argument van de onderneming eerder kracht bijzet dan afzwakt.

| (129) | Bovendien betoogde Xiamen dat het feit dat de verbonden handelaar de voorwaarden voor korting onderhandelt die van toepassing zijn op de totale verkoop van het betrokken product aan een ondernemingsgroep in de EU, zelfs indien een deel van de verkoop (aan een specifieke juridische entiteit) rechtstreeks door Xiamen wordt gerealiseerd, het argument ondersteunt dat beide ondernemingen als één enkele economische eenheid optreden. |
| --- | --- |

(129)

Bovendien betoogde Xiamen dat het feit dat de verbonden handelaar de voorwaarden voor korting onderhandelt die van toepassing zijn op de totale verkoop van het betrokken product aan een ondernemingsgroep in de EU, zelfs indien een deel van de verkoop (aan een specifieke juridische entiteit) rechtstreeks door Xiamen wordt gerealiseerd, het argument ondersteunt dat beide ondernemingen als één enkele economische eenheid optreden.

| (130) | Volgens de Commissie toont de cumulatieve aanwezigheid van de in overweging 240 genoemde elementen van de voorlopige verordening duidelijk aan dat de functies van Daching vergelijkbaar zijn met die van een agent. |
| --- | --- |

(130)

Volgens de Commissie toont de cumulatieve aanwezigheid van de in overweging 240 genoemde elementen van de voorlopige verordening duidelijk aan dat de functies van Daching vergelijkbaar zijn met die van een agent.

| (131) | Bovendien versterkt het feit dat Daching individueel heeft onderhandeld over de korting voor de verkoop aan een specifieke klant het argument dat deze als agent optreedt in plaats van als interne verkoopafdeling. Voorts beschikt Xiamen Xiashun zelf over een volledig functionerende exportafdeling die de productieorders plaatste, de verzending naar afnemers in de Unie organiseerde en uitvoerde, inclusief alle vervoersdocumenten van het eindproduct, de inklaring bij uitvoer afhandelde, en de verkoopdocumenten opstelde voor ten minste [20 %-30 %] van haar uitvoer van het betrokken product naar de EU. Derhalve concludeerde de Commissie dat de verbonden handelaar niet als een interne verkoopafdeling kan worden beschouwd en beide ondernemingen niet één enkele economische eenheid vormen. |
| --- | --- |

(131)

Bovendien versterkt het feit dat Daching individueel heeft onderhandeld over de korting voor de verkoop aan een specifieke klant het argument dat deze als agent optreedt in plaats van als interne verkoopafdeling. Voorts beschikt Xiamen Xiashun zelf over een volledig functionerende exportafdeling die de productieorders plaatste, de verzending naar afnemers in de Unie organiseerde en uitvoerde, inclusief alle vervoersdocumenten van het eindproduct, de inklaring bij uitvoer afhandelde, en de verkoopdocumenten opstelde voor ten minste [20 %-30 %] van haar uitvoer van het betrokken product naar de EU. Derhalve concludeerde de Commissie dat de verbonden handelaar niet als een interne verkoopafdeling kan worden beschouwd en beide ondernemingen niet één enkele economische eenheid vormen.

| (132) | Het argument werd derhalve afgewezen. |
| --- | --- |

(132)

Het argument werd derhalve afgewezen.

3.5.   Dumpingmarges

Dumpingmarges

| (133) | Donghai stelde dat de Commissie de foutief aangegeven cif-waarden als noemer heeft gebruikt bij de berekening van de dumpingmarge voor haar verbonden handelaar Nanshan Europe, want zij heeft de waarde voor de meeste transacties berekend in plaats van de door de onderneming verstrekte gegevens te gebruiken. Daarnaast heeft de Commissie de winst van een niet-verbonden importeur gebruikt in plaats van de werkelijke winst van Nanshan Europe om de aangegeven cif-waarde te berekenen. Dit argument werd gedeeltelijk aanvaard: alle transacties tegen cif-leveringsvoorwaarden, evenals alle transacties waarvoor ondersteunende documenten over de aangegeven waarde werd verstrekt, werden overgenomen zoals gerapporteerd door de onderneming. Voor de lopende transacties blijft de aangegeven cif-waarde een berekende waarde, zij het gebaseerd op de werkelijke winst van de verbonden handelaar. |
| --- | --- |

(133)

Donghai stelde dat de Commissie de foutief aangegeven cif-waarden als noemer heeft gebruikt bij de berekening van de dumpingmarge voor haar verbonden handelaar Nanshan Europe, want zij heeft de waarde voor de meeste transacties berekend in plaats van de door de onderneming verstrekte gegevens te gebruiken. Daarnaast heeft de Commissie de winst van een niet-verbonden importeur gebruikt in plaats van de werkelijke winst van Nanshan Europe om de aangegeven cif-waarde te berekenen. Dit argument werd gedeeltelijk aanvaard: alle transacties tegen cif-leveringsvoorwaarden, evenals alle transacties waarvoor ondersteunende documenten over de aangegeven waarde werd verstrekt, werden overgenomen zoals gerapporteerd door de onderneming. Voor de lopende transacties blijft de aangegeven cif-waarde een berekende waarde, zij het gebaseerd op de werkelijke winst van de verbonden handelaar.

| (134) | Daar de Commissie sommige opmerkingen aanvaardde die door de belanghebbenden na de mededeling van de voorlopige bevindingen waren ingediend, herberekende zij de dumpingmarges navenant. |
| --- | --- |

(134)

Daar de Commissie sommige opmerkingen aanvaardde die door de belanghebbenden na de mededeling van de voorlopige bevindingen waren ingediend, herberekende zij de dumpingmarges navenant.

| (135) | Zoals toegelicht in overweging 246 van de voorlopige verordening, is de mate van medewerking in dit geval hoog. De Commissie heeft het derhalve passend geacht om de dumpingmarge voor het hele land die toepasselijk is voor alle andere niet-medewerkende producenten-exporteurs vast te stellen op het niveau van de hoogste dumpingmarge die was vastgesteld voor de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs, te weten voor Donghai. De op deze wijze vastgestelde dumpingmarge bedraagt 98,5 %. |
| --- | --- |

(135)

Zoals toegelicht in overweging 246 van de voorlopige verordening, is de mate van medewerking in dit geval hoog. De Commissie heeft het derhalve passend geacht om de dumpingmarge voor het hele land die toepasselijk is voor alle andere niet-medewerkende producenten-exporteurs vast te stellen op het niveau van de hoogste dumpingmarge die was vastgesteld voor de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs, te weten voor Donghai. De op deze wijze vastgestelde dumpingmarge bedraagt 98,5 %.

| (136) | De definitieve dumpingmarges, uitgedrukt als een percentage van kosten, verzekering en vracht (cif-prijs), grens Unie, vóór inklaring, zijn als volgt:






  Onderneming | Definitieve dumpingmarge |
| --- | --- | --- |
| Yantai Donghai Aluminum Foil Co., Ltd. | 98,5  % |
| Jiangsu Zhongji Lamination Materials Co., Ltd | 81,5  % |
| Xiamen Xiashun Aluminium Foil Co., Ltd | 16,1  % |
| Andere medewerkende ondernemingen | 69,5  % |
| Alle andere ondernemingen | 98,5  % |

(136)

De definitieve dumpingmarges, uitgedrukt als een percentage van kosten, verzekering en vracht (cif-prijs), grens Unie, vóór inklaring, zijn als volgt:

Onderneming

Definitieve dumpingmarge

Yantai Donghai Aluminum Foil Co., Ltd.

98,5  %

Jiangsu Zhongji Lamination Materials Co., Ltd

81,5  %

Xiamen Xiashun Aluminium Foil Co., Ltd

16,1  %

Andere medewerkende ondernemingen

69,5  %

Alle andere ondernemingen

98,5  %

| (137) | De berekeningen van de individuele dumpingmarges, met inbegrip van de aanpassingen en correcties naar aanleiding van de opmerkingen die na de mededeling van de voorlopige bevindingen zijn ingediend, werden aan de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs meegedeeld in het kader van een ondernemingsspecifieke mededeling. |
| --- | --- |

(137)

De berekeningen van de individuele dumpingmarges, met inbegrip van de aanpassingen en correcties naar aanleiding van de opmerkingen die na de mededeling van de voorlopige bevindingen zijn ingediend, werden aan de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs meegedeeld in het kader van een ondernemingsspecifieke mededeling.

4.   SCHADE

SCHADE

4.1.   Vaststelling van de relevante markt van de Unie

Vaststelling van de relevante markt van de Unie

| (138) | Na de voorlopige verordening herhaalde Manreal het reeds na de opening van het onderzoek aangehaalde argument dat de Commissie onafhankelijk gegevens moet verzamelen en analyseren over de vrije markt en de markt voor eigen gebruik. |
| --- | --- |

(138)

Na de voorlopige verordening herhaalde Manreal het reeds na de opening van het onderzoek aangehaalde argument dat de Commissie onafhankelijk gegevens moet verzamelen en analyseren over de vrije markt en de markt voor eigen gebruik.

| (139) | Behalve een algemene opmerking heeft Manreal niet onderbouwd waarom de door de Commissie verzamelde gegevens betreffende de markt voor eigen gebruik niet betrouwbaar zijn. Daarom heeft de Commissie het argument om verdere gegevens voor de markt voor eigen gebruik te verzamelen verworpen, en verwijst zij naar de in tabel 2 hieronder opgenomen gegevens. Aangezien er geen andere argumenten zijn ontvangen, heeft de Commissie haar voorlopige conclusie in overweging 253 van de voorlopige verordening bevestigd. |
| --- | --- |

(139)

Behalve een algemene opmerking heeft Manreal niet onderbouwd waarom de door de Commissie verzamelde gegevens betreffende de markt voor eigen gebruik niet betrouwbaar zijn. Daarom heeft de Commissie het argument om verdere gegevens voor de markt voor eigen gebruik te verzamelen verworpen, en verwijst zij naar de in tabel 2 hieronder opgenomen gegevens. Aangezien er geen andere argumenten zijn ontvangen, heeft de Commissie haar voorlopige conclusie in overweging 253 van de voorlopige verordening bevestigd.

4.2.   Verbruik in de Unie

Verbruik in de Unie

| (140) | De Commissie heeft het verbruik in de Unie vastgesteld op basis van de antwoorden van de producenten in de Unie op de antidumpingvragenlijst, de macrovragenlijst en de invoergegevens van Eurostat. |
| --- | --- |

(140)

De Commissie heeft het verbruik in de Unie vastgesteld op basis van de antwoorden van de producenten in de Unie op de antidumpingvragenlijst, de macrovragenlijst en de invoergegevens van Eurostat.

| (141) | Het verbruik in de Unie ontwikkelde zich tijdens de beoordelingsperiode als volgt. De Commissie deelt de tabel over het verbruik in de Unie opnieuw mee aangezien de afronding van twee cijfers werd gecorrigeerd:

  Tabel 2


  Verbruik in de Unie (ton) | 2017 | 2018 | 2019 | OT |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Totaal verbruik in de Unie | 201 281 | 201 696 | 191 084 | 189 149 |
| Index | 100 | 100 | 95 | 94 |
| Markt voor eigen gebruik | 27 209 | 27 340 | 28 727 | 29 128 |
| Index | 100 | 100 | 106 | 107 |
| Vrije markt | 174 073 | 174 356 | 162 358 | 160 021 |
| Index | 100 | 100 | 93 | 92 |
| Bron: wel en niet in de steekproef opgenomen producenten in de Unie en Eurostat. |

(141)

Het verbruik in de Unie ontwikkelde zich tijdens de beoordelingsperiode als volgt. De Commissie deelt de tabel over het verbruik in de Unie opnieuw mee aangezien de afronding van twee cijfers werd gecorrigeerd:

Tabel 2

Tabel 2

Verbruik in de Unie (ton)

Verbruik in de Unie (ton)

2017

2018

2019

OT

Totaal verbruik in de Unie

201 281

201 696

191 084

189 149

Index

Index

100

100

100

100

95

95

94

94

Markt voor eigen gebruik

27 209

27 340

28 727

29 128

Index

Index

100

100

100

100

106

106

107

107

Vrije markt

174 073

174 356

162 358

160 021

Index

Index

100

100

100

100

93

93

92

92

Bron: wel en niet in de steekproef opgenomen producenten in de Unie en Eurostat.

Bron

4.3.   Argumenten betreffende de invoer uit de VRC

Argumenten betreffende de invoer uit de VRC

| (142) | Jiangsu Zhongji en Donghai stelden dat er correcties voor verschillen in handelsstadium moeten worden toegepast voor de berekening van prijsonderbieding en prijsbederf voor Chinese producenten die aan niet-verbonden distributeurs verkopen, aangezien de prijzen voor niet-verbonden distributeurs lager zouden liggen dan die prijzen voor de eindgebruikers, want de distributeurs voegen een handelsmarge toe. |
| --- | --- |

(142)

Jiangsu Zhongji en Donghai stelden dat er correcties voor verschillen in handelsstadium moeten worden toegepast voor de berekening van prijsonderbieding en prijsbederf voor Chinese producenten die aan niet-verbonden distributeurs verkopen, aangezien de prijzen voor niet-verbonden distributeurs lager zouden liggen dan die prijzen voor de eindgebruikers, want de distributeurs voegen een handelsmarge toe.

| (143) | Geen van beide producenten-exporteurs verschafte enig bewijsmateriaal, zoals contracten met gebruikers of distributeurs, dat het argument zou kunnen staven dat de functie die de distributeurs of gebruikers vervullen, van invloed is op de vergelijkbaarheid van de prijzen. De Commissie heeft de argumenten verder beoordeeld aan de hand van de gecontroleerde gegevens van alle transacties inzake uitvoer naar de Unie die door Jiangsu Zhongji en Donghai voor het OT werden ingediend. |
| --- | --- |

(143)

Geen van beide producenten-exporteurs verschafte enig bewijsmateriaal, zoals contracten met gebruikers of distributeurs, dat het argument zou kunnen staven dat de functie die de distributeurs of gebruikers vervullen, van invloed is op de vergelijkbaarheid van de prijzen. De Commissie heeft de argumenten verder beoordeeld aan de hand van de gecontroleerde gegevens van alle transacties inzake uitvoer naar de Unie die door Jiangsu Zhongji en Donghai voor het OT werden ingediend.

| (144) | Voor Jiangsu Zhongji bleek uit de gegevens dat van zijn afnemers alle onafhankelijke distributeurs consequent contracten voor grotere volumes sloten dan alle gebruikers. De grootste onafhankelijke distributeur wat volume betreft kocht veel grotere volumes aan dan de grootste afnemer in de gebruikerscategorie. Het is een algemeen zakelijk beginsel dat het afnemen van grote volumes de onderhandelingspositie versterkt en onderhandelingen over lagere prijzen mogelijk maakt. Bovendien was Jiangsu Zhongji in hun gegevens inconsistent in het toewijzen van verkoopkanalen aan transacties door voor verschillende transacties dezelfde klant als eindgebruiker en distributeur aan te wijzen. Op grond van de correlatie tussen verkoopvolumes en prijzen alsmede de niet-consistente toewijzing van de verkoopkanalen kan bijgevolg niet worden geconcludeerd dat naast het volume ook de verschillende kanalen doorslaggevende invloed hadden op de prijs. |
| --- | --- |

(144)

Voor Jiangsu Zhongji bleek uit de gegevens dat van zijn afnemers alle onafhankelijke distributeurs consequent contracten voor grotere volumes sloten dan alle gebruikers. De grootste onafhankelijke distributeur wat volume betreft kocht veel grotere volumes aan dan de grootste afnemer in de gebruikerscategorie. Het is een algemeen zakelijk beginsel dat het afnemen van grote volumes de onderhandelingspositie versterkt en onderhandelingen over lagere prijzen mogelijk maakt. Bovendien was Jiangsu Zhongji in hun gegevens inconsistent in het toewijzen van verkoopkanalen aan transacties door voor verschillende transacties dezelfde klant als eindgebruiker en distributeur aan te wijzen. Op grond van de correlatie tussen verkoopvolumes en prijzen alsmede de niet-consistente toewijzing van de verkoopkanalen kan bijgevolg niet worden geconcludeerd dat naast het volume ook de verschillende kanalen doorslaggevende invloed hadden op de prijs.

| (145) | Daarom werden deze argumenten in de mededeling van de definitieve bevindingen als ongegrond afgewezen. |
| --- | --- |

(145)

Daarom werden deze argumenten in de mededeling van de definitieve bevindingen als ongegrond afgewezen.

| (146) | Na de mededeling van de definitieve bevindingen heeft Jiangsu Zhongji twee voorbeeldcontracten ingediend (één met een distributeur en één met een eindgebruiker). Jiangsu Zhongji erkende ook het bestaan van inconsistenties bij de toewijzing van verschillende verkoopkanalen aan dezelfde klanten, en stelde dat dit een administratieve fout was. Naar aanleiding van deze opmerkingen heeft de Commissie de ingediende gegevens zorgvuldig onderzocht, maar de conclusies in overweging 150 bevestigd. Met name werd het grootste deel van de verkoop tegen een hogere gemiddelde prijs aan distributeurs verkocht dan aan producenten. Daarom werd het argument als ongegrond beschouwd. |
| --- | --- |

(146)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen heeft Jiangsu Zhongji twee voorbeeldcontracten ingediend (één met een distributeur en één met een eindgebruiker). Jiangsu Zhongji erkende ook het bestaan van inconsistenties bij de toewijzing van verschillende verkoopkanalen aan dezelfde klanten, en stelde dat dit een administratieve fout was. Naar aanleiding van deze opmerkingen heeft de Commissie de ingediende gegevens zorgvuldig onderzocht, maar de conclusies in overweging 150 bevestigd. Met name werd het grootste deel van de verkoop tegen een hogere gemiddelde prijs aan distributeurs verkocht dan aan producenten. Daarom werd het argument als ongegrond beschouwd.

| (147) | Wat vergelijkbare argumenten van Donghai betreft, had de Commissie in de mededeling van de definitieve bevindingen per ongeluk bepaalde feiten aan Donghai toegerekend. Naar aanleiding van de opmerkingen van Donghai over de mededeling van de definitieve bevindingen heeft de Commissie de argumenten van Donghai derhalve opnieuw beoordeeld. Donghai herhaalde zijn verzoek om de uitvoerprijzen van de Nanshan Group bij verkoop aan distributeurs naar boven te corrigeren om rekening te houden met de verschillen in handelsstadium, en verstrekte voorbeelden waarbij, voor orders met vergelijkbare volumes, de prijzen voor gebruikers hoger waren dan die voor distributeurs. Donghai verstrekte ook twee voorbeelden van contracten (één met een distributeur en één met een eindgebruiker). De Commissie heeft de ingediende gegevens zorgvuldig onderzocht en kwam tot de volgende conclusies. |
| --- | --- |

(147)

Wat vergelijkbare argumenten van Donghai betreft, had de Commissie in de mededeling van de definitieve bevindingen per ongeluk bepaalde feiten aan Donghai toegerekend. Naar aanleiding van de opmerkingen van Donghai over de mededeling van de definitieve bevindingen heeft de Commissie de argumenten van Donghai derhalve opnieuw beoordeeld. Donghai herhaalde zijn verzoek om de uitvoerprijzen van de Nanshan Group bij verkoop aan distributeurs naar boven te corrigeren om rekening te houden met de verschillen in handelsstadium, en verstrekte voorbeelden waarbij, voor orders met vergelijkbare volumes, de prijzen voor gebruikers hoger waren dan die voor distributeurs. Donghai verstrekte ook twee voorbeelden van contracten (één met een distributeur en één met een eindgebruiker). De Commissie heeft de ingediende gegevens zorgvuldig onderzocht en kwam tot de volgende conclusies.

| (148) | In de eerste plaats vormen de twee verstrekte contracten slechts een enkele verzameling contracten die door de onderneming zijn gekozen, en kunnen zij de consistente prijsverschillen tussen de verkoopkanalen dus niet aantonen. Bovendien hadden de voorbeeldcontracten betrekking op verschillende PCN’s en waren zij dus niet volledig vergelijkbaar. |
| --- | --- |

(148)

In de eerste plaats vormen de twee verstrekte contracten slechts een enkele verzameling contracten die door de onderneming zijn gekozen, en kunnen zij de consistente prijsverschillen tussen de verkoopkanalen dus niet aantonen. Bovendien hadden de voorbeeldcontracten betrekking op verschillende PCN’s en waren zij dus niet volledig vergelijkbaar.

| (149) | Ten tweede was de door Donghai verstrekte gedetailleerde lijst van verkopen niet consistent, aangezien twee grote afnemers zowel als eindgebruiker als als distributeur werden ingedeeld. Dit betrof een aanzienlijk deel van de verkoop. |
| --- | --- |

(149)

Ten tweede was de door Donghai verstrekte gedetailleerde lijst van verkopen niet consistent, aangezien twee grote afnemers zowel als eindgebruiker als als distributeur werden ingedeeld. Dit betrof een aanzienlijk deel van de verkoop.

| (150) | Ten derde werden, op een totaal van 15 door Donghai naar de Unie uitgevoerde PCN’s, er negen verkocht aan zowel eindgebruikers als distributeurs. Binnen vier PCN’s waren de prijzen bij verkoop aan meerdere afzonderlijke eindgebruikers lager dan meerdere prijzen bij verkoop aan afzonderlijke distributeurs. Met andere woorden: voor hetzelfde PCN lagen de prijzen voor eindgebruikers niet consequent onder die van distributeurs. Voor één PCN was de gemiddelde prijs voor distributeurs zelfs hoger dan die voor de eindgebruikers, en over het geheel genomen was het gemiddelde procentuele prijsverschil tussen eindgebruikers en distributeurs per PCN niet consistent, maar varieerde sterk. |
| --- | --- |

(150)

Ten derde werden, op een totaal van 15 door Donghai naar de Unie uitgevoerde PCN’s, er negen verkocht aan zowel eindgebruikers als distributeurs. Binnen vier PCN’s waren de prijzen bij verkoop aan meerdere afzonderlijke eindgebruikers lager dan meerdere prijzen bij verkoop aan afzonderlijke distributeurs. Met andere woorden: voor hetzelfde PCN lagen de prijzen voor eindgebruikers niet consequent onder die van distributeurs. Voor één PCN was de gemiddelde prijs voor distributeurs zelfs hoger dan die voor de eindgebruikers, en over het geheel genomen was het gemiddelde procentuele prijsverschil tussen eindgebruikers en distributeurs per PCN niet consistent, maar varieerde sterk.

| (151) | Op basis van het bovenstaande kon de Commissie niet concluderen dat de prijzen van Donghai een consistent en kwantificeerbaar prijsverschil vertoonden tussen producten die aan eindgebruikers en producten die aan distributeurs werden verkocht. Dit argument werd derhalve afgewezen. |
| --- | --- |

(151)

Op basis van het bovenstaande kon de Commissie niet concluderen dat de prijzen van Donghai een consistent en kwantificeerbaar prijsverschil vertoonden tussen producten die aan eindgebruikers en producten die aan distributeurs werden verkocht. Dit argument werd derhalve afgewezen.

| (152) | De Commissie bevestigde bijgevolg de prijsonderbiedingsmarge van de invoer uit het betrokken land op de markt van de Unie die tussen 3,3 % en 13,7 % bedroeg. De gewogen gemiddelde prijsonderbieding bedroeg 10,3 %. |
| --- | --- |

(152)

De Commissie bevestigde bijgevolg de prijsonderbiedingsmarge van de invoer uit het betrokken land op de markt van de Unie die tussen 3,3 % en 13,7 % bedroeg. De gewogen gemiddelde prijsonderbieding bedroeg 10,3 %.

4.4.   Economische situatie van de bedrijfstak van de Unie

Economische situatie van de bedrijfstak van de Unie

4.4.1.   Micro-economische indicatoren — loonkosten

Micro-economische indicatoren — loonkosten

| (153) | Na de voorlopige verordening verzocht Manreal de Commissie om de stijging van de productiekosten van de klagers verder te onderzoeken, met name van de loonkosten. |
| --- | --- |

(153)

Na de voorlopige verordening verzocht Manreal de Commissie om de stijging van de productiekosten van de klagers verder te onderzoeken, met name van de loonkosten.

| (154) | De Commissie heeft de kosten wel degelijk grondig beoordeeld en gecontroleerd, in het bijzonder de loonkosten die door de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie werden gemaakt. De Commissie verduidelijkte in overweging 329 van de voorlopige verordening dat de stijging in het OT hoofdzakelijk te wijten was aan de herstructurering van één van de in de steekproef opgenomen producenten, die hogere loonkosten met zich meebracht. De Commissie heeft het argument voor verder onderzoek derhalve verworpen. |
| --- | --- |

(154)

De Commissie heeft de kosten wel degelijk grondig beoordeeld en gecontroleerd, in het bijzonder de loonkosten die door de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie werden gemaakt. De Commissie verduidelijkte in overweging 329 van de voorlopige verordening dat de stijging in het OT hoofdzakelijk te wijten was aan de herstructurering van één van de in de steekproef opgenomen producenten, die hogere loonkosten met zich meebracht. De Commissie heeft het argument voor verder onderzoek derhalve verworpen.

4.4.2.   Argument betreffende afwezigheid van schade in de referentieperiode

Argument betreffende afwezigheid van schade in de referentieperiode

| (155) | Na de voorlopige verordening betoogde Manreal dat er geen schade zou zijn, aangezien zowel het verbruik als de productie van ACF in de Unie, de verkoop van de bedrijfstak van de Unie en het marktaandeel van de klagers allemaal stabiel waren of slechts in zeer beperkte mate waren gedaald tijdens de referentieperiode (het tweede kwartaal van 2019 tot en met het eerste kwartaal van 2020), zoals die door de klagers in de klacht was vermeld. |
| --- | --- |

(155)

Na de voorlopige verordening betoogde Manreal dat er geen schade zou zijn, aangezien zowel het verbruik als de productie van ACF in de Unie, de verkoop van de bedrijfstak van de Unie en het marktaandeel van de klagers allemaal stabiel waren of slechts in zeer beperkte mate waren gedaald tijdens de referentieperiode (het tweede kwartaal van 2019 tot en met het eerste kwartaal van 2020), zoals die door de klagers in de klacht was vermeld.

| (156) | In tegenstelling tot wat Manreal aanvoerde, is de referentieperiode om de schade te analyseren niet beperkt tot de vergelijking binnen de door Manreal beschreven periode van een jaar, van het tweede kwartaal van 2019 tot en met het eerste kwartaal van 2020. Zoals aangegeven in overweging 38 van de voorlopige verordening, had het onderzoek naar de dumping en schade betrekking op de periode van 1 juli 2019 tot en met 30 juni 2020 (“het onderzoektijdvak” of “OT”). Het onderzoek naar ontwikkelingen die relevant zijn voor de schadebeoordeling had betrekking op de periode van 1 januari 2017 tot aan het einde van het onderzoektijdvak (“de beoordelingsperiode”). De Commissie heeft het argument van Manreal dan ook afgewezen. |
| --- | --- |

(156)

In tegenstelling tot wat Manreal aanvoerde, is de referentieperiode om de schade te analyseren niet beperkt tot de vergelijking binnen de door Manreal beschreven periode van een jaar, van het tweede kwartaal van 2019 tot en met het eerste kwartaal van 2020. Zoals aangegeven in overweging 38 van de voorlopige verordening, had het onderzoek naar de dumping en schade betrekking op de periode van 1 juli 2019 tot en met 30 juni 2020 (“het onderzoektijdvak” of “OT”). Het onderzoek naar ontwikkelingen die relevant zijn voor de schadebeoordeling had betrekking op de periode van 1 januari 2017 tot aan het einde van het onderzoektijdvak (“de beoordelingsperiode”). De Commissie heeft het argument van Manreal dan ook afgewezen.

4.4.3.   Argument betreffende onjuiste beoordeling wegens gebruik van ton

Argument betreffende onjuiste beoordeling wegens gebruik van ton

| (157) | Na de voorlopige verordening voerde Manreal aan dat de gegevens die in de voorlopige verordening door de klagers waren verstrekt en in die verordening waren gebruikt, onjuist waren aangezien de waarden werden weergegeven in ton zonder onderscheid te maken tussen de gemiddelde dikte in micron. Dit zou volgens Manreal gevolgen hebben voor de analyse van het verbruik van ACF in de Unie, het volume van de invoer uit de VRC, het productievolume van ACF, de productiecapaciteit voor ACF, het totale verkoopvolume op de markt van de Unie, de verkoop op de markt voor eigen gebruik, de verkoop op de vrije markt, de voorraden van de producenten in de Unie, het volume van de invoer uit andere derde landen en het uitvoervolume van de producenten in de Unie. |
| --- | --- |

(157)

Na de voorlopige verordening voerde Manreal aan dat de gegevens die in de voorlopige verordening door de klagers waren verstrekt en in die verordening waren gebruikt, onjuist waren aangezien de waarden werden weergegeven in ton zonder onderscheid te maken tussen de gemiddelde dikte in micron. Dit zou volgens Manreal gevolgen hebben voor de analyse van het verbruik van ACF in de Unie, het volume van de invoer uit de VRC, het productievolume van ACF, de productiecapaciteit voor ACF, het totale verkoopvolume op de markt van de Unie, de verkoop op de markt voor eigen gebruik, de verkoop op de vrije markt, de voorraden van de producenten in de Unie, het volume van de invoer uit andere derde landen en het uitvoervolume van de producenten in de Unie.

| (158) | Manreal baseerde zijn argument op de markttendens om de dikte van de folie te verminderen, wat leidt tot een daling in het gewicht per m2 ACF. Volgens deze redenering zou in 2019 mogelijk meer m2 zijn geproduceerd en verkocht dan in 2018, zelfs indien de cijfers in ton een daling laten zien. Dit zou hebben geleid tot onjuistheden bij de analyse van de tendensen. Manreal stelde verder dat de conclusie van de Commissie dat de tendens om over te schakelen op dunnere folie alle producenten op dezelfde manier trof, onjuist is aangezien de door iedere producent geproduceerde dikte door hun afnemers wordt bepaald. |
| --- | --- |

(158)

Manreal baseerde zijn argument op de markttendens om de dikte van de folie te verminderen, wat leidt tot een daling in het gewicht per m2 ACF. Volgens deze redenering zou in 2019 mogelijk meer m2 zijn geproduceerd en verkocht dan in 2018, zelfs indien de cijfers in ton een daling laten zien. Dit zou hebben geleid tot onjuistheden bij de analyse van de tendensen. Manreal stelde verder dat de conclusie van de Commissie dat de tendens om over te schakelen op dunnere folie alle producenten op dezelfde manier trof, onjuist is aangezien de door iedere producent geproduceerde dikte door hun afnemers wordt bepaald.

2

2

| (159) | Manreal heeft de Commissie verzocht in micron gerapporteerde gegevens te verzamelen over de EU-schade. |
| --- | --- |

(159)

Manreal heeft de Commissie verzocht in micron gerapporteerde gegevens te verzamelen over de EU-schade.

| (160) | Met betrekking tot de betrouwbaarheid van de klacht werd in de overwegingen 17 en 18 van de voorlopige verordening al aangegeven dat de tendens om ACF met geringere dikte te gebruiken, de in ton uitgedrukte gegevens niet onbetrouwbaar maakt aangezien deze gegevens ook worden aangevuld met gegevens over het marktaandeel, en de tendens om over te schakelen op dunnere folie alle producenten op dezelfde manier treft. |
| --- | --- |

(160)

Met betrekking tot de betrouwbaarheid van de klacht werd in de overwegingen 17 en 18 van de voorlopige verordening al aangegeven dat de tendens om ACF met geringere dikte te gebruiken, de in ton uitgedrukte gegevens niet onbetrouwbaar maakt aangezien deze gegevens ook worden aangevuld met gegevens over het marktaandeel, en de tendens om over te schakelen op dunnere folie alle producenten op dezelfde manier treft.

| (161) | Met betrekking tot de analyse van de Commissie heeft het gebruik van ton als maatstaf niet tot een onjuiste beoordeling geleid. Het is weliswaar correct dat een daling in de dikte het gewicht per m2 doet dalen, maar Manreal heeft niet betoogd dat de tendens van geringere dikten de EU-producenten en Chinese exporteurs op een andere manier treft. Manreal heeft met name niet gesteld dat het dalende marktaandeel van de producenten in de Unie verband houdt met de productie van geringere dikten. |
| --- | --- |

(161)

Met betrekking tot de analyse van de Commissie heeft het gebruik van ton als maatstaf niet tot een onjuiste beoordeling geleid. Het is weliswaar correct dat een daling in de dikte het gewicht per m2 doet dalen, maar Manreal heeft niet betoogd dat de tendens van geringere dikten de EU-producenten en Chinese exporteurs op een andere manier treft. Manreal heeft met name niet gesteld dat het dalende marktaandeel van de producenten in de Unie verband houdt met de productie van geringere dikten.

2

| (162) | Met betrekking tot het in overweging 17 van de voorlopige verordening uiteengezette argument van Manreal dat de tendens in de richting van geringere ACF-dikten mogelijk heeft geleid tot onjuistheden in de analyse van de Commissie, heeft de Commissie verduidelijkt dat de tendens om over te schakelen op dunnere folie gevolgen heeft voor zowel producenten in de Unie als producenten in de VRC die concurreren om afnemers die dunnere folie verlangen. Zoals aangegeven in overweging 124, beweerde Manreal niet dat de verkoop in ton van producenten in de Unie zwaarder getroffen wordt door deze tendens dan de verkoop in ton van de producenten-exporteurs. Dit zou eveneens in strijd zijn met de argumenten van Manreal dat gebruikers de voorkeur zouden geven aan dunnere ACF van producenten uit de VRC omdat deze betere kwaliteit zouden leveren voor dunnere folie. |
| --- | --- |

(162)

Met betrekking tot het in overweging 17 van de voorlopige verordening uiteengezette argument van Manreal dat de tendens in de richting van geringere ACF-dikten mogelijk heeft geleid tot onjuistheden in de analyse van de Commissie, heeft de Commissie verduidelijkt dat de tendens om over te schakelen op dunnere folie gevolgen heeft voor zowel producenten in de Unie als producenten in de VRC die concurreren om afnemers die dunnere folie verlangen. Zoals aangegeven in overweging 124, beweerde Manreal niet dat de verkoop in ton van producenten in de Unie zwaarder getroffen wordt door deze tendens dan de verkoop in ton van de producenten-exporteurs. Dit zou eveneens in strijd zijn met de argumenten van Manreal dat gebruikers de voorkeur zouden geven aan dunnere ACF van producenten uit de VRC omdat deze betere kwaliteit zouden leveren voor dunnere folie.

| (163) | Verder is de tendens om geringere dikten te leveren een langetermijntendens. Geen enkele gebruiker stelde dat er tijdens de beoordelingsperiode sprake was van een grote verschuiving op de gehele markt; tijdens de controles bij de producenten in de Unie kreeg de Commissie de bevestiging dat het om een traag proces gaat, zoals blijkt uit de testfase voor ACF<6. Bovendien hebben verschillende gebruikers aangevoerd dat de Chinese producenten momenteel een hogere productie van geringere dikten hebben dan de producenten in de Unie. Dit zou betekenen dat de recente, in ton vermelde gegevens over de uitvoer uit de VRC in geval van een stijging van de vraag naar geringere ACF-dikten een te lage raming van de in m2 gemeten output ervan ten opzichte van de productie in de Unie zouden inhouden. Derhalve heeft de tendens van geringere dikten in elk geval niet geleid tot verstoring van de vergelijking in het voordeel van de bedrijfstak van de Unie. Voorts worden de meeste invoergegevens waarvan de Commissie gebruikmaakt, zoals gegevens van databanken en douaneautoriteiten, gemeten in ton. |
| --- | --- |

(163)

Verder is de tendens om geringere dikten te leveren een langetermijntendens. Geen enkele gebruiker stelde dat er tijdens de beoordelingsperiode sprake was van een grote verschuiving op de gehele markt; tijdens de controles bij de producenten in de Unie kreeg de Commissie de bevestiging dat het om een traag proces gaat, zoals blijkt uit de testfase voor ACF<6. Bovendien hebben verschillende gebruikers aangevoerd dat de Chinese producenten momenteel een hogere productie van geringere dikten hebben dan de producenten in de Unie. Dit zou betekenen dat de recente, in ton vermelde gegevens over de uitvoer uit de VRC in geval van een stijging van de vraag naar geringere ACF-dikten een te lage raming van de in m2 gemeten output ervan ten opzichte van de productie in de Unie zouden inhouden. Derhalve heeft de tendens van geringere dikten in elk geval niet geleid tot verstoring van de vergelijking in het voordeel van de bedrijfstak van de Unie. Voorts worden de meeste invoergegevens waarvan de Commissie gebruikmaakt, zoals gegevens van databanken en douaneautoriteiten, gemeten in ton.

2

4.4.4.   Kosten voor uitbesteding (in het kader van een “tolling agreement”)

Kosten voor uitbesteding (in het kader van een “tolling agreement”)

| (164) | Na de voorlopige verordening merkte Zhongji op dat een producent in de Unie verbonden tollers aanwierf in zijn productieproces en vroeg de Commissie om te verduidelijken op welke manier die kosten in aanmerking worden genomen om de richtprijs te bepalen, en verlangde om de door de verbonden leverancier gerealiseerde winsten uit te sluiten. |
| --- | --- |

(164)

Na de voorlopige verordening merkte Zhongji op dat een producent in de Unie verbonden tollers aanwierf in zijn productieproces en vroeg de Commissie om te verduidelijken op welke manier die kosten in aanmerking worden genomen om de richtprijs te bepalen, en verlangde om de door de verbonden leverancier gerealiseerde winsten uit te sluiten.

| (165) | De Commissie had gecontroleerd dat de grondstoffen en de geconverteerde halffabricaten in die gevallen eigendom waren van de producent. Voor de tolling werd een conversievergoeding aangerekend door de toller, die louter de productiekosten van de toller weerspiegelt. Deze conversievergoeding werd dan als productiekosten geboekt bij de producent. Daarom heeft de Commissie elk impliciet argument dat de productiekosten mogelijk zijn opgedreven door de tolling verworpen aangezien alleen de werkelijke kosten voor de tolling werden aangerekend. |
| --- | --- |

(165)

De Commissie had gecontroleerd dat de grondstoffen en de geconverteerde halffabricaten in die gevallen eigendom waren van de producent. Voor de tolling werd een conversievergoeding aangerekend door de toller, die louter de productiekosten van de toller weerspiegelt. Deze conversievergoeding werd dan als productiekosten geboekt bij de producent. Daarom heeft de Commissie elk impliciet argument dat de productiekosten mogelijk zijn opgedreven door de tolling verworpen aangezien alleen de werkelijke kosten voor de tolling werden aangerekend.

4.4.5.   Argument betreffende de betrouwbaarheid van de gebruikte gegevens

Argument betreffende de betrouwbaarheid van de gebruikte gegevens

| (166) | Na de voorlopige verordening heeft Manreal de Commissie verzocht om onafhankelijk meer betrouwbare gegevens te verzamelen over de EU-productie, de productiecapaciteit, de invoer, de uitvoer en het EU-verbruik van ACF, en een onderscheid te maken tussen ACF en AHF. Manreal stelde een analyse van de invoer van ACF uit China voor op basis van de Comext-databank van Eurostat of enige andere informatie waarover DG TAXUD beschikt of, bij wijze van alternatief, door informatie van niet-klagende producenten van ACF in de Unie en niet-verbonden importeurs te verzamelen. |
| --- | --- |

(166)

Na de voorlopige verordening heeft Manreal de Commissie verzocht om onafhankelijk meer betrouwbare gegevens te verzamelen over de EU-productie, de productiecapaciteit, de invoer, de uitvoer en het EU-verbruik van ACF, en een onderscheid te maken tussen ACF en AHF. Manreal stelde een analyse van de invoer van ACF uit China voor op basis van de Comext-databank van Eurostat of enige andere informatie waarover DG TAXUD beschikt of, bij wijze van alternatief, door informatie van niet-klagende producenten van ACF in de Unie en niet-verbonden importeurs te verzamelen.

| (167) | Manreal heeft niet onderbouwd in welke zin de door de Commissie verzamelde en getoetste gegevens onbetrouwbaar zijn. Zoals beschreven in de mededeling van de voorlopige bevindingen, heeft de Commissie gegevens van de Comext-databank van Eurostat gebruikt en inderdaad een onderscheid gemaakt met AHF, aangezien de bestaande Taric-codes reeds in dit onderscheid voorzagen, en heeft zij bij alle medewerkende producenten in de Unie en niet-verbonden importeurs uitsluitend gegevens verzameld over ACF zoals gedefinieerd in het onderzoek. De Commissie verwerpt bijgevolg het argument dat de verzamelde gegevens onbetrouwbaar zijn of dat de Commissie heeft nagelaten om betrouwbare gegevens te verzamelen. |
| --- | --- |

(167)

Manreal heeft niet onderbouwd in welke zin de door de Commissie verzamelde en getoetste gegevens onbetrouwbaar zijn. Zoals beschreven in de mededeling van de voorlopige bevindingen, heeft de Commissie gegevens van de Comext-databank van Eurostat gebruikt en inderdaad een onderscheid gemaakt met AHF, aangezien de bestaande Taric-codes reeds in dit onderscheid voorzagen, en heeft zij bij alle medewerkende producenten in de Unie en niet-verbonden importeurs uitsluitend gegevens verzameld over ACF zoals gedefinieerd in het onderzoek. De Commissie verwerpt bijgevolg het argument dat de verzamelde gegevens onbetrouwbaar zijn of dat de Commissie heeft nagelaten om betrouwbare gegevens te verzamelen.

| (168) | Manreal heeft de Commissie verder verzocht om de met de klagers verbonden ondernemingen te vragen hun eigen schadegegevens (bv. verkoop, prijzen, productiekosten en winstgevendheid) te bezorgen om een vollediger beeld van de economische situatie van de bedrijfstak van de EU te krijgen. |
| --- | --- |

(168)

Manreal heeft de Commissie verder verzocht om de met de klagers verbonden ondernemingen te vragen hun eigen schadegegevens (bv. verkoop, prijzen, productiekosten en winstgevendheid) te bezorgen om een vollediger beeld van de economische situatie van de bedrijfstak van de EU te krijgen.

| (169) | Zoals aangegeven in de overwegingen 26 tot en met 28 van de voorlopige verordening, heeft de Commissie in dit geval een steekproef samengesteld overeenkomstig artikel 17 van de basisverordening. Deze steekproef bestond uit drie ondernemingen. Manreal heeft niet onderbouwd waarom deze steekproef niet representatief is voor de bedrijfstak van de Unie wat de verkoop, prijzen, productiekosten en winstgevendheid betreft. Het argument wordt derhalve afgewezen. |
| --- | --- |

(169)

Zoals aangegeven in de overwegingen 26 tot en met 28 van de voorlopige verordening, heeft de Commissie in dit geval een steekproef samengesteld overeenkomstig artikel 17 van de basisverordening. Deze steekproef bestond uit drie ondernemingen. Manreal heeft niet onderbouwd waarom deze steekproef niet representatief is voor de bedrijfstak van de Unie wat de verkoop, prijzen, productiekosten en winstgevendheid betreft. Het argument wordt derhalve afgewezen.

4.4.6.   Conclusie inzake schade

Conclusie inzake schade

| (170) | Alle door de partijen na de voorlopige verordening aangevoerde argumenten zijn afgewezen. Op basis van de bevindingen in de voorlopige verordening heeft de Commissie bijgevolg geconcludeerd dat de bedrijfstak van de Unie aanmerkelijke schade heeft geleden in de zin van artikel 3, lid 5, van de basisverordening. |
| --- | --- |

(170)

Alle door de partijen na de voorlopige verordening aangevoerde argumenten zijn afgewezen. Op basis van de bevindingen in de voorlopige verordening heeft de Commissie bijgevolg geconcludeerd dat de bedrijfstak van de Unie aanmerkelijke schade heeft geleden in de zin van artikel 3, lid 5, van de basisverordening.

5.   OORZAKELIJK VERBAND

OORZAKELIJK VERBAND

5.1.   Gevolgen van andere factoren

Gevolgen van andere factoren

5.1.1.   Verbruik

Verbruik

| (171) | Xiamen Xiashun stelde dat de schade van de bedrijfstak van de Unie door een sterke daling in het verbruik van ACF kon zijn veroorzaakt. Xiamen Xiashun voerde aan dat in de voorlopige verordening onvoldoende aandacht wordt geschonken aan deze daling en de gevolgen ervan voor andere indicatoren niet juist worden beoordeeld. Meer in het bijzonder stelde Xiamen Xiashun dat de daling in de productie en de verkoop in grote mate verband houdt met de daling in het verbruik. De onderneming betoogde verder dat de daling in de invoer uit China kleiner is dan de daling in het verbruik. Xiamen Xiashun stelde dat de daling in het verbruik ten minste gedeeltelijk wordt veroorzaakt door de richtsnoeren voor een circulaire economie. De onderneming voerde ook aan dat het maandelijkse gemiddelde volume van de invoer van ACF uit China met niet minder dan 21 % afnam tussen het OT en de periode van november 2020 tot en met maart 2021. |
| --- | --- |

(171)

Xiamen Xiashun stelde dat de schade van de bedrijfstak van de Unie door een sterke daling in het verbruik van ACF kon zijn veroorzaakt. Xiamen Xiashun voerde aan dat in de voorlopige verordening onvoldoende aandacht wordt geschonken aan deze daling en de gevolgen ervan voor andere indicatoren niet juist worden beoordeeld. Meer in het bijzonder stelde Xiamen Xiashun dat de daling in de productie en de verkoop in grote mate verband houdt met de daling in het verbruik. De onderneming betoogde verder dat de daling in de invoer uit China kleiner is dan de daling in het verbruik. Xiamen Xiashun stelde dat de daling in het verbruik ten minste gedeeltelijk wordt veroorzaakt door de richtsnoeren voor een circulaire economie. De onderneming voerde ook aan dat het maandelijkse gemiddelde volume van de invoer van ACF uit China met niet minder dan 21 % afnam tussen het OT en de periode van november 2020 tot en met maart 2021.

| (172) | In tegenstelling tot wat Xiamen Xiashun beweerde, werd in de voorlopige verordening rekening gehouden met de daling in het verbruik. Zoals aangegeven in overweging 258 van de voorlopige verordening, kromp het verbruik in de Unie in 2019 en het OT. Niettemin steeg de invoer uit de VRC gedurende de gehele beoordelingsperiode, terwijl het verbruik afnam. Dit wijst er niet op dat de daling in het verbruik de hoofdoorzaak is van de schade van de bedrijfstak van de Unie. Wat de daling van de invoer na het OT betreft, merkte de Commissie op dat de referentieperioden om de schade en het oorzakelijke verband te analyseren het OT en de beoordelingsperiode zijn. Het argument dat de invoer na het OT afnam is dan ook niet relevant. |
| --- | --- |

(172)

In tegenstelling tot wat Xiamen Xiashun beweerde, werd in de voorlopige verordening rekening gehouden met de daling in het verbruik. Zoals aangegeven in overweging 258 van de voorlopige verordening, kromp het verbruik in de Unie in 2019 en het OT. Niettemin steeg de invoer uit de VRC gedurende de gehele beoordelingsperiode, terwijl het verbruik afnam. Dit wijst er niet op dat de daling in het verbruik de hoofdoorzaak is van de schade van de bedrijfstak van de Unie. Wat de daling van de invoer na het OT betreft, merkte de Commissie op dat de referentieperioden om de schade en het oorzakelijke verband te analyseren het OT en de beoordelingsperiode zijn. Het argument dat de invoer na het OT afnam is dan ook niet relevant.

| (173) | Xiamen Xiashun stelde verder dat de daling in de productie en de verkoop van de bedrijfstak van de Unie in grote mate verband houdt met en voortvloeit uit het dalende verbruik tijdens de beoordelingsperiode. |
| --- | --- |

(173)

Xiamen Xiashun stelde verder dat de daling in de productie en de verkoop van de bedrijfstak van de Unie in grote mate verband houdt met en voortvloeit uit het dalende verbruik tijdens de beoordelingsperiode.

| (174) | Xiamen Xiashun bracht geen aannemelijke verklaring aan voor de stelling dat de daling in het verbruik in grote mate verband zou houden met een daling in de verkoop van de producenten in de Unie met 15 % (16 % in 2019), terwijl de invoer uit de VRC met 21 % toenam (27 % in 2019), zoals vermeld in overweging 262 van de voorlopige verordening. De Commissie heeft dit argument derhalve afgewezen. Na de mededeling van de definitieve bevindingen verklaarde Xiamen Xiashun dat hun verklaring plausibel was en dat de Commissie er geen rekening mee heeft gehouden. De Commissie heeft het argument in de overwegingen 168 tot en met 169 uitvoerig geanalyseerd en heeft, in afwezigheid van nadere informatie van Xiamen Xianshun, haar conclusies bevestigd. |
| --- | --- |

(174)

Xiamen Xiashun bracht geen aannemelijke verklaring aan voor de stelling dat de daling in het verbruik in grote mate verband zou houden met een daling in de verkoop van de producenten in de Unie met 15 % (16 % in 2019), terwijl de invoer uit de VRC met 21 % toenam (27 % in 2019), zoals vermeld in overweging 262 van de voorlopige verordening. De Commissie heeft dit argument derhalve afgewezen. Na de mededeling van de definitieve bevindingen verklaarde Xiamen Xiashun dat hun verklaring plausibel was en dat de Commissie er geen rekening mee heeft gehouden. De Commissie heeft het argument in de overwegingen 168 tot en met 169 uitvoerig geanalyseerd en heeft, in afwezigheid van nadere informatie van Xiamen Xianshun, haar conclusies bevestigd.

| (175) | Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde Xiamen Xiashun ook aan dat a) de producenten in de Unie, door hun minder grote nadruk op dunne profielen en bepaalde afmetingen, niet in staat zijn om het volledige assortiment aan ACF te leveren dat de gebruikers nodig hebben, b) de bedrijfstak van de Unie heeft nagelaten te investeren, en c) het de bedrijfstak van de Unie aan productiecapaciteit ontbreekt. |
| --- | --- |

(175)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde Xiamen Xiashun ook aan dat a) de producenten in de Unie, door hun minder grote nadruk op dunne profielen en bepaalde afmetingen, niet in staat zijn om het volledige assortiment aan ACF te leveren dat de gebruikers nodig hebben, b) de bedrijfstak van de Unie heeft nagelaten te investeren, en c) het de bedrijfstak van de Unie aan productiecapaciteit ontbreekt.

| (176) | De Commissie heeft gecontroleerd of de producenten in de Unie in staat zijn het volledige assortiment aan ACF te leveren dat de gebruikers nodig hebben, met inbegrip van dunne profielen. Ook heeft een analyse van de Commissie in overweging 321 van de voorlopige verordening uitgewezen dat sommige ambitieuze investeringen van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie waren stopgezet, maar dat dit het gevolg was van de schadesituatie van de bedrijfstak van de Unie en niet de oorzaak ervan. Bovendien heeft de Commissie specifiek de capaciteit van de bedrijfstak van de Unie geanalyseerd om dunne profielen van ACF<6 te produceren. De argumenten werden derhalve afgewezen. |
| --- | --- |

(176)

De Commissie heeft gecontroleerd of de producenten in de Unie in staat zijn het volledige assortiment aan ACF te leveren dat de gebruikers nodig hebben, met inbegrip van dunne profielen. Ook heeft een analyse van de Commissie in overweging 321 van de voorlopige verordening uitgewezen dat sommige ambitieuze investeringen van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie waren stopgezet, maar dat dit het gevolg was van de schadesituatie van de bedrijfstak van de Unie en niet de oorzaak ervan. Bovendien heeft de Commissie specifiek de capaciteit van de bedrijfstak van de Unie geanalyseerd om dunne profielen van ACF<6 te produceren. De argumenten werden derhalve afgewezen.

5.1.2.   COVID-19-pandemie

COVID-19-pandemie

| (177) | Na de mededeling van de voorlopige bevindingen stelde Zhongji een aantal vragen over de hypothetische situatie waarvan zonder het stilleggen van fabrieken, de afwezigheden van werknemers, de vertragingen bij de levering van grondstoffen, de vertragingen bij de levering van afgewerkte producten of de verstoringen van het vervoer als gevolg van de COVID-19-pandemie sprake zou zijn. De Commissie vat dit op als een argument waarbij de vraag wordt gesteld of de COVID-19-pandemie geen schade heeft veroorzaakt. |
| --- | --- |

(177)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen stelde Zhongji een aantal vragen over de hypothetische situatie waarvan zonder het stilleggen van fabrieken, de afwezigheden van werknemers, de vertragingen bij de levering van grondstoffen, de vertragingen bij de levering van afgewerkte producten of de verstoringen van het vervoer als gevolg van de COVID-19-pandemie sprake zou zijn. De Commissie vat dit op als een argument waarbij de vraag wordt gesteld of de COVID-19-pandemie geen schade heeft veroorzaakt.

| (178) | De Commissie had in de overwegingen 317 tot en met 319 van de voorlopige verordening al geanalyseerd of de COVID-19-pandemie niet heeft bijgedragen tot de schade van de bedrijfstak van de Unie. De Commissie is zorgvuldig te werk gegaan om de gevolgen van de COVID-19-pandemie te onderzoeken bij het analyseren en toetsen van de door de producenten in de Unie verstrekte gegevens, en kwam tot de conclusie dat de COVID-19-beperkingen geen verstoringen hebben veroorzaakt die zouden hebben bijgedragen tot de door de bedrijfstak van de Unie geleden aanmerkelijke schade. Daarom heeft de Commissie het argument dat de COVID-19-pandemie heeft bijgedragen tot de schade verworpen. |
| --- | --- |

(178)

De Commissie had in de overwegingen 317 tot en met 319 van de voorlopige verordening al geanalyseerd of de COVID-19-pandemie niet heeft bijgedragen tot de schade van de bedrijfstak van de Unie. De Commissie is zorgvuldig te werk gegaan om de gevolgen van de COVID-19-pandemie te onderzoeken bij het analyseren en toetsen van de door de producenten in de Unie verstrekte gegevens, en kwam tot de conclusie dat de COVID-19-beperkingen geen verstoringen hebben veroorzaakt die zouden hebben bijgedragen tot de door de bedrijfstak van de Unie geleden aanmerkelijke schade. Daarom heeft de Commissie het argument dat de COVID-19-pandemie heeft bijgedragen tot de schade verworpen.

5.1.3.   Gebrek aan investeringen

Gebrek aan investeringen

| (179) | Na de voorlopige verordening voerde Manreal aan dat de gebruikers in de Unie voornamelijk Chinese ACF kopen wegens de betere kwaliteit, niet wegens de prijs. Het kwaliteitsverschil tussen de Chinese ACF en de in de Unie geproduceerde ACF is het gevolg van het gebrek aan investeringen door de bedrijfstak van de Unie. Op dit argument van Manreal is in overweging 348 van de voorlopige verordening echter al ingegaan. |
| --- | --- |

(179)

Na de voorlopige verordening voerde Manreal aan dat de gebruikers in de Unie voornamelijk Chinese ACF kopen wegens de betere kwaliteit, niet wegens de prijs. Het kwaliteitsverschil tussen de Chinese ACF en de in de Unie geproduceerde ACF is het gevolg van het gebrek aan investeringen door de bedrijfstak van de Unie. Op dit argument van Manreal is in overweging 348 van de voorlopige verordening echter al ingegaan.

| (180) | Het consortium van importeurs voerde aan dat dit gebrek aan investeringen in de overwegingen 295, 300, 321 en 322 van de voorlopige verordening impliciet wordt bevestigd, en concludeerde dat de producenten in de Unie achterblijven wat de technologische ontwikkeling en capaciteit betreft om ACF in het vereiste volume en met de vereiste commerciële kwaliteit aan te bieden. Het consortium bezorgde nochtans geen nieuw bewijsmateriaal. |
| --- | --- |

(180)

Het consortium van importeurs voerde aan dat dit gebrek aan investeringen in de overwegingen 295, 300, 321 en 322 van de voorlopige verordening impliciet wordt bevestigd, en concludeerde dat de producenten in de Unie achterblijven wat de technologische ontwikkeling en capaciteit betreft om ACF in het vereiste volume en met de vereiste commerciële kwaliteit aan te bieden. Het consortium bezorgde nochtans geen nieuw bewijsmateriaal.

| (181) | De Commissie verwijst naar haar conclusie in overweging 321 van de voorlopige verordening dat sommige ambitieuze investeringen van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie waren stopgezet, maar dat dit het gevolg was van de schadesituatie van de bedrijfstak van de Unie en niet de oorzaak ervan. Daarom bleef de Commissie bij haar conclusie dat beperkte investeringen niet hebben bijgedragen tot de door de bedrijfstak van de Unie geleden aanmerkelijke schade. |
| --- | --- |

(181)

De Commissie verwijst naar haar conclusie in overweging 321 van de voorlopige verordening dat sommige ambitieuze investeringen van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie waren stopgezet, maar dat dit het gevolg was van de schadesituatie van de bedrijfstak van de Unie en niet de oorzaak ervan. Daarom bleef de Commissie bij haar conclusie dat beperkte investeringen niet hebben bijgedragen tot de door de bedrijfstak van de Unie geleden aanmerkelijke schade.

| (182) | Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde het consortium van importeurs aan dat de Commissie haar conclusies uit de voorlopige verordening heeft herhaald zonder bewijsmateriaal te verstrekken waarmee het argument van het consortium kon worden weerlegd dat de schade van de bedrijfstak van de Unie het gevolg was van een gebrek aan investeringen waardoor geen dunne folie kon worden geleverd. Het consortium voerde aan dat het, hoewel het alle bewijsmateriaal had verstrekt dat het redelijkerwijs kon verzamelen, aan de Commissie zou zijn om de juistheid van deze beweringen te controleren en, indien nodig, deze kwesties verder te onderzoeken door de producenten in de Unie om aanvullende informatie te vragen. Het gebrek aan investeringen in nieuwe machines en technologieën heeft ertoe geleid dat de productielijnen van de producenten in de Unie verouderd zijn, aangezien het overgrote deel van de fabrieken voor bladaluminium in de EU ouder is dan 20 jaar. |
| --- | --- |

(182)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde het consortium van importeurs aan dat de Commissie haar conclusies uit de voorlopige verordening heeft herhaald zonder bewijsmateriaal te verstrekken waarmee het argument van het consortium kon worden weerlegd dat de schade van de bedrijfstak van de Unie het gevolg was van een gebrek aan investeringen waardoor geen dunne folie kon worden geleverd. Het consortium voerde aan dat het, hoewel het alle bewijsmateriaal had verstrekt dat het redelijkerwijs kon verzamelen, aan de Commissie zou zijn om de juistheid van deze beweringen te controleren en, indien nodig, deze kwesties verder te onderzoeken door de producenten in de Unie om aanvullende informatie te vragen. Het gebrek aan investeringen in nieuwe machines en technologieën heeft ertoe geleid dat de productielijnen van de producenten in de Unie verouderd zijn, aangezien het overgrote deel van de fabrieken voor bladaluminium in de EU ouder is dan 20 jaar.

| (183) | In tegenstelling tot wat het consortium beweerde, heeft de Commissie tijdens de RCC’s bij de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie de resultaten van de kwaliteitstests specifiek voor ACF<6 geverifieerd, aangezien het consortium had aangevoerd dat er sprake was van kwaliteitsproblemen met de dunnere folie. Hoewel de Commissie heeft erkend dat sommige investeringen zijn stopgezet, heeft zij ook de investeringen in bestaande machineparken en de daaruit voortvloeiende kwaliteitstests gecontroleerd. De Commissie verwierp derhalve het argument dat zij naar aanleiding van het verstrekte bewijsmateriaal niet de nodige inspanningen heeft geleverd om de argumenten van het consortium te beoordelen. |
| --- | --- |

(183)

In tegenstelling tot wat het consortium beweerde, heeft de Commissie tijdens de RCC’s bij de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie de resultaten van de kwaliteitstests specifiek voor ACF<6 geverifieerd, aangezien het consortium had aangevoerd dat er sprake was van kwaliteitsproblemen met de dunnere folie. Hoewel de Commissie heeft erkend dat sommige investeringen zijn stopgezet, heeft zij ook de investeringen in bestaande machineparken en de daaruit voortvloeiende kwaliteitstests gecontroleerd. De Commissie verwierp derhalve het argument dat zij naar aanleiding van het verstrekte bewijsmateriaal niet de nodige inspanningen heeft geleverd om de argumenten van het consortium te beoordelen.

5.1.4.   Herstructurering van de bedrijfstak van de Unie

Herstructurering van de bedrijfstak van de Unie

| (184) | Xiamen Xiashun stelde dat de herstructurering van één van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie niet te wijten valt aan de Chinese invoer. |
| --- | --- |

(184)

Xiamen Xiashun stelde dat de herstructurering van één van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie niet te wijten valt aan de Chinese invoer.

| (185) | Zoals vermeld in overweging 288 van de voorlopige verordening, klopt het dat de herstructureringskosten van één van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie in de tweede helft van het OT gevolgen kunnen hebben gehad voor sommige indicatoren, zoals productiekosten, loonkosten en winstgevendheid. Daarom heeft de Commissie in de overwegingen 260, 261, 263 en 268 van de voorlopige verordening ook gekeken naar het schadebeeld zonder die kosten in beschouwing te nemen. Zelfs zonder die kostenelementen is duidelijk dat de bedrijfstak van de Unie schade heeft geleden gedurende de gehele beoordelingsperiode. Daarom werden die argumenten al in de voorlopige verordening verworpen. De Commissie heeft deze beoordeling gehandhaafd en geconcludeerd dat de herstructurering van de bedrijfstak van de Unie niet heeft bijgedragen tot de door de bedrijfstak van de Unie geleden aanmerkelijke schade. |
| --- | --- |

(185)

Zoals vermeld in overweging 288 van de voorlopige verordening, klopt het dat de herstructureringskosten van één van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie in de tweede helft van het OT gevolgen kunnen hebben gehad voor sommige indicatoren, zoals productiekosten, loonkosten en winstgevendheid. Daarom heeft de Commissie in de overwegingen 260, 261, 263 en 268 van de voorlopige verordening ook gekeken naar het schadebeeld zonder die kosten in beschouwing te nemen. Zelfs zonder die kostenelementen is duidelijk dat de bedrijfstak van de Unie schade heeft geleden gedurende de gehele beoordelingsperiode. Daarom werden die argumenten al in de voorlopige verordening verworpen. De Commissie heeft deze beoordeling gehandhaafd en geconcludeerd dat de herstructurering van de bedrijfstak van de Unie niet heeft bijgedragen tot de door de bedrijfstak van de Unie geleden aanmerkelijke schade.

5.1.5.   Hoge lonen en energiekosten

Hoge lonen en energiekosten

| (186) | Na de voorlopige verordening heeft Manreal de Commissie verzocht om opnieuw te beoordelen in welke mate de arbeids- en loonkosten en de hoge energieprijzen de winstgevendheid van de bedrijfstak van de Unie onder druk hebben gezet. Manreal voerde aan dat hogere loonkosten hebben geleid tot een daling van de winstmarges, die door de Commissie onterecht aan de prijsdruk door de ACF uit China werd toegeschreven. |
| --- | --- |

(186)

Na de voorlopige verordening heeft Manreal de Commissie verzocht om opnieuw te beoordelen in welke mate de arbeids- en loonkosten en de hoge energieprijzen de winstgevendheid van de bedrijfstak van de Unie onder druk hebben gezet. Manreal voerde aan dat hogere loonkosten hebben geleid tot een daling van de winstmarges, die door de Commissie onterecht aan de prijsdruk door de ACF uit China werd toegeschreven.

| (187) | De Commissie had zich al over dit argument gebogen in de overwegingen 329 en 330 van de voorlopige verordening. Manreal bezorgde geen nieuw bewijsmateriaal. Daarom handhaafde de Commissie haar conclusie. |
| --- | --- |

(187)

De Commissie had zich al over dit argument gebogen in de overwegingen 329 en 330 van de voorlopige verordening. Manreal bezorgde geen nieuw bewijsmateriaal. Daarom handhaafde de Commissie haar conclusie.

5.1.6.   Uitvoerprestaties van de bedrijfstak van de Unie

Uitvoerprestaties van de bedrijfstak van de Unie

| (188) | Manreal verzocht de Commissie te onderzoeken of de producenten in de Unie hebben kunnen profiteren van nieuwe markten die voor hen zijn opengesteld als gevolg van maatregelen die in andere jurisdicties zijn genomen. |
| --- | --- |

(188)

Manreal verzocht de Commissie te onderzoeken of de producenten in de Unie hebben kunnen profiteren van nieuwe markten die voor hen zijn opengesteld als gevolg van maatregelen die in andere jurisdicties zijn genomen.

| (189) | De Commissie heeft de uitvoer van de bedrijfstak van de Unie naar alle derde landen geanalyseerd in de overwegingen 337 tot en met 340 van de voorlopige verordening. Manreal heeft niet onderbouwd welke aanvullende gegevens de Commissie zou moeten verzamelen of in hoeverre dit van invloed zou zijn op de conclusie dat de uitvoerprestaties van de bedrijfstak van de Unie niet hebben bijgedragen tot de door de bedrijfstak van de Unie geleden aanmerkelijke schade. |
| --- | --- |

(189)

De Commissie heeft de uitvoer van de bedrijfstak van de Unie naar alle derde landen geanalyseerd in de overwegingen 337 tot en met 340 van de voorlopige verordening. Manreal heeft niet onderbouwd welke aanvullende gegevens de Commissie zou moeten verzamelen of in hoeverre dit van invloed zou zijn op de conclusie dat de uitvoerprestaties van de bedrijfstak van de Unie niet hebben bijgedragen tot de door de bedrijfstak van de Unie geleden aanmerkelijke schade.

5.1.7.   Conclusie inzake het oorzakelijke verband

Conclusie inzake het oorzakelijke verband

| (190) | Alle door de partijen na de voorlopige verordening aangevoerde argumenten zijn afgewezen. Op basis van de bevindingen in de voorlopige verordening heeft de Commissie bijgevolg geconcludeerd dat de invoer met dumping uit het betrokken land de bedrijfstak van de Unie aanmerkelijke schade heeft berokkend en dat de andere factoren, ongeacht of ze individueel dan wel collectief werden beschouwd, geen afbreuk deden aan het oorzakelijke verband tussen de invoer met dumping en de aanmerkelijke schade. |
| --- | --- |

(190)

Alle door de partijen na de voorlopige verordening aangevoerde argumenten zijn afgewezen. Op basis van de bevindingen in de voorlopige verordening heeft de Commissie bijgevolg geconcludeerd dat de invoer met dumping uit het betrokken land de bedrijfstak van de Unie aanmerkelijke schade heeft berokkend en dat de andere factoren, ongeacht of ze individueel dan wel collectief werden beschouwd, geen afbreuk deden aan het oorzakelijke verband tussen de invoer met dumping en de aanmerkelijke schade.

6.   BELANG VAN DE UNIE

BELANG VAN DE UNIE

6.1.   Belang van de bedrijfstak van de Unie en van de leveranciers

Belang van de bedrijfstak van de Unie en van de leveranciers

| (191) | Aangezien er geen opmerkingen zijn ontvangen, heeft de Commissie de conclusie in overweging 346 van de voorlopige verordening dat de instelling van maatregelen in het belang van de bedrijfstak van de Unie en van zijn upstreamleveranciers is, bevestigd. |
| --- | --- |

(191)

Aangezien er geen opmerkingen zijn ontvangen, heeft de Commissie de conclusie in overweging 346 van de voorlopige verordening dat de instelling van maatregelen in het belang van de bedrijfstak van de Unie en van zijn upstreamleveranciers is, bevestigd.

6.2.   Belang van de gebruikers

Belang van de gebruikers

| (192) | Na de voorlopige verordening hebben verschillende gebruikers een aantal van hun eerdere argumenten herhaald. De gebruikers voerden aan dat:






  — | de bedrijfstak van de Unie niet dezelfde kwaliteit en afmetingen zou aanbieden als Chinese producenten, |
| --- | --- | --- |

(192)

Na de voorlopige verordening hebben verschillende gebruikers een aantal van hun eerdere argumenten herhaald. De gebruikers voerden aan dat:

—

de bedrijfstak van de Unie niet dezelfde kwaliteit en afmetingen zou aanbieden als Chinese producenten,

| — | maatregelen tot onderbrekingen van de toeleveringsketen zouden leiden, |
| --- | --- |

—

maatregelen tot onderbrekingen van de toeleveringsketen zouden leiden,

| — | maatregelen het concurrentievermogen van de converterindustrie in gevaar zouden brengen, |
| --- | --- |

—

maatregelen het concurrentievermogen van de converterindustrie in gevaar zouden brengen,

| — | maatregelen zouden indruisen tegen de groene doelstellingen van de Unie, doordat zij voorkomen dat hoogwaardig dunner ACF wordt gebruikt, |
| --- | --- |

—

maatregelen zouden indruisen tegen de groene doelstellingen van de Unie, doordat zij voorkomen dat hoogwaardig dunner ACF wordt gebruikt,

| — | de Commissie staatssteun niet mag afwijzen als alternatief voor antidumpingrechten. |
| --- | --- |

—

de Commissie staatssteun niet mag afwijzen als alternatief voor antidumpingrechten.

| (193) | De Commissie had dit argument al in punt 6 van de voorlopige verordening onderzocht en was tot de conclusie gekomen dat er geen dwingende redenen waren om aan te nemen dat de instelling van voorlopige maatregelen niet in het belang van de Unie was. Voor de definitieve maatregelen nam de Commissie deze argumenten samen met de bijkomende argumenten die na de voorlopige verordening naar voren werden gebracht, in aanmerking bij de afweging van het belang van de Unie in punt 6.4. |
| --- | --- |

(193)

De Commissie had dit argument al in punt 6 van de voorlopige verordening onderzocht en was tot de conclusie gekomen dat er geen dwingende redenen waren om aan te nemen dat de instelling van voorlopige maatregelen niet in het belang van de Unie was. Voor de definitieve maatregelen nam de Commissie deze argumenten samen met de bijkomende argumenten die na de voorlopige verordening naar voren werden gebracht, in aanmerking bij de afweging van het belang van de Unie in punt 6.4.

| (194) | Na de voorlopige verordening voerde Manreal verder aan dat maatregelen niet in het voordeel zouden zijn van de producenten in de Unie. Zij zouden daarentegen ten goede komen aan de ACF-producenten in Turkije, Thailand, Brazilië of Rusland aangezien de gebruikers van deze landen zouden kopen in plaats van bij de producenten in de Unie. |
| --- | --- |

(194)

Na de voorlopige verordening voerde Manreal verder aan dat maatregelen niet in het voordeel zouden zijn van de producenten in de Unie. Zij zouden daarentegen ten goede komen aan de ACF-producenten in Turkije, Thailand, Brazilië of Rusland aangezien de gebruikers van deze landen zouden kopen in plaats van bij de producenten in de Unie.

| (195) | Manreal onderbouwde echter niet waarom de producenten in de Unie onder billijke voorwaarden niet zouden kunnen concurreren met producenten uit andere landen. |
| --- | --- |

(195)

Manreal onderbouwde echter niet waarom de producenten in de Unie onder billijke voorwaarden niet zouden kunnen concurreren met producenten uit andere landen.

| (196) | Bovendien betoogde Manreal dat indien de gebruikers hun kosten zouden doorberekenen aan hun afnemers, dit het concurrentievermogen van hun afnemers in gevaar zou brengen. Naast het formuleren van deze algemene opmerking, werd dit argument door de onderneming echter niet verder onderbouwd. |
| --- | --- |

(196)

Bovendien betoogde Manreal dat indien de gebruikers hun kosten zouden doorberekenen aan hun afnemers, dit het concurrentievermogen van hun afnemers in gevaar zou brengen. Naast het formuleren van deze algemene opmerking, werd dit argument door de onderneming echter niet verder onderbouwd.

| (197) | Manreal stelde bovendien dat de Commissie in overweging 354 van de voorlopige verordening aangaf dat zij maatregelen zou instellen ten voordele van geïntegreerde producenten. Manreal verzocht de Commissie om de waarschijnlijke gevolgen van de maatregelen “voor de eerlijke mededinging in de EU” te onderzoeken. |
| --- | --- |

(197)

Manreal stelde bovendien dat de Commissie in overweging 354 van de voorlopige verordening aangaf dat zij maatregelen zou instellen ten voordele van geïntegreerde producenten. Manreal verzocht de Commissie om de waarschijnlijke gevolgen van de maatregelen “voor de eerlijke mededinging in de EU” te onderzoeken.

| (198) | Dit is een onjuiste interpretatie van de voorlopige verordening aangezien de Commissie enkel heeft verklaard dat het niet instellen van maatregelen niet-geïntegreerde gebruikers zou bevoordelen, aangezien zij bij het ontbreken van maatregelen met dumping ingevoerde ACF kunnen aankopen, terwijl geïntegreerde gebruikers die ACF in de Unie betrekken niet zouden kunnen profiteren van dit oneerlijke voordeel. Wat het verzoek van Manreal betreft om de waarschijnlijke gevolgen van de maatregelen “voor de eerlijke mededinging in de EU” te onderzoeken, begrijpt de Commissie dat Manreal stelt dat de rechten een oneerlijk concurrentievoordeel zouden opleveren voor geïntegreerde producenten in de Unie ten opzichte van niet-geïntegreerde bedrijven. De Commissie herinnerde eraan dat overeenkomstig artikel 21, lid 1, van de basisverordening bij de beoordeling van het belang van de Unie door de Commissie in het bijzonder aandacht wordt besteed aan de noodzaak de handelsverstorende gevolgen van schade veroorzakende dumping weg te nemen en daadwerkelijke mededinging te herstellen. |
| --- | --- |

(198)

Dit is een onjuiste interpretatie van de voorlopige verordening aangezien de Commissie enkel heeft verklaard dat het niet instellen van maatregelen niet-geïntegreerde gebruikers zou bevoordelen, aangezien zij bij het ontbreken van maatregelen met dumping ingevoerde ACF kunnen aankopen, terwijl geïntegreerde gebruikers die ACF in de Unie betrekken niet zouden kunnen profiteren van dit oneerlijke voordeel. Wat het verzoek van Manreal betreft om de waarschijnlijke gevolgen van de maatregelen “voor de eerlijke mededinging in de EU” te onderzoeken, begrijpt de Commissie dat Manreal stelt dat de rechten een oneerlijk concurrentievoordeel zouden opleveren voor geïntegreerde producenten in de Unie ten opzichte van niet-geïntegreerde bedrijven. De Commissie herinnerde eraan dat overeenkomstig artikel 21, lid 1, van de basisverordening bij de beoordeling van het belang van de Unie door de Commissie in het bijzonder aandacht wordt besteed aan de noodzaak de handelsverstorende gevolgen van schade veroorzakende dumping weg te nemen en daadwerkelijke mededinging te herstellen.

| (199) | Na de mededeling van de voorlopige bevindingen betoogde Manreal verder dat de Commissie zijn recht van verweer had geschonden aangezien Manreal geen toegang had tot de in overweging 348 van de voorlopige verordening genoemde analyse. |
| --- | --- |

(199)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen betoogde Manreal verder dat de Commissie zijn recht van verweer had geschonden aangezien Manreal geen toegang had tot de in overweging 348 van de voorlopige verordening genoemde analyse.

| (200) | De Commissie is verplicht de vertrouwelijke bedrijfsinformatie van de partijen te beschermen, en de toegang tot deze informatie af te wegen ten opzichte van het belang van andere partijen om hun rechten uit te oefenen. Een gedetailleerde kwaliteitsanalyse van producten van verschillende leveranciers uit de VRC en de Unie over verschillende jaren kan terecht als een bedrijfsgeheim worden aangemerkt, dat niet met concurrenten wordt gedeeld. Daarom vormt het niet delen van bedrijfsgeheimen geen schending van het recht van verweer van Manreal. |
| --- | --- |

(200)

De Commissie is verplicht de vertrouwelijke bedrijfsinformatie van de partijen te beschermen, en de toegang tot deze informatie af te wegen ten opzichte van het belang van andere partijen om hun rechten uit te oefenen. Een gedetailleerde kwaliteitsanalyse van producten van verschillende leveranciers uit de VRC en de Unie over verschillende jaren kan terecht als een bedrijfsgeheim worden aangemerkt, dat niet met concurrenten wordt gedeeld. Daarom vormt het niet delen van bedrijfsgeheimen geen schending van het recht van verweer van Manreal.

| (201) | Twee ondernemingen, Gascogne en Manreal, voerden aan dat de verklaring van de Commissie in overweging 356 van de voorlopige verordening dat er geen sprake is van een uniform belang van de gebruikers tegen de instelling van de maatregelen, onjuist is aangezien alle gebruikers zich in hun opmerkingen tegen de instelling van maatregelen hadden gekeerd. |
| --- | --- |

(201)

Twee ondernemingen, Gascogne en Manreal, voerden aan dat de verklaring van de Commissie in overweging 356 van de voorlopige verordening dat er geen sprake is van een uniform belang van de gebruikers tegen de instelling van de maatregelen, onjuist is aangezien alle gebruikers zich in hun opmerkingen tegen de instelling van maatregelen hadden gekeerd.

| (202) | Voor haar beoordeling kan de Commissie ook een beroep doen op vertrouwelijke gegevens die door de gebruikers zijn ingediend als antwoord op de vragenlijst. Uit de gegevens blijkt dat er twee gebruikers zijn die een hoog percentage van hun ACF uit China betrekken en voor wie ACF uit China een zeer groot deel van hun kosten voor grondstoffen vertegenwoordigt, maar de andere gebruikers ACF voornamelijk van producenten in de Unie kopen en niet op dezelfde wijze door de maatregelen zouden worden getroffen. Door nadere gegevens te onthullen over het percentage dat afzonderlijke gebruikers aankopen van concrete ACF-producenten zouden hun toeleveringsketens worden blootgelegd. De partijen kunnen hun betoog echter reeds opbouwen op de informatie dat gebruikers in verschillende mate afhankelijk zijn van invoer uit de VRC. |
| --- | --- |

(202)

Voor haar beoordeling kan de Commissie ook een beroep doen op vertrouwelijke gegevens die door de gebruikers zijn ingediend als antwoord op de vragenlijst. Uit de gegevens blijkt dat er twee gebruikers zijn die een hoog percentage van hun ACF uit China betrekken en voor wie ACF uit China een zeer groot deel van hun kosten voor grondstoffen vertegenwoordigt, maar de andere gebruikers ACF voornamelijk van producenten in de Unie kopen en niet op dezelfde wijze door de maatregelen zouden worden getroffen. Door nadere gegevens te onthullen over het percentage dat afzonderlijke gebruikers aankopen van concrete ACF-producenten zouden hun toeleveringsketens worden blootgelegd. De partijen kunnen hun betoog echter reeds opbouwen op de informatie dat gebruikers in verschillende mate afhankelijk zijn van invoer uit de VRC.

| (203) | In het kader van het bovenstaande bevestigt de Commissie haar beoordeling dat er geen sprake is van een uniform belang van de gebruikers voor of tegen de instelling van de maatregelen, zelfs indien gebruikers die zich hebben uitgesproken tegen de instelling van maatregelen – met name de twee in overweging 347 van de voorlopige verordening genoemde gebruikers voor wie ACF een hoog percentage van hun productiekosten vertegenwoordigt – hiervan mogelijk bepaalde negatieve gevolgen ondervinden. |
| --- | --- |

(203)

In het kader van het bovenstaande bevestigt de Commissie haar beoordeling dat er geen sprake is van een uniform belang van de gebruikers voor of tegen de instelling van de maatregelen, zelfs indien gebruikers die zich hebben uitgesproken tegen de instelling van maatregelen – met name de twee in overweging 347 van de voorlopige verordening genoemde gebruikers voor wie ACF een hoog percentage van hun productiekosten vertegenwoordigt – hiervan mogelijk bepaalde negatieve gevolgen ondervinden.

| (204) | Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde Walki aan dat het algemene informatiedocument het belang van de gebruikers niet correct of eerlijk weergaf. Walki voerde verder aan dat de conclusie van de Commissie over het ontbreken van een “uniform belang” van de gebruikers op grond van het feit dat “gebruikers in verschillende mate afhankelijk zijn van invoer uit de VRC” een misleidende en discriminerende analyse vormt ten aanzien van de gebruikers. |
| --- | --- |

(204)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde Walki aan dat het algemene informatiedocument het belang van de gebruikers niet correct of eerlijk weergaf. Walki voerde verder aan dat de conclusie van de Commissie over het ontbreken van een “uniform belang” van de gebruikers op grond van het feit dat “gebruikers in verschillende mate afhankelijk zijn van invoer uit de VRC” een misleidende en discriminerende analyse vormt ten aanzien van de gebruikers.

| (205) | De Commissie concludeerde dat er geen uniform belang van de gebruikers was vanwege de sterk uiteenlopende niveaus waarop gebruikers afhankelijk zijn van ACF van oorsprong uit de VRC. Met deze verklaring betwistte de Commissie niet dat alle medewerkende gebruikers tegen de instelling van antidumpingrechten waren. |
| --- | --- |

(205)

De Commissie concludeerde dat er geen uniform belang van de gebruikers was vanwege de sterk uiteenlopende niveaus waarop gebruikers afhankelijk zijn van ACF van oorsprong uit de VRC. Met deze verklaring betwistte de Commissie niet dat alle medewerkende gebruikers tegen de instelling van antidumpingrechten waren.

| (206) | Walki voerde verder aan dat de Commissie niet heeft gereageerd op zijn verzoek om een meer met redenen omklede analyse te verstrekken met betrekking tot cruciale elementen in verband met het belang van de Unie. Walki verwees naar zijn opmerkingen over de voorlopige verordening, waarin hij verzocht om een correctie van de verklaring van de Commissie over de verwijzing naar de argumenten van gebruikers met betrekking tot het feit dat de bedrijfstak van de Unie wegens gebrek aan investeringen geen ACF van dezelfde kwaliteit kan leveren als de Chinese producenten. Walki voerde aan dat zes gebruikers een gemeenschappelijke verklaring hebben ingediend waarin wordt gesteld “dat de producenten die het verzoek indienden niet over de productiecapaciteit beschikken om ACF met bepaalde belangrijke specificaties te leveren. Hun onvermogen om producten met deze specificaties commercieel aan de gebruikers in de Unie te leveren, wordt het duidelijkst toegeschreven aan het feit dat de indieners van het verzoek lang hebben nagelaten te investeren in de productieapparatuur en -technologie die nodig zijn om hun bestaande ACF-productieprogramma uit te breiden om de dunnere varianten te leveren die deze gebruikers nodig hebben.”. |
| --- | --- |

(206)

Walki voerde verder aan dat de Commissie niet heeft gereageerd op zijn verzoek om een meer met redenen omklede analyse te verstrekken met betrekking tot cruciale elementen in verband met het belang van de Unie. Walki verwees naar zijn opmerkingen over de voorlopige verordening, waarin hij verzocht om een correctie van de verklaring van de Commissie over de verwijzing naar de argumenten van gebruikers met betrekking tot het feit dat de bedrijfstak van de Unie wegens gebrek aan investeringen geen ACF van dezelfde kwaliteit kan leveren als de Chinese producenten. Walki voerde aan dat zes gebruikers een gemeenschappelijke verklaring hebben ingediend waarin wordt gesteld “dat de producenten die het verzoek indienden niet over de productiecapaciteit beschikken om ACF met bepaalde belangrijke specificaties te leveren. Hun onvermogen om producten met deze specificaties commercieel aan de gebruikers in de Unie te leveren, wordt het duidelijkst toegeschreven aan het feit dat de indieners van het verzoek lang hebben nagelaten te investeren in de productieapparatuur en -technologie die nodig zijn om hun bestaande ACF-productieprogramma uit te breiden om de dunnere varianten te leveren die deze gebruikers nodig hebben.”.

| (207) | Zes gebruikers hebben inderdaad een gemeenschappelijke verklaring ingediend waarin zij aanvoerden dat de bedrijfstak van de Unie had nagelaten te investeren, naast de vier gebruikers die dit argument reeds elk afzonderlijk hadden aangevoerd. De Commissie heeft dit argument echter inhoudelijk behandeld in de punten 5.2.3 en 6.2 van de voorlopige verordening. In het onderhavige stadium heeft geen enkele gebruiker nieuwe feitelijke informatie verstrekt, maar slechts hetzelfde argument herhaald. De Commissie bevestigde derhalve haar conclusies. |
| --- | --- |

(207)

Zes gebruikers hebben inderdaad een gemeenschappelijke verklaring ingediend waarin zij aanvoerden dat de bedrijfstak van de Unie had nagelaten te investeren, naast de vier gebruikers die dit argument reeds elk afzonderlijk hadden aangevoerd. De Commissie heeft dit argument echter inhoudelijk behandeld in de punten 5.2.3 en 6.2 van de voorlopige verordening. In het onderhavige stadium heeft geen enkele gebruiker nieuwe feitelijke informatie verstrekt, maar slechts hetzelfde argument herhaald. De Commissie bevestigde derhalve haar conclusies.

| (208) | Walki voerde verder aan dat de Commissie, op basis van het algemene vermogen van de producenten in de Unie om uit te voeren en met succes op de markten van derde landen te concurreren, ten onrechte tot de conclusie was gekomen dat de producten van de Unie niet van mindere kwaliteit zijn. Walki voerde aan dat dit alleen van toepassing zou zijn op het vermogen om hoogwaardige dikkere folie van meer dan 20 micron te produceren. De onderneming voerde ook aan dat de Commissie niet heeft aangegeven dat dit alle soorten dunnere folie zou omvatten, die centraal staan in de kwestie van de beperking van het aanbod in de Unie. |
| --- | --- |

(208)

Walki voerde verder aan dat de Commissie, op basis van het algemene vermogen van de producenten in de Unie om uit te voeren en met succes op de markten van derde landen te concurreren, ten onrechte tot de conclusie was gekomen dat de producten van de Unie niet van mindere kwaliteit zijn. Walki voerde aan dat dit alleen van toepassing zou zijn op het vermogen om hoogwaardige dikkere folie van meer dan 20 micron te produceren. De onderneming voerde ook aan dat de Commissie niet heeft aangegeven dat dit alle soorten dunnere folie zou omvatten, die centraal staan in de kwestie van de beperking van het aanbod in de Unie.

| (209) | Walki voerde verder aan dat de bewering dat niet alle Chinese producenten op efficiënte wijze een product van hoge kwaliteit kunnen produceren, niets afdoet aan het argument van de gebruikers dat de bedrijfstak van de Unie niet in staat is op efficiënte wijze dunnere folie van hoge kwaliteit te produceren. |
| --- | --- |

(209)

Walki voerde verder aan dat de bewering dat niet alle Chinese producenten op efficiënte wijze een product van hoge kwaliteit kunnen produceren, niets afdoet aan het argument van de gebruikers dat de bedrijfstak van de Unie niet in staat is op efficiënte wijze dunnere folie van hoge kwaliteit te produceren.

| (210) | De Commissie heeft de verkoopgegevens van de betrokken producenten in de Unie getoetst; hieruit blijkt dat er ACF van minder dan 20 micron naar derde landen wordt uitgevoerd. Het argument van Walki dat de producenten in de Unie alleen met ACF van meer dan 20 micron concurrerend zouden kunnen zijn, houdt derhalve geen stand. |
| --- | --- |

(210)

De Commissie heeft de verkoopgegevens van de betrokken producenten in de Unie getoetst; hieruit blijkt dat er ACF van minder dan 20 micron naar derde landen wordt uitgevoerd. Het argument van Walki dat de producenten in de Unie alleen met ACF van meer dan 20 micron concurrerend zouden kunnen zijn, houdt derhalve geen stand.

| (211) | Walki voerde verder aan dat de beoordeling door de Commissie van de reservecapaciteit niet gelijkstaat met het vermogen om hoeveelheden hoogwaardige dunne ACF te produceren. |
| --- | --- |

(211)

Walki voerde verder aan dat de beoordeling door de Commissie van de reservecapaciteit niet gelijkstaat met het vermogen om hoeveelheden hoogwaardige dunne ACF te produceren.

| (212) | De Commissie heeft een gedegen analyse uitgevoerd van de capaciteit om dunnere folie te produceren, die wordt beperkt door de beschikbaarheid van machines die geschikt zijn voor de laatste walsstap. Sommige producenten in de Unie presenteerden testresultaten waaruit bleek dat de geproduceerde proefrollen voor ACF<6 met succes voldeden aan de eisen van de respectieve afnemer. De Commissie wijst voorts op haar beoordeling dat ACF<6 een opkomende nieuwe markt is, en dat gezien de zeer kleine vraag in het OT uiteraard niet alle fabrikanten in de Unie hun machinepark al voor dit marktsegment hebben aangepast. |
| --- | --- |

(212)

De Commissie heeft een gedegen analyse uitgevoerd van de capaciteit om dunnere folie te produceren, die wordt beperkt door de beschikbaarheid van machines die geschikt zijn voor de laatste walsstap. Sommige producenten in de Unie presenteerden testresultaten waaruit bleek dat de geproduceerde proefrollen voor ACF<6 met succes voldeden aan de eisen van de respectieve afnemer. De Commissie wijst voorts op haar beoordeling dat ACF<6 een opkomende nieuwe markt is, en dat gezien de zeer kleine vraag in het OT uiteraard niet alle fabrikanten in de Unie hun machinepark al voor dit marktsegment hebben aangepast.

| (213) | Walki voerde verder aan dat belangrijke elementen van het positieve bewijsmateriaal dat Walki tijdens de laatste fase van het onderzoek heeft verstrekt, volledig buiten beschouwing zijn gelaten of verkeerd werden weergegeven. De Commissie was van mening dat dit argument onjuist was. De Commissie heeft alle argumenten en bewijzen in aanmerking genomen, maar om redenen van vertrouwelijkheid kon bepaalde zeer specifieke informatie niet in de verordening worden bekendgemaakt. |
| --- | --- |

(213)

Walki voerde verder aan dat belangrijke elementen van het positieve bewijsmateriaal dat Walki tijdens de laatste fase van het onderzoek heeft verstrekt, volledig buiten beschouwing zijn gelaten of verkeerd werden weergegeven. De Commissie was van mening dat dit argument onjuist was. De Commissie heeft alle argumenten en bewijzen in aanmerking genomen, maar om redenen van vertrouwelijkheid kon bepaalde zeer specifieke informatie niet in de verordening worden bekendgemaakt.

| (214) | Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde Manreal aan dat de Commissie het beginsel van behoorlijk bestuur heeft geschonden. Manreal voerde aan dat de Commissie, zonder onderbouwing, geen rekening heeft gehouden met alle opmerkingen van Manreal over de mededeling van de voorlopige bevindingen die haar conclusies konden wijzigen. Verder wees Manreal op de overwegingen 8, 9, 108, 109, 118, 119, 131 tot en met 134, 142, 147 tot en met 150, 155 tot en met 157 en 175 tot en met 178 van de mededeling van de definitieve bevindingen, en voerde hij aan dat de Commissie een oneerlijke weerleggingstechniek hanteerde door erop te wijzen dat Manreal zijn beweringen onvoldoende onderbouwde. Manreal voerde aan dat zijn bewijslast gezien de beschikbare middelen voldoende was vervuld. De Commissie had de argumenten van Manreal nader moeten onderzoeken in plaats van te wijzen op een gebrek aan onderbouwing. Tot slot verwees Manreal naar punt 98 van het besluit van de Beroepsinstantie van de Wereldhandelsorganisatie (“WTO”) in de zaak EG-Hormones (18), en voerde aan dat hij voorlopig bewijsmateriaal had verstrekt, wat de bewijslast naar de verwerende partij zou verleggen. |
| --- | --- |

(214)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde Manreal aan dat de Commissie het beginsel van behoorlijk bestuur heeft geschonden. Manreal voerde aan dat de Commissie, zonder onderbouwing, geen rekening heeft gehouden met alle opmerkingen van Manreal over de mededeling van de voorlopige bevindingen die haar conclusies konden wijzigen. Verder wees Manreal op de overwegingen 8, 9, 108, 109, 118, 119, 131 tot en met 134, 142, 147 tot en met 150, 155 tot en met 157 en 175 tot en met 178 van de mededeling van de definitieve bevindingen, en voerde hij aan dat de Commissie een oneerlijke weerleggingstechniek hanteerde door erop te wijzen dat Manreal zijn beweringen onvoldoende onderbouwde. Manreal voerde aan dat zijn bewijslast gezien de beschikbare middelen voldoende was vervuld. De Commissie had de argumenten van Manreal nader moeten onderzoeken in plaats van te wijzen op een gebrek aan onderbouwing. Tot slot verwees Manreal naar punt 98 van het besluit van de Beroepsinstantie van de Wereldhandelsorganisatie (“WTO”) in de zaak EG-Hormones (18), en voerde aan dat hij voorlopig bewijsmateriaal had verstrekt, wat de bewijslast naar de verwerende partij zou verleggen.

18

| (215) | Anders dan Manreal beweert, is de Commissie haar verplichting nagekomen om voor elk van de opmerkingen van Manreal te beoordelen of deze voldoende onderbouwd was, en heeft zij in de door Manreal genoemde overwegingen uiteengezet waarom dit voor elk ervan niet geval was. De basisverordening voorziet niet in een verplichting voor de Commissie om verder onderzoek te doen naar opmerkingen die onvoldoende onderbouwd zijn. |
| --- | --- |

(215)

Anders dan Manreal beweert, is de Commissie haar verplichting nagekomen om voor elk van de opmerkingen van Manreal te beoordelen of deze voldoende onderbouwd was, en heeft zij in de door Manreal genoemde overwegingen uiteengezet waarom dit voor elk ervan niet geval was. De basisverordening voorziet niet in een verplichting voor de Commissie om verder onderzoek te doen naar opmerkingen die onvoldoende onderbouwd zijn.

| (216) | De Commissie heeft dit argument derhalve afgewezen. |
| --- | --- |

(216)

De Commissie heeft dit argument derhalve afgewezen.

6.3.   Verzoek om vrijstelling onder de regeling bijzondere bestemming

Verzoek om vrijstelling onder de regeling bijzondere bestemming

| (217) | Effegidi heeft verzocht om een vrijstelling onder de regeling bijzondere bestemming voor ACF die wordt gebruikt bij de productie van folie voor kabelafscherming en capsules voor wijnflessen. |
| --- | --- |

(217)

Effegidi heeft verzocht om een vrijstelling onder de regeling bijzondere bestemming voor ACF die wordt gebruikt bij de productie van folie voor kabelafscherming en capsules voor wijnflessen.

| (218) | Het verzoek vloeit voort uit het kostenpercentage dat ACF in de productiekosten van folie voor kabelafscherming en capsules voor wijnflessen vertegenwoordigt, en de gevolgen die de maatregelen voor de onderneming zouden hebben. Volgens Effegidi is folie voor kabelafscherming en voor wijnflescapsules een nichemarkt en is het verbruik van ACF bij de productie daarvan eveneens verwaarloosbaar. Dit houdt in dat een vrijstelling van de rechten voor eindgebruik de algemene doeltreffendheid van het antidumpingrecht niet zou ondermijnen. |
| --- | --- |

(218)

Het verzoek vloeit voort uit het kostenpercentage dat ACF in de productiekosten van folie voor kabelafscherming en capsules voor wijnflessen vertegenwoordigt, en de gevolgen die de maatregelen voor de onderneming zouden hebben. Volgens Effegidi is folie voor kabelafscherming en voor wijnflescapsules een nichemarkt en is het verbruik van ACF bij de productie daarvan eveneens verwaarloosbaar. Dit houdt in dat een vrijstelling van de rechten voor eindgebruik de algemene doeltreffendheid van het antidumpingrecht niet zou ondermijnen.

| (219) | Het onderzoek bracht echter aan het licht dat Effegidi niet alleen beide producten produceert waarvoor het de vrijstelling onder de regeling bijzondere bestemming heeft aangevraagd, maar dat zijn portfolio bovendien talrijke andere producten omvat zoals kabelfolie waarin geen ACF is verwerkt, alsook andere verpakkingen voor voedings- en niet-voedingsproducten, al dan niet met ACF erin verwerkt. De Commissie kon bijgevolg de algemene gevolgen van antidumpingrechten voor de winstgevendheid van de onderneming niet vaststellen op basis van de door Effegidi verstrekte gegevens. Daarom heeft de Commissie, in de mededeling van de definitieve bevindingen, de vrijstelling onder de regeling bijzondere bestemming afgewezen. |
| --- | --- |

(219)

Het onderzoek bracht echter aan het licht dat Effegidi niet alleen beide producten produceert waarvoor het de vrijstelling onder de regeling bijzondere bestemming heeft aangevraagd, maar dat zijn portfolio bovendien talrijke andere producten omvat zoals kabelfolie waarin geen ACF is verwerkt, alsook andere verpakkingen voor voedings- en niet-voedingsproducten, al dan niet met ACF erin verwerkt. De Commissie kon bijgevolg de algemene gevolgen van antidumpingrechten voor de winstgevendheid van de onderneming niet vaststellen op basis van de door Effegidi verstrekte gegevens. Daarom heeft de Commissie, in de mededeling van de definitieve bevindingen, de vrijstelling onder de regeling bijzondere bestemming afgewezen.

| (220) | Na de mededeling van de definitieve bevindingen heeft Effegidi de Commissie haar jaarrekening voor de jaren 2019, 2020 en de eerste helft van 2021 verstrekt. Verder verzocht Effegidi de Commissie om richtsnoeren over eventuele andere documenten die nodig waren om in aanmerking te komen voor de vrijstelling onder de regeling bijzondere bestemming. |
| --- | --- |

(220)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen heeft Effegidi de Commissie haar jaarrekening voor de jaren 2019, 2020 en de eerste helft van 2021 verstrekt. Verder verzocht Effegidi de Commissie om richtsnoeren over eventuele andere documenten die nodig waren om in aanmerking te komen voor de vrijstelling onder de regeling bijzondere bestemming.

| (221) | De Commissie heeft vastgesteld dat de informatie die na de mededeling van de definitieve bevindingen was verstrekt, niet voldoende was om de Commissie in staat te stellen de algemene gevolgen te beoordelen die een mogelijke vrijstelling zou hebben op de doeltreffendheid van het recht. Effegidi heeft geen informatie verstrekt over de bedrijfstak voor kabelafscherming en capsules voor wijnflessen. |
| --- | --- |

(221)

De Commissie heeft vastgesteld dat de informatie die na de mededeling van de definitieve bevindingen was verstrekt, niet voldoende was om de Commissie in staat te stellen de algemene gevolgen te beoordelen die een mogelijke vrijstelling zou hebben op de doeltreffendheid van het recht. Effegidi heeft geen informatie verstrekt over de bedrijfstak voor kabelafscherming en capsules voor wijnflessen.

| (222) | Bovendien was Effegidi geen medewerkende belanghebbende vanaf het eerste stadium van het onderzoek en heeft de onderneming haar verzoek om vrijstelling onder de regeling bijzondere bestemming pas op 5 juli 2021, twee weken na de bekendmaking van de voorlopige verordening, en de aanvullende informatie pas na de mededeling van de definitieve bevindingen ingediend. In dit late stadium van het onderzoek kon de Commissie geen aanvullende gegevens controleren. |
| --- | --- |

(222)

Bovendien was Effegidi geen medewerkende belanghebbende vanaf het eerste stadium van het onderzoek en heeft de onderneming haar verzoek om vrijstelling onder de regeling bijzondere bestemming pas op 5 juli 2021, twee weken na de bekendmaking van de voorlopige verordening, en de aanvullende informatie pas na de mededeling van de definitieve bevindingen ingediend. In dit late stadium van het onderzoek kon de Commissie geen aanvullende gegevens controleren.

| (223) | De Commissie kon derhalve niet beoordelen of de vrijstelling onder de regeling bijzondere bestemming in het belang van de Unie zou zijn en bevestigde derhalve haar afwijzing van het vrijstellingsverzoek van Effegidi. |
| --- | --- |

(223)

De Commissie kon derhalve niet beoordelen of de vrijstelling onder de regeling bijzondere bestemming in het belang van de Unie zou zijn en bevestigde derhalve haar afwijzing van het vrijstellingsverzoek van Effegidi.

6.4.   Belang van de importeurs

Belang van de importeurs

| (224) | Na de mededeling van de voorlopige bevindingen herhaalde het consortium van importeurs het argument dat de producenten in de Unie niet aan de bestaande vraag naar ACF kunnen voldoen, vooral niet in het marktsegment van dun ACF, waar zij momenteel invoeren uit de VRC om aan de vraag te kunnen voldoen. Het consortium stelde dat het ten minste twee jaar zou duren voordat de productie van dun ACF doeltreffend en operationeel zou zijn, en dat de producenten in de Unie niet aan de gevraagde kwaliteitsnormen blijken te voldoen om de huidige invoer uit China in dit marktsegment te vervangen. |
| --- | --- |

(224)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen herhaalde het consortium van importeurs het argument dat de producenten in de Unie niet aan de bestaande vraag naar ACF kunnen voldoen, vooral niet in het marktsegment van dun ACF, waar zij momenteel invoeren uit de VRC om aan de vraag te kunnen voldoen. Het consortium stelde dat het ten minste twee jaar zou duren voordat de productie van dun ACF doeltreffend en operationeel zou zijn, en dat de producenten in de Unie niet aan de gevraagde kwaliteitsnormen blijken te voldoen om de huidige invoer uit China in dit marktsegment te vervangen.

| (225) | Naast het feit dat het consortium niet heeft onderbouwd waarom het twee jaar zou duren om de productie van dun ACF operationeel te maken, heeft de Commissie in punt 4.5.2.1 van de voorlopige verordening reeds geconcludeerd dat de bedrijfstak van de Unie over voldoende reservecapaciteit lijkt te beschikken. Bovendien heeft de bedrijfstak van de Unie door middel van verkoop en de productie van proefrollen aangetoond dat hij in staat is om aan de vraag van de afnemers te voldoen, zoals uiteengezet in de overwegingen 50 en 51 van de voorlopige verordening. |
| --- | --- |

(225)

Naast het feit dat het consortium niet heeft onderbouwd waarom het twee jaar zou duren om de productie van dun ACF operationeel te maken, heeft de Commissie in punt 4.5.2.1 van de voorlopige verordening reeds geconcludeerd dat de bedrijfstak van de Unie over voldoende reservecapaciteit lijkt te beschikken. Bovendien heeft de bedrijfstak van de Unie door middel van verkoop en de productie van proefrollen aangetoond dat hij in staat is om aan de vraag van de afnemers te voldoen, zoals uiteengezet in de overwegingen 50 en 51 van de voorlopige verordening.

| (226) | In het licht van het bovenstaande heeft de Commissie haar conclusie bevestigd dat de instelling van maatregelen niet noodzakelijkerwijs in het belang van de importeurs zou zijn. Bij de afweging van de verschillende belangen die op het spel staan, heeft zij echter de waarschijnlijke gevolgen ervan nader beoordeeld (zie punt 6.4). |
| --- | --- |

(226)

In het licht van het bovenstaande heeft de Commissie haar conclusie bevestigd dat de instelling van maatregelen niet noodzakelijkerwijs in het belang van de importeurs zou zijn. Bij de afweging van de verschillende belangen die op het spel staan, heeft zij echter de waarschijnlijke gevolgen ervan nader beoordeeld (zie punt 6.4).

| (227) | Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde het consortium aan dat de Commissie volledig is voorbijgegaan aan het feit dat de geleidelijke verschuiving van de vraag naar dunnere profielen van ACF heeft geleid tot een stijging van de vraag naar ACF met een dikte van ≤ 7 micron. Bovendien heeft de Commissie het feit onderschat dat het ten minste twee jaar zou duren voordat de productie van dunne ACF in de EU doeltreffend en operationeel zou zijn. |
| --- | --- |

(227)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde het consortium aan dat de Commissie volledig is voorbijgegaan aan het feit dat de geleidelijke verschuiving van de vraag naar dunnere profielen van ACF heeft geleid tot een stijging van de vraag naar ACF met een dikte van ≤ 7 micron. Bovendien heeft de Commissie het feit onderschat dat het ten minste twee jaar zou duren voordat de productie van dunne ACF in de EU doeltreffend en operationeel zou zijn.

| (228) | Verder voerde het consortium aan dat de Commissie niet heeft verduidelijkt hoe de aanzienlijke reservecapaciteit van de bedrijfstak van de Unie kan voldoen aan de vraag naar dunne ACF. |
| --- | --- |

(228)

Verder voerde het consortium aan dat de Commissie niet heeft verduidelijkt hoe de aanzienlijke reservecapaciteit van de bedrijfstak van de Unie kan voldoen aan de vraag naar dunne ACF.

| (229) | Het consortium herhaalde ook dat de bedrijfstak van de Unie niet kan voldoen aan de kwaliteitsnormen voor dunne ACF wat porositeit en verwerkbaarheid betreft, en benadrukte dat de walserijen die de ACF produceren dezelfde zijn als voor de autoaccusector, wat de capaciteit voor ACF verder beperkt. Het consortium voerde aan dat het buiten beschouwing laten van deze aspecten de Commissie tot de onjuiste conclusie heeft gebracht dat de instelling van rechten in het belang van de Unie is. |
| --- | --- |

(229)

Het consortium herhaalde ook dat de bedrijfstak van de Unie niet kan voldoen aan de kwaliteitsnormen voor dunne ACF wat porositeit en verwerkbaarheid betreft, en benadrukte dat de walserijen die de ACF produceren dezelfde zijn als voor de autoaccusector, wat de capaciteit voor ACF verder beperkt. Het consortium voerde aan dat het buiten beschouwing laten van deze aspecten de Commissie tot de onjuiste conclusie heeft gebracht dat de instelling van rechten in het belang van de Unie is.

| (230) | Zoals uiteengezet in overweging 51 van de voorlopige verordening, heeft de Commissie de capaciteit van de bedrijfstak van de Unie om dunnere ACF te produceren, met name ACF<6, beoordeeld aan de hand van een beoordeling van de capaciteit van de laatste walsstap die nodig is om dit dunne profiel te bereiken. Bij de walsstappen daarvóór bleek voldoende reservecapaciteit aanwezig te zijn. Bijgevolg bevindt het knelpunt voor de productie van ACF<6 zich in de laatste walsstap. De Commissie heeft verduidelijkt hoe de bedrijfstak van de Unie aan de vraag naar dunne ACF kan voldoen. Het argument dat het ten minste twee jaar zou duren om de productie van dunne ACF doeltreffend en operationeel te maken, geldt alleen voor nieuwe productiecapaciteit die de bedrijfstak van de Unie zou toevoegen als gevolg van een herstelde eerlijke prijsconcurrentie en een verdere toename van de vraag. Aangezien voor de verwachte vraag in de nabije toekomst de bestaande capaciteit al voldoet, is bij de berekening van de Commissie geen rekening gehouden met potentiële aanvullende toekomstige capaciteit. Het is niet relevant dat het bij nieuwe capaciteit een tijd duurt voordat deze operationeel wordt. De Commissie heeft het argument dan ook afgewezen. |
| --- | --- |

(230)

Zoals uiteengezet in overweging 51 van de voorlopige verordening, heeft de Commissie de capaciteit van de bedrijfstak van de Unie om dunnere ACF te produceren, met name ACF<6, beoordeeld aan de hand van een beoordeling van de capaciteit van de laatste walsstap die nodig is om dit dunne profiel te bereiken. Bij de walsstappen daarvóór bleek voldoende reservecapaciteit aanwezig te zijn. Bijgevolg bevindt het knelpunt voor de productie van ACF<6 zich in de laatste walsstap. De Commissie heeft verduidelijkt hoe de bedrijfstak van de Unie aan de vraag naar dunne ACF kan voldoen. Het argument dat het ten minste twee jaar zou duren om de productie van dunne ACF doeltreffend en operationeel te maken, geldt alleen voor nieuwe productiecapaciteit die de bedrijfstak van de Unie zou toevoegen als gevolg van een herstelde eerlijke prijsconcurrentie en een verdere toename van de vraag. Aangezien voor de verwachte vraag in de nabije toekomst de bestaande capaciteit al voldoet, is bij de berekening van de Commissie geen rekening gehouden met potentiële aanvullende toekomstige capaciteit. Het is niet relevant dat het bij nieuwe capaciteit een tijd duurt voordat deze operationeel wordt. De Commissie heeft het argument dan ook afgewezen.

6.5.   Afweging van de verschillende belangen ter zake

Afweging van de verschillende belangen ter zake

| (231) | Overeenkomstig artikel 21, lid 1, van de basisverordening heeft de Commissie in de voorlopige verordening de verschillende belangen ter zake beoordeeld en bijzondere aandacht besteed aan de noodzaak om de handelsverstorende gevolgen van schade veroorzakende dumping weg te nemen en daadwerkelijke mededinging te herstellen. |
| --- | --- |

(231)

Overeenkomstig artikel 21, lid 1, van de basisverordening heeft de Commissie in de voorlopige verordening de verschillende belangen ter zake beoordeeld en bijzondere aandacht besteed aan de noodzaak om de handelsverstorende gevolgen van schade veroorzakende dumping weg te nemen en daadwerkelijke mededinging te herstellen.

| (232) | Bij het afwegen van de verschillende belangen ter zake was de Commissie enerzijds van mening dat de verhindering van een prijsverhoging door de Chinese uitvoer tot een verslechtering van de situatie van de bedrijfstak van de Unie had geleid, en anderzijds dat de negatieve gevolgen van een prijsstijging voor de gebruikers beperkt zouden blijven. De Commissie kwam tot de conclusie dat er geen dwingende redenen waren om aan te nemen dat de instelling van voorlopige maatregelen ten aanzien van de invoer van ACF van oorsprong uit China niet in het belang van de Unie is. |
| --- | --- |

(232)

Bij het afwegen van de verschillende belangen ter zake was de Commissie enerzijds van mening dat de verhindering van een prijsverhoging door de Chinese uitvoer tot een verslechtering van de situatie van de bedrijfstak van de Unie had geleid, en anderzijds dat de negatieve gevolgen van een prijsstijging voor de gebruikers beperkt zouden blijven. De Commissie kwam tot de conclusie dat er geen dwingende redenen waren om aan te nemen dat de instelling van voorlopige maatregelen ten aanzien van de invoer van ACF van oorsprong uit China niet in het belang van de Unie is.

| (233) | Na de voorlopige verordening voerde Manreal aan dat de analyse van de markt en van het belang van de Unie die in de voorlopige verordening werd uitgevoerd niet meer geldig is, wegens de drastische stijging van de prijzen en de speculatie op de grondstoffenmarkt, als gevolgen van het onderzoek en de COVID-19-pandemie. De converterverpakkingsindustrie is zwaar getroffen, niet alleen door een prijsstijging van 40 % voor aluminium, maar ook door een prijsstijging van 40 % voor kraftpapier en door een toename van de kosten voor containervervoer met 400 %. De gemiddelde leveringstijd voor papier is gestegen van 3-4 weken naar 4 maanden. Bij sommige leveringscontracten beroepen de leveranciers zich op overmacht en leveren zij met een vertraging van zes maanden, terwijl zij prijzen vragen die 20 % hoger liggen dan op het moment van de bestelling. |
| --- | --- |

(233)

Na de voorlopige verordening voerde Manreal aan dat de analyse van de markt en van het belang van de Unie die in de voorlopige verordening werd uitgevoerd niet meer geldig is, wegens de drastische stijging van de prijzen en de speculatie op de grondstoffenmarkt, als gevolgen van het onderzoek en de COVID-19-pandemie. De converterverpakkingsindustrie is zwaar getroffen, niet alleen door een prijsstijging van 40 % voor aluminium, maar ook door een prijsstijging van 40 % voor kraftpapier en door een toename van de kosten voor containervervoer met 400 %. De gemiddelde leveringstijd voor papier is gestegen van 3-4 weken naar 4 maanden. Bij sommige leveringscontracten beroepen de leveranciers zich op overmacht en leveren zij met een vertraging van zes maanden, terwijl zij prijzen vragen die 20 % hoger liggen dan op het moment van de bestelling.

| (234) | Ter ondersteuning van de argumenten van Manreal benadrukten Walki, Gascogne en Effegidi eveneens dat de marktsituatie na het OT fundamenteel is gewijzigd, wat tot bevoorradingstekorten heeft geleid, niet alleen voor ACF, maar ook voor hun andere grondstoffen. Volgens Gascogne is de aluminiumprijs op de London Metal Exchange tussen oktober 2020 en mei 2021 met 30 % gestegen. In de huidige situatie blijkt slechts één grote producent in de Unie nieuwe bestellingen te kunnen leveren zonder een levertermijn van meerdere maanden. Effegidi betoogde dat op grond van opgaven van producenten in de Unie in juli 2021 er vóór 2022 geen ACF voor zijn productie zou worden geleverd. |
| --- | --- |

(234)

Ter ondersteuning van de argumenten van Manreal benadrukten Walki, Gascogne en Effegidi eveneens dat de marktsituatie na het OT fundamenteel is gewijzigd, wat tot bevoorradingstekorten heeft geleid, niet alleen voor ACF, maar ook voor hun andere grondstoffen. Volgens Gascogne is de aluminiumprijs op de London Metal Exchange tussen oktober 2020 en mei 2021 met 30 % gestegen. In de huidige situatie blijkt slechts één grote producent in de Unie nieuwe bestellingen te kunnen leveren zonder een levertermijn van meerdere maanden. Effegidi betoogde dat op grond van opgaven van producenten in de Unie in juli 2021 er vóór 2022 geen ACF voor zijn productie zou worden geleverd.

| (235) | Een andere gebruiker, Alupol, voerde aan dat zij vanaf december 2020 had vastgesteld dat er weinig belangstelling was voor contracten met producenten in de Unie, en dat zelfs een tweejarig leveringscontract dat met één van de producenten in de Unie was afgesloten door de producent na een half jaar werd beëindigd, wat op capaciteitsbeperkingen wijst. Walki verstrekte aanvullend bewijsmateriaal in verband met aanvragen voor ACF met een dikte van 6,35 micron, waaruit blijkt dat de in 2021 ervaren leveringsproblemen aanhouden. |
| --- | --- |

(235)

Een andere gebruiker, Alupol, voerde aan dat zij vanaf december 2020 had vastgesteld dat er weinig belangstelling was voor contracten met producenten in de Unie, en dat zelfs een tweejarig leveringscontract dat met één van de producenten in de Unie was afgesloten door de producent na een half jaar werd beëindigd, wat op capaciteitsbeperkingen wijst. Walki verstrekte aanvullend bewijsmateriaal in verband met aanvragen voor ACF met een dikte van 6,35 micron, waaruit blijkt dat de in 2021 ervaren leveringsproblemen aanhouden.

| (236) | Ook het consortium van importeurs haalde aan dat de ACF-prijzen sinds het begin van het onderzoek met 25 % waren gestegen en dat de leveringstermijnen van gemiddeld twee maanden naar vier maanden zijn gestegen. Bovendien leidt het huidige bevoorradingstekort ertoe dat geïntegreerde ondernemingen hun verbonden entiteiten op preferentiële basis bevoorraden, waardoor minder capaciteit overblijft voor de open markt. Het consortium verwacht dat de antidumpingrechten de toeleveringsketens zullen verstoren en tot een bevoorradingstekort zullen leiden voor het gehele ACF-gamma, maar in het bijzonder voor dikten van minder dan 6 micron. |
| --- | --- |

(236)

Ook het consortium van importeurs haalde aan dat de ACF-prijzen sinds het begin van het onderzoek met 25 % waren gestegen en dat de leveringstermijnen van gemiddeld twee maanden naar vier maanden zijn gestegen. Bovendien leidt het huidige bevoorradingstekort ertoe dat geïntegreerde ondernemingen hun verbonden entiteiten op preferentiële basis bevoorraden, waardoor minder capaciteit overblijft voor de open markt. Het consortium verwacht dat de antidumpingrechten de toeleveringsketens zullen verstoren en tot een bevoorradingstekort zullen leiden voor het gehele ACF-gamma, maar in het bijzonder voor dikten van minder dan 6 micron.

| (237) | Hoewel deze veranderingen op de markt gevolgen hebben voor de uiteenlopende belangen van producenten, gebruikers en importeurs, zijn zij het gevolg van de uitzonderlijke situatie van de COVID-19-pandemie en het daaropvolgende sterke economische herstel, dat heeft geleid tot knelpunten bij het internationale vervoer en tot bevoorradingstekorten. Evenzo kan het een bepaalde tijd duren voordat de markten, waaronder die van de ACF-sector, zich aanpassen en voordat het economische herstel en de economische groei normaliseren en vraag en aanbod weer in evenwicht zijn. |
| --- | --- |

(237)

Hoewel deze veranderingen op de markt gevolgen hebben voor de uiteenlopende belangen van producenten, gebruikers en importeurs, zijn zij het gevolg van de uitzonderlijke situatie van de COVID-19-pandemie en het daaropvolgende sterke economische herstel, dat heeft geleid tot knelpunten bij het internationale vervoer en tot bevoorradingstekorten. Evenzo kan het een bepaalde tijd duren voordat de markten, waaronder die van de ACF-sector, zich aanpassen en voordat het economische herstel en de economische groei normaliseren en vraag en aanbod weer in evenwicht zijn.

| (238) | Manreal haalde verder aan dat bescherming tegen invoer met dumping overeenkomstig artikel 11 VWEU in evenwicht moet worden gebracht met de andere doelstellingen van de Unie, zoals milieubescherming, en concludeerde dat de instelling van maatregelen een zeer negatieve invloed zou hebben op het milieu. Manreal stelde dat het verdwijnen van meer vervuilende producenten in de Unie, ongeacht de mogelijke negatieve gevolgen voor banen of industrieel beleid, goed zou zijn voor het milieu in de EU. Bijgevolg heeft Manreal de Commissie verzocht om de waarschijnlijke gevolgen van de maatregelen voor het milieu in het onderzoek op te nemen. |
| --- | --- |

(238)

Manreal haalde verder aan dat bescherming tegen invoer met dumping overeenkomstig artikel 11 VWEU in evenwicht moet worden gebracht met de andere doelstellingen van de Unie, zoals milieubescherming, en concludeerde dat de instelling van maatregelen een zeer negatieve invloed zou hebben op het milieu. Manreal stelde dat het verdwijnen van meer vervuilende producenten in de Unie, ongeacht de mogelijke negatieve gevolgen voor banen of industrieel beleid, goed zou zijn voor het milieu in de EU. Bijgevolg heeft Manreal de Commissie verzocht om de waarschijnlijke gevolgen van de maatregelen voor het milieu in het onderzoek op te nemen.

| (239) | De Commissie merkte eerst en vooral op dat Manreal niet heeft onderbouwd op welke manier producenten in de Unie vervuilender zijn dan Chinese producenten. Bovendien is, hoewel de Unie strenge milieunormen hanteert voor haar producenten, het doel van artikel 11 VWEU niet om economische activiteiten te voorkomen, maar om milieubeschermingseisen op te nemen in het beleid dat die economische activiteiten stuurt. Het voorstel van Manreal om emissies in de Unie terug te dringen door toe te staan dat haar bedrijfstak door oneerlijke mededinging wordt weggeveegd, is niet alleen onverenigbaar met de milieudoelstellingen van de EU, maar zou ook indruisen tegen een aantal andere beleidslijnen. Daarom werd het verzoek van Manreal om de gevolgen van een dergelijk scenario voor het milieu te onderzoeken verworpen. |
| --- | --- |

(239)

De Commissie merkte eerst en vooral op dat Manreal niet heeft onderbouwd op welke manier producenten in de Unie vervuilender zijn dan Chinese producenten. Bovendien is, hoewel de Unie strenge milieunormen hanteert voor haar producenten, het doel van artikel 11 VWEU niet om economische activiteiten te voorkomen, maar om milieubeschermingseisen op te nemen in het beleid dat die economische activiteiten stuurt. Het voorstel van Manreal om emissies in de Unie terug te dringen door toe te staan dat haar bedrijfstak door oneerlijke mededinging wordt weggeveegd, is niet alleen onverenigbaar met de milieudoelstellingen van de EU, maar zou ook indruisen tegen een aantal andere beleidslijnen. Daarom werd het verzoek van Manreal om de gevolgen van een dergelijk scenario voor het milieu te onderzoeken verworpen.

| (240) | Manreal wees verder op overweging 355 van de voorlopige verordening, waarin de Commissie als reactie op het eerdere argument van Manreal dat staatssteun een passender instrument zou kunnen zijn dan het instellen van rechten, verklaarde dat financiële steun niet het juiste instrument is om schade veroorzakende dumping tegen te gaan. Manreal betoogde dat dit een beleidskeuze is die niet mag worden gemaakt zonder het directoraat-generaal Concurrentie (“DG COMP”) te raadplegen. Verder merkte Manreal op dat het argument van de Commissie uitgaat van de veronderstelling dat aan de producenten in de Unie toegekende steun niet zou worden goedgekeurd door DG COMP. |
| --- | --- |

(240)

Manreal wees verder op overweging 355 van de voorlopige verordening, waarin de Commissie als reactie op het eerdere argument van Manreal dat staatssteun een passender instrument zou kunnen zijn dan het instellen van rechten, verklaarde dat financiële steun niet het juiste instrument is om schade veroorzakende dumping tegen te gaan. Manreal betoogde dat dit een beleidskeuze is die niet mag worden gemaakt zonder het directoraat-generaal Concurrentie (“DG COMP”) te raadplegen. Verder merkte Manreal op dat het argument van de Commissie uitgaat van de veronderstelling dat aan de producenten in de Unie toegekende steun niet zou worden goedgekeurd door DG COMP.

| (241) | De Commissie bracht in herinnering dat in artikel 9, lid 4, eerste alinea, van de basisverordening is bepaald dat wanneer uit de definitief vastgestelde feiten blijkt dat er dumping plaatsvindt en daardoor schade wordt veroorzaakt, en het in het belang van de Unie is om maatregelen te nemen, de Commissie een definitief antidumpingrecht instelt. De Commissie kan er immers niet van afzien met de haar ter beschikking staande wettelijke instrumenten op te treden tegen aantoonbare schade veroorzakende dumping door Chinese exporteurs, enkel op grond dat producenten in de Unie ook staatssteun kunnen ontvangen. Bovendien wordt staatssteun toegekend door de lidstaten, niet door de Commissie. |
| --- | --- |

(241)

De Commissie bracht in herinnering dat in artikel 9, lid 4, eerste alinea, van de basisverordening is bepaald dat wanneer uit de definitief vastgestelde feiten blijkt dat er dumping plaatsvindt en daardoor schade wordt veroorzaakt, en het in het belang van de Unie is om maatregelen te nemen, de Commissie een definitief antidumpingrecht instelt. De Commissie kan er immers niet van afzien met de haar ter beschikking staande wettelijke instrumenten op te treden tegen aantoonbare schade veroorzakende dumping door Chinese exporteurs, enkel op grond dat producenten in de Unie ook staatssteun kunnen ontvangen. Bovendien wordt staatssteun toegekend door de lidstaten, niet door de Commissie.

| (242) | Bijgevolg leidde geen van de argumenten die na de mededeling van de voorlopige bevindingen en de voorlopige verordening door de gebruikers en importeurs werden aangevoerd tot wijziging van de conclusie van de Commissie. |
| --- | --- |

(242)

Bijgevolg leidde geen van de argumenten die na de mededeling van de voorlopige bevindingen en de voorlopige verordening door de gebruikers en importeurs werden aangevoerd tot wijziging van de conclusie van de Commissie.

| (243) | Verscheidene partijen hebben samen met de opmerkingen over de algemene mededeling van de definitieve bevindingen een verzoek ingediend tot beoordeling van een mogelijke schorsing van de rechten overeenkomstig artikel 14, lid 4, van de basisverordening. Naar aanleiding van deze verzoeken zal de mogelijke schorsing van de rechten in een afzonderlijke procedure worden onderzocht. |
| --- | --- |

(243)

Verscheidene partijen hebben samen met de opmerkingen over de algemene mededeling van de definitieve bevindingen een verzoek ingediend tot beoordeling van een mogelijke schorsing van de rechten overeenkomstig artikel 14, lid 4, van de basisverordening. Naar aanleiding van deze verzoeken zal de mogelijke schorsing van de rechten in een afzonderlijke procedure worden onderzocht.

6.6.   Conclusie inzake het belang van de Unie

Conclusie inzake het belang van de Unie

| (244) | Op basis van het bovenstaande zijn er geen dwingende redenen om aan te nemen dat het niet in het belang van de Unie is om definitieve maatregelen in te stellen op de invoer van ACF van oorsprong uit de VRC. |
| --- | --- |

(244)

Op basis van het bovenstaande zijn er geen dwingende redenen om aan te nemen dat het niet in het belang van de Unie is om definitieve maatregelen in te stellen op de invoer van ACF van oorsprong uit de VRC.

7.   NIVEAU VAN DE MAATREGELEN

NIVEAU VAN DE MAATREGELEN

7.1.   Schademarge

Schademarge

| (245) | Na de mededeling van de voorlopige bevindingen stelde Xiamen Xiashun dat geen toekomstige nalevingskosten aan de richtprijs zouden moeten worden toegevoegd aangezien de mededeling over nalevingskosten werd bekendgemaakt na de bekendmaking van de voorlopige verordening, wat een schending van het recht van verweer van Xiamen Xiashun inhield. |
| --- | --- |

(245)

Na de mededeling van de voorlopige bevindingen stelde Xiamen Xiashun dat geen toekomstige nalevingskosten aan de richtprijs zouden moeten worden toegevoegd aangezien de mededeling over nalevingskosten werd bekendgemaakt na de bekendmaking van de voorlopige verordening, wat een schending van het recht van verweer van Xiamen Xiashun inhield.

| (246) | De Commissie heeft dit argument afgewezen. Xiamen Xiashun kreeg net als alle andere partijen extra tijd om opmerkingen te formuleren over de mededeling over nalevingskosten na de bekendmaking ervan. Derhalve vormde de late bekendmaking ervan geen inbreuk op het recht van verweer. |
| --- | --- |

(246)

De Commissie heeft dit argument afgewezen. Xiamen Xiashun kreeg net als alle andere partijen extra tijd om opmerkingen te formuleren over de mededeling over nalevingskosten na de bekendmaking ervan. Derhalve vormde de late bekendmaking ervan geen inbreuk op het recht van verweer.

| (247) | Verder wees Xiamen Xiashun erop dat milieuoverwegingen niet voorbehouden zijn aan de bedrijfstak van de Unie, aangezien Xiamen Xiashun onder het emissiehandelssysteem van China zal vallen en het een Performance Standard-certificaat heeft ontvangen van het Aluminium Stewardship Initiative, dat criteria voor broeikasgasemissies omvat, met inbegrip van een CO2-emissiedrempel. |
| --- | --- |

(247)

Verder wees Xiamen Xiashun erop dat milieuoverwegingen niet voorbehouden zijn aan de bedrijfstak van de Unie, aangezien Xiamen Xiashun onder het emissiehandelssysteem van China zal vallen en het een Performance Standard-certificaat heeft ontvangen van het Aluminium Stewardship Initiative, dat criteria voor broeikasgasemissies omvat, met inbegrip van een CO2-emissiedrempel.

2

| (248) | De Commissie heeft dit argument afgewezen. De binnenlandse wetgeving van de VRC is niet relevant voor de toepassing van artikel 7, lid 2 quinquies, van de basisverordening, volgens hetwelk toekomstige kosten voortvloeiend uit multilaterale milieuovereenkomsten en de bijbehorende protocollen waarbij de Unie partij is, in aanmerking moeten worden genomen om de richtprijs van de bedrijfstak van de Unie vast te stellen. |
| --- | --- |

(248)

De Commissie heeft dit argument afgewezen. De binnenlandse wetgeving van de VRC is niet relevant voor de toepassing van artikel 7, lid 2 quinquies, van de basisverordening, volgens hetwelk toekomstige kosten voortvloeiend uit multilaterale milieuovereenkomsten en de bijbehorende protocollen waarbij de Unie partij is, in aanmerking moeten worden genomen om de richtprijs van de bedrijfstak van de Unie vast te stellen.

| (249) | Donghai stelde dat de nagestreefde winst van 6 % alleen zou moeten worden berekend op basis van de conversiekosten en niet op basis van de gehele prijs van ACF. |
| --- | --- |

(249)

Donghai stelde dat de nagestreefde winst van 6 % alleen zou moeten worden berekend op basis van de conversiekosten en niet op basis van de gehele prijs van ACF.

| (250) | De Commissie heeft het argument verworpen aangezien de nagestreefde winst overeenkomstig artikel 7, lid 2 quater, van de basisverordening moet worden berekend op basis van de volledige kosten en niet slechts op basis van een deel van de kosten dat de conversie van grondstoffen weerspiegelt. |
| --- | --- |

(250)

De Commissie heeft het argument verworpen aangezien de nagestreefde winst overeenkomstig artikel 7, lid 2 quater, van de basisverordening moet worden berekend op basis van de volledige kosten en niet slechts op basis van een deel van de kosten dat de conversie van grondstoffen weerspiegelt.

| (251) | Zhongji en Nanshan hebben het argument na de mededeling van de definitieve bevindingen herhaald. Zhongji voerde aan dat, anders dan de Commissie meent, artikel 7, lid 2 quater, van de basisverordening niet bepaalt dat de nagestreefde winst op basis van de volledige kosten moet worden berekend, maar dat artikel 7, lid 2 quater, enkel bepaalt dat de nagestreefde winst toereikend moet zijn om de volledige kosten te dekken. Zhongji voerde aan dat producenten van ACF hun winst behalen op de conversieprijs en niet op de prijs van grondstoffen. |
| --- | --- |

(251)

Zhongji en Nanshan hebben het argument na de mededeling van de definitieve bevindingen herhaald. Zhongji voerde aan dat, anders dan de Commissie meent, artikel 7, lid 2 quater, van de basisverordening niet bepaalt dat de nagestreefde winst op basis van de volledige kosten moet worden berekend, maar dat artikel 7, lid 2 quater, enkel bepaalt dat de nagestreefde winst toereikend moet zijn om de volledige kosten te dekken. Zhongji voerde aan dat producenten van ACF hun winst behalen op de conversieprijs en niet op de prijs van grondstoffen.

| (252) | Artikel 7, lid 2 quater, van de basisverordening bepaalt dat “de nagestreefde winst [wordt] bepaald met inachtneming van [...] de mate van winstgevendheid die vereist is ter dekking van alle kosten”. Grondstoffen zijn inbegrepen in de volledige kosten. Het argument werd derhalve afgewezen. |
| --- | --- |

(252)

Artikel 7, lid 2 quater, van de basisverordening bepaalt dat “de nagestreefde winst [wordt] bepaald met inachtneming van [...] de mate van winstgevendheid die vereist is ter dekking van alle kosten”. Grondstoffen zijn inbegrepen in de volledige kosten. Het argument werd derhalve afgewezen.

| (253) | Donghai voerde verder aan dat herstructureringskosten geen deel zouden mogen uitmaken van de richtprijs. |
| --- | --- |

(253)

Donghai voerde verder aan dat herstructureringskosten geen deel zouden mogen uitmaken van de richtprijs.

| (254) | De Commissie verduidelijkte in overweging 329 van de voorlopige verordening dat de kostenstijging in het OT hoofdzakelijk te wijten was aan de herstructurering van een van de in de steekproef opgenomen producenten. De Commissie merkte bovendien op dat herstructurering een gebruikelijk proces is in situaties van invoer met dumping. In elk geval moeten in overeenstemming met de basisverordening alle kosten in aanmerking worden genomen voor de berekening van de nagestreefde winst. |
| --- | --- |

(254)

De Commissie verduidelijkte in overweging 329 van de voorlopige verordening dat de kostenstijging in het OT hoofdzakelijk te wijten was aan de herstructurering van een van de in de steekproef opgenomen producenten. De Commissie merkte bovendien op dat herstructurering een gebruikelijk proces is in situaties van invoer met dumping. In elk geval moeten in overeenstemming met de basisverordening alle kosten in aanmerking worden genomen voor de berekening van de nagestreefde winst.

| (255) | Na de mededeling van de definitieve bevindingen herhaalde Zhongji het argument dat buitengewone kosten van de richtprijs moeten worden uitgesloten. Zhongji voerde aan dat de Commissie geen antwoord heeft gegeven op zijn argumenten en dat de Commissie zichzelf tegensprak door consequent naar deze kosten te verwijzen als “buitengewoon”, maar ze in het kader van de richtprijs als “regelmatig” te beschouwen. Zhongji verstrekte echter geen nieuw bewijsmateriaal. |
| --- | --- |

(255)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen herhaalde Zhongji het argument dat buitengewone kosten van de richtprijs moeten worden uitgesloten. Zhongji voerde aan dat de Commissie geen antwoord heeft gegeven op zijn argumenten en dat de Commissie zichzelf tegensprak door consequent naar deze kosten te verwijzen als “buitengewoon”, maar ze in het kader van de richtprijs als “regelmatig” te beschouwen. Zhongji verstrekte echter geen nieuw bewijsmateriaal.

| (256) | Aangezien er geen verder bewijsmateriaal is ontvangen, bevestigt de Commissie overweging 325 van de voorlopige verordening. Herstructurering is een regulier proces in situaties van invoer met dumping en maakt deel uit van de kosten van een onderneming. |
| --- | --- |

(256)

Aangezien er geen verder bewijsmateriaal is ontvangen, bevestigt de Commissie overweging 325 van de voorlopige verordening. Herstructurering is een regulier proces in situaties van invoer met dumping en maakt deel uit van de kosten van een onderneming.

| (257) | Zhongji voerde verder aan dat de Commissie naar analogie moet toepassen wat zij in de voorlopige verordening inzake kaliumchloride (19) heeft verklaard, waarin de Commissie besloot de door Canadese mijnbouwondernemingen gedragen tijdelijke en buitengewone kosten in mindering te brengen alvorens hun kosten als referentie voor ondernemingen uit Belarus, Rusland en Oekraïne te gebruiken, aangezien het onredelijk zou zijn hen die kosten te laten dragen. Zhongji voerde aan dat de Commissie hetzelfde beginsel ook heeft toegepast in de verordening betreffende ruw, niet-gelegeerd magnesium (20) en de verordening betreffende bepaalde soorten polyethyleentereftalaat (PET) (21). Zhongji voerde daarom aan dat de Commissie ook in dit geval de herstructureringskosten als tijdelijke en buitengewone kosten buiten beschouwing moest laten. |
| --- | --- |

(257)

Zhongji voerde verder aan dat de Commissie naar analogie moet toepassen wat zij in de voorlopige verordening inzake kaliumchloride (19) heeft verklaard, waarin de Commissie besloot de door Canadese mijnbouwondernemingen gedragen tijdelijke en buitengewone kosten in mindering te brengen alvorens hun kosten als referentie voor ondernemingen uit Belarus, Rusland en Oekraïne te gebruiken, aangezien het onredelijk zou zijn hen die kosten te laten dragen. Zhongji voerde aan dat de Commissie hetzelfde beginsel ook heeft toegepast in de verordening betreffende ruw, niet-gelegeerd magnesium (20) en de verordening betreffende bepaalde soorten polyethyleentereftalaat (PET) (21). Zhongji voerde daarom aan dat de Commissie ook in dit geval de herstructureringskosten als tijdelijke en buitengewone kosten buiten beschouwing moest laten.

19

20

21

| (258) | De Commissie is het er niet mee eens dat de situatie waarnaar in de voorlopige verordening in de zaak betreffende kaliumchloride wordt verwezen, vergelijkbaar is met het huidige onderzoek. In de zaak betreffende kaliumchloride hielden de tijdelijke en buitengewone kosten van de Canadese ondernemingen geen verband met invoer met dumping naar de Unie. Hetzelfde geldt voor de vergelijking met de verordening inzake ruw, niet-gelegeerd magnesium, waarin de herstructurering van de onderneming na een privatisering plaatsvond. De uitsluiting van buitengewone kosten in de PET-zaak was het gevolg van een bijzondere situatie die verschilde van de herstructureringskosten in de onderhavige zaak. In dit geval waren de herstructureringskosten, zoals vermeld in overweging 325 van de voorlopige verordening, niet buitengewoon van aard en moeten zij derhalve in aanmerking worden genomen. De Commissie heeft het argument dan ook afgewezen. |
| --- | --- |

(258)

De Commissie is het er niet mee eens dat de situatie waarnaar in de voorlopige verordening in de zaak betreffende kaliumchloride wordt verwezen, vergelijkbaar is met het huidige onderzoek. In de zaak betreffende kaliumchloride hielden de tijdelijke en buitengewone kosten van de Canadese ondernemingen geen verband met invoer met dumping naar de Unie. Hetzelfde geldt voor de vergelijking met de verordening inzake ruw, niet-gelegeerd magnesium, waarin de herstructurering van de onderneming na een privatisering plaatsvond. De uitsluiting van buitengewone kosten in de PET-zaak was het gevolg van een bijzondere situatie die verschilde van de herstructureringskosten in de onderhavige zaak. In dit geval waren de herstructureringskosten, zoals vermeld in overweging 325 van de voorlopige verordening, niet buitengewoon van aard en moeten zij derhalve in aanmerking worden genomen. De Commissie heeft het argument dan ook afgewezen.

| (259) | Zhongji merkte op dat de streefwinst voor ACF met PCN’s die met 1 beginnen onbetrouwbaar is. De gecombineerde productie van de drie in de steekproef opgenomen producenten in de Unie voor de PCN’s die met 1 beginnen bedraagt minder dan 3 000 ton. Zhongji beschouwt deze hoeveelheden als verwaarloosbaar en is van mening dat de Commissie niet over de productiekosten voor die producten beschikt, of dat zij op zijn minst niet representatief waren wegens de beperkte hoeveelheid ervan. Hierdoor is de richtprijs niet betrouwbaar. |
| --- | --- |

(259)

Zhongji merkte op dat de streefwinst voor ACF met PCN’s die met 1 beginnen onbetrouwbaar is. De gecombineerde productie van de drie in de steekproef opgenomen producenten in de Unie voor de PCN’s die met 1 beginnen bedraagt minder dan 3 000 ton. Zhongji beschouwt deze hoeveelheden als verwaarloosbaar en is van mening dat de Commissie niet over de productiekosten voor die producten beschikt, of dat zij op zijn minst niet representatief waren wegens de beperkte hoeveelheid ervan. Hierdoor is de richtprijs niet betrouwbaar.

| (260) | Indien er geen productie in de Unie is van een bepaald PCN dat wordt uitgevoerd, sluit de Commissie dat PCN uit van de vergelijking, tenzij op redelijke wijze correcties kunnen worden doorgevoerd. Indien er wel sprake is van productie van een PCN door de bedrijfstak van de Unie, ook als de hoeveelheid ervan lager ligt dan voor andere PCN’s, is de Commissie van mening dat het juister is om dat PCN toch in de vergelijking op te nemen, op basis van de informatie die beschikbaar is van in de steekproef opgenomen producenten in de Unie. Bovendien kan in dit geval 3 000 ton niet worden beschouwd als een verwaarloosbare productiehoeveelheid. De Commissie heeft het argument dan ook afgewezen. |
| --- | --- |

(260)

Indien er geen productie in de Unie is van een bepaald PCN dat wordt uitgevoerd, sluit de Commissie dat PCN uit van de vergelijking, tenzij op redelijke wijze correcties kunnen worden doorgevoerd. Indien er wel sprake is van productie van een PCN door de bedrijfstak van de Unie, ook als de hoeveelheid ervan lager ligt dan voor andere PCN’s, is de Commissie van mening dat het juister is om dat PCN toch in de vergelijking op te nemen, op basis van de informatie die beschikbaar is van in de steekproef opgenomen producenten in de Unie. Bovendien kan in dit geval 3 000 ton niet worden beschouwd als een verwaarloosbare productiehoeveelheid. De Commissie heeft het argument dan ook afgewezen.

| (261) | Voorts stelde Zhongji dat bepaalde bereiken voor de in de mededeling van de voorlopige bevindingen verstrekte gegevens niet zinvol waren, aangezien zij te ruim waren om redelijk inzicht te bieden in de vertrouwelijke gegevens met betrekking tot PCN 1DA en PCN 5BA. |
| --- | --- |

(261)

Voorts stelde Zhongji dat bepaalde bereiken voor de in de mededeling van de voorlopige bevindingen verstrekte gegevens niet zinvol waren, aangezien zij te ruim waren om redelijk inzicht te bieden in de vertrouwelijke gegevens met betrekking tot PCN 1DA en PCN 5BA.

| (262) | Zhongji verwijst naar gegevens van de bedrijfstak van de Unie met betrekking tot twee PCN’s die slechts door één enkele producent in de Unie worden geproduceerd. De door de Commissie verstrekte bereiken moeten dus niet alleen rekening houden met de vertrouwelijkheid van de gegevens, maar ook met het feit dat bepaalde waarden omgekeerd kunnen worden berekend indien het bereik te klein is. Voor de verkoopprijs per eenheid en de richtprijs heeft de Commissie een klein bereik verstrekt. Voor de verkochte hoeveelheden en de totale waarde af fabriek moest de Commissie er echter voor zorgen dat de waarden niet konden worden berekend en koos zij voor een voldoende ruim bereik. Een alternatief zou zijn om de waarden wegens hun gevoeligheid te vervangen. |
| --- | --- |

(262)

Zhongji verwijst naar gegevens van de bedrijfstak van de Unie met betrekking tot twee PCN’s die slechts door één enkele producent in de Unie worden geproduceerd. De door de Commissie verstrekte bereiken moeten dus niet alleen rekening houden met de vertrouwelijkheid van de gegevens, maar ook met het feit dat bepaalde waarden omgekeerd kunnen worden berekend indien het bereik te klein is. Voor de verkoopprijs per eenheid en de richtprijs heeft de Commissie een klein bereik verstrekt. Voor de verkochte hoeveelheden en de totale waarde af fabriek moest de Commissie er echter voor zorgen dat de waarden niet konden worden berekend en koos zij voor een voldoende ruim bereik. Een alternatief zou zijn om de waarden wegens hun gevoeligheid te vervangen.

| (263) | Donghai betoogde verder dat de Commissie verkeerdelijk gebruik had gemaakt van artikel 2, lid 9, van de basisverordening om de verkoopprijzen van Nanshan Europe vast te stellen om de prijsbederfmarge te berekenen, en stelde dat de Commissie de werkelijke verkoopprijzen van de met Nanshan Group verbonden verkoopmaatschappij in de Europese Unie had moeten gebruiken en uitsluitend de directe verkoopkosten voor de verkoop van het betrokken product door deze verbonden verkoopmaatschappij in de EU had mogen aftrekken. |
| --- | --- |

(263)

Donghai betoogde verder dat de Commissie verkeerdelijk gebruik had gemaakt van artikel 2, lid 9, van de basisverordening om de verkoopprijzen van Nanshan Europe vast te stellen om de prijsbederfmarge te berekenen, en stelde dat de Commissie de werkelijke verkoopprijzen van de met Nanshan Group verbonden verkoopmaatschappij in de Europese Unie had moeten gebruiken en uitsluitend de directe verkoopkosten voor de verkoop van het betrokken product door deze verbonden verkoopmaatschappij in de EU had mogen aftrekken.

| (264) | De voor de berekening van de schademarge gebruikte richtprijs is gebaseerd op de productiekosten van de bedrijfstak van de EU en de streefwinst, dus zonder hierin de uitgaven van verbonden entiteiten op te nemen. Met het oog op symmetrie en een eerlijke vergelijking, mogen de uitgaven van de met de producenten-exporteurs verbonden entiteiten derhalve niet worden opgenomen in de uitvoerprijzen die voor de berekening van de schademarge worden gebruikt. Het argument wordt derhalve afgewezen. |
| --- | --- |

(264)

De voor de berekening van de schademarge gebruikte richtprijs is gebaseerd op de productiekosten van de bedrijfstak van de EU en de streefwinst, dus zonder hierin de uitgaven van verbonden entiteiten op te nemen. Met het oog op symmetrie en een eerlijke vergelijking, mogen de uitgaven van de met de producenten-exporteurs verbonden entiteiten derhalve niet worden opgenomen in de uitvoerprijzen die voor de berekening van de schademarge worden gebruikt. Het argument wordt derhalve afgewezen.

| (265) | Aangezien de Commissie de invoer in de periode van voorafgaande kennisgeving niet heeft geregistreerd, heeft zij overeenkomstig artikel 9, lid 4, derde alinea, van de basisverordening de ontwikkeling van de ingevoerde hoeveelheden geanalyseerd om vast te stellen of er in de periode van voorafgaande kennisgeving ten aanzien van de invoer waarop het onderzoek betrekking heeft opnieuw sprake was van een aanzienlijke toename, om op die manier te bepalen of de extra schade ten gevolge van deze toename in de schademarge moet worden verrekend. |
| --- | --- |

(265)

Aangezien de Commissie de invoer in de periode van voorafgaande kennisgeving niet heeft geregistreerd, heeft zij overeenkomstig artikel 9, lid 4, derde alinea, van de basisverordening de ontwikkeling van de ingevoerde hoeveelheden geanalyseerd om vast te stellen of er in de periode van voorafgaande kennisgeving ten aanzien van de invoer waarop het onderzoek betrekking heeft opnieuw sprake was van een aanzienlijke toename, om op die manier te bepalen of de extra schade ten gevolge van deze toename in de schademarge moet worden verrekend.

| (266) | Uit gegevens van de Comext-databank van Eurostat en van de Surveillance 2-databank blijkt dat de invoer uit de VRC in de periode van voorafgaande kennisgeving van vier weken 47 % lager was dan de gemiddelde invoer in het onderzoektijdvak op vierwekelijkse basis. Op grond daarvan concludeerde de Commissie dat de invoer waarop het onderzoek betrekking heeft in de periode van voorafgaande kennisgeving niet aanzienlijk was gestegen. |
| --- | --- |

(266)

Uit gegevens van de Comext-databank van Eurostat en van de Surveillance 2-databank blijkt dat de invoer uit de VRC in de periode van voorafgaande kennisgeving van vier weken 47 % lager was dan de gemiddelde invoer in het onderzoektijdvak op vierwekelijkse basis. Op grond daarvan concludeerde de Commissie dat de invoer waarop het onderzoek betrekking heeft in de periode van voorafgaande kennisgeving niet aanzienlijk was gestegen.

| (267) | Na de voorlopige verordening wees Zhongji erop dat correcties konden worden doorgevoerd aangezien Carcano een afroepdienst aanbiedt die Zhongji niet verleent. |
| --- | --- |

(267)

Na de voorlopige verordening wees Zhongji erop dat correcties konden worden doorgevoerd aangezien Carcano een afroepdienst aanbiedt die Zhongji niet verleent.

| (268) | De Commissie bevestigde dat de door Carcano aangeboden afroepdienst uitsluitend betrekking heeft op slechts enkele verkopen van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie, en daarnaast zijn de kosten voor deze dienst zo laag dat een correctie geen wezenlijke invloed zou hebben op de resultaten van dit onderzoek. |
| --- | --- |

(268)

De Commissie bevestigde dat de door Carcano aangeboden afroepdienst uitsluitend betrekking heeft op slechts enkele verkopen van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie, en daarnaast zijn de kosten voor deze dienst zo laag dat een correctie geen wezenlijke invloed zou hebben op de resultaten van dit onderzoek.

| (269) | Aangezien er geen verdere opmerkingen zijn ontvangen over de schademarges, heeft de Commissie uitsluitend de marges als vastgesteld in de overwegingen 376 tot en met 378 van de voorlopige verordening gecorrigeerd wegens gecorrigeerde kosten na invoer, en ook om de wijzigingen van de aangegeven cif-waarde zoals uiteengezet in overweging 103 in aanmerking te nemen. De definitieve schademarges worden in overweging 197 weergegeven. |
| --- | --- |

(269)

Aangezien er geen verdere opmerkingen zijn ontvangen over de schademarges, heeft de Commissie uitsluitend de marges als vastgesteld in de overwegingen 376 tot en met 378 van de voorlopige verordening gecorrigeerd wegens gecorrigeerde kosten na invoer, en ook om de wijzigingen van de aangegeven cif-waarde zoals uiteengezet in overweging 103 in aanmerking te nemen. De definitieve schademarges worden in overweging 197 weergegeven.

| (270) | Na de mededeling van de definitieve bevindingen verzocht Nanshan de Commissie de richtprijzen te verifiëren, aangezien er gevallen waren waarin dunnere PCN’s lager geprijsd waren dan dikkere PCN’s, wat Nanshan niet logisch achtte. De Commissie heeft bij de vaststelling van de richtprijs de nodige zorgvuldigheid betracht en merkt op dat de richtprijzen gebaseerd zijn op de geverifieerde informatie van de producenten in de Unie. Behalve dikte zijn ook andere factoren van invloed op de kosten, en daarnaast zijn de richtprijzen gebaseerd op meerdere producenten, die niet precies dezelfde kostenbasis hebben. |
| --- | --- |

(270)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen verzocht Nanshan de Commissie de richtprijzen te verifiëren, aangezien er gevallen waren waarin dunnere PCN’s lager geprijsd waren dan dikkere PCN’s, wat Nanshan niet logisch achtte. De Commissie heeft bij de vaststelling van de richtprijs de nodige zorgvuldigheid betracht en merkt op dat de richtprijzen gebaseerd zijn op de geverifieerde informatie van de producenten in de Unie. Behalve dikte zijn ook andere factoren van invloed op de kosten, en daarnaast zijn de richtprijzen gebaseerd op meerdere producenten, die niet precies dezelfde kostenbasis hebben.

7.2.   Verstoringen van de grondstoffenmarkt

Verstoringen van de grondstoffenmarkt

| (271) | Aangezien er geen opmerkingen over verstoringen van de grondstoffenmarkt zijn ontvangen, bevestigde de Commissie haar in de overwegingen 381 tot en met 383 van de voorlopige verordening vervatte bevindingen dat niet aan de voorwaarden van artikel 7, lid 2 bis, van de basisverordening was voldaan, en de Commissie stelde derhalve vast dat de bepalingen van artikel 7, lid 2, van toepassing waren om de hoogte van het definitieve recht vast te stellen. |
| --- | --- |

(271)

Aangezien er geen opmerkingen over verstoringen van de grondstoffenmarkt zijn ontvangen, bevestigde de Commissie haar in de overwegingen 381 tot en met 383 van de voorlopige verordening vervatte bevindingen dat niet aan de voorwaarden van artikel 7, lid 2 bis, van de basisverordening was voldaan, en de Commissie stelde derhalve vast dat de bepalingen van artikel 7, lid 2, van toepassing waren om de hoogte van het definitieve recht vast te stellen.

8.   DEFINITIEVE ANTIDUMPINGMAATREGELEN

DEFINITIEVE ANTIDUMPINGMAATREGELEN

| (272) | In het licht van de conclusies inzake dumping, schade, oorzakelijk verband, belang van de Unie en niveau van de maatregelen, en in overeenstemming met artikel 9, lid 4, van de basisverordening, moeten definitieve antidumpingmaatregelen worden ingesteld om te voorkomen dat de bedrijfstak van de Unie nog meer schade lijdt door de invoer met dumping van het betrokken product. |
| --- | --- |

(272)

In het licht van de conclusies inzake dumping, schade, oorzakelijk verband, belang van de Unie en niveau van de maatregelen, en in overeenstemming met artikel 9, lid 4, van de basisverordening, moeten definitieve antidumpingmaatregelen worden ingesteld om te voorkomen dat de bedrijfstak van de Unie nog meer schade lijdt door de invoer met dumping van het betrokken product.

| (273) | Op basis van het voorgaande moeten de definitieve antidumpingrechten, uitgedrukt in cif-prijs grens Unie, vóór inklaring, als volgt worden vastgesteld:








  Onderneming | Dumpingmarge | Schademarge | Definitief antidumpingrecht |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Jiangsu Zhongji Lamination Materials Co., Ltd | 81,5  % | 28,5  % | 28,5  % |
| Xiamen Xiashun Aluminium Foil Co., Ltd, | 16,1  % | 15,4  % | 15,4  % |
| Yantai Donghai Aluminum Foil Co., Ltd | 98,5  % | 24,7  % | 24,7  % |
| Andere medewerkende ondernemingen | 69,6  % | 23,6  % | 23,6  % |
| Alle andere ondernemingen | 98,5  % | 28,5  % | 28,5  % |

(273)

Op basis van het voorgaande moeten de definitieve antidumpingrechten, uitgedrukt in cif-prijs grens Unie, vóór inklaring, als volgt worden vastgesteld:

Onderneming

Dumpingmarge

Schademarge

Definitief antidumpingrecht

Jiangsu Zhongji Lamination Materials Co., Ltd

81,5  %

28,5  %

28,5  %

Xiamen Xiashun Aluminium Foil Co., Ltd,

16,1  %

15,4  %

15,4  %

Yantai Donghai Aluminum Foil Co., Ltd

98,5  %

24,7  %

24,7  %

Andere medewerkende ondernemingen

69,6  %

23,6  %

23,6  %

Alle andere ondernemingen

98,5  %

28,5  %

28,5  %

| (274) | De bij deze verordening voor bepaalde ondernemingen vastgestelde individuele antidumpingrechten zijn gebaseerd op de bevindingen van dit onderzoek. Zij weerspiegelen dan ook de situatie die bij het onderzoek voor die ondernemingen is vastgesteld. Deze rechten zijn uitsluitend van toepassing op de invoer van het betrokken product van oorsprong uit het betrokken land en vervaardigd door de genoemde rechtspersonen. Op het betrokken product dat is geproduceerd door andere ondernemingen die in het dispositief van deze verordening niet uitdrukkelijk worden genoemd, met inbegrip van entiteiten die met de specifiek genoemde ondernemingen verbonden zijn, is het recht van toepassing dat voor “alle andere ondernemingen” geldt. Die invoer mag niet worden onderworpen aan de individuele antidumpingrechten. |
| --- | --- |

(274)

De bij deze verordening voor bepaalde ondernemingen vastgestelde individuele antidumpingrechten zijn gebaseerd op de bevindingen van dit onderzoek. Zij weerspiegelen dan ook de situatie die bij het onderzoek voor die ondernemingen is vastgesteld. Deze rechten zijn uitsluitend van toepassing op de invoer van het betrokken product van oorsprong uit het betrokken land en vervaardigd door de genoemde rechtspersonen. Op het betrokken product dat is geproduceerd door andere ondernemingen die in het dispositief van deze verordening niet uitdrukkelijk worden genoemd, met inbegrip van entiteiten die met de specifiek genoemde ondernemingen verbonden zijn, is het recht van toepassing dat voor “alle andere ondernemingen” geldt. Die invoer mag niet worden onderworpen aan de individuele antidumpingrechten.

| (275) | Een onderneming die later haar naam wijzigt, kan verzoeken om toepassing van deze individuele antidumpingrechten. Dit verzoek moet worden ingediend bij de Commissie (22). Het moet alle relevante informatie bevatten waaruit blijkt dat de wijziging geen invloed heeft op het recht van de onderneming om in aanmerking te komen voor het recht dat op haar van toepassing is. Als de naamswijziging van de onderneming niet van invloed is op haar recht om in aanmerking te komen voor het recht dat op haar van toepassing is, zal een verordening over de naamswijziging worden bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie. |
| --- | --- |

(275)

Een onderneming die later haar naam wijzigt, kan verzoeken om toepassing van deze individuele antidumpingrechten. Dit verzoek moet worden ingediend bij de Commissie (22). Het moet alle relevante informatie bevatten waaruit blijkt dat de wijziging geen invloed heeft op het recht van de onderneming om in aanmerking te komen voor het recht dat op haar van toepassing is. Als de naamswijziging van de onderneming niet van invloed is op haar recht om in aanmerking te komen voor het recht dat op haar van toepassing is, zal een verordening over de naamswijziging worden bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

22

Publicatieblad van de Europese Unie

| (276) | Om het gevaar van ontwijking als gevolg van het verschil in rechten zo veel mogelijk te beperken, zijn speciale maatregelen nodig om de toepassing van de individuele antidumpingrechten te garanderen. De ondernemingen met individuele antidumpingrechten moeten een geldige handelsfactuur overleggen aan de douaneautoriteiten van de lidstaten. Deze factuur moet voldoen aan de in artikel 1, lid 4, van deze verordening vastgestelde vereisten. Ingevoerde producten die niet vergezeld gaan van een dergelijke factuur, worden onderworpen aan het antidumpingrecht dat op “alle andere ondernemingen” van toepassing is. |
| --- | --- |

(276)

Om het gevaar van ontwijking als gevolg van het verschil in rechten zo veel mogelijk te beperken, zijn speciale maatregelen nodig om de toepassing van de individuele antidumpingrechten te garanderen. De ondernemingen met individuele antidumpingrechten moeten een geldige handelsfactuur overleggen aan de douaneautoriteiten van de lidstaten. Deze factuur moet voldoen aan de in artikel 1, lid 4, van deze verordening vastgestelde vereisten. Ingevoerde producten die niet vergezeld gaan van een dergelijke factuur, worden onderworpen aan het antidumpingrecht dat op “alle andere ondernemingen” van toepassing is.

| (277) | Hoewel de douaneautoriteiten van de lidstaten over deze factuur moeten beschikken om ten aanzien van de invoer de individuele antidumpingrechten te kunnen toepassen, is overlegging van die factuur niet de enige factor waarmee de douaneautoriteiten rekening moeten houden. Zelfs als aan hen een factuur wordt overgelegd die voldoet aan alle voorschriften van artikel 1, lid 4, van deze verordening, moeten de douaneautoriteiten van de lidstaten namelijk hun gebruikelijke controles uitvoeren en kunnen zij, net als in alle andere gevallen, aanvullende documenten (vervoersdocumenten enz.) verlangen om de juistheid van de gegevens in de aangifte te controleren en te waarborgen dat het lagere recht vervolgens terecht wordt toegepast, in overeenstemming met de douanewetgeving. |
| --- | --- |

(277)

Hoewel de douaneautoriteiten van de lidstaten over deze factuur moeten beschikken om ten aanzien van de invoer de individuele antidumpingrechten te kunnen toepassen, is overlegging van die factuur niet de enige factor waarmee de douaneautoriteiten rekening moeten houden. Zelfs als aan hen een factuur wordt overgelegd die voldoet aan alle voorschriften van artikel 1, lid 4, van deze verordening, moeten de douaneautoriteiten van de lidstaten namelijk hun gebruikelijke controles uitvoeren en kunnen zij, net als in alle andere gevallen, aanvullende documenten (vervoersdocumenten enz.) verlangen om de juistheid van de gegevens in de aangifte te controleren en te waarborgen dat het lagere recht vervolgens terecht wordt toegepast, in overeenstemming met de douanewetgeving.

| (278) | Indien de uitvoer door een van de ondernemingen waarvoor een lager individueel recht geldt, na de instelling van de maatregelen in kwestie aanzienlijk toeneemt, kan dit op zich worden beschouwd als een verandering in de structuur van het handelsverkeer als gevolg van de instelling van maatregelen in de zin van artikel 13, lid 1, van de basisverordening. In dergelijke omstandigheden kan, mits aan de voorwaarden is voldaan, een onderzoek naar ontwijking van maatregelen worden geopend. Hierbij kan onder meer worden onderzocht of het nodig is een individueel recht of individuele rechten in te trekken en in plaats daarvan het voor het gehele land geldende recht in te stellen. |
| --- | --- |

(278)

Indien de uitvoer door een van de ondernemingen waarvoor een lager individueel recht geldt, na de instelling van de maatregelen in kwestie aanzienlijk toeneemt, kan dit op zich worden beschouwd als een verandering in de structuur van het handelsverkeer als gevolg van de instelling van maatregelen in de zin van artikel 13, lid 1, van de basisverordening. In dergelijke omstandigheden kan, mits aan de voorwaarden is voldaan, een onderzoek naar ontwijking van maatregelen worden geopend. Hierbij kan onder meer worden onderzocht of het nodig is een individueel recht of individuele rechten in te trekken en in plaats daarvan het voor het gehele land geldende recht in te stellen.

| (279) | Om een goede toepassing van het antidumpingrecht te garanderen, moet het voor alle andere ondernemingen vastgestelde antidumpingrecht niet alleen gelden voor de niet-medewerkende producenten-exporteurs in dit onderzoek, maar ook voor de producenten die in het onderzoektijdvak geen producten naar de Unie hebben uitgevoerd. |
| --- | --- |

(279)

Om een goede toepassing van het antidumpingrecht te garanderen, moet het voor alle andere ondernemingen vastgestelde antidumpingrecht niet alleen gelden voor de niet-medewerkende producenten-exporteurs in dit onderzoek, maar ook voor de producenten die in het onderzoektijdvak geen producten naar de Unie hebben uitgevoerd.

9.   MEDEDELING VAN FEITEN EN OVERWEGINGEN

MEDEDELING VAN FEITEN EN OVERWEGINGEN

| (280) | De Commissie heeft de belanghebbenden op 28 september 2021 in kennis gesteld van de belangrijkste feiten en overwegingen op basis waarvan zij voornemens was de instelling van een definitief compenserend recht op bepaalde ACF van oorsprong uit de VRC aan te bevelen. De belanghebbenden werden na de mededeling van feiten en overwegingen in de gelegenheid gesteld hierover opmerkingen te maken. |
| --- | --- |

(280)

De Commissie heeft de belanghebbenden op 28 september 2021 in kennis gesteld van de belangrijkste feiten en overwegingen op basis waarvan zij voornemens was de instelling van een definitief compenserend recht op bepaalde ACF van oorsprong uit de VRC aan te bevelen. De belanghebbenden werden na de mededeling van feiten en overwegingen in de gelegenheid gesteld hierover opmerkingen te maken.

| (281) | Elf partijen hebben opmerkingen over de mededeling ingediend. Op verzoek werden hoorzittingen gehouden met Walki en Zhongji. De opmerkingen van de belanghebbenden werden naar behoren onderzocht en waar nodig werden de bevindingen dienovereenkomstig gewijzigd. |
| --- | --- |

(281)

Elf partijen hebben opmerkingen over de mededeling ingediend. Op verzoek werden hoorzittingen gehouden met Walki en Zhongji. De opmerkingen van de belanghebbenden werden naar behoren onderzocht en waar nodig werden de bevindingen dienovereenkomstig gewijzigd.

| (282) | Indien een bedrag moet worden terugbetaald naar aanleiding van een arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie, geldt ingevolge artikel 109 van Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad (23) als rentevoet de rente die de Europese Centrale Bank voor haar basisherfinancieringstransacties hanteert, zoals bekendgemaakt in de C-serie van het Publicatieblad van de Europese Unie op de eerste kalenderdag van elke maand. |
| --- | --- |

(282)

Indien een bedrag moet worden terugbetaald naar aanleiding van een arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie, geldt ingevolge artikel 109 van Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad (23) als rentevoet de rente die de Europese Centrale Bank voor haar basisherfinancieringstransacties hanteert, zoals bekendgemaakt in de C-serie van het Publicatieblad van de Europese Unie op de eerste kalenderdag van elke maand.

23

Publicatieblad van de Europese Unie

| (283) | Het bij artikel 15, lid 1, van Verordening (EU) 2016/1036 ingestelde comité heeft een positief advies uitgebracht, |
| --- | --- |

(283)

Het bij artikel 15, lid 1, van Verordening (EU) 2016/1036 ingestelde comité heeft een positief advies uitgebracht,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

1.   Er wordt een definitief antidumpingrecht ingesteld op aluminium converter foil met een dikte van minder dan 0,021 mm, niet op een drager, enkel gewalst, op rollen met een gewicht van meer dan 10 kg, momenteel ingedeeld onder GN-code ex 7607 11 19 (Taric-codes 7607111960 en 7607111991), van oorsprong uit de Volksrepubliek China.

2.   De volgende producten zijn uitgesloten van het in lid 1 omschreven product:

| — | aluminiumfolie voor huishoudelijk gebruik met een dikte van minstens 0,008 mm en hoogstens 0,018 mm, niet op een drager, enkel gewalst, op rollen met een breedte van hoogstens 650 mm en een gewicht van meer dan 10 kg; |
| --- | --- |

—

aluminiumfolie voor huishoudelijk gebruik met een dikte van minstens 0,008 mm en hoogstens 0,018 mm, niet op een drager, enkel gewalst, op rollen met een breedte van hoogstens 650 mm en een gewicht van meer dan 10 kg;

| — | aluminiumfolie voor huishoudelijk gebruik met een dikte van minstens 0,007 mm en minder dan 0,008 mm, ongeacht de breedte van de rollen, al dan niet gegloeid; |
| --- | --- |

—

aluminiumfolie voor huishoudelijk gebruik met een dikte van minstens 0,007 mm en minder dan 0,008 mm, ongeacht de breedte van de rollen, al dan niet gegloeid;

| — | aluminiumfolie voor huishoudelijk gebruik met een dikte van minstens 0,008 mm en hoogstens 0,018 mm, op rollen met een breedte van meer dan 650 mm, al dan niet gegloeid; |
| --- | --- |

—

aluminiumfolie voor huishoudelijk gebruik met een dikte van minstens 0,008 mm en hoogstens 0,018 mm, op rollen met een breedte van meer dan 650 mm, al dan niet gegloeid;

| — | aluminiumfolie voor huishoudelijk gebruik met een dikte van meer dan 0,018 mm en minder dan 0,021 mm, ongeacht de breedte van de rollen, al dan niet gegloeid. |
| --- | --- |

—

aluminiumfolie voor huishoudelijk gebruik met een dikte van meer dan 0,018 mm en minder dan 0,021 mm, ongeacht de breedte van de rollen, al dan niet gegloeid.

3.   De definitieve antidumpingrechten die van toepassing zijn op de nettoprijs, franco grens Unie, vóór inklaring, van het in lid 1 omschreven en door onderstaande ondernemingen vervaardigde product, zijn als volgt:

| Onderneming | Definitief antidumpingrecht (%) | Aanvullende Taric-code |
| --- | --- | --- |
| Jiangsu Zhongji Lamination Materials Co., Ltd | 28,5  % | C686 |
| Xiamen Xiashun Aluminium Foil Co., Ltd | 15,4  % | C687 |
| Yantai Donghai Aluminum Foil Co., Ltd | 24,7  % | C688 |
| Andere medewerkende ondernemingen (bijlage) | 23,6  % | |
| Alle andere ondernemingen | 28,5  % | C999 |

Onderneming

Definitief antidumpingrecht (%)

Aanvullende Taric-code

Jiangsu Zhongji Lamination Materials Co., Ltd

28,5  %

C686

Xiamen Xiashun Aluminium Foil Co., Ltd

15,4  %

C687

Yantai Donghai Aluminum Foil Co., Ltd

24,7  %

C688

Andere medewerkende ondernemingen (bijlage)

23,6  %

Alle andere ondernemingen

28,5  %

C999

4.   De individuele rechten die zijn vastgesteld voor de in lid 3 vermelde ondernemingen zijn uitsluitend van toepassing indien aan de douaneautoriteiten van de lidstaten een geldige handelsfactuur wordt overgelegd die een verklaring bevat die is gedateerd en ondertekend door een met naam en functie geïdentificeerde medewerker van de entiteit die deze factuur heeft opgesteld, en die luidt als volgt: “Ondergetekende verklaart dat de [hoeveelheid] [betrokken product] die naar de Europese Unie wordt uitgevoerd en waarop deze factuur betrekking heeft, is vervaardigd door [naam en adres van de onderneming][aanvullende Taric-code] in [betrokken land]. Ondergetekende verklaart dat de in deze factuur verstrekte informatie juist en volledig is.”. Als een dergelijke factuur niet wordt overgelegd, wordt het recht toegepast dat voor “alle andere ondernemingen” geldt.

5.   Tenzij anders vermeld, zijn de geldende bepalingen inzake douanerechten van toepassing.

Artikel 2

Artikel 1, lid 3, kan worden gewijzigd om nieuwe producenten-exporteurs uit de Volksrepubliek China toe te voegen en hen te onderwerpen aan het passende gewogen gemiddelde antidumpingrecht voor niet in de steekproef opgenomen medewerkende ondernemingen. Een nieuwe producent-exporteur toont met bewijs aan dat:

| a) | hij de in artikel 1, lid 1, omschreven goederen tijdens het onderzoektijdvak (1 juli 2019 – 30 juni 2020) niet heeft uitgevoerd; |
| --- | --- |

a)

hij de in artikel 1, lid 1, omschreven goederen tijdens het onderzoektijdvak (1 juli 2019 – 30 juni 2020) niet heeft uitgevoerd;

| b) | hij niet verbonden is met een exporteur of producent op wie de bij deze verordening ingestelde maatregelen van toepassing zijn, en dat |
| --- | --- |

b)

hij niet verbonden is met een exporteur of producent op wie de bij deze verordening ingestelde maatregelen van toepassing zijn, en dat

| c) | hij de in artikel 1, lid 1, omschreven goederen daadwerkelijk heeft uitgevoerd dan wel een onherroepelijke contractuele verplichting is aangegaan om na het verstrijken van het onderzoektijdvak een aanzienlijke hoeveelheid naar de Unie uit te voeren. |
| --- | --- |

c)

hij de in artikel 1, lid 1, omschreven goederen daadwerkelijk heeft uitgevoerd dan wel een onherroepelijke contractuele verplichting is aangegaan om na het verstrijken van het onderzoektijdvak een aanzienlijke hoeveelheid naar de Unie uit te voeren.

Artikel 3

De bedragen die uit hoofde van het voorlopige antidumpingrecht als zekerheid waren gesteld op grond van Uitvoeringsverordening (EU) 2021/983, worden definitief geïnd. De bedragen die als zekerheid zijn gesteld en die het bedrag van het definitieve antidumpingrecht overschrijden, worden vrijgegeven.

Artikel 4

Deze verordening treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 7 december 2021.

Voor de Commissie

De voorzitter

Ursula VON DER LEYEN

---

(1)  
  PB L 176 van 30.6.2016, blz. 21.

1

(2)  
  PB C 352 I van 22.10.2020, blz. 1.

2

(3)  Zie overweging 394 van de voorlopige verordening.

3

(4)  Uitvoeringsverordening (EU) 2021/983 van de Commissie van 17 juni 2021 tot instelling van een voorlopig antidumpingrecht op aluminium converter foil van oorsprong uit de Volksrepubliek China (PB L 216 van 18.6.2021, blz. 142).

4

(5)  Zie bv. het arrest van 28 februari 2018 in zaak C-301/16 P, Commissie / Xinyi PV Products (Anhui), ECLI:EU:C:2018:132, punt 56.

5

Commissie / Xinyi PV Products (Anhui)

(6)  Volgens een artikel op de website van de Centrale Commissie voor Discipline en Inspectie: “In de historische traditie van China is ‘regering’ altijd een breed begrip geweest dat gepaard gaat met onbeperkte verantwoordelijkheden. Onder leiding van de Partij delen de Partij en de overheid alleen het werk, en er is geen scheiding tussen de Partij en de overheid. Ongeacht of het gaat om het Nationaal Volkscongres, de Chinese Politieke Raadgevende Conferentie, of de ‘één regering en twee kamers’, zij worden stuk voor stuk geacht de besluiten en regelingen van het Centrale Partijcomité ten uitvoer te leggen, verantwoording af te leggen aan het volk en zich aan hun toezicht te onderwerpen. Alle organen die onder leiding van de Partij staatsgezag uitoefenen behoren tot de categorie algemene overheid.” Beschikbaar op: https://www.ccdi.gov.cn/special/zmsjd/zm19da_zm19da/201802/t20180201_163113.html (laatst geraadpleegd op 16 juni 2021).

6

(7)  Zie bijvoorbeeld de Richtsnoeren van het Algemeen Bureau van het Centraal Comité van de CCP van 15 september 2020 om in het nieuwe tijdperk de activiteiten van het Eenheidsfront in de particuliere sector op te voeren. Afdeling II.4: “Wij moeten de totale capaciteit van de Partij om sturing te geven aan activiteiten van het Eenheidsfront in de particuliere sector vergroten en de werkzaamheden op dit gebied op doeltreffende wijze opvoeren.” Afdeling III.6: “Wij moeten de aanwezigheid van de Partij in particuliere ondernemingen verder opvoeren en de partijcellen in staat stellen hun rol als bastion doeltreffend te vervullen en de partijleden in staat stellen hun rol als voorhoede en pioniers te spelen.” Afdeling VII.26: “Verbetering van de leidinggevende instellingen en mechanismen. Partijcomités op alle niveaus moeten zich baseren op de leidinggevende groepen van het Eenheidsfront om de mechanismen voor het coördineren van de activiteiten van het Eenheidsfront in de particuliere sector op te zetten en te verbeteren, en moeten de activiteiten regelmatig op gecoördineerde wijze bestuderen, plannen en bevorderen. Wij moeten de werkafdelingen van het Eenheidsfront in staat stellen om hun leidinggevende en coördinerende taken optimaal te vervullen en branche- en handelsorganisaties de mogelijkheid bieden hun brugfunctie en ondersteunende rol bij de activiteiten van het Eenheidsfront in de particuliere sector te vervullen.” Beschikbaar op: http://www.gov.cn/zhengce/2020-09/15/content_5543685.htm

7

(8)  Wat Xiamen Xiashun betreft, heeft de Commissie vastgesteld dat de aankoopprijs van de staven titanium-boor-aluminium uit het Verenigd Koninkrijk niet verstoord was en derhalve niet door gegevens uit het representatieve land was vervangen (zie overweging 161 van de voorlopige verordening).

8

(9)  Zie het artikel “The role of state-owned enterprises is irreplaceable”, gepubliceerd op 29 november 2018, beschikbaar op: http://www.gov.cn/xinwen/2018-11/29/content_5344296.htm

9

(10)  Assan Aluminyum.

10

(11)  Uitvoeringsverordening (EU) 2020/1428 van de Commissie van 12 oktober 2020 tot instelling van een voorlopig antidumpingrecht op aluminium extrusies van oorsprong uit de Volksrepubliek China (PB L 336 van 13.10.2020, blz. 8), overweging 171.

11

(12)  https://www.crugroup.com/

12

(13)  Zie de overwegingen 382 en 383 van de voorlopige verordening.

13

(14)  Uitvoeringsverordening (EU) 2019/915 van de Commissie van 4 juni 2019 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaalde aluminiumfolie op rollen van oorsprong uit de Volksrepubliek China naar aanleiding van een nieuw onderzoek bij het vervallen van de maatregelen op grond van artikel 11, lid 2, van Verordening (EU) 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 146 van 5.6.2019, blz. 63), overweging 122.

14

(15)  Afhankelijk van het verbruik van de producent en de overeenkomstige verbruikscategorie.

15

(16)  Uitvoeringsverordening (EU) 2021/1784 van de Commissie van 8 oktober 2021 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op gewalste platte aluminiumproducten van oorsprong uit de Volksrepubliek China (PB L 359 van 11.10.2021, blz. 6).

16

(17)  Uitvoeringsverordening (EU) 2015/2384 van de Commissie van 17 december 2015 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaald bladaluminium van oorsprong uit de Volksrepubliek China en tot beëindiging van de procedure betreffende de invoer van bepaald bladaluminium van oorsprong uit Brazilië naar aanleiding van een nieuw onderzoek in verband met het vervallen van de maatregelen op grond van artikel 11, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad (PB L 332 van 18.12.2015, blz. 63).

17

(18)  Verslag van de Beroepsinstantie, EC-Hormones, WT/DS26/AB/R, WT/DS48/AB/R, punt 98.

18

EC-Hormones

(19)  Verordening (EEG) nr. 1031/92 van de Commissie van 23 april 1992 tot instelling van een voorlopig antidumpingrecht op de invoer van kaliumchloride van oorsprong uit de Oekraïne, uit Rusland en uit Wit-Rusland (PB L 110 van 28.4.1992, blz. 5).

19

(20)  Verordening (EG) nr. 2402/98 van de Raad van 3 november 1998 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van ruw, niet-gelegeerd magnesium uit de Volksrepubliek China en tot definitieve inning van het voorlopig ingestelde recht (PB L 298 van 7.11.1998, blz. 1), overweging 21.

20

(21)  Verordening (EG) nr. 1742/2000 van de Commissie van 4 augustus 2000 tot instelling van een voorlopig antidumpingrecht op de invoer van polyethyleentereftalaat (PET) uit India, Indonesië, Maleisië, de Republiek Korea, Taiwan en Thailand (PB L 199 van 5.8.2000, blz. 48), overweging 206.

21

(22)  Europese Commissie, directoraat-generaal Handel, directoraat G, Wetstraat 170, 1040 Brussel, België.

22

(23)  Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (PB L 193 van 30.7.2018, blz. 1).

23

---

BIJLAGE

Niet in de steekproef opgenomen medewerkende producenten-exporteurs

| Land | Naam | Aanvullende Taric-code |
| --- | --- | --- |
| Volksrepubliek China | Zhangjiagang Fineness Aluminum Foil Co., Ltd. | C689 |
| Volksrepubliek China | Kunshan Aluminium Co., Ltd. | C690 |
| Volksrepubliek China | Suntown Technology Group Corporation Limited | C691 |
| Volksrepubliek China | Luoyang Wanji Aluminium Processing Co., Ltd. | C692 |
| Volksrepubliek China | Shanghai Sunho Aluminum Foil Co., Ltd. | C693 |
| Volksrepubliek China | Binzhou Hongbo Aluminium Foil Technology Co. Ltd. | C694 |

Land

Naam

Aanvullende Taric-code

Volksrepubliek China

Zhangjiagang Fineness Aluminum Foil Co., Ltd.

C689

Volksrepubliek China

Kunshan Aluminium Co., Ltd.

C690

Volksrepubliek China

Suntown Technology Group Corporation Limited

C691

Volksrepubliek China

Luoyang Wanji Aluminium Processing Co., Ltd.

C692

Volksrepubliek China

Shanghai Sunho Aluminum Foil Co., Ltd.

C693

Volksrepubliek China

Binzhou Hongbo Aluminium Foil Technology Co. Ltd.

C694

---

RICHTLIJNEN

| 8.12.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 438/84 |
| --- | --- | --- | --- |

8.12.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 438/84

---

UITVOERINGSRICHTLIJN (EU) 2021/2171 VAN DE COMMISSIE

van 7 december 2021

tot wijziging van Richtlijn 66/402/EEG van de Raad wat betreft het gewicht van de partij zaad en van de monsters van Avena nuda

(Voor de EER relevante tekst)

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Richtlijn 66/402/EEG van de Raad van 14 juni 1966 betreffende het in de handel brengen van zaaigranen (1), en met name artikel 21 bis,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Richtlijn 66/402/EEG is gewijzigd bij Uitvoeringsrichtlijn (EU) 2021/415 van de Commissie (2) en daarbij is als gevolg van een schrijffout de naam van de soort Avena nuda geschrapt uit de vermelding in de derde rij van de eerste kolom van de tabel in bijlage III bij Richtlijn 66/402/EEG. Als gevolg daarvan zijn het maximumgewicht van een partij zaad en het minimumgewicht van een zaadmonster van de soort Avena nuda niet langer gereguleerd. Daarom moet de geschrapte naam van de soort Avena nuda opnieuw worden ingevoerd. |
| --- | --- |

(1)

Richtlijn 66/402/EEG is gewijzigd bij Uitvoeringsrichtlijn (EU) 2021/415 van de Commissie (2) en daarbij is als gevolg van een schrijffout de naam van de soort Avena nuda geschrapt uit de vermelding in de derde rij van de eerste kolom van de tabel in bijlage III bij Richtlijn 66/402/EEG. Als gevolg daarvan zijn het maximumgewicht van een partij zaad en het minimumgewicht van een zaadmonster van de soort Avena nuda niet langer gereguleerd. Daarom moet de geschrapte naam van de soort Avena nuda opnieuw worden ingevoerd.

| (2) | Richtlijn 66/402/EEG moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd. |
| --- | --- |

(2)

Richtlijn 66/402/EEG moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

| (3) | Omwille van de rechtszekerheid moet de in deze richtlijn vastgestelde omzettingsdatum samenvallen met de omzettingsdatum die is vastgesteld bij Uitvoeringsrichtlijn (EU) 2021/415. |
| --- | --- |

(3)

Omwille van de rechtszekerheid moet de in deze richtlijn vastgestelde omzettingsdatum samenvallen met de omzettingsdatum die is vastgesteld bij Uitvoeringsrichtlijn (EU) 2021/415.

| (4) | De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor planten, dieren, levensmiddelen en diervoeders, |
| --- | --- |

(4)

De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor planten, dieren, levensmiddelen en diervoeders,

HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

Artikel 1

Wijziging van Richtlijn 66/402/EEG

In bijlage III bij Richtlijn 66/402/EEG wordt de vermelding in de derde rij van de eerste kolom van de tabel vervangen door:

“
  Avena nuda, Avena sativa, Avena strigosa, Hordeum vulgare, Triticum aestivum subsp. aestivum, Triticum turgidum subsp. durum, Triticum aestivum subsp. spelta, Secale cereale, xTriticosecale
  ”.

Artikel 2

Omzetting

1.   De lidstaten moeten uiterlijk op 31 januari 2022 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vaststellen en bekendmaken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede.

Zij passen die bepalingen toe vanaf 1 februari 2022.

Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking ervan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.

2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.

Artikel 3

Inwerkingtreding

Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Publicatieblad van de Europese Unie

Artikel 4

Adressaten

Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

Gedaan te Brussel, 7 december 2021.

Voor de Commissie

De voorzitter

Ursula VON DER LEYEN

---

(1)  
  PB 125 van 11.7.1966, blz. 2309.

1

(2)  Uitvoeringsrichtlijn (EU) 2021/415 van de Commissie van 8 maart 2021 tot wijziging van de Richtlijnen 66/401/EEG en 66/402/EEG van de Raad teneinde de taxonomische groepen en namen van bepaalde soorten zaden en onkruid aan de ontwikkeling van wetenschappelijke en technische kennis aan te passen (PB L 81 van 9.3.2021, blz. 65).

2

---