# Dziennik Urzędowy L 464/2021

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 464 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Rocznik 6428 grudnia 2021 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 464

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 6428 grudnia 2021

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | DECYZJE |
| | * | Decyzja Komisji (UE) 2021/2312 z dnia 7 grudnia 2021 r. w sprawie krajowego programu pomocy długoterminowej dla rolnictwa w północnych regionach Finlandii
  (notyfikowana jako dokument nr C(2021) 8773) | 1 |
| | * | Decyzja Komisji (UE) 2021/2313 z dnia 22 grudnia 2021 r. w sprawie zwolnienia przywozu z należności celnych przywozowych i z VAT w odniesieniu do towarów potrzebnych do zwalczania skutków epidemii COVID-19 w 2022 r.
  (notyfikowana jako dokument nr C(2021) 9852) | 11 |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2021/2314 z dnia 14 grudnia 2021 r. w sprawie wniosku o rejestrację europejskiej inicjatywy obywatelskiej INICJATYWA EVE NA RZECZ USTANOWIENIA PRAWA DO DECYDOWANIA zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/788 | 14 |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2021/2315 z dnia 17 grudnia 2021 r. zmieniająca decyzję 2011/163/UE w sprawie zatwierdzenia planów przedłożonych przez państwa trzecie zgodnie z art. 29 dyrektywy Rady 96/23/WE
  (notyfikowana jako dokument nr C(2021) 9751)

   (
  1
  ) | 17 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

DECYZJE

*

Decyzja Komisji (UE) 2021/2312 z dnia 7 grudnia 2021 r. w sprawie krajowego programu pomocy długoterminowej dla rolnictwa w północnych regionach Finlandii
  (notyfikowana jako dokument nr C(2021) 8773)

(notyfikowana jako dokument nr C(2021) 8773)

1

*

Decyzja Komisji (UE) 2021/2313 z dnia 22 grudnia 2021 r. w sprawie zwolnienia przywozu z należności celnych przywozowych i z VAT w odniesieniu do towarów potrzebnych do zwalczania skutków epidemii COVID-19 w 2022 r.
  (notyfikowana jako dokument nr C(2021) 9852)

(notyfikowana jako dokument nr C(2021) 9852)

11

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2021/2314 z dnia 14 grudnia 2021 r. w sprawie wniosku o rejestrację europejskiej inicjatywy obywatelskiej INICJATYWA EVE NA RZECZ USTANOWIENIA PRAWA DO DECYDOWANIA zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/788

14

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2021/2315 z dnia 17 grudnia 2021 r. zmieniająca decyzję 2011/163/UE w sprawie zatwierdzenia planów przedłożonych przez państwa trzecie zgodnie z art. 29 dyrektywy Rady 96/23/WE
  (notyfikowana jako dokument nr C(2021) 9751)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2021) 9751)

1

17

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG. |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

DECYZJE

| 28.12.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 464/1 |
| --- | --- | --- | --- |

28.12.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 464/1

---

DECYZJA KOMISJI (UE) 2021/2312

z dnia 7 grudnia 2021 r.

w sprawie krajowego programu pomocy długoterminowej dla rolnictwa w północnych regionach Finlandii

(notyfikowana jako dokument nr C(2021) 8773)

(Jedynie teksty w języku fińskim i szwedzkim są autentyczne)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając Akt przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji do Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 142,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Decyzją 95/196/WE (1) Komisja zatwierdziła krajowy program pomocy długoterminowej dla rolnictwa w północnych regionach Finlandii („program pomocy nordyckiej”) zgłoszony przez Finlandię na podstawie art. 143 Aktu przystąpienia w celu uzyskania zezwolenia zgodnie z art. 142 Aktu przystąpienia. Decyzję 95/196/WE zastąpiono decyzją Komisji C(2009)3067 z dnia 30 kwietnia 2009 r. (2) Decyzja ta została zastąpiona decyzją Komisji (UE) 2018/672 (3). |
| --- | --- |

(1)

Decyzją 95/196/WE (1) Komisja zatwierdziła krajowy program pomocy długoterminowej dla rolnictwa w północnych regionach Finlandii („program pomocy nordyckiej”) zgłoszony przez Finlandię na podstawie art. 143 Aktu przystąpienia w celu uzyskania zezwolenia zgodnie z art. 142 Aktu przystąpienia. Decyzję 95/196/WE zastąpiono decyzją Komisji C(2009)3067 z dnia 30 kwietnia 2009 r. (2) Decyzja ta została zastąpiona decyzją Komisji (UE) 2018/672 (3).

| (2) | Ponieważ zezwolenie Finlandii na wdrażanie programu pomocy nordyckiej określonego w decyzji (UE) 2018/672 wygasa w dniu 31 grudnia 2021 r., należy przyjąć nową decyzję. |
| --- | --- |

(2)

Ponieważ zezwolenie Finlandii na wdrażanie programu pomocy nordyckiej określonego w decyzji (UE) 2018/672 wygasa w dniu 31 grudnia 2021 r., należy przyjąć nową decyzję.

| (3) | Krajowa pomoc długoterminowa, o której mowa w art. 142 Aktu przystąpienia, ma na celu zapewnienie utrzymania działalności rolniczej w północnych regionach określonych przez Komisję. |
| --- | --- |

(3)

Krajowa pomoc długoterminowa, o której mowa w art. 142 Aktu przystąpienia, ma na celu zapewnienie utrzymania działalności rolniczej w północnych regionach określonych przez Komisję.

| (4) | Uwzględniając czynniki, o których mowa w art. 142 ust. 1 i 2 Aktu przystąpienia, pomoc krajowa na mocy tego artykułu powinna być ograniczona do obszarów położonych na północ od 62. równoleżnika lub na obszarach przylegających do niego, na których występują porównywalne warunki klimatyczne, powodujące, że prowadzenie działalności rolniczej jest szczególnie utrudnione. Za odpowiednią jednostkę administracyjną należy uznać gminę („kunta”), w tym gminy otoczone innymi w obrębie tych obszarów, nawet jeśli nie spełniają one tych samych wymogów. |
| --- | --- |

(4)

Uwzględniając czynniki, o których mowa w art. 142 ust. 1 i 2 Aktu przystąpienia, pomoc krajowa na mocy tego artykułu powinna być ograniczona do obszarów położonych na północ od 62. równoleżnika lub na obszarach przylegających do niego, na których występują porównywalne warunki klimatyczne, powodujące, że prowadzenie działalności rolniczej jest szczególnie utrudnione. Za odpowiednią jednostkę administracyjną należy uznać gminę („kunta”), w tym gminy otoczone innymi w obrębie tych obszarów, nawet jeśli nie spełniają one tych samych wymogów.

| (5) | Aby ułatwić zarządzanie programem oraz skoordynować go ze wsparciem udzielanym na podstawie rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 (4) i 1307/2013 (5) i z krajowymi programami pomocy, w ramach obszarów otrzymujących pomoc na podstawie niniejszej decyzji należy uwzględnić te same gminy co te, które należą do obszaru wyznaczonego na podstawie art. 32 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 w programie rozwoju obszarów wiejskich stałego lądu Finlandii na lata 2014–2020. |
| --- | --- |

(5)

Aby ułatwić zarządzanie programem oraz skoordynować go ze wsparciem udzielanym na podstawie rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 (4) i 1307/2013 (5) i z krajowymi programami pomocy, w ramach obszarów otrzymujących pomoc na podstawie niniejszej decyzji należy uwzględnić te same gminy co te, które należą do obszaru wyznaczonego na podstawie art. 32 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 w programie rozwoju obszarów wiejskich stałego lądu Finlandii na lata 2014–2020.

| (6) | Okres odniesienia, który należy uwzględnić podczas dokonywania oceny rozwoju produkcji rolnej i ogólnego poziomu wsparcia, powinien – na podstawie dostępnych statystyk krajowych – pozostać taki sam jak ten przewidziany w decyzji (UE) 2018/672 oraz obejmować lata 1991, 1992 i 1993 w odniesieniu do produkcji rolnej. |
| --- | --- |

(6)

Okres odniesienia, który należy uwzględnić podczas dokonywania oceny rozwoju produkcji rolnej i ogólnego poziomu wsparcia, powinien – na podstawie dostępnych statystyk krajowych – pozostać taki sam jak ten przewidziany w decyzji (UE) 2018/672 oraz obejmować lata 1991, 1992 i 1993 w odniesieniu do produkcji rolnej.

| (7) | Zgodnie z art. 142 Aktu przystąpienia całkowita kwota przyznanej pomocy powinna być wystarczająca do utrzymania działalności rolniczej w północnych regionach Finlandii, ale nie może prowadzić do ogólnego wsparcia przekraczającego poziom wsparcia w przedakcesyjnym okresie odniesienia. W związku z tym konieczne jest uwzględnienie wsparcia dochodu w ramach wspólnej polityki rolnej przy określaniu maksymalnego dopuszczalnego poziomu pomocy na podstawie tego artykułu. Na podstawie danych z 2020 r. maksymalna kwota rocznej pomocy obliczona jako średnia w sześcioletnim okresie od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2027 r. powinna wynosić 574,5 mln EUR. |
| --- | --- |

(7)

Zgodnie z art. 142 Aktu przystąpienia całkowita kwota przyznanej pomocy powinna być wystarczająca do utrzymania działalności rolniczej w północnych regionach Finlandii, ale nie może prowadzić do ogólnego wsparcia przekraczającego poziom wsparcia w przedakcesyjnym okresie odniesienia. W związku z tym konieczne jest uwzględnienie wsparcia dochodu w ramach wspólnej polityki rolnej przy określaniu maksymalnego dopuszczalnego poziomu pomocy na podstawie tego artykułu. Na podstawie danych z 2020 r. maksymalna kwota rocznej pomocy obliczona jako średnia w sześcioletnim okresie od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2027 r. powinna wynosić 574,5 mln EUR.

| (8) | Maksymalną średnią kwoty rocznej pomocy należy podzielić na kategorie pomocy w zakresie hodowli zwierząt, produkcji roślinnej i innej pomocy nordyckiej. W odniesieniu do produkcji mleka krowiego należy ustanowić odrębną maksymalną średnią roczną kwotę pomocy, która byłaby wystarczająca do utrzymania produkcji w północnych regionach Finlandii. |
| --- | --- |

(8)

Maksymalną średnią kwoty rocznej pomocy należy podzielić na kategorie pomocy w zakresie hodowli zwierząt, produkcji roślinnej i innej pomocy nordyckiej. W odniesieniu do produkcji mleka krowiego należy ustanowić odrębną maksymalną średnią roczną kwotę pomocy, która byłaby wystarczająca do utrzymania produkcji w północnych regionach Finlandii.

| (9) | Pomoc należy przyznawać corocznie na podstawie czynników produkcji (takich jak duże jednostki przeliczeniowe inwentarza i hektary) w ramach całkowitych limitów określonych w niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

(9)

Pomoc należy przyznawać corocznie na podstawie czynników produkcji (takich jak duże jednostki przeliczeniowe inwentarza i hektary) w ramach całkowitych limitów określonych w niniejszej decyzji.

| (10) | Pomoc na rzecz reniferów należy przyznawać w przeliczeniu na zwierzę i należy ją ograniczyć do tradycyjnej liczby reniferów w północnych regionach Finlandii. W przypadku przechowywania dzikich jagód i grzybów należy zezwolić na wypłacanie pomocy w przeliczeniu na kilogram oraz na wsparcie w zakresie transportu mleka i mięsa oraz w zakresie usług niezbędnych w hodowli zwierząt, w zależności od poniesionych kosztów, po odliczeniu wszelkich innych płatności ze środków publicznych odnośnie do tych samych kosztów. |
| --- | --- |

(10)

Pomoc na rzecz reniferów należy przyznawać w przeliczeniu na zwierzę i należy ją ograniczyć do tradycyjnej liczby reniferów w północnych regionach Finlandii. W przypadku przechowywania dzikich jagód i grzybów należy zezwolić na wypłacanie pomocy w przeliczeniu na kilogram oraz na wsparcie w zakresie transportu mleka i mięsa oraz w zakresie usług niezbędnych w hodowli zwierząt, w zależności od poniesionych kosztów, po odliczeniu wszelkich innych płatności ze środków publicznych odnośnie do tych samych kosztów.

| (11) | W odniesieniu do mleka krowiego należy zezwolić na wypłacanie pomocy w przeliczeniu na kilogram mleka w celu utrzymania zachęty do efektywnej produkcji. |
| --- | --- |

(11)

W odniesieniu do mleka krowiego należy zezwolić na wypłacanie pomocy w przeliczeniu na kilogram mleka w celu utrzymania zachęty do efektywnej produkcji.

| (12) | Aby umożliwić szybkie reagowanie na zmienność i utrzymanie działalności rolniczej w północnych regionach Finlandii, należy umożliwić Finlandii ustalenie na każdy rok kalendarzowy kwoty pomocy na sektor w ramach kategorii pomocy i na jednostkę produkcji. |
| --- | --- |

(12)

Aby umożliwić szybkie reagowanie na zmienność i utrzymanie działalności rolniczej w północnych regionach Finlandii, należy umożliwić Finlandii ustalenie na każdy rok kalendarzowy kwoty pomocy na sektor w ramach kategorii pomocy i na jednostkę produkcji.

| (13) | W odniesieniu do tej kwestii Finlandia powinna zróżnicować pomoc w swoich północnych regionach i ustalić roczne kwoty pomocy stosownie do stopnia nasilenia naturalnego utrudnienia oraz innych obiektywnych, przejrzystych i uzasadnionych kryteriów odnoszących się do celów określonych w art. 142 ust. 3 akapit trzeci Aktu przystąpienia, którymi są: zachowanie tradycyjnej produkcji produktów podstawowych i przetworzonych odpowiadających w szczególny sposób warunkom klimatycznym danych regionów, poprawa struktur produkcji, wprowadzania do obrotu i przetwarzania produktów rolnych, ułatwienie usuwania takich produktów oraz zapewnienie odpowiedniej ochrony środowiska i terenów wiejskich. |
| --- | --- |

(13)

W odniesieniu do tej kwestii Finlandia powinna zróżnicować pomoc w swoich północnych regionach i ustalić roczne kwoty pomocy stosownie do stopnia nasilenia naturalnego utrudnienia oraz innych obiektywnych, przejrzystych i uzasadnionych kryteriów odnoszących się do celów określonych w art. 142 ust. 3 akapit trzeci Aktu przystąpienia, którymi są: zachowanie tradycyjnej produkcji produktów podstawowych i przetworzonych odpowiadających w szczególny sposób warunkom klimatycznym danych regionów, poprawa struktur produkcji, wprowadzania do obrotu i przetwarzania produktów rolnych, ułatwienie usuwania takich produktów oraz zapewnienie odpowiedniej ochrony środowiska i terenów wiejskich.

| (14) | W celu zapewnienia regularnych płatności w danym roku kalendarzowym Finlandia powinna mieć prawo do wypłaty pomocy w danym roku z wykorzystaniem zaliczek w oparciu o wstępne szacunki dotyczące liczby czynników produkcji i jednostek produkcyjnych oraz do wypłaty pomocy w odniesieniu do produkcji mleka w miesięcznych ratach w oparciu o rzeczywistą produkcję. |
| --- | --- |

(14)

W celu zapewnienia regularnych płatności w danym roku kalendarzowym Finlandia powinna mieć prawo do wypłaty pomocy w danym roku z wykorzystaniem zaliczek w oparciu o wstępne szacunki dotyczące liczby czynników produkcji i jednostek produkcyjnych oraz do wypłaty pomocy w odniesieniu do produkcji mleka w miesięcznych ratach w oparciu o rzeczywistą produkcję.

| (15) | Należy unikać nadmiernej rekompensaty dla producentów poprzez odzyskiwanie nienależnych płatności przed dniem 1 czerwca następnego roku. |
| --- | --- |

(15)

Należy unikać nadmiernej rekompensaty dla producentów poprzez odzyskiwanie nienależnych płatności przed dniem 1 czerwca następnego roku.

| (16) | Zgodnie z art. 142 ust. 3 Aktu przystąpienia pomoc przyznana na podstawie niniejszej decyzji nie powinna prowadzić do zwiększenia całkowitej produkcji w stosunku do tradycyjnego poziomu produkcji na obszarze objętym programem pomocy nordyckiej. |
| --- | --- |

(16)

Zgodnie z art. 142 ust. 3 Aktu przystąpienia pomoc przyznana na podstawie niniejszej decyzji nie powinna prowadzić do zwiększenia całkowitej produkcji w stosunku do tradycyjnego poziomu produkcji na obszarze objętym programem pomocy nordyckiej.

| (17) | W związku z tym konieczne jest ustalenie rocznej maksymalnej liczby kwalifikujących się czynników produkcji w odniesieniu do każdej kategorii pomocy, w tym odrębnej maksymalnej liczby krów mlecznych, na poziomie równym lub niższym niż w okresach odniesienia. |
| --- | --- |

(17)

W związku z tym konieczne jest ustalenie rocznej maksymalnej liczby kwalifikujących się czynników produkcji w odniesieniu do każdej kategorii pomocy, w tym odrębnej maksymalnej liczby krów mlecznych, na poziomie równym lub niższym niż w okresach odniesienia.

| (18) | W przypadku liczby krów mlecznych należy wziąć pod uwagę zmiany, które zaszły pod względem wielkości produkcji dla każdego czynnika produkcji od okresów odniesienia. W związku z tym w decyzji (UE) 2018/672 określono maksymalną kwalifikującą się liczbę krów mlecznych. |
| --- | --- |

(18)

W przypadku liczby krów mlecznych należy wziąć pod uwagę zmiany, które zaszły pod względem wielkości produkcji dla każdego czynnika produkcji od okresów odniesienia. W związku z tym w decyzji (UE) 2018/672 określono maksymalną kwalifikującą się liczbę krów mlecznych.

| (19) | Należy przyznać pomoc w odniesieniu do hodowli, przetwarzania i wprowadzania do obrotu reniferów, unikając nadmiernych rekompensat w związku z pomocą przyznaną zgodnie z art. 213 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 (6). |
| --- | --- |

(19)

Należy przyznać pomoc w odniesieniu do hodowli, przetwarzania i wprowadzania do obrotu reniferów, unikając nadmiernych rekompensat w związku z pomocą przyznaną zgodnie z art. 213 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 (6).

| (20) | W odniesieniu do produkcji roślinnej, aby zapewnić elastyczność w zakresie użytkowania gruntów rolnych przez różne sektory produkcji, maksymalny dozwolony obszar powinien wynosić 944 300 ha, w tym maksymalnie 481 200 ha użytków zielonych. |
| --- | --- |

(20)

W odniesieniu do produkcji roślinnej, aby zapewnić elastyczność w zakresie użytkowania gruntów rolnych przez różne sektory produkcji, maksymalny dozwolony obszar powinien wynosić 944 300 ha, w tym maksymalnie 481 200 ha użytków zielonych.

| (21) | W odniesieniu do upraw szklarniowych odrębny maksymalny dozwolony obszar powinien wynosić 203 ha, co odpowiada tradycyjnemu obszarowi produkcji w północnych regionach Finlandii. |
| --- | --- |

(21)

W odniesieniu do upraw szklarniowych odrębny maksymalny dozwolony obszar powinien wynosić 203 ha, co odpowiada tradycyjnemu obszarowi produkcji w północnych regionach Finlandii.

| (22) | W przypadku gdy liczba czynników produkcji w danej kategorii przekracza maksymalną liczbę w danym roku, liczbę kwalifikujących się czynników produkcji należy zmniejszyć o odpowiadającą liczbę czynników produkcji w roku kalendarzowym następującym po roku, w którym przekroczono tę maksymalną liczbę. |
| --- | --- |

(22)

W przypadku gdy liczba czynników produkcji w danej kategorii przekracza maksymalną liczbę w danym roku, liczbę kwalifikujących się czynników produkcji należy zmniejszyć o odpowiadającą liczbę czynników produkcji w roku kalendarzowym następującym po roku, w którym przekroczono tę maksymalną liczbę.

| (23) | Zgodnie z art. 143 ust. 2 Aktu przystąpienia Finlandia powinna przekazać Komisji informacje na temat wdrażania i skutków pomocy. W celu lepszej oceny długoterminowych skutków pomocy oraz w celu ustalenia poziomów pomocy jako średnich sześcioletnich należy składać sprawozdania o społeczno-gospodarczych skutkach pomocy i przekazywać coroczne sprawozdania zawierające informacje finansowe i inne informacje dotyczące wdrażania, niezbędne do zapewnienia przestrzegania warunków ustanowionych w niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

(23)

Zgodnie z art. 143 ust. 2 Aktu przystąpienia Finlandia powinna przekazać Komisji informacje na temat wdrażania i skutków pomocy. W celu lepszej oceny długoterminowych skutków pomocy oraz w celu ustalenia poziomów pomocy jako średnich sześcioletnich należy składać sprawozdania o społeczno-gospodarczych skutkach pomocy i przekazywać coroczne sprawozdania zawierające informacje finansowe i inne informacje dotyczące wdrażania, niezbędne do zapewnienia przestrzegania warunków ustanowionych w niniejszej decyzji.

| (24) | Finlandia powinna zapewnić wprowadzenie odpowiednich środków kontroli w stosunku do beneficjentów pomocy. W celu zapewnienia skuteczności tych środków i przejrzystości wdrażania programu pomocy wspomniane środki kontroli należy w jak największym stopniu dostosować do środków stosowanych w ramach wspólnej polityki rolnej. |
| --- | --- |

(24)

Finlandia powinna zapewnić wprowadzenie odpowiednich środków kontroli w stosunku do beneficjentów pomocy. W celu zapewnienia skuteczności tych środków i przejrzystości wdrażania programu pomocy wspomniane środki kontroli należy w jak największym stopniu dostosować do środków stosowanych w ramach wspólnej polityki rolnej.

| (25) | Ponieważ pomoc nordycka jest ściśle powiązana z innymi środkami wsparcia w rolnictwie, rozwoju obszarów wiejskich i leśnictwie na mocy wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego przepisy dotyczące wsparcia na podstawie planów strategicznych sporządzanych przez państwa członkowskie w ramach wspólnej polityki rolnej (planów strategicznych WPR) i finansowanych z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) i z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz uchylającego rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 i (UE) nr 1307/2013 (7), okres stosowania niniejszej decyzji należy dostosować do tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(25)

Ponieważ pomoc nordycka jest ściśle powiązana z innymi środkami wsparcia w rolnictwie, rozwoju obszarów wiejskich i leśnictwie na mocy wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego przepisy dotyczące wsparcia na podstawie planów strategicznych sporządzanych przez państwa członkowskie w ramach wspólnej polityki rolnej (planów strategicznych WPR) i finansowanych z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) i z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz uchylającego rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 i (UE) nr 1307/2013 (7), okres stosowania niniejszej decyzji należy dostosować do tego rozporządzenia.

| (26) | W celu zapewnienia jasności decyzja (UE) 2018/672 powinna stracić moc ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2022 r. Przepisy dotyczące informacji i środków kontroli powinny jednak nadal obowiązywać do dnia 1 czerwca 2022 r., |
| --- | --- |

(26)

W celu zapewnienia jasności decyzja (UE) 2018/672 powinna stracić moc ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2022 r. Przepisy dotyczące informacji i środków kontroli powinny jednak nadal obowiązywać do dnia 1 czerwca 2022 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Zatwierdzona pomoc

1.   Od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2027 r. Finlandia jest uprawniona do wdrażania programu pomocy długoterminowej dla rolnictwa w północnych regionach obejmujących jednostki gminne („kunta”) wymienione w załączniku I.

2.   Całkowita kwota przyznanej pomocy nie przekracza 574,5 mln EUR na rok kalendarzowy, z czego maksymalnie 221,0 mln EUR przeznacza się na produkcję mleka krowiego. Kwoty te uznaje się za roczne średnie pomocy przyznanej w okresie sześciu lat kalendarzowych objętych niniejszą decyzją.

3.   Kategorie pomocy i sektory produkcji w odniesieniu do każdej kategorii, maksymalne dopuszczalne średnie roczne kwoty na kategorię pomocy, obliczone zgodnie z ust. 2, a także maksymalną roczną liczbę kwalifikujących się czynników produkcji na kategorię pomocy określono w załączniku II.

4.   Pomoc przyznaje się na podstawie kwalifikujących się czynników produkcji w następujący sposób:

| a) | na dużą jednostkę przeliczeniową inwentarza w przypadku produkcji zwierzęcej; |
| --- | --- |

a)

na dużą jednostkę przeliczeniową inwentarza w przypadku produkcji zwierzęcej;

| b) | na hektar w przypadku produkcji roślinnej; |
| --- | --- |

b)

na hektar w przypadku produkcji roślinnej;

| c) | na m2 w przypadku upraw szklarniowych; |
| --- | --- |

c)

na m2 w przypadku upraw szklarniowych;

| d) | na m3 w przypadku przechowywania produktów ogrodniczych; oraz |
| --- | --- |

d)

na m3 w przypadku przechowywania produktów ogrodniczych; oraz

| e) | jako rekompensatę kosztów rzeczywistych z tytułu transportu mleka i mięsa oraz niezbędnych usług w zakresie produkcji zwierzęcej, odliczając wszelkie inne wsparcie publiczne na pokrycie tych samych kosztów. |
| --- | --- |

e)

jako rekompensatę kosztów rzeczywistych z tytułu transportu mleka i mięsa oraz niezbędnych usług w zakresie produkcji zwierzęcej, odliczając wszelkie inne wsparcie publiczne na pokrycie tych samych kosztów.

Pomoc na rzecz produkcji mleka krowiego i dopłaty do przechowywania dzikich jagód i grzybów dziko rosnących mogą zostać przyznane w przeliczeniu na kilogram rzeczywistej produkcji.

Pomoc na rzecz hodowli reniferów nie może prowadzić do nadmiernej rekompensaty w związku z pomocą przyznaną na mocy art. 213 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

Współczynniki przeliczeniowe na duże jednostki przeliczeniowe inwentarza dla różnych rodzajów zwierząt gospodarskich są określone w załączniku III.

5.   Zgodnie z ust. 3 oraz w granicach określonych w załączniku II Finlandia dokonuje rozróżnienia pomocy w swoich północnych regionach i ustala corocznie kwoty pomocy z tytułu czynnika produkcji, kosztu lub jednostki produkcji na podstawie obiektywnych kryteriów odnoszących się do stopnia nasilenia naturalnego utrudnienia i innych czynników przyczyniających się do osiągnięcia celów określonych w art. 142 ust. 3 akapit pierwszy tiret drugie Aktu przystąpienia.

Artykuł 2

Okresy odniesienia i niektóre maksymalne liczby czynników produkcji

1.   Okres odniesienia, o którym mowa w art. 142 ust. 3 akapit pierwszy tiret drugie Aktu przystąpienia, jest następujący:

| a) | w przypadku produkcji: 1992 r. dla mleka krowiego i bydła; 1993 r. dla ogrodnictwa; średnia z lat 1991, 1992 i 1993 dla innych produktów; |
| --- | --- |

a)

w przypadku produkcji: 1992 r. dla mleka krowiego i bydła; 1993 r. dla ogrodnictwa; średnia z lat 1991, 1992 i 1993 dla innych produktów;

| b) | w przypadku ogólnego poziomu wsparcia: 1993. |
| --- | --- |

b)

w przypadku ogólnego poziomu wsparcia: 1993.

2.   Maksymalna liczba kwalifikujących się krów mlecznych wynosi 227 200.

3.   Maksymalna liczba kwalifikujących się hektarów produkcji roślinnej wynosi 944 300 ha, w tym maksymalnie 481 200 ha użytków zielonych i 203 ha upraw szklarniowych.

Artykuł 3

Warunki przyznawania pomocy

1.   Finlandia określa, w granicach przewidzianych w niniejszej decyzji, warunki przyznawania pomocy różnym kategoriom beneficjentów. Warunki te obejmują stosowane kryteria kwalifikowalności i wyboru oraz zapewniają równe traktowanie beneficjentów.

2.   Finlandia co roku wypłaca pomoc na rzecz beneficjentów na podstawie rzeczywistych czynników produkcji lub jednostek produkcyjnych, o których mowa w art. 1 ust. 3. Na podstawie wstępnych szacunków na dany rok mogą być wypłacane zaliczki na poczet pomocy.

3.   W przypadku mleka krowiego pomoc może być wypłacana w ratach miesięcznych na podstawie rzeczywistych danych liczbowych dotyczących produkcji.

4.   Przekroczenie maksymalnej rocznej liczby czynników produkcji kwalifikujących się do pomocy określonych w załączniku II uwzględnia się jako odpowiednie zmniejszenie liczby czynników produkcji kwalifikujących się do pomocy w roku następującym po roku, w którym nastąpiło przekroczenie.

5.   Nadpłatę lub nienależną płatność na rzecz beneficjenta odzyskuje się poprzez odliczenie odpowiednich kwot od pomocy wypłacanej beneficjentowi w kolejnym roku lub odzyskuje się w inny sposób w tym samym roku, w przypadku gdy beneficjentowi nie wypłaca się żadnych kwot pomocy.

Artykuł 4

Informacje i środki kontroli

1.   W ramach informacji przekazywanych zgodnie z art. 143 ust. 2 Aktu przystąpienia Finlandia przedkłada Komisji co roku do dnia 1 czerwca informacje na temat wdrażania pomocy przyznanej na podstawie niniejszej decyzji w poprzednim roku kalendarzowym.

Informacje te dotyczą zwłaszcza:

| a) | identyfikacji gmin, w których wypłacono pomoc, za pomocą szczegółowej mapy oraz, w razie potrzeby, za pomocą innych danych; |
| --- | --- |

a)

identyfikacji gmin, w których wypłacono pomoc, za pomocą szczegółowej mapy oraz, w razie potrzeby, za pomocą innych danych;

| b) | całkowitej produkcji obejmującej rok sprawozdawczy w przypadku regionów kwalifikujących się do objęcia pomocą na podstawie niniejszej decyzji, wyrażonej w ilościach dla każdego z produktów wymienionych w załączniku II; |
| --- | --- |

b)

całkowitej produkcji obejmującej rok sprawozdawczy w przypadku regionów kwalifikujących się do objęcia pomocą na podstawie niniejszej decyzji, wyrażonej w ilościach dla każdego z produktów wymienionych w załączniku II;

| c) | łącznej liczby czynników produkcji, liczby czynników produkcji kwalifikujących się do pomocy oraz liczby czynników produkcji wspieranych na sektor produkcji określony w załączniku II w podziale na produkty w poszczególnych sektorach, w tym wskazania przekroczenia kwalifikującej się maksymalnej rocznej liczby czynników produkcji; |
| --- | --- |

c)

łącznej liczby czynników produkcji, liczby czynników produkcji kwalifikujących się do pomocy oraz liczby czynników produkcji wspieranych na sektor produkcji określony w załączniku II w podziale na produkty w poszczególnych sektorach, w tym wskazania przekroczenia kwalifikującej się maksymalnej rocznej liczby czynników produkcji;

| d) | całkowitej wypłaconej pomocy, całkowitej kwoty pomocy przypadającej na kategorię pomocy i rodzaj produkcji, kwot wypłaconych na rzecz beneficjentów według czynnika produkcji / innej jednostki, a także kryteriów różnicujących kwoty pomocy według podregionów i rodzajów gospodarstw rolnych lub na podstawie innych czynników; |
| --- | --- |

d)

całkowitej wypłaconej pomocy, całkowitej kwoty pomocy przypadającej na kategorię pomocy i rodzaj produkcji, kwot wypłaconych na rzecz beneficjentów według czynnika produkcji / innej jednostki, a także kryteriów różnicujących kwoty pomocy według podregionów i rodzajów gospodarstw rolnych lub na podstawie innych czynników;

| e) | zastosowanego systemu płatności wraz ze szczegółami dotyczącymi wszelkich zaliczek opartych na szacunkach, płatności końcowych, a także stwierdzonych nadpłat i ich odzyskiwania; |
| --- | --- |

e)

zastosowanego systemu płatności wraz ze szczegółami dotyczącymi wszelkich zaliczek opartych na szacunkach, płatności końcowych, a także stwierdzonych nadpłat i ich odzyskiwania;

| f) | kwot pomocy zgodnie z art. 32 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1307/2013 i na mocy art. 213 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, wypłacane w gminach objętych niniejszą decyzją; oraz |
| --- | --- |

f)

kwot pomocy zgodnie z art. 32 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1307/2013 i na mocy art. 213 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, wypłacane w gminach objętych niniejszą decyzją; oraz

| g) | odniesień do prawodawstwa krajowego, w ramach którego pomoc jest wykonywana. |
| --- | --- |

g)

odniesień do prawodawstwa krajowego, w ramach którego pomoc jest wykonywana.

2.   Przed dniem 1 czerwca 2027 r. Finlandia, oprócz sprawozdania rocznego obejmującego rok 2026, przedkłada Komisji sprawozdanie obejmujące pięcioletni okres od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.

W sprawozdaniu wskazuje się w szczególności:

| a) | całkowitą kwotę pomocy wypłaconą w trakcie pięcioletniego okresu oraz jej podział na kategorie pomocy, rodzaje produkcji i podregiony; |
| --- | --- |

a)

całkowitą kwotę pomocy wypłaconą w trakcie pięcioletniego okresu oraz jej podział na kategorie pomocy, rodzaje produkcji i podregiony;

| b) | całkowitą produkcję, liczbę czynników produkcji i poziomy dochodów rolników w regionach kwalifikujących się do pomocy; |
| --- | --- |

b)

całkowitą produkcję, liczbę czynników produkcji i poziomy dochodów rolników w regionach kwalifikujących się do pomocy;

| c) | zmiany w produkcji rolnej, przetwarzaniu i wprowadzaniu do obrotu w społecznym i gospodarczym kontekście północnych regionów; |
| --- | --- |

c)

zmiany w produkcji rolnej, przetwarzaniu i wprowadzaniu do obrotu w społecznym i gospodarczym kontekście północnych regionów;

| d) | wpływ pomocy na ochronę środowiska naturalnego i ochronę terenów wiejskich; oraz |
| --- | --- |

d)

wpływ pomocy na ochronę środowiska naturalnego i ochronę terenów wiejskich; oraz

| e) | wnioski dotyczące rozwoju pomocy w oparciu o dane przedstawione w sprawozdaniu, krajowy i unijny kontekst produkcji rolnej, a także inne istotne czynniki. |
| --- | --- |

e)

wnioski dotyczące rozwoju pomocy w oparciu o dane przedstawione w sprawozdaniu, krajowy i unijny kontekst produkcji rolnej, a także inne istotne czynniki.

3.   Finlandia dostarcza dane w formie zgodnej ze standardami statystycznymi stosowanymi przez Unię.

4.   Finlandia podejmuje wszelkie kroki niezbędne do zastosowania niniejszej decyzji i odpowiednie środki kontroli w stosunku do beneficjentów pomocy.

5.   Środki kontroli są w jak najszerszym zakresie zharmonizowane z systemami kontroli stosowanymi w ramach unijnych systemów wsparcia.

Artykuł 5

Zastosowanie ewentualnych zmian

Jeżeli Komisja podejmie decyzję o zmianie niniejszej decyzji, w szczególności na podstawie zmian we wspólnej organizacji rynków rolnych lub w systemie wsparcia bezpośredniego bądź zmiany stawki jakiejkolwiek zatwierdzonej krajowej pomocy państwa w dziedzinie rolnictwa, każda zmiana programu pomocy zatwierdzonego niniejszą decyzją ma zastosowanie tylko od roku następującego po roku, w którym zmiana została przyjęta.

Artykuł 6

Uchylenie

Decyzja (UE) 2018/672 traci moc ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2022 r.

Art. 4 tej decyzji stosuje się jednak do dnia 1 czerwca 2022 r.

Artykuł 7

Adresat

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Finlandii.

Sporządzono w Brukseli dnia 7 grudnia 2021 r.

W imieniu Komisji

Janusz WOJCIECHOWSKI

Członek Komisji

---

(1)  Decyzja Komisji 95/196/WE z dnia 4 maja 1995 r. w sprawie krajowego programu pomocy długoterminowej dla rolnictwa w północnych regionach Finlandii (Dz.U. L 126 z 9.6.1995, s. 35).

1

(2)  Decyzja Komisji C(2009) 3067 z dnia 30 kwietnia 2009 r. w sprawie krajowego programu pomocy długoterminowej dla rolnictwa w północnych regionach Finlandii.

2

(3)  Decyzja Komisji (UE) 2018/672 z dnia 15 grudnia 2016 r. w sprawie krajowego programu pomocy długoterminowej dla rolnictwa w północnych regionach Finlandii (Dz.U. L 113 z 3.5.2018, s. 10).

3

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 487), ze zmianami.

4

(5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 608).

5

(6)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671), ze zmianami.

6

(7)  COM/2018/392 final.

7

---

ZAŁĄCZNIK I

GMINY, O KTÓRYCH MOWA W ART. 1 UST. 1

Enonkoski, Hankasalmi, Heinävesi, Ilmajoki, Isokyrö, Joensuu, Joroinen, Juva, Jyväskylä, Jämsä (1), Kaskinen, Kauhajoki, Kauhava, Kitee, Korsnäs, Kristiinankaupunki, Kuopio, Kuortane, Kurikka, Laihia, Lapua, Laukaa, Leppävirta, Liperi, Maalahti, Mikkeli, Mustasaari, Muurame, Mänttä-Vilppula, Närpiö, Outokumpu, Parikkala, Pieksämäki, Puumala, Rantasalmi, Rautjärvi, Ruokolahti, Ruovesi, Rääkkylä, Savitaipale, Savonlinna, Seinäjoki, Siilinjärvi, Sulkava, Suonenjoki, Taipalsaari, Teuva, Tuusniemi, Uusikaarlepyy, Vaasa, Varkaus, Vöyri, Alajärvi, Alavieska, Alavus, Evijärvi, Haapajärvi, Haapavesi, Halsua, Hirvensalmi, Honkajoki, Iisalmi, Isojoki, Joutsa, Juankoski, Kaavi, Kalajoki, Kangasniemi, Kannonkoski, Kannus, Karijoki, Karstula, Karvia, Kaustinen, Keitele, Kempele, Keuruu, Kihniö, Kinnula, Kiuruvesi, Kivijärvi, Kokkola, Konnevesi, Kontiolahti, Kruunupyy, Kyyjärvi, Kärsämäki, Lapinlahti, Lappajärvi, Lestijärvi, Liminka, Luhanka, Lumijoki, Luoto, Merijärvi, Merikarvia, Muhos, Multia, Nivala, Oulainen, Parkano, Pedersören kunta, Perho, Pertunmaa, Petäjävesi, Pielavesi, Pietarsaari, Pihtipudas, Polvijärvi, Pyhäjoki, Pyhäjärvi, Pyhäntä, Raahe, Rautalampi, Reisjärvi, Saarijärvi, Sievi, Siikainen, Siikajoki, Siikalatva, Soini, Sonkajärvi, Tervo, Tohmajärvi, Toholampi, Toivakka, Tyrnävä, Uurainen, Vesanto, Veteli, Vieremä, Viitasaari, Vimpeli, Virrat, Ylivieska, Ylöjärvi (2), Ähtäri, Äänekoski, Ilomantsi, Juuka, Kajaani, Lieksa, Nurmes, Paltamo, Rautavaara, Ristijärvi, Sotkamo, Vaala, Valtimo, Oulu, Utajärvi, Hailuoto, Hyrynsalmi, Ii, Kemi, Keminmaa, Kuhmo, Simo, Tervola, Tornio, Kemijärvi, Pello, Pudasjärvi, Puolanka, Ranua, Rovaniemi, Suomussalmi, Taivalkoski, Ylitornio, Kuusamo, Posio, Kittilä, Kolari, Pelkosenniemi, Salla, Savukoski, Sodankylä, Enontekiö, Inari, Muonio, Utsjoki.

---

(1)  Wyłącznie obszar dawnych gmin Jämsänkoski i Kuorevesi.

(2)  Wyłącznie obszar dawnej gminy Kuru.

---

ZAŁĄCZNIK II

SZCZEGÓŁOWE INFORMACJE DOTYCZĄCE POMOCY, O KTÓRYCH MOWA W ART. 1 UST. 3

| Kategoria pomocy i sektory produkcji | Maksymalna średnia roczna pomoc w okresie 1.1.2022–31.12.2027
  (w mln EUR) | Maksymalna roczna liczba kwalifikujących się czynników produkcji |
| --- | --- | --- |
| 1. | HODOWLA ZWIERZĄT:
  krowy mleczne (produkcja mleka), pozostałe bydło, owce i kozy, konie, pomoc niezwiązana z produkcją w odniesieniu do trzody chlewnej i drobiu |

Kategoria pomocy i sektory produkcji

Maksymalna średnia roczna pomoc w okresie 1.1.2022–31.12.2027

(w mln EUR)

Maksymalna roczna liczba kwalifikujących się czynników produkcji

1.

HODOWLA ZWIERZĄT:

krowy mleczne (produkcja mleka), pozostałe bydło, owce i kozy, konie, pomoc niezwiązana z produkcją w odniesieniu do trzody chlewnej i drobiu

441,9

z czego mleko krowie 221,0

227 200 krów mlecznych, 181 000 innych dużych jednostek przeliczeniowych inwentarza, 139 200 dużych jednostek przeliczeniowych inwentarza w przypadku trzody chlewnej i drobiu

| 2. | PRODUKCJA ROŚLINNA:
  rośliny polowe, produkcja szklarniowa, dopłaty do przechowywania produktów ogrodniczych |
| --- | --- |

2.

PRODUKCJA ROŚLINNA:

rośliny polowe, produkcja szklarniowa, dopłaty do przechowywania produktów ogrodniczych

112,6

944 300  ha w przypadku roślin polowych, w tym 481 200  ha użytków zielonych;

203 ha upraw szklarniowych

| 3. | INNA POMOC NORDYCKA:
  renifery, wsparcie w zakresie transportu mleka i mięsa, usługi niezbędne w hodowli zwierząt, dopłaty do przechowywania dzikich jagód i grzybów |
| --- | --- |

3.

INNA POMOC NORDYCKA:

renifery, wsparcie w zakresie transportu mleka i mięsa, usługi niezbędne w hodowli zwierząt, dopłaty do przechowywania dzikich jagód i grzybów

20,0

171 100 reniferów

Całkowity pułap pomocy nordyckiej

574,5

---

ZAŁĄCZNIK III

WSPÓŁCZYNNIKI STOSOWANE PRZY PRZELICZANIU NA DUŻE JEDNOSTKI PRZELICZENIOWE INWENTARZA (DJP), O KTÓRYCH MOWA W ART. 1 UST. 4

Poniższą tabelę należy stosować przy określaniu średniej liczby dużych jednostek przeliczeniowych inwentarza (DJP)

(maksymalna liczba dużych jednostek przeliczeniowych):

| | DJP |
| --- | --- |
| Bydło w wieku powyżej dwóch lat i krowy mamki | 1,0 |
| Krowy mamki, jałówki w wieku od ośmiu miesięcy do dwóch lat | 0,6 |
| Inne rodzaje bydła w wieku od sześciu miesięcy do dwóch lat | 0,6 |
| Owce maciorki | 0,2 |
| Kozy | 0,2 |
| Konie (w wieku powyżej sześciu miesięcy): |
| — | klacze hodowlane, w tym klacze kuców |

DJP

Bydło w wieku powyżej dwóch lat i krowy mamki

1,0

Krowy mamki, jałówki w wieku od ośmiu miesięcy do dwóch lat

0,6

Inne rodzaje bydła w wieku od sześciu miesięcy do dwóch lat

0,6

Owce maciorki

0,2

Kozy

0,2

Konie (w wieku powyżej sześciu miesięcy):

—

klacze hodowlane, w tym klacze kuców

1,0

| — | konie fińskie |
| --- | --- |

—

konie fińskie

1,0

| — | inne rodzaje koni i kuców w wieku od jednego roku do trzech lat |
| --- | --- |

—

inne rodzaje koni i kuców w wieku od jednego roku do trzech lat

0,6

---

| 28.12.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 464/11 |
| --- | --- | --- | --- |

28.12.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 464/11

---

DECYZJA KOMISJI (UE) 2021/2313

z dnia 22 grudnia 2021 r.

w sprawie zwolnienia przywozu z należności celnych przywozowych i z VAT w odniesieniu do towarów potrzebnych do zwalczania skutków epidemii COVID-19 w 2022 r.

(notyfikowana jako dokument nr C(2021) 9852)

(Jedynie teksty w języku angielskim, bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim oraz włoskim są autentyczne)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 2009/132/WE z dnia 19 października 2009 r. określającą zakres stosowania art. 143 lit. b) i c) dyrektywy 2006/112/WE w odniesieniu do zwolnienia z podatku od wartości dodanej przy ostatecznym imporcie niektórych towarów (1), a w szczególności jej art. 53, akapit pierwszy,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1186/2009 z dnia 16 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system zwolnień celnych (2), w szczególności jego art. 76, akapit pierwszy,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Decyzją Komisji (UE) 2020/491 (3) przyznano zwolnienia przywozu z należności celnych przywozowych i z podatku od wartości dodanej („VAT”) w odniesieniu do towarów potrzebnych do zwalczania skutków epidemii COVID-19 do dnia 31 grudnia 2021 r. |
| --- | --- |

(1)

Decyzją Komisji (UE) 2020/491 (3) przyznano zwolnienia przywozu z należności celnych przywozowych i z podatku od wartości dodanej („VAT”) w odniesieniu do towarów potrzebnych do zwalczania skutków epidemii COVID-19 do dnia 31 grudnia 2021 r.

| (2) | W dniu 8 listopada 2021 r. Komisja skonsultowała się z państwami członkowskimi co do potrzeby przedłużenia tego okresu, a następnie wnioski o dalsze stosowanie środka przewidującego zwolnienie z należności celnych przywozowych i zwolnienie z VAT złożyły: Austria, Belgia, Chorwacja, Grecja, Hiszpania, Łotwa, Polska, Portugalia, Rumunia, Słowenia i Węgry w dniu 12 listopada 2021 r., Irlandia w dniu 16 listopada 2021 r., Bułgaria, Finlandia, Malta, Niderlandy, Niemcy, Szwecja i Włochy w dniu 17 listopada 2021 r., Estonia w dniu 18 listopada 2021 r., Dania i Luksemburg w dniu 19 listopada 2021 r., a Czechy w dniu 23 listopada 2021 r. („występujące z wnioskiem państwa członkowskie”). |
| --- | --- |

(2)

W dniu 8 listopada 2021 r. Komisja skonsultowała się z państwami członkowskimi co do potrzeby przedłużenia tego okresu, a następnie wnioski o dalsze stosowanie środka przewidującego zwolnienie z należności celnych przywozowych i zwolnienie z VAT złożyły: Austria, Belgia, Chorwacja, Grecja, Hiszpania, Łotwa, Polska, Portugalia, Rumunia, Słowenia i Węgry w dniu 12 listopada 2021 r., Irlandia w dniu 16 listopada 2021 r., Bułgaria, Finlandia, Malta, Niderlandy, Niemcy, Szwecja i Włochy w dniu 17 listopada 2021 r., Estonia w dniu 18 listopada 2021 r., Dania i Luksemburg w dniu 19 listopada 2021 r., a Czechy w dniu 23 listopada 2021 r. („występujące z wnioskiem państwa członkowskie”).

| (3) | Przywóz dokonywany przez występujące z wnioskiem państwa członkowskie na podstawie decyzji (UE) 2020/491 miał korzystny wpływ na zapewnienie przez właściwe organy w państwach członkowskich organizacjom państwowym lub upoważnionym organizacjom dostępu do potrzebnych leków, sprzętu medycznego i środków ochrony indywidualnej, których niedobory występują. Statystyki handlowe dotyczące takich towarów wskazują, że powiązany przywóz wykazuje tendencję spadkową, ale pozostaje znaczący i podlega wahaniom związanym z popytem na towary potrzebne do walki z pandemią COVID-19. Mimo prowadzenia szczepień w państwach członkowskich oraz wdrożenia szeregu środków w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu się wirusa, liczba zakażeń COVID-19 w państwach członkowskich nadal stanowi zagrożenie dla zdrowia publicznego. W państwach członkowskich nadal zgłasza się niedobór towarów potrzebnych do walki z pandemią COVID-19, dlatego należy przyznać zwolnienie z należności celnych przywozowych pobieranych od towarów przywożonych do celów określonych w art. 74 rozporządzenia (WE) nr 1186/2009 oraz zwolnienie z VAT należnego od towarów importowanych do celów określonych w art. 51 dyrektywy 2009/132/WE. |
| --- | --- |

(3)

Przywóz dokonywany przez występujące z wnioskiem państwa członkowskie na podstawie decyzji (UE) 2020/491 miał korzystny wpływ na zapewnienie przez właściwe organy w państwach członkowskich organizacjom państwowym lub upoważnionym organizacjom dostępu do potrzebnych leków, sprzętu medycznego i środków ochrony indywidualnej, których niedobory występują. Statystyki handlowe dotyczące takich towarów wskazują, że powiązany przywóz wykazuje tendencję spadkową, ale pozostaje znaczący i podlega wahaniom związanym z popytem na towary potrzebne do walki z pandemią COVID-19. Mimo prowadzenia szczepień w państwach członkowskich oraz wdrożenia szeregu środków w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu się wirusa, liczba zakażeń COVID-19 w państwach członkowskich nadal stanowi zagrożenie dla zdrowia publicznego. W państwach członkowskich nadal zgłasza się niedobór towarów potrzebnych do walki z pandemią COVID-19, dlatego należy przyznać zwolnienie z należności celnych przywozowych pobieranych od towarów przywożonych do celów określonych w art. 74 rozporządzenia (WE) nr 1186/2009 oraz zwolnienie z VAT należnego od towarów importowanych do celów określonych w art. 51 dyrektywy 2009/132/WE.

| (4) | Występujące z wnioskiem państwa członkowskie powinny poinformować Komisję o charakterze i ilościach poszczególnych towarów, na które udzielono zwolnienia z należności celnych przywozowych i VAT w celu zwalczania skutków epidemii COVID-19, o organizacjach, które zostały przez nie zatwierdzone do dystrybucji lub udostępniania tych towarów, oraz o środkach podjętych w celu zapobieżenia wykorzystywaniu tych towarów do celów innych niż zwalczanie skutków tej epidemii. Występujące z wnioskiem państwa członkowskie powinny zapewnić, aby takie zwolnienie z należności celnych i z VAT były stosowane prawidłowo, zgodnie z przepisami dotyczącymi ceł i VAT oraz zapobiegały wszelkim oszustwom, uchylaniu się od opodatkowania, unikaniu opodatkowania lub nadużyciom. |
| --- | --- |

(4)

Występujące z wnioskiem państwa członkowskie powinny poinformować Komisję o charakterze i ilościach poszczególnych towarów, na które udzielono zwolnienia z należności celnych przywozowych i VAT w celu zwalczania skutków epidemii COVID-19, o organizacjach, które zostały przez nie zatwierdzone do dystrybucji lub udostępniania tych towarów, oraz o środkach podjętych w celu zapobieżenia wykorzystywaniu tych towarów do celów innych niż zwalczanie skutków tej epidemii. Występujące z wnioskiem państwa członkowskie powinny zapewnić, aby takie zwolnienie z należności celnych i z VAT były stosowane prawidłowo, zgodnie z przepisami dotyczącymi ceł i VAT oraz zapobiegały wszelkim oszustwom, uchylaniu się od opodatkowania, unikaniu opodatkowania lub nadużyciom.

| (5) | Biorąc pod uwagę ekstremalne wyzwania stojące przed występującymi z wnioskiem państwami członkowskimi, zwolnienie z należności celnych przywozowych i z VAT należy przyznać w odniesieniu do przywozu dokonywanego od dnia 1 stycznia 2022 r. Zwolnienie powinno obowiązywać do dnia 30 czerwca 2022 r. |
| --- | --- |

(5)

Biorąc pod uwagę ekstremalne wyzwania stojące przed występującymi z wnioskiem państwami członkowskimi, zwolnienie z należności celnych przywozowych i z VAT należy przyznać w odniesieniu do przywozu dokonywanego od dnia 1 stycznia 2022 r. Zwolnienie powinno obowiązywać do dnia 30 czerwca 2022 r.

| (6) | W dniu 3 grudnia 2021 r. przeprowadzono konsultacje z państwami członkowskimi, zgodnie z art. 76 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1186/2009 i art. 53 akapit pierwszy dyrektywy 2009/132/WE, |
| --- | --- |

(6)

W dniu 3 grudnia 2021 r. przeprowadzono konsultacje z państwami członkowskimi, zgodnie z art. 76 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1186/2009 i art. 53 akapit pierwszy dyrektywy 2009/132/WE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1.   Zwalnia się towary z należności celnych przywozowych w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1186/2009 oraz z podatku od wartości dodanej (VAT) od importu w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) dyrektywy Rady 2009/132/WE, jeżeli spełnione są następujące warunki:

| a) | towary przeznaczone są do jednego z następujących zastosowań:






  (i) | nieodpłatna dystrybucja przez organy i organizacje, o których mowa w lit. c), na rzecz osób dotkniętych lub zagrożonych epidemią COVID-19 lub zaangażowanych w jej zwalczanie; |
| --- | --- | --- |

a)

towary przeznaczone są do jednego z następujących zastosowań:

(i)

nieodpłatna dystrybucja przez organy i organizacje, o których mowa w lit. c), na rzecz osób dotkniętych lub zagrożonych epidemią COVID-19 lub zaangażowanych w jej zwalczanie;

| (ii) | nieodpłatne udostępnianie osobom dotkniętym lub zagrożonym epidemią COVID-19 lub zaangażowanym w jej zwalczanie, pod warunkiem że towary pozostają własnością organów i organizacji, o których mowa w lit. c); |
| --- | --- |

(ii)

nieodpłatne udostępnianie osobom dotkniętym lub zagrożonym epidemią COVID-19 lub zaangażowanym w jej zwalczanie, pod warunkiem że towary pozostają własnością organów i organizacji, o których mowa w lit. c);

| b) | towary spełniają wymogi określone w art. 75, 78, 79 i 80 rozporządzenia (WE) nr 1186/2009 oraz w art. 52, 55, 56 i 57 dyrektywy 2009/132/WE; |
| --- | --- |

b)

towary spełniają wymogi określone w art. 75, 78, 79 i 80 rozporządzenia (WE) nr 1186/2009 oraz w art. 52, 55, 56 i 57 dyrektywy 2009/132/WE;

| c) | towary są przywożone w celu dopuszczenia ich do obrotu przez organizacje państwowe, w tym organy publiczne i inne podmioty prawa publicznego, lub w imieniu tych organizacji lub przez organizacje zatwierdzone przez właściwe organy państw członkowskich lub w imieniu tych organizacji. |
| --- | --- |

c)

towary są przywożone w celu dopuszczenia ich do obrotu przez organizacje państwowe, w tym organy publiczne i inne podmioty prawa publicznego, lub w imieniu tych organizacji lub przez organizacje zatwierdzone przez właściwe organy państw członkowskich lub w imieniu tych organizacji.

2.   Zwalnia się również towary z należności celnych przywozowych w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1186/2009 oraz z VAT od importu w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2009/132/WE, jeśli są one przywożone w celu dopuszczenia ich do obrotu przez agencje niosące pomoc w sytuacjach kryzysowych lub w imieniu tych agencji w celu zaspokojenia ich potrzeb w trakcie udzielania pomocy w sytuacji kryzysowej osobom dotkniętym lub zagrożonym epidemią COVID-19 lub zaangażowanym w jej zwalczanie.

Artykuł 2

Państwa członkowskie przekazują Komisji informacje o charakterze i ilościach poszczególnych towarów, na które udzielono zwolnienia z należności celnych przywozowych i VAT na podstawie art. 1, comiesięcznie, piętnastego dnia miesiąca następującego po miesiącu sprawozdawczym.

Najpóźniej do dnia 31 października 2022 r. państwa członkowskie przekazują Komisji następujące informacje:

| a) | wykaz organizacji zatwierdzonych przez właściwe organy w państwach członkowskich, o których to organizacjach mowa w art. 1 ust. 1 lit. c); |
| --- | --- |

a)

wykaz organizacji zatwierdzonych przez właściwe organy w państwach członkowskich, o których to organizacjach mowa w art. 1 ust. 1 lit. c);

| b) | skonsolidowane informacje na temat charakteru i ilości poszczególnych towarów zwolnionych z należności celnych przywozowych i z VAT na mocy art. 1; |
| --- | --- |

b)

skonsolidowane informacje na temat charakteru i ilości poszczególnych towarów zwolnionych z należności celnych przywozowych i z VAT na mocy art. 1;

| c) | informacje na temat środków podjętych w celu zapewnienia zgodności z art. 78, 79 i 80 rozporządzenia (WE) nr 1186/2009 i z art. 55, 56 i 57 dyrektywy 2009/132/WE w odniesieniu do towarów objętych zakresem niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

c)

informacje na temat środków podjętych w celu zapewnienia zgodności z art. 78, 79 i 80 rozporządzenia (WE) nr 1186/2009 i z art. 55, 56 i 57 dyrektywy 2009/132/WE w odniesieniu do towarów objętych zakresem niniejszej decyzji.

Artykuł 3

Art. 1 stosuje się w odniesieniu do przywozu dokonanego do Austrii, Belgii, Bułgarii, Chorwacji, Czech, Danii, Estonii, Finlandii, Grecji, Niemiec, Węgier, Irlandii, Włoch, Łotwy, Luksemburga, Malty, Niderlandów, Polski, Portugalii, Rumunii, Słowenii, Hiszpanii i Szwecji od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 30 czerwca 2022 r.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Belgii, Republiki Bułgarii, Republiki Czeskiej, Królestwa Danii, Republiki Federalnej Niemiec, Republiki Estońskiej, Irlandii, Republiki Greckiej, Królestwa Hiszpanii, Republiki Chorwacji, Republiki Włoskiej, Republiki Łotewskiej, Wielkiego Księstwa Luksemburga, Węgier, Republiki Malty, Królestwa Niderlandów, Republiki Austrii, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Portugalskiej, Rumunii, Republiki Słowenii, Republiki Finlandii i Królestwa Szwecji.

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2022 r.

Sporządzono w Brukseli dnia 22 grudnia 2021 r.

W imieniu Komisji

Paolo GENTILONI

Członek Komisji

---

(1)  
  Dz.U. L 292 z 10.11.2009, s. 5.

1

(2)  
  Dz.U. L 324 z 10.12.2009, s. 23.

2

(3)  Decyzja Komisji (UE) 2020/491 z dnia 3 kwietnia 2020 r. w sprawie zwolnienia przywozu z należności celnych przywozowych i z VAT w odniesieniu do towarów potrzebnych do zwalczania skutków epidemii COVID-19 w 2020 r. (Dz.U. L 103 z 3.4.2020, s. 1).

3

---

| 28.12.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 464/14 |
| --- | --- | --- | --- |

28.12.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 464/14

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2021/2314

z dnia 14 grudnia 2021 r.

w sprawie wniosku o rejestrację europejskiej inicjatywy obywatelskiej „INICJATYWA EVE NA RZECZ USTANOWIENIA PRAWA DO DECYDOWANIA” zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/788

(Jedynie tekst w języku hiszpańskim jest autentyczny)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/788 z dnia 17 kwietnia 2019 r. w sprawie europejskiej inicjatywy obywatelskiej (1), w szczególności jego art. 6 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 9 września 2021 r. do Komisji wpłynął wniosek o rejestrację europejskiej inicjatywy obywatelskiej „INICJATYWA EVE NA RZECZ USTANOWIENIA PRAWA DO DECYDOWANIA”. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 9 września 2021 r. do Komisji wpłynął wniosek o rejestrację europejskiej inicjatywy obywatelskiej „INICJATYWA EVE NA RZECZ USTANOWIENIA PRAWA DO DECYDOWANIA”.

| (2) | Decyzją z dnia 5 października 2021 r. w formie pisma (C(2021) 7294 final) zgodnie z art. 6 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2019/788 Komisja poinformowała grupę organizatorów, że wymogi dotyczące rejestracji określone w art. 6 ust. 3 akapit pierwszy lit. a), d) i e) tego rozporządzenia zostały spełnione oraz że art. 6 ust. 3 akapit pierwszy lit. b) nie ma zastosowania. Komisja wyjaśniła jednak również, że inicjatywa nie spełnia wymogu określonego w art. 6 ust. 3 akapit pierwszy lit. c) rozporządzenia (UE) 2019/788. W związku z tym Komisja zwróciła się do grupy organizatorów, zgodnie z art. 6 ust. 4 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) 2019/788, o dokonanie zmiany inicjatywy. Komisja zwróciła uwagę grupy organizatorów na fakt, że rozporządzenie (UE) 2019/788 nie dopuszcza inicjatyw obywatelskich proponujących rewizje Traktatów. Ponadto zwróciła się do grupy organizatorów o wskazanie, którego unijnego aktu prawego dotyczy ich wezwanie do zaproponowania przepisów skierowane do Komisji oraz o wyjaśnienie treści takiego lub takich aktów prawnych. |
| --- | --- |

(2)

Decyzją z dnia 5 października 2021 r. w formie pisma (C(2021) 7294 final) zgodnie z art. 6 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2019/788 Komisja poinformowała grupę organizatorów, że wymogi dotyczące rejestracji określone w art. 6 ust. 3 akapit pierwszy lit. a), d) i e) tego rozporządzenia zostały spełnione oraz że art. 6 ust. 3 akapit pierwszy lit. b) nie ma zastosowania. Komisja wyjaśniła jednak również, że inicjatywa nie spełnia wymogu określonego w art. 6 ust. 3 akapit pierwszy lit. c) rozporządzenia (UE) 2019/788. W związku z tym Komisja zwróciła się do grupy organizatorów, zgodnie z art. 6 ust. 4 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) 2019/788, o dokonanie zmiany inicjatywy. Komisja zwróciła uwagę grupy organizatorów na fakt, że rozporządzenie (UE) 2019/788 nie dopuszcza inicjatyw obywatelskich proponujących rewizje Traktatów. Ponadto zwróciła się do grupy organizatorów o wskazanie, którego unijnego aktu prawego dotyczy ich wezwanie do zaproponowania przepisów skierowane do Komisji oraz o wyjaśnienie treści takiego lub takich aktów prawnych.

| (3) | W dniu 19 października 2021 r. grupa organizatorów wysłała pismo do służb Komisji, w którym zwróciła się z zapytaniem (i) o wymóg przedstawienia „wniosku”, argumentując, że to zadaniem Komisji jest opracowywanie projektów wniosków ustawodawczych, oraz (ii) o zbadanie inicjatywy i umożliwienie odbycia spotkania z przedstawicielami Komisji, aby wspólnie dokonać oceny zaproponowanego projektu EVE (którego celem byłoby przyczynienie się do stworzenia nowego „prawa do decydowania”) oraz ustalić treść inicjatywy (organizatorzy wskazali przy tym błędnie na art. 15 rozporządzenia (UE) 2019/788, gdyż ten ma zastosowanie wyłącznie do ważnych inicjatyw). W odpowiedzi z dnia 5 listopada 2021 r. służby Komisji powtórzyły, że cele inicjatywy muszą spełniać warunki określone w art. 6 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2019/788. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 19 października 2021 r. grupa organizatorów wysłała pismo do służb Komisji, w którym zwróciła się z zapytaniem (i) o wymóg przedstawienia „wniosku”, argumentując, że to zadaniem Komisji jest opracowywanie projektów wniosków ustawodawczych, oraz (ii) o zbadanie inicjatywy i umożliwienie odbycia spotkania z przedstawicielami Komisji, aby wspólnie dokonać oceny zaproponowanego projektu EVE (którego celem byłoby przyczynienie się do stworzenia nowego „prawa do decydowania”) oraz ustalić treść inicjatywy (organizatorzy wskazali przy tym błędnie na art. 15 rozporządzenia (UE) 2019/788, gdyż ten ma zastosowanie wyłącznie do ważnych inicjatyw). W odpowiedzi z dnia 5 listopada 2021 r. służby Komisji powtórzyły, że cele inicjatywy muszą spełniać warunki określone w art. 6 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2019/788.

| (4) | W dniu 17 listopada 2021 r. grupa organizatorów ponownie przedłożyła inicjatywę. Chociaż inicjatywa została przeredagowana, jej treść pozostała zasadniczo niezmieniona pomimo wezwania ze strony Komisji do uwzględnienia jej oceny przedstawionej w decyzji z dnia 5 października 2021 r. |
| --- | --- |

(4)

W dniu 17 listopada 2021 r. grupa organizatorów ponownie przedłożyła inicjatywę. Chociaż inicjatywa została przeredagowana, jej treść pozostała zasadniczo niezmieniona pomimo wezwania ze strony Komisji do uwzględnienia jej oceny przedstawionej w decyzji z dnia 5 października 2021 r.

| (5) | Cele inicjatywy określono w następujący sposób: „W związku z dokumentacją załączoną do dokumentu „WNIOSEK w sprawie inicjatywy EVE” zwracamy się do Komisji Europejskiej o przygotowanie aktu prawnego lub przepisów, które mogą być konieczne dla Komisji Europejskiej do ustanowienia prawa (człowieka) do decydowania, i o przekazanie ich instytucjom publicznym. Stworzyłoby to system demokracji bezpośredniej, w którym obywatele mogliby w spójny sposób podejmować decyzje w sprawach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania lub interesu publicznego, a tym samym korzystać z suwerenności obywateli zarówno z udziałem przedstawicieli, jak i bez nich. Biorąc pod uwagę zakres tej sprawy, w ramach inicjatywy przedstawiono projekt wniosku, który można by wykorzystać do ustanowienia prawa do decydowania. W związku z tym organizatorzy zwracają się również o rozważenie następujących trzech możliwości: (1) UE i jej instytucje mogłyby we własnym zakresie ustanowić prawo, które jest proponowane w ramach tej inicjatywy; (2) UE mogłaby stworzyć specjalny sposób przeprowadzenia uprzedniego zbadania wykonalności tej propozycji, a następnie dopilnować, by odpowiedni wniosek został opracowany z udziałem wszystkich możliwych właściwych stron w UE; (3) UE mogłaby udzielić zezwolenia na opracowanie i publiczne przetestowanie wniosku; odnosiłoby się to wyłącznie do danej strony i wyłącznie do przedmiotowego wniosku”. Następnie jako ogólny cel inicjatywy podano „stworzenie wszelkiego aktu lub środka, które są wymagane do urzeczywistnienia przedmiotu tej EIO”, co prawdopodobnie odnosi się do opracowania treści i/lub wdrożenia „prawa do decydowania” (projektu służącego jego ustanowieniu). |
| --- | --- |

(5)

Cele inicjatywy określono w następujący sposób: „W związku z dokumentacją załączoną do dokumentu „WNIOSEK w sprawie inicjatywy EVE” zwracamy się do Komisji Europejskiej o przygotowanie aktu prawnego lub przepisów, które mogą być konieczne dla Komisji Europejskiej do ustanowienia prawa (człowieka) do decydowania, i o przekazanie ich instytucjom publicznym. Stworzyłoby to system demokracji bezpośredniej, w którym obywatele mogliby w spójny sposób podejmować decyzje w sprawach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania lub interesu publicznego, a tym samym korzystać z suwerenności obywateli zarówno z udziałem przedstawicieli, jak i bez nich. Biorąc pod uwagę zakres tej sprawy, w ramach inicjatywy przedstawiono projekt wniosku, który można by wykorzystać do ustanowienia prawa do decydowania. W związku z tym organizatorzy zwracają się również o rozważenie następujących trzech możliwości: (1) UE i jej instytucje mogłyby we własnym zakresie ustanowić prawo, które jest proponowane w ramach tej inicjatywy; (2) UE mogłaby stworzyć specjalny sposób przeprowadzenia uprzedniego zbadania wykonalności tej propozycji, a następnie dopilnować, by odpowiedni wniosek został opracowany z udziałem wszystkich możliwych właściwych stron w UE; (3) UE mogłaby udzielić zezwolenia na opracowanie i publiczne przetestowanie wniosku; odnosiłoby się to wyłącznie do danej strony i wyłącznie do przedmiotowego wniosku”. Następnie jako ogólny cel inicjatywy podano „stworzenie wszelkiego aktu lub środka, które są wymagane do urzeczywistnienia przedmiotu tej EIO”, co prawdopodobnie odnosi się do opracowania treści i/lub wdrożenia „prawa do decydowania” (projektu służącego jego ustanowieniu).

| (6) | W ramach tej inicjatywy grupa organizatorów zwraca się do Komisji o przedstawienie wniosku w sprawie wprowadzenia nowego prawa podstawowego, które miałoby ustanowić „system demokracji bezpośredniej” na szczeblu instytucji unijnych. W takim systemie obywatele mogą „w spójny sposób” podejmować decyzje w zakresie „spraw wspólnych lub publicznych”, tym samym korzystając z „suwerenności obywateli”. Zdaniem grupy organizatorów powinno to zostać osiągnięte: (1) „przez UE z własnej inicjatywy”, (2) przez „udzielenie zezwolenia” na opracowanie celu dla i przez prywatnego przedstawiciela inicjatywy EVE i projektu EVE albo (3) „w powiązaniu z projektem EVE”. Grupa organizatorów wyjaśniła, że taki wniosek może pociągać za sobą zmiany w Traktatach, ale ich zdaniem rozporządzenie (UE) 2019/788 zezwala inicjatywom obywatelskim na zwrócenie się do Komisji o przedstawienie takiego wniosku. W ramach wariantu (2) lub (3) grupa organizatorów proponuje, aby Komisja „udzieliła zezwolenia” na prywatny projekt („projekt EVE”), którego celem byłoby przyczynienie się do ustanowienia nowego prawa podstawowego. Wszystkie pozostałe cele określone w załączonym dokumencie służą ogólnemu celowi, jakim jest wprowadzenie tego nowego prawa. |
| --- | --- |

(6)

W ramach tej inicjatywy grupa organizatorów zwraca się do Komisji o przedstawienie wniosku w sprawie wprowadzenia nowego prawa podstawowego, które miałoby ustanowić „system demokracji bezpośredniej” na szczeblu instytucji unijnych. W takim systemie obywatele mogą „w spójny sposób” podejmować decyzje w zakresie „spraw wspólnych lub publicznych”, tym samym korzystając z „suwerenności obywateli”. Zdaniem grupy organizatorów powinno to zostać osiągnięte: (1) „przez UE z własnej inicjatywy”, (2) przez „udzielenie zezwolenia” na opracowanie celu dla i przez prywatnego przedstawiciela inicjatywy EVE i projektu EVE albo (3) „w powiązaniu z projektem EVE”. Grupa organizatorów wyjaśniła, że taki wniosek może pociągać za sobą zmiany w Traktatach, ale ich zdaniem rozporządzenie (UE) 2019/788 zezwala inicjatywom obywatelskim na zwrócenie się do Komisji o przedstawienie takiego wniosku. W ramach wariantu (2) lub (3) grupa organizatorów proponuje, aby Komisja „udzieliła zezwolenia” na prywatny projekt („projekt EVE”), którego celem byłoby przyczynienie się do ustanowienia nowego prawa podstawowego. Wszystkie pozostałe cele określone w załączonym dokumencie służą ogólnemu celowi, jakim jest wprowadzenie tego nowego prawa.

| (7) | Zgodnie z art. 11 ust. 4 akapit pierwszy TUE i art. 1 rozporządzenia (UE) 2019/788 „europejska inicjatywa obywatelska” oznacza inicjatywę przedłożoną Komisji, wzywającą Komisję do przedłożenia, w ramach jej uprawnień, odpowiedniego wniosku w sprawach, w odniesieniu do których, zdaniem obywateli, wprowadzenie w życie Traktatów wymaga aktu prawnego Unii oraz która to inicjatywa otrzymała wsparcie co najmniej miliona kwalifikujących się sygnatariuszy pochodzących z co najmniej jednej czwartej wszystkich państw członkowskich; Zgodnie z art. 6 ust. 3 akapit pierwszy lit. c) rozporządzenia (UE) 2019/788 Komisja nie może zarejestrować inicjatywy, jeżeli „wykracza ona w sposób oczywisty poza uprawnienia Komisji w zakresie przedkładania wniosku dotyczącego aktu prawnego Unii w celu wprowadzenia w życie Traktatów”. |
| --- | --- |

(7)

Zgodnie z art. 11 ust. 4 akapit pierwszy TUE i art. 1 rozporządzenia (UE) 2019/788 „europejska inicjatywa obywatelska” oznacza inicjatywę przedłożoną Komisji, wzywającą Komisję do przedłożenia, w ramach jej uprawnień, odpowiedniego wniosku w sprawach, w odniesieniu do których, zdaniem obywateli, wprowadzenie w życie Traktatów wymaga aktu prawnego Unii oraz która to inicjatywa otrzymała wsparcie co najmniej miliona kwalifikujących się sygnatariuszy pochodzących z co najmniej jednej czwartej wszystkich państw członkowskich; Zgodnie z art. 6 ust. 3 akapit pierwszy lit. c) rozporządzenia (UE) 2019/788 Komisja nie może zarejestrować inicjatywy, jeżeli „wykracza ona w sposób oczywisty poza uprawnienia Komisji w zakresie przedkładania wniosku dotyczącego aktu prawnego Unii w celu wprowadzenia w życie Traktatów”.

| (8) | W wyroku w sprawie T-611/19 Sąd orzekł, że pojęcie aktu prawnego w rozumieniu art. 11 TUE oraz art. 2 ust. 1 i art. 4 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 211/2011 (2) odnosi się, zgodnie z art. 288 TFUE, do rozporządzeń, dyrektyw, decyzji, zaleceń i opinii przyjętych przez instytucje. Rozporządzenie (UE) nr 211/2011 straciło moc ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2020 r. i zostało zastąpione rozporządzeniem (UE) 2019/788. Zarówno zakres inicjatywy obywatelskiej, jak i warunki prawne dokonania rejestracji nie uległy jednak zmianie. Rozporządzenie (UE) 2019/788 nie zezwala na zwrócenie się w ramach inicjatyw obywatelskich do Komisji o zaproponowanie zmian w Traktatach, ponieważ dopuszcza jedynie inicjatywy, w których wzywa się Komisję do zaproponowania, w ramach jej uprawnień, aktów prawa wtórnego w celu wprowadzenia w życie Traktatów. |
| --- | --- |

(8)

W wyroku w sprawie T-611/19 Sąd orzekł, że pojęcie aktu prawnego w rozumieniu art. 11 TUE oraz art. 2 ust. 1 i art. 4 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 211/2011 (2) odnosi się, zgodnie z art. 288 TFUE, do rozporządzeń, dyrektyw, decyzji, zaleceń i opinii przyjętych przez instytucje. Rozporządzenie (UE) nr 211/2011 straciło moc ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2020 r. i zostało zastąpione rozporządzeniem (UE) 2019/788. Zarówno zakres inicjatywy obywatelskiej, jak i warunki prawne dokonania rejestracji nie uległy jednak zmianie. Rozporządzenie (UE) 2019/788 nie zezwala na zwrócenie się w ramach inicjatyw obywatelskich do Komisji o zaproponowanie zmian w Traktatach, ponieważ dopuszcza jedynie inicjatywy, w których wzywa się Komisję do zaproponowania, w ramach jej uprawnień, aktów prawa wtórnego w celu wprowadzenia w życie Traktatów.

| (9) | Jak sama grupa organizatorów stwierdza, cel inicjatywy musiałby zostać osiągnięty poprzez zmiany Traktatów i nie mógłby zostać osiągnięty za pomocą aktów prawnych takich jak te, o których mowa w art. 288 TFUE. Ponadto w odniesieniu do proponowanego w inicjatywie uruchomienia prywatnego projektu („projekt EVE”), który miałby przyczynić się do stworzenia nowego „prawa do podejmowania decyzji”, Komisja zauważa, że propozycja ta nie dotyczy żadnego wniosku w sprawie takiego aktu prawnego. |
| --- | --- |

(9)

Jak sama grupa organizatorów stwierdza, cel inicjatywy musiałby zostać osiągnięty poprzez zmiany Traktatów i nie mógłby zostać osiągnięty za pomocą aktów prawnych takich jak te, o których mowa w art. 288 TFUE. Ponadto w odniesieniu do proponowanego w inicjatywie uruchomienia prywatnego projektu („projekt EVE”), który miałby przyczynić się do stworzenia nowego „prawa do podejmowania decyzji”, Komisja zauważa, że propozycja ta nie dotyczy żadnego wniosku w sprawie takiego aktu prawnego.

| (10) | Dlatego też proponowana inicjatywa obywatelska „INICJATYWA EVE NA RZECZ USTANOWIENIA PRAWA DO DECYDOWANIA” wykracza w sposób oczywisty poza uprawnienia Komisji w zakresie przedkładania wniosku dotyczącego aktu prawnego Unii w celu wprowadzenia w życie Traktatów w rozumieniu art. 6 ust. 4 akapit trzeci lit. c) rozporządzenia (UE) 2019/788. |
| --- | --- |

(10)

Dlatego też proponowana inicjatywa obywatelska „INICJATYWA EVE NA RZECZ USTANOWIENIA PRAWA DO DECYDOWANIA” wykracza w sposób oczywisty poza uprawnienia Komisji w zakresie przedkładania wniosku dotyczącego aktu prawnego Unii w celu wprowadzenia w życie Traktatów w rozumieniu art. 6 ust. 4 akapit trzeci lit. c) rozporządzenia (UE) 2019/788.

| (11) | Należy zatem odrzucić wniosek o rejestrację, |
| --- | --- |

(11)

Należy zatem odrzucić wniosek o rejestrację,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Inicjatywa europejska „INICJATYWA EVE NA RZECZ USTANOWIENIA PRAWA DO DECYDOWANIA” nie zostaje zarejestrowana.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do grupy organizatorów inicjatywy obywatelskiej „INICJATYWA EVE NA RZECZ USTANOWIENIA PRAWA DO DECYDOWANIA”, reprezentowanej przez następujące osoby wyznaczone do kontaktów: Eberarda SÁNCHEZ LÓPEZA i Juana Carlosa ESCUDERO GONZÁLEZA.

Sporządzono w Strasburgu dnia 14 grudnia 2021 r.

W imieniu Komisji

Věra JOUROVÁ

Wiceprzewodnicząca

---

(1)  
  Dz.U. L 130 z 17.5.2019, s. 55.

1

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 211/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. w sprawie inicjatywy obywatelskiej (Dz.U. L 65 z 11.3.2011, s. 1).

2

---

| 28.12.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 464/17 |
| --- | --- | --- | --- |

28.12.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 464/17

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2021/2315

z dnia 17 grudnia 2021 r.

zmieniająca decyzję 2011/163/UE w sprawie zatwierdzenia planów przedłożonych przez państwa trzecie zgodnie z art. 29 dyrektywy Rady 96/23/WE

(notyfikowana jako dokument nr C(2021) 9751)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 96/23/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. w sprawie środków monitorowania niektórych substancji i ich pozostałości u żywych zwierząt i w produktach zwierzęcych oraz uchylającą dyrektywy 85/358/EWG i 86/469/EWG oraz decyzje 89/187/EWG i 91/664/EWG (1), w szczególności jej art. 29 ust. 1 akapit czwarty i art. 29 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W art. 29 ust. 1 dyrektywy 96/23/WE ustanawia się wymóg, by państwa trzecie, z których państwom członkowskim wolno przywozić zwierzęta i produkty pochodzenia zwierzęcego objęte dyrektywą, przedkładały plany kontroli pozostałości zawierające wymagane gwarancje („plany”). Plany te powinny obejmować co najmniej grupy pozostałości oraz substancje wymienione w załączniku I do dyrektywy 96/23. |
| --- | --- |

(1)

W art. 29 ust. 1 dyrektywy 96/23/WE ustanawia się wymóg, by państwa trzecie, z których państwom członkowskim wolno przywozić zwierzęta i produkty pochodzenia zwierzęcego objęte dyrektywą, przedkładały plany kontroli pozostałości zawierające wymagane gwarancje („plany”). Plany te powinny obejmować co najmniej grupy pozostałości oraz substancje wymienione w załączniku I do dyrektywy 96/23.

| (2) | Decyzją Komisji 2011/163/UE (2) zatwierdzono plany przedłożone przez niektóre państwa trzecie w odniesieniu do zwierząt i produktów zwierzęcych wymienionych w załączniku do tej decyzji. |
| --- | --- |

(2)

Decyzją Komisji 2011/163/UE (2) zatwierdzono plany przedłożone przez niektóre państwa trzecie w odniesieniu do zwierząt i produktów zwierzęcych wymienionych w załączniku do tej decyzji.

| (3) | Państwa trzecie, z których dozwolone jest wprowadzanie do Unii niektórych produktów mięsnych oraz poddanych obróbce żołądków, pęcherzy i jelit przeznaczonych do spożycia przez ludzi zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 (3), są wymienione w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2021/404 (4). Państwa trzecie, z których dozwolone jest wprowadzanie do Unii niektórych produktów mięsnych zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 (5), są wymienione w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2021/405 (6). |
| --- | --- |

(3)

Państwa trzecie, z których dozwolone jest wprowadzanie do Unii niektórych produktów mięsnych oraz poddanych obróbce żołądków, pęcherzy i jelit przeznaczonych do spożycia przez ludzi zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 (3), są wymienione w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2021/404 (4). Państwa trzecie, z których dozwolone jest wprowadzanie do Unii niektórych produktów mięsnych zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 (5), są wymienione w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2021/405 (6).

| (4) | Albania, Argentyna, Australia, Białoruś, Brazylia, Chile, Chiny, Egipt, Indie, Iran, Japonia, Kolumbia, Liban, Maroko, Mongolia, Nowa Zelandia, Pakistan, Paragwaj, Rosja, Serbia, Syria, Szwajcaria, Tunezja, Turcja, Ukraina, Urugwaj, Uzbekistan i Zjednoczone Królestwo (7) przedłożyły szczegółowe plany kontroli pozostałości dotyczące osłonek, które zostały ocenione pozytywnie przez Komisję. Wszystkie przedłożone plany zawierają wystarczające gwarancje i powinny zostać zatwierdzone. Należy zatem odpowiednio umieścić w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpisy dotyczące tych państw trzecich w odniesieniu do osłonek. |
| --- | --- |

(4)

Albania, Argentyna, Australia, Białoruś, Brazylia, Chile, Chiny, Egipt, Indie, Iran, Japonia, Kolumbia, Liban, Maroko, Mongolia, Nowa Zelandia, Pakistan, Paragwaj, Rosja, Serbia, Syria, Szwajcaria, Tunezja, Turcja, Ukraina, Urugwaj, Uzbekistan i Zjednoczone Królestwo (7) przedłożyły szczegółowe plany kontroli pozostałości dotyczące osłonek, które zostały ocenione pozytywnie przez Komisję. Wszystkie przedłożone plany zawierają wystarczające gwarancje i powinny zostać zatwierdzone. Należy zatem odpowiednio umieścić w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpisy dotyczące tych państw trzecich w odniesieniu do osłonek.

| (5) | Kolumnę „Akwakultura” w załączniku do decyzji 2011/163/UE należy podzielić na cztery podkolumny: „Ryby”, „Produkty rybne”, „Skorupiaki” i „Mięczaki”, aby lepiej dostosować ją do kategorii stosowanych w świadectwach określonych w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2020/2235 (8) oraz do wykazów państw upoważnionych do wprowadzania do Unii niektórych produktów określonych w załącznikach VIII i IX do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/405. |
| --- | --- |

(5)

Kolumnę „Akwakultura” w załączniku do decyzji 2011/163/UE należy podzielić na cztery podkolumny: „Ryby”, „Produkty rybne”, „Skorupiaki” i „Mięczaki”, aby lepiej dostosować ją do kategorii stosowanych w świadectwach określonych w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2020/2235 (8) oraz do wykazów państw upoważnionych do wprowadzania do Unii niektórych produktów określonych w załącznikach VIII i IX do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/405.

| (6) | Aby uwzględnić różne produkty akwakultury wywożone przez państwa trzecie, Komisja oceniła ich plany kontroli pozostałości i wypełniła cztery wymienione podkolumny: „Ryby”, „Produkty rybne”, „Skorupiaki” i „Mięczaki”, na podstawie informacji podanych w przedłożonym przez te państwa planie kontroli pozostałości w sektorze akwakultury. |
| --- | --- |

(6)

Aby uwzględnić różne produkty akwakultury wywożone przez państwa trzecie, Komisja oceniła ich plany kontroli pozostałości i wypełniła cztery wymienione podkolumny: „Ryby”, „Produkty rybne”, „Skorupiaki” i „Mięczaki”, na podstawie informacji podanych w przedłożonym przez te państwa planie kontroli pozostałości w sektorze akwakultury.

| (7) | Albania, Argentyna, Armenia, Białoruś, Bośnia i Hercegowina, Czarnogóra, Falklandy, Izrael, Japonia, Kenia, Macedonia Północna, Maroko, Mauritius, Mołdawia, Nowa Zelandia, Serbia, Singapur, Turcja, Uganda, Ukraina, Urugwaj, Wyspa Man, Wyspy Owcze i Zjednoczone Królestwo przedłożyły szczegółowe plany kontroli pozostałości, które obejmują tylko jedną podkategorię akwakultury – „ryby” – i zostały pozytywnie ocenione przez Komisję. Wszystkie te plany zawierają wystarczające gwarancje i powinny zostać zatwierdzone. W podkolumnie dotyczącej ryb w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE należy zatem odpowiednio umieścić wpisy dotyczące tych państw trzecich. |
| --- | --- |

(7)

Albania, Argentyna, Armenia, Białoruś, Bośnia i Hercegowina, Czarnogóra, Falklandy, Izrael, Japonia, Kenia, Macedonia Północna, Maroko, Mauritius, Mołdawia, Nowa Zelandia, Serbia, Singapur, Turcja, Uganda, Ukraina, Urugwaj, Wyspa Man, Wyspy Owcze i Zjednoczone Królestwo przedłożyły szczegółowe plany kontroli pozostałości, które obejmują tylko jedną podkategorię akwakultury – „ryby” – i zostały pozytywnie ocenione przez Komisję. Wszystkie te plany zawierają wystarczające gwarancje i powinny zostać zatwierdzone. W podkolumnie dotyczącej ryb w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE należy zatem odpowiednio umieścić wpisy dotyczące tych państw trzecich.

| (8) | Australia, Iran i Madagaskar przedłożyły szczegółowe plany kontroli pozostałości związane z podkategorią akwakultury „produkty rybne”, które to plany zostały pozytywnie ocenione przez Komisję. Wszystkie te plany zawierają wystarczające gwarancje i powinny zostać zatwierdzone. W podkolumnie dotyczącej produktów rybnych w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE należy zatem odpowiednio umieścić wpisy dotyczące tych państw trzecich. |
| --- | --- |

(8)

Australia, Iran i Madagaskar przedłożyły szczegółowe plany kontroli pozostałości związane z podkategorią akwakultury „produkty rybne”, które to plany zostały pozytywnie ocenione przez Komisję. Wszystkie te plany zawierają wystarczające gwarancje i powinny zostać zatwierdzone. W podkolumnie dotyczącej produktów rybnych w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE należy zatem odpowiednio umieścić wpisy dotyczące tych państw trzecich.

| (9) | Belize, Brunei, Gwatemala, Kuba, Mozambik, Nigeria, Nikaragua, Nowa Kaledonia, Tanzania i Wenezuela przedłożyły szczegółowe plany kontroli pozostałości, które obejmują tylko jedną podkategorię akwakultury – „skorupiaki” – i zostały pozytywnie ocenione przez Komisję. Wszystkie te plany zawierają wystarczające gwarancje i powinny zostać zatwierdzone. W podkolumnie dotyczącej skorupiaków w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE należy zatem odpowiednio umieścić wpisy dotyczące tych państw trzecich. |
| --- | --- |

(9)

Belize, Brunei, Gwatemala, Kuba, Mozambik, Nigeria, Nikaragua, Nowa Kaledonia, Tanzania i Wenezuela przedłożyły szczegółowe plany kontroli pozostałości, które obejmują tylko jedną podkategorię akwakultury – „skorupiaki” – i zostały pozytywnie ocenione przez Komisję. Wszystkie te plany zawierają wystarczające gwarancje i powinny zostać zatwierdzone. W podkolumnie dotyczącej skorupiaków w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE należy zatem odpowiednio umieścić wpisy dotyczące tych państw trzecich.

| (10) | Meksyk nie przedłożył Komisji planu dotyczącego produktów wieprzowych. Meksyk przedstawił jednak gwarancje w odniesieniu do produktów wieprzowych pochodzących z państw członkowskich albo państw trzecich, które zostały zatwierdzone do wywozu takich produktów do Unii. Należy zatem odpowiednio umieścić w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący Meksyku w kolumnie dotyczącej wieprzowiny, opatrzony stosownym przypisem. |
| --- | --- |

(10)

Meksyk nie przedłożył Komisji planu dotyczącego produktów wieprzowych. Meksyk przedstawił jednak gwarancje w odniesieniu do produktów wieprzowych pochodzących z państw członkowskich albo państw trzecich, które zostały zatwierdzone do wywozu takich produktów do Unii. Należy zatem odpowiednio umieścić w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący Meksyku w kolumnie dotyczącej wieprzowiny, opatrzony stosownym przypisem.

| (11) | Zjednoczone Emiraty Arabskie nie przedłożyły Komisji planu dotyczącego ryb. Zjednoczone Emiraty Arabskie przedstawiły jednak gwarancje w odniesieniu do ryb pochodzących z państw członkowskich albo państw trzecich, które zostały zatwierdzone do wywozu takich produktów do Unii. Należy zatem odpowiednio umieścić w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący Zjednoczonych Emiratów Arabskich w podkolumnie dotyczącej ryb, opatrzony stosownym przypisem. |
| --- | --- |

(11)

Zjednoczone Emiraty Arabskie nie przedłożyły Komisji planu dotyczącego ryb. Zjednoczone Emiraty Arabskie przedstawiły jednak gwarancje w odniesieniu do ryb pochodzących z państw członkowskich albo państw trzecich, które zostały zatwierdzone do wywozu takich produktów do Unii. Należy zatem odpowiednio umieścić w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący Zjednoczonych Emiratów Arabskich w podkolumnie dotyczącej ryb, opatrzony stosownym przypisem.

| (12) | Państwa trzecie mogą pozyskiwać produkty przetworzone pochodzenia zwierzęcego zawarte w produktach złożonych z państw członkowskich albo z innych państw trzecich zatwierdzonych do przywozu takich produktów przetworzonych do Unii, w celu wykorzystania ich wyłącznie do przygotowywania produktów złożonych przeznaczonych do wywozu do Unii. Należy zatem odpowiednio umieścić w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący państw trzecich wymagających stosowania takich produktów przetworzonych pochodzenia zwierzęcego zawartych w produktach złożonych, opatrzony stosownym przypisem. |
| --- | --- |

(12)

Państwa trzecie mogą pozyskiwać produkty przetworzone pochodzenia zwierzęcego zawarte w produktach złożonych z państw członkowskich albo z innych państw trzecich zatwierdzonych do przywozu takich produktów przetworzonych do Unii, w celu wykorzystania ich wyłącznie do przygotowywania produktów złożonych przeznaczonych do wywozu do Unii. Należy zatem odpowiednio umieścić w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący państw trzecich wymagających stosowania takich produktów przetworzonych pochodzenia zwierzęcego zawartych w produktach złożonych, opatrzony stosownym przypisem.

| (13) | Albania nie jest w stanie przedstawić planu kontroli pozostałości dotyczącego mleka, równoważnego planowi wymaganemu na mocy art. 7 dyrektywy 96/23/WE. W oświadczeniu wydanym zgodnie z art. 2 decyzji 2011/163/UE Albania przedstawiła jednak gwarancje wykorzystywania w produkcie złożonym, który ma być wywożony do Unii, wyłącznie mleka pochodzącego z państw członkowskich albo z państw trzecich zatwierdzonych do wywozu takich produktów do Unii. Należy zatem odpowiednio umieścić w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący Albanii w odniesieniu do mleka. |
| --- | --- |

(13)

Albania nie jest w stanie przedstawić planu kontroli pozostałości dotyczącego mleka, równoważnego planowi wymaganemu na mocy art. 7 dyrektywy 96/23/WE. W oświadczeniu wydanym zgodnie z art. 2 decyzji 2011/163/UE Albania przedstawiła jednak gwarancje wykorzystywania w produkcie złożonym, który ma być wywożony do Unii, wyłącznie mleka pochodzącego z państw członkowskich albo z państw trzecich zatwierdzonych do wywozu takich produktów do Unii. Należy zatem odpowiednio umieścić w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący Albanii w odniesieniu do mleka.

| (14) | Egipt nie jest w stanie przedstawić planu kontroli pozostałości dotyczącego mleka, równoważnego planowi wymaganemu na mocy art. 7 dyrektywy 96/23/WE. W oświadczeniu wydanym zgodnie z art. 2 decyzji 2011/163/UE Egipt przedstawił jednak gwarancje wykorzystywania w produkcie złożonym, który ma być wywożony do Unii, wyłącznie mleka pochodzącego z państw członkowskich albo z państw trzecich zatwierdzonych do wywozu takich produktów do Unii. Należy zatem odpowiednio umieścić w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący Egiptu w odniesieniu do mleka. |
| --- | --- |

(14)

Egipt nie jest w stanie przedstawić planu kontroli pozostałości dotyczącego mleka, równoważnego planowi wymaganemu na mocy art. 7 dyrektywy 96/23/WE. W oświadczeniu wydanym zgodnie z art. 2 decyzji 2011/163/UE Egipt przedstawił jednak gwarancje wykorzystywania w produkcie złożonym, który ma być wywożony do Unii, wyłącznie mleka pochodzącego z państw członkowskich albo z państw trzecich zatwierdzonych do wywozu takich produktów do Unii. Należy zatem odpowiednio umieścić w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący Egiptu w odniesieniu do mleka.

| (15) | Indonezja nie jest w stanie przedstawić planu kontroli pozostałości dotyczącego mleka i jaj, równoważnego planowi wymaganemu na mocy art. 7 dyrektywy 96/23/WE. W oświadczeniu wydanym zgodnie z art. 2 decyzji 2011/163/UE Indonezja przedstawiła jednak gwarancje wykorzystywania w produkcie złożonym, który ma być wywożony do Unii, wyłącznie mleka i jaj pochodzących z państw członkowskich albo z państw trzecich zatwierdzonych do wywozu takich produktów do Unii. Należy zatem odpowiednio umieścić w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący Indonezji w odniesieniu do mleka i jaj. |
| --- | --- |

(15)

Indonezja nie jest w stanie przedstawić planu kontroli pozostałości dotyczącego mleka i jaj, równoważnego planowi wymaganemu na mocy art. 7 dyrektywy 96/23/WE. W oświadczeniu wydanym zgodnie z art. 2 decyzji 2011/163/UE Indonezja przedstawiła jednak gwarancje wykorzystywania w produkcie złożonym, który ma być wywożony do Unii, wyłącznie mleka i jaj pochodzących z państw członkowskich albo z państw trzecich zatwierdzonych do wywozu takich produktów do Unii. Należy zatem odpowiednio umieścić w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący Indonezji w odniesieniu do mleka i jaj.

| (16) | Japonia nie jest w stanie przedstawić planu kontroli pozostałości dotyczącego miodu, równoważnego planowi wymaganemu na mocy art. 7 dyrektywy 96/23/WE. W oświadczeniu wydanym zgodnie z art. 2 decyzji 2011/163/UE Japonia przedstawiła jednak gwarancje wykorzystywania w produkcie złożonym, który ma być wywożony do Unii, wyłącznie miodu pochodzącego z państw członkowskich albo z państw trzecich zatwierdzonych do wywozu takich produktów do Unii. Należy zatem odpowiednio umieścić w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący Japonii w odniesieniu do miodu. |
| --- | --- |

(16)

Japonia nie jest w stanie przedstawić planu kontroli pozostałości dotyczącego miodu, równoważnego planowi wymaganemu na mocy art. 7 dyrektywy 96/23/WE. W oświadczeniu wydanym zgodnie z art. 2 decyzji 2011/163/UE Japonia przedstawiła jednak gwarancje wykorzystywania w produkcie złożonym, który ma być wywożony do Unii, wyłącznie miodu pochodzącego z państw członkowskich albo z państw trzecich zatwierdzonych do wywozu takich produktów do Unii. Należy zatem odpowiednio umieścić w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący Japonii w odniesieniu do miodu.

| (17) | Meksyk nie jest w stanie przedstawić planu kontroli pozostałości dotyczącego mleka, równoważnego planowi wymaganemu na mocy art. 7 dyrektywy 96/23/WE. W oświadczeniu wydanym zgodnie z art. 2 decyzji 2011/163/UE Meksyk przedstawił jednak gwarancje wykorzystywania w produkcie złożonym, który ma być wywożony do Unii, wyłącznie mleka pochodzącego z państw członkowskich albo z państw trzecich zatwierdzonych do wywozu takich produktów do Unii. Należy zatem odpowiednio umieścić w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący Meksyku w odniesieniu do mleka. |
| --- | --- |

(17)

Meksyk nie jest w stanie przedstawić planu kontroli pozostałości dotyczącego mleka, równoważnego planowi wymaganemu na mocy art. 7 dyrektywy 96/23/WE. W oświadczeniu wydanym zgodnie z art. 2 decyzji 2011/163/UE Meksyk przedstawił jednak gwarancje wykorzystywania w produkcie złożonym, który ma być wywożony do Unii, wyłącznie mleka pochodzącego z państw członkowskich albo z państw trzecich zatwierdzonych do wywozu takich produktów do Unii. Należy zatem odpowiednio umieścić w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący Meksyku w odniesieniu do mleka.

| (18) | Maroko nie jest w stanie przedstawić planu kontroli pozostałości dotyczącego mleka, skorupiaków i jaj, równoważnego planowi wymaganemu na mocy art. 7 dyrektywy 96/23/WE. W oświadczeniu wydanym zgodnie z art. 2 decyzji 2011/163/UE Maroko przedstawiło jednak gwarancje wykorzystywania w produkcie złożonym, który ma być wywożony do Unii, wyłącznie mleka, skorupiaków i jaj pochodzących z państw członkowskich albo z państw trzecich zatwierdzonych do wywozu takich produktów do Unii. Należy zatem odpowiednio umieścić w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący Maroka w odniesieniu do mleka, skorupiaków i jaj. |
| --- | --- |

(18)

Maroko nie jest w stanie przedstawić planu kontroli pozostałości dotyczącego mleka, skorupiaków i jaj, równoważnego planowi wymaganemu na mocy art. 7 dyrektywy 96/23/WE. W oświadczeniu wydanym zgodnie z art. 2 decyzji 2011/163/UE Maroko przedstawiło jednak gwarancje wykorzystywania w produkcie złożonym, który ma być wywożony do Unii, wyłącznie mleka, skorupiaków i jaj pochodzących z państw członkowskich albo z państw trzecich zatwierdzonych do wywozu takich produktów do Unii. Należy zatem odpowiednio umieścić w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący Maroka w odniesieniu do mleka, skorupiaków i jaj.

| (19) | Oman nie jest w stanie przedstawić planu kontroli pozostałości dotyczącego mleka, jaj i miodu, równoważnego planowi wymaganemu na mocy art. 7 dyrektywy 96/23/WE. W oświadczeniu wydanym zgodnie z art. 2 decyzji 2011/163/UE Oman przedstawił jednak gwarancje wykorzystywania w produkcie złożonym, który ma być wywożony do Unii, wyłącznie mleka, jaj i miodu pochodzących z państw członkowskich albo z państw trzecich zatwierdzonych do wywozu takich produktów do Unii. Należy zatem odpowiednio umieścić w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący Omanu w odniesieniu do mleka, jaj i miodu. |
| --- | --- |

(19)

Oman nie jest w stanie przedstawić planu kontroli pozostałości dotyczącego mleka, jaj i miodu, równoważnego planowi wymaganemu na mocy art. 7 dyrektywy 96/23/WE. W oświadczeniu wydanym zgodnie z art. 2 decyzji 2011/163/UE Oman przedstawił jednak gwarancje wykorzystywania w produkcie złożonym, który ma być wywożony do Unii, wyłącznie mleka, jaj i miodu pochodzących z państw członkowskich albo z państw trzecich zatwierdzonych do wywozu takich produktów do Unii. Należy zatem odpowiednio umieścić w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący Omanu w odniesieniu do mleka, jaj i miodu.

| (20) | Tajwan nie jest w stanie przedstawić planu kontroli pozostałości dotyczącego mleka, równoważnego planowi wymaganemu na mocy art. 7 dyrektywy 96/23/WE. W oświadczeniu wydanym zgodnie z art. 2 decyzji 2011/163/UE Tajwan przedstawił jednak gwarancje wykorzystywania w produkcie złożonym, który ma być wywożony do Unii, wyłącznie mleka pochodzącego z państw członkowskich albo z państw trzecich zatwierdzonych do wywozu takich produktów do Unii. Należy zatem odpowiednio umieścić w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący Tajwanu w odniesieniu do mleka. |
| --- | --- |

(20)

Tajwan nie jest w stanie przedstawić planu kontroli pozostałości dotyczącego mleka, równoważnego planowi wymaganemu na mocy art. 7 dyrektywy 96/23/WE. W oświadczeniu wydanym zgodnie z art. 2 decyzji 2011/163/UE Tajwan przedstawił jednak gwarancje wykorzystywania w produkcie złożonym, który ma być wywożony do Unii, wyłącznie mleka pochodzącego z państw członkowskich albo z państw trzecich zatwierdzonych do wywozu takich produktów do Unii. Należy zatem odpowiednio umieścić w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący Tajwanu w odniesieniu do mleka.

| (21) | Wietnam nie jest w stanie przedstawić planu kontroli pozostałości dotyczącego mleka i jaj, równoważnego planowi wymaganemu na mocy art. 7 dyrektywy 96/23/WE. W oświadczeniu wydanym zgodnie z art. 2 decyzji 2011/163/UE Wietnam przedstawił jednak gwarancje wykorzystywania w produkcie złożonym, który ma być wywożony do Unii, wyłącznie mleka i jaj pochodzących z państw członkowskich albo z państw trzecich zatwierdzonych do wywozu takich produktów do Unii. Należy zatem odpowiednio umieścić w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący Wietnamu w odniesieniu do mleka i jaj. |
| --- | --- |

(21)

Wietnam nie jest w stanie przedstawić planu kontroli pozostałości dotyczącego mleka i jaj, równoważnego planowi wymaganemu na mocy art. 7 dyrektywy 96/23/WE. W oświadczeniu wydanym zgodnie z art. 2 decyzji 2011/163/UE Wietnam przedstawił jednak gwarancje wykorzystywania w produkcie złożonym, który ma być wywożony do Unii, wyłącznie mleka i jaj pochodzących z państw członkowskich albo z państw trzecich zatwierdzonych do wywozu takich produktów do Unii. Należy zatem odpowiednio umieścić w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący Wietnamu w odniesieniu do mleka i jaj.

| (22) | Australia przedłożyła Komisji plan dotyczący jaj. Plan ten zawiera wystarczające gwarancje i powinien zostać zatwierdzony. Należy zatem odpowiednio umieścić w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący Australii w odniesieniu do jaj. |
| --- | --- |

(22)

Australia przedłożyła Komisji plan dotyczący jaj. Plan ten zawiera wystarczające gwarancje i powinien zostać zatwierdzony. Należy zatem odpowiednio umieścić w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący Australii w odniesieniu do jaj.

| (23) | Ghana jest obecnie wymieniona w wykazie zatwierdzeń, ustanowionym w załączniku do decyzji 2011/163/UE, w odniesieniu do miodu. Ghana przedłożyła Komisji plan dotyczący miodu, który nie zawiera wystarczających gwarancji. Należy zatem odpowiednio usunąć z wykazu w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący Ghany w odniesieniu do miodu. |
| --- | --- |

(23)

Ghana jest obecnie wymieniona w wykazie zatwierdzeń, ustanowionym w załączniku do decyzji 2011/163/UE, w odniesieniu do miodu. Ghana przedłożyła Komisji plan dotyczący miodu, który nie zawiera wystarczających gwarancji. Należy zatem odpowiednio usunąć z wykazu w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący Ghany w odniesieniu do miodu.

| (24) | Iran jest obecnie wymieniony w wykazie zatwierdzeń, ustanowionym w załączniku do decyzji 2011/163/UE, w odniesieniu do produktów akwakultury z wyłączeniem ryb. Iran przedłożył Komisji plan dotyczący produktów rybnych i skorupiaków. Plan ten zawiera wystarczające gwarancje. Należy zatem odpowiednio umieścić w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący Iranu tylko w odniesieniu do produktów rybnych i skorupiaków. |
| --- | --- |

(24)

Iran jest obecnie wymieniony w wykazie zatwierdzeń, ustanowionym w załączniku do decyzji 2011/163/UE, w odniesieniu do produktów akwakultury z wyłączeniem ryb. Iran przedłożył Komisji plan dotyczący produktów rybnych i skorupiaków. Plan ten zawiera wystarczające gwarancje. Należy zatem odpowiednio umieścić w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący Iranu tylko w odniesieniu do produktów rybnych i skorupiaków.

| (25) | Oman jest obecnie wymieniony w wykazie zatwierdzeń, ustanowionym w załączniku do decyzji 2011/163/UE, w odniesieniu do produktów akwakultury z wyłączeniem skorupiaków. Oman przedłożył Komisji plan dotyczący ryb, który nie zawiera wystarczających gwarancji. Należy zatem odpowiednio usunąć z wykazu w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący Omanu w odniesieniu do ryb. |
| --- | --- |

(25)

Oman jest obecnie wymieniony w wykazie zatwierdzeń, ustanowionym w załączniku do decyzji 2011/163/UE, w odniesieniu do produktów akwakultury z wyłączeniem skorupiaków. Oman przedłożył Komisji plan dotyczący ryb, który nie zawiera wystarczających gwarancji. Należy zatem odpowiednio usunąć z wykazu w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący Omanu w odniesieniu do ryb.

| (26) | Tunezja jest obecnie wymieniona w wykazie zatwierdzeń, ustanowionym w załączniku do decyzji 2011/163/UE, w odniesieniu do zwierząt łownych. Tunezja nie przedłożyła Komisji planu dotyczącego zwierząt łownych i poinformowała, że od wielu lat nie prowadzi produkcji zwierząt łownych. Należy zatem odpowiednio usunąć z wykazu w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący Tunezji w odniesieniu do zwierząt łownych. |
| --- | --- |

(26)

Tunezja jest obecnie wymieniona w wykazie zatwierdzeń, ustanowionym w załączniku do decyzji 2011/163/UE, w odniesieniu do zwierząt łownych. Tunezja nie przedłożyła Komisji planu dotyczącego zwierząt łownych i poinformowała, że od wielu lat nie prowadzi produkcji zwierząt łownych. Należy zatem odpowiednio usunąć z wykazu w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący Tunezji w odniesieniu do zwierząt łownych.

| (27) | Wallis i Futuna przedłożyło Komisji plan dotyczący miodu. Plan ten zawiera wystarczające gwarancje i powinien zostać zatwierdzony. Należy zatem odpowiednio umieścić w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący Wallis i Futuna w odniesieniu do miodu. |
| --- | --- |

(27)

Wallis i Futuna przedłożyło Komisji plan dotyczący miodu. Plan ten zawiera wystarczające gwarancje i powinien zostać zatwierdzony. Należy zatem odpowiednio umieścić w wykazie w załączniku do decyzji 2011/163/UE wpis dotyczący Wallis i Futuna w odniesieniu do miodu.

| (28) | Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2011/163/UE. |
| --- | --- |

(28)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2011/163/UE.

| (29) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
| --- | --- |

(29)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Do celów niniejszej decyzji zastosowanie mają definicje zawarte w art. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2020/692 (9).

Artykuł 2

Załącznik do decyzji 2011/163/UE zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 17 grudnia 2021 r.

W imieniu Komisji

Stella KYRIAKIDES

Członek Komisji

---

(1)  
  Dz.U. L 125 z 23.5.1996, s. 10.

1

(2)  Decyzja Komisji 2011/163/UE z dnia 16 marca 2011 r. w sprawie zatwierdzenia planów przedłożonych przez państwa trzecie zgodnie z art. 29 dyrektywy Rady 96/23/WE (Dz.U. L 70 z 17.3.2011, s. 40).

2

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmieniające i uchylające niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt („Prawo o zdrowiu zwierząt”) (Dz.U. L 84 z 31.3.2016, s. 1).

3

(4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/404 z dnia 24 marca 2021 r. ustanawiające wykazy państw trzecich, terytoriów lub ich stref, z których dozwolone jest wprowadzanie do Unii zwierząt, materiału biologicznego i produktów pochodzenia zwierzęcego zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 (Dz.U. L 114 z 31.3.2021, s. 1).

4

(5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (Dz.U. L 95 z 7.4.2017, s. 1).

5

(6)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/405 z dnia 24 marca 2021 r. ustanawiające wykazy państw trzecich lub ich regionów, z których dozwolone jest wprowadzanie do Unii niektórych zwierząt i towarów przeznaczonych do spożycia przez ludzi zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 (Dz.U. L 114 z 31.3.2021, s. 118).

6

(7)  Zgodnie z Umową o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, w szczególności z art. 5 ust. 4 Protokołu w sprawie Irlandii / Irlandii Północnej w związku z załącznikiem 2 do tego protokołu, do celów niniejszego załącznika odniesienia do Zjednoczonego Królestwa nie obejmują Irlandii Północnej.

7

(8)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/2235 z dnia 16 grudnia 2020 r. ustanawiające przepisy dotyczące stosowania rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 i (UE) 2017/625 w odniesieniu do wzorów świadectw zdrowia zwierząt, wzorów świadectw urzędowych i wzorów świadectw zdrowia zwierząt/świadectw urzędowych do celów wprowadzania do Unii i przemieszczania w obrębie terytorium Unii przesyłek niektórych kategorii zwierząt i towarów oraz urzędowej certyfikacji dotyczącej takich świadectw i uchylające rozporządzenie (WE) nr 599/2004, rozporządzenia wykonawcze (UE) nr 636/2014 i (UE) 2019/628, dyrektywę 98/68/WE oraz decyzje 2000/572/WE, 2003/779/WE i 2007/240/WE (Dz.U. L 442 z 30.12.2020, s. 1).

8

(9)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/692 z dnia 30 stycznia 2020 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do przepisów dotyczących wprowadzania do Unii przesyłek niektórych zwierząt, materiału biologicznego i produktów pochodzenia zwierzęcego oraz przemieszczania ich i postępowania z nimi po ich wprowadzeniu (Dz.U. L 174 z 3.6.2020, s. 379).

9

---

ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK

| Kod ISO2 | Państwo (1) | Bydło | Owce/kozy | Świnie | Konie | Drób | Produkty akwakultury | Mleko | Jaja | Króliki | Zwierzęta łowne | Zwierzęta dzikie utrzymywane w warunkach fermowych | Miód | Osłonki |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Produkty rybołówstwa | Mięczaki (małże, szkarłupnie, osłonice i ślimaki morskie) |
| Ryby | Produkty rybne (np. kawior) | Skorupiaki |
| AD | Andora | X | X | X (2) | X | | | | | | | | | | | X | |
| AE | Zjednoczone Emiraty Arabskie | | | | | | X (2) | | | | X (3) | | | | | | |
| AL | Albania | | X | | | | X | | | | X ((2a)) | X | | | | | X |
| AM | Armenia | | | | | | X | | | | | | | | | X | |
| AR | Argentyna | X | X | | X | X | X | | | | X | X | X | X | X | X | X |
| AU | Australia | X | X | | X | | X | X | X | X | X | X | | X | X | X | X |
| BA | Bośnia i Hercegowina | X | X | X | | X | X | | | | X | X | | | | X | |
| BD | Bangladesz | | | | | | X | | X | | | | | | | | |
| BF | Burkina Faso | | | | | | | | | | | | | | | X | |
| BJ | Benin | | | | | | | | | | | | | | | X | |
| BN | Brunei | | | | | | | | X | | | | | | | | |
| BR | Brazylia | X | | | X | X | X | | X | | | | | | | X | X |
| BW | Botswana | X | | | | | | | | | | | | | | | |
| BY | Białoruś | | | | X (7) | | X | | | | X | X | | | | X | X |
| BZ | Belize | | | | | | | | X | | | | | | | | |
| CA | Kanada | X | X | X | X | X | X | | X | X | X | X | X | X | X | X | |
| CH | Szwajcaria | X | X | X | X | X | X | | | X | X | X | X | X | X | X | X |
| CL | Chile | X | X | X | | X | X | | | X | X | | | X | | X | X |
| CM | Kamerun | | | | | | | | | | | | | | | X | |
| CN | Chiny | | | | | X | X | | X | | | X | X | | | X | X |
| CO | Kolumbia | | | | | | X | | X | | X | X (2) | | | | | X |
| CR | Kostaryka | | | | | | X | | X | | | | | | | | |
| CU | Kuba | | | | | | | | X | | | | | | | X | |
| DO | Republika Dominikańska | | | | | | | | | | | | | | | X | |
| EC | Ekwador | | | | | | X | | X | | | | | | | | |
| EG | Egipt | | | | | | | | | | X ((2a)) | | | | | | X |
| ET | Etiopia | | | | | | | | | | | | | | | X | |
| FK | Falklandy | X | X (5) | | | | X | | | | | | | | | | |
| FO | Wyspy
  Owcze | | | | | | X | | | | | | | | | | |
| GB | Zjednoczone Królestwo | X | X | X | X | X | X | | | X | X | X | X | X | X | X | X |
| GE | Gruzja | | | | | | | | | | | | | | | X | |
| GG | Guernsey | X | | | | | | | | | X | | | | | | |
| GL | Grenlandia | | X | | | | | | | | | | | | X | | |
| GT | Gwatemala | | | | | | | | X | | | | | | | X | |
| HN | Honduras | | | | | | X | | X | | | | | | | | |
| ID | Indonezja | | | | | | X | | X | | X ((2a)) | X ((2a)) | | | | | |
| IL | Izrael (4) | | | | | X | X | | | | X | X | | | | X | |
| IM | Wyspa Man | X | X | X | | | X | | | X | X | | | | | X | |
| IN | Indie | | | | | X ((2a)) | X | | X | | X ((2a)) | X | | | | X | X |
| IR | Iran | | | | | | | X | X | | | | | | | | X |
| JE | Jersey | X | | | | | | | | | X | | | | | | |
| JM | Jamajka | | | | | | | | | | | | | | | X | |
| JP | Japonia | X | | X | | X | X | | | X | X | X | | | | X ((2a)) | X |
| KE | Kenia | | | | | | X | | | | | | | | | | |
| KR | Korea Południowa | | | | | X | X | | X | X | X ((2a)) | X ((2a)) | | | | X ((2a)) | |
| LB | Liban | | | | | | | | | | | | | | | | X |
| LK | Sri Lanka | | | | | | X | | X | | | | | | | | |
| MA | Maroko | | | | | X | X | | X ((2a)) | X | X ((2a)) | X ((2a)) | | | | | X |
| MD | Mołdawia | | | | | X | X | | | | X | X | | | | X | |
| ME | Czarnogóra | X | X (5) | X | | X | X | | | | X | X | | | | X | |
| MG | Madagaskar | | | | | | X | X | X | | | | | | | X | |
| MK | Macedonia Północna | X | X | X | | X | X | | | | X | X | | X | | X | |
| MM | Mjanma/Birma | | | | | | X | | X | | | | | | | X | |
| MN | Mongolia | | | | | | | | | | | | | | | | X |
| MU | Mauritius | | | | | | X | | | | | | | | | X (2) | |
| MX | Meksyk | | | X (2) | | | X | | X | | X ((2a)) | X | | | | X | |
| MY | Malezja | | | | | X (2) | X | | X | | | | | | | | |
| MZ | Mozambik | | | | | | | | X | | | | | | | | |
| NA | Namibia | X | X (5) | | | | | | | | | | | X | | | |
| NC | Nowa Kaledonia | | | | | | | | X | | | | | | X | X | |
| NG | Nigeria | | | | | | | | X | | | | | | | | |
| NI | Nikaragua | | | | | | | | X | | | | | | | X | |
| NZ | Nowa Zelandia | X | X | X ((2a)) | X | X ((2a)) | X | | | X | X | X ((2a)) | X ((2a)) | X | X | X | X |
| OM | Oman | | | | | | | | | | X ((2a)) | X ((2a)) | | | | X ((2a)) | |
| PA | Panama | | | | | | X | | X | | | | | | | | |
| PE | Peru | | | | | | X | | X | X | | | | | | | |
| PH | Filipiny | | | | | | X | | X | | X ((2a)) | X ((2a)) | | | | | |
| PK | Pakistan | | | | | | | | | | | | | | | | X |
| PM | Saint-Pierre i Miquelon | | | | | X | | | | | | | | | | | |
| PN | Wyspy Pitcairn | | | | | | | | | | | | | | | X | |
| PY | Paragwaj | X | | | | | | | | | | | | | | | X |
| RS | Serbia (6) | X | X | X | X (7) | X | X | | | | X | X | | X | | X | X |
| RU | Rosja | X | X | X | | X | | | | | X | X | | | X (8) | X | X |
| RW | Rwanda | | | | | | | | | | | | | | | X | |
| SA | Arabia Saudyjska | | | | | | X | | X | | | | | | | | |
| SG | Singapur | X (2) | X (2) | X (2) | X (9) | X (2) | X | | | | X (2) | X ((2a)) | | X (9) | X (9) | | |
| SL | Sierra Leone | | | | | | | | | | | | | | | X | |
| SM | San Marino | X | | X (2) | | | | | | | X | | | | | X | |
| SV | Salwador | | | | | | | | | | | | | | | X | |
| SY | Syria | | | | | | | | | | | | | | | | X |
| SZ | Eswatini | X | | | | | | | | | | | | | | | |
| TG | Togo | | | | | | | | | | | | | | | X | |
| TH | Tajlandia | X ((2a)) | | X ((2a)) | | X | X | | X | X | X ((2a)) | X ((2a)) | | | | X | |
| TN | Tunezja | | | | | | X | | | X | | | | | | | X |
| TR | Turcja | | | | | X | X | | | X | X | X | | | | X | X |
| TW | Tajwan | | | | | | X | | X | | X ((2a)) | X | | | | X | |
| TZ | Tanzania | | | | | | | | X | | | | | | | X | |
| UA | Ukraina | X | | X | | X | X | | | X | X | X | X | | | X | X |
| UG | Uganda | | | | | | X | | | | | | | | | X | |
| US | Stany Zjednoczone | X | X (10) | X | | X | X | | X | X | X | X | X | X | X | X | |
| UY | Urugwaj | X | X | | X | | X | | | X | X | | | X | | X | X |
| UZ | Uzbekistan | | | | | | | | | | | | | | | | X |
| VE | Wenezuela | | | | | | | | X | | | | | | | | |
| VN | Wietnam | | | | | | X | | X | X | X ((2a)) | X ((2a)) | | | | X | |
| WF | Wallis i Futuna | | | | | | | | | | | | | | | X | |
| XK | Kosowo (*) | | | | | X (2) | | | | | | | | | | | |
| ZA | Republika Południowej Afryki | | | | | | | | | | | | | X | X (11) | | |
| ZM | Zambia | | | | | | | | | | | | | | | X | |

Kod ISO2

Państwo (1)

Bydło

Owce/kozy

Świnie

Konie

Drób

Produkty akwakultury

Mleko

Jaja

Króliki

Zwierzęta łowne

Zwierzęta dzikie utrzymywane w warunkach fermowych

Miód

Osłonki

Produkty rybołówstwa

Mięczaki (małże, szkarłupnie, osłonice i ślimaki morskie)

Ryby

Produkty rybne (np. kawior)

Skorupiaki

AD

Andora

X

X

X (2)

X

X

AE

Zjednoczone Emiraty Arabskie

X (2)

X (3)

AL

Albania

X

X

X ((2a))

X

X

AM

Armenia

X

X

AR

Argentyna

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

AU

Australia

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

BA

Bośnia i Hercegowina

X

X

X

X

X

X

X

X

BD

Bangladesz

X

X

BF

Burkina Faso

X

BJ

Benin

X

BN

Brunei

X

BR

Brazylia

X

X

X

X

X

X

X

BW

Botswana

X

BY

Białoruś

X (7)

X

X

X

X

X

BZ

Belize

X

CA

Kanada

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

CH

Szwajcaria

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

CL

Chile

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

CM

Kamerun

X

CN

Chiny

X

X

X

X

X

X

X

CO

Kolumbia

X

X

X

X (2)

X

CR

Kostaryka

X

X

CU

Kuba

X

X

DO

Republika Dominikańska

X

EC

Ekwador

X

X

EG

Egipt

X ((2a))

X

ET

Etiopia

X

FK

Falklandy

X

X (5)

X

FO

Wyspy

Owcze

X

GB

Zjednoczone Królestwo

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

GE

Gruzja

X

GG

Guernsey

X

X

GL

Grenlandia

X

X

GT

Gwatemala

X

X

HN

Honduras

X

X

ID

Indonezja

X

X

X ((2a))

X ((2a))

IL

Izrael (4)

X

X

X

X

X

IM

Wyspa Man

X

X

X

X

X

X

X

IN

Indie

X ((2a))

X

X

X ((2a))

X

X

X

IR

Iran

X

X

X

JE

Jersey

X

X

JM

Jamajka

X

JP

Japonia

X

X

X

X

X

X

X

X ((2a))

X

KE

Kenia

X

KR

Korea Południowa

X

X

X

X

X ((2a))

X ((2a))

X ((2a))

LB

Liban

X

LK

Sri Lanka

X

X

MA

Maroko

X

X

X ((2a))

X

X ((2a))

X ((2a))

X

MD

Mołdawia

X

X

X

X

X

ME

Czarnogóra

X

X (5)

X

X

X

X

X

X

MG

Madagaskar

X

X

X

X

MK

Macedonia Północna

X

X

X

X

X

X

X

X

X

MM

Mjanma/Birma

X

X

X

MN

Mongolia

X

MU

Mauritius

X

X (2)

MX

Meksyk

X (2)

X

X

X ((2a))

X

X

MY

Malezja

X (2)

X

X

MZ

Mozambik

X

NA

Namibia

X

X (5)

X

NC

Nowa Kaledonia

X

X

X

NG

Nigeria

X

NI

Nikaragua

X

X

NZ

Nowa Zelandia

X

X

X ((2a))

X

X ((2a))

X

X

X

X ((2a))

X ((2a))

X

X

X

X

OM

Oman

X ((2a))

X ((2a))

X ((2a))

PA

Panama

X

X

PE

Peru

X

X

X

PH

Filipiny

X

X

X ((2a))

X ((2a))

PK

Pakistan

X

PM

Saint-Pierre i Miquelon

X

PN

Wyspy Pitcairn

X

PY

Paragwaj

X

X

RS

Serbia (6)

X

X

X

X (7)

X

X

X

X

X

X

X

RU

Rosja

X

X

X

X

X

X

X (8)

X

X

RW

Rwanda

X

SA

Arabia Saudyjska

X

X

SG

Singapur

X (2)

X (2)

X (2)

X (9)

X (2)

X

X (2)

X ((2a))

X (9)

X (9)

SL

Sierra Leone

X

SM

San Marino

X

X (2)

X

X

SV

Salwador

X

SY

Syria

X

SZ

Eswatini

X

TG

Togo

X

TH

Tajlandia

X ((2a))

X ((2a))

X

X

X

X

X ((2a))

X ((2a))

X

TN

Tunezja

X

X

X

TR

Turcja

X

X

X

X

X

X

X

TW

Tajwan

X

X

X ((2a))

X

X

TZ

Tanzania

X

X

UA

Ukraina

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

UG

Uganda

X

X

US

Stany Zjednoczone

X

X (10)

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

UY

Urugwaj

X

X

X

X

X

X

X

X

X

UZ

Uzbekistan

X

VE

Wenezuela

X

VN

Wietnam

X

X

X

X ((2a))

X ((2a))

X

WF

Wallis i Futuna

X

XK

Kosowo (*)

X (2)

ZA

Republika Południowej Afryki

X

X (11)

ZM

Zambia

X

---

(1)  Tabela zawiera wykaz państw i terytoriów. Nie jest ograniczona do państw uznanych przez UE.

1

(2)  Państwa trzecie stosujące wyłącznie surowiec z państwa członkowskiego albo z innego państwa trzeciego zatwierdzonego w odniesieniu do przywozu takiego surowca do Unii, zgodnie z art. 2.

2

((2a))  (2a) Państwa trzecie stosujące produkt pochodzenia zwierzęcego z państw członkowskich albo z innych państw trzecich zatwierdzonych w odniesieniu do przywozu takich produktów przetworzonych do Unii zgodnie z art. 2, w celu wykorzystania wyłącznie do przygotowywania produktów złożonych przywożonych do Unii.

(2a)

(3)  Wyłącznie mleko wielbłądzie.

3

(4)  Rozumiany dalej jako Państwo Izrael, z wyłączeniem terytoriów znajdujących się pod administracją izraelską od czerwca 1967 r., tj. Wzgórz Golan, Strefy Gazy, Wschodniej Jerozolimy i pozostałego obszaru Zachodniego Brzegu.

4

(5)  Wyłącznie owce.

5

(6)  Z wyjątkiem Kosowa.

6

(7)  Wywóz do Unii żywych koniowatych na ubój (wyłącznie zwierzęta, od których lub z których pozyskuje się żywność).

7

(8)  Wyłącznie renifery.

8

(9)  Dotyczy wyłącznie towarów ze świeżego mięsa pochodzących z Nowej Zelandii, przeznaczonych do Unii oraz rozładowywanych i przeładowywanych w Singapurze oraz objętych tranzytem przez to państwo z przechowywaniem lub bez.

9

(10)  Wyłącznie kozy.

10

(11)  Użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu Kosowa i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244 oraz z opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Deklaracji niepodległości Kosowa.

11

(*)  Wyłącznie ptaki bezgrzebieniowe.

*

---