# Publicatieblad L 234/2023

| | ISSN 1977-0758 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | L 234 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Wetgeving | 66e jaargang22 september 2023 |

ISSN 1977-0758

Publicatieblad

van de Europese Unie

L 234

Uitgave in de Nederlandse taal

Wetgeving

66e jaargang22 september 2023

---

| Inhoud | | I   Wetgevingshandelingen | Bladzijde |
| --- | --- | --- | --- |
| | | VERORDENINGEN |
| | * | Verordening (EU) 2023/1804 van het Europees Parlement en de Raad van 13 september 2023 betreffende de uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen en tot intrekking van Richtlijn 2014/94/EU (
  1
  ) | 1 |
| | * | Verordening (EU) 2023/1805 van het Europees Parlement en de Raad van 13 september 2023 betreffende het gebruik van hernieuwbare en koolstofarme brandstoffen in het zeevervoer, en tot wijziging van Richtlijn 2009/16/EG (
  1
  ) | 48 |

Inhoud

I   Wetgevingshandelingen

Bladzijde

VERORDENINGEN

*

Verordening (EU) 2023/1804 van het Europees Parlement en de Raad van 13 september 2023 betreffende de uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen en tot intrekking van Richtlijn 2014/94/EU (
  1
  )

1

1

*

Verordening (EU) 2023/1805 van het Europees Parlement en de Raad van 13 september 2023 betreffende het gebruik van hernieuwbare en koolstofarme brandstoffen in het zeevervoer, en tot wijziging van Richtlijn 2009/16/EG (
  1
  )

1

48

| | | II   Niet-wetgevingshandelingen |
| --- | --- | --- |
| | | VERORDENINGEN |
| | * | Uitvoeringsverordening (EU) 2023/1806 van de Commissie van 20 september 2023 tot wijziging van Uitvoeringsverordening (EU) 2019/73 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige antidumpingrecht op elektrische fietsen van oorsprong uit de Volksrepubliek China | 101 |
| | * | Uitvoeringsverordening (EU) 2023/1807 van de Commissie van 21 september 2023 tot wijziging van Uitvoeringsverordening (EU) 2019/72 tot instelling van een definitief compenserend recht op elektrische fietsen van oorsprong uit de Volksrepubliek China | 103 |
| | * | Uitvoeringsverordening (EU) 2023/1808 van de Commissie van 21 september 2023 tot vaststelling van het model voor de verstrekking van informatie over preventie-, paraatheids- en responsplanning in verband met ernstige grensoverschrijdende gezondheidsbedreigingen overeenkomstig Verordening (EU) 2022/2371 van het Europees Parlement en de Raad | 105 |
| | | BESLUITEN |
| | * | Besluit (EU) 2023/1809 van de Commissie van 14 september 2023 tot vaststelling van de EU-milieukeurcriteria voor absorberende hygiëneproducten en herbruikbare menstruatiecups
  (Kennisgeving geschied onder nummer C(2023) 6024)

   (
  1
  ) | 142 |
| | * | Besluit (EU) 2023/1810 van de Commissie van 19 september 2023 betreffende een verzoek om uitgebreide cumulatie tussen Cambodja en Vietnam overeenkomstig artikel 56, lid 1, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2446 wat betreft de oorsprongsregels in het kader van het stelsel van algemene tariefpreferenties krachtens Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2446 voor bepaalde, bij de vervaardiging van rijwielen gebruikte materialen of onderdelen | 190 |
| | * | Uitvoeringsbesluit (EU) 2023/1811 van de Commissie van 20 september 2023 tot wijziging van Uitvoeringsbesluit (EU) 2020/1550 door vaststelling van het programma voor controles van de Commissie voor 2024 in de lidstaten ter verificatie van de toepassing van de agro-voedselketenwetgeving van de Unie | 196 |
| | | REGLEMENTEN VAN ORDE EN REGLEMENTEN VOOR DE PROCESVOERING |
| | * | Besluit Nr. 37-2023 van de Europese Rekenkamer (ERK) inzake de toegang van het publiek tot documenten van de ERK | 200 |

II   Niet-wetgevingshandelingen

VERORDENINGEN

*

Uitvoeringsverordening (EU) 2023/1806 van de Commissie van 20 september 2023 tot wijziging van Uitvoeringsverordening (EU) 2019/73 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige antidumpingrecht op elektrische fietsen van oorsprong uit de Volksrepubliek China

101

*

Uitvoeringsverordening (EU) 2023/1807 van de Commissie van 21 september 2023 tot wijziging van Uitvoeringsverordening (EU) 2019/72 tot instelling van een definitief compenserend recht op elektrische fietsen van oorsprong uit de Volksrepubliek China

103

*

Uitvoeringsverordening (EU) 2023/1808 van de Commissie van 21 september 2023 tot vaststelling van het model voor de verstrekking van informatie over preventie-, paraatheids- en responsplanning in verband met ernstige grensoverschrijdende gezondheidsbedreigingen overeenkomstig Verordening (EU) 2022/2371 van het Europees Parlement en de Raad

105

BESLUITEN

*

Besluit (EU) 2023/1809 van de Commissie van 14 september 2023 tot vaststelling van de EU-milieukeurcriteria voor absorberende hygiëneproducten en herbruikbare menstruatiecups
  (Kennisgeving geschied onder nummer C(2023) 6024)

   (
  1
  )

(Kennisgeving geschied onder nummer C(2023) 6024)

1

142

*

Besluit (EU) 2023/1810 van de Commissie van 19 september 2023 betreffende een verzoek om uitgebreide cumulatie tussen Cambodja en Vietnam overeenkomstig artikel 56, lid 1, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2446 wat betreft de oorsprongsregels in het kader van het stelsel van algemene tariefpreferenties krachtens Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2446 voor bepaalde, bij de vervaardiging van rijwielen gebruikte materialen of onderdelen

190

*

Uitvoeringsbesluit (EU) 2023/1811 van de Commissie van 20 september 2023 tot wijziging van Uitvoeringsbesluit (EU) 2020/1550 door vaststelling van het programma voor controles van de Commissie voor 2024 in de lidstaten ter verificatie van de toepassing van de agro-voedselketenwetgeving van de Unie

196

REGLEMENTEN VAN ORDE EN REGLEMENTEN VOOR DE PROCESVOERING

*

Besluit Nr. 37-2023 van de Europese Rekenkamer (ERK) inzake de toegang van het publiek tot documenten van de ERK

200

| | | Rectificaties |
| --- | --- | --- |
| | * | Rectificatie van Besluit (GBVB) 2023/432 van de Raad van 25 februari 2023 tot wijziging van Besluit 2014/145/GBVB betreffende beperkende maatregelen met betrekking tot acties die de territoriale integriteit, soevereiniteit en onafhankelijkheid van Oekraïne ondermijnen of bedreigen ( PB L 100 van 13.4.2023 ) | 206 |
| | * | Rectificatie van Uitvoeringsverordening (EU) 2023/429 van de Raad van 25 februari 2023 tot uitvoering van Verordening (EU) nr. 269/2014 betreffende beperkende maatregelen met betrekking tot acties die de territoriale integriteit, soevereiniteit en onafhankelijkheid van Oekraïne ondermijnen of bedreigen ( PB L 100 van 13.4.2023 ) | 207 |

Rectificaties

*

Rectificatie van Besluit (GBVB) 2023/432 van de Raad van 25 februari 2023 tot wijziging van Besluit 2014/145/GBVB betreffende beperkende maatregelen met betrekking tot acties die de territoriale integriteit, soevereiniteit en onafhankelijkheid van Oekraïne ondermijnen of bedreigen ( PB L 100 van 13.4.2023 )

( PB L 100 van 13.4.2023 )

206

*

Rectificatie van Uitvoeringsverordening (EU) 2023/429 van de Raad van 25 februari 2023 tot uitvoering van Verordening (EU) nr. 269/2014 betreffende beperkende maatregelen met betrekking tot acties die de territoriale integriteit, soevereiniteit en onafhankelijkheid van Oekraïne ondermijnen of bedreigen ( PB L 100 van 13.4.2023 )

( PB L 100 van 13.4.2023 )

207

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Voor de EER relevante tekst. |

---

(1)   Voor de EER relevante tekst.

1

| NL | Besluiten waarvan de titels mager zijn gedrukt, zijn besluiten van dagelijks beheer die in het kader van het landbouwbeleid zijn genomen en die in het algemeen een beperkte geldigheidsduur hebben.
  Besluiten waarvan de titels vet zijn gedrukt en die worden voorafgegaan door een sterretje, zijn alle andere besluiten. |
| --- | --- |

NL

Besluiten waarvan de titels mager zijn gedrukt, zijn besluiten van dagelijks beheer die in het kader van het landbouwbeleid zijn genomen en die in het algemeen een beperkte geldigheidsduur hebben.

Besluiten waarvan de titels vet zijn gedrukt en die worden voorafgegaan door een sterretje, zijn alle andere besluiten.

---

I Wetgevingshandelingen

VERORDENINGEN

| 22.9.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 234/1 |
| --- | --- | --- | --- |

22.9.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 234/1

---

VERORDENING (EU) 2023/1804 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

van 13 september 2023

betreffende de uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen en tot intrekking van Richtlijn 2014/94/EU

(Voor de EER relevante tekst)

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 91,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,

Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),

Gezien het advies van het Comité van de Regio’s (2),

Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (3),

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Bij Richtlijn 2014/94/EU van het Europees Parlement en de Raad (4) is een kader voor de uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen vastgesteld. In haar mededeling van 9 december 2020 getiteld “Strategie voor duurzame en slimme mobiliteit — Het Europees vervoer op het juiste spoor naar de toekomst” (“strategie voor duurzame en slimme mobiliteit”) heeft de Commissie gewezen op de ongelijke uitrol van laad- en tankinfrastructuur in de Unie en op het gebrek aan interoperabiliteit en gebruikersvriendelijkheid. Voorts heeft ze opgemerkt dat het ambitieniveau bij de vaststelling van streefcijfers en ondersteunend beleid, door het ontbreken van een heldere gemeenschappelijke methode voor de vaststelling van streefcijfers en maatregelen in de op grond van Richtlijn 2014/94/EU vereiste nationale beleidskaders, sterk verschilt van lidstaat tot lidstaat. Die verschillen hebben de totstandbrenging van een uitgebreid en volledig netwerk van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen in de hele Unie belemmerd. |
| --- | --- |

(1)

Bij Richtlijn 2014/94/EU van het Europees Parlement en de Raad (4) is een kader voor de uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen vastgesteld. In haar mededeling van 9 december 2020 getiteld “Strategie voor duurzame en slimme mobiliteit — Het Europees vervoer op het juiste spoor naar de toekomst” (“strategie voor duurzame en slimme mobiliteit”) heeft de Commissie gewezen op de ongelijke uitrol van laad- en tankinfrastructuur in de Unie en op het gebrek aan interoperabiliteit en gebruikersvriendelijkheid. Voorts heeft ze opgemerkt dat het ambitieniveau bij de vaststelling van streefcijfers en ondersteunend beleid, door het ontbreken van een heldere gemeenschappelijke methode voor de vaststelling van streefcijfers en maatregelen in de op grond van Richtlijn 2014/94/EU vereiste nationale beleidskaders, sterk verschilt van lidstaat tot lidstaat. Die verschillen hebben de totstandbrenging van een uitgebreid en volledig netwerk van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen in de hele Unie belemmerd.

| (2) | In het recht van de Unie zijn reeds streefcijfers voor hernieuwbare brandstoffen vastgesteld. Zo is in Richtlijn (EU) 2018/2001 van het Europees Parlement en de Raad (5) een streefdoel van 14 % opgenomen voor het marktaandeel van hernieuwbare energie in vervoersbrandstoffen. |
| --- | --- |

(2)

In het recht van de Unie zijn reeds streefcijfers voor hernieuwbare brandstoffen vastgesteld. Zo is in Richtlijn (EU) 2018/2001 van het Europees Parlement en de Raad (5) een streefdoel van 14 % opgenomen voor het marktaandeel van hernieuwbare energie in vervoersbrandstoffen.

| (3) | Bij Verordeningen (EU) 2019/631 (6) en (EU) 2019/1242 (7) van het Europees Parlement en de Raad zijn reeds CO2-emissienormen vastgesteld voor nieuwe personenauto’s en nieuwe lichte bedrijfsvoertuigen, alsook voor bepaalde nieuwe zware voertuigen. Die verordeningen moeten de omslag naar met name emissievrije voertuigen versnellen en zo vraag naar laad- en tankinfrastructuur creëren. Het is belangrijk dat Verordeningen (EU) 2019/631 en (EU) 2019/1242 en deze verordening zorgen voor een samenhangend kader voor het gebruik en de uitrol van alternatieve brandstoffen in het wegvervoer. |
| --- | --- |

(3)

Bij Verordeningen (EU) 2019/631 (6) en (EU) 2019/1242 (7) van het Europees Parlement en de Raad zijn reeds CO2-emissienormen vastgesteld voor nieuwe personenauto’s en nieuwe lichte bedrijfsvoertuigen, alsook voor bepaalde nieuwe zware voertuigen. Die verordeningen moeten de omslag naar met name emissievrije voertuigen versnellen en zo vraag naar laad- en tankinfrastructuur creëren. Het is belangrijk dat Verordeningen (EU) 2019/631 en (EU) 2019/1242 en deze verordening zorgen voor een samenhangend kader voor het gebruik en de uitrol van alternatieve brandstoffen in het wegvervoer.

| (4) | De verordening van het Europees Parlement en de Raad inzake het waarborgen van een gelijk speelveld voor duurzaam luchtvervoer en Verordening (EU) 2023/1805 van het Europees Parlement en de Raad (8) moeten de productie en het gebruik van duurzame alternatieve brandstoffen in de luchtvaart en het zeevervoer een boost geven. Hoewel voor de vereisten inzake het gebruik van duurzame luchtvaartbrandstoffen grotendeels kan worden gebruikgemaakt van de bestaande tankinfrastructuur, zijn investeringen nodig voor de elektriciteitsvoorziening van stilstaande luchtvaartuigen. In het kader van Verordening (EU) 2023/1805 worden met name eisen gesteld inzake het gebruik van walstroom, waaraan alleen kan worden voldaan als in de havens van het trans-Europese vervoersnetwerk (TEN-T) een toereikende walstroomvoorziening wordt aangelegd. Die verordeningen bevatten echter geen vereisten inzake brandstofinfrastructuur, hoewel dergelijke vereisten een randvoorwaarde voor het halen van de doelstellingen zijn. |
| --- | --- |

(4)

De verordening van het Europees Parlement en de Raad inzake het waarborgen van een gelijk speelveld voor duurzaam luchtvervoer en Verordening (EU) 2023/1805 van het Europees Parlement en de Raad (8) moeten de productie en het gebruik van duurzame alternatieve brandstoffen in de luchtvaart en het zeevervoer een boost geven. Hoewel voor de vereisten inzake het gebruik van duurzame luchtvaartbrandstoffen grotendeels kan worden gebruikgemaakt van de bestaande tankinfrastructuur, zijn investeringen nodig voor de elektriciteitsvoorziening van stilstaande luchtvaartuigen. In het kader van Verordening (EU) 2023/1805 worden met name eisen gesteld inzake het gebruik van walstroom, waaraan alleen kan worden voldaan als in de havens van het trans-Europese vervoersnetwerk (TEN-T) een toereikende walstroomvoorziening wordt aangelegd. Die verordeningen bevatten echter geen vereisten inzake brandstofinfrastructuur, hoewel dergelijke vereisten een randvoorwaarde voor het halen van de doelstellingen zijn.

| (5) | Daarom moet er één enkele rechtshandeling komen waarin alle vervoerswijzen aan bod komen, rekening houdend met de verscheidenheid aan alternatieve brandstoffen. Het gebruik van emissievrije aandrijftechnologieën bevindt zich in de verschillende vervoerswijzen en in de verschillende lidstaten in verschillende stadia van ontwikkeling. Met name in het wegvervoer winnen batterijelektrische voertuigen en plug-in hybride voertuigen snel terrein. Ook waterstofvoertuigen zijn op de markt beschikbaar. Bovendien worden in het kader van verschillende projecten en eerste commerciële activiteiten momenteel compactere waterstof- en batterijelektrische schepen en waterstoftreinen geëxploiteerd; de volledige commerciële uitrol daarvan wordt de komende jaren verwacht. De lucht- en scheepvaart blijven daarentegen afhankelijk van vloeibare en gasvormige brandstoffen, aangezien emissievrije en emissiearme aandrijfsystemen naar verwachting pas rond 2030 of zelfs nog later op de markt zullen komen, met name voor de luchtvaartsector, en de volledige commercialisering tijd zal vergen. Het gebruik van fossiele gasvormige of vloeibare brandstoffen is alleen mogelijk indien dat wordt ingebed in een duidelijk decarbonisatietraject conform de langetermijndoelstelling van klimaatneutraliteit in de Unie, die een toename van de vermenging met of vervanging door hernieuwbare brandstoffen zoals biomethaan, geavanceerde biobrandstoffen of hernieuwbare en koolstofarme synthetische, paraffinehoudende, gasvormige en vloeibare brandstoffen vereist. |
| --- | --- |

(5)

Daarom moet er één enkele rechtshandeling komen waarin alle vervoerswijzen aan bod komen, rekening houdend met de verscheidenheid aan alternatieve brandstoffen. Het gebruik van emissievrije aandrijftechnologieën bevindt zich in de verschillende vervoerswijzen en in de verschillende lidstaten in verschillende stadia van ontwikkeling. Met name in het wegvervoer winnen batterijelektrische voertuigen en plug-in hybride voertuigen snel terrein. Ook waterstofvoertuigen zijn op de markt beschikbaar. Bovendien worden in het kader van verschillende projecten en eerste commerciële activiteiten momenteel compactere waterstof- en batterijelektrische schepen en waterstoftreinen geëxploiteerd; de volledige commerciële uitrol daarvan wordt de komende jaren verwacht. De lucht- en scheepvaart blijven daarentegen afhankelijk van vloeibare en gasvormige brandstoffen, aangezien emissievrije en emissiearme aandrijfsystemen naar verwachting pas rond 2030 of zelfs nog later op de markt zullen komen, met name voor de luchtvaartsector, en de volledige commercialisering tijd zal vergen. Het gebruik van fossiele gasvormige of vloeibare brandstoffen is alleen mogelijk indien dat wordt ingebed in een duidelijk decarbonisatietraject conform de langetermijndoelstelling van klimaatneutraliteit in de Unie, die een toename van de vermenging met of vervanging door hernieuwbare brandstoffen zoals biomethaan, geavanceerde biobrandstoffen of hernieuwbare en koolstofarme synthetische, paraffinehoudende, gasvormige en vloeibare brandstoffen vereist.

| (6) | Dergelijke biobrandstoffen, synthetische en paraffinehoudende brandstoffen ter vervanging van diesel, benzine en kerosine kunnen uit verschillende grondstoffen worden geproduceerd en in hoge bijmengpercentages in fossiele brandstoffen worden gemengd. Die brandstoffen zijn met name van belang voor de vermindering van broeikasgasemissies in de sectoren luchtvaart en zeevervoer, waarvan de elektrificatie naar verwachting trager zal verlopen. Die brandstoffen zijn technisch compatibel met de huidige voertuigtechnologie, die slechts in beperkte mate moet worden aangepast. Hernieuwbare methanol kan bovendien onder andere worden gebruikt voor de binnenvaart en de kustvaart. Synthetische en paraffinehoudende brandstoffen bieden het potentieel om het gebruik van fossiele brandstofbronnen in de vervoerssector terug te dringen. Al die brandstoffen kunnen worden gedistribueerd, opgeslagen en gebruikt met de bestaande infrastructuur of, indien nodig, met soortgelijke infrastructuur. |
| --- | --- |

(6)

Dergelijke biobrandstoffen, synthetische en paraffinehoudende brandstoffen ter vervanging van diesel, benzine en kerosine kunnen uit verschillende grondstoffen worden geproduceerd en in hoge bijmengpercentages in fossiele brandstoffen worden gemengd. Die brandstoffen zijn met name van belang voor de vermindering van broeikasgasemissies in de sectoren luchtvaart en zeevervoer, waarvan de elektrificatie naar verwachting trager zal verlopen. Die brandstoffen zijn technisch compatibel met de huidige voertuigtechnologie, die slechts in beperkte mate moet worden aangepast. Hernieuwbare methanol kan bovendien onder andere worden gebruikt voor de binnenvaart en de kustvaart. Synthetische en paraffinehoudende brandstoffen bieden het potentieel om het gebruik van fossiele brandstofbronnen in de vervoerssector terug te dringen. Al die brandstoffen kunnen worden gedistribueerd, opgeslagen en gebruikt met de bestaande infrastructuur of, indien nodig, met soortgelijke infrastructuur.

| (7) | Vloeibaar methaan zal waarschijnlijk een rol blijven spelen in het zeevervoer, waarvoor momenteel nog geen economisch levensvatbare emissievrije aandrijftechnologie beschikbaar is. Vloeibaar methaan uit fossiele bronnen moet echter zo snel mogelijk worden uitgefaseerd in het zeevervoer en worden vervangen door duurzamere alternatieven. Volgens de strategie voor duurzame en slimme mobiliteit zouden emissievrije zeeschepen uiterlijk in 2030 klaar zijn voor marktintroductie en er lopen al projecten voor dergelijke schepen. Gezien de lange levensduur van zeeschepen zal de omschakeling van de vloot naar verwachting stapsgewijs gebeuren. In vergelijking met de situatie in het zeevervoer zijn de schepen en afstanden in de binnenvaart doorgaans kleiner en zijn emissievrije aandrijftechnologieën, zoals waterstof en elektriciteit, een mature technologie aan het worden, en bijgevolg wordt verwacht dat zij sneller op de markt kunnen komen. Die emissievrije aandrijftechnologieën zouden echter ook in het zeevervoer een belangrijke rol kunnen spelen wat het creëren van schaalvoordelen met betrekking tot emissievrije aandrijfoplossingen betreft. Men verwacht niet dat vloeibaar methaan in die sector nog een belangrijke rol zal spelen. Vervoersbrandstoffen zoals vloeibaar methaan moeten in toenemende mate koolstofvrij worden gemaakt door ze te mengen of door ze te vervangen door bijvoorbeeld vloeibaar biomethaan of hernieuwbare en koolstofarme synthetische gasvormige e-brandstoffen (e-gas). Voor die koolstofvrije brandstoffen kan dezelfde infrastructuur worden gebruikt als voor fossiele gasvormige brandstoffen, waardoor geleidelijk kan worden overgeschakeld op koolstofvrije brandstoffen. |
| --- | --- |

(7)

Vloeibaar methaan zal waarschijnlijk een rol blijven spelen in het zeevervoer, waarvoor momenteel nog geen economisch levensvatbare emissievrije aandrijftechnologie beschikbaar is. Vloeibaar methaan uit fossiele bronnen moet echter zo snel mogelijk worden uitgefaseerd in het zeevervoer en worden vervangen door duurzamere alternatieven. Volgens de strategie voor duurzame en slimme mobiliteit zouden emissievrije zeeschepen uiterlijk in 2030 klaar zijn voor marktintroductie en er lopen al projecten voor dergelijke schepen. Gezien de lange levensduur van zeeschepen zal de omschakeling van de vloot naar verwachting stapsgewijs gebeuren. In vergelijking met de situatie in het zeevervoer zijn de schepen en afstanden in de binnenvaart doorgaans kleiner en zijn emissievrije aandrijftechnologieën, zoals waterstof en elektriciteit, een mature technologie aan het worden, en bijgevolg wordt verwacht dat zij sneller op de markt kunnen komen. Die emissievrije aandrijftechnologieën zouden echter ook in het zeevervoer een belangrijke rol kunnen spelen wat het creëren van schaalvoordelen met betrekking tot emissievrije aandrijfoplossingen betreft. Men verwacht niet dat vloeibaar methaan in die sector nog een belangrijke rol zal spelen. Vervoersbrandstoffen zoals vloeibaar methaan moeten in toenemende mate koolstofvrij worden gemaakt door ze te mengen of door ze te vervangen door bijvoorbeeld vloeibaar biomethaan of hernieuwbare en koolstofarme synthetische gasvormige e-brandstoffen (e-gas). Voor die koolstofvrije brandstoffen kan dezelfde infrastructuur worden gebruikt als voor fossiele gasvormige brandstoffen, waardoor geleidelijk kan worden overgeschakeld op koolstofvrije brandstoffen.

| (8) | In de sector van het zware wegvervoer is de technologie voor zware vrachtwagens op vloeibaar methaan intussen helemaal matuur. De gemeenschappelijke scenario’s die aan de strategie voor duurzame en slimme mobiliteit en de mededeling van de Commissie van 17 september 2020 getiteld “Een ambitieuzere klimaatdoelstelling voor Europa voor 2030: investeren in een klimaatneutrale toekomst voor ons allemaal” (het “klimaatdoelstellingsplan”) ten grondslag liggen, alsook de herziene modelscenario’s van het Fit for 55-pakket, wijzen op een beperkte rol voor gasvormige brandstoffen, die in toenemende mate koolstofvrij zullen worden voor zwaar wegvervoer en met name voor vervoer over langere afstand. Voorts wordt verwacht dat voertuigen op vloeibaar petroleumgas (LPG) en gecomprimeerd aardgas (CNG), waarvoor in de Unie reeds een toereikend infrastructuurnet bestaat, geleidelijk zullen worden vervangen door emissievrije aandrijfsystemen; daarom wordt geoordeeld dat de inspanningen voor de uitrol van infrastructuur voor vloeibaar methaan die ook koolstofvrije brandstoffen kan leveren, beperkt kunnen blijven tot het wegwerken van de resterende leemten op de hoofdnetten. |
| --- | --- |

(8)

In de sector van het zware wegvervoer is de technologie voor zware vrachtwagens op vloeibaar methaan intussen helemaal matuur. De gemeenschappelijke scenario’s die aan de strategie voor duurzame en slimme mobiliteit en de mededeling van de Commissie van 17 september 2020 getiteld “Een ambitieuzere klimaatdoelstelling voor Europa voor 2030: investeren in een klimaatneutrale toekomst voor ons allemaal” (het “klimaatdoelstellingsplan”) ten grondslag liggen, alsook de herziene modelscenario’s van het Fit for 55-pakket, wijzen op een beperkte rol voor gasvormige brandstoffen, die in toenemende mate koolstofvrij zullen worden voor zwaar wegvervoer en met name voor vervoer over langere afstand. Voorts wordt verwacht dat voertuigen op vloeibaar petroleumgas (LPG) en gecomprimeerd aardgas (CNG), waarvoor in de Unie reeds een toereikend infrastructuurnet bestaat, geleidelijk zullen worden vervangen door emissievrije aandrijfsystemen; daarom wordt geoordeeld dat de inspanningen voor de uitrol van infrastructuur voor vloeibaar methaan die ook koolstofvrije brandstoffen kan leveren, beperkt kunnen blijven tot het wegwerken van de resterende leemten op de hoofdnetten.

| (9) | Bij deze verordening moeten bindende minimumstreefcijfers worden vastgesteld voor de uitrol van openbaar toegankelijke laad- en tankinfrastructuur voor wegvoertuigen. |
| --- | --- |

(9)

Bij deze verordening moeten bindende minimumstreefcijfers worden vastgesteld voor de uitrol van openbaar toegankelijke laad- en tankinfrastructuur voor wegvoertuigen.

| (10) | Een laadstation is een fysieke installatie voor het opladen van elektrische voertuigen. Elk laadstation heeft een theoretisch maximaal laadvermogen, uitgedrukt in kW, en omvat ten minste één laadpunt dat slechts één voertuig tegelijk kan bedienen. Het aantal laadpunten in een laadstation bepaalt hoeveel voertuigen op een bepaald moment in dat station kunnen worden opgeladen. Wanneer in een laadstation op een bepaald moment meer dan één voertuig wordt opgeladen, wordt het maximaal laadvermogen zodanig over de verschillende laadpunten verdeeld dat het op elk afzonderlijk laadpunt geleverde vermogen lager is dan het laadvermogen van dat laadstation. Een laadpool bestaat uit een of meer laadstations op één specifieke locatie, in voorkomend geval met inbegrip van de voor het laden bestemde aangrenzende parkeerplaatsen. Met betrekking tot het behalen van de in deze verordening vastgestelde streefcijfers voor laadpools kan het minimale laadvermogen dat voor laadpools vereist is door een of meer laadstations worden geleverd. |
| --- | --- |

(10)

Een laadstation is een fysieke installatie voor het opladen van elektrische voertuigen. Elk laadstation heeft een theoretisch maximaal laadvermogen, uitgedrukt in kW, en omvat ten minste één laadpunt dat slechts één voertuig tegelijk kan bedienen. Het aantal laadpunten in een laadstation bepaalt hoeveel voertuigen op een bepaald moment in dat station kunnen worden opgeladen. Wanneer in een laadstation op een bepaald moment meer dan één voertuig wordt opgeladen, wordt het maximaal laadvermogen zodanig over de verschillende laadpunten verdeeld dat het op elk afzonderlijk laadpunt geleverde vermogen lager is dan het laadvermogen van dat laadstation. Een laadpool bestaat uit een of meer laadstations op één specifieke locatie, in voorkomend geval met inbegrip van de voor het laden bestemde aangrenzende parkeerplaatsen. Met betrekking tot het behalen van de in deze verordening vastgestelde streefcijfers voor laadpools kan het minimale laadvermogen dat voor laadpools vereist is door een of meer laadstations worden geleverd.

| (11) | Tot de openbaar toegankelijke laad- of tankpunten behoren bijvoorbeeld particuliere publiek toegankelijke laad- of tankpunten die zich op openbaar of privéterrein bevinden, zoals openbare parkeerterreinen of parkeerterreinen van supermarkten. Een laad- of tankpunt op privéterrein dat voor het publiek toegankelijk is, moet als openbaar toegankelijk worden beschouwd, zelfs als de toegang beperkt is tot een zekere algemene groep gebruikers, bijvoorbeeld klanten. Laad- of tankpunten voor autodeelsystemen mogen alleen als openbaar toegankelijk worden beschouwd als zij uitdrukkelijk toegankelijk zijn voor derden. Laad- of tankpunten op privéterrein waarvan de toegang beperkt is tot een beperkte en afgebakende groep personen, zoals parkeerplaatsen in een kantoorgebouw dat alleen toegankelijk is voor werknemers of gemachtigde personen, mogen niet als openbaar toegankelijke laad- of tankpunten worden beschouwd. |
| --- | --- |

(11)

Tot de openbaar toegankelijke laad- of tankpunten behoren bijvoorbeeld particuliere publiek toegankelijke laad- of tankpunten die zich op openbaar of privéterrein bevinden, zoals openbare parkeerterreinen of parkeerterreinen van supermarkten. Een laad- of tankpunt op privéterrein dat voor het publiek toegankelijk is, moet als openbaar toegankelijk worden beschouwd, zelfs als de toegang beperkt is tot een zekere algemene groep gebruikers, bijvoorbeeld klanten. Laad- of tankpunten voor autodeelsystemen mogen alleen als openbaar toegankelijk worden beschouwd als zij uitdrukkelijk toegankelijk zijn voor derden. Laad- of tankpunten op privéterrein waarvan de toegang beperkt is tot een beperkte en afgebakende groep personen, zoals parkeerplaatsen in een kantoorgebouw dat alleen toegankelijk is voor werknemers of gemachtigde personen, mogen niet als openbaar toegankelijke laad- of tankpunten worden beschouwd.

| (12) | Om het de consument gemakkelijker te maken, is het van belang dat exploitanten van openbaar toegankelijke laad- en tankpunten ervoor zorgen dat de openingstijden van die punten en de tijd dat hun diensten beschikbaar zijn, volledig tegemoetkomen aan de behoeften van de eindgebruikers. |
| --- | --- |

(12)

Om het de consument gemakkelijker te maken, is het van belang dat exploitanten van openbaar toegankelijke laad- en tankpunten ervoor zorgen dat de openingstijden van die punten en de tijd dat hun diensten beschikbaar zijn, volledig tegemoetkomen aan de behoeften van de eindgebruikers.

| (13) | De uitrol van openbaar toegankelijke laadinfrastructuur voor lichte elektrische voertuigen is in de Unie niet gelijk verlopen. Een aanhoudende ongelijke spreiding van openbaar toegankelijke laadinfrastructuur zou een belemmering vormen voor het gebruik van lichte elektrische voertuigen, waardoor de connectiviteit in de hele Unie zou worden beperkt. Aanhoudende verschillen in de beleidsambities en -benaderingen tussen de lidstaten belemmeren de broodnodige duurzame transitie van de vervoerssector en zijn niet bevorderlijk voor het creëren van de voor substantiële marktinvesteringen vereiste zekerheid op lange termijn. Verplichte nationale minimumstreefcijfers voor de lidstaten moeten daarom de beleidsrichting bepalen en moeten de nationale beleidskaders aanvullen. In die aanpak moeten nationale streefcijfers op basis van het wagenpark worden gecombineerd met op afstand gebaseerde streefcijfers voor het TEN-T. Nationale streefcijfers op basis van het wagenpark moeten ervoor zorgen dat de uitrol van voldoende openbaar toegankelijke laadinfrastructuur gelijke tred houdt met het gebruik van lichte elektrische voertuigen in elke lidstaat. De op afstand gebaseerde streefcijfers voor het TEN-T-netwerk moeten een volledige dekking van de hoofdwegennetwerken van de Unie met laadpunten waarborgen en eenvoudig en naadloos vervoer in de hele Unie mogelijk maken. |
| --- | --- |

(13)

De uitrol van openbaar toegankelijke laadinfrastructuur voor lichte elektrische voertuigen is in de Unie niet gelijk verlopen. Een aanhoudende ongelijke spreiding van openbaar toegankelijke laadinfrastructuur zou een belemmering vormen voor het gebruik van lichte elektrische voertuigen, waardoor de connectiviteit in de hele Unie zou worden beperkt. Aanhoudende verschillen in de beleidsambities en -benaderingen tussen de lidstaten belemmeren de broodnodige duurzame transitie van de vervoerssector en zijn niet bevorderlijk voor het creëren van de voor substantiële marktinvesteringen vereiste zekerheid op lange termijn. Verplichte nationale minimumstreefcijfers voor de lidstaten moeten daarom de beleidsrichting bepalen en moeten de nationale beleidskaders aanvullen. In die aanpak moeten nationale streefcijfers op basis van het wagenpark worden gecombineerd met op afstand gebaseerde streefcijfers voor het TEN-T. Nationale streefcijfers op basis van het wagenpark moeten ervoor zorgen dat de uitrol van voldoende openbaar toegankelijke laadinfrastructuur gelijke tred houdt met het gebruik van lichte elektrische voertuigen in elke lidstaat. De op afstand gebaseerde streefcijfers voor het TEN-T-netwerk moeten een volledige dekking van de hoofdwegennetwerken van de Unie met laadpunten waarborgen en eenvoudig en naadloos vervoer in de hele Unie mogelijk maken.

| (14) | De nationale streefcijfers op basis van het wagenpark moeten worden vastgesteld op basis van het totale aantal ingeschreven elektrische voertuigen in de betrokken lidstaat. Die streefcijfers moeten worden vastgesteld aan de hand van een gemeenschappelijke methode die rekening houdt met technologische ontwikkelingen, zoals de grotere autonomie van elektrische voertuigen of een toename van het aantal snellaadpunten, waaraan een groter aantal elektrische voertuigen in een bepaalde periode kan laden dan aan een laadpunt met normaal vermogen. Die gemeenschappelijke methode moet ook rekening houden met het verschillende laadpatroon van batterijelektrische voertuigen en plug-in hybride voertuigen. Een methode waarmee nationale streefcijfers op basis van het wagenpark worden vastgesteld op basis van het totale maximale laadvermogen van de openbaar toegankelijke laadinfrastructuur, zou ruimte bieden voor flexibiliteit bij de uitrol van verschillende laadtechnologieën in de lidstaten. |
| --- | --- |

(14)

De nationale streefcijfers op basis van het wagenpark moeten worden vastgesteld op basis van het totale aantal ingeschreven elektrische voertuigen in de betrokken lidstaat. Die streefcijfers moeten worden vastgesteld aan de hand van een gemeenschappelijke methode die rekening houdt met technologische ontwikkelingen, zoals de grotere autonomie van elektrische voertuigen of een toename van het aantal snellaadpunten, waaraan een groter aantal elektrische voertuigen in een bepaalde periode kan laden dan aan een laadpunt met normaal vermogen. Die gemeenschappelijke methode moet ook rekening houden met het verschillende laadpatroon van batterijelektrische voertuigen en plug-in hybride voertuigen. Een methode waarmee nationale streefcijfers op basis van het wagenpark worden vastgesteld op basis van het totale maximale laadvermogen van de openbaar toegankelijke laadinfrastructuur, zou ruimte bieden voor flexibiliteit bij de uitrol van verschillende laadtechnologieën in de lidstaten.

| (15) | De uitvoering door de lidstaten van de nationale streefcijfers op basis van het wagenpark moet ervoor zorgen dat er voldoende openbaar toegankelijke laadpunten worden geïnstalleerd en dat ook de toegankelijkheid van laadpunten op hun volledige grondgebied wordt gewaarborgd, met name bij openbaarvervoerstations, zoals passagiersterminals in havens, luchthavens of treinstations. De uitrol van die openbaar toegankelijke laadpunten is met name van belang in woongebieden waar weinig parkeergelegenheid is buiten de weg en gebieden waar voertuigen doorgaans gedurende langere tijd geparkeerd staan. Om het de consument gemakkelijker te maken, moeten er ook voldoende openbaar toegankelijke snellaadpunten voor lichte elektrische voertuigen worden geïnstalleerd, met name op het TEN-T-netwerk, teneinde volledige grensoverschrijdende connectiviteit te waarborgen en het verkeer van elektrische voertuigen in de hele Unie mogelijk te maken. Het is van belang dat de uitrol van openbaar toegankelijke laadinfrastructuur voornamelijk wordt gefinancierd met investeringen van de particuliere markt. Echter, in gevallen waarin, door marktomstandigheden, overheidssteun nodig is vooraleer er een volledig concurrerende markt tot stand is gebracht, moet de lidstaten worden toegestaan de uitrol van de noodzakelijke openbaar toegankelijke laadinfrastructuur te ondersteunen, onder voorbehoud van naleving van de staatssteunregels van de Unie. |
| --- | --- |

(15)

De uitvoering door de lidstaten van de nationale streefcijfers op basis van het wagenpark moet ervoor zorgen dat er voldoende openbaar toegankelijke laadpunten worden geïnstalleerd en dat ook de toegankelijkheid van laadpunten op hun volledige grondgebied wordt gewaarborgd, met name bij openbaarvervoerstations, zoals passagiersterminals in havens, luchthavens of treinstations. De uitrol van die openbaar toegankelijke laadpunten is met name van belang in woongebieden waar weinig parkeergelegenheid is buiten de weg en gebieden waar voertuigen doorgaans gedurende langere tijd geparkeerd staan. Om het de consument gemakkelijker te maken, moeten er ook voldoende openbaar toegankelijke snellaadpunten voor lichte elektrische voertuigen worden geïnstalleerd, met name op het TEN-T-netwerk, teneinde volledige grensoverschrijdende connectiviteit te waarborgen en het verkeer van elektrische voertuigen in de hele Unie mogelijk te maken. Het is van belang dat de uitrol van openbaar toegankelijke laadinfrastructuur voornamelijk wordt gefinancierd met investeringen van de particuliere markt. Echter, in gevallen waarin, door marktomstandigheden, overheidssteun nodig is vooraleer er een volledig concurrerende markt tot stand is gebracht, moet de lidstaten worden toegestaan de uitrol van de noodzakelijke openbaar toegankelijke laadinfrastructuur te ondersteunen, onder voorbehoud van naleving van de staatssteunregels van de Unie.

| (16) | Afhankelijk van de specifieke omstandigheden in een lidstaat zijn de vereisten met betrekking tot het vaste totale laadvermogen dat via openbaar toegankelijke laadstations moet worden geleverd voor elk in die lidstaat ingeschreven licht batterijelektrisch voertuig, mogelijk niet langer gerechtvaardigd wanneer die vereisten nadelige effecten kunnen hebben doordat particuliere investeringen worden ontmoedigd of, met name, doordat zij leiden tot overaanbod op middellange termijn. Het risico van dergelijke nadelige effecten kan ontstaan als gevolg van de installatie van een groot aantal particuliere laadpunten. De behoeften van gebruikers of het gebruikspercentage van openbaar toegankelijke laadstations kunnen lager uitvallen dan oorspronkelijk was aangenomen, met als gevolg dat het totale laadvermogen dat via openbaar toegankelijke laadstations beschikbaar is een onevenredig hoog niveau bereikt in vergelijking met het werkelijke gebruik van die stations. In dat geval moet de betrokken lidstaat kunnen verzoeken om minder strenge vereisten te mogen toepassen dan die welke bij deze verordening zijn vastgesteld wat betreft totaal laadvermogen, of om te mogen stoppen met de toepassing van die vereisten. De lidstaat kan hier pas om verzoeken indien het aandeel van lichte batterijelektrische voertuigen ten opzichte van het totale aantal in de lidstaat ingeschreven lichte voertuigen ten minste 15 % bedraagt, en de lidstaat moet zijn verzoek naar behoren motiveren. |
| --- | --- |

(16)

Afhankelijk van de specifieke omstandigheden in een lidstaat zijn de vereisten met betrekking tot het vaste totale laadvermogen dat via openbaar toegankelijke laadstations moet worden geleverd voor elk in die lidstaat ingeschreven licht batterijelektrisch voertuig, mogelijk niet langer gerechtvaardigd wanneer die vereisten nadelige effecten kunnen hebben doordat particuliere investeringen worden ontmoedigd of, met name, doordat zij leiden tot overaanbod op middellange termijn. Het risico van dergelijke nadelige effecten kan ontstaan als gevolg van de installatie van een groot aantal particuliere laadpunten. De behoeften van gebruikers of het gebruikspercentage van openbaar toegankelijke laadstations kunnen lager uitvallen dan oorspronkelijk was aangenomen, met als gevolg dat het totale laadvermogen dat via openbaar toegankelijke laadstations beschikbaar is een onevenredig hoog niveau bereikt in vergelijking met het werkelijke gebruik van die stations. In dat geval moet de betrokken lidstaat kunnen verzoeken om minder strenge vereisten te mogen toepassen dan die welke bij deze verordening zijn vastgesteld wat betreft totaal laadvermogen, of om te mogen stoppen met de toepassing van die vereisten. De lidstaat kan hier pas om verzoeken indien het aandeel van lichte batterijelektrische voertuigen ten opzichte van het totale aantal in de lidstaat ingeschreven lichte voertuigen ten minste 15 % bedraagt, en de lidstaat moet zijn verzoek naar behoren motiveren.

| (17) | In het kader van de evaluatie van deze verordening is het van belang dat de Commissie beoordeelt of het nodig is vereisten op te nemen met betrekking tot laadinfrastructuur voor elektrisch ondersteunde fietsen en voertuigen van categorie L zoals elektrische fietsen en elektrische bromfietsen, met name waar het de mogelijkheid betreft om laadinfrastructuur te voorzien van contactdozen voor huishoudelijk gebruik voor het eenvoudig opladen van dergelijke voertuigen, die immers een vervoerswijze vormen die de uitstoot van CO2 en luchtverontreinigende stoffen verder kan doen afnemen. |
| --- | --- |

(17)

In het kader van de evaluatie van deze verordening is het van belang dat de Commissie beoordeelt of het nodig is vereisten op te nemen met betrekking tot laadinfrastructuur voor elektrisch ondersteunde fietsen en voertuigen van categorie L zoals elektrische fietsen en elektrische bromfietsen, met name waar het de mogelijkheid betreft om laadinfrastructuur te voorzien van contactdozen voor huishoudelijk gebruik voor het eenvoudig opladen van dergelijke voertuigen, die immers een vervoerswijze vormen die de uitstoot van CO2 en luchtverontreinigende stoffen verder kan doen afnemen.

| (18) | Zware elektrische voertuigen vergen andere laadinfrastructuur dan lichte elektrische voertuigen. Op dit moment is er echter bijna nergens in de Unie openbaar toegankelijke infrastructuur voor zware elektrische voertuigen beschikbaar, en de uitrol van dergelijke infrastructuur moet dan ook worden versneld. Een aanpak met een combinatie van op afstanden langs het TEN-T-netwerk gebaseerde streefcijfers, met een passend onderscheid tussen het TEN-T-kernnetwerk en het uitgebreid TEN-T-netwerk, streefcijfers voor infrastructuur voor nachtelijk opladen en streefcijfers voor stedelijke knooppunten, moet in de hele Unie zorgen voor een toereikende dekking van openbaar toegankelijke laadinfrastructuur voor zware elektrische voertuigen om de verwachte toename van het marktaandeel van zware batterijelektrische voertuigen te ondersteunen. |
| --- | --- |

(18)

Zware elektrische voertuigen vergen andere laadinfrastructuur dan lichte elektrische voertuigen. Op dit moment is er echter bijna nergens in de Unie openbaar toegankelijke infrastructuur voor zware elektrische voertuigen beschikbaar, en de uitrol van dergelijke infrastructuur moet dan ook worden versneld. Een aanpak met een combinatie van op afstanden langs het TEN-T-netwerk gebaseerde streefcijfers, met een passend onderscheid tussen het TEN-T-kernnetwerk en het uitgebreid TEN-T-netwerk, streefcijfers voor infrastructuur voor nachtelijk opladen en streefcijfers voor stedelijke knooppunten, moet in de hele Unie zorgen voor een toereikende dekking van openbaar toegankelijke laadinfrastructuur voor zware elektrische voertuigen om de verwachte toename van het marktaandeel van zware batterijelektrische voertuigen te ondersteunen.

| (19) | Langs het TEN-T-netwerk moeten voldoende openbaar toegankelijke snellaadpunten voor zware voertuigen worden geïnstalleerd om volledige connectiviteit in de hele Unie te waarborgen. Die infrastructuur moet over voldoende laadvermogen beschikken om zware bedrijfsvoertuigen binnen de wettelijke rusttijd van de bestuurder te kunnen opladen. Om rekening te houden met de tijd die nodig is voor de planning, het ontwerp en de installatie van laadinfrastructuur, waarbij eventueel moet worden gezorgd voor een uitbreiding of verbetering van het elektriciteitsnet in bepaalde gebieden, de aankoop van grond, milieuvergunningen en, indien nodig, de gunning van overheidsopdrachten, en om gelijke tred te houden met de geleidelijke toename in het gebruik van zware elektrische voertuigen, moet openbaar toegankelijke laadinfrastructuur voor dergelijke voertuigen vanaf 2025 geleidelijk worden geïnstalleerd zodat uiterlijk in 2030 het volledige TEN-T-netwerk gedekt is. |
| --- | --- |

(19)

Langs het TEN-T-netwerk moeten voldoende openbaar toegankelijke snellaadpunten voor zware voertuigen worden geïnstalleerd om volledige connectiviteit in de hele Unie te waarborgen. Die infrastructuur moet over voldoende laadvermogen beschikken om zware bedrijfsvoertuigen binnen de wettelijke rusttijd van de bestuurder te kunnen opladen. Om rekening te houden met de tijd die nodig is voor de planning, het ontwerp en de installatie van laadinfrastructuur, waarbij eventueel moet worden gezorgd voor een uitbreiding of verbetering van het elektriciteitsnet in bepaalde gebieden, de aankoop van grond, milieuvergunningen en, indien nodig, de gunning van overheidsopdrachten, en om gelijke tred te houden met de geleidelijke toename in het gebruik van zware elektrische voertuigen, moet openbaar toegankelijke laadinfrastructuur voor dergelijke voertuigen vanaf 2025 geleidelijk worden geïnstalleerd zodat uiterlijk in 2030 het volledige TEN-T-netwerk gedekt is.

| (20) | Met het oog op de uitrol van laadinfrastructuur langs het TEN-T-wegennetwerk moeten alle langs het TEN-T-wegennetwerk te installeren laadstations zich langs het TEN-T-wegennetwerk of binnen een rijafstand van 3 km vanaf de dichtstbijzijnde afrit van een TEN-T-weg bevinden. |
| --- | --- |

(20)

Met het oog op de uitrol van laadinfrastructuur langs het TEN-T-wegennetwerk moeten alle langs het TEN-T-wegennetwerk te installeren laadstations zich langs het TEN-T-wegennetwerk of binnen een rijafstand van 3 km vanaf de dichtstbijzijnde afrit van een TEN-T-weg bevinden.

| (21) | Sommige lidstaten zijn bezig met het verbeteren van tracés van het TEN-T-netwerk om te voldoen aan de vereisten van Verordening (EU) nr. 1315/2013 van het Europees Parlement en de Raad (9). Daarbij moeten de lidstaten ernaar streven ervoor te zorgen dat de in deze verordening vastgestelde vereisten voor de uitrol van laad- en tankinfrastructuur langs het TEN-T-netwerk integraal worden uitgevoerd om gestrande activa te voorkomen, en dat dat gebeurt op een wijze die de gecoördineerde uitvoering van Verordening (EU) nr. 1315/2013 en deze verordening waarborgt. |
| --- | --- |

(21)

Sommige lidstaten zijn bezig met het verbeteren van tracés van het TEN-T-netwerk om te voldoen aan de vereisten van Verordening (EU) nr. 1315/2013 van het Europees Parlement en de Raad (9). Daarbij moeten de lidstaten ernaar streven ervoor te zorgen dat de in deze verordening vastgestelde vereisten voor de uitrol van laad- en tankinfrastructuur langs het TEN-T-netwerk integraal worden uitgevoerd om gestrande activa te voorkomen, en dat dat gebeurt op een wijze die de gecoördineerde uitvoering van Verordening (EU) nr. 1315/2013 en deze verordening waarborgt.

| (22) | Momenteel worden er nieuwe laadinfrastructuurnormen voor zware elektrische voertuigen ontwikkeld. De Commissie moet daarom overwegen het individuele laadvermogen van laadstations in laadpools te verhogen zodra de nieuwe gemeenschappelijke technische specificaties beschikbaar zijn. |
| --- | --- |

(22)

Momenteel worden er nieuwe laadinfrastructuurnormen voor zware elektrische voertuigen ontwikkeld. De Commissie moet daarom overwegen het individuele laadvermogen van laadstations in laadpools te verhogen zodra de nieuwe gemeenschappelijke technische specificaties beschikbaar zijn.

| (23) | De laadinfrastructuur langs het TEN-T-netwerk moet worden aangevuld met openbaar toegankelijke snellaadinfrastructuur in stedelijke knooppunten. Die infrastructuur is met name nodig om laadmogelijkheden te bieden voor distributievrachtwagens en om vrachtwagens die langeafstandsvervoer verrichten de kans te geven op hun bestemming te laden. Laadpunten voor lichte elektrische voertuigen in stedelijke gebieden moeten echter onder het nationale streefcijfer op basis van het wagenpark vallen. Om met name de elektrificatie van het langeafstandsvervoer te ondersteunen, moeten zware elektrische voertuigen niet alleen gebruik kunnen maken van snellaadpunten langs het TEN-T-netwerk en in stedelijke knooppunten, maar langs het hoofdvervoersnet ook toegang hebben tot openbaar toegankelijke laadinfrastructuur voor nachtelijk opladen. |
| --- | --- |

(23)

De laadinfrastructuur langs het TEN-T-netwerk moet worden aangevuld met openbaar toegankelijke snellaadinfrastructuur in stedelijke knooppunten. Die infrastructuur is met name nodig om laadmogelijkheden te bieden voor distributievrachtwagens en om vrachtwagens die langeafstandsvervoer verrichten de kans te geven op hun bestemming te laden. Laadpunten voor lichte elektrische voertuigen in stedelijke gebieden moeten echter onder het nationale streefcijfer op basis van het wagenpark vallen. Om met name de elektrificatie van het langeafstandsvervoer te ondersteunen, moeten zware elektrische voertuigen niet alleen gebruik kunnen maken van snellaadpunten langs het TEN-T-netwerk en in stedelijke knooppunten, maar langs het hoofdvervoersnet ook toegang hebben tot openbaar toegankelijke laadinfrastructuur voor nachtelijk opladen.

| (24) | Om te voorkomen dat investeringen worden gedaan die onevenredig zouden zijn in verhouding tot het verkeersvolume op sommige wegen van het TEN-T-netwerk wanneer de uitrol van laadinfrastructuur vanuit het oogpunt van de sociaal-economische kosten en baten niet kan worden gerechtvaardigd, moeten de lidstaten kunnen bepalen dat één openbaar toegankelijke laadpool beide rijrichtingen bedient, op voorwaarde dat wordt voldaan aan de andere toepasselijke vereisten met betrekking tot de maximumafstand tussen laadpools, het totale laadvermogen van de laadpool en het aantal laadpunten aan de laadpools die van toepassing zijn op één rijrichting. Als alternatief moeten de lidstaten het totale laadvermogen kunnen verlagen van de laadpools voor lichte elektrische voertuigen of zware elektrische voertuigen langs het TEN-T-wegennetwerk met een laag verkeersvolume van respectievelijk lichte elektrische voertuigen of zware elektrische voertuigen. Voor hetzelfde doel moeten de lidstaten ook een grotere maximumafstand kunnen toestaan tussen de openbaar toegankelijke laadpools voor lichte elektrische voertuigen of zware elektrische voertuigen langs wegen van het TEN-T-kernnetwerk met een zeer laag verkeersvolume. |
| --- | --- |

(24)

Om te voorkomen dat investeringen worden gedaan die onevenredig zouden zijn in verhouding tot het verkeersvolume op sommige wegen van het TEN-T-netwerk wanneer de uitrol van laadinfrastructuur vanuit het oogpunt van de sociaal-economische kosten en baten niet kan worden gerechtvaardigd, moeten de lidstaten kunnen bepalen dat één openbaar toegankelijke laadpool beide rijrichtingen bedient, op voorwaarde dat wordt voldaan aan de andere toepasselijke vereisten met betrekking tot de maximumafstand tussen laadpools, het totale laadvermogen van de laadpool en het aantal laadpunten aan de laadpools die van toepassing zijn op één rijrichting. Als alternatief moeten de lidstaten het totale laadvermogen kunnen verlagen van de laadpools voor lichte elektrische voertuigen of zware elektrische voertuigen langs het TEN-T-wegennetwerk met een laag verkeersvolume van respectievelijk lichte elektrische voertuigen of zware elektrische voertuigen. Voor hetzelfde doel moeten de lidstaten ook een grotere maximumafstand kunnen toestaan tussen de openbaar toegankelijke laadpools voor lichte elektrische voertuigen of zware elektrische voertuigen langs wegen van het TEN-T-kernnetwerk met een zeer laag verkeersvolume.

| (25) | Aangezien Cyprus een eiland is, een landverbinding met andere lidstaten en het vasteland ontbreekt en zijn TEN-T-wegennetwerk van beperkte omvang is, is het zware langeafstandsverkeer in die lidstaat beperkt. Bovendien zullen, gezien de beperkte dagelijks afgelegde afstand van zware elektrische voertuigen in Cyprus, de laadbehoeften grotendeels worden gedekt door nachtelijk laden op particuliere locaties, zoals garages. Voor Cyprus zou derhalve een onevenredige en onnodige verplichting gelden indien het zou moeten voldoen aan de vereisten van deze verordening betreffende de minimale dekking van openbaar toegankelijke laadpools voor zware voertuigen op zijn grondgebied wat betreft het niveau van het totale laadvermogen van dergelijke laadpools langs het TEN-T-netwerk en de maximale afstand tussen die laadpools. Bijgevolg moet Cyprus bij de Commissie een gemotiveerd verzoek kunnen indienen om in dat verband lagere eisen te mogen toepassen, op voorwaarde dat dergelijke lagere eisen het verkeer van zware elektrische voertuigen in die lidstaat niet zullen belemmeren. |
| --- | --- |

(25)

Aangezien Cyprus een eiland is, een landverbinding met andere lidstaten en het vasteland ontbreekt en zijn TEN-T-wegennetwerk van beperkte omvang is, is het zware langeafstandsverkeer in die lidstaat beperkt. Bovendien zullen, gezien de beperkte dagelijks afgelegde afstand van zware elektrische voertuigen in Cyprus, de laadbehoeften grotendeels worden gedekt door nachtelijk laden op particuliere locaties, zoals garages. Voor Cyprus zou derhalve een onevenredige en onnodige verplichting gelden indien het zou moeten voldoen aan de vereisten van deze verordening betreffende de minimale dekking van openbaar toegankelijke laadpools voor zware voertuigen op zijn grondgebied wat betreft het niveau van het totale laadvermogen van dergelijke laadpools langs het TEN-T-netwerk en de maximale afstand tussen die laadpools. Bijgevolg moet Cyprus bij de Commissie een gemotiveerd verzoek kunnen indienen om in dat verband lagere eisen te mogen toepassen, op voorwaarde dat dergelijke lagere eisen het verkeer van zware elektrische voertuigen in die lidstaat niet zullen belemmeren.

| (26) | Van eigenaars van elektrische voertuigen wordt verwacht dat zij grotendeels gebruikmaken van laadpunten in hun eigen gebouw of op collectieve parkeerplaatsen in residentiële en niet-residentiële gebouwen. Hoewel de uitrol van infrastructuur voor leidingen en laadpunten in dergelijke gebouwen geregeld is bij Richtlijn 2010/31/EU van het Europees Parlement en de Raad (10), is het van belang dat de lidstaten bij de planning van de uitrol van openbaar toegankelijke laadpunten rekening houden met de beschikbaarheid van dergelijke particuliere infrastructuur. |
| --- | --- |

(26)

Van eigenaars van elektrische voertuigen wordt verwacht dat zij grotendeels gebruikmaken van laadpunten in hun eigen gebouw of op collectieve parkeerplaatsen in residentiële en niet-residentiële gebouwen. Hoewel de uitrol van infrastructuur voor leidingen en laadpunten in dergelijke gebouwen geregeld is bij Richtlijn 2010/31/EU van het Europees Parlement en de Raad (10), is het van belang dat de lidstaten bij de planning van de uitrol van openbaar toegankelijke laadpunten rekening houden met de beschikbaarheid van dergelijke particuliere infrastructuur.

| (27) | De uitrol van laadinfrastructuur voor zware elektrische voertuigen is even belangrijk op particuliere locaties die niet toegankelijk zijn voor het publiek, zoals in particuliere garages en in logistieke centra om laden tijdens de nacht en op de bestemming mogelijk te maken. Overheidsinstanties moeten in het kader van de ontwikkeling van hun herziene nationale beleidskaders maatregelen overwegen om ervoor te zorgen dat er voor zware elektrische voertuigen adequate infrastructuur beschikbaar is om tijdens de nacht of op de bestemming te laden. |
| --- | --- |

(27)

De uitrol van laadinfrastructuur voor zware elektrische voertuigen is even belangrijk op particuliere locaties die niet toegankelijk zijn voor het publiek, zoals in particuliere garages en in logistieke centra om laden tijdens de nacht en op de bestemming mogelijk te maken. Overheidsinstanties moeten in het kader van de ontwikkeling van hun herziene nationale beleidskaders maatregelen overwegen om ervoor te zorgen dat er voor zware elektrische voertuigen adequate infrastructuur beschikbaar is om tijdens de nacht of op de bestemming te laden.

| (28) | In overeenstemming met de beginselen die zijn vastgelegd in de mededeling van de Commissie van 23 maart 2017, getiteld “Europees interoperabiliteitskader — Implementatiestrategie”, hangt de mogelijkheid om geavanceerde digitale diensten te ontwikkelen, met inbegrip van betaaloplossingen op basis van een contract, en om met digitale middelen transparante gebruikersinformatie te verstrekken, af van de uitrol van digitaal geconnecteerde en slimme laadpunten die de ontwikkeling van een digitaal verbonden en interoperabele infrastructuur ondersteunen. Die slimme laadpunten moeten bepaalde fysieke kenmerken en technische specificaties (hard- en software) bezitten om gegevens realtime te kunnen verzenden en ontvangen, zodat informatie kan worden uitgewisseld tussen marktdeelnemers die van die gegevens afhankelijk zijn voor de volledige ontwikkeling van de oplaadervaring, zoals exploitanten van laadpunten, aanbieders van mobiliteitsdiensten, e-roamingplatforms, distributiesysteembeheerders en uiteindelijk eindgebruikers. |
| --- | --- |

(28)

In overeenstemming met de beginselen die zijn vastgelegd in de mededeling van de Commissie van 23 maart 2017, getiteld “Europees interoperabiliteitskader — Implementatiestrategie”, hangt de mogelijkheid om geavanceerde digitale diensten te ontwikkelen, met inbegrip van betaaloplossingen op basis van een contract, en om met digitale middelen transparante gebruikersinformatie te verstrekken, af van de uitrol van digitaal geconnecteerde en slimme laadpunten die de ontwikkeling van een digitaal verbonden en interoperabele infrastructuur ondersteunen. Die slimme laadpunten moeten bepaalde fysieke kenmerken en technische specificaties (hard- en software) bezitten om gegevens realtime te kunnen verzenden en ontvangen, zodat informatie kan worden uitgewisseld tussen marktdeelnemers die van die gegevens afhankelijk zijn voor de volledige ontwikkeling van de oplaadervaring, zoals exploitanten van laadpunten, aanbieders van mobiliteitsdiensten, e-roamingplatforms, distributiesysteembeheerders en uiteindelijk eindgebruikers.

| (29) | Slimme metersystemen als gedefinieerd in Richtlijn (EU) 2019/944 van het Europees Parlement en de Raad (11) leveren de realtimegegevens die nodig zijn om de stabiliteit van het elektriciteitsnet te garanderen en aan te zetten tot een rationeel gebruik van laaddiensten. Door realtime nauwkeurige en transparante kostprijsinformatie te verstrekken, moedigen de slimme metersystemen de gebruiker, in combinatie met slimme laadpunten, aan op te laden op tijdstippen waarop de algemene elektriciteitsvraag en de energieprijzen laag zijn. Het gebruik van slimme metersystemen in combinatie met slimme laadpunten kan het laden optimaliseren, hetgeen voordelen biedt voor het elektriciteitssysteem en de eindgebruiker. De lidstaten moeten het gebruik van slimme metersystemen voor het opladen van elektrische voertuigen op openbaar toegankelijke laadstations aanmoedigen, voor zover dat technisch haalbaar en economisch redelijk is, en ervoor zorgen dat die systemen voldoen aan de eisen van artikel 20 van Richtlijn (EU) 2019/944. |
| --- | --- |

(29)

Slimme metersystemen als gedefinieerd in Richtlijn (EU) 2019/944 van het Europees Parlement en de Raad (11) leveren de realtimegegevens die nodig zijn om de stabiliteit van het elektriciteitsnet te garanderen en aan te zetten tot een rationeel gebruik van laaddiensten. Door realtime nauwkeurige en transparante kostprijsinformatie te verstrekken, moedigen de slimme metersystemen de gebruiker, in combinatie met slimme laadpunten, aan op te laden op tijdstippen waarop de algemene elektriciteitsvraag en de energieprijzen laag zijn. Het gebruik van slimme metersystemen in combinatie met slimme laadpunten kan het laden optimaliseren, hetgeen voordelen biedt voor het elektriciteitssysteem en de eindgebruiker. De lidstaten moeten het gebruik van slimme metersystemen voor het opladen van elektrische voertuigen op openbaar toegankelijke laadstations aanmoedigen, voor zover dat technisch haalbaar en economisch redelijk is, en ervoor zorgen dat die systemen voldoen aan de eisen van artikel 20 van Richtlijn (EU) 2019/944.

| (30) | Om in te spelen op de behoeften van het toenemende aantal elektrische voertuigen in onder meer het weg-, spoor- en zeevervoer zal het oplaadproces moeten worden geoptimaliseerd en beheerd op een manier die geen congestie veroorzaakt en waarbij de beschikbaarheid van hernieuwbare elektriciteit en lage elektriciteitsprijzen in het systeem optimaal worden benut. Met name slim opladen kan de verdere integratie van elektrische voertuigen in het elektriciteitssysteem verder faciliteren, aangezien daarbij vraagrespons mogelijk wordt gemaakt via aggregatie. Systeemintegratie kan verder worden vergemakkelijkt door bidirectioneel laden (tussen voertuig en net), terwijl slim en bidirectioneel laden ook de laadkosten voor de consument kan verlagen. Slim laden moet daarom worden ondersteund door alle na 13 april 2024 gebouwde of gerenoveerde laadpunten. Daarnaast moeten er communicatienormen ter ondersteuning van slim en bidirectioneel laden worden vastgesteld om interoperabiliteit te waarborgen. |
| --- | --- |

(30)

Om in te spelen op de behoeften van het toenemende aantal elektrische voertuigen in onder meer het weg-, spoor- en zeevervoer zal het oplaadproces moeten worden geoptimaliseerd en beheerd op een manier die geen congestie veroorzaakt en waarbij de beschikbaarheid van hernieuwbare elektriciteit en lage elektriciteitsprijzen in het systeem optimaal worden benut. Met name slim opladen kan de verdere integratie van elektrische voertuigen in het elektriciteitssysteem verder faciliteren, aangezien daarbij vraagrespons mogelijk wordt gemaakt via aggregatie. Systeemintegratie kan verder worden vergemakkelijkt door bidirectioneel laden (tussen voertuig en net), terwijl slim en bidirectioneel laden ook de laadkosten voor de consument kan verlagen. Slim laden moet daarom worden ondersteund door alle na 13 april 2024 gebouwde of gerenoveerde laadpunten. Daarnaast moeten er communicatienormen ter ondersteuning van slim en bidirectioneel laden worden vastgesteld om interoperabiliteit te waarborgen.

| (31) | De ontwikkeling van al dan niet aan het net gekoppelde infrastructuur voor elektrische voertuigen, de interactie van die infrastructuur met het elektriciteitssysteem en de aan de verschillende actoren op de markt voor elektrische mobiliteit toegekende rechten en verantwoordelijkheden moeten in overeenstemming zijn met de beginselen van Richtlijn (EU) 2019/944. In die context moeten distributiesysteembeheerders op niet-discriminerende basis samenwerken met iedereen die een openbaar toegankelijk laadpunt installeert of exploiteert. De toegang van elektriciteitsleveranciers van de Unie tot laadpunten mag geen afbreuk doen aan de ontheffingen uit hoofde van artikel 66 van Richtlijn (EU) 2019/944. |
| --- | --- |

(31)

De ontwikkeling van al dan niet aan het net gekoppelde infrastructuur voor elektrische voertuigen, de interactie van die infrastructuur met het elektriciteitssysteem en de aan de verschillende actoren op de markt voor elektrische mobiliteit toegekende rechten en verantwoordelijkheden moeten in overeenstemming zijn met de beginselen van Richtlijn (EU) 2019/944. In die context moeten distributiesysteembeheerders op niet-discriminerende basis samenwerken met iedereen die een openbaar toegankelijk laadpunt installeert of exploiteert. De toegang van elektriciteitsleveranciers van de Unie tot laadpunten mag geen afbreuk doen aan de ontheffingen uit hoofde van artikel 66 van Richtlijn (EU) 2019/944.

| (32) | De installatie en het beheer van laadpunten voor elektrische voertuigen moeten op basis van een concurrerende marktwerking worden ontwikkeld, waarbij die markt vrij toegankelijk moet zijn voor alle partijen die laadinfrastructuur willen aanleggen of beheren. Gezien de beperkte alternatieve locaties voor laadpunten voor elektrische voertuigen op de snelwegen vormen de bestaande snelwegconcessies, bijvoorbeeld voor conventionele tankstations of rustplaatsen, een bijzonder punt van zorg, aangezien die concessies soms een zeer lange looptijd hebben en in sommige gevallen zelfs geen exacte einddatum hebben. Voor laadstations op of in de buurt van bestaande rustplaatsen op de snelwegen moeten de lidstaten ernaar streven om, voor zover mogelijk en in overeenstemming met Richtlijn 2014/23/EU van het Europees Parlement en de Raad (12), op concurrerende wijze nieuwe concessies te gunnen teneinde te voorkomen dat groene ruimte wordt ingenomen en teneinde de uitrolkosten te beperken en kansen te bieden aan nieuwkomers op de markt. |
| --- | --- |

(32)

De installatie en het beheer van laadpunten voor elektrische voertuigen moeten op basis van een concurrerende marktwerking worden ontwikkeld, waarbij die markt vrij toegankelijk moet zijn voor alle partijen die laadinfrastructuur willen aanleggen of beheren. Gezien de beperkte alternatieve locaties voor laadpunten voor elektrische voertuigen op de snelwegen vormen de bestaande snelwegconcessies, bijvoorbeeld voor conventionele tankstations of rustplaatsen, een bijzonder punt van zorg, aangezien die concessies soms een zeer lange looptijd hebben en in sommige gevallen zelfs geen exacte einddatum hebben. Voor laadstations op of in de buurt van bestaande rustplaatsen op de snelwegen moeten de lidstaten ernaar streven om, voor zover mogelijk en in overeenstemming met Richtlijn 2014/23/EU van het Europees Parlement en de Raad (12), op concurrerende wijze nieuwe concessies te gunnen teneinde te voorkomen dat groene ruimte wordt ingenomen en teneinde de uitrolkosten te beperken en kansen te bieden aan nieuwkomers op de markt.

| (33) | Prijstransparantie is van cruciaal belang voor naadloos en eenvoudig opladen en bijtanken. Gebruikers van voertuigen op alternatieve brandstof moeten vóór het begin van de laad- of tanksessie nauwkeurige prijsinformatie krijgen. De prijs moet op een duidelijk gestructureerde wijze worden meegedeeld zodat eindgebruikers inzicht krijgen in de verschillende prijscomponenten die de exploitant in rekening brengt bij de berekening van de prijs van een laad- of tanksessie, en vooraf een idee hebben van de totale kosten. De exploitanten van laadstations moeten ook aanvullende vergoedingen in rekening kunnen brengen, onder meer om te voorkomen dat het laadpunt niet door andere gebruikers kan worden gebruikt, mits die vergoedingen duidelijk worden aangegeven en meegedeeld vóór het begin van de laadsessie. Indien de prijs voor de ad-hoclaadbeurt op een speciale website wordt aangeboden, moet die duidelijk worden vermeld op dezelfde website als die welke wordt gebruikt voor de betaling van de sessie. Het vaststellen van eisen voor exploitanten en aanbieders van mobiliteitsdiensten zou de consument garanties en voorspelbaarheid bieden en zo bijdragen tot het vertrouwen in de eerste stadia van de invoering van elektrische mobiliteit. Het zou ook de snelle invoering van batterijelektrische voertuigen en waterstofvoertuigen aanmoedigen, wat van essentieel belang is voor de verwezenlijking van de verhoogde klimaatambities van de Unie en de prioriteiten die zijn vastgesteld in de mededeling van de Commissie van 11 december 2019, getiteld “De Europese Green Deal”. De prijzen moeten redelijk zijn en mogen niet hoger zijn dan de gemaakte kosten vermeerderd met een redelijke winstmarge. Die prijsvereisten doen geen afbreuk aan het recht van de lidstaten om de toepasselijke eenheidsprijs van de van een laadstation betrokken elektriciteit te bepalen overeenkomstig Richtlijn 98/6/EG van het Europees Parlement en de Raad (13). |
| --- | --- |

(33)

Prijstransparantie is van cruciaal belang voor naadloos en eenvoudig opladen en bijtanken. Gebruikers van voertuigen op alternatieve brandstof moeten vóór het begin van de laad- of tanksessie nauwkeurige prijsinformatie krijgen. De prijs moet op een duidelijk gestructureerde wijze worden meegedeeld zodat eindgebruikers inzicht krijgen in de verschillende prijscomponenten die de exploitant in rekening brengt bij de berekening van de prijs van een laad- of tanksessie, en vooraf een idee hebben van de totale kosten. De exploitanten van laadstations moeten ook aanvullende vergoedingen in rekening kunnen brengen, onder meer om te voorkomen dat het laadpunt niet door andere gebruikers kan worden gebruikt, mits die vergoedingen duidelijk worden aangegeven en meegedeeld vóór het begin van de laadsessie. Indien de prijs voor de ad-hoclaadbeurt op een speciale website wordt aangeboden, moet die duidelijk worden vermeld op dezelfde website als die welke wordt gebruikt voor de betaling van de sessie. Het vaststellen van eisen voor exploitanten en aanbieders van mobiliteitsdiensten zou de consument garanties en voorspelbaarheid bieden en zo bijdragen tot het vertrouwen in de eerste stadia van de invoering van elektrische mobiliteit. Het zou ook de snelle invoering van batterijelektrische voertuigen en waterstofvoertuigen aanmoedigen, wat van essentieel belang is voor de verwezenlijking van de verhoogde klimaatambities van de Unie en de prioriteiten die zijn vastgesteld in de mededeling van de Commissie van 11 december 2019, getiteld “De Europese Green Deal”. De prijzen moeten redelijk zijn en mogen niet hoger zijn dan de gemaakte kosten vermeerderd met een redelijke winstmarge. Die prijsvereisten doen geen afbreuk aan het recht van de lidstaten om de toepasselijke eenheidsprijs van de van een laadstation betrokken elektriciteit te bepalen overeenkomstig Richtlijn 98/6/EG van het Europees Parlement en de Raad (13).

| (34) | Er ontstaan geleidelijk nieuwe diensten die het gebruik van elektrische voertuigen ondersteunen. Stimulansen van de lidstaten en door hen genomen bindende maatregelen zoals verplichte aanwezigheid van roamingopties bij daartoe aangewezen laadpunten hebben een belangrijke rol gespeeld bij de ontwikkeling van zulke nieuwe diensten. Entiteiten die die nieuwe diensten aanbieden, zoals aanbieders van mobiliteitsdiensten, moeten onder eerlijke marktvoorwaarden kunnen werken. Exploitanten van laadpunten mogen niet aan bepaalde aanbieders van mobiliteitsdiensten een ongeoorloofde voorkeursbehandeling geven, bijvoorbeeld door ongerechtvaardigde prijsdifferentiatie, die de concurrentie kan belemmeren en uiteindelijk kan leiden tot hogere consumentenprijzen. Om de overgang naar nieuwe diensten te waarborgen en ervoor te zorgen dat gebruikers van dergelijke voertuigen overal in de Unie gemakkelijk en zonder belemmeringen kunnen gebruikmaken van oplaadinfrastructuur, moeten de lidstaten toezicht houden op de ontwikkeling van de oplaadmarkt. Bij de herziening van deze verordening moet de Commissie maatregelen nemen wanneer marktontwikkelingen dat vereisen, bijvoorbeeld als er sprake zou zijn van beperkingen van diensten voor eindgebruikers, diensten waarmee consumenten worden misleid of de prijstransparantie wordt belemmerd, of handelspraktijken die de mededinging kunnen beperken. |
| --- | --- |

(34)

Er ontstaan geleidelijk nieuwe diensten die het gebruik van elektrische voertuigen ondersteunen. Stimulansen van de lidstaten en door hen genomen bindende maatregelen zoals verplichte aanwezigheid van roamingopties bij daartoe aangewezen laadpunten hebben een belangrijke rol gespeeld bij de ontwikkeling van zulke nieuwe diensten. Entiteiten die die nieuwe diensten aanbieden, zoals aanbieders van mobiliteitsdiensten, moeten onder eerlijke marktvoorwaarden kunnen werken. Exploitanten van laadpunten mogen niet aan bepaalde aanbieders van mobiliteitsdiensten een ongeoorloofde voorkeursbehandeling geven, bijvoorbeeld door ongerechtvaardigde prijsdifferentiatie, die de concurrentie kan belemmeren en uiteindelijk kan leiden tot hogere consumentenprijzen. Om de overgang naar nieuwe diensten te waarborgen en ervoor te zorgen dat gebruikers van dergelijke voertuigen overal in de Unie gemakkelijk en zonder belemmeringen kunnen gebruikmaken van oplaadinfrastructuur, moeten de lidstaten toezicht houden op de ontwikkeling van de oplaadmarkt. Bij de herziening van deze verordening moet de Commissie maatregelen nemen wanneer marktontwikkelingen dat vereisen, bijvoorbeeld als er sprake zou zijn van beperkingen van diensten voor eindgebruikers, diensten waarmee consumenten worden misleid of de prijstransparantie wordt belemmerd, of handelspraktijken die de mededinging kunnen beperken.

| (35) | De marktpenetratiegraad van waterstofvoertuigen is momenteel zeer klein. De uitrol van toereikende infrastructuur voor het tanken van waterstof is echter essentieel om een grootschalig gebruik van waterstofvoertuigen mogelijk te maken, zoals beoogd in de mededeling van de Commissie van 8 juli 2020, getiteld “Een waterstofstrategie voor een klimaatneutraal Europa”. Momenteel zijn er slechts in enkele lidstaten waterstoftankpunten en de meeste daarvan zijn niet geschikt voor zware voertuigen. Daardoor kunnen waterstofvoertuigen niet in de hele Unie rijden. Bindende streefcijfers voor de uitrol van openbaar toegankelijke waterstoftankpunten moeten zorgen voor een voldoende dicht netwerk van waterstoftankpunten op het TEN-T-kernnetwerk om in de hele Unie naadloos vervoer met lichte en zware waterstofvoertuigen mogelijk te maken. Met het oog op de uitrol van waterstoftankinfrastructuur langs het TEN-T-netwerk moeten alle langs het TEN-T-wegennetwerk te installeren waterstoftankstations zich langs het TEN-T-wegennetwerk of binnen een rijafstand van 10 km vanaf de dichtstbijzijnde afrit van een TEN-T-weg bevinden. |
| --- | --- |

(35)

De marktpenetratiegraad van waterstofvoertuigen is momenteel zeer klein. De uitrol van toereikende infrastructuur voor het tanken van waterstof is echter essentieel om een grootschalig gebruik van waterstofvoertuigen mogelijk te maken, zoals beoogd in de mededeling van de Commissie van 8 juli 2020, getiteld “Een waterstofstrategie voor een klimaatneutraal Europa”. Momenteel zijn er slechts in enkele lidstaten waterstoftankpunten en de meeste daarvan zijn niet geschikt voor zware voertuigen. Daardoor kunnen waterstofvoertuigen niet in de hele Unie rijden. Bindende streefcijfers voor de uitrol van openbaar toegankelijke waterstoftankpunten moeten zorgen voor een voldoende dicht netwerk van waterstoftankpunten op het TEN-T-kernnetwerk om in de hele Unie naadloos vervoer met lichte en zware waterstofvoertuigen mogelijk te maken. Met het oog op de uitrol van waterstoftankinfrastructuur langs het TEN-T-netwerk moeten alle langs het TEN-T-wegennetwerk te installeren waterstoftankstations zich langs het TEN-T-wegennetwerk of binnen een rijafstand van 10 km vanaf de dichtstbijzijnde afrit van een TEN-T-weg bevinden.

| (36) | Gebruikers van voertuigen op alternatieve brandstoffen moeten op ad-hocbasis kunnen laden of tanken en vlot en gemakkelijk kunnen betalen bij alle openbaar toegankelijke laad- en tankpunten, zonder de verplichting een contract te sluiten met de exploitant van het laad- of tankpunt of een aanbieder van mobiliteitsdiensten. Daarom moeten, voor ad-hoclaadbeurten en ad-hoctankbeurten, alle openbaar toegankelijke laad- en tankpunten de in de Unie gangbare betaalmiddelen aanvaarden, met name elektronische betalingen via terminals en apparatuur voor betalingsdiensten. Wat betreft infrastructuur die vóór de datum van toepassing van deze verordening is uitgerold, moet de toepassing van die vereisten worden uitgesteld. Die ad-hocbetalingsmethode moet altijd beschikbaar zijn voor consumenten, zelfs als bij het laad- of tankpunt op basis van een contract kan worden betaald. |
| --- | --- |

(36)

Gebruikers van voertuigen op alternatieve brandstoffen moeten op ad-hocbasis kunnen laden of tanken en vlot en gemakkelijk kunnen betalen bij alle openbaar toegankelijke laad- en tankpunten, zonder de verplichting een contract te sluiten met de exploitant van het laad- of tankpunt of een aanbieder van mobiliteitsdiensten. Daarom moeten, voor ad-hoclaadbeurten en ad-hoctankbeurten, alle openbaar toegankelijke laad- en tankpunten de in de Unie gangbare betaalmiddelen aanvaarden, met name elektronische betalingen via terminals en apparatuur voor betalingsdiensten. Wat betreft infrastructuur die vóór de datum van toepassing van deze verordening is uitgerold, moet de toepassing van die vereisten worden uitgesteld. Die ad-hocbetalingsmethode moet altijd beschikbaar zijn voor consumenten, zelfs als bij het laad- of tankpunt op basis van een contract kan worden betaald.

| (37) | Ongeacht het merk van hun voertuig moeten eindgebruikers op gebruikersvriendelijke en niet-discriminerende wijze toegang kunnen hebben tot en gebruik kunnen maken van openbaar toegankelijke laadstations. |
| --- | --- |

(37)

Ongeacht het merk van hun voertuig moeten eindgebruikers op gebruikersvriendelijke en niet-discriminerende wijze toegang kunnen hebben tot en gebruik kunnen maken van openbaar toegankelijke laadstations.

| (38) | De vervoersinfrastructuur moet alle gebruikers naadloze mobiliteit en toegankelijkheid bieden, ook aan ouderen, personen met beperkte mobiliteit en personen met een handicap. In beginsel moeten de plaats van alle laad- en tankstations en die stations zelf zodanig worden ontworpen dat zij toegankelijk en gebruiksvriendelijk zijn voor zoveel mogelijk mensen, ook voor ouderen, personen met beperkte mobiliteit en personen met een handicap. Er moet bijvoorbeeld voldoende ruimte worden voorzien rond de parkeerplaats, het laadstation moet zonder drempel bereikbaar zijn, de knoppen en het scherm van het laadstation moeten op een passende hoogte staan en de laad- en tankkabels mogen niet te zwaar zijn zodat ze ook hanteerbaar zijn voor mensen met beperkte spierkracht. Bovendien moet de gebruikersinterface van de laadstations toegankelijk zijn. In die zin moeten de toegankelijkheidseisen van Richtlijn (EU) 2019/882 van het Europees Parlement en de Raad (14) van toepassing zijn op laad- en tankinfrastructuur. |
| --- | --- |

(38)

De vervoersinfrastructuur moet alle gebruikers naadloze mobiliteit en toegankelijkheid bieden, ook aan ouderen, personen met beperkte mobiliteit en personen met een handicap. In beginsel moeten de plaats van alle laad- en tankstations en die stations zelf zodanig worden ontworpen dat zij toegankelijk en gebruiksvriendelijk zijn voor zoveel mogelijk mensen, ook voor ouderen, personen met beperkte mobiliteit en personen met een handicap. Er moet bijvoorbeeld voldoende ruimte worden voorzien rond de parkeerplaats, het laadstation moet zonder drempel bereikbaar zijn, de knoppen en het scherm van het laadstation moeten op een passende hoogte staan en de laad- en tankkabels mogen niet te zwaar zijn zodat ze ook hanteerbaar zijn voor mensen met beperkte spierkracht. Bovendien moet de gebruikersinterface van de laadstations toegankelijk zijn. In die zin moeten de toegankelijkheidseisen van Richtlijn (EU) 2019/882 van het Europees Parlement en de Raad (14) van toepassing zijn op laad- en tankinfrastructuur.

| (39) | De veiligheid en beveiliging van gebruikers, met name bij onbemande laadstations, kan worden aangepakt door de laadstations uit te rusten met noodknoppen, contactinformatie van noodhulpdiensten weer te geven, te zorgen voor voldoende verlichting of andere passende maatregelen. |
| --- | --- |

(39)

De veiligheid en beveiliging van gebruikers, met name bij onbemande laadstations, kan worden aangepakt door de laadstations uit te rusten met noodknoppen, contactinformatie van noodhulpdiensten weer te geven, te zorgen voor voldoende verlichting of andere passende maatregelen.

| (40) | Waterstofvoertuigen moeten kunnen tanken op of dichtbij hun bestemming, die gewoonlijk in een stedelijk gebied ligt. Om ervoor te zorgen dat er op zijn minst in de belangrijkste stedelijke gebieden openbaar toegankelijke tankpunten zijn, moeten er waterstoftankstations komen in alle stedelijke knooppunten zoals gedefinieerd in Verordening (EU) nr. 1315/2013. Overheden moeten overwegen om waterstoftankstations te voorzien in multimodale hubs, aangezien zulke hubs typische bestemmingen zijn voor zware voertuigen, en omdat ook andere vervoerswijzen, zoals het spoor en de binnenvaart, daar waterstof zouden kunnen tanken. Er moet rekening kunnen worden gehouden met één openbaar toegankelijk waterstoftankstation binnen een stedelijk knooppunt om aan de TEN-T-eis te voldoen, mits de capaciteitsdoelstelling wordt gehaald. |
| --- | --- |

(40)

Waterstofvoertuigen moeten kunnen tanken op of dichtbij hun bestemming, die gewoonlijk in een stedelijk gebied ligt. Om ervoor te zorgen dat er op zijn minst in de belangrijkste stedelijke gebieden openbaar toegankelijke tankpunten zijn, moeten er waterstoftankstations komen in alle stedelijke knooppunten zoals gedefinieerd in Verordening (EU) nr. 1315/2013. Overheden moeten overwegen om waterstoftankstations te voorzien in multimodale hubs, aangezien zulke hubs typische bestemmingen zijn voor zware voertuigen, en omdat ook andere vervoerswijzen, zoals het spoor en de binnenvaart, daar waterstof zouden kunnen tanken. Er moet rekening kunnen worden gehouden met één openbaar toegankelijk waterstoftankstation binnen een stedelijk knooppunt om aan de TEN-T-eis te voldoen, mits de capaciteitsdoelstelling wordt gehaald.

| (41) | In dit vroege stadium van marktintroductie bestaat er nog steeds een zekere mate van onzekerheid over het soort voertuigen dat op de markt zal komen en over het soort technologieën dat op grote schaal zal worden gebruikt. In de waterstofstrategie voor een klimaatneutraal Europa werd het segment van de zware voertuigen aangemerkt als het meest kansrijke segment voor een snelle grootschalige uitrol van waterstofvoertuigen. Daarom moet de infrastructuur voor het tanken van waterstof in eerste instantie op dat segment focussen en moeten lichte voertuigen ook gebruik kunnen maken van openbaar toegankelijke waterstoftankstations. Met het oog op de interoperabiliteit moeten alle openbaar toegankelijke waterstofstations een druk van ten minste 700 bar leveren. Bij de uitrol van infrastructuur moet ook rekening worden gehouden met de opkomst van nieuwe technologieën, zoals vloeibare waterstof, die zware voertuigen een grotere autonomie bieden en die naar verwachting de voorkeur zullen genieten van sommige voertuigfabrikanten. |
| --- | --- |

(41)

In dit vroege stadium van marktintroductie bestaat er nog steeds een zekere mate van onzekerheid over het soort voertuigen dat op de markt zal komen en over het soort technologieën dat op grote schaal zal worden gebruikt. In de waterstofstrategie voor een klimaatneutraal Europa werd het segment van de zware voertuigen aangemerkt als het meest kansrijke segment voor een snelle grootschalige uitrol van waterstofvoertuigen. Daarom moet de infrastructuur voor het tanken van waterstof in eerste instantie op dat segment focussen en moeten lichte voertuigen ook gebruik kunnen maken van openbaar toegankelijke waterstoftankstations. Met het oog op de interoperabiliteit moeten alle openbaar toegankelijke waterstofstations een druk van ten minste 700 bar leveren. Bij de uitrol van infrastructuur moet ook rekening worden gehouden met de opkomst van nieuwe technologieën, zoals vloeibare waterstof, die zware voertuigen een grotere autonomie bieden en die naar verwachting de voorkeur zullen genieten van sommige voertuigfabrikanten.

| (42) | De ontwikkeling van nieuwe technologieën zal afstemming tussen alle belanghebbenden vereisen. De Gemeenschappelijke Onderneming “Schone waterstof”, die is ingesteld bij Verordening (EU) 2021/2085 van de Raad (15), moet bijvoorbeeld ook worden gebruikt met het oog op het faciliteren en aanwenden van particuliere financiering, zodat de relevante in deze verordening vastgestelde doelen kunnen worden behaald. |
| --- | --- |

(42)

De ontwikkeling van nieuwe technologieën zal afstemming tussen alle belanghebbenden vereisen. De Gemeenschappelijke Onderneming “Schone waterstof”, die is ingesteld bij Verordening (EU) 2021/2085 van de Raad (15), moet bijvoorbeeld ook worden gebruikt met het oog op het faciliteren en aanwenden van particuliere financiering, zodat de relevante in deze verordening vastgestelde doelen kunnen worden behaald.

| (43) | De Unie beschikt over een aantal tankpunten voor vloeibaar methaan, die reeds de ruggengraat vormen voor het verkeer van zware voertuigen die rijden op vloeibaar methaan. Het TEN-T-kernnetwerk moet de basis blijven voor de uitrol van infrastructuur voor vloeibaar methaan, aangezien het de belangrijkste verkeersstromen verwerkt en grensoverschrijdende verbindingen in de hele Unie mogelijk maakt. In Richtlijn 2014/94/EU werd aanbevolen dat dergelijke tankpunten om de 400 km langs het TEN-T-kernnetwerk zouden worden geïnstalleerd. Het netwerk vertoont echter nog enkele kleine lacunes, zodat die doelstelling nog niet is bereikt. De lidstaten moeten die doelstelling bereiken en de resterende leemten opvullen tegen 2025, waarna de doelstelling moet vervallen. |
| --- | --- |

(43)

De Unie beschikt over een aantal tankpunten voor vloeibaar methaan, die reeds de ruggengraat vormen voor het verkeer van zware voertuigen die rijden op vloeibaar methaan. Het TEN-T-kernnetwerk moet de basis blijven voor de uitrol van infrastructuur voor vloeibaar methaan, aangezien het de belangrijkste verkeersstromen verwerkt en grensoverschrijdende verbindingen in de hele Unie mogelijk maakt. In Richtlijn 2014/94/EU werd aanbevolen dat dergelijke tankpunten om de 400 km langs het TEN-T-kernnetwerk zouden worden geïnstalleerd. Het netwerk vertoont echter nog enkele kleine lacunes, zodat die doelstelling nog niet is bereikt. De lidstaten moeten die doelstelling bereiken en de resterende leemten opvullen tegen 2025, waarna de doelstelling moet vervallen.

| (44) | Voor de toepassing van deze verordening moet onder “vloeibaar methaan” worden verstaan “LNG, vloeibaar biogas of synthetisch vloeibaar methaan, met inbegrip van mengsels van die brandstoffen”. Het gebruik van de gedefinieerde term “vloeibaar methaan” verandert niets aan de definitie of samenstelling van de afzonderlijke brandstoffen (LNG, vloeibaar biogas of synthetisch vloeibaar methaan), zoals gedefinieerd in andere rechtshandelingen van de Unie. |
| --- | --- |

(44)

Voor de toepassing van deze verordening moet onder “vloeibaar methaan” worden verstaan “LNG, vloeibaar biogas of synthetisch vloeibaar methaan, met inbegrip van mengsels van die brandstoffen”. Het gebruik van de gedefinieerde term “vloeibaar methaan” verandert niets aan de definitie of samenstelling van de afzonderlijke brandstoffen (LNG, vloeibaar biogas of synthetisch vloeibaar methaan), zoals gedefinieerd in andere rechtshandelingen van de Unie.

| (45) | Vaste of mobiele walstroomvoorzieningen kunnen schone stroom leveren aan het zeevervoer en de binnenvaart en helpen om de milieu-, klimaat- en gezondheidsimpact van zee- en binnenschepen te beperken, met name de luchtkwaliteit voor stedelijke gebieden in de buurt van havens. Krachtens Verordening (EU) 2023/1805 dienen exploitanten van zeegaande containerschepen en zeegaande passagiersschepen de emissies van hun schepen die aan de kade zijn aangemeerd, te verminderen. Bindende uitrolstreefcijfers moeten ervoor zorgen dat in de zeehavens van het TEN-T-kernnetwerk en de uitgebreide zeehavens van het TEN-T-netwerk voldoende walstroomvoorzieningen komen voor schepen die aan de kade zijn aangemeerd om de sector in staat te stellen zijn verplichtingen na te leven. Daarom is het van belang duidelijke streefcijfers vast te stellen voor de uitrol van infrastructuur voor walstroomvoorziening in TEN-T-havens. Aangezien de lidstaten verschillende bestuursmodellen voor havens hebben, moeten de lidstaten, om die streefcijfers te halen, kunnen beslissen op welke manier zij de infrastructuur in hun havens en in de verschillende terminals het best kunnen uitrollen om aan te sluiten bij hun behoeften. Het is van belang dat binnen havens, en indien relevant tussen terminals, infrastructuur wordt uitgerold wanneer het maximale rendement op investering en de bezettingsgraad de grootste milieuvoordelen opleveren in de zin van minder broeikasgasemissies en minder luchtverontreiniging. |
| --- | --- |

(45)

Vaste of mobiele walstroomvoorzieningen kunnen schone stroom leveren aan het zeevervoer en de binnenvaart en helpen om de milieu-, klimaat- en gezondheidsimpact van zee- en binnenschepen te beperken, met name de luchtkwaliteit voor stedelijke gebieden in de buurt van havens. Krachtens Verordening (EU) 2023/1805 dienen exploitanten van zeegaande containerschepen en zeegaande passagiersschepen de emissies van hun schepen die aan de kade zijn aangemeerd, te verminderen. Bindende uitrolstreefcijfers moeten ervoor zorgen dat in de zeehavens van het TEN-T-kernnetwerk en de uitgebreide zeehavens van het TEN-T-netwerk voldoende walstroomvoorzieningen komen voor schepen die aan de kade zijn aangemeerd om de sector in staat te stellen zijn verplichtingen na te leven. Daarom is het van belang duidelijke streefcijfers vast te stellen voor de uitrol van infrastructuur voor walstroomvoorziening in TEN-T-havens. Aangezien de lidstaten verschillende bestuursmodellen voor havens hebben, moeten de lidstaten, om die streefcijfers te halen, kunnen beslissen op welke manier zij de infrastructuur in hun havens en in de verschillende terminals het best kunnen uitrollen om aan te sluiten bij hun behoeften. Het is van belang dat binnen havens, en indien relevant tussen terminals, infrastructuur wordt uitgerold wanneer het maximale rendement op investering en de bezettingsgraad de grootste milieuvoordelen opleveren in de zin van minder broeikasgasemissies en minder luchtverontreiniging.

| (46) | De planning, ontwikkeling en uitrol van walstroomvoorzieningen voor zeeschepen vereist een gecoördineerde aanpak om vraag en aanbod op elkaar af te stemmen. Daarom moeten alle publieke en private belanghebbenden, zowel de vertegenwoordigers van de schepen als van de havens, alsook alle andere relevante marktspelers, met elkaar overleggen om een vlotte dagelijkse bedrijfsvoering mogelijk te maken. |
| --- | --- |

(46)

De planning, ontwikkeling en uitrol van walstroomvoorzieningen voor zeeschepen vereist een gecoördineerde aanpak om vraag en aanbod op elkaar af te stemmen. Daarom moeten alle publieke en private belanghebbenden, zowel de vertegenwoordigers van de schepen als van de havens, alsook alle andere relevante marktspelers, met elkaar overleggen om een vlotte dagelijkse bedrijfsvoering mogelijk te maken.

| (47) | Het is belangrijk dat het ontstaan van gestrande activa wordt vermeden en dat ervoor wordt gezorgd dat de huidige overheids- en particuliere investeringen toekomstbestendig zijn en bijdragen aan de transitie naar klimaatneutraliteit zoals vastgesteld in de Europese Green Deal. De uitrol van walstroomvoorziening in zeehavens moet worden afgestemd op de huidige en toekomstige uitrol van vergelijkbare alternatieve technologieën voor het bereiken van broeikasgasneutraliteit en voor het tot nul terugdringen van verontreiniging, met name technologieën die zowel op de ligplaats als bij het varen tot emissiereducties en een vermindering van de verontreiniging leiden. |
| --- | --- |

(47)

Het is belangrijk dat het ontstaan van gestrande activa wordt vermeden en dat ervoor wordt gezorgd dat de huidige overheids- en particuliere investeringen toekomstbestendig zijn en bijdragen aan de transitie naar klimaatneutraliteit zoals vastgesteld in de Europese Green Deal. De uitrol van walstroomvoorziening in zeehavens moet worden afgestemd op de huidige en toekomstige uitrol van vergelijkbare alternatieve technologieën voor het bereiken van broeikasgasneutraliteit en voor het tot nul terugdringen van verontreiniging, met name technologieën die zowel op de ligplaats als bij het varen tot emissiereducties en een vermindering van de verontreiniging leiden.

| (48) | Zeegaande containerschepen en zeegaande passagiersschepen, de twee categorieën schepen die de meeste emissies per schip veroorzaken wanneer zij aan de kade zijn aangemeerd, moeten met voorrang van walstroom worden voorzien. Om rekening te houden met de kenmerken van de elektriciteitsbehoeften van de verschillende zeegaande passagiersschepen die aan de kade zijn aangemeerd, en met de operationele kenmerken van de haven, moet voor zeegaande passagiersschepen een onderscheid worden gemaakt tussen de eisen voor enerzijds roropassagiersschepen en hogesnelheidspassagiersvaartuigen en anderzijds de overige types zeegaande passagiersschepen. |
| --- | --- |

(48)

Zeegaande containerschepen en zeegaande passagiersschepen, de twee categorieën schepen die de meeste emissies per schip veroorzaken wanneer zij aan de kade zijn aangemeerd, moeten met voorrang van walstroom worden voorzien. Om rekening te houden met de kenmerken van de elektriciteitsbehoeften van de verschillende zeegaande passagiersschepen die aan de kade zijn aangemeerd, en met de operationele kenmerken van de haven, moet voor zeegaande passagiersschepen een onderscheid worden gemaakt tussen de eisen voor enerzijds roropassagiersschepen en hogesnelheidspassagiersvaartuigen en anderzijds de overige types zeegaande passagiersschepen.

| (49) | In de streefcijfers voor verplichte uitrol moet rekening worden gehouden met de soorten schepen die van stroom worden voorzien en met de verkeersvolumes van zeehavens. Om te voorkomen dat capaciteit wordt geïnstalleerd die daarna onderbenut blijft, mogen zeehavens met een bescheiden verkeersvolume van bepaalde scheepscategorieën op basis van het gemiddelde jaarlijkse aantal havenaanlopen, niet onderworpen zijn aan de streefcijfers voor verplichte uitrol voor de overeenkomstige scheepscategorieën. Evenzo mogen de verplichte streefcijfers niet gericht zijn op de maximale vraag, maar op een voldoende hoog volume, om een onderbenutting van de capaciteit te voorkomen en rekening te houden met de operationele kenmerken van de haven. |
| --- | --- |

(49)

In de streefcijfers voor verplichte uitrol moet rekening worden gehouden met de soorten schepen die van stroom worden voorzien en met de verkeersvolumes van zeehavens. Om te voorkomen dat capaciteit wordt geïnstalleerd die daarna onderbenut blijft, mogen zeehavens met een bescheiden verkeersvolume van bepaalde scheepscategorieën op basis van het gemiddelde jaarlijkse aantal havenaanlopen, niet onderworpen zijn aan de streefcijfers voor verplichte uitrol voor de overeenkomstige scheepscategorieën. Evenzo mogen de verplichte streefcijfers niet gericht zijn op de maximale vraag, maar op een voldoende hoog volume, om een onderbenutting van de capaciteit te voorkomen en rekening te houden met de operationele kenmerken van de haven.

| (50) | Voor het bepalen van het aantal havenaanlopen mag geen rekening worden gehouden met havenaanlopen van korte tijd, havenaanlopen door schepen die emissievrije technologieën gebruiken, ongeplande havenaanlopen met het oog op de veiligheid of het redden van mensenlevens op zee, havenaanlopen onder uitzonderlijke omstandigheden waarin energie moet worden opgewekt aan boord, havenaanlopen ten gevolge van een noodsituatie die een onmiddellijk risico inhoudt voor mensenlevens, het schip of het milieu, of havenaanlopen om andere redenen van overmacht. |
| --- | --- |

(50)

Voor het bepalen van het aantal havenaanlopen mag geen rekening worden gehouden met havenaanlopen van korte tijd, havenaanlopen door schepen die emissievrije technologieën gebruiken, ongeplande havenaanlopen met het oog op de veiligheid of het redden van mensenlevens op zee, havenaanlopen onder uitzonderlijke omstandigheden waarin energie moet worden opgewekt aan boord, havenaanlopen ten gevolge van een noodsituatie die een onmiddellijk risico inhoudt voor mensenlevens, het schip of het milieu, of havenaanlopen om andere redenen van overmacht.

| (51) | Zeevervoer is belangrijk voor de cohesie en de economische ontwikkeling van eilanden en ultraperifere gebieden van de Unie, en ook voor Ceuta en Melilla. De productiecapaciteit van elektriciteit op die eilanden, in die ultraperifere gebieden en op die grondgebieden is niet altijd toereikend om tegemoet te komen aan de vraag naar energie die met walstroomvoorziening gepaard gaat. In dergelijke gevallen moeten die eilanden, ultraperifere gebieden en grondgebieden worden vrijgesteld van de eis om walstroom te voorzien, tenzij en totdat een elektriciteitsaansluiting tot stand is gebracht met het vasteland of de buurlanden, naargelang het geval, of tot er ter plaatse voldoende productiecapaciteit uit niet-fossiele energiebronnen beschikbaar is. |
| --- | --- |

(51)

Zeevervoer is belangrijk voor de cohesie en de economische ontwikkeling van eilanden en ultraperifere gebieden van de Unie, en ook voor Ceuta en Melilla. De productiecapaciteit van elektriciteit op die eilanden, in die ultraperifere gebieden en op die grondgebieden is niet altijd toereikend om tegemoet te komen aan de vraag naar energie die met walstroomvoorziening gepaard gaat. In dergelijke gevallen moeten die eilanden, ultraperifere gebieden en grondgebieden worden vrijgesteld van de eis om walstroom te voorzien, tenzij en totdat een elektriciteitsaansluiting tot stand is gebracht met het vasteland of de buurlanden, naargelang het geval, of tot er ter plaatse voldoende productiecapaciteit uit niet-fossiele energiebronnen beschikbaar is.

| (52) | Uiterlijk in 2025 moet in de zeehavens van het TEN-T-kernnetwerk een passend aantal tankpunten voor vloeibaar methaan beschikbaar zijn. De uitrol van die infrastructuur moet worden ingegeven door de marktvraag. Tankpunten voor vloeibaar methaan bestaan uit terminals voor vloeibaar methaan, tanks, tankopleggers, tankwagens, mobiele containers en bunkerstations en -schepen. |
| --- | --- |

(52)

Uiterlijk in 2025 moet in de zeehavens van het TEN-T-kernnetwerk een passend aantal tankpunten voor vloeibaar methaan beschikbaar zijn. De uitrol van die infrastructuur moet worden ingegeven door de marktvraag. Tankpunten voor vloeibaar methaan bestaan uit terminals voor vloeibaar methaan, tanks, tankopleggers, tankwagens, mobiele containers en bunkerstations en -schepen.

| (53) | Ook in de binnenhavens van het TEN-T-netwerk moeten installaties voor walstroomvoorziening worden uitgerold. |
| --- | --- |

(53)

Ook in de binnenhavens van het TEN-T-netwerk moeten installaties voor walstroomvoorziening worden uitgerold.

| (54) | Het gebruik van een externe stroomvoorziening aan stilstaande luchtvaartuigen op luchthavens moet het gebruik van de motoren vervangen. Dat moet het lawaai en de uitstoot van verontreinigende stoffen verminderen, de luchtkwaliteit verbeteren en de impact van luchtvaartuigen op de klimaatverandering beperken. Daarom moet voor alle commerciële vluchtuitvoeringen worden voorzien in een externe stroomvoorziening wanneer het toestel op een luchthaven van het TEN-T-netwerk op een standplaats van een luchtvaartuig aan de gate of op een buitenstandplaats van een luchtvaartuig geparkeerd is. De externe stroomvoorziening voor luchtvaartuigen kan worden gewaarborgd door middel van vaste of mobiele grondgroepen, zowel op standplaatsen van een luchtvaartuig aan de gate als op buitenstandplaatsen van een luchtvaartuig. Luchtvaartuigen moeten weliswaar kunnen gebruikmaken van externe stroomvoorziening op alle standplaatsen van een luchtvaartuig aan de gate of buitenstandplaatsen van een luchtvaartuig die worden gebruikt voor commerciële luchtvervoersactiviteiten, maar het is niet nodig dat elke standplaats uitgerust is met een vaste of mobiele grondgroep, aangezien één grondgroep, hetzij vast, hetzij mobiel, meerdere standplaatsen kan bedienen en kan worden ingezet om aan operationele behoeften te voldoen. |
| --- | --- |

(54)

Het gebruik van een externe stroomvoorziening aan stilstaande luchtvaartuigen op luchthavens moet het gebruik van de motoren vervangen. Dat moet het lawaai en de uitstoot van verontreinigende stoffen verminderen, de luchtkwaliteit verbeteren en de impact van luchtvaartuigen op de klimaatverandering beperken. Daarom moet voor alle commerciële vluchtuitvoeringen worden voorzien in een externe stroomvoorziening wanneer het toestel op een luchthaven van het TEN-T-netwerk op een standplaats van een luchtvaartuig aan de gate of op een buitenstandplaats van een luchtvaartuig geparkeerd is. De externe stroomvoorziening voor luchtvaartuigen kan worden gewaarborgd door middel van vaste of mobiele grondgroepen, zowel op standplaatsen van een luchtvaartuig aan de gate als op buitenstandplaatsen van een luchtvaartuig. Luchtvaartuigen moeten weliswaar kunnen gebruikmaken van externe stroomvoorziening op alle standplaatsen van een luchtvaartuig aan de gate of buitenstandplaatsen van een luchtvaartuig die worden gebruikt voor commerciële luchtvervoersactiviteiten, maar het is niet nodig dat elke standplaats uitgerust is met een vaste of mobiele grondgroep, aangezien één grondgroep, hetzij vast, hetzij mobiel, meerdere standplaatsen kan bedienen en kan worden ingezet om aan operationele behoeften te voldoen.

| (55) | Met het oog op het verzekeren van de toegang tot elektriciteitsvoorziening voor stilstaande luchtvaartuigen op luchthavens moeten lidstaten waar nodig stimuleren dat de luchthavenbeheerder samenwerkt met dienstverleners in de grondafhandeling alsook, indien van toepassing, met zelfafhandelende luchthavengebruikers. De lidstaten moeten dat met name doen via het op grond van Richtlijn 96/67/EG van de Raad ingestelde comité van luchthavengebruikers (16). |
| --- | --- |

(55)

Met het oog op het verzekeren van de toegang tot elektriciteitsvoorziening voor stilstaande luchtvaartuigen op luchthavens moeten lidstaten waar nodig stimuleren dat de luchthavenbeheerder samenwerkt met dienstverleners in de grondafhandeling alsook, indien van toepassing, met zelfafhandelende luchthavengebruikers. De lidstaten moeten dat met name doen via het op grond van Richtlijn 96/67/EG van de Raad ingestelde comité van luchthavengebruikers (16).

| (56) | De lidstaten moeten luchthavens van het TEN-T-netwerk met minder dan 10 000 commerciële vliegbewegingen per jaar, berekend als het gemiddelde over de afgelopen drie jaar, kunnen vrijstellen van de verplichting om op alle buitenstandplaatsen elektriciteit voor stilstaande luchtvaartuigen aan te bieden. Gelet op het aantal vluchten in kwestie, staan de investerings- en onderhoudskosten in verband met elektriciteitsvoorziening op de buitenstandplaatsen van luchtvaartuigen op die luchthavens van het TEN-T-netwerk mogelijk niet in verhouding tot het milieuvoordeel, met name in vergelijking met efficiëntere investeringen die men kan doen om de CO2-uitstoot van luchthavens aan te pakken. |
| --- | --- |

(56)

De lidstaten moeten luchthavens van het TEN-T-netwerk met minder dan 10 000 commerciële vliegbewegingen per jaar, berekend als het gemiddelde over de afgelopen drie jaar, kunnen vrijstellen van de verplichting om op alle buitenstandplaatsen elektriciteit voor stilstaande luchtvaartuigen aan te bieden. Gelet op het aantal vluchten in kwestie, staan de investerings- en onderhoudskosten in verband met elektriciteitsvoorziening op de buitenstandplaatsen van luchtvaartuigen op die luchthavens van het TEN-T-netwerk mogelijk niet in verhouding tot het milieuvoordeel, met name in vergelijking met efficiëntere investeringen die men kan doen om de CO2-uitstoot van luchthavens aan te pakken.

| (57) | Overeenkomstig Richtlijn 2014/94/EU hebben de lidstaten nationale beleidskaders vastgesteld met hun doelstellingen en plannen om te waarborgen dat die doelstellingen worden bereikt. Zowel uit de beoordeling van de nationale beleidskaders als uit de evaluatie van Richtlijn 2014/94/EU is gebleken dat er behoefte is aan meer ambitie en een beter gecoördineerde aanpak over de lidstaatgrenzen heen om de verwachte groei van het gebruik van voertuigen op alternatieve brandstoffen, met name elektrische voertuigen, op te vangen. Bovendien zullen voor alle vervoerswijzen alternatieven voor fossiele brandstoffen nodig zijn om de ambities van de Europese Green Deal en de klimaatdoelstellingen van de Unie te verwezenlijken. De bestaande nationale beleidskaders moeten worden herzien om duidelijk aan te geven hoe de lidstaten zullen voldoen aan de veel grotere behoefte aan openbaar toegankelijke laad- en tankinfrastructuur, zoals uitgedrukt in de bindende streefcijfers. De herziene nationale beleidskaders zouden tevens betrekking kunnen hebben op vervoerswijzen waarvoor geen bindende streefcijfers ten aanzien van de uitrol zijn vastgesteld. De lidstaten moeten regelmatig verslag uitbrengen over hun voortgang aangaande de uitvoering van die herziene nationale beleidskaders. |
| --- | --- |

(57)

Overeenkomstig Richtlijn 2014/94/EU hebben de lidstaten nationale beleidskaders vastgesteld met hun doelstellingen en plannen om te waarborgen dat die doelstellingen worden bereikt. Zowel uit de beoordeling van de nationale beleidskaders als uit de evaluatie van Richtlijn 2014/94/EU is gebleken dat er behoefte is aan meer ambitie en een beter gecoördineerde aanpak over de lidstaatgrenzen heen om de verwachte groei van het gebruik van voertuigen op alternatieve brandstoffen, met name elektrische voertuigen, op te vangen. Bovendien zullen voor alle vervoerswijzen alternatieven voor fossiele brandstoffen nodig zijn om de ambities van de Europese Green Deal en de klimaatdoelstellingen van de Unie te verwezenlijken. De bestaande nationale beleidskaders moeten worden herzien om duidelijk aan te geven hoe de lidstaten zullen voldoen aan de veel grotere behoefte aan openbaar toegankelijke laad- en tankinfrastructuur, zoals uitgedrukt in de bindende streefcijfers. De herziene nationale beleidskaders zouden tevens betrekking kunnen hebben op vervoerswijzen waarvoor geen bindende streefcijfers ten aanzien van de uitrol zijn vastgesteld. De lidstaten moeten regelmatig verslag uitbrengen over hun voortgang aangaande de uitvoering van die herziene nationale beleidskaders.

| (58) | Bovendien moeten de lidstaten regelmatig beoordelen hoe, met behulp van de uitrol en exploitatie van laadpunten, elektrische voertuigen een grotere bijdrage zouden kunnen leveren aan de flexibiliteit van het energiesysteem en aan de verdere toename in het gebruik van hernieuwbare elektriciteit. In die beoordeling moeten passende maatregelen in kaart worden gebracht die kunnen zorgen voor consistentie van de infrastructuurplanning met de respectieve netplanning, teneinde te voldoen aan de eisen van deze verordening. Onverminderd Verordening (EU) 2019/943 van het Europees Parlement en de Raad (17) en Richtlijn (EU) 2019/944 moeten de lidstaten alle nodige maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat het stroomnet kan voldoen aan de energievraag van de laadinfrastructuur waarin deze verordening voorziet. Met het oog daarop moeten de lidstaten het stroomnet zodanig verbeteren en onderhouden dat het kan voldoen aan de huidige en toekomstige elektriciteitsvraag vanuit de vervoerssector. |
| --- | --- |

(58)

Bovendien moeten de lidstaten regelmatig beoordelen hoe, met behulp van de uitrol en exploitatie van laadpunten, elektrische voertuigen een grotere bijdrage zouden kunnen leveren aan de flexibiliteit van het energiesysteem en aan de verdere toename in het gebruik van hernieuwbare elektriciteit. In die beoordeling moeten passende maatregelen in kaart worden gebracht die kunnen zorgen voor consistentie van de infrastructuurplanning met de respectieve netplanning, teneinde te voldoen aan de eisen van deze verordening. Onverminderd Verordening (EU) 2019/943 van het Europees Parlement en de Raad (17) en Richtlijn (EU) 2019/944 moeten de lidstaten alle nodige maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat het stroomnet kan voldoen aan de energievraag van de laadinfrastructuur waarin deze verordening voorziet. Met het oog daarop moeten de lidstaten het stroomnet zodanig verbeteren en onderhouden dat het kan voldoen aan de huidige en toekomstige elektriciteitsvraag vanuit de vervoerssector.

| (59) | In de herziene nationale beleidskaders moeten steunmaatregelen worden opgenomen om de markt voor alternatieve brandstoffen te ontwikkelen, met inbegrip van de uitrol van de nodige infrastructuur voor alternatieve brandstoffen, in nauwe samenwerking met de regionale en lokale autoriteiten en de betrokken sectoren, en met inachtneming van de behoeften van kleine en middelgrote ondernemingen. Daarnaast moeten in de herziene nationale beleidskaders het algemene nationale kader voor de planning, vergunningverlening en aanbesteding van die infrastructuur worden beschreven, alsook eventuele belemmeringen en de maatregelen die worden gepland om die weg te nemen, zodat de periode tussen de uitrol en het gebruik van de infrastructuur van redelijke duur blijft en de infrastructuur sneller kan worden uitgerold. Bij de herziening van de nationale beleidskaders is het belangrijk om de algemene beginselen van technologische neutraliteit en “energie-efficiëntie eerst” in acht te nemen. De lidstaten dienen een lijst op te stellen van alle maatregelen die zijn genomen of gepland zijn. |
| --- | --- |

(59)

In de herziene nationale beleidskaders moeten steunmaatregelen worden opgenomen om de markt voor alternatieve brandstoffen te ontwikkelen, met inbegrip van de uitrol van de nodige infrastructuur voor alternatieve brandstoffen, in nauwe samenwerking met de regionale en lokale autoriteiten en de betrokken sectoren, en met inachtneming van de behoeften van kleine en middelgrote ondernemingen. Daarnaast moeten in de herziene nationale beleidskaders het algemene nationale kader voor de planning, vergunningverlening en aanbesteding van die infrastructuur worden beschreven, alsook eventuele belemmeringen en de maatregelen die worden gepland om die weg te nemen, zodat de periode tussen de uitrol en het gebruik van de infrastructuur van redelijke duur blijft en de infrastructuur sneller kan worden uitgerold. Bij de herziening van de nationale beleidskaders is het belangrijk om de algemene beginselen van technologische neutraliteit en “energie-efficiëntie eerst” in acht te nemen. De lidstaten dienen een lijst op te stellen van alle maatregelen die zijn genomen of gepland zijn.

| (60) | De Commissie moet de ontwikkeling en implementatie van de herziene nationale beleidskaders van de lidstaten faciliteren door middel van de uitwisseling van informatie en beste praktijken tussen de lidstaten. Elke lidstaat moet ook kunnen besluiten een nationaal coördinator voor de uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen aan te wijzen met als taak toe te zien op de nationale coördinatie en uitvoering van het nationale beleidskader. |
| --- | --- |

(60)

De Commissie moet de ontwikkeling en implementatie van de herziene nationale beleidskaders van de lidstaten faciliteren door middel van de uitwisseling van informatie en beste praktijken tussen de lidstaten. Elke lidstaat moet ook kunnen besluiten een nationaal coördinator voor de uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen aan te wijzen met als taak toe te zien op de nationale coördinatie en uitvoering van het nationale beleidskader.

| (61) | Om alternatieve brandstoffen te promoten en de relevante infrastructuur te ontwikkelen, moeten de nationale beleidskaders een overzicht bieden van de stand van zaken, de perspectieven en geplande initiatieven om het gebruik van alternatieve brandstoffen te bevorderen in sectoren die moeilijk koolstofvrij kunnen worden gemaakt, zoals de luchtvaart, het zeevervoer, de binnenvaart en het spoorvervoer over spoorwegtracés die niet kunnen worden geëlektrificeerd. De lidstaten moeten met name een overzicht bieden van de stand van zaken, de perspectieven en geplande initiatieven om de binnenvaart langs het TEN-T-netwerk koolstofvrij te maken, in nauwe samenwerking met de betrokken lidstaten. Tevens kunnen er langetermijnstrategieën voor decarbonisatie worden ontwikkeld voor havens van het TEN-T-netwerk en luchthavens van het TEN-T-netwerk, met bijzondere aandacht voor de uitrol van infrastructuur voor emissiearme en emissievrije schepen en luchtvaartuigen en voor spoorlijnen die niet worden geëlektrificeerd. Op basis van die strategieën, en rekening houdend met marktprognoses en met data over nationale marktaandelen en de nationale verdeling van verkeersvolumes, moet de Commissie deze verordening herzien teneinde voor die sectoren aanvullende bindende doelstellingen vast te stellen. |
| --- | --- |

(61)

Om alternatieve brandstoffen te promoten en de relevante infrastructuur te ontwikkelen, moeten de nationale beleidskaders een overzicht bieden van de stand van zaken, de perspectieven en geplande initiatieven om het gebruik van alternatieve brandstoffen te bevorderen in sectoren die moeilijk koolstofvrij kunnen worden gemaakt, zoals de luchtvaart, het zeevervoer, de binnenvaart en het spoorvervoer over spoorwegtracés die niet kunnen worden geëlektrificeerd. De lidstaten moeten met name een overzicht bieden van de stand van zaken, de perspectieven en geplande initiatieven om de binnenvaart langs het TEN-T-netwerk koolstofvrij te maken, in nauwe samenwerking met de betrokken lidstaten. Tevens kunnen er langetermijnstrategieën voor decarbonisatie worden ontwikkeld voor havens van het TEN-T-netwerk en luchthavens van het TEN-T-netwerk, met bijzondere aandacht voor de uitrol van infrastructuur voor emissiearme en emissievrije schepen en luchtvaartuigen en voor spoorlijnen die niet worden geëlektrificeerd. Op basis van die strategieën, en rekening houdend met marktprognoses en met data over nationale marktaandelen en de nationale verdeling van verkeersvolumes, moet de Commissie deze verordening herzien teneinde voor die sectoren aanvullende bindende doelstellingen vast te stellen.

| (62) | De ontwikkeling van technologieën voor alternatieve brandstoffen is tevens belangrijk voor spoorwegen, aangezien de directe elektrificatie van een spoorwegtracé niet altijd mogelijk is om redenen zoals de kostenefficiëntie van de dienst. Er zijn verschillende technologieën met behulp waarvan de spoorwegsector kan afstappen van het gebruik van dieseltreinen, waaronder directe elektrificatie, door batterijen aangedreven treinen en waterstoftoepassingen. Voor de ontwikkeling van die technologieën is het nodig dat in de lidstaten passende laad- en tankinfrastructuur wordt uitgerold. |
| --- | --- |

(62)

De ontwikkeling van technologieën voor alternatieve brandstoffen is tevens belangrijk voor spoorwegen, aangezien de directe elektrificatie van een spoorwegtracé niet altijd mogelijk is om redenen zoals de kostenefficiëntie van de dienst. Er zijn verschillende technologieën met behulp waarvan de spoorwegsector kan afstappen van het gebruik van dieseltreinen, waaronder directe elektrificatie, door batterijen aangedreven treinen en waterstoftoepassingen. Voor de ontwikkeling van die technologieën is het nodig dat in de lidstaten passende laad- en tankinfrastructuur wordt uitgerold.

| (63) | De lidstaten moeten gebruikmaken van een breed scala aan regelgevende en niet-regelgevende stimulansen en maatregelen om de bindende streefcijfers te halen en hun nationale beleidskaders uit te voeren; dat moet gebeuren in nauwe samenwerking met actoren uit de particuliere sector, die een sleutelrol moeten spelen bij de ondersteuning van de ontwikkeling van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen. |
| --- | --- |

(63)

De lidstaten moeten gebruikmaken van een breed scala aan regelgevende en niet-regelgevende stimulansen en maatregelen om de bindende streefcijfers te halen en hun nationale beleidskaders uit te voeren; dat moet gebeuren in nauwe samenwerking met actoren uit de particuliere sector, die een sleutelrol moeten spelen bij de ondersteuning van de ontwikkeling van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen.

| (64) | Op grond van Richtlijn 2009/33/EG van het Europees Parlement en de Raad (18) zijn nationale minimumaandelen bij overheidsopdrachten voorbehouden voor schone bussen en emissievrije bussen, d.w.z. schone bussen die alternatieve brandstoffen gebruiken zoals gedefinieerd in deze verordening. Nu steeds meer openbaarvervoersautoriteiten en -exploitanten overschakelen op schone bussen en emissievrije bussen om die verplichte doelstellingen te halen, is het van belang dat lidstaten de gerichte bevordering en ontwikkeling van de noodzakelijke laad- en tankinfrastructuur voor bussen als essentieel onderdeel opnemen in hun nationale beleidskaders. Het is ook van belang dat lidstaten passende instrumenten invoeren en in stand houden om ook voor eigen wagenparken de uitrol van laad- en tankinfrastructuur voor bussen te bevorderen en met name voor schone bussen en emissievrije bussen in het stads- en streekvervoer. |
| --- | --- |

(64)

Op grond van Richtlijn 2009/33/EG van het Europees Parlement en de Raad (18) zijn nationale minimumaandelen bij overheidsopdrachten voorbehouden voor schone bussen en emissievrije bussen, d.w.z. schone bussen die alternatieve brandstoffen gebruiken zoals gedefinieerd in deze verordening. Nu steeds meer openbaarvervoersautoriteiten en -exploitanten overschakelen op schone bussen en emissievrije bussen om die verplichte doelstellingen te halen, is het van belang dat lidstaten de gerichte bevordering en ontwikkeling van de noodzakelijke laad- en tankinfrastructuur voor bussen als essentieel onderdeel opnemen in hun nationale beleidskaders. Het is ook van belang dat lidstaten passende instrumenten invoeren en in stand houden om ook voor eigen wagenparken de uitrol van laad- en tankinfrastructuur voor bussen te bevorderen en met name voor schone bussen en emissievrije bussen in het stads- en streekvervoer.

| (65) | In het licht van de toenemende diversiteit van de soorten brandstof voor motorvoertuigen, in combinatie met de nog steeds groeiende wegmobiliteit van burgers in de hele Unie, moeten consumenten op een duidelijke en gemakkelijk te begrijpen manier worden geïnformeerd over de brandstoffen die bij tankstations te koop zijn en over de compatibiliteit van hun voertuigen met de verschillende brandstoffen of laadpunten op de markt van de Unie. |
| --- | --- |

(65)

In het licht van de toenemende diversiteit van de soorten brandstof voor motorvoertuigen, in combinatie met de nog steeds groeiende wegmobiliteit van burgers in de hele Unie, moeten consumenten op een duidelijke en gemakkelijk te begrijpen manier worden geïnformeerd over de brandstoffen die bij tankstations te koop zijn en over de compatibiliteit van hun voertuigen met de verschillende brandstoffen of laadpunten op de markt van de Unie.

| (66) | Eenvoudige en gemakkelijk te vergelijken informatie over de prijs van verschillende brandstoffen kan voor de consument van belang zijn om de relatieve kosten van de in de handel verkrijgbare brandstoffen beter te kunnen beoordelen. Daarom moet in alle betrokken tankstations ter informatie een vergelijking van eenheidsprijzen van bepaalde alternatieve brandstoffen en conventionele brandstoffen, uitgedrukt als “brandstofprijs per 100 km”, worden getoond. Het moet voor consumenten duidelijk zijn dat dergelijke vergelijkingen betrekking hebben op de gemiddelde brandstofprijzen in de lidstaat, die kunnen afwijken van de daadwerkelijke prijzen die bij het betrokken tankstation in rekening worden gebracht. Bovendien moet de Commissie Richtlijn 1999/94/EG van het Europees Parlement en de Raad (19) waar passend herzien, om ervoor te zorgen dat de consumenteninformatie over brandstofverbruik en CO2-uitstoot in de context van het op de markt brengen van nieuwe personenauto’s, zoals bepaald bij die richtlijn, rekening houdt met en een weergave vormt van de ontwikkelingen in verband met de overgang naar alternatieve brandstoffen. |
| --- | --- |

(66)

Eenvoudige en gemakkelijk te vergelijken informatie over de prijs van verschillende brandstoffen kan voor de consument van belang zijn om de relatieve kosten van de in de handel verkrijgbare brandstoffen beter te kunnen beoordelen. Daarom moet in alle betrokken tankstations ter informatie een vergelijking van eenheidsprijzen van bepaalde alternatieve brandstoffen en conventionele brandstoffen, uitgedrukt als “brandstofprijs per 100 km”, worden getoond. Het moet voor consumenten duidelijk zijn dat dergelijke vergelijkingen betrekking hebben op de gemiddelde brandstofprijzen in de lidstaat, die kunnen afwijken van de daadwerkelijke prijzen die bij het betrokken tankstation in rekening worden gebracht. Bovendien moet de Commissie Richtlijn 1999/94/EG van het Europees Parlement en de Raad (19) waar passend herzien, om ervoor te zorgen dat de consumenteninformatie over brandstofverbruik en CO2-uitstoot in de context van het op de markt brengen van nieuwe personenauto’s, zoals bepaald bij die richtlijn, rekening houdt met en een weergave vormt van de ontwikkelingen in verband met de overgang naar alternatieve brandstoffen.

| (67) | Consumenten moeten voldoende informatie krijgen over de geografische ligging van, de kenmerken van en de diensten die worden aangeboden bij openbaar toegankelijke laad- en tankpunten voor alternatieve brandstoffen die onder deze verordening vallen. Daarom moeten de lidstaten exploitanten of eigenaars van openbaar toegankelijke laad- en tankpunten verplichten relevante statische gegevens en dynamische gegevens beschikbaar te stellen. Er moeten eisen worden vastgesteld met betrekking tot de beschikbaarheid en toegankelijkheid van relevante gegevens in verband met laden en tanken, voortbouwend op de resultaten van de programmaondersteunende actie inzake “Gegevensvergaring met betrekking tot laad- en tankpunten voor alternatieve brandstoffen en unieke identificatiecodes voor e-mobiliteitsactoren” (IDACS) die in 2022 werd afgerond. |
| --- | --- |

(67)

Consumenten moeten voldoende informatie krijgen over de geografische ligging van, de kenmerken van en de diensten die worden aangeboden bij openbaar toegankelijke laad- en tankpunten voor alternatieve brandstoffen die onder deze verordening vallen. Daarom moeten de lidstaten exploitanten of eigenaars van openbaar toegankelijke laad- en tankpunten verplichten relevante statische gegevens en dynamische gegevens beschikbaar te stellen. Er moeten eisen worden vastgesteld met betrekking tot de beschikbaarheid en toegankelijkheid van relevante gegevens in verband met laden en tanken, voortbouwend op de resultaten van de programmaondersteunende actie inzake “Gegevensvergaring met betrekking tot laad- en tankpunten voor alternatieve brandstoffen en unieke identificatiecodes voor e-mobiliteitsactoren” (IDACS) die in 2022 werd afgerond.

| (68) | Deze verordening heeft betrekking op gegevenstypes die nodig zijn voor het functioneren van een concurrerende en open markt, en die van essentieel belang zijn voor eindgebruikers om met kennis van zaken beslissingen te nemen over hun laad- en tanksessies, onder meer door middel van hoogwaardige informatievoorziening die door relevante marktspelers wordt ontwikkeld. De in deze verordening vastgestelde vereisten inzake gegevenstypes mogen alleen van toepassing zijn op de gegevens die in een digitaal machineleesbaar formaat beschikbaar zijn. |
| --- | --- |

(68)

Deze verordening heeft betrekking op gegevenstypes die nodig zijn voor het functioneren van een concurrerende en open markt, en die van essentieel belang zijn voor eindgebruikers om met kennis van zaken beslissingen te nemen over hun laad- en tanksessies, onder meer door middel van hoogwaardige informatievoorziening die door relevante marktspelers wordt ontwikkeld. De in deze verordening vastgestelde vereisten inzake gegevenstypes mogen alleen van toepassing zijn op de gegevens die in een digitaal machineleesbaar formaat beschikbaar zijn.

| (69) | Gegevens moeten een fundamentele rol spelen bij de goede werking van de laad- en tankinfrastructuur. Het formaat, de frequentie en de kwaliteit waarin die gegevens beschikbaar en toegankelijk moeten worden gemaakt, is bepalend voor de algemene kwaliteit van een infrastructuur voor alternatieve brandstoffen die aan de behoeften van de gebruikers beantwoordt. Bovendien moeten die gegevens in alle lidstaten op coherente wijze toegankelijk zijn. De lidstaten moeten de gegevens over de infrastructuur voor alternatieve brandstoffen als open data beschikbaar stellen via hun nationale toegangspunt overeenkomstig Gedelegeerde Verordening (EU) 2022/670 van de Commissie (20) en in overeenstemming met de aanvullende specificaties die een aanvulling vormen op die van die gedelegeerde verordening. Het moet ook mogelijk zijn dergelijke gegevens te verstrekken aan een gemeenschappelijk Europees toegangspunt dat door de Commissie moet worden opgezet en dat moet fungeren als een centraal dataportaal van de Unie voor de gegevens die door exploitanten in de nationale toegangspunten beschikbaar worden gesteld. Het gemeenschappelijk Europees toegangspunt moet, waar mogelijk, voortbouwen op de bestaande structuren en functies van het Europees Waarnemingscentrum voor alternatieve brandstoffen (European Alternative Fuels Observatory — EAFO) in combinatie met het TENtec-informatiesysteem, of bijvoorbeeld toegankelijk worden gemaakt via een speciaal webportaal. Het gemeenschappelijk Europees toegangspunt moet gegevensgebruikers in staat stellen gemakkelijk toegang te krijgen tot gegevens, informatie over de prijzen te vergelijken en informatie te verkrijgen over de kenmerken van de infrastructuur voor alternatieve brandstoffen, zoals toegankelijkheid, beschikbaarheid of stroomcapaciteit. |
| --- | --- |

(69)

Gegevens moeten een fundamentele rol spelen bij de goede werking van de laad- en tankinfrastructuur. Het formaat, de frequentie en de kwaliteit waarin die gegevens beschikbaar en toegankelijk moeten worden gemaakt, is bepalend voor de algemene kwaliteit van een infrastructuur voor alternatieve brandstoffen die aan de behoeften van de gebruikers beantwoordt. Bovendien moeten die gegevens in alle lidstaten op coherente wijze toegankelijk zijn. De lidstaten moeten de gegevens over de infrastructuur voor alternatieve brandstoffen als open data beschikbaar stellen via hun nationale toegangspunt overeenkomstig Gedelegeerde Verordening (EU) 2022/670 van de Commissie (20) en in overeenstemming met de aanvullende specificaties die een aanvulling vormen op die van die gedelegeerde verordening. Het moet ook mogelijk zijn dergelijke gegevens te verstrekken aan een gemeenschappelijk Europees toegangspunt dat door de Commissie moet worden opgezet en dat moet fungeren als een centraal dataportaal van de Unie voor de gegevens die door exploitanten in de nationale toegangspunten beschikbaar worden gesteld. Het gemeenschappelijk Europees toegangspunt moet, waar mogelijk, voortbouwen op de bestaande structuren en functies van het Europees Waarnemingscentrum voor alternatieve brandstoffen (European Alternative Fuels Observatory — EAFO) in combinatie met het TENtec-informatiesysteem, of bijvoorbeeld toegankelijk worden gemaakt via een speciaal webportaal. Het gemeenschappelijk Europees toegangspunt moet gegevensgebruikers in staat stellen gemakkelijk toegang te krijgen tot gegevens, informatie over de prijzen te vergelijken en informatie te verkrijgen over de kenmerken van de infrastructuur voor alternatieve brandstoffen, zoals toegankelijkheid, beschikbaarheid of stroomcapaciteit.

| (70) | Het is van cruciaal belang dat alle actoren in de sector elektrische mobiliteit vlot met digitale middelen kunnen interageren zodat ze eindgebruikers een optimale dienstverlening kunnen bieden. Een dergelijke interactie vereist unieke identificatiecodes voor de actoren in de waardeketen. Daartoe moeten alle lidstaten een organisatie voor de identificatie van registraties (Identification Registration Organisation, IDRO) oprichten, die belast wordt met de afgifte en het beheer van unieke identificatiecodes (“ID-codes) om, ten minste, exploitanten van laadpunten en aanbieders van mobiliteitsdiensten te identificeren. Elke IDRO moet informatie verzamelen over e-mobiliteitsidentificatiecodes die reeds worden gebruikt in de eigen lidstaat, waar nodig nieuwe e-mobiliteitsidentificatiecodes toekennen aan exploitanten van laadpunten en aanbieders van mobiliteitsdiensten conform een voor de hele Unie vastgestelde gemeenschappelijke logica voor de formattering van e-mobiliteitsidentificatiecodes, en ervoor zorgen dat die e-mobiliteitscodes kunnen worden uitgewisseld en de uniekheid ervan kan worden geverifieerd via een mogelijk toekomstig gemeenschappelijk register van identificatiegegevens (Identification Registration Repository, IDRR). De Commissie moet technische richtsnoeren opstellen voor de oprichting van dergelijke organisaties, voortbouwend op de resultaten van IDACS. |
| --- | --- |

(70)

Het is van cruciaal belang dat alle actoren in de sector elektrische mobiliteit vlot met digitale middelen kunnen interageren zodat ze eindgebruikers een optimale dienstverlening kunnen bieden. Een dergelijke interactie vereist unieke identificatiecodes voor de actoren in de waardeketen. Daartoe moeten alle lidstaten een organisatie voor de identificatie van registraties (Identification Registration Organisation, IDRO) oprichten, die belast wordt met de afgifte en het beheer van unieke identificatiecodes (“ID-codes) om, ten minste, exploitanten van laadpunten en aanbieders van mobiliteitsdiensten te identificeren. Elke IDRO moet informatie verzamelen over e-mobiliteitsidentificatiecodes die reeds worden gebruikt in de eigen lidstaat, waar nodig nieuwe e-mobiliteitsidentificatiecodes toekennen aan exploitanten van laadpunten en aanbieders van mobiliteitsdiensten conform een voor de hele Unie vastgestelde gemeenschappelijke logica voor de formattering van e-mobiliteitsidentificatiecodes, en ervoor zorgen dat die e-mobiliteitscodes kunnen worden uitgewisseld en de uniekheid ervan kan worden geverifieerd via een mogelijk toekomstig gemeenschappelijk register van identificatiegegevens (Identification Registration Repository, IDRR). De Commissie moet technische richtsnoeren opstellen voor de oprichting van dergelijke organisaties, voortbouwend op de resultaten van IDACS.

| (71) | De technische specificaties voor de interoperabiliteit van laad- en tankpunten moeten worden vastgesteld aan de hand van Europese of internationale normen. De Europese normalisatieorganisaties moeten Europese normen vaststellen overeenkomstig artikel 10 van Verordening (EU) nr. 1025/2012 van het Europees Parlement en de Raad (21). Het is belangrijk dat die normen gebaseerd worden op bestaande internationale normen of lopende internationale normalisatiewerkzaamheden, indien van toepassing. Daartoe is het van belang dat Europese normalisatieprocessen voor laad- en tankinfrastructuur snel verlopen, zodat vlot kan worden aangesloten bij het tijdschema dat nodig is voor de planning, aanbesteding en aanleg van de krachtens deze verordening vereiste infrastructuur. Het is ook belangrijk om de normalisatieprocessen voor een Uniebrede geharmoniseerde oplaadinfrastructuur voor stationair en dynamisch opladen op gang te brengen of te versnellen. |
| --- | --- |

(71)

De technische specificaties voor de interoperabiliteit van laad- en tankpunten moeten worden vastgesteld aan de hand van Europese of internationale normen. De Europese normalisatieorganisaties moeten Europese normen vaststellen overeenkomstig artikel 10 van Verordening (EU) nr. 1025/2012 van het Europees Parlement en de Raad (21). Het is belangrijk dat die normen gebaseerd worden op bestaande internationale normen of lopende internationale normalisatiewerkzaamheden, indien van toepassing. Daartoe is het van belang dat Europese normalisatieprocessen voor laad- en tankinfrastructuur snel verlopen, zodat vlot kan worden aangesloten bij het tijdschema dat nodig is voor de planning, aanbesteding en aanleg van de krachtens deze verordening vereiste infrastructuur. Het is ook belangrijk om de normalisatieprocessen voor een Uniebrede geharmoniseerde oplaadinfrastructuur voor stationair en dynamisch opladen op gang te brengen of te versnellen.

| (72) | Om de toegang tot de markt van alternatieve brandstoffen te vergemakkelijken en te consolideren, moeten voor het zeevervoer en de binnenvaart nieuwe normen worden vastgesteld met betrekking tot de elektriciteitsvoorziening en het bunkeren van waterstof, methanol en ammoniak, naast normen voor de communicatie tussen schepen en infrastructuur. |
| --- | --- |

(72)

Om de toegang tot de markt van alternatieve brandstoffen te vergemakkelijken en te consolideren, moeten voor het zeevervoer en de binnenvaart nieuwe normen worden vastgesteld met betrekking tot de elektriciteitsvoorziening en het bunkeren van waterstof, methanol en ammoniak, naast normen voor de communicatie tussen schepen en infrastructuur.

| (73) | De Internationale Maritieme Organisatie (IMO) werkt aan uniforme en internationaal erkende veiligheids- en milieunormen voor zeevervoer. Conflicten met internationale normen moeten worden voorkomen omdat zeevervoer van nature een mondiale dimensie heeft. Daarom moet de Unie ervoor zorgen dat technische specificaties voor zeevervoer die op grond van deze verordening worden vastgesteld conform zijn met de internationale regels van de IMO. |
| --- | --- |

(73)

De Internationale Maritieme Organisatie (IMO) werkt aan uniforme en internationaal erkende veiligheids- en milieunormen voor zeevervoer. Conflicten met internationale normen moeten worden voorkomen omdat zeevervoer van nature een mondiale dimensie heeft. Daarom moet de Unie ervoor zorgen dat technische specificaties voor zeevervoer die op grond van deze verordening worden vastgesteld conform zijn met de internationale regels van de IMO.

| (74) | Bij de toepassing van deze verordening moet de Commissie relevante deskundigengroepen raadplegen, met name het Forum voor duurzaam vervoer (Sustainable Transport Forum, STF) en het Europees Forum voor duurzame scheepvaart (European Sustainable Shipping Forum, ESSF). Die raadpleging van deskundigen is met name belangrijk wanneer de Commissie voornemens is gedelegeerde of uitvoeringshandelingen uit hoofde van deze verordening vast te stellen. |
| --- | --- |

(74)

Bij de toepassing van deze verordening moet de Commissie relevante deskundigengroepen raadplegen, met name het Forum voor duurzaam vervoer (Sustainable Transport Forum, STF) en het Europees Forum voor duurzame scheepvaart (European Sustainable Shipping Forum, ESSF). Die raadpleging van deskundigen is met name belangrijk wanneer de Commissie voornemens is gedelegeerde of uitvoeringshandelingen uit hoofde van deze verordening vast te stellen.

| (75) | De ontwikkelingen op het gebied van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen gaan snel. Het ontbreken van gemeenschappelijke technische specificaties vormt een belemmering voor de totstandbrenging van een interne markt voor infrastructuur voor alternatieve brandstoffen. Daarom is het nodig technische specificaties vast te stellen voor gebieden waarvoor technische specificaties nodig zijn, maar nog niet bestaan. Die technische specificaties moeten met name communicatie tussen elektrische voertuigen en de laadpunten, communicatie tussen laadpunten en het managementsysteem voor de laadsoftware (back-end) omvatten, alsook de communicatie in verband met roaming door elektrische voertuigen en communicatie met het elektriciteitsnet, waarbij het hoogste niveau van bescherming van de cyberveiligheid en bescherming van de persoonsgegevens van eindgebruikers wordt gewaarborgd. Voorts moet een passend governancekader worden opgezet en moeten de rollen worden beschreven van de verschillende actoren in de sector voor communicatie tussen voertuig en net. Bovendien moet rekening worden gehouden met opkomende technologische ontwikkelingen, zoals elektrische wegsystemen, in het bijzonder dynamische stroomvoorziening via een bovenleiding en stroomafnemer, dynamische stroomvoorziening via geleidende rails in het wegdek en inductieve stroomvoorziening via spoelen in het wegdek. Wat de verstrekking van gegevens betreft, is het noodzakelijk dat aanvullende gegevenstypes, zoals de gegevens met betrekking tot het bestaan van faciliteiten die bijbehorende diensten aan eindgebruikers aanbieden, de gegevens met betrekking tot de aanvaarde betalingsmethoden, de gegevens met betrekking tot de beschikbare talen op de infrastructuur en de gegevens met betrekking tot het aanbieden van slimme en bidirectionele laaddiensten, worden toegevoegd aan de gegevens over openbaar toegankelijke laadpunten. |
| --- | --- |

(75)

De ontwikkelingen op het gebied van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen gaan snel. Het ontbreken van gemeenschappelijke technische specificaties vormt een belemmering voor de totstandbrenging van een interne markt voor infrastructuur voor alternatieve brandstoffen. Daarom is het nodig technische specificaties vast te stellen voor gebieden waarvoor technische specificaties nodig zijn, maar nog niet bestaan. Die technische specificaties moeten met name communicatie tussen elektrische voertuigen en de laadpunten, communicatie tussen laadpunten en het managementsysteem voor de laadsoftware (back-end) omvatten, alsook de communicatie in verband met roaming door elektrische voertuigen en communicatie met het elektriciteitsnet, waarbij het hoogste niveau van bescherming van de cyberveiligheid en bescherming van de persoonsgegevens van eindgebruikers wordt gewaarborgd. Voorts moet een passend governancekader worden opgezet en moeten de rollen worden beschreven van de verschillende actoren in de sector voor communicatie tussen voertuig en net. Bovendien moet rekening worden gehouden met opkomende technologische ontwikkelingen, zoals elektrische wegsystemen, in het bijzonder dynamische stroomvoorziening via een bovenleiding en stroomafnemer, dynamische stroomvoorziening via geleidende rails in het wegdek en inductieve stroomvoorziening via spoelen in het wegdek. Wat de verstrekking van gegevens betreft, is het noodzakelijk dat aanvullende gegevenstypes, zoals de gegevens met betrekking tot het bestaan van faciliteiten die bijbehorende diensten aan eindgebruikers aanbieden, de gegevens met betrekking tot de aanvaarde betalingsmethoden, de gegevens met betrekking tot de beschikbare talen op de infrastructuur en de gegevens met betrekking tot het aanbieden van slimme en bidirectionele laaddiensten, worden toegevoegd aan de gegevens over openbaar toegankelijke laadpunten.

| (76) | Teneinde deze verordening aan te vullen door verdere technische specificaties vast te stellen en deze verordening te wijzigen door extra gegevenstypes toe te voegen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) handelingen vast te stellen ten aanzien van gemeenschappelijke technische voorschriften voor een gemeenschappelijke applicatieprogramma-interface om een geautomatiseerde en uniforme uitwisseling van gegevens tussen de exploitanten van openbaar toegankelijke laad- en tankpunten en gegevensgebruikers mogelijk te maken. Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadplegingen overgaat, onder meer op deskundigenniveau, en dat die raadplegingen gebeuren in overeenstemming met de beginselen die zijn vastgelegd in het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 over beter wetgeven (22). Met name om te zorgen voor gelijke deelname aan de voorbereiding van gedelegeerde handelingen ontvangen het Europees Parlement en de Raad alle documenten op hetzelfde tijdstip als de deskundigen van de lidstaten, en hebben hun deskundigen systematisch toegang tot de vergaderingen van de deskundigengroepen van de Commissie die zich bezighouden met de voorbereiding van de gedelegeerde handelingen. |
| --- | --- |

(76)

Teneinde deze verordening aan te vullen door verdere technische specificaties vast te stellen en deze verordening te wijzigen door extra gegevenstypes toe te voegen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) handelingen vast te stellen ten aanzien van gemeenschappelijke technische voorschriften voor een gemeenschappelijke applicatieprogramma-interface om een geautomatiseerde en uniforme uitwisseling van gegevens tussen de exploitanten van openbaar toegankelijke laad- en tankpunten en gegevensgebruikers mogelijk te maken. Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadplegingen overgaat, onder meer op deskundigenniveau, en dat die raadplegingen gebeuren in overeenstemming met de beginselen die zijn vastgelegd in het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 over beter wetgeven (22). Met name om te zorgen voor gelijke deelname aan de voorbereiding van gedelegeerde handelingen ontvangen het Europees Parlement en de Raad alle documenten op hetzelfde tijdstip als de deskundigen van de lidstaten, en hebben hun deskundigen systematisch toegang tot de vergaderingen van de deskundigengroepen van de Commissie die zich bezighouden met de voorbereiding van de gedelegeerde handelingen.

| (77) | Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering van deze verordening, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend met betrekking tot de ontwikkeling van etiketteringsvoorschriften, het formaat, de frequentie en de kwaliteit van de gegevens over openbaar toegankelijke laad- en tankpunten die krachtens deze verordening beschikbaar en toegankelijk moeten worden gemaakt, en met betrekking tot de procedure die die beschikbaarheid en toegankelijkheid mogelijk maakt. Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad (23). |
| --- | --- |

(77)

Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering van deze verordening, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend met betrekking tot de ontwikkeling van etiketteringsvoorschriften, het formaat, de frequentie en de kwaliteit van de gegevens over openbaar toegankelijke laad- en tankpunten die krachtens deze verordening beschikbaar en toegankelijk moeten worden gemaakt, en met betrekking tot de procedure die die beschikbaarheid en toegankelijkheid mogelijk maakt. Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad (23).

| (78) | De markt voor alternatieve brandstoffen en met name voor emissievrije brandstoffen bevindt zich nog in een pril ontwikkelingsstadium en de technologie evolueert snel. Die ontwikkeling zal waarschijnlijk van invloed zijn op de vraag naar alternatieve brandstoffen en bijgevolg op de infrastructuur voor alternatieve brandstoffen voor alle vervoerswijzen. Daarom moet de Commissie uiterlijk op 31 december 2024 een verslag over technologie en marktparaatheid presenteren dat speciaal gewijd is aan zware voertuigen. In dat verslag moet rekening worden gehouden met de eerste aanwijzingen over voorkeuren van de markt alsook met technologische ontwikkelingen en de ontwikkeling van de technische specificaties. Uiterlijk op 31 december 2026 en daarna om de vijf jaar moet de Commissie een evaluatie van deze verordening uitvoeren. |
| --- | --- |

(78)

De markt voor alternatieve brandstoffen en met name voor emissievrije brandstoffen bevindt zich nog in een pril ontwikkelingsstadium en de technologie evolueert snel. Die ontwikkeling zal waarschijnlijk van invloed zijn op de vraag naar alternatieve brandstoffen en bijgevolg op de infrastructuur voor alternatieve brandstoffen voor alle vervoerswijzen. Daarom moet de Commissie uiterlijk op 31 december 2024 een verslag over technologie en marktparaatheid presenteren dat speciaal gewijd is aan zware voertuigen. In dat verslag moet rekening worden gehouden met de eerste aanwijzingen over voorkeuren van de markt alsook met technologische ontwikkelingen en de ontwikkeling van de technische specificaties. Uiterlijk op 31 december 2026 en daarna om de vijf jaar moet de Commissie een evaluatie van deze verordening uitvoeren.

| (79) | Aangezien deze verordening tot extra aanpassingen en administratieve kosten zal leiden, moet de totale regeldruk voor de sectoren die onder deze verordening vallen nauwlettend in het oog worden gehouden. Tegen die achtergrond moet de Commissie in haar evaluatieverslag over de werking van deze verordening beoordelen in hoeverre de doelstellingen van deze verordening zijn verwezenlijkt en in welke mate deze verordening het concurrentievermogen van de betrokken sectoren heeft beïnvloed. Die evaluatie moet ook betrekking hebben op de interactie van deze verordening met andere relevante rechtshandelingen van de Unie, met inbegrip van mogelijke acties en maatregelen die zijn of kunnen worden genomen om de totale kostendruk op de betrokken sectoren te verminderen. |
| --- | --- |

(79)

Aangezien deze verordening tot extra aanpassingen en administratieve kosten zal leiden, moet de totale regeldruk voor de sectoren die onder deze verordening vallen nauwlettend in het oog worden gehouden. Tegen die achtergrond moet de Commissie in haar evaluatieverslag over de werking van deze verordening beoordelen in hoeverre de doelstellingen van deze verordening zijn verwezenlijkt en in welke mate deze verordening het concurrentievermogen van de betrokken sectoren heeft beïnvloed. Die evaluatie moet ook betrekking hebben op de interactie van deze verordening met andere relevante rechtshandelingen van de Unie, met inbegrip van mogelijke acties en maatregelen die zijn of kunnen worden genomen om de totale kostendruk op de betrokken sectoren te verminderen.

| (80) | Daar de doelstelling van deze verordening, namelijk zorgen voor de uitrol van voldoende infrastructuur voor alternatieve brandstoffen in de Unie, met name voor wegvoertuigen, treinen, schepen en stilstaande luchtvaartuigen, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt, maar, vanwege de noodzaak om de mobiliteit van voertuigen op alternatieve brandstoffen in de hele Unie mogelijk te maken, beter door de Unie kan worden verwezenlijkt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om die doelstelling te verwezenlijken. |
| --- | --- |

(80)

Daar de doelstelling van deze verordening, namelijk zorgen voor de uitrol van voldoende infrastructuur voor alternatieve brandstoffen in de Unie, met name voor wegvoertuigen, treinen, schepen en stilstaande luchtvaartuigen, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt, maar, vanwege de noodzaak om de mobiliteit van voertuigen op alternatieve brandstoffen in de hele Unie mogelijk te maken, beter door de Unie kan worden verwezenlijkt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om die doelstelling te verwezenlijken.

| (81) | Richtlijn 2014/94/EU moet daarom worden ingetrokken. Gedelegeerde Verordeningen (EU) 2019/1745 (24) en (EU) 2021/1444 (25) van de Commissie bevatten niet-gedateerde technische specificaties voor bepaalde soorten infrastructuur voor alternatieve brandstoffen, en die specificaties zijn nu gedateerd en zijn opgenomen in de lijst in bijlage II bij deze verordening. Bijgevolg moeten ook die gedelegeerde verordeningen worden ingetrokken, |
| --- | --- |

(81)

Richtlijn 2014/94/EU moet daarom worden ingetrokken. Gedelegeerde Verordeningen (EU) 2019/1745 (24) en (EU) 2021/1444 (25) van de Commissie bevatten niet-gedateerde technische specificaties voor bepaalde soorten infrastructuur voor alternatieve brandstoffen, en die specificaties zijn nu gedateerd en zijn opgenomen in de lijst in bijlage II bij deze verordening. Bijgevolg moeten ook die gedelegeerde verordeningen worden ingetrokken,

HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Onderwerp

1.   Bij deze verordening worden bindende nationale streefcijfers vastgesteld met het oog op de Uniebrede uitrol van voldoende infrastructuur voor alternatieve brandstoffen voor wegvoertuigen, treinen, vaartuigen en stilstaande luchtvaartuigen. Er worden gemeenschappelijke technische specificaties en eisen vastgesteld inzake de gebruikersinformatie, gegevensverstrekking en betalingsmodaliteiten voor infrastructuur voor alternatieve brandstoffen.

2.   Deze verordening stelt tevens regels vast voor de in artikel 14 bedoelde nationale beleidskaders die de lidstaten dienen vast te stellen, met inbegrip van regels voor de uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen in gebieden waarvoor geen bindende Uniebrede doelstellingen zijn vastgesteld, en voor de verslaglegging over de uitrol van die infrastructuur.

3.   Bij deze verordening wordt een rapportagemechanisme ingesteld om samenwerking aan te moedigen en een degelijke monitoring van de voortgang te waarborgen. Dat rapportagemechanisme neemt de vorm aan van een gestructureerd, transparant en iteratief proces dat zich afspeelt tussen de Commissie en de lidstaten en dat gericht is op de voltooiing van de nationale beleidskaders, rekening houdend met bestaande lokale en regionale strategieën voor de uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen, en met de daaropvolgende uitvoering daarvan en de overeenkomstige maatregelen van de Commissie gericht op het ondersteunen van een samenhangende en snellere uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen in de lidstaten.

Artikel 2

Definities

In deze verordening wordt verstaan onder:

| 1) | “toegankelijkheid van gegevens”: de mogelijkheid om gegevens te allen tijde in een machineleesbaar formaat op te vragen en te verkrijgen; |
| --- | --- |

1)

“toegankelijkheid van gegevens”: de mogelijkheid om gegevens te allen tijde in een machineleesbaar formaat op te vragen en te verkrijgen;

| 2) | “ad-hocprijs”: de prijs die de exploitant van een laad- of tankpunt aan een eindgebruiker aanrekent om op ad-hocbasis te laden of te tanken; |
| --- | --- |

2)

“ad-hocprijs”: de prijs die de exploitant van een laad- of tankpunt aan een eindgebruiker aanrekent om op ad-hocbasis te laden of te tanken;

| 3) | “langs het TEN-T-wegennetwerk”:






  a) | met betrekking tot elektrische laadstations: dat zij zich bevinden op het TEN-T-wegennetwerk of binnen een rijafstand van 3 km vanaf de dichtstbijzijnde afrit van een TEN-T-weg; en |
| --- | --- | --- |

3)

“langs het TEN-T-wegennetwerk”:

a)

met betrekking tot elektrische laadstations: dat zij zich bevinden op het TEN-T-wegennetwerk of binnen een rijafstand van 3 km vanaf de dichtstbijzijnde afrit van een TEN-T-weg; en

| b) | met betrekking tot waterstoftankstations: dat zij zich bevinden op het TEN-T-wegennetwerk of binnen een rijafstand van 10 km vanaf de dichtstbijzijnde afrit van een TEN-T-weg; |
| --- | --- |

b)

met betrekking tot waterstoftankstations: dat zij zich bevinden op het TEN-T-wegennetwerk of binnen een rijafstand van 10 km vanaf de dichtstbijzijnde afrit van een TEN-T-weg;

| 4) | “alternatieve brandstoffen”: brandstoffen of energiebronnen die, ten minste gedeeltelijk, dienen als vervanging voor fossiele oliebronnen in de energie die gebruikt wordt voor vervoer en die kunnen bijdragen tot de decarbonisatie daarvan en tot betere milieuprestaties van de vervoerssector, met inbegrip van:






  a) | “alternatieve brandstoffen voor emissievrije voertuigen, treinen, vaartuigen of luchtvaartuigen”:






  — | elektriciteit, |
| --- | --- | --- | --- |

4)

“alternatieve brandstoffen”: brandstoffen of energiebronnen die, ten minste gedeeltelijk, dienen als vervanging voor fossiele oliebronnen in de energie die gebruikt wordt voor vervoer en die kunnen bijdragen tot de decarbonisatie daarvan en tot betere milieuprestaties van de vervoerssector, met inbegrip van:

a)

“alternatieve brandstoffen voor emissievrije voertuigen, treinen, vaartuigen of luchtvaartuigen”:

—

elektriciteit,

| — | waterstof, |
| --- | --- |

—

waterstof,

| — | ammoniak, |
| --- | --- |

—

ammoniak,

| b) | “hernieuwbare brandstoffen”:






  — | biomassabrandstoffen, waaronder biogas, en biobrandstoffen als gedefinieerd in artikel 2, respectievelijk punten 27), 28) en 33), van Richtlijn (EU) 2018/2001, |
| --- | --- | --- |

b)

“hernieuwbare brandstoffen”:

—

biomassabrandstoffen, waaronder biogas, en biobrandstoffen als gedefinieerd in artikel 2, respectievelijk punten 27), 28) en 33), van Richtlijn (EU) 2018/2001,

| — | uit hernieuwbare energiebronnen geproduceerde synthetische en paraffinehoudende brandstoffen, waaronder ammoniak, |
| --- | --- |

—

uit hernieuwbare energiebronnen geproduceerde synthetische en paraffinehoudende brandstoffen, waaronder ammoniak,

| c) | “niet-hernieuwbare alternatieve brandstoffen en fossiele overgangsbrandstoffen”






  — | aardgas, in gasvorm (compressed natural gas — CNG) en in vloeibare vorm (liquefied natural gas — LNG), |
| --- | --- | --- |

c)

“niet-hernieuwbare alternatieve brandstoffen en fossiele overgangsbrandstoffen”

—

aardgas, in gasvorm (compressed natural gas — CNG) en in vloeibare vorm (liquefied natural gas — LNG),

compressed natural gas

liquefied natural gas

| — | vloeibaar gemaakt petroleumgas (liquefied petroleum gas — LPG), en |
| --- | --- |

—

vloeibaar gemaakt petroleumgas (liquefied petroleum gas — LPG), en

liquefied petroleum gas

| — | uit niet-hernieuwbare energiebronnen geproduceerde synthetische en paraffinehoudende brandstoffen; |
| --- | --- |

—

uit niet-hernieuwbare energiebronnen geproduceerde synthetische en paraffinehoudende brandstoffen;

| 5) | “standplaats van een luchtvaartuig aan de gate”: een standplaats in een aangewezen zone van het luchthavenplatform die is uitgerust met een passagiersbrug; |
| --- | --- |

5)

“standplaats van een luchtvaartuig aan de gate”: een standplaats in een aangewezen zone van het luchthavenplatform die is uitgerust met een passagiersbrug;

| 6) | “buitenstandplaats van een luchtvaartuig”: een standplaats in een aangewezen zone van het luchthavenplatform die niet is uitgerust met een passagiersbrug; |
| --- | --- |

6)

“buitenstandplaats van een luchtvaartuig”: een standplaats in een aangewezen zone van het luchthavenplatform die niet is uitgerust met een passagiersbrug;

| 7) | “luchthaven van het TEN-T-kernnetwerk of luchthaven van het uitgebreide TEN-T-netwerk”: een luchthaven als genoemd en gecategoriseerd in bijlage II bij Verordening (EU) nr. 1315/2013; |
| --- | --- |

7)

“luchthaven van het TEN-T-kernnetwerk of luchthaven van het uitgebreide TEN-T-netwerk”: een luchthaven als genoemd en gecategoriseerd in bijlage II bij Verordening (EU) nr. 1315/2013;

| 8) | “automatische authenticatie”: de authenticatie van een voertuig bij een laadpunt via de laadconnector of telematica; |
| --- | --- |

8)

“automatische authenticatie”: de authenticatie van een voertuig bij een laadpunt via de laadconnector of telematica;

| 9) | “beschikbaarheid van gegevens”: het bestaan van gegevens in een digitaal machineleesbaar formaat; |
| --- | --- |

9)

“beschikbaarheid van gegevens”: het bestaan van gegevens in een digitaal machineleesbaar formaat;

| 10) | “batterijelektrisch voertuig”: een elektrisch voertuig dat uitsluitend op de elektromotor rijdt, zonder secundaire voortstuwingsbron; |
| --- | --- |

10)

“batterijelektrisch voertuig”: een elektrisch voertuig dat uitsluitend op de elektromotor rijdt, zonder secundaire voortstuwingsbron;

| 11) | “bidirectioneel laden”: een slim laadproces waarbij de richting van de elektriciteitsstroom kan worden omgekeerd, waardoor elektriciteit ook van de batterij naar het laadpunt waarop zij is aangesloten kan stromen; |
| --- | --- |

11)

“bidirectioneel laden”: een slim laadproces waarbij de richting van de elektriciteitsstroom kan worden omgekeerd, waardoor elektriciteit ook van de batterij naar het laadpunt waarop zij is aangesloten kan stromen;

| 12) | “connector”: de fysieke interface tussen het laad- of tankpunt en het voertuig, via welke de brandstof of elektrische energie wordt uitgewisseld; |
| --- | --- |

12)

“connector”: de fysieke interface tussen het laad- of tankpunt en het voertuig, via welke de brandstof of elektrische energie wordt uitgewisseld;

| 13) | “commercieel luchtvervoer”: commercieel luchtvervoer als gedefinieerd in artikel 3, punt 24), van Verordening (EU) 2018/1139 van het Europees Parlement en de Raad (26); |
| --- | --- |

13)

“commercieel luchtvervoer”: commercieel luchtvervoer als gedefinieerd in artikel 3, punt 24), van Verordening (EU) 2018/1139 van het Europees Parlement en de Raad (26);

26

| 14) | “containerschip”: een schip dat uitsluitend is ontworpen voor het vervoer van containers in ruimen en op het dek; |
| --- | --- |

14)

“containerschip”: een schip dat uitsluitend is ontworpen voor het vervoer van containers in ruimen en op het dek;

| 15) | “betaling op basis van een contract”: een betaling door de eindgebruiker van een laad- of tankdienst aan een aanbieder van mobiliteitsdiensten op basis van een contract dat is afgesloten tussen die eindgebruiker en die aanbieder van mobiliteitsdiensten; |
| --- | --- |

15)

“betaling op basis van een contract”: een betaling door de eindgebruiker van een laad- of tankdienst aan een aanbieder van mobiliteitsdiensten op basis van een contract dat is afgesloten tussen die eindgebruiker en die aanbieder van mobiliteitsdiensten;

| 16) | “gegevensgebruiker”: elke overheidsinstantie, wegenautoriteit, wegexploitant, exploitant van laad- en tankpunten, onderzoeks- of niet-gouvernementele organisatie, aanbieder van mobiliteitsdiensten, elk e-roamingplatform, elke aanbieder van digitale kaarten of elke andere entiteit die geïnteresseerd is in het gebruik van gegevens om informatie te verstrekken, diensten te creëren of onderzoek of analyse uit te voeren met betrekking tot infrastructuur voor alternatieve brandstoffen; |
| --- | --- |

16)

“gegevensgebruiker”: elke overheidsinstantie, wegenautoriteit, wegexploitant, exploitant van laad- en tankpunten, onderzoeks- of niet-gouvernementele organisatie, aanbieder van mobiliteitsdiensten, elk e-roamingplatform, elke aanbieder van digitale kaarten of elke andere entiteit die geïnteresseerd is in het gebruik van gegevens om informatie te verstrekken, diensten te creëren of onderzoek of analyse uit te voeren met betrekking tot infrastructuur voor alternatieve brandstoffen;

| 17) | “digitaal verbonden laadpunt”: een laadpunt dat realtime informatie kan verzenden en ontvangen, dat in twee richtingen met het elektriciteitsnet en met het elektrisch voertuig kan communiceren, en dat op afstand kan worden gemonitord en beheerd, onder meer om de laadsessie te starten en te stoppen en om de elektriciteitsstromen te meten; |
| --- | --- |

17)

“digitaal verbonden laadpunt”: een laadpunt dat realtime informatie kan verzenden en ontvangen, dat in twee richtingen met het elektriciteitsnet en met het elektrisch voertuig kan communiceren, en dat op afstand kan worden gemonitord en beheerd, onder meer om de laadsessie te starten en te stoppen en om de elektriciteitsstromen te meten;

| 18) | “distributiesysteembeheerder” (DSO): distributiesysteembeheerder in de zin van artikel 2, punt 29), van Richtlijn (EU) 2019/944; |
| --- | --- |

18)

“distributiesysteembeheerder” (DSO): distributiesysteembeheerder in de zin van artikel 2, punt 29), van Richtlijn (EU) 2019/944;

| 19) | “distributeur”: een distributeur als gedefinieerd in artikel 3, punt 43, van Verordening (EU) 2018/858 van het Europees Parlement en de Raad (27); |
| --- | --- |

19)

“distributeur”: een distributeur als gedefinieerd in artikel 3, punt 43, van Verordening (EU) 2018/858 van het Europees Parlement en de Raad (27);

27

| 20) | “dynamische gegevens”: gegevens die vaak of op regelmatige basis wijzigen; |
| --- | --- |

20)

“dynamische gegevens”: gegevens die vaak of op regelmatige basis wijzigen;

| 21) | “elektrisch wegsysteem”: een fysieke installatie op een weg voor het overbrengen van elektriciteit naar een rijdend elektrisch voertuig; |
| --- | --- |

21)

“elektrisch wegsysteem”: een fysieke installatie op een weg voor het overbrengen van elektriciteit naar een rijdend elektrisch voertuig;

| 22) | “elektrisch voertuig”: een motorvoertuig, uitgerust met een aandrijving die bestaat uit ten minste één niet-perifere elektromotor als energieomzetter met een elektrisch oplaadbaar energieopslagsysteem, dat extern kan worden opgeladen; |
| --- | --- |

22)

“elektrisch voertuig”: een motorvoertuig, uitgerust met een aandrijving die bestaat uit ten minste één niet-perifere elektromotor als energieomzetter met een elektrisch oplaadbaar energieopslagsysteem, dat extern kan worden opgeladen;

| 23) | “elektriciteitsvoorziening aan stilstaande luchtvaartuigen”: de levering van elektriciteit via een gestandaardiseerde vaste of mobiele interface aan luchtvaartuigen die op een standplaats van een luchtvaartuig aan de gate of op een buitenstandplaats van een luchtvaartuig zijn geparkeerd; |
| --- | --- |

23)

“elektriciteitsvoorziening aan stilstaande luchtvaartuigen”: de levering van elektriciteit via een gestandaardiseerde vaste of mobiele interface aan luchtvaartuigen die op een standplaats van een luchtvaartuig aan de gate of op een buitenstandplaats van een luchtvaartuig zijn geparkeerd;

| 24) | “eindgebruiker”: een natuurlijke of rechtspersoon die alternatieve brandstof koopt voor direct gebruik in een voertuig; |
| --- | --- |

24)

“eindgebruiker”: een natuurlijke of rechtspersoon die alternatieve brandstof koopt voor direct gebruik in een voertuig;

| 25) | “e-roaming”: de uitwisseling van gegevens en betalingen tussen de exploitant van een laad- of tankpunt en een aanbieder van mobiliteitsdiensten van wie een eindgebruiker een laad- of tankdienst koopt; |
| --- | --- |

25)

“e-roaming”: de uitwisseling van gegevens en betalingen tussen de exploitant van een laad- of tankpunt en een aanbieder van mobiliteitsdiensten van wie een eindgebruiker een laad- of tankdienst koopt;

| 26) | “e-roamingplatform”: een platform dat marktspelers, met name aanbieders van mobiliteitsdiensten en exploitanten van laad- of tankpunten, met elkaar verbindt om hen in staat te stellen aan elkaar diensten te verlenen, met inbegrip van e-roaming; |
| --- | --- |

26)

“e-roamingplatform”: een platform dat marktspelers, met name aanbieders van mobiliteitsdiensten en exploitanten van laad- of tankpunten, met elkaar verbindt om hen in staat te stellen aan elkaar diensten te verlenen, met inbegrip van e-roaming;

| 27) | “Europese norm”: een Europese norm als gedefinieerd in artikel 2, punt 1), b), van Verordening (EU) nr. 1025/2012; |
| --- | --- |

27)

“Europese norm”: een Europese norm als gedefinieerd in artikel 2, punt 1), b), van Verordening (EU) nr. 1025/2012;

| 28) | “algemene luchtvaart”: alle andere burgerluchtvaartactiviteiten dan geregelde luchtdiensten en niet-geregelde luchtvervoersactiviteiten tegen vergoeding of betaling van huur; |
| --- | --- |

28)

“algemene luchtvaart”: alle andere burgerluchtvaartactiviteiten dan geregelde luchtdiensten en niet-geregelde luchtvervoersactiviteiten tegen vergoeding of betaling van huur;

| 29) | “brutotonnage (GT)”: brutotonnage als gedefinieerd in artikel 3, punt e), van Verordening (EU) 2015/757 van het Europees Parlement en de Raad (28); |
| --- | --- |

29)

“brutotonnage (GT)”: brutotonnage als gedefinieerd in artikel 3, punt e), van Verordening (EU) 2015/757 van het Europees Parlement en de Raad (28);

28

| 30) | “zwaar voertuig”: een motorvoertuig van categorie M2 als omschreven in artikel 4, lid 1, punt a), ii), een motorvoertuig van categorie M3 als omschreven in artikel 4, lid 1, punt a), iii), een motorvoertuig van categorie N2 als omschreven in artikel 4, lid 1, punt b), ii), of een motorvoertuig van categorie N3 als omschreven in artikel 4, lid 1, punt b), iii), van Verordening (EU) 2018/858; |
| --- | --- |

30)

“zwaar voertuig”: een motorvoertuig van categorie M2 als omschreven in artikel 4, lid 1, punt a), ii), een motorvoertuig van categorie M3 als omschreven in artikel 4, lid 1, punt a), iii), een motorvoertuig van categorie N2 als omschreven in artikel 4, lid 1, punt b), ii), of een motorvoertuig van categorie N3 als omschreven in artikel 4, lid 1, punt b), iii), van Verordening (EU) 2018/858;

2

3

2

3

| 31) | “laadpunt met hoog vermogen”: een laadpunt met een laadvermogen van meer dan 22 kW waarmee elektriciteit kan worden overgebracht naar een elektrisch voertuig; |
| --- | --- |

31)

“laadpunt met hoog vermogen”: een laadpunt met een laadvermogen van meer dan 22 kW waarmee elektriciteit kan worden overgebracht naar een elektrisch voertuig;

| 32) | “een hogesnelheidspassagiersvaartuig”: een hogesnelheidsvaartuig als omschreven in hoofdstuk X, voorschrift 1, van het Internationaal Verdrag voor de beveiliging van mensenlevens op zee, 1974 (SOLAS 74), dat bestemd is voor het vervoer van meer dan twaalf passagiers; |
| --- | --- |

32)

“een hogesnelheidspassagiersvaartuig”: een hogesnelheidsvaartuig als omschreven in hoofdstuk X, voorschrift 1, van het Internationaal Verdrag voor de beveiliging van mensenlevens op zee, 1974 (SOLAS 74), dat bestemd is voor het vervoer van meer dan twaalf passagiers;

| 33) | “licht voertuig”: een motorvoertuig van categorie M1 als omschreven in artikel 4, lid 1, punt a), i), of een motorvoertuig van categorie N1 als omschreven in artikel 4, lid 1, punt b), i), van Verordening (EU) 2018/858; |
| --- | --- |

33)

“licht voertuig”: een motorvoertuig van categorie M1 als omschreven in artikel 4, lid 1, punt a), i), of een motorvoertuig van categorie N1 als omschreven in artikel 4, lid 1, punt b), i), van Verordening (EU) 2018/858;

1

1

| 34) | “vloeibaar methaan”: LNG, vloeibaar biogas of synthetisch vloeibaar methaan, met inbegrip van mengsels van die brandstoffen; |
| --- | --- |

34)

“vloeibaar methaan”: LNG, vloeibaar biogas of synthetisch vloeibaar methaan, met inbegrip van mengsels van die brandstoffen;

| 35) | “fabrikant”: een fabrikant als gedefinieerd in artikel 3, punt 40, van Verordening (EU) 2018/858; |
| --- | --- |

35)

“fabrikant”: een fabrikant als gedefinieerd in artikel 3, punt 40, van Verordening (EU) 2018/858;

| 36) | “aanbieder van mobiliteitsdiensten”: een rechtspersoon die tegen vergoeding diensten verleent aan eindgebruikers, met inbegrip van het verkopen van laad- of tankdiensten; |
| --- | --- |

36)

“aanbieder van mobiliteitsdiensten”: een rechtspersoon die tegen vergoeding diensten verleent aan eindgebruikers, met inbegrip van het verkopen van laad- of tankdiensten;

| 37) | “laadpunt met normaal vermogen”: een laadpunt met een laadvermogen van maximaal 22 kW waarmee elektriciteit kan worden overgebracht naar een elektrisch voertuig; |
| --- | --- |

37)

“laadpunt met normaal vermogen”: een laadpunt met een laadvermogen van maximaal 22 kW waarmee elektriciteit kan worden overgebracht naar een elektrisch voertuig;

| 38) | “nationaal toegangspunt”: een digitale interface die is opgezet door een lidstaat en een centraal toegangspunt voor gegevens vormt; |
| --- | --- |

38)

“nationaal toegangspunt”: een digitale interface die is opgezet door een lidstaat en een centraal toegangspunt voor gegevens vormt;

| 39) | “exploitant van een laadpunt”: de entiteit die verantwoordelijk is voor het beheer en de exploitatie van een laadpunt en die een laaddienst levert aan eindgebruikers, onder meer namens en voor rekening van een aanbieder van mobiliteitsdiensten; |
| --- | --- |

39)

“exploitant van een laadpunt”: de entiteit die verantwoordelijk is voor het beheer en de exploitatie van een laadpunt en die een laaddienst levert aan eindgebruikers, onder meer namens en voor rekening van een aanbieder van mobiliteitsdiensten;

| 40) | “exploitant van een tankpunt”: de entiteit die verantwoordelijk is voor het beheer en de exploitatie van een tankpunt en die een tankdienst levert aan eindgebruikers, onder meer namens en voor rekening van een aanbieder van mobiliteitsdiensten; |
| --- | --- |

40)

“exploitant van een tankpunt”: de entiteit die verantwoordelijk is voor het beheer en de exploitatie van een tankpunt en die een tankdienst levert aan eindgebruikers, onder meer namens en voor rekening van een aanbieder van mobiliteitsdiensten;

| 41) | “passagiersschip”: een schip dat meer dan twaalf passagiers vervoert, met inbegrip van cruiseschepen, hogesnelheidspassagiersvaartuigen en roropassagiersschepen; |
| --- | --- |

41)

“passagiersschip”: een schip dat meer dan twaalf passagiers vervoert, met inbegrip van cruiseschepen, hogesnelheidspassagiersvaartuigen en roropassagiersschepen;

| 42) | “betalingsdienst”: een betalingsdienst als gedefinieerd in artikel 4, punt 3, van Richtlijn (EU) 2015/2366 van het Europees Parlement en de Raad (29); |
| --- | --- |

42)

“betalingsdienst”: een betalingsdienst als gedefinieerd in artikel 4, punt 3, van Richtlijn (EU) 2015/2366 van het Europees Parlement en de Raad (29);

29

| 43) | “plug-in hybride voertuig”: elektrisch voertuig met een conventionele verbrandingsmotor in combinatie met een elektrisch aandrijfsysteem dat via een externe elektrische energiebron kan worden opgeladen; |
| --- | --- |

43)

“plug-in hybride voertuig”: elektrisch voertuig met een conventionele verbrandingsmotor in combinatie met een elektrisch aandrijfsysteem dat via een externe elektrische energiebron kan worden opgeladen;

| 44) | “laadvermogen”: het theoretische maximumvermogen, uitgedrukt in kW, dat een laadpunt, -station of -pool dan wel een walstroomvoorziening kan leveren aan voertuigen of vaartuigen die zijn aangesloten op dat punt, dat station, die pool of die voorziening; |
| --- | --- |

44)

“laadvermogen”: het theoretische maximumvermogen, uitgedrukt in kW, dat een laadpunt, -station of -pool dan wel een walstroomvoorziening kan leveren aan voertuigen of vaartuigen die zijn aangesloten op dat punt, dat station, die pool of die voorziening;

| 45) | “openbaar toegankelijke infrastructuur voor alternatieve brandstoffen”: infrastructuur voor alternatieve brandstoffen op een locatie of in een ruimte die toegankelijk is voor het publiek, ongeacht of die infrastructuur voor alternatieve brandstoffen zich op openbaar dan wel op privéterrein bevindt, ongeacht de eventuele beperkingen of voorwaarden voor de toegang tot de locatie of ruimte en ongeacht de gebruiksvoorwaarden van die infrastructuur voor alternatieve brandstoffen; |
| --- | --- |

45)

“openbaar toegankelijke infrastructuur voor alternatieve brandstoffen”: infrastructuur voor alternatieve brandstoffen op een locatie of in een ruimte die toegankelijk is voor het publiek, ongeacht of die infrastructuur voor alternatieve brandstoffen zich op openbaar dan wel op privéterrein bevindt, ongeacht de eventuele beperkingen of voorwaarden voor de toegang tot de locatie of ruimte en ongeacht de gebruiksvoorwaarden van die infrastructuur voor alternatieve brandstoffen;

| 46) | “Quick-responscode” (QR-code): een ISO/IEC 18004:2015-conforme codering en visualisatie van gegevens; |
| --- | --- |

46)

“Quick-responscode” (QR-code): een ISO/IEC 18004:2015-conforme codering en visualisatie van gegevens;

| 47) | “ad-hoclaadbeurt”: een door een eindgebruiker aangekochte laaddienst waarvoor hij niet verplicht is zich te registreren, een schriftelijke overeenkomst te sluiten of een commerciële relatie met de exploitant van dat laadpunt aan te gaan die verder gaat dan de loutere aankoop van de laaddienst; |
| --- | --- |

47)

“ad-hoclaadbeurt”: een door een eindgebruiker aangekochte laaddienst waarvoor hij niet verplicht is zich te registreren, een schriftelijke overeenkomst te sluiten of een commerciële relatie met de exploitant van dat laadpunt aan te gaan die verder gaat dan de loutere aankoop van de laaddienst;

| 48) | “laadpunt”: een vaste of mobiele, al dan niet op het net aangesloten interface voor het overbrengen van elektriciteit naar een elektrisch voertuig die eventueel weliswaar beschikt over een of meer connectoren zodat zij compatibel is met verschillende typen connectoren maar die slechts in staat is één elektrisch voertuig tegelijk op te laden, met uitzondering van apparaten met een laadvermogen lager dan of gelijk aan 3,7 kW die niet in de eerste plaats voor het opladen van elektrische voertuigen zijn bestemd; |
| --- | --- |

48)

“laadpunt”: een vaste of mobiele, al dan niet op het net aangesloten interface voor het overbrengen van elektriciteit naar een elektrisch voertuig die eventueel weliswaar beschikt over een of meer connectoren zodat zij compatibel is met verschillende typen connectoren maar die slechts in staat is één elektrisch voertuig tegelijk op te laden, met uitzondering van apparaten met een laadvermogen lager dan of gelijk aan 3,7 kW die niet in de eerste plaats voor het opladen van elektrische voertuigen zijn bestemd;

| 49) | “laadpunt, -station of -pool voor lichte voertuigen”: een laadpunt, -station of -pool dat of die bestemd is voor het opladen van lichte voertuigen, vanwege het specifieke ontwerp van de connectoren/stekkers of vanwege het ontwerp van de parkeerplaats naast het laadpunt, het laadstation of de laadpool, of vanwege beide; |
| --- | --- |

49)

“laadpunt, -station of -pool voor lichte voertuigen”: een laadpunt, -station of -pool dat of die bestemd is voor het opladen van lichte voertuigen, vanwege het specifieke ontwerp van de connectoren/stekkers of vanwege het ontwerp van de parkeerplaats naast het laadpunt, het laadstation of de laadpool, of vanwege beide;

| 50) | “laadpunt, -station of -pool voor zware voertuigen”: een laadpunt, -station of -pool dat of die bestemd is voor het opladen van zware voertuigen, hetzij vanwege het specifieke ontwerp van de connectoren/stekkers, hetzij vanwege het ontwerp van de parkeerplaats naast het laadpunt, het laadstation of de laadpool, hetzij vanwege beide; |
| --- | --- |

50)

“laadpunt, -station of -pool voor zware voertuigen”: een laadpunt, -station of -pool dat of die bestemd is voor het opladen van zware voertuigen, hetzij vanwege het specifieke ontwerp van de connectoren/stekkers, hetzij vanwege het ontwerp van de parkeerplaats naast het laadpunt, het laadstation of de laadpool, hetzij vanwege beide;

| 51) | “laadpool”: een of meer laadstations op een specifieke locatie; |
| --- | --- |

51)

“laadpool”: een of meer laadstations op een specifieke locatie;

| 52) | “laadstation”: een fysieke installatie op een specifieke locatie, bestaande uit een of meer laadpunten; |
| --- | --- |

52)

“laadstation”: een fysieke installatie op een specifieke locatie, bestaande uit een of meer laadpunten;

| 53) | “laaddienst”: de verkoop of levering van elektriciteit, met inbegrip van aanverwante diensten, via een openbaar toegankelijk laadpunt; |
| --- | --- |

53)

“laaddienst”: de verkoop of levering van elektriciteit, met inbegrip van aanverwante diensten, via een openbaar toegankelijk laadpunt;

| 54) | “laadsessie”: het volledige proces van het opladen van een voertuig op een openbaar toegankelijk laadpunt vanaf het moment waarop het voertuig wordt aangesloten tot het moment waarop het wordt losgekoppeld; |
| --- | --- |

54)

“laadsessie”: het volledige proces van het opladen van een voertuig op een openbaar toegankelijk laadpunt vanaf het moment waarop het voertuig wordt aangesloten tot het moment waarop het wordt losgekoppeld;

| 55) | “ad-hoctankbeurt”: een door een eindgebruiker aangekochte tankdienst waarvoor hij niet verplicht is zich te registreren, een schriftelijke overeenkomst te sluiten of een commerciële relatie met de exploitant van dat tankpunt aan te gaan die verder gaat dan de loutere aankoop van de tankdienst; |
| --- | --- |

55)

“ad-hoctankbeurt”: een door een eindgebruiker aangekochte tankdienst waarvoor hij niet verplicht is zich te registreren, een schriftelijke overeenkomst te sluiten of een commerciële relatie met de exploitant van dat tankpunt aan te gaan die verder gaat dan de loutere aankoop van de tankdienst;

| 56) | “tankpunt”: een tankfaciliteit voor de levering van een vloeibare of gasvormige brandstof via een vaste of mobiele installatie, waaraan slechts één voertuig, één trein, één vaartuig of één luchtvaartuig tegelijk kan worden bijgetankt; |
| --- | --- |

56)

“tankpunt”: een tankfaciliteit voor de levering van een vloeibare of gasvormige brandstof via een vaste of mobiele installatie, waaraan slechts één voertuig, één trein, één vaartuig of één luchtvaartuig tegelijk kan worden bijgetankt;

| 57) | “tankdienst”: de verkoop of levering van een vloeibare of gasvormige brandstof via een openbaar toegankelijk tankpunt; |
| --- | --- |

57)

“tankdienst”: de verkoop of levering van een vloeibare of gasvormige brandstof via een openbaar toegankelijk tankpunt;

| 58) | “tanksessie”: het volledige proces van het tanken van een voertuig op een openbaar toegankelijk tankpunt vanaf het moment waarop het voertuig wordt aangesloten tot het moment waarop het wordt losgekoppeld; |
| --- | --- |

58)

“tanksessie”: het volledige proces van het tanken van een voertuig op een openbaar toegankelijk tankpunt vanaf het moment waarop het voertuig wordt aangesloten tot het moment waarop het wordt losgekoppeld;

| 59) | “tankstation”: één fysieke installatie op een specifieke locatie, bestaande uit een of meer tankpunten; |
| --- | --- |

59)

“tankstation”: één fysieke installatie op een specifieke locatie, bestaande uit een of meer tankpunten;

| 60) | “regulerende instantie”: de door elke lidstaat op grond van artikel 57, lid 1, van Richtlijn (EU) 2019/944 aangewezen regulerende instantie; |
| --- | --- |

60)

“regulerende instantie”: de door elke lidstaat op grond van artikel 57, lid 1, van Richtlijn (EU) 2019/944 aangewezen regulerende instantie;

| 61) | “hernieuwbare energie”: energie uit hernieuwbare bronnen als gedefinieerd in artikel 2, tweede alinea, punt 1), van Richtlijn (EU) 2018/2001; |
| --- | --- |

61)

“hernieuwbare energie”: energie uit hernieuwbare bronnen als gedefinieerd in artikel 2, tweede alinea, punt 1), van Richtlijn (EU) 2018/2001;

| 62) | “roropassagiersschip”: een schip dat over de nodige voorzieningen beschikt om weg- of spoorvoertuigen het vaartuig op en af te laten rijden en dat bestemd is voor het vervoer van meer dan twaalf passagiers; |
| --- | --- |

62)

“roropassagiersschip”: een schip dat over de nodige voorzieningen beschikt om weg- of spoorvoertuigen het vaartuig op en af te laten rijden en dat bestemd is voor het vervoer van meer dan twaalf passagiers;

| 63) | “veilig en beveiligd parkeerterrein”: een parkeerplaats die toegankelijk is voor bestuurders die goederen of personen vervoeren en die is gecertificeerd overeenkomstig Gedelegeerde Verordening (EU) 2022/1012 van de Commissie (30); |
| --- | --- |

63)

“veilig en beveiligd parkeerterrein”: een parkeerplaats die toegankelijk is voor bestuurders die goederen of personen vervoeren en die is gecertificeerd overeenkomstig Gedelegeerde Verordening (EU) 2022/1012 van de Commissie (30);

30

| 64) | “walstroomvoorziening”: de levering van walstroom door middel van een gestandaardiseerde, vaste of mobiele interface aan zeeschepen of binnenschepen die aangemeerd zijn aan de kade; |
| --- | --- |

64)

“walstroomvoorziening”: de levering van walstroom door middel van een gestandaardiseerde, vaste of mobiele interface aan zeeschepen of binnenschepen die aangemeerd zijn aan de kade;

| 65) | “slim opladen”: een laadbeurt waarbij de intensiteit van de aan de batterij geleverde elektriciteit realtime wordt aangepast op basis van via elektronische communicatie ontvangen informatie; |
| --- | --- |

65)

“slim opladen”: een laadbeurt waarbij de intensiteit van de aan de batterij geleverde elektriciteit realtime wordt aangepast op basis van via elektronische communicatie ontvangen informatie;

| 66) | “statische gegevens”: gegevens die niet vaak of niet op regelmatige basis wijzigen; |
| --- | --- |

66)

“statische gegevens”: gegevens die niet vaak of niet op regelmatige basis wijzigen;

| 67) | “uitgebreid TEN-T-netwerk”: een uitgebreid netwerk in de zin van artikel 9 van Verordening (EU) nr. 1315/2013; |
| --- | --- |

67)

“uitgebreid TEN-T-netwerk”: een uitgebreid netwerk in de zin van artikel 9 van Verordening (EU) nr. 1315/2013;

| 68) | “TEN-T-kernnetwerk”: een kernnetwerk in de zin van artikel 38 van Verordening (EU) nr. 1315/2013; |
| --- | --- |

68)

“TEN-T-kernnetwerk”: een kernnetwerk in de zin van artikel 38 van Verordening (EU) nr. 1315/2013;

| 69) | “binnenhaven van het TEN-T-kernnetwerk of binnenhaven van het uitgebreide TEN-T-netwerk”: een binnenhaven van het TEN-T-kernnetwerk of van het uitgebreide TEN-T-netwerk, als genoemd en gecategoriseerd in bijlage II bij Verordening (EU) nr. 1315/2013; |
| --- | --- |

69)

“binnenhaven van het TEN-T-kernnetwerk of binnenhaven van het uitgebreide TEN-T-netwerk”: een binnenhaven van het TEN-T-kernnetwerk of van het uitgebreide TEN-T-netwerk, als genoemd en gecategoriseerd in bijlage II bij Verordening (EU) nr. 1315/2013;

| 70) | “zeehaven van het TEN-T-kernnetwerk of zeehaven van het uitgebreide TEN-T-netwerk”: een zeehaven van het TEN-T-kernnetwerk of van het uitgebreide TEN-T-netwerk, als genoemd en gecategoriseerd in bijlage II bij Verordening (EU) nr. 1315/2013; |
| --- | --- |

70)

“zeehaven van het TEN-T-kernnetwerk of zeehaven van het uitgebreide TEN-T-netwerk”: een zeehaven van het TEN-T-kernnetwerk of van het uitgebreide TEN-T-netwerk, als genoemd en gecategoriseerd in bijlage II bij Verordening (EU) nr. 1315/2013;

| 71) | “transmissiesysteembeheerder”: een transmissiesysteembeheerder als gedefinieerd in artikel 2, punt 35), van Richtlijn (EU) 2019/944; |
| --- | --- |

71)

“transmissiesysteembeheerder”: een transmissiesysteembeheerder als gedefinieerd in artikel 2, punt 35), van Richtlijn (EU) 2019/944;

| 72) | “stedelijk knooppunt”: een stedelijk knooppunt als gedefinieerd in artikel 3, punt p), van Verordening (EU) nr. 1315/2013. |
| --- | --- |

72)

“stedelijk knooppunt”: een stedelijk knooppunt als gedefinieerd in artikel 3, punt p), van Verordening (EU) nr. 1315/2013.

Artikel 3

Streefcijfers voor laadinfrastructuur voor lichte elektrische voertuigen

1.   De lidstaten zien erop toe dat de uitrol van openbaar toegankelijke laadstations voor lichte elektrische voertuigen op hun grondgebied wordt uitgevoerd op een wijze die evenredig is met de toename van het aantal lichte elektrische voertuigen en dat die laadstations voldoende laadvermogen leveren voor die voertuigen.

Daartoe zorgen de lidstaten ervoor dat aan het einde van elk jaar, met ingang van 2024, de volgende streefcijfers voor het beschikbare laadvermogen cumulatief worden gehaald:

| a) | voor elk op hun grondgebied ingeschreven licht batterijelektrisch voertuig wordt via openbaar toegankelijke laadstations een totaal laadvermogen geleverd van ten minste 1,3 kW; en |
| --- | --- |

a)

voor elk op hun grondgebied ingeschreven licht batterijelektrisch voertuig wordt via openbaar toegankelijke laadstations een totaal laadvermogen geleverd van ten minste 1,3 kW; en

| b) | voor elk op hun grondgebied ingeschreven licht plug-in hybride voertuig wordt via openbaar toegankelijke laadstations een totaal laadvermogen geleverd van ten minste 0,80 kW. |
| --- | --- |

b)

voor elk op hun grondgebied ingeschreven licht plug-in hybride voertuig wordt via openbaar toegankelijke laadstations een totaal laadvermogen geleverd van ten minste 0,80 kW.

2.   Indien het aandeel van lichte batterijelektrische voertuigen in het totale aantal op het grondgebied van een lidstaat ingeschreven lichte voertuigen minstens 15 % bedraagt en de lidstaat aantoont dat de uitvoering van de vereisten van lid 1, tweede alinea, nadelige gevolgen in die lidstaat heeft, in de zin dat particuliere investeringen erdoor worden ontmoedigd, en dat uitvoering van de vereisten niet langer gerechtvaardigd is, kan die lidstaat bij de Commissie een met redenen omkleed verzoek indienen om te worden gemachtigd lagere vereisten met betrekking tot het totale laadvermogen toe te passen of die vereisten niet langer toe te passen.

3.   De Commissie neemt binnen zes maanden na ontvangst van een op grond van lid 2 ingediend gemotiveerd verzoek een besluit overeenkomstig de rechtvaardiging voor elk specifiek geval.

4.   De lidstaten zorgen op hun wegennetwerk voor een minimumdekking van openbaar toegankelijke laadpunten voor lichte elektrische voertuigen.

Met het oog daarop zorgen de lidstaten ervoor dat:

| a) | op het TEN-T-kernwegennetwerk in elke rijrichting op onderlinge afstanden van maximaal 60 km openbaar toegankelijke laadpools voor lichte elektrische voertuigen worden geïnstalleerd die voldoen aan de volgende eisen:






  i) | uiterlijk op 31 december 2025 levert elke laadpool een laadvermogen van ten minste 400 kW en omvat die ten minste één laadpunt met een individueel laadvermogen van ten minste 150 kW; |
| --- | --- | --- |

a)

op het TEN-T-kernwegennetwerk in elke rijrichting op onderlinge afstanden van maximaal 60 km openbaar toegankelijke laadpools voor lichte elektrische voertuigen worden geïnstalleerd die voldoen aan de volgende eisen:

i)

uiterlijk op 31 december 2025 levert elke laadpool een laadvermogen van ten minste 400 kW en omvat die ten minste één laadpunt met een individueel laadvermogen van ten minste 150 kW;

| ii) | uiterlijk op 31 december 2027 levert elke laadpool een laadvermogen van ten minste 600 kW en omvat die ten minste twee laadpunten met een individueel laadvermogen van ten minste 150 kW. |
| --- | --- |

ii)

uiterlijk op 31 december 2027 levert elke laadpool een laadvermogen van ten minste 600 kW en omvat die ten minste twee laadpunten met een individueel laadvermogen van ten minste 150 kW.

| b) | binnen het uitgebreide TEN-T-wegennetwerk in elke rijrichting op onderlinge afstanden van maximaal 60 km openbaar toegankelijke laadpools voor lichte elektrische voertuigen worden geïnstalleerd die voldoen aan de volgende eisen:






  i) | uiterlijk op 31 december 2027 en voor ten minste 50 % van de lengte van het uitgebreide TEN-T-wegennetwerk levert elke laadpool een laadvermogen van ten minste 300 kW en omvat die ten minste één laadpunt met een individueel laadvermogen van ten minste 150 kW; |
| --- | --- | --- |

b)

binnen het uitgebreide TEN-T-wegennetwerk in elke rijrichting op onderlinge afstanden van maximaal 60 km openbaar toegankelijke laadpools voor lichte elektrische voertuigen worden geïnstalleerd die voldoen aan de volgende eisen:

i)

uiterlijk op 31 december 2027 en voor ten minste 50 % van de lengte van het uitgebreide TEN-T-wegennetwerk levert elke laadpool een laadvermogen van ten minste 300 kW en omvat die ten minste één laadpunt met een individueel laadvermogen van ten minste 150 kW;

| ii) | uiterlijk op 31 december 2030 levert elke laadpool een laadvermogen van ten minste 300 kW en omvat die ten minste één laadpunt met een individueel laadvermogen van ten minste 150 kW; |
| --- | --- |

ii)

uiterlijk op 31 december 2030 levert elke laadpool een laadvermogen van ten minste 300 kW en omvat die ten minste één laadpunt met een individueel laadvermogen van ten minste 150 kW;

| iii) | uiterlijk op 31 december 2035 levert elke laadpool een laadvermogen van ten minste 600 kW en omvat die ten minste twee laadpunten met een individueel laadvermogen van ten minste 150 kW. |
| --- | --- |

iii)

uiterlijk op 31 december 2035 levert elke laadpool een laadvermogen van ten minste 600 kW en omvat die ten minste twee laadpunten met een individueel laadvermogen van ten minste 150 kW.

5.   De berekening van het percentage van de lengte van het uitgebreide TEN-T-wegennetwerk als bedoeld in lid 4, punt b), i), is gebaseerd op de volgende elementen:

| a) | voor de berekening van de noemer: de totale lengte van het uitgebreide TEN-T-wegennetwerk op het grondgebied van de lidstaat; |
| --- | --- |

a)

voor de berekening van de noemer: de totale lengte van het uitgebreide TEN-T-wegennetwerk op het grondgebied van de lidstaat;

| b) | voor de berekening van de teller: de opgetelde lengte van de tracés van het uitgebreide TEN-T-wegennetwerk die zijn gelegen tussen twee openbaar toegankelijke laadpools voor lichte elektrische voertuigen die voldoen aan de eisen van lid 4, punt b), i), met uitzondering van tracés van het uitgebreide TEN-T-wegennetwerk die zijn gelegen tussen twee van die laadpools die meer dan 60 km van elkaar verwijderd zijn. |
| --- | --- |

b)

voor de berekening van de teller: de opgetelde lengte van de tracés van het uitgebreide TEN-T-wegennetwerk die zijn gelegen tussen twee openbaar toegankelijke laadpools voor lichte elektrische voertuigen die voldoen aan de eisen van lid 4, punt b), i), met uitzondering van tracés van het uitgebreide TEN-T-wegennetwerk die zijn gelegen tussen twee van die laadpools die meer dan 60 km van elkaar verwijderd zijn.

6.   Langs het TEN-T-wegennetwerk is de installatie van één openbaar toegankelijke laadpool voor lichte elektrische voertuigen die voertuigen in beide rijrichtingen bedient, toegestaan op voorwaarde dat:

| a) | die laadpool gemakkelijk bereikbaar is vanuit beide rijrichtingen; |
| --- | --- |

a)

die laadpool gemakkelijk bereikbaar is vanuit beide rijrichtingen;

| b) | die laadpool met goede bewegwijzering is aangegeven; en |
| --- | --- |

b)

die laadpool met goede bewegwijzering is aangegeven; en

| c) | voor beide rijrichtingen wordt voldaan aan de in lid 4 vermelde vereisten met betrekking tot de maximumafstand tussen laadpools, het totale laadvermogen van de laadpool, het aantal laadpunten en het laadvermogen per laadpunt die van toepassing zijn op één rijrichting. |
| --- | --- |

c)

voor beide rijrichtingen wordt voldaan aan de in lid 4 vermelde vereisten met betrekking tot de maximumafstand tussen laadpools, het totale laadvermogen van de laadpool, het aantal laadpunten en het laadvermogen per laadpunt die van toepassing zijn op één rijrichting.

7.   In afwijking van lid 4 van dit artikel kunnen de lidstaten, langs wegen van het TEN-T-netwerk met een totale jaarlijkse gemiddelde dagelijkse verkeersdichtheid van minder dan 8 500 lichte voertuigen en indien de uitrol van infrastructuur uit het oogpunt van de sociaal-economische kosten en baten niet kan worden gerechtvaardigd, bepalen dat een openbaar toegankelijke laadpool voor lichte elektrische voertuigen beide rijrichtingen bedient, op voorwaarde dat wordt voldaan aan de in lid 4 van dit artikel vastgestelde vereisten met betrekking tot de maximumafstand tussen laadpools, het totale laadvermogen van de laadpool, het aantal laadpunten en het laadvermogen per laadpunt die van toepassing zijn op één rijrichting, en dat de laadpool gemakkelijk bereikbaar is vanuit beide rijrichtingen en met goede bewegwijzering is aangegeven. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van alle gevallen waarin zij hebben gebruikgemaakt van de in dit lid bedoelde afwijking. De lidstaten evalueren die gevallen om de twee jaar in het kader van de in artikel 15 bedoelde nationale voortgangsrapportage.

8.   In afwijking van lid 4 van dit artikel kunnen de lidstaten, langs wegen van het TEN-T-netwerk met een totale jaarlijkse gemiddelde dagelijkse verkeersdichtheid van minder dan 8 500 lichte voertuigen en indien de uitrol van infrastructuur gezien de sociaal-economische kosten en baten niet kan worden gerechtvaardigd, het op grond van lid 4 van dit artikel vereiste totale laadvermogen van een openbaar toegankelijke laadpool voor lichte voertuigen met maximaal 50 % verminderen, op voorwaarde dat die laadpool slechts één rijrichting bedient en dat aan de overige in lid 4 van dit artikel vastgestelde vereisten, met betrekking tot de maximumafstand tussen laadpools, het aantal laadpunten en het laadvermogen per laadpunt, wordt voldaan. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van alle gevallen waarin zij hebben gebruikgemaakt van de in dit lid bedoelde afwijking. De lidstaten evalueren die gevallen om de twee jaar in het kader van de in artikel 15 bedoelde nationale voortgangsrapportage.

9.   In afwijking van de vereiste maximumafstand van 60 km tussen de openbaar toegankelijke laadpools voor lichte voertuigen zoals vastgesteld in lid 4, punten a) en b), van dit artikel, kunnen de lidstaten voor dergelijke laadpools langs TEN-T-wegen met een totale jaarlijkse gemiddeld verkeersdichtheid van minder dan 3 000 lichte voertuigen een grotere afstand van maximaal 100 km toestaan, op voorwaarde dat de afstand tussen de laadpools duidelijk wordt aangegeven. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van alle gevallen waarin zij hebben gebruikgemaakt van de in dit lid bedoelde afwijking. De lidstaten evalueren die gevallen om de twee jaar in het kader van de in artikel 15 bedoelde nationale voortgangsrapportage.

10.   Wanneer een lidstaat de Commissie in kennis heeft gesteld van een geval waarin hij heeft gebruikgemaakt van een in lid 7 bedoelde afwijking, wordt geacht te zijn voldaan aan de vereisten van lid 4, punten a) en b), wat betreft de maximumafstand tussen laadpools.

11.   Naburige lidstaten zorgen ervoor dat de in de punten a) en b) van lid 4 bedoelde maximumafstanden op grensoverschrijdende wegen van het TEN-T-kernwegennetwerk en het uitgebreide TEN-T-wegennetwerk niet worden overschreden.

Artikel 4

Streefcijfers voor laadinfrastructuur voor zware elektrische voertuigen

1.   De lidstaten zorgen op hun grondgebied voor een minimumdekking van openbaar toegankelijke laadpunten voor zware elektrische voertuigen.

Met het oog daarop zorgen de lidstaten ervoor dat:

| a) | uiterlijk op 31 december 2025 op ten minste 15 % van de lengte van het TEN-T-wegennetwerk in elke rijrichting openbaar toegankelijke laadpools voor zware elektrische voertuigen zijn geïnstalleerd en dat elke laadpool een laadvermogen van ten minste 1 400 kW levert en ten minste één laadpunt met een individueel laadvermogen van ten minste 350 kW omvat; |
| --- | --- |

a)

uiterlijk op 31 december 2025 op ten minste 15 % van de lengte van het TEN-T-wegennetwerk in elke rijrichting openbaar toegankelijke laadpools voor zware elektrische voertuigen zijn geïnstalleerd en dat elke laadpool een laadvermogen van ten minste 1 400 kW levert en ten minste één laadpunt met een individueel laadvermogen van ten minste 350 kW omvat;

| b) | uiterlijk op 31 december 2027 op ten minste 50 % van de lengte van het TEN-T-wegennetwerk in elke rijrichting openbaar toegankelijke laadpools voor zware elektrische voertuigen zijn geïnstalleerd en dat elke laadpool:






  i) | op het TEN-T-kernwegennetwerk een laadvermogen van ten minste 2 800 kW levert en ten minste twee laadpunten met een individueel laadvermogen van ten minste 350 kW omvat; |
| --- | --- | --- |

b)

uiterlijk op 31 december 2027 op ten minste 50 % van de lengte van het TEN-T-wegennetwerk in elke rijrichting openbaar toegankelijke laadpools voor zware elektrische voertuigen zijn geïnstalleerd en dat elke laadpool:

i)

op het TEN-T-kernwegennetwerk een laadvermogen van ten minste 2 800 kW levert en ten minste twee laadpunten met een individueel laadvermogen van ten minste 350 kW omvat;

| ii) | op het uitgebreide TEN-T-wegennetwerk een laadvermogen van ten minste 1 400 kW levert en ten minste één laadpunt met een individueel laadvermogen van ten minste 350 kW omvat; |
| --- | --- |

ii)

op het uitgebreide TEN-T-wegennetwerk een laadvermogen van ten minste 1 400 kW levert en ten minste één laadpunt met een individueel laadvermogen van ten minste 350 kW omvat;

| c) | uiterlijk op 31 december 2030 op het TEN-T-kernwegennetwerk in elke rijrichting op onderlinge afstanden van maximaal 60 km openbaar toegankelijke laadpools voor zware elektrische voertuigen zijn geïnstalleerd en dat elke laadpool een laadvermogen van ten minste 3 600 kW levert en ten minste twee laadpunten met een individueel laadvermogen van ten minste 350 kW omvat; |
| --- | --- |

c)

uiterlijk op 31 december 2030 op het TEN-T-kernwegennetwerk in elke rijrichting op onderlinge afstanden van maximaal 60 km openbaar toegankelijke laadpools voor zware elektrische voertuigen zijn geïnstalleerd en dat elke laadpool een laadvermogen van ten minste 3 600 kW levert en ten minste twee laadpunten met een individueel laadvermogen van ten minste 350 kW omvat;

| d) | uiterlijk op 31 december 2030 op het uitgebreide TEN-T-wegennetwerk in elke rijrichting op onderlinge afstanden van maximaal 100 km openbaar toegankelijke laadpools voor zware elektrische voertuigen zijn geïnstalleerd en dat elke laadpool een laadvermogen van ten minste 1 500 kW levert en ten minste één laadpunt met een individueel laadvermogen van ten minste 350 kW omvat; |
| --- | --- |

d)

uiterlijk op 31 december 2030 op het uitgebreide TEN-T-wegennetwerk in elke rijrichting op onderlinge afstanden van maximaal 100 km openbaar toegankelijke laadpools voor zware elektrische voertuigen zijn geïnstalleerd en dat elke laadpool een laadvermogen van ten minste 1 500 kW levert en ten minste één laadpunt met een individueel laadvermogen van ten minste 350 kW omvat;

| e) | uiterlijk op 31 december 2027 elk veilig en beveiligd parkeerterrein is uitgerust met ten minste twee openbaar toegankelijk laadstations voor zware elektrische voertuigen met een individueel laadvermogen van ten minste 100 kW; |
| --- | --- |

e)

uiterlijk op 31 december 2027 elk veilig en beveiligd parkeerterrein is uitgerust met ten minste twee openbaar toegankelijk laadstations voor zware elektrische voertuigen met een individueel laadvermogen van ten minste 100 kW;

| f) | uiterlijk op 31 december 2030 elk veilig en beveiligd parkeerterrein is uitgerust met ten minste vier openbaar toegankelijke laadstations voor zware elektrische voertuigen met een individueel laadvermogen van ten minste 100 kW; |
| --- | --- |

f)

uiterlijk op 31 december 2030 elk veilig en beveiligd parkeerterrein is uitgerust met ten minste vier openbaar toegankelijke laadstations voor zware elektrische voertuigen met een individueel laadvermogen van ten minste 100 kW;

| g) | uiterlijk op 31 december 2025 elk stedelijk knooppunt beschikt over openbaar toegankelijke laadpunten voor zware elektrische voertuigen met een totaal laadvermogen van ten minste 900 kW, geleverd door laadstations met een individueel laadvermogen van ten minste 150 kW; |
| --- | --- |

g)

uiterlijk op 31 december 2025 elk stedelijk knooppunt beschikt over openbaar toegankelijke laadpunten voor zware elektrische voertuigen met een totaal laadvermogen van ten minste 900 kW, geleverd door laadstations met een individueel laadvermogen van ten minste 150 kW;

| h) | uiterlijk op 31 december 2030 elk stedelijk knooppunt beschikt over openbaar toegankelijke laadpunten voor zware elektrische voertuigen met een totaal laadvermogen van ten minste 1 800 kW, geleverd door laadstations met een individueel laadvermogen van ten minste 150 kW. |
| --- | --- |

h)

uiterlijk op 31 december 2030 elk stedelijk knooppunt beschikt over openbaar toegankelijke laadpunten voor zware elektrische voertuigen met een totaal laadvermogen van ten minste 1 800 kW, geleverd door laadstations met een individueel laadvermogen van ten minste 150 kW.

2.   De berekening van het percentage van de lengte van het TEN-T-wegennetwerk als bedoeld in lid 1, punten a) en b), is gebaseerd op de volgende elementen:

| a) | voor de berekening van de noemer: de totale lengte van het TEN-T-wegennetwerk op het grondgebied van de lidstaat; |
| --- | --- |

a)

voor de berekening van de noemer: de totale lengte van het TEN-T-wegennetwerk op het grondgebied van de lidstaat;

| b) | voor de berekening van de teller: de gecumuleerde lengte van de tracés van het TEN-T-wegennetwerk tussen twee openbaar toegankelijke laadpools voor zware elektrische voertuigen die voldoen aan de eisen van respectievelijk lid 1, punt a), of lid 1, punt b), met uitzondering van tracés van het TEN-T-wegennetwerk tussen twee van die laadpools die meer dan 120 km van elkaar verwijderd zijn. |
| --- | --- |

b)

voor de berekening van de teller: de gecumuleerde lengte van de tracés van het TEN-T-wegennetwerk tussen twee openbaar toegankelijke laadpools voor zware elektrische voertuigen die voldoen aan de eisen van respectievelijk lid 1, punt a), of lid 1, punt b), met uitzondering van tracés van het TEN-T-wegennetwerk tussen twee van die laadpools die meer dan 120 km van elkaar verwijderd zijn.

3.   Langs het TEN-T-wegennetwerk kan één openbaar toegankelijke laadpool voor zware elektrische voertuigen worden geïnstalleerd voor beide rijrichtingen, op voorwaarde dat:

| a) | die laadpool gemakkelijk bereikbaar is vanuit beide rijrichtingen; |
| --- | --- |

a)

die laadpool gemakkelijk bereikbaar is vanuit beide rijrichtingen;

| b) | die laadpool met goede bewegwijzering is aangegeven; en |
| --- | --- |

b)

die laadpool met goede bewegwijzering is aangegeven; en

| c) | voor beide rijrichtingen wordt voldaan aan de in lid 1 vermelde vereisten met betrekking tot de maximumafstand tussen laadpools, het totale laadvermogen van de laadpool, het aantal laadpunten en het laadvermogen per laadpunt die van toepassing zijn op één rijrichting. |
| --- | --- |

c)

voor beide rijrichtingen wordt voldaan aan de in lid 1 vermelde vereisten met betrekking tot de maximumafstand tussen laadpools, het totale laadvermogen van de laadpool, het aantal laadpunten en het laadvermogen per laadpunt die van toepassing zijn op één rijrichting.

4.   In afwijking van lid 1 van dit artikel kunnen de lidstaten, langs wegen van het TEN-T-netwerk met een totale jaarlijkse gemiddelde dagelijkse verkeersdichtheid van minder dan 2 000 zware voertuigen en indien de uitrol van infrastructuur gezien de sociaal-economische kosten en baten niet kan worden gerechtvaardigd, bepalen dat een openbaar toegankelijke laadpool voor zware elektrische voertuigen beide rijrichtingen bedient, op voorwaarde dat wordt voldaan aan de in lid 1 van dit artikel vastgestelde vereisten met betrekking tot de maximumafstand tussen laadpools, het totale laadvermogen van de laadpool, het aantal laadpunten en het laadvermogen per laadpunt die van toepassing zijn op één rijrichting, en dat de laadpool gemakkelijk bereikbaar is vanuit beide rijrichtingen en met goede bewegwijzering is aangegeven. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van alle gevallen waarin zij hebben gebruikgemaakt van de in dit lid bedoelde afwijking. De lidstaten evalueren die gevallen om de twee jaar in het kader van de in artikel 15 bedoelde nationale voortgangsrapportage.

5.   In afwijking van lid 1 van dit artikel kunnen de lidstaten, langs wegen van het TEN-T-netwerk met een totale jaarlijkse gemiddelde dagelijkse verkeersdichtheid van minder dan 2 000 zware voertuigen en indien de uitrol van infrastructuur gezien de sociaal-economische kosten en baten niet kan worden gerechtvaardigd, het op grond van lid 1 van dit artikel vereiste totale laadvermogen van een openbaar toegankelijke laadpool voor zware elektrische voertuigen met maximaal 50 % verminderen, op voorwaarde dat die laadpool slechts één rijrichting bedient en dat aan de andere in lid 1 van dit artikel vastgestelde vereisten met betrekking tot de maximumafstand tussen laadpools, het aantal laadpunten en het laadvermogen per laadpunt wordt voldaan. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van alle gevallen waarin zij hebben gebruikgemaakt van de in dit lid bedoelde afwijking. De lidstaten evalueren die gevallen om de twee jaar in het kader van de in artikel 15 bedoelde nationale voortgangsrapportage.

6.   In afwijking van de vereiste maximumafstand van 60 km tussen de openbaar toegankelijke laadpools voor zware elektrische voertuigen zoals vastgesteld in lid 1, punt c), van dit artikel, kunnen de lidstaten voor dergelijke laadpools langs de wegen van het TEN-T-kernnetwerk met een totale jaarlijkse gemiddelde dagelijkse verkeersdichtheid van minder dan 800 zware voertuigen een grotere afstand van maximaal 100 km toestaan, op voorwaarde dat de afstand tussen de laadpools goed wordt aangegeven. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van alle gevallen waarin zij hebben gebruikgemaakt van de in dit lid bedoelde afwijkingen. De lidstaten evalueren die gevallen om de twee jaar in het kader van de in artikel 15 bedoelde nationale voortgangsrapportage.

7.   Wanneer een lidstaat de Commissie in kennis heeft gesteld van een geval waarin hij heeft gebruikgemaakt van een in lid 6 bedoelde afwijking, wordt geacht te zijn voldaan aan het vereiste van lid 1, punt c), wat betreft de maximumafstand tussen de laadpools.

8.   In afwijking van de in lid 1, punten a), b), c) en d), vastgestelde vereisten met betrekking tot het totale laadvermogen van openbaar toegankelijke laadpools voor zware elektrische voertuigen en van het in lid 1, punt c), vastgestelde vereiste met betrekking tot de maximumafstand tussen die laadpools, kan Cyprus bij de Commissie een met redenen omkleed verzoek indienen om te worden gemachtigd lagere eisen inzake het totale laadvermogen van openbaar toegankelijke laadpools voor zware elektrische voertuigen of een grotere afstand van maximaal 100 km tussen die laadpools, dan wel beide, toe te passen, op voorwaarde dat een dergelijk verzoek, als het wordt ingewilligd, het verkeer van zware elektrische voertuigen in die lidstaat niet zal belemmeren.

De Commissie neemt binnen zes maanden na ontvangst van een op grond van de eerste alinea ingediend gemotiveerd verzoek een besluit overeenkomstig de rechtvaardiging voor elk specifiek geval. Elke op grond van een dergelijk besluit aan Cyprus verleende machtiging is ten hoogste vier jaar geldig. Wanneer Cyprus de geldigheidsduur van de machtiging wenst te verlengen, kan het vóór het verstrijken van de geldigheidsduur van de machtiging bij de Commissie een nieuw met redenen omkleed verzoek indienen.

9.   Uiterlijk op 31 december 2030 zorgen naburige lidstaten ervoor dat de in lid 1, punten c) en d), bedoelde maximumafstanden tussen laadpools op grensoverschrijdende tracés van het TEN-T-kernwegennetwerk en het uitgebreide TEN-T-wegennetwerk niet worden overschreden. Vóór die datum wordt bijzondere aandacht besteed aan de grensoverschrijdende tracés en stellen de naburige lidstaten alles in het werk om die maximumafstanden in acht te nemen zodra zij de laadinfrastructuur op de grensoverschrijdende tracés van het TEN-T-wegennetwerk uitrollen.

Artikel 5

Laadinfrastructuur

1.   Exploitanten van laadpunten bieden eindgebruikers op de door hen geëxploiteerde openbaar toegankelijke laadpunten de mogelijkheid om hun elektrisch voertuig op ad-hocbasis te laden.

Bij openbaar toegankelijke laadpunten die vanaf 13 april 2024 worden geïnstalleerd, is het mogelijk een ad-hoclaadbeurt te betalen met behulp van een in de Unie gangbaar betaalinstrument. Daartoe zorgen exploitanten van laadpunten ervoor dat bij die punten elektronisch kan worden betaald via terminals en apparaten voor betalingsdiensten, waaronder ten minste een van de volgende:

| a) | betaalkaartlezers; |
| --- | --- |

a)

betaalkaartlezers;

| b) | apparaten voor contactloos betalen die ten minste in staat zijn betaalkaarten te lezen; |
| --- | --- |

b)

apparaten voor contactloos betalen die ten minste in staat zijn betaalkaarten te lezen;

| c) | voor openbaar toegankelijke laadpunten met een laadvermogen van minder dan 50 kW, apparaten met een internetverbinding en mogelijkheid tot een veilige betalingstransactie, die bijvoorbeeld een specifieke Quick-responscode genereren. |
| --- | --- |

c)

voor openbaar toegankelijke laadpunten met een laadvermogen van minder dan 50 kW, apparaten met een internetverbinding en mogelijkheid tot een veilige betalingstransactie, die bijvoorbeeld een specifieke Quick-responscode genereren.

Met ingang van 1 januari 2027 zorgen exploitanten van laadpunten ervoor dat alle door hen geëxploiteerde openbaar toegankelijke laadpunten met een laadvermogen van 50 kW of meer die langs het TEN-T-wegennetwerk of op een veilig en beveiligd parkeerterrein zijn geïnstalleerd, met inbegrip van laadpunten die zijn geïnstalleerd vóór 13 april 2024, voldoen aan de vereisten die zijn vastgesteld in punt a) of punt b).

Een enkele betaalterminal of een enkel betaalapparaat als bedoeld in de tweede alinea kan meerdere openbaar toegankelijke laadpunten binnen een laadpool bedienen.

De in dit lid vastgestelde vereisten zijn niet van toepassing op openbaar toegankelijke laadpunten waarbij de laaddienst gratis wordt verleend.

2.   Wanneer exploitanten van laadpunten op een door hen geëxploiteerd openbaar toegankelijk laadpunt automatische authenticatie aanbieden, zorgen zij ervoor dat eindgebruikers altijd het recht hebben om geen gebruik te maken van de automatische authenticatie en in plaats daarvan ofwel hun voertuig op ad-hocbasis kunnen opladen, zoals bepaald in lid 1, ofwel kunnen gebruikmaken van een andere contractuele laadoplossing die op dat laadpunt wordt aangeboden. Op elk openbaar toegankelijk laadpunt dat zij exploiteren en waar zij automatische authenticatie beschikbaar stellen, vermelden exploitanten van laadpunten op duidelijke wijze dat die optie beschikbaar is voor eindgebruikers en bieden zij hun die optie op een handige manier aan.

3.   De prijzen die exploitanten van openbaar toegankelijke laadpunten in rekening brengen, zijn redelijk, gemakkelijk en duidelijk vergelijkbaar, transparant en niet-discriminerend. Exploitanten van openbaar toegankelijke laadpunten maken via de in rekening gebrachte prijzen geen onderscheid tussen eindgebruikers en aanbieders van mobiliteitsdiensten of tussen verschillende aanbieders van mobiliteitsdiensten. Niettemin kan het prijsniveau worden gedifferentieerd, maar enkel indien zulks op evenredige wijze gebeurt en objectief gerechtvaardigd is.

4.   Bij openbaar toegankelijke laadpunten met een laadvermogen van 50 kW of meer is de door de exploitant in rekening gebrachte ad-hocprijs gebaseerd op de prijs per kWh voor de geleverde elektriciteit. Voorts kunnen de exploitanten van die laadpunten een rotatietarief in de vorm van een prijs per minuut in rekening brengen om langdurige bezetting van het laadpunt te ontmoedigen.

Exploitanten van openbaar toegankelijke laadpunten met een laadvermogen van 50 kW of meer vermelden bij de laadstations de ad-hocprijs per kWh en een eventueel in prijs per minuut uitgedrukt rotatietarief, zodat die informatie bij de eindgebruikers bekend is voordat zij een laadsessie beginnen en prijsvergelijking wordt vergemakkelijkt.

Exploitanten van openbaar toegankelijke laadpunten met een laadvermogen van minder dan 50 kW stellen bij de door hen geëxploiteerde laadstations de informatie over de ad-hocprijs en alle prijscomponenten ervan duidelijk en gemakkelijk beschikbaar, zodat die informatie bij de eindgebruikers bekend is voordat zij een laadsessie beginnen en prijsvergelijking wordt vergemakkelijkt. De toepasselijke prijscomponenten worden in de volgende volgorde gepresenteerd:

| — | de prijs per kWh, |
| --- | --- |

—

de prijs per kWh,

| — | de prijs per minuut, |
| --- | --- |

—

de prijs per minuut,

| — | de prijs per sessie, en |
| --- | --- |

—

de prijs per sessie, en

| — | alle andere prijscomponenten die van toepassing zijn. |
| --- | --- |

—

alle andere prijscomponenten die van toepassing zijn.

De eerste en de tweede alinea zijn van toepassing op alle laadpunten die geïnstalleerd worden vanaf 13 april 2024.

5.   De prijzen die aanbieders van mobiliteitsdiensten aan eindgebruikers in rekening brengen, zijn redelijk, transparant en niet-discriminerend. Aanbieders van mobiliteitsdiensten stellen eindgebruikers vóór het begin van een geplande laadsessie via vrij toegankelijke, breed ondersteunde elektronische middelen alle prijsinformatie ter beschikking die op die laadsessie van toepassing is; daarbij wordt duidelijk onderscheid gemaakt tussen alle prijscomponenten, waaronder de toepasselijke e-roamingkosten en andere door de aanbieder van mobiliteitsdiensten aangerekende vergoedingen of kosten. De vergoedingen zijn redelijk, transparant en niet-discriminerend. Aanbieders van mobiliteitsdiensten brengen geen extra kosten in rekening voor grensoverschrijdende e-roaming.

6.   De lidstaten zorgen ervoor dat hun autoriteiten regelmatig toezicht houden op de markt voor laadinfrastructuur, en met name ervoor zorgen dat exploitanten van laadpunten en aanbieders van mobiliteitsdiensten de leden 3 en 5 naleven. De lidstaten streven er tevens naar dat hun autoriteiten regelmatig toezicht houden op mogelijk oneerlijke handelspraktijken die gevolgen hebben voor consumenten.

7.   Uiterlijk op 14 oktober 2024 zorgen exploitanten van laadpunten ervoor dat alle door hen geëxploiteerde openbaar toegankelijke laadpunten digitaal verbonden zijn.

8.   Exploitanten van laadpunten zorgen ervoor dat alle door hen geëxploiteerde openbaar toegankelijke laadpunten die gebouwd zijn na 13 april 2024 of gerenoveerd zijn na 14 oktober 2024 slim kunnen laden.

9.   De lidstaten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat op parkeer- en rustplaatsen langs het TEN-T-wegennetwerk waar infrastructuur voor alternatieve brandstoffen is geïnstalleerd, de exacte plaats van de infrastructuur voor alternatieve brandstoffen met goede bewegwijzering wordt aangegeven.

10.   Uiterlijk op 14 april 2025 zorgen exploitanten van openbaar toegankelijke laadpunten ervoor dat alle door hen geëxploiteerde openbaar toegankelijke laadpunten met gelijkstroom (DC), uitgerust zijn met een vaste laadkabel.

11.   Als de exploitant van een laadpunt niet de eigenaar is van dat punt, stelt de eigenaar de exploitant, overeenkomstig de tussen beide getroffen regelingen, een laadpunt ter beschikking waarvan de technische kenmerken hem in staat stellen te voldoen aan de in de leden 2, 7, 8 en 10 vastgestelde verplichting.

Artikel 6

Streefcijfers voor waterstoftankinfrastructuur voor wegvoertuigen

1.   De lidstaten zorgen ervoor dat op hun grondgebied uiterlijk op 31 december 2030 een minimumaantal openbaar toegankelijke waterstoftankstations is uitgerold.

Daartoe zorgen de lidstaten ervoor dat het TEN-T-kernnetwerk uiterlijk op 31 december 2030 wordt uitgerust met openbaar toegankelijke waterstoftankstations die zijn ontworpen voor een minimale cumulatieve capaciteit van 1 ton per dag en met een dispenser van ten minste 700 bar; de onderlinge afstand tussen die tankstations bedraagt maximaal 200 km.

De lidstaten zorgen ervoor dat uiterlijk op 31 december 2030 in elk stedelijk knooppunt ten minste één openbaar toegankelijk waterstoftankstation beschikbaar is. De lidstaten zorgen ervoor dat een analyse wordt gemaakt om de beste locatie voor dergelijke tankstations te bepalen, en dat die analyse in het bijzonder de uitrol onderzoekt van dergelijke tankstations in multimodale knooppunten waar ook aan andere vervoerswijzen waterstof zou kunnen worden geleverd.

De lidstaten leggen in hun nationale beleidskaders een duidelijk lineair traject vast richting de verwezenlijking van de doelstellingen voor 2030, samen met een duidelijk indicatief streefcijfer voor 2027 dat voldoende dekking van het TEN-T-kernnetwerk biedt om aan de ontwikkelende marktvraag te voldoen.

2.   Naburige lidstaten zorgen ervoor dat de in lid 1, tweede alinea, bedoelde maximumafstand op grensoverschrijdende tracés van het TEN-T-kernnetwerk niet wordt overschreden.

3.   De exploitant van een openbaar toegankelijk tankstation of, indien hij niet de eigenaar is, de eigenaar van dat tankstation zorgt er, overeenkomstig regelingen tussen beide, voor dat het station kan worden gebruikt door zowel lichte voertuigen als zware voertuigen.

4.   In afwijking van lid 1 van dit artikel kunnen de lidstaten, langs wegen van het TEN-T-kernnetwerk met een totale jaarlijkse gemiddelde dagelijkse verkeersdichtheid van minder dan 2 000 zware voertuigen en indien de uitrol van infrastructuur gezien de sociaal-economische kosten en baten niet kan worden gerechtvaardigd, de op grond van lid 1 van dit artikel vereiste capaciteit van een openbaar toegankelijk waterstoftankstation met maximaal 50 % verminderen, op voorwaarde dat aan de in lid 1 van dit artikel vastgestelde vereisten met betrekking tot de maximumafstand tussen waterstoftankstations en de druk van de dispenser wordt voldaan. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van alle gevallen waarin zij hebben gebruikgemaakt van de in dit lid bedoelde afwijking. De lidstaten evalueren die gevallen om de twee jaar in het kader van de in artikel 15 bedoelde nationale voortgangsrapportage.

5.   In afwijking van lid 1 van dit artikel kunnen lidstaten, indien de kosten van de uitrol van de infrastructuur niet in verhouding staan tot de baten, met inbegrip van de milieuvoordelen, ervoor kiezen lid 1 van dit artikel niet van toepassing te laten zijn op:

| a) | de in artikel 349 VWEU bedoelde ultraperifere gebieden van de Unie; of |
| --- | --- |

a)

de in artikel 349 VWEU bedoelde ultraperifere gebieden van de Unie; of

| b) | eilanden die vallen onder de definitie van kleine verbonden systemen of kleine geïsoleerde systemen in Richtlijn (EU) 2019/944. |
| --- | --- |

b)

eilanden die vallen onder de definitie van kleine verbonden systemen of kleine geïsoleerde systemen in Richtlijn (EU) 2019/944.

In die gevallen onderbouwen de lidstaten hun besluit voor de Commissie en stellen zij alle relevante informatie in hun nationale beleidskaders beschikbaar.

Artikel 7

Infrastructuur voor het tanken van waterstof

1.   Exploitanten van waterstoftankpunten bieden eindgebruikers in de door hen geëxploiteerde openbaar toegankelijke tankpunten de mogelijkheid om op ad-hocbasis te tanken.

Bij alle openbaar toegankelijke waterstoftankpunten is het mogelijk een ad-hoctankbeurt te betalen met behulp van een in de Unie gangbaar betaalinstrument. Daartoe zorgen exploitanten van die punten ervoor dat elektronisch kan worden betaald via terminals en apparatuur voor betalingsdiensten, waaronder ten minste een van de volgende:

| a) | betaalkaartlezers; |
| --- | --- |

a)

betaalkaartlezers;

| b) | apparatuur voor contactloos betalen die ten minste in staat is betaalkaarten te lezen; |
| --- | --- |

b)

apparatuur voor contactloos betalen die ten minste in staat is betaalkaarten te lezen;

Op openbaar toegankelijke waterstoftankpunten die worden geïnstalleerd na 13 april 2024, zijn de in dit lid vastgestelde vereisten van toepassing na hun installatie. Op openbaar toegankelijke tankpunten die zijn geïnstalleerd vóór 13 april 2024, zijn de in dit lid vastgestelde vereisten van toepassing vanaf 14 oktober 2024.

Indien de exploitant van het waterstoftankpunt niet de eigenaar is van dat punt, stelt de eigenaar de exploitant, overeenkomstig de tussen beide getroffen regelingen, waterstoftankpunten ter beschikking waarvan de technische kenmerken de exploitant in staat stellen te voldoen aan de in dit lid vastgestelde verplichtingen.

2.   De prijzen die exploitanten van openbaar toegankelijke waterstoftankpunten in rekening brengen, zijn redelijk, gemakkelijk en duidelijk vergelijkbaar, transparant en niet-discriminerend. Exploitanten van openbaar toegankelijke waterstoftankpunten maken via de in rekening gebrachte prijzen geen onderscheid tussen eindgebruikers en aanbieders van mobiliteitsdiensten of tussen verschillende aanbieders van mobiliteitsdiensten. Niettemin kan het prijsniveau worden gedifferentieerd, maar enkel indien zulks objectief gerechtvaardigd is.

3.   Exploitanten van waterstoftankpunten tonen in de door hen geëxploiteerde openbaar toegankelijke waterstoftankstations op duidelijke wijze informatie over de ad-hocprijs in prijs per kg, zodat die informatie bij de eindgebruikers bekend is voordat zij een tanksessie beginnen en prijsvergelijking wordt vergemakkelijkt.

4.   Exploitanten van openbaar toegankelijke waterstoftankstations kunnen op contractbasis waterstoftankdiensten verlenen aan klanten, onder meer namens en voor rekening van andere aanbieders van mobiliteitsdiensten. Aanbieders van mobiliteitsdiensten brengen eindgebruikers redelijke, transparante en niet-discriminerende prijzen in rekening. Aanbieders van mobiliteitsdiensten stellen eindgebruikers vóór het begin van de tanksessie via vrij toegankelijke, breed ondersteunde elektronische middelen alle voor hun geplande tanksessie specifieke prijsinformatie ter beschikking; daarbij wordt een duidelijk onderscheid gemaakt tussen alle prijscomponenten die de exploitant van het waterstoftankpunt in rekening brengt, met inbegrip van de toepasselijke e-roamingkosten en andere door de aanbieder van mobiliteitsdiensten aangerekende vergoedingen of kosten.

Artikel 8

Infrastructuur voor vloeibaar methaan voor wegvoertuigen

Tot en met 31 december 2024 zorgen de lidstaten ervoor dat er minstens op het TEN-T-kernnetwerk een passend aantal openbaar toegankelijke tankpunten voor vloeibaar methaan uitgerold zijn om ervoor te zorgen dat zware voertuigen op vloeibaar methaan in de hele Unie kunnen rijden, voor zover daar vraag naar is en tenzij de kosten buitensporig zijn ten opzichte van de baten, waaronder de voordelen voor het milieu.

Artikel 9

Streefcijfers voor walstroomvoorzieningen in zeehavens

1.   De lidstaten zorgen ervoor dat in de zeehavens van het TEN-T-netwerk minimale walstroomvoorzieningen voor zeegaande containerschepen en zeegaande passagiersschepen beschikbaar zijn.

Met het oog daarop nemen de lidstaten de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat uiterlijk op 31 december 2029:

| a) | de zeehavens van het TEN-T-kernnetwerk en de zeehavens van het uitgebreide TEN-T-netwerk, die de jongste drie jaar jaarlijks gemiddeld meer dan 100 havenaanlopen ontvingen van aan de kade aangemeerde zeegaande containerschepen van meer dan 5 000 brutoton, jaarlijks voldoende walstroom kunnen voorzien voor ten minste 90 % van het totale aantal havenaanlopen van aan de kade aangemeerde zeegaande containerschepen van meer dan 5 000 brutoton in die zeehaven; |
| --- | --- |

a)

de zeehavens van het TEN-T-kernnetwerk en de zeehavens van het uitgebreide TEN-T-netwerk, die de jongste drie jaar jaarlijks gemiddeld meer dan 100 havenaanlopen ontvingen van aan de kade aangemeerde zeegaande containerschepen van meer dan 5 000 brutoton, jaarlijks voldoende walstroom kunnen voorzien voor ten minste 90 % van het totale aantal havenaanlopen van aan de kade aangemeerde zeegaande containerschepen van meer dan 5 000 brutoton in die zeehaven;

| b) | de zeehavens van het TEN-T-kernnetwerk en de zeehavens van het uitgebreide TEN-T-netwerk, die de jongste drie jaar jaarlijks gemiddeld meer dan 40 havenaanlopen ontvingen van aan de kade aangemeerde zeegaande roropassagiersschepen van meer dan 5 000 brutoton en zeegaande hogesnelheidspassagiersvaartuigen van meer dan 5 000 brutoton, jaarlijks voldoende walstroom kunnen voorzien voor ten minste 90 % van het totale aantal havenaanlopen van aan de kade aangemeerde zeegaande roropassagiersschepen van meer dan 5 000 brutoton en zeegaande hogesnelheidspassagiersvaartuigen van meer dan 5 000 brutoton in die zeehaven; |
| --- | --- |

b)

de zeehavens van het TEN-T-kernnetwerk en de zeehavens van het uitgebreide TEN-T-netwerk, die de jongste drie jaar jaarlijks gemiddeld meer dan 40 havenaanlopen ontvingen van aan de kade aangemeerde zeegaande roropassagiersschepen van meer dan 5 000 brutoton en zeegaande hogesnelheidspassagiersvaartuigen van meer dan 5 000 brutoton, jaarlijks voldoende walstroom kunnen voorzien voor ten minste 90 % van het totale aantal havenaanlopen van aan de kade aangemeerde zeegaande roropassagiersschepen van meer dan 5 000 brutoton en zeegaande hogesnelheidspassagiersvaartuigen van meer dan 5 000 brutoton in die zeehaven;

| c) | de zeehavens van het TEN-T-kernnetwerk en de zeehavens van het uitgebreide TEN-T-netwerk, die de jongste drie jaar jaarlijks gemiddeld meer dan 25 havenaanlopen ontvingen van andere aan de kade aangemeerde zeegaande passagiersschepen van meer dan 5 000 brutoton dan zeegaande roropassagiersschepen en zeegaande hogesnelheidspassagiersschepen, voldoende walstroom kunnen voorzien voor ten minste 90 % van het totale aantal havenaanlopen van andere aan de kade aangemeerde passagierszeeschepen van meer dan 5 000 brutoton dan roropassagiersschepen en hogesnelheidspassagiersvaartuigen in die zeehaven. |
| --- | --- |

c)

de zeehavens van het TEN-T-kernnetwerk en de zeehavens van het uitgebreide TEN-T-netwerk, die de jongste drie jaar jaarlijks gemiddeld meer dan 25 havenaanlopen ontvingen van andere aan de kade aangemeerde zeegaande passagiersschepen van meer dan 5 000 brutoton dan zeegaande roropassagiersschepen en zeegaande hogesnelheidspassagiersschepen, voldoende walstroom kunnen voorzien voor ten minste 90 % van het totale aantal havenaanlopen van andere aan de kade aangemeerde passagierszeeschepen van meer dan 5 000 brutoton dan roropassagiersschepen en hogesnelheidspassagiersvaartuigen in die zeehaven.

2.   Voor de bepaling van het aantal havenaanlopen van aan de kade aangemeerde schepen in de desbetreffende zeehaven op grond van lid 1 van dit artikel wordt geen rekening gehouden met de havenaanlopen van de in artikel 6, lid 5, punten a), b), c), e) en g), van Verordening (EU) 2023/1805 bedoelde schepen.

3.   Indien de zeehaven van het TEN-T-kernnetwerk of de zeehaven van het uitgebreide TEN-T-netwerk gelegen is op een eiland, of in een ultraperifeer gebied als bedoeld in artikel 349 VWEU of op het grondgebied van Ceuta en Melilla, dat niet rechtstreeks op het elektriciteitsnet van het vasteland is aangesloten, of in het geval van een ultraperifeer gebied of van Ceuta en Melilla op het elektriciteitsnet van een buurland, is lid 1 van dit artikel niet van toepassing totdat een dergelijke verbinding tot stand is gebracht of tot er ter plaatse voldoende elektrisch vermogen uit niet-fossiele energiebronnen kan worden opgewekt om in de behoeften van het eiland, het ultraperifere gebied of Ceuta en Melilla te voorzien, naargelang van het geval.

Artikel 10

Streefcijfers voor walstroomvoorzieningen in binnenhavens

De lidstaten zien erop toe dat:

| a) | uiterlijk op 31 december 2024 ten minste één walstroomvoorziening voor binnenschepen beschikbaar is in alle binnenhavens van het TEN-T-kernnetwerk; |
| --- | --- |

a)

uiterlijk op 31 december 2024 ten minste één walstroomvoorziening voor binnenschepen beschikbaar is in alle binnenhavens van het TEN-T-kernnetwerk;

| b) | uiterlijk op 31 december 2029 ten minste één walstroomvoorziening voor binnenschepen beschikbaar is in alle binnenhavens van het uitgebreide TEN-T-netwerk. |
| --- | --- |

b)

uiterlijk op 31 december 2029 ten minste één walstroomvoorziening voor binnenschepen beschikbaar is in alle binnenhavens van het uitgebreide TEN-T-netwerk.

Artikel 11

Streefcijfers voor de levering van vloeibaar methaan in zeehavens

1.   De lidstaten zorgen ervoor dat in de in lid 2 bedoelde zeehavens van het TEN-T-kernnetwerk een passend aantal tankpunten voor vloeibaar methaan wordt geïnstalleerd, zodat zeeschepen uiterlijk op 31 december 2024 over het volledige TEN-T-kernnetwerk kunnen varen. Indien nodig werken lidstaten met naburige lidstaten samen om een adequate dekking van het TEN-T-kernnetwerk te waarborgen.

2.   De lidstaten wijzen in hun nationale beleidskaders de zeehavens van het TEN-T-kernnetwerk aan waar de tankpunten voor vloeibaar methaan bedoeld in lid 1 beschikbaar zullen zijn, rekening houdend met havenontwikkeling, bestaande tankpunten voor vloeibaar methaan en de werkelijke marktvraag, zowel op de korte als op de lange termijn, alsook andere ontwikkelingen.

Artikel 12

Streefcijfers voor de levering van elektriciteit aan stilstaande luchtvaartuigen

1.   De lidstaten zorgen ervoor dat op alle luchthavens van het TEN-T-kernnetwerk en van het uitgebreide TEN-T-netwerk de elektriciteitsvoorziening aan stilstaande luchtvaartuigen is verzekerd:

| a) | uiterlijk op 31 december 2024, aan alle voor commerciële luchtvervoersactiviteiten gebruikte standplaatsen van een luchtvaartuig aan de gate voor het in- of uitstappen van passagiers of voor het laden of lossen van goederen; |
| --- | --- |

a)

uiterlijk op 31 december 2024, aan alle voor commerciële luchtvervoersactiviteiten gebruikte standplaatsen van een luchtvaartuig aan de gate voor het in- of uitstappen van passagiers of voor het laden of lossen van goederen;

| b) | uiterlijk op 31 december 2029, aan alle voor commerciële luchtvervoersactiviteiten gebruikte buitenstandplaatsen van een luchtvaartuig voor het in- of uitstappen van passagiers of voor het laden of lossen van goederen. |
| --- | --- |

b)

uiterlijk op 31 december 2029, aan alle voor commerciële luchtvervoersactiviteiten gebruikte buitenstandplaatsen van een luchtvaartuig voor het in- of uitstappen van passagiers of voor het laden of lossen van goederen.

2.   De lidstaten kunnen luchthavens van het TEN-T-netwerk met minder dan 10 000 commerciële vliegbewegingen per jaar, gemiddeld over de afgelopen drie jaar, vrijstellen van de verplichting om op alle buitenstandplaatsen van een luchtvaartuig elektriciteit te leveren aan stilstaande luchtvaartuigen.

3.   Lid 1 is niet van toepassing op speciaal aangewezen standplaatsen voor ijsverwijdering, standplaatsen binnen aangewezen militaire zones en standplaatsen die speciaal bestemd zijn voor luchtvaartuigen voor algemene luchtvaart met een maximumstartgewicht van minder dan 5,7 ton.

4.   Vanaf uiterlijk 1 januari 2030 nemen de lidstaten de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de op grond van lid 1 geleverde elektriciteit afkomstig is van het elektriciteitsnet of ter plaatse wordt opgewekt zonder gebruikmaking van fossiele brandstoffen.

Artikel 13

Spoorweginfrastructuur

Ten aanzien van spoorweginfrastructuur die niet onder Verordening (EU) nr. 1315/2013 valt, beoordelen de lidstaten de ontwikkeling van technologieën voor alternatieve brandstoffen en aandrijfsystemen voor spoorwegtracés die om technische of kostenefficiëntieredenen niet volledig kunnen worden geëlektrificeerd, zoals door waterstof of batterijen aangedreven treinen, en, indien relevant, eventuele behoeften aan laad- en tankinfrastructuur.

Artikel 14

Nationale beleidskaders

1.   Uiterlijk op 31 december 2024 stellen de lidstaten een ontwerp van nationaal beleidskader op voor de ontwikkeling van de markt van alternatieve brandstoffen in de vervoerssector en de uitrol van de betreffende infrastructuur en dienen zij dat ontwerp in bij de Commissie.

2.   De nationale beleidskaders omvatten minstens de volgende elementen:

| a) | een beoordeling van de huidige stand en de toekomstige ontwikkeling van de markt voor alternatieve brandstoffen in de vervoerssector, en van de ontwikkeling van de infrastructuur voor alternatieve brandstoffen, rekening houdend met de intermodale toegang tot die infrastructuur en, indien relevant, de grensoverschrijdende continuïteit en de ontwikkeling van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen op eilanden en in ultraperifere gebieden; |
| --- | --- |

a)

een beoordeling van de huidige stand en de toekomstige ontwikkeling van de markt voor alternatieve brandstoffen in de vervoerssector, en van de ontwikkeling van de infrastructuur voor alternatieve brandstoffen, rekening houdend met de intermodale toegang tot die infrastructuur en, indien relevant, de grensoverschrijdende continuïteit en de ontwikkeling van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen op eilanden en in ultraperifere gebieden;

| b) | de nationale streefcijfers en doelstellingen op grond van de artikelen 3, 4, 6, 8, 9, 10, 11 en 12, waarvoor in deze verordening bindende nationale streefcijfers zijn vastgesteld; |
| --- | --- |

b)

de nationale streefcijfers en doelstellingen op grond van de artikelen 3, 4, 6, 8, 9, 10, 11 en 12, waarvoor in deze verordening bindende nationale streefcijfers zijn vastgesteld;

| c) | de beleidslijnen en maatregelen die nodig zijn om ervoor te zorgen dat de in punt b) bedoelde bindende streefcijfers en doelstellingen worden bereikt; |
| --- | --- |

c)

de beleidslijnen en maatregelen die nodig zijn om ervoor te zorgen dat de in punt b) bedoelde bindende streefcijfers en doelstellingen worden bereikt;

| d) | geplande of genomen maatregelen ter bevordering van de uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen voor eigen wagenparken, met name laadstations en waterstoftankstations voor openbaarvervoersdiensten en laadstations voor deelauto's; |
| --- | --- |

d)

geplande of genomen maatregelen ter bevordering van de uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen voor eigen wagenparken, met name laadstations en waterstoftankstations voor openbaarvervoersdiensten en laadstations voor deelauto's;

| e) | geplande of genomen maatregelen om de uitrol van laadstations voor lichte voertuigen en zware voertuigen op particuliere niet voor het publiek toegankelijke locaties aan te moedigen en te faciliteren; |
| --- | --- |

e)

geplande of genomen maatregelen om de uitrol van laadstations voor lichte voertuigen en zware voertuigen op particuliere niet voor het publiek toegankelijke locaties aan te moedigen en te faciliteren;

| f) | geplande of genomen maatregelen om de uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen, met name openbaar toegankelijke laadpunten, te bevorderen in stedelijke knooppunten; |
| --- | --- |

f)

geplande of genomen maatregelen om de uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen, met name openbaar toegankelijke laadpunten, te bevorderen in stedelijke knooppunten;

| g) | geplande of genomen maatregelen om een voldoende aantal openbaar toegankelijke laadpunten voor hoog vermogen te bevorderen; |
| --- | --- |

g)

geplande of genomen maatregelen om een voldoende aantal openbaar toegankelijke laadpunten voor hoog vermogen te bevorderen;

| h) | geplande of genomen maatregelen die nodig zijn om ervoor te zorgen dat de uitrol en het beheer van laadpunten, met inbegrip van de geografische spreiding van punten voor bidirectioneel laden, bijdragen tot de flexibiliteit van het energiesysteem en tot de penetratie van hernieuwbare elektriciteit in het elektriciteitssysteem; |
| --- | --- |

h)

geplande of genomen maatregelen die nodig zijn om ervoor te zorgen dat de uitrol en het beheer van laadpunten, met inbegrip van de geografische spreiding van punten voor bidirectioneel laden, bijdragen tot de flexibiliteit van het energiesysteem en tot de penetratie van hernieuwbare elektriciteit in het elektriciteitssysteem;

| i) | maatregelen om ervoor te zorgen dat openbaar toegankelijke laad- en tankpunten voor alternatieve brandstoffen toegankelijk zijn voor ouderen, personen met beperkte mobiliteit en personen met een handicap, overeenkomstig de toegankelijkheidsvoorschriften van Richtlijn (EU) 2019/882; |
| --- | --- |

i)

maatregelen om ervoor te zorgen dat openbaar toegankelijke laad- en tankpunten voor alternatieve brandstoffen toegankelijk zijn voor ouderen, personen met beperkte mobiliteit en personen met een handicap, overeenkomstig de toegankelijkheidsvoorschriften van Richtlijn (EU) 2019/882;

| j) | geplande of genomen maatregelen om mogelijke belemmeringen voor de planning, de afgifte van vergunningen en de aanschaf en exploitatie van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen weg te nemen; |
| --- | --- |

j)

geplande of genomen maatregelen om mogelijke belemmeringen voor de planning, de afgifte van vergunningen en de aanschaf en exploitatie van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen weg te nemen;

| k) | een overzicht van de stand van zaken, vooruitzichten en geplande maatregelen met betrekking tot de uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen in zeehavens voor andere energie dan vloeibaar methaan of walstroom voor gebruik door zeeschepen, zoals voor waterstof, ammoniak, methanol en elektriciteit; |
| --- | --- |

k)

een overzicht van de stand van zaken, vooruitzichten en geplande maatregelen met betrekking tot de uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen in zeehavens voor andere energie dan vloeibaar methaan of walstroom voor gebruik door zeeschepen, zoals voor waterstof, ammoniak, methanol en elektriciteit;

| l) | een overzicht van de stand van zaken, vooruitzichten en geplande maatregelen met betrekking tot de uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen, met inbegrip van streefcijfers, belangrijke mijlpalen en benodigde financiering voor door waterstof of batterijen aangedreven treinen op TEN-T-spoorwegtracés die niet kunnen worden geëlektrificeerd; |
| --- | --- |

l)

een overzicht van de stand van zaken, vooruitzichten en geplande maatregelen met betrekking tot de uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen, met inbegrip van streefcijfers, belangrijke mijlpalen en benodigde financiering voor door waterstof of batterijen aangedreven treinen op TEN-T-spoorwegtracés die niet kunnen worden geëlektrificeerd;

| m) | een overzicht van de stand van zaken, vooruitzichten en geplande maatregelen met betrekking tot de uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen op luchthavens, anders dan voor de elektriciteitsvoorziening aan stilstaande luchtvaartuigen, zoals voor het elektrisch laden en het tanken van waterstof voor luchtvaartuigen; |
| --- | --- |

m)

een overzicht van de stand van zaken, vooruitzichten en geplande maatregelen met betrekking tot de uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen op luchthavens, anders dan voor de elektriciteitsvoorziening aan stilstaande luchtvaartuigen, zoals voor het elektrisch laden en het tanken van waterstof voor luchtvaartuigen;

| n) | een overzicht van de stand van zaken, vooruitzichten en geplande maatregelen met betrekking tot de uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen in de binnenvaart, zoals voor elektriciteit en waterstof. |
| --- | --- |

n)

een overzicht van de stand van zaken, vooruitzichten en geplande maatregelen met betrekking tot de uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen in de binnenvaart, zoals voor elektriciteit en waterstof.

3.   De nationale beleidskaders kunnen de volgende elementen omvatten:

| a) | een overzicht van de stand van zaken, vooruitzichten en geplande maatregelen voor de uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen in zeehavens, zoals voor elektriciteit en waterstof, voor havendiensten als gedefinieerd in Verordening (EU) 2017/352 van het Europees Parlement en de Raad (31); |
| --- | --- |

a)

een overzicht van de stand van zaken, vooruitzichten en geplande maatregelen voor de uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen in zeehavens, zoals voor elektriciteit en waterstof, voor havendiensten als gedefinieerd in Verordening (EU) 2017/352 van het Europees Parlement en de Raad (31);

| b) | nationale streefcijfers en maatregelen ter bevordering van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen op de wegennetwerken die geen deel uitmaken van het TEN-T-kernnetwerk of het uitgebreide TEN-T-netwerk, in het bijzonder met betrekking tot openbaar toegankelijke laadpunten; |
| --- | --- |

b)

nationale streefcijfers en maatregelen ter bevordering van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen op de wegennetwerken die geen deel uitmaken van het TEN-T-kernnetwerk of het uitgebreide TEN-T-netwerk, in het bijzonder met betrekking tot openbaar toegankelijke laadpunten;

| c) | maatregelen om te garanderen dat er op het gehele grondgebied van de lidstaat toegang is tot laad- en tankinfrastructuur, met bijzondere aandacht voor plattelandsgebieden teneinde de toegankelijkheid en territoriale cohesie te waarborgen; |
| --- | --- |

c)

maatregelen om te garanderen dat er op het gehele grondgebied van de lidstaat toegang is tot laad- en tankinfrastructuur, met bijzondere aandacht voor plattelandsgebieden teneinde de toegankelijkheid en territoriale cohesie te waarborgen;

| d) | maatregelen om ervoor te zorgen dat bij de dichtheid van openbaar toegankelijke infrastructuur voor alternatieve brandstoffen die nationaal beschikbaar is, rekening wordt gehouden met de bevolkingsdichtheid; |
| --- | --- |

d)

maatregelen om ervoor te zorgen dat bij de dichtheid van openbaar toegankelijke infrastructuur voor alternatieve brandstoffen die nationaal beschikbaar is, rekening wordt gehouden met de bevolkingsdichtheid;

| e) | de nationale streefcijfers en doelstellingen voor de uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen met betrekking tot de punten a), b), c) en d), waarvoor in deze verordening geen bindende streefcijfers zijn vastgesteld. |
| --- | --- |

e)

de nationale streefcijfers en doelstellingen voor de uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen met betrekking tot de punten a), b), c) en d), waarvoor in deze verordening geen bindende streefcijfers zijn vastgesteld.

4.   De lidstaten zorgen ervoor dat in de nationale beleidskaders rekening wordt gehouden met de behoeften van de verschillende vervoerswijzen op hun grondgebied.

5.   De lidstaten zorgen ervoor dat in de nationale beleidskaders waar passend rekening wordt gehouden met de belangen van regionale en lokale autoriteiten, met name wat betreft laad- en tankinfrastructuur voor het openbaar vervoer, alsook met die van de betrokken belanghebbenden.

6.   De lidstaten werken waar nodig door middel van overleg of gezamenlijke beleidskaders samen om te waarborgen dat de maatregelen voor de verwezenlijking van de doelstellingen van deze verordening coherent en gecoördineerd zijn. De lidstaten werken met name samen aan de totstandkoming van strategieën voor het gebruik van alternatieve brandstoffen en de uitrol van de bijbehorende infrastructuur in het vervoer over water. De Commissie ondersteunt de lidstaten bij dat samenwerkingsproces.

7.   Steunmaatregelen voor infrastructuur voor alternatieve brandstoffen zijn in overeenstemming met de desbetreffende staatssteunregels van de Unie.

8.   Elke lidstaat maakt zijn ontwerp van nationaal beleidskader openbaar en zorgt ervoor dat het publiek in een vroeg stadium reële inspraak krijgt bij de ontwikkeling van het ontwerp van nationaal beleidskader.

9.   De Commissie beoordeelt de ontwerpen van nationaal beleidskader en kan aanbevelingen doen aan de lidstaten. Die aanbevelingen worden uiterlijk zes maanden na de indiening van de ontwerpen van nationaal beleidskader als bedoeld in lid 1 van dit artikel gedaan. Zij kunnen met name betrekking hebben op:

| a) | het ambitieniveau van de streefcijfers en doelstellingen om te voldoen aan de verplichtingen van de artikelen 3, 4, 6, 8, 9, 10, 11, 12 en 13; |
| --- | --- |

a)

het ambitieniveau van de streefcijfers en doelstellingen om te voldoen aan de verplichtingen van de artikelen 3, 4, 6, 8, 9, 10, 11, 12 en 13;

| b) | beleidslijnen en maatregelen met betrekking tot nationale streefcijfers en doelstellingen. |
| --- | --- |

b)

beleidslijnen en maatregelen met betrekking tot nationale streefcijfers en doelstellingen.

10.   De lidstaten houden in hun definitieve nationale beleidskader rekening met de eventuele aanbevelingen van de Commissie. Een lidstaat die besluit geen gevolg te geven aan een aanbeveling of een aanzienlijk deel daarvan, stelt de Commissie schriftelijk in kennis van de redenen die aan dat besluit ten grondslag liggen.

11.   Uiterlijk op 31 december 2025 stelt elke lidstaat zijn definitieve nationale beleidskader op in een gemakkelijk leesbare en begrijpelijke vorm en stelt de Commissie daarvan in kennis. Die definitieve nationale beleidskaders worden door de Commissie openbaar gemaakt.

Artikel 15

Nationale rapportage

1.   Uiterlijk op 31 december 2027 en vervolgens om de twee jaar dient elke lidstaat bij de Commissie een individueel nationaal voortgangsverslag over de uitvoering van zijn nationale beleidskader in. Het verslag wordt opgesteld in een gemakkelijk leesbare en begrijpelijke vorm en wordt door de Commissie openbaar gemaakt.

2.   Het nationale voortgangsverslag bevat de in bijlage I bedoelde informatie en, waar passend, een motivering betreffende de mate waarin de in artikel 14, lid 2, bedoelde nationale streefcijfers en doelstellingen zijn verwezenlijkt, alsook een indicatie van de maatregelen die moeten worden genomen om die streefcijfers en doelstellingen in de toekomst te verwezenlijken.

3.   Uiterlijk op 30 juni 2024 en vervolgens om de drie jaar beoordelen de lidstaten hoe de uitrol en exploitatie van laadpunten elektrische voertuigen in staat zouden kunnen stellen een grotere bijdrage te leveren aan de flexibiliteit van het energiesysteem, onder meer door hun deelname aan de balanceringsmarkt, en aan de verdere toename in het gebruik van hernieuwbare elektriciteit. In die beoordeling wordt rekening gehouden met alle types openbare en particuliere laadpunten, ook die welke slim en bidirectioneel laden aanbieden, en met alle laadvermogens, en worden aanbevelingen gedaan in termen van type laadpunt, ondersteunende technologie en geografische spreiding om de gebruikers beter in staat te stellen hun elektrische voertuigen in het systeem te integreren. In die beoordeling worden passende maatregelen aangeduid die moeten worden uitgevoerd om te voldoen aan de vereisten van deze verordening, met inbegrip van maatregelen om de samenhang van de infrastructuurplanning met de bijbehorende netplanning te waarborgen. Bij die beoordeling wordt rekening gehouden met de inbreng van alle belanghebbenden en de beoordeling wordt openbaar gemaakt. Elke lidstaat kan zijn regulerende instantie verzoeken die beoordeling uit te voeren. Op basis van de resultaten van die beoordeling nemen de lidstaten zo nodig passende maatregelen voor de uitrol van extra laadpunten en vermelden zij die maatregelen in het nationale voortgangsverslag als bedoeld in lid 1 van dit artikel. De systeembeheerders houden rekening met de beoordeling en de maatregelen in de in artikel 32, lid 3, en artikel 51 van Richtlijn (EU) 2019/944 bedoelde netontwikkelingsplannen.

4.   Op basis van de input van transmissie- en distributiesysteembeheerders beoordeelt de regulerende instantie van een lidstaat uiterlijk op 30 juni 2024 en vervolgens om de drie jaar de potentiële bijdrage van bidirectioneel laden aan de vermindering van de gebruikers- en systeemkosten en de toename van het aandeel van hernieuwbare elektriciteit in het elektriciteitssysteem. Die beoordeling wordt openbaar gemaakt. Op basis van de resultaten van die beoordeling nemen de lidstaten zo nodig passende maatregelen om de beschikbaarheid en geografische spreiding van punten voor bidirectioneel laden op particuliere plaatsen bij te sturen en nemen zij die maatregelen op in hun nationaal voortgangsverslag als bedoeld in lid 1.

Artikel 16

Inhoud, structuur en formaat van nationale beleidskaders en nationale voortgangsverslagen

Uiterlijk op 14 oktober 2024 stelt de Commissie richtsnoeren en modellen vast betreffende de inhoud, de structuur en de vorm van de nationale beleidskaders die de lidstaten op grond van artikel 14 moeten indienen en de inhoud van de nationale voortgangsverslagen die de lidstaten op grond van artikel 15, lid 1, moeten indienen. De Commissie kan richtsnoeren en modellen vaststellen om de doeltreffende toepassing van alle andere bepalingen van deze verordening in de Unie te faciliteren.

Artikel 17

Beoordeling van de nationale beleidskaders en nationale voortgangsverslagen

1.   Uiterlijk op 31 december 2026 beoordeelt de Commissie de door de lidstaten op grond van artikel 14, lid 11, ingediende nationale beleidskaders en dient zij bij het Europees Parlement en de Raad een verslag in over de beoordeling van die nationale beleidskaders en de samenhang daarvan op het niveau van de Unie, inclusief een eerste evaluatie van de mate waarin de in artikel 14, lid 2, bedoelde nationale streefcijfers en doelstellingen zijn verwezenlijkt.

2.   De Commissie beoordeelt de door de lidstaten op grond van artikel 15, lid 1, ingediende nationale voortgangsverslagen en doet indien passend aanbevelingen aan de lidstaten om ervoor te zorgen dat de doelstellingen worden verwezenlijkt en de in deze verordening vastgestelde verplichtingen worden nageleefd.

3.   De betrokken lidstaat stelt de Commissie binnen zes maanden na ontvangst van de in lid 2 bedoelde aanbevelingen in kennis van de wijze waarop hij voornemens is die aanbevelingen uit te voeren. Indien de betrokken lidstaat besluit die aanbevelingen of een aanzienlijk deel daarvan niet uit te voeren, stelt hij de Commissie in kennis van de redenen daarvoor.

4.   Nadat de lidstaat de kennisgeving of de motivering als bedoeld in lid 3 heeft ingediend, zet de betrokken lidstaat in zijn volgende nationale voortgangsverslag uiteen op welke wijze hij de aanbevelingen heeft uitgevoerd.

5.   De Commissie dient bij het Europees Parlement en de Raad één jaar na indiening van de nationale voortgangsverslagen door de lidstaten op grond van artikel 15, lid 1, een verslag in met haar beoordeling van die nationale voortgangsverslagen. Daarin worden de volgende aspecten beoordeeld:

| a) | de vooruitgang die de lidstaten hebben geboekt bij de verwezenlijking van de in artikel 14, lid 2, bedoelde streefcijfers en doelstellingen, met inbegrip van de reacties van de lidstaten op de aanbevelingen van de Commissie op grond van lid 2 van dit artikel; |
| --- | --- |

a)

de vooruitgang die de lidstaten hebben geboekt bij de verwezenlijking van de in artikel 14, lid 2, bedoelde streefcijfers en doelstellingen, met inbegrip van de reacties van de lidstaten op de aanbevelingen van de Commissie op grond van lid 2 van dit artikel;

| b) | de samenhang van de ontwikkeling van de infrastructuur voor alternatieve brandstoffen op het niveau van de Unie. |
| --- | --- |

b)

de samenhang van de ontwikkeling van de infrastructuur voor alternatieve brandstoffen op het niveau van de Unie.

6.   Op basis van de in artikel 14, lid 11, bedoelde definitieve nationale beleidskaders, de in artikel 15, lid 1, bedoelde nationale voortgangsverslagen en de verslagen bedoeld in artikel 18, lid 1, publiceert en actualiseert de Commissie regelmatig informatie over de door de lidstaten meegedeelde nationale streefcijfers en doelstellingen met betrekking tot:

| a) | het aantal openbaar toegankelijke laadpunten en laadstations, uitgesplitst in laadpunten voor lichte voertuigen en laadpunten en laadstations voor zware voertuigen, en overeenkomstig de categorisering in bijlage III; |
| --- | --- |

a)

het aantal openbaar toegankelijke laadpunten en laadstations, uitgesplitst in laadpunten voor lichte voertuigen en laadpunten en laadstations voor zware voertuigen, en overeenkomstig de categorisering in bijlage III;

| b) | het aantal openbaar toegankelijke waterstoftankpunten; |
| --- | --- |

b)

het aantal openbaar toegankelijke waterstoftankpunten;

| c) | de infrastructuur voor walstroomvoorziening in zee- en binnenhavens van het TEN-T-kernnetwerk en van het uitgebreide TEN-T-netwerk; |
| --- | --- |

c)

de infrastructuur voor walstroomvoorziening in zee- en binnenhavens van het TEN-T-kernnetwerk en van het uitgebreide TEN-T-netwerk;

| d) | de infrastructuur voor elektriciteitsvoorziening voor stilstaande luchtvaartuigen op luchthavens van het TEN-T-kernnetwerk en van het uitgebreide TEN-T-netwerk; |
| --- | --- |

d)

de infrastructuur voor elektriciteitsvoorziening voor stilstaande luchtvaartuigen op luchthavens van het TEN-T-kernnetwerk en van het uitgebreide TEN-T-netwerk;

| e) | het aantal tankpunten voor vloeibaar methaan in zee- en binnenhavens van het TEN-T-kernnetwerk en van het uitgebreide TEN-T-netwerk; |
| --- | --- |

e)

het aantal tankpunten voor vloeibaar methaan in zee- en binnenhavens van het TEN-T-kernnetwerk en van het uitgebreide TEN-T-netwerk;

| f) | het aantal openbaar toegankelijke tankpunten voor vloeibaar methaan voor motorvoertuigen; |
| --- | --- |

f)

het aantal openbaar toegankelijke tankpunten voor vloeibaar methaan voor motorvoertuigen;

| g) | het aantal openbaar toegankelijke CNG-tankpunten voor motorvoertuigen; |
| --- | --- |

g)

het aantal openbaar toegankelijke CNG-tankpunten voor motorvoertuigen;

| h) | de laad- en tankpunten voor andere alternatieve brandstoffen in zee- en binnenhavens van het TEN-T-kernnetwerk en van het uitgebreide TEN-T-netwerk; |
| --- | --- |

h)

de laad- en tankpunten voor andere alternatieve brandstoffen in zee- en binnenhavens van het TEN-T-kernnetwerk en van het uitgebreide TEN-T-netwerk;

| i) | de laad- en tankinfrastructuur voor andere alternatieve brandstoffen in luchthavens van het TEN-T-kernnetwerk en van het uitgebreide TEN-T-netwerk; |
| --- | --- |

i)

de laad- en tankinfrastructuur voor andere alternatieve brandstoffen in luchthavens van het TEN-T-kernnetwerk en van het uitgebreide TEN-T-netwerk;

| j) | laad- en tankpunten voor alternatieve brandstoffen voor spoorvervoer. |
| --- | --- |

j)

laad- en tankpunten voor alternatieve brandstoffen voor spoorvervoer.

Artikel 18

Voortgangsbewaking

1.   Uiterlijk op 31 maart 2025 en vervolgens jaarlijks uiterlijk op 31 maart brengen de lidstaten aan de Commissie verslag uit over het totale laadvermogen en het aantal openbaar toegankelijke laadpunten die op 31 december van het voorgaande jaar op hun grondgebied in gebruik waren en het aantal plug-in hybride en batterijelektrische voertuigen die op 31 december van het voorgaande jaar op hun grondgebied geregistreerd waren, overeenkomstig de voorschriften van bijlage III.

2.   Onverminderd de procedure die is neergelegd in artikel 258 VWEU kan de Commissie, indien uit het in lid 1 van dit artikel bedoelde verslag of uit informatie waarover de Commissie beschikt, blijkt dat het risico bestaat dat een lidstaat zijn nationale streefcijfers als bedoeld in artikel 3, lid 1, van deze verordening niet haalt, een bevinding in die zin formuleren en de betrokken lidstaat aanbevelen corrigerende maatregelen te nemen om de nationale streefcijfers alsnog te halen. Binnen drie maanden na ontvangst van de bevindingen van de Commissie stelt de betrokken lidstaat de Commissie in kennis van:

| a) | de corrigerende maatregelen die hij voornemens is uit te voeren om de in artikel 3, lid 1, van deze verordening vastgestelde nationale streefcijfers te halen, met inbegrip van aanvullende maatregelen die de lidstaat voornemens is uit te voeren om die streefcijfers te halen; en |
| --- | --- |

a)

de corrigerende maatregelen die hij voornemens is uit te voeren om de in artikel 3, lid 1, van deze verordening vastgestelde nationale streefcijfers te halen, met inbegrip van aanvullende maatregelen die de lidstaat voornemens is uit te voeren om die streefcijfers te halen; en

| b) | een duidelijk tijdschema voor maatregelen waaraan de jaarlijkse voortgang bij het behalen van die doelstellingen kan worden getoetst. |
| --- | --- |

b)

een duidelijk tijdschema voor maatregelen waaraan de jaarlijkse voortgang bij het behalen van die doelstellingen kan worden getoetst.

Indien de Commissie de corrigerende maatregelen toereikend acht, actualiseert de betrokken lidstaat zijn laatste nationale voortgangsverslag als bedoeld in artikel 15 met die corrigerende maatregelen en stelt hij de Commissie daarvan in kennis.

De Commissie maakt haar aanbevelingen en de corrigerende maatregelen en aanvullende maatregelen van de betrokken lidstaat openbaar.

Artikel 19

Informatie voor gebruikers

1.   Er moet relevante, coherente en duidelijke informatie beschikbaar worden gesteld met betrekking tot in de handel gebrachte motorvoertuigen die regelmatig kunnen worden opgeladen of bijgetankt.

Die informatie wordt beschikbaar gesteld:

| a) | in de motorvoertuighandleidingen en op de motorvoertuigen, door de fabrikanten, wanneer die voertuigen in de handel worden gebracht; |
| --- | --- |

a)

in de motorvoertuighandleidingen en op de motorvoertuigen, door de fabrikanten, wanneer die voertuigen in de handel worden gebracht;

| b) | bij laad- en tankpunten, door de exploitant ervan; en |
| --- | --- |

b)

bij laad- en tankpunten, door de exploitant ervan; en

| c) | bij de verkopers van motorvoertuigen, door de distributeurs. |
| --- | --- |

c)

bij de verkopers van motorvoertuigen, door de distributeurs.

2.   Of voertuigen en infrastructuur of brandstoffen en voertuigen die onder lid 1 van dit artikel vallen, compatibel zijn, wordt bepaald overeenkomstig de in de punten 10.1 en 10.2 van bijlage II bedoelde technische specificaties.

Indien die technische specificaties betrekking hebben op een grafische weergave, met inbegrip van kleurcodes, moet die weergave eenvoudig en gemakkelijk te begrijpen zijn.

Die grafische weergave moet duidelijk zichtbaar worden aangebracht:

| a) | door exploitanten van tankpunten op de overeenkomstige pompen en hun vulpistolen bij alle door hen geëxploiteerde tankpunten, vanaf de datum waarop de brandstoffen in de handel worden gebracht; |
| --- | --- |

a)

door exploitanten van tankpunten op de overeenkomstige pompen en hun vulpistolen bij alle door hen geëxploiteerde tankpunten, vanaf de datum waarop de brandstoffen in de handel worden gebracht;

| b) | door de fabrikant in de onmiddellijke nabijheid van de brandstoftankkleppen van de motorvoertuigen die aanbevolen zijn voor en compatibel zijn met de desbetreffende brandstof, en in handleidingen van motorvoertuigen, wanneer die motorvoertuigen in de handel worden gebracht. |
| --- | --- |

b)

door de fabrikant in de onmiddellijke nabijheid van de brandstoftankkleppen van de motorvoertuigen die aanbevolen zijn voor en compatibel zijn met de desbetreffende brandstof, en in handleidingen van motorvoertuigen, wanneer die motorvoertuigen in de handel worden gebracht.

3.   Wanneer de brandstofprijzen in een tankstation worden weergegeven, zorgen de lidstaten ervoor dat, waar passend, en met name voor waterstof, ter informatie een vergelijking tussen de relevante eenheidsprijzen wordt getoond, volgens de in bijlage II, punt 10.3, bedoelde gemeenschappelijke methodologie voor prijsvergelijking per eenheid voor alternatieve brandstoffen.

4.   Als in de Europese normen tot vaststelling van technische specificaties van een brandstof geen etiketteringsvereisten zijn opgenomen om aan te geven dat de betrokken normen worden nageleefd, als er in de etiketteringsvoorschriften geen sprake is van een grafische weergave met kleurcodes, of als de etiketteringsvereisten niet geschikt zijn om de doelstellingen van deze verordening te verwezenlijken, kan de Commissie met het oog op de uniforme toepassing van de leden 1 en 2 de Europese normalisatieorganisaties machtigen specificaties voor compatibiliteitsetikettering te ontwikkelen.

Op basis van de specificaties voor compatibiliteitsetikettering die door de Europese normalisatieorganisaties op grond van de in de eerste alinea bedoelde machtiging ontwikkeld werden, stelt de Commissie uitvoeringshandelingen vast tot bepaling van de grafische weergave, met inbegrip van kleurcodes, betreffende de compatibiliteit van brandstoffen die op de markt van de Unie worden gebracht en die volgens de analyse van de Commissie minstens 1 % van het totale verkoopvolume in meer dan één lidstaat vertegenwoordigen.

Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in artikel 23, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure.

5.   Indien de etiketteringsvoorschriften van de respectieve Europese normen worden geactualiseerd of indien nieuwe Europese normen voor alternatieve brandstoffen worden ontwikkeld, zijn de overeenkomstige etiketteringseisen van toepassing op alle tank- en laadpunten uiterlijk 24 maanden nadat de overeenkomstige uitvoeringshandeling werd vastgesteld en op alle in de handel gebrachte motorvoertuigen vanaf de datum waarop de overeenkomstige uitvoeringshandeling in werking treedt.

Artikel 20

Gegevensverstrekking

1.   De lidstaten wijzen een organisatie voor identificatieregistratie (IDRO) aan. Uiterlijk op 14 april 2025 verleent de IDRO unieke identificatiecodes (ID-codes) voor de identificatie van ten minste de exploitanten van laadpunten en aanbieders van mobiliteitsdiensten, en beheert die.

2.   Exploitanten van openbaar toegankelijke laadpunten en tankpunten voor alternatieve brandstoffen of, in onderlinge afspraak de eigenaren van die punten, zorgen er uiterlijk op 14 april 2025 voor dat er kosteloos statische en dynamische gegevens beschikbaar zijn over de door hen geëxploiteerde infrastructuur voor alternatieve brandstoffen of over de inherent aan die infrastructuur verbonden diensten die zij leveren of uitbesteden. De volgende types gegevens worden beschikbaar gesteld:

| a) | statische gegevens over de door hen geëxploiteerde openbaar toegankelijke laadpunten en tankpunten voor alternatieve brandstoffen:






  i) | de geografische locatie van de laadpunten en tankpunten voor alternatieve brandstoffen; |
| --- | --- | --- |

a)

statische gegevens over de door hen geëxploiteerde openbaar toegankelijke laadpunten en tankpunten voor alternatieve brandstoffen:

i)

de geografische locatie van de laadpunten en tankpunten voor alternatieve brandstoffen;

| ii) | het aantal connectoren; |
| --- | --- |

ii)

het aantal connectoren;

| iii) | het aantal parkeerplaatsen voor personen met een handicap; |
| --- | --- |

iii)

het aantal parkeerplaatsen voor personen met een handicap;

| iv) | contactgegevens van de eigenaar en de exploitant van het laadstation en het tankstation; |
| --- | --- |

iv)

contactgegevens van de eigenaar en de exploitant van het laadstation en het tankstation;

| v) | openingstijden; |
| --- | --- |

v)

openingstijden;

| b) | aanvullende statische gegevens over de door hen geëxploiteerde openbaar toegankelijke laadpunten:






  i) | ID-codes, ten minste van de exploitant van het laadpunt; |
| --- | --- | --- |

b)

aanvullende statische gegevens over de door hen geëxploiteerde openbaar toegankelijke laadpunten:

i)

ID-codes, ten minste van de exploitant van het laadpunt;

| ii) | type connector; |
| --- | --- |

ii)

type connector;

| iii) | stroomtype (AC/DC); |
| --- | --- |

iii)

stroomtype (AC/DC);

| iv) | maximaal laadvermogen (kW) van het laadstation; |
| --- | --- |

iv)

maximaal laadvermogen (kW) van het laadstation;

| v) | maximaal laadvermogen (kW) van het laadpunt; |
| --- | --- |

v)

maximaal laadvermogen (kW) van het laadpunt;

| vi) | compatibiliteit met voertuigtypes; |
| --- | --- |

vi)

compatibiliteit met voertuigtypes;

| c) | dynamische gegevens over de door hen geëxploiteerde openbaar toegankelijke laadpunten en tankpunten voor alternatieve brandstoffen:






  i) | operationele status (in werking/buiten werking); |
| --- | --- | --- |

c)

dynamische gegevens over de door hen geëxploiteerde openbaar toegankelijke laadpunten en tankpunten voor alternatieve brandstoffen:

i)

operationele status (in werking/buiten werking);

| ii) | beschikbaarheid (in gebruik/niet in gebruik); |
| --- | --- |

ii)

beschikbaarheid (in gebruik/niet in gebruik);

| iii) | ad-hocprijs; |
| --- | --- |

iii)

ad-hocprijs;

| iv) | of de geleverde elektriciteit voor 100 % hernieuwbaar is (ja/nee). |
| --- | --- |

iv)

of de geleverde elektriciteit voor 100 % hernieuwbaar is (ja/nee).

De in punt c) vastgestelde vereisten zijn niet van toepassing op openbaar toegankelijke laadpunten waarbij voor de laaddienst geen betaling is vereist.

3.   Alle exploitanten van openbaar toegankelijke laad- en tankpunten voor alternatieve brandstoffen of, in onderlinge afspraak de eigenaren van die punten, zetten een applicatieprogramma-interface (API) op die gratis en onbeperkte toegang biedt tot de in lid 2 bedoelde gegevens, en verstrekken informatie over die API aan de nationale toegangspunten.

De API van elke exploitant van laad- en tankpunten of, in onderlinge afspraak de API van de eigenaar van die punten, voldoet aan de gemeenschappelijke technische voorschriften die de Commissie in de in lid 6 bedoelde gedelegeerde handelingen heeft vastgesteld om een geautomatiseerde en uniforme uitwisseling van gegevens tussen de exploitanten van openbaar toegankelijke laad- en tankpunten en gegevensgebruikers mogelijk te maken.

4.   De lidstaten zorgen er uiterlijk op 31 december 2024 voor dat de in lid 2 van dit artikel genoemde gegevens op open en niet-discriminerende basis voor alle gegevensgebruikers toegankelijk worden gemaakt via hun nationale toegangspunten, overeenkomstig de desbetreffende bepalingen inzake dat soort gegevens van Gedelegeerde Verordening (EU) 2022/670 alsook in overeenstemming met eventuele aanvullende specificaties die overeenkomstig lid 7 van dit artikel kunnen worden vastgesteld. Wanneer de lidstaten gegevens verzamelen in het kader van hun nationale toegangspunten, kunnen zij die gegevens aan een gemeenschappelijk Europees toegangspunt verstrekken door middel van een API.

5.   Uiterlijk op 31 december 2026 richt de Commissie een gemeenschappelijk Europees toegangspunt op dat fungeert als dataportaal ter vergemakkelijking van de toegang tot de in lid 2 bedoelde gegevens van de verschillende nationale toegangspunten. De Commissie zorgt ervoor dat het gemeenschappelijk Europees toegangspunt gemakkelijk toegankelijk is en gebruikt kan worden door alle gegevensgebruikers, bijvoorbeeld door de instelling van een specifiek webportaal.

6.   De Commissie is bevoegd om overeenkomstig artikel 22 gedelegeerde handelingen vast te stellen teneinde:

| a) | lid 2 van dit artikel te wijzigen om er aanvullende gegevenstypes in op te nemen met betrekking tot openbaar toegankelijke laadpunten en tankpunten voor alternatieve brandstoffen of inherent met dergelijke infrastructuur verbonden diensten die de exploitanten van die infrastructuur leveren of uitbesteden, in het licht van technologische ontwikkelingen of nieuwe diensten die op de markt worden aangeboden; en |
| --- | --- |

a)

lid 2 van dit artikel te wijzigen om er aanvullende gegevenstypes in op te nemen met betrekking tot openbaar toegankelijke laadpunten en tankpunten voor alternatieve brandstoffen of inherent met dergelijke infrastructuur verbonden diensten die de exploitanten van die infrastructuur leveren of uitbesteden, in het licht van technologische ontwikkelingen of nieuwe diensten die op de markt worden aangeboden; en

| b) | deze verordening aan te vullen door gemeenschappelijke technische voorschriften vast te stellen voor een gemeenschappelijke applicatieprogramma-interface om een geautomatiseerde en uniforme uitwisseling van gegevens tussen de exploitanten van openbaar toegankelijke laadpunten en tankpunten voor alternatieve brandstoffen en gegevensgebruikers mogelijk te maken. |
| --- | --- |

b)

deze verordening aan te vullen door gemeenschappelijke technische voorschriften vast te stellen voor een gemeenschappelijke applicatieprogramma-interface om een geautomatiseerde en uniforme uitwisseling van gegevens tussen de exploitanten van openbaar toegankelijke laadpunten en tankpunten voor alternatieve brandstoffen en gegevensgebruikers mogelijk te maken.

7.   De Commissie kan uitvoeringshandelingen vaststellen tot vaststelling van:

| a) | specificaties die een aanvulling vormen op die van Gedelegeerde Verordening (EU) 2022/670 met betrekking tot het formaat waarin, de frequentie waarmee en de kwaliteit waarin de gegevens bedoeld in lid 2 van dit artikel en in de op basis van lid 6 van dit artikel vastgestelde gedelegeerde handelingen beschikbaar worden gesteld; |
| --- | --- |

a)

specificaties die een aanvulling vormen op die van Gedelegeerde Verordening (EU) 2022/670 met betrekking tot het formaat waarin, de frequentie waarmee en de kwaliteit waarin de gegevens bedoeld in lid 2 van dit artikel en in de op basis van lid 6 van dit artikel vastgestelde gedelegeerde handelingen beschikbaar worden gesteld;

| b) | gedetailleerde procedures voor de beschikbaarheid en toegankelijkheid van de op grond van dit artikel vereiste gegevens. |
| --- | --- |

b)

gedetailleerde procedures voor de beschikbaarheid en toegankelijkheid van de op grond van dit artikel vereiste gegevens.

Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in artikel 23, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure.

Die uitvoeringshandelingen laten Richtlijn 2010/40/EU van het Europees Parlement en de Raad (32) en de op basis daarvan vastgestelde gedelegeerde handelingen en uitvoeringshandelingen onverlet.

8.   De in de leden 6 en 7 bedoelde gedelegeerde handelingen en uitvoeringshandelingen voorzien in redelijke overgangsperioden voordat de in die handelingen vervatte bepalingen of wijzigingen daarvan bindend worden voor de exploitanten of eigenaren van laadpunten en tankpunten voor alternatieve brandstoffen.

Artikel 21

Gemeenschappelijke technische specificaties

1.   De technische specificaties van bijlage II zijn van toepassing.

2.   Overeenkomstig artikel 10 van Verordening (EU) nr. 1025/2012 kan de Commissie Europese normalisatieorganisaties verzoeken Europese normen op te stellen ter bepaling van technische specificaties betreffende de in bijlage II bij deze verordening vermelde gebieden waarvoor de Commissie geen gemeenschappelijke technische specificaties heeft vastgesteld.

3.   De Commissie stelt overeenkomstig artikel 22 gedelegeerde handelingen vast teneinde:

| a) | bijlage II te wijzigen door technische specificaties in te voeren voor de in die bijlage vermelde gebieden om volledige technische interoperabiliteit van de laad- en tankinfrastructuur mogelijk te maken wat betreft fysieke aansluitingen, communicatie-uitwisselingen en toegang voor personen met beperkte mobiliteit tot die gebieden; en |
| --- | --- |

a)

bijlage II te wijzigen door technische specificaties in te voeren voor de in die bijlage vermelde gebieden om volledige technische interoperabiliteit van de laad- en tankinfrastructuur mogelijk te maken wat betreft fysieke aansluitingen, communicatie-uitwisselingen en toegang voor personen met beperkte mobiliteit tot die gebieden; en

| b) | zonder onnodige vertraging en uiterlijk twaalf maanden na de vaststelling van de desbetreffende normen bijlage II te wijzigen door de verwijzingen naar de normen bedoeld in de technische specificaties in die bijlage te actualiseren. |
| --- | --- |

b)

zonder onnodige vertraging en uiterlijk twaalf maanden na de vaststelling van de desbetreffende normen bijlage II te wijzigen door de verwijzingen naar de normen bedoeld in de technische specificaties in die bijlage te actualiseren.

4.   Indien de in lid 3 bedoelde gedelegeerde handelingen van toepassing zijn op bestaande infrastructuren, worden die gedelegeerde handelingen gebaseerd op een kosten-batenanalyse die samen met die gedelegeerde handelingen moet worden ingediend bij het Europees Parlement en de Raad.

5.   Wanneer Europese normen tot vaststelling van de technische specificaties van een brandstof worden ontwikkeld na de vaststelling door de Commissie van een uitvoeringshandeling als bedoeld in artikel 19, lid 4, tweede alinea, en zij bepalingen bevatten die voorzien in etikettering om aan te geven dat aan de betrokken normen is voldaan en te verwijzen naar een grafische weergave, met inbegrip van kleurcodes, omvatten de wijzigingen van bijlage II die zijn vastgesteld bij de in lid 3 van dit artikel bedoelde gedelegeerde handelingen, een vermelding van welke van die normen of uitvoeringshandelingen van toepassing moeten zijn en trekken zij, waar passend, de desbetreffende uitvoeringshandelingen in.

6.   De wijzigingen van bijlage II die zijn vastgesteld bij de in lid 3 bedoelde gedelegeerde handelingen, omvatten redelijke overgangsperioden voor technische specificaties die door die gedelegeerde handelingen worden ingevoerd of gewijzigd, gedurende welke die technische specificaties niet bindend zijn voor de betrokken infrastructuur.

Artikel 22

Uitoefening van de bevoegdheidsdelegatie

1.   De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend onder de in dit artikel neergelegde voorwaarden.

2.   De in de artikelen 20 en 21 bedoelde bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend voor een termijn van vijf jaar met ingang van 13 april 2024. De Commissie stelt uiterlijk negen maanden voor het einde van de termijn van vijf jaar een verslag op over de bevoegdheidsdelegatie. De bevoegdheidsdelegatie wordt stilzwijgend met termijnen van dezelfde duur verlengd, tenzij het Europees Parlement of de Raad zich uiterlijk drie maanden voor het einde van elke termijn tegen die verlenging verzet.

3.   Het Europees Parlement of de Raad kan de in de artikelen 20 en 21 bedoelde bevoegdheidsdelegatie te allen tijde intrekken. Het besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheid. Het wordt van kracht op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een daarin genoemde latere datum. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet.

4.   Vóór de vaststelling van een gedelegeerde handeling raadpleegt de Commissie de door elke lidstaat aangewezen deskundigen overeenkomstig de beginselen die zijn neergelegd in het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 over beter wetgeven.

5.   Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, doet zij daarvan gelijktijdig kennisgeving aan het Europees Parlement en de Raad.

6.   Een op grond van de artikelen 20 en 21 vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement noch de Raad daartegen binnen een termijn van twee maanden na de kennisgeving van de handeling aan het Europees Parlement en de Raad bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad voor het verstrijken van die termijn de Commissie hebben meegedeeld dat zij daartegen geen bezwaar zullen maken. Die termijn wordt op initiatief van het Europees Parlement of de Raad met drie maanden verlengd.

Artikel 23

Comitéprocedure

1.   De Commissie wordt bijgestaan door een comité. Dat comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011.

2.   Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 5 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing.

Indien door het comité geen advies wordt uitgebracht, neemt de Commissie de ontwerpuitvoeringshandeling niet aan en is artikel 5, lid 4, derde alinea, van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing.

Artikel 24

Verslaglegging en evaluatie

1.   Uiterlijk op 31 december 2024 dient de Commissie bij het Europees Parlement en de Raad een verslag in over technologie en marktrijpheid dat specifiek betrekking heeft op zware voertuigen. In dat verslag wordt rekening gehouden met de eerste aanwijzingen in verband met de voorkeur van de markt. Ook wordt erin rekening gehouden met de technologische ontwikkelingen en met de ontwikkeling van de technische specificaties die uiterlijk op die datum tot stand zijn gekomen en met de ontwikkelingen die op korte termijn worden verwacht, met name met betrekking tot laad- en tanknormen en -technologieën, zoals normen voor laden met hoog vermogen en elektrische wegsystemen, en het gebruik van vloeibare waterstof.

Wat waterstoftankstations betreft, beoordeelt de Commissie de in artikel 6 bedoelde eisen verder in het licht van de technologische en marktontwikkelingen, de noodzaak om een hogere capaciteit voor die stations te specificeren, de noodzaak om streefcijfers voor infrastructuur voor het tanken van vloeibare waterstof te specificeren en de datum voor de uitbreiding van de eisen voor de uitrol van waterstoftankstations naar het uitgebreide TEN-T-netwerk.

2.   Uiterlijk op 31 december 2026, en vervolgens om de vijf jaar, evalueert de Commissie deze verordening.

Bij haar evaluatie beoordeelt de Commissie met name de volgende elementen:

| a) | of de in artikel 3, leden 6 en 7, artikel 4, leden 4 en 5, en artikel 6, lid 4, bedoelde drempelwaarden in verband met het verkeer nog relevant zijn gezien de verwachte toename van het aandeel waterstofvoertuigen of batterijelektrische voertuigen in het totale wagenpark in de Unie; |
| --- | --- |

a)

of de in artikel 3, leden 6 en 7, artikel 4, leden 4 en 5, en artikel 6, lid 4, bedoelde drempelwaarden in verband met het verkeer nog relevant zijn gezien de verwachte toename van het aandeel waterstofvoertuigen of batterijelektrische voertuigen in het totale wagenpark in de Unie;

| b) | of de in artikel 5, lid 1, bedoelde elektronische betaalmiddelen nog steeds geschikt zijn; |
| --- | --- |

b)

of de in artikel 5, lid 1, bedoelde elektronische betaalmiddelen nog steeds geschikt zijn;

| c) | de werking van het prijsmechanisme voor openbaar toegankelijke laadstations en de vraag of de in artikel 5, lid 4, vastgestelde prijscomponenten de consumenten duidelijke en toereikende informatie verschaffen; |
| --- | --- |

c)

de werking van het prijsmechanisme voor openbaar toegankelijke laadstations en de vraag of de in artikel 5, lid 4, vastgestelde prijscomponenten de consumenten duidelijke en toereikende informatie verschaffen;

| d) | een mogelijke verlaging van de in artikel 9 vastgestelde brutotonnagedrempel en een mogelijke uitbreiding van het toepassingsgebied van deze verordening tot andere scheepstypen na relevante aanpassingen in andere relevante rechtshandelingen van de Unie; |
| --- | --- |

d)

een mogelijke verlaging van de in artikel 9 vastgestelde brutotonnagedrempel en een mogelijke uitbreiding van het toepassingsgebied van deze verordening tot andere scheepstypen na relevante aanpassingen in andere relevante rechtshandelingen van de Unie;

| e) | de huidige stand en de toekomstige ontwikkeling van de met waterstof en elektrisch aangedreven luchtvaartuigen; |
| --- | --- |

e)

de huidige stand en de toekomstige ontwikkeling van de met waterstof en elektrisch aangedreven luchtvaartuigen;

| f) | de effecten van deze verordening met betrekking tot het potentieel en de omvang van koolstoflekkage. |
| --- | --- |

f)

de effecten van deze verordening met betrekking tot het potentieel en de omvang van koolstoflekkage.

In het kader van die evaluatie beoordeelt de Commissie ook in hoeverre de uitvoering van deze verordening de doelstellingen heeft verwezenlijkt die ermee werden beoogd en in welke mate deze verordening van invloed is geweest op het concurrentievermogen van de eronder vallende relevante sectoren. De evaluatie heeft ook betrekking op de interactie van deze verordening met andere relevante rechtshandelingen van de Unie en in die evaluatie worden bepalingen geïdentificeerd die zouden kunnen worden geactualiseerd en vereenvoudigd, alsook acties en maatregelen die zijn of kunnen worden genomen om de totale kostendruk op de betrokken sectoren te verminderen. Als onderdeel van de analyse van de doeltreffendheid van deze verordening door de Commissie omvat de evaluatie ook een beoordeling van de lasten die deze verordening met zich meebrengt voor bedrijven.

3.   In het licht van de resultaten van de in lid 2 bedoelde evaluatie overweegt de Commissie, indien passend, of zij die evaluatie vergezeld laat gaan van een voorstel om deze verordening te wijzigen.

Artikel 25

Intrekking

1.   Richtlijn 2014/94/EU en Gedelegeerde Verordeningen (EU) 2019/1745 en (EU) 2021/1444 worden met ingang van 13 april 2024.

2.   Verwijzingen naar Richtlijn 2014/94/EU gelden als verwijzingen naar deze verordening en worden gelezen volgens de concordantietabel in bijlage IV.

Artikel 26

Inwerkingtreding en toepassing

Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Publicatieblad van de Europese Unie

Zij is van toepassing met ingang van 13 april 2024.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Straatsburg, 13 september 2023.

Voor het Europees Parlement

De voorzitter

R. METSOLA

Voor de Raad

De voorzitter

J. M. ALBARES BUENO

---

(1)  
  PB C 152 van 6.4.2022, blz. 138.

1

(2)  
  PB C 270 van 13.7.2022, blz. 38.

2

(3)  Standpunt van het Europees Parlement van 11 juli 2023 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 25 juli 2023.

3

(4)  Richtlijn 2014/94/EU van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2014 betreffende de uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen (PB L 307 van 28.10.2014, blz. 1).

4

(5)  Richtlijn (EU) 2018/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2018 ter bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen (PB L 328 van 21.12.2018, blz. 82).

5

(6)  Verordening (EU) 2019/631 van het Europees Parlement en de Raad van 17 april 2019 tot vaststelling van CO2
  -emissienormen voor nieuwe personenauto’s en nieuwe lichte bedrijfsvoertuigen, en tot intrekking van Verordeningen (EG) nr. 443/2009 en (EU) nr. 510/2011 (PB L 111 van 25.4.2019, blz. 13).

6

CO2

(7)  Verordening (EU) 2019/1242 van het Europees Parlement en de Raad van 20 juni 2019 tot vaststelling van CO2
  -emissienormen voor nieuwe zware bedrijfsvoertuigen en tot wijziging van Verordeningen (EG) nr. 595/2009 en (EU) 2018/956 van het Europees Parlement en de Raad en Richtlijn 96/53/EG van de Raad (PB L 198 van 25.7.2019, blz. 202).

7

CO2

(8)  Verordening (EU) 2023/1805 van het Europees Parlement en de Raad van 13 september 2023 betreffende het gebruik van hernieuwbare en koolstofarme brandstoffen in het zeevervoer en tot wijziging van Richtlijn 2009/16/EG (zie bladzijde 48 van dit Publicatieblad).

8

(9)  Verordening (EU) nr. 1315/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2013 betreffende richtsnoeren van de Unie voor de ontwikkeling van het trans-Europees vervoersnetwerk en tot intrekking van Besluit nr. 661/2010/EU (PB L 348 van 20.12.2013, blz. 1).

9

(10)  Richtlijn 2010/31/EU van het Europees Parlement en de Raad van 19 mei 2010 betreffende de energieprestatie van gebouwen (PB L 153 van 18.6.2010, blz. 13).

10

(11)  Richtlijn (EU) 2019/944 van het Europees Parlement en de Raad van 5 juni 2019 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en tot wijziging van Richtlijn 2012/27/EU (PB L 158 van 14.6.2019, blz. 125).

11

(12)  Richtlijn 2014/23/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van concessieovereenkomsten (PB L 94 van 28.3.2014, blz. 1).

12

(13)  Richtlijn 98/6/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 betreffende de bescherming van de consument inzake de prijsaanduiding van aan de consument aangeboden producten (PB L 80 van 18.3.1998, blz. 27).

13

(14)  Richtlijn (EU) 2019/882 van het Europees Parlement en de Raad van 17 april 2019 betreffende de toegankelijkheidsvoorschriften voor producten en diensten (PB L 151 van 7.6.2019, blz. 70).

14

(15)  Verordening (EU) 2021/2085 van de Raad van 19 november 2021 voor de oprichting van Gemeenschappelijke Ondernemingen in het kader van Horizon Europa en tot intrekking van Verordeningen (EG) nr. 219/2007, (EU) nr. 557/2014, (EU) nr. 558/2014, (EU) nr. 559/2014, (EU) nr. 560/2014, (EU) nr. 561/2014 en (EU) nr. 642/2014 (PB L 427 van 30.11.2021, blz. 17).

15

(16)  Richtlijn 96/67/EG van de Raad van 15 oktober 1996 betreffende de toegang tot de grondafhandelingsmarkt op de luchthavens van de Gemeenschap (PB L 272 van 25.10.1996, blz. 36).

16

(17)  Verordening (EU) 2019/943 van het Europees Parlement en de Raad van 5 juni 2019 betreffende de interne markt voor elektriciteit (PB L 158 van 14.6.2019, blz. 54).

17

(18)  Richtlijn 2009/33/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 inzake de bevordering van schone wegvoertuigen ter ondersteuning van emissiearme mobiliteit (PB L 120 van 15.5.2009, blz. 5).

18

(19)  Richtlijn 1999/94/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 1999 betreffende de beschikbaarheid van consumenteninformatie over het brandstofverbruik en de CO2-uitstoot bij het op de markt brengen van nieuwe personenauto's (PB L 12 van 18.1.2000, blz. 16).

19

2

(20)  Gedelegeerde Verordening (EU) 2022/670 van de Commissie van 2 februari 2022 ter aanvulling van Richtlijn 2010/40/EU van het Europees Parlement en de Raad wat de verlening van EU-wijde realtimeverkeersinformatiediensten betreft (PB L 122 van 25.4.2022, blz. 1).

20

(21)  Verordening (EU) nr. 1025/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 betreffende Europese normalisatie, tot wijziging van de Richtlijnen 89/686/EEG en 93/15/EEG van de Raad alsmede de Richtlijnen 94/9/EG, 94/25/EG, 95/16/EG, 97/23/EG, 98/34/EG, 2004/22/EG, 2007/23/EG, 2009/23/EG en 2009/105/EG van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van Beschikking 87/95/EEG van de Raad en Besluit nr. 1673/2006/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 316 van 14.11.2012, blz. 12).

21

(22)  
  PB L 123 van 12.5.2016, blz. 1.

22

(23)  Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (PB L 55 van 28.2.2011, blz. 13).

23

(24)  Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/1745 van de Commissie van 13 augustus 2019 tot aanvulling en wijziging van Richtlijn 2014/94/EU van het Europees Parlement en de Raad op het gebied van oplaadpunten voor motorvoertuigen van categorie L, walstroomvoorzieningen voor binnenschepen, waterstofvoorzieningen voor het wegvervoer, aardgasvoorziening en voor het wegvervoer en de scheepvaart en tot intrekking van Gedelegeerde Verordening (EU) 2018/674 van de Commissie (PB L 268 van 22.10.2019, blz. 1).

24

(25)  Gedelegeerde Verordening (EU) 2021/1444 van de Commissie van 17 juni 2021 tot aanvulling van Richtlijn 2014/94/EU van het Europees Parlement en de Raad wat betreft normen voor oplaadpunten voor elektrische bussen (PB L 313 van 6.9.2021, blz. 1).

25

(26)  Verordening (EU) 2018/1139 van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2018 inzake gemeenschappelijke regels op het gebied van burgerluchtvaart en tot oprichting van een Agentschap van de Europese Unie voor de veiligheid van de luchtvaart, en tot wijziging van de Verordeningen (EG) nr. 2111/2005, (EG) nr. 1008/2008, (EU) nr. 996/2010, (EU) nr. 376/2014 en de Richtlijnen 2014/30/EU en 2014/53/EU van het Europees Parlement en de Raad, en tot intrekking van de Verordeningen (EG) nr. 552/2004 en (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad en Verordening (EEG) nr. 3922/91 van de Raad (PB L 212 van 22.8.2018, blz. 1).

26

nr. 3922/91

(27)  Verordening (EU) 2018/858 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2018 betreffende de goedkeuring van en het markttoezicht op motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan en systemen, onderdelen en technische eenheden die voor dergelijke voertuigen zijn bestemd, tot wijziging van Verordeningen (EG) nr. 715/2007 en (EG) nr. 595/2009 en tot intrekking van Richtlijn 2007/46/EG (PB L 151 van 14.6.2018, blz. 1).

27

(28)  Verordening (EU) 2015/757 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2015 betreffende de monitoring, de rapportage en de verificatie van broeikasgasemissies door maritiem vervoer en tot wijziging van Richtlijn 2009/16/EG (PB L 123 van 19.5.2015, blz. 55).

28

(29)  Richtlijn (EU) 2015/2366 van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2015 betreffende betalingsdiensten in de interne markt, houdende wijziging van de Richtlijnen 2002/65/EG, 2009/110/EG en 2013/36/EU en Verordening (EU) nr. 1093/2010 en houdende intrekking van Richtlijn 2007/64/EG (PB L 337 van 23.12.2015, blz. 35).

29

(30)  Gedelegeerde Verordening (EU) 2022/1012 van de Commissie van 7 april 2022 tot aanvulling van Verordening (EG) nr. 561/2006 van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot de vaststelling van normen voor het dienstverleningsniveau en de beveiliging van veilige en beveiligde parkeerterreinen en de procedures voor de certificering daarvan (PB L 170 van 28.6.2022, blz. 27).

30

(31)  Verordening (EU) 2017/352 van het Europees Parlement en de Raad van 15 februari 2017 tot vaststelling van een kader voor het verrichten van havendiensten en gemeenschappelijke regels inzake de financiële transparantie van havens (PB L 57 van 3.3.2017, blz. 1).

31

(32)  Richtlijn 2010/40/EU van het Europees Parlement en de Raad van 7 juli 2010 betreffende het kader voor het invoeren van intelligente vervoerssystemen op het gebied van wegvervoer en voor interfaces met andere vervoerswijzen (PB L 207 van 6.8.2010, blz. 1).

32

---

BIJLAGE I

Rapportage

Het in artikel 15, lid 1, van de verordening bedoelde nationale voortgangsverslag bevat ten minste de volgende elementen:

| 1. | streefcijfers






  a) | de prognose van de aantallen voertuigen op 31 december 2025, 2030 en 2035 voor:






  — | lichte voertuigen, uitgesplitst in lichte elektrische voertuigen, lichte plug-in hybride voertuigen en lichte waterstofvoertuigen; |
| --- | --- | --- | --- |

1.

streefcijfers

a)

de prognose van de aantallen voertuigen op 31 december 2025, 2030 en 2035 voor:

—

lichte voertuigen, uitgesplitst in lichte elektrische voertuigen, lichte plug-in hybride voertuigen en lichte waterstofvoertuigen;

| — | zware voertuigen, uitgesplitst in zware elektrische voertuigen en zware waterstofvoertuigen; |
| --- | --- |

—

zware voertuigen, uitgesplitst in zware elektrische voertuigen en zware waterstofvoertuigen;

| b) | streefcijfers voor 31 december 2025, 2027, 2030 en 2035 voor:






  — | laadinfrastructuur voor lichte elektrische voertuigen: aantal laadstations en laadvermogen (classificatie van laadstations overeenkomstig bijlage III); |
| --- | --- | --- |

b)

streefcijfers voor 31 december 2025, 2027, 2030 en 2035 voor:

—

laadinfrastructuur voor lichte elektrische voertuigen: aantal laadstations en laadvermogen (classificatie van laadstations overeenkomstig bijlage III);

| — | in voorkomend geval, ontwikkeling van niet publiek toegankelijke laadstations voor lichte elektrische voertuigen; |
| --- | --- |

—

in voorkomend geval, ontwikkeling van niet publiek toegankelijke laadstations voor lichte elektrische voertuigen;

| — | laadinfrastructuur voor zware elektrische voertuigen: aantal laadstations en laadvermogen; |
| --- | --- |

—

laadinfrastructuur voor zware elektrische voertuigen: aantal laadstations en laadvermogen;

| — | in voorkomend geval, ontwikkeling van niet publiek toegankelijke laadstations voor zware elektrische voertuigen; |
| --- | --- |

—

in voorkomend geval, ontwikkeling van niet publiek toegankelijke laadstations voor zware elektrische voertuigen;

| — | waterstoftankstations: aantal tankstations, capaciteit van die stations en beschikbare connectoren; |
| --- | --- |

—

waterstoftankstations: aantal tankstations, capaciteit van die stations en beschikbare connectoren;

| — | wegtankstations voor vloeibaar methaan: aantal tankstations en capaciteit van die stations; |
| --- | --- |

—

wegtankstations voor vloeibaar methaan: aantal tankstations en capaciteit van die stations;

| — | tankpunten voor vloeibaar methaan in zeehavens van het TEN-T-kernnetwerk en het uitgebreide TEN-T-netwerk, met vermelding van de locatie (haven) en capaciteit per haven; |
| --- | --- |

—

tankpunten voor vloeibaar methaan in zeehavens van het TEN-T-kernnetwerk en het uitgebreide TEN-T-netwerk, met vermelding van de locatie (haven) en capaciteit per haven;

| — | walstroomvoorzieningen in zeehavens van het TEN-T-kernnetwerk en het uitgebreide TEN-T-netwerk, met vermelding van de exacte locatie (haven) en capaciteit van elke installatie in de haven; |
| --- | --- |

—

walstroomvoorzieningen in zeehavens van het TEN-T-kernnetwerk en het uitgebreide TEN-T-netwerk, met vermelding van de exacte locatie (haven) en capaciteit van elke installatie in de haven;

| — | walstroomvoorziening in binnenhavens van het TEN-T-kernnetwerk en het uitgebreide TEN-T-netwerk, met vermelding van de locatie (haven) en capaciteit; |
| --- | --- |

—

walstroomvoorziening in binnenhavens van het TEN-T-kernnetwerk en het uitgebreide TEN-T-netwerk, met vermelding van de locatie (haven) en capaciteit;

| — | elektriciteitsvoorziening voor stilstaande luchtvaartuigen, aantal installaties per luchthaven van het TEN-T-kernnetwerk of luchthaven van het uitgebreide TEN-T-netwerk; |
| --- | --- |

—

elektriciteitsvoorziening voor stilstaande luchtvaartuigen, aantal installaties per luchthaven van het TEN-T-kernnetwerk of luchthaven van het uitgebreide TEN-T-netwerk;

| — | in voorkomend geval, andere nationale streefcijfers en doelstellingen waarvoor geen Uniebrede bindende nationale streefcijfers zijn vastgesteld. Voor infrastructuur voor alternatieve brandstoffen in havens, luchthavens en bij het spoor moeten de locatie en capaciteit/omvang van de installatie worden gerapporteerd; |
| --- | --- |

—

in voorkomend geval, andere nationale streefcijfers en doelstellingen waarvoor geen Uniebrede bindende nationale streefcijfers zijn vastgesteld. Voor infrastructuur voor alternatieve brandstoffen in havens, luchthavens en bij het spoor moeten de locatie en capaciteit/omvang van de installatie worden gerapporteerd;

| 2. | benuttingspercentage: voor de in punt 1, b), genoemde categorieën, verslag uitbrengen over het gebruik van die infrastructuur; |
| --- | --- |

2.

benuttingspercentage: voor de in punt 1, b), genoemde categorieën, verslag uitbrengen over het gebruik van die infrastructuur;

| 3. | de mate waarin de nationale streefdoelen voor het aandeel van alternatieve brandstoffen in de verschillende vervoerswijzen (weg, spoor, water en lucht) zijn gehaald:






  — | voor alle toepasselijke vervoerswijzen, de mate van waarin de in punt 1, b), bedoelde doelstellingen voor de uitrol van infrastructuur zijn verwezenlijkt, met name laadstations, elektrische wegsystemen (indien van toepassing), waterstoftankstations, walstroomvoorziening in zee- en binnenhavens, bunkeren van vloeibaar methaan in zeehavens van het TEN-T-kernnet, andere infrastructuur voor alternatieve brandstoffen in havens, elektriciteitsvoorziening aan stilstaande luchtvaartuigen; |
| --- | --- | --- |

3.

de mate waarin de nationale streefdoelen voor het aandeel van alternatieve brandstoffen in de verschillende vervoerswijzen (weg, spoor, water en lucht) zijn gehaald:

—

voor alle toepasselijke vervoerswijzen, de mate van waarin de in punt 1, b), bedoelde doelstellingen voor de uitrol van infrastructuur zijn verwezenlijkt, met name laadstations, elektrische wegsystemen (indien van toepassing), waterstoftankstations, walstroomvoorziening in zee- en binnenhavens, bunkeren van vloeibaar methaan in zeehavens van het TEN-T-kernnet, andere infrastructuur voor alternatieve brandstoffen in havens, elektriciteitsvoorziening aan stilstaande luchtvaartuigen;

| — | voor laadpunten, de verhouding tussen openbare en particuliere infrastructuur; |
| --- | --- |

—

voor laadpunten, de verhouding tussen openbare en particuliere infrastructuur;

| — | de uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen in stedelijke knooppunten; |
| --- | --- |

—

de uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen in stedelijke knooppunten;

| 4. | de evaluatie van de gevallen waarin de lidstaten hebben gebruikgemaakt van de afwijkingen waarin artikel 3, leden 6, 7 en 8, artikel 4, leden 6, 7 en 8, en artikel 6, lid 4, voorzien; |
| --- | --- |

4.

de evaluatie van de gevallen waarin de lidstaten hebben gebruikgemaakt van de afwijkingen waarin artikel 3, leden 6, 7 en 8, artikel 4, leden 6, 7 en 8, en artikel 6, lid 4, voorzien;

| 5. | juridische maatregelen: informatie over juridische maatregelen, d.w.z. wettelijke, regelgevende en bestuursrechtelijke maatregelen ter ondersteuning van de uitrol van de infrastructuur voor alternatieve brandstoffen, zoals bouwvergunningen, vergunningen voor parkeerplaatsen, certificering van de milieuprestaties van ondernemingen en concessies voor laad- en tankstations; |
| --- | --- |

5.

juridische maatregelen: informatie over juridische maatregelen, d.w.z. wettelijke, regelgevende en bestuursrechtelijke maatregelen ter ondersteuning van de uitrol van de infrastructuur voor alternatieve brandstoffen, zoals bouwvergunningen, vergunningen voor parkeerplaatsen, certificering van de milieuprestaties van ondernemingen en concessies voor laad- en tankstations;

| 6. | informatie over beleidsmaatregelen ter ondersteuning van de tenuitvoerlegging van het nationale beleidskader, met inbegrip van:






  — | directe stimulansen voor de aanschaf van door alternatieve brandstoffen aangedreven vervoermiddelen of voor de installatie/bouw van infrastructuur; |
| --- | --- | --- |

6.

informatie over beleidsmaatregelen ter ondersteuning van de tenuitvoerlegging van het nationale beleidskader, met inbegrip van:

—

directe stimulansen voor de aanschaf van door alternatieve brandstoffen aangedreven vervoermiddelen of voor de installatie/bouw van infrastructuur;

| — | belastingvoordelen ter bevordering van het gebruik van door alternatieve brandstoffen aangedreven vervoermiddelen en van de betrokken infrastructuur; |
| --- | --- |

—

belastingvoordelen ter bevordering van het gebruik van door alternatieve brandstoffen aangedreven vervoermiddelen en van de betrokken infrastructuur;

| — | het uitschrijven van openbare aanbestedingen ter ondersteuning van alternatieve brandstoffen, met inbegrip van gezamenlijke aanbestedingen; |
| --- | --- |

—

het uitschrijven van openbare aanbestedingen ter ondersteuning van alternatieve brandstoffen, met inbegrip van gezamenlijke aanbestedingen;

| — | niet-financiële stimulansen aan de vraagzijde, bijvoorbeeld bevoorrechte toegang tot gebieden waarvoor beperkingen gelden, parkeerbeleid of specifieke rijstroken; |
| --- | --- |

—

niet-financiële stimulansen aan de vraagzijde, bijvoorbeeld bevoorrechte toegang tot gebieden waarvoor beperkingen gelden, parkeerbeleid of specifieke rijstroken;

| 7. | overheidsondersteuning van de uitrol en productie, met inbegrip van:






  — | jaarlijks budget uit de overheidsbegroting voor de uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen, uitgesplitst per brandstoftype en vervoerswijze (weg, spoor, water en lucht); |
| --- | --- | --- |

7.

overheidsondersteuning van de uitrol en productie, met inbegrip van:

—

jaarlijks budget uit de overheidsbegroting voor de uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen, uitgesplitst per brandstoftype en vervoerswijze (weg, spoor, water en lucht);

| — | jaarlijks budget uit de overheidsbegroting ter ondersteuning van productiefaciliteiten voor alternatieve brandstoftechnologieën, uitgesplitst per brandstoftype; |
| --- | --- |

—

jaarlijks budget uit de overheidsbegroting ter ondersteuning van productiefaciliteiten voor alternatieve brandstoftechnologieën, uitgesplitst per brandstoftype;

| — | eventuele specifieke behoeften in de beginfase van de uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen; |
| --- | --- |

—

eventuele specifieke behoeften in de beginfase van de uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen;

| 8. | onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (OTO&D); jaarlijkse overheidsbegroting ter ondersteuning van OTO&D voor alternatieve brandstoffen. |
| --- | --- |

8.

onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (OTO&D); jaarlijkse overheidsbegroting ter ondersteuning van OTO&D voor alternatieve brandstoffen.

---

BIJLAGE II

Technische specificaties

1.

Technische specificaties betreffende de elektriciteitsvoorziening voor het wegvervoer

1.1.

| — | wisselstroomlaadpunten (AC) met normaal vermogen voor elektrische voertuigen moeten ter wille van de interoperabiliteit ten minste zijn uitgerust met contactdozen of voertuigconnectoren van type 2, zoals nader omschreven in norm EN 62196-2:2017. |
| --- | --- |

—

wisselstroomlaadpunten (AC) met normaal vermogen voor elektrische voertuigen moeten ter wille van de interoperabiliteit ten minste zijn uitgerust met contactdozen of voertuigconnectoren van type 2, zoals nader omschreven in norm EN 62196-2:2017.

1.2.

| — | gelijkstroomlaadpunten (DC) met normaal vermogen voor elektrische voertuigen moeten ter wille van de interoperabiliteit ten minste zijn uitgerust met connectoren van het gecombineerd laadsysteem “Combo 2”, zoals nader omschreven in norm EN 62196-3:2014; |
| --- | --- |

—

gelijkstroomlaadpunten (DC) met normaal vermogen voor elektrische voertuigen moeten ter wille van de interoperabiliteit ten minste zijn uitgerust met connectoren van het gecombineerd laadsysteem “Combo 2”, zoals nader omschreven in norm EN 62196-3:2014;

| — | wisselstroomlaadpunten (AC) met hoog vermogen voor elektrische voertuigen moeten ter wille van de interoperabiliteit ten minste zijn uitgerust met connectoren van type 2, zoals nader omschreven in norm EN 62196-2:2017; |
| --- | --- |

—

wisselstroomlaadpunten (AC) met hoog vermogen voor elektrische voertuigen moeten ter wille van de interoperabiliteit ten minste zijn uitgerust met connectoren van type 2, zoals nader omschreven in norm EN 62196-2:2017;

| — | gelijkstroomlaadpunten (DC) met hoog vermogen voor elektrische voertuigen moeten ter wille van de interoperabiliteit ten minste zijn uitgerust met connectoren van het gecombineerd laadsysteem “Combo 2”, zoals nader omschreven in norm EN 62196-3:2014. |
| --- | --- |

—

gelijkstroomlaadpunten (DC) met hoog vermogen voor elektrische voertuigen moeten ter wille van de interoperabiliteit ten minste zijn uitgerust met connectoren van het gecombineerd laadsysteem “Combo 2”, zoals nader omschreven in norm EN 62196-3:2014.

1.3.

De openbaar toegankelijke wisselstroomlaadpunten (AC) voor elektrische voertuigen van categorie L tot 3,7 kW moeten ter wille van de interoperabiliteit met ten minste één van de volgende zaken zijn uitgerust:

| a) | contactdozen of voertuigconnectoren van type 3A zoals nader omschreven in norm EN 62196-2:2017 (voor laadmodus 3); |
| --- | --- |

a)

contactdozen of voertuigconnectoren van type 3A zoals nader omschreven in norm EN 62196-2:2017 (voor laadmodus 3);

| b) | contactdozen die voldoen aan norm IEC 60884-1:2002
  +
  A1:2006
  +
  A2:2013 (voor laadmodus 1 of 2); |
| --- | --- |

b)

contactdozen die voldoen aan norm IEC 60884-1:2002
  +
  A1:2006
  +
  A2:2013 (voor laadmodus 1 of 2);

1.4.

| — | wisselstroomlaadpunten (AC) met normaal vermogen en met hoog vermogen voor elektrische bussen moeten ten minste zijn uitgerust met connectoren van type 2, zoals nader omschreven in norm EN 62196-2:2017; |
| --- | --- |

—

wisselstroomlaadpunten (AC) met normaal vermogen en met hoog vermogen voor elektrische bussen moeten ten minste zijn uitgerust met connectoren van type 2, zoals nader omschreven in norm EN 62196-2:2017;

| — | gelijkstroomlaadpunten (DC) met normaal vermogen en met hoog vermogen voor elektrische bussen moeten ten minste zijn uitgerust met connectoren van het gecombineerd laadsysteem “Combo 2”, zoals nader omschreven in norm EN 62196-3:2014. |
| --- | --- |

—

gelijkstroomlaadpunten (DC) met normaal vermogen en met hoog vermogen voor elektrische bussen moeten ten minste zijn uitgerust met connectoren van het gecombineerd laadsysteem “Combo 2”, zoals nader omschreven in norm EN 62196-3:2014.

1.5.

| — | op de infrastructuur gemonteerd automatisch connectiesysteem (ACD) (schaarstroomafnemer) |
| --- | --- |

—

op de infrastructuur gemonteerd automatisch connectiesysteem (ACD) (schaarstroomafnemer)

| — | op het dak van het voertuig gemonteerd automatisch connectiesysteem (ACD); |
| --- | --- |

—

op het dak van het voertuig gemonteerd automatisch connectiesysteem (ACD);

| — | onder het voertuig gemonteerd automatisch connectiesysteem (ACD); |
| --- | --- |

—

onder het voertuig gemonteerd automatisch connectiesysteem (ACD);

| — | op de infrastructuur gemonteerd automatisch connectiesysteem (ACD) dat aansluit op de zijkant of het dak van het voertuig. |
| --- | --- |

—

op de infrastructuur gemonteerd automatisch connectiesysteem (ACD) dat aansluit op de zijkant of het dak van het voertuig.

1.6.

Technische specificaties betreffende de connector voor het opladen van zware elektrische voertuigen (gelijkstroomladen).

1.7.

Technische specificaties betreffende inductief statisch draadloos laden van personenauto’s en lichte elektrische voertuigen.

1.8.

Technische specificaties betreffende inductief statisch draadloos laden van zware elektrische voertuigen.

1.9.

Technische specificaties betreffende inductief dynamisch draadloos laden van personenauto’s en lichte elektrische voertuigen.

1.10.

Technische specificaties betreffende inductief dynamisch draadloos laden van zware elektrische voertuigen.

1.11.

Technische specificaties betreffende inductief statisch draadloos laden van elektrische bussen.

1.12.

Technische specificaties betreffende inductief dynamisch draadloos laden van elektrische bussen.

1.13.

Technische specificaties betreffende elektrische wegsystemen voor dynamische stroomvoorziening van zware elektrische voertuigen via een bovenleiding en stroomafnemer.

1.14.

Technische specificaties betreffende elektrische wegsystemen voor dynamische stroomvoorziening van elektrische personenauto’s, lichte elektrische voertuigen en zware elektrische voertuigen via geleidende rails in het wegdek.

1.15.

Technische specificaties betreffende het wisselen van de accu’s van elektrische voertuigen van categorie L.

1.16.

Indien technisch haalbaar, technische specificaties betreffende het wisselen van de accu’s van elektrische personenauto’s en lichte elektrische voertuigen.

1.17.

Indien technisch haalbaar, technische specificaties betreffende het wisselen van de accu’s van zware elektrische voertuigen.

1.18.

Technische specificaties betreffende de toegankelijkheid van laadstations voor gebruikers met een handicap.

2.

Technische specificaties voor de communicatie binnen de sector van het opladen van elektrische voertuigen

2.1.

Technische specificaties betreffende de communicatie tussen het elektrische voertuig en het laadpunt (communicatie tussen voertuig en net).

2.2.

Technische specificaties betreffende de communicatie tussen het laadpunt en het beheersysteem voor laadpunten (back-end-communicatie).

2.3.

Technische specificaties betreffende de communicatie tussen exploitanten van laadpunten, aanbieders van elektromobiliteitsdiensten en e-roamingplatforms.

2.4.

Technische specificaties betreffende de communicatie tussen exploitanten van laadpunten en distributiesysteembeheerders.

3.

Technische specificaties betreffende waterstofvoorziening voor wegvoertuigen

3.1.

Waterstoftankpunten in de open lucht waar gasvormige waterstof kan worden getankt als brandstof voor motorvoertuigen moeten ten minste voldoen aan de interoperabiliteitseisen van norm EN 17127:2020.

3.2.

De kwaliteitskenmerken van waterstof die door waterstoftankpunten wordt verstrekt voor gebruik in motorvoertuigen moeten voldoen aan de eisen als beschreven in norm EN 17124:2022. Ook de methoden die waarborgen dat aan de vereiste waterstofkwaliteit wordt voldaan, worden in die norm beschreven.

3.3.

Het tankalgoritme moet voldoen aan de eisen van norm EN 17127:2020.

3.4.

Na afronding van de certificeringsprocessen overeenkomstig norm EN ISO 17268:2020, moeten connectoren voor het tanken van motorvoertuigen met gasvormige waterstof ten minste aan die norm voldoen.

3.5.

Technische specificaties betreffende connectoren voor tankpunten die gasvormige (gecomprimeerde) waterstof leveren aan zware voertuigen.

3.6.

Technische specificaties betreffende connectoren voor tankpunten die vloeibare waterstof leveren aan zware voertuigen.

4.

Technische specificaties betreffende methaan voor het wegvervoer

4.1.

Tankpunten voor gecomprimeerd aardgas (CNG) voor motorvoertuigen moeten voldoen aan een vuldruk (bedrijfsdruk) van 20,0 MPa (200 bar) bij 15 °C. Een maximale vuldruk van 26,0 MPa met “temperatuurcompensatie” is toegestaan overeenkomstig norm EN ISO 16923:2018.

4.2.

Het connectorprofiel moet voldoen aan Reglement nr. 110 van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties met betrekking tot de delen I en II van norm EN ISO 14469:2017.

4.3.

Tankpunten voor vloeibaar methaan voor motorvoertuigen moeten voldoen aan een vuldruk die lager is dan de maximaal toelaatbare werkdruk van de tank van het voertuig, zoals bedoeld in norm EN ISO 16924:2018, “Aardgasvulstations — LNG-stations voor het vullen van voertuigen”. Bovendien moet het connectorprofiel voldoen aan norm EN ISO 12617:2017 “Wegvoertuigen — Brandstofvulaansluiting voor vloeibaar aardgas (LNG) - Vulaansluiting voor 3,1 MPa”.

5.

Technische specificaties betreffende de elektriciteitsvoorziening voor het zeevervoer en de binnenvaart

5.1.

Walstroomvoorzieningen voor zeeschepen - inclusief het ontwerp, de installatie en het testen van de systemen - moeten ten minste voldoen aan de technische specificaties van norm IEC/IEEE 80005-1:2019/AMD1:2022 voor walstroomvoorzieningen met hoogspanning.

5.2.

Stekkers, contactdozen en scheepskoppelcontactsystemen voor walstroomvoorzieningen met hoogspanning moeten ten minste voldoen aan de technische specificaties van norm IEC 62613-1:2019.

5.3.

Walstroomvoorzieningen voor binnenschepen moeten ten minste voldoen aan norm EN 15869-2:2019 of norm EN 16840:2017, afhankelijk van de energie-eisen.

5.4.

Technische specificaties betreffende walstroomlaadpunten voor batterijen van zeeschepen, met interconnectiviteit en systeeminteroperabiliteit voor zeeschepen.

5.5.

Technische specificaties betreffende walstroomlaadpunten voor batterijen van binnenschepen, met interconnectiviteit en systeeminteroperabiliteit voor binnenschepen.

5.6.

Technische specificaties betreffende de communicatie-interface tussen schip en haven in geautomatiseerde walstroomvoorzieningen (on-shore power supply — OPS) en systemen voor het opladen van batterijen van zeeschepen.

5.7.

Technische specificaties betreffende de communicatie-interface tussen schip en haven in geautomatiseerde walstroomvoorzieningen (on-shore power supply - OPS) en systemen voor het opladen van batterijen van binnenschepen.

5.8.

Indien technisch haalbaar, technische specificaties betreffende het opladen en wisselen van accu’s bij walstroomstations voor binnenschepen.

6.

Technische specificaties betreffende het bunkeren van waterstof voor het zeevervoer en de binnenvaart

6.1.

Technische specificaties betreffende tankpunten en het bunkeren van gasvormige (gecomprimeerde) waterstof als brandstof voor zeeschepen op waterstof.

6.2.

Technische specificaties betreffende tankpunten en het bunkeren van gasvormige (gecomprimeerde) waterstof als brandstof voor binnenschepen op waterstof.

6.3.

Technische specificaties betreffende tankpunten en het bunkeren van vloeibare waterstof als brandstof voor zeeschepen op waterstof.

6.4.

Technische specificaties betreffende tankpunten en het bunkeren van vloeibare waterstof als brandstof voor binnenschepen op waterstof.

7.

Technische specificaties betreffende het bunkeren van methanol voor het zeevervoer en de binnenvaart

7.1.

Technische specificaties betreffende tankpunten en het bunkeren van methanol als brandstof voor zeeschepen.

7.2.

Technische specificaties betreffende tankpunten en het bunkeren van methanol als brandstof voor binnenschepen.

8.

Technische specificaties betreffende het bunkeren van ammoniak voor het zeevervoer en de binnenvaart

8.1.

Technische specificaties voor tankpunten en het bunkeren van ammoniak als brandstof voor zeeschepen.

8.2.

Technische specificaties voor tankpunten en het bunkeren van ammoniak als brandstof voor binnenschepen.

9.

Technische specificaties betreffende tankpunten voor vloeibaar methaan voor het zeevervoer en de binnenvaart

9.1.

Tankpunten voor vloeibaar methaan voor zeeschepen die niet vallen onder de Internationale Code voor de bouw en uitrusting van schepen die vloeibaar gas in bulk vervoeren (IGC-code), moeten ten minste voldoen aan norm EN ISO 20519:2017.

9.2.

Tankpunten voor vloeibaar methaan voor binnenschepen moeten uitsluitend ter wille van interoperabiliteit ten minste voldoen aan norm EN ISO 20519:2017 (delen 5.3 tot en met 5.7).

10.

Technische specificaties betreffende de etikettering van brandstoffen

10.1.

Het etiket “Brandstoffen — Aanduiding van compatibiliteit met voertuigen — Grafische weergave bedoeld om consumenten te informeren” moet conform zijn met norm EN 16942:2016
  +
  A1:2021.

10.2.

De “identificatie van compatibiliteit van voertuigen en infrastructuren - Grafische weergave voor consumenteninformatie over EV-voeding” moet ten minste conform zijn met norm EN 17186:2019.

10.3.

De gemeenschappelijke methodologie voor prijsvergelijking per eenheid van alternatieve brandstoffen als vastgesteld bij Uitvoeringsverordening (EU) 2018/732 van de Commissie (1).

10.4.

Technische specificatie voor elektrische laadstations en waterstoftankfaciliteiten voor spoorvervoer.

---

(1)  Uitvoeringsverordening (EU) 2018/732 van de Commissie van 17 mei 2018 betreffende een gemeenschappelijke methode voor het vergelijken van de eenheidsprijzen van alternatieve brandstoffen overeenkomstig Richtlijn 2014/94/EU van het Europees Parlement en de Raad (PB L 123 van 18.5.2018, blz. 85).

1

---

BIJLAGE III

Rapportagevereisten inzake het aandeel elektrische voertuigen en de uitrol van openbaar toegankelijke laadinfrastructuur

1.

| — | batterijelektrische voertuigen, met afzonderlijke cijfers voor de categorieën M1, N1, M2/3 en N2/3, |
| --- | --- |

—

batterijelektrische voertuigen, met afzonderlijke cijfers voor de categorieën M1, N1, M2/3 en N2/3,

| — | plug-in hybride voertuigen, met afzonderlijke cijfers voor de categorieën M1, N1, M2/3 en N2/3. |
| --- | --- |

—

plug-in hybride voertuigen, met afzonderlijke cijfers voor de categorieën M1, N1, M2/3 en N2/3.

2.

| Categorie | Subcategorie | Maximaal laadvermogen | Definitie op grond van artikel 2 van deze verordening |
| --- | --- | --- | --- |
| Categorie 1 (AC) | Traag wisselstroomlaadpunt,
  eenfasig | P < 7,4 kW | Laadpunt met normaal vermogen |
| Wisselstroomlaadpunt met gemiddelde
  snelheid, driefasig | 7,4 kW ≤ P ≤ 22 kW |
| Snel
  wisselstroomlaadpunt, driefasig | P > 22 kW | Laadpunt met hoog vermogen |
| Categorie 2 (DC) | Traag gelijkstroomlaadpunt | P < 50 kW |
| Snel gelijkstroomlaadpunt | 50 kW ≤ P < 150 kW |
| Niveau 1 — Ultrasnel gelijkstroomlaadpunt | 150 kW ≤ P < 350 kW |
| Niveau 2 — Ultrasnel gelijkstroomlaadpunt | P ≥ 350 kW |

Categorie

Subcategorie

Maximaal laadvermogen

Definitie op grond van artikel 2 van deze verordening

Categorie 1 (AC)

Traag wisselstroomlaadpunt,

eenfasig

P < 7,4 kW

Laadpunt met normaal vermogen

Wisselstroomlaadpunt met gemiddelde

snelheid, driefasig

7,4 kW ≤ P ≤ 22 kW

Snel

wisselstroomlaadpunt, driefasig

P > 22 kW

Laadpunt met hoog vermogen

Categorie 2 (DC)

Traag gelijkstroomlaadpunt

P < 50 kW

Snel gelijkstroomlaadpunt

50 kW ≤ P < 150 kW

Niveau 1 — Ultrasnel gelijkstroomlaadpunt

150 kW ≤ P < 350 kW

Niveau 2 — Ultrasnel gelijkstroomlaadpunt

P ≥ 350 kW

3.

| — | aantal laadpunten, te rapporteren voor elk van de categorieën in punt 2; |
| --- | --- |

—

aantal laadpunten, te rapporteren voor elk van de categorieën in punt 2;

| — | aantal laadstations, te rapporteren voor elk van de categorieën in punt 2; |
| --- | --- |

—

aantal laadstations, te rapporteren voor elk van de categorieën in punt 2;

| — | totaal geaggregeerd laadvermogen van de laadstations. |
| --- | --- |

—

totaal geaggregeerd laadvermogen van de laadstations.

---

BIJLAGE IV

Concordantietabel

| Richtlijn 2014/94/EU | Deze verordening |
| --- | --- |
| Artikel 1 | Artikel 1 |
| Artikel 2 | Artikel 2 |
| Artikel 3 | Artikel 14 |
| Artikel 4 | Artikelen 3, 4, 5, 9 en 10 |
| Artikel 5 | Artikel 6 |
| — | Artikel 7 |
| Artikel 6 | Artikelen 8 en 11 |
| — | Artikel 12 |
| — | Artikel 13 |
| Artikel 7 | Artikel 19 |
| Artikel 8 | Artikel 22 |
| Artikel 9 | Artikel 23 |
| Artikel 10 | Artikelen 15, 16 en 24 |
| — | Artikel 17 |
| — | Artikel 18 |
| — | Artikel 20 |
| — | Artikel 21 |
| — | Artikel 25 |
| Artikel 11 | — |
| Artikel 12 | Artikel 26 |
| Artikel 13 | — |
| Bijlage I | Bijlage I |
| Bijlage II | Bijlage II |
| — | Bijlage III |

Richtlijn 2014/94/EU

Deze verordening

Artikel 1

Artikel 1

Artikel 2

Artikel 2

Artikel 3

Artikel 14

Artikel 4

Artikelen 3, 4, 5, 9 en 10

Artikel 5

Artikel 6

—

Artikel 7

Artikel 6

Artikelen 8 en 11

—

Artikel 12

—

Artikel 13

Artikel 7

Artikel 19

Artikel 8

Artikel 22

Artikel 9

Artikel 23

Artikel 10

Artikelen 15, 16 en 24

—

Artikel 17

—

Artikel 18

—

Artikel 20

—

Artikel 21

—

Artikel 25

Artikel 11

—

Artikel 12

Artikel 26

Artikel 13

—

Bijlage I

Bijlage I

Bijlage II

Bijlage II

—

Bijlage III

---

| 22.9.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 234/48 |
| --- | --- | --- | --- |

22.9.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 234/48

---

VERORDENING (EU) 2023/1805 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

van 13 september 2023

betreffende het gebruik van hernieuwbare en koolstofarme brandstoffen in het zeevervoer, en tot wijziging van Richtlijn 2009/16/EG

(Voor de EER relevante tekst)

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 100, lid 2,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,

Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),

Na raadpleging van het Comité van de Regio's,

Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (2),

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Het zeevervoer is goed voor ongeveer 75 % van het externe handelsvolume van de Unie en 31 % van haar interne handelsvolume. Jaarlijks gaan 400 miljoen passagiers aan en van boord in de havens van de lidstaten; hiervan varen er ongeveer 14 miljoen mee met cruiseschepen. Het zeevervoer is derhalve een essentieel onderdeel van het vervoerssysteem van de Unie en van cruciaal belang voor de economie van de Unie. De markt voor zeevervoer is onderhevig aan sterke concurrentie tussen economische actoren binnen en buiten de Unie, en een gelijk speelveld is onontbeerlijk. De stabiliteit en de welvaart van de markt voor zeevervoer en zijn economische actoren zijn afhankelijk van een duidelijk en geharmoniseerd beleidskader waarin zeevervoerders, havens en andere actoren in de sector kunnen functioneren op basis van gelijke kansen. Marktverstoringen kunnen zeevervoerders of havens benadelen ten opzichte van concurrenten in de maritieme vervoersector of in andere vervoerssectoren. Dat nadeel kan op zijn beurt leiden tot minder concurrentievermogen voor de maritieme vervoersindustrie, minder banen en minder connectiviteit voor burgers en bedrijven. |
| --- | --- |

(1)

Het zeevervoer is goed voor ongeveer 75 % van het externe handelsvolume van de Unie en 31 % van haar interne handelsvolume. Jaarlijks gaan 400 miljoen passagiers aan en van boord in de havens van de lidstaten; hiervan varen er ongeveer 14 miljoen mee met cruiseschepen. Het zeevervoer is derhalve een essentieel onderdeel van het vervoerssysteem van de Unie en van cruciaal belang voor de economie van de Unie. De markt voor zeevervoer is onderhevig aan sterke concurrentie tussen economische actoren binnen en buiten de Unie, en een gelijk speelveld is onontbeerlijk. De stabiliteit en de welvaart van de markt voor zeevervoer en zijn economische actoren zijn afhankelijk van een duidelijk en geharmoniseerd beleidskader waarin zeevervoerders, havens en andere actoren in de sector kunnen functioneren op basis van gelijke kansen. Marktverstoringen kunnen zeevervoerders of havens benadelen ten opzichte van concurrenten in de maritieme vervoersector of in andere vervoerssectoren. Dat nadeel kan op zijn beurt leiden tot minder concurrentievermogen voor de maritieme vervoersindustrie, minder banen en minder connectiviteit voor burgers en bedrijven.

| (2) | Volgens het verslag over de blauwe economie van de EU voor 2022, heeft de blauwe economie van de EU in 2014 in totaal ongeveer 5,7 miljoen banen gecreëerd, waarvan 3,2 miljoen werden gecreëerd door directe werkgelegenheid in de gevestigde sectoren en 2,5 miljoen via de desbetreffende toeleveringsketens. Dat verslag stelt ook dat alleen al de zeehavens van de Unie in 2014 ongeveer 2,5 miljoen banen (direct en indirect) hebben gecreëerd. Van dit aantal zijn slechts ongeveer 500 000 banen opgenomen in de sectorale statistieken, omdat zeehavens werkgelegenheid en economische voordelen genereren in andere sectoren, zoals logistiek en maritieme vervoerdiensten. De zeven gevestigde sectoren van de blauwe economie van de EU genereerden in 2019 een bruto toegevoegde waarde van 183,9 miljard EUR (3). |
| --- | --- |

(2)

Volgens het verslag over de blauwe economie van de EU voor 2022, heeft de blauwe economie van de EU in 2014 in totaal ongeveer 5,7 miljoen banen gecreëerd, waarvan 3,2 miljoen werden gecreëerd door directe werkgelegenheid in de gevestigde sectoren en 2,5 miljoen via de desbetreffende toeleveringsketens. Dat verslag stelt ook dat alleen al de zeehavens van de Unie in 2014 ongeveer 2,5 miljoen banen (direct en indirect) hebben gecreëerd. Van dit aantal zijn slechts ongeveer 500 000 banen opgenomen in de sectorale statistieken, omdat zeehavens werkgelegenheid en economische voordelen genereren in andere sectoren, zoals logistiek en maritieme vervoerdiensten. De zeven gevestigde sectoren van de blauwe economie van de EU genereerden in 2019 een bruto toegevoegde waarde van 183,9 miljard EUR (3).

| (3) | Volgens het werkdocument van de diensten van de Commissie bij de mededeling van de Commissie van 9 december 2020, getiteld “Strategie voor duurzame en slimme mobiliteit — Het Europees vervoer op het juiste spoor naar de toekomst” blijft het zeevervoer, in vergelijking met andere vervoerswijzen, de meest koolstofefficiënte vervoerswijze per tonkilometer. Tegelijk is de scheepvaart vanuit en naar havens in de Europese Economische Ruimte verantwoordelijk voor ongeveer 11 % van de koolstofdioxide (CO2)-uitstoot door het vervoer in de EU en voor 3 à 4 % van de totale CO2-uitstoot in de EU. Als er geen verdere maatregelen worden getroffen, zal de CO2-uitstoot van het zeevervoer naar verwachting toenemen. Alle sectoren van de economie van de Unie moeten bijdragen aan de snelle vermindering van de uitstoot van broeikasgassen tot CO2-neutraliteit, uiterlijk 2050, zoals vastgelegd in Verordening (EU) 2021/1119 van het Europees Parlement en de Raad (4). Het is dus van groot belang dat de Unie een passend traject vaststelt voor een snelle groene transitie van de maritieme vervoersector, omdat dit ertoe kan bijdragen dat de Unie de mondiale voortrekkersrol die zij heeft op het gebied van groene technologie, diensten en oplossingen behoudt en verder versterkt, dat de werkgelegenheid in de hiermee verband houdende waardeketens verder toeneemt, en dat zij haar concurrentiepositie vasthoudt. |
| --- | --- |

(3)

Volgens het werkdocument van de diensten van de Commissie bij de mededeling van de Commissie van 9 december 2020, getiteld “Strategie voor duurzame en slimme mobiliteit — Het Europees vervoer op het juiste spoor naar de toekomst” blijft het zeevervoer, in vergelijking met andere vervoerswijzen, de meest koolstofefficiënte vervoerswijze per tonkilometer. Tegelijk is de scheepvaart vanuit en naar havens in de Europese Economische Ruimte verantwoordelijk voor ongeveer 11 % van de koolstofdioxide (CO2)-uitstoot door het vervoer in de EU en voor 3 à 4 % van de totale CO2-uitstoot in de EU. Als er geen verdere maatregelen worden getroffen, zal de CO2-uitstoot van het zeevervoer naar verwachting toenemen. Alle sectoren van de economie van de Unie moeten bijdragen aan de snelle vermindering van de uitstoot van broeikasgassen tot CO2-neutraliteit, uiterlijk 2050, zoals vastgelegd in Verordening (EU) 2021/1119 van het Europees Parlement en de Raad (4). Het is dus van groot belang dat de Unie een passend traject vaststelt voor een snelle groene transitie van de maritieme vervoersector, omdat dit ertoe kan bijdragen dat de Unie de mondiale voortrekkersrol die zij heeft op het gebied van groene technologie, diensten en oplossingen behoudt en verder versterkt, dat de werkgelegenheid in de hiermee verband houdende waardeketens verder toeneemt, en dat zij haar concurrentiepositie vasthoudt.

| (4) | Om de klimaatverbintenis van de Unie in het kader van de Overeenkomst van Parijs (5), die is aangenomen in het kader van het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (“Overeenkomst van Parijs”), te versterken, heeft Verordening (EU) 2021/1119 tot doel de broeikasgasemissies (emissies na aftrek van verwijderingen) uiterlijk 2030 met ten minste 55 % te verminderen ten opzichte van de niveaus van 1990 en de Unie op weg te helpen om uiterlijk 2050 klimaatneutraal te worden. Daarnaast zijn verschillende aanvullende beleidsinstrumenten nodig om het gebruik van duurzaam geproduceerde hernieuwbare en koolstofarme brandstoffen te bevorderen en te versnellen, ook in de maritieme vervoersector, waarbij het beginsel van technologische neutraliteit in acht moet worden genomen. Uiterlijk 2030 moet de nodige technologie zijn ontwikkeld en uitgerold, zodat daarna veel sneller veranderingen kunnen worden doorgevoerd. Het is eveneens van essentieel belang dat innovatie wordt bevorderd en dat onderzoek dat zich richt op nieuwe en toekomstige innovatie, zoals opkomende alternatieve brandstoffen, ecologisch ontwerp, biogebaseerde materialen, windvoortstuwing en door de wind ondersteunde voortstuwing, wordt gesteund. |
| --- | --- |

(4)

Om de klimaatverbintenis van de Unie in het kader van de Overeenkomst van Parijs (5), die is aangenomen in het kader van het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (“Overeenkomst van Parijs”), te versterken, heeft Verordening (EU) 2021/1119 tot doel de broeikasgasemissies (emissies na aftrek van verwijderingen) uiterlijk 2030 met ten minste 55 % te verminderen ten opzichte van de niveaus van 1990 en de Unie op weg te helpen om uiterlijk 2050 klimaatneutraal te worden. Daarnaast zijn verschillende aanvullende beleidsinstrumenten nodig om het gebruik van duurzaam geproduceerde hernieuwbare en koolstofarme brandstoffen te bevorderen en te versnellen, ook in de maritieme vervoersector, waarbij het beginsel van technologische neutraliteit in acht moet worden genomen. Uiterlijk 2030 moet de nodige technologie zijn ontwikkeld en uitgerold, zodat daarna veel sneller veranderingen kunnen worden doorgevoerd. Het is eveneens van essentieel belang dat innovatie wordt bevorderd en dat onderzoek dat zich richt op nieuwe en toekomstige innovatie, zoals opkomende alternatieve brandstoffen, ecologisch ontwerp, biogebaseerde materialen, windvoortstuwing en door de wind ondersteunde voortstuwing, wordt gesteund.

| (5) | In het kader van de overgang naar hernieuwbare en koolstofarme brandstoffen en alternatieve energiebronnen is het essentieel dat de goede werking van en de eerlijke concurrentie op de markt voor zeevervoer van de Unie wordt gewaarborgd met betrekking tot scheepsbrandstoffen, die een aanzienlijk deel van de kosten van de maatschappijen en exploitanten uitmaken. Beleidsmaatregelen moeten daarom kosteneffectief zijn. Verschillende brandstofvoorschriften in de lidstaten kunnen de economische prestaties van scheepsexploitanten aanzienlijk beïnvloeden en een negatief effect hebben op de concurrentie op de markt. Vanwege het internationale karakter van de scheepvaart kunnen scheepsexploitanten gemakkelijk grote hoeveelheden brandstof bunkeren in derde landen en vervoeren, hetgeen ook het risico kan vergroten dat het concurrentievermogen van havens in de Unie afneemt in vergelijking met havens buiten de Unie. Die situatie kan leiden tot koolstoflekkage en nadelige gevolgen voor het concurrentievermogen van de sector als de beschikbaarheid van hernieuwbare en koolstofarme brandstoffen in zeehavens onder de jurisdictie van een lidstaat niet gepaard gaat met gebruiksvoorschriften die gelden voor alle schepen die aankomen in en vertrekken uit zeehavens onder de jurisdictie van de lidstaten. In deze verordening moeten derhalve maatregelen worden vastgelegd om ervoor te zorgen dat de penetratie van hernieuwbare en koolstofarme brandstoffen op de markt voor scheepsbrandstoffen plaatsvindt onder voorwaarden die eerlijke concurrentie op de markt voor zeevervoer van de Unie waarborgen. |
| --- | --- |

(5)

In het kader van de overgang naar hernieuwbare en koolstofarme brandstoffen en alternatieve energiebronnen is het essentieel dat de goede werking van en de eerlijke concurrentie op de markt voor zeevervoer van de Unie wordt gewaarborgd met betrekking tot scheepsbrandstoffen, die een aanzienlijk deel van de kosten van de maatschappijen en exploitanten uitmaken. Beleidsmaatregelen moeten daarom kosteneffectief zijn. Verschillende brandstofvoorschriften in de lidstaten kunnen de economische prestaties van scheepsexploitanten aanzienlijk beïnvloeden en een negatief effect hebben op de concurrentie op de markt. Vanwege het internationale karakter van de scheepvaart kunnen scheepsexploitanten gemakkelijk grote hoeveelheden brandstof bunkeren in derde landen en vervoeren, hetgeen ook het risico kan vergroten dat het concurrentievermogen van havens in de Unie afneemt in vergelijking met havens buiten de Unie. Die situatie kan leiden tot koolstoflekkage en nadelige gevolgen voor het concurrentievermogen van de sector als de beschikbaarheid van hernieuwbare en koolstofarme brandstoffen in zeehavens onder de jurisdictie van een lidstaat niet gepaard gaat met gebruiksvoorschriften die gelden voor alle schepen die aankomen in en vertrekken uit zeehavens onder de jurisdictie van de lidstaten. In deze verordening moeten derhalve maatregelen worden vastgelegd om ervoor te zorgen dat de penetratie van hernieuwbare en koolstofarme brandstoffen op de markt voor scheepsbrandstoffen plaatsvindt onder voorwaarden die eerlijke concurrentie op de markt voor zeevervoer van de Unie waarborgen.

| (6) | De maritieme vervoersector is onderhevig aan sterke internationale concurrentie. Grote verschillen in regelgevingslasten tussen vlaggenstaten hebben vaak geleid tot ongewenste praktijken zoals het omvlaggen van schepen. Het intrinsiek mondiale karakter van de sector maakt het belang duidelijk van een vlagneutrale methode en een gunstig regelgevingsklimaat, hetgeen zou helpen om nieuwe investeringen aan te trekken en het concurrentievermogen van de havens, scheepseigenaren en exploitanten van de Unie te waarborgen. |
| --- | --- |

(6)

De maritieme vervoersector is onderhevig aan sterke internationale concurrentie. Grote verschillen in regelgevingslasten tussen vlaggenstaten hebben vaak geleid tot ongewenste praktijken zoals het omvlaggen van schepen. Het intrinsiek mondiale karakter van de sector maakt het belang duidelijk van een vlagneutrale methode en een gunstig regelgevingsklimaat, hetgeen zou helpen om nieuwe investeringen aan te trekken en het concurrentievermogen van de havens, scheepseigenaren en exploitanten van de Unie te waarborgen.

| (7) | Om een effect te sorteren op alle activiteiten van de maritieme vervoersector, moet deze verordening derhalve van toepassing zijn op de helft van de energie die wordt gebruikt door een schip dat naar een haven onder de jurisdictie van een lidstaat vaart vanuit een haven die niet onder de jurisdictie van een lidstaat valt, op de helft van de energie die wordt gebruikt door een schip dat vanuit een haven onder de jurisdictie van een lidstaat vaart naar een haven die niet onder de jurisdictie van een lidstaat valt, de totale energie die wordt gebruikt door een schip dat naar een haven onder de jurisdictie van een lidstaat vaart vanuit een haven onder de jurisdictie van een lidstaat, en de energie die wordt gebruikt door een schip in een haven onder de jurisdictie van een lidstaat. Een dergelijk toepassingskader zou de doeltreffendheid van deze verordening waarborgen, mede door de positieve milieueffecten van een dergelijk kader te versterken. Dat kader zou het risico van aanlopen in uitwijkhavens en het risico van verplaatsing of herrouteringsactiviteiten naar havens buiten de Unie moeten beperken. Om een vlotte werking van de zeevaart te garanderen en verstoringen van de interne markt te vermijden, moet aan de hand van samenhangende regels in deze verordening een gelijk speelveld worden gegarandeerd voor zeevervoerders en havens met betrekking tot alle reizen die aankomen in of vertrekken vanuit havens onder de jurisdictie van de lidstaten en het verblijf van schepen in die havens. |
| --- | --- |

(7)

Om een effect te sorteren op alle activiteiten van de maritieme vervoersector, moet deze verordening derhalve van toepassing zijn op de helft van de energie die wordt gebruikt door een schip dat naar een haven onder de jurisdictie van een lidstaat vaart vanuit een haven die niet onder de jurisdictie van een lidstaat valt, op de helft van de energie die wordt gebruikt door een schip dat vanuit een haven onder de jurisdictie van een lidstaat vaart naar een haven die niet onder de jurisdictie van een lidstaat valt, de totale energie die wordt gebruikt door een schip dat naar een haven onder de jurisdictie van een lidstaat vaart vanuit een haven onder de jurisdictie van een lidstaat, en de energie die wordt gebruikt door een schip in een haven onder de jurisdictie van een lidstaat. Een dergelijk toepassingskader zou de doeltreffendheid van deze verordening waarborgen, mede door de positieve milieueffecten van een dergelijk kader te versterken. Dat kader zou het risico van aanlopen in uitwijkhavens en het risico van verplaatsing of herrouteringsactiviteiten naar havens buiten de Unie moeten beperken. Om een vlotte werking van de zeevaart te garanderen en verstoringen van de interne markt te vermijden, moet aan de hand van samenhangende regels in deze verordening een gelijk speelveld worden gegarandeerd voor zeevervoerders en havens met betrekking tot alle reizen die aankomen in of vertrekken vanuit havens onder de jurisdictie van de lidstaten en het verblijf van schepen in die havens.

| (8) | Het is van essentieel belang dat de Commissie en de bevoegde autoriteiten van de lidstaten er voortdurend voor zorgen dat hun administratieve procedures de beste praktijken weerspiegelen en maatregelen nemen om samenhang te waarborgen, overlapping in sectorale wetgeving te voorkomen en de handhaving van deze verordening te vereenvoudigen, zodat de administratieve lasten voor reders, scheepsexploitanten, havens en verificateurs tot een minimum worden beperkt. |
| --- | --- |

(8)

Het is van essentieel belang dat de Commissie en de bevoegde autoriteiten van de lidstaten er voortdurend voor zorgen dat hun administratieve procedures de beste praktijken weerspiegelen en maatregelen nemen om samenhang te waarborgen, overlapping in sectorale wetgeving te voorkomen en de handhaving van deze verordening te vereenvoudigen, zodat de administratieve lasten voor reders, scheepsexploitanten, havens en verificateurs tot een minimum worden beperkt.

| (9) | Deze verordening moet in overeenstemming zijn met Verordening (EU) 2023/1804 van het Europees Parlement en de Raad (6), Richtlijn (EU) 2023/959 van het Europees Parlement en de Raad (7), een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn (EU) 2018/2001 van het Europees Parlement en de Raad (8), Verordening (EU) 2018/1999 van het Europees Parlement en de Raad (9) en Richtlijn 98/70/EG van het Europees Parlement en de Raad (10) wat de bevordering van energie uit hernieuwbare bronnen betreft, en tot intrekking van Richtlijn (EU) 2015/652 van de Raad (11), en een richtlijn van de Raad tot herstructurering van de Unieregeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit (herschikking) teneinde de nodige rechtszekerheid en investeringszekerheid te waarborgen. Deze overeenstemming zou leiden tot een samenhangend rechtskader voor de maritieme vervoersector, hetgeen bijdraagt tot een aanzienlijke toename van de productie van duurzame alternatieve brandstoffen, de uitrol van de nodige infrastructuur waarborgt en het gebruik van deze brandstoffen in een gestaag groeiend aandeel vaartuigen bevordert. |
| --- | --- |

(9)

Deze verordening moet in overeenstemming zijn met Verordening (EU) 2023/1804 van het Europees Parlement en de Raad (6), Richtlijn (EU) 2023/959 van het Europees Parlement en de Raad (7), een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn (EU) 2018/2001 van het Europees Parlement en de Raad (8), Verordening (EU) 2018/1999 van het Europees Parlement en de Raad (9) en Richtlijn 98/70/EG van het Europees Parlement en de Raad (10) wat de bevordering van energie uit hernieuwbare bronnen betreft, en tot intrekking van Richtlijn (EU) 2015/652 van de Raad (11), en een richtlijn van de Raad tot herstructurering van de Unieregeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit (herschikking) teneinde de nodige rechtszekerheid en investeringszekerheid te waarborgen. Deze overeenstemming zou leiden tot een samenhangend rechtskader voor de maritieme vervoersector, hetgeen bijdraagt tot een aanzienlijke toename van de productie van duurzame alternatieve brandstoffen, de uitrol van de nodige infrastructuur waarborgt en het gebruik van deze brandstoffen in een gestaag groeiend aandeel vaartuigen bevordert.

| (10) | Het zou passend zijn overleg te organiseren tussen de havenbeheerder en havengebruikers en andere belanghebbenden, zoals bepaald in artikel 15, lid 2, van Verordening (EU) 2017/352 van het Europees Parlement en de Raad (12), teneinde de beschikbaarheid van havendiensten te coördineren met betrekking tot de geplande en bestaande bevoorrading met vervangende brandstof in havens en in verband met de verwachte vraag van schepen die die havens aandoen. |
| --- | --- |

(10)

Het zou passend zijn overleg te organiseren tussen de havenbeheerder en havengebruikers en andere belanghebbenden, zoals bepaald in artikel 15, lid 2, van Verordening (EU) 2017/352 van het Europees Parlement en de Raad (12), teneinde de beschikbaarheid van havendiensten te coördineren met betrekking tot de geplande en bestaande bevoorrading met vervangende brandstof in havens en in verband met de verwachte vraag van schepen die die havens aandoen.

| (11) | De regels van deze verordening moeten op niet-discriminerende wijze worden toegepast op alle schepen, ongeacht hun vlag. Met het oog op samenhang met de internationale en Unie-zeevervoerregels, en om de administratieve lasten te beperken, moet deze verordening gericht zijn op schepen met een brutotonnage van meer dan 5 000, maar mag zij niet van toepassing zijn op oorlogsschepen, marinehulpschepen, schepen die vis vangen of verwerken, houten schepen van primitieve bouw, schepen die niet mechanisch worden voortbewogen of overheidsschepen die voor niet-commerciële doeleinden worden gebruikt. Hoewel schepen met een brutotonnage van meer dan 5 000 slechts ongeveer 55 % uitmaken van alle schepen die havens aandoen in de zin van Verordening (EU) 2015/757 van het Europees Parlement en de Raad (13), zijn zij verantwoordelijk voor ongeveer 90 % van de CO2-uitstoot van de maritieme vervoersector. De Commissie moet de situatie regelmatig opnieuw beoordelen om het toepassingsgebied van deze verordening uiteindelijk uit te breiden tot schepen met een brutotonnage van minder dan 5 000. |
| --- | --- |

(11)

De regels van deze verordening moeten op niet-discriminerende wijze worden toegepast op alle schepen, ongeacht hun vlag. Met het oog op samenhang met de internationale en Unie-zeevervoerregels, en om de administratieve lasten te beperken, moet deze verordening gericht zijn op schepen met een brutotonnage van meer dan 5 000, maar mag zij niet van toepassing zijn op oorlogsschepen, marinehulpschepen, schepen die vis vangen of verwerken, houten schepen van primitieve bouw, schepen die niet mechanisch worden voortbewogen of overheidsschepen die voor niet-commerciële doeleinden worden gebruikt. Hoewel schepen met een brutotonnage van meer dan 5 000 slechts ongeveer 55 % uitmaken van alle schepen die havens aandoen in de zin van Verordening (EU) 2015/757 van het Europees Parlement en de Raad (13), zijn zij verantwoordelijk voor ongeveer 90 % van de CO2-uitstoot van de maritieme vervoersector. De Commissie moet de situatie regelmatig opnieuw beoordelen om het toepassingsgebied van deze verordening uiteindelijk uit te breiden tot schepen met een brutotonnage van minder dan 5 000.

| (12) | De lidstaten die op hun grondgebied geen zeehavens, geen geaccrediteerde verificateurs, geen schepen onder hun vlag hebben die binnen het toepassingsgebied van deze verordening vallen, en die geen administrerende staat in de zin van deze verordening zijn, hoeven geen maatregelen te nemen met betrekking tot de desbetreffende voorschriften van deze verordening zolang deze omstandigheden zich voordoen. |
| --- | --- |

(12)

De lidstaten die op hun grondgebied geen zeehavens, geen geaccrediteerde verificateurs, geen schepen onder hun vlag hebben die binnen het toepassingsgebied van deze verordening vallen, en die geen administrerende staat in de zin van deze verordening zijn, hoeven geen maatregelen te nemen met betrekking tot de desbetreffende voorschriften van deze verordening zolang deze omstandigheden zich voordoen.

| (13) | Gezien de hogere kosten voor schepen die aan de voorschriften van deze verordening voldoen, vergroot het ontbreken van een wereldwijde maatregel het risico van omzeiling. Havenontwijkend gedrag ten voordele van havens buiten de Unie en de verplaatsing van overslagactiviteiten naar havens buiten de Unie zullen niet alleen de milieuvoordelen van de internalisering van de kosten van emissies van zeevervoersactiviteiten verminderen, maar kunnen leiden tot extra emissies als gevolg van de extra afstand die door schepen wordt afgelegd om de toepassing van deze verordening te omzeilen. Daarom moeten bepaalde stops in havens buiten de Unie worden uitgesloten van het begrip “aanloophaven”. Die uitsluiting moet gericht zijn op havens in de nabijheid van de Unie waar het risico op omzeiling het grootst is. Een limiet van 300 zeemijl vanaf een haven onder de jurisdictie van een lidstaat vormt een evenredige reactie op omzeilingspraktijken, waarbij de extra last en het risico van omzeiling tegen elkaar worden afgewogen. Bovendien mag de uitsluiting van het begrip aanloophaven alleen gericht zijn op stops door containerschepen in bepaalde havens buiten de Unie, waar de overslag van containers het grootste deel van het containerverkeer uitmaakt. Voor dergelijke transporten bestaat het risico van omzeiling, wegens het ontbreken van beperkende maatregelen, ook in een verschuiving van havenknooppunten naar havens buiten de Unie, hetgeen de gevolgen van de omzeiling nog verergert. Om de evenredigheid en de gelijke behandeling van de wereldwijde maatregel te waarborgen, moet rekening worden gehouden met maatregelen in derde landen die gelijkwaardig zijn aan deze verordening. |
| --- | --- |

(13)

Gezien de hogere kosten voor schepen die aan de voorschriften van deze verordening voldoen, vergroot het ontbreken van een wereldwijde maatregel het risico van omzeiling. Havenontwijkend gedrag ten voordele van havens buiten de Unie en de verplaatsing van overslagactiviteiten naar havens buiten de Unie zullen niet alleen de milieuvoordelen van de internalisering van de kosten van emissies van zeevervoersactiviteiten verminderen, maar kunnen leiden tot extra emissies als gevolg van de extra afstand die door schepen wordt afgelegd om de toepassing van deze verordening te omzeilen. Daarom moeten bepaalde stops in havens buiten de Unie worden uitgesloten van het begrip “aanloophaven”. Die uitsluiting moet gericht zijn op havens in de nabijheid van de Unie waar het risico op omzeiling het grootst is. Een limiet van 300 zeemijl vanaf een haven onder de jurisdictie van een lidstaat vormt een evenredige reactie op omzeilingspraktijken, waarbij de extra last en het risico van omzeiling tegen elkaar worden afgewogen. Bovendien mag de uitsluiting van het begrip aanloophaven alleen gericht zijn op stops door containerschepen in bepaalde havens buiten de Unie, waar de overslag van containers het grootste deel van het containerverkeer uitmaakt. Voor dergelijke transporten bestaat het risico van omzeiling, wegens het ontbreken van beperkende maatregelen, ook in een verschuiving van havenknooppunten naar havens buiten de Unie, hetgeen de gevolgen van de omzeiling nog verergert. Om de evenredigheid en de gelijke behandeling van de wereldwijde maatregel te waarborgen, moet rekening worden gehouden met maatregelen in derde landen die gelijkwaardig zijn aan deze verordening.

| (14) | Om rekening te houden met de specifieke situatie van insulaire regio's, zoals benadrukt in artikel 174 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), en met de noodzaak om de connectiviteit van eilanden en perifere regio's van de Unie met centrale regio's van de Unie te behouden, moeten tijdelijke vrijstellingen worden toegestaan voor reizen van passagiersschepen die geen cruiseschepen zijn tussen een aanloophaven onder de jurisdictie van een lidstaat en een aanloophaven onder de jurisdictie van dezelfde lidstaat die gelegen is op een eiland met minder dan 200 000 permanente ingezetenen. |
| --- | --- |

(14)

Om rekening te houden met de specifieke situatie van insulaire regio's, zoals benadrukt in artikel 174 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), en met de noodzaak om de connectiviteit van eilanden en perifere regio's van de Unie met centrale regio's van de Unie te behouden, moeten tijdelijke vrijstellingen worden toegestaan voor reizen van passagiersschepen die geen cruiseschepen zijn tussen een aanloophaven onder de jurisdictie van een lidstaat en een aanloophaven onder de jurisdictie van dezelfde lidstaat die gelegen is op een eiland met minder dan 200 000 permanente ingezetenen.

| (15) | Rekening houdend met de bijzondere kenmerken en de beperkingen van de ultraperifere regio's van de Unie, met name hun afgelegen en insulaire karakter, moet bijzondere aandacht worden besteed aan het behoud van hun toegankelijkheid en efficiënte connectiviteit via het zeevervoer. Daarom dient voor schepen die binnen het toepassingsgebied van deze verordening vallen slechts de helft van de energie die wordt gebruikt op reizen vanuit of naar een aanloophaven in een ultraperifeer gebied te worden opgenomen in het toepassingsgebied van deze verordening. Om dezelfde redenen moeten tijdelijke vrijstellingen worden toegestaan voor reizen tussen een aanloophaven in een ultraperifeer gebied en een andere aanloophaven in een ultraperifeer gebied, en voor de energie die door schepen wordt gebruikt tijdens het verblijf in de aanloophavens van het overeenkomstige ultraperifere gebied. |
| --- | --- |

(15)

Rekening houdend met de bijzondere kenmerken en de beperkingen van de ultraperifere regio's van de Unie, met name hun afgelegen en insulaire karakter, moet bijzondere aandacht worden besteed aan het behoud van hun toegankelijkheid en efficiënte connectiviteit via het zeevervoer. Daarom dient voor schepen die binnen het toepassingsgebied van deze verordening vallen slechts de helft van de energie die wordt gebruikt op reizen vanuit of naar een aanloophaven in een ultraperifeer gebied te worden opgenomen in het toepassingsgebied van deze verordening. Om dezelfde redenen moeten tijdelijke vrijstellingen worden toegestaan voor reizen tussen een aanloophaven in een ultraperifeer gebied en een andere aanloophaven in een ultraperifeer gebied, en voor de energie die door schepen wordt gebruikt tijdens het verblijf in de aanloophavens van het overeenkomstige ultraperifere gebied.

| (16) | Lidstaten die geen landgrens delen met een andere lidstaat, zijn in het bijzonder afhankelijk van hun maritieme verbinding met de rest van de Unie, met name om de nodige connectiviteit voor hun burgers in stand te houden. Dergelijke lidstaten moeten een beroep doen op openbaredienstcontracten of openbaredienstverplichtingen om de doelstelling van het behoud van de connectiviteit via passagiersschepen te verwezenlijken. Er moet een tijdelijke vrijstelling worden toegestaan om de lidstaten in staat te stellen te voorzien in de dwingende behoefte om een dienst van algemeen economisch belang te verlenen en om connectiviteit evenals economische, sociale en territoriale cohesie te waarborgen. |
| --- | --- |

(16)

Lidstaten die geen landgrens delen met een andere lidstaat, zijn in het bijzonder afhankelijk van hun maritieme verbinding met de rest van de Unie, met name om de nodige connectiviteit voor hun burgers in stand te houden. Dergelijke lidstaten moeten een beroep doen op openbaredienstcontracten of openbaredienstverplichtingen om de doelstelling van het behoud van de connectiviteit via passagiersschepen te verwezenlijken. Er moet een tijdelijke vrijstelling worden toegestaan om de lidstaten in staat te stellen te voorzien in de dwingende behoefte om een dienst van algemeen economisch belang te verlenen en om connectiviteit evenals economische, sociale en territoriale cohesie te waarborgen.

| (17) | Naast een algemene mogelijkheid voor de lidstaten om reizen van andere passagiersschepen dan cruiseschepen naar eilanden met minder dan 200 000 permanente inwoners vrij te stellen, moet een soortgelijke vrijstelling worden toegestaan voor binnenlandse reizen naar eilanden die worden uitgevoerd in het kader van een openbaredienstcontract of waarvoor een openbaredienstverplichting geldt. Dergelijke contracten en verplichtingen zijn door de lidstaten vastgesteld om te zorgen voor een passend niveau van connectiviteit met eilandregio's tegen betaalbare prijzen, dat anders niet door de marktwerking zou zijn bereikt. De lidstaten moeten het recht hebben om dergelijke reizen van passagiersschepen tussen hun vasteland en een eiland van dezelfde lidstaat tijdelijk vrij te stellen, teneinde de voorwaarden te handhaven waaronder de openbaredienstcontracten of openbaredienstverplichtingen zijn opgesteld en de duurzame connectiviteit evenals de economische, sociale en territoriale cohesie van het betrokken eiland te waarborgen. |
| --- | --- |

(17)

Naast een algemene mogelijkheid voor de lidstaten om reizen van andere passagiersschepen dan cruiseschepen naar eilanden met minder dan 200 000 permanente inwoners vrij te stellen, moet een soortgelijke vrijstelling worden toegestaan voor binnenlandse reizen naar eilanden die worden uitgevoerd in het kader van een openbaredienstcontract of waarvoor een openbaredienstverplichting geldt. Dergelijke contracten en verplichtingen zijn door de lidstaten vastgesteld om te zorgen voor een passend niveau van connectiviteit met eilandregio's tegen betaalbare prijzen, dat anders niet door de marktwerking zou zijn bereikt. De lidstaten moeten het recht hebben om dergelijke reizen van passagiersschepen tussen hun vasteland en een eiland van dezelfde lidstaat tijdelijk vrij te stellen, teneinde de voorwaarden te handhaven waaronder de openbaredienstcontracten of openbaredienstverplichtingen zijn opgesteld en de duurzame connectiviteit evenals de economische, sociale en territoriale cohesie van het betrokken eiland te waarborgen.

| (18) | In artikel 2, punt 1, van Verordening (EEG) nr. 3577/92 van de Raad (14) is bepaald dat de havens in Ceuta en Melilla op dezelfde wijze moeten worden behandeld als eilandhavens. Hoewel zij naar hun aard geen eilandhavens zijn, hebben hun geografische ligging in continentaal Afrika en het ontbreken van landverbindingen met Spanje tot gevolg dat deze havens ten opzichte van het Europese vasteland, en met name Spanje, vergelijkbaar zijn met eilandhavens. Ceuta en Melilla moeten derhalve worden beschouwd als eilandhavens met betrekking tot de tijdelijke vrijstelling voor cabotage in het zeevervoer tussen het vasteland van een lidstaat en de eilanden die onder zijn jurisdictie vallen. |
| --- | --- |

(18)

In artikel 2, punt 1, van Verordening (EEG) nr. 3577/92 van de Raad (14) is bepaald dat de havens in Ceuta en Melilla op dezelfde wijze moeten worden behandeld als eilandhavens. Hoewel zij naar hun aard geen eilandhavens zijn, hebben hun geografische ligging in continentaal Afrika en het ontbreken van landverbindingen met Spanje tot gevolg dat deze havens ten opzichte van het Europese vasteland, en met name Spanje, vergelijkbaar zijn met eilandhavens. Ceuta en Melilla moeten derhalve worden beschouwd als eilandhavens met betrekking tot de tijdelijke vrijstelling voor cabotage in het zeevervoer tussen het vasteland van een lidstaat en de eilanden die onder zijn jurisdictie vallen.

| (19) | Varen in ijsomstandigheden, met name in de noordelijke delen van de Oostzee, en de technische eigenschappen van schepen met een ijsklasse leiden tot extra kosten voor het zeevervoer en deze kosten kunnen door deze verordening verder worden verhoogd. Dergelijke extra kosten voor schepen met een ijsklasse als gevolg van het varen in ijsomstandigheden en van hun technische eigenschappen, moeten dus worden beperkt om een gelijk speelveld tot stand te brengen. Maatschappijen moet daarom worden toegestaan een beperkte aangepaste hoeveelheid energiegebruik aan boord toe te passen voor schepen met een ijsklasse. Bovendien moet deze verordening het gedurende een beperkte periode mogelijk maken een deel van het bijkomende energieverbruik dat tijdens het varen in ijsomstandigheden ontstaat, vrij te stellen voor de specifieke perioden waarin schepen met een ijsklasse te maken krijgen met navigatie in ijsomstandigheden. Daartoe moet een verifieerbare methode worden vastgesteld om een correlatie mogelijk te maken tussen het vrijgestelde aandeel energie en de feitelijke navigatie in ijsomstandigheden. Met het oog op een mogelijke verlenging van deze maatregel moet de Commissie een dergelijke methode opnieuw beoordelen, met name in het licht van de soliditeit van de monitoring van de gegevens die nodig zijn voor het rapporteren van de afstand en de extra energie die nodig is voor navigatie in ijsomstandigheden. |
| --- | --- |

(19)

Varen in ijsomstandigheden, met name in de noordelijke delen van de Oostzee, en de technische eigenschappen van schepen met een ijsklasse leiden tot extra kosten voor het zeevervoer en deze kosten kunnen door deze verordening verder worden verhoogd. Dergelijke extra kosten voor schepen met een ijsklasse als gevolg van het varen in ijsomstandigheden en van hun technische eigenschappen, moeten dus worden beperkt om een gelijk speelveld tot stand te brengen. Maatschappijen moet daarom worden toegestaan een beperkte aangepaste hoeveelheid energiegebruik aan boord toe te passen voor schepen met een ijsklasse. Bovendien moet deze verordening het gedurende een beperkte periode mogelijk maken een deel van het bijkomende energieverbruik dat tijdens het varen in ijsomstandigheden ontstaat, vrij te stellen voor de specifieke perioden waarin schepen met een ijsklasse te maken krijgen met navigatie in ijsomstandigheden. Daartoe moet een verifieerbare methode worden vastgesteld om een correlatie mogelijk te maken tussen het vrijgestelde aandeel energie en de feitelijke navigatie in ijsomstandigheden. Met het oog op een mogelijke verlenging van deze maatregel moet de Commissie een dergelijke methode opnieuw beoordelen, met name in het licht van de soliditeit van de monitoring van de gegevens die nodig zijn voor het rapporteren van de afstand en de extra energie die nodig is voor navigatie in ijsomstandigheden.

| (20) | De voor de naleving van deze verordening verantwoordelijke entiteit is de maatschappij, gedefinieerd als de reder of enige andere organisatie of persoon, zoals de beheerder of rompbevrachter, die verantwoordelijkheid voor de exploitatie van het schip van de reder heeft overgenomen en die, door deze verantwoordelijkheid op zich te nemen, ermee heeft ingestemd alle taken en verantwoordelijkheden over te nemen die voortvloeien uit de Internationale Veiligheidsmanagementcode voor het veilige gebruik van schepen en voor verontreinigingspreventie, zoals uitgevoerd in de Unie bij Verordening (EG) nr. 336/2006 van het Europees Parlement en de Raad (15). De definitie van “maatschappij” uit hoofde van deze verordening strookt met het wereldwijde systeem voor gegevensverzameling dat in 2016 door de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) is opgezet. |
| --- | --- |

(20)

De voor de naleving van deze verordening verantwoordelijke entiteit is de maatschappij, gedefinieerd als de reder of enige andere organisatie of persoon, zoals de beheerder of rompbevrachter, die verantwoordelijkheid voor de exploitatie van het schip van de reder heeft overgenomen en die, door deze verantwoordelijkheid op zich te nemen, ermee heeft ingestemd alle taken en verantwoordelijkheden over te nemen die voortvloeien uit de Internationale Veiligheidsmanagementcode voor het veilige gebruik van schepen en voor verontreinigingspreventie, zoals uitgevoerd in de Unie bij Verordening (EG) nr. 336/2006 van het Europees Parlement en de Raad (15). De definitie van “maatschappij” uit hoofde van deze verordening strookt met het wereldwijde systeem voor gegevensverzameling dat in 2016 door de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) is opgezet.

| (21) | De ontwikkeling en de toepassing van nieuwe brandstoffen en energieoplossingen vereisen een gecoördineerde aanpak om de vraag, het aanbod en de passende distributie-infrastructuur op elkaar af te stemmen. Hoewel het huidige regelgevingskader van de Unie al gedeeltelijk betrekking heeft op de brandstofproductie bij Richtlijn (EU) 2018/2001 en de brandstofdistributie bij Richtlijn 2014/94/EU van het Europees Parlement en de Raad (16), is er ook behoefte aan een instrument waarmee de vraag naar hernieuwbare en koolstofarme brandstoffen voor de zeevaart kan worden verhoogd. |
| --- | --- |

(21)

De ontwikkeling en de toepassing van nieuwe brandstoffen en energieoplossingen vereisen een gecoördineerde aanpak om de vraag, het aanbod en de passende distributie-infrastructuur op elkaar af te stemmen. Hoewel het huidige regelgevingskader van de Unie al gedeeltelijk betrekking heeft op de brandstofproductie bij Richtlijn (EU) 2018/2001 en de brandstofdistributie bij Richtlijn 2014/94/EU van het Europees Parlement en de Raad (16), is er ook behoefte aan een instrument waarmee de vraag naar hernieuwbare en koolstofarme brandstoffen voor de zeevaart kan worden verhoogd.

| (22) | Hoewel instrumenten zoals koolstofbeprijzing of streefcijfers voor de koolstofintensiteit van activiteiten een betere energie-efficiëntie stimuleren, zijn zij niet geschikt om op korte en middellange termijn een aanzienlijke verschuiving naar hernieuwbare en koolstofarme brandstoffen teweeg te brengen. Daarom is een specifieke regelgevingsaanpak nodig om het gebruik van hernieuwbare en koolstofarme brandstoffen en van alternatieve energiebronnen, zoals wind of elektriciteit, in de zeevaart te bevorderen. |
| --- | --- |

(22)

Hoewel instrumenten zoals koolstofbeprijzing of streefcijfers voor de koolstofintensiteit van activiteiten een betere energie-efficiëntie stimuleren, zijn zij niet geschikt om op korte en middellange termijn een aanzienlijke verschuiving naar hernieuwbare en koolstofarme brandstoffen teweeg te brengen. Daarom is een specifieke regelgevingsaanpak nodig om het gebruik van hernieuwbare en koolstofarme brandstoffen en van alternatieve energiebronnen, zoals wind of elektriciteit, in de zeevaart te bevorderen.

| (23) | Beleidsmaatregelen om de vraag naar hernieuwbare en koolstofarme brandstoffen in de zeevaart te stimuleren, moeten doelgericht zijn en het beginsel van technologische neutraliteit eerbiedigen. Daarom moeten grenswaarden worden vastgesteld voor de broeikasgasintensiteit van het energiegebruik aan boord, zonder het gebruik van een bepaalde brandstof of technologie voor te schrijven. Dergelijke grenswaarden moeten worden vastgelegd op basis van een referentiewaarde die overeenkomt met de voor de vloot gemiddelde broeikasgasintensiteit van het energiegebruik aan boord in 2020, bepaald op basis van de in het kader van Verordening (EU) 2015/757 gemonitorde en gerapporteerde gegevens, van de methode en van de standaardwaarden vastgelegd in de bijlagen I en II bij deze verordening. |
| --- | --- |

(23)

Beleidsmaatregelen om de vraag naar hernieuwbare en koolstofarme brandstoffen in de zeevaart te stimuleren, moeten doelgericht zijn en het beginsel van technologische neutraliteit eerbiedigen. Daarom moeten grenswaarden worden vastgesteld voor de broeikasgasintensiteit van het energiegebruik aan boord, zonder het gebruik van een bepaalde brandstof of technologie voor te schrijven. Dergelijke grenswaarden moeten worden vastgelegd op basis van een referentiewaarde die overeenkomt met de voor de vloot gemiddelde broeikasgasintensiteit van het energiegebruik aan boord in 2020, bepaald op basis van de in het kader van Verordening (EU) 2015/757 gemonitorde en gerapporteerde gegevens, van de methode en van de standaardwaarden vastgelegd in de bijlagen I en II bij deze verordening.

| (24) | De ontwikkeling en de toepassing van marktrijpe hernieuwbare en koolstofarme brandstoffen met een groot potentieel voor duurzaamheid en voor innovatie en groei om aan toekomstige behoeften te voldoen, moeten worden gestimuleerd. Dit zal de totstandbrenging van innovatieve en concurrerende brandstofmarkten ondersteunen en voldoende aanvoer van duurzame brandstoffen voor de zeevaart op korte en lange termijn waarborgen, teneinde bij te dragen tot de ambities van de Unie om het vervoer koolstofvrij te maken; tegelijk zullen de inspanningen van de Unie voor een hoog niveau van milieubescherming worden versterkt. Daartoe moeten duurzame brandstoffen voor de zeevaart die worden geproduceerd uit in de delen A en B van bijlage IX bij Richtlijn (EU) 2018/2001 vermelde grondstoffen in aanmerking worden genomen, evenals synthetische brandstoffen voor de zeevaart. Met name duurzame brandstoffen voor de zeevaart die worden geproduceerd uit de in deel B van bijlage IX bij Richtlijn (EU) 2018/2001 vermelde grondstoffen, zijn van essentieel belang, aangezien zij de meest marktrijpe technologie zijn voor de productie van dergelijke brandstoffen voor de zeevaart om het zeevervoer koolstofvrij te maken, en op korte termijn al beschikbaar zullen zijn. |
| --- | --- |

(24)

De ontwikkeling en de toepassing van marktrijpe hernieuwbare en koolstofarme brandstoffen met een groot potentieel voor duurzaamheid en voor innovatie en groei om aan toekomstige behoeften te voldoen, moeten worden gestimuleerd. Dit zal de totstandbrenging van innovatieve en concurrerende brandstofmarkten ondersteunen en voldoende aanvoer van duurzame brandstoffen voor de zeevaart op korte en lange termijn waarborgen, teneinde bij te dragen tot de ambities van de Unie om het vervoer koolstofvrij te maken; tegelijk zullen de inspanningen van de Unie voor een hoog niveau van milieubescherming worden versterkt. Daartoe moeten duurzame brandstoffen voor de zeevaart die worden geproduceerd uit in de delen A en B van bijlage IX bij Richtlijn (EU) 2018/2001 vermelde grondstoffen in aanmerking worden genomen, evenals synthetische brandstoffen voor de zeevaart. Met name duurzame brandstoffen voor de zeevaart die worden geproduceerd uit de in deel B van bijlage IX bij Richtlijn (EU) 2018/2001 vermelde grondstoffen, zijn van essentieel belang, aangezien zij de meest marktrijpe technologie zijn voor de productie van dergelijke brandstoffen voor de zeevaart om het zeevervoer koolstofvrij te maken, en op korte termijn al beschikbaar zullen zijn.

| (25) | Indirecte veranderingen in landgebruik doen zich voor als de traditionele productie van gewassen voor voedsel- en voederdoeleinden wordt vervangen door de teelt van gewassen voor biobrandstoffen, vloeibare biomassa en biomassabrandstoffen. Een dergelijke bijkomende vraag vergroot de druk op land en kan leiden tot de uitbreiding van landbouwgrond naar gebieden met hoge koolstofvoorraden, zoals bossen, waterrijke gebieden en veengebieden, met extra broeikasgasemissies en biodiversiteitsverlies tot gevolg. Uit onderzoek is gebleken dat de omvang van de gevolgen afhangt van verschillende factoren, waaronder het soort grondstof dat voor brandstofproductie wordt gebruikt, de omvang van de extra vraag naar grondstoffen die door het gebruik van biobrandstoffen, vloeibare biomassa en biomassabrandstoffen wordt gegenereerd, en de mate waarin land met een hoge koolstofvoorraad wereldwijd wordt beschermd. De broeikasgasemissies ten gevolge van indirecte veranderingen in het landgebruik kunnen niet eenduidig worden bepaald met de vereiste nauwkeurigheid voor de vaststelling van de emissiefactoren die nodig zijn voor de toepassing van deze verordening. Er zijn echter aanwijzingen dat alle brandstoffen die worden geproduceerd uit grondstoffen, in verschillende mate indirecte veranderingen in landgebruik veroorzaken. Naast de broeikasgasemissies ten gevolge van indirecte veranderingen in landgebruik, waardoor de broeikasgasemissiereducties van afzonderlijke biobrandstoffen, vloeibare biomassa of biomassabrandstoffen geheel of gedeeltelijk teniet kunnen worden gedaan, vormen indirecte veranderingen in landgebruik een risico voor de biodiversiteit. Vooral een eventuele grote uitbreiding van de productie als gevolg van een aanzienlijke toename van de vraag, vormt een ernstig risico op dit gebied. Bijgevolg mag het gebruik van brandstoffen op basis van voedsel- en voedergewassen in het kader van deze verordening niet worden gestimuleerd. In Richtlijn (EU) 2018/2001 is al een bovengrens vastgelegd voor het aandeel van dergelijke biobrandstoffen, vloeibare biomassa en biomassabrandstoffen in de reductiedoelstellingen voor de uitstoot van broeikasgassen door het weg- en treinverkeer, gezien de lagere milieuvoordelen en lagere prestaties wat betreft het broeikasgasreductiepotentieel, en vanuit ruimere duurzaamheidsoverwegingen. |
| --- | --- |

(25)

Indirecte veranderingen in landgebruik doen zich voor als de traditionele productie van gewassen voor voedsel- en voederdoeleinden wordt vervangen door de teelt van gewassen voor biobrandstoffen, vloeibare biomassa en biomassabrandstoffen. Een dergelijke bijkomende vraag vergroot de druk op land en kan leiden tot de uitbreiding van landbouwgrond naar gebieden met hoge koolstofvoorraden, zoals bossen, waterrijke gebieden en veengebieden, met extra broeikasgasemissies en biodiversiteitsverlies tot gevolg. Uit onderzoek is gebleken dat de omvang van de gevolgen afhangt van verschillende factoren, waaronder het soort grondstof dat voor brandstofproductie wordt gebruikt, de omvang van de extra vraag naar grondstoffen die door het gebruik van biobrandstoffen, vloeibare biomassa en biomassabrandstoffen wordt gegenereerd, en de mate waarin land met een hoge koolstofvoorraad wereldwijd wordt beschermd. De broeikasgasemissies ten gevolge van indirecte veranderingen in het landgebruik kunnen niet eenduidig worden bepaald met de vereiste nauwkeurigheid voor de vaststelling van de emissiefactoren die nodig zijn voor de toepassing van deze verordening. Er zijn echter aanwijzingen dat alle brandstoffen die worden geproduceerd uit grondstoffen, in verschillende mate indirecte veranderingen in landgebruik veroorzaken. Naast de broeikasgasemissies ten gevolge van indirecte veranderingen in landgebruik, waardoor de broeikasgasemissiereducties van afzonderlijke biobrandstoffen, vloeibare biomassa of biomassabrandstoffen geheel of gedeeltelijk teniet kunnen worden gedaan, vormen indirecte veranderingen in landgebruik een risico voor de biodiversiteit. Vooral een eventuele grote uitbreiding van de productie als gevolg van een aanzienlijke toename van de vraag, vormt een ernstig risico op dit gebied. Bijgevolg mag het gebruik van brandstoffen op basis van voedsel- en voedergewassen in het kader van deze verordening niet worden gestimuleerd. In Richtlijn (EU) 2018/2001 is al een bovengrens vastgelegd voor het aandeel van dergelijke biobrandstoffen, vloeibare biomassa en biomassabrandstoffen in de reductiedoelstellingen voor de uitstoot van broeikasgassen door het weg- en treinverkeer, gezien de lagere milieuvoordelen en lagere prestaties wat betreft het broeikasgasreductiepotentieel, en vanuit ruimere duurzaamheidsoverwegingen.

| (26) | Om een duidelijk en voorspelbaar rechtskader te scheppen en zo de vroege marktontwikkeling en uitrol van de meest duurzame en innovatieve brandstoftechnologieën met potentieel om aan toekomstige behoeften te voldoen in een vroege fase aan te moedigen, is een specifieke stimulans voor hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong nodig. Deze stimulans is gerechtvaardigd doordat dit type brandstof een groot potentieel heeft om hernieuwbare energie in te voeren in de mix van bunkerbrandstoffen voor de zeevaart, door het aanzienlijke decarbonisatiepotentieel van dergelijke brandstoffen en door hun geraamde productiekosten op korte en middellange termijn. Wanneer synthetische brandstoffen worden geproduceerd met hernieuwbare energie en rechtstreeks uit de lucht afgevangen koolstof, kan de potentiële emissiebeperking in vergelijking met fossiele brandstoffen oplopen tot 100 %. In vergelijking met andere typen duurzame brandstoffen hebben ze ook aanzienlijke voordelen wat de grondstoffenefficiëntie van het productieproces betreft, met name op het gebied van waterverbruik. De productiekosten van hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong liggen momenteel echter veel hoger dan de marktprijs van conventionele brandstoffen, en naar verwachting zullen deze kosten op de middellange termijn ook hoger blijven. Daarom moet deze verordening voorzien in een combinatie van maatregelen om het gebruik van duurzame hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong te ondersteunen, met inbegrip van de mogelijkheid om tot eind 2033 een “multiplicator” te gebruiken, zodat de energie van hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong dubbel meetelt. Daarnaast moet vanaf 2034 een deelstreefcijfer van 2 % voor hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong van toepassing zijn indien de Commissie, na monitoring van de markt, meldt dat het aandeel hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong in de bunkerbrandstoffen voor de zeevaart die worden gebruikt door schepen die onder het toepassingsgebied van deze verordening vallen, uiterlijk 2031 minder dan 1 % bedraagt. Deze combinatie van maatregelen ter ondersteuning van hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong is bedoeld om scheepsexploitanten en brandstofleveranciers te wijzen op kansen voor investeringen in het gebruik van dat type hernieuwbare, schaalbare en duurzame brandstof, aangezien zij zowel een streefdoel biedt dat de brandstofleveranciers zekerheid biedt over de toekomstige minimumvraag, als de mogelijkheid voor de markt om de meest efficiënte manier te vinden om zich dienovereenkomstig aan te passen. Aangezien er nog een markt voor hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong voor de zeevaart moet worden ontwikkeld, bevat deze verordening waarborgen en biedt zij flexibiliteit ten aanzien van verschillende mogelijke marktintroductiescenario's. |
| --- | --- |

(26)

Om een duidelijk en voorspelbaar rechtskader te scheppen en zo de vroege marktontwikkeling en uitrol van de meest duurzame en innovatieve brandstoftechnologieën met potentieel om aan toekomstige behoeften te voldoen in een vroege fase aan te moedigen, is een specifieke stimulans voor hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong nodig. Deze stimulans is gerechtvaardigd doordat dit type brandstof een groot potentieel heeft om hernieuwbare energie in te voeren in de mix van bunkerbrandstoffen voor de zeevaart, door het aanzienlijke decarbonisatiepotentieel van dergelijke brandstoffen en door hun geraamde productiekosten op korte en middellange termijn. Wanneer synthetische brandstoffen worden geproduceerd met hernieuwbare energie en rechtstreeks uit de lucht afgevangen koolstof, kan de potentiële emissiebeperking in vergelijking met fossiele brandstoffen oplopen tot 100 %. In vergelijking met andere typen duurzame brandstoffen hebben ze ook aanzienlijke voordelen wat de grondstoffenefficiëntie van het productieproces betreft, met name op het gebied van waterverbruik. De productiekosten van hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong liggen momenteel echter veel hoger dan de marktprijs van conventionele brandstoffen, en naar verwachting zullen deze kosten op de middellange termijn ook hoger blijven. Daarom moet deze verordening voorzien in een combinatie van maatregelen om het gebruik van duurzame hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong te ondersteunen, met inbegrip van de mogelijkheid om tot eind 2033 een “multiplicator” te gebruiken, zodat de energie van hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong dubbel meetelt. Daarnaast moet vanaf 2034 een deelstreefcijfer van 2 % voor hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong van toepassing zijn indien de Commissie, na monitoring van de markt, meldt dat het aandeel hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong in de bunkerbrandstoffen voor de zeevaart die worden gebruikt door schepen die onder het toepassingsgebied van deze verordening vallen, uiterlijk 2031 minder dan 1 % bedraagt. Deze combinatie van maatregelen ter ondersteuning van hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong is bedoeld om scheepsexploitanten en brandstofleveranciers te wijzen op kansen voor investeringen in het gebruik van dat type hernieuwbare, schaalbare en duurzame brandstof, aangezien zij zowel een streefdoel biedt dat de brandstofleveranciers zekerheid biedt over de toekomstige minimumvraag, als de mogelijkheid voor de markt om de meest efficiënte manier te vinden om zich dienovereenkomstig aan te passen. Aangezien er nog een markt voor hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong voor de zeevaart moet worden ontwikkeld, bevat deze verordening waarborgen en biedt zij flexibiliteit ten aanzien van verschillende mogelijke marktintroductiescenario's.

| (27) | Hoewel hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong een groot potentieel hebben om aan de decarbonisatiebehoeften in de zeevaartsector te voldoen, is het mogelijk dat ook andere brandstoffen een vergelijkbaar decarbonisatiepotentieel hebben. Factoren zoals technologische rijpheid of beschikbaarheid voor de zeevaartsector kunnen het gebruik van hernieuwbare en koolstofarme brandstoffen in verschillende havens beïnvloeden. Het is daarom van essentieel belang om technologische neutraliteit te waarborgen en te voorkomen dat andere brandstoffen die dezelfde broeikasgasintensiteitsreducties bereiken als hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong worden gediscrimineerd, alsook te voorkomen dat schepen die dergelijke brandstoffen gebruiken, worden bestraft. Daartoe is het van belang acht te slaan op de drempel van 70 % van broeikasgasemissiereducties die vereist wordt voor hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong, als beschreven in een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn (EU) 2018/2001 van het Europees Parlement en de Raad, Verordening (EU) 2018/1999 van het Europees Parlement en de Raad en Richtlijn 98/70/EG van het Europees Parlement en de Raad wat de bevordering van duurzame energie betreft, en tot intrekking van Richtlijn (EU) 2015/652 van de Raad. Aan die drempel kan ook worden voldaan door andere brandstoffen van biologische of synthetische oorsprong dan hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong. |
| --- | --- |

(27)

Hoewel hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong een groot potentieel hebben om aan de decarbonisatiebehoeften in de zeevaartsector te voldoen, is het mogelijk dat ook andere brandstoffen een vergelijkbaar decarbonisatiepotentieel hebben. Factoren zoals technologische rijpheid of beschikbaarheid voor de zeevaartsector kunnen het gebruik van hernieuwbare en koolstofarme brandstoffen in verschillende havens beïnvloeden. Het is daarom van essentieel belang om technologische neutraliteit te waarborgen en te voorkomen dat andere brandstoffen die dezelfde broeikasgasintensiteitsreducties bereiken als hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong worden gediscrimineerd, alsook te voorkomen dat schepen die dergelijke brandstoffen gebruiken, worden bestraft. Daartoe is het van belang acht te slaan op de drempel van 70 % van broeikasgasemissiereducties die vereist wordt voor hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong, als beschreven in een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn (EU) 2018/2001 van het Europees Parlement en de Raad, Verordening (EU) 2018/1999 van het Europees Parlement en de Raad en Richtlijn 98/70/EG van het Europees Parlement en de Raad wat de bevordering van duurzame energie betreft, en tot intrekking van Richtlijn (EU) 2015/652 van de Raad. Aan die drempel kan ook worden voldaan door andere brandstoffen van biologische of synthetische oorsprong dan hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong.

| (28) | In de maritieme vervoersector is momenteel zeer weinig vraag naar biobrandstoffen, vloeibare biomassa en brandstoffen uit biomassa op basis van voedsel- en voedergewassen, aangezien meer dan 99 % van de brandstoffen die momenteel in de zeevaart worden gebruikt, van fossiele oorsprong is. Dat brandstoffen op basis van voedsel- en voedergewassen niet in aanmerking komen voor het bijdragen tot de doelstellingen van deze verordening, minimaliseert derhalve ook het risico dat de decarbonisatie van de vervoersector wordt vertraagd, wat anders wel een gevolg zou kunnen zijn van een verschuiving van biobrandstoffen op basis van gewassen van het wegvervoer naar het zeevervoer. Een dergelijke verschuiving moet tot een minimum worden beperkt, aangezien het wegvervoer momenteel veruit de meest vervuilende vervoersector blijft en het zeevervoer voornamelijk fossiele brandstoffen gebruikt. Daarom moet worden voorkomen dat een potentieel grote vraag naar biobrandstoffen, vloeibare biomassa en brandstof uit biomassa op basis van voedsel- en voedergewassen wordt gecreëerd door het gebruik ervan in het kader van deze verordening te stimuleren. Omdat alle soorten brandstoffen op basis van voedsel- en voedergewassen extra broeikasgasemissies en biodiversiteitsverlies veroorzaken, moeten die brandstoffen worden geacht dezelfde emissiefactoren te hebben als het minst gunstige traject. |
| --- | --- |

(28)

In de maritieme vervoersector is momenteel zeer weinig vraag naar biobrandstoffen, vloeibare biomassa en brandstoffen uit biomassa op basis van voedsel- en voedergewassen, aangezien meer dan 99 % van de brandstoffen die momenteel in de zeevaart worden gebruikt, van fossiele oorsprong is. Dat brandstoffen op basis van voedsel- en voedergewassen niet in aanmerking komen voor het bijdragen tot de doelstellingen van deze verordening, minimaliseert derhalve ook het risico dat de decarbonisatie van de vervoersector wordt vertraagd, wat anders wel een gevolg zou kunnen zijn van een verschuiving van biobrandstoffen op basis van gewassen van het wegvervoer naar het zeevervoer. Een dergelijke verschuiving moet tot een minimum worden beperkt, aangezien het wegvervoer momenteel veruit de meest vervuilende vervoersector blijft en het zeevervoer voornamelijk fossiele brandstoffen gebruikt. Daarom moet worden voorkomen dat een potentieel grote vraag naar biobrandstoffen, vloeibare biomassa en brandstof uit biomassa op basis van voedsel- en voedergewassen wordt gecreëerd door het gebruik ervan in het kader van deze verordening te stimuleren. Omdat alle soorten brandstoffen op basis van voedsel- en voedergewassen extra broeikasgasemissies en biodiversiteitsverlies veroorzaken, moeten die brandstoffen worden geacht dezelfde emissiefactoren te hebben als het minst gunstige traject.

| (29) | Aangezien de ontwikkeling en toepassing van nieuwe brandstoffen en energieoplossingen voor het zeevervoer veel tijd vergt en schepen een lange gemiddelde levensduur hebben, doorgaans van 25 tot 30 jaar, moet er snel worden opgetreden en moet er een duidelijk en voorspelbaar regelgevingskader voor de lange termijn worden opgesteld dat de planning en de investeringen van alle betrokken belanghebbenden faciliteert. Een dergelijk regelgevingskader zal de ontwikkeling en de toepassing van nieuwe brandstoffen en energieoplossingen voor het zeevervoer faciliteren en belanghebbenden aanmoedigen om te investeren. In een dergelijk regelgevingskader moeten ook tot 2050 grenswaarden worden vastgelegd voor de broeikasgasintensiteit van energiegebruik aan boord van schepen. Die grenswaarden moeten geleidelijk ambitieuzer worden naarmate de technologie zich ontwikkelt en de productie van hernieuwbare en koolstofarme brandstoffen voor de zeevaart toeneemt. |
| --- | --- |

(29)

Aangezien de ontwikkeling en toepassing van nieuwe brandstoffen en energieoplossingen voor het zeevervoer veel tijd vergt en schepen een lange gemiddelde levensduur hebben, doorgaans van 25 tot 30 jaar, moet er snel worden opgetreden en moet er een duidelijk en voorspelbaar regelgevingskader voor de lange termijn worden opgesteld dat de planning en de investeringen van alle betrokken belanghebbenden faciliteert. Een dergelijk regelgevingskader zal de ontwikkeling en de toepassing van nieuwe brandstoffen en energieoplossingen voor het zeevervoer faciliteren en belanghebbenden aanmoedigen om te investeren. In een dergelijk regelgevingskader moeten ook tot 2050 grenswaarden worden vastgelegd voor de broeikasgasintensiteit van energiegebruik aan boord van schepen. Die grenswaarden moeten geleidelijk ambitieuzer worden naarmate de technologie zich ontwikkelt en de productie van hernieuwbare en koolstofarme brandstoffen voor de zeevaart toeneemt.

| (30) | In deze verordening moeten de methode en de formule worden vastgelegd voor de berekening van de jaarlijkse gemiddelde broeikasgasintensiteit van het energiegebruik aan boord van een schip. Die formule moet gebaseerd zijn op het gerapporteerde brandstofverbruik van schepen en rekening houden met de desbetreffende emissiefactoren van de verbruikte brandstoffen. Het gebruik van alternatieve energiebronnen zoals wind of elektriciteit moet ook in de methode worden opgenomen. |
| --- | --- |

(30)

In deze verordening moeten de methode en de formule worden vastgelegd voor de berekening van de jaarlijkse gemiddelde broeikasgasintensiteit van het energiegebruik aan boord van een schip. Die formule moet gebaseerd zijn op het gerapporteerde brandstofverbruik van schepen en rekening houden met de desbetreffende emissiefactoren van de verbruikte brandstoffen. Het gebruik van alternatieve energiebronnen zoals wind of elektriciteit moet ook in de methode worden opgenomen.

| (31) | Om een vollediger beeld te krijgen van de milieuprestaties van de verschillende energiebronnen, moeten de broeikasgasprestaties van brandstoffen worden beoordeeld volgens het “van bron tot kielzog”-beginsel, waarbij rekening wordt gehouden met de effecten van de productie, het vervoer, de distributie en het gebruik aan boord van energie. Het doel hiervan is stimulansen te bieden voor technologieën en productietrajecten die een lagere broeikasgasvoetafdruk hebben en reële voordelen bieden ten opzichte van de huidige conventionele brandstoffen. |
| --- | --- |

(31)

Om een vollediger beeld te krijgen van de milieuprestaties van de verschillende energiebronnen, moeten de broeikasgasprestaties van brandstoffen worden beoordeeld volgens het “van bron tot kielzog”-beginsel, waarbij rekening wordt gehouden met de effecten van de productie, het vervoer, de distributie en het gebruik aan boord van energie. Het doel hiervan is stimulansen te bieden voor technologieën en productietrajecten die een lagere broeikasgasvoetafdruk hebben en reële voordelen bieden ten opzichte van de huidige conventionele brandstoffen.

| (32) | De “van bron tot kielzog”-prestaties van hernieuwbare en koolstofarme brandstoffen voor de zeevaart moeten worden vastgesteld aan de hand van standaardwaarden of van werkelijke en gecertificeerde emissiefactoren die betrekking hebben op de uitstoot van bron tot tank en van tank tot kielzog. Voor de toepassing van deze verordening mogen echter alleen “van bron tot tank”-standaardemissiefactoren en “van bron tot kielzog”- CO2-standaardemissiefactoren voor fossiele brandstoffen worden gebruikt. |
| --- | --- |

(32)

De “van bron tot kielzog”-prestaties van hernieuwbare en koolstofarme brandstoffen voor de zeevaart moeten worden vastgesteld aan de hand van standaardwaarden of van werkelijke en gecertificeerde emissiefactoren die betrekking hebben op de uitstoot van bron tot tank en van tank tot kielzog. Voor de toepassing van deze verordening mogen echter alleen “van bron tot tank”-standaardemissiefactoren en “van bron tot kielzog”- CO2-standaardemissiefactoren voor fossiele brandstoffen worden gebruikt.

| (33) | In geval van technologische vooruitgang inzake nieuwe technologieën ter vermindering van broeikasgasemissies, zoals CO2-afvang aan boord, moet de Commissie nagaan of het mogelijk is om in de broeikasgasintensiteits- en nalevingsbalansformules die zijn beschreven respectievelijk in bijlagen I en IV rekening te houden met de bijdrage van dergelijke technologieën aan de vermindering van de directe broeikasgasemissies aan boord van schepen. |
| --- | --- |

(33)

In geval van technologische vooruitgang inzake nieuwe technologieën ter vermindering van broeikasgasemissies, zoals CO2-afvang aan boord, moet de Commissie nagaan of het mogelijk is om in de broeikasgasintensiteits- en nalevingsbalansformules die zijn beschreven respectievelijk in bijlagen I en IV rekening te houden met de bijdrage van dergelijke technologieën aan de vermindering van de directe broeikasgasemissies aan boord van schepen.

| (34) | Een alomvattende benadering van de uitstoot van de relevantste broeikasgassen (CO2, CH4 en N2O) is noodzakelijk om het gebruik van energiebronnen met een lagere algemene broeikasgasvoetafdruk te stimuleren. Om rekening te houden met het aardopwarmingsvermogen van methaan en distikstofoxide, moet de bij deze verordening vastgestelde grenswaarde derhalve worden uitgedrukt in “CO2-equivalent”. |
| --- | --- |

(34)

Een alomvattende benadering van de uitstoot van de relevantste broeikasgassen (CO2, CH4 en N2O) is noodzakelijk om het gebruik van energiebronnen met een lagere algemene broeikasgasvoetafdruk te stimuleren. Om rekening te houden met het aardopwarmingsvermogen van methaan en distikstofoxide, moet de bij deze verordening vastgestelde grenswaarde derhalve worden uitgedrukt in “CO2-equivalent”.

| (35) | Het gebruik van hernieuwbare energiebronnen en alternatieve voortstuwingsbronnen zoals wind- en zonne-energie, vermindert de broeikasgasintensiteit van het totale energieverbruik van schepen aanzienlijk. Hoewel het moeilijk is om die energiebronnen nauwkeurig te meten en te kwantificeren (intermitterend energieverbruik, directe overdracht van energie voor de voortstuwing enz.), mag dat de erkenning ervan in het totale energieverbruik van schepen niet belemmeren door middel van benaderingen van hun bijdrage aan de nalevingsbalans van het schip. |
| --- | --- |

(35)

Het gebruik van hernieuwbare energiebronnen en alternatieve voortstuwingsbronnen zoals wind- en zonne-energie, vermindert de broeikasgasintensiteit van het totale energieverbruik van schepen aanzienlijk. Hoewel het moeilijk is om die energiebronnen nauwkeurig te meten en te kwantificeren (intermitterend energieverbruik, directe overdracht van energie voor de voortstuwing enz.), mag dat de erkenning ervan in het totale energieverbruik van schepen niet belemmeren door middel van benaderingen van hun bijdrage aan de nalevingsbalans van het schip.

| (36) | Luchtverontreiniging (zwaveloxide, stikstofoxide en stofdeeltjes) door schepen in havens is een belangrijk punt van zorg voor kustgebieden en havensteden. Derhalve moeten specifieke en strenge verplichtingen worden opgelegd om de uitstoot te verminderen van schepen die aan de kade zijn aangemeerd. |
| --- | --- |

(36)

Luchtverontreiniging (zwaveloxide, stikstofoxide en stofdeeltjes) door schepen in havens is een belangrijk punt van zorg voor kustgebieden en havensteden. Derhalve moeten specifieke en strenge verplichtingen worden opgelegd om de uitstoot te verminderen van schepen die aan de kade zijn aangemeerd.

| (37) | De in Verordening (EU) 2023/1804 vastgelegde verplichting voor havens om walstroom aan te bieden, moet middels deze verordening gepaard gaan met een overeenkomstige verplichting voor schepen om op de walstroominfrastructuur aan te sluiten wanneer zij aan de kade zijn aangemeerd, om de doeltreffendheid van die infrastructuur te waarborgen en het risico van gestrande activa te vermijden. |
| --- | --- |

(37)

De in Verordening (EU) 2023/1804 vastgelegde verplichting voor havens om walstroom aan te bieden, moet middels deze verordening gepaard gaan met een overeenkomstige verplichting voor schepen om op de walstroominfrastructuur aan te sluiten wanneer zij aan de kade zijn aangemeerd, om de doeltreffendheid van die infrastructuur te waarborgen en het risico van gestrande activa te vermijden.

| (38) | Het gebruik van walstroom vermindert de luchtverontreiniging door schepen en beperkt de uitstoot van broeikasgassen door het zeevervoer. Gezien het groeiende aandeel hernieuwbare en fossielvrije energiebronnen in de elektriciteitsmix van de Unie, is walstroom een steeds schonere energiebron voor schepen. Hoewel alleen de bepaling inzake walstroomaansluitpunten onder Richtlijn 2014/94/EU valt, is de vraag naar die technologie, en bijgevolg de uitrol daarvan, beperkt gebleven. Er moeten derhalve specifieke regels worden vastgesteld om het gebruik van walstroom door container- en passagiersschepen verplicht te stellen, aangezien dat de scheepscategorieën zijn die volgens de in het kader van Verordening (EU) 2015/757 in 2018 verzamelde gegevens de hoogste uitstoot per schip produceren wanneer zij aan de kade zijn aangemeerd. |
| --- | --- |

(38)

Het gebruik van walstroom vermindert de luchtverontreiniging door schepen en beperkt de uitstoot van broeikasgassen door het zeevervoer. Gezien het groeiende aandeel hernieuwbare en fossielvrije energiebronnen in de elektriciteitsmix van de Unie, is walstroom een steeds schonere energiebron voor schepen. Hoewel alleen de bepaling inzake walstroomaansluitpunten onder Richtlijn 2014/94/EU valt, is de vraag naar die technologie, en bijgevolg de uitrol daarvan, beperkt gebleven. Er moeten derhalve specifieke regels worden vastgesteld om het gebruik van walstroom door container- en passagiersschepen verplicht te stellen, aangezien dat de scheepscategorieën zijn die volgens de in het kader van Verordening (EU) 2015/757 in 2018 verzamelde gegevens de hoogste uitstoot per schip produceren wanneer zij aan de kade zijn aangemeerd.

| (39) | Naast walstroom kunnen andere technologieën in havens gelijkwaardige milieuvoordelen opleveren. Als wordt aangetoond dat het gebruik van een alternatieve technologie gelijkwaardig is aan het gebruik van walstroom, moet een schip worden vrijgesteld van het verplichte gebruik van walstroom. |
| --- | --- |

(39)

Naast walstroom kunnen andere technologieën in havens gelijkwaardige milieuvoordelen opleveren. Als wordt aangetoond dat het gebruik van een alternatieve technologie gelijkwaardig is aan het gebruik van walstroom, moet een schip worden vrijgesteld van het verplichte gebruik van walstroom.

| (40) | Er zijn verschillende walstroomprojecten en -oplossingen getest voor schepen voor anker, maar er is momenteel geen marktrijpe en schaalbare technische oplossing beschikbaar. Daarom moet de verplichting om walstroom te gebruiken in beginsel alleen worden opgelegd aan schepen die aan de kade zijn aangemeerd. De Commissie moet de situatie evenwel regelmatig opnieuw beoordelen zodat deze verplichting kan worden uitgebreid tot schepen voor anker zodra de vereiste technologieën voldoende ontwikkeld zijn. In de tussentijd moet het de lidstaten, in bepaalde gevallen, worden toegestaan aan schepen voor anker de verplichting op te leggen om walstroom te gebruiken, bijvoorbeeld in havens die reeds met een dergelijke technologie zijn uitgerust of die gelegen zijn in gebieden waar verontreiniging moet worden voorkomen. |
| --- | --- |

(40)

Er zijn verschillende walstroomprojecten en -oplossingen getest voor schepen voor anker, maar er is momenteel geen marktrijpe en schaalbare technische oplossing beschikbaar. Daarom moet de verplichting om walstroom te gebruiken in beginsel alleen worden opgelegd aan schepen die aan de kade zijn aangemeerd. De Commissie moet de situatie evenwel regelmatig opnieuw beoordelen zodat deze verplichting kan worden uitgebreid tot schepen voor anker zodra de vereiste technologieën voldoende ontwikkeld zijn. In de tussentijd moet het de lidstaten, in bepaalde gevallen, worden toegestaan aan schepen voor anker de verplichting op te leggen om walstroom te gebruiken, bijvoorbeeld in havens die reeds met een dergelijke technologie zijn uitgerust of die gelegen zijn in gebieden waar verontreiniging moet worden voorkomen.

| (41) | Uitzonderingen op de verplichting om walstroom te gebruiken moeten ook worden toegestaan om een aantal objectieve redenen, die worden gecontroleerd door de bevoegde autoriteit van de lidstaat van de aanloophaven of door een naar behoren gemachtigde entiteit, in voorkomend geval na raadpleging van de betrokken entiteiten. Dergelijke uitzonderingen moeten worden beperkt tot onvoorziene, niet-systematische havenaanlopen met het oog op de veiligheid of wegens een redding op zee, tot kortstondige verblijven van minder dan twee uur aan de kade, aangezien de minimumtijd voor een aansluiting twee uur bedraagt, tot gevallen van onbeschikbaarheid of incompatibiliteit van de walstroomvoorziening, tot het gebruik van energieopwekking aan boord in noodsituaties en tot onderhouds- en functionele tests. |
| --- | --- |

(41)

Uitzonderingen op de verplichting om walstroom te gebruiken moeten ook worden toegestaan om een aantal objectieve redenen, die worden gecontroleerd door de bevoegde autoriteit van de lidstaat van de aanloophaven of door een naar behoren gemachtigde entiteit, in voorkomend geval na raadpleging van de betrokken entiteiten. Dergelijke uitzonderingen moeten worden beperkt tot onvoorziene, niet-systematische havenaanlopen met het oog op de veiligheid of wegens een redding op zee, tot kortstondige verblijven van minder dan twee uur aan de kade, aangezien de minimumtijd voor een aansluiting twee uur bedraagt, tot gevallen van onbeschikbaarheid of incompatibiliteit van de walstroomvoorziening, tot het gebruik van energieopwekking aan boord in noodsituaties en tot onderhouds- en functionele tests.

| (42) | Nadat scheepseigenaars en havenexploitanten voldoende tijd hebben gekregen om de nodige investeringen te doen, moeten uitzonderingen in gevallen van onbeschikbaarheid of incompatibiliteit van walstroomvoorzieningen in havens waarvoor de vereisten van artikel 9 van Verordening (EU) 2023/1804 gelden, worden beperkt, teneinde de nodige stimulansen voor de investeringen te bieden en oneerlijke concurrentie te voorkomen. Scheepsexploitanten moeten hun havenaanlopen zorgvuldig plannen zodat zij hun activiteiten kunnen uitvoeren zonder luchtverontreinigende stoffen en broeikasgassen uit te stoten terwijl zij aan de kade zijn aangemeerd, teneinde het milieu in kustgebieden en havensteden te beschermen. Er moet worden voorzien in een beperkt aantal uitzonderingen in gevallen van onbeschikbaarheid of incompatibiliteit van walstroom voor situaties waarin, buiten de wil van de scheepsexploitant, geen walstroom is verstrekt. Teneinde het risico van gestrande activa, incompatibiliteit van walstroominfrastructuur aan boord en op de ligplaats, alsook verstoringen van het evenwicht tussen vraag en aanbod van alternatieve brandstoffen te voorkomen, moet regelmatig overleg tussen de belanghebbenden worden georganiseerd om de voorschriften en toekomstplannen te bespreken en daarover beslissingen te nemen. |
| --- | --- |

(42)

Nadat scheepseigenaars en havenexploitanten voldoende tijd hebben gekregen om de nodige investeringen te doen, moeten uitzonderingen in gevallen van onbeschikbaarheid of incompatibiliteit van walstroomvoorzieningen in havens waarvoor de vereisten van artikel 9 van Verordening (EU) 2023/1804 gelden, worden beperkt, teneinde de nodige stimulansen voor de investeringen te bieden en oneerlijke concurrentie te voorkomen. Scheepsexploitanten moeten hun havenaanlopen zorgvuldig plannen zodat zij hun activiteiten kunnen uitvoeren zonder luchtverontreinigende stoffen en broeikasgassen uit te stoten terwijl zij aan de kade zijn aangemeerd, teneinde het milieu in kustgebieden en havensteden te beschermen. Er moet worden voorzien in een beperkt aantal uitzonderingen in gevallen van onbeschikbaarheid of incompatibiliteit van walstroom voor situaties waarin, buiten de wil van de scheepsexploitant, geen walstroom is verstrekt. Teneinde het risico van gestrande activa, incompatibiliteit van walstroominfrastructuur aan boord en op de ligplaats, alsook verstoringen van het evenwicht tussen vraag en aanbod van alternatieve brandstoffen te voorkomen, moet regelmatig overleg tussen de belanghebbenden worden georganiseerd om de voorschriften en toekomstplannen te bespreken en daarover beslissingen te nemen.

| (43) | Bij de in Verordening (EU) 2023/1804 vastgelegde vereiste voor havens om walstroom aan te bieden, is rekening gehouden met het scheepstype dat er gebruik van maakt en met de respectieve verkeersdrukte in zeehavens. De vereiste dat schepen op walstroom moeten worden aangesloten, mag niet van toepassing zijn op schepen als zij havens aandoen die niet onder de walstroomverplichting van die verordening vallen, tenzij er in die haven walstroom is aangelegd en beschikbaar is aan de bezochte kade, in welk geval het schip vanaf 1 januari 2035 verplicht moet worden op walstroom aan te sluiten. |
| --- | --- |

(43)

Bij de in Verordening (EU) 2023/1804 vastgelegde vereiste voor havens om walstroom aan te bieden, is rekening gehouden met het scheepstype dat er gebruik van maakt en met de respectieve verkeersdrukte in zeehavens. De vereiste dat schepen op walstroom moeten worden aangesloten, mag niet van toepassing zijn op schepen als zij havens aandoen die niet onder de walstroomverplichting van die verordening vallen, tenzij er in die haven walstroom is aangelegd en beschikbaar is aan de bezochte kade, in welk geval het schip vanaf 1 januari 2035 verplicht moet worden op walstroom aan te sluiten.

| (44) | Aangezien het gebruik van walstroom de plaatselijke luchtverontreiniging beperkt en het gebruik van die technologie op korte termijn moet worden gestimuleerd, moet de koolstofintensiteit van de productie van de op ligplaatsen geleverde elektriciteit als nul worden beschouwd. De Commissie moet de mogelijkheid onderzoeken om in een later stadium de reële broeikasgasemissies in verband met de via walstroom geleverde elektriciteit op te nemen in de berekening. |
| --- | --- |

(44)

Aangezien het gebruik van walstroom de plaatselijke luchtverontreiniging beperkt en het gebruik van die technologie op korte termijn moet worden gestimuleerd, moet de koolstofintensiteit van de productie van de op ligplaatsen geleverde elektriciteit als nul worden beschouwd. De Commissie moet de mogelijkheid onderzoeken om in een later stadium de reële broeikasgasemissies in verband met de via walstroom geleverde elektriciteit op te nemen in de berekening.

| (45) | Bij de uitvoering van deze verordening moet terdege rekening worden gehouden met de uiteenlopende bestuursmodellen voor havens in de Unie, met name in verband met de verantwoordelijkheid voor de afgifte van een certificaat voor de vrijstelling van een schip van de verplichting om walstroom te gebruiken. |
| --- | --- |

(45)

Bij de uitvoering van deze verordening moet terdege rekening worden gehouden met de uiteenlopende bestuursmodellen voor havens in de Unie, met name in verband met de verantwoordelijkheid voor de afgifte van een certificaat voor de vrijstelling van een schip van de verplichting om walstroom te gebruiken.

| (46) | Coördinatie tussen haven- en scheepsexploitanten is cruciaal om vlotte aansluitingsprocedures voor walstroom in havens te waarborgen. Scheepsexploitanten moeten de havens die zij zullen aandoen, informeren over hun voornemen om op walstroom aan te sluiten en over de hoeveelheid stroom die zij tijdens hun aanwezigheid nodig hebben, met name als die de geschatte behoefte voor die scheepscategorie overschrijdt. |
| --- | --- |

(46)

Coördinatie tussen haven- en scheepsexploitanten is cruciaal om vlotte aansluitingsprocedures voor walstroom in havens te waarborgen. Scheepsexploitanten moeten de havens die zij zullen aandoen, informeren over hun voornemen om op walstroom aan te sluiten en over de hoeveelheid stroom die zij tijdens hun aanwezigheid nodig hebben, met name als die de geschatte behoefte voor die scheepscategorie overschrijdt.

| (47) | Vanaf 2035 moet een beperking worden opgelegd aan het aantal per schip tijdens een bepaalde verslagperiode toegestane uitzonderingen op de bij deze verordening opgelegde verplichting om op walstroom aan te sluiten; die uitzonderingen gelden in bepaalde gevallen waarin het schip niet op walstroom kan worden aangesloten. Om een eerlijke behandeling van schepen te waarborgen en rekening te houden met de verschillen in hun exploitatieprofielen, moet het aantal uitzonderingen de frequentie van hun havenaanlopen weerspiegelen, maar mag dat aantal nooit meer dan tien havenaanlopen per verslagperiode bedragen. Een schip mag echter niet worden gestraft en havenaanlopen mogen niet in mindering worden gebracht op het maximale aantal uitzonderingen wanneer het schip vóór aankomst in een haven om aansluiting op walstroom heeft verzocht en dat verzoek door de haven of de naar behoren gemachtigde entiteit is aanvaard, maar het schip uiteindelijk niet kan aansluiten op walstroom en kan aantonen dat het redelijkerwijs niet kon weten dat het niet in staat zou zijn om zich op walstroom aan te sluiten. |
| --- | --- |

(47)

Vanaf 2035 moet een beperking worden opgelegd aan het aantal per schip tijdens een bepaalde verslagperiode toegestane uitzonderingen op de bij deze verordening opgelegde verplichting om op walstroom aan te sluiten; die uitzonderingen gelden in bepaalde gevallen waarin het schip niet op walstroom kan worden aangesloten. Om een eerlijke behandeling van schepen te waarborgen en rekening te houden met de verschillen in hun exploitatieprofielen, moet het aantal uitzonderingen de frequentie van hun havenaanlopen weerspiegelen, maar mag dat aantal nooit meer dan tien havenaanlopen per verslagperiode bedragen. Een schip mag echter niet worden gestraft en havenaanlopen mogen niet in mindering worden gebracht op het maximale aantal uitzonderingen wanneer het schip vóór aankomst in een haven om aansluiting op walstroom heeft verzocht en dat verzoek door de haven of de naar behoren gemachtigde entiteit is aanvaard, maar het schip uiteindelijk niet kan aansluiten op walstroom en kan aantonen dat het redelijkerwijs niet kon weten dat het niet in staat zou zijn om zich op walstroom aan te sluiten.

| (48) | Deze verordening moet een robuust en transparant systeem voor monitoring, rapportage en verificatie invoeren om de naleving van de bepalingen ervan te controleren. Een dergelijk systeem moet op niet-discriminerende wijze op alle schepen van toepassing zijn en verificatie door derden vereisen om de nauwkeurigheid van de in dat systeem ingevoerde gegevens te waarborgen. Om de doelstellingen van deze verordening gemakkelijker te verwezenlijken, moeten zo nodig alle reeds voor de toepassing van Verordening (EU) 2015/757 gerapporteerde gegevens worden gebruikt om de naleving van deze verordening te controleren, teneinde de administratieve lasten voor bedrijven, verificateurs en bevoegde autoriteiten te beperken. |
| --- | --- |

(48)

Deze verordening moet een robuust en transparant systeem voor monitoring, rapportage en verificatie invoeren om de naleving van de bepalingen ervan te controleren. Een dergelijk systeem moet op niet-discriminerende wijze op alle schepen van toepassing zijn en verificatie door derden vereisen om de nauwkeurigheid van de in dat systeem ingevoerde gegevens te waarborgen. Om de doelstellingen van deze verordening gemakkelijker te verwezenlijken, moeten zo nodig alle reeds voor de toepassing van Verordening (EU) 2015/757 gerapporteerde gegevens worden gebruikt om de naleving van deze verordening te controleren, teneinde de administratieve lasten voor bedrijven, verificateurs en bevoegde autoriteiten te beperken.

| (49) | De maatschappijen moeten verantwoordelijk zijn voor het monitoren en rapporteren van de hoeveelheid en het soort energie die tijdens de vaart en op de ligplaats aan boord van het schip is verbruikt, alsmede voor het verstrekken van andere relevante informatie zoals het type motor of de aanwezigheid van door wind ondersteunde voorstuwingstechnologieën, teneinde aan te tonen dat de in deze verordening vastgelegde grenswaarde voor de broeikasgasintensiteit van de aan boord van een schip gebruikte energie wordt nageleefd. Om de naleving van die monitoring- en rapportageverplichtingen en het verrichten van verificatieactiviteiten door de verificateurs te vergemakkelijken, moeten de maatschappijen, net als in het kader van Verordening (EU) 2015/757, de geplande monitoringmethode documenteren en in een monitoringplan nadere bijzonderheden over de toepassing van de regels van onderhavige verordening verstrekken. Het monitoringplan en eventuele latere wijzigingen daarin moeten ter beoordeling aan de verificateur worden voorgelegd. |
| --- | --- |

(49)

De maatschappijen moeten verantwoordelijk zijn voor het monitoren en rapporteren van de hoeveelheid en het soort energie die tijdens de vaart en op de ligplaats aan boord van het schip is verbruikt, alsmede voor het verstrekken van andere relevante informatie zoals het type motor of de aanwezigheid van door wind ondersteunde voorstuwingstechnologieën, teneinde aan te tonen dat de in deze verordening vastgelegde grenswaarde voor de broeikasgasintensiteit van de aan boord van een schip gebruikte energie wordt nageleefd. Om de naleving van die monitoring- en rapportageverplichtingen en het verrichten van verificatieactiviteiten door de verificateurs te vergemakkelijken, moeten de maatschappijen, net als in het kader van Verordening (EU) 2015/757, de geplande monitoringmethode documenteren en in een monitoringplan nadere bijzonderheden over de toepassing van de regels van onderhavige verordening verstrekken. Het monitoringplan en eventuele latere wijzigingen daarin moeten ter beoordeling aan de verificateur worden voorgelegd.

| (50) | Om de administratieve lasten te beperken, moet één monitoring-, rapportage- en verificatiesysteem voor maatschappijen worden opgezet voor de toepassing van rechtshandelingen van de Unie inzake de vermindering van broeikasgasemissies door maritiem vervoer. Daartoe moet de Commissie kort na de bekendmaking van deze verordening de samenhang van deze verordening met Verordening (EU) 2015/757 en mogelijke overlapping tussen beide onderzoeken en in voorkomend geval een wetgevingsvoorstel tot wijziging van deze verordening of Verordening (EU) 2015/757 voorbereiden. |
| --- | --- |

(50)

Om de administratieve lasten te beperken, moet één monitoring-, rapportage- en verificatiesysteem voor maatschappijen worden opgezet voor de toepassing van rechtshandelingen van de Unie inzake de vermindering van broeikasgasemissies door maritiem vervoer. Daartoe moet de Commissie kort na de bekendmaking van deze verordening de samenhang van deze verordening met Verordening (EU) 2015/757 en mogelijke overlapping tussen beide onderzoeken en in voorkomend geval een wetgevingsvoorstel tot wijziging van deze verordening of Verordening (EU) 2015/757 voorbereiden.

| (51) | Een robuuste certificering en monitoring van brandstoffen is essentieel om de doelstellingen van deze verordening te verwezenlijken en de milieu-integriteit te waarborgen van de hernieuwbare en koolstofarme brandstoffen die naar verwachting in de zeevaart zullen worden ingezet. Die certificering moet gebeuren volgens een transparante en niet-discriminerende procedure. Om de certificering te vergemakkelijken en de administratieve lasten te beperken, moet de certificering van brandstoffen die zijn gedefinieerd overeenkomstig Richtlijn (EU) 2018/2001 of, indien van toepassing, overeenkomstig de desbetreffende bepalingen van een rechtshandeling van de Unie betreffende de interne markten voor hernieuwbare gassen, aardgas en waterstof, gebeuren op basis van de in die rechtshandelingen van de Unie vastgelegde regels inzake certificering. Die certificeringsaanpak moet ook gelden voor brandstoffen die buiten de Unie worden gebunkerd en die moeten worden beschouwd als ingevoerde brandstoffen, zoals in Richtlijn (EU) 2018/2001. Maatschappijen die voornemens zijn af te wijken van de standaardwaarden waarin die rechtshandelingen van de Unie of dit nieuwe kader voorziet, zouden dat alleen mogen doen als de waarden kunnen worden gecertificeerd aan de hand van een van de vrijwillige regelingen die zijn erkend krachtens Richtlijn (EU) 2018/2001 of, in voorkomend geval, krachtens een rechtshandeling van de Unie die betrekking heeft op de interne markten voor hernieuwbare gassen, aardgas en waterstof, en waarin bepaalde broeikasgasemissiereductiedrempels worden vastgesteld, alsmede methoden voor de berekening ervan (voor waarden van bron tot tank). |
| --- | --- |

(51)

Een robuuste certificering en monitoring van brandstoffen is essentieel om de doelstellingen van deze verordening te verwezenlijken en de milieu-integriteit te waarborgen van de hernieuwbare en koolstofarme brandstoffen die naar verwachting in de zeevaart zullen worden ingezet. Die certificering moet gebeuren volgens een transparante en niet-discriminerende procedure. Om de certificering te vergemakkelijken en de administratieve lasten te beperken, moet de certificering van brandstoffen die zijn gedefinieerd overeenkomstig Richtlijn (EU) 2018/2001 of, indien van toepassing, overeenkomstig de desbetreffende bepalingen van een rechtshandeling van de Unie betreffende de interne markten voor hernieuwbare gassen, aardgas en waterstof, gebeuren op basis van de in die rechtshandelingen van de Unie vastgelegde regels inzake certificering. Die certificeringsaanpak moet ook gelden voor brandstoffen die buiten de Unie worden gebunkerd en die moeten worden beschouwd als ingevoerde brandstoffen, zoals in Richtlijn (EU) 2018/2001. Maatschappijen die voornemens zijn af te wijken van de standaardwaarden waarin die rechtshandelingen van de Unie of dit nieuwe kader voorziet, zouden dat alleen mogen doen als de waarden kunnen worden gecertificeerd aan de hand van een van de vrijwillige regelingen die zijn erkend krachtens Richtlijn (EU) 2018/2001 of, in voorkomend geval, krachtens een rechtshandeling van de Unie die betrekking heeft op de interne markten voor hernieuwbare gassen, aardgas en waterstof, en waarin bepaalde broeikasgasemissiereductiedrempels worden vastgesteld, alsmede methoden voor de berekening ervan (voor waarden van bron tot tank).

| (52) | Maatschappijen moeten de mogelijkheid krijgen de werkelijke emissiefactoren “van tank tot kielzog” te berekenen, in afwijking van de in bijlage II omschreven emissiefactoren, op voorwaarde dat de berekening wordt bepaald in overeenstemming met en wordt ondersteund door erkende en daartoe relevante internationale normen. De berekening van de emissiefactoren “van tank tot kielzog” moet in de eerste plaats worden toegepast op laboratoriumtests of directe emissiemeting van verloren gegane emissies van energieomzetters, met inbegrip van verbrandingsmotoren, brandstofcellen en bijbehorende reformers, gasturbines of ketels. Aangezien de werkelijke CO2-emissiefactoren “van tank tot kielzog” veeleer gerelateerd zijn aan de brandstofsamenstelling in plaats van aan de energieomzetter, mogen deze niet afwijken van de standaardwaarden in bijlage II. De emissiefactoren “van tank tot kielzog” mogen, met name voor synthetische brandstoffen of biobrandstoffen, alleen worden herberekend als daartoe een relevante internationale norm wordt ontwikkeld. Het mag niet worden toegestaan af te wijken van de standaardwaarden voor de CO2-emissiefactoren voor de verbranding van fossiele brandstoffen. |
| --- | --- |

(52)

Maatschappijen moeten de mogelijkheid krijgen de werkelijke emissiefactoren “van tank tot kielzog” te berekenen, in afwijking van de in bijlage II omschreven emissiefactoren, op voorwaarde dat de berekening wordt bepaald in overeenstemming met en wordt ondersteund door erkende en daartoe relevante internationale normen. De berekening van de emissiefactoren “van tank tot kielzog” moet in de eerste plaats worden toegepast op laboratoriumtests of directe emissiemeting van verloren gegane emissies van energieomzetters, met inbegrip van verbrandingsmotoren, brandstofcellen en bijbehorende reformers, gasturbines of ketels. Aangezien de werkelijke CO2-emissiefactoren “van tank tot kielzog” veeleer gerelateerd zijn aan de brandstofsamenstelling in plaats van aan de energieomzetter, mogen deze niet afwijken van de standaardwaarden in bijlage II. De emissiefactoren “van tank tot kielzog” mogen, met name voor synthetische brandstoffen of biobrandstoffen, alleen worden herberekend als daartoe een relevante internationale norm wordt ontwikkeld. Het mag niet worden toegestaan af te wijken van de standaardwaarden voor de CO2-emissiefactoren voor de verbranding van fossiele brandstoffen.

| (53) | Verificatieactiviteiten worden uitgevoerd door verificateurs. Teneinde hun onpartijdigheid en effectiviteit te waarborgen, moeten verificateurs onafhankelijke en bevoegde juridische entiteiten zijn, geaccrediteerd door nationale accrediteringsinstanties die zijn opgericht krachtens Verordening (EG) nr. 765/2008 van het Europees Parlement en de Raad (17). De verificateurs moeten uitgerust zijn met middelen en personeel die in verhouding staan tot de omvang van de vloot waarvoor zij op grond van deze verordening verificatieactiviteiten verrichten. Verificatie moet de nauwkeurigheid en volledigheid van de monitoring en rapportage door maatschappijen en de naleving van deze verordening waarborgen. |
| --- | --- |

(53)

Verificatieactiviteiten worden uitgevoerd door verificateurs. Teneinde hun onpartijdigheid en effectiviteit te waarborgen, moeten verificateurs onafhankelijke en bevoegde juridische entiteiten zijn, geaccrediteerd door nationale accrediteringsinstanties die zijn opgericht krachtens Verordening (EG) nr. 765/2008 van het Europees Parlement en de Raad (17). De verificateurs moeten uitgerust zijn met middelen en personeel die in verhouding staan tot de omvang van de vloot waarvoor zij op grond van deze verordening verificatieactiviteiten verrichten. Verificatie moet de nauwkeurigheid en volledigheid van de monitoring en rapportage door maatschappijen en de naleving van deze verordening waarborgen.

| (54) | Op basis van de gegevens en informatie die door de maatschappijen worden gemonitord en gerapporteerd, moeten de verificateurs de jaarlijkse gemiddelde broeikasgasintensiteit van de aan boord van een schip gebruikte energie en de nalevingsbalans van het schip met betrekking tot de grenswaarde, met inbegrip van eventuele nalevingsoverschotten of -tekorten, berekenen en vaststellen, alsook nagaan of het schip de verplichting om walstroom te gebruiken heeft nageleefd. De verificateur moet de betrokken maatschappij in kennis stellen van die informatie. Als de verificateur dezelfde entiteit is als de verificateur voor de toepassing van Verordening (EU) 2015/757, kan de kennisgeving samen met het verificatieverslag uit hoofde van die verordening worden gedaan. |
| --- | --- |

(54)

Op basis van de gegevens en informatie die door de maatschappijen worden gemonitord en gerapporteerd, moeten de verificateurs de jaarlijkse gemiddelde broeikasgasintensiteit van de aan boord van een schip gebruikte energie en de nalevingsbalans van het schip met betrekking tot de grenswaarde, met inbegrip van eventuele nalevingsoverschotten of -tekorten, berekenen en vaststellen, alsook nagaan of het schip de verplichting om walstroom te gebruiken heeft nageleefd. De verificateur moet de betrokken maatschappij in kennis stellen van die informatie. Als de verificateur dezelfde entiteit is als de verificateur voor de toepassing van Verordening (EU) 2015/757, kan de kennisgeving samen met het verificatieverslag uit hoofde van die verordening worden gedaan.

| (55) | De Commissie moet een elektronische databank (de FuelEU-databank) opzetten om de prestaties van elk schip te registreren en de naleving van deze verordening te waarborgen, en ervoor zorgen dat deze naar behoren functioneert. De FuelEU-databank moet worden gebruikt voor alle belangrijkste acties die nodig zijn om aan de verplichtingen uit hoofde van deze verordening te voldoen. Om de rapportage te vergemakkelijken en de administratieve lasten voor maatschappijen, verificateurs en andere gebruikers te beperken, moet de FuelEU-databank voortbouwen op de bestaande THETIS-MRV-module of, in de mate van het mogelijke, worden ontwikkeld als een geactualiseerde versie daarvan. De FuelEU-databank moet ook de mogelijkheid bieden de voor de toepassing van Verordening (EU) 2015/757 verzamelde informatie en gegevens te gebruiken. |
| --- | --- |

(55)

De Commissie moet een elektronische databank (de FuelEU-databank) opzetten om de prestaties van elk schip te registreren en de naleving van deze verordening te waarborgen, en ervoor zorgen dat deze naar behoren functioneert. De FuelEU-databank moet worden gebruikt voor alle belangrijkste acties die nodig zijn om aan de verplichtingen uit hoofde van deze verordening te voldoen. Om de rapportage te vergemakkelijken en de administratieve lasten voor maatschappijen, verificateurs en andere gebruikers te beperken, moet de FuelEU-databank voortbouwen op de bestaande THETIS-MRV-module of, in de mate van het mogelijke, worden ontwikkeld als een geactualiseerde versie daarvan. De FuelEU-databank moet ook de mogelijkheid bieden de voor de toepassing van Verordening (EU) 2015/757 verzamelde informatie en gegevens te gebruiken.

| (56) | De naleving van deze verordening zal ook afhangen van elementen die misschien buiten de macht van de maatschappij vallen, zoals kwesties in verband met de beschikbaarheid of kwaliteit van brandstof. Daarom moeten de maatschappijen de ruimte krijgen om een nalevingsoverschot van het ene jaar naar het andere over te boeken of om binnen bepaalde grenzen vooraf een nalevingsoverschot te lenen van het volgende jaar. Het gebruik van walstroom op aanlegplaatsen is van groot belang voor de luchtkwaliteit in havensteden en kustgebieden, en mag derhalve niet voor soortgelijke flexibiliteitsbepalingen in aanmerking komen. |
| --- | --- |

(56)

De naleving van deze verordening zal ook afhangen van elementen die misschien buiten de macht van de maatschappij vallen, zoals kwesties in verband met de beschikbaarheid of kwaliteit van brandstof. Daarom moeten de maatschappijen de ruimte krijgen om een nalevingsoverschot van het ene jaar naar het andere over te boeken of om binnen bepaalde grenzen vooraf een nalevingsoverschot te lenen van het volgende jaar. Het gebruik van walstroom op aanlegplaatsen is van groot belang voor de luchtkwaliteit in havensteden en kustgebieden, en mag derhalve niet voor soortgelijke flexibiliteitsbepalingen in aanmerking komen.

| (57) | Om technologische lock-in te voorkomen en de toepassing van de best presterende oplossingen te blijven ondersteunen, moet maatschappijen worden toegestaan om de prestaties van verschillende schepen samen te voegen. Daartoe moet het mogelijk zijn de overprestatie van een schip te gebruiken om de ondermaatse prestaties van andere schepen te compenseren, mits de totale gebundelde naleving positief is. Dat creëert de mogelijkheid om buitengewone naleving te belonen en stimuleert investeringen in geavanceerdere technologie. De mogelijkheid om voor gebundelde naleving te kiezen, moet vrijwillig blijven en met instemming van de betrokken maatschappijen gebeuren. |
| --- | --- |

(57)

Om technologische lock-in te voorkomen en de toepassing van de best presterende oplossingen te blijven ondersteunen, moet maatschappijen worden toegestaan om de prestaties van verschillende schepen samen te voegen. Daartoe moet het mogelijk zijn de overprestatie van een schip te gebruiken om de ondermaatse prestaties van andere schepen te compenseren, mits de totale gebundelde naleving positief is. Dat creëert de mogelijkheid om buitengewone naleving te belonen en stimuleert investeringen in geavanceerdere technologie. De mogelijkheid om voor gebundelde naleving te kiezen, moet vrijwillig blijven en met instemming van de betrokken maatschappijen gebeuren.

| (58) | Een conformiteitsdocument (het “FuelEU-conformiteitsdocument”) dat door een verificateur of, in voorkomend geval, de bevoegde autoriteit van de administrerende staat volgens de bij deze verordening vastgestelde procedures is afgegeven, moet door de schepen worden bewaard als bewijs dat is voldaan aan de grenswaarden voor de broeikasgasintensiteit van de aan boord van een schip gebruikte energie, alsmede aan de verplichting om walstroom te gebruiken. De verificateurs of, in voorkomend geval, de bevoegde autoriteit van de administrerende staat moet de afgifte van het FuelEU-conformiteitsdocument in de FuelEU-databank registreren. |
| --- | --- |

(58)

Een conformiteitsdocument (het “FuelEU-conformiteitsdocument”) dat door een verificateur of, in voorkomend geval, de bevoegde autoriteit van de administrerende staat volgens de bij deze verordening vastgestelde procedures is afgegeven, moet door de schepen worden bewaard als bewijs dat is voldaan aan de grenswaarden voor de broeikasgasintensiteit van de aan boord van een schip gebruikte energie, alsmede aan de verplichting om walstroom te gebruiken. De verificateurs of, in voorkomend geval, de bevoegde autoriteit van de administrerende staat moet de afgifte van het FuelEU-conformiteitsdocument in de FuelEU-databank registreren.

| (59) | Het aantal havenaanlopen waarbij niet aan de voorschriften is voldaan, moet door verificateurs worden bepaald aan de hand van een reeks duidelijke en objectieve criteria, rekening houdend met alle relevante informatie, waaronder, voor elke havenaanloop die onder deze verordening valt, de verblijfsduur, de hoeveelheid en de soort verbruikte energie en de toepassing van eventuele uitzonderingen. De maatschappijen moeten die informatie ter beschikking stellen van de verificateurs met het oog op de vaststelling van de naleving. |
| --- | --- |

(59)

Het aantal havenaanlopen waarbij niet aan de voorschriften is voldaan, moet door verificateurs worden bepaald aan de hand van een reeks duidelijke en objectieve criteria, rekening houdend met alle relevante informatie, waaronder, voor elke havenaanloop die onder deze verordening valt, de verblijfsduur, de hoeveelheid en de soort verbruikte energie en de toepassing van eventuele uitzonderingen. De maatschappijen moeten die informatie ter beschikking stellen van de verificateurs met het oog op de vaststelling van de naleving.

| (60) | Onverminderd de nalevingsmogelijkheden via de flexibiliteits- en bundelingsbepalingen, wordt aan schepen die niet aan de grenswaarde van de jaarlijkse gemiddelde broeikasgasintensiteit van de aan boord gebruikte energie voldoen, een boete met een afschrikkend effect opgelegd, die in verhouding staat tot de omvang van de niet-naleving en die elk economisch voordeel van de niet-naleving opheft, zodat voor de sector een gelijk speelveld in stand wordt gehouden (de “FuelEU-boete”). De FuelEU-boete moet gebaseerd zijn op de hoeveelheid en de kosten van hernieuwbare en koolstofarme brandstoffen die de schepen hadden moeten gebruiken om aan de voorschriften van deze verordening te voldoen. |
| --- | --- |

(60)

Onverminderd de nalevingsmogelijkheden via de flexibiliteits- en bundelingsbepalingen, wordt aan schepen die niet aan de grenswaarde van de jaarlijkse gemiddelde broeikasgasintensiteit van de aan boord gebruikte energie voldoen, een boete met een afschrikkend effect opgelegd, die in verhouding staat tot de omvang van de niet-naleving en die elk economisch voordeel van de niet-naleving opheft, zodat voor de sector een gelijk speelveld in stand wordt gehouden (de “FuelEU-boete”). De FuelEU-boete moet gebaseerd zijn op de hoeveelheid en de kosten van hernieuwbare en koolstofarme brandstoffen die de schepen hadden moeten gebruiken om aan de voorschriften van deze verordening te voldoen.

| (61) | Een FuelEU-boete moet ook worden opgelegd voor elke havenaanloop waarbij niet aan de voorschriften is voldaan. Die FuelEU-boete moet in verhouding staan tot de kosten van het elektriciteitsgebruik, moet voldoende hoog zijn om een afschrikkend effect te hebben op het gebruik van meer vervuilende energiebronnen, en moet worden uitgedrukt in een vast bedrag in euro, vermenigvuldigd met de vastgestelde totale stroombehoefte van het schip op zijn ligplaats en met het totale aantal op de ligplaats verbleven uren, naar boven afgerond tot het dichtstbijzijnde hele uur, waarbij niet aan de walstroomvereisten is voldaan. Bij gebrek aan nauwkeurige cijfers over de kosten van het aanbieden van walstroom in de Unie moet dat percentage worden gebaseerd op de gemiddelde elektriciteitsprijs in de Unie voor niet-huishoudelijke verbruikers, vermenigvuldigd met een factor twee om rekening te houden met andere kosten in verband met de levering van de dienst, onder meer aansluitkosten en elementen voor het terugverdienen van investeringen. |
| --- | --- |

(61)

Een FuelEU-boete moet ook worden opgelegd voor elke havenaanloop waarbij niet aan de voorschriften is voldaan. Die FuelEU-boete moet in verhouding staan tot de kosten van het elektriciteitsgebruik, moet voldoende hoog zijn om een afschrikkend effect te hebben op het gebruik van meer vervuilende energiebronnen, en moet worden uitgedrukt in een vast bedrag in euro, vermenigvuldigd met de vastgestelde totale stroombehoefte van het schip op zijn ligplaats en met het totale aantal op de ligplaats verbleven uren, naar boven afgerond tot het dichtstbijzijnde hele uur, waarbij niet aan de walstroomvereisten is voldaan. Bij gebrek aan nauwkeurige cijfers over de kosten van het aanbieden van walstroom in de Unie moet dat percentage worden gebaseerd op de gemiddelde elektriciteitsprijs in de Unie voor niet-huishoudelijke verbruikers, vermenigvuldigd met een factor twee om rekening te houden met andere kosten in verband met de levering van de dienst, onder meer aansluitkosten en elementen voor het terugverdienen van investeringen.

| (62) | De inkomsten uit de betaalde en door de administrerende staten geïnde FuelEU-boetes moeten worden gebruikt om de distributie en het gebruik van hernieuwbare en koolstofarme brandstoffen in de maritieme vervoersector te bevorderen en om zeevervoerders te helpen hun klimaat- en milieudoelstellingen te verwezenlijken. |
| --- | --- |

(62)

De inkomsten uit de betaalde en door de administrerende staten geïnde FuelEU-boetes moeten worden gebruikt om de distributie en het gebruik van hernieuwbare en koolstofarme brandstoffen in de maritieme vervoersector te bevorderen en om zeevervoerders te helpen hun klimaat- en milieudoelstellingen te verwezenlijken.

| (63) | Hoewel de maatschappij verantwoordelijk moet blijven voor het nakomen van de monitoring- en rapportageverplichtingen uit hoofde van deze verordening, alsook voor het betalen van de FuelEU-boetes, overeenkomstig het beginsel “de vervuiler betaalt”, en om het gebruik van schonere brandstoffen te bevorderen, zou de entiteit die verantwoordelijk is voor de aankoop van de brandstof of het nemen van operationele beslissingen die een invloed hebben op de broeikasgasintensiteit van de door het schip gebruikte energie, op grond van contractuele regelingen met de maatschappij in geval van een nalevingstekort kunnen worden verplicht de maatschappij terug te betalen of anderszins te compenseren voor de FuelEU-boetes die voortvloeien uit de exploitatie van het schip. Die maatschappij moet, op contractuele basis, de verificateur kunnen verzoeken het bedrag te berekenen van de FuelEU-boetes die verband houden met de exploitatie van het schip door de andere entiteit tijdens de verslagperiode. In deze context moet onder “exploitatie van het schip” worden verstaan, het bepalen van de vervoerde vracht, de route en de snelheid van het schip. Tegelijkertijd moet het bedrijf weliswaar verantwoordelijk blijven voor de naleving van de monitoring- en rapportageverplichtingen uit hoofde van deze verordening en voor het betalen van de FuelEU-boetes, maar moeten maatschappijen en brandstofleveranciers middels contractuele afspraken kunnen overeenkomen over de productie, levering en afname van vooraf overeengekomen hoeveelheden van bepaalde brandstoffen. In dergelijke contractuele afspraken kan worden bepaald dat brandstofleveranciers aan de maatschappij compensatie moeten betalen als de maatschappij de overeengekomen brandstofleveringen niet ontvangt. |
| --- | --- |

(63)

Hoewel de maatschappij verantwoordelijk moet blijven voor het nakomen van de monitoring- en rapportageverplichtingen uit hoofde van deze verordening, alsook voor het betalen van de FuelEU-boetes, overeenkomstig het beginsel “de vervuiler betaalt”, en om het gebruik van schonere brandstoffen te bevorderen, zou de entiteit die verantwoordelijk is voor de aankoop van de brandstof of het nemen van operationele beslissingen die een invloed hebben op de broeikasgasintensiteit van de door het schip gebruikte energie, op grond van contractuele regelingen met de maatschappij in geval van een nalevingstekort kunnen worden verplicht de maatschappij terug te betalen of anderszins te compenseren voor de FuelEU-boetes die voortvloeien uit de exploitatie van het schip. Die maatschappij moet, op contractuele basis, de verificateur kunnen verzoeken het bedrag te berekenen van de FuelEU-boetes die verband houden met de exploitatie van het schip door de andere entiteit tijdens de verslagperiode. In deze context moet onder “exploitatie van het schip” worden verstaan, het bepalen van de vervoerde vracht, de route en de snelheid van het schip. Tegelijkertijd moet het bedrijf weliswaar verantwoordelijk blijven voor de naleving van de monitoring- en rapportageverplichtingen uit hoofde van deze verordening en voor het betalen van de FuelEU-boetes, maar moeten maatschappijen en brandstofleveranciers middels contractuele afspraken kunnen overeenkomen over de productie, levering en afname van vooraf overeengekomen hoeveelheden van bepaalde brandstoffen. In dergelijke contractuele afspraken kan worden bepaald dat brandstofleveranciers aan de maatschappij compensatie moeten betalen als de maatschappij de overeengekomen brandstofleveringen niet ontvangt.

| (64) | De handhaving van de verplichtingen in verband met deze verordening moet worden gebaseerd op bestaande instrumenten, waaronder de krachtens de Richtlijnen 2009/16/EG (18) en 2009/21/EG (19) van het Europees Parlement en de Raad vastgestelde instrumenten. Daarnaast moeten de lidstaten regels vaststellen inzake sancties die van toepassing zijn op inbreuken op deze verordening. Die sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. Om onredelijke of dubbele bestraffing voor dezelfde inbreuken te voorkomen, mogen dergelijke sancties niet overlappen met de FuelEU-boetes die worden opgelegd wanneer een schip een nalevingstekort heeft of havenaanlopen heeft gedaan waarbij niet aan de voorschriften is voldaan. Het document waarin de naleving door het schip van de voorschriften van deze verordening wordt bevestigd, moet worden toegevoegd aan de lijst van certificaten en documenten waarnaar wordt verwezen in bijlage IV bij Richtlijn 2009/16/EG. |
| --- | --- |

(64)

De handhaving van de verplichtingen in verband met deze verordening moet worden gebaseerd op bestaande instrumenten, waaronder de krachtens de Richtlijnen 2009/16/EG (18) en 2009/21/EG (19) van het Europees Parlement en de Raad vastgestelde instrumenten. Daarnaast moeten de lidstaten regels vaststellen inzake sancties die van toepassing zijn op inbreuken op deze verordening. Die sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. Om onredelijke of dubbele bestraffing voor dezelfde inbreuken te voorkomen, mogen dergelijke sancties niet overlappen met de FuelEU-boetes die worden opgelegd wanneer een schip een nalevingstekort heeft of havenaanlopen heeft gedaan waarbij niet aan de voorschriften is voldaan. Het document waarin de naleving door het schip van de voorschriften van deze verordening wordt bevestigd, moet worden toegevoegd aan de lijst van certificaten en documenten waarnaar wordt verwezen in bijlage IV bij Richtlijn 2009/16/EG.

| (65) | Om de administratieve lasten voor maatschappijen te verminderen, moet per maatschappij slechts één lidstaat toezicht houden op de handhaving van deze verordening. Voor elke maatschappij moet de administrerende lidstaat worden aangewezen op grond van de desbetreffende bepalingen van Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (20). De administrerende staat moet aanvullende controles van de naleving van deze verordening door een specifiek schip kunnen uitvoeren voor de twee voorgaande verslagperioden en moet er ook voor zorgen dat de FuelEU-boetes tijdig worden betaald. |
| --- | --- |

(65)

Om de administratieve lasten voor maatschappijen te verminderen, moet per maatschappij slechts één lidstaat toezicht houden op de handhaving van deze verordening. Voor elke maatschappij moet de administrerende lidstaat worden aangewezen op grond van de desbetreffende bepalingen van Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (20). De administrerende staat moet aanvullende controles van de naleving van deze verordening door een specifiek schip kunnen uitvoeren voor de twee voorgaande verslagperioden en moet er ook voor zorgen dat de FuelEU-boetes tijdig worden betaald.

| (66) | Gezien het belang van de gevolgen die de door verificateurs uit hoofde van deze verordening getroffen maatregelen kunnen hebben voor de betrokken maatschappijen, met name wat betreft de vaststelling van havenaanlopen waarbij niet aan de voorschriften is voldaan, de berekening van de bedragen van de FuelEU-boetes en de weigering om een FuelEU-conformiteitsdocument af te geven, moeten die maatschappijen het recht hebben om bij de bevoegde autoriteit van de lidstaat waar de verificateur is geaccrediteerd, een verzoek tot herziening van die maatregelen in te dienen. In het licht van het recht op een doeltreffende voorziening in rechte, dat is neergelegd in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, moeten de krachtens deze verordening door de bevoegde autoriteit genomen besluiten worden onderworpen aan een toetsing door een rechterlijke instantie van de lidstaat van de bevoegde autoriteit, die wordt uitgevoerd overeenkomstig het nationale recht van die lidstaat. |
| --- | --- |

(66)

Gezien het belang van de gevolgen die de door verificateurs uit hoofde van deze verordening getroffen maatregelen kunnen hebben voor de betrokken maatschappijen, met name wat betreft de vaststelling van havenaanlopen waarbij niet aan de voorschriften is voldaan, de berekening van de bedragen van de FuelEU-boetes en de weigering om een FuelEU-conformiteitsdocument af te geven, moeten die maatschappijen het recht hebben om bij de bevoegde autoriteit van de lidstaat waar de verificateur is geaccrediteerd, een verzoek tot herziening van die maatregelen in te dienen. In het licht van het recht op een doeltreffende voorziening in rechte, dat is neergelegd in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, moeten de krachtens deze verordening door de bevoegde autoriteit genomen besluiten worden onderworpen aan een toetsing door een rechterlijke instantie van de lidstaat van de bevoegde autoriteit, die wordt uitgevoerd overeenkomstig het nationale recht van die lidstaat.

| (67) | Om dankzij de efficiënte werking van deze verordening een gelijk speelveld te handhaven, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen met betrekking tot: de wijziging van de lijst van emissiefactoren “van bron tot kielzog”; de informatie over het deelstreefcijfer voor hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong; de wijziging van de bestaande tabel van bijlage III door de toevoeging van andere emissievrije technologieën; de vaststelling van verdere methoden en criteria voor de accreditatie van verificateurs; de aanpassing van het FuelEU-boeteniveau op basis van de ontwikkelingen van de energiekosten; en de aanpassing van de numerieke factor van de FuelEU-boete, op basis van de indexering van de gemiddelde elektriciteitskosten in de Unie. Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadplegingen overgaat, onder meer op deskundigenniveau, en dat die raadplegingen gebeuren in overeenstemming met de beginselen die zijn vastgelegd in het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 over beter wetgeven (21). Met name om te zorgen voor gelijke deelname aan de voorbereiding van gedelegeerde handelingen ontvangen het Europees Parlement en de Raad alle documenten op hetzelfde tijdstip als de deskundigen van de lidstaten, en hebben hun deskundigen systematisch toegang tot de vergaderingen van de deskundigengroepen van de Commissie die zich bezighouden met de voorbereiding van de gedelegeerde handelingen. |
| --- | --- |

(67)

Om dankzij de efficiënte werking van deze verordening een gelijk speelveld te handhaven, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 VWEU handelingen vast te stellen met betrekking tot: de wijziging van de lijst van emissiefactoren “van bron tot kielzog”; de informatie over het deelstreefcijfer voor hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong; de wijziging van de bestaande tabel van bijlage III door de toevoeging van andere emissievrije technologieën; de vaststelling van verdere methoden en criteria voor de accreditatie van verificateurs; de aanpassing van het FuelEU-boeteniveau op basis van de ontwikkelingen van de energiekosten; en de aanpassing van de numerieke factor van de FuelEU-boete, op basis van de indexering van de gemiddelde elektriciteitskosten in de Unie. Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadplegingen overgaat, onder meer op deskundigenniveau, en dat die raadplegingen gebeuren in overeenstemming met de beginselen die zijn vastgelegd in het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 over beter wetgeven (21). Met name om te zorgen voor gelijke deelname aan de voorbereiding van gedelegeerde handelingen ontvangen het Europees Parlement en de Raad alle documenten op hetzelfde tijdstip als de deskundigen van de lidstaten, en hebben hun deskundigen systematisch toegang tot de vergaderingen van de deskundigengroepen van de Commissie die zich bezighouden met de voorbereiding van de gedelegeerde handelingen.

| (68) | Om eenvormige voorwaarden voor de uitvoering van deze verordening te waarborgen, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend. Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad (22). De Commissie moet rekening houden met de mogelijkheid om voor de toepassing van Verordening (EU) 2015/757 verzamelde informatie en gegevens te hergebruiken wanneer zij door middel van uitvoeringshandelingen het volgende vaststelt: de lijst van naburige containeroverslaghavens die zijn uitgesloten van de definitie van aanloophaven; de criteria voor de beoordeling van de productiecapaciteit en de beschikbaarheid van hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong in de maritieme vervoersector en de methode voor de berekening van de factor prijsverschil tussen die brandstoffen en fossiele brandstoffen; specificaties van de regels voor de toepassing van het deelstreefcijfer voor hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong, indien van toepassing; de gedetailleerde criteria voor de aanvaarding van de technologieën en de wijze waarop deze worden gebruikt om als emissievrije technologieën te worden beschouwd; de informatie van schepen die voornemens zijn zich aan te sluiten op walstroom of gebruik te maken van emissievrije technologie in havens en de procedure voor het verstrekken van die informatie; de modellen voor gestandaardiseerde monitoringplannen, met inbegrip van de technische voorschriften voor de uniforme toepassing ervan; de lijst van internationale normen en certificeringsreferenties om de werkelijke emissiefactoren “van tank tot kielzog” aan te tonen; nadere specificaties van de regels voor verificatieactiviteiten als bedoeld in deze verordening; regels voor toegangsrechten tot en de functionele en technische specificaties van de FuelEU-databank; en modellen voor het FuelEU-conformiteitsdocument. |
| --- | --- |

(68)

Om eenvormige voorwaarden voor de uitvoering van deze verordening te waarborgen, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend. Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad (22). De Commissie moet rekening houden met de mogelijkheid om voor de toepassing van Verordening (EU) 2015/757 verzamelde informatie en gegevens te hergebruiken wanneer zij door middel van uitvoeringshandelingen het volgende vaststelt: de lijst van naburige containeroverslaghavens die zijn uitgesloten van de definitie van aanloophaven; de criteria voor de beoordeling van de productiecapaciteit en de beschikbaarheid van hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong in de maritieme vervoersector en de methode voor de berekening van de factor prijsverschil tussen die brandstoffen en fossiele brandstoffen; specificaties van de regels voor de toepassing van het deelstreefcijfer voor hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong, indien van toepassing; de gedetailleerde criteria voor de aanvaarding van de technologieën en de wijze waarop deze worden gebruikt om als emissievrije technologieën te worden beschouwd; de informatie van schepen die voornemens zijn zich aan te sluiten op walstroom of gebruik te maken van emissievrije technologie in havens en de procedure voor het verstrekken van die informatie; de modellen voor gestandaardiseerde monitoringplannen, met inbegrip van de technische voorschriften voor de uniforme toepassing ervan; de lijst van internationale normen en certificeringsreferenties om de werkelijke emissiefactoren “van tank tot kielzog” aan te tonen; nadere specificaties van de regels voor verificatieactiviteiten als bedoeld in deze verordening; regels voor toegangsrechten tot en de functionele en technische specificaties van de FuelEU-databank; en modellen voor het FuelEU-conformiteitsdocument.

| (69) | Gezien de internationale dimensie van de maritieme vervoersector verdient een mondiale aanpak van de beperking van de broeikasgasintensiteit van door schepen gebruikte energie de voorkeur, aangezien die vanwege het bredere toepassingsgebied aanzienlijk doeltreffender zou zijn. In dat verband, en teneinde de ontwikkeling van internationale regels binnen de IMO te faciliteren, moet de Commissie relevante informatie over de uitvoering van deze verordening delen met de IMO en andere bevoegde internationale organen en moeten er relevante voorstellen bij de IMO worden ingediend, als voortzetting van de inspanningen van de Unie om op internationaal niveau ambitieuze doelstellingen voor de decarbonisatie van de zeevaart te bevorderen. Als overeenstemming over een mondiale aanpak wordt bereikt inzake aangelegenheden die voor deze verordening van belang zijn, moet de Commissie deze verordening herzien om ze waar nodig in overeenstemming te brengen met de internationale regels. |
| --- | --- |

(69)

Gezien de internationale dimensie van de maritieme vervoersector verdient een mondiale aanpak van de beperking van de broeikasgasintensiteit van door schepen gebruikte energie de voorkeur, aangezien die vanwege het bredere toepassingsgebied aanzienlijk doeltreffender zou zijn. In dat verband, en teneinde de ontwikkeling van internationale regels binnen de IMO te faciliteren, moet de Commissie relevante informatie over de uitvoering van deze verordening delen met de IMO en andere bevoegde internationale organen en moeten er relevante voorstellen bij de IMO worden ingediend, als voortzetting van de inspanningen van de Unie om op internationaal niveau ambitieuze doelstellingen voor de decarbonisatie van de zeevaart te bevorderen. Als overeenstemming over een mondiale aanpak wordt bereikt inzake aangelegenheden die voor deze verordening van belang zijn, moet de Commissie deze verordening herzien om ze waar nodig in overeenstemming te brengen met de internationale regels.

| (70) | De Commissie moet zorgen voor de implementatie en beschikbaarheid van instrumenten voor samenwerking en uitwisseling van beste praktijken voor de maritieme vervoersector, zoals gedefinieerd in het werkdocument van de diensten van de Commissie: “Better Regulation Guidelines”. |
| --- | --- |

(70)

De Commissie moet zorgen voor de implementatie en beschikbaarheid van instrumenten voor samenwerking en uitwisseling van beste praktijken voor de maritieme vervoersector, zoals gedefinieerd in het werkdocument van de diensten van de Commissie: “Better Regulation Guidelines”.

| (71) | Aangezien deze verordening extra aanpassingskosten en administratieve kosten zal meebrengen, moet de totale regeldruk voor de maritieme vervoersector nauwlettend worden geëvalueerd. Daartoe moet de Commissie bij het Europees Parlement en de Raad een rapport indienen waarin de werking van deze verordening wordt geëvalueerd. De Commissie moet in dat verslag beoordelen in hoeverre de doelstellingen van deze verordening zijn verwezenlijkt en in hoeverre zij het concurrentievermogen van de sector heeft beïnvloed. Dat verslag moet ook betrekking hebben op de interactie van deze verordening met andere relevante rechtshandelingen van de Unie, met inbegrip van mogelijke acties en maatregelen die zijn of kunnen worden genomen om de totale kosten van de maritieme vervoersector te drukken. |
| --- | --- |

(71)

Aangezien deze verordening extra aanpassingskosten en administratieve kosten zal meebrengen, moet de totale regeldruk voor de maritieme vervoersector nauwlettend worden geëvalueerd. Daartoe moet de Commissie bij het Europees Parlement en de Raad een rapport indienen waarin de werking van deze verordening wordt geëvalueerd. De Commissie moet in dat verslag beoordelen in hoeverre de doelstellingen van deze verordening zijn verwezenlijkt en in hoeverre zij het concurrentievermogen van de sector heeft beïnvloed. Dat verslag moet ook betrekking hebben op de interactie van deze verordening met andere relevante rechtshandelingen van de Unie, met inbegrip van mogelijke acties en maatregelen die zijn of kunnen worden genomen om de totale kosten van de maritieme vervoersector te drukken.

| (72) | Daar de doelstelling van deze verordening, namelijk het gebruik van hernieuwbare en koolstofarme brandstoffen en alternatieve energiebronnen door schepen die aankomen in, verblijven in of vertrekken uit havens die onder de jurisdictie van een lidstaat in de Unie vallen, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt zonder het risico te lopen van belemmeringen voor de interne markt of concurrentieverstoringen tussen havens en tussen zeevervoerders, maar, vanwege haar omvang en effecten, beter door de Unie kan worden verwezenlijkt door eenvormige regels in te voeren die voor zeevervoerders economische stimulansen creëren om hun activiteiten ongehinderd voort te zetten en tegelijk te voldoen aan de verplichtingen inzake het gebruik van hernieuwbare en koolstofarme brandstoffen, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken, |
| --- | --- |

(72)

Daar de doelstelling van deze verordening, namelijk het gebruik van hernieuwbare en koolstofarme brandstoffen en alternatieve energiebronnen door schepen die aankomen in, verblijven in of vertrekken uit havens die onder de jurisdictie van een lidstaat in de Unie vallen, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt zonder het risico te lopen van belemmeringen voor de interne markt of concurrentieverstoringen tussen havens en tussen zeevervoerders, maar, vanwege haar omvang en effecten, beter door de Unie kan worden verwezenlijkt door eenvormige regels in te voeren die voor zeevervoerders economische stimulansen creëren om hun activiteiten ongehinderd voort te zetten en tegelijk te voldoen aan de verplichtingen inzake het gebruik van hernieuwbare en koolstofarme brandstoffen, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken,

HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Hoofdstuk I

Algemene bepalingen

Artikel 1

Onderwerp en doel

Deze verordening voorziet in eenvormige regels betreffende:

| a) | een grenswaarde voor de broeikasgasintensiteit van de energie die wordt gebruikt aan boord van een schip dat aankomt in, verblijft in of vertrekt uit havens die onder de jurisdictie van een lidstaat vallen, en |
| --- | --- |

a)

een grenswaarde voor de broeikasgasintensiteit van de energie die wordt gebruikt aan boord van een schip dat aankomt in, verblijft in of vertrekt uit havens die onder de jurisdictie van een lidstaat vallen, en

| b) | een verplichting om in havens die onder de jurisdictie van een lidstaat vallen, walstroom of emissievrije technologie te gebruiken. |
| --- | --- |

b)

een verplichting om in havens die onder de jurisdictie van een lidstaat vallen, walstroom of emissievrije technologie te gebruiken.

Zij heeft tot doel het consistente gebruik van hernieuwbare en koolstofarme brandstoffen en alternatieve energiebronnen in het zeevervoer in de gehele Unie te vergroten, in lijn met de doelstelling om uiterlijk in 2050 in de gehele Unie klimaatneutraliteit te bereiken, en tegelijkertijd de vlotte werking van het zeevervoer te waarborgen, rechtszekerheid te scheppen voor het gebruik van hernieuwbare en koolstofarme brandstoffen en duurzame technologieën en verstoringen op de interne markt te voorkomen.

Artikel 2

Toepassingsgebied

1.   Deze verordening is van toepassing op alle schepen met een brutotonnage van meer dan 5 000 die worden gebruikt voor het vervoer van personen of vracht voor commerciële doeleinden, ongeacht hun vlag, met betrekking tot:

| a) | de energie die wordt gebruikt tijdens een verblijf in een aanloophaven onder de jurisdictie van een lidstaat; |
| --- | --- |

a)

de energie die wordt gebruikt tijdens een verblijf in een aanloophaven onder de jurisdictie van een lidstaat;

| b) | alle energie die wordt gebruikt voor reizen van een aanloophaven onder de jurisdictie van een lidstaat naar een aanloophaven onder de jurisdictie van een lidstaat; |
| --- | --- |

b)

alle energie die wordt gebruikt voor reizen van een aanloophaven onder de jurisdictie van een lidstaat naar een aanloophaven onder de jurisdictie van een lidstaat;

| c) | niettegenstaande punt b), de helft van de energie die wordt gebruikt op reizen vanuit of naar een aanloophaven in een ultraperifeer gebied onder de jurisdictie van een lidstaat, en |
| --- | --- |

c)

niettegenstaande punt b), de helft van de energie die wordt gebruikt op reizen vanuit of naar een aanloophaven in een ultraperifeer gebied onder de jurisdictie van een lidstaat, en

| d) | de helft van de energie die wordt gebruikt op reizen die aankomen in of vertrekken uit een aanloophaven onder de jurisdictie van een lidstaat, als de vorige of de volgende aanloophaven onder de jurisdictie van een derde land valt. |
| --- | --- |

d)

de helft van de energie die wordt gebruikt op reizen die aankomen in of vertrekken uit een aanloophaven onder de jurisdictie van een lidstaat, als de vorige of de volgende aanloophaven onder de jurisdictie van een derde land valt.

2.   Uiterlijk op 31 december 2025 stelt de Commissie uitvoeringshandelingen vast tot vaststelling van een lijst van naburige containeroverslaghavens. De Commissie actualiseert die lijst vervolgens om de twee jaar, uiterlijk op 31 december.

In de uitvoeringshandelingen als bedoeld in de eerste alinea wordt een haven opgenomen in de lijst van naburige containeroverslaghavens als het aandeel containeroverslag, gemeten in twintig-voet containermaat, in de meest recente periode van twaalf maanden waarvoor relevante gegevens beschikbaar zijn, meer dan 65 % van het totale containerverkeer van die haven bedraagt en voor zover die haven buiten de Unie is gelegen op een afstand van minder dan 300 zeemijl van een haven onder de jurisdictie van een lidstaat.

Voor de toepassing van die uitvoeringshandelingen worden containers als overgeslagen beschouwd indien ze van een schip in de haven worden gelost met als enig doel ze op een ander schip te laden.

De door de Commissie vastgestelde lijst van naburige containeroverslaghavens omvat geen havens in een derde land waarvoor dat derde land daadwerkelijk maatregelen toepast die gelijkwaardig zijn aan deze verordening.

De in de eerste alinea bedoelde uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in artikel 29, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure.

3.   De lidstaten kunnen specifieke routes en havens vrijstellen van de toepassing van lid 1, eerste alinea, punten a) en b), met betrekking tot de energie die wordt gebruikt op reizen van passagiersschepen die geen cruiseschepen zijn tussen een aanloophaven onder de jurisdictie van een lidstaat en een aanloophaven onder de jurisdictie van dezelfde lidstaat die gelegen is op een eiland met minder dan 200 000 permanente ingezetenen, en met betrekking tot de energie die wordt gebruikt tijdens het verblijf ervan in een aanloophaven van dat eiland. Dergelijke vrijstellingen lopen uiterlijk 31 december 2029 af. Vóór de inwerkingtreding van die vrijstellingen stellen de lidstaten de Commissie daarvan in kennis. De Commissie maakt deze vrijstellingen bekend in het Publicatieblad van de Europese Unie.

4.   De lidstaten kunnen specifieke routes en havens vrijstellen van de toepassing van lid 1, eerste alinea, punten a) en c), met betrekking tot de energie die door schepen wordt gebruikt op reizen tussen een aanloophaven in een ultraperifeer gebied en een andere aanloophaven in een ultraperifeer gebied, en met betrekking tot de energie die wordt gebruikt tijdens het verblijf van een schip in de aanloophavens van die ultraperifere gebieden. Dergelijke vrijstellingen lopen uiterlijk 31 december 2029 af. Vóór de inwerkingtreding van die vrijstellingen stellen de lidstaten de Commissie daarvan in kennis. De Commissie maakt deze vrijstellingen bekend in het Publicatieblad van de Europese Unie.

5.   Lidstaten die geen landgrens delen met een andere lidstaat, kunnen passagiersschepen die in het kader van openbaredienstverplichtingen of openbaredienstcontracten transnationale reizen uitvoeren naar de aanloophavens van andere lidstaten vrijstellen van de toepassing van lid 1. Dergelijke vrijstellingen lopen uiterlijk 31 december 2029 af. Vóór de inwerkingtreding van die vrijstellingen stellen de lidstaten de Commissie daarvan in kennis. De Commissie maakt deze vrijstellingen bekend in het Publicatieblad van de Europese Unie.

6.   De lidstaten kunnen passagiersschepen die vóór 12 oktober 2023 worden geëxploiteerd en die in het kader van openbaredienstverplichtingen of openbaredienstcontracten worden gebruikt voor zeevervoersdiensten in de zin van Verordening (EEG) nr. 3577/92, vrijstellen van de toepassing van lid 1 voor de specifieke routes tussen hun aanloophavens op het vasteland en havens die onder hun jurisdictie vallen en die gelegen zijn op een eiland of in de steden Ceuta en Melilla. Dergelijke vrijstellingen lopen uiterlijk 31 december 2029 af. Vóór de inwerkingtreding van die vrijstellingen stellen de lidstaten de Commissie daarvan in kennis. De Commissie maakt deze vrijstellingen bekend in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Voor de toepassing van dit lid worden de steden Ceuta en Melilla beschouwd als aanloophavens die gelegen zijn op een eiland.

7.   Deze verordening is niet van toepassing op oorlogsschepen, hulpschepen van de marine, schepen die vis vangen of verwerken, houten schepen van een primitieve bouw, schepen die niet mechanisch worden aangedreven en schepen die eigendom zijn van of worden geëxploiteerd door een overheid en die uitsluitend voor niet-commerciële doeleinden worden gebruikt.

Artikel 3

Definities

Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder:

| 1) | “broeikasgasemissies”: het vrijkomen van koolstofdioxide (CO2), methaan (CH4) en distikstofoxide (N2O) in de atmosfeer; |
| --- | --- |

1)

“broeikasgasemissies”: het vrijkomen van koolstofdioxide (CO2), methaan (CH4) en distikstofoxide (N2O) in de atmosfeer;

2

4

2

| 2) | “biobrandstof”: biobrandstof als gedefinieerd in artikel 2, tweede alinea, punt 33), van Richtlijn (EU) 2018/2001; |
| --- | --- |

2)

“biobrandstof”: biobrandstof als gedefinieerd in artikel 2, tweede alinea, punt 33), van Richtlijn (EU) 2018/2001;

| 3) | “biogas”: biogas als gedefinieerd in artikel 2, tweede alinea, punt 28), van Richtlijn (EU) 2018/2001; |
| --- | --- |

3)

“biogas”: biogas als gedefinieerd in artikel 2, tweede alinea, punt 28), van Richtlijn (EU) 2018/2001;

| 4) | “brandstoffen op basis van hergebruikte koolstof”: brandstoffen op basis van hergebruikte koolstof als gedefinieerd in artikel 2, tweede alinea, punt 35), van Richtlijn (EU) 2018/2001; |
| --- | --- |

4)

“brandstoffen op basis van hergebruikte koolstof”: brandstoffen op basis van hergebruikte koolstof als gedefinieerd in artikel 2, tweede alinea, punt 35), van Richtlijn (EU) 2018/2001;

| 5) | “hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong”: hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong als gedefinieerd in artikel 2, tweede alinea, punt 36), van Richtlijn (EU) 2018/2001; |
| --- | --- |

5)

“hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong”: hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong als gedefinieerd in artikel 2, tweede alinea, punt 36), van Richtlijn (EU) 2018/2001;

| 6) | “voedsel- en voedergewassen”: voedsel- en voedergewassen als gedefinieerd in artikel 2, tweede alinea, punt 40), van Richtlijn (EU) 2018/2001; |
| --- | --- |

6)

“voedsel- en voedergewassen”: voedsel- en voedergewassen als gedefinieerd in artikel 2, tweede alinea, punt 40), van Richtlijn (EU) 2018/2001;

| 7) | “emissievrije technologie”: technologie waarbij — indien gebruikt voor het leveren van energie — de volgende broeikasgassen en luchtverontreinigende stoffen niet door schepen in de atmosfeer worden uitgestoten: koolstofdioxide (CO2), methaan (CH4), distikstofoxide (N2O), zwaveloxides (SOx), stikstofoxides (NOx) en zwevende deeltjes (PM); |
| --- | --- |

7)

“emissievrije technologie”: technologie waarbij — indien gebruikt voor het leveren van energie — de volgende broeikasgassen en luchtverontreinigende stoffen niet door schepen in de atmosfeer worden uitgestoten: koolstofdioxide (CO2), methaan (CH4), distikstofoxide (N2O), zwaveloxides (SOx), stikstofoxides (NOx) en zwevende deeltjes (PM);

2

4

2

x

x

| 8) | “alternatieve energiebronnen”: hernieuwbare energie die aan boord wordt opgewekt of elektriciteit die wordt geleverd door een walstroomvoorziening; |
| --- | --- |

8)

“alternatieve energiebronnen”: hernieuwbare energie die aan boord wordt opgewekt of elektriciteit die wordt geleverd door een walstroomvoorziening;

| 9) | “door wind ondersteunde voortstuwing”: de gedeeltelijke of volledige voortstuwing van een schip door middel van windenergie die wordt aangeboord door middel van door wind ondersteunde voortstuwingssystemen zoals rotorzeilen, kites, starre of stijve zeilen, zachte zeilen, vleugels met aanzuigtechniek of turbines; |
| --- | --- |

9)

“door wind ondersteunde voortstuwing”: de gedeeltelijke of volledige voortstuwing van een schip door middel van windenergie die wordt aangeboord door middel van door wind ondersteunde voortstuwingssystemen zoals rotorzeilen, kites, starre of stijve zeilen, zachte zeilen, vleugels met aanzuigtechniek of turbines;

| 10) | “aanloophaven”: een haven waar schepen stoppen om vracht te laden of te lossen of om passagiers aan of van boord te laten gaan, met uitsluiting van stops die uitsluitend bedoeld zijn voor het tanken, het inslaan van voorraden, het aflossen van de bemanning, het indokken of het verrichten van herstellingen aan het schip en/of de uitrusting ervan; stops in een haven omdat het schip bijstand nodig heeft of in nood is; buiten een haven verrichte schip-tot-schiptransfers; stops die uitsluitend bedoeld zijn voor het schuilen bij noodweer of die noodzakelijk zijn voor opsporings- en reddingsactiviteiten; en stops van containerschepen in een naburige containeroverslaghaven die is opgenomen in de op grond van artikel 2, lid 2, vastgestelde uitvoeringshandeling; |
| --- | --- |

10)

“aanloophaven”: een haven waar schepen stoppen om vracht te laden of te lossen of om passagiers aan of van boord te laten gaan, met uitsluiting van stops die uitsluitend bedoeld zijn voor het tanken, het inslaan van voorraden, het aflossen van de bemanning, het indokken of het verrichten van herstellingen aan het schip en/of de uitrusting ervan; stops in een haven omdat het schip bijstand nodig heeft of in nood is; buiten een haven verrichte schip-tot-schiptransfers; stops die uitsluitend bedoeld zijn voor het schuilen bij noodweer of die noodzakelijk zijn voor opsporings- en reddingsactiviteiten; en stops van containerschepen in een naburige containeroverslaghaven die is opgenomen in de op grond van artikel 2, lid 2, vastgestelde uitvoeringshandeling;

| 11) | “reis”: reis als gedefinieerd in artikel 3, punt c), van Verordening (EU) 2015/757; |
| --- | --- |

11)

“reis”: reis als gedefinieerd in artikel 3, punt c), van Verordening (EU) 2015/757;

| 12) | “ultraperifeer gebied”: een gebied als bedoeld in artikel 349 VWEU; |
| --- | --- |

12)

“ultraperifeer gebied”: een gebied als bedoeld in artikel 349 VWEU;

| 13) | “maatschappij”: de scheepseigenaar of een andere organisatie of persoon, zoals de manager of de rompbevrachter, die de verantwoordelijkheid voor de exploitatie van het schip van de scheepseigenaar heeft overgenomen en die er mee heeft ingestemd alle door de Internationale Veiligheidsmanagementcode voor de veilige exploitatie van schepen en voor verontreinigingspreventie voorgeschreven taken en verantwoordelijkheden over te nemen; |
| --- | --- |

13)

“maatschappij”: de scheepseigenaar of een andere organisatie of persoon, zoals de manager of de rompbevrachter, die de verantwoordelijkheid voor de exploitatie van het schip van de scheepseigenaar heeft overgenomen en die er mee heeft ingestemd alle door de Internationale Veiligheidsmanagementcode voor de veilige exploitatie van schepen en voor verontreinigingspreventie voorgeschreven taken en verantwoordelijkheden over te nemen;

| 14) | “brutotonnage (GT)”: brutotonnage als gedefinieerd in artikel 3, punt e), van Verordening (EU) 2015/757; |
| --- | --- |

14)

“brutotonnage (GT)”: brutotonnage als gedefinieerd in artikel 3, punt e), van Verordening (EU) 2015/757;

| 15) | “schip op zijn ligplaats”: schip op zijn ligplaats als gedefinieerd in artikel 3, punt n), van Verordening (EU) 2015/757; |
| --- | --- |

15)

“schip op zijn ligplaats”: schip op zijn ligplaats als gedefinieerd in artikel 3, punt n), van Verordening (EU) 2015/757;

| 16) | “schip voor anker”: een schip op een ligplaats, dat niet aan de kade is aangemeerd; |
| --- | --- |

16)

“schip voor anker”: een schip op een ligplaats, dat niet aan de kade is aangemeerd;

| 17) | “aan boord gebruikte energie”: de hoeveelheid energie, uitgedrukt in megajoule (MJ), die door een schip wordt gebruikt voor de voortstuwing en de bediening van boordapparatuur, op zee of op een ligplaats; |
| --- | --- |

17)

“aan boord gebruikte energie”: de hoeveelheid energie, uitgedrukt in megajoule (MJ), die door een schip wordt gebruikt voor de voortstuwing en de bediening van boordapparatuur, op zee of op een ligplaats;

| 18) | “van bron tot kielzog” (well-to-wake, wtw): een methode voor het berekenen van emissies waarbij rekening wordt gehouden met het broeikasgaseffect van de productie, het vervoer, de distributie en het gebruik aan boord van energie, ook tijdens verbranding; |
| --- | --- |

18)

“van bron tot kielzog” (well-to-wake, wtw): een methode voor het berekenen van emissies waarbij rekening wordt gehouden met het broeikasgaseffect van de productie, het vervoer, de distributie en het gebruik aan boord van energie, ook tijdens verbranding;

| 19) | “broeikasgasintensiteit van de aan boord gebruikte energie”: de hoeveelheid broeikasgasemissies, uitgedrukt in gram CO2-equivalent, vastgesteld op “van bron tot kielzog”-basis, per MJ aan boord gebruikte energie; |
| --- | --- |

19)

“broeikasgasintensiteit van de aan boord gebruikte energie”: de hoeveelheid broeikasgasemissies, uitgedrukt in gram CO2-equivalent, vastgesteld op “van bron tot kielzog”-basis, per MJ aan boord gebruikte energie;

2

| 20) | “emissiefactor”: de gemiddelde uitstoot van een broeikasgas gerelateerd aan de activiteitengegevens van een bronstroom, aangenomen dat er sprake is van volledige oxidatie bij verbranding en volledige conversie bij alle andere chemische reacties; |
| --- | --- |

20)

“emissiefactor”: de gemiddelde uitstoot van een broeikasgas gerelateerd aan de activiteitengegevens van een bronstroom, aangenomen dat er sprake is van volledige oxidatie bij verbranding en volledige conversie bij alle andere chemische reacties;

| 21) | “ijsklasse”: de notatie die door de bevoegde nationale instanties van de vlaggenstaat of door een door die staat erkende organisatie is toegekend aan het schip, waaruit blijkt dat het schip is ontworpen voor het varen in zee-ijs; |
| --- | --- |

21)

“ijsklasse”: de notatie die door de bevoegde nationale instanties van de vlaggenstaat of door een door die staat erkende organisatie is toegekend aan het schip, waaruit blijkt dat het schip is ontworpen voor het varen in zee-ijs;

| 22) | “ijsrand”: de afbakening op enig moment tussen de open zee en zee-ijs, van welke soort dan ook, ofwel vast, ofwel drijvend, zoals bepaald in punt 4.4.8 van de WMO-nomenclatuur van het zee-ijs (maart 2014); |
| --- | --- |

22)

“ijsrand”: de afbakening op enig moment tussen de open zee en zee-ijs, van welke soort dan ook, ofwel vast, ofwel drijvend, zoals bepaald in punt 4.4.8 van de WMO-nomenclatuur van het zee-ijs (maart 2014);

| 23) | “varen in ijsomstandigheden”: het varen van een schip met een ijsklasse in een zeegebied binnen de ijsrand; |
| --- | --- |

23)

“varen in ijsomstandigheden”: het varen van een schip met een ijsklasse in een zeegebied binnen de ijsrand;

| 24) | “walstroomvoorziening”: het systeem voor de levering van elektriciteit aan schepen op hun ligplaats, onder laagspanning of hoogspanning, met wisselstroom of gelijkstroom, met inbegrip van installaties op het schip en in de haven, wanneer de hoofdverdeelkast van het schip rechtstreeks is aangesloten om te voorzien in de elektriciteitsbehoeften tijdens het verblijf in de haven, voor de werkbelasting of om secundaire batterijen op te laden; |
| --- | --- |

24)

“walstroomvoorziening”: het systeem voor de levering van elektriciteit aan schepen op hun ligplaats, onder laagspanning of hoogspanning, met wisselstroom of gelijkstroom, met inbegrip van installaties op het schip en in de haven, wanneer de hoofdverdeelkast van het schip rechtstreeks is aangesloten om te voorzien in de elektriciteitsbehoeften tijdens het verblijf in de haven, voor de werkbelasting of om secundaire batterijen op te laden;

| 25) | “stroombehoefte op de ligplaats”: de vraag naar elektriciteit van een schip op zijn ligplaats om te voldoen aan alle energiebehoeften op basis van elektriciteit aan boord; |
| --- | --- |

25)

“stroombehoefte op de ligplaats”: de vraag naar elektriciteit van een schip op zijn ligplaats om te voldoen aan alle energiebehoeften op basis van elektriciteit aan boord;

| 26) | “vastgestelde totale stroombehoefte van het schip op zijn ligplaats”: de hoogste waarde, uitgedrukt in kilowatt, van de totale vraag naar elektriciteit van een schip op zijn ligplaats, inclusief de werkbelasting tijdens het verblijf in de haven en de behandeling van lading; |
| --- | --- |

26)

“vastgestelde totale stroombehoefte van het schip op zijn ligplaats”: de hoogste waarde, uitgedrukt in kilowatt, van de totale vraag naar elektriciteit van een schip op zijn ligplaats, inclusief de werkbelasting tijdens het verblijf in de haven en de behandeling van lading;

| 27) | “verificateur”: een juridische entiteit die verificatieactiviteiten uitvoert en die is geaccrediteerd door een nationale accreditatie-instantie op grond van Verordening (EG) nr. 765/2008 en deze verordening; |
| --- | --- |

27)

“verificateur”: een juridische entiteit die verificatieactiviteiten uitvoert en die is geaccrediteerd door een nationale accreditatie-instantie op grond van Verordening (EG) nr. 765/2008 en deze verordening;

| 28) | “FuelEU-conformiteitsdocument”: een voor een schip specifiek document dat door een verificateur aan een maatschappij wordt afgegeven, waarin voor een specifieke verslagperiode wordt bevestigd dat het schip aan deze verordening voldoet; |
| --- | --- |

28)

“FuelEU-conformiteitsdocument”: een voor een schip specifiek document dat door een verificateur aan een maatschappij wordt afgegeven, waarin voor een specifieke verslagperiode wordt bevestigd dat het schip aan deze verordening voldoet;

| 29) | “passagiersschip”: passagiersschip als gedefinieerd in artikel 2, punt i), van Richtlijn (EU) 2016/802 van het Europees Parlement en de Raad (23); |
| --- | --- |

29)

“passagiersschip”: passagiersschip als gedefinieerd in artikel 2, punt i), van Richtlijn (EU) 2016/802 van het Europees Parlement en de Raad (23);

23

| 30) | “cruiseschip”: een passagiersschip zonder vrachtdek dat uitsluitend is ontworpen voor commercieel vervoer van passagiers met mogelijkheid tot overnachting op een zeereis; |
| --- | --- |

30)

“cruiseschip”: een passagiersschip zonder vrachtdek dat uitsluitend is ontworpen voor commercieel vervoer van passagiers met mogelijkheid tot overnachting op een zeereis;

| 31) | “containerschip”: een schip dat uitsluitend voor het vervoer van containers in ruimen en aan dek is ontworpen; |
| --- | --- |

31)

“containerschip”: een schip dat uitsluitend voor het vervoer van containers in ruimen en aan dek is ontworpen;

| 32) | “havenaanloop waarbij niet aan de voorschriften is voldaan”: een havenaanloop tijdens welke het schip niet voldoet aan het voorschrift van artikel 6, lid 1, en geen enkele van de uitzonderingen van artikel 6, lid 5, van toepassing is; |
| --- | --- |

32)

“havenaanloop waarbij niet aan de voorschriften is voldaan”: een havenaanloop tijdens welke het schip niet voldoet aan het voorschrift van artikel 6, lid 1, en geen enkele van de uitzonderingen van artikel 6, lid 5, van toepassing is;

| 33) | “minst gunstige traject”: het meest koolstofintensieve productietraject dat voor een bepaalde brandstof wordt gebruikt; |
| --- | --- |

33)

“minst gunstige traject”: het meest koolstofintensieve productietraject dat voor een bepaalde brandstof wordt gebruikt;

| 34) | “CO2-equivalent”: de rekeneenheid die wordt gebruikt om de emissies van CO2, CH4 en N2O te berekenen op basis van hun aardopwarmingsvermogen, door hoeveelheden CH4 en N2O om te rekenen naar de equivalente hoeveelheid CO2 met hetzelfde aardopwarmingsvermogen; |
| --- | --- |

34)

“CO2-equivalent”: de rekeneenheid die wordt gebruikt om de emissies van CO2, CH4 en N2O te berekenen op basis van hun aardopwarmingsvermogen, door hoeveelheden CH4 en N2O om te rekenen naar de equivalente hoeveelheid CO2 met hetzelfde aardopwarmingsvermogen;

2

2

4

2

4

2

2

| 35) | “nalevingsbalans”: de overeenkomstig bijlage IV, deel A, berekende mate van over- of ondernaleving door een schip met betrekking tot de grenswaarden van de jaarlijkse gemiddelde broeikasgasintensiteit van de door een schip aan boord gebruikte energie of tot het deelstreefcijfer van hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong; |
| --- | --- |

35)

“nalevingsbalans”: de overeenkomstig bijlage IV, deel A, berekende mate van over- of ondernaleving door een schip met betrekking tot de grenswaarden van de jaarlijkse gemiddelde broeikasgasintensiteit van de door een schip aan boord gebruikte energie of tot het deelstreefcijfer van hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong;

| 36) | “nalevingsoverschot”: een nalevingsbalans met een positieve waarde; |
| --- | --- |

36)

“nalevingsoverschot”: een nalevingsbalans met een positieve waarde;

| 37) | “nalevingstekort”: een nalevingsbalans met een negatieve waarde; |
| --- | --- |

37)

“nalevingstekort”: een nalevingsbalans met een negatieve waarde;

| 38) | “totale nalevingsbalans van de pool”: de som van de nalevingsbalansen van alle schepen die in de pool zijn opgenomen; |
| --- | --- |

38)

“totale nalevingsbalans van de pool”: de som van de nalevingsbalansen van alle schepen die in de pool zijn opgenomen;

| 39) | “havenbeheerder”: havenbeheerder als gedefinieerd in artikel 2, punt 5), van Verordening (EU) 2017/352; |
| --- | --- |

39)

“havenbeheerder”: havenbeheerder als gedefinieerd in artikel 2, punt 5), van Verordening (EU) 2017/352;

| 40) | “administrerende staat”: een lidstaat zoals bepaald door toepassing van artikel 3 octies septies, lid 1, van Richtlijn 2003/87/EG in verband met een maatschappij in de zin van de onderhavige verordening, onverminderd de keuze van de bevoegde autoriteiten die in de betrokken lidstaat bevoegd zijn; |
| --- | --- |

40)

“administrerende staat”: een lidstaat zoals bepaald door toepassing van artikel 3 octies septies, lid 1, van Richtlijn 2003/87/EG in verband met een maatschappij in de zin van de onderhavige verordening, onverminderd de keuze van de bevoegde autoriteiten die in de betrokken lidstaat bevoegd zijn;

| 41) | “verslagperiode”: een periode van 1 januari tot en met 31 december van het jaar waarin de in deze verordening bedoelde informatie wordt gemonitord en geregistreerd, waarin gegevens over reizen die aanvangen en eindigen in twee verschillende kalenderjaren onder het betrokken kalenderjaar worden geboekt; |
| --- | --- |

41)

“verslagperiode”: een periode van 1 januari tot en met 31 december van het jaar waarin de in deze verordening bedoelde informatie wordt gemonitord en geregistreerd, waarin gegevens over reizen die aanvangen en eindigen in twee verschillende kalenderjaren onder het betrokken kalenderjaar worden geboekt;

| 42) | “verificatieperiode”: het kalenderjaar dat direct volgt op de verslagperiode. |
| --- | --- |

42)

“verificatieperiode”: het kalenderjaar dat direct volgt op de verslagperiode.

Hoofdstuk II

Voorschriften voor door schepen aan boord gebruikte energie

Artikel 4

Grenswaarde voor de broeikasgasintensiteit van door een schip aan boord gebruikte energie

1.   De jaarlijkse gemiddelde broeikasgasintensiteit van de door een schip aan boord gebruikte energie tijdens een verslagperiode, mag de in lid 2 vastgelegde grenswaarde niet overschrijden.

2.   De in lid 1 bedoelde grenswaarde wordt berekend door de referentiewaarde van 91,16 gram CO2-equivalent per MJ te verlagen met het volgende percentage:

| — | 2 % vanaf 1 januari 2025; |
| --- | --- |

—

2 % vanaf 1 januari 2025;

| — | 6 % vanaf 1 januari 2030; |
| --- | --- |

—

6 % vanaf 1 januari 2030;

| — | 14,5 % vanaf 1 januari 2035; |
| --- | --- |

—

14,5 % vanaf 1 januari 2035;

| — | 31 % vanaf 1 januari 2040; |
| --- | --- |

—

31 % vanaf 1 januari 2040;

| — | 62 % vanaf 1 januari 2045; |
| --- | --- |

—

62 % vanaf 1 januari 2045;

| — | 80 % vanaf 1 januari 2050. |
| --- | --- |

—

80 % vanaf 1 januari 2050.

3.   De broeikasgasintensiteit van de door een schip aan boord gebruikte energie wordt berekend als de hoeveelheid broeikasgasemissies per energie-eenheid volgens de in bijlage I beschreven methode.

4.   De Commissie is overeenkomstig artikel 28 bevoegd om gedelegeerde handelingen vast te stellen tot wijziging van bijlage II, teneinde de “van bron tot kielzog”-emissiefactoren in verband met nieuwe energiebronnen op te nemen of de bestaande emissiefactoren aan te passen om te zorgen voor consistentie met toekomstige internationale normen of de rechtshandelingen van de Unie op het gebied van energie, overeenkomstig de best beschikbare wetenschappelijke en technische kennis.

Artikel 5

Gebruik van hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong

1.   Voor de berekening van de broeikasgasintensiteit van de door een schip aan boord gebruikte energie kan van 1 januari 2025 tot en met 31 december 2033 een vermenigvuldigingsfactor 2 worden gebruikt om het schip te belonen voor het gebruik van hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong. De methode voor deze berekening wordt beschreven in bijlage I.

2.   Op basis van de in de in artikel 19 bedoelde FuelEU-databank ingevoerde gegevens monitort en berekent de Commissie, en publiceert zij jaarlijks en uiterlijk 18 maanden na afloop van elke verslagperiode, het aandeel hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong in de jaarlijkse door schepen die onder het toepassingsgebied van deze verordening vallen, aan boord gebruikte energie.

3.   Indien het in lid 2 bedoelde aandeel hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong voor de verslagperiode 2031 minder bedraagt dan 1 %, geldt voor die brandstoffen met ingang van 1 januari 2034 een deelstreefcijfer van 2 % in het jaarlijkse door een schip aan boord gebruikte energie, met inachtneming van lid 5.

4.   Lid 3 is niet van toepassing indien uit de in lid 2 bedoelde monitoringresultaten die vóór 1 januari 2033 beschikbaar zijn, blijkt dat het in lid 2 vermelde aandeel meer dan 2 % bedraagt.

5.   Indien op basis van de in lid 2 vermelde monitoringactiviteiten en van de beoordeling van de Commissie wordt aangetoond dat er onvoldoende productiecapaciteit en beschikbaarheid van hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong is voor de maritieme sector, dat deze geografisch ongelijk zijn verspreid of dat de prijs ervan te hoog is, geldt het in lid 3 bedoelde deelstreefcijfer niet.

6.   De Commissie stelt uitvoeringshandelingen vast waarbij de criteria worden vastgelegd voor de in lid 5 bedoelde beoordeling en voor de berekeningsmethode van de factor prijsverschil tussen hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong en fossiele brandstoffen als beschreven in cel 14 van de tabel in deel B van bijlage IV. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 29, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

7.   De Commissie is bevoegd om overeenkomstig artikel 28 gedelegeerde handelingen vast te stellen om:

| a) | lid 5 van dit artikel aan te vullen door de toevoeging van extra elementen; |
| --- | --- |

a)

lid 5 van dit artikel aan te vullen door de toevoeging van extra elementen;

| b) | informatie te verstrekken over de niet-toepasselijkheid van het in lid 3 van dit artikel bedoelde deelstreefcijfer, op basis van de in lid 2 van dit artikel bedoelde monitoring of van de in lid 5 van dit artikel bedoelde beoordeling. |
| --- | --- |

b)

informatie te verstrekken over de niet-toepasselijkheid van het in lid 3 van dit artikel bedoelde deelstreefcijfer, op basis van de in lid 2 van dit artikel bedoelde monitoring of van de in lid 5 van dit artikel bedoelde beoordeling.

8.   Indien het in lid 3 van dit artikel bedoelde deelstreefcijfer van toepassing is, stelt de Commissie uiterlijk op 31 december 2033 uitvoeringshandelingen vast waarbij de regels voor de toepassing van lid 3 van dit artikel nader worden bepaald wat betreft:

| a) | de in artikel 16 bedoelde verificatie en berekening; |
| --- | --- |

a)

de in artikel 16 bedoelde verificatie en berekening;

| b) | de in de artikelen 20 en 21 vastgelegde toepasselijke flexibiliteitsmechanismen; |
| --- | --- |

b)

de in de artikelen 20 en 21 vastgelegde toepasselijke flexibiliteitsmechanismen;

| c) | de in artikel 23 en in bijlage IV bedoelde toepasselijke FuelEU-boetes. |
| --- | --- |

c)

de in artikel 23 en in bijlage IV bedoelde toepasselijke FuelEU-boetes.

Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 29, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

9.   Indien het in lid 3 van dit artikel bedoelde deelstreefcijfer van toepassing is, geldt het niet voor schepen waarvoor kan worden aangetoond dat hetzelfde aandeel jaarlijks aan boord gebruikte energie wordt bereikt met andere brandstoffen die gelijkwaardige broeikasgasemissiereducties bieden en die op grond van artikel 10 van deze verordening zijn gecertificeerd, met uitzondering van biobrandstoffen als bedoeld in deel B van bijlage IX bij Richtlijn (EU) 2018/2001.

10.   Dit artikel geldt niet voor het aandeel jaarlijks door schepen aan boord gebruikte energie die afkomstig is van een walstroomvoorziening.

Artikel 6

Aanvullende voorschriften voor koolstofvrije energie die op de ligplaats wordt gebruikt

1.   Met ingang van 1 januari 2030 moet een schip dat is aangemeerd aan de kade in een aanloophaven die onder artikel 9 van Verordening (EU) 2023/1804 valt en onder de jurisdictie van een lidstaat valt, worden aangesloten op een walstroomvoorziening en voor zijn stroombehoefte op de ligplaats walstroom gebruiken.

2.   Met ingang van 1 januari 2035 moet een schip dat is aangemeerd aan de kade in een aanloophaven die niet onder artikel 9 van Verordening (EU) 2023/1804 valt en onder de jurisdictie van een lidstaat valt, indien de kade is uitgerust met een beschikbare walstroomvoorziening, daarop worden aangesloten en voor zijn stroombehoefte op de ligplaats walstroom gebruiken.

3.   Met ingang van 1 januari 2030 en tot en met 31 december 2034 kan een lidstaat na overleg met de betrokken belanghebbenden, waaronder in voorkomend geval de havenbeheerder, besluiten dat een schip dat is aangemeerd aan de kade in een aanloophaven onder zijn jurisdictie die niet onder artikel 9 van Verordening (EU) 2023/1804 valt, of in bepaalde delen van die haven, moet worden aangesloten op een walstroomvoorziening en voor zijn stroombehoefte op de ligplaats walstroom moet gebruiken. De lidstaat stelt de Commissie één jaar vóór de toepassing daarvan in kennis van zijn besluit om deze verplichting op te leggen. Dit besluit moet van toepassing zijn vanaf het begin van een verslagperiode. De Commissie maakt de informatie bekend in het Publicatieblad van de Europese Unie en maakt een geactualiseerde lijst van de betrokken havens openbaar. Die lijst is gemakkelijk toegankelijk.

4.   De leden 1, 2 en 3 gelden voor:

| a) | containerschepen; |
| --- | --- |

a)

containerschepen;

| b) | passagiersschepen. |
| --- | --- |

b)

passagiersschepen.

5.   De leden 1, 2 en 3 gelden niet voor schepen die:

| a) | minder dan twee uur aan de kade zijn aangemeerd, berekend op basis van het tijdstip van aankomst en het tijdstip van vertrek dat is gecontroleerd en geregistreerd overeenkomstig artikel 15; |
| --- | --- |

a)

minder dan twee uur aan de kade zijn aangemeerd, berekend op basis van het tijdstip van aankomst en het tijdstip van vertrek dat is gecontroleerd en geregistreerd overeenkomstig artikel 15;

| b) | terwijl zij zijn aangemeerd aan de kade, voor hun stroombehoefte op de ligplaats gebruikmaken van emissievrije technologieën die voldoen aan de algemene voorschriften voor die technologieën als bedoeld in bijlage III en die zijn opgenomen en omschreven in de overeenkomstig de leden 6 en 7 van dit artikel vastgestelde gedelegeerde handelingen en uitvoeringshandelingen; |
| --- | --- |

b)

terwijl zij zijn aangemeerd aan de kade, voor hun stroombehoefte op de ligplaats gebruikmaken van emissievrije technologieën die voldoen aan de algemene voorschriften voor die technologieën als bedoeld in bijlage III en die zijn opgenomen en omschreven in de overeenkomstig de leden 6 en 7 van dit artikel vastgestelde gedelegeerde handelingen en uitvoeringshandelingen;

| c) | door onvoorziene omstandigheden die buiten de controle van het schip liggen, een andere onvoorziene, niet-systematische havenaanloop moeten uitvoeren met het oog op de veiligheid of wegens een redding op zee dan die welke op grond van artikel 3, punt 10), reeds zijn uitgesloten; |
| --- | --- |

c)

door onvoorziene omstandigheden die buiten de controle van het schip liggen, een andere onvoorziene, niet-systematische havenaanloop moeten uitvoeren met het oog op de veiligheid of wegens een redding op zee dan die welke op grond van artikel 3, punt 10), reeds zijn uitgesloten;

| d) | niet op een walstroomvoorziening kunnen worden aangesloten omdat de walstroomaansluitpunten in een haven onbeschikbaar zijn; |
| --- | --- |

d)

niet op een walstroomvoorziening kunnen worden aangesloten omdat de walstroomaansluitpunten in een haven onbeschikbaar zijn;

| e) | niet op een walstroomvoorziening kunnen worden aangesloten omdat de stabiliteit van het elektriciteitsnet uitzonderlijk in gevaar komt doordat er onvoldoende walstroom beschikbaar is om aan de stroombehoefte van het schip op de ligplaats te voldoen; |
| --- | --- |

e)

niet op een walstroomvoorziening kunnen worden aangesloten omdat de stabiliteit van het elektriciteitsnet uitzonderlijk in gevaar komt doordat er onvoldoende walstroom beschikbaar is om aan de stroombehoefte van het schip op de ligplaats te voldoen;

| f) | niet op walstroomvoorziening kunnen worden aangesloten omdat de installatie in de haven niet compatibel is met de walstroominstallatie aan boord van het schip, mits de installatie voor walaansluiting aan boord van het schip is gecertificeerd overeenkomstig de technische voorschriften van bijlage II bij Verordening (EU) 2023/1804 voor systemen voor walaansluitingen van zeeschepen; |
| --- | --- |

f)

niet op walstroomvoorziening kunnen worden aangesloten omdat de installatie in de haven niet compatibel is met de walstroominstallatie aan boord van het schip, mits de installatie voor walaansluiting aan boord van het schip is gecertificeerd overeenkomstig de technische voorschriften van bijlage II bij Verordening (EU) 2023/1804 voor systemen voor walaansluitingen van zeeschepen;

| g) | gedurende een beperkte periode energie moeten opwekken aan boord ten gevolge van een noodsituatie die een onmiddellijk risico inhoudt voor mensenlevens, het schip of het milieu, of voor andere redenen van overmacht; |
| --- | --- |

g)

gedurende een beperkte periode energie moeten opwekken aan boord ten gevolge van een noodsituatie die een onmiddellijk risico inhoudt voor mensenlevens, het schip of het milieu, of voor andere redenen van overmacht;

| h) | terwijl ze op een walstroomvoorziening aangesloten blijven, gedurende een tot het strikt noodzakelijke beperkte periode energie moeten opwekken aan boord voor onderhoudstests, of voor functionele tests die worden uitgevoerd op verzoek van een functionaris van een bevoegde autoriteit of de vertegenwoordiger van een erkende organisatie die een enquête of inspectie uitvoert. |
| --- | --- |

h)

terwijl ze op een walstroomvoorziening aangesloten blijven, gedurende een tot het strikt noodzakelijke beperkte periode energie moeten opwekken aan boord voor onderhoudstests, of voor functionele tests die worden uitgevoerd op verzoek van een functionaris van een bevoegde autoriteit of de vertegenwoordiger van een erkende organisatie die een enquête of inspectie uitvoert.

6.   De Commissie is bevoegd om overeenkomstig artikel 28 gedelegeerde handelingen vast te stellen tot wijziging van de niet-limitatieve tabel in bijlage III door de toevoeging van andere emissievrije technologieën, in de zin van artikel 3, punt 7).

7.   De Commissie kan uitvoeringshandelingen vaststellen tot vaststelling van de gedetailleerde criteria voor aanvaarding, waaronder het bepalen van systeemgrenzen en certificeringsvoorschriften, waarvan moet worden geacht dat zij voldoen aan de algemene voorschriften voor emissievrije technologieën als bedoeld in bijlage III, en actualiseert deze in de toekomst.

Voor de lijst van bestaande technologieën die is vastgesteld in bijlage III worden die uitvoeringshandelingen uiterlijk op 30 juni 2024 vastgesteld, indien van toepassing. Voor alle nieuwe technologieën worden die uitvoeringshandelingen zonder onnodige vertraging vastgesteld wanneer er andere technologieën als bedoeld in bijlage III beschikbaar zijn.

Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 29, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

8.   Schepen stellen de bevoegde autoriteit van de lidstaat van de aanloophaven of een naar behoren gemachtigde entiteit voordat zij een haven binnenlopen in kennis van hun voornemen om aansluiting te maken op een walstroomvoorziening of om emissievrije technologie te gebruiken overeenkomstig lid 5, punt b). Schepen die voornemens zijn om aansluiting te maken op een walstroomvoorziening, vermelden tevens de hoeveelheid stroom die zij tijdens die havenaanloop naar verwachting nodig zullen hebben.

Wanneer de bevoegde autoriteit van de lidstaat van de aanloophaven of een naar behoren gemachtigde entiteit van een schip de informatie ten aanzien van de in eerste alinea bedoelde aansluiting of een walstroomvoorziening ontvangt, bevestigt zij aan het schip of er aansluiting op een walstroomvoorziening beschikbaar is.

De Commissie stelt uitvoeringshandelingen vast waarbij wordt bepaald welke informatie overeenkomstig de eerste en tweede alinea moet worden verstrekt en volgens welke procedure. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 29, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

9.   De bevoegde autoriteit van de lidstaat van de aanloophaven of een naar behoren gemachtigde entiteit bepaalt het volgende, in voorkomend geval na raadpleging van de havenbeheerder, en registreert deze informatie onverwijld in de FuelEU-databank:

| a) | de toepassing van een uitzondering als bedoeld in lid 5; |
| --- | --- |

a)

de toepassing van een uitzondering als bedoeld in lid 5;

| b) | de niet-naleving door een schip van de voorschriften als bedoeld in de leden 1, 2 en 3 indien geen van de uitzonderingen van lid 5 van toepassing zijn. |
| --- | --- |

b)

de niet-naleving door een schip van de voorschriften als bedoeld in de leden 1, 2 en 3 indien geen van de uitzonderingen van lid 5 van toepassing zijn.

10.   Met ingang van 1 januari 2035 is het in havens die onder de voorschriften van artikel 9 van Verordening (EU) 2023/1804 vallen, enkel mogelijk de in lid 5, punten d), e) en f) vastgelegde uitzonderingen toe te passen op een maximumaantal havenaanlopen dat overeenkomt met 10 % van het totale aantal havenaanlopen van een schip tijdens een verslagperiode, in voorkomend geval naar boven afgerond tot het volgende gehele getal, of op een maximum van 10 havenaanlopen gedurende de betrokken verslagperiode, indien dat minder is.

Een aanloophaven wordt niet meegeteld voor de naleving van deze bepaling indien de maatschappij op basis van de in lid 8 bepaalde informatie-uitwisseling aantoont dat zij redelijkerwijs niet kon weten dat het schip om de in lid 5, punten d), e) of f), genoemde redenen niet kon worden aangesloten op een walstroomvoorziening.

11.   Een lidstaat kan besluiten dat, in een haven of in sommige delen van een haven onder zijn jurisdictie, containerschepen en passagiersschepen voor anker dezelfde verplichtingen hebben als die welke bij deze verordening worden opgelegd aan schepen die aan de kade zijn aangemeerd. De lidstaat stelt de Commissie één jaar vóór de toepassing daarvan in kennis van zijn besluit om deze verplichting op te leggen. Dit besluit moet van toepassing zijn vanaf het begin van een verslagperiode. De Commissie maakt de informatie bekend in het Publicatieblad van de Europese Unie en maakt een geactualiseerde lijst van de betrokken havens openbaar. Die lijst is gemakkelijk toegankelijk.

Hoofdstuk III

Gemeenschappelijke beginselen en certificering

Artikel 7

Algemene beginselen voor monitoring en rapportage

1.   Overeenkomstig de artikelen 8, 9 en 10 monitoren en rapporteren de maatschappijen, voor elk van hun schepen, de relevante gegevens gedurende een verslagperiode. Zij voeren die monitoring en rapportage uit binnen alle havens onder de jurisdictie van een lidstaat en voor alle in artikel 2, lid 1, bedoelde reizen.

2.   De monitoring en de rapportage zijn volledig en omvatten de op elk moment door schepen aan boord gebruikte energie, zowel op zee als op een ligplaats. De maatschappijen nemen passende maatregelen ter voorkoming van lacunes in de gegevens tijdens de verslagperiode.

3.   De monitoring en de rapportage zijn consistent en vergelijkbaar in de tijd. De maatschappijen gebruiken daartoe dezelfde monitoringmethoden en gegevensreeksen, onder voorbehoud van door de verificateur beoordeelde wijzigingen. De maatschappijen zorgen ervoor dat de integriteit van de te monitoren en rapporteren gegevens op een redelijke manier is gewaarborgd.

4.   De maatschappijen verkrijgen, analyseren en bewaren gedurende ten minste vijf jaar alle monitoringgegevens en documentatie, met inbegrip van aannames, referenties, emissiefactoren, bunkerbrandstofleveringsnota’s zoals aangevuld overeenkomstig bijlage I en activiteitsgegevens, samen met alle overige informatie die nodig is om na te gaan of aan deze verordening is voldaan, op transparante en nauwkeurige wijze, op papier of in elektronische vorm, zodat de verificateur de broeikasgasintensiteit van de door schepen aan boord gebruikte energie kan bepalen.

5.   Bij de uitvoering van de in de artikelen 8, 9, 10 en 15 van deze verordening bedoelde monitoring- en rapportageactiviteiten wordt in voorkomend geval gebruikgemaakt van de voor de toepassing van Verordening (EU) 2015/757 verzamelde informatie en gegevens.

Artikel 8

Monitoringplan

1.   Uiterlijk op 31 augustus 2024 dienen de maatschappijen bij de verificateurs een monitoringplan in voor elk van hun schepen, met vermelding van de methode die uit de in bijlage I genoemde methoden is gekozen om de hoeveelheid, het type en de emissiefactor van de door schepen aan boord gebruikte energie te monitoren en te rapporteren, alsmede andere relevante informatie.

2.   Voor schepen die na 31 augustus 2024 voor het eerst onder het toepassingsgebied van deze verordening vallen, dienen de maatschappijen onverwijld en niet later dan twee maanden na de eerste aanloop van elk schip van een haven onder de jurisdictie van een lidstaat, een monitoringplan in bij de verificateur.

3.   Het monitoringplan bevat volledige en transparante documentatie en bevat ten minste de volgende elementen:

| a) | de identificatie van en het type schip, waaronder de naam van het schip, het identificatienummer van het schip bij de Internationale Maritieme Organisatie (IMO), de registratie- of thuishaven van het schip en de naam van de scheepseigenaar; |
| --- | --- |

a)

de identificatie van en het type schip, waaronder de naam van het schip, het identificatienummer van het schip bij de Internationale Maritieme Organisatie (IMO), de registratie- of thuishaven van het schip en de naam van de scheepseigenaar;

| b) | de naam van de maatschappij, evenals het adres, telefoonnummer en e-mailadres van een contactpersoon; |
| --- | --- |

b)

de naam van de maatschappij, evenals het adres, telefoonnummer en e-mailadres van een contactpersoon;

| c) | een beschrijving van de aan boord geïnstalleerde energieomzettingssystemen en het bijbehorende vermogen, uitgedrukt in megawatt (MW); |
| --- | --- |

c)

een beschrijving van de aan boord geïnstalleerde energieomzettingssystemen en het bijbehorende vermogen, uitgedrukt in megawatt (MW);

| d) | voor schepen als bedoeld in artikel 6, lid 4, punt b), een beschrijving van de normen en kenmerken van de apparatuur om aansluiting op walstroomvoorzieningen mogelijk te maken, of een emissievrije technologie; |
| --- | --- |

d)

voor schepen als bedoeld in artikel 6, lid 4, punt b), een beschrijving van de normen en kenmerken van de apparatuur om aansluiting op walstroomvoorzieningen mogelijk te maken, of een emissievrije technologie;

| e) | de waarde van de vastgestelde totale stroombehoefte van het schip op zijn ligplaats, zoals aangegeven in de ladingsbalans met betrekking tot elektriciteit die of het ladingsonderzoek met betrekking tot elektriciteit dat wordt gebruikt om aan te tonen dat is voldaan aan de voorschriften 40 en 41 van hoofdstuk II-1 van het Internationaal Verdrag voor de beveiliging van mensenlevens op zee, 1974 (SOLAS), zoals goedgekeurd door zijn vlaggenstaatadministratie of een erkende organisatie als omschreven in de IMO-code voor Erkende Organisaties, die is aangenomen bij de Resoluties MEPC 237(65) en MSC.349(92). Indien het schip die referentie niet kan voorleggen, bedraagt de waarde die in aanmerking wordt genomen, 25 % van het totaal van de maximale vermogens bij continu bedrijf van de hoofdmotoren van het schip als vermeld in het bijbehorende EIAPP-certificaat dat wordt afgegeven met toepassing van het Internationaal Verdrag ter voorkoming van verontreiniging door schepen (Marpol) of, indien voor de motoren geen EIAPP-certificaat is vereist, op de kenplaat van de motoren; |
| --- | --- |

e)

de waarde van de vastgestelde totale stroombehoefte van het schip op zijn ligplaats, zoals aangegeven in de ladingsbalans met betrekking tot elektriciteit die of het ladingsonderzoek met betrekking tot elektriciteit dat wordt gebruikt om aan te tonen dat is voldaan aan de voorschriften 40 en 41 van hoofdstuk II-1 van het Internationaal Verdrag voor de beveiliging van mensenlevens op zee, 1974 (SOLAS), zoals goedgekeurd door zijn vlaggenstaatadministratie of een erkende organisatie als omschreven in de IMO-code voor Erkende Organisaties, die is aangenomen bij de Resoluties MEPC 237(65) en MSC.349(92). Indien het schip die referentie niet kan voorleggen, bedraagt de waarde die in aanmerking wordt genomen, 25 % van het totaal van de maximale vermogens bij continu bedrijf van de hoofdmotoren van het schip als vermeld in het bijbehorende EIAPP-certificaat dat wordt afgegeven met toepassing van het Internationaal Verdrag ter voorkoming van verontreiniging door schepen (Marpol) of, indien voor de motoren geen EIAPP-certificaat is vereist, op de kenplaat van de motoren;

| f) | een beschrijving van de energiebronnen die aan boord moeten worden gebruikt tijdens de vaart en op een ligplaats, teneinde te voldoen aan de voorschriften van de artikelen 4 en 6; |
| --- | --- |

f)

een beschrijving van de energiebronnen die aan boord moeten worden gebruikt tijdens de vaart en op een ligplaats, teneinde te voldoen aan de voorschriften van de artikelen 4 en 6;

| g) | een beschrijving van de procedures voor de monitoring van het brandstofverbruik van het schip en van de energie die wordt geleverd door alternatieve energiebronnen of emissievrije technologie; |
| --- | --- |

g)

een beschrijving van de procedures voor de monitoring van het brandstofverbruik van het schip en van de energie die wordt geleverd door alternatieve energiebronnen of emissievrije technologie;

| h) | een beschrijving van de procedures voor de monitoring van en rapportage over de “van bron tot tank”- en “van tank tot kielzog”-emissiefactoren van energie die aan boord moet worden gebruikt, overeenkomstig de in artikel 10 en in de bijlagen I en II gespecificeerde methoden; |
| --- | --- |

h)

een beschrijving van de procedures voor de monitoring van en rapportage over de “van bron tot tank”- en “van tank tot kielzog”-emissiefactoren van energie die aan boord moet worden gebruikt, overeenkomstig de in artikel 10 en in de bijlagen I en II gespecificeerde methoden;

| i) | een beschrijving van de procedures voor het monitoren van de volledigheid van de lijst van reizen; |
| --- | --- |

i)

een beschrijving van de procedures voor het monitoren van de volledigheid van de lijst van reizen;

| j) | een beschrijving van de procedures voor het bepalen van activiteitsgegevens per reis, met inbegrip van de procedures, verantwoordelijkheden, formules en gegevensbronnen voor het bepalen en registreren van de tijd die op zee wordt doorgebracht tussen de haven van vertrek en de haven van aankomst, en de tijd die op een ligplaats wordt doorgebracht; |
| --- | --- |

j)

een beschrijving van de procedures voor het bepalen van activiteitsgegevens per reis, met inbegrip van de procedures, verantwoordelijkheden, formules en gegevensbronnen voor het bepalen en registreren van de tijd die op zee wordt doorgebracht tussen de haven van vertrek en de haven van aankomst, en de tijd die op een ligplaats wordt doorgebracht;

| k) | een beschrijving van de procedures, systemen en verantwoordelijkheden die worden gebruikt voor het actualiseren van de gegevens in het monitoringplan gedurende de verslagperiode; |
| --- | --- |

k)

een beschrijving van de procedures, systemen en verantwoordelijkheden die worden gebruikt voor het actualiseren van de gegevens in het monitoringplan gedurende de verslagperiode;

| l) | een beschrijving van de methode die moet worden gebruikt voor het vaststellen van vervangende gegevens die kunnen worden gebruikt om lacunes in de gegevens op te vullen of om gegevensfouten vast te stellen en te corrigeren; |
| --- | --- |

l)

een beschrijving van de methode die moet worden gebruikt voor het vaststellen van vervangende gegevens die kunnen worden gebruikt om lacunes in de gegevens op te vullen of om gegevensfouten vast te stellen en te corrigeren;

| m) | een revisiestaat voor het noteren van alle details betreffende verrichte revisies; |
| --- | --- |

m)

een revisiestaat voor het noteren van alle details betreffende verrichte revisies;

| n) | indien de maatschappij erom verzoekt de extra energie als gevolg van de ijsklasse van het schip uit te sluiten van de berekening van de nalevingsbalans van bijlage IV, informatie over de ijsklasse van het schip; |
| --- | --- |

n)

indien de maatschappij erom verzoekt de extra energie als gevolg van de ijsklasse van het schip uit te sluiten van de berekening van de nalevingsbalans van bijlage IV, informatie over de ijsklasse van het schip;

| o) | indien de maatschappij erom verzoekt de extra energie die is gebruikt als gevolg van het varen in ijsomstandigheden uit te sluiten van de berekening van de nalevingsbalans van bijlage IV, informatie over de ijsklasse van het schip en een beschrijving van een verifieerbare procedure voor het monitoren van de afgelegde afstand voor de gehele reis en bij het varen in ijsomstandigheden, de datum en het tijdstip van en de positie bij het in- en uitvaren van de ijsomstandigheden, en het brandstofverbruik tijdens het varen in ijsomstandigheden; |
| --- | --- |

o)

indien de maatschappij erom verzoekt de extra energie die is gebruikt als gevolg van het varen in ijsomstandigheden uit te sluiten van de berekening van de nalevingsbalans van bijlage IV, informatie over de ijsklasse van het schip en een beschrijving van een verifieerbare procedure voor het monitoren van de afgelegde afstand voor de gehele reis en bij het varen in ijsomstandigheden, de datum en het tijdstip van en de positie bij het in- en uitvaren van de ijsomstandigheden, en het brandstofverbruik tijdens het varen in ijsomstandigheden;

| p) | voor een schip dat is uitgerust met door wind ondersteunde voortstuwing, een beschrijving van de aan boord geïnstalleerde windvoortstuwingsapparatuur en de waarden PWind en PProp als omschreven in bijlage I. |
| --- | --- |

p)

voor een schip dat is uitgerust met door wind ondersteunde voortstuwing, een beschrijving van de aan boord geïnstalleerde windvoortstuwingsapparatuur en de waarden PWind en PProp als omschreven in bijlage I.

4.   De maatschappijen maken gebruik van op modellen gebaseerde gestandaardiseerde monitoringplannen. De Commissie stelt uitvoeringshandelingen vast waarbij die modellen, met inbegrip van de technische voorschriften voor de eenvormige toepassing ervan, worden vastgesteld. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 29, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

Artikel 9

Wijzigingen van het monitoringplan

1.   De maatschappijen controleren regelmatig en ten minste jaarlijks of het monitoringplan van een schip de aard en het functioneren van het schip weerspiegelt en of de erin vervatte gegevens kunnen worden verbeterd, gecorrigeerd of geactualiseerd.

2.   De maatschappijen wijzigen het monitoringplan onverwijld in elk van de volgende situaties:

| a) | het schip verandert van maatschappij; |
| --- | --- |

a)

het schip verandert van maatschappij;

| b) | er worden nieuwe energieomzettingssystemen, nieuwe soorten energie, nieuwe systemen voor aansluiting op walstroomvoorzieningen of nieuwe alternatieve energiebronnen of nieuwe emissievrije technologie gebruikt; |
| --- | --- |

b)

er worden nieuwe energieomzettingssystemen, nieuwe soorten energie, nieuwe systemen voor aansluiting op walstroomvoorzieningen of nieuwe alternatieve energiebronnen of nieuwe emissievrije technologie gebruikt;

| c) | een verandering in de beschikbaarheid van gegevens als gevolg van het gebruik van nieuwe soorten meetapparatuur, nieuwe bemonsteringsmethoden of analysemethoden, of om andere redenen, kan de nauwkeurigheid van de verzamelde gegevens beïnvloeden; |
| --- | --- |

c)

een verandering in de beschikbaarheid van gegevens als gevolg van het gebruik van nieuwe soorten meetapparatuur, nieuwe bemonsteringsmethoden of analysemethoden, of om andere redenen, kan de nauwkeurigheid van de verzamelde gegevens beïnvloeden;

| d) | de maatschappijen, verificateurs of bevoegde autoriteiten hebben vastgesteld dat de gegevens die voortvloeien uit de toegepaste monitoringmethode onjuist zijn; |
| --- | --- |

d)

de maatschappijen, verificateurs of bevoegde autoriteiten hebben vastgesteld dat de gegevens die voortvloeien uit de toegepaste monitoringmethode onjuist zijn;

| e) | de verificateurs hebben een onderdeel van het monitoringplan aangemerkt als niet conform de voorschriften van deze verordening en de maatschappij moet dat onderdeel op verzoek van de verificateur wijzigen overeenkomstig artikel 11, lid 1; |
| --- | --- |

e)

de verificateurs hebben een onderdeel van het monitoringplan aangemerkt als niet conform de voorschriften van deze verordening en de maatschappij moet dat onderdeel op verzoek van de verificateur wijzigen overeenkomstig artikel 11, lid 1;

| f) | de maatschappijen, verificateurs of bevoegde autoriteiten hebben vastgesteld dat de methoden om lacunes in de gegevens op te vullen en om gegevensfouten vast te stellen ontoereikend zijn om te waarborgen dat de gegevens nauwkeurig, volledig en transparant zijn. |
| --- | --- |

f)

de maatschappijen, verificateurs of bevoegde autoriteiten hebben vastgesteld dat de methoden om lacunes in de gegevens op te vullen en om gegevensfouten vast te stellen ontoereikend zijn om te waarborgen dat de gegevens nauwkeurig, volledig en transparant zijn.

3.   De maatschappijen brengen eventuele voorstellen voor de wijziging van het monitoringplan onverwijld ter kennis van de verificateurs.

Artikel 10

Certificering van brandstoffen en emissiefactoren

1.   Indien biobrandstoffen, biogas, hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong en brandstoffen op basis van hergebruikte koolstof, zoals gedefinieerd in Richtlijn (EU) 2018/2001, in aanmerking moeten worden genomen voor de doeleinden van artikel 4, lid 1, van deze verordening, gelden de volgende regels:

| a) | biobrandstoffen en biogassen die niet voldoen aan de criteria inzake duurzaamheid en broeikasgasemissiereductie van artikel 29 van Richtlijn (EU) 2018/2001, of die worden geproduceerd uit voedsel- en voedergewassen, worden geacht dezelfde emissiefactoren te hebben als het minst gunstige traject van fossiele brandstoffen voor dit type brandstoffen; |
| --- | --- |

a)

biobrandstoffen en biogassen die niet voldoen aan de criteria inzake duurzaamheid en broeikasgasemissiereductie van artikel 29 van Richtlijn (EU) 2018/2001, of die worden geproduceerd uit voedsel- en voedergewassen, worden geacht dezelfde emissiefactoren te hebben als het minst gunstige traject van fossiele brandstoffen voor dit type brandstoffen;

| b) | hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong en brandstoffen op basis van hergebruikte koolstof die niet voldoen aan de drempels inzake broeikasgasemissiereductie van artikel 25, lid 2, van Richtlijn (EU) 2018/2001, worden geacht dezelfde emissiefactoren te hebben als het minst gunstige traject van fossiele brandstoffen voor dit type brandstoffen. |
| --- | --- |

b)

hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong en brandstoffen op basis van hergebruikte koolstof die niet voldoen aan de drempels inzake broeikasgasemissiereductie van artikel 25, lid 2, van Richtlijn (EU) 2018/2001, worden geacht dezelfde emissiefactoren te hebben als het minst gunstige traject van fossiele brandstoffen voor dit type brandstoffen.

2.   Brandstoffen die niet onder lid 1 vallen, worden geacht dezelfde emissiefactoren te hebben als het minst gunstige traject van fossiele brandstoffen voor het type brandstof in kwestie, tenzij zij gecertificeerd zijn overeenkomstig de rechtshandelingen van de Unie met betrekking tot de interne markten voor hernieuwbare gassen, aardgas en waterstof tot vaststelling van een broeikasgasemissiereductiedrempel en een daarbij horende methode om de broeikasgasemissies uit de productie van die brandstoffen te berekenen.

3.   Op basis van de overeenkomstig bijlage I bij deze verordening aangevulde bunkerbrandstofleveringsnota’s verstrekken de maatschappijen nauwkeurige, volledige en betrouwbare gegevens over de broeikasgasemissie-intensiteit en de duurzaamheidskenmerken van voor de doeleinden van artikel 4, lid 1, in aanmerking te nemen brandstoffen die gecertificeerd zijn in het kader van een regeling die door de Commissie overeenkomstig artikel 30, leden 5, en 6, van Richtlijn (EU) 2018/2001 is erkend of, indien van toepassing, de toepasselijke bepalingen van de rechtshandelingen van de Unie met betrekking tot de interne markten voor hernieuwbare en natuurlijke gassen en waterstof.

4.   De maatschappijen wijken niet af van de standaardwaarden voor de in bijlage II bij deze verordening vastgelegde “van bron tot tank”-emissiefactoren voor fossiele brandstoffen. Onverminderd lid 1 mogen de maatschappijen afwijken van de standaardwaarden voor de “van bron tot tank”-emissiefactoren van bijlage II bij deze verordening, mits de werkelijke waarden worden gecertificeerd in het kader van een door de Commissie erkende regeling. Die certificering verloopt voor biobrandstoffen, biogas, hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong en brandstoffen op basis van hergebruikte koolstof overeenkomstig artikel 30, leden 5 en 6, van Richtlijn (EU) 2018/2001 of, indien van toepassing, overeenkomstig de toepasselijke bepalingen van de rechtshandelingen van de Unie met betrekking tot de interne markten voor hernieuwbare en natuurlijke gassen en waterstof.

5.   De maatschappijen mogen afwijken van de standaardwaarden voor de “van tank tot kielzog”-emissiefactoren van bijlage II, met uitzondering van de “van tank tot kielzog”- CO2-emissiefactoren voor fossiele brandstoffen, mits de werkelijke waarden worden gecertificeerd door middel van laboratoriumtests of directe emissiemetingen.

6.   De Commissie stelt uitvoeringshandelingen vast waarbij wordt bepaald welke internationale normen en certificeringsreferenties worden aanvaard om de werkelijke “van tank tot kielzog”-emissiefactoren aan te tonen. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 29, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

Hoofdstuk IV

Verificatie en accreditatie

Artikel 11

Beoordeling van het monitoringplan en van het gewijzigde monitoringplan

1.   Voor ieder schip en bij verandering van verificateur beoordeelt de verificateur of het monitoringplan conform de voorschriften van de artikelen 7, 8 en 9 is. Indien bij de beoordeling door de verificateur non-conformiteiten met die voorschriften worden vastgesteld, herziet de betrokken maatschappij onverwijld haar monitoringplan op die punten en dient zij het herziene plan met het oog op een eindbeoordeling in bij de verificateur voordat de verslagperiode aanvangt. De betrokken maatschappij komt met de verificateur een termijn voor de indiening van die herzieningen overeen. Die termijn mag in ieder geval niet langer duren dan het tijdstip waarop de verslagperiode aanvangt.

2.   Wijzigingen van het in artikel 9, lid 2, punten b), c) en d), bedoelde monitoringplan worden door de verificateur beoordeeld. Na die beoordeling deelt de verificateur de betrokken maatschappij mee of die wijzigingen conform de voorschriften van de artikelen 7, 8 en 9 zijn.

3.   Zodra het monitoringplan en het gewijzigde monitoringplan naar behoren zijn beoordeeld, registreert de verificateur deze in de FuelEU-databank. Het monitoringplan en het gewijzigde monitoringplan zijn toegankelijk voor de administrerende staat.

Artikel 12

Algemene verplichtingen en beginselen voor de verificateurs

1.   De verificateur is onafhankelijk van de maatschappij of van de scheepsexploitant en voert de krachtens deze verordening vereiste activiteiten uit in het openbaar belang. Daartoe en teneinde potentiële belangenconflicten te vermijden, mag noch de verificateur, noch enig deel van de juridische entiteit waartoe de verificateur behoort, een maatschappij, een scheepsexploitant of een eigenaar van een maatschappij zijn. Daarnaast mag de verificateur niet in het bezit zijn van een maatschappij, een scheepsexploitant of de eigenaar van een maatschappij, noch mag de verificateur met een maatschappij banden hebben die zijn onafhankelijkheid en onpartijdigheid kunnen beïnvloeden.

2.   De verificateur beoordeelt de betrouwbaarheid, geloofwaardigheid, nauwkeurigheid en volledigheid van de gegevens en informatie met betrekking tot de hoeveelheid, het type en de emissiefactor van de door schepen aan boord gebruikte energie, met name:

| a) | de toewijzing van het brandstofverbruik en het gebruik van alternatieve energiebronnen voor reizen en op de ligplaats; |
| --- | --- |

a)

de toewijzing van het brandstofverbruik en het gebruik van alternatieve energiebronnen voor reizen en op de ligplaats;

| b) | de gerapporteerde gegevens over brandstofverbruik en de daarmee verband houdende metingen en berekeningen; |
| --- | --- |

b)

de gerapporteerde gegevens over brandstofverbruik en de daarmee verband houdende metingen en berekeningen;

| c) | de keuze en het gebruik van emissiefactoren; |
| --- | --- |

c)

de keuze en het gebruik van emissiefactoren;

| d) | het gebruik van walstroomvoorzieningen of de toepassing van een van de in de FuelEU-databank geregistreerde uitzonderingen, overeenkomstig artikel 6, lid 9, punt a); |
| --- | --- |

d)

het gebruik van walstroomvoorzieningen of de toepassing van een van de in de FuelEU-databank geregistreerde uitzonderingen, overeenkomstig artikel 6, lid 9, punt a);

| e) | de krachtens artikel 10, lid 3, te verstrekken gegevens. |
| --- | --- |

e)

de krachtens artikel 10, lid 3, te verstrekken gegevens.

3.   De in lid 2 bedoelde beoordeling is gebaseerd op de volgende overwegingen:

| a) | de gerapporteerde gegevens zijn consistent met de geraamde gegevens die gebaseerd zijn op de trackinggegevens en de kenmerken van het schip, zoals het geïnstalleerde motorvermogen; |
| --- | --- |

a)

de gerapporteerde gegevens zijn consistent met de geraamde gegevens die gebaseerd zijn op de trackinggegevens en de kenmerken van het schip, zoals het geïnstalleerde motorvermogen;

| b) | de gerapporteerde gegevens bevatten geen inconsistenties, in het bijzonder bij de vergelijking van de jaarlijks voor elk schip aangeschafte totale hoeveelheid brandstof met het totale brandstofverbruik tijdens reizen; |
| --- | --- |

b)

de gerapporteerde gegevens bevatten geen inconsistenties, in het bijzonder bij de vergelijking van de jaarlijks voor elk schip aangeschafte totale hoeveelheid brandstof met het totale brandstofverbruik tijdens reizen;

| c) | de gegevens zijn in overeenstemming met de toepasselijke regels verzameld; en |
| --- | --- |

c)

de gegevens zijn in overeenstemming met de toepasselijke regels verzameld; en

| d) | de relevante verslagen van het schip zijn volledig en consistent. |
| --- | --- |

d)

de relevante verslagen van het schip zijn volledig en consistent.

Artikel 13

Controleprocedures

1.   De verificateur stelt mogelijke risico's vast die verband houden met het monitoring- en rapportageproces door de gerapporteerde hoeveelheid, types en emissiefactoren van de door schepen aan boord gebruikte energie te vergelijken met geraamde gegevens die zijn gebaseerd op de trackinggegevens en de kenmerken van het schip, zoals het geïnstalleerde motorvermogen. Als er aanmerkelijke afwijkingen worden gevonden, voert de verificateur nadere analyses uit.

2.   De verificateur stelt mogelijke risico's vast die verband houden met de verschillende berekeningsstappen door alle door de betrokken maatschappij gebruikte gegevensbronnen en methoden te beoordelen.

3.   De verificateur houdt rekening met effectieve risicobeheersingsmethoden die de betrokken maatschappij heeft toegepast teneinde het niveau van onzekerheid in verband met de nauwkeurigheid die specifiek is voor de gebruikte monitoringsmethoden, te verminderen.

4.   Op verzoek van de verificateur verstrekt de betrokken maatschappij alle aanvullende informatie die de verificateur in staat stelt de verificatieactiviteiten uit te voeren. Indien nodig om de betrouwbaarheid, geloofwaardigheid, nauwkeurigheid en volledigheid van de gerapporteerde gegevens en informatie te bepalen, voert de verificateur tijdens het verificatieproces controles uit. In geval van twijfel kan de verificateur bezoeken ter plaatse afleggen in de gebouwen van de maatschappij of aan boord van het schip. De maatschappij geeft de verificateur toegang tot de gebouwen van de maatschappij of tot het schip, om de verificatieactiviteiten te vergemakkelijken.

5.   De Commissie stelt uitvoeringshandelingen vast om de regels voor de in deze verordening bedoelde verificatieactiviteiten nader te bepalen, ten minste met betrekking tot de volgende elementen: competenties van verificateurs, door de maatschappijen aan de verificateurs te verstrekken documenten, conformiteitsbeoordeling van het monitoringplan en van het gewijzigde monitoringplan; door verificateurs uit te voeren risicobeoordeling, met inbegrip van controles; verificatie van het in artikel 15, lid 3, bedoelde FuelEU-verslag; materialiteitsniveau; redelijke zekerheid van verificateurs; onjuistheden en non-conformiteiten; inhoud van het verificatierapport; aanbevelingen voor verbeteringen; bezoeken ter plaatse; en communicatie tussen maatschappijen, verificateurs, bevoegde autoriteiten en de Commissie. De in die uitvoeringshandelingen gespecificeerde regels zijn gebaseerd op de in de artikelen 11 en 12 en in dit artikel bedoelde verificatiebeginselen en op relevante internationaal aanvaarde normen. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 29, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

Artikel 14

Accreditatie van verificateurs

1.   Verificateurs worden voor verificatieactiviteiten die onder het toepassingsgebied van deze verordening vallen, geaccrediteerd door een nationale accreditatie-instantie op grond van Verordening (EG) nr. 765/2008. Aan het einde van elk jaar bezorgt de nationale accreditatie-instantie de Commissie de lijst van geaccrediteerde verificateurs, samen met alle contactgegevens.

2.   Indien in deze verordening geen specifieke bepalingen betreffende de accreditatie van verificateurs zijn vastgelegd, zijn de desbetreffende bepalingen van Verordening (EG) nr. 765/2008 van toepassing.

3.   De verificateurs hebben steeds voldoende middelen en personeel om de omvang van de vloot waarvoor zij in het kader van deze verordening verificatieactiviteiten verrichten, aan te kunnen. De verificateurs beschikken in het bijzonder steeds over voldoende deskundigheid, met name op het gebied van zeevervoer, om de krachtens deze verordening vereiste taken te kunnen uitvoeren. Zij zijn in staat op elke werkplek middelen en personeel in te zetten, wanneer en voor zover dat nodig is om de uit hoofde van deze verordening vereiste taken uit te voeren.

4.   Een bevoegde autoriteit die non-conformiteit van activiteiten van een verificateur die onder het toepassingsgebied van deze verordening vallen, constateert, stelt de bevoegde autoriteit van de lidstaat van de nationale accreditatie-instantie die de verificateur heeft geaccrediteerd daarvan in kennis. De bevoegde autoriteit van de lidstaat van de nationale accreditatie-instantie verzoekt haar nationale accreditatie-instantie om bij haar toezichtactiviteiten rekening te houden met die informatie.

5.   De Commissie is bevoegd om overeenkomstig artikel 28 gedelegeerde handelingen vast te stellen om deze verordening aan te vullen, door nadere accreditatiemethoden en -criteria voor verificateurs te bepalen, inzake ten minste de volgende elementen: verzoek om accreditatie voor verificatieactiviteiten die onder het toepassingsgebied van deze verordening vallen; beoordeling van verificateurs door de nationale accreditatie-instanties; toezichtactiviteiten van de nationale accreditatie-instanties om de voortzetting van de accreditatie te bevestigen; te nemen administratieve maatregelen indien de verificateur niet voldoet aan de vereisten van deze verordening; en vereisten waaraan nationale accreditatie-instanties moeten voldoen om bevoegd te zijn voor het verlenen van accreditatie aan verificateurs voor activiteiten die onder het toepassingsgebied van deze verordening vallen, met inbegrip van een verwijzing naar geharmoniseerde normen. De in die gedelegeerde handelingen omschreven methoden en criteria zijn gebaseerd op de in de artikelen 11, 12 en 13 bedoelde verificatiebeginselen en op relevante internationaal aanvaarde normen.

Hoofdstuk V

Registratie, verificatie, rapportage en beoordeling van de naleving

Artikel 15

Monitoring en registratie

1.   Vanaf 1 januari 2025 monitoren en registreren de maatschappijen op basis van het in artikel 8 bedoelde monitoringplan en na de beoordeling van dat plan door de verificateur, voor elk schip dat aankomt in of vertrekt uit een aanloophaven, en voor elke in artikel 2, lid 1, bedoelde reis, de volgende informatie:

| a) | vertrek- en aankomsthaven, inclusief de datum en het tijdstip van vertrek en aankomst, en de op ligplaatsen doorgebrachte tijd; |
| --- | --- |

a)

vertrek- en aankomsthaven, inclusief de datum en het tijdstip van vertrek en aankomst, en de op ligplaatsen doorgebrachte tijd;

| b) | voor elk schip waarop artikel 6, lid 1, van toepassing is, de aansluiting op en het gebruik van walstroomvoorzieningen of de toepassing van een van de in artikel 6, lid 5, genoemde uitzonderingen, zoals bevestigd op grond van artikel 6, lid 9, punt a), indien van toepassing; |
| --- | --- |

b)

voor elk schip waarop artikel 6, lid 1, van toepassing is, de aansluiting op en het gebruik van walstroomvoorzieningen of de toepassing van een van de in artikel 6, lid 5, genoemde uitzonderingen, zoals bevestigd op grond van artikel 6, lid 9, punt a), indien van toepassing;

| c) | voor elk type brandstof, de hoeveelheid die op de ligplaats en op zee is verbruikt; |
| --- | --- |

c)

voor elk type brandstof, de hoeveelheid die op de ligplaats en op zee is verbruikt;

| d) | de hoeveelheid elektriciteit die via de walstroomvoorziening aan het schip wordt geleverd; |
| --- | --- |

d)

de hoeveelheid elektriciteit die via de walstroomvoorziening aan het schip wordt geleverd;

| e) | voor elk type brandstof dat op ligplaatsen en op zee is verbruikt, de “van bron tot tank”-emissiefactor, de “van tank tot kielzog”-emissiefactoren van verbrande brandstof en de “van tank tot kielzog”-emissiefactoren van verloren gegane brandstof die verband houden met de verschillende brandstofverbruikers aan boord, voor alle relevante broeikasgassen; |
| --- | --- |

e)

voor elk type brandstof dat op ligplaatsen en op zee is verbruikt, de “van bron tot tank”-emissiefactor, de “van tank tot kielzog”-emissiefactoren van verbrande brandstof en de “van tank tot kielzog”-emissiefactoren van verloren gegane brandstof die verband houden met de verschillende brandstofverbruikers aan boord, voor alle relevante broeikasgassen;

| f) | de hoeveelheid van elk type alternatieve energiebron die op ligplaatsen en op zee is verbruikt; |
| --- | --- |

f)

de hoeveelheid van elk type alternatieve energiebron die op ligplaatsen en op zee is verbruikt;

| g) | de ijsklasse van het schip, indien de maatschappij erom verzoekt de extra energie die is gebruikt als gevolg van de ijsklasse van het schip buiten de berekening van de nalevingsbalans van bijlage IV te houden, waarbij de aanbeveling 25/7 van de Commissie ter bescherming van het mariene milieu van het Oostzeegebied (Helcom) inzake de veiligheid van de wintervaart in de Oostzee wordt gebruikt om de overeenstemming tussen de ijsklassen vast te stellen; |
| --- | --- |

g)

de ijsklasse van het schip, indien de maatschappij erom verzoekt de extra energie die is gebruikt als gevolg van de ijsklasse van het schip buiten de berekening van de nalevingsbalans van bijlage IV te houden, waarbij de aanbeveling 25/7 van de Commissie ter bescherming van het mariene milieu van het Oostzeegebied (Helcom) inzake de veiligheid van de wintervaart in de Oostzee wordt gebruikt om de overeenstemming tussen de ijsklassen vast te stellen;

| h) | de ijsklasse van het schip, de datum en het tijdstip van en de positie bij het in- en uitvaren van de ijsomstandigheden, de hoeveelheid van elk type brandstof die wordt verbruikt en de tijdens het varen in ijsomstandigheden afgelegde afstand, alsook de totale tijdens alle reizen gedurende de verslagperiode afgelegde afstand, indien de maatschappij erom verzoekt de extra energie die is gebruikt als gevolg van het varen in ijsomstandigheden buiten de berekening van de nalevingsbalans van bijlage IV te houden. |
| --- | --- |

h)

de ijsklasse van het schip, de datum en het tijdstip van en de positie bij het in- en uitvaren van de ijsomstandigheden, de hoeveelheid van elk type brandstof die wordt verbruikt en de tijdens het varen in ijsomstandigheden afgelegde afstand, alsook de totale tijdens alle reizen gedurende de verslagperiode afgelegde afstand, indien de maatschappij erom verzoekt de extra energie die is gebruikt als gevolg van het varen in ijsomstandigheden buiten de berekening van de nalevingsbalans van bijlage IV te houden.

2.   De maatschappijen registreren de in lid 1 genoemde informatie en gegevens op tijdige en transparante wijze en bundelen deze jaarlijks, zodat de verificateur kan nagaan of deze verordening wordt nageleefd.

3.   Uiterlijk op 31 januari van de verificatieperiode verstrekken de maatschappijen de verificateur een scheepsspecifiek verslag (het “FuelEU-verslag”) met alle in lid 1 van dit artikel bedoelde informatie en de in artikel 7, lid 4, bedoelde monitoringgegevens en documentatie voor de verslagperiode.

4.   In geval van overdracht van een schip van de ene maatschappij aan de andere:

| a) | brengt de overdragende maatschappij de in lid 1 van dit artikel bedoelde informatie voor de periode waarin zij de verantwoordelijkheid voor de exploitatie van het schip droeg, ter kennis van de verificateur; |
| --- | --- |

a)

brengt de overdragende maatschappij de in lid 1 van dit artikel bedoelde informatie voor de periode waarin zij de verantwoordelijkheid voor de exploitatie van het schip droeg, ter kennis van de verificateur;

| b) | wordt, zo dicht mogelijk bij de dag van voltooiing van de overdracht en niet later dan één maand daarna, de in punt a) bedoelde informatie geverifieerd en in de FuelEU-databank geregistreerd overeenkomstig artikel 16 door de verificateur die de verificatieactiviteiten voor het schip heeft verricht onder de overdragende maatschappij, en |
| --- | --- |

b)

wordt, zo dicht mogelijk bij de dag van voltooiing van de overdracht en niet later dan één maand daarna, de in punt a) bedoelde informatie geverifieerd en in de FuelEU-databank geregistreerd overeenkomstig artikel 16 door de verificateur die de verificatieactiviteiten voor het schip heeft verricht onder de overdragende maatschappij, en

| c) | is, onverminderd de punten a) en b), de maatschappij die de verantwoordelijkheid voor de exploitatie van het schip heeft op 31 december van de verslagperiode verantwoordelijk voor de naleving door het schip van de in de artikelen 4 en 6 vastgelegde voorschriften gedurende de volledige verslagperiode waarin de overdracht of overdrachten hebben plaatsgevonden. |
| --- | --- |

c)

is, onverminderd de punten a) en b), de maatschappij die de verantwoordelijkheid voor de exploitatie van het schip heeft op 31 december van de verslagperiode verantwoordelijk voor de naleving door het schip van de in de artikelen 4 en 6 vastgelegde voorschriften gedurende de volledige verslagperiode waarin de overdracht of overdrachten hebben plaatsgevonden.

Artikel 16

Verificatie en berekening

1.   Na de in de artikelen 11, 12 en 13 bedoelde verificatie beoordeelt de verificateur de kwaliteit, volledigheid en nauwkeurigheid van het FuelEU-verslag. Met dat doel maakt de verificateur gebruik van alle informatie in de FuelEU-databank, waaronder informatie over havenaanlopen overeenkomstig artikel 6.

2.   Indien in de in lid 1 bedoelde verificatiebeoordeling met redelijke zekerheid door de verificateur wordt geconcludeerd dat het FuelEU-verslag geen materiële onjuistheden of non-conformiteiten bevat, verstrekt de verificateur de betrokken maatschappij een verificatieverslag waarin staat dat het FuelEU-verslag aan deze verordening voldoet. In het verificatieverslag komen alle onderwerpen aan de orde die voor de door de verificateur verrichte werkzaamheden van belang zijn.

3.   Indien bij de verificatiebeoordeling onjuistheden of non-conformiteiten met betrekking tot deze verordening worden vastgesteld, stelt de verificateur de betrokken maatschappij daarvan tijdig in kennis. De maatschappij corrigeert de onjuistheden of non-conformiteiten onverwijld zodat het verificatieproces tijdig kan worden afgerond en dient bij de verificateur een gewijzigd FuelEU-verslag in, alsook eventuele andere benodigde informatie om de vastgestelde onjuistheden of non-conformiteiten te corrigeren. De verificateur vermeldt in het verificatieverslag of het gewijzigde FuelEU-verslag aan deze verordening voldoet. Indien de meegedeelde onjuistheden of non-conformiteiten niet gecorrigeerd zijn en tot materiele onjuistheden leiden, brengt de verificateur de maatschappij een verificatieverslag ter kennis waarin staat dat het FuelEU-verslag niet aan deze verordening voldoet.

4.   Op basis van het FuelEU-verslag dat aan deze verordening voldoet, berekent de verificateur:

| a) | aan de hand van de in bijlage I beschreven methode, de jaarlijkse gemiddelde broeikasgasintensiteit van de door het desbetreffende schip aan boord gebruikte energie; |
| --- | --- |

a)

aan de hand van de in bijlage I beschreven methode, de jaarlijkse gemiddelde broeikasgasintensiteit van de door het desbetreffende schip aan boord gebruikte energie;

| b) | aan de hand van de in Deel A van bijlage IV gespecificeerde formule, de nalevingsbalans van het schip; |
| --- | --- |

b)

aan de hand van de in Deel A van bijlage IV gespecificeerde formule, de nalevingsbalans van het schip;

| c) | het aantal havenaanlopen in de vorige verslagperiode waarbij niet aan de voorschriften is voldaan, met inbegrip van de tijd die aangemeerd aan de kade en, indien van toepassing overeenkomstig artikel 6, lid 9, voor anker, is doorgebracht tijdens elke havenaanloop van het schip waarbij niet aan de voorschriften van artikel 6 was voldaan; |
| --- | --- |

c)

het aantal havenaanlopen in de vorige verslagperiode waarbij niet aan de voorschriften is voldaan, met inbegrip van de tijd die aangemeerd aan de kade en, indien van toepassing overeenkomstig artikel 6, lid 9, voor anker, is doorgebracht tijdens elke havenaanloop van het schip waarbij niet aan de voorschriften van artikel 6 was voldaan;

| d) | de hoeveelheid jaarlijks door een schip aan boord gebruikte energie exclusief de energie van de walstroomvoorziening; |
| --- | --- |

d)

de hoeveelheid jaarlijks door een schip aan boord gebruikte energie exclusief de energie van de walstroomvoorziening;

| e) | de hoeveelheid jaarlijks door een schip aan boord gebruikte energie uit hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong. |
| --- | --- |

e)

de hoeveelheid jaarlijks door een schip aan boord gebruikte energie uit hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong.

5.   Uiterlijk op 31 maart van de verificatieperiode stelt de verificateur de maatschappij in kennis van de in lid 4 bedoelde informatie en registreert de verificateur in de FuelEU-databank het FuelEU-verslag dat voldoet aan deze verordening, het verificatieverslag en de in lid 4 bedoelde informatie.

Alle in de FuelEU-databank geregistreerde informatie is toegankelijk voor de administrerende staat.

Artikel 17

Aanvullende controles door een bevoegde autoriteit

1.   Te allen tijde kan de bevoegde autoriteit van de administrerende staat een maatschappij voor elk van haar schepen aanvullende controles met betrekking tot de twee voorgaande verslagperioden opleggen van:

| a) | het FuelEU-verslag dat aan deze verordening voldoet en overeenkomstig de artikelen 15 en 16 is opgesteld; |
| --- | --- |

a)

het FuelEU-verslag dat aan deze verordening voldoet en overeenkomstig de artikelen 15 en 16 is opgesteld;

| b) | het verificatieverslag dat overeenkomstig artikel 16 is opgesteld; |
| --- | --- |

b)

het verificatieverslag dat overeenkomstig artikel 16 is opgesteld;

| c) | de berekeningen die de verificateur overeenkomstig artikel 16, lid 4, heeft gemaakt. |
| --- | --- |

c)

de berekeningen die de verificateur overeenkomstig artikel 16, lid 4, heeft gemaakt.

2.   Op verzoek van de in lid 1 bedoelde bevoegde autoriteit verstrekt de maatschappij alle nodige informatie of documenten om de bevoegde autoriteit in staat te stellen aanvullende controles uit te voeren en verleent zij toegang tot de gebouwen van de maatschappij of tot het schip om de controles te vergemakkelijken.

3.   De in lid 1 van dit artikel bedoelde bevoegde autoriteit stelt een verslag van de aanvullende controles op met, indien van toepassing, de geactualiseerde berekeningen die met toepassing van artikel 17, lid 1, punt c), zijn gemaakt, het geactualiseerde bedrag van het nalevingsoverschot of van het geleende nalevingsvoorschot en het geactualiseerde bedrag van de FuelEU-boete.

4.   Indien in het in lid 3 van dit artikel bedoelde verslag onjuistheden, non-conformiteiten of verkeerde berekeningen worden geconstateerd die leiden tot niet-naleving van de voorschriften van artikel 4 of 6 en bijgevolg tot een FuelEU-boete of een wijziging van het bedrag van een reeds betaalde FuelEU-boete, stelt de in lid 1 van dit artikel bedoelde bevoegde autoriteit de betrokken maatschappij in kennis van het overeenkomstige bedrag van de FuelEU-boete of van de gewijzigde FuelEU-boete. De lidstaten zorgen ervoor dat de maatschappij die gedurende de periode waarop de aanvullende controles betrekking hebben, verantwoordelijk was voor het schip, binnen een maand na de kennisgeving ervan een bedrag betaalt dat gelijk is aan de FuelEU-boete of de gewijzigde FuelEU-boete, overeenkomstig de in artikel 23 beschreven regelingen.

5.   De in lid 1 bedoelde bevoegde autoriteit verwijdert het FuelEU-conformiteitsdocument onverwijld uit de FuelEU-databank van een schip waarvoor zijn maatschappij de in lid 4 bedoelde boetes niet tijdig heeft betaald en stelt die maatschappij tijdig in kennis van de verwijdering. De bevoegde autoriteit geeft het desbetreffende FuelEU-conformiteitsdocument uitsluitend opnieuw af indien een bedrag gelijk aan de FuelEU-boete is betaald, mits de maatschappij de overige in deze verordening vastgelegde voorwaarden voor het hebben van het FuelEU-conformiteitsdocument vervult.

6.   Lid 5 is niet van toepassing op een schip dat is overgedragen aan een andere maatschappij dan de maatschappij die de verantwoordelijkheid voor de exploitatie ervan droeg in de periode waarop de aanvullende controles betrekking hebben.

7.   De in dit artikel bedoelde acties, het in lid 3 bedoelde verslag van de aanvullende controles en het bewijs van de betalingen van de FuelEU-sancties worden onverwijld in de FuelEU-databank geregistreerd door de entiteiten die die acties hebben uitgevoerd, dat verslag hebben opgesteld of die betaling hebben gedaan.

Artikel 18

Ondersteunende instrumenten en richtsnoeren

De Commissie ontwikkelt passende monitoringinstrumenten, alsook richtsnoeren en risicogebaseerde gerichte instrumenten om de verificatie- en handhavingsactiviteiten in verband met deze verordening te faciliteren en te coördineren. Voor zover mogelijk worden deze richtsnoeren en instrumenten ter beschikking gesteld van de lidstaten, de verificateurs en de nationale accreditatie-instanties, met het oog op het delen van informatie en een betere handhaving van deze verordening.

Artikel 19

FuelEU-databank en rapportage

1.   De Commissie ontwikkelt een elektronische databank voor het toezicht op de naleving van deze verordening (de “FuelEU-databank”); zij waarborgt de werking van de databank en houdt de databank up-to-date. De FuelEU-databank wordt gebruikt om een register bij te houden van acties die verband houden met de verificatieactiviteiten, van de nalevingsbalans van schepen, waaronder het gebruik van de flexibiliteitsmechanismen van de artikelen 20 en 21, van de toepassing van de in artikel 6, lid 5, beschreven uitzonderingen, van acties die verband houden met de betaling van de krachtens artikel 23 opgelegde FuelEU-boetes en van de afgifte van het FuelEU-conformiteitsdocument. De FuelEU-databank is toegankelijk voor de maatschappijen, de verificateurs, de bevoegde autoriteiten en alle naar behoren gemachtigde entiteiten, de nationale accreditatie-instanties, het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid dat is opgericht bij Verordening (EG) nr. 1406/2002 van het Europees Parlement en de Raad (24), en de Commissie, met passende toegangsrechten en functionaliteiten volgens hun respectieve verantwoordelijkheden bij de uitvoering van deze verordening.

2.   Alle in de FuelEU-databank geregistreerde of gewijzigde elementen worden ter kennis gebracht van de entiteiten die er toegang toe hebben.

3.   De Commissie stelt uitvoeringshandelingen vast met de regels voor de toegangsrechten tot en de functionele en technische specificaties, met inbegrip van kennisgevingsregels en filtering, van de FuelEU-databank. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 29, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

Artikel 20

Storten en lenen van nalevingsoverschotten tussen verslagperioden

1.   Indien uit de in overeenstemming met artikel 16, lid 4, gemaakte berekeningen blijkt dat het schip tijdens de verslagperiode een nalevingsoverschot heeft voor zijn broeikasgasintensiteit als bedoeld in artikel 4, lid 2 of, in voorkomend geval, voor het deelstreefcijfer voor hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong als bedoeld in artikel 5, lid 3, mag de maatschappij dat voor de volgende verslagperiode op de nalevingsbalans van hetzelfde schip boeken. De maatschappij registreert de overboeking van het nalevingsoverschot naar de volgende verslagperiode in de FuelEU-databank, onder voorbehoud van goedkeuring door haar verificateur. Zodra het FuelEU-conformiteitsdocument is afgegeven, mag de maatschappij het nalevingsoverschot niet meer boeken.

2.   Indien uit de in overeenstemming met artikel 16, lid 4, gemaakte berekeningen blijkt dat het schip voor de verslagperiode een nalevingstekort heeft, mag de maatschappij vooraf een even groot nalevingsoverschot van de volgende verslagperiode lenen. Het geleende nalevingsoverschot wordt bij de nalevingsbalans van het schip in de verslagperiode opgeteld en wordt, vermenigvuldigd met 1,1, in de volgende verslagperiode afgetrokken van de nalevingsbalans van hetzelfde schip. Het vooraf geleende nalevingsoverschot:

| a) | mag de in artikel 4, lid 2, vastgelegde grenswaarde, vermenigvuldigd met het overeenkomstig bijlage I berekende energieverbruik van het schip, met niet meer dan 2 % overschrijden; |
| --- | --- |

a)

mag de in artikel 4, lid 2, vastgelegde grenswaarde, vermenigvuldigd met het overeenkomstig bijlage I berekende energieverbruik van het schip, met niet meer dan 2 % overschrijden;

| b) | mag niet voor twee opeenvolgende verslagperioden worden geleend. |
| --- | --- |

b)

mag niet voor twee opeenvolgende verslagperioden worden geleend.

3.   Uiterlijk op 30 april van de verificatieperiode registreert de maatschappij het geleende nalevingsoverschot, na goedkeuring door de verificateur, in de FuelEU-databank.

4.   Indien een schip tijdens de verslagperiode geen haven in de Unie heeft aangedaan en in de voorgaande verslagperiode een nalevingsoverschot heeft geleend, stelt de bevoegde autoriteit van de administrerende staat de betrokken maatschappij uiterlijk op 1 juni van de verificatieperiode in kennis van het bedrag van de in artikel 23, lid 2, bedoelde FuelEU-boete, die door het lenen van dat nalevingsoverschot aanvankelijk was vermeden, vermenigvuldigd met 1,1.

Artikel 21

Pooling van naleving

1.   De nalevingsbalansen voor de broeikasgasintensiteit als bedoeld in artikel 4, lid 2, en, indien van toepassing, voor het deelstreefcijfer voor hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong als bedoeld in artikel 5, lid 3, van twee of meer schepen, zoals berekend overeenkomstig artikel 16, lid 4, mogen worden gepoold met het oog op de naleving van de voorschriften van artikel 4 en, indien van toepassing, artikel 5, lid 3. De nalevingsbalans van een schip mag in dezelfde verslagperiode in niet meer dan één pool worden opgenomen.

Er mogen twee aparte pools worden gebruikt voor de doelstelling broeikasgasintensiteit en voor het deelstreefcijfer voor hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong.

2.   Daartoe registreert de maatschappij in de FuelEU-databank haar voornemen om de nalevingsbalans van het schip in een pool op te nemen, van de toewijzing van de totale nalevingsbalans van de pool aan elk afzonderlijk schip en van de keuze van de verificateur die voor het verifiëren van die toewijzing is geselecteerd.

3.   Indien de in de pool opgenomen schepen onder zeggenschap van twee of meer maatschappijen staan, worden de nadere gegevens inzake de pool die zijn geregistreerd in de FuelEU-databank, met inbegrip van de toewijzing van de totale nalevingsbalans van de pool aan de daarin opgenomen schepen van de pool en de keuze van de verificateur die voor het verifiëren van de toewijzing van de totale nalevingsbalans van de pool aan elk afzonderlijk schip is geselecteerd, in de FuelEU-databank door alle bij de pool betrokken maatschappijen gevalideerd.

4.   Een pool is alleen geldig als de totale gebundelde naleving positief is, als schepen die een overeenkomstig artikel 16, lid 4, berekend nalevingstekort hadden, geen hoger nalevingstekort hebben na de toewijzing van de gebundelde naleving en als schepen die een overeenkomstig artikel 16, lid 4, berekend nalevingsoverschot hadden, geen nalevingstekort hebben na de toewijzing van de gebundelde naleving.

5.   Schepen die niet voldoen aan de verplichting van artikel 24, worden niet opgenomen in een pool.

6.   Als de totale nalevingsbalans van de pool resulteert in een nalevingsoverschot voor een afzonderlijk schip, is artikel 20, lid 1, van toepassing.

7.   Artikel 20, lid 2, is niet van toepassing op een schip dat in de pool is opgenomen.

8.   Uiterlijk op 30 april van de verificatieperiode registreert de geselecteerde verificateur in de FuelEU-databank de definitieve samenstelling van de pool en de toewijzing van de totale nalevingsbalans van de pool aan elk afzonderlijk schip.

Artikel 22

FuelEU-conformiteitsdocument

1.   Uiterlijk op 30 juni van de verificatieperiode geeft de verificateur een FuelEU-conformiteitsdocument af voor het betrokken schip, op voorwaarde dat het schip na eventuele toepassing van de artikelen 20 en 21 geen nalevingstekort heeft, dat het geen havenaanlopen heeft gedaan waarbij niet aan de voorschriften is voldaan en dat het aan de verplichting van artikel 24 voldoet.

2.   Indien er FuelEU-boetes overeenkomstig artikel 23, lid 2 of lid 5, verschuldigd zijn, geeft de bevoegde autoriteit van de administrerende staat uiterlijk op 30 juni van de verificatieperiode een FuelEU-conformiteitsdocument af voor het betrokken schip, op voorwaarde dat een bedrag gelijk aan de FuelEU-boetes is betaald.

3.   Het FuelEU-conformiteitsdocument bevat de volgende informatie:

| a) | identiteit van het schip (naam, IMO-identificatienummer en registratie- of thuishaven); |
| --- | --- |

a)

identiteit van het schip (naam, IMO-identificatienummer en registratie- of thuishaven);

| b) | naam, adres en hoofdvestiging van de scheepseigenaar; |
| --- | --- |

b)

naam, adres en hoofdvestiging van de scheepseigenaar;

| c) | identiteit van de verificateur; |
| --- | --- |

c)

identiteit van de verificateur;

| d) | afgiftedatum van dat document, de geldigheidsduur ervan en de verslagperiode waarop het betrekking heeft. |
| --- | --- |

d)

afgiftedatum van dat document, de geldigheidsduur ervan en de verslagperiode waarop het betrekking heeft.

4.   Het FuelEU-conformiteitsdocument is geldig gedurende een periode van 18 maanden na afloop van de verslagperiode of tot er een nieuw FuelEU-conformiteitsdocument wordt afgegeven, afhankelijk van wat zich het eerst voordoet.

5.   De verificateur of, in voorkomend geval, de bevoegde autoriteit van de administrerende staat registreert het afgegeven FuelEU-conformiteitsdocument onverwijld in de FuelEU-databank.

6.   De Commissie stelt uitvoeringshandelingen vast tot vaststelling van modellen voor het FuelEU-conformiteitsdocument, met inbegrip van elektronische templates. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 29, lid 2, bedoelde raadplegingsprocedure vastgesteld.

Artikel 23

FuelEU-boetes

1.   Vóór 1 mei van de verificatieperiode registreert de verificateur op basis van de berekeningen op grond van artikel 16, lid 4, en na eventuele toepassing van de artikelen 20 en 21, in de FuelEU-databank de geverifieerde nalevingsbalansen van het schip voor zijn broeikasgasintensiteit als bedoeld in artikel 4, lid 2, en, indien van toepassing, voor het deelstreefcijfer voor hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong als bedoeld in artikel 5, lid 3.

Indien een schip een nalevingstekort heeft voor het deelstreefcijfer voor hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong als bedoeld in artikel 5, lid 3, wordt de FuelEU-boete berekend conform de in deel B van bijlage IV vervatte formule.

2.   De administrerende staat ten aanzien van een maatschappij zorgt ervoor dat de maatschappij, voor elk van haar schepen die op 1 juni van de verificatieperiode een nalevingstekort hebben voor broeikasgasintensiteit als bedoeld in artikel 4, lid 2, of, indien van toepassing, voor het deelstreefcijfer voor hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong als bedoeld in artikel 5, lid 3, na een mogelijke validering door haar bevoegde autoriteit, uiterlijk op 30 juni van de verificatieperiode een bedrag betaalt dat gelijk is aan de FuelEU-boete die het resultaat is van de toepassing van de in deel B van bijlage IV vervatte formule. Indien een schip een nalevingstekort heeft voor twee of meer opeenvolgende verslagperioden, wordt dat bedrag vermenigvuldigd met 1 + (n-1)/10, waarbij n staat voor het aantal opeenvolgende verslagperioden waarvoor aan de maatschappij een FuelEU-boete voor dat schip wordt opgelegd.

3.   De administrerende staat ten aanzien van een maatschappij zorgt ervoor dat de maatschappij, voor elk van haar schepen die in de in artikel 20, lid 4, bedoelde situatie verkeren, uiterlijk op 30 juni van de verificatieperiode een bedrag betaalt dat gelijk is aan de FuelEU-boete waarvan op grond van dat lid kennisgeving is gedaan.

4.   Vóór 1 mei van de verificatieperiode, indien van toepassing op basis van de berekeningen overeenkomstig artikel 16, lid 4, registreert de verificateur in de FuelEU-databank het totale aantal uren dat het schip in strijd met de voorschriften van artikel 6 aangemeerd aan de kade heeft doorgebracht.

5.   De administrerende staat ten aanzien van een maatschappij zorgt ervoor dat de maatschappij voor elk van haar schepen die ten minste één havenaanloop hebben gedaan waarbij niet aan de voorschriften is voldaan, na een mogelijke validering door de bevoegde autoriteit van de administrerende staat, uiterlijk op 30 juni van de verificatieperiode een bedrag betaalt dat gelijk is aan de FuelEU-boete die het resultaat is van de vermenigvuldiging van 1,5 EUR met de vastgestelde totale stroombehoefte van het schip op zijn ligplaats en met het totale aantal uren, naar boven afgerond tot het dichtstbijzijnde hele uur, dat in strijd met de voorschriften van artikel 6 door het schip op de ligplaats is doorgebracht.

6.   De lidstaten beschikken op nationaal niveau over het noodzakelijke wettelijke en administratieve kader om de naleving van de verplichtingen met betrekking tot de oplegging, betaling en inning van de FuelEU-boetes te garanderen.

7.   De in dit artikel bedoelde acties en het bewijs van de betalingen van de FuelEU-boetes worden onverwijld in de FuelEU-databank geregistreerd door de entiteiten die deze acties hebben uitgevoerd of die betaling hebben gedaan.

8.   De maatschappij blijft verantwoordelijk voor de betaling van de FuelEU-boetes, onverminderd de mogelijkheid voor de maatschappij om contractuele overeenkomsten te sluiten met de commerciële exploitanten van het schip waarin wordt bepaald dat de commerciële exploitanten aansprakelijk zijn voor het vergoeden van de maatschappij voor het betalen van de FuelEU-boetes, indien de verantwoordelijkheid voor de aankoop van de brandstof of de exploitatie van het schip wordt gedragen door de commerciële exploitant. Voor de toepassing van dit lid wordt onder “exploitatie van het schip” verstaan, het bepalen van de vervoerde vracht, de route en de snelheid van het schip.

9.   De maatschappij blijft verantwoordelijk voor de betaling van de FuelEU-boetes, onverminderd de mogelijkheid voor de maatschappij om contractuele overeenkomsten te sluiten met brandstofleveranciers waarin wordt bepaald dat de brandstofleveranciers aansprakelijk zijn voor het vergoeden van de maatschappij voor het betalen van de FuelEU-boetes.

10.   De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 28 gedelegeerde handelingen vast te stellen tot wijziging van bijlage IV, teneinde de factor aan te passen die is aangegeven in cel 7 en, indien van toepassing, cel 14 van de tabel in deel B van die bijlage en die wordt gebruikt in de in lid 1 van dit artikel bedoelde formule, op basis van de evolutie van de energiekosten, en tot wijziging van de in lid 5 van dit artikel vastgelegde vermenigvuldigingsfactor, op basis van de indexering van de gemiddelde elektriciteitskosten in de Unie.

11.   De lidstaten moeten ernaar streven dat de uit de FuelEU-boetes gegenereerde inkomsten, of het equivalent daarvan in financiële waarde, worden gebruikt om de snelle toepassing en het gebruik van hernieuwbare en koolstofarme brandstoffen in de maritieme sector te ondersteunen, door de productie van grotere hoeveelheden hernieuwbare en koolstofarme brandstoffen voor de die sector te stimuleren, de aanleg van geschikte bunkervoorzieningen of de infrastructuur voor walstroomvoorzieningen in havens te faciliteren en het ontwikkelen, testen en toepassen van de meest innovatieve technologieën in de vloot te ondersteunen om aanzienlijke emissiereducties te realiseren.

Uiterlijk op 30 juni 2030, en vervolgens om de vijf jaar, publiceren de lidstaten een verslag over het gebruik van de inkomsten uit de FuelEU-boetes in de periode van vijf jaar voorafgaand aan het jaar van elk verslag, met inbegrip van informatie over de begunstigden en hoeveel er is uitgegeven aan de in de eerste alinea genoemde doelstellingen.

Artikel 24

Verplichting om een geldig FuelEU-conformiteitsdocument te hebben

1.   Uiterlijk op 30 juni van de verificatieperiode moeten schepen die aankomen in, zich bevinden in of vertrekken uit een haven onder de jurisdictie van een lidstaat, of die tijdens de overeenkomstige verslagperiode reizen hebben gemaakt, een geldig FuelEU-conformiteitsdocument hebben.

2.   Het overeenkomstig artikel 22 voor het desbetreffende schip afgegeven FuelEU-conformiteitsdocument vormt een bewijs van naleving van deze verordening.

Artikel 25

Handhaving

1.   De lidstaten stellen regels vast betreffende de sancties die van toepassing zijn op inbreuken op deze verordening en nemen alle nodige maatregelen om te waarborgen dat die sancties worden uitgevoerd. De sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. De lidstaten stellen de Commissie van die voorschriften en maatregelen in kennis en delen haar onmiddellijk alle latere wijzigingen daarin mee.

2.   Elke lidstaat zorgt ervoor dat bij elke inspectie van een schip in een haven onder zijn jurisdictie die wordt uitgevoerd overeenkomstig Richtlijn 2009/16/EG, ook wordt nagegaan of het schip een geldig FuelEU-conformiteitsdocument heeft.

3.   Indien een schip gedurende twee of meer opeenvolgende verslagperioden de in artikel 24 bedoelde verplichting niet is nagekomen, en als het niet is gelukt de naleving van deze verordening met andere handhavingsmaatregelen af te dwingen, kan de bevoegde autoriteit van de lidstaat van de aanloophaven, ten aanzien van een schip dat niet onder de vlag van die lidstaat vaart en na de betrokken maatschappij in de gelegenheid te hebben gesteld haar opmerkingen kenbaar te maken, een verwijderingsbevel uitvaardigen. Indien de bevoegde autoriteit van de lidstaat van de aanloophaven besluit een verwijderingsbevel uit te vaardigen, stelt zij de Commissie, de overige lidstaten en de betrokken vlaggenstaat daarvan in kennis via de FuelEU-databank. Iedere lidstaat, met uitzondering van de lidstaat waarvan het schip de vlag voert, weigert het schip waarop het verwijderingsbevel betrekking heeft, toegang tot al zijn havens totdat de maatschappij haar verplichtingen nakomt. Indien een schip gedurende twee of meer opeenvolgende verslagperioden niet aan de in artikel 24 bedoelde verplichting heeft voldaan en binnenloopt in een haven van zijn vlaggenstaat, gelast de betrokken lidstaat, terwijl dat schip in één van zijn havens ligt, na de betrokken maatschappij in de gelegenheid te hebben gesteld haar opmerkingen kenbaar te maken, een aanhouding tot de maatschappij haar verplichtingen nakomt.

4.   De betrokken maatschappij bevestigt de naleving van de verplichting om een geldig FuelEU-conformiteitsdocument te hebben door kennisgeving van een geldig FuelEU-conformiteitsdocument aan de bevoegde nationale autoriteit die het verwijderingsbevel heeft uitgevaardigd. Dit lid laat de internationale wetten die van toepassing zijn op schepen in nood onverlet.

5.   Sancties die door een lidstaat tegen een bepaald schip zijn ingesteld, worden via de FuelEU-databank gemeld aan de Commissie, de overige lidstaten en de betrokken vlaggenstaat.

Artikel 26

Recht op herziening

1.   Maatschappijen hebben het recht een aanvraag in te dienen voor een herziening van de berekeningen en van de maatregelen die de verificateur hun uit hoofde van deze verordening heeft opgelegd, met inbegrip van de weigering om een FuelEU-conformiteitsdocument af te geven overeenkomstig artikel 22, lid 1.

De herzieningsaanvraag wordt binnen een maand na de kennisgeving van het resultaat van de berekening of van de maatregel van de verificateur ingediend bij de bevoegde autoriteit van de lidstaat waarin de verificateur is geaccrediteerd.

2.   De uit hoofde van deze verordening door de bevoegde autoriteit van een lidstaat genomen besluiten kunnen door een rechterlijke instantie van de lidstaat van die bevoegde autoriteit worden getoetst.

Artikel 27

Bevoegde autoriteiten

De lidstaten duiden een of meer bevoegde autoriteiten aan als verantwoordelijke voor de toepassing en handhaving van deze verordening (“bevoegde autoriteiten”) en delen hun naam en contactgegevens mee aan de Commissie. De Commissie publiceert de lijst van bevoegde autoriteiten op haar website.

Hoofdstuk VI

Gedelegeerde en uitvoeringsbevoegdheden en slotbepalingen

Artikel 28

Uitoefening van de bevoegdheidsdelegatie

1.   De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend onder de in dit artikel neergelegde voorwaarden.

2.   De bevoegdheid tot vaststelling van de in artikel 4, lid 4, artikel 5, lid 7, artikel 6, lid 6, artikel 14, lid 5, en artikel 23, lid 10, bedoelde gedelegeerde handelingen wordt aan de Commissie toegekend voor onbepaalde tijd met ingang van 12 oktober 2023.

3.   Het Europees Parlement of de Raad kan de in artikel 4, lid 4, artikel 5, lid 7, artikel 6, lid 6, artikel 14, lid 5, en artikel 23, lid 10, bedoelde bevoegdheidsdelegatie te allen tijde intrekken. Het besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheid. Het wordt van kracht op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een daarin genoemde latere datum. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet.

4.   Vóór de vaststelling van een gedelegeerde handeling raadpleegt de Commissie de door elke lidstaat aangewezen deskundigen overeenkomstig de beginselen die zijn neergelegd in het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 over beter wetgeven.

5.   Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, doet zij daarvan gelijktijdig kennisgeving aan het Europees Parlement en de Raad.

6.   Een op grond van artikel 4, lid 4, artikel 5, lid 7, artikel 6, lid 6, artikel 14, lid 5, en artikel 23, lid 10, vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement noch de Raad daartegen binnen een termijn van twee maanden na de kennisgeving van de handeling aan het Europees Parlement en de Raad bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad voor het verstrijken van die termijn de Commissie hebben meegedeeld dat zij daartegen geen bezwaar zullen maken. Die termijn wordt op initiatief van het Europees Parlement of de Raad met twee maanden verlengd.

Artikel 29

Comitéprocedure

1.   De Commissie wordt bijgestaan door het bij Verordening (EG) nr. 2099/2002 van het Europees Parlement en de Raad (25) ingestelde Comité voor maritieme veiligheid en voorkoming van verontreiniging door schepen (COSS). Dat comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011.

2.   Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 4 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing.

3.   Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 5 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing. Indien door het comité geen advies wordt uitgebracht, neemt de Commissie de ontwerpuitvoeringshandeling niet aan en is artikel 5, lid 4, derde alinea, van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing.

Artikel 30

Verslagen en toetsing

1.   Uiterlijk op 23 september 2024 dient de Commissie bij het Europees Parlement en de Raad een verslag in waarin de wisselwerking en de convergentie tussen deze verordening en Verordening (EU) 2015/757 of eventuele andere sectorale rechtshandelingen worden onderzocht. Dit verslag kan zo nodig vergezeld gaan van een wetgevingsvoorstel.

2.   Uiterlijk op 31 december 2027, en vervolgens uiterlijk om de vijf jaar, brengt de Commissie verslag uit aan het Europees Parlement en de Raad over de resultaten van een evaluatie inzake de werking van deze verordening, inclusief de mogelijke gevolgen van marktverstoringen of het ontwijken van havens; inzake de ontwikkeling van de emissievrije technologieën in het zeevervoer en hun markt, alsook van de technologieën en de markt voor hernieuwbare en koolstofarme brandstoffen en voor de walstroomvoorziening, waaronder op ankerplaatsen; inzake het gebruik van de inkomsten uit de FuelEU-boetes; en inzake de gevolgen van deze verordening voor het concurrentievermogen van de maritieme sector in de Unie.

In dat verslag beraadt de Commissie zich op onder andere:

| a) | het materiële en geografische toepassingsgebied van deze verordening, wat betreft het verlagen van de in artikel 2, lid 1, bedoelde minimale brutotonnage of het verhogen van het deel van de energie dat schepen gebruiken voor reizen van en naar derde landen als bedoeld in artikel 2, lid 1, punt d); |
| --- | --- |

a)

het materiële en geografische toepassingsgebied van deze verordening, wat betreft het verlagen van de in artikel 2, lid 1, bedoelde minimale brutotonnage of het verhogen van het deel van de energie dat schepen gebruiken voor reizen van en naar derde landen als bedoeld in artikel 2, lid 1, punt d);

| b) | de in artikel 4, lid 2, genoemde termijn, met het oog op het verwezenlijken van de doelstellingen van Verordening (EU) 2021/1119; |
| --- | --- |

b)

de in artikel 4, lid 2, genoemde termijn, met het oog op het verwezenlijken van de doelstellingen van Verordening (EU) 2021/1119;

| c) | de scheepstypen en -grootte waarop artikel 6, lid 1, van toepassing is en de uitbreiding van de in artikel 6, lid 1, bedoelde verplichtingen tot schepen op ankerplaatsen; |
| --- | --- |

c)

de scheepstypen en -grootte waarop artikel 6, lid 1, van toepassing is en de uitbreiding van de in artikel 6, lid 1, bedoelde verplichtingen tot schepen op ankerplaatsen;

| d) | de in artikel 6, lid 5, bedoelde uitzonderingen; |
| --- | --- |

d)

de in artikel 6, lid 5, bedoelde uitzonderingen;

| e) | de berekening van de via de walstroomvoorziening geleverde elektriciteit in bijlage I en de in bijlage II gedefinieerde “bron tot tank”-emissiefactor die verband houdt met die elektriciteit; |
| --- | --- |

e)

de berekening van de via de walstroomvoorziening geleverde elektriciteit in bijlage I en de in bijlage II gedefinieerde “bron tot tank”-emissiefactor die verband houdt met die elektriciteit;

| f) | de mogelijkheid om in het toepassingsgebied van deze verordening specifieke mechanismen voor de meest duurzame en innovatieve brandstoftechnologieën met een aanzienlijk decarbonisatiepotentieel op te nemen, teneinde een duidelijk en voorspelbaar rechtskader tot stand te brengen en de marktontwikkeling en toepassing van dergelijke brandstoftechnologieën aan te moedigen; |
| --- | --- |

f)

de mogelijkheid om in het toepassingsgebied van deze verordening specifieke mechanismen voor de meest duurzame en innovatieve brandstoftechnologieën met een aanzienlijk decarbonisatiepotentieel op te nemen, teneinde een duidelijk en voorspelbaar rechtskader tot stand te brengen en de marktontwikkeling en toepassing van dergelijke brandstoftechnologieën aan te moedigen;

| g) | de berekening van de nalevingsbalans voor schepen die verzoeken om uitsluiting van de extra energie die wordt gebruikt als gevolg van het varen in ijsomstandigheden, zoals vastgelegd in de bijlagen IV en V, en de mogelijke verlenging van de geldigheid van deze bepalingen na 31 december 2034; |
| --- | --- |

g)

de berekening van de nalevingsbalans voor schepen die verzoeken om uitsluiting van de extra energie die wordt gebruikt als gevolg van het varen in ijsomstandigheden, zoals vastgelegd in de bijlagen IV en V, en de mogelijke verlenging van de geldigheid van deze bepalingen na 31 december 2034;

| h) | de mogelijkheid om door wind geleverde energie op te nemen in de berekening van de broeikasgasintensiteit van de aan boord gebruikte energie, zoals vastgelegd in bijlage I, mits er een verifieerbare methode beschikbaar is voor de monitoring en registratie van energie uit windvoortstuwing; |
| --- | --- |

h)

de mogelijkheid om door wind geleverde energie op te nemen in de berekening van de broeikasgasintensiteit van de aan boord gebruikte energie, zoals vastgelegd in bijlage I, mits er een verifieerbare methode beschikbaar is voor de monitoring en registratie van energie uit windvoortstuwing;

| i) | de mogelijkheid om nieuwe technologieën om broeikasgasemissies te verminderen, zoals koolstofafvang aan boord, op te nemen in de berekening van de broeikasgasintensiteit van de aan boord gebruikte energie en van de nalevingsbalans, zoals vastgelegd in respectievelijk bijlage I en bijlage IV, mits er een verifieerbare methode beschikbaar is voor de monitoring en registratie van energie uit koolstofafvang; |
| --- | --- |

i)

de mogelijkheid om nieuwe technologieën om broeikasgasemissies te verminderen, zoals koolstofafvang aan boord, op te nemen in de berekening van de broeikasgasintensiteit van de aan boord gebruikte energie en van de nalevingsbalans, zoals vastgelegd in respectievelijk bijlage I en bijlage IV, mits er een verifieerbare methode beschikbaar is voor de monitoring en registratie van energie uit koolstofafvang;

| j) | de mogelijkheid om extra elementen in deze verordening op te nemen, met name emissies van zwarte koolstof; |
| --- | --- |

j)

de mogelijkheid om extra elementen in deze verordening op te nemen, met name emissies van zwarte koolstof;

| k) | de noodzaak van maatregelen om te reageren op pogingen van maatschappijen om zich aan de vereisten van deze verordening te onttrekken. |
| --- | --- |

k)

de noodzaak van maatregelen om te reageren op pogingen van maatschappijen om zich aan de vereisten van deze verordening te onttrekken.

De Commissie overweegt, indien nodig, of dat verslag vergezeld gaat van een voorstel tot wijziging van deze verordening.

3.   De Commissie neemt in het in lid 2 bedoelde verslag een evaluatie op van de sociale gevolgen van deze verordening in de maritieme sector, onder meer voor de werknemers.

4.   Bij de voorbereiding van het in lid 2 bedoelde verslag houdt de Commissie rekening met de mate waarin de toepassing van deze verordening aan de doelstellingen heeft voldaan en in hoeverre de verordening het concurrentievermogen van de maritieme sector heeft beïnvloed. In dat verslag houdt de Commissie ook rekening met de interactie van deze verordening met andere desbetreffende rechtshandelingen van de Unie en brengt zij alle bepalingen in kaart die geactualiseerd en vereenvoudigd kunnen worden. Daarnaast moet er in het verslag aandacht worden besteed aan acties en maatregelen die zijn of kunnen worden genomen om de totale kosten van de maritieme sector te drukken. Als onderdeel van de analyse van de Commissie over de doeltreffendheid van deze verordening bevat het verslag ook een beoordeling van de lasten die deze verordening voor bedrijven met zich meebrengt.

De Commissie overweegt, indien nodig, of dat verslag vergezeld moet gaan van een voorstel tot wijziging van deze verordening, in het licht van de conclusies van het in de eerste alinea bedoelde verslag.

5.   Indien de IMO een wereldwijde norm voor broeikasgassen van brandstoffen of wereldwijde grenswaarden voor broeikasgasintensiteit van de door schepen aan boord gebruikte energie vaststelt, dient de Commissie onverwijld een verslag in bij het Europees Parlement en de Raad. In dat verslag onderzoekt de Commissie de ambitie van die maatregel in het licht van de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs en de algemene milieu-integriteit ervan. Zij onderzoekt ook alle kwesties in verband met de mogelijke koppeling van deze verordening aan of afstemming op die wereldwijde maatregel, met inbegrip van de noodzaak om dubbele regelgeving voor broeikasgasemissies door zeevervoer op zowel Unie- als internationaal niveau te voorkomen.

In voorkomend geval kan dat verslag vergezeld gaan van een wetgevingsvoorstel tot wijziging van deze verordening, in overeenstemming met de afspraken inzake broeikasgasemissies voor de gehele economie van de Unie en met het oog op het behoud van de milieu-integriteit en de doeltreffendheid van de klimaatactie van de Unie.

6.   De Commissie monitort de uitvoering van deze verordening met betrekking tot zeevervoer, met name om ontwijkingspraktijken op te sporen teneinde dit gedrag in een vroeg stadium te voorkomen, ook in de ultraperifere gebieden.

De monitoringresultaten worden weergegeven in het verslag dat om de twee jaar moet worden opgesteld als bedoeld in artikel 3 octies, lid 3, van Richtlijn 2003/87/EG.

Artikel 31

Wijziging van Richtlijn 2009/16/EG

Het volgende punt wordt toegevoegd aan de lijst in bijlage IV bij Richtlijn 2009/16/EG:

| “51. | Het FuelEU-conformiteitsdocument dat is afgegeven op grond van Verordening (EU) 2023/1805 van het Europees Parlement en de Raad (*1). |
| --- | --- |

“51.

Het FuelEU-conformiteitsdocument dat is afgegeven op grond van Verordening (EU) 2023/1805 van het Europees Parlement en de Raad (*1).

*1

Artikel 32

Inwerkingtreding

Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Publicatieblad van de Europese Unie

Zij is van toepassing met ingang van 1 januari 2025, met uitzondering van de artikelen 8 en 9, die van toepassing zijn met ingang van 31 augustus 2024.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Straatsburg, 13 september 2023.

Voor het Europees Parlement

De voorzitter

R. METSOLA

Voor de Raad

De voorzitter

J. M. ALBARES BUENO

---

(1)  
  PB C 152 van 6.4.2022, blz. 145.

1

(2)  Standpunt van het Europees Parlement van 11 juli 2023 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 25 juli 2023.

2

(3)  Europese Commissie, directoraat-generaal Maritieme Zaken en Visserij, Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek, Addamo, A., Calvo Santos, A., Guillén, J., et al., The EU blue economy report 2022, Bureau voor publicaties van de Europese Unie, 2022, https://data.europa.eu/doi/10.2771/793264.

3

(4)  Verordening (EU) 2021/1119 van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 2021 tot vaststelling van een kader voor de verwezenlijking van klimaatneutraliteit, en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 401/2009 en Verordening (EU) 2018/1999 ("Europese klimaatwet") (PB L 243 van 9.7.2021, blz. 1).

4

(5)  
  PB L 282 van 19.10.2016, blz. 4.

5

(6)  Verordening (EU) 2023/1804 van het Europees Parlement en de Raad van 13 september 2023 betreffende de uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen en tot intrekking van Richtlijn 2014/94/EU (zie bladzijde 1 van dit Publicatieblad).

6

(7)  Richtlijn (EU) 2023/959 van het Europees Parlement en de Raad van 10 mei 2023 tot wijziging van Richtlijn 2003/87/EG tot vaststelling van een systeem voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Unie en Besluit (EU) 2015/1814 betreffende de instelling en de werking van een marktstabiliteitsreserve voor de EU-regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten (PB L 130 van 16.5.2023, blz. 134).

7

(8)  Richtlijn (EU) 2018/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2018 ter bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen (PB L 328 van 21.12.2018, blz. 82).

8

(9)  Verordening (EU) 2018/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2018 inzake de governance van de energie-unie en van de klimaatactie, tot wijziging van Verordeningen (EG) nr. 663/2009 en (EG) nr. 715/2009 van het Europees Parlement en de Raad, Richtlijnen 94/22/EG, 98/70/EG, 2009/31/EG, 2009/73/EG, 2010/31/EU, 2012/27/EU en 2013/30/EU van het Europees Parlement en de Raad, Richtlijnen 2009/119/EG en (EU) 2015/652 van de Raad, en tot intrekking van Verordening (EU) nr. 525/2013 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 328 van 21.12.2018, blz. 1).

9

(10)  Richtlijn 98/70/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 1998 betreffende de kwaliteit van benzine en van dieselbrandstof en tot wijziging van Richtlijn 93/12/EEG van de Raad (PB L 350 van 28.12.1998, blz. 58).

10

(11)  Richtlijn (EU) 2015/652 van de Raad van 20 april 2015 tot vaststelling van berekeningsmethoden en rapportageverplichtingen overeenkomstig Richtlijn 98/70/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de kwaliteit van benzine en van dieselbrandstof (PB L 107 van 25.4.2015, blz. 26).

11

(12)  Verordening (EU) 2017/352 van het Europees Parlement en de Raad van 15 februari 2017 tot vaststelling van een kader voor het verrichten van havendiensten en gemeenschappelijke regels inzake de financiële transparantie van havens (PB L 57 van 3.3.2017, blz. 1).

12

(13)  Verordening (EU) 2015/757 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2015 betreffende de monitoring, de rapportage en de verificatie van kooldioxide-emissies door maritiem vervoer en tot wijziging van Richtlijn 2009/16/EG (PB L 123 van 19.5.2015, blz. 55).

13

(14)  Verordening (EEG) nr. 3577/92 van de Raad van 7 december 1992 houdende toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer binnen de lidstaten (cabotage in het zeevervoer) (PB L 364 van 12.12.1992, blz. 7).

14

(15)  Verordening (EG) nr. 336/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 15 februari 2006 inzake de implementatie van de Internationale Veiligheidsmanagementcode in de Gemeenschap en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 3051/95 van de Raad (PB L 64 van 4.3.2006, blz. 1).

15

(16)  Richtlijn 2014/94/EU van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2014 betreffende de uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen (PB L 307 van 28.10.2014, blz. 1).

16

(17)  Verordening (EG) nr. 765/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 9 juli 2008 tot vaststelling van de eisen inzake accreditatie en markttoezicht betreffende het verhandelen van producten en tot intrekking van Verordening (EEG) nr. 339/93 (PB L 218 van 13.8.2008, blz. 30).

17

(18)  Richtlijn 2009/16/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 betreffende havenstaatcontrole (PB L 131 van 28.5.2009, blz. 57).

18

(19)  Richtlijn 2009/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 betreffende de naleving van vlaggenstaatverplichtingen (PB L 131 van 28.5.2009, blz. 132).

19

(20)  Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een systeem voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Unie en tot wijziging van Richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275 van 25.10.2003, blz. 32).

20

(21)  
  PB L 123 van 12.5.2016, blz. 1.

21

(22)  Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (PB L 55 van 28.2.2011, blz. 13).

22

(23)  Richtlijn (EU) 2016/802 van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2016 betreffende een vermindering van het zwavelgehalte van bepaalde vloeibare brandstoffen (PB L 132 van 21.5.2016, blz. 58).

23

(24)  Verordening (EG) nr. 1406/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2002 tot oprichting van een Europees Agentschap voor maritieme veiligheid (PB L 208 van 5.8.2002, blz. 1).

24

(25)  Verordening (EG) nr. 2099/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 5 november 2002 betreffende de oprichting van het Comité voor maritieme veiligheid en voorkoming van verontreiniging door schepen (COSS) en houdende wijziging van de verordeningen op het gebied van maritieme veiligheid en voorkoming van verontreiniging door schepen (PB L 324 van 29.11.2002, blz. 1).

25

---

BIJLAGE I

Methode voor het vaststellen van de broeikasgasintensiteit van de door een schip aan boord gebruikte energie

Voor de berekening van de broeikasgasintensiteit van de door een schip aan boord gebruikte energie, wordt de volgende formule toegepast, vergelijking (1) genoemd:

| ) Vergelijking (1) |
| --- |
| WtT | |
| TtW | |
| fwind | Beloningsfactor voor door wind ondersteunde voortstuwing |

Formula

WtT

Formula

TtW

Formula

fwind

Beloningsfactor voor door wind ondersteunde voortstuwing

Voor de doeleinden van vergelijking (1) worden de gebruikte termen en notaties in de onderstaande tabel weergegeven:

| Term | Toelichting |
| --- | --- |
| i | Index van de in de verslagperiode aan het schip geleverde brandstoftypen |
| j | Index van de brandstofverbruikerseenheden aan boord van het schip. Voor de toepassing van deze verordening wordt onder brandstofverbruikerseenheden verstaan: de hoofdmotor(en), hulpmotor(en), ketels, brandstofcellen en afvalverbrandingsinstallaties. |
| k | Index van de walstroomaansluitpunten |
| n | Het totale aantal in de verslagperiode aan het schip geleverde brandstoftypen |
| c | Het totale aantal walstroomaansluitpunten |
| m | Het totale aantal brandstofverbruikerseenheden |
| Mi,j | Massa van brandstof i verbruikt door brandstofverbruikerseenheid j [gFuel] |
| Ek | Aan het schip geleverde elektriciteit per walstroomaansluitpunt k [MJ] |
| CO2eqWtT,i | WtT broeikasgasemissiefactor van brandstof i [g CO2eq/MJ] |
| | WtT broeikasgasemissiefactor voor de aan het schip op zijn ligplaats geleverde elektriciteit per walstroomaansluitpunt k [g CO2eq/MJ] |
| LCVi | Calorische onderwaarde van brandstof i [MJ/gFuel] |
| RWDi | In het geval van brandstof van niet-biologische oorsprong kan van 1 januari 2025 tot en met 31 december 2033 een beloningsfactor van 2 worden toegepast. In alle andere gevallen: RWDi = 1. |
| Cslipj | Coëfficiënt van niet-verbrande brandstof als percentage van de massa van brandstof i verbruikt door brandstofverbruikerseenheid j [%]. Cslip omvat vluchtige en verloren gegane emissies |
| | TtW broeikasgasemissiefactoren door verbrande brandstof i in brandstofverbruikerseenheid j [gGHG/gFuel] |
| CO2eq,TtWi,j | TtW CO2-equivalente uitstoot van verbrande brandstof i in brandstofverbruikerseenheid j [g CO2eq/gFuel]





  Vergelijking (2) |
| | TtW broeikasgasemissiefactoren door brandstofverlies naar brandstofverbruikerseenheid j [gGHG/gFuel] |
| CO2eq,TtWslipi,j | TtW CO2-equivalente uitstoot van verloren gegane brandstof i naar brandstofverbruikerseenheid j [g CO2eq/gFuel]





  Waarbij: Csf CO2, en Csf N2O, = 0.
  Csf CH4j = 1. |
| | Aardopwarmingsvermogen van CO2, CH4 en N2O over 100 jaar, zoals bepaald in Richtlijn (EU) 2018/2001, bijlage V, deel C, punt 4. |

Term

Toelichting

i

Index van de in de verslagperiode aan het schip geleverde brandstoftypen

j

Index van de brandstofverbruikerseenheden aan boord van het schip. Voor de toepassing van deze verordening wordt onder brandstofverbruikerseenheden verstaan: de hoofdmotor(en), hulpmotor(en), ketels, brandstofcellen en afvalverbrandingsinstallaties.

k

Index van de walstroomaansluitpunten

n

Het totale aantal in de verslagperiode aan het schip geleverde brandstoftypen

c

Het totale aantal walstroomaansluitpunten

m

Het totale aantal brandstofverbruikerseenheden

Mi,j

Massa van brandstof i verbruikt door brandstofverbruikerseenheid j [gFuel]

Ek

Aan het schip geleverde elektriciteit per walstroomaansluitpunt k [MJ]

CO2eqWtT,i

WtT broeikasgasemissiefactor van brandstof i [g CO2eq/MJ]

Formula

WtT broeikasgasemissiefactor voor de aan het schip op zijn ligplaats geleverde elektriciteit per walstroomaansluitpunt k [g CO2eq/MJ]

LCVi

Calorische onderwaarde van brandstof i [MJ/gFuel]

RWDi

In het geval van brandstof van niet-biologische oorsprong kan van 1 januari 2025 tot en met 31 december 2033 een beloningsfactor van 2 worden toegepast. In alle andere gevallen: RWDi = 1.

Cslipj

Coëfficiënt van niet-verbrande brandstof als percentage van de massa van brandstof i verbruikt door brandstofverbruikerseenheid j [%]. Cslip omvat vluchtige en verloren gegane emissies

Formula

Formula

TtW broeikasgasemissiefactoren door verbrande brandstof i in brandstofverbruikerseenheid j [gGHG/gFuel]

CO2eq,TtWi,j

TtW CO2-equivalente uitstoot van verbrande brandstof i in brandstofverbruikerseenheid j [g CO2eq/gFuel]

Formula

Vergelijking (2)

Formula

Formula

TtW broeikasgasemissiefactoren door brandstofverlies naar brandstofverbruikerseenheid j [gGHG/gFuel]

CO2eq,TtWslipi,j

TtW CO2-equivalente uitstoot van verloren gegane brandstof i naar brandstofverbruikerseenheid j [g CO2eq/gFuel]

Formula

Waarbij: Csf CO2, en Csf N2O, = 0.

Csf CH4j = 1.

Formula

Formula

Aardopwarmingsvermogen van CO2, CH4 en N2O over 100 jaar, zoals bepaald in Richtlijn (EU) 2018/2001, bijlage V, deel C, punt 4.

Voor de toepassing van deze verordening wordt de term
  Formula
  in de teller van vergelijking (1) ingesteld op nul.

Methode voor het bepalen van [Mi]

De brandstofmassa [Mi] wordt bepaald aan de hand van de hoeveelheid die overeenkomstig het rapportagekader van Verordening (EU) 2015/757 wordt gerapporteerd voor reizen binnen het toepassingsgebied van deze verordening, op basis van de door de maatschappij gekozen monitoringmethode.

Methode voor het bepalen van WtT broeikasgasemissiefactoren

De WtT-emissies worden bepaald op basis van de in deze bijlage opgenomen methode zoals vermeld in vergelijking (1).

De standaardwaarden van de WtT broeikasgasemissiefactoren (CO2eqWtT,i) zijn opgenomen in bijlage II.

Voor fossiele brandstoffen worden uitsluitend de standaardwaarden van bijlage II gebruikt.

De werkelijke waarden mogen worden gebruikt op voorwaarde dat zij gecertificeerd zijn in het kader van een regeling die door de Commissie overeenkomstig artikel 30, leden 5, en 6, van Richtlijn (EU) 2018/2001 is erkend voor biobrandstoffen, biogas, hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong en brandstoffen op basis van hergebruikte koolstof, of, indien van toepassing, overeenkomstig de desbetreffende bepalingen van de rechtshandelingen van de Unie voor de interne markten voor hernieuwbare gassen, aardgas en waterstof, overeenkomstig artikel 10, lid 4 van deze verordening.

Bunkerbrandstofleveringsnota’s

Krachtens de bestaande voorschriften van bijlage VI bij Marpol zijn bunkerbrandstofleveringsnota’s verplicht en wordt de informatie die in de bunkerbrandstofleveringsnota moet worden opgenomen, gespecificeerd.

Voor de toepassing van deze verordening:

| 1. | worden bunkerbrandstofleveringsnota’s, met inbegrip van andere brandstoffen dan fossiele aan boord gebruikte brandstoffen, aangevuld met de volgende informatie over die brandstoffen:






  — | calorische onderwaarde [MJ/g]; |
| --- | --- | --- |

1.

worden bunkerbrandstofleveringsnota’s, met inbegrip van andere brandstoffen dan fossiele aan boord gebruikte brandstoffen, aangevuld met de volgende informatie over die brandstoffen:

—

calorische onderwaarde [MJ/g];

| — | voor biobrandstoffen: E-waarden zoals vastgesteld overeenkomstig de methoden in Richtlijn (EU) 2018/2001, deel C van bijlage V en deel B van bijlage VI [g CO2 eq/MJ] en bijbehorend bewijs van naleving van de voorschriften van die richtlijn voor die brandstoffen, waarbij het brandstofproductiepad wordt aangegeven; |
| --- | --- |

—

voor biobrandstoffen: E-waarden zoals vastgesteld overeenkomstig de methoden in Richtlijn (EU) 2018/2001, deel C van bijlage V en deel B van bijlage VI [g CO2 eq/MJ] en bijbehorend bewijs van naleving van de voorschriften van die richtlijn voor die brandstoffen, waarbij het brandstofproductiepad wordt aangegeven;

| — | voor andere brandstoffen dan fossiele brandstoffen en biobrandstoffen: WtT broeikasgasemissiefactor [g CO2eq/MJ] en bijbehorend certificaat waarin het brandstofproductiepad wordt aangegeven. |
| --- | --- |

—

voor andere brandstoffen dan fossiele brandstoffen en biobrandstoffen: WtT broeikasgasemissiefactor [g CO2eq/MJ] en bijbehorend certificaat waarin het brandstofproductiepad wordt aangegeven.

| 2. | moet in geval van vermenging van producten voor elk product de krachtens deze verordening vereiste informatie worden verstrekt. |
| --- | --- |

2.

moet in geval van vermenging van producten voor elk product de krachtens deze verordening vereiste informatie worden verstrekt.

Elektriciteitsleveringsnota

Voor de toepassing van deze verordening bevatten de relevante elektriciteitsleveringsnota’s voor elektriciteit die aan het schip is geleverd, ten minste de volgende informatie:

| 1. | leverancier: naam, adres, telefoonnummer, e-mailadres, vertegenwoordiger; |
| --- | --- |

1.

leverancier: naam, adres, telefoonnummer, e-mailadres, vertegenwoordiger;

| 2. | ontvangend schip: IMO-nummer (MMSI), naam van het schip, scheepstype, vlag, scheepsvertegenwoordiger; |
| --- | --- |

2.

ontvangend schip: IMO-nummer (MMSI), naam van het schip, scheepstype, vlag, scheepsvertegenwoordiger;

| 3. | haven: naam, locatie (LOCODE), terminal/aanlegplaats; |
| --- | --- |

3.

haven: naam, locatie (LOCODE), terminal/aanlegplaats;

| 4. | walstroomaansluitpunt: details aansluitpunt; |
| --- | --- |

4.

walstroomaansluitpunt: details aansluitpunt;

| 5. | walstroomaansluittijd: datum/tijdstip van begin/einde; |
| --- | --- |

5.

walstroomaansluittijd: datum/tijdstip van begin/einde;

| 6. | geleverde energie: aan het leveringspunt toegewezen vermogensfractie (indien van toepassing) [kW], elektriciteitsverbruik (kWh) voor de facturatieperiode, informatie over piekvermogen (indien beschikbaar); |
| --- | --- |

6.

geleverde energie: aan het leveringspunt toegewezen vermogensfractie (indien van toepassing) [kW], elektriciteitsverbruik (kWh) voor de facturatieperiode, informatie over piekvermogen (indien beschikbaar);

| 7. | meteropneming. |
| --- | --- |

7.

meteropneming.

Methode voor het bepalen van TtW broeikasgasemissiefactoren

De TtW-emissies worden bepaald op basis van de in deze bijlage opgenomen methode zoals vermeld in vergelijking (1) en vergelijking (2).

De standaardwaarden van de TtW broeikasgasemissiefactoren (CO2eq,TtW,j) zijn opgenomen in bijlage II.

Overeenkomstig het in artikel 8 bedoelde monitoringplan en na beoordeling door de verificateur mag een maatschappij overeenkomstig artikel 10, lid 5, andere methoden zoals directe CO2eq-meting of laboratoriumtests gebruiken als die de algehele nauwkeurigheid van de berekening verhogen.

Methode voor het bepalen van TtW vluchtige en verloren gegane emissies

Vluchtige en verloren gegane emissies worden veroorzaakt door de hoeveelheid brandstof die de verbrandingskamer van de verbrandingseenheid niet bereikt of die niet door de brandstofverbruikerseenheid wordt verbruikt omdat zij niet worden verbrand of afgeblazen, of uit het systeem lekken. Voor de toepassing van deze verordening worden vluchtige en verloren gegane emissies verrekend als percentage van de massa van de door de brandstofverbruikerseenheid gebruikte brandstof. De standaardwaarden zijn opgenomen in bijlage II.

Methoden voor het bepalen van de beloningsfactoren voor door wind ondersteunde voortstuwing

Indien aan boord door wind ondersteunde voortstuwing is geïnstalleerd, kan een compensatiefactor worden toegepast die als volgt wordt bepaald:

| Beloningsfactor voor door wind ondersteunde voortstuwing — WIND (fwind) | |
| --- | --- |
| 0,99 | 0,05 |
| 0,97 | 0,1 |
| 0,95 | ≥ 0,15 |

Beloningsfactor voor door wind ondersteunde voortstuwing — WIND (fwind)

Formula

0,99

0,05

0,97

0,1

0,95

≥ 0,15

Waarbij:

| — | PWind het beschikbare effectieve vermogen van de door wind ondersteunde voortstuwingssystemen is en overeenkomt met feff * Peff zoals berekend overeenkomstig de richtsnoeren van 2021 voor de behandeling van innovatieve technologieën inzake energie-efficiëntie voor de berekening en verificatie van de bereikte energie-efficiëntie-ontwerpindex (EEDI) en energie-efficiëntie-index voor bestaande schepen (EEXI) (MEPC.1/Circ.896); |
| --- | --- |

—

PWind het beschikbare effectieve vermogen van de door wind ondersteunde voortstuwingssystemen is en overeenkomt met feff * Peff zoals berekend overeenkomstig de richtsnoeren van 2021 voor de behandeling van innovatieve technologieën inzake energie-efficiëntie voor de berekening en verificatie van de bereikte energie-efficiëntie-ontwerpindex (EEDI) en energie-efficiëntie-index voor bestaande schepen (EEXI) (MEPC.1/Circ.896);

| — | PProp het voortstuwingsvermogen van het schip is en overeenkomt met PME zoals gedefinieerd in de richtsnoeren van 2018 voor de berekeningsmethode van de EEDI voor nieuwe schepen (IMO-resolutie MEPC.364(79) en de richtsnoeren van 2021 voor de berekeningsmethode voor de bereikte EEXI (IMO-resolutie MEPC.333(76)). Indien een of meer asmotoren zijn geïnstalleerd, PProp = PME + PPTI(i),shaft. |
| --- | --- |

—

PProp het voortstuwingsvermogen van het schip is en overeenkomt met PME zoals gedefinieerd in de richtsnoeren van 2018 voor de berekeningsmethode van de EEDI voor nieuwe schepen (IMO-resolutie MEPC.364(79) en de richtsnoeren van 2021 voor de berekeningsmethode voor de bereikte EEXI (IMO-resolutie MEPC.333(76)). Indien een of meer asmotoren zijn geïnstalleerd, PProp = PME + PPTI(i),shaft.

De broeikasgasintensiteitsindex van het schip wordt dan berekend door het resultaat van vergelijking (1) te vermenigvuldigen met de beloningsfactor.

---

BIJLAGE II

Standaardemissiefactoren

De standaardemissiefactoren in de onderstaande tabel worden gebruikt voor de bepaling van de in bijlage I bij deze verordening bedoelde broeikasgasintensiteitsindex, behalve wanneer maatschappijen van deze standaardemissiefactoren afwijken overeenkomstig artikel 10, leden 4 en 5 van deze verordening.

In onderstaande tabel:

| — | betekent TM: te meten; |
| --- | --- |

—

betekent TM: te meten;

| — | betekent NB: niet beschikbaar; |
| --- | --- |

—

betekent NB: niet beschikbaar;

| — | staat een streepje voor: “niet van toepassing”; |
| --- | --- |

—

staat een streepje voor: “niet van toepassing”;

| — | wordt E vastgesteld overeenkomstig de methoden van Richtlijn (EU) 2018/2001, bijlage V, deel C, en bijlage VI, deel B. |
| --- | --- |

—

wordt E vastgesteld overeenkomstig de methoden van Richtlijn (EU) 2018/2001, bijlage V, deel C, en bijlage VI, deel B.

Indien een cel TM of NB aangeeft, tenzij overeenkomstig artikel 10 een waarde wordt aangetoond, wordt de hoogste standaardwaarde van de brandstofklasse in dezelfde kolom gebruikt.

Indien voor een bepaalde brandstofklasse alle cellen in dezelfde kolom ofwel TM ofwel NB aangeven, tenzij overeenkomstig artikel 10 een waarde wordt aangetoond, moet de standaardwaarde van het minst gunstige traject voor fossiele brandstoffen worden gebruikt. Deze regel geldt niet voor kolom 9, waar TM of NB verwijst naar niet beschikbare waarden voor de brandstofgebruiker. Indien er geen standaardwaarde bestaat, zou er een gecertificeerde waarde overeenkomstig artikel 10, lid 5, moeten worden gebruikt.

| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| | WtT | TtW |
| Brandstofklasse | Trajectnaam | LCV | CO2eq WtT | Brandstofverbruikers-eenheidklasse | | | | Cslip

  Als percentage van de massa van de door de motor verbruikte brandstof |
| Fossiele brandstoffen | Zware stookolie
  ISO 8217-klassen RME tot en met RMK | 0,0405 | 13,5 | Alle interne verbrandingsmotoren | 3,114 | 0,00005 | 0,00018 | — |
| Lichte stookolie
  ISO 8217-klassen RMA tot en met RMD | 0,041 | 13,2 | Alle interne verbrandingsmotoren | 3,151 | 0,00005 | 0,00018 | — |
| Dieselolie voor de scheepvaart
  Gasolie voor de scheepvaart
  ISO 8217-klassen DMX tot en met DMB | 0,0427 | 14,4 | Alle interne verbrandingsmotoren | 3,206 | 0,00005 | 0,00018 | — |
| Fossiele brandstoffen | LNG | 0,0491 | 18,5 | LNG Otto (dualfuel middelhoog toerental) | 2,750 | 0 | 0,00011 | 3,1 |
| LNG Otto (dualfuel laag toerental) | 1,7 |
| LNG Diesel (dualfuel laag toerental) | 0,2 |
| LBSI | 2,6 |
| LPG | 0,046 | 7,8 | Alle interne verbrandingsmotoren | 3,030 butaan
  3,000 propaan | TM | TM | NB |
| H2
  (aardgas) | 0,12 | 132 | Brandstofcellen | 0 | 0 | — | — |
| Interne verbrandingsmotoren | 0 | 0 | TM |
| NH3
  (aardgas) | 0,0186 | , | Brandstofcellen | 0 | NB | TM | NB |
| Interne verbrandingsmotoren | 0 | NB | TM | NB |
| Methanol
  (aardgas) | 0,0199 | 31,3 | Alle interne verbrandingsmotoren | 1,375 | TM | TM | — |
| Biobrandstoffen | Productietrajecten voor ethanol van Richtlijn (EU) 2018/2001 | Waarde zoals vermeld in bijlage III bij Richtlijn (EU) 2018/2001 | | Alle interne verbrandingsmotoren | 1,913 | TM | TM | — |
| Biodiesel
  Productietrajecten van Richtlijn (EU) 2018/2001 | Alle interne verbrandingsmotoren | 2,834 | TM | TM | — |
| Waterstofbehandelde plantaardige olie (HVO)
  Productietrajecten van Richtlijn (EU) 2018/2001 | Alle interne verbrandingsmotoren | 3,115 | 0,00005 | 0,00018 | — |
| Vloeibaar biomethaan als transportbrandstof
  (Bio-LNG)
  Productietrajecten van Richtlijn (EU) 2018/2001 | LNG Otto (dualfuel middelhoog toerental) | 2,750 | 0 | 0,00011 | 3,1 |
| LNG Otto (dualfuel laag toerental) | 1,7 |
| LNG Diesel (dualfuel) | 0,2 |
| LBSI | 2,6 |
| Productietrajecten voor biomethanol van Richtlijn (EU) 2018/2001 | Alle interne verbrandingsmotoren | 1,375 | TM | TM | — |
| Andere productietrajecten van Richtlijn (EU) 2018/2001 | Alle interne verbrandingsmotoren | 3,115 | 0,00005 | 0,00018 | — |
| Biobrandstoffen | Bio-H2
  Productietrajecten van Richtlijn (EU) 2018/2001 | Waarde zoals vermeld in bijlage III bij Richtlijn (EU) 2018/2001 | NB | Brandstofcellen | 0 | 0 | 0 | — |
| Interne verbrandingsmotoren | 0 | 0 | TM |
| Hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong-
  -
  e-brandstoffen | e-diesel | 0,0427 | Verwijzing naar Richtlijn (EU) 2018/2001 | Alle interne verbrandingsmotoren | 3,206 | 0,00005 | 0,00018 | — |
| e-methanol | 0,0199 | Verwijzing naar Richtlijn (EU) 2018/2001 | Alle interne verbrandingsmotoren | 1,375 | TM | TM | — |
| e-LNG | 0,0491 | Verwijzing naar Richtlijn (EU) 2018/2001 | LNG Otto (dualfuel middelhoog toerental) | 2,750 | 0 | 0,00011 | 3,1 |
| LNG Otto (dualfuel laag toerental) | 1,7 |
| LNG Diesel (dualfuel) | 0,2 |
| LBSI | 2,6 |
| e-H2 | 0,12 | Verwijzing naar Richtlijn (EU) 2018/2001 | Brandstofcellen | 0 | 0 | 0 | — |
| Interne verbrandingsmotoren | 0 | 0 | TM |
| e-NH3 | 0,0186 | NB | Brandstofcellen | 0 | NB | TM | NB |
| Interne verbrandingsmotoren | 0 | NB | TM | NB |
| e-LPG | NB | NB | | NB | NB | NB | NB |
| e-DME | NB | NB | | NB | NB | NB | — |
| Andere | Elektriciteit | — | ENERGIEMIX VAN DE EU | Walstroomvoorziening | — | — | — | — |

1

2

3

4

5

6

7

8

9

WtT

TtW

Brandstofklasse

Trajectnaam

LCV

Formula

CO2eq WtT

Formula

Brandstofverbruikers-eenheidklasse

Formula

Formula

Formula

Formula

Formula

Formula

Cslip

Als percentage van de massa van de door de motor verbruikte brandstof

Fossiele brandstoffen

Zware stookolie

ISO 8217-klassen RME tot en met RMK

0,0405

13,5

Alle interne verbrandingsmotoren

3,114

0,00005

0,00018

—

Lichte stookolie

ISO 8217-klassen RMA tot en met RMD

0,041

13,2

Alle interne verbrandingsmotoren

3,151

0,00005

0,00018

—

Dieselolie voor de scheepvaart

Gasolie voor de scheepvaart

ISO 8217-klassen DMX tot en met DMB

0,0427

14,4

Alle interne verbrandingsmotoren

3,206

0,00005

0,00018

—

Fossiele brandstoffen

LNG

0,0491

18,5

LNG Otto (dualfuel middelhoog toerental)

2,750

0

0,00011

3,1

LNG Otto (dualfuel laag toerental)

1,7

LNG Diesel (dualfuel laag toerental)

0,2

LBSI

2,6

LPG

0,046

7,8

Alle interne verbrandingsmotoren

3,030 butaan

3,000 propaan

TM

TM

NB

H2

(aardgas)

0,12

132

Brandstofcellen

0

0

—

—

Interne verbrandingsmotoren

0

0

TM

NH3

(aardgas)

0,0186

,

Brandstofcellen

0

NB

TM

NB

Interne verbrandingsmotoren

0

NB

TM

NB

Methanol

(aardgas)

0,0199

31,3

Alle interne verbrandingsmotoren

1,375

TM

TM

—

Biobrandstoffen

Productietrajecten voor ethanol van Richtlijn (EU) 2018/2001

Waarde zoals vermeld in bijlage III bij Richtlijn (EU) 2018/2001

Formula

Alle interne verbrandingsmotoren

1,913

TM

TM

—

Biodiesel

Productietrajecten van Richtlijn (EU) 2018/2001

Alle interne verbrandingsmotoren

2,834

TM

TM

—

Waterstofbehandelde plantaardige olie (HVO)

Productietrajecten van Richtlijn (EU) 2018/2001

Alle interne verbrandingsmotoren

3,115

0,00005

0,00018

—

Vloeibaar biomethaan als transportbrandstof

(Bio-LNG)

Productietrajecten van Richtlijn (EU) 2018/2001

LNG Otto (dualfuel middelhoog toerental)

2,750

0

0,00011

3,1

LNG Otto (dualfuel laag toerental)

1,7

LNG Diesel (dualfuel)

0,2

LBSI

2,6

Productietrajecten voor biomethanol van Richtlijn (EU) 2018/2001

Alle interne verbrandingsmotoren

1,375

TM

TM

—

Andere productietrajecten van Richtlijn (EU) 2018/2001

Alle interne verbrandingsmotoren

3,115

0,00005

0,00018

—

Biobrandstoffen

Bio-H2

Productietrajecten van Richtlijn (EU) 2018/2001

Waarde zoals vermeld in bijlage III bij Richtlijn (EU) 2018/2001

NB

Brandstofcellen

0

0

0

—

Interne verbrandingsmotoren

0

0

TM

Hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong-

-

e-brandstoffen

e-diesel

0,0427

Verwijzing naar Richtlijn (EU) 2018/2001

Alle interne verbrandingsmotoren

3,206

0,00005

0,00018

—

e-methanol

0,0199

Verwijzing naar Richtlijn (EU) 2018/2001

Alle interne verbrandingsmotoren

1,375

TM

TM

—

e-LNG

0,0491

Verwijzing naar Richtlijn (EU) 2018/2001

LNG Otto (dualfuel middelhoog toerental)

2,750

0

0,00011

3,1

LNG Otto (dualfuel laag toerental)

1,7

LNG Diesel (dualfuel)

0,2

LBSI

2,6

e-H2

0,12

Verwijzing naar Richtlijn (EU) 2018/2001

Brandstofcellen

0

0

0

—

Interne verbrandingsmotoren

0

0

TM

e-NH3

0,0186

NB

Brandstofcellen

0

NB

TM

NB

Interne verbrandingsmotoren

0

NB

TM

NB

e-LPG

NB

NB

NB

NB

NB

NB

e-DME

NB

NB

NB

NB

NB

—

Andere

Elektriciteit

—

ENERGIEMIX VAN DE EU

Walstroomvoorziening

—

—

—

—

Kolom 1 geeft de klasse van de brandstoffen aan, namelijk fossiele brandstoffen, vloeibare biobrandstoffen, gasvormige biobrandstoffen, e-brandstoffen.

Kolom 2 geeft de naam of het traject van de relevante brandstoffen in de klasse aan.

Kolom 3 bevat de calorische onderwaarde van de brandstoffen in MJ/g. Voor vloeibare biobrandstoffen worden de waarden van de energie-inhoud per gewicht (calorische onderwaarde, MJ/kg), zoals vermeld in bijlage III bij Richtlijn (EU) 2018/2001, omgerekend in MJ/g en gebruikt.

Kolom 4 bevat de WtT broeikasgasemissiefactoren in [g CO2eq/MJ]:

| a) | Voor vloeibare biobrandstoffen worden de standaardwaarden berekend aan de hand van de waarden van E die zijn vastgesteld overeenkomstig de methoden van Richtlijn (EU) 2018/2001, deel C van bijlage V van die richtlijn voor alle vloeibare biobrandstoffen behalve bio-LNG en deel B van bijlage VI van die richtlijn voor bio-LNG, en op basis van de standaardwaarden die verband houden met de specifieke biobrandstof die als transportbrandstof wordt gebruikt en het productietraject daarvan, zoals vastgelegd in die richtlijn, delen D en E van bijlage V van die richtlijn voor alle vloeibare biobrandstoffen behalve bio-LNG en in deel D van bijlage VI van die richtlijn voor bio-LNG. De waarden van E moeten echter worden aangepast door de verhouding tussen de waarden in kolom 6 (cf_ CO2) en kolom 3 (LCV) af te trekken. Dit is vereist uit hoofde van deze verordening, die de berekeningen van WtT en TtW scheidt om dubbeltelling van emissies te voorkomen; |
| --- | --- |

a)

Voor vloeibare biobrandstoffen worden de standaardwaarden berekend aan de hand van de waarden van E die zijn vastgesteld overeenkomstig de methoden van Richtlijn (EU) 2018/2001, deel C van bijlage V van die richtlijn voor alle vloeibare biobrandstoffen behalve bio-LNG en deel B van bijlage VI van die richtlijn voor bio-LNG, en op basis van de standaardwaarden die verband houden met de specifieke biobrandstof die als transportbrandstof wordt gebruikt en het productietraject daarvan, zoals vastgelegd in die richtlijn, delen D en E van bijlage V van die richtlijn voor alle vloeibare biobrandstoffen behalve bio-LNG en in deel D van bijlage VI van die richtlijn voor bio-LNG. De waarden van E moeten echter worden aangepast door de verhouding tussen de waarden in kolom 6 (cf_ CO2) en kolom 3 (LCV) af te trekken. Dit is vereist uit hoofde van deze verordening, die de berekeningen van WtT en TtW scheidt om dubbeltelling van emissies te voorkomen;

| b) | voor hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong en andere niet in punt a) bedoelde brandstoffen die in aanmerking moeten worden genomen voor het in artikel 4, lid 1, van deze verordening bedoelde doel, moeten standaardwaarden worden berekend aan de hand van de methode van de gedelegeerde handeling als bedoeld in artikel 28, lid 5, van Richtlijn (EU) 2018/2001, of, indien van toepassing, een vergelijkbare methode indien deze is vastgelegd in een rechtshandeling van de Unie betreffende de interne markten voor hernieuwbare gassen, aardgas en waterstof, op grond van artikel 10, leden 1 en 2, van deze verordening. |
| --- | --- |

b)

voor hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong en andere niet in punt a) bedoelde brandstoffen die in aanmerking moeten worden genomen voor het in artikel 4, lid 1, van deze verordening bedoelde doel, moeten standaardwaarden worden berekend aan de hand van de methode van de gedelegeerde handeling als bedoeld in artikel 28, lid 5, van Richtlijn (EU) 2018/2001, of, indien van toepassing, een vergelijkbare methode indien deze is vastgelegd in een rechtshandeling van de Unie betreffende de interne markten voor hernieuwbare gassen, aardgas en waterstof, op grond van artikel 10, leden 1 en 2, van deze verordening.

Kolom 5 bevat de belangrijkste typen/klassen van brandstofverbruikerseenheden zoals twee- en viertakt interne verbrandingsmotoren (ICE) met Diesel- of Otto-cyclus, armmengsel-motoren met vonkontsteking (LBSI), brandstofcellen enz.

Kolom 6 bevat de emissiefactor Cf voor CO2 in [g CO2/gfuel]. Er moeten emissiefactorwaarden worden gebruikt zoals gespecificeerd in Verordening (EU) 2015/757. Voor alle brandstoffen die niet in Verordening (EU) 2015/757 zijn opgenomen, worden de standaardwaarden in de tabel gespecificeerd.

Kolom 7 bevat de emissiefactor Cf voor methaan in [g CH4/gfuel]. Voor LNG-brandstoffen wordt de Cf voor methaan op nul ingesteld.

Kolom 8 bevat de emissiefactor Cf voor distikstofoxide in [g N2O /gfuel].

Kolom 9 geeft het deel van de brandstof aan dat verloren gaat als vluchtige of als verloren gegane emissie (Cslip), gemeten als percentage van de massa van de door de specifieke brandstofverbruikerseenheid gebruikte brandstof. Voor brandstoffen zoals LNG waarvoor de vluchtige en verloren gegane emissies aanwezig zijn, wordt de hoeveelheid vluchtige en verloren gegane emissies zoals weergegeven in de tabel uitgedrukt in % van de massa van de gebruikte brandstof (kolom 9). De waarden van Cslip in de tabel worden berekend bij 50 % van de volledige motorbelasting.

---

BIJLAGE III

Algemene vereisten voor emissievrije technologieën

De volgende niet-uitputtende tabel bevat de soorten technologie en de algemene vereisten om de werking ervan als emissievrije technologieën in de zin van artikel 3, punt 7, te kunnen beschouwen.

| Soorten technologie | Algemene werkingsvereisten |
| --- | --- |
| Brandstofcellen | Door brandstofcellen aan boord geleverd vermogen met een brandstof die of een systeem dat ervoor zorgt dat, wanneer gebruikt om energie te leveren, de in artikel 3, punt 7, bedoelde emissies niet in de atmosfeer terechtkomen. |
| Opslag van elektrische energie aan boord | Vermogen geleverd door systemen voor de opslag van elektrische energie aan boord die eerder zijn opgeladen via:






  — | stroomopwekking aan boord op zee |

Soorten technologie

Algemene werkingsvereisten

Brandstofcellen

Door brandstofcellen aan boord geleverd vermogen met een brandstof die of een systeem dat ervoor zorgt dat, wanneer gebruikt om energie te leveren, de in artikel 3, punt 7, bedoelde emissies niet in de atmosfeer terechtkomen.

Opslag van elektrische energie aan boord

Vermogen geleverd door systemen voor de opslag van elektrische energie aan boord die eerder zijn opgeladen via:

—

stroomopwekking aan boord op zee

| — | opladen van accu's aan wal |
| --- | --- |

—

opladen van accu's aan wal

| — | batterijwissel |
| --- | --- |

—

batterijwissel

Stroomopwekking aan boord met wind- en zonne-energie

Vermogen geleverd door hernieuwbare energiebronnen aan boord, hetzij rechtstreeks aan boord van het scheepsnet, hetzij via het opladen van tussentijdse opslag van elektrische energie aan boord

Vermogen geleverd door niet in deze tabel vermelde boordtechnologieën die emissievrij zijn in de zin van artikel 3, punt 7, kan aan deze tabel worden toegevoegd door middel van gedelegeerde handelingen overeenkomstig artikel 6, lid 6.

Aan de hand van relevante documentatie moet worden aangetoond dat aan de hierboven en in artikel 6, lid 6, vermelde algemene vereisten voor andere technologieën en aan de in de in artikel 6, lid 7, bedoelde uitvoeringshandelingen bedoelde gedetailleerde aanvaardingscriteria is voldaan.

---

BIJLAGE IV

Formules voor de berekening van de nalevingsbalans en fueleu-boetes in artikel 23, lid 2

A.   Formules voor de berekening van de nalevingsbalans van het schip

| a) | Voor de berekening van de nalevingsbalans van een schip voor broeikasgasintensiteit als bedoeld in artikel 4, lid 2, wordt de volgende formule toegepast:






  Nalevingsbalans [g CO2eq] = | (GHGIEtarget – GHGIEactual) x [



  ] |
| --- | --- | --- |

a)

Voor de berekening van de nalevingsbalans van een schip voor broeikasgasintensiteit als bedoeld in artikel 4, lid 2, wordt de volgende formule toegepast:

Nalevingsbalans [g CO2eq] =

Formula

Waarbij:

| gCO2eq | Gram CO2-equivalent |
| --- | --- |
| GHGIEtarget | Grenswaarde voor de broeikasgasintensiteit van de aan boord van een schip gebruikte energie, overeenkomstig artikel 4, lid 2 |
| GHGIEactual | Jaarlijks gemiddelde van de broeikasgasintensiteit van de aan boord van een schip gebruikte energie, berekend voor de desbetreffende verslagperiode |

gCO2eq

Gram CO2-equivalent

GHGIEtarget

Grenswaarde voor de broeikasgasintensiteit van de aan boord van een schip gebruikte energie, overeenkomstig artikel 4, lid 2

GHGIEactual

Jaarlijks gemiddelde van de broeikasgasintensiteit van de aan boord van een schip gebruikte energie, berekend voor de desbetreffende verslagperiode

Voor elk schip met ijsklasse IC, IB, IA of IA Super of een gelijkwaardige ijsklasse kan de maatschappij tot 31 december 2034 verzoeken het extra energieverbruik als gevolg van het varen in ijsomstandigheden uit te sluiten.

Voor elk schip met ijsklasse IA of IA Super of een gelijkwaardige ijsklasse kan de maatschappij verzoeken het extra energieverbruik uit te sluiten vanwege de technische kenmerken van het schip.

Voor beide categorieën waarin extra energieverbruik wordt uitgesloten, worden voor de berekening van de bovenstaande nalevingsbalans de waarden van Mi vervangen door de aangepaste brandstofmassa MiA als gedefinieerd in bijlage V, en wordt de waarde van GHGIEactual die moet worden gebruikt voor de berekening van de nalevingsbalans, opnieuw berekend met de overeenkomstige MiA-waarden.

| b) | Voor de berekening van de nalevingsbalans van een schip met betrekking tot het deelstreefcijfer voor hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong overeenkomstig artikel 5, lid 3, wordt de volgende formule toegepast:






  CBRFNBO[MJ] = | |
| --- | --- | --- |

b)

Voor de berekening van de nalevingsbalans van een schip met betrekking tot het deelstreefcijfer voor hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong overeenkomstig artikel 5, lid 3, wordt de volgende formule toegepast:

CBRFNBO[MJ] =

Formula

Waarbij:

| CBRFNBO | Nalevingsbalans in MJ van het in artikel 5, lid 3, bedoelde deelstreefcijfer voor hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong |
| --- | --- |
| | Jaarlijkse som van de energie die wordt gebruikt uit hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong en/of uit brandstoffen met gelijkwaardige broeikasgasemissiereducties als bedoeld in artikel 5 |

CBRFNBO

Nalevingsbalans in MJ van het in artikel 5, lid 3, bedoelde deelstreefcijfer voor hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong

Formula

Jaarlijkse som van de energie die wordt gebruikt uit hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong en/of uit brandstoffen met gelijkwaardige broeikasgasemissiereducties als bedoeld in artikel 5

B.   Formule voor de berekening van de FuelEU-boeten in artikel 23, lid 2

Het bedrag van de in artikel 23, lid 2, bedoelde FuelEU-boeten wordt als volgt berekend:

| a) | FuelEU-boete met betrekking tot de nalevingsbalans voor de broeikasgasintensiteit van het schip, overeenkomstig artikel 4, lid 2






  FuelEU-boete = | |
| --- | --- | --- |

a)

FuelEU-boete met betrekking tot de nalevingsbalans voor de broeikasgasintensiteit van het schip, overeenkomstig artikel 4, lid 2

FuelEU-boete =

Formula

| 1. | FuelEU-boete | 2. | wordt uitgedrukt in EUR |
| --- | --- | --- | --- |
| 3. | | 4. | Is de absolute waarde van de nalevingsbalans |
| 5. | 41 000 | 6. | Is 1 metrische ton zeer laagzwavelige stookolie, wat overeenkomt met 41 000 MJ |
| 7. | 2 400 | 8. | Is het te betalen bedrag in EUR per equivalent metrische ton zeer laagzwavelige stookolie |

1.

FuelEU-boete

2.

wordt uitgedrukt in EUR

3.

Formula

4.

Is de absolute waarde van de nalevingsbalans

5.

41 000

6.

Is 1 metrische ton zeer laagzwavelige stookolie, wat overeenkomt met 41 000 MJ

7.

2 400

8.

Is het te betalen bedrag in EUR per equivalent metrische ton zeer laagzwavelige stookolie

| b) | FuelEU-boete met betrekking tot het deelstreefcijfer voor hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong overeenkomstig artikel 5, lid 3
  Als

  , dan wordt het bedrag van de in artikel 23, lid 2, bedoelde FuelEU-boete als volgt berekend:






  FuelEU boete (RFNBO) = | |
| --- | --- | --- |

b)

FuelEU-boete met betrekking tot het deelstreefcijfer voor hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong overeenkomstig artikel 5, lid 3

Als
  Formula
  , dan wordt het bedrag van de in artikel 23, lid 2, bedoelde FuelEU-boete als volgt berekend:

FuelEU boete (RFNBO) =

Formula

| 9. | FuelEU-boete | 10. | Wordt uitgedrukt in EUR |
| --- | --- | --- | --- |
| 11. | CBRFNBO | 12. | Is de waarde van de nalevingsbalans voor de quota voor hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong |
| 13. | Pd | 14. | Prijsverschil tussen de quota's voor hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong en de fossiele brandstof die compatibel is met de installatie op het schip |
| 15. | 41 000 | 16. | Is 1 metrische ton zeer laagzwavelige stookolie, wat overeenkomt met 41 000 MJ |

9.

FuelEU-boete

10.

Wordt uitgedrukt in EUR

11.

CBRFNBO

12.

Is de waarde van de nalevingsbalans voor de quota voor hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong

13.

Pd

14.

Prijsverschil tussen de quota's voor hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong en de fossiele brandstof die compatibel is met de installatie op het schip

15.

41 000

16.

Is 1 metrische ton zeer laagzwavelige stookolie, wat overeenkomt met 41 000 MJ

---

BIJLAGE V

Berekening van de aangepaste brandstofmassa voor ijsnavigatie

In deze bijlage wordt de wijze van berekening beschreven van het volgende:

| — | het extra energieverbruik als gevolg van de technische kenmerken van een schip met ijsklasse IA of IA Super of een gelijkwaardige ijsklasse; |
| --- | --- |

—

het extra energieverbruik als gevolg van de technische kenmerken van een schip met ijsklasse IA of IA Super of een gelijkwaardige ijsklasse;

| — | het extra energieverbruik van een schip met ijsklasse IC, IB, IA of IA Super of een gelijkwaardige ijsklasse als gevolg van het varen in ijsomstandigheden; |
| --- | --- |

—

het extra energieverbruik van een schip met ijsklasse IC, IB, IA of IA Super of een gelijkwaardige ijsklasse als gevolg van het varen in ijsomstandigheden;

| — | de aanpaste massa [Mi A] na aftrek van de extra energie, toegewezen aan elke brandstof i. |
| --- | --- |

—

de aanpaste massa [Mi A] na aftrek van de extra energie, toegewezen aan elke brandstof i.

Extra energie als gevolg van de ijsklasse

Het extra energieverbruik als gevolg van de technische kenmerken van een schip met ijsklasse IA of IA Super of een gelijkwaardige ijsklasse wordt als volgt berekend:

| | |
| --- | --- |

Formula

Waarbij:

| Ereizen,totaal | vertegenwoordigt het totale energieverbruik voor alle reizen; |
| --- | --- |
| Eextra als gevolg van ijsomstandigheden | vertegenwoordigt het extra energieverbruik als gevolg van het varen in ijsomstandigheden. |

Ereizen,totaal

vertegenwoordigt het totale energieverbruik voor alle reizen;

Eextra als gevolg van ijsomstandigheden

vertegenwoordigt het extra energieverbruik als gevolg van het varen in ijsomstandigheden.

De totale energie die is verbruikt voor alle reizen wordt als volgt berekend:

| | |
| --- | --- |

Formula

Waarbij:

| Mi, reizen, totaal | vertegenwoordigt de massa van brandstof i die wordt verbruikt voor alle reizen binnen het toepassingsgebied van deze verordening; en |
| --- | --- |
| LCVi | de calorische onderwaarde van brandstof i. |

Mi, reizen, totaal

vertegenwoordigt de massa van brandstof i die wordt verbruikt voor alle reizen binnen het toepassingsgebied van deze verordening; en

LCVi

de calorische onderwaarde van brandstof i.

Extra energie als gevolg van het varen in ijsomstandigheden

Het extra energieverbruik van een schip met ijsklasse IC, IB, IA of IA Super of een gelijkwaardige ijsklasse als gevolg van het varen in ijsomstandigheden wordt als volgt berekend:

| | |
| --- | --- |

Formula

Waarbij:

| Ereizen,open water | de energie die wordt verbruikt tijdens reizen in open water vertegenwoordigt; en |
| --- | --- |
| Ereizen,ijsomstandigheden,aangepast | de aangepaste energie die bij ijsomstandigheden wordt verbruikt, vertegenwoordigt. |
| Eextra als gevolg van de ijsomstandigheden | kan niet meer zijn dan |

Ereizen,open water

de energie die wordt verbruikt tijdens reizen in open water vertegenwoordigt; en

Ereizen,ijsomstandigheden,aangepast

de aangepaste energie die bij ijsomstandigheden wordt verbruikt, vertegenwoordigt.

Eextra als gevolg van de ijsomstandigheden

kan niet meer zijn dan
  Formula

De energie die is verbruikt voor reizen waarbij alleen in open water is gevaren, wordt als volgt berekend:

| | |
| --- | --- |

Formula

Waarbij:

| Ereizen,ijsomstandigheden | het energieverbruik vertegenwoordigt voor het varen in ijsomstandigheden, hetgeen als volgt wordt berekend: |
| --- | --- |
| | |

Ereizen,ijsomstandigheden

het energieverbruik vertegenwoordigt voor het varen in ijsomstandigheden, hetgeen als volgt wordt berekend:

Formula

Waarbij:

| Mi,reizen,ijsomstandigheden | de massa van brandstof i vertegenwoordigt die wordt verbruikt voor het varen in ijsomstandigheden, binnen het toepassingsgebied van deze verordening. |
| --- | --- |

Mi,reizen,ijsomstandigheden

de massa van brandstof i vertegenwoordigt die wordt verbruikt voor het varen in ijsomstandigheden, binnen het toepassingsgebied van deze verordening.

De aangepaste in ijsomstandigheden verbruikte energie wordt als volgt berekend:

| | |
| --- | --- |

Formula

Waarbij:

| Dijsomstandigheden | de totale afstand vertegenwoordigt die wordt afgelegd bij het varen in ijsomstandigheden binnen het toepassingsgebied van deze verordening. |
| --- | --- |
| | is het energieverbruik per afgelegde afstand in open water berekend als volgt: |
| | |

Dijsomstandigheden

de totale afstand vertegenwoordigt die wordt afgelegd bij het varen in ijsomstandigheden binnen het toepassingsgebied van deze verordening.

Formula

is het energieverbruik per afgelegde afstand in open water berekend als volgt:

Formula

Waarbij:

| Ereizen,ijsomstandigheden | het energieverbruik bij het varen in ijsomstandigheden vertegenwoordigt; en |
| --- | --- |
| D

  totaal | gelijk is aan de totale afgelegde afstand binnen het toepassingsgebied van deze verordening. |

Ereizen,ijsomstandigheden

het energieverbruik bij het varen in ijsomstandigheden vertegenwoordigt; en

D

  totaal

gelijk is aan de totale afgelegde afstand binnen het toepassingsgebied van deze verordening.

Totale extra ijsenergie als gevolg van de ijsklasse en het varen in ijsomstandigheden

| | |
| --- | --- |

Formula

Aangepaste massa [Mi,A]

Het bedrijf wijst de totale extra ijsenergie Ei extra ijs toe aan de verschillende brandstoffen i die in de loop van het jaar worden gebruikt, onder de volgende voorwaarden:

| | Σ E i extra ijs = E extra ijs |
| --- | --- |

Σ E i extra ijs = E extra ijs

Voor elke brandstof i,

| | |
| --- | --- |

Formula

De aangepaste brandstofmassa [Mi,A] wordt als volgt berekend:

| | |
| --- | --- |

Formula

---

II Niet-wetgevingshandelingen

VERORDENINGEN

| 22.9.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 234/101 |
| --- | --- | --- | --- |

22.9.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 234/101

---

UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2023/1806 VAN DE COMMISSIE

van 20 september 2023

tot wijziging van Uitvoeringsverordening (EU) 2019/73 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige antidumpingrecht op elektrische fietsen van oorsprong uit de Volksrepubliek China

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EU) 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (1), en met name artikel 14, lid 1,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Op de invoer van elektrische rijwielen van oorsprong uit de Volksrepubliek China zijn definitieve antidumpingrechten van toepassing, die zijn ingesteld bij Uitvoeringsverordening (EU) 2019/73 van de Commissie (2). |
| --- | --- |

(1)

Op de invoer van elektrische rijwielen van oorsprong uit de Volksrepubliek China zijn definitieve antidumpingrechten van toepassing, die zijn ingesteld bij Uitvoeringsverordening (EU) 2019/73 van de Commissie (2).

| (2) | Jinhua Enjoycare Motive Technology Co., Ltd, aanvullende Taric (3)-code C419, een onderneming waarvoor een antidumpingrecht van 24,2 % geldt voor “andere aan het antidumpingonderzoek medewerkende ondernemingen (met uitzondering van de ondernemingen die zijn onderworpen aan het parallelle compenserende recht voor alle andere ondernemingen — Uitvoeringsverordening (EU) 2019/72”, heeft de Commissie op 21 november 2022 meegedeeld dat zij haar naam had gewijzigd in Enjoycare Technology (Zhejiang) Co., Ltd. |
| --- | --- |

(2)

Jinhua Enjoycare Motive Technology Co., Ltd, aanvullende Taric (3)-code C419, een onderneming waarvoor een antidumpingrecht van 24,2 % geldt voor “andere aan het antidumpingonderzoek medewerkende ondernemingen (met uitzondering van de ondernemingen die zijn onderworpen aan het parallelle compenserende recht voor alle andere ondernemingen — Uitvoeringsverordening (EU) 2019/72”, heeft de Commissie op 21 november 2022 meegedeeld dat zij haar naam had gewijzigd in Enjoycare Technology (Zhejiang) Co., Ltd.

| (3) | De onderneming heeft de Commissie verzocht te bevestigen dat de naamswijziging niet van invloed is op haar aanspraak op het antidumpingrecht dat onder haar vroegere naam op haar van toepassing was. |
| --- | --- |

(3)

De onderneming heeft de Commissie verzocht te bevestigen dat de naamswijziging niet van invloed is op haar aanspraak op het antidumpingrecht dat onder haar vroegere naam op haar van toepassing was.

| (4) | De Commissie heeft de verstrekte informatie onderzocht en is tot de conclusie gekomen dat de naamswijziging naar behoren bij de bevoegde autoriteiten is geregistreerd en niet heeft geleid tot nieuwe betrekkingen met andere groepen ondernemingen die niet door de Commissie zijn onderzocht. |
| --- | --- |

(4)

De Commissie heeft de verstrekte informatie onderzocht en is tot de conclusie gekomen dat de naamswijziging naar behoren bij de bevoegde autoriteiten is geregistreerd en niet heeft geleid tot nieuwe betrekkingen met andere groepen ondernemingen die niet door de Commissie zijn onderzocht.

| (5) | Deze naamswijziging is dus niet van invloed op de bevindingen van de Commissie in Uitvoeringsverordening (EU) 2019/73, en met name niet op het antidumpingrecht dat op de onderneming van toepassing is. |
| --- | --- |

(5)

Deze naamswijziging is dus niet van invloed op de bevindingen van de Commissie in Uitvoeringsverordening (EU) 2019/73, en met name niet op het antidumpingrecht dat op de onderneming van toepassing is.

| (6) | De naamswijziging moet werking krijgen met ingang van de datum waarop de onderneming haar naam heeft gewijzigd, d.w.z. 22 september 2022. De Commissie heeft de indiener van het verzoek verzocht te bevestigen of deze datum passend was. |
| --- | --- |

(6)

De naamswijziging moet werking krijgen met ingang van de datum waarop de onderneming haar naam heeft gewijzigd, d.w.z. 22 september 2022. De Commissie heeft de indiener van het verzoek verzocht te bevestigen of deze datum passend was.

| (7) | Gezien de constateringen in de bovenstaande overwegingen heeft de Commissie het passend geacht Uitvoeringsverordening (EU) 2019/73 te wijzigen om de gewijzigde naam van de onderneming waaraan eerder aanvullende Taric-code C419 was toegewezen, in aanmerking te nemen. |
| --- | --- |

(7)

Gezien de constateringen in de bovenstaande overwegingen heeft de Commissie het passend geacht Uitvoeringsverordening (EU) 2019/73 te wijzigen om de gewijzigde naam van de onderneming waaraan eerder aanvullende Taric-code C419 was toegewezen, in aanmerking te nemen.

| (8) | De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het bij artikel 15, lid 1, van Verordening (EU) 2016/1036 ingestelde comité, |
| --- | --- |

(8)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het bij artikel 15, lid 1, van Verordening (EU) 2016/1036 ingestelde comité,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

1.   Bijlage I bij Uitvoeringsverordening (EU) 2019/73 wordt als volgt gewijzigd:

| “Jinhua Enjoycare Motive Technology Co., Ltd. | Zhejiang | C419” |
| --- | --- | --- |

“Jinhua Enjoycare Motive Technology Co., Ltd.

Zhejiang

C419”

wordt vervangen door

| “Enjoycare Technology (Zhejiang) Co., Ltd. | Zhejiang | C419” |
| --- | --- | --- |

“Enjoycare Technology (Zhejiang) Co., Ltd.

Zhejiang

C419”

2.   De aanvullende Taric-code C419 die eerder aan Jinhua Enjoycare Motive Technology Co., Ltd was toegekend, is met ingang van 22 september 2022 op Enjoycare Technology (Zhejiang) Co., Ltd van toepassing. Alle definitieve rechten die zijn betaald op de invoer van door Enjoycare Technology (Zhejiang) Co., Ltd vervaardigde producten die het bij artikel 1, lid 2, van Uitvoeringsverordening (EU) 2019/73 ten aanzien van Jinhua Enjoycare Motive Technology Co., Ltd vastgestelde antidumpingrecht overstijgen, worden terugbetaald of kwijtgescholden overeenkomstig de toepasselijke douanewetgeving.

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 20 september 2023.

Voor de Commissie

De voorzitter

Ursula VON DER LEYEN

---

(1)  
  PB L 176 van 30.6.2016, blz. 21.

1

(2)  Uitvoeringsverordening (EU) 2019/73 van de Commissie van 17 januari 2019 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige antidumpingrecht op elektrische fietsen van oorsprong uit de Volksrepubliek China (PB L 16 van 18.1.2019, blz. 108).

2

(3)  Het geïntegreerde tarief van de Europese Unie.

3

---

| 22.9.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 234/103 |
| --- | --- | --- | --- |

22.9.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 234/103

---

UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2023/1807 VAN DE COMMISSIE

van 21 september 2023

tot wijziging van Uitvoeringsverordening (EU) 2019/72 tot instelling van een definitief compenserend recht op elektrische fietsen van oorsprong uit de Volksrepubliek China

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EU) 2016/1037 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende bescherming tegen invoer met subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (1), en met name artikel 24, lid 1,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Op de invoer van elektrische rijwielen van oorsprong uit de Volksrepubliek China zijn definitieve compenserende rechten van toepassing, die zijn ingesteld bij Uitvoeringsverordening (EU) 2019/72 van de Commissie (2). |
| --- | --- |

(1)

Op de invoer van elektrische rijwielen van oorsprong uit de Volksrepubliek China zijn definitieve compenserende rechten van toepassing, die zijn ingesteld bij Uitvoeringsverordening (EU) 2019/72 van de Commissie (2).

| (2) | Jinhua Enjoycare Motive Technology Co., Ltd, aanvullende Taric (3)-code C419, een onderneming waarvoor een compenserend recht van 9,2 % geldt, heeft de Commissie op 21 november 2022 meegedeeld dat zij haar naam in Enjoycare Technology (Zhejiang) Co., Ltd had gewijzigd. |
| --- | --- |

(2)

Jinhua Enjoycare Motive Technology Co., Ltd, aanvullende Taric (3)-code C419, een onderneming waarvoor een compenserend recht van 9,2 % geldt, heeft de Commissie op 21 november 2022 meegedeeld dat zij haar naam in Enjoycare Technology (Zhejiang) Co., Ltd had gewijzigd.

| (3) | De onderneming heeft de Commissie verzocht te bevestigen dat de naamswijziging niet van invloed is op haar aanspraak op het recht voor “andere medewerkende ondernemingen die in bijlage I zijn vermeld” dat onder haar vroegere naam op haar van toepassing was. |
| --- | --- |

(3)

De onderneming heeft de Commissie verzocht te bevestigen dat de naamswijziging niet van invloed is op haar aanspraak op het recht voor “andere medewerkende ondernemingen die in bijlage I zijn vermeld” dat onder haar vroegere naam op haar van toepassing was.

| (4) | De Commissie heeft de verstrekte informatie onderzocht en is tot de conclusie gekomen dat de naamswijziging naar behoren bij de bevoegde autoriteiten is geregistreerd en niet heeft geleid tot nieuwe betrekkingen met andere groepen ondernemingen die niet door de Commissie zijn onderzocht. |
| --- | --- |

(4)

De Commissie heeft de verstrekte informatie onderzocht en is tot de conclusie gekomen dat de naamswijziging naar behoren bij de bevoegde autoriteiten is geregistreerd en niet heeft geleid tot nieuwe betrekkingen met andere groepen ondernemingen die niet door de Commissie zijn onderzocht.

| (5) | Deze naamswijziging is dus niet van invloed op de bevindingen van Uitvoeringsverordening (EU) 2019/72, met name wat betreft het compenserende recht dat op de onderneming van toepassing is. |
| --- | --- |

(5)

Deze naamswijziging is dus niet van invloed op de bevindingen van Uitvoeringsverordening (EU) 2019/72, met name wat betreft het compenserende recht dat op de onderneming van toepassing is.

| (6) | De naamswijziging moet werking krijgen met ingang van de datum waarop de onderneming haar naam heeft gewijzigd, d.w.z. 22 september 2022. De Commissie heeft de indiener van het verzoek verzocht te bevestigen of deze datum passend was. |
| --- | --- |

(6)

De naamswijziging moet werking krijgen met ingang van de datum waarop de onderneming haar naam heeft gewijzigd, d.w.z. 22 september 2022. De Commissie heeft de indiener van het verzoek verzocht te bevestigen of deze datum passend was.

| (7) | Gezien de constateringen in de bovenstaande overwegingen heeft de Commissie het passend geacht Uitvoeringsverordening (EU) 2019/72 te wijzigen om de gewijzigde naam van de onderneming waaraan eerder aanvullende Taric-code C419 was toegewezen, in aanmerking te nemen. |
| --- | --- |

(7)

Gezien de constateringen in de bovenstaande overwegingen heeft de Commissie het passend geacht Uitvoeringsverordening (EU) 2019/72 te wijzigen om de gewijzigde naam van de onderneming waaraan eerder aanvullende Taric-code C419 was toegewezen, in aanmerking te nemen.

| (8) | De in deze verordening vervatte maatregelen zijn overeenkomstig artikel 25 van Verordening (EU) 2016/1037 in overeenstemming met het advies van het comité dat is ingesteld bij Verordening (EU) 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad (4), |
| --- | --- |

(8)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn overeenkomstig artikel 25 van Verordening (EU) 2016/1037 in overeenstemming met het advies van het comité dat is ingesteld bij Verordening (EU) 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad (4),

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

1.   Bijlage I bij Uitvoeringsverordening (EU) 2019/72 wordt als volgt gewijzigd:

| “Jinhua Enjoycare Motive Technology Co., Ltd. | Zhejiang | C419” |
| --- | --- | --- |

“Jinhua Enjoycare Motive Technology Co., Ltd.

Zhejiang

C419”

wordt vervangen door

| “Enjoycare Technology (Zhejiang) Co., Ltd. | Zhejiang | C419” |
| --- | --- | --- |

“Enjoycare Technology (Zhejiang) Co., Ltd.

Zhejiang

C419”

2.   De aanvullende Taric-code C419 die eerder aan Jinhua Enjoycare Motive Technology Co., Ltd was toegekend, is met ingang van 22 september 2022 op Enjoycare Technology (Zhejiang) Co., Ltd van toepassing. Alle definitieve rechten die zijn betaald op de invoer van door Enjoycare Technology (Zhejiang) Co., Ltd vervaardigde producten die het bij artikel 1, lid 2, van Uitvoeringsverordening (EU) 2019/72 ten aanzien van Jinhua Enjoycare Motive Technology Co., Ltd vastgestelde compenserende recht overstijgen, worden terugbetaald of kwijtgescholden overeenkomstig de toepasselijke douanewetgeving.

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 21 september 2023.

Voor de Commissie

De voorzitter

Ursula VON DER LEYEN

---

(1)  
  PB L 176 van 30.6.2016, blz. 55.

1

(2)  Uitvoeringsverordening (EU) 2019/72 van de Commissie van 17 januari 2019 tot instelling van een definitief compenserend recht op elektrische fietsen van oorsprong uit de Volksrepubliek China (PB L 16 van 18.1.2019, blz. 5).

2

(3)  Het geïntegreerde tarief van de Europese Unie.

3

(4)  Verordening (EU) 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (PB L 176 van 30.6.2016, blz. 21).

4

---

| 22.9.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 234/105 |
| --- | --- | --- | --- |

22.9.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 234/105

---

UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2023/1808 VAN DE COMMISSIE

van 21 september 2023

tot vaststelling van het model voor de verstrekking van informatie over preventie-, paraatheids- en responsplanning in verband met ernstige grensoverschrijdende gezondheidsbedreigingen overeenkomstig Verordening (EU) 2022/2371 van het Europees Parlement en de Raad

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EU) 2022/2371 van het Europees Parlement en de Raad van 23 november 2022 inzake ernstige grensoverschrijdende gezondheidsbedreigingen en tot intrekking van Besluit nr. 1082/2013/EU (1), en met name artikel 7, lid 3,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | In Verordening (EU) 2022/2371 zijn mechanismen en structuren vastgelegd voor de coördinatie van de paraatheid voor en de respons op ernstige grensoverschrijdende gezondheidsbedreigingen, met inbegrip van verslaglegging over preventie-, paraatheids- en responsplanning. |
| --- | --- |

(1)

In Verordening (EU) 2022/2371 zijn mechanismen en structuren vastgelegd voor de coördinatie van de paraatheid voor en de respons op ernstige grensoverschrijdende gezondheidsbedreigingen, met inbegrip van verslaglegging over preventie-, paraatheids- en responsplanning.

| (2) | Overeenkomstig artikel 7, lid 1, eerste alinea, van Verordening (EU) 2022/2371 moeten de lidstaten uiterlijk op 27 december 2023 en vervolgens om de drie jaar bij de Commissie en de betrokken agentschappen en organen van de Unie een bijgewerkt verslag indienen over de preventie-, paraatheids- en responsplanning en -uitvoering op nationaal niveau en, indien van toepassing, grensoverschrijdend interregionaal niveau. |
| --- | --- |

(2)

Overeenkomstig artikel 7, lid 1, eerste alinea, van Verordening (EU) 2022/2371 moeten de lidstaten uiterlijk op 27 december 2023 en vervolgens om de drie jaar bij de Commissie en de betrokken agentschappen en organen van de Unie een bijgewerkt verslag indienen over de preventie-, paraatheids- en responsplanning en -uitvoering op nationaal niveau en, indien van toepassing, grensoverschrijdend interregionaal niveau.

| (3) | In artikel 7, lid 1, tweede en derde alinea, van Verordening (EU) 2022/2371 is vastgelegd welke informatie over preventie-, paraatheids- en responsplanning de lidstaten aan de Commissie en de betrokken agentschappen en organen van de Unie moeten verstrekken. |
| --- | --- |

(3)

In artikel 7, lid 1, tweede en derde alinea, van Verordening (EU) 2022/2371 is vastgelegd welke informatie over preventie-, paraatheids- en responsplanning de lidstaten aan de Commissie en de betrokken agentschappen en organen van de Unie moeten verstrekken.

| (4) | Overeenkomstig artikel 7, lid 2, eerste alinea, van Verordening (EU) 2022/2371 moet de Commissie om de drie jaar de ontvangen informatie ter beschikking stellen van het Gezondheidsbeveiligingscomité (HSC) in een verslag dat wordt opgesteld in samenwerking met het Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding (ECDC) en andere relevante agentschappen en organen van de Unie. In dat verslag moeten landenprofielen worden opgenomen voor het monitoren van de vooruitgang en het ontwikkelen van actieplannen om de op nationaal niveau geconstateerde lacunes aan te pakken, waarvoor de Commissie algemene aanbevelingen kan doen op basis van de resultaten van de beoordeling van artikel 8 van die verordening. |
| --- | --- |

(4)

Overeenkomstig artikel 7, lid 2, eerste alinea, van Verordening (EU) 2022/2371 moet de Commissie om de drie jaar de ontvangen informatie ter beschikking stellen van het Gezondheidsbeveiligingscomité (HSC) in een verslag dat wordt opgesteld in samenwerking met het Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding (ECDC) en andere relevante agentschappen en organen van de Unie. In dat verslag moeten landenprofielen worden opgenomen voor het monitoren van de vooruitgang en het ontwikkelen van actieplannen om de op nationaal niveau geconstateerde lacunes aan te pakken, waarvoor de Commissie algemene aanbevelingen kan doen op basis van de resultaten van de beoordeling van artikel 8 van die verordening.

| (5) | Overeenkomstig artikel 7, lid 2, tweede en derde alinea, van Verordening (EU) 2022/2371 moet de Commissie op basis van dat verslag in het HSC een discussie op gang brengen over de voortgang en de lacunes in de paraatheid. Een overzicht van de aanbevelingen van het verslag wordt gepubliceerd op de websites van de Commissie en het ECDC. |
| --- | --- |

(5)

Overeenkomstig artikel 7, lid 2, tweede en derde alinea, van Verordening (EU) 2022/2371 moet de Commissie op basis van dat verslag in het HSC een discussie op gang brengen over de voortgang en de lacunes in de paraatheid. Een overzicht van de aanbevelingen van het verslag wordt gepubliceerd op de websites van de Commissie en het ECDC.

| (6) | Het model van de vragenlijst die de lidstaten moeten gebruiken voor het verstrekken van de in artikel 7, lid 1, van die verordening bedoelde informatie, moet de relevantie ervan voor de in dat lid genoemde doelstellingen en de onderlinge vergelijkbaarheid waarborgen, en moet overlapping van de gevraagde en ingediende informatie vermijden. Het model is opgesteld in nauwe samenwerking met de werkgroep inzake paraatheid van het HSC, met actieve deelname van de meeste lidstaten, de relevante directoraten-generaal van de Commissie, het ECDC en de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO). Het model werd waar mogelijk afgestemd op het hulpmiddel voor rapportage van zelfbeoordelingen (State Party Self-Assessment Annual Reporting tool — SPAR) van de Internationale Gezondheidsregeling (2005). |
| --- | --- |

(6)

Het model van de vragenlijst die de lidstaten moeten gebruiken voor het verstrekken van de in artikel 7, lid 1, van die verordening bedoelde informatie, moet de relevantie ervan voor de in dat lid genoemde doelstellingen en de onderlinge vergelijkbaarheid waarborgen, en moet overlapping van de gevraagde en ingediende informatie vermijden. Het model is opgesteld in nauwe samenwerking met de werkgroep inzake paraatheid van het HSC, met actieve deelname van de meeste lidstaten, de relevante directoraten-generaal van de Commissie, het ECDC en de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO). Het model werd waar mogelijk afgestemd op het hulpmiddel voor rapportage van zelfbeoordelingen (State Party Self-Assessment Annual Reporting tool — SPAR) van de Internationale Gezondheidsregeling (2005).

| (7) | De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité inzake ernstige grensoverschrijdende gezondheidsbedreigingen, |
| --- | --- |

(7)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité inzake ernstige grensoverschrijdende gezondheidsbedreigingen,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Het model dat de lidstaten moeten gebruiken voor de verstrekking van informatie over hun preventie-, paraatheids- en responsplanning in verband met ernstige grensoverschrijdende gezondheidsbedreigingen overeenkomstig artikel 7, lid 1, van Verordening (EU) 2022/2371, zoals opgenomen in de bijlage bij deze verordening, wordt vastgesteld.

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in alle lidstaten.

Gedaan te Brussel, 21 september 2023.

Voor de Commissie

De voorzitter

Ursula VON DER LEYEN

---

(1)  
  PB L 314 van 6.12.2022, blz. 26.

1

---

BIJLAGE

Inhoudsopgave

| A. | Capaciteiten van de Internationale Gezondheidsregeling (2005) (IGR) | 108 |
| --- | --- | --- |

A.

| 1. | Beleids-, wettelijke en normatieve instrumenten ter uitvoering van de Internationale Gezondheidsregeling (2005) (IGR) | 108 |
| --- | --- | --- |

1.

| 2. | Financiering | 109 |
| --- | --- | --- |

2.

| 3. | Laboratorium | 110 |
| --- | --- | --- |

3.

| 4. | Surveillance | 113 |
| --- | --- | --- |

4.

| 5. | Personele middelen | 114 |
| --- | --- | --- |

5.

| 6. | Beheer van noodsituaties op het gebied van de volksgezondheid | 115 |
| --- | --- | --- |

6.

| Beheer van de respons op noodsituaties op het gebied van de volksgezondheid | 115 |
| --- | --- |

| Logistiek noodbeheer en beheer van de toeleveringsketen | 118 |
| --- | --- |

| 7. | Levering van gezondheidszorg | 121 |
| --- | --- | --- |

7.

| 8. | Risicocommunicatie | 124 |
| --- | --- | --- |

8.

| 9. | Plaatsen van binnenkomst en gezondheid aan de grens | 125 |
| --- | --- | --- |

9.

| 10. | Zoönotische ziekten en bedreigingen van ecologische oorsprong, onder meer die als gevolg van het klimaat | 126 |
| --- | --- | --- |

10.

| 11. | Chemische gebeurtenissen | 127 |
| --- | --- | --- |

11.

| B. | Aanvullende capaciteit volgens Verordening (EU) 2022/2371 | 129 |
| --- | --- | --- |

B.

| 12. | Antimicrobiële resistentie (AMR) en zorginfecties (HAI’s) | 129 |
| --- | --- | --- |

12.

| AMR | 129 |
| --- | --- |

| Zorginfecties | 134 |
| --- | --- |

| 13. | Coördinatie- en ondersteuningsfuncties op Unieniveau | 135 |
| --- | --- | --- |

13.

| 14. | Ontwikkeling van onderzoek en evaluaties als input voor de paraatheid bij noodsituaties en om deze te versnellen | 137 |
| --- | --- | --- |

14.

| 15. | Herstelelementen | 139 |
| --- | --- | --- |

15.

| 16. | Maatregelen om de lacunes te verhelpen die zijn vastgesteld bij de uitvoering van de preventie-, paraatheids- en responsplannen | 139 |
| --- | --- | --- |

16.

| C. | Andere | 141 |
| --- | --- | --- |

C.

A.   CAPACITEITEN VAN DE INTERNATIONALE GEZONDHEIDSREGELING (2005) (IGR)

1.   Beleids-, wettelijke en normatieve instrumenten ter uitvoering van de Internationale Gezondheidsregeling (2005) (IGR)

| | Vraag | Indicator |
| --- | --- | --- |
| A.1.1 | Welk van de onderstaande niveaus beschrijft de rechtsinstrumenten voor paraatheids- en responsplanning van uw lidstaat het best? | Indicator
  1-5 |
| | niveau |
| De rechtsinstrumenten voorzien niet in coördinatie op de nationale, regionale en lokale overheidsniveaus bij een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid | 1 |
| De rechtsinstrumenten voorzien in coördinatie op de nationale, regionale en lokale overheidsniveaus bij een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid | 2 |
| De rechtsinstrumenten voorzien in coördinatie op de nationale, regionale en lokale overheidsniveaus bij een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid. Daarnaast omvatten de rechtsinstrumenten ook coördinatie met sectoren die verantwoordelijk zijn voor kritieke infrastructuur bij een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid. | 3 |
| De rechtsinstrumenten voorzien in coördinatie op de nationale, regionale en lokale overheidsniveaus bij een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid. Daarnaast omvatten de rechtsinstrumenten ook coördinatie met sectoren die verantwoordelijk zijn voor kritieke infrastructuur bij een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid. Bovendien is de operationele paraatheid van deze rechtsinstrumenten de afgelopen drie jaar getoetst. | 4 |
| Overeenkomstig niveau 4. Daarnaast is er een mechanisme voor het evalueren en aanpassen van rechtsinstrumenten (zo nodig op basis van aanbevelingen naar aanleiding van toetsing). | 5 |
| — | In het geval van niveau 5: heeft uw land de afgelopen drie jaar de rechtsinstrumenten herzien? (ja/nee)






  — | Zo ja, verstrek dan de relevante links (optioneel voor lidstaten): |

Vraag

Indicator

A.1.1

Welk van de onderstaande niveaus beschrijft de rechtsinstrumenten voor paraatheids- en responsplanning van uw lidstaat het best?

Indicator

1-5

niveau

De rechtsinstrumenten voorzien niet in coördinatie op de nationale, regionale en lokale overheidsniveaus bij een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid

1

De rechtsinstrumenten voorzien in coördinatie op de nationale, regionale en lokale overheidsniveaus bij een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid

2

De rechtsinstrumenten voorzien in coördinatie op de nationale, regionale en lokale overheidsniveaus bij een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid. Daarnaast omvatten de rechtsinstrumenten ook coördinatie met sectoren die verantwoordelijk zijn voor kritieke infrastructuur bij een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid.

3

De rechtsinstrumenten voorzien in coördinatie op de nationale, regionale en lokale overheidsniveaus bij een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid. Daarnaast omvatten de rechtsinstrumenten ook coördinatie met sectoren die verantwoordelijk zijn voor kritieke infrastructuur bij een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid. Bovendien is de operationele paraatheid van deze rechtsinstrumenten de afgelopen drie jaar getoetst.

4

Overeenkomstig niveau 4. Daarnaast is er een mechanisme voor het evalueren en aanpassen van rechtsinstrumenten (zo nodig op basis van aanbevelingen naar aanleiding van toetsing).

5

—

In het geval van niveau 5: heeft uw land de afgelopen drie jaar de rechtsinstrumenten herzien? (ja/nee)

—

Zo ja, verstrek dan de relevante links (optioneel voor lidstaten):

| — | Aanvullende opmerkingen: |
| --- | --- |

—

Aanvullende opmerkingen:

A.1.2

Voorzien de rechtsinstrumenten van uw land voor de uitvoering van de IGR 2005 in een duidelijk besluitvormingsproces in geval van een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid, waarbij een of meer autoriteiten betrokken kunnen zijn? (ja/nee/anders)

| — | Indien “anders”, licht toe: |
| --- | --- |

—

Indien “anders”, licht toe:

Niet van toepassing (n.v.t.)

2.   Financiering

| | Vraag | Indicator |
| --- | --- | --- |
| A.2.1 | Welk van de onderstaande niveaus beschrijft de plannen van uw lidstaat voor het toetsen van de financiële middelen voor noodfinanciering met het oog op de respons op gezondheidsbedreigingen het best? | Indicator
  1-5 of n.v.t. |
| | niveau |
| De lidstaat is niet in staat de vraag [op centraal overheidsniveau] te beantwoorden | N.v.t. |
| Er zijn geen plannen om in de komende drie jaar de financiële middelen voor noodfinanciering met het oog op de respons op gezondheidsbedreigingen te toetsen | 1 |
| Er zijn plannen om in de komende drie jaar de financiële middelen voor noodfinanciering met het oog op de respons op gezondheidsbedreigingen te toetsen, maar dit gebeurt op een ad-hocbasis | 2 |
| Er zijn plannen om de financiële middelen voor noodfinanciering met het oog op de respons op gezondheidsbedreigingen regelmatig te toetsen | 3 |
| De financiële middelen voor noodfinanciering met het oog op de respons op gezondheidsbedreigingen zijn en worden regelmatig getoetst | 4 |
| Overeenkomstig niveau 4. Daarnaast zijn de aanbevelingen naar aanleiding van de toetsingen geïmplementeerd en zijn de bijbehorende plannen geëvalueerd en herzien | 5 |
| — | Aanvullende opmerkingen: |

Vraag

Indicator

A.2.1

Welk van de onderstaande niveaus beschrijft de plannen van uw lidstaat voor het toetsen van de financiële middelen voor noodfinanciering met het oog op de respons op gezondheidsbedreigingen het best?

Indicator

1-5 of n.v.t.

niveau

De lidstaat is niet in staat de vraag [op centraal overheidsniveau] te beantwoorden

N.v.t.

Er zijn geen plannen om in de komende drie jaar de financiële middelen voor noodfinanciering met het oog op de respons op gezondheidsbedreigingen te toetsen

1

Er zijn plannen om in de komende drie jaar de financiële middelen voor noodfinanciering met het oog op de respons op gezondheidsbedreigingen te toetsen, maar dit gebeurt op een ad-hocbasis

2

Er zijn plannen om de financiële middelen voor noodfinanciering met het oog op de respons op gezondheidsbedreigingen regelmatig te toetsen

3

De financiële middelen voor noodfinanciering met het oog op de respons op gezondheidsbedreigingen zijn en worden regelmatig getoetst

4

Overeenkomstig niveau 4. Daarnaast zijn de aanbevelingen naar aanleiding van de toetsingen geïmplementeerd en zijn de bijbehorende plannen geëvalueerd en herzien

5

—

Aanvullende opmerkingen:

Kan uw lidstaat deze vraag niet op centraal overheidsniveau te beantwoorden omdat er bestuurlijke en wetgevingskaders zijn die dat verhinderen? (ja)

Vermeld in dit geval of aanbevelingen/richtsnoeren op nationaal niveau naar regionale autoriteiten worden gestuurd (ja/nee)

Zo ja, vermeld dan of u op centraal niveau weet of deze aanbevelingen/richtsnoeren op regionaal niveau worden geïmplementeerd en of er sprake is van lacunes of uitdagingen

Zo nee, licht toe:

A.2.2

Beschikken het Ministerie van Volksgezondheid en het Ministerie van Financiën van uw lidstaat over specifieke procedures voor de coördinatie van beleidslijnen en activiteiten in geval van een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid? (ja/nee/anders)

| — | Zo ja, licht uw antwoord toe: (bv. regelmatige bijeenkomsten, gezamenlijke taskforce of werkgroep, richtsnoeren en regelgevende maatregelen enz.) |
| --- | --- |

—

Zo ja, licht uw antwoord toe: (bv. regelmatige bijeenkomsten, gezamenlijke taskforce of werkgroep, richtsnoeren en regelgevende maatregelen enz.)

| — | Indien “anders”, licht toe: |
| --- | --- |

—

Indien “anders”, licht toe:

N.v.t.

3.   Laboratorium

| | Vraag | Indicator |
| --- | --- | --- |
| A.3.1 | Welk van de onderstaande niveaus beschrijft het opschalen van de laboratoriumtestcapaciteit in geval van een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid in uw lidstaat het best? | Indicator
  1-5 |
| | Niveau |
| Er is geen plan en organisatie (1) voor het opschalen van de laboratoriumtestcapaciteit in geval van een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid | 1 |
| Er wordt gewerkt aan een plan en een organisatie voor het opschalen van de laboratoriumtestcapaciteit in geval van een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid | 2 |
| Er is een plan en een organisatie voor het opschalen van de laboratoriumtestcapaciteit in geval van een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid, maar het plan is de afgelopen drie jaar niet getoetst | 3 |
| Er is een plan en een organisatie voor het opschalen van de laboratoriumtestcapaciteit in geval van een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid, en dit plan is de afgelopen drie jaar getoetst in een stresstest | 4 |
| Overeenkomstig niveau 4. Daarnaast is het systeem dienovereenkomstig herzien | 5 |
| — | Aanvullende opmerkingen: |

Vraag

Indicator

A.3.1

Welk van de onderstaande niveaus beschrijft het opschalen van de laboratoriumtestcapaciteit in geval van een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid in uw lidstaat het best?

Indicator

1-5

Niveau

Er is geen plan en organisatie (1) voor het opschalen van de laboratoriumtestcapaciteit in geval van een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid

1

Er wordt gewerkt aan een plan en een organisatie voor het opschalen van de laboratoriumtestcapaciteit in geval van een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid

2

Er is een plan en een organisatie voor het opschalen van de laboratoriumtestcapaciteit in geval van een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid, maar het plan is de afgelopen drie jaar niet getoetst

3

Er is een plan en een organisatie voor het opschalen van de laboratoriumtestcapaciteit in geval van een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid, en dit plan is de afgelopen drie jaar getoetst in een stresstest

4

Overeenkomstig niveau 4. Daarnaast is het systeem dienovereenkomstig herzien

5

—

Aanvullende opmerkingen:

A.3.2

Welk van de onderstaande niveaus beschrijft de implementatie van nieuwe nucleïnezuur-amplificatietests (NAAT’s) en aangepaste bijbehorende laboratoriumsystemen in geval van het ontstaan van nieuwe pathogenen met een pandemisch potentieel in uw lidstaat het best?

Indicator

1-5

Niveau

In de context van mijn lidstaat zou het niet mogelijk zijn om binnen zes maanden nieuwe NAAT’s te implementeren en de bijbehorende laboratoriumsystemen aan te passen.

1

> 3-zes maanden

2

> 1-drie maanden

3

2-vier weken

4

< twee weken

5

| — | Aanvullende opmerkingen: |
| --- | --- |

—

Aanvullende opmerkingen:

A.3.3

Welk van de onderstaande niveaus beschrijft uw lidstaat het best in geval van een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid die mogelijk een pandemie kan veroorzaken en grootschalige tests vereist

Indicator

1-5 of n.v.t.

Niveau

Uw lidstaat kan deze vraag niet beantwoorden omdat het moeilijk is de NAAT-capaciteit volgens deze niveaus te kwantificeren

N.v.t.

In geval van een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid en als er een gevalideerde NAAT beschikbaar is, is het mogelijk de diagnostische NAAT-testdiensten op te schalen tot een wekelijkse capaciteit voor het testen van monsters die overeenkomt met maximaal 0,01 % van de bevolking in mijn lidstaat

1

In geval van een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid en als er een gevalideerde NAAT beschikbaar is, is het mogelijk de diagnostische NAAT-testdiensten op te schalen tot een wekelijkse capaciteit voor het testen van monsters die overeenkomt met 0,01-0,1 % van de bevolking in mijn lidstaat

2

In geval van een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid en als er een gevalideerde NAAT beschikbaar is, is het mogelijk de diagnostische NAAT-testdiensten op te schalen tot een wekelijkse capaciteit voor het testen van monsters die overeenkomt met 0,1-1 % van de bevolking in mijn lidstaat

3

In geval van een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid en als er een gevalideerde NAAT beschikbaar is, is het mogelijk de diagnostische NAAT-testdiensten op te schalen tot een wekelijkse capaciteit voor het testen van monsters die overeenkomt met 1-2 % van de bevolking in mijn lidstaat

4

In geval van een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid en als er een gevalideerde NAAT beschikbaar is, is het mogelijk de diagnostische NAAT-testdiensten op te schalen tot een wekelijkse capaciteit voor het testen van monsters die overeenkomt met > 2 % van de bevolking in mijn lidstaat

5

| — | Indien niet van toepassing, kwantificeer dan de NAAT-capaciteit volgens uw eigen voorstel: |
| --- | --- |

—

Indien niet van toepassing, kwantificeer dan de NAAT-capaciteit volgens uw eigen voorstel:

| — | Aanvullende opmerkingen: |
| --- | --- |

—

Aanvullende opmerkingen:

A.3.4

Beschikt uw lidstaat over toegang tot aanvullende bronnen van laboratoriumcapaciteit voor diagnostische diensten indien meer capaciteit nodig is (bv. onderzoekslaboratoria of veterinaire laboratoria enz.)? (ja/nee/anders)

| — | Zo ja, vermeld dan of dit op basis van een formele overeenkomst of op ad-hoc-basis gebeurt. |
| --- | --- |

—

Zo ja, vermeld dan of dit op basis van een formele overeenkomst of op ad-hoc-basis gebeurt.

| — | Indien “anders”, licht toe: |
| --- | --- |

—

Indien “anders”, licht toe:

N.v.t.

A.3.5

Beschikt uw lidstaat over de capaciteit voor het rapporteren van laboratoriumtestresultaten voor nationale surveillance via een elektronisch rapportagesysteem? (ja/nee/anders)

| — | Zo ja, kan met dit rapportagesysteem informatie over opgeschaalde tests worden beheerd? (ja/nee) |
| --- | --- |

—

Zo ja, kan met dit rapportagesysteem informatie over opgeschaalde tests worden beheerd? (ja/nee)

| — | Zo ja, kan met dit rapportagesysteem de input van verschillende bronnen van laboratoriumcapaciteit (bv. onderzoek, ziekenhuizen, commerciële of veterinaire laboratoria enz.) worden verwerkt? (ja/nee) |
| --- | --- |

—

Zo ja, kan met dit rapportagesysteem de input van verschillende bronnen van laboratoriumcapaciteit (bv. onderzoek, ziekenhuizen, commerciële of veterinaire laboratoria enz.) worden verwerkt? (ja/nee)

| — | Indien “anders”, licht toe: |
| --- | --- |

—

Indien “anders”, licht toe:

N.v.t.

A.3.6

Vermeld of uw lidstaat toegang heeft tot laboratoria met een hoog bioveiligheidsniveau, d.w.z.. laboratoria met bioveiligheidsniveau 3 of 4:

Heeft uw lidstaat toegang tot een laboratorium met bioveiligheidsniveau 3? (ja/nee/anders)

| — | Zo nee, heeft uw lidstaat een formele overeenkomst met een ander EU/EER-land voor deze dienst? (ja/nee) |
| --- | --- |

—

Zo nee, heeft uw lidstaat een formele overeenkomst met een ander EU/EER-land voor deze dienst? (ja/nee)

| — | Indien “anders”, licht toe: |
| --- | --- |

—

Indien “anders”, licht toe:

Heeft uw lidstaat toegang tot een laboratorium met bioveiligheidsniveau 4? (ja/nee/anders)

| — | Zo nee, heeft uw land een formele overeenkomst met een andere EU/EER-lidstaat voor deze dienst? (ja/nee) |
| --- | --- |

—

Zo nee, heeft uw land een formele overeenkomst met een andere EU/EER-lidstaat voor deze dienst? (ja/nee)

| — | Indien “anders”, licht toe: |
| --- | --- |

—

Indien “anders”, licht toe:

Overeenkomstig artikel 346, lid 1, VWEU, is geen enkele lidstaat gehouden inlichtingen te verstrekken waarvan de verbreiding naar zijn mening strijdig zou zijn met de wezenlijke belangen van zijn veiligheid

N.v.t.

A.3.7

Beschikt uw lidstaat over de capaciteit voor het karakteriseren van een nieuwe ziekteverwekker met behulp van next-generation sequencing (NGS)? (ja/nee/anders)

| — | Zo ja, worden NGS-gegevens voor nationale surveillance doorgegeven via een elektronisch rapportagesysteem? (ja/nee) |
| --- | --- |

—

Zo ja, worden NGS-gegevens voor nationale surveillance doorgegeven via een elektronisch rapportagesysteem? (ja/nee)

| — | Zo nee, heeft uw land een regeling met een andere lidstaat? (ja/nee).






  — | Zo ja, vermeld dan de lidstaat: |
| --- | --- | --- |

—

Zo nee, heeft uw land een regeling met een andere lidstaat? (ja/nee).

—

Zo ja, vermeld dan de lidstaat:

| — | Indien “anders”, licht toe: |
| --- | --- |

—

Indien “anders”, licht toe:

N.v.t.

A.3.8

Beschikt uw lidstaat over een faciliteit voor het valideren van nieuw geïntroduceerde hulpmiddelen voor de diagnose van de nieuwe ziekteverwekker? (ja/nee/anders)

| — | Indien “anders”, licht toe: |
| --- | --- |

—

Indien “anders”, licht toe:

N.v.t.

4.   Surveillance

| | Vraag | Indicator |
| --- | --- | --- |
| A.4.1 | Voorziet het surveillancesysteem voor acute infecties van de luchtwegen van uw lidstaat in alle gezondheidszorgniveaus? (ja/nee/anders)






  — | Indien “anders”, licht toe: |

Vraag

Indicator

A.4.1

Voorziet het surveillancesysteem voor acute infecties van de luchtwegen van uw lidstaat in alle gezondheidszorgniveaus? (ja/nee/anders)

—

Indien “anders”, licht toe:

N.v.t.

A.4.2

Zijn de surveillancesystemen voor acute infecties van de luchtwegen (ARI), influenza-achtige ziekten (ILI) en ernstige acute infecties van de luchtwegen (SARI) (2) in uw lidstaat geautomatiseerd? (ja/nee/anders)

| — | Indien “anders”, licht toe: |
| --- | --- |

—

Indien “anders”, licht toe:

N.v.t.

A.4.3

Kan het surveillancesysteem voor luchtweginfecties van uw lidstaat bij een pandemie worden opgeschaald (bv. ter vergroting/verhoging van het aantal rapportagelocaties, de reikwijdte van de verzamelde gegevens, de tijdigheid van de rapportage enz.)? (ja/nee/anders)

| — | Indien “anders”, licht toe: |
| --- | --- |

—

Indien “anders”, licht toe:

N.v.t.

A.4.4

Is uw lidstaat in staat doorlopend en voor het hele grondgebied van het land de volgende indicatoren te monitoren bij een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid (en daarbij rekening te houden met uitgebreide capaciteiten en/of nieuwe zorgvoorzieningen)?

N.v.t.

ja/nee

Beschikbare ziekenhuisbedden

Capaciteit van intensive-careafdelingen in ziekenhuizen

Capaciteit spoedeisende hulp in ziekenhuizen

Gebruik ziekenhuizen

Testcapaciteit

Capaciteit voor contactonderzoek

Anders, licht toe

| — | Aanvullende opmerkingen: |
| --- | --- |

—

Aanvullende opmerkingen:

A.4.5

Beschikt uw land over een systeem om te controleren op de aanwezigheid van respiratoire ziekteverwekkers in het afwater? (ja/nee/anders)

| — | Indien “anders”, licht toe: |
| --- | --- |

—

Indien “anders”, licht toe:

N.v.t.

A.4.6

Beschikt uw land over plannen en infrastructuur voor een tijdige en permanente beoordeling van een pandemische dreiging, d.w.z. voor de beoordeling van:

N.v.t.

ja/nee

Overdraagbaarheid, transmissieroute, daadwerkelijk reproductiecijfer

Ernst

Immunologische correlaten van bescherming

Doeltreffendheid van vaccins

Epidemische trajecten en impact door middel van mathematische modellering

Anders, vermeld welke:

| — | Aanvullende opmerkingen: |
| --- | --- |

—

Aanvullende opmerkingen:

5.   Personele middelen

| | Vraag | Indicator |
| --- | --- | --- |
| A.5.1 | Welk van de onderstaande niveaus beschrijft een mogelijke toename van de vraag naar personele middelen in geval van een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid in uw lidstaat het best? | Indicator
  1-5 of n.v.t. |
| | | Ziekenhuisdiensten | Ambulante eerstelijnszorg | Laboratoriumdiensten (buiten ziekenhuizen) | Andere volksgezondheidsdiensten |
| N.v.t. | De lidstaat is niet in staat de vraag op centraal overheidsniveau te beantwoorden | | | | |
| Niveau 1 | Er is geen mechanisme om te zorgen voor extra personele middelen in geval van een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid | | | | |
| Niveau 2 | Er is geen mechanisme om te zorgen voor extra personele middelen in geval van een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid, maar er is een plan om te werken aan een strategie om zo’n mechanisme in de komende drie jaar te realiseren | | | | |
| Niveau 3 | Er is een mechanisme om te zorgen voor extra personele middelen in geval van een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid, maar het is geen gestructureerd operationeel instrument en het wordt ook niet routinematig bijgewerkt | | | | |
| Niveau 4 | Er is een mechanisme om te zorgen voor extra personele middelen in geval van een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid, dat bestaat uit een gestructureerd operationeel instrument dat routinematig wordt bijgewerkt waarbij de deelnemers periodiek worden getraind | | | | |
| Niveau 5 | Overeenkomstig niveau 4. Daarnaast wordt dit mechanisme getoetst om te garanderen dat het functioneert | | | | |
| — | Aanvullende opmerkingen: |

Vraag

Indicator

A.5.1

Welk van de onderstaande niveaus beschrijft een mogelijke toename van de vraag naar personele middelen in geval van een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid in uw lidstaat het best?

Indicator

1-5 of n.v.t.

Ziekenhuisdiensten

Ambulante eerstelijnszorg

Laboratoriumdiensten (buiten ziekenhuizen)

Andere volksgezondheidsdiensten

N.v.t.

De lidstaat is niet in staat de vraag op centraal overheidsniveau te beantwoorden

Niveau 1

Er is geen mechanisme om te zorgen voor extra personele middelen in geval van een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid

Niveau 2

Er is geen mechanisme om te zorgen voor extra personele middelen in geval van een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid, maar er is een plan om te werken aan een strategie om zo’n mechanisme in de komende drie jaar te realiseren

Niveau 3

Er is een mechanisme om te zorgen voor extra personele middelen in geval van een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid, maar het is geen gestructureerd operationeel instrument en het wordt ook niet routinematig bijgewerkt

Niveau 4

Er is een mechanisme om te zorgen voor extra personele middelen in geval van een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid, dat bestaat uit een gestructureerd operationeel instrument dat routinematig wordt bijgewerkt waarbij de deelnemers periodiek worden getraind

Niveau 5

Overeenkomstig niveau 4. Daarnaast wordt dit mechanisme getoetst om te garanderen dat het functioneert

—

Aanvullende opmerkingen:

Kan uw lidstaat deze vraag niet op centraal overheidsniveau beantwoorden omdat er bestuurlijke en wetgevingskaders zijn die dat verhinderen? (ja)

| — | Vermeld in dit geval of aanbevelingen/richtsnoeren op nationaal niveau naar regionale autoriteiten worden gestuurd (ja/nee)







  — | Zo ja, vermeld dan of u op nationaal niveau weet of deze aanbevelingen/richtsnoeren op regionaal niveau worden geïmplementeerd en of er sprake is van lacunes of uitdagingen: |
| --- | --- | --- |

—

Vermeld in dit geval of aanbevelingen/richtsnoeren op nationaal niveau naar regionale autoriteiten worden gestuurd (ja/nee)

—

Zo ja, vermeld dan of u op nationaal niveau weet of deze aanbevelingen/richtsnoeren op regionaal niveau worden geïmplementeerd en of er sprake is van lacunes of uitdagingen:

| — | Zo nee, licht toe |
| --- | --- |

—

Zo nee, licht toe

A.5.2

Zijn er binnen uw lidstaat regio’s die overeenkomsten hebben voor het ontvangen/uitwisselen van personele ondersteuning in de gezondheidszorg in geval van nood? (ja/nee/anders)

| — | Indien “anders”, licht toe: |
| --- | --- |

—

Indien “anders”, licht toe:

N.v.t.

6.   Beheer van noodsituaties op het gebied van de volksgezondheid

Beheer van de respons op noodsituaties op het gebied van de volksgezondheid

| | Vraag | Indicator |
| --- | --- | --- |
| A.6.1 | Vermeld met betrekking tot de preventie-, paraatheids- en responsplanning voor noodsituaties op het gebied van de volksgezondheid in uw lidstaat of uw land gebruik maakt van:






  — | Een generiek preventie-, paraatheids- en responsplan? (ja/nee) |

Vraag

Indicator

A.6.1

Vermeld met betrekking tot de preventie-, paraatheids- en responsplanning voor noodsituaties op het gebied van de volksgezondheid in uw lidstaat of uw land gebruik maakt van:

—

Een generiek preventie-, paraatheids- en responsplan? (ja/nee)

| — | Gelijkwaardige documenten? (ja/nee)






  — | Zo ja, licht toe: |
| --- | --- | --- |

—

Gelijkwaardige documenten? (ja/nee)

—

Zo ja, licht toe:

| — | Anders, licht toe: |
| --- | --- |

—

Anders, licht toe:

N.v.t.

A.6.2

Welk van de onderstaande niveaus beschrijft de risicoprofilering voor noodsituaties op het gebied van de volksgezondheid en specifieke plannen voor de bestrijding van epidemieën van uw lidstaat het best?

Indicator

1-5

Niveau

Er is geen routinematige risicoprofilering voor ernstige grensoverschrijdende gezondheidsbedreigingen

1

Er is een routinematige risicoprofilering voor ernstige grensoverschrijdende gezondheidsbedreigingen

2

Er is een routinematige risicoprofilering voor ernstige grensoverschrijdende gezondheidsbedreigingen, die ten minste om de drie jaar wordt uitgevoerd

3

Er is een routinematige risicoprofilering voor ernstige grensoverschrijdende gezondheidsbedreigingen, die ten minste om de drie jaar wordt uitgevoerd en er zijn specifieke plannen voor deze bedreigingen ontwikkeld

4

Overeenkomstig niveau 4. Daarnaast zijn deze plannen getoetst en waar nodig herzien

5

| — | Aanvullende opmerkingen:






  — | Indien niveau 2 of hoger, vermeld dan of uw lidstaat een plan heeft voor de beschikbaarheid en het gebruik (d.w.z. ontwikkeling, productie, aankoop, aanleg van voorraden en distributie) van bedreigingsspecifieke medische tegenmaatregelen in verband met: |
| --- | --- | --- |

—

Aanvullende opmerkingen:

—

Indien niveau 2 of hoger, vermeld dan of uw lidstaat een plan heeft voor de beschikbaarheid en het gebruik (d.w.z. ontwikkeling, productie, aankoop, aanleg van voorraden en distributie) van bedreigingsspecifieke medische tegenmaatregelen in verband met:

Ontwikkeling (ja/nee)

Productie (ja/nee)

Aankoop (ja/nee)

Aanleg van voorraden (ja/nee)

Distributie (ja/nee)

Anders:

Overdraagbare ziekten met een epidemisch of pandemisch potentieel

Chemische en biologische dreigingen

Multiresistente agentia in een crisissituatie

| — | Indien een van de bovenstaande vragen met ja is beantwoord, vermeld dan om welke zorgwekkende agentia het gaat, en de bijbehorende medische tegenmaatregelen: |
| --- | --- |

—

Indien een van de bovenstaande vragen met ja is beantwoord, vermeld dan om welke zorgwekkende agentia het gaat, en de bijbehorende medische tegenmaatregelen:

Overeenkomstig artikel 346, lid 1, VWEU, is geen enkele lidstaat gehouden inlichtingen te verstrekken waarvan de verbreiding naar zijn mening strijdig zou zijn met de wezenlijke belangen van zijn veiligheid

A.6.3

Vermeld met betrekking tot het (de) specifieke plan(nen) voor de bestrijding van epidemieën van uw lidstaat welk(e) plan(nen) ontwikkeld is (zijn) en geef waar mogelijk een link naar het (de) specifieke plan(nen) voor de bestrijding van epidemieën:

N.v.t.

A.6.4

Welk van de onderstaande niveaus beschrijft het nationale systeem voor het beheer van incidenten (Incident Management System, IMS) of een gelijkwaardige structuur van uw lidstaat het best?

Indicator

1-5

Niveau

Er is geen IMS of gelijkwaardig systeem dat de volksgezondheidssector verbindt met sectoren die betrokken zijn bij paraatheids- en responsplanning op gezondheidsgebied

1

Er is geen IMS of gelijkwaardig systeem dat de volksgezondheidssector verbindt met sectoren die betrokken zijn bij paraatheids- en responsplanning op gezondheidsgebied., maar er is een plan om er in de komende drie jaar een op te zetten

2

Er is een IMS of gelijkwaardig systeem dat de volksgezondheidssector verbindt met sectoren die betrokken zijn bij de paraatheids- en responsplanning op gezondheidsgebied, maar dit is niet of meer dan drie jaar geleden getoetst

3

Er is een IMS of gelijkwaardig systeem dat de volksgezondheidssector verbindt met sectoren die betrokken zijn bij de paraatheids- en responsplanning op gezondheidsgebied, en dit systeem is in de afgelopen drie jaar getoetst

4

Overeenkomstig niveau 4. Daarnaast heeft het IMS de capaciteit om de commando- en controlestructuur/hiërarchie aan te passen (bv. de samenstelling ervan, afhankelijk van de aard van een mogelijke gebeurtenis)

5

| — | Aanvullende opmerkingen: |
| --- | --- |

—

Aanvullende opmerkingen:

A.6.5

Welk van de onderstaande niveaus beschrijft de uitvoering en evaluatie van volksgezondheids- en sociale maatregelen en in geval van een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid in uw lidstaat het best?

Indicator

1-5

Niveau

Er is geen besluitvormingsmechanisme voor de uitvoering van volksgezondheids- en sociale maatregelen bij een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid

1

Er is een ondersteunend besluitvormingsmechanisme voor de uitvoering van volksgezondheids- en sociale maatregelen bij een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid, maar de multidisciplinaire en sectoroverschrijdende aard ervan is niet volledig gedefinieerd

2

Er is een mechanisme voor de uitvoering van volksgezondheids- en sociale maatregelen bij een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid en de multidisciplinaire en sectoroverschrijdende aard ervan is volledig gedefinieerd

3

Er is een mechanisme voor de uitvoering van volksgezondheids- en sociale maatregelen bij een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid, dat multidisciplinair en sectoroverschrijdend is en bepalingen bevat voor de evaluatie van de tijdigheid en doeltreffendheid van niet-farmaceutische interventies (NPI’s — Non Pharmaceutical Interventions)

4

Overeenkomstig niveau 4. Daarnaast is dit mechanisme de afgelopen drie jaar getoetst

5

| — | Aanvullende opmerkingen: |
| --- | --- |

—

Aanvullende opmerkingen:

A.6.6

Welk van de onderstaande niveaus beschrijft de bepalingen inzake grensoverschrijdende wederzijdse bijstand in het paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) van uw lidstaat het best?

Indicator

1-5 of n.v.t.

Niveau

De vraag kan niet worden beantwoord omdat de lidstaat geen paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) heeft

N.v.t.

Het paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) voorziet (voorzien) niet in grensoverschrijdende wederzijdse bijstand

1

Het paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) voorziet (voorzien) in grensoverschrijdende wederzijdse bijstand

2

Het paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) voorziet (voorzien) in grensoverschrijdende wederzijdse bijstand en dit is getoetst met ten minste één lidstaat

3

Het paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) voorziet (voorzien) in grensoverschrijdende wederzijdse bijstand, en dit is getoetst met ten minste één lidstaat en waar nodig bijgewerkt

4

Overeenkomstig niveau 4. Daarnaast zijn de gegevens met betrekking tot de grensoverschrijdende wederzijdse bijstand en de resultaten van de toetsingen binnen het Gezondheidsbeveiligingscomité (HSC) gedeeld

5

| — | Aanvullende opmerkingen:






  — | Indien niveau 2 of hoger, vermeld welk type grensoverschrijdende wederzijdse bijstand is inbegrepen en met welke lidstaat: |
| --- | --- | --- |

—

Aanvullende opmerkingen:

—

Indien niveau 2 of hoger, vermeld welk type grensoverschrijdende wederzijdse bijstand is inbegrepen en met welke lidstaat:

Land/groep van lidstaten (vermeld welke):

Type grensoverschrijdende wederzijdse bijstand (vermeld welke):

| — | Indien niveau 3 of hoger, vermeld welke lidstaten en welk type grensoverschrijdende wederzijdse bijstand is getoetst: |
| --- | --- |

—

Indien niveau 3 of hoger, vermeld welke lidstaten en welk type grensoverschrijdende wederzijdse bijstand is getoetst:

Land/groep van landen (vermeld welke):

Type grensoverschrijdende wederzijdse bijstand (vermeld welke):

Kan uw lidstaat deze vraag niet op centraal overheidsniveau beantwoorden omdat er bestuurlijke en wetgevingskaders zijn die dat verhinderen? (ja)

| — | Vermeld in dit geval of aanbevelingen/richtsnoeren op nationaal niveau naar regionale autoriteiten worden gestuurd (ja/nee)







  — | Zo ja, vermeld dan of u op nationaal niveau weet of deze aanbevelingen/richtsnoeren op regionaal niveau worden geïmplementeerd en of er sprake is van lacunes of uitdagingen: |
| --- | --- | --- |

—

Vermeld in dit geval of aanbevelingen/richtsnoeren op nationaal niveau naar regionale autoriteiten worden gestuurd (ja/nee)

—

Zo ja, vermeld dan of u op nationaal niveau weet of deze aanbevelingen/richtsnoeren op regionaal niveau worden geïmplementeerd en of er sprake is van lacunes of uitdagingen:

| — | Zo nee, licht toe: |
| --- | --- |

—

Zo nee, licht toe:

A.6.7

Voorziet (voorzien) het paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) van uw lidstaat in specifieke nationale coördinatiemechanismen (3) voor paraatheid en respons in geval van een scenario van opzettelijke introductie van ziektekiemen? (ja/nee/anders)

| — | Zo ja, is de governancestructuur voor de respons — tussen de gezondheidssector en andere kritieke sectoren voor het beheer van de respons — duidelijk en gedefinieerd? (ja/nee)






  — | Zo ja, vermeld dan welke sector de respons coördineert: |
| --- | --- | --- |

—

Zo ja, is de governancestructuur voor de respons — tussen de gezondheidssector en andere kritieke sectoren voor het beheer van de respons — duidelijk en gedefinieerd? (ja/nee)

—

Zo ja, vermeld dan welke sector de respons coördineert:

| — | Indien “anders”, licht toe: |
| --- | --- |

—

Indien “anders”, licht toe:

Overeenkomstig artikel 346, lid 1, VWEU, is geen enkele lidstaat gehouden inlichtingen te verstrekken waarvan de verbreiding naar zijn mening strijdig zou zijn met de wezenlijke belangen van zijn veiligheid

N.v.t.

Logistiek noodbeheer en beheer van de toeleveringsketen

| | Vraag | Indicator |
| --- | --- | --- |
| Vraag naar en aanbod van kritieke medische tegenmaatregelen |
| A.6.8 | Heeft uw lidstaat kritieke medische tegenmaatregelen vastgesteld voor paraatheid en respons bij ernstige grensoverschrijdende gezondheidsbedreigingen? (ja/nee/anders)






  — | Zo ja, is er een lijst beschikbaar? (ja/nee)






  — | Zo ja, geef dan een hyperlink of de lijst zelf. (Voeg een hyperlink toe van deze medische tegenmaatregelen, gecategoriseerd naar specifieke bedreigingen, indien van toepassing.) |

Vraag

Indicator

Vraag naar en aanbod van kritieke medische tegenmaatregelen

A.6.8

Heeft uw lidstaat kritieke medische tegenmaatregelen vastgesteld voor paraatheid en respons bij ernstige grensoverschrijdende gezondheidsbedreigingen? (ja/nee/anders)

—

Zo ja, is er een lijst beschikbaar? (ja/nee)

—

Zo ja, geef dan een hyperlink of de lijst zelf. (Voeg een hyperlink toe van deze medische tegenmaatregelen, gecategoriseerd naar specifieke bedreigingen, indien van toepassing.)

| — | Indien “anders”, licht toe:

  Overeenkomstig artikel 346, lid 1, VWEU, is geen enkele lidstaat gehouden inlichtingen te verstrekken waarvan de verbreiding naar zijn mening strijdig zou zijn met de wezenlijke belangen van zijn veiligheid |
| --- | --- |

—

Indien “anders”, licht toe:

Overeenkomstig artikel 346, lid 1, VWEU, is geen enkele lidstaat gehouden inlichtingen te verstrekken waarvan de verbreiding naar zijn mening strijdig zou zijn met de wezenlijke belangen van zijn veiligheid

N.v.t.

A.6.9

Welk van de onderstaande niveaus beschrijft de nationale beleidslijnen of plannen voor het monitoren van het aanbod en het inschatten van de vraag naar kritieke medische tegenmaatregelen van uw lidstaat het best?

Indicator

1-5

Niveau

Er zijn geen nationale beleidslijnen of plannen voor het monitoren van het aanbod en het inschatten van de vraag naar kritieke medische tegenmaatregelen

1

Er worden nationale beleidslijnen of plannen overwogen voor het monitoren van het aanbod en het inschatten van de vraag naar kritieke medische tegenmaatregelen

2

Er zijn nationale beleidslijnen of plannen voor het monitoren van het aanbod en het inschatten van de vraag naar kritieke medische tegenmaatregelen

3

Er zijn nationale beleidslijnen of plannen voor het monitoren van het aanbod en het inschatten van de vraag naar kritieke medische tegenmaatregelen, die regelmatig worden herzien, geëvalueerd en bijgewerkt

4

Er zijn nationale beleidslijnen of plannen voor het monitoren van het aanbod en het inschatten van de vraag naar kritieke medische tegenmaatregelen, die regelmatig worden herzien, geëvalueerd en bijgewerkt, met inbegrip van een analyse van de verschillen tussen vraag en aanbod

5

| — | Zo ja, geef details over hoe de nationale beleidslijnen en plannen het aanbod monitoren en de vraag inschatten: |
| --- | --- |

—

Zo ja, geef details over hoe de nationale beleidslijnen en plannen het aanbod monitoren en de vraag inschatten:

| — | Aanvullende opmerkingen: |
| --- | --- |

—

Aanvullende opmerkingen:

A.6.10

Welk van de onderstaande niveaus beschrijft de opname van bepalingen in het paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) of mechanismen ter beperking van de kwetsbaarheid van de toeleveringsketen van kritieke medische tegenmaatregelen van uw lidstaat het best?

Indicator

1-5

Niveau

Het paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) of mechanismen voorziet (voorzien) niet in bepalingen ter beperking van de kwetsbaarheid van de toeleveringsketen van kritieke medische tegenmaatregelen

1

Het paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) of mechanismen voorziet (voorzien) in bepalingen ter beperking van de kwetsbaarheid van de toeleveringsketen van kritieke medische tegenmaatregelen

2

Het paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) of mechanismen voorziet (voorzien) in bepalingen ter beperking van de kwetsbaarheid van de toeleveringsketen van kritieke medische tegenmaatregelen. Deze bepalingen zijn echter nog niet geïmplementeerd

3

Het paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) of mechanismen voorziet (voorzien) in bepalingen ter beperking van de kwetsbaarheid van de toeleveringsketen van kritieke medische tegenmaatregelen. Slechts enkele van die bepalingen zijn of worden echter geïmplementeerd

4

Het paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) of mechanismen voorziet (voorzien) in bepalingen ter beperking van de kwetsbaarheid van de toeleveringsketen van kritieke medische tegenmaatregelen. Deze bepalingen worden allemaal geïmplementeerd

5

| — | Zo ja, geef details over de nationale beleidslijnen: |
| --- | --- |

—

Zo ja, geef details over de nationale beleidslijnen:

| — | Aanvullende opmerkingen: |
| --- | --- |

—

Aanvullende opmerkingen:

Productie van medische tegenmaatregelen

A.6.11

Vermeld welke van de in vraag A.6.8 bedoelde kritieke medische tegenmaatregelen momenteel in uw lidstaat worden geproduceerd:

N.v.t.

Type productie

Productinformatie (vermeld in het geval van grondstoffen of onderdelen ook informatie over de medische tegenmaatregelen waarvoor die stoffen of onderdelen nodig zijn)

Informatie over de marktdeelnemer, met inbegrip van adres

Volledige productie met inbegrip van grondstoffen/componenten/actieve farmaceutische ingrediënten (API’s — active pharmaceutical ingredients)

Eindproducten, vermeld de medische tegenmaatregel, de producent van het eindproduct en kritieke leveranciers (met inbegrip van de locatie) waarvan de productie afhankelijk is

Productie van kritieke grondstoffen/componenten/API’s van medische tegenmaatregelen: vermeld de producent en geef de relevante medische tegenmaatregelen aan waarvan de productie afhangt van deze materialen.

| — | Aanvullende opmerkingen: |
| --- | --- |

—

Aanvullende opmerkingen:

Overeenkomstig artikel 346, lid 1, VWEU, is geen enkele lidstaat gehouden inlichtingen te verstrekken waarvan de verbreiding naar zijn mening strijdig zou zijn met de wezenlijke belangen van zijn veiligheid

A.6.12

Beschikt uw lidstaat over bestaande of geplande regelingen om te waarborgen dat de productie van in een crisissituatie relevante medische tegenmaatregelen tijdig kan worden opgeschaald in tijden van crisis, bijvoorbeeld door middel van contracten voor product- of capaciteitsreservering of een ander mechanisme? (ja/nee/anders)

| — | Zo ja, geef een lijst van specifieke medische tegenmaatregelen en van het type regeling: |
| --- | --- |

—

Zo ja, geef een lijst van specifieke medische tegenmaatregelen en van het type regeling:

| — | Indien “anders”, licht toe: |
| --- | --- |

—

Indien “anders”, licht toe:

Overeenkomstig artikel 346, lid 1, VWEU, is geen enkele lidstaat gehouden inlichtingen te verstrekken waarvan de verbreiding naar zijn mening strijdig zou zijn met de wezenlijke belangen van zijn veiligheid

N.v.t.

Aanleg van strategische voorraden
   (4)

A.6.13

Beschikt uw lidstaat over nationale strategische voorraden van medische tegenmaatregelen? (ja/nee/anders)

| — | Zo ja, licht uw antwoord toe:






  — | van welke medische tegenmaatregelen bestaan er dit soort voorraden: |
| --- | --- | --- |

—

Zo ja, licht uw antwoord toe:

—

van welke medische tegenmaatregelen bestaan er dit soort voorraden:

| — | type voorraad (virtueel/fysiek): |
| --- | --- |

—

type voorraad (virtueel/fysiek):

| — | omvang van de voorraad |
| --- | --- |

—

omvang van de voorraad

| — | Zo ja, vermeld dan hoe u uw voorraad beheert en of er vereisten zijn voor het gebruik van de medische tegenmaatregelen in de voorraad: |
| --- | --- |

—

Zo ja, vermeld dan hoe u uw voorraad beheert en of er vereisten zijn voor het gebruik van de medische tegenmaatregelen in de voorraad:

| — | Indien “anders”, licht toe: |
| --- | --- |

—

Indien “anders”, licht toe:

Overeenkomstig artikel 346, lid 1, VWEU, is geen enkele lidstaat gehouden inlichtingen te verstrekken waarvan de verbreiding naar zijn mening strijdig zou zijn met de wezenlijke belangen van zijn veiligheid

N.v.t.

7.   Levering van gezondheidszorg

| | Vraag | Indicator |
| --- | --- | --- |
| A.7.1 | Voorziet (voorzien) het preventie-, paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) van uw lidstaat in een prognose van de mogelijke gevolgen van een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid voor de continuïteit van de gezondheidszorg? (ja/nee/anders)






  — | Indien “anders”, licht toe: |

Vraag

Indicator

A.7.1

Voorziet (voorzien) het preventie-, paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) van uw lidstaat in een prognose van de mogelijke gevolgen van een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid voor de continuïteit van de gezondheidszorg? (ja/nee/anders)

—

Indien “anders”, licht toe:

N.v.t.

A.7.2

Welk van de onderstaande niveaus beschrijft de situatie in uw lidstaat het best in geval van een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid, waarbij de vraag naar gezondheidszorg toeneemt en het aantal zorgmedewerkers mogelijk afneemt?:

Indicator

1-5 of n.v.t.

Ziekenhuisdiensten

Ambulante eerstelijnszorg

Laboratoriumdiensten (buiten ziekenhuizen)

Andere diensten voor de volksgezondheid

N.v.t.

Uw lidstaat is niet in staat de vraag op centraal overheidsniveau te beantwoorden

Niveau 1

Uw lidstaat heeft geen specifiek operationeel continuïteitsplan voor de gezondheidszorg

Niveau 2

Uw lidstaat heeft een specifiek operationeel continuïteitsplan voor de gezondheidszorg

Niveau 3

Uw lidstaat heeft een specifiek operationeel continuïteitsplan voor de gezondheidszorg, maar dit is in de afgelopen drie jaar niet getoetst

Niveau 4

Uw lidstaat heeft een specifiek operationeel continuïteitsplan voor de gezondheidszorg, en dit is de afgelopen drie jaar getoetst

Niveau 5

Overeenkomstig niveau 4. Daarnaast zijn de aanbevelingen naar aanleiding van de toetsing geïmplementeerd en is het operationele plan geëvalueerd en herzien

| — | Indien niveau 2 of hoger, vermeld dan of dit een mechanisme omvat voor prioritering/flexibiliteit van zorgverlening om voldoende continuïteit van zorg te garanderen. (ja/nee/anders)






  — | Zo ja, is dit een permanent of een ad-hocmechanisme? |
| --- | --- | --- |

—

Indien niveau 2 of hoger, vermeld dan of dit een mechanisme omvat voor prioritering/flexibiliteit van zorgverlening om voldoende continuïteit van zorg te garanderen. (ja/nee/anders)

—

Zo ja, is dit een permanent of een ad-hocmechanisme?

| — | Zo ja, is het mechanisme de afgelopen drie jaar getoetst en is er voorzien in regelmatige toetsing? |
| --- | --- |

—

Zo ja, is het mechanisme de afgelopen drie jaar getoetst en is er voorzien in regelmatige toetsing?

| — | Zo nee, beschrijf waarom niet: |
| --- | --- |

—

Zo nee, beschrijf waarom niet:

| — | Indien “anders”, licht toe: |
| --- | --- |

—

Indien “anders”, licht toe:

| — | Aanvullende opmerkingen: |
| --- | --- |

—

Aanvullende opmerkingen:

Kan uw lidstaat deze vraag niet op centraal overheidsniveau beantwoorden omdat er bestuurlijke en wetgevingskaders zijn die dat verhinderen? (ja)

| — | Vermeld in dit geval of aanbevelingen/richtsnoeren op nationaal niveau naar regionale autoriteiten worden gestuurd (ja/nee)







  — | Zo ja, vermeld dan of u op nationaal niveau weet of deze aanbevelingen/richtsnoeren op regionaal niveau worden geïmplementeerd en of er sprake is van lacunes of uitdagingen: |
| --- | --- | --- |

—

Vermeld in dit geval of aanbevelingen/richtsnoeren op nationaal niveau naar regionale autoriteiten worden gestuurd (ja/nee)

—

Zo ja, vermeld dan of u op nationaal niveau weet of deze aanbevelingen/richtsnoeren op regionaal niveau worden geïmplementeerd en of er sprake is van lacunes of uitdagingen:

| — | Zo nee, licht toe |
| --- | --- |

—

Zo nee, licht toe

A.7.3

Zorgt uw lidstaat voor interdisciplinaire coördinatie van crisisinterventie tussen alle actoren van het gezondheidszorgsysteem (bv. ziekenhuisdiensten, hulpdiensten, andere diensten voor de volksgezondheid, ambulante eerstelijnszorg, apotheken, laboratoriumdiensten, verpleeg-/revalidatiediensten). (ja/nee/anders)

| — | Indien “anders”, licht toe: |
| --- | --- |

—

Indien “anders”, licht toe:

N.v.t.

A.7.4

Welk van de onderstaande niveaus beschrijft de continuïteitsplannen van uw lidstaat voor de gezondheidszorg in geval van een verstorende gebeurtenis in uw land het best?

Indicator

1-5 of n.v.t.

Niveau

De lidstaat is niet in staat de vraag op centraal overheidsniveau te beantwoorden

N.v.t.

Er zijn geen nationale richtsnoeren/aanbevelingen voor continuïteitsplannen (of equivalenten zoals noodplannen) om de continuïteit van de gezondheidszorg te waarborgen

1

Er zijn nationale richtsnoeren/aanbevelingen voor continuïteitsplannen (of equivalenten zoals noodplannen) om de continuïteit van de gezondheidszorg te waarborgen

2

Er zijn nationale richtsnoeren/aanbevelingen voor continuïteitsplannen (of equivalenten zoals noodplannen) om de continuïteit van de gezondheidszorg te waarborgen, en de richtsnoeren/aanbevelingen zijn in de afgelopen drie jaar geëvalueerd en herzien

3

Er zijn nationale richtsnoeren/aanbevelingen voor continuïteitsplannen (of equivalenten zoals noodplannen) om de continuïteit van de gezondheidszorg te waarborgen, en de richtsnoeren/aanbevelingen zijn in de afgelopen drie jaar geëvalueerd en herzien met behulp van een multisectorale aanpak

4

Overeenkomstig niveau 4. Daarnaast hebben alle gezondheidsdiensten de nationale richtsnoeren/aanbevelingen voor continuïteitsplannen geïmplementeerd

5

| — | Aanvullende opmerkingen: |
| --- | --- |

—

Aanvullende opmerkingen:

Kan uw lidstaat deze vraag niet op centraal overheidsniveau beantwoorden omdat er bestuurlijke en wetgevingskaders zijn die dat verhinderen? (ja)

| — | Vermeld in dit geval of aanbevelingen/richtsnoeren op nationaal niveau naar regionale autoriteiten worden gestuurd (ja/nee)







  — | Zo ja, vermeld dan of u op nationaal niveau weet of deze aanbevelingen/richtsnoeren op regionaal niveau worden geïmplementeerd en of er sprake is van lacunes of uitdagingen: |
| --- | --- | --- |

—

Vermeld in dit geval of aanbevelingen/richtsnoeren op nationaal niveau naar regionale autoriteiten worden gestuurd (ja/nee)

—

Zo ja, vermeld dan of u op nationaal niveau weet of deze aanbevelingen/richtsnoeren op regionaal niveau worden geïmplementeerd en of er sprake is van lacunes of uitdagingen:

| — | Zo nee, licht toe |
| --- | --- |

—

Zo nee, licht toe

A.7.5

Verplicht uw lidstaat ziekenhuizen om te beschikken over een waarschuwings- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) (5) om voorbereid te zijn op noodsituaties op het gebied van de volksgezondheid die van invloed kunnen zijn op de capaciteit en functie van een ziekenhuis? (ja/nee/anders)

| — | Zo ja, vermeld dan of de plannen instructies bevatten over hoe de patiëntenzorg in stand wordt gehouden in geval van een tekort (aan medisch personeel, medische voorraden, behandelingsfaciliteiten) of een technische storing (bv. energie, water, IT): |
| --- | --- |

—

Zo ja, vermeld dan of de plannen instructies bevatten over hoe de patiëntenzorg in stand wordt gehouden in geval van een tekort (aan medisch personeel, medische voorraden, behandelingsfaciliteiten) of een technische storing (bv. energie, water, IT):

| — | Zo ja, vermeld dan of deze plannen of gelijkwaardig(e) document(en) regelmatig worden getoetst: |
| --- | --- |

—

Zo ja, vermeld dan of deze plannen of gelijkwaardig(e) document(en) regelmatig worden getoetst:

| — | Indien “anders”, licht toe: |
| --- | --- |

—

Indien “anders”, licht toe:

Kan uw lidstaat deze vraag niet op centraal overheidsniveau beantwoorden omdat er bestuurlijke en wetgevingskaders zijn die dat verhinderen? (ja)

| — | Zo ja, worden er aanbevelingen/richtsnoeren op nationaal niveau naar regionale autoriteiten gestuurd? (ja/nee)







  — | Zo ja, vermeld dan of u op nationaal niveau weet of deze aanbevelingen/richtsnoeren op regionaal niveau worden geïmplementeerd en of er sprake is van lacunes of uitdagingen: |
| --- | --- | --- |

—

Zo ja, worden er aanbevelingen/richtsnoeren op nationaal niveau naar regionale autoriteiten gestuurd? (ja/nee)

—

Zo ja, vermeld dan of u op nationaal niveau weet of deze aanbevelingen/richtsnoeren op regionaal niveau worden geïmplementeerd en of er sprake is van lacunes of uitdagingen:

| — | Zo nee, licht toe: |
| --- | --- |

—

Zo nee, licht toe:

N.v.t.

A.7.6

Beschikt uw lidstaat over de capaciteit om onmiddellijk beschikbare gezondheidsdiensten in kaart te brengen in geval van een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid? (ja/nee/anders)

| — | Indien “anders”, licht toe: |
| --- | --- |

—

Indien “anders”, licht toe:

N.v.t.

A.7.7

Bevat(ten) het preventie-, paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) van uw lidstaat overeenkomsten en/of bepalingen voor de medische overdracht van patiënten en/of mobiele medische teams met andere landen? (ja/nee/anders)

| — | Zo ja, vermeld de betrokken landen: |
| --- | --- |

—

Zo ja, vermeld de betrokken landen:

| — | Indien “anders”, licht toe: |
| --- | --- |

—

Indien “anders”, licht toe:

N.v.t.

8.   Risicocommunicatie

| | Vraag | Indicator |
| --- | --- | --- |
| A.8.1 | Welk van de onderstaande niveaus beschrijft de risicocommunicatie in uw land het best? | Indicator
  1-5 of n.v.t. |
| | niveau |
| De lidstaat is niet in staat de vraag op centraal overheidsniveau te beantwoorden | N.v.t. |
| Er is geen afzonderlijk nationaal risicocommunicatieplan of onderdeel over risicocommunicatie in een paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) en de mechanismen voor publiekscommunicatie zijn op ad-hocbasis en richten zich alleen op de conventionele media | 1 |
| Een afzonderlijk nationaal risicocommunicatieplan of een onderdeel over risicocommunicatie in een paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) is ontwikkeld en de mechanismen voor publiekscommunicatie zijn op ad-hocbasis en omvatten conventionele media met minimale aandacht voor online en sociale media | 2 |
| Nationale risicocommunicatie is een vast onderdeel van een paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) en omvat conventionele media en aandacht voor online en sociale media. Daarnaast worden doelgroepen en voorkeurscommunicatiekanalen geanalyseerd ten behoeve van risicocommunicatie-interventies | 3 |
| Een afzonderlijk, speciaal nationaal risicocommunicatieplan is opgesteld en omvat conventionele media en online en sociale media. Daarnaast is er een analyse van doelgroepen en voorkeurscommunicatiekanalen beschikbaar ten behoeve van risicocommunicatie-interventies. Bovendien is er sprake van proactieve betrokkenheid via verschillende kanalen (bv. hulplijn, klachtensystemen, sociale kanalen), worden online en offline media dagelijks gemonitord voor feedback en worden inzichten en gegevens gebruikt voor het aanpassen en verbeteren van risicocommunicatiestrategieën | 4 |
| Overeenkomstig niveau 4. Daarnaast is het nationale risicocommunicatieplan de afgelopen drie jaar getoetst | 5 |
| — | Aanvullende opmerkingen: |

Vraag

Indicator

A.8.1

Welk van de onderstaande niveaus beschrijft de risicocommunicatie in uw land het best?

Indicator

1-5 of n.v.t.

niveau

De lidstaat is niet in staat de vraag op centraal overheidsniveau te beantwoorden

N.v.t.

Er is geen afzonderlijk nationaal risicocommunicatieplan of onderdeel over risicocommunicatie in een paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) en de mechanismen voor publiekscommunicatie zijn op ad-hocbasis en richten zich alleen op de conventionele media

1

Een afzonderlijk nationaal risicocommunicatieplan of een onderdeel over risicocommunicatie in een paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) is ontwikkeld en de mechanismen voor publiekscommunicatie zijn op ad-hocbasis en omvatten conventionele media met minimale aandacht voor online en sociale media

2

Nationale risicocommunicatie is een vast onderdeel van een paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) en omvat conventionele media en aandacht voor online en sociale media. Daarnaast worden doelgroepen en voorkeurscommunicatiekanalen geanalyseerd ten behoeve van risicocommunicatie-interventies

3

Een afzonderlijk, speciaal nationaal risicocommunicatieplan is opgesteld en omvat conventionele media en online en sociale media. Daarnaast is er een analyse van doelgroepen en voorkeurscommunicatiekanalen beschikbaar ten behoeve van risicocommunicatie-interventies. Bovendien is er sprake van proactieve betrokkenheid via verschillende kanalen (bv. hulplijn, klachtensystemen, sociale kanalen), worden online en offline media dagelijks gemonitord voor feedback en worden inzichten en gegevens gebruikt voor het aanpassen en verbeteren van risicocommunicatiestrategieën

4

Overeenkomstig niveau 4. Daarnaast is het nationale risicocommunicatieplan de afgelopen drie jaar getoetst

5

—

Aanvullende opmerkingen:

Kan uw lidstaat deze vraag niet op centraal overheidsniveau beantwoorden omdat er bestuurlijke en wetgevingskaders zijn die dat verhinderen? (ja)

| — | Zo ja, worden er aanbevelingen/richtsnoeren op nationaal niveau naar regionale autoriteiten gestuurd? (ja/nee)







  — | Zo ja, vermeld dan of u op nationaal niveau weet of deze aanbevelingen/richtsnoeren op regionaal niveau worden geïmplementeerd en of er sprake is van lacunes of uitdagingen: |
| --- | --- | --- |

—

Zo ja, worden er aanbevelingen/richtsnoeren op nationaal niveau naar regionale autoriteiten gestuurd? (ja/nee)

—

Zo ja, vermeld dan of u op nationaal niveau weet of deze aanbevelingen/richtsnoeren op regionaal niveau worden geïmplementeerd en of er sprake is van lacunes of uitdagingen:

| — | Zo nee, licht toe: |
| --- | --- |

—

Zo nee, licht toe:

A.8.2

Bevat het risicocommunicatieplan van uw lidstaat een speciale maatregel om in samenwerking met het HSC de risico- en crisiscommunicatie in verband met een ernstige grensoverschrijdende bedreiging van de gezondheid te coördineren? (ja/nee/anders)

| — | Indien “anders”, licht toe: |
| --- | --- |

—

Indien “anders”, licht toe:

N.v.t.

9.   Plaatsen van binnenkomst en gezondheid aan de grens

| | Vraag | Indicator |
| --- | --- | --- |
| A.9.1 | Welk van de onderstaande niveaus beschrijft de nationaal aangewezen rampenplannen voor noodsituaties op het gebied van de volksgezondheid voor de plaatsen van binnenkomst van uw lidstaat het best? | Indicator
  1-5 |
| | | Havens | Luchthavens | Landsgrensovergangen |
| Niveau 1 | In het nationaal aangewezen rampenplan voor noodsituaties op het gebied van de volksgezondheid voor de plaatsen van binnenkomst zijn geen operationele instrumenten opgenomen voor het vergemakkelijken van de uitwisseling van gezondheidsgegevens en -informatie in verband met reizen en de rapportage op nationaal niveau | | | |
| Niveau 2 | In het nationaal aangewezen rampenplan voor noodsituaties op het gebied van de volksgezondheid voor de plaatsen van binnenkomst zijn operationele instrumenten opgenomen voor het vergemakkelijken van de uitwisseling van gezondheidsgegevens en -informatie in verband met reizen en de rapportage op nationaal niveau | | | |
| Niveau 3 | In het nationaal aangewezen rampenplan voor noodsituaties op het gebied van de volksgezondheid voor de plaatsen van binnenkomst zijn operationele instrumenten opgenomen voor het vergemakkelijken van de uitwisseling van gezondheidsgegevens en -informatie in verband met reizen en de rapportage op nationaal niveau, en dit is de afgelopen drie jaar getoetst | | | |
| Niveau 4 | In het nationaal aangewezen rampenplan voor noodsituaties op het gebied van de volksgezondheid voor de plaatsen van binnenkomst zijn operationele instrumenten opgenomen voor het vergemakkelijken van de uitwisseling van gezondheidsgegevens en -informatie in verband met reizen en de rapportage op nationaal niveau, en dit is de afgelopen drie jaar getoetst. Daarnaast zijn er op nationaal niveau ook operationele instrumenten voor het delen van deze informatie met andere nationale sectoren (6) en derden, zoals de WHO en het Early Warning Response System (EWRS) | | | |
| Niveau 5 | Overeenkomstig niveau 4. Daarnaast is dit in de afgelopen drie jaar getoetst | | | |
| — | Aanvullende opmerkingen: |

Vraag

Indicator

A.9.1

Welk van de onderstaande niveaus beschrijft de nationaal aangewezen rampenplannen voor noodsituaties op het gebied van de volksgezondheid voor de plaatsen van binnenkomst van uw lidstaat het best?

Indicator

1-5

Havens

Luchthavens

Landsgrensovergangen

Niveau 1

In het nationaal aangewezen rampenplan voor noodsituaties op het gebied van de volksgezondheid voor de plaatsen van binnenkomst zijn geen operationele instrumenten opgenomen voor het vergemakkelijken van de uitwisseling van gezondheidsgegevens en -informatie in verband met reizen en de rapportage op nationaal niveau

Niveau 2

In het nationaal aangewezen rampenplan voor noodsituaties op het gebied van de volksgezondheid voor de plaatsen van binnenkomst zijn operationele instrumenten opgenomen voor het vergemakkelijken van de uitwisseling van gezondheidsgegevens en -informatie in verband met reizen en de rapportage op nationaal niveau

Niveau 3

In het nationaal aangewezen rampenplan voor noodsituaties op het gebied van de volksgezondheid voor de plaatsen van binnenkomst zijn operationele instrumenten opgenomen voor het vergemakkelijken van de uitwisseling van gezondheidsgegevens en -informatie in verband met reizen en de rapportage op nationaal niveau, en dit is de afgelopen drie jaar getoetst

Niveau 4

In het nationaal aangewezen rampenplan voor noodsituaties op het gebied van de volksgezondheid voor de plaatsen van binnenkomst zijn operationele instrumenten opgenomen voor het vergemakkelijken van de uitwisseling van gezondheidsgegevens en -informatie in verband met reizen en de rapportage op nationaal niveau, en dit is de afgelopen drie jaar getoetst. Daarnaast zijn er op nationaal niveau ook operationele instrumenten voor het delen van deze informatie met andere nationale sectoren (6) en derden, zoals de WHO en het Early Warning Response System (EWRS)

Niveau 5

Overeenkomstig niveau 4. Daarnaast is dit in de afgelopen drie jaar getoetst

—

Aanvullende opmerkingen:

A.9.2

Wat betreft de uitvoering en evaluatie van maatregelen in verband met internationaal reizen:

| — | is de uitvoering in de afgelopen drie jaar op ten minste één nationaal aangewezen plaats van binnenkomst getoetst? (ja/nee/anders)






  — | Indien “anders”, licht toe: |
| --- | --- | --- |

—

is de uitvoering in de afgelopen drie jaar op ten minste één nationaal aangewezen plaats van binnenkomst getoetst? (ja/nee/anders)

—

Indien “anders”, licht toe:

| — | bestaat er een speciale procedure voor overleg met het HSC voorafgaand aan de uitvoering van internationale maatregelen in verband met reizen? (ja/nee/anders)






  — | Indien “anders”, licht toe: |
| --- | --- | --- |

—

bestaat er een speciale procedure voor overleg met het HSC voorafgaand aan de uitvoering van internationale maatregelen in verband met reizen? (ja/nee/anders)

—

Indien “anders”, licht toe:

N.v.t.

10.   Zoönotische ziekten en bedreigingen van ecologische oorsprong, onder meer die als gevolg van het klimaat

| | Vraag | Indicator |
| --- | --- | --- |
| A.10.1 | Welk van de onderstaande niveaus beschrijft de uitvoering van “één gezondheid” zoals bedoeld in artikel 3, lid 7, van Verordening (EU) 2022/2371, in uw lidstaat het best? | Indicator
  1-5 of n.v.t. |
| | Niveau |
| De lidstaat is niet in staat de vraag te beantwoorden omdat hij niet beschikt over een preventie-, paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) | N.v.t. |
| Het paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) bevat(ten) geen “één gezondheid”-benadering | 1 |
| Er wordt gewerkt aan een “één-gezondheid”-benadering in het paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en), maar de coördinatie van de surveillance tussen de sectoren diergezondheid, volksgezondheid en milieu en de mechanismen voor informatie-uitwisseling zijn nog niet vastgesteld | 2 |
| Het paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) bevat(ten) een “één-gezondheid”-benadering, en de coördinatie van de surveillance tussen de sectoren diergezondheid, volksgezondheid en milieu en de mechanismen voor informatie-uitwisseling zijn vastgesteld | 3 |
| Het paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) bevat(ten) een “één-gezondheid”-benadering, en de coördinatie van de surveillance tussen de sectoren diergezondheid, volksgezondheid en milieu en de mechanismen voor informatie-uitwisseling zijn vastgesteld. Bovendien is dit de afgelopen drie jaar getoetst | 4 |
| Overeenkomstig niveau 4. Daarnaast wordt de uitvoering ervan regelmatig gecontroleerd en herzien | 5 |
| — | Aanvullende opmerkingen: |

Vraag

Indicator

A.10.1

Welk van de onderstaande niveaus beschrijft de uitvoering van “één gezondheid” zoals bedoeld in artikel 3, lid 7, van Verordening (EU) 2022/2371, in uw lidstaat het best?

Indicator

1-5 of n.v.t.

Niveau

De lidstaat is niet in staat de vraag te beantwoorden omdat hij niet beschikt over een preventie-, paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en)

N.v.t.

Het paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) bevat(ten) geen “één gezondheid”-benadering

1

Er wordt gewerkt aan een “één-gezondheid”-benadering in het paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en), maar de coördinatie van de surveillance tussen de sectoren diergezondheid, volksgezondheid en milieu en de mechanismen voor informatie-uitwisseling zijn nog niet vastgesteld

2

Het paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) bevat(ten) een “één-gezondheid”-benadering, en de coördinatie van de surveillance tussen de sectoren diergezondheid, volksgezondheid en milieu en de mechanismen voor informatie-uitwisseling zijn vastgesteld

3

Het paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) bevat(ten) een “één-gezondheid”-benadering, en de coördinatie van de surveillance tussen de sectoren diergezondheid, volksgezondheid en milieu en de mechanismen voor informatie-uitwisseling zijn vastgesteld. Bovendien is dit de afgelopen drie jaar getoetst

4

Overeenkomstig niveau 4. Daarnaast wordt de uitvoering ervan regelmatig gecontroleerd en herzien

5

—

Aanvullende opmerkingen:

| — | Indien niveau 2 of hoger:






  — | is er in het paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) sprake van coördinatie van surveillance tussen twee van de drie sectoren (diergezondheid, volksgezondheid en milieu) en zijn er mechanismen voor informatie-uitwisseling? (ja/nee/anders)






  — | Zo ja, geef aan om welke sectoren het gaat: |
| --- | --- | --- | --- |

—

Indien niveau 2 of hoger:

—

is er in het paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) sprake van coördinatie van surveillance tussen twee van de drie sectoren (diergezondheid, volksgezondheid en milieu) en zijn er mechanismen voor informatie-uitwisseling? (ja/nee/anders)

—

Zo ja, geef aan om welke sectoren het gaat:

| — | Indien “anders”, licht toe: |
| --- | --- |

—

Indien “anders”, licht toe:

| — | hebt u gezamenlijke trainingsprogramma’s ontwikkeld voor “één-gezondheid”-professionals (in de sectoren diergezondheid, volksgezondheid en milieu) op het gebied van preventie, detectie en respons met betrekking tot zoönosen? (ja/nee/anders)






  — | Indien “anders”, licht toe: |
| --- | --- | --- |

—

hebt u gezamenlijke trainingsprogramma’s ontwikkeld voor “één-gezondheid”-professionals (in de sectoren diergezondheid, volksgezondheid en milieu) op het gebied van preventie, detectie en respons met betrekking tot zoönosen? (ja/nee/anders)

—

Indien “anders”, licht toe:

| — | hebt u richtsnoeren ontwikkeld voor de procedures die het publiek moet volgen als zieke en/of dode wilde vogels en andere dieren vinden? (ja/nee/anders)






  — | Indien “anders”, licht toe: |
| --- | --- | --- |

—

hebt u richtsnoeren ontwikkeld voor de procedures die het publiek moet volgen als zieke en/of dode wilde vogels en andere dieren vinden? (ja/nee/anders)

—

Indien “anders”, licht toe:

| — | bestaat er een lijst van prioritaire zoönotische ziekten met het oog op surveillance? (ja/nee/anders)






  — | Zo ja, vermeld welke zoönose prioriteit heeft: |
| --- | --- | --- |

—

bestaat er een lijst van prioritaire zoönotische ziekten met het oog op surveillance? (ja/nee/anders)

—

Zo ja, vermeld welke zoönose prioriteit heeft:

| — | Indien “anders”, licht toe: |
| --- | --- |

—

Indien “anders”, licht toe:

A.10.2

| — | Heeft uw lidstaat bepalingen opgenomen over de huidige of verwachte effecten van klimaatverandering op zoönotische ziekten? (ja/nee/anders)
  Zo ja, geef dan nadere informatie over de mogelijke effecten en eventuele specifieke voorzieningen voor paraatheid en respons op gezondheidsgebied
  Indien “anders”, licht toe: |
| --- | --- |

—

Heeft uw lidstaat bepalingen opgenomen over de huidige of verwachte effecten van klimaatverandering op zoönotische ziekten? (ja/nee/anders)

Zo ja, geef dan nadere informatie over de mogelijke effecten en eventuele specifieke voorzieningen voor paraatheid en respons op gezondheidsgebied

Indien “anders”, licht toe:

N.v.t.

A.10.3

| — | Heeft uw lidstaat bepalingen opgenomen over de werkelijke of verwachte gevolgen van extreme weersomstandigheden (zoals hittegolven, overstromingen of — indirect — bosbranden) voor de volksgezondheid? (ja/nee/anders)
  Zo ja, geef dan nadere informatie over de mogelijke gevolgen en eventuele specifieke voorzieningen voor paraatheid en respons op gezondheidsgebied:
  Indien “anders”, licht toe: |
| --- | --- |

—

Heeft uw lidstaat bepalingen opgenomen over de werkelijke of verwachte gevolgen van extreme weersomstandigheden (zoals hittegolven, overstromingen of — indirect — bosbranden) voor de volksgezondheid? (ja/nee/anders)

Zo ja, geef dan nadere informatie over de mogelijke gevolgen en eventuele specifieke voorzieningen voor paraatheid en respons op gezondheidsgebied:

Indien “anders”, licht toe:

11.   Chemische gebeurtenissen

| | Vraag | Indicator |
| --- | --- | --- |
| A.11.1 | Welk van de onderstaande niveaus beschrijft het beheer van een gezondheidsbedreiging van chemische oorsprong in uw land het best? | Indicator
  1-5 of n.v.t. |
| | Niveau |
| De lidstaat is niet in staat de vraag op centraal overheidsniveau te beantwoorden | N.v.t. |
| Er is (zijn) geen afzonderlijk paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) voor chemische dreigingen, en dit (deze) is (zijn) ook niet opgenomen in het paraatheids- en responsplan of (een) gelijkwaardig(e) document(en) | 1 |
| Er is (zijn) een afzonderlijk paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) voor chemische dreigingen, en/of dit (deze) is (zijn) opgenomen in het paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) | 2 |
| Het paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) voor chemische dreigingen is (zijn) opgesteld en de rollen en verantwoordelijkheden en locaties met een groot risico zijn in aanmerking genomen en geïdentificeerd | 3 |
| Het paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) voor chemische dreigingen is (zijn) opgesteld en de rollen en verantwoordelijkheden en locaties met een groot risico zijn in aanmerking genomen en geïdentificeerd. Daarnaast is het responsplan voor chemische dreigingen of het desbetreffende hoofdstuk in het paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) in de afgelopen drie jaar getoetst aan de hand van een simulatieoefening | 4 |
| Overeenkomstig niveau 4. Daarnaast zijn de aanbevelingen naar aanleiding van de toetsing(en) geïmplementeerd en de bijbehorende plannen geëvalueerd en herzien | 5 |
| — | Aanvullende opmerkingen: |

Vraag

Indicator

A.11.1

Welk van de onderstaande niveaus beschrijft het beheer van een gezondheidsbedreiging van chemische oorsprong in uw land het best?

Indicator

1-5 of n.v.t.

Niveau

De lidstaat is niet in staat de vraag op centraal overheidsniveau te beantwoorden

N.v.t.

Er is (zijn) geen afzonderlijk paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) voor chemische dreigingen, en dit (deze) is (zijn) ook niet opgenomen in het paraatheids- en responsplan of (een) gelijkwaardig(e) document(en)

1

Er is (zijn) een afzonderlijk paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) voor chemische dreigingen, en/of dit (deze) is (zijn) opgenomen in het paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en)

2

Het paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) voor chemische dreigingen is (zijn) opgesteld en de rollen en verantwoordelijkheden en locaties met een groot risico zijn in aanmerking genomen en geïdentificeerd

3

Het paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) voor chemische dreigingen is (zijn) opgesteld en de rollen en verantwoordelijkheden en locaties met een groot risico zijn in aanmerking genomen en geïdentificeerd. Daarnaast is het responsplan voor chemische dreigingen of het desbetreffende hoofdstuk in het paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) in de afgelopen drie jaar getoetst aan de hand van een simulatieoefening

4

Overeenkomstig niveau 4. Daarnaast zijn de aanbevelingen naar aanleiding van de toetsing(en) geïmplementeerd en de bijbehorende plannen geëvalueerd en herzien

5

—

Aanvullende opmerkingen:

Kan uw lidstaat deze vraag niet op centraal overheidsniveau beantwoorden omdat er bestuurlijke en wetgevingskaders zijn die dat verhinderen? (ja)

| — | Zo ja, worden er aanbevelingen/richtsnoeren op nationaal niveau naar regionale autoriteiten gestuurd? (ja/nee)







  — | Zo ja, vermeld dan of u op nationaal niveau weet of deze aanbevelingen/richtsnoeren op regionaal niveau worden geïmplementeerd en of er sprake is van lacunes of uitdagingen: |
| --- | --- | --- |

—

Zo ja, worden er aanbevelingen/richtsnoeren op nationaal niveau naar regionale autoriteiten gestuurd? (ja/nee)

—

Zo ja, vermeld dan of u op nationaal niveau weet of deze aanbevelingen/richtsnoeren op regionaal niveau worden geïmplementeerd en of er sprake is van lacunes of uitdagingen:

| — | Zo nee, licht toe |
| --- | --- |

—

Zo nee, licht toe

A.11.2

Beschikt uw lidstaat over procedures voor een beoordeling van gezondheidsrisico’s in geval van een gezondheidsbedreiging van chemische oorsprong? (ja/nee/anders)

| — | Zo ja, licht toe: |
| --- | --- |

—

Zo ja, licht toe:

| — | Zo nee, licht toe: |
| --- | --- |

—

Zo nee, licht toe:

| — | Indien “anders”, licht toe: |
| --- | --- |

—

Indien “anders”, licht toe:

N.v.t.

A.11.3

Beschikt uw lidstaat over richtsnoeren voor

| — | surveillance van chemische voorvallen en vergiftiging/intoxicatie? (ja/nee/anders)






  — | Zo ja, licht toe: |
| --- | --- | --- |

—

surveillance van chemische voorvallen en vergiftiging/intoxicatie? (ja/nee/anders)

—

Zo ja, licht toe:

| — | Zo nee, licht toe: |
| --- | --- |

—

Zo nee, licht toe:

| — | Indien “anders”, licht toe: |
| --- | --- |

—

Indien “anders”, licht toe:

| — | de beoordeling van chemische voorvallen en vergiftiging/intoxicatie? (ja/nee/anders)






  — | Zo ja, licht toe: |
| --- | --- | --- |

—

de beoordeling van chemische voorvallen en vergiftiging/intoxicatie? (ja/nee/anders)

—

Zo ja, licht toe:

| — | Zo nee, licht toe: |
| --- | --- |

—

Zo nee, licht toe:

| — | Indien “anders”, licht toe: |
| --- | --- |

—

Indien “anders”, licht toe:

| — | het beheer van chemische voorvallen en vergiftiging/intoxicatie? (ja/nee/anders)






  — | Zo ja, licht toe: |
| --- | --- | --- |

—

het beheer van chemische voorvallen en vergiftiging/intoxicatie? (ja/nee/anders)

—

Zo ja, licht toe:

| — | Zo nee, licht toe: |
| --- | --- |

—

Zo nee, licht toe:

| — | Indien “anders”, licht toe: |
| --- | --- |

—

Indien “anders”, licht toe:

N.v.t.

B.   AANVULLENDE CAPACITEIT VOLGENS VERORDENING (EU) 2022/2371

12.   Antimicrobiële resistentie (AMR) en zorginfecties (HAI’s)

AMR

| | Vraag | Indicator |
| --- | --- | --- |
| B.12.1 | Nationale “één gezondheid”-actieplannen inzake AMR

  Om dubbel werk te voorkomen, maken de Commissie en het Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding (ECDC) gebruik van de input van de WHO Tracking Antimicrobial Resistance Country Self Assessment Survey (TrACSS) (7). De nationale rapportering aan TrACSS wordt daarom beschouwd als onderdeel van de beoordeling op grond van artikel 8 van Verordening (EU) 2022/2371
  Upload de meest recente versie van TrACSS- die uw lidstaat bij de WHO in pdf-formaat heeft ingediend.
  Zijn er met betrekking tot het nationaal actieplan (NAP) inzake AMR updates geweest sinds de laatste rapportage van uw land aan TrACSS?






  — | Nee |

Vraag

Indicator

B.12.1

Nationale “één gezondheid”-actieplannen inzake AMR

Om dubbel werk te voorkomen, maken de Commissie en het Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding (ECDC) gebruik van de input van de WHO Tracking Antimicrobial Resistance Country Self Assessment Survey (TrACSS) (7). De nationale rapportering aan TrACSS wordt daarom beschouwd als onderdeel van de beoordeling op grond van artikel 8 van Verordening (EU) 2022/2371

Upload de meest recente versie van TrACSS- die uw lidstaat bij de WHO in pdf-formaat heeft ingediend.

Zijn er met betrekking tot het nationaal actieplan (NAP) inzake AMR updates geweest sinds de laatste rapportage van uw land aan TrACSS?

—

Nee

| — | Ja (geef details in de open tekst) |
| --- | --- |

—

Ja (geef details in de open tekst)

N.v.t.

B.12.2

Middelen

Welke middelen zijn toegewezen aan de uitvoering van het nationaal actieplan inzake AMR?

N.v.t.

Niveau

Er zijn geen of zeer weinig middelen (begroting en personele middelen) beschikbaar voor de uitvoering van het nationaal actieplan.

1

Er zijn geen specifieke middelen beschikbaar en de uitvoering wordt toevertrouwd aan de middelen (begroting en personele middelen) van nationale/regionale belanghebbenden (bv. relevante bevoegde autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor gezondheid, landbouw, milieu enz.)

2

Niet-geoormerkte financiering is beschikbaar voor AMR-activiteiten uit nationale/regionale fondsen en kan worden gebruikt voor de uitvoering van het nationaal actieplan

3

Specifieke geoormerkte financiering voor AMR-activiteiten is beschikbaar uit nationale/regionale fondsen en wordt gebruikt voor de uitvoering van het nationaal actieplan

4

De uitvoering van het nationaal actieplan wordt volledig bekostigd en gefinancierd via speciale begrotingslijnen van nationale/regionale fondsen.

5

| — | Aanvullende opmerkingen: |
| --- | --- |

—

Aanvullende opmerkingen:

B.12.3

Monitoring en evaluatie van de voortgang

Beschikt uw lidstaat over nationale indicatoren of doelstellingen voor het meten van de nationale vooruitgang op het gebied van AMR (waaronder het gebruik/verbruik van antimicrobiële stoffen) en/of zorginfecties? Geef in het commentaarveld een beschrijving van de indicatoren/doelstellingen of een hyperlink naar waar ze te vinden zijn.

Indicator

1-5

Niveau

Nee, er zijn geen nationale indicatoren of nationale doelstellingen voor het meten van de voortgang op het gebied van AMR (waaronder het gebruik/verbruik van antimicrobiële stoffen) en/of zorginfecties in het land

1

Er zijn plannen om nationale indicatoren en/of nationale streefcijfers in te stellen, en deze worden in de nabije toekomst ingevoerd

2

Er zijn nationale indicatoren, vergelijkbaar met de wereldwijd beschikbare indicatoren (bv. doelstellingen voor duurzame ontwikkeling, WHO-doelstellingen enz.), maar zonder streefdoelen

3

Ja, er zijn nationale indicatoren voor AMR (waaronder het gebruik/verbruik van antimicrobiële stoffen) en/of zorginfecties met concrete nationale streefcijfers die binnen een bepaald tijdsbestek moeten worden gehaald. Daarbij wordt de voortgang regelmatig geëvalueerd, maar dit is niet gekoppeld aan de doelstellingen van het nationaal actieplan inzake AMR

4

Ja, er zijn nationale indicatoren en nationale streefcijfers voor zowel AMR (waaronder het gebruik/verbruik van antimicrobiële stoffen) als zorginfecties, die gekoppeld zijn aan het nationaal actieplan inzake AMR, en de voortgang wordt regelmatig geëvalueerd

5

| — | Aanvullende opmerkingen: |
| --- | --- |

—

Aanvullende opmerkingen:

B.12.4

Belangrijkste uitdagingen

Wat zijn op dit moment de grootste uitdagingen voor uw lidstaat bij het aanpakken van AMR?

Kies drie uitdagingen en rangschik ze van 3 — de belangrijkste tot 1 — de minst belangrijke):

N.v.t.

Uitvoering van preventie- en bestrijdingsmaatregelen in de dagelijkse praktijk

Begrotingsbeperkingen

Zorgen voor “één-gezondheid”-coördinatie in de verschillende sectoren

Geen of onvoldoende wettelijk kader

Personeelstekort

Beperkingen in de infrastructuur (bv. gebrek aan eenpersoonskamers, oude ziekenhuisgebouwen enz.)

Onvoldoende bewustzijn bij belanghebbenden zoals zorgprofessionals (bv. artsen, verpleegkundigen, apothekers enz.), houders van dieren, landbouwers en het grote publiek

Beperkte toegang tot bepaalde antimicrobiële stoffen, bv. smalspectrum-antibiotica en nieuwe antimicrobiële stoffen

| — | Aanvullende opmerkingen: |
| --- | --- |

—

Aanvullende opmerkingen:

B.12.5

Preventie van prioritaire multiresistente micro-organismen (MDRO’s)

Welk van de onderstaande niveaus beschrijft de preventie van multiresistente organismen in uw lidstaat het best?

Noot: de onderstaande niveaus zijn aangepast op basis van de formulering van vraag P4.3 van de gezamenlijke externe evaluatie (Joint External Evaluation — JEE) (8), die verwijst naar de preventie van multiresistente organismen.

Hierna volgt een overzicht van de MDRO’s die onder deze indicator vallen, omdat ze op Unieniveau als kritiek worden beschouwd. Als een lidstaat van mening is dat zijn antwoorden niet op alle MDRO’s betrekking kunnen hebben, kan dit in het commentaarveld hieronder worden aangegeven.

Indicator

1-5

Niveau

De nationale autoriteiten hebben deze MDRO’s (fenotypen en genotypen) niet als prioritair aangemerkt en ze worden niet gedetecteerd

1

Er bestaan nationale strategieën of richtsnoeren voor inperking van MDRO’s en deze omvatten screening op kolonisatie door prioritaire MDRO’s (fenotypen en genotypen) die door nationale autoriteiten zijn geïdentificeerd. Sommige zorginstellingen kunnen prioritaire MDRO’s detecteren op basis van laboratoriumgegevens.

2

Geselecteerde zorginstellingen hebben toegang tot bevestiging van het MDRO-fenotype. instellingen geven op nationaal niveau door wanneer er prioritaire MDRO’s worden gedetecteerd

3

Alle zorginstellingen hebben toegang tot bevestiging van het MDRO-fenotype. instellingen geven op nationaal niveau tijdig door wanneer er prioritaire MDRO’s worden gedetecteerd. De responsen worden bijgehouden en ondersteund op nationaal niveau

4

Er is een functioneel systeem om de detectie, bevestiging en melding van nieuwe of prioritaire MDRO’s binnen ziekenhuizen en op nationaal niveau snel te communiceren en te volgen. Alle ziekenhuizen zijn in staat tijdig responsactiviteiten te starten voor prioritaire MDRO’s. instellingen communiceren regelmatig relevante MDRO-gegevens naar lokale verwijzingsnetwerken voor het verstrekken van informatie over inspanningen op het gebied van preventie/inperking

5

| — | Aanvullende opmerkingen: |
| --- | --- |

—

Aanvullende opmerkingen:

B.12.6

Prioritaire MDRO’s in ziekenhuizen en bij grensoverschrijdende patiëntenoverdracht

Welk van de onderstaande niveaus beschrijft de nationale activiteiten voor het screenen van patiënten op MDRO-dragerschap bij ziekenhuisopname, als middel om de verspreiding van prioritaire MDRO’s onder ziekenhuizen te verminderen van uw lidstaat het best?.

Noot: hierna volgt een overzicht van de MDRO’s die onder deze indicator vallen, omdat ze op Unieniveau als kritiek worden beschouwd.

Lidstaten die van mening zijn dat hun antwoorden niet op alle MDRO’s betrekking kunnen hebben, kunnen dit in het commentaarveld hieronder aangegeven.

Indicator

1-5

Niveau

Er zijn geen nationale procedures en protocollen voor het screenen van patiënten op MDRO-dragerschap bij ziekenhuisopname

1

Er zijn nationale procedures en protocollen voor het screenen op MDRO-dragerschap, maar alleen voor patiënten die rechtstreeks vanuit een ziekenhuis in een ander land worden overgebracht

2

Er zijn nationale procedures en protocollen voor het screenen op MDRO-dragerschap, maar alleen voor patiënten die rechtstreeks vanuit een ziekenhuis in een ander land worden overgebracht of die recent opgenomen zijn geweest in een ziekenhuis in een ander land

3

Er zijn nationale procedures en protocollen voor het screenen op MDRO-dragerschap, maar alleen voor patiënten die rechtstreeks vanuit een ziekenhuis in een ander land worden overgebracht of die recent opgenomen zijn geweest in een ziekenhuis in een ander land en voor patiënten die zijn opgenomen op speciale afdelingen, zoals intensive-careafdelingen

4

Er zijn nationale procedures en protocollen om alle patiënten bij ziekenhuisopname te screenen op MDRO-dragerschap

5

| — | Aanvullende opmerkingen: |
| --- | --- |

—

Aanvullende opmerkingen:

Beschikt u over nationale vereisten om te communiceren over de infectiestatus van een patiënt (d.w.z. informatie over infectie door/dragerschap van een overdraagbaar micro-organisme, in het bijzonder prioritaire MDRO’s, bij verwijzing van het ene ziekenhuis (of zorginstelling) naar het andere? (ja/nee/anders)

| — | Ja, zowel in geval van grensoverschrijdende overdracht als overdracht naar een ziekenhuis (of zorginstelling) in het land zelf |
| --- | --- |

—

Ja, zowel in geval van grensoverschrijdende overdracht als overdracht naar een ziekenhuis (of zorginstelling) in het land zelf

| — | Ja, alleen bij grensoverschrijdende overdracht |
| --- | --- |

—

Ja, alleen bij grensoverschrijdende overdracht

| — | Nee (leg uit waarom) |
| --- | --- |

—

Nee (leg uit waarom)

| — | Indien “anders”, licht toe: |
| --- | --- |

—

Indien “anders”, licht toe:

B.12.7

Antimicrobieel beheer en verstandig gebruik van antimicrobiële stoffen in de eerste- en tweedelijnszorg:

Welk van de onderstaande niveaus beschrijft het beleid inzake gebruik van antimicrobiële geneesmiddelen voor de menselijke gezondheid van uw lidstaat het best?

Noot: de onderstaande indicatorniveaus zijn aangepast op basis van de formulering van vraag P4.4 van de Joint External Evaluation (JEE) (9) over optimaal gebruik van antimicrobiële geneesmiddelen voor de menselijke gezondheid

Indicator

1-5

Niveau

Geen of onvoldoende nationaal beleid en/of regelgeving op het gebied van het correcte gebruik, de beschikbaarheid, de kwaliteit en het gebruik van antimicrobiële stoffen voor de menselijke gezondheid

1

Er wordt gewerkt aan nationaal beleid en regelgeving ter bevordering van correct gebruik van antimicrobiële stoffen en activiteiten op het gebied van antimicrobieel beheer in de gemeenschap en in zorginstellingen

2

Richtsnoeren voor correct gebruik van antimicrobiële stoffen zijn beschikbaar en sommige zorginstellingen beschikken over programma’s voor antimicrobieel beheer. De meest recente Access-, Watch-, en Reserve-classificatie (AWaRe-classificatie) van antibiotica van de WHO is overgenomen in de nationale lijst van essentiële geneesmiddelen

3

Richtsnoeren en praktijken om correct gebruik van antimicrobiële stoffen mogelijk te maken, worden in het hele land in zorginstellingen geïmplementeerd. Alle grote zorginstellingen hebben operationele programma’s voor AMR-beheer. Het gebruik van antibiotica wordt gemonitord op basis van de nieuwste AWaRe-classificatie van antibiotica

4

Richtsnoeren voor het optimaliseren van antibioticagebruik worden geïmplementeerd voor alle belangrijke ziektebeelden en gegevens over het gebruik worden systematisch teruggekoppeld naar voorschrijvers. De AWaRe-classificatie van antibiotica maakt deel uit van strategieën voor antimicrobieel beheer. Het gebruik van antibiotica wordt robuust gemonitord, op nationaal niveau

5

| — | Aanvullende opmerkingen: |
| --- | --- |

—

Aanvullende opmerkingen:

B.12.8

AMR-surveillance

Welk van de onderstaande niveaus beschrijft de AMR-surveillance door uw lidstaat het best?

Noot: de onderstaande indicatorniveaus zijn aangepast op basis van de formulering van vraag P4.2 van de Joint External Evaluation (JEE) (10) met betrekking tot AMR-surveillance

Indicator

1-5

Niveau

Geen of beperkte capaciteit voor het genereren, vergelijken en rapporteren van gegevens (antibioticagevoeligheidstests en bijbehorende klinische en epidemiologische gegevens)

1

AMR-gegevens worden lokaal verzameld voor veelvoorkomende pathogenen bij ziekenhuispatiënten en patiënten in de gemeenschap, maar bij het verzamelen van gegevens wordt mogelijk geen standaardaanpak gebruikt en ontbreekt het aan nationale coördinatie en/of kwaliteitsbeheer

2

AMR-gegevens worden op nationaal niveau verzameld voor veelvoorkomende ziekteverwekkers, maar nationale coördinatie en standaardisatie ontbreken

3

Er is een gestandaardiseerd nationaal AMR-surveillancesysteem waarmee gegevens worden verzameld over veelvoorkomende pathogenen bij ziekenhuispatiënten en patiënten in de gemeenschap met een gevestigd netwerk van surveillancesites, een aangewezen nationaal referentielaboratorium voor AMR en een nationaal coördinatiecentrum dat verslagen opstelt over AMR

4

Naast het bovenstaande worden de gegevens van het nationale AMR-surveillancesysteem geanalyseerd, geïnterpreteerd en gerapporteerd samen met de gegevens over het gebruik van antimicrobiële stoffen voor menselijke gezondheid, en wordt geprobeerd onderling vergelijkbare gegevens uit de verschillende sectoren (menselijke gezondheid, diergezondheid en landbouw) te analyseren

5

| — | Aanvullende opmerkingen: |
| --- | --- |

—

Aanvullende opmerkingen:

Zorginfecties

| | Vraag | Indicator |
| --- | --- | --- |
| B.12.9 | Belangrijkste uitdagingen

  Wat zijn op dit moment de grootste uitdagingen voor uw land bij het aanpakken van zorginfecties? Kies drie uitdagingen en rangschik ze van 3 — de belangrijkste tot 1 — de minst belangrijke): | N.v.t. |
| Uitvoering van preventie- en bestrijdingsmaatregelen in de dagelijkse praktijk | |
| Begrotingsbeperkingen | |
| Geen of onvoldoende wettelijk kader | |
| Personeelstekort | |
| Beperkingen in de infrastructuur (bv. gebrek aan eenpersoonskamers, oude ziekenhuisgebouwen enz.) | |
| Onvoldoende bewustzijn bij zorgprofessionals, zoals artsen, verpleegkundigen, apothekers enz., en het grote publiek | |
| Beperkte toegang tot bepaalde antimicrobiële stoffen, bv. smalspectrum-antibiotica en nieuwe antimicrobiële stoffen | |
| — | Aanvullende opmerkingen: |

Vraag

Indicator

B.12.9

Belangrijkste uitdagingen

Wat zijn op dit moment de grootste uitdagingen voor uw land bij het aanpakken van zorginfecties? Kies drie uitdagingen en rangschik ze van 3 — de belangrijkste tot 1 — de minst belangrijke):

N.v.t.

Uitvoering van preventie- en bestrijdingsmaatregelen in de dagelijkse praktijk

Begrotingsbeperkingen

Geen of onvoldoende wettelijk kader

Personeelstekort

Beperkingen in de infrastructuur (bv. gebrek aan eenpersoonskamers, oude ziekenhuisgebouwen enz.)

Onvoldoende bewustzijn bij zorgprofessionals, zoals artsen, verpleegkundigen, apothekers enz., en het grote publiek

Beperkte toegang tot bepaalde antimicrobiële stoffen, bv. smalspectrum-antibiotica en nieuwe antimicrobiële stoffen

—

Aanvullende opmerkingen:

B.12.10

Surveillance van zorginfecties

Welk van de onderstaande niveaus beschrijft de surveillance van zorginfecties door uw lidstaat het best?

Noot: de onderstaande indicatorniveaus zijn aangepast op basis van de formulering van vraag R4.2 van de Joint External Evaluation (JEE) (11) met betrekking tot surveillance van zorginfecties

Indicator

1-5

Niveau

Er is geen nationaal programma of nationaal strategisch plan voor de surveillance van zorginfecties, waaronder ziekteverwekkers die resistent zijn tegen antimicrobiële stoffen en/of tot uitbraken kunnen leiden, noch wordt er een ontwikkeld

1

Een nationaal strategisch plan voor de surveillance van zorginfecties (waaronder ziekteverwekkers die resistent zijn tegen antimicrobiële stoffen en/of die tot uitbraken kunnen leiden) is beschikbaar maar wordt niet geïmplementeerd

2

Een nationaal strategisch plan voor de surveillance van zorginfecties (waaronder ziekteverwekkers die resistent zijn tegen antimicrobiële stoffen en/of die tot uitbraken kunnen leiden) is beschikbaar en wordt geïmplementeerd door middel van een nationaal programma en systeem voor gegevensverzameling, -analyse en -feedback. Geselecteerde tweede- en derdelijnszorginstellingen voeren surveillance van zorginfecties (zoals hierboven gespecificeerd) uit en geven tijdig en regelmatig feedback aan het hogere management en zorgmedewerkers

3

Een nationaal strategisch plan voor de surveillance van zorginfecties (waaronder ziekteverwekkers die resistent zijn tegen antimicrobiële stoffen en/of tot uitbraken kunnen leiden) is beschikbaar en wordt landelijk geïmplementeerd in alle tweede- en derdelijnszorginstellingen door middel van een nationaal systeem volgens de WHO-aanbevelingen voor de kerncomponenten van infectiepreventie en -bestrijding (IPC). Er zijn regelmatig verslagen beschikbaar voor het geven van feedback

4

Een nationaal strategisch plan voor de surveillance van zorginfecties (waaronder ziekteverwekkers die resistent zijn tegen antimicrobiële stoffen en/of tot uitbraken kunnen leiden) is beschikbaar en wordt landelijk geïmplementeerd in alle tweede- en derdelijnszorginstellingen door middel van een nationaal programma en systeem volgens de WHO-aanbevelingen voor IPC-kerncomponenten. Gegevens worden voortdurend en tijdig gedeeld en gebruikt ten behoeve van preventie-inspanningen. De kwaliteit en impact van het systeem worden regelmatig geëvalueerd en er worden dienovereenkomstig maatregelen genomen ter verbetering van het systeem

5

| — | Aanvullende opmerkingen: |
| --- | --- |

—

Aanvullende opmerkingen:

13.   Coördinatie- en ondersteuningsfuncties op Unieniveau

| | Vraag | Indicator |
| --- | --- | --- |
| B.13.1 | Voorzien de rechtsinstrumenten van uw lidstaat voor de respons op noodsituaties op het gebied van de volksgezondheid in coördinatie en samenwerking op het raakvlak tussen de lidstaat en de Unie bij een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid? (ja/nee/anders)






  — | Indien “anders”, licht toe: |

Vraag

Indicator

B.13.1

Voorzien de rechtsinstrumenten van uw lidstaat voor de respons op noodsituaties op het gebied van de volksgezondheid in coördinatie en samenwerking op het raakvlak tussen de lidstaat en de Unie bij een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid? (ja/nee/anders)

—

Indien “anders”, licht toe:

N.v.t.

B.13.2

Maakt de vertegenwoordiger van het HSC van uw lidstaat bij een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid deel uit van de coördinatiestructuren op nationaal niveau, met name ter ondersteuning van de informatiestroom tussen uw lidstaat en het HSC? (ja/nee/anders)

| — | Zo nee, wat is de rol van de HSC-vertegenwoordiger in de nationale respons op noodsituaties; en als hij niet optreedt als contactpersoon met het HSC bij noodsituaties op het gebied van de volksgezondheid, wie doet dat dan wel? |
| --- | --- |

—

Zo nee, wat is de rol van de HSC-vertegenwoordiger in de nationale respons op noodsituaties; en als hij niet optreedt als contactpersoon met het HSC bij noodsituaties op het gebied van de volksgezondheid, wie doet dat dan wel?

| — | Indien “anders”, licht toe: |
| --- | --- |

—

Indien “anders”, licht toe:

N.v.t.

B.13.3

Is het centrum voor noodoperaties in verband met de volksgezondheid of het IMS van uw lidstaat interoperabel met de module van het systeem voor vroegtijdige waarschuwing en maatregelen voor incidenten- en/of crisisbeheer? (ja/nee/anders)

| — | Indien “anders”, licht toe: |
| --- | --- |

—

Indien “anders”, licht toe:

N.v.t.

B.13.4

Heeft uw lidstaat de afgelopen drie jaar rekening gehouden met en gebruikgemaakt van adviezen en richtsnoeren van het HSC voor de preventie en bestrijding van ernstige grensoverschrijdende gezondheidsbedreigingen? (ja/nee/anders/gedeeltelijk)

| — | Zo ja, beschrijf hoe |
| --- | --- |

—

Zo ja, beschrijf hoe

| — | Zo nee, waarom niet? |
| --- | --- |

—

Zo nee, waarom niet?

| — | Indien “anders”, licht toe: |
| --- | --- |

—

Indien “anders”, licht toe:

| — | Indien gedeeltelijk, licht toe: |
| --- | --- |

—

Indien gedeeltelijk, licht toe:

N.v.t.

B.13.5

Heeft uw lidstaat de afgelopen drie jaar de aanbevelingen van de Commissie over gemeenschappelijke tijdelijke volksgezondheidsmaatregelen overgenomen of in aanmerking genomen? (ja/nee/anders/gedeeltelijk)

| — | Zo ja, beschrijf hoe |
| --- | --- |

—

Zo ja, beschrijf hoe

| — | Zo nee, waarom niet? |
| --- | --- |

—

Zo nee, waarom niet?

| — | Indien “anders”, licht toe: |
| --- | --- |

—

Indien “anders”, licht toe:

| — | Indien gedeeltelijk, licht toe: |
| --- | --- |

—

Indien gedeeltelijk, licht toe:

N.v.t.

B.13.6

Heeft uw lidstaat de afgelopen drie jaar de aanbevelingen van het ECDC met betrekking tot de respons op gezondheidsbedreigingen overgenomen of in aanmerking genomen? (ja/nee/anders/gedeeltelijk)

| — | Zo ja, beschrijf hoe |
| --- | --- |

—

Zo ja, beschrijf hoe

| — | Zo nee, waarom niet? |
| --- | --- |

—

Zo nee, waarom niet?

| — | Indien “anders”, licht toe: |
| --- | --- |

—

Indien “anders”, licht toe:

| — | Indien gedeeltelijk, licht toe: |
| --- | --- |

—

Indien gedeeltelijk, licht toe:

N.v.t.

B.13.7

Vermeld of de volgende ondersteunende rollen, functies en instrumenten van de Commissie en relevante agentschappen en organen van de Unie in aanmerking worden genomen in het proces van paraatheids- en responsplanning van uw lidstaat:

N.v.t.

ja/nee

Medische evacuatiesteun via EWRS

Europese Dienst voor extern optreden (EDEO) voor consulaire en repatriëringsondersteuning

Directoraat-generaal voor Europese civiele bescherming en humanitaire hulpoperaties (DG ECHO) en zijn ondersteuningscapaciteiten, met inbegrip van die in de ResEU-reserve en de preventie- en paraatheidsprojecten in het kader van het EU-mechanisme voor civiele bescherming (bv. aanbestedingen en subsidies voor de ontwikkeling van grensoverschrijdende gezondheidsprojecten)

Directoraat-generaal noodsituaties op gezondheidsgebied voor de ondersteuning van onderzoek en ontwikkeling, productie, aanleg van voorraden en inzet van medische tegenmaatregelen (DG HERA)

Bureau voor noodgevallen van DG HERA

Instrumenten voor het mobiliseren van EU-financiering voor snel onderzoek

Risicobeoordeling van het ECDC

Risicobeoordeling van het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA)

Risicobeoordeling van de Europese Autoriteit voor Voedselveiligheid (EFSA)

Risicobeoordeling van het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA)

Risicobeoordeling van het Europees Milieuagentschap (EEA)

Risicobeoordeling van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving (EMCDDA)

Risicobeoordelingen die worden uitgevoerd in samenwerking met het Agentschap van de EU voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving (Europol) wanneer de dreiging het gevolg is van terroristische of criminele activiteiten

Technische verslagen en richtsnoeren van het ECDC

Risicobeoordeling van het Europees Agentschap voor gezondheid en veiligheid op het werk

Ad-hocondersteuning van het ECDC ten behoeve van paraatheid en respons op uitbraken (bv. EU-taskforce voor gezondheid)

EU-referentielaboratoria

Anders, vermeld welke:

| — | Aanvullende opmerkingen: |
| --- | --- |

—

Aanvullende opmerkingen:

B.13.8

| — | Houdt uw lidstaat rekening met het in overeenstemming met artikel 5 van Verordening (EU) 2022/2371 opgesteld preventie-, paraatheids- en responsplan van de Unie door ook grensoverschrijdende interregionale paraatheidselementen in het paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) van uw lidstaat op te nemen? Zo ja, beschrijf hoe |
| --- | --- |

—

Houdt uw lidstaat rekening met het in overeenstemming met artikel 5 van Verordening (EU) 2022/2371 opgesteld preventie-, paraatheids- en responsplan van de Unie door ook grensoverschrijdende interregionale paraatheidselementen in het paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) van uw lidstaat op te nemen? Zo ja, beschrijf hoe

| — | Zo nee, waarom niet? |
| --- | --- |

—

Zo nee, waarom niet?

| — | Indien “anders”, licht toe: |
| --- | --- |

—

Indien “anders”, licht toe:

N.v.t.

14.   Ontwikkeling van onderzoek en evaluaties als input voor de paraatheid bij noodsituaties en om deze te versnellen

| | Vraag | Indicator |
| --- | --- | --- |
| B.14.1 | Welk van de onderstaande niveaus beschrijft de rol van onderzoek in het paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) van uw lidstaat het best? | Indicator
  1-5 of n.v.t. |
| | Niveau |
| De lidstaat is niet in staat de vraag te beantwoorden omdat hij niet beschikt over een paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) | N.v.t. |
| Er is een paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en), maar dit (deze) bevat(ten) geen strategie voor onderzoek en innovatie in noodsituaties | 1 |
| Er is een paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) dat (die) een strategie voor onderzoek en innovatie in noodsituaties bevat(ten), maar er is geen financiering gereserveerd voor het uitvoeren van onderzoek bij noodsituaties op het gebied van de volksgezondheid | 2 |
| Er is een paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) dat (die) een strategie voor onderzoek en innovatie in noodsituaties bevat(ten), en financiering is gereserveerd voor het uitvoeren van onderzoek bij noodsituaties op het gebied van de volksgezondheid | 3 |
| Er is een paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) dat (die) een strategie voor onderzoek en innovatie in noodsituaties bevat(ten), financiering is gereserveerd voor het uitvoeren van onderzoek bij noodsituaties op het gebied van de volksgezondheid en er is een proces voor de snelle mobilisatie ervan | 4 |
| Er is een paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) dat (die) een strategie voor onderzoek en innovatie in noodsituaties bevat(ten), er zijn middelen gereserveerd voor het uitvoeren van onderzoek bij noodsituaties op het gebied van de volksgezondheid, er is een proces voor de snelle mobilisatie ervan en de onderzoeks- en innovatiecapaciteiten zijn versterkt | 5 |
| — | In het geval van niveau 2 of hoger: omvat de strategie voor onderzoek en innovatie in noodsituaties (in het paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en)) een proces voor het koppelen van de behoeften van de volksgezondheid aan onderzoeksprioriteiten en -behoeften? (ja/nee/anders)






  — | Zo ja, licht deze procedure toe |

Vraag

Indicator

B.14.1

Welk van de onderstaande niveaus beschrijft de rol van onderzoek in het paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) van uw lidstaat het best?

Indicator

1-5 of n.v.t.

Niveau

De lidstaat is niet in staat de vraag te beantwoorden omdat hij niet beschikt over een paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en)

N.v.t.

Er is een paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en), maar dit (deze) bevat(ten) geen strategie voor onderzoek en innovatie in noodsituaties

1

Er is een paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) dat (die) een strategie voor onderzoek en innovatie in noodsituaties bevat(ten), maar er is geen financiering gereserveerd voor het uitvoeren van onderzoek bij noodsituaties op het gebied van de volksgezondheid

2

Er is een paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) dat (die) een strategie voor onderzoek en innovatie in noodsituaties bevat(ten), en financiering is gereserveerd voor het uitvoeren van onderzoek bij noodsituaties op het gebied van de volksgezondheid

3

Er is een paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) dat (die) een strategie voor onderzoek en innovatie in noodsituaties bevat(ten), financiering is gereserveerd voor het uitvoeren van onderzoek bij noodsituaties op het gebied van de volksgezondheid en er is een proces voor de snelle mobilisatie ervan

4

Er is een paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) dat (die) een strategie voor onderzoek en innovatie in noodsituaties bevat(ten), er zijn middelen gereserveerd voor het uitvoeren van onderzoek bij noodsituaties op het gebied van de volksgezondheid, er is een proces voor de snelle mobilisatie ervan en de onderzoeks- en innovatiecapaciteiten zijn versterkt

5

—

In het geval van niveau 2 of hoger: omvat de strategie voor onderzoek en innovatie in noodsituaties (in het paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en)) een proces voor het koppelen van de behoeften van de volksgezondheid aan onderzoeksprioriteiten en -behoeften? (ja/nee/anders)

—

Zo ja, licht deze procedure toe

| — | Indien “anders”, licht toe: |
| --- | --- |

—

Indien “anders”, licht toe:

| — | Aanvullende opmerkingen: |
| --- | --- |

—

Aanvullende opmerkingen:

B.14.2

Maakt uw lidstaat deel uit van een i) nationaal, ii) Uniebreed of iii) internationaal netwerk van locaties van klinische proeven of cohorten ter bevordering van de deelname aan grootschalige proeven die meer kans hebben om binnen een beperkt tijdsbestek zinvolle resultaten te behalen? (ja/nee/anders)

| — | Zo ja, vermeld welke (naam en niveau) |
| --- | --- |

—

Zo ja, vermeld welke (naam en niveau)

N.v.t.

Nationaal

Uniebreed

Internationaal

Locaties voor klinische proeven

Internationaal netwerk van cohorten

| — | Indien “anders”, licht toe: |
| --- | --- |

—

Indien “anders”, licht toe:

B.14.3

Beschikt uw lidstaat over processen voor het opstellen van geharmoniseerde protocollen en gegevensverzameling binnen deze netwerken? (ja/nee/anders)

| — | Zo ja, vermeld welke: |
| --- | --- |

—

Zo ja, vermeld welke:

| — | Indien “anders”, licht toe: |
| --- | --- |

—

Indien “anders”, licht toe:

N.v.t.

B.14.4

Beschikt uw lidstaat over procedures voor een snelle accreditatie van locaties en voor een versnelde (tussen de nationale bevoegde autoriteiten en ethische commissies) gecoördineerde beoordeling en toelating van klinische proeven in geval van een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid? (ja/nee/anders)

| — | Zo ja, vermeld welke, waaronder de samenwerking met ethische commissies: |
| --- | --- |

—

Zo ja, vermeld welke, waaronder de samenwerking met ethische commissies:

| — | Indien “anders”, licht toe: |
| --- | --- |

—

Indien “anders”, licht toe:

N.v.t.

B.14.5

Vermeld of uw lidstaat een aanpak heeft voor operationeel onderzoek (bv. tijdens de actie) die het volgende omvat:

N.v.t.

Ja

Nee

Paraatheid voor onderzoek, met inbegrip van vooraf ontworpen protocollen, partnerschappen, rollen en verantwoordelijkheden die van kracht zijn voordat een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid zich voordoet

Er zijn operationele instrumenten, die ervoor zorgen dat de benodigde middelen beschikbaar zijn met middelen voor snelle financiering als zich een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid voordoet

Er zijn operationele instrumenten voor snelle ethische goedkeuring en het delen van gegevens, voor het geval zich een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid voordoet

| — | Aanvullende opmerkingen: |
| --- | --- |

—

Aanvullende opmerkingen:

15.   Herstelelementen

| | Vraag | Indicator |
| --- | --- | --- |
| B.15.1 | Welk van de onderstaande niveaus beschrijft het herstelplan van uw lidstaat of het onderdeel “herstel” in uw preventie-, paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) van uw lidstaat het best? | Indicator
  1-5 |
| | Niveau |
| Er is geen herstelplan of onderdeel “herstel” in het paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) beschikbaar | 1 |
| Er is een herstelplan of onderdeel “herstel” beschikbaar | 2 |
| Het herstelplan of onderdeel “herstel” omvat of is gekoppeld aan een proces om lering te trekken door middel van evaluaties tijdens of na afloop van de actie, en om de geleerde lessen in de praktijk door middel van een actieplan te verankeren | 3 |
| Het herstelplan omvat of heeft een koppeling naar een proces om lering te trekken door middel van evaluaties tijdens of na afloop van de acties en om de geleerde lessen in de praktijk te verankeren binnen een overkoepelend kader zoals het nationaal actieplan ter beveiliging van de volksgezondheid (National Action Planning for Health Security, NAPHS) of equivalent. Dit proces wordt geïmplementeerd en regelmatig gecontroleerd op nationaal niveau | 4 |
| Het herstelplan omvat of is gekoppeld aan een proces om lering te trekken met behulp van evaluaties tijdens of na afloop van de acties en om de geleerde lessen in de praktijk te verankeren via NAPHS of equivalent. Dit proces wordt geïmplementeerd en regelmatig gecontroleerd op nationaal en regionaal (subnationaal) niveau | 5 |
| — | Aanvullende opmerkingen: |

Vraag

Indicator

B.15.1

Welk van de onderstaande niveaus beschrijft het herstelplan van uw lidstaat of het onderdeel “herstel” in uw preventie-, paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) van uw lidstaat het best?

Indicator

1-5

Niveau

Er is geen herstelplan of onderdeel “herstel” in het paraatheids- en responsplan of gelijkwaardig(e) document(en) beschikbaar

1

Er is een herstelplan of onderdeel “herstel” beschikbaar

2

Het herstelplan of onderdeel “herstel” omvat of is gekoppeld aan een proces om lering te trekken door middel van evaluaties tijdens of na afloop van de actie, en om de geleerde lessen in de praktijk door middel van een actieplan te verankeren

3

Het herstelplan omvat of heeft een koppeling naar een proces om lering te trekken door middel van evaluaties tijdens of na afloop van de acties en om de geleerde lessen in de praktijk te verankeren binnen een overkoepelend kader zoals het nationaal actieplan ter beveiliging van de volksgezondheid (National Action Planning for Health Security, NAPHS) of equivalent. Dit proces wordt geïmplementeerd en regelmatig gecontroleerd op nationaal niveau

4

Het herstelplan omvat of is gekoppeld aan een proces om lering te trekken met behulp van evaluaties tijdens of na afloop van de acties en om de geleerde lessen in de praktijk te verankeren via NAPHS of equivalent. Dit proces wordt geïmplementeerd en regelmatig gecontroleerd op nationaal en regionaal (subnationaal) niveau

5

—

Aanvullende opmerkingen:

16.   Maatregelen om de lacunes te verhelpen die zijn vastgesteld bij de uitvoering van de preventie-, paraatheids- en responsplannen

| | Vraag | Indicator |
| --- | --- | --- |
| B.16.1 | Upload hier, in pdf-formaat, het meest recente IGR-jaarverslag van uw lidstaat dat door het nationale IGR-focuspunt is ingediend. | Indicatoren
  IGR |
| B.16.2 | Vermeld of uw lidstaat de afgelopen drie jaar een van de volgende aanvullende mechanismen heeft gebruikt ter beoordeling van de implementatie van IGR-capaciteiten en preventie-, paraatheids- en responsplanning:

  Aanvinken wat van toepassing is: | N.v.t. |
| | Voltooid in de afgelopen drie jaar? (ja/nee)
  (Indien gepubliceerd, geef link) |
| Joint External Evaluation | |
| Evaluaties tijdens de actie | |
| Evaluaties na afloop van de actie | |
| SimEx | |
| Gezamenlijke Beoordeling en Detectie van Gebeurtenissen (Joint Assessment and Detection of Events — JADE) | |
| Overige: gelieve te omschrijven | |
| |
| B.16.3 | Vermeld wat het overeenkomstige niveau van uw lidstaat is met betrekking tot de door de WHO voorgestelde NAPHS of een equivalent systeem: | Indicator
  1-5 |
| | niveau |
| Er is geen NAPHS of equivalent systeem ontwikkeld of in ontwikkeling | 1 |
| Een NAPHS of equivalent systeem is ontwikkeld, maar nog niet afgestemd op een overheidsbrede en “één gezondheid”-benadering voor alle risico’s | 2 |
| Een NAPHS of equivalent systeem is ontwikkeld en afgestemd op een overheidsbrede en “één gezondheid”-benadering voor alle risico’s, en daarbij zijn rollen, verantwoordelijkheden en samenwerkingsmechanismen gedefinieerd | 3 |
| Een NAPHS of equivalent systeem is ontwikkeld en afgestemd op een overheidsbrede en “één gezondheid”-benadering voor alle risico’s, en daarbij zijn rollen, verantwoordelijkheden en samenwerkingsmechanismen gedefinieerd. Daarnaast is er een kostenberekening gemaakt voor het nationaal actieplan ter beveiliging van de volksgezondheid of equivalent systeem | 4 |
| Overeenkomstig niveau 4. Daarnaast wordt er ten minste één geplande activiteit uitgevoerd | 5 |
| — | Aanvullende opmerkingen: |

Vraag

Indicator

B.16.1

Upload hier, in pdf-formaat, het meest recente IGR-jaarverslag van uw lidstaat dat door het nationale IGR-focuspunt is ingediend.

Indicatoren

IGR

B.16.2

Vermeld of uw lidstaat de afgelopen drie jaar een van de volgende aanvullende mechanismen heeft gebruikt ter beoordeling van de implementatie van IGR-capaciteiten en preventie-, paraatheids- en responsplanning:

Aanvinken wat van toepassing is:

N.v.t.

Voltooid in de afgelopen drie jaar? (ja/nee)

(Indien gepubliceerd, geef link)

Joint External Evaluation

Evaluaties tijdens de actie

Evaluaties na afloop van de actie

SimEx

Gezamenlijke Beoordeling en Detectie van Gebeurtenissen (Joint Assessment and Detection of Events — JADE)

Overige: gelieve te omschrijven

B.16.3

Vermeld wat het overeenkomstige niveau van uw lidstaat is met betrekking tot de door de WHO voorgestelde NAPHS of een equivalent systeem:

Indicator

1-5

niveau

Er is geen NAPHS of equivalent systeem ontwikkeld of in ontwikkeling

1

Een NAPHS of equivalent systeem is ontwikkeld, maar nog niet afgestemd op een overheidsbrede en “één gezondheid”-benadering voor alle risico’s

2

Een NAPHS of equivalent systeem is ontwikkeld en afgestemd op een overheidsbrede en “één gezondheid”-benadering voor alle risico’s, en daarbij zijn rollen, verantwoordelijkheden en samenwerkingsmechanismen gedefinieerd

3

Een NAPHS of equivalent systeem is ontwikkeld en afgestemd op een overheidsbrede en “één gezondheid”-benadering voor alle risico’s, en daarbij zijn rollen, verantwoordelijkheden en samenwerkingsmechanismen gedefinieerd. Daarnaast is er een kostenberekening gemaakt voor het nationaal actieplan ter beveiliging van de volksgezondheid of equivalent systeem

4

Overeenkomstig niveau 4. Daarnaast wordt er ten minste één geplande activiteit uitgevoerd

5

—

Aanvullende opmerkingen:

| — | In het geval van niveau 1: vermeld of uw lidstaat van plan is een nationaal actieplan ter beveiliging van de volksgezondheid of een daaraan equivalent systeem op te starten: |
| --- | --- |

—

In het geval van niveau 1: vermeld of uw lidstaat van plan is een nationaal actieplan ter beveiliging van de volksgezondheid of een daaraan equivalent systeem op te starten:

| — | Alle niveaus: als uw lidstaat geen gebruik maakt van het nationaal actieplan ter beveiliging van de volksgezondheid, geef dan een beschrijving van het equivalente systeem: |
| --- | --- |

—

Alle niveaus: als uw lidstaat geen gebruik maakt van het nationaal actieplan ter beveiliging van de volksgezondheid, geef dan een beschrijving van het equivalente systeem:

C.   ANDERE

| C.1 | Welke verdere maatregelen zou de Commissie volgens u kunnen nemen ter ondersteuning van de uitvoering van preventie-, paraatheids-, respons- en herstelplannen voor ernstige grensoverschrijdende gezondheidsbedreigingen? |
| --- | --- |
| C.2 | Vermeld eventuele opmerkingen of verduidelijkingen met betrekking tot de bovenstaande vragen en geef, indien nodig geacht, een lijst van relevante activiteiten die uw land heeft uitgevoerd of vermeld aanvullende informatie die relevant is voor het onderwerp van deze vragenlijst: |

C.1

Welke verdere maatregelen zou de Commissie volgens u kunnen nemen ter ondersteuning van de uitvoering van preventie-, paraatheids-, respons- en herstelplannen voor ernstige grensoverschrijdende gezondheidsbedreigingen?

C.2

Vermeld eventuele opmerkingen of verduidelijkingen met betrekking tot de bovenstaande vragen en geef, indien nodig geacht, een lijst van relevante activiteiten die uw land heeft uitgevoerd of vermeld aanvullende informatie die relevant is voor het onderwerp van deze vragenlijst:

---

(1)  In deze vraag wordt met “organisatie” een groep bedoeld die officieel belast is met en verantwoordelijk is voor de uitvoering van het noodplan

(2)  Automatisering verwijst naar het surveillanceproces dat in het zorgsysteem is ingebed met automatische extractie en uitwisseling van relevante informatie, of een ander type automatisering dat zorgt voor een verminderde afhankelijkheid van personele middelen.

(3)  Hier wordt verwezen naar de coördinatie tussen sectoren zoals veiligheid, justitie, defensie en civiele bescherming die een specifiek mechanisme mogelijk maakt ter voorbereiding en respons op een opzettelijke introductie.

(4)  De voorraad farmaceutische producten en medische apparatuur die de lidstaten aanhouden om levens te redden in een crisissituatie.

(5)  Zoals het respons- en operationeel plan van het ziekenhuis

(6)  Hierbij kunnen de sectoren gezondheidszorg, civiele bescherming en grenstoezicht worden betrokken voor de uitvoering, indien nodig, van specifieke maatregelen zoals quarantaine, screening, NPI’s enz.

(7)  https://www.who.int/publications/m/item/tripartite-amr-country-self-assessment-survey---tracss-(6.0)-2022

(8)  Instrument voor gezamenlijke externe evaluatie, ontwikkeld door de Wereldgezondheidsorganisatie, derde editie, 2022

(9)  Ibid.

(10)  Ibid.

(11)  Ibid.

---

BESLUITEN

| 22.9.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 234/142 |
| --- | --- | --- | --- |

22.9.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 234/142

---

BESLUIT (EU) 2023/1809 VAN DE COMMISSIE

van 14 september 2023

tot vaststelling van de EU-milieukeurcriteria voor absorberende hygiëneproducten en herbruikbare menstruatiecups

(Kennisgeving geschied onder nummer C(2023) 6024)

(Voor de EER relevante tekst)

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EG) nr. 66/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009 betreffende de EU-milieukeur (1), en met name artikel 8, lid 2,

Na raadpleging van het Bureau voor de milieukeur van de Europese Unie,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Krachtens Verordening (EG) nr. 66/2010 kan de EU-milieukeur worden toegekend aan producten die gedurende hun volledige levenscyclus een verminderd milieueffect hebben. |
| --- | --- |

(1)

Krachtens Verordening (EG) nr. 66/2010 kan de EU-milieukeur worden toegekend aan producten die gedurende hun volledige levenscyclus een verminderd milieueffect hebben.

| (2) | In Verordening (EG) nr. 66/2010 is bepaald dat per productgroep specifieke EU-milieukeurcriteria moeten worden vastgesteld. |
| --- | --- |

(2)

In Verordening (EG) nr. 66/2010 is bepaald dat per productgroep specifieke EU-milieukeurcriteria moeten worden vastgesteld.

| (3) | In Besluit 2014/763/EU van de Commissie (2) zijn de EU-milieukeurcriteria en de daarmee verband houdende eisen inzake beoordeling en controle voor de productgroep “absorberende hygiëneproducten” vastgelegd. De geldigheidsduur van die criteria en eisen is bij Besluit (EU) 2018/1590 van de Commissie (3) tot en met 31 december 2023 verlengd. |
| --- | --- |

(3)

In Besluit 2014/763/EU van de Commissie (2) zijn de EU-milieukeurcriteria en de daarmee verband houdende eisen inzake beoordeling en controle voor de productgroep “absorberende hygiëneproducten” vastgelegd. De geldigheidsduur van die criteria en eisen is bij Besluit (EU) 2018/1590 van de Commissie (3) tot en met 31 december 2023 verlengd.

| (4) | Om voor de productgroep beter rekening te houden met de beste praktijken op de markt en met beleidsontwikkelingen, potentiële toekomstige mogelijkheden voor een grotere acceptatie en de vraag van de markt naar duurzame producten, is het passend om voor absorberende hygiëneproducten een nieuwe reeks criteria vast te stellen. Als duurzaam alternatief met een potentiële groeiende markt is het ook passend een reeks criteria vast te stellen voor herbruikbare menstruatiecups. |
| --- | --- |

(4)

Om voor de productgroep beter rekening te houden met de beste praktijken op de markt en met beleidsontwikkelingen, potentiële toekomstige mogelijkheden voor een grotere acceptatie en de vraag van de markt naar duurzame producten, is het passend om voor absorberende hygiëneproducten een nieuwe reeks criteria vast te stellen. Als duurzaam alternatief met een potentiële groeiende markt is het ook passend een reeks criteria vast te stellen voor herbruikbare menstruatiecups.

| (5) | In het verslag over de geschiktheidscontrole betreffende de EU-milieukeur (4) van 30 juni 2017, waarbij de uitvoering van Verordening (EG) nr. 66/2010 is geëvalueerd, werd geconcludeerd dat een meer strategische aanpak voor de EU-milieukeur moet worden ontwikkeld, onder meer door, in voorkomend geval, nauw aan elkaar verwante productgroepen te bundelen. |
| --- | --- |

(5)

In het verslag over de geschiktheidscontrole betreffende de EU-milieukeur (4) van 30 juni 2017, waarbij de uitvoering van Verordening (EG) nr. 66/2010 is geëvalueerd, werd geconcludeerd dat een meer strategische aanpak voor de EU-milieukeur moet worden ontwikkeld, onder meer door, in voorkomend geval, nauw aan elkaar verwante productgroepen te bundelen.

| (6) | Overeenkomstig die conclusies en na raadpleging van het Bureau voor de milieukeur van de EU is het passend de productgroep “absorberende hygiëneproducten” en de productgroep “herbruikbare menstruatiecups” te bundelen in één besluit, aangezien de twee productgroepen dezelfde functie vervullen. |
| --- | --- |

(6)

Overeenkomstig die conclusies en na raadpleging van het Bureau voor de milieukeur van de EU is het passend de productgroep “absorberende hygiëneproducten” en de productgroep “herbruikbare menstruatiecups” te bundelen in één besluit, aangezien de twee productgroepen dezelfde functie vervullen.

| (7) | Overeenkomstig Verordening (EG) nr. 66/2010 mag de EU-milieukeur niet worden toegekend aan enig soort medische hulpmiddelen, met inbegrip van die welke zijn omschreven in Verordening (EU) 2017/745 van het Europees Parlement en de Raad (5). |
| --- | --- |

(7)

Overeenkomstig Verordening (EG) nr. 66/2010 mag de EU-milieukeur niet worden toegekend aan enig soort medische hulpmiddelen, met inbegrip van die welke zijn omschreven in Verordening (EU) 2017/745 van het Europees Parlement en de Raad (5).

| (8) | In het nieuwe actieplan voor een circulaire economie voor een schoner en concurrerender Europa (6), dat op 11 maart 2020 is aangenomen, is bepaald dat de eisen inzake duurzaamheid, recyclebaarheid en gerecyclede inhoud systematischer deel moeten uitmaken van de EU-milieukeurcriteria. |
| --- | --- |

(8)

In het nieuwe actieplan voor een circulaire economie voor een schoner en concurrerender Europa (6), dat op 11 maart 2020 is aangenomen, is bepaald dat de eisen inzake duurzaamheid, recyclebaarheid en gerecyclede inhoud systematischer deel moeten uitmaken van de EU-milieukeurcriteria.

| (9) | De herziene EU-milieukeurcriteria voor absorberende hygiëneproducten en herbruikbare menstruatiecups moeten gericht zijn op de bevordering van producten die gedurende hun levenscyclus een beperkt milieueffect hebben en die worden vervaardigd met behulp van materiaal- en energie-efficiënte procedés. De herziene EU-milieukeurcriteria bevorderen met name producten die een beperkt effect hebben wat betreft emissies in water en in de lucht tijdens de productie, waarin grondstoffen worden gebruikt die afkomstig zijn uit duurzaam beheerde bossen, en die voldoen aan strenge eisen inzake schadelijke stoffen. Om bij te dragen tot de overgang naar een meer circulaire economie bevorderen de criteria bovendien het gebruik van papieren en/of kartonnen verpakkingen, indien mogelijk, als alternatief voor kunststofverpakkingen, alsook verpakkingen die zijn vervaardigd uit gerecycled materiaal en die gemakkelijk kunnen worden gerecycled. |
| --- | --- |

(9)

De herziene EU-milieukeurcriteria voor absorberende hygiëneproducten en herbruikbare menstruatiecups moeten gericht zijn op de bevordering van producten die gedurende hun levenscyclus een beperkt milieueffect hebben en die worden vervaardigd met behulp van materiaal- en energie-efficiënte procedés. De herziene EU-milieukeurcriteria bevorderen met name producten die een beperkt effect hebben wat betreft emissies in water en in de lucht tijdens de productie, waarin grondstoffen worden gebruikt die afkomstig zijn uit duurzaam beheerde bossen, en die voldoen aan strenge eisen inzake schadelijke stoffen. Om bij te dragen tot de overgang naar een meer circulaire economie bevorderen de criteria bovendien het gebruik van papieren en/of kartonnen verpakkingen, indien mogelijk, als alternatief voor kunststofverpakkingen, alsook verpakkingen die zijn vervaardigd uit gerecycled materiaal en die gemakkelijk kunnen worden gerecycled.

| (10) | Herbruikbare textielproducten komen op de markt als alternatief voor producten voor eenmalig gebruik. De herziene EU-milieukeurcriteria voor absorberende hygiëneproducten en herbruikbare menstruatiecups zijn niet van toepassing op deze herbruikbare alternatieven van textiel, waarvan de ecologische zwakke plekken en de milieucriteria nader zullen worden onderzocht in het kader van de herziening van de EU-milieukeurcriteria voor textielproducten die zijn vastgesteld bij Besluit 2014/350/EU van de Commissie (7). |
| --- | --- |

(10)

Herbruikbare textielproducten komen op de markt als alternatief voor producten voor eenmalig gebruik. De herziene EU-milieukeurcriteria voor absorberende hygiëneproducten en herbruikbare menstruatiecups zijn niet van toepassing op deze herbruikbare alternatieven van textiel, waarvan de ecologische zwakke plekken en de milieucriteria nader zullen worden onderzocht in het kader van de herziening van de EU-milieukeurcriteria voor textielproducten die zijn vastgesteld bij Besluit 2014/350/EU van de Commissie (7).

| (11) | Gezien de innovatiecyclus voor de productgroepen moeten de nieuwe criteria en de daarmee verband houdende eisen inzake beoordeling en controle geldig blijven tot en met 31 december 2029. |
| --- | --- |

(11)

Gezien de innovatiecyclus voor de productgroepen moeten de nieuwe criteria en de daarmee verband houdende eisen inzake beoordeling en controle geldig blijven tot en met 31 december 2029.

| (12) | Omwille van de rechtszekerheid moet Besluit 2014/763/EU worden ingetrokken. |
| --- | --- |

(12)

Omwille van de rechtszekerheid moet Besluit 2014/763/EU worden ingetrokken.

| (13) | Er moet worden voorzien in een overgangsperiode voor producenten aan wier producten de EU-milieukeur voor absorberende hygiëneproducten is toegekend op grond van de criteria die zijn vastgesteld in Besluit 2014/763/EU, zodat zij voldoende tijd hebben om hun producten aan te passen teneinde te voldoen aan de nieuwe criteria en eisen. Gedurende een beperkte periode na de vaststelling van het onderhavige besluit moet aan producenten van absorberende hygiëneproducten worden toegestaan aanvragen in te dienen op basis van de in Besluit 2014/763/EU vastgestelde criteria of de bij het onderhavige besluit vastgestelde nieuwe criteria. Tevens moet worden toegestaan gedurende een overgangsperiode gebruik te maken van EU-milieukeuren die zijn toegekend overeenkomstig de criteria van Besluit 2014/763/EU. |
| --- | --- |

(13)

Er moet worden voorzien in een overgangsperiode voor producenten aan wier producten de EU-milieukeur voor absorberende hygiëneproducten is toegekend op grond van de criteria die zijn vastgesteld in Besluit 2014/763/EU, zodat zij voldoende tijd hebben om hun producten aan te passen teneinde te voldoen aan de nieuwe criteria en eisen. Gedurende een beperkte periode na de vaststelling van het onderhavige besluit moet aan producenten van absorberende hygiëneproducten worden toegestaan aanvragen in te dienen op basis van de in Besluit 2014/763/EU vastgestelde criteria of de bij het onderhavige besluit vastgestelde nieuwe criteria. Tevens moet worden toegestaan gedurende een overgangsperiode gebruik te maken van EU-milieukeuren die zijn toegekend overeenkomstig de criteria van Besluit 2014/763/EU.

| (14) | De in het onderhavige besluit vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het bij artikel 16 van Verordening (EG) nr. 66/2010 ingestelde comité, |
| --- | --- |

(14)

De in het onderhavige besluit vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het bij artikel 16 van Verordening (EG) nr. 66/2010 ingestelde comité,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

1.   De productgroep “absorberende hygiëneproducten” omvat elk artikel dat tot doel heeft menselijke vloeistoffen zoals urine, feces, zweet, menstruatiebloed of melk te absorberen en vast te houden, met uitzondering van textielproducten. De productgroep “absorberende hygiëneproducten” omvat producten voor professioneel en voor privégebruik.

2.   De productgroep “absorberende hygiëneproducten” omvat geen producten die binnen het toepassingsgebied van Verordening (EU) 2017/745 vallen.

Artikel 2

1.   De productgroep “herbruikbare menstruatiecups” omvat herbruikbare flexibele cups of barrières die in het lichaam worden gedragen met als doel menstruatiebloed op te vangen en te verzamelen, en die gemaakt zijn van siliconen of andere elastomeren.

2.   De productgroep “herbruikbare menstruatiecups” omvat geen producten die binnen het toepassingsgebied van Verordening (EU) 2017/745 vallen.

Artikel 3

1.   Om in aanmerking te komen voor de EU-milieukeur krachtens Verordening (EG) nr. 66/2010 voor de productgroep “absorberende hygiëneproducten” moet een product onder de definitie van die productgroep in artikel 1 van dit besluit vallen en moet het aan de desbetreffende criteria en de eisen inzake beoordeling en controle voldoen die in bijlage I bij dit besluit zijn vastgelegd.

2.   Om in aanmerking te komen voor de EU-milieukeur krachtens Verordening (EG) nr. 66/2010 voor de productgroep “herbruikbare menstruatiecups” moet een product onder de definitie van die productgroep in artikel 2 van dit besluit vallen en moet het aan de desbetreffende criteria en de eisen inzake beoordeling en controle voldoen die in bijlage II dit besluit zijn vastgelegd.

Artikel 4

De EU-milieukeurcriteria voor de productgroep “absorberende hygiëneproducten” en voor de productgroep “herbruikbare menstruatiecups”, alsook de daarmee verband houdende eisen inzake beoordeling en controle, zijn geldig tot en met 31 december 2029.

Artikel 5

1.   Het voor administratieve doeleinden aan de productgroep “absorberende hygiëneproducten” toegekende codenummer is “047”.

2.   Het voor administratieve doeleinden aan de productgroep “herbruikbare menstruatiecups” toegekende codenummer is “055”.

Artikel 6

Besluit 2014/763/EU wordt ingetrokken.

Artikel 7

1.   Aanvragen voor de EU-milieukeur voor de productgroep “absorberende hygiëneproducten” zoals gedefinieerd in Besluit 2014/763/EU die vóór de toepassingsdatum van dit besluit zijn ingediend, worden geëvalueerd aan de hand van de criteria die zijn vastgesteld in Besluit 2014/763/EU.

2.   Aanvragen voor de EU-milieukeur voor producten die vallen in de productgroep “absorberende hygiëneproducten” die op of binnen twee maanden van de toepassingsdatum van dit besluit zijn ingediend, mogen door de aanvrager worden gebaseerd op, en worden geëvalueerd aan de hand van, hetzij de in het onderhavige besluit vastgestelde criteria, hetzij de criteria die zijn vastgesteld in Besluit 2014/763/EU.

3.   Een EU-milieukeur die is toegekend op basis van een aanvraag die aan de hand van de in Besluit 2014/763/EU vastgestelde criteria is geëvalueerd, mag tot twaalf maanden na de datum van bekendmaking van het onderhavige besluit worden gebruikt.

Artikel 8

Dit besluit is gericht tot de lidstaten.

Het is van toepassing met ingang van 21 september 2023.

Gedaan te Brussel, 14 september 2023.

Voor de Commissie

Virginijus SINKEVIČIUS

Lid van de Commissie

---

(1)  
  PB L 27 van 30.1.2010, blz. 1.

1

(2)  Besluit 2014/763/EU van de Commissie van 24 oktober 2014 tot vaststelling van de milieucriteria voor de toekenning van de EU-milieukeur aan absorberende hygiëneproducten (PB L 320 van 6.11.2014, blz. 46).

2

(3)  Besluit (EU) 2018/1590 van de Commissie van 19 oktober 2018 tot wijziging van de Besluiten 2012/481/EU, 2014/391/EU, 2014/763/EU en 2014/893/EU wat de geldigheidsduur van de milieucriteria voor de toekenning van de EU-milieukeur voor bepaalde producten alsmede van de daarmee verband houdende eisen inzake beoordeling en controle betreft (PB L 264 van 23.10.2018, blz. 24).

3

(4)  Verslag van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad betreffende de evaluatie van de uitvoering van Verordening (EG) nr. 1221/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009 inzake de vrijwillige deelneming van organisaties aan een communautair milieubeheer- en milieuauditsysteem (EMAS) en van Verordening (EG) nr. 66/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009 betreffende de EU-milieukeur (COM(2017) 355 final).

4

(5)  Verordening (EU) 2017/745 van het Europees Parlement en de Raad van 5 april 2017 betreffende medische hulpmiddelen, tot wijziging van Richtlijn 2001/83/EG, Verordening (EG) nr. 178/2002 en Verordening (EG) nr. 1223/2009, en tot intrekking van Richtlijnen 90/385/EEG en 93/42/EEG van de Raad (PB L 117 van 5.5.2017, blz. 1).

5

(6)  Mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio’s — Een nieuw actieplan voor een circulaire economie — Voor een schoner en concurrerender Europa (COM(2020) 98 final) (PB C 364 van 28.10.2020, blz. 94).

6

(7)  Besluit 2014/350/EU van de Commissie van 5 juni 2014 tot vaststelling van de milieucriteria voor de toekenning van de EU-milieukeur aan textielproducten (PB L 174 van 13.6.2014, blz. 45).

7

---

BIJLAGE I

EU-milieukeurcriteria voor de toekenning van de EU-milieukeur aan absorberende hygiëneproducten

De EU-milieukeurcriteria zijn gericht op de absorberende hygiëneproducten met de beste milieuprestaties die op de markt verkrijgbaar zijn. De criteria betreffen de belangrijkste milieueffecten in de levenscyclus van deze producten en bevorderen aspecten van de circulaire economie.

Eisen inzake beoordeling en controle

Om de EU-milieukeur aan een specifiek product te kunnen toekennen, moet het product aan elke eis voldoen. De aanvrager moet een schriftelijke bevestiging overleggen waarin staat dat aan alle criteria is voldaan.

Bij elk criterium worden specifieke eisen inzake beoordeling en controle vermeld.

Wanneer de aanvrager verplicht is verklaringen, documentatie, analysen, testverslagen of ander bewijsmateriaal in te dienen waaruit blijkt dat aan de criteria is voldaan, kunnen deze afkomstig zijn van de aanvrager en/of diens leverancier(s), naargelang het geval.

De bevoegde instanties erkennen bij voorkeur verklaringen die zijn afgegeven door instanties die volgens de toepasselijke geharmoniseerde norm voor test- en kalibratielaboratoria zijn geaccrediteerd, en controles door instanties die zijn geaccrediteerd volgens de toepasselijke geharmoniseerde norm voor instellingen die producten, processen en diensten certificeren.

Eventueel mogen andere dan de bij elk criterium vermelde testmethoden worden gebruikt indien deze door de bevoegde instantie die de aanvraag beoordeelt, als gelijkwaardig worden aanvaard.

Indien nodig kunnen de bevoegde instanties om aanvullende documentatie verzoeken en onafhankelijke controles uitvoeren.

Veranderingen van leverancier of productielocatie die invloed hebben op producten waaraan de EU-milieukeur is toegekend, worden aan de bevoegde instanties gemeld, vergezeld van ondersteunende informatie op grond waarvan kan worden vastgesteld of de desbetreffende producten aan de criteria blijven voldoen.

Voorwaarde is dat het product voldoet aan alle respectieve wettelijke eisen van het land (de landen) waar het in de handel zal worden gebracht. De aanvrager moet in een verklaring bevestigen dat het product aan deze eis voldoet.

Bij de aanvraag voor de EU-milieukeur moet de volgende informatie worden verstrekt:

| a) | een beschrijving van het product, alsmede het gewicht van de afzonderlijke producteenheden en het totale gewicht van het product; |
| --- | --- |

a)

een beschrijving van het product, alsmede het gewicht van de afzonderlijke producteenheden en het totale gewicht van het product;

| b) | een beschrijving van de verkoopverpakking, alsmede, indien van toepassing, het totale gewicht ervan; |
| --- | --- |

b)

een beschrijving van de verkoopverpakking, alsmede, indien van toepassing, het totale gewicht ervan;

| c) | een beschrijving van de verzamelverpakking, alsmede, indien van toepassing, het totale gewicht ervan; |
| --- | --- |

c)

een beschrijving van de verzamelverpakking, alsmede, indien van toepassing, het totale gewicht ervan;

| d) | een beschrijving van de afzonderlijke onderdelen, alsmede het gewicht van elk onderdeel; |
| --- | --- |

d)

een beschrijving van de afzonderlijke onderdelen, alsmede het gewicht van elk onderdeel;

| e) | de in het product gebruikte componenten, materialen en stoffen met het respectieve gewicht ervan en, indien van toepassing, de CAS-nummers. |
| --- | --- |

e)

de in het product gebruikte componenten, materialen en stoffen met het respectieve gewicht ervan en, indien van toepassing, de CAS-nummers.

Voor de toepassing van deze bijlage wordt verstaan onder:

| 1) | “additieven”: stoffen die aan componenten, materialen of het eindproduct worden toegevoegd om bepaalde kenmerken ervan te verbeteren of te behouden; |
| --- | --- |

1)

“additieven”: stoffen die aan componenten, materialen of het eindproduct worden toegevoegd om bepaalde kenmerken ervan te verbeteren of te behouden;

| 2) | “biogebaseerde kunststof”: kunststof die is vervaardigd uit biogebaseerde grondstoffen als grondstof voor de productie ervan. Waar conventionele kunststoffen van fossiele hulpbronnen (olie en aardgas) worden gemaakt, worden biogebaseerde kunststoffen gemaakt van biomassa. Die biomassa is momenteel voornamelijk afkomstig van planten die specifiek worden geteeld om als grondstof te dienen ter vervanging van fossiele hulpbronnen, bijvoorbeeld suikerriet, graangewassen, oliegewassen of niet-eetbare gewassen zoals hout. Andere bronnen zijn organisch afval en organische bijproducten, zoals gebruikte bak- en braadolie en tallolie. Kunststoffen kunnen geheel of gedeeltelijk van biogebaseerde grondstoffen worden gemaakt. Biogebaseerde kunststoffen kunnen zowel biologisch afbreekbaar als niet biologisch afbreekbaar zijn; |
| --- | --- |

2)

“biogebaseerde kunststof”: kunststof die is vervaardigd uit biogebaseerde grondstoffen als grondstof voor de productie ervan. Waar conventionele kunststoffen van fossiele hulpbronnen (olie en aardgas) worden gemaakt, worden biogebaseerde kunststoffen gemaakt van biomassa. Die biomassa is momenteel voornamelijk afkomstig van planten die specifiek worden geteeld om als grondstof te dienen ter vervanging van fossiele hulpbronnen, bijvoorbeeld suikerriet, graangewassen, oliegewassen of niet-eetbare gewassen zoals hout. Andere bronnen zijn organisch afval en organische bijproducten, zoals gebruikte bak- en braadolie en tallolie. Kunststoffen kunnen geheel of gedeeltelijk van biogebaseerde grondstoffen worden gemaakt. Biogebaseerde kunststoffen kunnen zowel biologisch afbreekbaar als niet biologisch afbreekbaar zijn;

| 3) | “cellulosepulp”: vezelmateriaal dat hoofdzakelijk uit cellulose bestaat en is verkregen door de ontsluiting en bleking van lignocellulosehoudend materiaal met behulp van één of meer chemische oplossingen op waterbasis; |
| --- | --- |

3)

“cellulosepulp”: vezelmateriaal dat hoofdzakelijk uit cellulose bestaat en is verkregen door de ontsluiting en bleking van lignocellulosehoudend materiaal met behulp van één of meer chemische oplossingen op waterbasis;

| 4) | “component”: een of meer materialen en chemische producten die samen een gewenste functie vervullen in het absorberende hygiëneproduct, zoals een absorberende kern, kleefstoffen of een buitenste beschermlaag; |
| --- | --- |

4)

“component”: een of meer materialen en chemische producten die samen een gewenste functie vervullen in het absorberende hygiëneproduct, zoals een absorberende kern, kleefstoffen of een buitenste beschermlaag;

| 5) | “samengestelde verpakking”: een verpakkingseenheid van twee of meer verschillende materialen, uitgezonderd de materialen die worden gebruikt voor etiketten, sluitingen en verzegeling, die niet handmatig van elkaar kunnen worden gescheiden en daarom één geheel vormen; |
| --- | --- |

5)

“samengestelde verpakking”: een verpakkingseenheid van twee of meer verschillende materialen, uitgezonderd de materialen die worden gebruikt voor etiketten, sluitingen en verzegeling, die niet handmatig van elkaar kunnen worden gescheiden en daarom één geheel vormen;

| 6) | “verzamelverpakking”, ook wel secundaire verpakking genoemd: verpakking die zodanig is ontworpen dat deze een groep van een bepaald aantal verkoopeenheden op het verkooppunt vormt, ongeacht of die eenheden als zodanig aan de eindgebruiker worden verkocht of dat de verpakking enkel dient om de rekken in het verkooppunt aan te vullen of een inventaris- of distributie-eenheid te creëren, en die van het product kan worden verwijderd zonder de eigenschappen daarvan aan te tasten; |
| --- | --- |

6)

“verzamelverpakking”, ook wel secundaire verpakking genoemd: verpakking die zodanig is ontworpen dat deze een groep van een bepaald aantal verkoopeenheden op het verkooppunt vormt, ongeacht of die eenheden als zodanig aan de eindgebruiker worden verkocht of dat de verpakking enkel dient om de rekken in het verkooppunt aan te vullen of een inventaris- of distributie-eenheid te creëren, en die van het product kan worden verwijderd zonder de eigenschappen daarvan aan te tasten;

| 7) | “onzuiverheden”: residuen, vervuilende stoffen, verontreinigende stoffen enz. afkomstig van de productie, met inbegrip van de productie van grondstoffen, die in de grondstof/het ingrediënt en/of in het chemische product (zoals gebruikt in het eindproduct en alle componenten daarvan) aanwezig blijven in concentraties van minder dan 100 ppm (0,0100 gewichtsprocent, 100 mg/kg); |
| --- | --- |

7)

“onzuiverheden”: residuen, vervuilende stoffen, verontreinigende stoffen enz. afkomstig van de productie, met inbegrip van de productie van grondstoffen, die in de grondstof/het ingrediënt en/of in het chemische product (zoals gebruikt in het eindproduct en alle componenten daarvan) aanwezig blijven in concentraties van minder dan 100 ppm (0,0100 gewichtsprocent, 100 mg/kg);

| 8) | “bestanddeel”: elke stof in het chemische product (zoals gebruikt in het eindproduct en alle componenten daarvan), met inbegrip van additieven (bv. conserveermiddelen en stabilisatoren) in de grondstoffen. Stoffen waarvan bekend is dat zij in gestabiliseerde productieomstandigheden vrijkomen uit bestanddelen (bv. formaldehyde en arylamine), worden eveneens als bestanddelen beschouwd; |
| --- | --- |

8)

“bestanddeel”: elke stof in het chemische product (zoals gebruikt in het eindproduct en alle componenten daarvan), met inbegrip van additieven (bv. conserveermiddelen en stabilisatoren) in de grondstoffen. Stoffen waarvan bekend is dat zij in gestabiliseerde productieomstandigheden vrijkomen uit bestanddelen (bv. formaldehyde en arylamine), worden eveneens als bestanddelen beschouwd;

| 9) | “synthetische cellulosevezels”, ook wel kunstmatige vezels genoemd: vezels vervaardigd uit de grondstof cellulose, met inbegrip van viscose, modal, lyocell, cupro en triacetaat; |
| --- | --- |

9)

“synthetische cellulosevezels”, ook wel kunstmatige vezels genoemd: vezels vervaardigd uit de grondstof cellulose, met inbegrip van viscose, modal, lyocell, cupro en triacetaat;

| 10) | “materialen”: de materialen waaruit de verschillende componenten van een absorberend hygiëneproduct bestaan, zoals pluispulp, katoen of polypropyleen (PP); |
| --- | --- |

10)

“materialen”: de materialen waaruit de verschillende componenten van een absorberend hygiëneproduct bestaan, zoals pluispulp, katoen of polypropyleen (PP);

| 11) | “verpakking”: artikelen, van om het even welk materiaal, die zijn bestemd om te worden gebruikt voor het insluiten, beschermen, hanteren, leveren of presenteren van producten en die op basis van hun functie, materiaal en ontwerp kunnen worden onderscheiden in verpakkingsformaten, met inbegrip van:






  a) | artikelen die nodig zijn om het product gedurende zijn levensduur in te sluiten of te ondersteunen of bewaren zonder integrerend deel uit te maken van het product, en die bestemd zijn om samen met het product te worden gebruikt, geconsumeerd of verwijderd; |
| --- | --- | --- |

11)

“verpakking”: artikelen, van om het even welk materiaal, die zijn bestemd om te worden gebruikt voor het insluiten, beschermen, hanteren, leveren of presenteren van producten en die op basis van hun functie, materiaal en ontwerp kunnen worden onderscheiden in verpakkingsformaten, met inbegrip van:

a)

artikelen die nodig zijn om het product gedurende zijn levensduur in te sluiten of te ondersteunen of bewaren zonder integrerend deel uit te maken van het product, en die bestemd zijn om samen met het product te worden gebruikt, geconsumeerd of verwijderd;

| b) | onderdelen en hulpstukken van een in punt a) bedoeld artikel die in het artikel zijn verwerkt; |
| --- | --- |

b)

onderdelen en hulpstukken van een in punt a) bedoeld artikel die in het artikel zijn verwerkt;

| c) | hulpstukken van een in punt a) bedoeld artikel die rechtstreeks aan het product zijn gehangen of bevestigd en die een verpakkingsfunctie vervullen zonder integrerend deel uit te maken van het product, en die bestemd zijn om samen met het product te worden gebruikt, geconsumeerd of verwijderd enz.; |
| --- | --- |

c)

hulpstukken van een in punt a) bedoeld artikel die rechtstreeks aan het product zijn gehangen of bevestigd en die een verpakkingsfunctie vervullen zonder integrerend deel uit te maken van het product, en die bestemd zijn om samen met het product te worden gebruikt, geconsumeerd of verwijderd enz.;

| 12) | “kunststoffen”: polymeren in de zin van artikel 3, punt 5, van Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad (1) waaraan additieven of andere stoffen kunnen zijn toegevoegd, en die kunnen fungeren als voornaamste structurele componenten van eindproducten en/of verpakkingen, met uitzondering van natuurlijke polymeren die niet chemisch zijn gewijzigd; |
| --- | --- |

12)

“kunststoffen”: polymeren in de zin van artikel 3, punt 5, van Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad (1) waaraan additieven of andere stoffen kunnen zijn toegevoegd, en die kunnen fungeren als voornaamste structurele componenten van eindproducten en/of verpakkingen, met uitzondering van natuurlijke polymeren die niet chemisch zijn gewijzigd;

| 13) | “polymeer”: een stof die bestaat uit moleculen die worden gekenmerkt door een opeenvolging van een of meer soorten monomeereenheden. Die moleculen moeten over een reeks molecuulgewichten verdeeld zijn, waarbij de verschillen in molecuulgewicht in de eerste plaats het gevolg zijn van verschillen in het aantal monomeereenheden. Een polymeer bevat het volgende: a) een gewichtsmeerderheid van moleculen die bestaan uit ten minste drie monomeereenheden die op covalente wijze aan ten minste een andere monomeereenheid of andere reactieve stof zijn gebonden; b) minder dan een gewichtsmeerderheid aan moleculen van hetzelfde molecuulgewicht. In het kader van deze definitie wordt onder een “monomeereenheid” verstaan: de gereageerde vorm van een monomeer in een polymeer, volgens de definitie in Verordening (EG) nr. 1907/2006; |
| --- | --- |

13)

“polymeer”: een stof die bestaat uit moleculen die worden gekenmerkt door een opeenvolging van een of meer soorten monomeereenheden. Die moleculen moeten over een reeks molecuulgewichten verdeeld zijn, waarbij de verschillen in molecuulgewicht in de eerste plaats het gevolg zijn van verschillen in het aantal monomeereenheden. Een polymeer bevat het volgende: a) een gewichtsmeerderheid van moleculen die bestaan uit ten minste drie monomeereenheden die op covalente wijze aan ten minste een andere monomeereenheid of andere reactieve stof zijn gebonden; b) minder dan een gewichtsmeerderheid aan moleculen van hetzelfde molecuulgewicht. In het kader van deze definitie wordt onder een “monomeereenheid” verstaan: de gereageerde vorm van een monomeer in een polymeer, volgens de definitie in Verordening (EG) nr. 1907/2006;

| 14) | “producteenheid”: het kleinste artikel dat door de consument kan worden gebruikt en dat de functie van het product vervult; |
| --- | --- |

14)

“producteenheid”: het kleinste artikel dat door de consument kan worden gebruikt en dat de functie van het product vervult;

| 15) | “recyclebaarheid”: de hoeveelheid (massa of percentage) van een artikel die beschikbaar is voor recycling; |
| --- | --- |

15)

“recyclebaarheid”: de hoeveelheid (massa of percentage) van een artikel die beschikbaar is voor recycling;

| 16) | “recyclinggehalte”: de hoeveelheid van een artikel (in oppervlakte, lengte, volume of massa) die afkomstig is van gerecycled postconsumptie- en/of preconsumptiemateriaal. In dit geval kan met artikel het product of de verpakking worden bedoeld; |
| --- | --- |

16)

“recyclinggehalte”: de hoeveelheid van een artikel (in oppervlakte, lengte, volume of massa) die afkomstig is van gerecycled postconsumptie- en/of preconsumptiemateriaal. In dit geval kan met artikel het product of de verpakking worden bedoeld;

| 17) | “recycling”: overeenkomstig artikel 3 van Richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad (2) elke nuttige toepassing waardoor afvalstoffen opnieuw worden bewerkt tot producten, materialen of stoffen, voor het oorspronkelijke doel of voor een ander doel. Dit omvat het opnieuw bewerken van organisch afval, maar het omvat niet energieterugwinning, noch het opwerken tot materialen die bestemd zijn om te worden gebruikt als brandstof of als opvulmateriaal; |
| --- | --- |

17)

“recycling”: overeenkomstig artikel 3 van Richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad (2) elke nuttige toepassing waardoor afvalstoffen opnieuw worden bewerkt tot producten, materialen of stoffen, voor het oorspronkelijke doel of voor een ander doel. Dit omvat het opnieuw bewerken van organisch afval, maar het omvat niet energieterugwinning, noch het opwerken tot materialen die bestemd zijn om te worden gebruikt als brandstof of als opvulmateriaal;

| 18) | “verkoopverpakking”, ook wel primaire verpakking genoemd: verpakking die zo is ontworpen dat zij voor de eindgebruiker of consument op het verkooppunt een verkoopeenheid vormt die bestaat uit producten en de verpakking; |
| --- | --- |

18)

“verkoopverpakking”, ook wel primaire verpakking genoemd: verpakking die zo is ontworpen dat zij voor de eindgebruiker of consument op het verkooppunt een verkoopeenheid vormt die bestaat uit producten en de verpakking;

| 19) | “afzonderlijk onderdeel”, ook wel bijkomend onderdeel genoemd: een ander verpakkingsonderdeel dan het hoofddeel van de verpakkingseenheid, dat van een ander materiaal kan zijn, volledig en permanent van het hoofddeel van de verpakkingseenheid moet worden losgemaakt om toegang te krijgen tot het product, en dat doorgaans eerst en afzonderlijk van de verpakkingseenheid wordt verwijderd. In het geval van absorberende hygiëneproducten betreft het elk onderdeel met een beschermende of hygiënische functie dat vóór het gebruik van het product wordt verwijderd, bv. de afzonderlijke verpakking of folie van sommige absorberende hygiëneproducten in de verkoopverpakking (voornamelijk van tampons en maandverband), de verwijderbare schutlaag van babyluiers en maandverband, of de applicator voor tampons; |
| --- | --- |

19)

“afzonderlijk onderdeel”, ook wel bijkomend onderdeel genoemd: een ander verpakkingsonderdeel dan het hoofddeel van de verpakkingseenheid, dat van een ander materiaal kan zijn, volledig en permanent van het hoofddeel van de verpakkingseenheid moet worden losgemaakt om toegang te krijgen tot het product, en dat doorgaans eerst en afzonderlijk van de verpakkingseenheid wordt verwijderd. In het geval van absorberende hygiëneproducten betreft het elk onderdeel met een beschermende of hygiënische functie dat vóór het gebruik van het product wordt verwijderd, bv. de afzonderlijke verpakking of folie van sommige absorberende hygiëneproducten in de verkoopverpakking (voornamelijk van tampons en maandverband), de verwijderbare schutlaag van babyluiers en maandverband, of de applicator voor tampons;

| 20) | “stoffen die als hormoonontregelend zijn aangemerkt” (ook wel hormoonontregelende stoffen genoemd): stoffen die hormoonontregelende eigenschappen hebben (met betrekking tot de menselijke gezondheid en/of het milieu) overeenkomstig artikel 57, punt f), van Verordening (EG) nr. 1907/2006 (lijst van zeer zorgwekkende stoffen die voor autorisatie in aanmerking komen) of overeenkomstig Verordening (EU) nr. 528/2012 van het Europees Parlement en de Raad (3) of Verordening (EG) nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad (4) of Verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad (5); |
| --- | --- |

20)

“stoffen die als hormoonontregelend zijn aangemerkt” (ook wel hormoonontregelende stoffen genoemd): stoffen die hormoonontregelende eigenschappen hebben (met betrekking tot de menselijke gezondheid en/of het milieu) overeenkomstig artikel 57, punt f), van Verordening (EG) nr. 1907/2006 (lijst van zeer zorgwekkende stoffen die voor autorisatie in aanmerking komen) of overeenkomstig Verordening (EU) nr. 528/2012 van het Europees Parlement en de Raad (3) of Verordening (EG) nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad (4) of Verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad (5);

| 21) | “superabsorberende polymeren”: synthetische polymeren die zijn ontworpen om in verhouding tot hun eigen massa grote hoeveelheden vloeistof te absorberen en vast te houden; |
| --- | --- |

21)

“superabsorberende polymeren”: synthetische polymeren die zijn ontworpen om in verhouding tot hun eigen massa grote hoeveelheden vloeistof te absorberen en vast te houden;

| 22) | “synthetische polymeren”: macromoleculaire stoffen, andere dan cellulosepulp, die zijn verkregen door een van de volgende processen:






  a) | een polymerisatieproces zoals polyadditie of polycondensatie of een soortgelijk proces waarbij monomeren en andere uitgangsstoffen worden gecombineerd; |
| --- | --- | --- |

22)

“synthetische polymeren”: macromoleculaire stoffen, andere dan cellulosepulp, die zijn verkregen door een van de volgende processen:

a)

een polymerisatieproces zoals polyadditie of polycondensatie of een soortgelijk proces waarbij monomeren en andere uitgangsstoffen worden gecombineerd;

| b) | chemische modificatie van natuurlijke of synthetische macromoleculen; |
| --- | --- |

b)

chemische modificatie van natuurlijke of synthetische macromoleculen;

| c) | microbiële fermentatie. |
| --- | --- |

c)

microbiële fermentatie.

Criterium 1.   Pluispulp

Dit criterium is van toepassing op pluispulp die ≥ 1 gewichtsprocent van het eindproduct uitmaakt.

1.1.   
  Herkomst van pluispulp

Alle (100 %) leveranciers van pluispulp moeten in het bezit zijn van geldige controleketencertificaten die zijn afgegeven op basis van een certificeringsregeling van een onafhankelijke derde partij, zoals FSC, PEFC of gelijkwaardig.

Voor minimaal 70 % van de houtgrondstoffen die voor de productie van de pluispulp worden gebruikt, zijn geldige certificaten van duurzaam bosbeheer vereist, afgegeven op basis van een certificeringsregeling van een onafhankelijke derde partij, zoals FSC, PEFC of gelijkwaardig. Het overige aandeel houtgrondstoffen, met inbegrip van primaire houtgrondstoffen, moet gecontroleerd hout zijn dat onder een controlesysteem valt dat garandeert dat het materiaal van een legale bron afkomstig is en aan eventuele andere eisen van de certificeringsregeling ten aanzien van ongecertificeerd materiaal voldoet.

De certificerende instanties die de certificaten met betrekking tot controleketens en/of duurzaam bosbeheer afgeven, moeten door deze certificeringsregeling zijn geaccrediteerd/erkend.

Beoordeling en controle

De aanvrager moet een verklaring verstrekken dat aan dit criterium is voldaan, gestaafd met geldige, onafhankelijk gecertificeerde controleketencertificaten van de leveranciers van alle (100 %) in het product gebruikte pluispulp. FSC, PEFC en gelijkwaardige systemen worden aanvaard als een certificeringsregeling van een onafhankelijke derde partij.

Daarnaast moet de aanvrager gecontroleerde boekhoudkundige documenten overleggen waaruit blijkt dat ten minste 70 % van de houtgrondstoffen die voor de productie van de pluispulp worden gebruikt, als gecertificeerd materiaal wordt aangemerkt volgens geldige FSC-, PEFC- of gelijkwaardige regelingen. De gecontroleerde boekhoudkundige documenten zijn geldig voor de gehele duur van de EU-milieukeur. Twaalf maanden na de toekenning van de EU-milieukeur controleren de bevoegde instanties de boekhoudkundige documenten opnieuw.

Indien de pluispulp wordt gebruikt in een airlaid materiaal, moet de airlaidleverancier kredieten toekennen aan de voor het product geleverde airlaid en facturen overleggen ter staving van het aantal toegekende kredieten.

Voor het overige aandeel houtgrondstoffen moeten bewijsstukken worden verstrekt die aantonen dat het gehalte aan ongecertificeerd primair materiaal maximaal 30 % bedraagt en dat het gecontroleerd hout betreft dat onder een controlesysteem valt dat garandeert dat het materiaal van een legale bron afkomstig is en aan eventuele andere eisen van de certificeringsregeling ten aanzien van ongecertificeerd materiaal voldoet. Indien de certificeringsregeling niet specifiek vereist dat al het primaire materiaal afkomstig is van niet-ggo-soorten, moet dit met aanvullende bewijsstukken worden aangetoond.

1.2.   
  Bleken van pluispulp

De in het product gebruikte pulp mag niet met behulp van elementair chloorgas (Cl2) worden gebleekt.

In het geval van pulp die elementair-chloorvrij (ECF) is, mag de gemiddelde jaarlijkse uitstoot van adsorbeerbare organische halogeenverbindingen (AOX), uitgedrukt in kg/luchtgedroogde ton (ADt), als gevolg van de productie van elke in producten met de EU-milieukeur gebruikte pulpsoort niet meer dan 0,140 kg/ADt bedragen.

Beoordeling en controle

De aanvrager moet een verklaring verstrekken dat aan dit criterium is voldaan, gestaafd met een testverslag waarbij de testmethode ISO 9562:2004 wordt gebruikt, met inbegrip van de AOX-emissies ten opzichte van de ECF-gebleekte pulp, uitgedrukt in kg AOX/ADt pulp. Indien pulpsoorten van verschillende kwaliteitsklassen wordt gebruikt, moet de aanvrager de AOX-uitstoot voor elke afzonderlijke pulpsoort verstrekken. Gelijkwaardige methoden kunnen als testmethoden worden aanvaard indien zij door een derde als gelijkwaardig worden beschouwd, en moeten vergezeld gaan van gedetailleerde berekeningen waaruit blijkt dat aan deze eis is voldaan en bijbehorende documentatie ter staving.

Metingen van AOX-emissies worden op het punt van lozing van de afvalwaterzuiveringsinstallatie van de fabriek verricht op ongefilterde monsters waarin nog geen bezinking is opgetreden. Indien het fabrieksafvalwater naar een gemeentelijke of een door derden geëxploiteerde afvalwaterzuiveringsinstallatie toe gaat, worden de ongefilterde monsters waarin nog geen bezinking is opgetreden, op het punt van lozing van het fabrieksafvalwater op het riool geanalyseerd en worden de resultaten vermenigvuldigd met een verwijderingsrendementsfactor voor die gemeentelijke of door derden geëxploiteerde afvalwaterzuiveringsinstallatie. De verwijderingsrendementsfactor wordt gebaseerd op de informatie die de exploitant van de gemeentelijke of andere afvalwaterzuiveringsinstallatie verstrekt.

Informatie over de AOX-emissies wordt uitgedrukt als het jaarlijkse gemiddelde van ten minste twaalf metingen die ten minste maandelijks worden verricht. In het geval van een nieuwe of herbouwde productie-installatie moeten de metingen gebaseerd zijn op een periode van ten minste 45 opeenvolgende dagen waarin de installatie stabiel heeft gefunctioneerd. De documentatie ter staving moet een indicatie van de meetfrequentie bevatten.

AOX wordt alleen gemeten bij processen waarbij voor het bleken van de pulp chloorverbindingen worden gebruikt (ECF-bleken). AOX hoeft niet te worden gemeten in het afvalwater van pulpproductie zonder bleking of waarbij de bleking wordt uitgevoerd met chloorvrije stoffen.

De aanvrager moet ook een verklaring van de pulpproducent verstrekken dat er geen elementair chloorgas (Cl2) is gebruikt.

Indien de aanvrager geen ECF-pulp gebruikt, volstaat een desbetreffende verklaring.

1.3.   
  Emissies als gevolg van de productie van pluispulp in water (chemisch zuurstofverbruik — CZV en fosfor (P)) en in de lucht (zwavelverbindingen (S) en NOx)

De emissies in water en in de lucht als gevolg van de pulpproductie worden uitgedrukt in punten (PCZV, PP, PS, PNOx). De punten worden berekend door de werkelijke emissiewaarde te delen door de referentiewaarden in tabel 1.

| — | Geen van de afzonderlijke punten PCZV, PP, PS en PNOx mag hoger zijn dan 1,5. |
| --- | --- |

—

Geen van de afzonderlijke punten PCZV, PP, PS en PNOx mag hoger zijn dan 1,5.

| — | De som van de punten (Ptotaal = PCZV + PP + PS + PNOx) mag niet hoger zijn dan 4,0. |
| --- | --- |

—

De som van de punten (Ptotaal = PCZV + PP + PS + PNOx) mag niet hoger zijn dan 4,0.

Voor iedere gebruikte pulp “i” worden de hiermee samenhangende gemeten emissies (uitgedrukt in kg/ADt) gewogen aan de hand van het aandeel van de gebruikte pulp (pulp “i” met betrekking tot luchtgedroogde ton pulp “i”) en opgeteld. Tabel 1 bevat de referentiewaarden voor iedere gebruikte pulpsoort. Ten slotte worden de totale emissies gedeeld door de totale referentiewaarde zoals berekend volgens de volgende formule voor CZV:

Formula

Tabel 1

Referentiewaarden voor emissies van verschillende soorten pulp CTMP = chemisch-thermomechanische pulp; NSSC = neutraal-sulfiet-halfchemische pulp

| | Referentiewaarden (kg/ADt) |
| --- | --- |
| CZVref | Pref | Sref | NOxref |
| Geïntegreerde fabrieken |
| Gebleekte chemische pulp (behalve sulfiet) | 16,0 | 0,030  (6)

  0,05  (7) | 0,6 | 1,5 |
| Gebleekte chemische pulp (sulfiet) | 24,0 | 0,03 | 0,6 | 1,5 |
| Ongebleekte chemische pulp | 6,5 | 0,02 | 0,6 | 1,5 |
| Ongebleekte chemische pulp (alleen UKP-E-kwaliteit) | 6,5 | 0,035 | 0,6 | 1,5 |
| CTMP | 15,0 | 0,01 | 0,2 | 0,3 |
| NSSC | 11 | 0,02 | 0,4 | 1,5 |
| Niet-geïntegreerde fabrieken
   (8) |
| Verwerkingsproces | 1 | 0,001 | 0,15 | 0,6 |

Referentiewaarden (kg/ADt)

CZVref

Pref

Sref

NOxref

Geïntegreerde fabrieken

Gebleekte chemische pulp (behalve sulfiet)

16,0

0,030  (6)

0,05  (7)

0,6

1,5

Gebleekte chemische pulp (sulfiet)

24,0

0,03

0,6

1,5

Ongebleekte chemische pulp

6,5

0,02

0,6

1,5

Ongebleekte chemische pulp (alleen UKP-E-kwaliteit)

6,5

0,035

0,6

1,5

CTMP

15,0

0,01

0,2

0,3

NSSC

11

0,02

0,4

1,5

Niet-geïntegreerde fabrieken
   (8)

Verwerkingsproces

1

0,001

0,15

0,6

Beoordeling en controle:

De aanvrager moet gedetailleerde berekeningen en testgegevens verstrekken waaruit blijkt dat aan dit criterium is voldaan, alsmede hiermee samenhangende documentatie ter staving, die testverslagen omvat waarbij van de volgende standaardtestmethoden voor continue en periodieke controle gebruik wordt gemaakt: CZV: ISO 15705 of ISO 6060; totaal P: EN ISO 6878; NOx: EN 14792, ISO 11564 of EPA-methode 7e; S (zwaveloxiden): EN 14791, EPA-methode 6C of 8; S (gereduceerd zwavel): EPA nr. 15A, 16A, 16B of 16c; S-gehalte in olie: ISO 8754; S gehalte in kolen: ISO 19579; S-gehalte in biomassa: EN 15289. Testmethoden waarvan het toepassingsgebied en de eisen als gelijkwaardig aan die van de genoemde nationale en internationale normen worden beschouwd en waarvan de gelijkwaardigheid door een onafhankelijke derde is bevestigd, worden aanvaard. Er kunnen ook snelle tests worden gebruikt om emissies te controleren voor zover zij regelmatig (bv. maandelijks) worden uitgevoerd aan de hand van de relevante bovengenoemde normen of geschikte equivalenten daarvan.

In geval van CZV-metingen wordt doorlopende controle op basis van de analyse van het totaal aan organische koolstof (TOC) aanvaard, zolang voor de desbetreffende productielocatie een correlatie tussen de TOC- en CZV-resultaten is vastgesteld.

De minimale meetfrequentie voor CZV-metingen en voor emissies van totaal P is wekelijks. De S- en NOx-emissies moeten ten minste tweemaal per kalenderjaar worden gemeten (met een interval van vier tot zes maanden).

De gegevens moeten worden gerapporteerd als jaarlijkse gemiddelden, behalve in de volgende gevallen:

| — | de productie vindt slechts gedurende een beperkte periode plaats; |
| --- | --- |

—

de productie vindt slechts gedurende een beperkte periode plaats;

| — | de productiefabriek is nieuw of herbouwd, in welk geval de grondslag voor de metingen gelijk is aan een periode van ten minste 45 opeenvolgende dagen waarin de fabriek stabiel heeft gefunctioneerd. |
| --- | --- |

—

de productiefabriek is nieuw of herbouwd, in welk geval de grondslag voor de metingen gelijk is aan een periode van ten minste 45 opeenvolgende dagen waarin de fabriek stabiel heeft gefunctioneerd.

De meetresultaten moeten representatief zijn voor de desbetreffende productieperiode en voor elke emissieparameter moeten voldoende metingen zijn verricht. De documentatie ter staving moet de meetfrequentie en de berekening van de punten voor CZV, totaal P, S en NOx bevatten.

Metingen van emissies in water worden op het punt van lozing van de afvalwaterzuiveringsinstallatie van de fabriek verricht op ongefilterde monsters waarin nog geen bezinking is opgetreden. Indien het fabrieksafvalwater naar een afvalwaterzuiveringsinstallatie van een gemeente of een andere derde partij toe gaat, worden de ongefilterde monsters waarin nog geen bezinking is opgetreden, op het punt van lozing van het fabrieksafvalwater op het riool geanalyseerd en worden de resultaten vermenigvuldigd met een verwijderingsrendementsfactor voor die gemeentelijke of andere afvalwaterzuiveringsinstallatie. De verwijderingsrendementsfactor wordt gebaseerd op de informatie die de exploitant van de gemeentelijke of andere afvalwaterzuiveringsinstallatie verstrekt.

Alle emissies van S en NOx die tijdens de productie van pulp plaatsvinden, moeten zijn opgenomen in de emissies in de lucht, met inbegrip van stoom die buiten de productielocatie wordt geproduceerd, met aftrek van de emissies die aan de productie van elektriciteit worden toegerekend. In geval van gecombineerde opwekking van warmte en elektriciteit in dezelfde fabriek moeten de emissies van S-verbindingen en NOx als gevolg van de opwekking van elektriciteit op het bedrijfsterrein van de totale hoeveelheid worden afgetrokken. Het aandeel van de emissies als gevolg van de opwekking van elektriciteit wordt als volgt berekend:

2 × (MWh(elektriciteit))/[2 × MWh(elektriciteit) + MWh(warmte)]

In deze berekening is “elektriciteit” de elektriciteit die wordt geproduceerd in de fabriek waar gecombineerde opwekking van elektriciteit en warmte plaatsvindt en is “warmte” de nettowarmte die door die fabriek aan de pulpproductie wordt geleverd.

De metingen van S-verbindingen en NOx moeten omvatten: terugwinningsinstallaties, kalkovens, stoomketels en verbrandingsovens voor sterk ruikende gassen. Ook met diffuse emissies moet rekening worden gehouden.

De gerapporteerde emissiewaarden voor S-verbindingen in de lucht moeten zowel geoxideerde als gereduceerde S-emissies omvatten (SO2 en totaal gereduceerde zwavel (TRS) — gemeten als S). De S-emissies met betrekking tot warmteopwekking uit olie, kolen en overige externe brandstoffen met een S-gehalte dat bekend is, kunnen worden berekend in plaats van gemeten en moeten in aanmerking worden genomen.

1.4.   
  Emissies van CO2 als gevolg van de productie van pluispulp

De CO2-emissies als gevolg van de productie van pluispulp mogen niet hoger zijn dan de waarden in tabel 2, inclusief de emissies als gevolg van elektriciteitsproductie (zowel op als buiten de productielocatie). De CO2-emissies moeten alle energiebronnen omvatten die bij de productie van pulp worden gebruikt.

Bij de berekening van de CO2-emissies uit energiebronnen wordt gebruikgemaakt van de referentie-emissiewaarden in tabel 3. Indien nodig, zijn CO2-emissiefactoren voor andere energiebronnen te vinden in bijlage VI bij Uitvoeringsverordening (EU) 2018/2066 van de Commissie (9), terwijl de CO2-emissiefactoren voor elektriciteit van het net in overeenstemming moeten zijn met Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/331 van de Commissie (10).

Tabel 2

Grenswaarden voor verschillende soorten pulp CTMP: chemisch-thermomechanische pulp

| Geïntegreerde fabrieken |
| --- |
| Chemische en halfchemische pulp | 400 kg CO2/ADt |
| CTMP | 900 kg CO2/ADt |
| Niet-geïntegreerde fabrieken |
| Verwerkingsproces  (11) | 95 kg CO2/ADt |

Geïntegreerde fabrieken

Chemische en halfchemische pulp

400 kg CO2/ADt

CTMP

900 kg CO2/ADt

Niet-geïntegreerde fabrieken

Verwerkingsproces  (11)

95 kg CO2/ADt

Tabel 3

Referentiewaarden voor CO2-emissies uit verschillende energiebronnen

| Brandstof | CO2-emissies | Eenheid | Referentie |
| --- | --- | --- | --- |
| Steenkool | 94,6 | g CO2 fossiel/MJ | Verordening (EU) 2018/2066 |
| Ruwe aardolie | 73,3 | g CO2 fossiel/MJ | Verordening (EU) 2018/2066 |
| Stookolie 1 | 74,1 | g CO2 fossiel/MJ | Verordening (EU) 2018/2066 |
| Stookolie 2-5 | 77,4 | g CO2 fossiel/MJ | Verordening (EU) 2018/2066 |
| Lpg | 63,1 | g CO2 fossiel/MJ | Verordening (EU) 2018/2066 |
| Aardgas | 56,1 | g CO2 fossiel/MJ | Verordening (EU) 2018/2066 |
| Elektriciteit van het net | 376 | g CO2 fossiel/kWh | Verordening (EU) 2019/331 |

Brandstof

CO2-emissies

Eenheid

Referentie

Steenkool

94,6

g CO2 fossiel/MJ

Verordening (EU) 2018/2066

Ruwe aardolie

73,3

g CO2 fossiel/MJ

Verordening (EU) 2018/2066

Stookolie 1

74,1

g CO2 fossiel/MJ

Verordening (EU) 2018/2066

Stookolie 2-5

77,4

g CO2 fossiel/MJ

Verordening (EU) 2018/2066

Lpg

63,1

g CO2 fossiel/MJ

Verordening (EU) 2018/2066

Aardgas

56,1

g CO2 fossiel/MJ

Verordening (EU) 2018/2066

Elektriciteit van het net

376

g CO2 fossiel/kWh

Verordening (EU) 2019/331

Beoordeling en controle:

De aanvrager verstrekt gegevens en gedetailleerde berekeningen waaruit blijkt dat aan dit criterium is voldaan, alsmede hiermee samenhangende documentatie ter staving.

Voor elke gebruikte pulpsoort verstrekt de pulpproducent de aanvrager een enkele CO2-emissiewaarde in kg CO2/ADt.

De gegevens over de CO2-emissies omvatten alle energiebronnen die bij de productie van pulp worden gebruikt, met inbegrip van de emissies als gevolg van elektriciteitsproductie (zowel op als buiten de productielocatie).

Bij de berekening van de CO2-emissies wordt de hoeveelheid energie afkomstig van hernieuwbare bronnen die wordt ingekocht en gebruikt voor de productieprocessen, beschouwd als CO2-emissievrij. Voor de verbranding van biomassa betekent dit dat de biomassa moet voldoen aan de relevante criteria inzake duurzaamheid en broeikasgasemissiereductie zoals bepaald in Richtlijn (EU) 2018/2001 van het Europees Parlement en de Raad (12). De aanvrager verstrekt passende documentatie waaruit blijkt dat deze energiesoort werkelijk in de fabriek wordt gebruikt of extern is ingekocht (kopie van het contract en een factuur waarin het aandeel hernieuwbare energie in de gekochte elektriciteit is vermeld).

De periode voor de berekeningen en/of de massabalansen is gebaseerd op de productie gedurende twaalf maanden. De berekeningen moeten jaarlijks worden herhaald. In het geval van een nieuwe of herbouwde productie-installatie moeten de berekeningen gebaseerd zijn op een periode van ten minste 45 opeenvolgende dagen waarin de installatie stabiel heeft gefunctioneerd. De berekeningen moeten representatief zijn voor de desbetreffende productieperiode.

Voor de elektriciteit van het net moet de hierboven vermelde waarde (het Europese gemiddelde) worden gebruikt, tenzij de aanvrager documentatie overlegt waarin de specifieke waarde voor zijn elektriciteitsleveranciers is vastgesteld (contract voor gespecificeerde elektriciteit of gecertificeerde elektriciteit). In dat geval mag de aanvrager deze waarde gebruiken in plaats van de waarde in de tabel. De documentatie die als bewijs van naleving wordt gebruikt, moet technische specificaties omvatten waarin de gemiddelde waarde is opgenomen (bv. een kopie van een contract).

1.5.   
  Energieverbruik voor de productie van pluispulp

Het energieverbruik voor de pulpproductie omvat zowel het elektriciteitsverbruik als het brandstofverbruik voor de productie van warmte en wordt uitgedrukt in punten (Pelektriciteit en Pbrandstof). De volgende grenswaarden en referentiewaarden zijn van toepassing:

| — | Pelektriciteit < 1,5; |
| --- | --- |

—

Pelektriciteit < 1,5;

| — | Pbrandstof < 1,5; |
| --- | --- |

—

Pbrandstof < 1,5;

| — | De som van de punten (Ptotaal = Pelektriciteit + Pbrandstof) mag niet hoger zijn dan 2,5. |
| --- | --- |

—

De som van de punten (Ptotaal = Pelektriciteit + Pbrandstof) mag niet hoger zijn dan 2,5.

Berekening van de punten voor het elektriciteitsverbruik:

Formula

waarbij:

Epulp,i = intern geproduceerde elektriciteit + gekochte elektriciteit — verkochte elektriciteit;

Eref,pulp,i zoals aangegeven in tabel 4.

Epulp,i wordt uitgedrukt in kWh/ADt en berekend voor elke pulpsoort “i” die in het eindproduct wordt gebruikt.

Berekening van de punten voor het brandstofverbruik:

Formula

waarbij:

Fpulp,i = intern geproduceerde brandstof + gekochte brandstof — verkochte brandstof — 1,25 × intern geproduceerde elektriciteit;

Fref,pulp,i zoals aangegeven in tabel 4.

Fpulp,i wordt uitgedrukt in kWh/ADt en berekend voor elke pulpsoort “i” die in het eindproduct wordt gebruikt.

De hoeveelheid brandstof die wordt gebruikt om de verkochte warmte te produceren, wordt in bovenstaande berekening opgeteld bij “verkochte brandstof”.

In geval van een mengsel van pulpsoorten wordt de referentiewaarde voor het elektriciteits- en brandstofverbruik voor de productie van warmte gewogen aan de hand van het aandeel van elke gebruikte pulpsoort (pulp “i” met betrekking tot luchtgedroogde ton pulp) en opgeteld. De energie die wordt verbruikt bij het mengen van de pulp en de energie die bij het verwerkingsproces wordt gebruikt, worden daar ook nog bij opgeteld.

Tabel 4

Referentiewaarden voor elektriciteit en brandstof

| Pulpkwaliteit | Eref,pulp

  kWh/ADt | Fref,pulp

  kWh/ADt |
| --- | --- | --- |
| Geïntegreerde fabrieken |
| Chemische en halfchemische pulp | 800 | 5 400 |
| CTMP | 1 800 | 900 |
| Niet-geïntegreerde fabrieken
   (13) |
| Verwerkingsproces | 250 | 1 800 |

Pulpkwaliteit

Eref,pulp

kWh/ADt

Fref,pulp

kWh/ADt

Geïntegreerde fabrieken

Chemische en halfchemische pulp

800

5 400

CTMP

1 800

900

Niet-geïntegreerde fabrieken
   (13)

Verwerkingsproces

250

1 800

Beoordeling en controle

De aanvrager moet het totale elektriciteits- en brandstofverbruik meedelen en de berekeningen verstrekken waaruit blijkt dat aan dit criterium is voldaan, alsmede hiermee samenhangende documentatie ter staving.

De aanvrager moet alle energie-input berekenen, verdeeld in warmte/brandstoffen en elektriciteit die tijdens de productie van de pulp wordt gebruikt. Indien een mengsel van verschillende soorten pluispulp wordt gebruikt, moet de energie worden berekend naar rato van elke pulpsoort. Energie die wordt gebruikt voor het vervoer van de grondstoffen wordt niet meegenomen in de berekeningen van het energieverbruik. De periode voor de berekeningen of de massabalansen is gebaseerd op de productie gedurende twaalf maanden. De berekeningen moeten jaarlijks worden herhaald. In het geval van een nieuwe of herbouwde productie-installatie moeten de berekeningen gebaseerd zijn op een periode van ten minste 45 opeenvolgende dagen waarin de installatie stabiel heeft gefunctioneerd. De berekeningen moeten representatief zijn voor de desbetreffende productieperiode.

Het totale elektriciteitsverbruik Epulp omvat de netto ingevoerde elektriciteit afkomstig van het net en de interne opwekking van elektriciteit, gemeten als elektrisch vermogen. De voor de behandeling van afvalwater gebruikte elektriciteit wordt niet meegerekend.

Het totale brandstofverbruik Fpulp omvat alle gekochte brandstoffen, de warmte-energie die wordt teruggewonnen bij de verbranding van afvalloog en afval van processen op de productielocatie (bv. houtafval, zaagsel en afvalloog), alsook de warmte die wordt teruggewonnen bij de interne opwekking van elektriciteit. Bij de berekening van de totale warmte-energie hoeft de aanvrager evenwel slechts 80 % van de warmte-energie uit dergelijke bronnen mee te rekenen.

Daar waar stoom wordt opgewekt met gebruik van elektriciteit als warmtebron, moet de warmtewaarde van de stoom worden berekend, vervolgens worden gedeeld door 0,8 en bij het totale brandstofverbruik worden opgeteld.

Criterium 2.   Synthetische cellulosevezels

Dit criterium is van toepassing op synthetische cellulosevezels die ≥ 1 gewichtsprocent van het eindproduct uitmaken.

2.1.   
  Herkomst van synthetische cellulosevezels

Alle (100 %) leveranciers van oplossende pulp moeten in het bezit zijn van geldige controleketencertificaten die zijn afgegeven op basis van een certificeringsregeling van een onafhankelijke derde partij, zoals FSC, PEFC of gelijkwaardig.

Voor minimaal 70 % van de grondstoffen die voor de productie van de oplossende pulp worden gebruikt, zijn geldige certificaten van duurzaam bosbeheer vereist, afgegeven op basis van een certificeringsregeling van een onafhankelijke derde partij, zoals FSC, PEFC of gelijkwaardig. Het overige aandeel grondstoffen dat voor de productie van de oplossende pulp wordt gebruikt, moet gecontroleerd hout zijn dat onder een controlesysteem valt dat garandeert dat het materiaal van een legale bron afkomstig is en aan eventuele andere eisen van de certificeringsregeling ten aanzien van ongecertificeerd materiaal voldoet.

De certificerende instanties die de certificaten met betrekking tot controleketens en/of duurzaam bosbeheer afgeven, moeten door deze certificeringsregeling zijn geaccrediteerd/erkend.

Oplossende pulp gemaakt van katoenlinters moet voldoen aan criterium 3.1 voor katoen (herkomst en traceerbaarheid).

Beoordeling en controle

De aanvrager moet een verklaring verstrekken dat aan dit criterium is voldaan, gestaafd met een geldige, onafhankelijk gecertificeerd controleketencertificaat van de leveranciers van alle (100 %) in het product gebruikte oplossende pulp. FSC, PEFC en gelijkwaardige systemen worden aanvaard als een certificeringsregeling van een onafhankelijke derde partij.

Daarnaast moet de aanvrager gecontroleerde boekhoudkundige documenten overleggen waaruit blijkt dat ten minste 70 % van de grondstoffen die voor de productie van de oplossende pulp worden gebruikt, als gecertificeerd materiaal wordt aangemerkt volgens geldige FSC-, PEFC- of gelijkwaardige regelingen. De gecontroleerde boekhoudkundige documenten zijn geldig voor de gehele duur van de EU-milieukeur. Twaalf maanden na de toekenning van de EU-milieukeur controleren de bevoegde instanties de boekhoudkundige documenten opnieuw.

Indien synthetische cellulosevezels worden gebruikt in airlaid of andere non-woven materialen, moet de leverancier of de producent van het airlaid materiaal of het andere non-woven materiaal kredieten toekennen aan de voor het product geleverde airlaid of non-woven materialen en facturen overleggen ter staving van het aantal toegekende kredieten.

Voor het overige aandeel grondstoffen moeten bewijsstukken worden verstrekt die aantonen dat het gehalte aan ongecertificeerd primair materiaal maximaal 30 % bedraagt en dat het gecontroleerd materiaal betreft dat onder een controlesysteem valt dat garandeert dat het materiaal van een legale bron afkomstig is en aan eventuele andere eisen van de certificeringsregeling ten aanzien van ongecertificeerd materiaal voldoet.

Indien de certificeringsregeling niet specifiek vereist dat al het primaire materiaal afkomstig is van niet-ggo-soorten, moet dit met aanvullende bewijsstukken worden aangetoond.

2.2.   
  Bleken van synthetische cellulosevezels

Dit subcriterium is niet van toepassing op pulp die totaal chloorvrij (TCF) is gebleekt.

De voor de vervaardiging van synthetische cellulosevezels gebruikte pulp mag niet met behulp van elementair chloorgas (Cl2) worden gebleekt.

De uiteindelijke totale hoeveelheid AOX en organisch gebonden chloor (OCl) mag niet meer bedragen dan:

| — | 0,140 kg/ADt, gemeten in het afvalwater van de pulpproductie (AOX), en |
| --- | --- |

—

0,140 kg/ADt, gemeten in het afvalwater van de pulpproductie (AOX), en

| — | 150 ppm, gemeten in de afgewerkte synthetische cellulosevezels (OCl). |
| --- | --- |

—

150 ppm, gemeten in de afgewerkte synthetische cellulosevezels (OCl).

Beoordeling en controle

De aanvrager moet een verklaring van de pulpleverancier verstrekken dat geen chloorgas wordt gebruikt, en (indien mogelijk) een testverslag waaruit blijkt dat de grenswaarden voor AOX en OCl zijn nageleefd volgens de geëigende testmethode:

| — | voor AOX: ISO 9562 of de gelijkwaardige norm EPA 1650C; |
| --- | --- |

—

voor AOX: ISO 9562 of de gelijkwaardige norm EPA 1650C;

| — | voor OCl: ISO 11480. |
| --- | --- |

—

voor OCl: ISO 11480.

De meetfrequentie voor AOX moet overeenkomstig criterium 1.2 voor pluispulp worden vastgesteld.

Indien de aanvrager de werkelijke waarde van het AOX-niveau, gemeten in het afvalwater van de pulpproductie, niet kon verstrekken, moet een desbetreffende door de pulpproducent ondertekende verklaring worden verstrekt dat aan dit criterium is voldaan, overeenkomstig de vermelde eis.

Indien de aanvrager geen ECF-pulp gebruikt, volstaat een desbetreffende verklaring.

2.3.   
  Productie van synthetische cellulosevezels

| a) | Meer dan 50 % van de oplossende pulp die voor de vervaardiging van synthetische cellulosevezels wordt gebruikt, moet worden verkregen van fabrieken voor oplossende pulp die waarde terugwinnen uit hun afgewerkte procesvloeistoffen door:






  i) | ter plaatse elektriciteit en/of stoom op te wekken, of |
| --- | --- | --- |

a)

Meer dan 50 % van de oplossende pulp die voor de vervaardiging van synthetische cellulosevezels wordt gebruikt, moet worden verkregen van fabrieken voor oplossende pulp die waarde terugwinnen uit hun afgewerkte procesvloeistoffen door:

i)

ter plaatse elektriciteit en/of stoom op te wekken, of

| ii) | chemische bijproducten te vervaardigen. |
| --- | --- |

ii)

chemische bijproducten te vervaardigen.

| b) | In het productieproces van viscose en modalvezels moeten de volgende grenswaarden voor de emissie van verschillende verbindingen in de lucht en in water worden nageleefd:

  Tabel 5


  Emissiewaarden voor viscose en modalvezels










  Vezelsoort | Zwavelemissies in de lucht — grenswaarde (g/kg) | Zinkemissies in water — grenswaarde (g/kg) | CZV-metingen in water — grenswaarde (g/kg) | SO4
  2--emissies in water — grenswaarde (g/kg) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Stapelvezel | 20 | 0,05 | 5 | 300 |
| Filamentvezel | | | | |
| — | wastunnel |

b)

In het productieproces van viscose en modalvezels moeten de volgende grenswaarden voor de emissie van verschillende verbindingen in de lucht en in water worden nageleefd:

Tabel 5

Emissiewaarden voor viscose en modalvezels

Vezelsoort

Zwavelemissies in de lucht — grenswaarde (g/kg)

Zinkemissies in water — grenswaarde (g/kg)

CZV-metingen in water — grenswaarde (g/kg)

SO4
  2--emissies in water — grenswaarde (g/kg)

Stapelvezel

20

0,05

5

300

Filamentvezel

—

wastunnel

40

0,10

5

200

| — | geïntegreerd wassen |
| --- | --- |

—

geïntegreerd wassen

170

0,50

6

250

| Opmerking: | grenswaarden zijn uitgedrukt als jaargemiddelde. Alle waarden zijn uitgedrukt als g verontreinigende stof/kg product. |
| --- | --- |

Opmerking:

Beoordeling en controle

| a) | De aanvrager moet documentatie ter staving en bewijzen verstrekken waaruit blijkt dat het voorgeschreven deel van de leveranciers van oplossende pulp geschikte apparatuur voor energieopwekking of systemen voor het terugwinnen en vervaardigen van bijproducten op de betrokken productielocaties heeft geïnstalleerd. Ook moet de lijst van die leveranciers van oplossende pulp worden verstrekt. |
| --- | --- |

a)

De aanvrager moet documentatie ter staving en bewijzen verstrekken waaruit blijkt dat het voorgeschreven deel van de leveranciers van oplossende pulp geschikte apparatuur voor energieopwekking of systemen voor het terugwinnen en vervaardigen van bijproducten op de betrokken productielocaties heeft geïnstalleerd. Ook moet de lijst van die leveranciers van oplossende pulp worden verstrekt.

| b) | Met betrekking tot testmethoden:






  i) | De aanvrager moet gedetailleerde documentatie en testverslagen verstrekken waaruit blijkt dat aan dit criterium is voldaan, alsmede een verklaring dat aan het criterium is voldaan. |
| --- | --- | --- |

b)

Met betrekking tot testmethoden:

i)

De aanvrager moet gedetailleerde documentatie en testverslagen verstrekken waaruit blijkt dat aan dit criterium is voldaan, alsmede een verklaring dat aan het criterium is voldaan.

| ii) | Zwavelemissies in de lucht: aan de hand van de in EN 14791, EPA nr. 8, 15A, 16A of 16B, of DIN 38405-D27 omschreven methode. |
| --- | --- |

ii)

Zwavelemissies in de lucht: aan de hand van de in EN 14791, EPA nr. 8, 15A, 16A of 16B, of DIN 38405-D27 omschreven methode.

| iii) | Zinkemissies in water: aan de hand van de in EN ISO 11885 omschreven methode. |
| --- | --- |

iii)

Zinkemissies in water: aan de hand van de in EN ISO 11885 omschreven methode.

| iv) | CZV-metingen in water: aan de hand van de in ISO 6060, DIN ISO 15705, DIN 38409-01 of DIN 38409-44 omschreven methode. |
| --- | --- |

iv)

CZV-metingen in water: aan de hand van de in ISO 6060, DIN ISO 15705, DIN 38409-01 of DIN 38409-44 omschreven methode.

| v) | Emissies van SO4
  2- (sulfaten) in water: aan de hand van de in ISO 22743 omschreven methode. |
| --- | --- |

v)

Emissies van SO4
  2- (sulfaten) in water: aan de hand van de in ISO 22743 omschreven methode.

| vi) | Testmethoden waarvan het toepassingsgebied en de eisen als gelijkwaardig aan die van de genoemde nationale en internationale normen worden beschouwd en waarvan de gelijkwaardigheid door een onafhankelijke derde is bevestigd, worden aanvaard. |
| --- | --- |

vi)

Testmethoden waarvan het toepassingsgebied en de eisen als gelijkwaardig aan die van de genoemde nationale en internationale normen worden beschouwd en waarvan de gelijkwaardigheid door een onafhankelijke derde is bevestigd, worden aanvaard.

| vii) | De gedetailleerde documentatie en testverslagen moeten een indicatie van de meetfrequentie voor S, Zn, CZV en SO4
  2- bevatten. De minimale meetfrequentie voor CZV, S, Zn en SO4
  2- is wekelijks, naast de in de wettelijke voorschriften voorgeschreven metingen. |
| --- | --- |

vii)

De gedetailleerde documentatie en testverslagen moeten een indicatie van de meetfrequentie voor S, Zn, CZV en SO4
  2- bevatten. De minimale meetfrequentie voor CZV, S, Zn en SO4
  2- is wekelijks, naast de in de wettelijke voorschriften voorgeschreven metingen.

Criterium 3.   Katoen en andere natuurlijke cellulosezaadvezels

3.1.   
  Herkomst en traceerbaarheid van katoen en andere natuurlijke cellulosezaadvezels

Dit criterium is van toepassing op katoen en andere natuurlijke cellulosezaadvezels die ≥ 1 gewichtsprocent van het eindproduct uitmaken.

| a) | Alle katoen en andere natuurlijke cellulosezaadvezels moeten worden geteeld overeenkomstig de voorschriften van Verordening (EG) nr. 834/2007 van de Raad (14) en Verordening (EU) 2018/848 van het Europees Parlement en de Raad (15), het National Organic Program (16) (NOP) van de Verenigde Staten of gelijkwaardige wettelijke verplichtingen die door handelspartners van de Europese Unie zijn vastgesteld. De biologische katoen mag biologisch geteelde katoen en biologische overgangskatoen bevatten. |
| --- | --- |

a)

Alle katoen en andere natuurlijke cellulosezaadvezels moeten worden geteeld overeenkomstig de voorschriften van Verordening (EG) nr. 834/2007 van de Raad (14) en Verordening (EU) 2018/848 van het Europees Parlement en de Raad (15), het National Organic Program (16) (NOP) van de Verenigde Staten of gelijkwaardige wettelijke verplichtingen die door handelspartners van de Europese Unie zijn vastgesteld. De biologische katoen mag biologisch geteelde katoen en biologische overgangskatoen bevatten.

| b) | Volgens criterium 3.1, punt a), geteelde katoen en andere natuurlijke cellulosezaadvezels die voor de vervaardiging van absorberende hygiëneproducten worden gebruikt, moeten traceerbaar zijn. |
| --- | --- |

b)

Volgens criterium 3.1, punt a), geteelde katoen en andere natuurlijke cellulosezaadvezels die voor de vervaardiging van absorberende hygiëneproducten worden gebruikt, moeten traceerbaar zijn.

Tamponkoorden zijn vrijgesteld van deze eis.

Beoordeling en controle:

| a) | Het biologisch materiaal van katoen en/of andere natuurlijke cellulosezaadvezels moet door een onafhankelijk controleorgaan worden gecertificeerd als geproduceerd overeenkomstig de productie- en controlevoorschriften van Verordening (EG) nr. 834/2007 en Verordening (EU) 2018/848, het NOP van de Verenigde Staten of gelijkwaardige wettelijke verplichtingen die door handelspartners van de Europese Unie zijn vastgesteld. Voor elk land van herkomst moeten er jaarlijks controles plaatsvinden. |
| --- | --- |

a)

Het biologisch materiaal van katoen en/of andere natuurlijke cellulosezaadvezels moet door een onafhankelijk controleorgaan worden gecertificeerd als geproduceerd overeenkomstig de productie- en controlevoorschriften van Verordening (EG) nr. 834/2007 en Verordening (EU) 2018/848, het NOP van de Verenigde Staten of gelijkwaardige wettelijke verplichtingen die door handelspartners van de Europese Unie zijn vastgesteld. Voor elk land van herkomst moeten er jaarlijks controles plaatsvinden.

| b) | De aanvrager moet aantonen dat voor de jaarlijkse hoeveelheid katoen en/of andere natuurlijke cellulosezaadvezels die voor de productie van het (de) eindproduct(en) is ingekocht, en volgens elke productlijn op jaarbasis is voldaan aan de eisen met betrekking tot de materiaalinhoud. Hij moet transactiegegevens of facturen verstrekken waarmee de op jaarbasis van landbouwers of producentengroepen ingekochte hoeveelheid katoen en/of andere natuurlijke cellulosezaadvezels wordt gedocumenteerd, alsmede het totale gewicht van de gecertificeerde balen. |
| --- | --- |

b)

De aanvrager moet aantonen dat voor de jaarlijkse hoeveelheid katoen en/of andere natuurlijke cellulosezaadvezels die voor de productie van het (de) eindproduct(en) is ingekocht, en volgens elke productlijn op jaarbasis is voldaan aan de eisen met betrekking tot de materiaalinhoud. Hij moet transactiegegevens of facturen verstrekken waarmee de op jaarbasis van landbouwers of producentengroepen ingekochte hoeveelheid katoen en/of andere natuurlijke cellulosezaadvezels wordt gedocumenteerd, alsmede het totale gewicht van de gecertificeerde balen.

3.2.   
  Bleken van katoen en andere natuurlijke cellulosezaadvezels

Katoen en andere natuurlijke cellulosezaadvezels mogen alleen met behulp van TCF-technologieën worden gebleekt.

Dit subcriterium is niet van toepassing op katoenlinters die worden gebruikt voor de productie van oplossende pulp.

Beoordeling en controle:

De aanvrager moet een verklaring van de leverancier van katoen en/of andere natuurlijke cellulosezaadvezels verstrekken dat TCF-technologieën worden gebruikt.

Criterium 4.   Productie van synthetische polymeren en kunststoffen

Dit criterium is van toepassing op elke synthetische polymeer en kunststof die ≥ 5 gewichtsprocent van het eindproduct en/of de verpakking uitmaakt.

Productiefaciliteiten waar synthetische polymeren en kunststoffen worden vervaardigd die in het eindproduct worden gebruikt, moeten systemen in gebruik hebben genomen voor:

| a) | Waterbesparing. In de aanvraag moet het waterbeheersysteem worden gedocumenteerd of uitgelegd met ten minste informatie over de volgende aspecten: de bewaking van waterstromen; bewijs van circulerend water in gesloten systemen; en doelstellingen voor voortdurende verbetering en streefcijfers voor de vermindering van de productie van afvalwater en optimalisering (indien van toepassing, d.w.z. wanneer in de fabriek water wordt gebruikt). |
| --- | --- |

a)

Waterbesparing. In de aanvraag moet het waterbeheersysteem worden gedocumenteerd of uitgelegd met ten minste informatie over de volgende aspecten: de bewaking van waterstromen; bewijs van circulerend water in gesloten systemen; en doelstellingen voor voortdurende verbetering en streefcijfers voor de vermindering van de productie van afvalwater en optimalisering (indien van toepassing, d.w.z. wanneer in de fabriek water wordt gebruikt).

| b) | Geïntegreerd afvalbeheer, in de vorm van een plan om prioriteit te geven aan andere verwerkingsopties dan verwijdering voor al het afval dat in de productiefaciliteiten wordt geproduceerd, en om de afvalhiërarchie te volgen met betrekking tot preventie, hergebruik, recycling, nuttige toepassing en definitieve verwijdering van afval. In de aanvraag moet het afvalbeheerplan worden gedocumenteerd of toegelicht met ten minste informatie over de volgende aspecten: scheiden van verschillende soorten afval; verwerken, verzamelen, scheiden en gebruiken van recyclebare materialen uit de stroom niet-gevaarlijk afval; nuttige toepassing van materialen voor andere doeleinden; verwerken, verzamelen, scheiden en verwijderen van gevaarlijk afval zoals omschreven door de desbetreffende regelgevende lokale en nationale instanties; en doelstellingen voor voortdurende verbetering en streefcijfers voor afvalpreventie, hergebruik, recycling en nuttige toepassing van soorten afval die niet kunnen worden voorkomen (met inbegrip van energieterugwinning). |
| --- | --- |

b)

Geïntegreerd afvalbeheer, in de vorm van een plan om prioriteit te geven aan andere verwerkingsopties dan verwijdering voor al het afval dat in de productiefaciliteiten wordt geproduceerd, en om de afvalhiërarchie te volgen met betrekking tot preventie, hergebruik, recycling, nuttige toepassing en definitieve verwijdering van afval. In de aanvraag moet het afvalbeheerplan worden gedocumenteerd of toegelicht met ten minste informatie over de volgende aspecten: scheiden van verschillende soorten afval; verwerken, verzamelen, scheiden en gebruiken van recyclebare materialen uit de stroom niet-gevaarlijk afval; nuttige toepassing van materialen voor andere doeleinden; verwerken, verzamelen, scheiden en verwijderen van gevaarlijk afval zoals omschreven door de desbetreffende regelgevende lokale en nationale instanties; en doelstellingen voor voortdurende verbetering en streefcijfers voor afvalpreventie, hergebruik, recycling en nuttige toepassing van soorten afval die niet kunnen worden voorkomen (met inbegrip van energieterugwinning).

| c) | Optimalisatie van de energie-efficiëntie en het energiebeheer. Het energiebeheersysteem moet betrekking hebben op alle energieverbruikende apparaten, met inbegrip van machines, verlichting, airconditioning en koeling. Het energiebeheersysteem moet maatregelen omvatten ter verbetering van de energie-efficiëntie, alsook informatie over ten minste de volgende aspecten: het opstellen en uitvoeren van een plan voor het verzamelen van energiegegevens met het oog op de vaststelling van de belangrijkste energiecijfers; analyse van het energieverbruik, met inbegrip van een lijst van energieverbruikende systemen, processen en installaties; vaststelling van maatregelen voor een efficiënter energiegebruik; doelstellingen voor voortdurende verbetering en streefcijfers voor de vermindering van het energieverbruik. |
| --- | --- |

c)

Optimalisatie van de energie-efficiëntie en het energiebeheer. Het energiebeheersysteem moet betrekking hebben op alle energieverbruikende apparaten, met inbegrip van machines, verlichting, airconditioning en koeling. Het energiebeheersysteem moet maatregelen omvatten ter verbetering van de energie-efficiëntie, alsook informatie over ten minste de volgende aspecten: het opstellen en uitvoeren van een plan voor het verzamelen van energiegegevens met het oog op de vaststelling van de belangrijkste energiecijfers; analyse van het energieverbruik, met inbegrip van een lijst van energieverbruikende systemen, processen en installaties; vaststelling van maatregelen voor een efficiënter energiegebruik; doelstellingen voor voortdurende verbetering en streefcijfers voor de vermindering van het energieverbruik.

Beoordeling en controle:

De aanvrager moet een verklaring van de leveranciers van in het eindproduct en/of de verpakking gebruikte synthetische polymeren en kunststoffen verstrekken dat aan het criterium is voldaan. De verklaring moet worden gestaafd door een verslag met een gedetailleerde beschrijving van de procedures die de leveranciers op elke betrokken locatie hanteren om aan de eis te voldoen overeenkomstig normen zoals ISO 14001 en/of ISO 50001 voor water-, afval- en energieplannen.

Indien het afvalbeheer wordt uitbesteed, moet de onderaannemer eveneens een verklaring verstrekken dat aan dit criterium is voldaan.

Aanvragers die geregistreerd zijn bij het milieubeheer- en milieuauditsysteem van de EU (EMAS) en/of gecertificeerd zijn volgens ISO 14001, ISO 50001, EN 16247 of een gelijkwaardige norm/regeling, worden geacht aan deze eisen te hebben voldaan indien:

| a) | de opname van water-, afval- en energiebeheerplannen voor de productielocatie(s) wordt gedocumenteerd in de EMAS-milieuverklaring van het bedrijf, of |
| --- | --- |

a)

de opname van water-, afval- en energiebeheerplannen voor de productielocatie(s) wordt gedocumenteerd in de EMAS-milieuverklaring van het bedrijf, of

| b) | de opname van water-, afval- en energiebeheerplannen voor de productielocatie(s) voldoende aan bod komt in ISO 14001, ISO 50001, EN 16247 of een gelijkwaardige norm/regeling. |
| --- | --- |

b)

de opname van water-, afval- en energiebeheerplannen voor de productielocatie(s) voldoende aan bod komt in ISO 14001, ISO 50001, EN 16247 of een gelijkwaardige norm/regeling.

Criterium 5.   Biogebaseerde kunststoffen

Dit criterium is alleen van toepassing op het eindproduct, afzonderlijke onderdelen en/of verpakkingen die meer dan 1 gewichtsprocent biogebaseerde kunststof bevatten.

De aanvrager kan op vrijwillige basis voor een bepaald percentage van de totale hoeveelheid synthetische polymeren en kunststoffen ten opzichte van het totale gewicht van de polymeren in het eindproduct (met inbegrip van superabsorberende polymeren (SAP)), de afzonderlijke onderdelen en/of in de verpakking, gebruikmaken van biogebaseerde grondstoffen. De beginselen van de circulaire economie moeten als leidraad dienen voor de selectie van grondstoffen (zo moeten producenten bijvoorbeeld prioriteit geven aan het gebruik van organisch afval en bijproducten als grondstof) (17).

In dat geval geldt het volgende:

| a) | Het superieure milieuprofiel van de biogebaseerde grondstoffen die worden gebruikt voor de productie van biogebaseerde kunststoffen in het eindproduct, de afzonderlijke onderdelen en/of de verpakking moet worden aangetoond volgens de meest recente toepasselijke methoden voor het beoordelen van de effecten van biogebaseerde kunststoffen vergeleken met kunststoffen op basis van fossiele materialen (18). |
| --- | --- |

a)

Het superieure milieuprofiel van de biogebaseerde grondstoffen die worden gebruikt voor de productie van biogebaseerde kunststoffen in het eindproduct, de afzonderlijke onderdelen en/of de verpakking moet worden aangetoond volgens de meest recente toepasselijke methoden voor het beoordelen van de effecten van biogebaseerde kunststoffen vergeleken met kunststoffen op basis van fossiele materialen (18).

| b) | Voor biogebaseerde grondstoffen die worden gebruikt voor de productie van biogebaseerde kunststoffen in het eindproduct, de afzonderlijke onderdelen en/of de verpakking zijn controleketencertificaten vereist, afgegeven op basis van een certificeringsregeling van een onafhankelijke derde partij die officieel erkend is door de Europese Commissie (19). |
| --- | --- |

b)

Voor biogebaseerde grondstoffen die worden gebruikt voor de productie van biogebaseerde kunststoffen in het eindproduct, de afzonderlijke onderdelen en/of de verpakking zijn controleketencertificaten vereist, afgegeven op basis van een certificeringsregeling van een onafhankelijke derde partij die officieel erkend is door de Europese Commissie (19).

Het eindproduct, de afzonderlijke onderdelen en/of de verpakking mogen facultatief worden geëtiketteerd als producten die biogebaseerde kunststof bevatten. In dat geval luidt de claim: “x % van de kunststof in het product [de afzonderlijke onderdelen en/of de verpakking] is biogebaseerd” (waarbij x > 1 en x gelijk is aan het exacte en meetbare aandeel biogebaseerde kunststof in het product [de afzonderlijke onderdelen en/of de verpakking]). Algemene claims zoals “biokunststof”, “biogebaseerd”, “plantaardig”, “natuurlijk” en soortgelijke claims mogen niet worden gebruikt.

Beoordeling en controle:

| a) | Om het superieure milieuprofiel van de in het product, de afzonderlijke onderdelen en/of de verpakking gebruikte biogebaseerde kunststofgrondstoffen aan te tonen, moet de aanvrager een door een onafhankelijke derde afgegeven certificaat overleggen dat betrekking heeft op de momenteel beschikbare methode (20). |
| --- | --- |

a)

Om het superieure milieuprofiel van de in het product, de afzonderlijke onderdelen en/of de verpakking gebruikte biogebaseerde kunststofgrondstoffen aan te tonen, moet de aanvrager een door een onafhankelijke derde afgegeven certificaat overleggen dat betrekking heeft op de momenteel beschikbare methode (20).

| b) | De aanvrager moet een verklaring verstrekken dat aan dit criterium is voldaan, gestaafd met een geldig, onafhankelijk gecertificeerd controleketencertificaat voor de leveranciers van alle in het product, de afzonderlijke onderdelen en/of de verpakking gebruikte biogebaseerde kunststofgrondstoffen. De controleketencertificaten zijn geldig voor de gehele duur van de EU-milieukeur. Twaalf maanden na de toekenning van de EU-milieukeur controleren de bevoegde instanties de certificaten opnieuw. |
| --- | --- |

b)

De aanvrager moet een verklaring verstrekken dat aan dit criterium is voldaan, gestaafd met een geldig, onafhankelijk gecertificeerd controleketencertificaat voor de leveranciers van alle in het product, de afzonderlijke onderdelen en/of de verpakking gebruikte biogebaseerde kunststofgrondstoffen. De controleketencertificaten zijn geldig voor de gehele duur van de EU-milieukeur. Twaalf maanden na de toekenning van de EU-milieukeur controleren de bevoegde instanties de certificaten opnieuw.

In voorkomend geval moet de aanvrager een foto in hoge resolutie van de verkoopverpakking verstrekken, waarop duidelijk informatie te zien is over de claim van biogebaseerde kunststof. De normen op basis van radiokoolstofmethoden zoals EN 16640, EN 16785 of ASTM D 6866-12 moeten worden gebruikt om het biogebaseerd koolstofgehalte van de synthetische polymeren en kunststoffen in het product, het afzonderlijke onderdeel en/of de verpakking te bepalen. Wanneer radiokoolstofmethoden niet kunnen worden gebruikt, is de massabalansmethode toegestaan als een hoge mate van transparantie en controleerbaarheid wordt gewaarborgd en ondersteund door de overeengekomen normen.

Het gebruik van gekochte certificaten op basis van het “book and claim”-systeem is uitgesloten, zodat de biogebaseerde kunststofgrondstoffen traceerbaar zijn. De aankoopbewijzen voor de biogebaseerde kunststofgrondstoffen moeten gebaseerd zijn op processen volgens het scheidingssysteem of het massabalanssysteem.

Indien de certificeringsregeling niet specifiek vereist dat al het primaire materiaal afkomstig is van niet-ggo-soorten, moet dit met aanvullende bewijsstukken worden aangetoond.

Criterium 6.   Materiaalefficiëntie tijdens de vervaardiging van het eindproduct

De eisen van dit criterium zijn van toepassing op de assemblagefabriek voor het eindproduct.

De bij de vervaardiging en de verpakking van de producten geproduceerde hoeveelheid afval die zonder energieterugwinning wordt gestort of verbrand, mag niet meer bedragen dan:

| a) | 8 gewichtsprocent van de eindproducten voor tampons, |
| --- | --- |

a)

8 gewichtsprocent van de eindproducten voor tampons,

| b) | 4 gewichtsprocent van de eindproducten voor alle overige producten. |
| --- | --- |

b)

4 gewichtsprocent van de eindproducten voor alle overige producten.

Beoordeling en controle:

De aanvrager moet bevestigen dat aan de bovenstaande eisen is voldaan.

De aanvrager moet bewijzen verstrekken van de hoeveelheid afval die niet in het productieproces wordt hergebruikt of niet in materialen en/of energie wordt omgezet.

De aanvrager moet de volgende informatie verstrekken:

| a) | het gewicht van het product en van de verpakking; |
| --- | --- |

a)

het gewicht van het product en van de verpakking;

| b) | alle afvalstromen die tijdens de vervaardiging worden gegenereerd; |
| --- | --- |

b)

alle afvalstromen die tijdens de vervaardiging worden gegenereerd;

| c) | de respectieve behandelingsprocessen van het deel nuttig toegepast afval en het deel van het afval dat wordt gestort of verbrand. |
| --- | --- |

c)

de respectieve behandelingsprocessen van het deel nuttig toegepast afval en het deel van het afval dat wordt gestort of verbrand.

De hoeveelheid afval die zonder energieterugwinning wordt gestort of verbrand, wordt berekend als het verschil tussen de hoeveelheid geproduceerd afval en de hoeveelheid nuttig toegepast (hergebruikt, gerecycled enz.) afval.

Criterium 7.   Verboden en aan beperkingen onderworpen stoffen

7.1.   
  Beperkingen met betrekking tot stoffen die op grond van Verordening (EG) nr. 1272/2008 zijn ingedeeld

Dit subcriterium is van toepassing op het eindproduct en alle componenten daarvan.

Tenzij in tabel 8 een afwijking is opgenomen, mogen het eindproduct en alle componenten daarvan geen bestanddelen (afzonderlijk of in een mengsel) bevatten waaraan overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1272/2008 een van de in tabel 6 vermelde gevarenklassen, -categorieën en de daarbij behorende gevarenaanduidingscodes is toegekend.

Tabel 6

Verboden gevarenklassen, gevarencategorieën en de daarmee verband houdende gevarenaanduidingen

| Kankerverwekkend, mutageen of giftig voor de voortplanting |
| --- |
| Categorieën 1A en 1B | Categorie 2 |
| H340 Kan genetische schade veroorzaken | H341 Verdacht van het veroorzaken van genetische schade |
| H350 Kan kanker veroorzaken | H351 Verdacht van het veroorzaken van kanker |
| H350i Kan kanker veroorzaken bij inademing | — |
| H360F Kan de vruchtbaarheid schaden | H361f Wordt ervan verdacht de vruchtbaarheid te schaden |
| H360D Kan het ongeboren kind schaden | H361d Wordt ervan verdacht het ongeboren kind te schaden |
| H360FD Kan de vruchtbaarheid schaden. Kan het ongeboren kind schaden | H361fd Wordt ervan verdacht de vruchtbaarheid te schaden. Wordt ervan verdacht het ongeboren kind te schaden |
| H360Fd Kan de vruchtbaarheid schaden. Wordt ervan verdacht het ongeboren kind te schaden | H362 Kan schadelijk zijn via de borstvoeding |
| H360Df Kan het ongeboren kind schaden. Wordt ervan verdacht de vruchtbaarheid te schaden | |
| Acute toxiciteit |
| Categorieën 1 en 2 | Categorie 3 |
| H300 Dodelijk bij inslikken | H301 Giftig bij inslikken |
| H310 Dodelijk bij contact met de huid | H311 Giftig bij contact met de huid |
| H330 Dodelijk bij inademing | H331 Giftig bij inademing |
| H304 Kan dodelijk zijn als de stof bij inslikken in de luchtwegen terechtkomt | EUH070 Giftig bij oogcontact |
| Specifieke doelorgaantoxiciteit |
| Categorie 1 | Categorie 2 |
| H370 Veroorzaakt schade aan organen | H371 Kan schade aan organen veroorzaken |
| H372 Veroorzaakt schade aan organen bij langdurige of herhaalde blootstelling | H373 Kan schade aan organen veroorzaken bij langdurige of herhaalde blootstelling |
| Sensibilisatie van de luchtwegen of van de huid |
| Categorie 1A | Categorie 1B |
| H317 Kan een allergische huidreactie veroorzaken | H317 Kan een allergische huidreactie veroorzaken |
| H334 Kan bij inademing allergie- of astmasymptomen of ademhalingsmoeilijkheden veroorzaken | H334 Kan bij inademing allergie- of astmasymptomen of ademhalingsmoeilijkheden veroorzaken |
| Hormoonontregelende stoffen voor de gezondheid van de mens en voor het milieu |
| Categorie 1 | Categorie 2 |
| EUH380: Kan hormoonontregeling bij de mens veroorzaken | EUH381: Wordt ervan verdacht hormoonontregeling bij de mens te veroorzaken |
| EUH430: Kan hormoonontregeling in het milieu veroorzaken | EUH431: Wordt ervan verdacht hormoonontregeling in het milieu te veroorzaken |
| Persistent, bioaccumulerend en toxisch |
| PBT | zPzB |
| EUH440: Accumulatie in het milieu en levende organismen, met inbegrip van mensen | EUH441: Sterke accumulatie in het milieu en levende organismen, met inbegrip van mensen |
| Persistent, mobiel en toxisch |
| PMT | zPzM |
| EUH450: Kan langdurige en diffuse verontreiniging van watervoorraden veroorzaken | EUH451: Kan zeer langdurige en diffuse verontreiniging van watervoorraden veroorzaken |

Kankerverwekkend, mutageen of giftig voor de voortplanting

Categorieën 1A en 1B

Categorie 2

H340 Kan genetische schade veroorzaken

H341 Verdacht van het veroorzaken van genetische schade

H350 Kan kanker veroorzaken

H351 Verdacht van het veroorzaken van kanker

H350i Kan kanker veroorzaken bij inademing

—

H360F Kan de vruchtbaarheid schaden

H361f Wordt ervan verdacht de vruchtbaarheid te schaden

H360D Kan het ongeboren kind schaden

H361d Wordt ervan verdacht het ongeboren kind te schaden

H360FD Kan de vruchtbaarheid schaden. Kan het ongeboren kind schaden

H361fd Wordt ervan verdacht de vruchtbaarheid te schaden. Wordt ervan verdacht het ongeboren kind te schaden

H360Fd Kan de vruchtbaarheid schaden. Wordt ervan verdacht het ongeboren kind te schaden

H362 Kan schadelijk zijn via de borstvoeding

H360Df Kan het ongeboren kind schaden. Wordt ervan verdacht de vruchtbaarheid te schaden

Acute toxiciteit

Categorieën 1 en 2

Categorie 3

H300 Dodelijk bij inslikken

H301 Giftig bij inslikken

H310 Dodelijk bij contact met de huid

H311 Giftig bij contact met de huid

H330 Dodelijk bij inademing

H331 Giftig bij inademing

H304 Kan dodelijk zijn als de stof bij inslikken in de luchtwegen terechtkomt

EUH070 Giftig bij oogcontact

Specifieke doelorgaantoxiciteit

Categorie 1

Categorie 2

H370 Veroorzaakt schade aan organen

H371 Kan schade aan organen veroorzaken

H372 Veroorzaakt schade aan organen bij langdurige of herhaalde blootstelling

H373 Kan schade aan organen veroorzaken bij langdurige of herhaalde blootstelling

Sensibilisatie van de luchtwegen of van de huid

Categorie 1A

Categorie 1B

H317 Kan een allergische huidreactie veroorzaken

H317 Kan een allergische huidreactie veroorzaken

H334 Kan bij inademing allergie- of astmasymptomen of ademhalingsmoeilijkheden veroorzaken

H334 Kan bij inademing allergie- of astmasymptomen of ademhalingsmoeilijkheden veroorzaken

Hormoonontregelende stoffen voor de gezondheid van de mens en voor het milieu

Categorie 1

Categorie 2

EUH380: Kan hormoonontregeling bij de mens veroorzaken

EUH381: Wordt ervan verdacht hormoonontregeling bij de mens te veroorzaken

EUH430: Kan hormoonontregeling in het milieu veroorzaken

EUH431: Wordt ervan verdacht hormoonontregeling in het milieu te veroorzaken

Persistent, bioaccumulerend en toxisch

PBT

zPzB

EUH440: Accumulatie in het milieu en levende organismen, met inbegrip van mensen

EUH441: Sterke accumulatie in het milieu en levende organismen, met inbegrip van mensen

Persistent, mobiel en toxisch

PMT

zPzM

EUH450: Kan langdurige en diffuse verontreiniging van watervoorraden veroorzaken

EUH451: Kan zeer langdurige en diffuse verontreiniging van watervoorraden veroorzaken

Bovendien mogen het eindproduct en alle componenten daarvan geen bestanddelen (afzonderlijk of in een mengsel) in een hogere concentratie dan 0,010 gewichtsprocent bevatten waaraan overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1272/2008 een van de in tabel 7 vermelde gevarenklassen, -categorieën en de daarbij behorende gevarenaanduidingscodes is toegekend, tenzij in tabel 8 een afwijking is opgenomen.

Tabel 7

Aan beperkingen onderworpen gevarenklassen, gevarencategorieën en de daarbij behorende gevarenaanduidingscodes

| Gevaar voor het aquatisch milieu |
| --- |
| Categorieën 1 en 2 | Categorieën 3 en 4 |
| H400 Zeer giftig voor in het water levende organismen | H412 Schadelijk voor in het water levende organismen, met langdurige gevolgen |
| H410 Zeer giftig voor in het water levende organismen, met langdurige gevolgen | H413 Kan langdurige schadelijke gevolgen voor in het water levende organismen hebben |
| H411 Giftig voor in het water levende organismen, met langdurige gevolgen | |
| Gevaar voor de ozonlaag |
| H420 Schadelijk voor de volksgezondheid en het milieu door afbraak van ozon in de bovenste lagen van de atmosfeer | |

Gevaar voor het aquatisch milieu

Categorieën 1 en 2

Categorieën 3 en 4

H400 Zeer giftig voor in het water levende organismen

H412 Schadelijk voor in het water levende organismen, met langdurige gevolgen

H410 Zeer giftig voor in het water levende organismen, met langdurige gevolgen

H413 Kan langdurige schadelijke gevolgen voor in het water levende organismen hebben

H411 Giftig voor in het water levende organismen, met langdurige gevolgen

Gevaar voor de ozonlaag

H420 Schadelijk voor de volksgezondheid en het milieu door afbraak van ozon in de bovenste lagen van de atmosfeer

Tabel 8

Afwijkingen van beperkingen met betrekking tot stoffen met een geharmoniseerde indeling op grond van Verordening (EG) nr. 1272/2008

| Soort stof | Gevarenklasse, gevarencategorie en gevarenaanduidingscode waarvan wordt afgeweken | Voorwaarden voor de afwijking |
| --- | --- | --- |
| 2-Methyl-2H-isothiazool-3-on (MIT) | H400, H314, H301, H311, H318, H410, H330 en H317 | Alleen in in water oplosbare inkten en in een concentratie van minder dan 15 ppm in de inkt (vóór de toepassing daarvan) en van minder dan 0,1 ppm in het eindproduct. De inkt moet voldoen aan subcriterium 7.3.4 |
| Dipropyleenglycol-dibenzoaat | H412 | Alleen in smeltlijmen die worden gebruikt om vochtigheid aan te geven |
| Stoffen en mengsels met een geharmoniseerde indeling als H304 | H304 | Stoffen met een viscositeit van minder dan 20,5 cSt bij 40 °C. |
| Titaandioxide (nanovorm) | H351 | Alleen bij gebruik als pigment. Mag niet in de vorm van poeder of spray worden gebruikt. |

Soort stof

Gevarenklasse, gevarencategorie en gevarenaanduidingscode waarvan wordt afgeweken

Voorwaarden voor de afwijking

2-Methyl-2H-isothiazool-3-on (MIT)

H400, H314, H301, H311, H318, H410, H330 en H317

Alleen in in water oplosbare inkten en in een concentratie van minder dan 15 ppm in de inkt (vóór de toepassing daarvan) en van minder dan 0,1 ppm in het eindproduct. De inkt moet voldoen aan subcriterium 7.3.4

Dipropyleenglycol-dibenzoaat

H412

Alleen in smeltlijmen die worden gebruikt om vochtigheid aan te geven

Stoffen en mengsels met een geharmoniseerde indeling als H304

H304

Stoffen met een viscositeit van minder dan 20,5 cSt bij 40 °C.

Titaandioxide (nanovorm)

H351

Alleen bij gebruik als pigment. Mag niet in de vorm van poeder of spray worden gebruikt.

De gevarenaanduidingscodes verwijzen in het algemeen naar stoffen. Indien echter geen informatie over de stoffen kan worden verkregen, gelden de indelingsregels voor mengsels.

Uitgesloten van bovenstaande eis is het gebruik van stoffen of mengsels waarvan de chemische samenstelling tijdens het productieproces dusdanig verandert dat het desbetreffende gevaar waarvoor de stof of het mengsel op grond van Verordening (EG) nr. 1272/2008 is ingedeeld, niet meer van toepassing is.

Dit criterium is niet van toepassing op:

| — | stoffen die niet binnen het toepassingsgebied van Verordening (EG) nr. 1907/2006 vallen, zoals gedefinieerd in artikel 2, lid 2, van die verordening; |
| --- | --- |

—

stoffen die niet binnen het toepassingsgebied van Verordening (EG) nr. 1907/2006 vallen, zoals gedefinieerd in artikel 2, lid 2, van die verordening;

| — | stoffen die vallen onder artikel 2, lid 7, punt b), van Verordening (EG) nr. 1907/2006, waarin de criteria worden vastgesteld voor het vrijstellen van onder bijlage V bij die verordening vallende stoffen van de voorschriften voor registratie, downstreamgebruikers en beoordeling. |
| --- | --- |

—

stoffen die vallen onder artikel 2, lid 7, punt b), van Verordening (EG) nr. 1907/2006, waarin de criteria worden vastgesteld voor het vrijstellen van onder bijlage V bij die verordening vallende stoffen van de voorschriften voor registratie, downstreamgebruikers en beoordeling.

Beoordeling en controle

De aanvrager moet een ondertekende verklaring verstrekken dat is voldaan aan subcriterium 7.1, alsmede relevante verklaringen van de producenten van de componenten, een lijst van alle gebruikte chemische stoffen, de bijbehorende veiligheidsinformatiebladen of verklaringen van de leverancier van chemische stoffen en alle relevante verklaringen waaruit blijkt dat aan de eis is voldaan.

Voor stoffen waarvoor beperkingen gelden en onvermijdelijke onzuiverheden met een aan beperkingen onderhevige indeling moeten de concentratie van de aan beperkingen onderworpen stof of onzuiverheid en een veronderstelde retentiefactor van 100 % worden gebruikt om een schatting te maken van de resterende hoeveelheid van de aan beperkingen onderworpen stof of onzuiverheid in het eindproduct. Onzuiverheden mogen tot een concentratie van 0,0100 gewichtsprocent in het chemische product aanwezig zijn, tenzij verder beperkt op grond van criterium 7.3.8. Stoffen waarvan bekend is dat zij vrijkomen of afbreken uit bestanddelen, worden als bestanddelen beschouwd en niet als onzuiverheden.

Eventuele afwijkingen van de retentiefactor van 100 % (bv. verdamping van oplosmiddelen) of wegens een chemische wijziging van een onzuiverheid waarvoor een beperking geldt, moeten worden gerechtvaardigd.

Voor stoffen die vrijgesteld zijn van subcriterium 7.1 (zie de bijlagen IV en V bij Verordening (EG) nr. 1907/2006), volstaat een verklaring dienaangaande door de aanvrager.

Aangezien meerdere producten of potentiële producten waarvoor dezelfde proceschemicaliën worden gebruikt, onder één EU-milieukeur kunnen vallen, hoeft de berekening alleen te worden ingediend voor elke onzuiverheid voor het ongunstigste product dat of de ongunstigste component die onder de milieukeur valt (bv. de component waarop de meeste bedrukking is aangebracht wanneer wordt gescreend op inkten met een aan beperkingen onderhevige indeling).

De bovenstaande bewijsstukken kunnen ook rechtstreeks aan de bevoegde instanties worden verstrekt door een leverancier in de toeleveringsketen van de aanvrager.

7.2.   
  Zeer zorgwekkende stoffen (SVHC’s)

Dit subcriterium is van toepassing op het eindproduct en alle componenten daarvan.

Het eindproduct en alle componenten daarvan mogen geen bestanddelen (afzonderlijk of in een mengsel) bevatten die voldoen aan de criteria van artikel 57 van Verordening (EG) nr. 1907/2006 en die volgens de procedure van artikel 59 van die verordening zijn vastgesteld en in de kandidaatslijst van zeer zorgwekkende stoffen voor autorisatie zijn opgenomen.

Beoordeling en controle

De aanvrager moet een ondertekende verklaring verstrekken dat het eindproduct en alle componenten daarvan geen SVHC’s bevatten. Die verklaring moet worden gestaafd met veiligheidsinformatiebladen van alle geleverde chemische stoffen en materialen die zijn gebruikt voor de productie van het eindproduct en de componenten daarvan.

De lijst van stoffen die zijn geïdentificeerd als zeer zorgwekkend en die zijn opgenomen in de lijst van stoffen die in aanmerking komen overeenkomstig artikel 59 van Verordening (EG) nr. 1907/2006, is via de volgende link te vinden:

https://www.echa.europa.eu/candidate-list-table.

Deze lijst wordt op de datum van indiening van de EU-milieukeuraanvraag geraadpleegd.

Voor onvermijdelijke onzuiverheden die zijn geïdentificeerd als SVHC’s moeten de concentratie van de onzuiverheid en een veronderstelde retentiefactor van 100 % worden gebruikt om een schatting te maken van de resterende hoeveelheid van de als SVHC geïdentificeerde onzuiverheid in het eindproduct. Onzuiverheden mogen tot een concentratie van 0,0100 gewichtsprocent in het chemische product aanwezig zijn, tenzij verder beperkt op grond van criterium 7.3.8. Stoffen waarvan bekend is dat zij vrijkomen of afbreken uit bestanddelen, worden als bestanddelen beschouwd en niet als onzuiverheden.

Eventuele afwijkingen van de retentiefactor van 100 % (bv. verdamping van oplosmiddelen) of wegens een chemische wijziging van een als SVHC geïdentificeerde onzuiverheid moeten worden gerechtvaardigd.

7.3.   
  Overige specifieke beperkingen

7.3.1.   Gespecificeerde verboden stoffen

Dit subcriterium is van toepassing op het eindproduct en alle componenten daarvan.

De volgende stoffen mogen niet (afzonderlijk of in een mengsel) worden toegevoegd aan het in het eindproduct gebruikte chemische product, noch aan een van de componenten daarvan:

| a) | 5-chloor-2-methyl-4-isothiazoline-3-on (CMIT); |
| --- | --- |

a)

5-chloor-2-methyl-4-isothiazoline-3-on (CMIT);

| b) | acrylamide in superabsorberende polymeren; |
| --- | --- |

b)

acrylamide in superabsorberende polymeren;

| c) | alkylfenolethoxylaten (APEO’s) en andere alkylfenolderivaten[1]. Sterisch gehinderde fenolhoudende antioxidanten met een molecuulgewicht (MW) > 600 g/mol zijn toegestaan; |
| --- | --- |

c)

alkylfenolethoxylaten (APEO’s) en andere alkylfenolderivaten[1]. Sterisch gehinderde fenolhoudende antioxidanten met een molecuulgewicht (MW) > 600 g/mol zijn toegestaan;

| d) | antibacteriële middelen (bv. nanozilver en triclosan); |
| --- | --- |

d)

antibacteriële middelen (bv. nanozilver en triclosan);

| e) | formaldehyde en formaldehydebronnen[2]; |
| --- | --- |

e)

formaldehyde en formaldehydebronnen[2];

| f) | nitromuskusverbindingen en polycyclische muskusverbindingen; |
| --- | --- |

f)

nitromuskusverbindingen en polycyclische muskusverbindingen;

| g) | organische tinverbindingen die worden gebruikt als katalysator bij de productie van silicone; |
| --- | --- |

g)

organische tinverbindingen die worden gebruikt als katalysator bij de productie van silicone;

| h) | parabenen; |
| --- | --- |

h)

parabenen;

| i) | ftalaten[3]; |
| --- | --- |

i)

ftalaten[3];

| j) | stoffen die als hormoonontregelend zijn aangemerkt; |
| --- | --- |

j)

stoffen die als hormoonontregelend zijn aangemerkt;

| k) | stoffen die worden beschouwd als potentiële hormoonontregelende stoffen van categorie 1 of 2 op de prioriteitenlijst van de EU van stoffen die verder moeten worden onderzocht op hormoonontregelende effecten. |
| --- | --- |

k)

stoffen die worden beschouwd als potentiële hormoonontregelende stoffen van categorie 1 of 2 op de prioriteitenlijst van de EU van stoffen die verder moeten worden onderzocht op hormoonontregelende effecten.

Beoordeling en controle:

De aanvrager moet een ondertekende verklaring verstrekken dat is voldaan aan het subcriterium, indien van toepassing gestaafd met verklaringen van leveranciers. De stoffen die in dit subcriterium worden genoemd, zijn alleen toegestaan als onzuiverheden, maar in concentraties van minder dan 0,0100 gewichtsprocent in het chemische product, tenzij verder beperkt op grond van criterium 7.3.8. Stoffen waarvan bekend is dat zij vrijkomen of afbreken uit bestanddelen, worden als bestanddelen beschouwd en niet als onzuiverheden.

[Opmerkingen:

| [1] | Stofnaam = “alkylfenol”, zie https://echa.europa.eu/nl/advanced-search-for-chemicals |
| --- | --- |

[1]

| [2] | Het gebruik van formaldehyde en formaldehydebronnen in kleefstoffen is geregeld volgens subcriterium 7.3.5. |
| --- | --- |

[2]

| [3] | DINP kan worden toegestaan bij gebruik in lijmformuleringen bij een maximumconcentratie van 0,010 gewichtsprocent van de lijmformulering.] |
| --- | --- |

[3]

7.3.2.   Geurstoffen

Dit subcriterium is van toepassing op het eindproduct, alle componenten daarvan, de afzonderlijke onderdelen en de verpakking.

Geurstoffen mogen niet worden toegevoegd aan het eindproduct, aan een component daarvan, aan de afzonderlijke onderdelen of aan de verpakking.

Beoordeling en controle:

De aanvrager moet een ondertekende verklaring verstrekken dat aan dit subcriterium is voldaan.

7.3.3.   Lotions

Dit subcriterium is van toepassing op het eindproduct en alle componenten daarvan.

Lotions mogen niet worden gebruikt in het product of in een component daarvan.

Beoordeling en controle:

De aanvrager moet een ondertekende verklaring verstrekken dat aan dit subcriterium is voldaan.

7.3.4.   Inkten en kleurstoffen

Dit subcriterium is van toepassing op het eindproduct en alle componenten daarvan. Deze eis geldt niet voor de afzonderlijke onderdelen, de verkoopverpakking en de informatiebladen.

| a) | Het eindproduct en alle componenten daarvan mogen niet worden gekleurd of bedrukt. |
| --- | --- |

a)

Het eindproduct en alle componenten daarvan mogen niet worden gekleurd of bedrukt.

| b) | De volgende componenten zijn vrijgesteld en mogen worden gekleurd of bedrukt:






  i) | tamponkoorden; |
| --- | --- | --- |

b)

De volgende componenten zijn vrijgesteld en mogen worden gekleurd of bedrukt:

i)

tamponkoorden;

| ii) | sluitsystemen; |
| --- | --- |

ii)

sluitsystemen;

| iii) | materialen die niet rechtstreeks in contact met de huid komen, indien de kleurstof of inkt een specifieke functie vervult (bv. door de zichtbaarheid van het product door witte of lichte kleding heen te verminderen, plakstrips aan te duiden, de mate van vochtigheid aan te geven of aan te geven wat de achterzijde van een product is) of voor decoratieve doeleinden wordt gebruikt. |
| --- | --- |

iii)

materialen die niet rechtstreeks in contact met de huid komen, indien de kleurstof of inkt een specifieke functie vervult (bv. door de zichtbaarheid van het product door witte of lichte kleding heen te verminderen, plakstrips aan te duiden, de mate van vochtigheid aan te geven of aan te geven wat de achterzijde van een product is) of voor decoratieve doeleinden wordt gebruikt.

In die gevallen moet het gehalte aan antimoon, arseen, barium, cadmium, chroom, lood, kwik, seleen, primaire aromatische aminen en polychloorbifenyl dat als onzuiverheid in de kleurstoffen en inkten voorkomt, onder de grenswaarden liggen die zijn vastgesteld in Resolutie AP (89) 1 van de Raad van Europa over het gebruik van kleurstoffen in kunststoffen die met levensmiddelen in contact komen (21).

De gebruikte kleurstoffen moeten bovendien aan de volgende eisen voldoen:

| a) | indien gebruikt in kunststoffen: aanbeveling IX van het BfR over kleurstoffen voor kunststoffen en andere polymeren die in producten worden gebruikt (22) of de bijlagen 2 (23) en 10 (24) van Zwitserse verordening 817.023.21; |
| --- | --- |

a)

indien gebruikt in kunststoffen: aanbeveling IX van het BfR over kleurstoffen voor kunststoffen en andere polymeren die in producten worden gebruikt (22) of de bijlagen 2 (23) en 10 (24) van Zwitserse verordening 817.023.21;

| b) | indien gebruikt in cellulosehoudend materiaal: aanbeveling XXXVI van het BfR over papier en karton dat met levensmiddelen in contact komt (25). |
| --- | --- |

b)

indien gebruikt in cellulosehoudend materiaal: aanbeveling XXXVI van het BfR over papier en karton dat met levensmiddelen in contact komt (25).

De gebruikte kleurstoffen en inkten moeten ook voldoen aan de subcriteria 7.1 en 7.2.

Beoordeling en controle:

De aanvrager moet een ondertekende verklaring verstrekken dat aan dit subcriterium is voldaan, indien van toepassing gestaafd met verklaringen van leveranciers.

Indien kleurstoffen en/of inkten worden gebruikt, moet de aanwezigheid ervan worden gerechtvaardigd door aan te geven welke specifieke functie zij vervullen, en moet documentatie worden verstrekt om te waarborgen dat onzuiverheden in de kleurstof of inkt voldoen aan Resolutie AP (89) 1 van de Raad van Europa en dat de gebruikte kleurstoffen zijn toegestaan overeenkomstig aanbeveling IX van het BfR over kleurstoffen voor kunststoffen en andere polymeren die in producten worden gebruikt, de bijlagen 2 en 10 van Zwitserse verordening 817.023.21, of aanbeveling XXXVI van het BfR over papier en karton dat met levensmiddelen in contact komt.

7.3.5.   Verdere beperkingen voor kleefstoffen

Het gehalte aan vrije formaldehyde in uitgeharde kleefstof (lijm) mag niet hoger zijn dan 10 ppm. De drempelwaarde voor formaldehyde dat wordt gegenereerd tijdens de kleefstofproductie bedraagt 250 ppm, gemeten in nieuw geproduceerde polymeerdispersie. Deze eis geldt niet voor smeltlijmen.

Beoordeling en controle:

De aanvrager moet een ondertekende verklaring verstrekken dat aan dit subcriterium is voldaan, indien van toepassing gestaafd met verklaringen van leveranciers, en de veiligheidsinformatiebladen (SDS) van alle stoffen/mengsels en de concentratie daarvan in de kleefstof.

De aanvrager moet ook testresultaten verstrekken met betrekking tot het formaldehydegehalte, overeenkomstig de testmethode ISO 14184-1:2011 of een gelijkwaardige methode.

7.3.6.   Superabsorberende polymeren (SAP)

Voor in het product gebruikte superabsorberende polymeren geldt:

| a) | zij mogen maximaal 1 000 ppm restmonomeren[4] bevatten die met de bij subcriterium 7.1 genoemde H-codes zijn ingedeeld. Voor natriumpolyacrylaat geldt deze grenswaarde voor de som van niet-gereageerd acrylzuur en middelen voor de dwarsbinding; |
| --- | --- |

a)

zij mogen maximaal 1 000 ppm restmonomeren[4] bevatten die met de bij subcriterium 7.1 genoemde H-codes zijn ingedeeld. Voor natriumpolyacrylaat geldt deze grenswaarde voor de som van niet-gereageerd acrylzuur en middelen voor de dwarsbinding;

| b) | zij mogen maximaal 10 gewichtsprocent in water oplosbare extracten[5] bevatten en deze moeten voldoen aan de subcriteria 7.1, 7.2 en 7.3.1. Voor natriumpolyacrilaat vertegenwoordigen zij monomeren en oligomeren van acrylzuur met een lager moleculegewicht dan de superabsorberende polymeer overeenkomstig ISO 17190. |
| --- | --- |

b)

zij mogen maximaal 10 gewichtsprocent in water oplosbare extracten[5] bevatten en deze moeten voldoen aan de subcriteria 7.1, 7.2 en 7.3.1. Voor natriumpolyacrilaat vertegenwoordigen zij monomeren en oligomeren van acrylzuur met een lager moleculegewicht dan de superabsorberende polymeer overeenkomstig ISO 17190.

| c) | acrylamide mag niet aanwezig zijn in superabsorberende polymeren. |
| --- | --- |

c)

acrylamide mag niet aanwezig zijn in superabsorberende polymeren.

Beoordeling en controle:

De aanvrager moet een ondertekende verklaring verstrekken dat is voldaan aan dit subcriterium, indien van toepassing gestaafd met verklaringen van leveranciers, en de veiligheidsinformatiebladen (SDS) van alle stoffen/mengsels en de concentratie daarvan in het eindproduct.

Daarnaast moet de aanvrager een verklaring van de leverancier verstrekken waarin de samenstelling van de in het product gebruikte superabsorberende polymeren en de hoeveelheid in water oplosbare extracten in de superabsorberende polymeren wordt gedocumenteerd. De verklaring moet worden gestaafd met veiligheidsinformatiebladen of testresultaten waarin de restmonomeren in de superabsorberende polymeren en de hoeveelheden ervan worden vermeld. De aanbevolen testmethoden zijn ISO 17190 en WSP 210. De op restmonomeren en oplosbare extracten geteste hoeveelheden zijn gemiddelden van herhaalde metingen over een bepaalde periode. De voor de analysen toegepaste methoden en meetfrequentie moeten worden omschreven, met inbegrip van de gegevens van de laboratoria waar de analysen zijn uitgevoerd.

[Opmerkingen:

| [4] | Onder restmonomeren wordt verstaan het totaal aan niet-gereageerd acrylzuur en middelen voor de dwarsbinding. |
| --- | --- |

[4]

| [5] | Onder in water oplosbare extracten in superabsorberende polymeren wordt verstaan monomeren en oligomeren van acrylzuur met een lager molecuulgewicht dan superabsorberende polymeren, en zouten.] |
| --- | --- |

[5]

7.3.7.   Silicone

Dit subcriterium is van toepassing op de verwijderbare schutlaag.

| a) | Oplosmiddelhoudende siliconencoatings mogen niet worden gebruikt. |
| --- | --- |

a)

Oplosmiddelhoudende siliconencoatings mogen niet worden gebruikt.

| b) | Octamethylcyclotetrasiloxaan D4 (CAS 556-67-2), decamethylcyclopentasiloxaan D5 (CAS 541-02-6) en dodecamethylcyclohexasiloxaan D6 (CAS 540-97-6) mogen in het siliconenmengsel[6] niet aanwezig zijn in concentraties hoger dan 800 ppm (0,08 gewichtsprocent). De grenswaarde van 800 ppm moet op elke stof afzonderlijk worden toegepast. |
| --- | --- |

b)

Octamethylcyclotetrasiloxaan D4 (CAS 556-67-2), decamethylcyclopentasiloxaan D5 (CAS 541-02-6) en dodecamethylcyclohexasiloxaan D6 (CAS 540-97-6) mogen in het siliconenmengsel[6] niet aanwezig zijn in concentraties hoger dan 800 ppm (0,08 gewichtsprocent). De grenswaarde van 800 ppm moet op elke stof afzonderlijk worden toegepast.

Beoordeling en controle:

De aanvrager moet een verklaring verstrekken dat is voldaan aan dit subcriterium, ondertekend door de fabrikant van de verwijderbare schutlaag, gestaafd door veiligheidsinformatiebladen.

[Opmerking:

| [6] | Onder siliconenmengsel wordt hier verstaan het vloeibare mengsel van twee of meer siliconengrondstoffen dat wordt gebruikt als deklaag op het beschermende papier dat of de beschermende folie die wordt gebruikt voor de verwijderbare schutlaag op bepaalde artikelen voor vrouwelijke hygiëne (bv. inlegkruisjes en maandverband) of op de plakstroken van luiers.] |
| --- | --- |

[6]

7.3.8.   Andere zorgwekkende chemische stoffen

Dit subcriterium is van toepassing op onzuiverheden in het eindproduct.

De volgende chemische stoffen mogen in het eindproduct niet aanwezig zijn in een hogere concentratie dan in tabel 9 is aangegeven.

Tabel 9

Lijst van chemische stoffen waarvoor beperkingen gelden

| Stoffen | Beperkingen |
| --- | --- |
| Formaldehyde | < 16 ppm |
| Dibenzo-p-dioxinen (PCDD’s): 2,3,7,8-TCDD; 1,2,3,7,8-PeCDD; 1,2,3,4,7,8-HxCDD; 1,2,3,6,7,8-HxCDD; 1,2,3,7,8,9-HxCDD; 1,2,3,4,6,7,8-HpCDD; OCDD | Totaal toxisch equivalent van de gedetecteerde congeneren van PCDD’s, PCDF’s en DLPCB’s < 2 ng/kg |
| Dibenzofuranen (PCDF’s): 2,3,7,8-TCDF; 1,2,3,7,8-PeCDF; 2,3,4,7,8-PeCDF; 1,2,3,4,7,8-HxCDF; 1,2,3,6,7,8-HxCDF; 1,2,3,7,8,9-HxCDF; 2,3,4,6,7,8-HxCDF; 1,2,3,4,6,7,8-HpCDF; 1,2,3,4,7,8,9-HpCDF; OCDF |
| DLPCB’s: PCB 77; PCB 81; PCB 126; PCB 169; PCB 105; PCB 114; PCB 118; PCB 123; PCB 156; PCB 157; PCB 167; PCB 189 |
| PAK’s |
| Benzo[a]antraceen; benzo[a]pyreen; benzo[e]pyreen; chryseen; benzo[b]fluorantheen; benzo[k]fluorantheen; dibenzo[a,h]antraceen; benzo[j]fluorantheen; benzo[g,h,i]peryleen; indeno[1,2,3,cd]pyreen; fenantreen; pyreen; antraceen; fluorantheen; naftaleen | Elke PAK < 0,2 mg/kg
  Totaal PAK’s < 1 mg/kg |
| Fenolen |
| Bisfenol A | < 0,02  % |
| Nonylfenol di-ethoxylaat | < 10 mg/kg |
| Nonylfenol | < 10 mg/kg |
| Ftalaten |
| DINP, DEHP, DNOP, DIDP, bbp, DBP, DiBP, DIHP, BMEP, DPP/DIPP, DnPP, DnHP, DMP, DHNUP, DCHP, DHxP, DIHxP, DIOP, DPrP, DNP, 1,2-benzeendicarbonzuur, di-C6-10-alkylesters, 1,2-benzeendicarbonzuur, gemengde decyl- en hexyl- en octylediësters | < 0,01  % elk |
| Pesticiden |
| Glyfosaat | < 0,5 mg/kg |
| AMPA | < 0,5 mg/kg |
| Quintozeen | < 0,5 mg/kg |
| Hexachloorbenzeen | < 0,5 mg/kg |
| Organische tinverbindingen |
| Tributyltin | < 2 ppb |
| Andere organische tinverbindingen: monobutyltin; dibutyltin; trifenyltin; dioctyltin; mono-octyltin | Elke organische tinverbinding < 10 ppb |
| Zware metalen |
| Antimoon | < 30 mg/kg |
| Cadmium | < 0,1 mg/kg |
| Chroom | < 1 mg/kg |
| Lood | < 0,2 mg/kg |
| Kwik | < 0,02 mg/kg |

Stoffen

Beperkingen

Formaldehyde

< 16 ppm

Dibenzo-p-dioxinen (PCDD’s): 2,3,7,8-TCDD; 1,2,3,7,8-PeCDD; 1,2,3,4,7,8-HxCDD; 1,2,3,6,7,8-HxCDD; 1,2,3,7,8,9-HxCDD; 1,2,3,4,6,7,8-HpCDD; OCDD

Totaal toxisch equivalent van de gedetecteerde congeneren van PCDD’s, PCDF’s en DLPCB’s < 2 ng/kg

Dibenzofuranen (PCDF’s): 2,3,7,8-TCDF; 1,2,3,7,8-PeCDF; 2,3,4,7,8-PeCDF; 1,2,3,4,7,8-HxCDF; 1,2,3,6,7,8-HxCDF; 1,2,3,7,8,9-HxCDF; 2,3,4,6,7,8-HxCDF; 1,2,3,4,6,7,8-HpCDF; 1,2,3,4,7,8,9-HpCDF; OCDF

DLPCB’s: PCB 77; PCB 81; PCB 126; PCB 169; PCB 105; PCB 114; PCB 118; PCB 123; PCB 156; PCB 157; PCB 167; PCB 189

PAK’s

Benzo[a]antraceen; benzo[a]pyreen; benzo[e]pyreen; chryseen; benzo[b]fluorantheen; benzo[k]fluorantheen; dibenzo[a,h]antraceen; benzo[j]fluorantheen; benzo[g,h,i]peryleen; indeno[1,2,3,cd]pyreen; fenantreen; pyreen; antraceen; fluorantheen; naftaleen

Elke PAK < 0,2 mg/kg

Totaal PAK’s < 1 mg/kg

Fenolen

Bisfenol A

< 0,02  %

Nonylfenol di-ethoxylaat

< 10 mg/kg

Nonylfenol

< 10 mg/kg

Ftalaten

DINP, DEHP, DNOP, DIDP, bbp, DBP, DiBP, DIHP, BMEP, DPP/DIPP, DnPP, DnHP, DMP, DHNUP, DCHP, DHxP, DIHxP, DIOP, DPrP, DNP, 1,2-benzeendicarbonzuur, di-C6-10-alkylesters, 1,2-benzeendicarbonzuur, gemengde decyl- en hexyl- en octylediësters

< 0,01  % elk

Pesticiden

Glyfosaat

< 0,5 mg/kg

AMPA

< 0,5 mg/kg

Quintozeen

< 0,5 mg/kg

Hexachloorbenzeen

< 0,5 mg/kg

Organische tinverbindingen

Tributyltin

< 2 ppb

Andere organische tinverbindingen: monobutyltin; dibutyltin; trifenyltin; dioctyltin; mono-octyltin

Elke organische tinverbinding < 10 ppb

Zware metalen

Antimoon

< 30 mg/kg

Cadmium

< 0,1 mg/kg

Chroom

< 1 mg/kg

Lood

< 0,2 mg/kg

Kwik

< 0,02 mg/kg

Beoordeling en controle:

De aanvrager moet een ondertekende verklaring verstrekken dat aan dit subcriterium is voldaan, indien van toepassing gestaafd met verklaringen van leveranciers.

Daarnaast moet de aanvrager de resultaten verstrekken van de analysen die op het eindproduct zijn uitgevoerd. De tests moeten worden uitgevoerd op een representatief product. In het geval van op identieke wijze geproduceerde producten (bv. hygiëneproducten in verschillende maten) hoeft slechts één maat van het product te worden getest. Als alternatief kunnen de analysen afzonderlijk worden uitgevoerd op elk materiaal waaruit het (representatieve) eindproduct bestaat. De voor de analysen toegepaste methoden en de meetdatum moeten worden omschreven, met inbegrip van de gegevens van de laboratoria waar de analysen zijn uitgevoerd. De aanbevolen testmethoden zijn NWSP 360.1R0 of gelijkwaardig voor de monstervoorbereiding, NWSP 360.2R0 of gelijkwaardig voor de extractie van analyten en NWSP 360.3R0 of gelijkwaardig voor de instrumentele analyse. De meetfrequentie is ten minste eenmaal per jaar.

Criterium 8.   Verpakking

Dit criterium bevat eisen voor verkoop- en verzamelverpakkingen.

Verzamelverpakkingen moeten worden vermeden en mogen anders alleen gemaakt zijn van karton en/of papier.

a)   Karton en/of papier voor verpakkingsdoeleinden

Verkoopverpakkingen van karton en/of papier moeten voor minimaal 40 % uit gerecycled materiaal bestaan.

Verzamelverpakkingen van karton en/of papier moeten voor minimaal 80 % uit gerecycled materiaal bestaan.

Voor het resterende deel (100 % minus het percentuele recyclinggehalte) van het karton en/of papier dat voor de verkoop- en verzamelverpakkingen wordt gebruikt, moeten geldige certificaten van duurzaam bosbeheer zijn afgegeven op basis van een certificeringsregeling van een onafhankelijke derde partij, zoals FSC, PEFC of gelijkwaardig. De certificerende instanties die de certificaten van duurzaam bosbeheer afgeven, moeten door deze certificeringsregeling zijn geaccrediteerd/erkend.

b)   Kunststof voor verpakkingsdoeleinden

| — | Tot en met 31 december 2026 moeten verkoopverpakkingen van kunststof ten minste 20 % gerecycled materiaal bevatten. |
| --- | --- |

—

Tot en met 31 december 2026 moeten verkoopverpakkingen van kunststof ten minste 20 % gerecycled materiaal bevatten.

| — | Met ingang van 1 januari 2027 moeten verkoopverpakkingen van kunststof ten minste 35 % gerecycled materiaal bevatten. |
| --- | --- |

—

Met ingang van 1 januari 2027 moeten verkoopverpakkingen van kunststof ten minste 35 % gerecycled materiaal bevatten.

c)   Recyclebaarheid

Het gedeelte van de verkoopverpakkingen (karton en/of papier of kunststof) en verzamelverpakkingen (karton en/of papier) dat beschikbaar is voor recycling, moet ten minste 95 gewichtsprocent bedragen, terwijl 5 % van het restmateriaal recyclebaar moet zijn.

d)   Aanvullende voorschriften

| — | Het gebruik van samengestelde (verkoop- en verzamel)verpakkingen, gemengde kunststoffen en het coaten van het karton en/of papier met kunststof of metaal zijn niet toegestaan. |
| --- | --- |

—

Het gebruik van samengestelde (verkoop- en verzamel)verpakkingen, gemengde kunststoffen en het coaten van het karton en/of papier met kunststof of metaal zijn niet toegestaan.

| — | Het recyclinggehalte en de recyclebaarheid van verkoop- en verzamelverpakkingen moeten op de verkoopverpakking worden vermeld. |
| --- | --- |

—

Het recyclinggehalte en de recyclebaarheid van verkoop- en verzamelverpakkingen moeten op de verkoopverpakking worden vermeld.

Beoordeling en controle:

De aanvrager moet verstrekken: 1) een ondertekende verklaring dat is voldaan aan dit criterium, waarin, in voorkomend geval, het recyclinggehalte van de verkoop- en de verzamelverpakking wordt vermeld; 2) een verklaring dat is voldaan aan dit criterium, waarin de recyclebaarheid van de verkoop- en de verzamelverpakking wordt vermeld; en 3) een foto in hoge resolutie van de verkoopverpakking, waarop duidelijk informatie te zien is over het recyclinggehalte en de recyclebaarheid van de verkoop- en de verzamelverpakking.

De bevoegde instanties controleren de verklaring dat is voldaan aan dit criterium, met daarin de percentages gerecycled kunststof voor verkoopverpakkingen, opnieuw na 1 januari 2027.

De aanvrager moet gecontroleerde boekhoudkundige documenten overleggen waaruit blijkt dat het resterende deel (100 % minus het percentuele recyclinggehalte) van het voor de verkoop- en verzamelverpakkingen gebruikte karton en/of papier wordt gedefinieerd als gecertificeerd materiaal volgens geldige FSC-, PEFC- of gelijkwaardige regelingen. De gecontroleerde boekhoudkundige documenten zijn geldig voor de gehele duur van de EU-milieukeur. Twaalf maanden na de toekenning van de EU-milieukeur controleren de bevoegde instanties de boekhoudkundige documenten opnieuw.

Het gehalte aan gerecycled materiaal moet worden gecontroleerd aan de hand van de norm EN 45557 of ISO 14021, terwijl de recyclebaarheid moet worden gecontroleerd aan de hand van de norm EN 13430 of ISO 18604.

Het gehalte aan gerecycled kunststof in de verpakking moet voldoen aan normen voor de controleketen, zoals ISO 22095 of EN 15343. Gelijkwaardige methoden kunnen worden aanvaard indien zij door een derde als gelijkwaardig worden beschouwd, en moeten vergezeld gaan van gedetailleerde toelichtingen waaruit blijkt dat aan deze eis is voldaan en bijbehorende documentatie ter staving. Er moeten facturen worden verstrekt waaruit de aankoop van het gerecyclede materiaal blijkt.

Daarnaast moet de recyclebaarheid (beschikbaarheid en compatibiliteit voor recycling) van de verpakking worden getest aan de hand van standaardtestprotocollen. De recyclebaarheid van kartonnen en/of papieren verpakkingen moet door middel van verpulpbaarheidstests worden beoordeeld en in dit geval moet de aanvrager aantonen dat de kartonnen en/of papieren verpakkingen opnieuw kunnen worden verpulpt, gestaafd met de resultaten van de testverslagen overeenkomstig de PTS-methode PTS-RH 021, het evaluatiesysteem ATICELCA 501 of gelijkwaardige standaardmethoden die de bevoegde instantie heeft aanvaard als methoden die gegevens van gelijkwaardige wetenschappelijke kwaliteit opleveren. Regelingen voor scheiding of regelingen voor gecontroleerde menging zoals RecyClass worden aanvaard als certificering door een onafhankelijke derde partij voor kunststofverpakkingen. Gelijkwaardige testmethoden kunnen worden aanvaard indien zij door een derde als gelijkwaardig worden beschouwd.

Criterium 9.   Richtsnoeren voor het gebruik en de verwijdering van het product en de verpakking

Instructies voor het gebruik van het eindproduct moeten beschikbaar worden gesteld op de verpakking of in een gedrukte en/of digitale bijsluiter.

De verkoopverpakking moet richtsnoeren bevatten voor de verwijdering van de verkoopverpakking, de eventuele verzamelverpakking, de afzonderlijke onderdelen en het gebruikte product. De volgende informatie moet met tekst of visuele symbolen op de verkoopverpakking worden aangegeven:

| — | dat de verkoopverpakking, de eventuele verzamelverpakking, de afzonderlijke onderdelen en het gebruikte product niet door het toilet mogen worden gespoeld, en |
| --- | --- |

—

dat de verkoopverpakking, de eventuele verzamelverpakking, de afzonderlijke onderdelen en het gebruikte product niet door het toilet mogen worden gespoeld, en

| — | hoe de verkoopverpakking, de eventuele verzamelverpakking, de afzonderlijke onderdelen en het gebruikte product correct worden weggegooid. |
| --- | --- |

—

hoe de verkoopverpakking, de eventuele verzamelverpakking, de afzonderlijke onderdelen en het gebruikte product correct worden weggegooid.

Beoordeling en controle

De aanvrager moet een foto in hoge resolutie van de instructies voor het gebruik van het product verstrekken.

De aanvrager moet een foto in hoge resolutie van de verkoopverpakking verstrekken, waarop duidelijk informatie te zien is over de verwijdering.

Criterium 10.   Gebruiksgeschiktheid en kwaliteit

De doeltreffendheid/kwaliteit van het eindproduct moet bevredigend zijn en ten minste gelijkwaardig aan die van reeds in de handel zijnde producten.

De gebruiksgeschiktheid moet worden getest voor de kenmerken en de parameters in tabel 10. Waar minimale prestaties zijn vastgesteld, moeten deze daadwerkelijk worden behaald.

Tabel 10

Kenmerken en parameters van de gebruiksgeschiktheid van het te testen product

| Kenmerk | Testvereiste (minimale prestatie) |
| --- | --- |
| Babyluiers | Maandverband | Tampons | Borstkompressen |
| Gebruikstests | U1. Absorptie en doorlekbescherming  (26) | Consumentenpanel (80 % van de testers moet de productprestatie als bevredigend beoordelen) |
| U2. Droge huid | Consumentenpanel (80 % van de testers moet de productprestatie als bevredigend beoordelen) | Niet van toepassing | Net als voor babyluiers en maandverband |
| U3. Pasvorm en comfort | Consumentenpanel (80 % van de testers moet de productprestatie als bevredigend beoordelen) |
| U4. Totale prestatie | Consumentenpanel (80 % van de testers moet de productprestatie als bevredigend beoordelen) |
| Technische tests | T1. Absorptie en doorlekbescherming  (26) | Absorptiepercentage en absorptie vóór doorlekken | Synginamethode | Net als voor babyluiers en maandverband |
| T2. Droge huid  (26) | TEWL (transepidermaal vochtverlies), methode van opnieuw natmaken of corneometrische test | Niet van toepassing | Net als voor babyluiers en maandverband |

Kenmerk

Testvereiste (minimale prestatie)

Babyluiers

Maandverband

Tampons

Borstkompressen

Gebruikstests

U1. Absorptie en doorlekbescherming  (26)

Consumentenpanel (80 % van de testers moet de productprestatie als bevredigend beoordelen)

U2. Droge huid

Consumentenpanel (80 % van de testers moet de productprestatie als bevredigend beoordelen)

Niet van toepassing

Net als voor babyluiers en maandverband

U3. Pasvorm en comfort

Consumentenpanel (80 % van de testers moet de productprestatie als bevredigend beoordelen)

U4. Totale prestatie

Consumentenpanel (80 % van de testers moet de productprestatie als bevredigend beoordelen)

Technische tests

T1. Absorptie en doorlekbescherming  (26)

Absorptiepercentage en absorptie vóór doorlekken

Synginamethode

Net als voor babyluiers en maandverband

T2. Droge huid  (26)

TEWL (transepidermaal vochtverlies), methode van opnieuw natmaken of corneometrische test

Niet van toepassing

Net als voor babyluiers en maandverband

Beoordeling en controle

Er moet een testverslag worden verstrekt over de gebruikstests en de technische tests. In het testverslag moeten ten minste de testmethoden, de testresultaten en de gebruikte gegevens worden beschreven. De tests moeten worden uitgevoerd door laboratoria die zijn gecertificeerd voor het uitvoeren van kwaliteitsbeheersystemen.

Er moeten tests worden uitgevoerd voor alle specifieke soorten en maten van de producten waarvoor de EU-milieukeur wordt aangevraagd. Indien echter kan worden aangetoond dat producten dezelfde prestaties leveren, hoeft slechts één maat of een representatieve reeks maten per productontwerp te worden getest.

Om reproduceerbare resultaten te bereiken, moet speciale zorg worden besteed aan het nemen van monsters, het vervoer en de opslag van de producten. Aanbevolen wordt de producten niet te blinderen of in een neutrale verpakking te stoppen, omdat dit de prestaties van de producten en/of de verpakking zou kunnen beïnvloeden, tenzij wijziging kan worden uitgesloten.

De testinformatie moet aan de bevoegde instanties worden bekendgemaakt, waarbij de vertrouwelijkheid wordt gerespecteerd. De testresultaten moeten duidelijk worden toegelicht en worden gepresenteerd in voor de gebruiker van de gegevens begrijpelijke taal, eenheden en symbolen. De volgende elementen moeten worden vermeld: plaats en datum van de tests; de criteria voor de selectie van de geteste producten en de representativiteit ervan; de gekozen testkenmerken en, indien van toepassing, de redenen waarom sommige niet zijn opgenomen; de gebruikte testmethoden en de eventuele beperkingen ervan. Er moeten duidelijke richtsnoeren worden gegeven voor het gebruik van de testresultaten.

Aanvullende richtsnoeren voor gebruikerstests:

| — | De samenstelling van de steekproef, het testontwerp, de werving van het consumentenpanel en de analyse van de testresultaten moeten in overeenstemming zijn met statistische standaardpraktijken (AFNOR Q 34-019, ASTM E1958-07e1 of gelijkwaardig). |
| --- | --- |

—

De samenstelling van de steekproef, het testontwerp, de werving van het consumentenpanel en de analyse van de testresultaten moeten in overeenstemming zijn met statistische standaardpraktijken (AFNOR Q 34-019, ASTM E1958-07e1 of gelijkwaardig).

| — | Elk product moet op basis van een vragenlijst worden beoordeeld. De test moet ten minste 72 uur duren, indien mogelijk een volledige week, en moet onder de normale gebruiksomstandigheden van het product worden uitgevoerd. |
| --- | --- |

—

Elk product moet op basis van een vragenlijst worden beoordeeld. De test moet ten minste 72 uur duren, indien mogelijk een volledige week, en moet onder de normale gebruiksomstandigheden van het product worden uitgevoerd.

| — | Het aanbevolen aantal testers is minimaal dertig (voor producten die al dan niet speciaal zijn ontworpen voor mannen of vrouwen). Alle individuele deelnemers aan het onderzoek moeten huidige gebruikers van de specifieke soort/maat van het geteste product zijn. |
| --- | --- |

—

Het aanbevolen aantal testers is minimaal dertig (voor producten die al dan niet speciaal zijn ontworpen voor mannen of vrouwen). Alle individuele deelnemers aan het onderzoek moeten huidige gebruikers van de specifieke soort/maat van het geteste product zijn.

| — | Wanneer het product niet speciaal is ontworpen voor mannen of vrouwen, moet de verhouding tussen mannelijke en vrouwelijke deelnemers 1:1 zijn. |
| --- | --- |

—

Wanneer het product niet speciaal is ontworpen voor mannen of vrouwen, moet de verhouding tussen mannelijke en vrouwelijke deelnemers 1:1 zijn.

| — | Aan het onderzoek moet een gemengde groep individuen meedoen die in de juiste verhoudingen verschillende groepen consumenten in de markt vertegenwoordigen. Leeftijd, land en geslacht moeten duidelijk worden vermeld. |
| --- | --- |

—

Aan het onderzoek moet een gemengde groep individuen meedoen die in de juiste verhoudingen verschillende groepen consumenten in de markt vertegenwoordigen. Leeftijd, land en geslacht moeten duidelijk worden vermeld.

| — | Zieken en mensen met een chronische huidaandoening mogen niet aan de test deelnemen. Indien deelnemers tijdens het gebruikersonderzoek ziek worden, wordt dit op de vragenlijst vermeld en worden de antwoorden niet in aanmerking genomen bij de beoordeling. |
| --- | --- |

—

Zieken en mensen met een chronische huidaandoening mogen niet aan de test deelnemen. Indien deelnemers tijdens het gebruikersonderzoek ziek worden, wordt dit op de vragenlijst vermeld en worden de antwoorden niet in aanmerking genomen bij de beoordeling.

| — | Voor alle gebruikstests (absorptie en doorlekbescherming, droge huid, pasvorm en comfort, en totale prestatie) moet 80 % van de testende consumenten de prestaties als bevredigend beoordelen, waarbij de consument een score van 60 of hoger toekent (op een kwantitatieve schaal van 1 tot en met 100). Een andere mogelijkheid is dat 80 % van de testende consumenten het product beoordeelt als goed of zeer goed (op een kwalitatieve schaal met vijf opties: zeer slecht, slecht, gemiddeld, goed, zeer goed). |
| --- | --- |

—

Voor alle gebruikstests (absorptie en doorlekbescherming, droge huid, pasvorm en comfort, en totale prestatie) moet 80 % van de testende consumenten de prestaties als bevredigend beoordelen, waarbij de consument een score van 60 of hoger toekent (op een kwantitatieve schaal van 1 tot en met 100). Een andere mogelijkheid is dat 80 % van de testende consumenten het product beoordeelt als goed of zeer goed (op een kwalitatieve schaal met vijf opties: zeer slecht, slecht, gemiddeld, goed, zeer goed).

| — | De resultaten moeten statistisch worden geëvalueerd nadat het gebruikersonderzoek is voltooid. |
| --- | --- |

—

De resultaten moeten statistisch worden geëvalueerd nadat het gebruikersonderzoek is voltooid.

| — | Externe factoren, zoals merken, marktaandelen en advertenties, die een uitwerking kunnen hebben op de waargenomen prestaties van het product, moeten worden bekendgemaakt. |
| --- | --- |

—

Externe factoren, zoals merken, marktaandelen en advertenties, die een uitwerking kunnen hebben op de waargenomen prestaties van het product, moeten worden bekendgemaakt.

Aanvullende eisen voor technische tests:

| — | De testmethoden moeten zo veel mogelijk zijn gebaseerd op voor het product relevante, reproduceerbare en strikte methoden. |
| --- | --- |

—

De testmethoden moeten zo veel mogelijk zijn gebaseerd op voor het product relevante, reproduceerbare en strikte methoden.

| — | Er moeten minimaal vijf monsters worden getest. De gemiddelde resultaten moeten worden gemeld met vermelding van de standaarddeviatie. |
| --- | --- |

—

Er moeten minimaal vijf monsters worden getest. De gemiddelde resultaten moeten worden gemeld met vermelding van de standaarddeviatie.

| — | De aanbevolen technische tests voor borstkompressen zijn dezelfde als die voor babyluiers en maandverband. |
| --- | --- |

—

De aanbevolen technische tests voor borstkompressen zijn dezelfde als die voor babyluiers en maandverband.

Gewicht, afmetingen en ontwerpkenmerken van het product moeten worden beschreven en verstrekt in overeenstemming met de informatie in de tekst over de algemene beoordeling en verificatie van aanvragen.

Criterium 11.   Maatschappelijk verantwoord ondernemen met betrekking tot arbeidsaspecten

Dit criterium bevat eisen die van toepassing zijn op de fabriek waar de eindassemblage van de absorberende hygiëneproducten plaatsvindt.

Overeenkomstig de Tripartiete beginselverklaring betreffende multinationale ondernemingen en sociaal beleid van de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO) (27), het “Global Compact”-initiatief van de VN (tweede pijler) (28), de leidende beginselen inzake het bedrijfsleven en de mensenrechten van de VN (29) en de richtlijnen voor multinationale ondernemingen van de OESO (30) moet de aanvrager op basis van een controle door een onafhankelijke partij, ondersteund met een audit of audits op locatie, aantonen dat de toepasselijke beginselen zoals vervat in de voornoemde internationale teksten en de aanvullende bepalingen die hieronder worden genoemd, in de assemblagefabriek voor het eindproduct worden nageleefd.

Fundamentele verdragen van de IAO:

| i) | kinderarbeid:






  — | Verdrag betreffende de minimumleeftijd, 1973 (nr. 138) |
| --- | --- | --- |

i)

kinderarbeid:

—

Verdrag betreffende de minimumleeftijd, 1973 (nr. 138)

| — | Verdrag betreffende de ergste vormen van kinderarbeid, 1999 (nr. 182) |
| --- | --- |

—

Verdrag betreffende de ergste vormen van kinderarbeid, 1999 (nr. 182)

| ii) | gedwongen en verplichte arbeid:






  — | Verdrag betreffende de gedwongen of verplichte arbeid, 1930 (nr. 29) en Protocol van 2014 bij het Verdrag betreffende de gedwongen arbeid |
| --- | --- | --- |

ii)

gedwongen en verplichte arbeid:

—

Verdrag betreffende de gedwongen of verplichte arbeid, 1930 (nr. 29) en Protocol van 2014 bij het Verdrag betreffende de gedwongen arbeid

| — | Verdrag betreffende de afschaffing van gedwongen arbeid, 1957 (nr. 105) |
| --- | --- |

—

Verdrag betreffende de afschaffing van gedwongen arbeid, 1957 (nr. 105)

| iii) | vrijheid van vereniging en het recht op collectieve onderhandelingen:






  — | Verdrag betreffende de vrijheid tot het oprichten van vakverenigingen en de bescherming van het vakverenigingsrecht, 1948 (nr. 87) |
| --- | --- | --- |

iii)

vrijheid van vereniging en het recht op collectieve onderhandelingen:

—

Verdrag betreffende de vrijheid tot het oprichten van vakverenigingen en de bescherming van het vakverenigingsrecht, 1948 (nr. 87)

| — | Verdrag betreffende het recht zich te organiseren en collectief te onderhandelen, 1949 (nr. 98) |
| --- | --- |

—

Verdrag betreffende het recht zich te organiseren en collectief te onderhandelen, 1949 (nr. 98)

| iv) | discriminatie:






  — | Verdrag betreffende gelijke beloning, 1951 (nr. 100) |
| --- | --- | --- |

iv)

discriminatie:

—

Verdrag betreffende gelijke beloning, 1951 (nr. 100)

| — | Verdrag betreffende discriminatie (arbeid en beroep), 1958 (nr. 111) |
| --- | --- |

—

Verdrag betreffende discriminatie (arbeid en beroep), 1958 (nr. 111)

Aanvullende bepalingen:

| v) | werktijden:






  — | Verdrag van de IAO tot beperking van de arbeidsduur in nijverheidsondernemingen, 1919 (nr. 1) |
| --- | --- | --- |

v)

werktijden:

—

Verdrag van de IAO tot beperking van de arbeidsduur in nijverheidsondernemingen, 1919 (nr. 1)

| — | Verdrag van de IAO betreffende de toepassing van de wekelijkse rustdag in de industrie, 1921 (nr. 14) |
| --- | --- |

—

Verdrag van de IAO betreffende de toepassing van de wekelijkse rustdag in de industrie, 1921 (nr. 14)

| vi) | vergoeding:






  — | Verdrag van de IAO betreffende de vaststelling van minimumlonen, 1970 (nr. 131) |
| --- | --- | --- |

vi)

vergoeding:

—

Verdrag van de IAO betreffende de vaststelling van minimumlonen, 1970 (nr. 131)

| — | Verdrag van de IAO betreffende vakantie met behoud van loon (Herzien), 1970 (nr. 132) |
| --- | --- |

—

Verdrag van de IAO betreffende vakantie met behoud van loon (Herzien), 1970 (nr. 132)

| — | leefbaar loon: De aanvrager moet ervoor zorgen dat de lonen (exclusief belastingen, bonussen, toelagen of vergoedingen voor overwerk) die voor een normale werkweek (maximaal 48 uur) worden betaald, toereikend zijn om in de basisbehoeften (huisvesting, stroom, voeding, kleding, gezondheidszorg, onderwijs, drinkwater, kinderopvang en vervoer) van werknemers en een gezin van vier mensen te voorzien en het personeel daarnaast ook nog enige vrije bestedingsruimte bieden. De implementatie wordt gecontroleerd aan de hand van de SA8000-richtsnoeren (31) inzake vergoeding (“Remuneration”). |
| --- | --- |

—

leefbaar loon: De aanvrager moet ervoor zorgen dat de lonen (exclusief belastingen, bonussen, toelagen of vergoedingen voor overwerk) die voor een normale werkweek (maximaal 48 uur) worden betaald, toereikend zijn om in de basisbehoeften (huisvesting, stroom, voeding, kleding, gezondheidszorg, onderwijs, drinkwater, kinderopvang en vervoer) van werknemers en een gezin van vier mensen te voorzien en het personeel daarnaast ook nog enige vrije bestedingsruimte bieden. De implementatie wordt gecontroleerd aan de hand van de SA8000-richtsnoeren (31) inzake vergoeding (“Remuneration”).

| vii) | gezondheid en veiligheid:






  — | Verdrag van de IAO betreffende veiligheid bij het gebruik van chemische stoffen bij de arbeid, 1981 (nr. 170) |
| --- | --- | --- |

vii)

gezondheid en veiligheid:

—

Verdrag van de IAO betreffende veiligheid bij het gebruik van chemische stoffen bij de arbeid, 1981 (nr. 170)

| — | Verdrag van de IAO betreffende arbeidsveiligheid, gezondheid en het arbeidsmilieu, 1990 (nr. 155) |
| --- | --- |

—

Verdrag van de IAO betreffende arbeidsveiligheid, gezondheid en het arbeidsmilieu, 1990 (nr. 155)

| — | Verdrag van de IAO betreffende de bescherming van werknemers tegen beroepsrisico’s in het werkmilieu als gevolg van luchtverontreiniging, lawaai en trillingen, 1977 (nr. 148) |
| --- | --- |

—

Verdrag van de IAO betreffende de bescherming van werknemers tegen beroepsrisico’s in het werkmilieu als gevolg van luchtverontreiniging, lawaai en trillingen, 1977 (nr. 148)

| viii) | sociale bescherming en inclusie:






  — | Verdrag van de IAO betreffende geneeskundige verzorging en uitkeringen bij ziekte, 1969 (nr. 130) |
| --- | --- | --- |

viii)

sociale bescherming en inclusie:

—

Verdrag van de IAO betreffende geneeskundige verzorging en uitkeringen bij ziekte, 1969 (nr. 130)

| — | Verdrag van de IAO betreffende minimumnormen van sociale zekerheid, 1952 (nr. 102) |
| --- | --- |

—

Verdrag van de IAO betreffende minimumnormen van sociale zekerheid, 1952 (nr. 102)

| — | Verdrag van de IAO betreffende de prestaties bij arbeidsongevallen en beroepsziekten, 1964 (nr. 121) |
| --- | --- |

—

Verdrag van de IAO betreffende de prestaties bij arbeidsongevallen en beroepsziekten, 1964 (nr. 121)

| — | Verdrag van de IAO betreffende de gelijkheid van behandeling van vreemde arbeiders en eigen onderdanen voor de ongevallenverzekering, 1925 (nr. 19) |
| --- | --- |

—

Verdrag van de IAO betreffende de gelijkheid van behandeling van vreemde arbeiders en eigen onderdanen voor de ongevallenverzekering, 1925 (nr. 19)

| — | Verdrag van de IAO betreffende de bescherming van het moederschap, 2000 (nr. 183) |
| --- | --- |

—

Verdrag van de IAO betreffende de bescherming van het moederschap, 2000 (nr. 183)

| ix) | rechtvaardig ontslag:






  — | Verdrag van de IAO betreffende de beëindiging van het dienstverband op initiatief van de werkgever, 1982 (nr. 158). |
| --- | --- | --- |

ix)

rechtvaardig ontslag:

—

Verdrag van de IAO betreffende de beëindiging van het dienstverband op initiatief van de werkgever, 1982 (nr. 158).

Als de vrijheid van vereniging en het recht op collectieve onderhandelingen op de locatie bij wet beperkt is, mag het bedrijf de werknemers niet beperken in de ontwikkeling van alternatieve mechanismen om hun grieven te uiten en hun rechten op het gebied van de werkomgeving en de arbeidsvoorwaarden te beschermen, en erkent het bedrijf rechtmatige werknemersverenigingen waarmee het in overleg kan treden over kwesties met betrekking tot de werkplek.

Het auditproces omvat raadpleging van externe belanghebbenden van industrieonafhankelijke organisaties rondom de productielocaties, waaronder vakbonden, maatschappelijke organisaties, niet-gouvernementele organisaties en arbeidsmarktdeskundigen. Er vindt zinvolle raadpleging plaats van ten minste twee belanghebbenden van twee verschillende subgroepen. Als het nationale recht niet kan garanderen dat het niveau van maatschappelijk verantwoord ondernemen op de locatie overeenstemt met de bovengenoemde internationale verdragen, omvat het auditproces audits op locatie door een derde partij, bestaande uit onaangekondigde inspecties ter plaatse door beoordelaars die onafhankelijk zijn van de bedrijfstak.

Gedurende de geldigheidsduur van de EU-milieukeur moet de aanvrager de samengevatte resultaten en belangrijkste conclusies van de audits online publiceren, zodat consumenten die daar prijs op stellen zich kunnen informeren over de prestaties van hun leverancier (met inbegrip van details over a) hoeveel schendingen van de arbeidsrechten en de normen voor gezondheid en veiligheid op het werk hebben plaatsgevonden en hoe ernstig deze waren; b) een herstelstrategie — met inbegrip van preventie per UNGP-concept (United Nations Guiding Principles on Business and Human Rights — de leidende beginselen inzake bedrijfsleven en mensenrechten van de VN); c) beoordeling van de onderliggende oorzaken van aanhoudende schendingen, op basis van de raadpleging van de belanghebbenden — wie is geraadpleegd, welke kwesties zijn aan de orde gesteld, hoe heeft dit het plan met corrigerende maatregelen beïnvloed).

Beoordeling en controle:

De aanvrager moet aantonen dat aan deze eisen is voldaan door voor elk model waarvoor een milieukeur wordt aangevraagd een afschrift van de meest recente versie van hun gedragscode, die in overeenstemming moet zijn met de bovengenoemde bepalingen, en een afschrift van de ondersteunende auditverslagen met betrekking tot elke assemblagefabriek voor eindproducten te verstrekken, evenals een internetlink naar een onlinebron waar de resultaten en bevindingen gepubliceerd zijn.

Om te toetsen in hoeverre op productielocaties in de industrie sociale normen of gedragscodes worden nageleefd, worden onafhankelijke audits op locatie uitgevoerd door gekwalificeerde auditors, of, in landen die het IAO-verdrag betreffende de arbeidsinspectie (1947, nr. 81) hebben geratificeerd en waarvoor uit toezicht van de IAO is gebleken dat het nationale systeem voor arbeidsinspectie doeltreffend is (32) en de inspectiesystemen de bovengenoemde terreinen bestrijken (33), door arbeidsinspecteurs die door een overheidsinstantie zijn benoemd.

Als onderbouwing worden geldige certificeringen geaccepteerd, verstrekt in het kader van programma’s of inspectieprocedures van externe partijen die de naleving toetsen van de toepasselijke beginselen van de vermelde IAO-verdragen en de aanvullende voorwaarden met betrekking tot werktijden, vergoeding en gezondheid en veiligheid en raadpleging van externe belanghebbenden. Deze certificeringen mogen op de datum van de aanvraag niet ouder zijn dan twaalf maanden.

Criterium 12.   Informatie op de EU-milieukeur

Het logo van de EU-milieukeur mag op de verkoopverpakking van het product worden aangebracht. Als gebruik wordt gemaakt van het facultatieve etiket met tekstvak, dan bevat dit de volgende drie verklaringen:

| — | “Minder gevolgen voor het milieu”; |
| --- | --- |

—

“Minder gevolgen voor het milieu”;

| — | “Voldoet aan strenge voorschriften inzake schadelijke stoffen”; |
| --- | --- |

—

“Voldoet aan strenge voorschriften inzake schadelijke stoffen”;

| — | “Gecontroleerde prestaties”. |
| --- | --- |

—

“Gecontroleerde prestaties”.

De aanvrager moet de instructies voor het gebruik van het logo van de EU-milieukeur volgen die worden gegeven in de richtsnoeren voor het logo van de EU-milieukeur:

http://ec.europa.eu/environment/ecolabel/documents/logo_guidelines.pdf

Beoordeling en controle:

De aanvrager moet een verklaring verstrekken dat aan de eis is voldaan, alsmede een foto in hoge resolutie van de verkoopverpakking van het product waarop duidelijk het etiket, het registratie-/vergunningsnummer en, indien van toepassing, de verklaringen die samen met het etiket kunnen zijn afgebeeld, te zien zijn.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (Reach), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van Richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van Verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en Verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede Richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de Richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie (PB L 396 van 30.12.2006, blz. 1).

(2)  Richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende afvalstoffen en tot intrekking van een aantal richtlijnen (PB L 312 van 22.11.2008, blz. 3).

(3)  Verordening (EU) nr. 528/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2012 betreffende het op de markt aanbieden en het gebruik van biociden (PB L 167 van 27.6.2012, blz. 1).

(4)  Verordening (EG) nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen en tot intrekking van de Richtlijnen 79/117/EEG en 91/414/EEG van de Raad (PB L 309 van 24.11.2009, blz. 1).

(5)  Verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels, tot wijziging en intrekking van de Richtlijnen 67/548/EEG en 1999/45/EG en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1907/2006 (PB L 353 van 31.12.2008, blz. 1).

(6)  In de berekening wordt uitgegaan van de netto-emissies van P. De P die van nature in houtgrondstoffen en in water voorkomt, kan van de totale emissies van P worden afgetrokken. Er wordt een aftrek tot 0,010 kg/ADt aanvaard.

(7)  De hogere waarde geldt tot en met 31 december 2026 voor fabrieken waar eucalyptus en in het zuiden van de VS groeiende dennensoorten uit gebieden met een hoger fosforgehalte worden gebruikt. Met ingang van 1 januari 2027 is de grenswaarde van 0,03 kg P/ADt ook van toepassing op fabrieken waar eucalyptus en in het zuiden van de VS groeiende dennensoorten uit gebieden met een hoger fosforgehalte worden gebruikt.

(8)  De grondstofpulp voor niet-geïntegreerde fabrieken moet voldoen aan de voor geïntegreerde fabrieken vermelde waarden, waar de emissies als gevolg van het verwerkingsproces nog bij moeten worden opgeteld.

(9)  Uitvoeringsverordening (EU) 2018/2066 van de Commissie van 19 december 2018 inzake de monitoring en rapportage van de emissies van broeikasgassen overeenkomstig Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 601/2012 van de Commissie (C/2018/8588) (PB L 334 van 31.12.2018, blz. 1).

(10)  Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/331 van de Commissie van 19 december 2018 tot vaststelling van een voor de hele Unie geldende overgangsregeling voor de geharmoniseerde kosteloze toewijzing van emissierechten overeenkomstig artikel 10 bis van Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 59 van 27.2.2019, blz. 8).

(11)  De grondstofpulp voor niet-geïntegreerde fabrieken moet voldoen aan de voor geïntegreerde fabrieken vermelde waarden, waar de emissies als gevolg van het verwerkingsproces nog bij moeten worden opgeteld.

(12)  Richtlijn (EU) 2018/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2018 ter bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen (PB L 328 van 21.12.2018, blz. 82).

(13)  De grondstofpulp voor niet-geïntegreerde fabrieken moet voldoen aan de voor geïntegreerde fabrieken vermelde waarden, waar de energie die tijdens het verwerkingsproces wordt gebruikt nog bij moet worden opgeteld.

(14)  Verordening (EG) nr. 834/2007 van de Raad van 28 juni 2007 inzake de biologische productie en de etikettering van biologische producten en tot intrekking van Verordening (EEG) nr. 2092/91 (PB L 189 van 20.7.2007, blz. 1).

(15)  Verordening (EU) 2018/848 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2018 inzake de biologische productie en de etikettering van biologische producten en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 834/2007 van de Raad (PE/62/2017/REV/1) (PB L 150 van 14.6.2018, blz. 1).

(16)  National Organic Program, een regeling van de Amerikaanse Agricultural Marketing Service van 21 december 2000, 65 FR 80547.

(17)  Overeenkomstig de mededeling van de Europese Commissie over een EU-beleidskader inzake biogebaseerde, biologisch afbreekbare en composteerbare kunststoffen. Beschikbaar op: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/NL/TXT/?uri=CELEX%3A52022DC0682.

(18)  De meest recente methoden zijn het kader dat is ontwikkeld door het Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek van de Commissie, de “Plastics LCA-methode” genoemd, beschikbaar op https://publications.jrc.ec.europa.eu/repository/handle/JRC125046 of de aanbeveling van de Commissie van 8 december 2022 tot vaststelling van een Europees beoordelingskader voor “inherent veilige en duurzame” chemische stoffen en materialen, beschikbaar op https://eur-lex.europa.eu/legal-content/NL/TXT/PDF/?uri=CELEX:32022H2510

(19)  In overeenstemming met de duurzaamheidseisen ten aanzien van het betrekken van biogebaseerde grondstoffen, overeenkomstig de herziening van de richtlijn hernieuwbare energie (RED III). De door de Europese Commissie officieel erkende certificeringsregelingen zijn beschikbaar op: https://ec.europa.eu/energy/topics/renewable-energy/biofuels/voluntary-schemes_nl.

(20)  Momenteel beschikbare methode zoals hierboven uiteengezet.

(21)  Raad van Europa, Comité van ministers, Resolutie AP (89) 1 over het gebruik van kleurstoffen in kunststoffen die met levensmiddelen in contact komen. Beschikbaar op: https://rm.coe.int/16804f8648.

(22)  https://www.bfr.bund.de/cm/349/IX-Colorants-for-Plastics-and-other-Polymers-Used-in-Commodities.pdf.

(23)  https://www.blv.admin.ch/dam/blv/fr/dokumente/lebensmittel-und-ernaehrung/rechts-und-vollzugsgrundlagen/lebensmittelrecht2017/anhang2-verordnung-materialien-kontakt-lm-gg.pdf.download.pdf/Annexe_2.pdf.

(24)  https://www.blv.admin.ch/dam/blv/en/dokumente/lebensmittel-und-ernaehrung/rechts-und-vollzugsgrundlagen/lebensmittelrecht2017/anhang10-verordnung-materialien-kontakt-lm-gg.pdf.download.pdf/Annex-10-ordinance-fdha-materials-and-articles-intended-to-come-into-contact-with-food-stuffs.pdf.

(25)  https://www.dssmith.com/contentassets/1bbf9877253f458aa0eed26b76f2d705/360-english.pdf.

(26)  Deze eisen gelden niet voor inlegkruisjes die bedoeld zijn als bescherming van damesondergoed (lichte inlegkruisjes).

(27)  ILO NORMLEX (http://www.ilo.org/dyn/normlex/en) en ondersteunende richtsnoeren.

(28)  Het “Global Compact”-initiatief van de Verenigde Naties (tweede pijler), https://www.unglobalcompact.org/what-is-gc/participants/141550.

(29)  De leidende beginselen inzake het bedrijfsleven en de mensenrechten, https://www.unglobalcompact.org/library/2.

(30)  De OESO-richtlijnen voor multinationale ondernemingen, https://www.oecd.org/daf/inv/mne/48004323.pdf.

(31)  Social Accountability International, Social Accountability 8000 International Standard, http://www.sa-intl.org.

(32)  Zie voetnoot 21.

(33)  Zie voetnoot 21.

---

BIJLAGE II

EU-milieukeurcriteria voor de toekenning van de EU-milieukeur aan herbruikbare menstruatiecups

De EU-milieukeurcriteria zijn gericht op de herbruikbare menstruatiecups met de beste milieuprestaties die op de markt verkrijgbaar zijn. De criteria betreffen de belangrijkste milieueffecten in de levenscyclus van deze producten en bevorderen aspecten van de circulaire economie.

Eisen inzake beoordeling en controle

Om de EU-milieukeur aan een specifiek product te kunnen toekennen, moet het product aan elke eis voldoen. De aanvrager moet een schriftelijke bevestiging overleggen waarin staat dat aan alle criteria is voldaan.

Bij elk criterium worden specifieke eisen inzake beoordeling en controle vermeld.

Wanneer de aanvrager verplicht is verklaringen, documentatie, analysen, testverslagen of ander bewijsmateriaal in te dienen waaruit blijkt dat aan de criteria is voldaan, kunnen deze afkomstig zijn van de aanvrager en/of diens leverancier(s), naargelang het geval.

De bevoegde instanties erkennen bij voorkeur verklaringen die zijn afgegeven door instanties die volgens de toepasselijke geharmoniseerde norm voor test- en kalibratielaboratoria zijn geaccrediteerd, en controles door instanties die zijn geaccrediteerd volgens de toepasselijke geharmoniseerde norm voor instellingen die producten, processen en diensten certificeren.

Eventueel mogen andere dan de bij elk criterium vermelde testmethoden worden gebruikt indien deze door de bevoegde instantie die de aanvraag beoordeelt, als gelijkwaardig worden aanvaard.

Indien nodig kunnen de bevoegde instanties om aanvullende documentatie verzoeken en onafhankelijke controles uitvoeren.

Veranderingen van leverancier of productielocatie die invloed hebben op producten waaraan de EU-milieukeur is toegekend, worden aan de bevoegde instanties gemeld, vergezeld van ondersteunende informatie op grond waarvan kan worden vastgesteld of de desbetreffende producten aan de criteria blijven voldoen.

Voorwaarde is dat het product voldoet aan alle respectieve wettelijke eisen van het land (de landen) waar het in de handel zal worden gebracht. De aanvrager moet in een verklaring bevestigen dat het product aan deze eis voldoet.

Bij de aanvraag voor de EU-milieukeur moet de volgende informatie worden verstrekt:

| a) | een beschrijving van het product, alsmede het gewicht van de afzonderlijke producteenheden en het totale gewicht van het product; |
| --- | --- |

a)

een beschrijving van het product, alsmede het gewicht van de afzonderlijke producteenheden en het totale gewicht van het product;

| b) | een beschrijving van de verkoopverpakking, alsmede, indien van toepassing, het totale gewicht ervan; |
| --- | --- |

b)

een beschrijving van de verkoopverpakking, alsmede, indien van toepassing, het totale gewicht ervan;

| c) | een beschrijving van de verzamelverpakking, alsmede, indien van toepassing, het totale gewicht ervan; |
| --- | --- |

c)

een beschrijving van de verzamelverpakking, alsmede, indien van toepassing, het totale gewicht ervan;

| d) | een beschrijving van de afzonderlijke onderdelen, alsmede het gewicht van elk onderdeel; |
| --- | --- |

d)

een beschrijving van de afzonderlijke onderdelen, alsmede het gewicht van elk onderdeel;

| e) | de in het product gebruikte componenten, materialen en stoffen met het respectieve gewicht ervan en, indien van toepassing, de CAS-nummers. |
| --- | --- |

e)

de in het product gebruikte componenten, materialen en stoffen met het respectieve gewicht ervan en, indien van toepassing, de CAS-nummers.

Voor de toepassing van deze bijlage wordt verstaan onder:

| 1) | “additieven”: stoffen die aan componenten, materialen of het eindproduct worden toegevoegd om bepaalde kenmerken ervan te verbeteren of te behouden; |
| --- | --- |

1)

“additieven”: stoffen die aan componenten, materialen of het eindproduct worden toegevoegd om bepaalde kenmerken ervan te verbeteren of te behouden;

| 2) | “samengestelde verpakking”: een verpakkingseenheid van twee of meer verschillende materialen, uitgezonderd de materialen die worden gebruikt voor etiketten, sluitingen en verzegeling, die niet handmatig van elkaar kunnen worden gescheiden en daarom één geheel vormen; |
| --- | --- |

2)

“samengestelde verpakking”: een verpakkingseenheid van twee of meer verschillende materialen, uitgezonderd de materialen die worden gebruikt voor etiketten, sluitingen en verzegeling, die niet handmatig van elkaar kunnen worden gescheiden en daarom één geheel vormen;

| 3) | “verzamelverpakking”, ook wel secundaire verpakking genoemd: verpakking die zodanig is ontworpen dat deze een groep van een bepaald aantal verkoopeenheden op het verkooppunt vormt, ongeacht of die eenheden als zodanig aan de eindgebruiker worden verkocht of dat de verpakking enkel dient om de rekken in het verkooppunt aan te vullen of een inventaris- of distributie-eenheid te creëren, en die van het product kan worden verwijderd zonder de eigenschappen daarvan aan te tasten; |
| --- | --- |

3)

“verzamelverpakking”, ook wel secundaire verpakking genoemd: verpakking die zodanig is ontworpen dat deze een groep van een bepaald aantal verkoopeenheden op het verkooppunt vormt, ongeacht of die eenheden als zodanig aan de eindgebruiker worden verkocht of dat de verpakking enkel dient om de rekken in het verkooppunt aan te vullen of een inventaris- of distributie-eenheid te creëren, en die van het product kan worden verwijderd zonder de eigenschappen daarvan aan te tasten;

| 4) | “onzuiverheden”: residuen, vervuilende stoffen, verontreinigende stoffen enz. afkomstig van de productie, met inbegrip van de productie van grondstoffen, die in de grondstof/het ingrediënt en/of in het chemische product (zoals gebruikt in het eindproduct en alle componenten daarvan) aanwezig blijven in concentraties van minder dan 100 ppm (0,0100 gewichtsprocent, 100 mg/kg); |
| --- | --- |

4)

“onzuiverheden”: residuen, vervuilende stoffen, verontreinigende stoffen enz. afkomstig van de productie, met inbegrip van de productie van grondstoffen, die in de grondstof/het ingrediënt en/of in het chemische product (zoals gebruikt in het eindproduct en alle componenten daarvan) aanwezig blijven in concentraties van minder dan 100 ppm (0,0100 gewichtsprocent, 100 mg/kg);

| 5) | “bestanddeel”: elke stof in het chemische product (zoals gebruikt in het eindproduct en alle componenten daarvan), met inbegrip van additieven (bv. conserveermiddelen en stabilisatoren) in de grondstoffen. Stoffen waarvan bekend is dat zij in gestabiliseerde productieomstandigheden vrijkomen uit bestanddelen (bv. formaldehyde en arylamine), worden eveneens als bestanddelen beschouwd; |
| --- | --- |

5)

“bestanddeel”: elke stof in het chemische product (zoals gebruikt in het eindproduct en alle componenten daarvan), met inbegrip van additieven (bv. conserveermiddelen en stabilisatoren) in de grondstoffen. Stoffen waarvan bekend is dat zij in gestabiliseerde productieomstandigheden vrijkomen uit bestanddelen (bv. formaldehyde en arylamine), worden eveneens als bestanddelen beschouwd;

| 6) | “verpakking”: artikelen, van om het even welk materiaal, die zijn bestemd om te worden gebruikt voor het insluiten, beschermen, hanteren, leveren of presenteren van producten en die op basis van hun functie, materiaal en ontwerp kunnen worden onderscheiden in verpakkingsformaten, met inbegrip van:






  a) | artikelen die nodig zijn om het product gedurende zijn levensduur in te sluiten of te ondersteunen of bewaren zonder integrerend deel uit te maken van het product, en die bestemd zijn om samen met het product te worden gebruikt, geconsumeerd of verwijderd; |
| --- | --- | --- |

6)

“verpakking”: artikelen, van om het even welk materiaal, die zijn bestemd om te worden gebruikt voor het insluiten, beschermen, hanteren, leveren of presenteren van producten en die op basis van hun functie, materiaal en ontwerp kunnen worden onderscheiden in verpakkingsformaten, met inbegrip van:

a)

artikelen die nodig zijn om het product gedurende zijn levensduur in te sluiten of te ondersteunen of bewaren zonder integrerend deel uit te maken van het product, en die bestemd zijn om samen met het product te worden gebruikt, geconsumeerd of verwijderd;

| b) | onderdelen en hulpstukken van een in punt a) bedoeld artikel die in het artikel zijn verwerkt; |
| --- | --- |

b)

onderdelen en hulpstukken van een in punt a) bedoeld artikel die in het artikel zijn verwerkt;

| c) | hulpstukken van een in punt a) bedoeld artikel die rechtstreeks aan het product zijn gehangen of bevestigd en die een verpakkingsfunctie vervullen zonder integrerend deel uit te maken van het product, en die bestemd zijn om samen met het product te worden gebruikt, geconsumeerd of verwijderd enz.; |
| --- | --- |

c)

hulpstukken van een in punt a) bedoeld artikel die rechtstreeks aan het product zijn gehangen of bevestigd en die een verpakkingsfunctie vervullen zonder integrerend deel uit te maken van het product, en die bestemd zijn om samen met het product te worden gebruikt, geconsumeerd of verwijderd enz.;

| 7) | “kunststoffen”: polymeren in de zin van artikel 3, punt 5, van Verordening (EG) nr. 1907/2006 waaraan additieven of andere stoffen kunnen zijn toegevoegd, en die kunnen fungeren als voornaamste structurele componenten van eindproducten en/of verpakkingen, met uitzondering van natuurlijke polymeren die niet chemisch zijn gewijzigd; |
| --- | --- |

7)

“kunststoffen”: polymeren in de zin van artikel 3, punt 5, van Verordening (EG) nr. 1907/2006 waaraan additieven of andere stoffen kunnen zijn toegevoegd, en die kunnen fungeren als voornaamste structurele componenten van eindproducten en/of verpakkingen, met uitzondering van natuurlijke polymeren die niet chemisch zijn gewijzigd;

| 8) | “polymeer”: een stof die bestaat uit moleculen die worden gekenmerkt door een opeenvolging van een of meer soorten monomeereenheden. Die moleculen moeten over een reeks molecuulgewichten verdeeld zijn, waarbij de verschillen in molecuulgewicht in de eerste plaats het gevolg zijn van verschillen in het aantal monomeereenheden. Een polymeer bevat het volgende: a) een gewichtsmeerderheid van moleculen die bestaan uit ten minste drie monomeereenheden die op covalente wijze aan ten minste een andere monomeereenheid of andere reactieve stof zijn gebonden; b) minder dan een gewichtsmeerderheid aan moleculen van hetzelfde molecuulgewicht. In het kader van deze definitie wordt onder een “monomeereenheid” verstaan: de gereageerde vorm van een monomeer in een polymeer, volgens de definitie in Verordening (EG) nr. 1907/2006; |
| --- | --- |

8)

“polymeer”: een stof die bestaat uit moleculen die worden gekenmerkt door een opeenvolging van een of meer soorten monomeereenheden. Die moleculen moeten over een reeks molecuulgewichten verdeeld zijn, waarbij de verschillen in molecuulgewicht in de eerste plaats het gevolg zijn van verschillen in het aantal monomeereenheden. Een polymeer bevat het volgende: a) een gewichtsmeerderheid van moleculen die bestaan uit ten minste drie monomeereenheden die op covalente wijze aan ten minste een andere monomeereenheid of andere reactieve stof zijn gebonden; b) minder dan een gewichtsmeerderheid aan moleculen van hetzelfde molecuulgewicht. In het kader van deze definitie wordt onder een “monomeereenheid” verstaan: de gereageerde vorm van een monomeer in een polymeer, volgens de definitie in Verordening (EG) nr. 1907/2006;

| 9) | “recyclebaarheid”: de hoeveelheid (massa of percentage) van een artikel die beschikbaar is voor recycling; |
| --- | --- |

9)

“recyclebaarheid”: de hoeveelheid (massa of percentage) van een artikel die beschikbaar is voor recycling;

| 10) | “recyclinggehalte”: de hoeveelheid van een artikel (in oppervlakte, lengte, volume of massa) die afkomstig is van gerecycled postconsumptie- en/of preconsumptiemateriaal. In dit geval kan met artikel het product of de verpakking worden bedoeld; |
| --- | --- |

10)

“recyclinggehalte”: de hoeveelheid van een artikel (in oppervlakte, lengte, volume of massa) die afkomstig is van gerecycled postconsumptie- en/of preconsumptiemateriaal. In dit geval kan met artikel het product of de verpakking worden bedoeld;

| 11) | “recycling”: overeenkomstig artikel 3 van Richtlijn 2008/98/EG elke nuttige toepassing waardoor afvalstoffen opnieuw worden bewerkt tot producten, materialen of stoffen, voor het oorspronkelijke doel of voor een ander doel. Dit omvat het opnieuw bewerken van organisch afval, maar het omvat niet energieterugwinning, noch het opwerken tot materialen die bestemd zijn om te worden gebruikt als brandstof of als opvulmateriaal; |
| --- | --- |

11)

“recycling”: overeenkomstig artikel 3 van Richtlijn 2008/98/EG elke nuttige toepassing waardoor afvalstoffen opnieuw worden bewerkt tot producten, materialen of stoffen, voor het oorspronkelijke doel of voor een ander doel. Dit omvat het opnieuw bewerken van organisch afval, maar het omvat niet energieterugwinning, noch het opwerken tot materialen die bestemd zijn om te worden gebruikt als brandstof of als opvulmateriaal;

| 12) | “verkoopverpakking”, ook wel primaire verpakking genoemd: verpakking die zo is ontworpen dat zij voor de eindgebruiker of consument op het verkooppunt een verkoopeenheid vormt die bestaat uit producten en de verpakking; |
| --- | --- |

12)

“verkoopverpakking”, ook wel primaire verpakking genoemd: verpakking die zo is ontworpen dat zij voor de eindgebruiker of consument op het verkooppunt een verkoopeenheid vormt die bestaat uit producten en de verpakking;

| 13) | “afzonderlijk onderdeel”, ook wel bijkomend onderdeel genoemd: een ander verpakkingsonderdeel dan het hoofddeel van de verpakkingseenheid, dat van een ander materiaal kan zijn, volledig en permanent van het hoofddeel van de verpakkingseenheid moet worden losgemaakt om toegang te krijgen tot het product, en dat doorgaans eerst en afzonderlijk van de verpakkingseenheid wordt verwijderd. In het geval van herbruikbare menstruatiecups is het elk onderdeel (met een beschermende of hygiënische functie) dat vóór het gebruik van het product wordt verwijderd, bv. het tasje/zakje dat doorgaans bij de menstruatiecups wordt verkocht; |
| --- | --- |

13)

“afzonderlijk onderdeel”, ook wel bijkomend onderdeel genoemd: een ander verpakkingsonderdeel dan het hoofddeel van de verpakkingseenheid, dat van een ander materiaal kan zijn, volledig en permanent van het hoofddeel van de verpakkingseenheid moet worden losgemaakt om toegang te krijgen tot het product, en dat doorgaans eerst en afzonderlijk van de verpakkingseenheid wordt verwijderd. In het geval van herbruikbare menstruatiecups is het elk onderdeel (met een beschermende of hygiënische functie) dat vóór het gebruik van het product wordt verwijderd, bv. het tasje/zakje dat doorgaans bij de menstruatiecups wordt verkocht;

| 14) | “stoffen die als hormoonontregelend zijn aangemerkt” (ook wel hormoonontregelende stoffen genoemd): stoffen die hormoonontregelende eigenschappen hebben (met betrekking tot de menselijke gezondheid en/of het milieu) overeenkomstig artikel 57, punt f), van Verordening (EG) nr. 1907/2006 (lijst van zeer zorgwekkende stoffen die voor autorisatie in aanmerking komen) of overeenkomstig Verordening (EU) nr. 528/2012 of Verordening (EG) nr. 1107/2009 of Verordening (EG) nr. 1272/2008; |
| --- | --- |

14)

“stoffen die als hormoonontregelend zijn aangemerkt” (ook wel hormoonontregelende stoffen genoemd): stoffen die hormoonontregelende eigenschappen hebben (met betrekking tot de menselijke gezondheid en/of het milieu) overeenkomstig artikel 57, punt f), van Verordening (EG) nr. 1907/2006 (lijst van zeer zorgwekkende stoffen die voor autorisatie in aanmerking komen) of overeenkomstig Verordening (EU) nr. 528/2012 of Verordening (EG) nr. 1107/2009 of Verordening (EG) nr. 1272/2008;

| 15) | “synthetische polymeren”: macromoleculaire stoffen, andere dan cellulosepulp, die zijn verkregen door een van de volgende processen:






  a) | een polymerisatieproces zoals polyadditie of polycondensatie of een soortgelijk proces waarbij monomeren en andere uitgangsstoffen worden gecombineerd; |
| --- | --- | --- |

15)

“synthetische polymeren”: macromoleculaire stoffen, andere dan cellulosepulp, die zijn verkregen door een van de volgende processen:

a)

een polymerisatieproces zoals polyadditie of polycondensatie of een soortgelijk proces waarbij monomeren en andere uitgangsstoffen worden gecombineerd;

| b) | chemische modificatie van natuurlijke of synthetische macromoleculen; |
| --- | --- |

b)

chemische modificatie van natuurlijke of synthetische macromoleculen;

| c) | microbiële fermentatie. |
| --- | --- |

c)

microbiële fermentatie.

Criterium 1.   Emissies tijdens de productie van de grondstof

1.1.   
  Emissies van stof en chloriden in de lucht

a)   Emissies van stof

i)   Deze eis is alleen van toepassing op siliconen.

Bij de opslag en behandeling van de grondstof elementair silicium wordt ten minste een van de volgende technieken gebruikt:

| — | opslag van elementair silicium in silo’s (na vergruizing); |
| --- | --- |

—

opslag van elementair silicium in silo’s (na vergruizing);

| — | opslag van elementair silicium in overdekte ruimten en beschermd tegen regen en wind (na vergruizing); |
| --- | --- |

—

opslag van elementair silicium in overdekte ruimten en beschermd tegen regen en wind (na vergruizing);

| — | gebruik van apparatuur met een afzuigkap en leidingen om diffuse stofemissies tijdens het vullen van de opslag met elementair silicium (na vergruizing) op te vangen; |
| --- | --- |

—

gebruik van apparatuur met een afzuigkap en leidingen om diffuse stofemissies tijdens het vullen van de opslag met elementair silicium (na vergruizing) op te vangen;

| — | handhaving van de luchtdruk van de vergruizer op een iets lagere druk dan de atmosferische druk. |
| --- | --- |

—

handhaving van de luchtdruk van de vergruizer op een iets lagere druk dan de atmosferische druk.

ii)   Deze eis is van toepassing op siliconen en andere elastomeren.

Het jaarlijkse gemiddelde van de gekanaliseerde stofemissies moet lager zijn dan 5 mg/Nm3. De stofemissies moeten voortdurend worden gemonitord.

b)   Emissies van chloriden

i)   Deze eis is alleen van toepassing op siliconen.

De rookgassen van de processtappen methylchloridesynthese, directe synthese en distillatie moeten thermische oxidatie ondergaan, gevolgd door gaswassing. Verbranding van chloorverbindingen is toegestaan bij de thermische oxidatie.

ii)   Deze eis is van toepassing op andere elastomeren dan siliconen.

De emissies van polychloordibenzodioxinen (PCDD’s) en dibenzofuranen (PCDF’s) moeten lager zijn dan 0,01 ng TEQ/Nm3 (gemiddelde over de gehele bemonsteringsperiode). De monitoring van de PCDD-/PCDF-emissies moet om de zes maanden plaatsvinden.

Beoordeling en controle

De aanvrager moet een verklaring van de grondstoffenleverancier verstrekken dat aan criterium 1.1 is voldaan. Daarnaast moet uit de verklaring blijken dat is voldaan aan:

| — | criterium 1.1, punt a), i) — de siliconenleverancier moet aangeven welke techniek op de locatie wordt gebruikt en als aanvullende gegevens beeldmateriaal of technische beschrijvingen verstrekken; |
| --- | --- |

—

criterium 1.1, punt a), i) — de siliconenleverancier moet aangeven welke techniek op de locatie wordt gebruikt en als aanvullende gegevens beeldmateriaal of technische beschrijvingen verstrekken;

| — | criterium 1.1, punt a), ii) — de grondstoffenleverancier moet de resultaten verstrekken van de op de locatie verrichte stofmetingen, samen met het jaarlijkse gemiddelde van de stofemissies. De aanvaarde methoden zijn EN 15267-1, EN 15267-2, EN 15267-3, EN 15267-4, EN 13284-1 en EN 13284-2. Voor de productie van siliconen moet de meting ten minste betrekking hebben op de vergruizing, opslag en behandeling van elementair silicium; |
| --- | --- |

—

criterium 1.1, punt a), ii) — de grondstoffenleverancier moet de resultaten verstrekken van de op de locatie verrichte stofmetingen, samen met het jaarlijkse gemiddelde van de stofemissies. De aanvaarde methoden zijn EN 15267-1, EN 15267-2, EN 15267-3, EN 15267-4, EN 13284-1 en EN 13284-2. Voor de productie van siliconen moet de meting ten minste betrekking hebben op de vergruizing, opslag en behandeling van elementair silicium;

| — | criterium 1.1, punt b), i) — de siliconenleverancier moet nadere gegevens verstrekken over de verwerking van de rookgassen van de stappen methylchloridesynthese, directe synthese en distillatie; |
| --- | --- |

—

criterium 1.1, punt b), i) — de siliconenleverancier moet nadere gegevens verstrekken over de verwerking van de rookgassen van de stappen methylchloridesynthese, directe synthese en distillatie;

| — | criterium 1.1, punt b), ii) — de grondstoffenleverancier moet de resultaten verstrekken van de metingen van de PCDD-/PCDF-emissies van de behandelde gassen. De aanvaarde methoden zijn EN 1948-1, EN 1948-2 en EN 1948-3. |
| --- | --- |

—

criterium 1.1, punt b), ii) — de grondstoffenleverancier moet de resultaten verstrekken van de metingen van de PCDD-/PCDF-emissies van de behandelde gassen. De aanvaarde methoden zijn EN 1948-1, EN 1948-2 en EN 1948-3.

1.2.   
  Emissies van koper en zink in water

Dit criterium is alleen van toepassing op siliconen.

De watereffluenten afkomstig van de productie van polydimethylsiloxaan (PDMS) moeten worden voorbehandeld door precipitatie of flocculatie onder basische omstandigheden, gevolgd door sedimentatie en filtratie. Dit omvat:

| a) | ontwatering van het slib vóór afvoer, en |
| --- | --- |

a)

ontwatering van het slib vóór afvoer, en

| b) | terugwinning van vaste metaalresiduen in een metaalterugwinningsinstallatie. |
| --- | --- |

b)

terugwinning van vaste metaalresiduen in een metaalterugwinningsinstallatie.

De koperconcentratie in het behandelde effluent moet lager zijn dan 0,5 mg/l, terwijl de zinkconcentratie lager moet zijn dan 2 mg/l.

Beoordeling en controle:

De aanvrager moet een verklaring van de siliconenleverancier verstrekken dat aan criterium 1.2 is voldaan, samen met een bewijs dat de fabriek beschikt over een afvalwatersysteem bestaande uit een precipitatie-/flocculatiestap gevolgd door een sedimentatiestap. Bovendien moet de siliconenleverancier de meetresultaten voor koper en zink in het behandelde effluent verstrekken.

1.3.   
  Emissies van CO2

Dit criterium is alleen van toepassing op siliconen.

De CO2-emissies als gevolg van de productie van silicone mogen niet hoger zijn dan 6,58 kg per kg silicone, inclusief de emissies als gevolg van elektriciteitsproductie (zowel op als buiten de productielocatie). De CO2-emissies moeten alle energiebronnen omvatten die bij de productie van het silicone worden gebruikt. Bij de berekening van de CO2-emissies uit energiebronnen wordt gebruikgemaakt van de referentie-emissiewaarden in tabel 1. Indien nodig zijn CO2-emissiefactoren voor andere energiebronnen te vinden in bijlage VI bij Uitvoeringsverordening (EU) 2018/2066, terwijl de CO2-emissiefactoren voor elektriciteit van het net in overeenstemming moeten zijn met Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/331.

Tabel 1

Referentiewaarden voor CO2-emissies uit verschillende energiebronnen

| Brandstof | CO2-emissies | Eenheid | Referentie |
| --- | --- | --- | --- |
| Steenkool | 94,6 | g CO2 fossiel/MJ | Verordening (EU) 2018/2066 |
| Ruwe aardolie | 73,3 | g CO2 fossiel/MJ | Verordening (EU) 2018/2066 |
| Stookolie 1 | 74,1 | g CO2 fossiel/MJ | Verordening (EU) 2018/2066 |
| Stookolie 2-5 | 77,4 | g CO2 fossiel/MJ | Verordening (EU) 2018/2066 |
| Lpg | 63,1 | g CO2 fossiel/MJ | Verordening (EU) 2018/2066 |
| Aardgas | 56,1 | g CO2 fossiel/MJ | Verordening (EU) 2018/2066 |
| Elektriciteit van het net | 376 | g CO2 fossiel/kWh | Verordening (EU) 2019/331 |

Brandstof

CO2-emissies

Eenheid

Referentie

Steenkool

94,6

g CO2 fossiel/MJ

Verordening (EU) 2018/2066

Ruwe aardolie

73,3

g CO2 fossiel/MJ

Verordening (EU) 2018/2066

Stookolie 1

74,1

g CO2 fossiel/MJ

Verordening (EU) 2018/2066

Stookolie 2-5

77,4

g CO2 fossiel/MJ

Verordening (EU) 2018/2066

Lpg

63,1

g CO2 fossiel/MJ

Verordening (EU) 2018/2066

Aardgas

56,1

g CO2 fossiel/MJ

Verordening (EU) 2018/2066

Elektriciteit van het net

376

g CO2 fossiel/kWh

Verordening (EU) 2019/331

Beoordeling en controle

De aanvrager moet gegevens en gedetailleerde berekeningen verstrekken voor de CO2-emissies afkomstig van de productie van het silicone.

De gegevens over de CO2-emissies moeten alle energiebronnen omvatten die bij de productie van de grondstof worden gebruikt, met inbegrip van de emissies als gevolg van elektriciteitsproductie (zowel op als buiten de productielocatie).

Bij de berekening van de CO2-emissies wordt de hoeveelheid energie afkomstig van hernieuwbare bronnen die wordt ingekocht en voor de productieprocessen wordt gebruikt, als CO2-emissievrij beschouwd. Voor de verbranding van biomassa betekent dit dat de biomassa moet voldoen aan de relevante criteria inzake duurzaamheid en broeikasgasemissiereductie zoals bepaald in Richtlijn (EU) 2018/2001. De aanvrager verstrekt passende documentatie waaruit blijkt dat deze energiesoort werkelijk in de fabriek wordt gebruikt of extern is ingekocht (kopie van het contract en een factuur waarin het aandeel hernieuwbare energie in de gekochte elektriciteit is vermeld).

De periode voor de berekeningen en/of de massabalansen is gebaseerd op de productie gedurende twaalf maanden. De berekeningen moeten jaarlijks worden herhaald. In het geval van een nieuwe of herbouwde productie-installatie moeten de berekeningen gebaseerd zijn op een periode van ten minste 45 opeenvolgende dagen waarin de installatie stabiel heeft gefunctioneerd. De berekeningen moeten representatief zijn voor de desbetreffende productieperiode.

Voor de elektriciteit van het net moet de hierboven vermelde waarde (het Europese gemiddelde) worden gebruikt, tenzij de aanvrager documentatie overlegt waarin de specifieke waarde voor zijn elektriciteitsleveranciers is vastgesteld (contract voor gespecificeerde elektriciteit of gecertificeerde elektriciteit). In dat geval mag de aanvrager deze waarde gebruiken in plaats van de waarde in de tabel. De documentatie die als bewijs van naleving wordt gebruikt, moet technische specificaties omvatten waarin de gemiddelde waarde is opgenomen (bv. een kopie van een contract).

Criterium 2.   Milieubeheer van de productie

Alle fabrieken die grondstoffen (siliconen of andere elastomeren) of eindproducten produceren, moeten systemen in gebruik hebben genomen voor:

| a) | Waterbesparing. In de aanvraag moet het waterbeheersysteem worden gedocumenteerd of uitgelegd met ten minste informatie over de volgende aspecten: de bewaking van waterstromen; bewijs van circulerend water in gesloten systemen; en doelstellingen voor voortdurende verbetering en streefcijfers voor de vermindering van de productie van afvalwater en optimalisering (indien van toepassing, d.w.z. wanneer in de fabriek water wordt gebruikt). |
| --- | --- |

a)

Waterbesparing. In de aanvraag moet het waterbeheersysteem worden gedocumenteerd of uitgelegd met ten minste informatie over de volgende aspecten: de bewaking van waterstromen; bewijs van circulerend water in gesloten systemen; en doelstellingen voor voortdurende verbetering en streefcijfers voor de vermindering van de productie van afvalwater en optimalisering (indien van toepassing, d.w.z. wanneer in de fabriek water wordt gebruikt).

| b) | Geïntegreerd afvalbeheer, in de vorm van een plan om prioriteit te geven aan andere verwerkingsopties dan verwijdering voor al het afval dat in de productiefaciliteiten wordt geproduceerd, en om de afvalhiërarchie te volgen met betrekking tot preventie, hergebruik, recycling, nuttige toepassing en definitieve verwijdering van afval. In de aanvraag moet het afvalbeheerplan worden gedocumenteerd of toegelicht met ten minste informatie over de volgende aspecten: scheiden van verschillende soorten afval; verwerken, verzamelen, scheiden en gebruiken van recyclebare materialen uit de stroom niet-gevaarlijk afval; nuttige toepassing van materialen voor andere doeleinden; verwerken, verzamelen, scheiden en verwijderen van gevaarlijk afval zoals omschreven door de desbetreffende regelgevende lokale en nationale instanties; en doelstellingen voor voortdurende verbetering en streefcijfers voor afvalpreventie, hergebruik, recycling en nuttige toepassing van soorten afval die niet kunnen worden voorkomen (met inbegrip van energieterugwinning). |
| --- | --- |

b)

Geïntegreerd afvalbeheer, in de vorm van een plan om prioriteit te geven aan andere verwerkingsopties dan verwijdering voor al het afval dat in de productiefaciliteiten wordt geproduceerd, en om de afvalhiërarchie te volgen met betrekking tot preventie, hergebruik, recycling, nuttige toepassing en definitieve verwijdering van afval. In de aanvraag moet het afvalbeheerplan worden gedocumenteerd of toegelicht met ten minste informatie over de volgende aspecten: scheiden van verschillende soorten afval; verwerken, verzamelen, scheiden en gebruiken van recyclebare materialen uit de stroom niet-gevaarlijk afval; nuttige toepassing van materialen voor andere doeleinden; verwerken, verzamelen, scheiden en verwijderen van gevaarlijk afval zoals omschreven door de desbetreffende regelgevende lokale en nationale instanties; en doelstellingen voor voortdurende verbetering en streefcijfers voor afvalpreventie, hergebruik, recycling en nuttige toepassing van soorten afval die niet kunnen worden voorkomen (met inbegrip van energieterugwinning).

| c) | Optimalisatie van de energie-efficiëntie en het energiebeheer. Het energiebeheersysteem moet betrekking hebben op alle energieverbruikende apparaten, met inbegrip van machines, verlichting, airconditioning en koeling. Het energiebeheersysteem moet maatregelen omvatten ter verbetering van de energie-efficiëntie, alsook informatie over ten minste de volgende aspecten: het opstellen en uitvoeren van een plan voor het verzamelen van energiegegevens met het oog op de vaststelling van de belangrijkste energiecijfers; analyse van het energieverbruik, met inbegrip van een lijst van energieverbruikende systemen, processen en installaties; vaststelling van maatregelen voor een efficiënter energiegebruik; doelstellingen voor voortdurende verbetering en streefcijfers voor de vermindering van het energieverbruik. |
| --- | --- |

c)

Optimalisatie van de energie-efficiëntie en het energiebeheer. Het energiebeheersysteem moet betrekking hebben op alle energieverbruikende apparaten, met inbegrip van machines, verlichting, airconditioning en koeling. Het energiebeheersysteem moet maatregelen omvatten ter verbetering van de energie-efficiëntie, alsook informatie over ten minste de volgende aspecten: het opstellen en uitvoeren van een plan voor het verzamelen van energiegegevens met het oog op de vaststelling van de belangrijkste energiecijfers; analyse van het energieverbruik, met inbegrip van een lijst van energieverbruikende systemen, processen en installaties; vaststelling van maatregelen voor een efficiënter energiegebruik; doelstellingen voor voortdurende verbetering en streefcijfers voor de vermindering van het energieverbruik.

Beoordeling en controle:

De aanvrager moet een verklaring van 1) de producent van de grondstoffen (siliconen of andere elastomeren) en van 2) de fabrikant van de herbruikbare menstruatiecups verstrekken dat aan het criterium is voldaan. De verklaring moet worden gestaafd door een verslag met een gedetailleerde beschrijving van de procedures die de leveranciers op elke betrokken locatie hanteren om aan de eis te voldoen overeenkomstig normen zoals ISO 14001 en/of ISO 50001 voor water-, afval- en energieplannen.

Indien het afvalbeheer wordt uitbesteed, moet de onderaannemer eveneens een verklaring verstrekken dat aan dit criterium is voldaan.

Aanvragers die geregistreerd zijn bij het milieubeheer- en milieuauditsysteem van de EU (EMAS) en/of gecertificeerd zijn volgens ISO 14001, ISO 50001, EN 16247 of een gelijkwaardige norm/regeling, worden geacht aan deze eisen te hebben voldaan indien:

| a) | de opname van water-, afval- en energiebeheerplannen voor de productielocatie(s) wordt gedocumenteerd in de EMAS-milieuverklaring van het bedrijf, of |
| --- | --- |

a)

de opname van water-, afval- en energiebeheerplannen voor de productielocatie(s) wordt gedocumenteerd in de EMAS-milieuverklaring van het bedrijf, of

| b) | de opname van water-, afval- en energiebeheerplannen voor de productielocatie(s) voldoende aan bod komt in ISO 14001, ISO 50001, EN 16247 of een gelijkwaardige norm/regeling. |
| --- | --- |

b)

de opname van water-, afval- en energiebeheerplannen voor de productielocatie(s) voldoende aan bod komt in ISO 14001, ISO 50001, EN 16247 of een gelijkwaardige norm/regeling.

Criterium 3.   Materiaalefficiëntie tijdens de vervaardiging van het eindproduct

De eis van dit criterium is van toepassing op de fabriek waar het eindproduct wordt vervaardigd.

De bij de vervaardiging en de verpakking van de eindproducten geproduceerde hoeveelheid afval die zonder energieterugwinning wordt gestort of verbrand, mag niet meer bedragen dan 4 gewichtsprocent van de eindproducten.

Beoordeling en controle:

De aanvrager moet bevestigen dat aan de bovenstaande eis is voldaan.

De aanvrager moet bewijzen verstrekken van de hoeveelheid afval die niet in het productieproces wordt hergebruikt of niet in materialen en/of energie wordt omgezet.

De aanvrager moet de volgende informatie verstrekken:

| a) | het gewicht van het product en van de verpakking, |
| --- | --- |

a)

het gewicht van het product en van de verpakking,

| b) | alle afvalstromen die tijdens de vervaardiging worden gegenereerd, en |
| --- | --- |

b)

alle afvalstromen die tijdens de vervaardiging worden gegenereerd, en

| c) | de respectieve behandelingsprocessen van het deel nuttig toegepast afval en het deel van het afval dat wordt gestort of verbrand. |
| --- | --- |

c)

de respectieve behandelingsprocessen van het deel nuttig toegepast afval en het deel van het afval dat wordt gestort of verbrand.

De hoeveelheid afval die zonder energieterugwinning wordt gestort of verbrand, wordt berekend als het verschil tussen de hoeveelheid geproduceerd afval en de hoeveelheid nuttig toegepast (hergebruikt, gerecycled enz.) afval.

Criterium 4.   Verboden en aan beperkingen onderworpen stoffen

4.1.   
  Beperkingen met betrekking tot stoffen die op grond van Verordening (EG) nr. 1272/2008 zijn ingedeeld

Dit criterium is van toepassing op het eindproduct en alle componenten daarvan.

Tenzij in tabel 4 een afwijking is opgenomen, mogen het eindproduct en alle componenten daarvan geen bestanddelen (afzonderlijk of in een mengsel) bevatten waaraan overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1272/2008 een van de in tabel 2 vermelde gevarenklassen, -categorieën en de daarbij behorende gevarenaanduidingscodes is toegekend.

Tabel 2

Verboden gevarenklassen, gevarencategorieën en de daarbij behorende gevarenaanduidingscodes

| Kankerverwekkend, mutageen of giftig voor de voortplanting |
| --- |
| Categorieën 1A en 1B | Categorie 2 |
| H340 Kan genetische schade veroorzaken | H341 Verdacht van het veroorzaken van genetische schade |
| H350 Kan kanker veroorzaken | H351 Verdacht van het veroorzaken van kanker |
| H350i Kan kanker veroorzaken bij inademing | — |
| H360F Kan de vruchtbaarheid schaden | H361f Wordt ervan verdacht de vruchtbaarheid te schaden |
| H360D Kan het ongeboren kind schaden | H361d Wordt ervan verdacht het ongeboren kind te schaden |
| H360FD Kan de vruchtbaarheid schaden. Kan het ongeboren kind schaden | H361fd Wordt ervan verdacht de vruchtbaarheid te schaden. Wordt ervan verdacht het ongeboren kind te schaden |
| H360Fd Kan de vruchtbaarheid schaden. Wordt ervan verdacht het ongeboren kind te schaden | H362 Kan schadelijk zijn via de borstvoeding |
| H360Df Kan het ongeboren kind schaden. Wordt ervan verdacht de vruchtbaarheid te schaden | |
| Acute toxiciteit |
| Categorieën 1 en 2 | Categorie 3 |
| H300 Dodelijk bij inslikken | H301 Giftig bij inslikken |
| H310 Dodelijk bij contact met de huid | H311 Giftig bij contact met de huid |
| H330 Dodelijk bij inademing | H331 Giftig bij inademing |
| H304 Kan dodelijk zijn als de stof bij inslikken in de luchtwegen terechtkomt | EUH070 Giftig bij oogcontact |
| Specifieke doelorgaantoxiciteit |
| Categorie 1 | Categorie 2 |
| H370 Veroorzaakt schade aan organen | H371 Kan schade aan organen veroorzaken |
| H372 Veroorzaakt schade aan organen bij langdurige of herhaalde blootstelling | H373 Kan schade aan organen veroorzaken bij langdurige of herhaalde blootstelling |
| Sensibilisatie van de luchtwegen of van de huid |
| Categorie 1A | Categorie 1B |
| H317 Kan een allergische huidreactie veroorzaken | H317 Kan een allergische huidreactie veroorzaken |
| H334 Kan bij inademing allergie- of astmasymptomen of ademhalingsmoeilijkheden veroorzaken | H334 Kan bij inademing allergie- of astmasymptomen of ademhalingsmoeilijkheden veroorzaken |
| Hormoonontregelende stoffen voor de gezondheid van de mens en voor het milieu |
| Categorie 1 | Categorie 2 |
| EUH380: Kan hormoonontregeling bij de mens veroorzaken | EUH381: Wordt ervan verdacht hormoonontregeling bij de mens te veroorzaken |
| EUH430: Kan hormoonontregeling in het milieu veroorzaken | EUH431: Wordt ervan verdacht hormoonontregeling in het milieu te veroorzaken |
| Persistent, bioaccumulerend en toxisch |
| PBT | zPzB |
| EUH440: Accumulatie in het milieu en levende organismen, met inbegrip van mensen | EUH441: Sterke accumulatie in het milieu en levende organismen, met inbegrip van mensen |
| Persistent, mobiel en toxisch |
| PMT | zPzM |
| EUH450: Kan langdurige en diffuse verontreiniging van watervoorraden veroorzaken | EUH451: Kan zeer langdurige en diffuse verontreiniging van watervoorraden veroorzaken |

Kankerverwekkend, mutageen of giftig voor de voortplanting

Categorieën 1A en 1B

Categorie 2

H340 Kan genetische schade veroorzaken

H341 Verdacht van het veroorzaken van genetische schade

H350 Kan kanker veroorzaken

H351 Verdacht van het veroorzaken van kanker

H350i Kan kanker veroorzaken bij inademing

—

H360F Kan de vruchtbaarheid schaden

H361f Wordt ervan verdacht de vruchtbaarheid te schaden

H360D Kan het ongeboren kind schaden

H361d Wordt ervan verdacht het ongeboren kind te schaden

H360FD Kan de vruchtbaarheid schaden. Kan het ongeboren kind schaden

H361fd Wordt ervan verdacht de vruchtbaarheid te schaden. Wordt ervan verdacht het ongeboren kind te schaden

H360Fd Kan de vruchtbaarheid schaden. Wordt ervan verdacht het ongeboren kind te schaden

H362 Kan schadelijk zijn via de borstvoeding

H360Df Kan het ongeboren kind schaden. Wordt ervan verdacht de vruchtbaarheid te schaden

Acute toxiciteit

Categorieën 1 en 2

Categorie 3

H300 Dodelijk bij inslikken

H301 Giftig bij inslikken

H310 Dodelijk bij contact met de huid

H311 Giftig bij contact met de huid

H330 Dodelijk bij inademing

H331 Giftig bij inademing

H304 Kan dodelijk zijn als de stof bij inslikken in de luchtwegen terechtkomt

EUH070 Giftig bij oogcontact

Specifieke doelorgaantoxiciteit

Categorie 1

Categorie 2

H370 Veroorzaakt schade aan organen

H371 Kan schade aan organen veroorzaken

H372 Veroorzaakt schade aan organen bij langdurige of herhaalde blootstelling

H373 Kan schade aan organen veroorzaken bij langdurige of herhaalde blootstelling

Sensibilisatie van de luchtwegen of van de huid

Categorie 1A

Categorie 1B

H317 Kan een allergische huidreactie veroorzaken

H317 Kan een allergische huidreactie veroorzaken

H334 Kan bij inademing allergie- of astmasymptomen of ademhalingsmoeilijkheden veroorzaken

H334 Kan bij inademing allergie- of astmasymptomen of ademhalingsmoeilijkheden veroorzaken

Hormoonontregelende stoffen voor de gezondheid van de mens en voor het milieu

Categorie 1

Categorie 2

EUH380: Kan hormoonontregeling bij de mens veroorzaken

EUH381: Wordt ervan verdacht hormoonontregeling bij de mens te veroorzaken

EUH430: Kan hormoonontregeling in het milieu veroorzaken

EUH431: Wordt ervan verdacht hormoonontregeling in het milieu te veroorzaken

Persistent, bioaccumulerend en toxisch

PBT

zPzB

EUH440: Accumulatie in het milieu en levende organismen, met inbegrip van mensen

EUH441: Sterke accumulatie in het milieu en levende organismen, met inbegrip van mensen

Persistent, mobiel en toxisch

PMT

zPzM

EUH450: Kan langdurige en diffuse verontreiniging van watervoorraden veroorzaken

EUH451: Kan zeer langdurige en diffuse verontreiniging van watervoorraden veroorzaken

Bovendien mogen het eindproduct en alle componenten daarvan geen bestanddelen (afzonderlijk of in een mengsel) in een hogere concentratie dan 0,010 gewichtsprocent bevatten waaraan overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1272/2008 een van de in tabel 3 vermelde gevarenklassen, -categorieën en de daarbij behorende gevarenaanduidingscodes is toegekend, tenzij in tabel 4 een afwijking is opgenomen.

Tabel 3

Aan beperkingen onderworpen gevarenklassen, gevarencategorieën en de daarbij behorende gevarenaanduidingscodes

| Gevaar voor het aquatisch milieu |
| --- |
| Categorieën 1 en 2 | Categorieën 3 en 4 |
| H400 Zeer giftig voor in het water levende organismen | H412 Schadelijk voor in het water levende organismen, met langdurige gevolgen |
| H410 Zeer giftig voor in het water levende organismen, met langdurige gevolgen | H413 Kan langdurige schadelijke gevolgen voor in het water levende organismen hebben |
| H411 Giftig voor in het water levende organismen, met langdurige gevolgen | |
| Gevaar voor de ozonlaag |
| H420 Schadelijk voor de volksgezondheid en het milieu door afbraak van ozon in de bovenste lagen van de atmosfeer | |

Gevaar voor het aquatisch milieu

Categorieën 1 en 2

Categorieën 3 en 4

H400 Zeer giftig voor in het water levende organismen

H412 Schadelijk voor in het water levende organismen, met langdurige gevolgen

H410 Zeer giftig voor in het water levende organismen, met langdurige gevolgen

H413 Kan langdurige schadelijke gevolgen voor in het water levende organismen hebben

H411 Giftig voor in het water levende organismen, met langdurige gevolgen

Gevaar voor de ozonlaag

H420 Schadelijk voor de volksgezondheid en het milieu door afbraak van ozon in de bovenste lagen van de atmosfeer

Tabel 4

Afwijkingen van beperkingen met betrekking tot stoffen met een geharmoniseerde indeling op grond van Verordening (EG) nr. 1272/2008

| Soort stof | Gevarenklasse, gevarencategorie en gevarenaanduidingscode waarvan wordt afgeweken | Voorwaarden voor de afwijking |
| --- | --- | --- |
| Stoffen met een geharmoniseerde indeling als H304 | H304 | Stoffen met een viscositeit van minder dan 20,5 cSt bij 40 °C. |
| Titaandioxide (nanovorm) | H351 | Alleen bij gebruik als pigment. Mag niet in de vorm van poeder of sprays worden gebruikt. |

Soort stof

Gevarenklasse, gevarencategorie en gevarenaanduidingscode waarvan wordt afgeweken

Voorwaarden voor de afwijking

Stoffen met een geharmoniseerde indeling als H304

H304

Stoffen met een viscositeit van minder dan 20,5 cSt bij 40 °C.

Titaandioxide (nanovorm)

H351

Alleen bij gebruik als pigment. Mag niet in de vorm van poeder of sprays worden gebruikt.

De gevarenaanduidingscodes verwijzen in het algemeen naar stoffen. Indien echter geen informatie over de stoffen kan worden verkregen, gelden de indelingsregels voor mengsels.

Uitgesloten van bovenstaande eis is het gebruik van stoffen of mengsels waarvan de chemische samenstelling tijdens het productieproces dusdanig verandert dat het desbetreffende gevaar waarvoor de stof of het mengsel op grond van Verordening (EG) nr. 1272/2008 is ingedeeld, niet meer van toepassing is.

Dit criterium is niet van toepassing op:

| — | stoffen die niet binnen het toepassingsgebied van Verordening (EG) nr. 1907/2006 vallen, zoals gedefinieerd in artikel 2, lid 2, van die verordening; |
| --- | --- |

—

stoffen die niet binnen het toepassingsgebied van Verordening (EG) nr. 1907/2006 vallen, zoals gedefinieerd in artikel 2, lid 2, van die verordening;

| — | stoffen die vallen onder artikel 2, lid 7, punt b), van Verordening (EG) nr. 1907/2006, waarin de criteria worden vastgesteld voor het vrijstellen van onder bijlage V bij die verordening vallende stoffen van de voorschriften voor registratie, downstreamgebruikers en beoordeling. |
| --- | --- |

—

stoffen die vallen onder artikel 2, lid 7, punt b), van Verordening (EG) nr. 1907/2006, waarin de criteria worden vastgesteld voor het vrijstellen van onder bijlage V bij die verordening vallende stoffen van de voorschriften voor registratie, downstreamgebruikers en beoordeling.

Beoordeling en controle

De aanvrager moet een ondertekende verklaring verstrekken dat voldaan is aan subcriterium 4.1, samen met relevante verklaringen van de producenten van de componenten, een lijst van alle gebruikte chemische stoffen, de bijbehorende veiligheidsinformatiebladen of verklaringen van de leverancier van chemische stoffen en alle relevante verklaringen waaruit blijkt dat aan de eis is voldaan.

Voor stoffen waarvoor beperkingen gelden en onvermijdelijke onzuiverheden met een aan beperkingen onderhevige indeling moeten de concentratie van de aan beperkingen onderworpen stof of onzuiverheid en een veronderstelde retentiefactor van 100 % worden gebruikt om een schatting te maken van de resterende hoeveelheid van de aan beperkingen onderworpen stof of onzuiverheid in het eindproduct. Onzuiverheden mogen tot een concentratie van 0,0100 gewichtsprocent in het chemische product aanwezig zijn. Stoffen waarvan bekend is dat zij vrijkomen of afbreken uit bestanddelen, worden als bestanddelen beschouwd en niet als onzuiverheden.

Eventuele afwijkingen van de retentiefactor van 100 % (bv. verdamping van oplosmiddelen) of wegens een chemische wijziging van een onzuiverheid waarvoor een beperking geldt, moeten worden gerechtvaardigd.

Voor stoffen die vrijgesteld zijn van subcriterium 4.1 (zie de bijlagen IV en V bij Verordening (EG) nr. 1907/2006), volstaat een verklaring dienaangaande door de aanvrager.

Aangezien meerdere producten of potentiële producten waarvoor dezelfde proceschemicaliën worden gebruikt, onder één EU-milieukeur kunnen vallen, hoeft de berekening alleen te worden ingediend voor elke onzuiverheid voor het ongunstigste product dat of de ongunstigste component die onder de milieukeur valt (bv. de component waarop de meeste bedrukking is aangebracht wanneer wordt gescreend op inkten met een aan beperkingen onderhevige indeling).

De bovenstaande bewijsstukken kunnen ook rechtstreeks aan de bevoegde instanties worden verstrekt door een leverancier in de toeleveringsketen van de aanvrager.

4.2.   
  Zeer zorgwekkende stoffen (SVHC’s)

Dit criterium is van toepassing op het eindproduct en alle componenten daarvan.

Het eindproduct en alle componenten daarvan mogen geen bestanddelen (afzonderlijk of in een mengsel) bevatten die voldoen aan de criteria van artikel 57 van Verordening (EG) nr. 1907/2006 en die volgens de procedure van artikel 59 van die verordening zijn vastgesteld en in de kandidaatslijst van zeer zorgwekkende stoffen voor autorisatie zijn opgenomen.

Beoordeling en controle

De aanvrager moet een ondertekende verklaring verstrekken dat het eindproduct en de componenten daarvan geen SVHC’s bevatten. Die verklaring moet worden gestaafd met veiligheidsinformatiebladen van alle geleverde chemische stoffen en materialen die zijn gebruikt voor de productie van het eindproduct en de componenten daarvan.

De lijst van stoffen die zijn geïdentificeerd als zeer zorgwekkend en die zijn opgenomen in de lijst van stoffen die in aanmerking komen overeenkomstig artikel 59 van Verordening (EG) nr. 1907/2006, is via de volgende link te vinden:

https://www.echa.europa.eu/candidate-list-table.

Deze lijst wordt op de datum van indiening van de EU-milieukeuraanvraag geraadpleegd.

Voor onvermijdelijke onzuiverheden die zijn geïdentificeerd als SVHC’s moeten de concentratie van de onzuiverheid en een veronderstelde retentiefactor van 100 % worden gebruikt om een schatting te maken van de resterende hoeveelheid van de als SVHC geïdentificeerde onzuiverheid in het eindproduct. Onzuiverheden mogen tot een concentratie van 0,0100 gewichtsprocent in het chemische product aanwezig zijn. Stoffen waarvan bekend is dat zij vrijkomen of afbreken uit bestanddelen, worden als bestanddelen beschouwd en niet als onzuiverheden.

Eventuele afwijkingen van de retentiefactor van 100 % (bv. verdamping van oplosmiddelen) of wegens een chemische wijziging van een als SVHC geïdentificeerde onzuiverheid moeten worden gerechtvaardigd.

4.3.   
  Overige specifieke beperkingen

4.3.1.   
  Gespecificeerde verboden stoffen

Dit criterium is van toepassing op het eindproduct en alle componenten daarvan.

De volgende stoffen mogen niet (afzonderlijk of in een mengsel) worden toegevoegd aan het in het eindproduct gebruikte chemische product of aan een van de componenten daarvan:

| a) | 5-chloor-2-methyl-4-isothiazoline-3-on (CMIT); |
| --- | --- |

a)

5-chloor-2-methyl-4-isothiazoline-3-on (CMIT);

| b) | alkylfenolethoxylaten (APEO’s) en andere alkylfenolderivaten[1]; |
| --- | --- |

b)

alkylfenolethoxylaten (APEO’s) en andere alkylfenolderivaten[1];

| c) | antibacteriële middelen (bv. nanozilver en triclosan); |
| --- | --- |

c)

antibacteriële middelen (bv. nanozilver en triclosan);

| d) | formaldehyde en formaldehydebronnen; |
| --- | --- |

d)

formaldehyde en formaldehydebronnen;

| e) | methylisothiazolinon (MIT); |
| --- | --- |

e)

methylisothiazolinon (MIT);

| f) | nitromuskusverbindingen en polycyclische muskusverbindingen; |
| --- | --- |

f)

nitromuskusverbindingen en polycyclische muskusverbindingen;

| g) | organische tinverbindingen die worden gebruikt als katalysator bij de productie van silicone; |
| --- | --- |

g)

organische tinverbindingen die worden gebruikt als katalysator bij de productie van silicone;

| h) | parabenen; |
| --- | --- |

h)

parabenen;

| i) | ftalaten; |
| --- | --- |

i)

ftalaten;

| j) | stoffen die als hormoonontregelend zijn aangemerkt; |
| --- | --- |

j)

stoffen die als hormoonontregelend zijn aangemerkt;

| k) | stoffen die worden beschouwd als potentiële hormoonontregelende stoffen van categorie 1 of 2 op de prioriteitenlijst van de EU van stoffen die verder moeten worden onderzocht op hormoonontregelende effecten. |
| --- | --- |

k)

stoffen die worden beschouwd als potentiële hormoonontregelende stoffen van categorie 1 of 2 op de prioriteitenlijst van de EU van stoffen die verder moeten worden onderzocht op hormoonontregelende effecten.

Beoordeling en controle:

De aanvrager moet een ondertekende verklaring verstrekken dat is voldaan aan het subcriterium, indien van toepassing gestaafd met verklaringen van leveranciers. De stoffen die in dit subcriterium worden genoemd, zijn alleen toegestaan als onzuiverheden, maar in concentraties van minder dan 0,0100 gewichtsprocent in het chemische product. Stoffen waarvan bekend is dat zij vrijkomen of afbreken uit bestanddelen, worden als bestanddelen beschouwd en niet als onzuiverheden.

[Opmerking:

| [1] | Stofnaam = “alkylfenol”, zie https://echa.europa.eu/nl/advanced-search-for-chemicals] |
| --- | --- |

[1]

4.3.2.   
  Geurstoffen

Dit criterium is van toepassing op het eindproduct, alle componenten daarvan, de afzonderlijke onderdelen en de verpakking.

Geurstoffen mogen niet worden toegevoegd aan het eindproduct, aan een component daarvan, aan de afzonderlijke onderdelen of aan de verpakking.

Beoordeling en controle:

De aanvrager moet een ondertekende verklaring verstrekken dat aan dit subcriterium is voldaan.

4.3.3.   
  Inkten en kleurstoffen

Dit subcriterium is van toepassing op het eindproduct en alle componenten daarvan. Deze eis geldt niet voor de afzonderlijke onderdelen, de verkoopverpakking en de informatiebladen.

De in de herbruikbare menstruatiecup gebruikte kleurstoffen en inkten mogen niet meer dan 2 % van het totale gewicht van de cup uitmaken.

Het gehalte aan antimoon, arseen, barium, cadmium, chroom, lood, kwik, seleen, primaire aromatische aminen en polychloorbifenyl dat als onzuiverheid in de kleurstoffen en inkten voorkomt, moet onder de grenswaarden liggen die zijn vastgesteld in Resolutie AP (89) 1 van de Raad van Europa over het gebruik van kleurstoffen in kunststoffen die met levensmiddelen in contact komen (1).

De gebruikte kleurstoffen moeten bovendien voldoen aan aanbeveling IX van het BfR over kleurstoffen voor kunststoffen en andere polymeren die in producten worden gebruikt (2) of de bijlagen 2 (3) en 10 (4) van Zwitserse verordening 817.023.21.

De gebruikte kleurstoffen en inkten moeten ook voldoen aan de subcriteria 4.1 en 4.2.

Beoordeling en controle:

De aanvrager moet een ondertekende verklaring verstrekken dat aan dit subcriterium is voldaan, indien van toepassing gestaafd met verklaringen van leveranciers, alsmede documentatie om te waarborgen dat onzuiverheden in de kleurstof of inkt voldoen aan Resolutie AP (89) 1 van de Raad van Europa en dat de gebruikte kleurstoffen en inkten zijn toegestaan overeenkomstig aanbeveling IX van het BfR over kleurstoffen voor kunststoffen en andere polymeren die in producten worden gebruikt, de bijlagen 2 en 10 van Zwitserse verordening 817.023.21, of aanbeveling XXXVI van het BfR over papier en karton dat met levensmiddelen in contact komt.

4.3.4.   
  Cyclosiloxanen

Dit subcriterium is van toepassing op het eindproduct en alle componenten daarvan.

Octamethylcyclotetrasiloxaan D4 (CAS 556-67-2), decamethylcyclopentasiloxaan D5 (CAS 541-02-6) en dodecamethylcyclohexasiloxaan D6 (CAS 540-97-6) mogen in de siliconengrondstoffen niet aanwezig zijn in concentraties hoger dan 100 ppm (0,0100 gewichtsprocent). De grenswaarde van 100 ppm moet op elke stof afzonderlijk worden toegepast.

Beoordeling en controle:

De aanvrager moet een ondertekende verklaring verstrekken dat aan dit subcriterium is voldaan, indien van toepassing gestaafd met verklaringen van leveranciers.

Criterium 5.   Verpakking

Dit criterium bevat eisen voor verkoop- en verzamelverpakkingen.

Verzamelverpakkingen moeten worden vermeden en mogen anders alleen gemaakt zijn van karton en/of papier.

a)   Karton en/of papier voor verpakkingsdoeleinden

Verkoopverpakkingen van karton en/of papier moeten voor minimaal 40 % uit gerecycled materiaal bestaan.

Verzamelverpakkingen van karton en/of papier moeten voor minimaal 80 % uit gerecycled materiaal bestaan.

Voor het resterende deel (100 % minus het percentuele recyclinggehalte) van het karton en/of papier dat voor de verkoop- en verzamelverpakkingen wordt gebruikt, moeten geldige certificaten van duurzaam bosbeheer zijn afgegeven op basis van een certificeringsregeling van een onafhankelijke derde partij, zoals FSC, PEFC of gelijkwaardig. De certificerende instanties die de certificaten van duurzaam bosbeheer afgeven, moeten door deze certificeringsregeling zijn geaccrediteerd/erkend.

b)   Kunststof voor verpakkingsdoeleinden

| — | Tot en met 31 december 2026 moeten verkoopverpakkingen van kunststof ten minste 20 % gerecycled materiaal bevatten. |
| --- | --- |

—

Tot en met 31 december 2026 moeten verkoopverpakkingen van kunststof ten minste 20 % gerecycled materiaal bevatten.

| — | Met ingang van 1 januari 2027 moeten verkoopverpakkingen van kunststof ten minste 35 % gerecycled materiaal bevatten. |
| --- | --- |

—

Met ingang van 1 januari 2027 moeten verkoopverpakkingen van kunststof ten minste 35 % gerecycled materiaal bevatten.

c)   Recyclebaarheid

Het gedeelte van de verkoopverpakkingen (karton en/of papier of kunststof) en verzamelverpakkingen (karton en/of papier) dat beschikbaar is voor recycling, moet ten minste 95 gewichtsprocent bedragen, terwijl 5 % van het restmateriaal recyclebaar moet zijn.

d)   Aanvullende voorschriften

| — | Het gebruik van samengestelde (verkoop- en verzamel)verpakkingen, gemengde kunststoffen en het coaten van het karton en/of papier met kunststof of metaal zijn niet toegestaan. |
| --- | --- |

—

Het gebruik van samengestelde (verkoop- en verzamel)verpakkingen, gemengde kunststoffen en het coaten van het karton en/of papier met kunststof of metaal zijn niet toegestaan.

| — | Het recyclinggehalte en de recyclebaarheid van verkoop- en verzamelverpakkingen moeten op de verkoopverpakking worden vermeld. |
| --- | --- |

—

Het recyclinggehalte en de recyclebaarheid van verkoop- en verzamelverpakkingen moeten op de verkoopverpakking worden vermeld.

e)   Afzonderlijk onderdeel: tasje of zakje

Herbruikbare menstruatiecups moeten worden verkocht met een herbruikbaar tasje of zakje dat gemaakt is van 100 % gecertificeerde duurzame vezels

Beoordeling en controle:

De aanvrager moet verstrekken: 1) een ondertekende verklaring dat is voldaan aan dit criterium, waarin, in voorkomend geval, het recyclinggehalte van de verkoop- en de verzamelverpakking wordt vermeld; 2) een verklaring dat is voldaan aan dit criterium, waarin de recyclebaarheid van de verkoop- en de verzamelverpakking wordt vermeld; en 3) een foto in hoge resolutie van de verkoopverpakking, waarop duidelijk informatie te zien is over het recyclinggehalte en de recyclebaarheid van de verkoop- en de verzamelverpakking.

De bevoegde instanties controleren de verklaring dat is voldaan aan dit criterium, met daarin de percentages gerecycled kunststof voor verkoopverpakkingen, opnieuw na 1 januari 2027.

De aanvrager moet gecontroleerde boekhoudkundige documenten overleggen waaruit blijkt dat het resterende deel (100 % minus het percentuele recyclinggehalte) van het voor de verkoop- en verzamelverpakkingen gebruikte karton en/of papier wordt gedefinieerd als gecertificeerd materiaal volgens geldige FSC-, PEFC- of gelijkwaardige regelingen. De gecontroleerde boekhoudkundige documenten zijn geldig voor de gehele duur van de EU-milieukeur. Twaalf maanden na de toekenning van de milieukeur controleren de bevoegde instanties de boekhoudkundige documenten opnieuw.

Het gehalte aan gerecycled materiaal moet worden gecontroleerd aan de hand van de norm EN 45557 of ISO 14021, terwijl de recyclebaarheid moet worden gecontroleerd aan de hand van de norm EN 13430 of ISO 18604.

Het gehalte aan gerecycled kunststof in de verpakking moet voldoen aan normen voor de controleketen, zoals ISO 22095 of EN 15343. Gelijkwaardige methoden kunnen worden aanvaard indien zij door een derde als gelijkwaardig worden beschouwd, en moeten vergezeld gaan van gedetailleerde toelichtingen waaruit blijkt dat aan deze eis is voldaan en bijbehorende documentatie ter staving. Er moeten facturen worden verstrekt waaruit de aankoop van het gerecyclede materiaal blijkt.

Daarnaast moet de recyclebaarheid (beschikbaarheid en compatibiliteit voor recycling) van de verpakking worden getest aan de hand van standaardtestprotocollen. De recyclebaarheid van kartonnen en/of papieren verpakkingen moet door middel van verpulpbaarheidstests worden beoordeeld en in dit geval moet de aanvrager aantonen dat de kartonnen en papieren verpakkingen opnieuw kunnen worden verpulpt, gestaafd met de resultaten van de testverslagen overeenkomstig de PTS-methode PTS-RH 021, het evaluatiesysteem ATICELCA 501 of gelijkwaardige standaardmethoden die de bevoegde instantie heeft aanvaard als methoden die gegevens van gelijkwaardige wetenschappelijke kwaliteit opleveren. Regelingen voor scheiding of regelingen voor gecontroleerde menging zoals RecyClass worden aanvaard als certificering door een onafhankelijke derde partij voor kunststofverpakkingen. Gelijkwaardige testmethoden kunnen worden aanvaard indien zij door een derde als gelijkwaardig worden beschouwd.

Bovendien moet de aanvrager een verklaring verstrekken dat aan dit criterium is voldaan, gestaafd met een geldig, onafhankelijk gecertificeerd controleketencertificaat voor het herbruikbare tasje of zakje. FSC, PEFC, OEKO-TEX, GOTS en gelijkwaardige systemen worden aanvaard als certificering door een onafhankelijke derde partij.

Criterium 6.   Richtsnoeren voor de verwijdering van het product en de verpakking

De verkoopverpakking moet richtsnoeren bevatten voor de verwijdering van de verkoopverpakking, de eventuele verzamelverpakking, de afzonderlijke onderdelen en het gebruikte product. De volgende informatie moet met tekst of visuele symbolen op de verkoopverpakking worden aangegeven:

| a) | dat de verkoopverpakking, de eventuele verzamelverpakking, de afzonderlijke onderdelen en de cup niet door het toilet mogen worden gespoeld, en |
| --- | --- |

a)

dat de verkoopverpakking, de eventuele verzamelverpakking, de afzonderlijke onderdelen en de cup niet door het toilet mogen worden gespoeld, en

| b) | hoe de verkoopverpakking, de eventuele verzamelverpakking, de afzonderlijke onderdelen en de cup aan het einde van de levensduur correct worden weggegooid. |
| --- | --- |

b)

hoe de verkoopverpakking, de eventuele verzamelverpakking, de afzonderlijke onderdelen en de cup aan het einde van de levensduur correct worden weggegooid.

Beoordeling en controle

De aanvrager moet een foto in hoge resolutie van de verkoopverpakking verstrekken, waarop duidelijk informatie te zien is over de verwijdering.

Criterium 7.   Informatie over het gebruik van het product

Het product moet vergezeld gaan van een gebruiksaanwijzing. De fabrikant zorgt ervoor dat de gebruiker ten minste informatie ontvangt over:

| a) | het kiezen van de juiste maat cup. Deze informatie moet zodanig worden geplaatst dat de gebruiker deze vóór de aankoop kan raadplegen (bv. op de primaire verpakking); |
| --- | --- |

a)

het kiezen van de juiste maat cup. Deze informatie moet zodanig worden geplaatst dat de gebruiker deze vóór de aankoop kan raadplegen (bv. op de primaire verpakking);

| b) | de juiste manier om de cup te dragen zonder lekken en/of ongemak; |
| --- | --- |

b)

de juiste manier om de cup te dragen zonder lekken en/of ongemak;

| c) | hoelang de cup kan worden gedragen voordat deze moet worden geleegd. Informatie over de maximale draagtijd moet worden ondersteund door teststudies. Deze informatie moet op zichtbare wijze worden verstrekt, bv. door middel van een logo of vetgedrukt, en moet zowel op de verpakking als in de gebruiksaanwijzing staan; |
| --- | --- |

c)

hoelang de cup kan worden gedragen voordat deze moet worden geleegd. Informatie over de maximale draagtijd moet worden ondersteund door teststudies. Deze informatie moet op zichtbare wijze worden verstrekt, bv. door middel van een logo of vetgedrukt, en moet zowel op de verpakking als in de gebruiksaanwijzing staan;

| d) | het reinigen van de cup voor en na gebruik tijdens dezelfde menstruatieperiode, met inbegrip van ten minste informatie over het belang van handen wassen, de noodzaak van koken (ja/nee, en zo ja, hoelang), het water (warm/koud), de zeep (ja/nee, en zo ja, hoeveel) en de duur van de reiniging. Deze informatie moet worden ondersteund door teststudies; |
| --- | --- |

d)

het reinigen van de cup voor en na gebruik tijdens dezelfde menstruatieperiode, met inbegrip van ten minste informatie over het belang van handen wassen, de noodzaak van koken (ja/nee, en zo ja, hoelang), het water (warm/koud), de zeep (ja/nee, en zo ja, hoeveel) en de duur van de reiniging. Deze informatie moet worden ondersteund door teststudies;

| e) | het reinigen en bewaren van de cup tussen twee menstruatieperioden, met inbegrip van ten minste informatie over het belang van handen wassen, de noodzaak van koken (en informatie over hoelang), het water (warm/koud), de zeep (ja/nee, en zo ja, hoeveel) en de duur van de reiniging. Deze informatie moet worden ondersteund door teststudies; |
| --- | --- |

e)

het reinigen en bewaren van de cup tussen twee menstruatieperioden, met inbegrip van ten minste informatie over het belang van handen wassen, de noodzaak van koken (en informatie over hoelang), het water (warm/koud), de zeep (ja/nee, en zo ja, hoeveel) en de duur van de reiniging. Deze informatie moet worden ondersteund door teststudies;

| f) | hoelang de cup kan worden gebruikt (de levensduur van de cup). Bovendien moet worden vermeld dat eventuele verkleuring van de cup geen invloed heeft op de levensduur en de werking ervan. |
| --- | --- |

f)

hoelang de cup kan worden gebruikt (de levensduur van de cup). Bovendien moet worden vermeld dat eventuele verkleuring van de cup geen invloed heeft op de levensduur en de werking ervan.

| g) | Er moet informatie worden verstrekt over het risico op het optreden van toxischeshocksyndroom. |
| --- | --- |

g)

Er moet informatie worden verstrekt over het risico op het optreden van toxischeshocksyndroom.

Beoordeling en controle:

De aanvrager moet een voorbeeld van het informatieblad/de bijsluiter verstrekken en, indien van toepassing, van de verpakking waarin de cup wordt verkocht met daarop de informatie voor de gebruiker. De aanvrager moet ook relevante tests/studies overleggen, bv. biologische risicobeoordelingen of toxicologische studies, ter ondersteuning van bovenstaande eisen.

Criterium 8.   Gebruiksgeschiktheid en kwaliteit

De doeltreffendheid/kwaliteit van het eindproduct moet bevredigend zijn en ten minste gelijkwaardig aan die van reeds in de handel zijnde producten.

De gebruiksgeschiktheid moet worden getest voor de kenmerken en de parameters in tabel 5. Waar minimale prestaties zijn vastgesteld, moeten deze daadwerkelijk worden behaald.

De gebruiksgeschiktheid moet worden getest aan de hand van de genoemde technische tests wat betreft de biocompatibiliteit van de materialen die voor de vervaardiging van herbruikbare menstruatiecups worden gebruikt. Middels de biocompatibiliteitstest wordt een biologische evaluatie gemaakt van de cytotoxiciteit, pyrogeniteit, sensibilisatie, huidirritatie en implantatie (90 dagen).

Tabel 5

Kenmerken en parameters van de gebruiksgeschiktheid van het te testen product

| Kenmerk | Testvereiste (minimale prestatie) |
| --- | --- |
| Gebruikstests | U1. Doorlekbescherming | Consumentenpanel (80 % van de testers moet de productprestatie als bevredigend beoordelen) |
| U2. Pasvorm en comfort |
| U3. Totale prestatie |
| Technische tests | T1. Biocompatibiliteit | Geen relevante biologische effecten in het onderzoek naar cytotoxiciteit, pyrogeniteit, sensibilisatie, huidirritatie en implantatie (90 dagen) zoals aangegeven in ISO 10993.
  Als alternatief kan naleving van de USP-norm klasse VI (acute systemische toxiciteit, intracutane toxiciteit en implantatietest) worden gemeld. |

Kenmerk

Testvereiste (minimale prestatie)

Gebruikstests

U1. Doorlekbescherming

Consumentenpanel (80 % van de testers moet de productprestatie als bevredigend beoordelen)

U2. Pasvorm en comfort

U3. Totale prestatie

Technische tests

T1. Biocompatibiliteit

Geen relevante biologische effecten in het onderzoek naar cytotoxiciteit, pyrogeniteit, sensibilisatie, huidirritatie en implantatie (90 dagen) zoals aangegeven in ISO 10993.

Als alternatief kan naleving van de USP-norm klasse VI (acute systemische toxiciteit, intracutane toxiciteit en implantatietest) worden gemeld.

Beoordeling en controle

Er moet een testverslag worden verstrekt waarin de testmethoden, de testresultaten en de gebruikte gegevens worden beschreven. De tests moeten worden uitgevoerd door laboratoria die zijn gecertificeerd voor het uitvoeren van kwaliteitsbeheersystemen.

Er moeten gebruikstests worden uitgevoerd voor de specifieke producten waarvoor de EU-milieukeur wordt aangevraagd. Indien echter kan worden aangetoond dat producten dezelfde prestaties leveren, kan het voldoende zijn om slechts één maat of een representatieve reeks maten per productontwerp te testen.

Er moeten technische tests worden uitgevoerd voor de materialen die worden gebruikt voor de vervaardiging van de herbruikbare menstruatiecups waarvoor de EU-milieukeur wordt aangevraagd. Als kan worden aangetoond dat meerdere modellen van de herbruikbare menstruatiecups met hetzelfde materiaal worden vervaardigd, kan het voldoende zijn om dat materiaal slechts één keer te testen. De herbruikbare menstruatiecups hoeven geen technische tests te ondergaan, alleen de materialen die bij de productie van de cups worden gebruikt (waaronder siliconen, vernette siliconenelastomeren, andere elastomeren, gebruikte kleurstoffen en alle andere materialen).

Om reproduceerbare resultaten te garanderen, moet speciale zorg worden besteed aan het nemen van monsters, het vervoer en de opslag van de materialen en producten. Aanbevolen wordt de producten niet te blinderen of in een neutrale verpakking te stoppen, omdat dit de prestaties van de producten en/of de verpakking zou kunnen beïnvloeden, tenzij wijziging kan worden uitgesloten.

De testinformatie moet aan de bevoegde instanties worden bekendgemaakt, waarbij de vertrouwelijkheid wordt gerespecteerd. De testresultaten moeten duidelijk worden toegelicht en worden gepresenteerd in voor de gebruiker van de gegevens begrijpelijke taal, eenheden en symbolen. De volgende elementen moeten worden vermeld: plaats en datum van de tests; de criteria voor de selectie van de geteste materialen en de representativiteit ervan; de gekozen testkenmerken en, indien van toepassing, de redenen waarom sommige niet zijn opgenomen; de gebruikte testmethoden en de eventuele beperkingen ervan. Er moeten duidelijke richtsnoeren worden gegeven voor het gebruik van de testresultaten.

Aanvullende richtsnoeren voor gebruikerstests:

| — | De samenstelling van de steekproef, het testontwerp, de werving van het consumentenpanel en de analyse van de testresultaten moeten in overeenstemming zijn met statistische standaardpraktijken (AFNOR Q 34-019, ASTM E1958-07e1 of gelijkwaardig). |
| --- | --- |

—

De samenstelling van de steekproef, het testontwerp, de werving van het consumentenpanel en de analyse van de testresultaten moeten in overeenstemming zijn met statistische standaardpraktijken (AFNOR Q 34-019, ASTM E1958-07e1 of gelijkwaardig).

| — | Elk product moet op basis van een vragenlijst worden beoordeeld. De test moet ten minste 72 uur duren, indien mogelijk een volledige week, en moet onder de normale gebruiksomstandigheden van het product worden uitgevoerd. |
| --- | --- |

—

Elk product moet op basis van een vragenlijst worden beoordeeld. De test moet ten minste 72 uur duren, indien mogelijk een volledige week, en moet onder de normale gebruiksomstandigheden van het product worden uitgevoerd.

| — | Het aanbevolen aantal testers is minimaal dertig. Alle individuele deelnemers aan het onderzoek moeten huidige gebruikers van de specifieke soort/maat van het geteste product zijn. |
| --- | --- |

—

Het aanbevolen aantal testers is minimaal dertig. Alle individuele deelnemers aan het onderzoek moeten huidige gebruikers van de specifieke soort/maat van het geteste product zijn.

| — | Aan het onderzoek moet een gemengde groep individuen meedoen die in de juiste verhoudingen verschillende groepen consumenten in de markt vertegenwoordigen. Leeftijd en land moeten duidelijk worden vermeld. |
| --- | --- |

—

Aan het onderzoek moet een gemengde groep individuen meedoen die in de juiste verhoudingen verschillende groepen consumenten in de markt vertegenwoordigen. Leeftijd en land moeten duidelijk worden vermeld.

| — | Zieken en mensen met een chronische aandoening mogen niet aan de test deelnemen. Indien deelnemers in de loop van het gebruikersonderzoek ziek worden, wordt dit op de vragenlijst vermeld en worden de antwoorden niet in aanmerking genomen bij de beoordeling. |
| --- | --- |

—

Zieken en mensen met een chronische aandoening mogen niet aan de test deelnemen. Indien deelnemers in de loop van het gebruikersonderzoek ziek worden, wordt dit op de vragenlijst vermeld en worden de antwoorden niet in aanmerking genomen bij de beoordeling.

| — | Voor alle gebruikstests (doorlekbescherming, pasvorm en comfort, en totale prestatie) moet 80 % van de testende consumenten de prestaties als bevredigend beoordelen, waarbij de consument een score van 60 of hoger toekent (op een kwantitatieve schaal van 1 tot en met 100). Een andere mogelijkheid is dat 80 % van de testende consumenten het product beoordeelt als goed of zeer goed (op een kwalitatieve schaal met vijf opties: zeer slecht, slecht, gemiddeld, goed, zeer goed). |
| --- | --- |

—

Voor alle gebruikstests (doorlekbescherming, pasvorm en comfort, en totale prestatie) moet 80 % van de testende consumenten de prestaties als bevredigend beoordelen, waarbij de consument een score van 60 of hoger toekent (op een kwantitatieve schaal van 1 tot en met 100). Een andere mogelijkheid is dat 80 % van de testende consumenten het product beoordeelt als goed of zeer goed (op een kwalitatieve schaal met vijf opties: zeer slecht, slecht, gemiddeld, goed, zeer goed).

| — | De resultaten moeten statistisch worden geëvalueerd nadat het gebruikersonderzoek is voltooid. |
| --- | --- |

—

De resultaten moeten statistisch worden geëvalueerd nadat het gebruikersonderzoek is voltooid.

| — | Externe factoren, zoals merken, marktaandelen en advertenties, die een uitwerking kunnen hebben op de waargenomen prestaties van het product, moeten worden bekendgemaakt. |
| --- | --- |

—

Externe factoren, zoals merken, marktaandelen en advertenties, die een uitwerking kunnen hebben op de waargenomen prestaties van het product, moeten worden bekendgemaakt.

Aanvullende eisen voor technische tests:

| — | De testmethoden moeten zo veel mogelijk zijn gebaseerd op voor het product relevante, reproduceerbare en strikte methoden. |
| --- | --- |

—

De testmethoden moeten zo veel mogelijk zijn gebaseerd op voor het product relevante, reproduceerbare en strikte methoden.

| — | De technische tests moeten worden uitgevoerd overeenkomstig de ISO 10993-serie of de USP-norm klasse VI. |
| --- | --- |

—

De technische tests moeten worden uitgevoerd overeenkomstig de ISO 10993-serie of de USP-norm klasse VI.

| — | Testmethoden waarvan het toepassingsgebied en de eisen als gelijkwaardig aan die van de genoemde nationale en internationale normen worden beschouwd en waarvan de gelijkwaardigheid door een onafhankelijke derde is bevestigd, worden aanvaard. |
| --- | --- |

—

Testmethoden waarvan het toepassingsgebied en de eisen als gelijkwaardig aan die van de genoemde nationale en internationale normen worden beschouwd en waarvan de gelijkwaardigheid door een onafhankelijke derde is bevestigd, worden aanvaard.

Gewicht, afmetingen en ontwerpkenmerken van het product moeten worden beschreven en verstrekt in overeenstemming met de informatie in de tekst over de algemene beoordeling en verificatie van aanvragen.

Criterium 9.   Maatschappelijk verantwoord ondernemen met betrekking tot arbeidsaspecten

Dit criterium bevat eisen die van toepassing zijn op de fabriek waar de herbruikbare menstruatiecups worden vervaardigd.

Overeenkomstig de Tripartiete beginselverklaring betreffende multinationale ondernemingen en sociaal beleid van de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO) (5), het “Global Compact”-initiatief van de VN (tweede pijler) (6), de leidende beginselen inzake het bedrijfsleven en de mensenrechten van de VN (7) en de richtlijnen voor multinationale ondernemingen van de OESO (8) moet de aanvrager op basis van een controle door een onafhankelijke partij, ondersteund met een audit of audits op locatie, aantonen dat de toepasselijke beginselen zoals vervat in de voornoemde internationale teksten en de aanvullende bepalingen die hieronder worden genoemd, in de assemblagefabriek voor het eindproduct worden nageleefd.

Fundamentele verdragen van de IAO:

| a) | kinderarbeid:






  — | Verdrag betreffende de minimumleeftijd, 1973 (nr. 138) |
| --- | --- | --- |

a)

kinderarbeid:

—

Verdrag betreffende de minimumleeftijd, 1973 (nr. 138)

| — | Verdrag betreffende de ergste vormen van kinderarbeid, 1999 (nr. 182) |
| --- | --- |

—

Verdrag betreffende de ergste vormen van kinderarbeid, 1999 (nr. 182)

| b) | gedwongen en verplichte arbeid:






  — | Verdrag betreffende de gedwongen of verplichte arbeid, 1930 (nr. 29) en Protocol van 2014 bij het Verdrag betreffende de gedwongen arbeid |
| --- | --- | --- |

b)

gedwongen en verplichte arbeid:

—

Verdrag betreffende de gedwongen of verplichte arbeid, 1930 (nr. 29) en Protocol van 2014 bij het Verdrag betreffende de gedwongen arbeid

| — | Verdrag betreffende de afschaffing van gedwongen arbeid, 1957 (nr. 105) |
| --- | --- |

—

Verdrag betreffende de afschaffing van gedwongen arbeid, 1957 (nr. 105)

| c) | vrijheid van vereniging en het recht op collectieve onderhandelingen:






  — | Verdrag betreffende de vrijheid tot het oprichten van vakverenigingen en de bescherming van het vakverenigingsrecht, 1948 (nr. 87) |
| --- | --- | --- |

c)

vrijheid van vereniging en het recht op collectieve onderhandelingen:

—

Verdrag betreffende de vrijheid tot het oprichten van vakverenigingen en de bescherming van het vakverenigingsrecht, 1948 (nr. 87)

| — | Verdrag betreffende het recht zich te organiseren en collectief te onderhandelen, 1949 (nr. 98) |
| --- | --- |

—

Verdrag betreffende het recht zich te organiseren en collectief te onderhandelen, 1949 (nr. 98)

| d) | discriminatie:






  — | Verdrag betreffende gelijke beloning, 1951 (nr. 100) |
| --- | --- | --- |

d)

discriminatie:

—

Verdrag betreffende gelijke beloning, 1951 (nr. 100)

| — | Verdrag betreffende discriminatie (arbeid en beroep), 1958 (nr. 111) |
| --- | --- |

—

Verdrag betreffende discriminatie (arbeid en beroep), 1958 (nr. 111)

Aanvullende bepalingen:

| e) | werktijden:






  — | Verdrag van de IAO tot beperking van de arbeidsduur in nijverheidsondernemingen, 1919 (nr. 1) |
| --- | --- | --- |

e)

werktijden:

—

Verdrag van de IAO tot beperking van de arbeidsduur in nijverheidsondernemingen, 1919 (nr. 1)

| — | Verdrag van de IAO betreffende de toepassing van de wekelijkse rustdag in de industrie, 1921 (nr. 14) |
| --- | --- |

—

Verdrag van de IAO betreffende de toepassing van de wekelijkse rustdag in de industrie, 1921 (nr. 14)

| f) | vergoeding:






  — | Verdrag van de IAO betreffende de vaststelling van minimumlonen, 1970 (nr. 131) |
| --- | --- | --- |

f)

vergoeding:

—

Verdrag van de IAO betreffende de vaststelling van minimumlonen, 1970 (nr. 131)

| — | Verdrag van de IAO betreffende vakantie met behoud van loon (Herzien), 1970 (nr. 132) |
| --- | --- |

—

Verdrag van de IAO betreffende vakantie met behoud van loon (Herzien), 1970 (nr. 132)

| — | leefbaar loon: de aanvrager moet ervoor zorgen dat de lonen (exclusief belastingen, bonussen, toelagen of vergoedingen voor overwerk) die voor een normale werkweek (maximaal 48 uur) worden betaald, toereikend zijn om in de basisbehoeften (huisvesting, stroom, voeding, kleding, gezondheidszorg, onderwijs, drinkwater, kinderopvang en vervoer) van werknemers en een gezin van vier mensen te voorzien en het personeel daarnaast ook nog enige vrije bestedingsruimte bieden. De implementatie wordt gecontroleerd aan de hand van de SA8000-richtsnoeren (9) inzake vergoeding (“Remuneration”); |
| --- | --- |

—

leefbaar loon: de aanvrager moet ervoor zorgen dat de lonen (exclusief belastingen, bonussen, toelagen of vergoedingen voor overwerk) die voor een normale werkweek (maximaal 48 uur) worden betaald, toereikend zijn om in de basisbehoeften (huisvesting, stroom, voeding, kleding, gezondheidszorg, onderwijs, drinkwater, kinderopvang en vervoer) van werknemers en een gezin van vier mensen te voorzien en het personeel daarnaast ook nog enige vrije bestedingsruimte bieden. De implementatie wordt gecontroleerd aan de hand van de SA8000-richtsnoeren (9) inzake vergoeding (“Remuneration”);

| g) | gezondheid en veiligheid:






  — | Verdrag van de IAO betreffende veiligheid bij het gebruik van chemische stoffen bij de arbeid, 1981 (nr. 170) |
| --- | --- | --- |

g)

gezondheid en veiligheid:

—

Verdrag van de IAO betreffende veiligheid bij het gebruik van chemische stoffen bij de arbeid, 1981 (nr. 170)

| — | Verdrag van de IAO betreffende arbeidsveiligheid, gezondheid en het arbeidsmilieu, 1990 (nr. 155) |
| --- | --- |

—

Verdrag van de IAO betreffende arbeidsveiligheid, gezondheid en het arbeidsmilieu, 1990 (nr. 155)

| — | Verdrag van de IAO betreffende de bescherming van werknemers tegen beroepsrisico’s in het werkmilieu als gevolg van luchtverontreiniging, lawaai en trillingen, 1977 (nr. 148) |
| --- | --- |

—

Verdrag van de IAO betreffende de bescherming van werknemers tegen beroepsrisico’s in het werkmilieu als gevolg van luchtverontreiniging, lawaai en trillingen, 1977 (nr. 148)

| h) | sociale bescherming en inclusie:






  — | Verdrag van de IAO betreffende geneeskundige verzorging en uitkeringen bij ziekte, 1969 (nr. 130) |
| --- | --- | --- |

h)

sociale bescherming en inclusie:

—

Verdrag van de IAO betreffende geneeskundige verzorging en uitkeringen bij ziekte, 1969 (nr. 130)

| — | Verdrag van de IAO betreffende minimumnormen van sociale zekerheid, 1952 (nr. 102) |
| --- | --- |

—

Verdrag van de IAO betreffende minimumnormen van sociale zekerheid, 1952 (nr. 102)

| — | Verdrag van de IAO betreffende de prestaties bij arbeidsongevallen en beroepsziekten, 1964 (nr. 121) |
| --- | --- |

—

Verdrag van de IAO betreffende de prestaties bij arbeidsongevallen en beroepsziekten, 1964 (nr. 121)

| — | Verdrag van de IAO betreffende de gelijkheid van behandeling van vreemde arbeiders en eigen onderdanen voor de ongevallenverzekering, 1925 (nr. 19) |
| --- | --- |

—

Verdrag van de IAO betreffende de gelijkheid van behandeling van vreemde arbeiders en eigen onderdanen voor de ongevallenverzekering, 1925 (nr. 19)

| — | Verdrag van de IAO betreffende de bescherming van het moederschap, 2000 (nr. 183) |
| --- | --- |

—

Verdrag van de IAO betreffende de bescherming van het moederschap, 2000 (nr. 183)

| i) | rechtvaardig ontslag:






  — | Verdrag van de IAO betreffende de beëindiging van het dienstverband op initiatief van de werkgever, 1982 (nr. 158). |
| --- | --- | --- |

i)

rechtvaardig ontslag:

—

Verdrag van de IAO betreffende de beëindiging van het dienstverband op initiatief van de werkgever, 1982 (nr. 158).

Als de vrijheid van vereniging en het recht op collectieve onderhandelingen op de locatie bij wet beperkt is, mag het bedrijf de werknemers niet beperken in de ontwikkeling van alternatieve mechanismen om hun grieven te uiten en hun rechten op het gebied van de werkomgeving en de arbeidsvoorwaarden te beschermen, en erkent het bedrijf rechtmatige werknemersverenigingen waarmee het in overleg kan treden over kwesties met betrekking tot de werkplek.

Het auditproces omvat raadpleging van externe belanghebbenden van industrieonafhankelijke organisaties rondom de productielocaties, waaronder vakbonden, maatschappelijke organisaties, niet-gouvernementele organisaties en arbeidsmarktdeskundigen. Er vindt zinvolle raadpleging plaats van ten minste twee belanghebbenden van twee verschillende subgroepen. Als het nationale recht niet kan garanderen dat het niveau van maatschappelijk verantwoord ondernemen op de locatie overeenstemt met de bovengenoemde internationale verdragen, omvat het auditproces audits op locatie door een derde partij, bestaande uit onaangekondigde inspecties ter plaatse door beoordelaars die onafhankelijk zijn van de bedrijfstak.

Gedurende de geldigheidsduur van de EU-milieukeur moet de aanvrager de samengevatte resultaten en belangrijkste conclusies van de audits online publiceren, zodat consumenten die daar prijs op stellen zich kunnen informeren over de prestaties van hun leverancier (met inbegrip van details over a) hoeveel schendingen van de arbeidsrechten en de normen voor gezondheid en veiligheid op het werk hebben plaatsgevonden en hoe ernstig deze waren; b) een herstelstrategie — met inbegrip van preventie per UNGP-concept (United Nations Guiding Principles on Business and Human Rights — de leidende beginselen inzake bedrijfsleven en mensenrechten van de VN); c) beoordeling van de onderliggende oorzaken van aanhoudende schendingen, op basis van de raadpleging van de belanghebbenden — wie is geraadpleegd, welke kwesties zijn aan de orde gesteld, hoe heeft dit het plan met corrigerende maatregelen beïnvloed).

Beoordeling en controle:

De aanvrager moet aantonen dat aan deze eisen is voldaan door voor elk model waarvoor een milieukeur wordt aangevraagd een afschrift van de meest recente versie van hun gedragscode, die in overeenstemming moet zijn met de bovengenoemde bepalingen, en een afschrift van de ondersteunende auditverslagen met betrekking tot elke assemblagefabriek voor eindproducten te verstrekken, evenals een internetlink naar een onlinebron waar de resultaten en bevindingen gepubliceerd zijn.

Om te toetsen in hoeverre op productielocaties in de industrie sociale normen of gedragscodes worden nageleefd, worden onafhankelijke audits op locatie uitgevoerd door gekwalificeerde auditors, of, in landen die het IAO-verdrag betreffende de arbeidsinspectie (1947, nr. 81) hebben geratificeerd en waarvoor uit toezicht van de IAO is gebleken dat het nationale systeem voor arbeidsinspectie doeltreffend is (10) en de inspectiesystemen de bovengenoemde terreinen bestrijken (11), door arbeidsinspecteurs die door een overheidsinstantie zijn benoemd.

Als onderbouwing worden geldige certificeringen geaccepteerd, verstrekt in het kader van programma’s of inspectieprocedures van externe partijen die de naleving toetsen van de toepasselijke beginselen van de vermelde IAO-verdragen en de aanvullende voorwaarden met betrekking tot werktijden, vergoeding en gezondheid en veiligheid en raadpleging van externe belanghebbenden. Deze certificeringen mogen op de datum van de aanvraag niet ouder zijn dan twaalf maanden.

Criterium 10.   Informatie op de EU-milieukeur

Het logo van de EU-milieukeur mag op de verkoopverpakking van het product worden aangebracht. Als gebruik wordt gemaakt van het facultatieve etiket met tekstvak, dan bevat dit de volgende drie verklaringen:

| — | “Minder gevolgen voor het milieu”; |
| --- | --- |

—

“Minder gevolgen voor het milieu”;

| — | “Voldoet aan strenge voorschriften inzake schadelijke stoffen”; |
| --- | --- |

—

“Voldoet aan strenge voorschriften inzake schadelijke stoffen”;

| — | “Gecontroleerde prestaties”. |
| --- | --- |

—

“Gecontroleerde prestaties”.

De aanvrager moet de instructies voor het gebruik van het logo van de EU-milieukeur volgen die worden gegeven in de richtsnoeren voor het logo van de EU-milieukeur:

https://ec.europa.eu/environment/ecolabel/documents/logo_guidelines.pdf

Beoordeling en controle:

De aanvrager moet een verklaring verstrekken dat aan de eis is voldaan, alsmede een foto in hoge resolutie van de verkoopverpakking van het product waarop duidelijk het etiket, het registratie-/vergunningsnummer en, indien van toepassing, de verklaringen die samen met het etiket kunnen zijn afgebeeld, te zien zijn.

---

(1)  Zie voetnoot 16.

(2)  Zie voetnoot 17.

(3)  Zie voetnoot 18.

(4)  Zie voetnoot 19.

(5)  Zie voetnoot 21.

(6)  Zie voetnoot 22.

(7)  Zie voetnoot 23.

(8)  Zie voetnoot 24.

(9)  Zie voetnoot 25.

(10)  Zie voetnoot 21.

(11)  Zie voetnoot 21.

---

| 22.9.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 234/190 |
| --- | --- | --- | --- |

22.9.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 234/190

---

BESLUIT (EU) 2023/1810 VAN DE COMMISSIE

van 19 september 2023

betreffende een verzoek om uitgebreide cumulatie tussen Cambodja en Vietnam overeenkomstig artikel 56, lid 1, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2446 wat betreft de oorsprongsregels in het kader van het stelsel van algemene tariefpreferenties krachtens Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2446 voor bepaalde, bij de vervaardiging van rijwielen gebruikte materialen of onderdelen

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EU) nr. 952/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 9 oktober 2013 tot vaststelling van het douanewetboek van de Unie (1), en met name artikel 64, lid 3,

Gezien Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2446 van de Commissie van 28 juli 2015 tot aanvulling van Verordening (EU) nr. 952/2013 van het Europees Parlement en de Raad met nadere regels betreffende een aantal bepalingen van het douanewetboek van de Unie (2), en met name artikel 56,

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | In artikel 56, lid 1, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2446 is bepaald dat begunstigde landen die in aanmerking komen voor het stelsel van algemene preferenties (SAP) van de Europese Unie kunnen verzoeken om uitgebreide cumulatie met een land waarmee de Unie een vrijhandelsovereenkomst heeft gesloten overeenkomstig artikel XXIV van de huidige Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel (GATT). |
| --- | --- |

(1)

In artikel 56, lid 1, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2446 is bepaald dat begunstigde landen die in aanmerking komen voor het stelsel van algemene preferenties (SAP) van de Europese Unie kunnen verzoeken om uitgebreide cumulatie met een land waarmee de Unie een vrijhandelsovereenkomst heeft gesloten overeenkomstig artikel XXIV van de huidige Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel (GATT).

| (2) | In artikel 56, leden 1 en 2, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2446 zijn de voorwaarden uiteengezet waaronder de SAP-begunstigde landen op basis van uitgebreide cumulatie materialen mogen gebruiken die afkomstig zijn uit een land waarmee de Unie een vrijhandelsovereenkomst heeft gesloten overeenkomstig artikel XXIV van de GATT. Artikel 56, lid 1, bepaalt met name dat een dergelijke cumulatie alleen mag worden toegepast nadat de bij de uitgebreide cumulatie betrokken landen zich ertoe hebben verbonden om aan de SAP-oorsprongsregels, de in de vrijhandelsovereenkomst tussen de EU en Vietnam vastgestelde oorsprongsregels en alle andere bepalingen betreffende de toepassing van de oorsprongsregels te voldoen of ervoor te zorgen dat daaraan wordt voldaan, en de nodige administratieve samenwerking te verlenen die nodig is om de juiste toepassing van deze regels te waarborgen, zowel met de Unie als tussen hen onderling. |
| --- | --- |

(2)

In artikel 56, leden 1 en 2, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2446 zijn de voorwaarden uiteengezet waaronder de SAP-begunstigde landen op basis van uitgebreide cumulatie materialen mogen gebruiken die afkomstig zijn uit een land waarmee de Unie een vrijhandelsovereenkomst heeft gesloten overeenkomstig artikel XXIV van de GATT. Artikel 56, lid 1, bepaalt met name dat een dergelijke cumulatie alleen mag worden toegepast nadat de bij de uitgebreide cumulatie betrokken landen zich ertoe hebben verbonden om aan de SAP-oorsprongsregels, de in de vrijhandelsovereenkomst tussen de EU en Vietnam vastgestelde oorsprongsregels en alle andere bepalingen betreffende de toepassing van de oorsprongsregels te voldoen of ervoor te zorgen dat daaraan wordt voldaan, en de nodige administratieve samenwerking te verlenen die nodig is om de juiste toepassing van deze regels te waarborgen, zowel met de Unie als tussen hen onderling.

| (3) | De Commissie neemt overeenkomstig haar interne procedures een besluit over een dergelijk verzoek. |
| --- | --- |

(3)

De Commissie neemt overeenkomstig haar interne procedures een besluit over een dergelijk verzoek.

| (4) | Bij brief van 2 december 2022 heeft Cambodja op grond van artikel 56, lid 1, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2446 een verzoek om uitgebreide cumulatie met Vietnam ingediend. Het verzoek betreft bepaalde materialen of onderdelen die worden gebruikt bij de vervaardiging van rijwielen van oorsprong uit Vietnam als materialen van oorsprong uit Cambodja voor de productie en uitvoer naar de Europese Unie onder de posten 87.11, 87.12 en 95.03 van het geharmoniseerd systeem (GS) volgens de SAP-tariefpreferenties. |
| --- | --- |

(4)

Bij brief van 2 december 2022 heeft Cambodja op grond van artikel 56, lid 1, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2446 een verzoek om uitgebreide cumulatie met Vietnam ingediend. Het verzoek betreft bepaalde materialen of onderdelen die worden gebruikt bij de vervaardiging van rijwielen van oorsprong uit Vietnam als materialen van oorsprong uit Cambodja voor de productie en uitvoer naar de Europese Unie onder de posten 87.11, 87.12 en 95.03 van het geharmoniseerd systeem (GS) volgens de SAP-tariefpreferenties.

| (5) | Ter ondersteuning van zijn verzoek herinnerde Cambodja eraan dat, aangezien Vietnam sinds 1 januari 2023 is geschrapt van de lijst van begunstigde landen in het kader van de algemene SAP-regeling, de Vietnamese materialen of onderdelen die bij de vervaardiging van rijwielen worden gebruikt als niet van oorsprong worden beschouwd en daarom kunnen de Cambodjaanse rijwielproducenten Cambodjaanse rijwielen niet rechtenvrij in de Unie brengen. Tegelijkertijd moet de Cambodjaanse rijwielindustrie, om haar economie te diversifiëren en duizenden mensen werkgelegenheid en bestaansmiddelen te blijven bieden, toegang houden tot bepaalde materialen of onderdelen die worden gebruikt voor de vervaardiging van rijwielen van oorsprong uit Vietnam in het kader van uitgebreide cumulatie als bedoeld in artikel 56, lid 1, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2446. |
| --- | --- |

(5)

Ter ondersteuning van zijn verzoek herinnerde Cambodja eraan dat, aangezien Vietnam sinds 1 januari 2023 is geschrapt van de lijst van begunstigde landen in het kader van de algemene SAP-regeling, de Vietnamese materialen of onderdelen die bij de vervaardiging van rijwielen worden gebruikt als niet van oorsprong worden beschouwd en daarom kunnen de Cambodjaanse rijwielproducenten Cambodjaanse rijwielen niet rechtenvrij in de Unie brengen. Tegelijkertijd moet de Cambodjaanse rijwielindustrie, om haar economie te diversifiëren en duizenden mensen werkgelegenheid en bestaansmiddelen te blijven bieden, toegang houden tot bepaalde materialen of onderdelen die worden gebruikt voor de vervaardiging van rijwielen van oorsprong uit Vietnam in het kader van uitgebreide cumulatie als bedoeld in artikel 56, lid 1, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2446.

| (6) | Het verzoek gaat vergezeld van een gezamenlijke verbintenis tussen Cambodja en Vietnam inzake administratieve samenwerking in het kader van artikel 56, lid 1, punt a), van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2446, om enerzijds de naleving te waarborgen van de relevante oorsprongsregels in het kader van de vrijhandelsovereenkomst EU-Vietnam voor materialen van oorsprong uit Vietnam die worden gebruikt bij de vervaardiging van rijwielen in Cambodja en de oorsprongsregels in het kader van het SAP met betrekking tot de producten die door Cambodja naar de Unie worden uitgevoerd, en anderzijds de administratieve samenwerking te verlenen, zowel met de Unie als tussen hen onderling. |
| --- | --- |

(6)

Het verzoek gaat vergezeld van een gezamenlijke verbintenis tussen Cambodja en Vietnam inzake administratieve samenwerking in het kader van artikel 56, lid 1, punt a), van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2446, om enerzijds de naleving te waarborgen van de relevante oorsprongsregels in het kader van de vrijhandelsovereenkomst EU-Vietnam voor materialen van oorsprong uit Vietnam die worden gebruikt bij de vervaardiging van rijwielen in Cambodja en de oorsprongsregels in het kader van het SAP met betrekking tot de producten die door Cambodja naar de Unie worden uitgevoerd, en anderzijds de administratieve samenwerking te verlenen, zowel met de Unie als tussen hen onderling.

| (7) | De bovengenoemde gezamenlijke verbintenis bevat in de bijlagen een lijst van materialen of onderdelen die worden gebruikt bij de vervaardiging van rijwielen van Vietnamese oorsprong waarop de uitgebreide cumulatie van toepassing is, onder de GS-hoofdstukken 32, 38, 39, 40, 48, 49, 73, 74, 76, 85, 83 en 87, alsmede de lijst van adressen en contactgegevens van de Cambodjaanse en Vietnamese overheidsinstanties die verantwoordelijk zijn voor de afgifte en controle van het bewijs van oorsprong. |
| --- | --- |

(7)

De bovengenoemde gezamenlijke verbintenis bevat in de bijlagen een lijst van materialen of onderdelen die worden gebruikt bij de vervaardiging van rijwielen van Vietnamese oorsprong waarop de uitgebreide cumulatie van toepassing is, onder de GS-hoofdstukken 32, 38, 39, 40, 48, 49, 73, 74, 76, 85, 83 en 87, alsmede de lijst van adressen en contactgegevens van de Cambodjaanse en Vietnamese overheidsinstanties die verantwoordelijk zijn voor de afgifte en controle van het bewijs van oorsprong.

| (8) | De Commissie heeft het verzoek van Cambodja, met inbegrip van de gezamenlijke verbintenis tussen Cambodja en Vietnam betreffende administratieve samenwerking en de bijlagen daarbij, onderzocht en is tot de conclusie gekomen dat is voldaan aan de voorwaarden voor de verlening van uitgebreide cumulatie voor de materialen of onderdelen die worden gebruikt bij de vervaardiging van rijwielen van oorsprong uit Vietnam die als materialen van oorsprong uit Cambodja worden gebruikt voor de vervaardiging en uitvoer van rijwielen naar de Unie in het kader van het SAP. Cambodja is momenteel een SAP-begunstigd land in de zin van artikel 2, punt d), van Verordening (EU) nr. 978/2012 van het Europees Parlement en de Raad (3). Ook komen rijwielen niet voor op de lijst van producten waarvoor de tariefpreferenties die aan Cambodja zijn toegekend in het kader van de in artikel 1, lid 2, punt 1, a), van de SAP-verordening bedoelde algemene regeling, tijdelijk zijn ingetrokken bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2020/550 van de Commissie (4). |
| --- | --- |

(8)

De Commissie heeft het verzoek van Cambodja, met inbegrip van de gezamenlijke verbintenis tussen Cambodja en Vietnam betreffende administratieve samenwerking en de bijlagen daarbij, onderzocht en is tot de conclusie gekomen dat is voldaan aan de voorwaarden voor de verlening van uitgebreide cumulatie voor de materialen of onderdelen die worden gebruikt bij de vervaardiging van rijwielen van oorsprong uit Vietnam die als materialen van oorsprong uit Cambodja worden gebruikt voor de vervaardiging en uitvoer van rijwielen naar de Unie in het kader van het SAP. Cambodja is momenteel een SAP-begunstigd land in de zin van artikel 2, punt d), van Verordening (EU) nr. 978/2012 van het Europees Parlement en de Raad (3). Ook komen rijwielen niet voor op de lijst van producten waarvoor de tariefpreferenties die aan Cambodja zijn toegekend in het kader van de in artikel 1, lid 2, punt 1, a), van de SAP-verordening bedoelde algemene regeling, tijdelijk zijn ingetrokken bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2020/550 van de Commissie (4).

| (9) | Gezien het bovenstaande moet Cambodja de mogelijkheid krijgen om uitgebreide cumulatie toe te passen op bepaalde materialen of onderdelen die worden gebruikt bij de productie van rijwielen onder de GS-hoofdstukken 32, 38, 39, 40, 48, 49, 73, 74, 76, 83, 85 en 87 van Vietnamese oorsprong, voor de vervaardiging van rijwielen onder de GS-posten 87.11 en 87.12. Aangezien de gevraagde producten van post 95.03 reeds rechtenvrij zijn, wordt deze post niet in onderhavig besluit opgenomen. |
| --- | --- |

(9)

Gezien het bovenstaande moet Cambodja de mogelijkheid krijgen om uitgebreide cumulatie toe te passen op bepaalde materialen of onderdelen die worden gebruikt bij de productie van rijwielen onder de GS-hoofdstukken 32, 38, 39, 40, 48, 49, 73, 74, 76, 83, 85 en 87 van Vietnamese oorsprong, voor de vervaardiging van rijwielen onder de GS-posten 87.11 en 87.12. Aangezien de gevraagde producten van post 95.03 reeds rechtenvrij zijn, wordt deze post niet in onderhavig besluit opgenomen.

| (10) | De attesten van oorsprong die zijn opgesteld voor de producten die zijn vervaardigd met gebruikmaking van cumulatie, moeten een specifieke vermelding bevatten om te bepalen wanneer cumulatie overeenkomstig bijlage 22-07 bij Uitvoeringsverordening (EU) 2015/2447 van de Commissie (5) wordt toegepast. |
| --- | --- |

(10)

De attesten van oorsprong die zijn opgesteld voor de producten die zijn vervaardigd met gebruikmaking van cumulatie, moeten een specifieke vermelding bevatten om te bepalen wanneer cumulatie overeenkomstig bijlage 22-07 bij Uitvoeringsverordening (EU) 2015/2447 van de Commissie (5) wordt toegepast.

| (11) | De bij dit besluit toegestane cumulatie moet van toepassing zijn tot en met de in artikel 43, lid 3, van Verordening (EU) nr. 978/2012 vastgestelde datum. |
| --- | --- |

(11)

De bij dit besluit toegestane cumulatie moet van toepassing zijn tot en met de in artikel 43, lid 3, van Verordening (EU) nr. 978/2012 vastgestelde datum.

| (12) | De Europese Commissie zal toezicht houden op de ontwikkeling van de invoer die voortvloeit uit de cumulatie overeenkomstig dit besluit, |
| --- | --- |

(12)

De Europese Commissie zal toezicht houden op de ontwikkeling van de invoer die voortvloeit uit de cumulatie overeenkomstig dit besluit,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

Cambodja wordt hierbij gemachtigd om, overeenkomstig artikel 56, lid 1, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2446, in het kader van uitgebreide cumulatie de in bijlage I vermelde materialen of onderdelen van oorsprong uit Vietnam die worden gebruikt bij de vervaardiging van rijwielen overeenkomstig bijlage II bij Protocol 1 van de vrijhandelsovereenkomst EU-Vietnam te gebruiken om de in bijlage II vermelde rijwielen in het kader van de preferentiële SAP-douanerechten te vervaardigen en naar de Unie uit te voeren, op voorwaarde dat Cambodja op het moment van uitvoer van het product naar de Unie een SAP-begunstigd land blijft als bedoeld in artikel 2, punt d), van Verordening (EU) nr. 978/2012 en de in artikel 1, lid 2, van die verordening bedoelde preferentiële regelingen voor de in bijlage II vermelde rijwielen niet tijdelijk worden ingetrokken overeenkomstig artikel 19 van Verordening (EU) nr. 978/2012 en op voorwaarde dat de oorsprongsregels van titel II, hoofdstuk 1, afdeling 2, onderafdeling 2, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2446 van toepassing zijn.

Artikel 2

Voor attesten van oorsprong die door exporteurs in Cambodja zijn opgesteld voor de in artikel 1 bedoelde producten, moet als oorsprongscriterium in bijlage 22-07 bij Verordening (EU) 2015/2447 de vermelding “extended cumulation with Vietnam” (voetnoot 6, punt d)) worden gebruikt.

Artikel 3

De bevoegde autoriteiten van Cambodja doen de Commissie uiterlijk aan het einde van de maand die volgt op elk kalenderkwartaal een driemaandelijks verslag over de toepassing van de in artikel 1 bedoelde cumulatie toekomen. Dit verslag bevat de lijst van attesten van oorsprong die in de afgelopen periode zijn opgesteld voor de in artikel 1 bedoelde producten, de betrokken exporteurs, geïdentificeerd aan de hand van hun REX-nummer, de hoeveelheden en de GS-posten van materialen of onderdelen die zijn gebruikt bij de vervaardiging van rijwielen van oorsprong uit Vietnam en de hoeveelheden rijwielen die naar de Unie zijn uitgevoerd.

Artikel 4

De producten die in het kader van de in artikel 1 bedoelde cumulatie zijn geproduceerd, komen in aanmerking voor de in artikel 1, lid 2, punt 1, a), van Verordening (EU) nr. 978/2012 bedoelde algemene regeling wanneer zij tot de in artikel 43, lid 3, van die verordening vastgestelde datum in de Unie worden ingevoerd.

Artikel 5

Dit besluit treedt in werking op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Gedaan te Brussel, 19 september 2023.

Voor de Commissie

De voorzitter

Ursula VON DER LEYEN

---

(1)  
  PB L 269 van 10.10.2013, blz. 1.

1

(2)  
  PB L 343 van 29.12.2015, blz. 1.

2

(3)  Verordening (EU) nr. 978/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 houdende toepassing van een schema van algemene tariefpreferenties en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 732/2008 van de Raad (PB L 303 van 31.10.2012, blz. 1).

3

(4)  Gedelegeerde Verordening (EU) 2020/550 van de Commissie van 12 februari 2020 tot wijziging van de bijlagen II en IV bij Verordening (EU) nr. 978/2012 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de tijdelijke intrekking van de in artikel 1, lid 2, van Verordening (EU) nr. 978/2012 bedoelde regeling voor bepaalde producten van oorsprong uit het Koninkrijk Cambodja (PB L 127 van 22.4.2020, blz. 1).

4

(5)  Uitvoeringsverordening (EU) 2015/2447 van de Commissie van 24 november 2015 houdende nadere uitvoeringsvoorschriften voor enkele bepalingen van Verordening (EU) nr. 952/2013 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van het douanewetboek van de Unie (PB L 343 van 29.12.2015, blz. 558).

5

---

BIJLAGE I

Materialen of onderdelen die worden gebruikt bij de productie van rijwielen van oorsprong uit Vietnam overeenkomstig de regels van Protocol 1 bij de vrijhandelsovereenkomst EU-Vietnam, die moeten worden gecumuleerd bij de vervaardiging van rijwielen in Cambodja in het kader van uitgebreide cumulatie

| Code GS 2022 | Omschrijving |
| --- | --- |
| 3208 90 | - | andere |

Code GS 2022

Omschrijving

3208 90

-

andere

3209 90

| - | andere |
| --- | --- |

-

andere

3814 00

| - | Organische oplosmiddelen en verdunners, van gemengde samenstelling, elders genoemd noch elders onder begrepen; preparaten voor het verwijderen van verf en vernis |
| --- | --- |

-

Organische oplosmiddelen en verdunners, van gemengde samenstelling, elders genoemd noch elders onder begrepen; preparaten voor het verwijderen van verf en vernis

3923 50

| - | stoppen, deksels, capsules en andere sluitingen |
| --- | --- |

-

stoppen, deksels, capsules en andere sluitingen

3923 90

| - | andere |
| --- | --- |

-

andere

4011 50

| - | van de soort gebruikt voor rijwielen |
| --- | --- |

-

van de soort gebruikt voor rijwielen

4012 90

| - | andere |
| --- | --- |

-

andere

4013 20

| - | van de soort gebruikt voor rijwielen |
| --- | --- |

-

van de soort gebruikt voor rijwielen

4016 99

| - - | andere |
| --- | --- |

- -

andere

4819 10

| - | dozen van gegolfd papier of van gegolfd karton |
| --- | --- |

-

dozen van gegolfd papier of van gegolfd karton

4819 20

| - | vouwdozen, andere dan van gegolfd papier of van gegolfd karton |
| --- | --- |

-

vouwdozen, andere dan van gegolfd papier of van gegolfd karton

4821 10

| - | bedrukt |
| --- | --- |

-

bedrukt

4823 90

| - | andere |
| --- | --- |

-

andere

4908 90

| - | andere |
| --- | --- |

-

andere

4911 99

| - - | andere |
| --- | --- |

- -

andere

7303 00

Buizen, pijpen en holle profielen, van gietijzer

7304 90

| - | andere |
| --- | --- |

-

andere

7307 99

| - - | andere |
| --- | --- |

- -

andere

7315 11

| - - | rolkettingen |
| --- | --- |

- -

rolkettingen

7318 22

| - - | andere sluitringen |
| --- | --- |

- -

andere sluitringen

7318 24

| - - | splitpennen en splitbouten, stelpennen en stelbouten en spieën |
| --- | --- |

- -

splitpennen en splitbouten, stelpennen en stelbouten en spieën

7326 90

| - | andere |
| --- | --- |

-

andere

7415 33

| - - | schroeven; bouten en moeren |
| --- | --- |

- -

schroeven; bouten en moeren

7601 20

| - | aluminiumlegeringen |
| --- | --- |

-

aluminiumlegeringen

7606 92

| - - | van aluminiumlegeringen |
| --- | --- |

- -

van aluminiumlegeringen

7608 10

| - | van niet-gelegeerd aluminium |
| --- | --- |

-

van niet-gelegeerd aluminium

7608 20

| - | van aluminiumlegeringen |
| --- | --- |

-

van aluminiumlegeringen

7616 10

| - | draadnagels, spijkers, aangepunte krammen, schroeven, bouten, moeren, haken met schroefdraad, klinknagels en klinkbouten, splitpennen, spiebouten, spieën, sluitringen en dergelijke artikelen |
| --- | --- |

-

draadnagels, spijkers, aangepunte krammen, schroeven, bouten, moeren, haken met schroefdraad, klinknagels en klinkbouten, splitpennen, spiebouten, spieën, sluitringen en dergelijke artikelen

8302 50

| - | hoedhaken, jashaken, kapstokken, plankdragers en dergelijke artikelen |
| --- | --- |

-

hoedhaken, jashaken, kapstokken, plankdragers en dergelijke artikelen

8311 30

| - | beklede staven en gevulde draad voor het lassen of solderen met de steekvlam, van onedel metaal |
| --- | --- |

-

beklede staven en gevulde draad voor het lassen of solderen met de steekvlam, van onedel metaal

8507 60

| - | lithiumionaccumulatoren |
| --- | --- |

-

lithiumionaccumulatoren

8528 72

| - - | andere, voor kleurenweergave |
| --- | --- |

- -

andere, voor kleurenweergave

8537 10

| - | voor een spanning van niet meer dan 1 000  V |
| --- | --- |

-

voor een spanning van niet meer dan 1 000  V

8714 10

| - | van motorrijwielen |
| --- | --- |

-

van motorrijwielen

8714 91

| - - | frames en vorken, alsmede delen daarvan |
| --- | --- |

- -

frames en vorken, alsmede delen daarvan

8714 92

| - - | velgen en spaken |
| --- | --- |

- -

velgen en spaken

8714 93

| - - | naven (andere dan remnaven) en tandwielen voor vrijloop (freewheels) |
| --- | --- |

- -

naven (andere dan remnaven) en tandwielen voor vrijloop (freewheels)

8714 94

| - - | remmen, remnaven daaronder begrepen, alsmede delen daarvan |
| --- | --- |

- -

remmen, remnaven daaronder begrepen, alsmede delen daarvan

8714 95

| - - | zadels |
| --- | --- |

- -

zadels

8714 96

| - - | pedalen en pedaalaandrijvingen, alsmede delen daarvan |
| --- | --- |

- -

pedalen en pedaalaandrijvingen, alsmede delen daarvan

8714 99

| - - | andere |
| --- | --- |

- -

andere

---

BIJLAGE II

Afgewerkte rijwielen vervaardigd in Cambodja in het kader van uitgebreide cumulatie met Vietnam

| GS-2022-code | Omschrijving |
| --- | --- |
| 8711 60 | - | met een elektromotor voor voortbeweging |

GS-2022-code

Omschrijving

8711 60

-

met een elektromotor voor voortbeweging

8712 00

Rijwielen (bakfietsen daaronder begrepen), zonder motor

---

| 22.9.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 234/196 |
| --- | --- | --- | --- |

22.9.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 234/196

---

UITVOERINGSBESLUIT (EU) 2023/1811 VAN DE COMMISSIE

van 20 september 2023

tot wijziging van Uitvoeringsbesluit (EU) 2020/1550 door vaststelling van het programma voor controles van de Commissie voor 2024 in de lidstaten ter verificatie van de toepassing van de agro-voedselketenwetgeving van de Unie

DE EUROPESE COMMISSIE,

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gezien Verordening (EU) 2017/625 van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2017 betreffende officiële controles en andere officiële activiteiten die worden uitgevoerd om de toepassing van de levensmiddelen- en diervoederwetgeving en van de voorschriften inzake diergezondheid, dierenwelzijn, plantgezondheid en gewasbeschermingsmiddelen te waarborgen, tot wijziging van de Verordeningen (EG) nr. 999/2001, (EG) nr. 396/2005, (EG) nr. 1069/2009, (EG) nr. 1107/2009, (EU) nr. 1151/2012, (EU) nr. 652/2014, (EU) 2016/429 en (EU) 2016/2031 van het Europees Parlement en de Raad, de Verordeningen (EG) nr. 1/2005 en (EG) nr. 1099/2009 van de Raad en de Richtlijnen 98/58/EG, 1999/74/EG, 2007/43/EG, 2008/119/EG en 2008/120/EG van de Raad, en tot intrekking van de Verordeningen (EG) nr. 854/2004 en (EG) nr. 882/2004 van het Europees Parlement en de Raad, de Richtlijnen 89/608/EEG, 89/662/EEG, 90/425/EEG, 91/496/EEG, 96/23/EG, 96/93/EG en 97/78/EG van de Raad en Besluit 92/438/EEG van de Raad (verordening officiële controles) (1), en met name artikel 118, lid 1, punt b),

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | De verantwoordelijkheid om de agro-voedselketenwetgeving van de Unie te handhaven berust bij de lidstaten, waarvan de bevoegde autoriteiten door de organisatie van officiële controles de effectieve naleving en handhaving van de desbetreffende voorschriften van de Unie monitoren en verifiëren. Parallel aan deze monitoring en verificatie is in artikel 116 van Verordening (EU) 2017/625 bepaald dat deskundigen van de Commissie controles, onder meer audits, in elke lidstaat moeten uitvoeren om de toepassing van de wetgeving van de Unie te verifiëren. Deze deskundigen van de Commissie moeten, rekening houdend met synergieën met de controleregelingen in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, de controles uitvoeren op het gebied van de voedsel- en diervoederveiligheid, diergezondheid en dierenwelzijn, plantgezondheid, gewasbeschermingsmiddelen en de werking van de nationale controlesystemen en van de bevoegde autoriteiten die deze systemen toepassen. |
| --- | --- |

(1)

De verantwoordelijkheid om de agro-voedselketenwetgeving van de Unie te handhaven berust bij de lidstaten, waarvan de bevoegde autoriteiten door de organisatie van officiële controles de effectieve naleving en handhaving van de desbetreffende voorschriften van de Unie monitoren en verifiëren. Parallel aan deze monitoring en verificatie is in artikel 116 van Verordening (EU) 2017/625 bepaald dat deskundigen van de Commissie controles, onder meer audits, in elke lidstaat moeten uitvoeren om de toepassing van de wetgeving van de Unie te verifiëren. Deze deskundigen van de Commissie moeten, rekening houdend met synergieën met de controleregelingen in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, de controles uitvoeren op het gebied van de voedsel- en diervoederveiligheid, diergezondheid en dierenwelzijn, plantgezondheid, gewasbeschermingsmiddelen en de werking van de nationale controlesystemen en van de bevoegde autoriteiten die deze systemen toepassen.

| (2) | In de hoofdstukken 1 tot en met 10 van de bijlage bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2020/1550 van de Commissie (2) is een meerjarig controleprogramma vastgesteld dat door deskundigen van de Commissie in de lidstaten moet worden uitgevoerd om de toepassing van de agro-voedselketenwetgeving van de Unie voor de periode 2021-2025 te verifiëren, in overeenstemming met de ambtstermijn van de Commissie en haar prioriteiten. |
| --- | --- |

(2)

In de hoofdstukken 1 tot en met 10 van de bijlage bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2020/1550 van de Commissie (2) is een meerjarig controleprogramma vastgesteld dat door deskundigen van de Commissie in de lidstaten moet worden uitgevoerd om de toepassing van de agro-voedselketenwetgeving van de Unie voor de periode 2021-2025 te verifiëren, in overeenstemming met de ambtstermijn van de Commissie en haar prioriteiten.

| (3) | Overeenkomstig artikel 118, lid 1, punt b), van Verordening (EU) 2017/625 moet hoofdstuk 11 van de bijlage bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2020/1550 tot vaststelling van het programma voor controles van de Commissie voor het volgende jaar uiterlijk aan het einde van elk jaar aan de lidstaten worden meegedeeld. Hoofdstuk 11 moet worden bijgewerkt om rekening te houden met het programma voor voor 2024 geplande controles van de Commissie. |
| --- | --- |

(3)

Overeenkomstig artikel 118, lid 1, punt b), van Verordening (EU) 2017/625 moet hoofdstuk 11 van de bijlage bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2020/1550 tot vaststelling van het programma voor controles van de Commissie voor het volgende jaar uiterlijk aan het einde van elk jaar aan de lidstaten worden meegedeeld. Hoofdstuk 11 moet worden bijgewerkt om rekening te houden met het programma voor voor 2024 geplande controles van de Commissie.

| (4) | Uitvoeringsbesluit (EU) 2020/1550 moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd. |
| --- | --- |

(4)

Uitvoeringsbesluit (EU) 2020/1550 moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

| (5) | Aangezien deze wijziging betrekking heeft op het jaarlijkse controleprogramma voor 2024, dat van toepassing is met ingang van 1 januari 2024, moet de toepassingsdatum van dit besluit worden uitgesteld zodat zij samenvalt met die datum, |
| --- | --- |

(5)

Aangezien deze wijziging betrekking heeft op het jaarlijkse controleprogramma voor 2024, dat van toepassing is met ingang van 1 januari 2024, moet de toepassingsdatum van dit besluit worden uitgesteld zodat zij samenvalt met die datum,

HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

De bijlage bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2020/1550 wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij dit besluit.

Artikel 2

Dit besluit treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Het is van toepassing met ingang van 1 januari 2024.

Gedaan te Brussel, 20 september 2023.

Voor de Commissie

De voorzitter

Ursula VON DER LEYEN

---

(1)  
  PB L 95 van 7.4.2017, blz. 1.

1

(2)  Uitvoeringsbesluit (EU) 2020/1550 van de Commissie van 23 oktober 2020 tot vaststelling van het meerjarig controleprogramma voor de periode 2021-2025 dat door deskundigen van de Commissie in de lidstaten moet worden uitgevoerd om de toepassing van de agro-voedselketenwetgeving van de Unie te verifiëren (PB L 354 van 26.10.2020, blz. 9).

2

---

BIJLAGE

De bijlage bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2020/1550 wordt als volgt gewijzigd:

| 1) | In de zesde alinea wordt de tweede zin vervangen door:

  “Hoofdstuk 11 bevat het controleprogramma voor 2024.”. |
| --- | --- |

1)

In de zesde alinea wordt de tweede zin vervangen door:

“Hoofdstuk 11 bevat het controleprogramma voor 2024.”.

| 2) | Hoofdstuk 11 wordt vervangen door:
  “11.   Controleprogramma voor 2024









  Gebied | Prioritair gebied | Aandachtsgebied in 2024 |
| --- | --- | --- | --- |
| Levensmiddelen en veiligheid van levensmiddelen | Levensmiddelen van dierlijke oorsprong | Veiligheid van vlees van zoogdieren en vogels en producten daarvan
  Veiligheid van melk en producten daarvan
  Veiligheid van visserijproducten |
| Levensmiddelen van niet-dierlijke oorsprong | Microbiologische veiligheid |
| Residuen in levende dieren en levensmiddelen van dierlijke oorsprong | Chemische veiligheid — residuen |
| Diervoeder en veiligheid van diervoeder | Veiligheid van diervoeder | Algemene diervoederhygiëne (inclusief gemedicineerde diervoeders) |
| Dierlijke bijproducten en afgeleide producten |
| Diergezondheid | Ziekten van categorie A van Verordening (EU) 2016/429 | Afrikaanse varkenspest
  Hoogpathogene aviaire influenza
  Schapen- en geitenpokken |
| Ziekten van categorieën B en C van Verordening (EU) 2016/429 | Visziekten
  Monitoringsysteem voor ziekten van categorieën B en C |
| Paraatheid & preventie | Noodplanning onderzocht in het kader van audits in verband met Afrikaanse varkenspest en hoogpathogene aviaire influenza |
| Dierenwelzijn | Op het landbouwbedrijf/de kwekerij | Kalkoenen
  Vis (inclusief bij de slacht en het vervoer) |
| Plantgezondheid | Uitbraken van plantenplagen | Uitbraken van plantenplagen die een aanzienlijke bedreiging vormen |
| Vervoer van planten, plantaardige producten en ander materiaal binnen de Unie | Plantenpaspoorten |
| Paraatheid & preventie | Programma’s voor fytosanitair onderzoek |
| Gewasbeschermingsmiddelen en de richtlijn duurzaam gebruik van pesticiden | Gewasbeschermingsmiddelen | Chemische veiligheid (toelating, in de handel brengen en gebruik van bestrijdingsmiddelen, illegale bestrijdingsmiddelen, residuen van bestrijdingsmiddelen) |
| Voedselkwaliteit | Biologische landbouw | Biologische landbouw |
| Binnenkomst in de Unie van dieren en goederen uit derde landen | Officiële controles van dieren en goederen | Dieren en goederen |
| AMR | Monitoring van resistentie tegen antimicrobiële stoffen (AMR) bij zoönotische en commensale bacteriën | AMR bij zoönotische en commensale bacteriën |
| Algemene aspecten van de agro-voedselketen | Follow-up van auditaanbevelingen | Algemene en sectorale follow-up van auditaanbevelingen |
| Genetisch gemodificeerde organismen (ggo’s) | Ggo’s |
| Noodsituaties, opkomende problemen en nieuwe ontwikkelingen | Noodsituaties, opkomende problemen en nieuwe ontwikkelingen” |

2)

Hoofdstuk 11 wordt vervangen door:

“11.   Controleprogramma voor 2024

Gebied

Prioritair gebied

Aandachtsgebied in 2024

Levensmiddelen en veiligheid van levensmiddelen

Levensmiddelen van dierlijke oorsprong

Veiligheid van vlees van zoogdieren en vogels en producten daarvan

Veiligheid van melk en producten daarvan

Veiligheid van visserijproducten

Levensmiddelen van niet-dierlijke oorsprong

Microbiologische veiligheid

Residuen in levende dieren en levensmiddelen van dierlijke oorsprong

Chemische veiligheid — residuen

Diervoeder en veiligheid van diervoeder

Veiligheid van diervoeder

Algemene diervoederhygiëne (inclusief gemedicineerde diervoeders)

Dierlijke bijproducten en afgeleide producten

Diergezondheid

Ziekten van categorie A van Verordening (EU) 2016/429

Afrikaanse varkenspest

Hoogpathogene aviaire influenza

Schapen- en geitenpokken

Ziekten van categorieën B en C van Verordening (EU) 2016/429

Visziekten

Monitoringsysteem voor ziekten van categorieën B en C

Paraatheid & preventie

Noodplanning onderzocht in het kader van audits in verband met Afrikaanse varkenspest en hoogpathogene aviaire influenza

Dierenwelzijn

Op het landbouwbedrijf/de kwekerij

Kalkoenen

Vis (inclusief bij de slacht en het vervoer)

Plantgezondheid

Uitbraken van plantenplagen

Uitbraken van plantenplagen die een aanzienlijke bedreiging vormen

Vervoer van planten, plantaardige producten en ander materiaal binnen de Unie

Plantenpaspoorten

Paraatheid & preventie

Programma’s voor fytosanitair onderzoek

Gewasbeschermingsmiddelen en de richtlijn duurzaam gebruik van pesticiden

Gewasbeschermingsmiddelen

Chemische veiligheid (toelating, in de handel brengen en gebruik van bestrijdingsmiddelen, illegale bestrijdingsmiddelen, residuen van bestrijdingsmiddelen)

Voedselkwaliteit

Biologische landbouw

Biologische landbouw

Binnenkomst in de Unie van dieren en goederen uit derde landen

Officiële controles van dieren en goederen

Dieren en goederen

AMR

Monitoring van resistentie tegen antimicrobiële stoffen (AMR) bij zoönotische en commensale bacteriën

AMR bij zoönotische en commensale bacteriën

Algemene aspecten van de agro-voedselketen

Follow-up van auditaanbevelingen

Algemene en sectorale follow-up van auditaanbevelingen

Genetisch gemodificeerde organismen (ggo’s)

Ggo’s

Noodsituaties, opkomende problemen en nieuwe ontwikkelingen

Noodsituaties, opkomende problemen en nieuwe ontwikkelingen”

---

REGLEMENTEN VAN ORDE EN REGLEMENTEN VOOR DE PROCESVOERING

| 22.9.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 234/200 |
| --- | --- | --- | --- |

22.9.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 234/200

---

BESLUIT Nr. 37-2023 VAN DE EUROPESE REKENKAMER (ERK) INZAKE DE TOEGANG VAN HET PUBLIEK TOT DOCUMENTEN VAN DE ERK

DE EUROPESE REKENKAMER (ERK),

Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 15, lid 3,

Gezien het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, en met name artikel 42,

Gezien haar reglement van orde (1), en met name artikel 35,

Gezien Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (2), met name artikel 258, lid 1, tweede zin, en artikel 259, lid 1,

Gezien Verordening (EU) 2018/1725 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2018 betreffende de bescherming natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de instellingen, organen en instanties van de Unie en betreffende het vrije verkeer van die gegevens, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 45/2001 en Besluit nr. 1247/2002/EG (3),

Gezien Besluit nr. 6-2019 van de Europese Rekenkamer over het opendatabeleid en het hergebruik van documenten (4),

Gezien Besluit nr. 41/2021 van de Rekenkamer betreffende de veiligheidsvoorschriften voor de bescherming van gerubriceerde EU-informatie (EUCI) (5),

Gezien het informatieclassificatiebeleid van de ERK (6);

OVERWEGENDE HETGEEN VOLGT:

| (1) | Artikel 1, tweede alinea, van het Verdrag betreffende de Europese Unie met betrekking tot het concept openheid bepaalt dat het Verdrag een nieuwe etappe markeert in het proces van totstandbrenging van een steeds hechter verbond tussen de volkeren van Europa, waarin de besluiten in zo groot mogelijke openheid en zo dicht mogelijk bij de burger worden genomen. |
| --- | --- |

(1)

Artikel 1, tweede alinea, van het Verdrag betreffende de Europese Unie met betrekking tot het concept openheid bepaalt dat het Verdrag een nieuwe etappe markeert in het proces van totstandbrenging van een steeds hechter verbond tussen de volkeren van Europa, waarin de besluiten in zo groot mogelijke openheid en zo dicht mogelijk bij de burger worden genomen.

| (2) | Artikel 15, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) bevestigt opnieuw het concept openheid en bepaalt dat, om goed bestuur te bevorderen en de deelneming van het maatschappelijk middenveld te waarborgen, de instellingen, organen en instanties van de Unie in een zo groot mogelijke openheid moeten werken. |
| --- | --- |

(2)

Artikel 15, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) bevestigt opnieuw het concept openheid en bepaalt dat, om goed bestuur te bevorderen en de deelneming van het maatschappelijk middenveld te waarborgen, de instellingen, organen en instanties van de Unie in een zo groot mogelijke openheid moeten werken.

| (3) | Artikel 15, lid 3, eerste alinea, bepaalt dat iedere burger van de Unie en iedere natuurlijke of rechtspersoon met verblijfplaats of statutaire zetel in een lidstaat recht heeft op toegang tot de documenten van de instellingen, organen en instanties van de Unie, ongeacht de informatiedrager waarop zij zijn vastgelegd. |
| --- | --- |

(3)

Artikel 15, lid 3, eerste alinea, bepaalt dat iedere burger van de Unie en iedere natuurlijke of rechtspersoon met verblijfplaats of statutaire zetel in een lidstaat recht heeft op toegang tot de documenten van de instellingen, organen en instanties van de Unie, ongeacht de informatiedrager waarop zij zijn vastgelegd.

| (4) | Overeenkomstig artikel 15, lid 3, derde alinea, van het VWEU zorgt elke instelling, elk orgaan of elke instantie voor transparantie in haar werkzaamheden en neemt elke instelling, elk orgaan of elke instantie in zijn of haar eigen reglement van orde specifieke bepalingen betreffende de toegang tot zijn of haar documenten op. |
| --- | --- |

(4)

Overeenkomstig artikel 15, lid 3, derde alinea, van het VWEU zorgt elke instelling, elk orgaan of elke instantie voor transparantie in haar werkzaamheden en neemt elke instelling, elk orgaan of elke instantie in zijn of haar eigen reglement van orde specifieke bepalingen betreffende de toegang tot zijn of haar documenten op.

| (5) | Openheid versterkt de rechtmatigheid, doelmatigheid en verantwoordingsplicht van het bestuur, en daardoor de beginselen van de democratie. Het is derhalve belangrijk goede administratieve praktijken inzake de toegang tot documenten te bevorderen. |
| --- | --- |

(5)

Openheid versterkt de rechtmatigheid, doelmatigheid en verantwoordingsplicht van het bestuur, en daardoor de beginselen van de democratie. Het is derhalve belangrijk goede administratieve praktijken inzake de toegang tot documenten te bevorderen.

| (6) | Bepaalde belangen van de overheid en van particulieren moeten echter worden beschermd door middel van uitzonderingen op het beginsel van toegang van het publiek tot documenten, met name de toepassing van internationale controlenormen betreffende het vertrouwelijke karakter van controle-informatie, |
| --- | --- |

(6)

Bepaalde belangen van de overheid en van particulieren moeten echter worden beschermd door middel van uitzonderingen op het beginsel van toegang van het publiek tot documenten, met name de toepassing van internationale controlenormen betreffende het vertrouwelijke karakter van controle-informatie,

BESLUIT:

Artikel 1

Doel

Dit besluit heeft ten doel, de voorwaarden, beperkingen en procedures vast te stellen waaraan de Europese Rekenkamer zich zal houden wanneer zij het publiek toegang verschaft tot documenten waarover zij beschikt.

Artikel 2

Doelgroep en reikwijdte

1.   In het kader en binnen de grenzen van het bepaalde in dit besluit en van de internationale normen betreffende de vertrouwelijkheid van controle-informatie heeft elke burger van de Unie en elke andere natuurlijke of rechtspersoon met verblijfplaats of statutaire zetel in een lidstaat recht op toegang tot documenten die in het bezit van de ERK zijn.

2.   Met inachtneming van dezelfde beginselen, voorwaarden en beperkingen kan de ERK toegang verlenen tot documenten aan elke natuurlijke of rechtspersoon die geen verblijfplaats of statutaire zetel in een lidstaat heeft.

3.   Dit besluit geldt onverminderd eventueel recht op toegang van het publiek tot documenten die in het bezit van de ERK zijn, dat voortvloeit uit instrumenten van internationaal recht of besluiten ter uitvoering daarvan.

Artikel 3

Definities

Voor de toepassing van dit besluit wordt verstaan onder:

| 1. | “document”: elke inhoud, ongeacht de informatiedrager (op papier, in elektronische vorm, als geluids-, beeld- of audiovisuele opname) die door de ERK is opgesteld of ontvangen en in haar bezit is en betrekking heeft op een aangelegenheid die verband houdt met haar beleid, activiteiten en besluiten; |
| --- | --- |

1.

“document”: elke inhoud, ongeacht de informatiedrager (op papier, in elektronische vorm, als geluids-, beeld- of audiovisuele opname) die door de ERK is opgesteld of ontvangen en in haar bezit is en betrekking heeft op een aangelegenheid die verband houdt met haar beleid, activiteiten en besluiten;

| 2. | “derde”: elke natuurlijke of rechtspersoon of entiteit buiten de ERK, met inbegrip van de lidstaten, derde landen, en andere EU- of niet-EU-instellingen en -organen. |
| --- | --- |

2.

“derde”: elke natuurlijke of rechtspersoon of entiteit buiten de ERK, met inbegrip van de lidstaten, derde landen, en andere EU- of niet-EU-instellingen en -organen.

Artikel 4

Uitzonderingen

1.   De ERK weigert de toegang tot een document wanneer openbaarmaking ervan zou leiden tot ondermijning van de bescherming van:

| a) | het algemeen belang, met inbegrip van:






  — | openbare veiligheid, |
| --- | --- | --- |

a)

het algemeen belang, met inbegrip van:

—

openbare veiligheid,

| — | defensie en militaire aangelegenheden, |
| --- | --- |

—

defensie en militaire aangelegenheden,

| — | internationale betrekkingen, |
| --- | --- |

—

internationale betrekkingen,

| — | het financieel, monetair of economisch beleid van de Europese Unie of een lidstaat; |
| --- | --- |

—

het financieel, monetair of economisch beleid van de Europese Unie of een lidstaat;

| b) | de persoonlijke levenssfeer en de integriteit van personen en hun persoonsgegevens, in het bijzonder gelet op de EU-wetgeving inzake de bescherming van persoonsgegevens. |
| --- | --- |

b)

de persoonlijke levenssfeer en de integriteit van personen en hun persoonsgegevens, in het bijzonder gelet op de EU-wetgeving inzake de bescherming van persoonsgegevens.

2.   Overeenkomstig de in de artikel 258, lid 1, en artikel 259, lid 1, van Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 en de in de desbetreffende bepalingen in andere instrumenten van EU-recht vastgestelde regels inzake vertrouwelijkheid weigert de ERK de toegang tot haar preliminaire controlebevindingen. Zij kan ook de toegang weigeren tot documenten die worden gebruikt bij de voorbereiding van deze bevindingen.

3.   De ERK weigert de toegang tot een document wanneer openbaarmaking ervan zou leiden tot ondermijning van de bescherming van:

| — | de commerciële belangen van een natuurlijk of rechtspersoon, |
| --- | --- |

—

de commerciële belangen van een natuurlijk of rechtspersoon,

| — | intellectuele eigendom, |
| --- | --- |

—

intellectuele eigendom,

| — | gerechtelijke, arbitrage- en geschillenbeslechtingsprocedures, en juridisch advies, |
| --- | --- |

—

gerechtelijke, arbitrage- en geschillenbeslechtingsprocedures, en juridisch advies,

| — | inspecties, onderzoeken en controles. |
| --- | --- |

—

inspecties, onderzoeken en controles.

4.   De toegang tot de volgende documenten wordt geweigerd indien openbaarmaking ervan het besluitvormingsproces van de ERK in ernstige mate zou ondermijnen:

| a) | documenten die door de ERK zijn opgesteld voor intern gebruik of door haar zijn ontvangen, en betrekking hebben op een aangelegenheid waarover nog geen besluit is genomen; |
| --- | --- |

a)

documenten die door de ERK zijn opgesteld voor intern gebruik of door haar zijn ontvangen, en betrekking hebben op een aangelegenheid waarover nog geen besluit is genomen;

| b) | documenten met standpunten voor intern gebruik in het kader van beraadslagingen en voorafgaand overleg binnen de ERK, zelfs nadat het besluit is genomen. |
| --- | --- |

b)

documenten met standpunten voor intern gebruik in het kader van beraadslagingen en voorafgaand overleg binnen de ERK, zelfs nadat het besluit is genomen.

5.   Niettegenstaande de uitzonderingen in de leden 2, 3 en 4 besluit de ERK gedeeltelijke of volledige toegang te verlenen tot een document wanneer een hoger algemeen belang bekendmaking gebiedt.

6.   Het hoger algemeen belang dat wordt aangevoerd om bekendmaking te rechtvaardigen, moet zowel objectief als algemeen van aard zijn. De persoon die het bestaan van een hoger algemeen belang aanvoert, moet de specifieke omstandigheden aangeven die bekendmaking van de documenten in kwestie rechtvaardigen.

7.   Indien het gevraagde document slechts ten dele onder de uitzonderingen in dit artikel valt, worden de overige delen ervan wel vrijgegeven. Gedeeltelijke toegang kan bijvoorbeeld het minimaliseren van gegevens (anonimiseren of pseudonimiseren van inhoud), het onherkenbaar maken of schrappen van bepaalde inhoud of het verwijderen van een of meer bladzijden van het document inhouden.

8.   De uitzonderingen in dit artikel gelden overminderd het bepaalde inzake het voor het publiek toegankelijk maken van de historische archieven van de Europese Economische Gemeenschap en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie in Verordening (EEG, Euratom) nr. 354/83 van de Raad (7), zoals verder gewijzigd.

9.   Dit artikel laat de bepalingen van artikel 5 onverlet.

Artikel 5

Documenten van derden

1.   Wanneer een verzoek om toegang tot documenten betrekking heeft op een document waarvan de ERK de bezitter maar niet de auteur is, bevestigt zij de ontvangst van het verzoek en deelt zij mee tot welke persoon of instelling of welk orgaan het verzoek moet worden gericht.

2.   Wanneer een document in samenwerking met een derde is opgesteld, raadpleegt de ERK deze derde alvorens een besluit te nemen.

Artikel 6

ERK-documenten met “gevoelige” en “gerubriceerde EU-informatie”

1.   ERK-documenten met “gevoelige” of “gerubriceerde EU-informatie” zijn documenten die als zodanig zijn gerubriceerd overeenkomstig het informatieclassificatiebeleid van de ERK, respectievelijk Besluit nr. 41/2021.

2.   Verzoeken om toegang tot dergelijke documenten worden uitsluitend behandeld door personeelsleden van de ERK die het recht hebben om deze documenten in te zien. Dezelfde personen beoordelen ook of bij de beantwoording van verzoeken om toegang tot documenten kan worden verwezen naar ERK-documenten met “gevoelige” of “gerubriceerde EU-informatie”.

3.   Toegang tot ERK-documenten met “gevoelige” of “gerubriceerde EU-informatie” is alleen toegestaan nadat deze zijn gederubriceerd. Indien de ERK besluit de toegang tot dergelijke documenten te weigeren, motiveert zij dit besluit zodanig dat de belangen die uit hoofde van artikel 4 worden beschermd, niet in het gedrang komen.

Artikel 7

Verzoeken

1.   Verzoeken om toegang tot documenten moeten schriftelijk, bij voorkeur met gebruikmaking van het contactformulier (8) dat beschikbaar is op de website van de ERK, in een van de officiële talen van de Unie worden gedaan. In uitzonderlijke gevallen mogen verzoeken om toegang tot documenten per post worden verstuurd.

2.   Verzoeken om toegang tot documenten moeten voldoende nauwkeurig geformuleerd zijn en moeten met name elementen bevatten aan de hand waarvan het (de) gevraagde document(en) alsmede de naam en de contactgegevens van de verzoeker geïdentificeerd kunnen worden.

3.   Verzoekers zijn niet verplicht de redenen voor hun verzoeken op te geven.

4.   Indien een verzoek niet nauwkeurig genoeg is of indien de gevraagde documenten niet kunnen worden geïdentificeerd, vraagt de ERK de verzoeker om zijn of haar verzoek te verduidelijken en is zij hem of haar hierbij behulpzaam.

5.   De in artikel 8 gestelde termijnen gaan pas in op het moment waarop de ERK de gevraagde verduidelijkingen heeft ontvangen.

6.   Wanneer het verzoek betrekking heeft op een zeer lang document of een groot aantal documenten, kan de ERK informeel overleg met de verzoeker plegen om een geschikte oplossing te vinden.

Artikel 8

Behandeling van initiële verzoeken

1.   Verzoeken om toegang tot documenten worden behandeld door het ECA-INFO-team.

2.   Het team zendt de verzoeker onverwijld een ontvangstbevestiging toe.

3.   Afhankelijk van het onderwerp van het verzoek raadpleegt het ECA-INFO-team de betrokken dienst en, indien van toepassing, de functionaris voor gegevensbescherming en/of de informatiebeveiligingsfunctionaris om te beslissen hoe het verzoek zal worden behandeld. De secretaris-generaal is de autoriteit die bevoegd is om te beslissen over het antwoord op een initieel verzoek om toegang tot documenten; hij kan deze bevoegdheid delegeren.

4.   Binnen maximaal één maand na registratie van een verzoek verleent de ERK de verzoeker toegang tot het gevraagde document, zoals beschreven in artikel 11, ofwel deelt zij de verzoeker schriftelijk de redenen mee waarom zij het verzoek volledig of gedeeltelijk afwijst, waarbij zij hem/haar wijst op zijn/haar recht om de ERK overeenkomstig artikel 9 te verzoeken haar standpunt te heroverwegen.

5.   Wanneer een verzoek een zeer omvangrijk document of een zeer groot aantal documenten betreft of interne raadpleging of raadpleging van een derde vereist, kan de in lid 4 vermelde termijn met een maand worden verlengd mits de verzoeker daarvan vooraf en met opgaaf van redenen in kennis wordt gesteld.

6.   Indien een personeelslid van de ERK persoonlijk een verzoek om toegang tot documenten ontvangt, stuurt hij of zij dit verzoek onverwijld door aan het ECA-INFO-team.

Artikel 9

Confirmatieve verzoeken

1.   In geval van volledige of gedeeltelijke afwijzing kan de verzoeker binnen een maand na ontvangst van het antwoord van de ERK een confirmatief verzoek indienen bij de president van de ERK waarin hij of zij de ERK verzoekt haar standpunt te herzien.

2.   Ook wanneer de ERK niet binnen de in artikel 8 gestelde termijn antwoordt, heeft de verzoeker het recht, om heroverweging te verzoeken.

3.   Voor confirmatieve verzoeken gelden dezelfde vereisten als voor initiële verzoeken uit hoofde van artikel 7.

Artikel 10

Behandeling van confirmatieve verzoeken

1.   Na ontvangst van een confirmatief verzoek raadpleegt de president van de ERK de juridische dienst en, afhankelijk van het onderwerp van het verzoek, de betrokken dienst en, in voorkomend geval, de functionaris voor gegevensbescherming en/of de functionaris voor informatiebeveiliging.

2.   Binnen maximaal één maand na registratie van het confirmatieve verzoek verleent de ERK de verzoeker ofwel toegang tot het gevraagde document en maakt zij het toegankelijk, zoals beschreven in artikel 11, ofwel deelt zij de verzoeker schriftelijk de redenen mee waarom zij het verzoek volledig of gedeeltelijk afwijst.

3.   Bij een gehele of gedeeltelijke afwijzing stelt de ERK de verzoeker in kennis van de beroepsmogelijkheden die voor hem of haar openstaan, namelijk het instellen van een gerechtelijke procedure tegen de ERK en/of het indienen van een klacht bij de Europese Ombudsman krachtens artikel 263, respectievelijk artikel 228 VWEU.

4.   In uitzonderlijke gevallen, bijvoorbeeld bij een verzoek om een zeer omvangrijk document of een zeer groot aantal documenten, of wanneer het verzoek interne raadpleging of raadpleging van een derde vereist, kan de in lid 2 genoemde termijn met één maand worden verlengd mits de verzoeker daarvan vooraf en met opgaaf van redenen in kennis wordt gesteld.

5.   Wanneer de ERK niet binnen de hierboven gestelde termijn antwoordt, geldt dit als een afwijzend antwoord en heeft de verzoeker het recht gebruik te maken van de in lid 3 vermelde beroepsmogelijkheden.

Artikel 11

Toegang in aansluiting op een verzoek

1.   Documenten worden beschikbaar gesteld in een reeds bestaande versie en bestaand formaat (bij voorkeur elektronisch, met gebruikmaking van middelen die door de Rekenkamer zijn goedgekeurd om de veiligheid van de informatie te waarborgen), waarbij rekening wordt gehouden met de voorkeur van de verzoeker. De ERK is niet verplicht een nieuw document te creëren of voor de verzoeker gegevens te bundelen.

2.   In geval van omvangrijke of moeilijk te hanteren documenten kan de verzoeker worden verzocht deze ter plaatse in te zien op een met de ERK overeengekomen datum en tijdstip.

3.   De kosten van het maken en verzenden van kopieën kunnen ten laste van de verzoeker worden gebracht, maar mogen de werkelijk gemaakte kosten niet overschrijden. Inzage ter plaatse, kopieën van minder dan 20 A4-bladzijden en rechtstreekse toegang in elektronische vorm zijn kosteloos.

4.   Indien een document openbaar toegankelijk is, kan de ERK aan haar verplichting tot het verschaffen van toegang voldoen door de verzoeker mee te delen hoe het kan worden verkregen.

Artikel 12

Reproductie van documenten

1.   Overeenkomstig dit besluit vrijgegeven documenten mogen niet worden gereproduceerd of voor commerciële doeleinden aangewend zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de ERK.

2.   Dit besluit laat bestaande regelingen inzake het auteursrecht die het recht van derden kunnen beperken om vrijgegeven documenten te reproduceren of te gebruiken, evenals Besluit nr. 6-2019 onverlet.

Artikel 13

Transparantieportaal

1.   Om ervoor te zorgen dat de burgers hun rechten op grond van dit besluit kunnen uitoefenen, beschikt de website van de ERK over een transparantieportaal.

2.   Documenten waarnaar in het transparantieportaal wordt verwezen, zijn voor zover mogelijk rechtstreeks toegankelijk via hyperlinks.

Artikel 14

Slotbepalingen

1.   Besluit nr. 12-2005 van de Rekenkamer van 10 maart 2005 wordt ingetrokken.

2.   Dit besluit wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

3.   Het treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Gedaan te Luxemburg, 13 juli 2023.

Voor de Rekenkamer

Tony MURPHY

President

---

(1)  
  PB L 103 van 23.4.2010, blz. 1.

1

(2)  
  PB L 193 van 30.7.2018, blz. 1.

2

(3)  
  PB L 295 van 21.11.2018, blz. 39.

3

(4)  https://www.eca.europa.eu/Lists/ECADocuments/DECISION_ECA_6_2019/ECA-Decision_06-2019_EN.pdf

4

(5)  
  PB L 256 van 19.7.2021, blz. 106.

5

(6)  https://www.eca.europa.eu/ContentPagesDocuments/Legal_framework/Information_Classification_Policy_EN.pdf

6

(7)  Verordening (EEG, Euratom) nr. 354/83 van de Raad van 1 februari 1983 inzake het voor het publiek toegankelijk maken van de historische archieven van de Europese Economische Gemeenschap en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (PB L 43 van 15.2.1983, blz. 1).

7

(8)  https://www.eca.europa.eu/nl/contact.

8

---

Rectificaties

| 22.9.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 234/206 |
| --- | --- | --- | --- |

22.9.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 234/206

---

Rectificatie van Besluit (GBVB) 2023/432 van de Raad van 25 februari 2023 tot wijziging van Besluit 2014/145/GBVB betreffende beperkende maatregelen met betrekking tot acties die de territoriale integriteit, soevereiniteit en onafhankelijkheid van Oekraïne ondermijnen of bedreigen

(
  Publicatieblad van de Europese Unie L 100 van 13 april 2023
  )

Deze rectificatie dient als nietig te worden beschouwd.

---

| 22.9.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | L 234/207 |
| --- | --- | --- | --- |

22.9.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 234/207

---

Rectificatie van Uitvoeringsverordening (EU) 2023/429 van de Raad van 25 februari 2023 tot uitvoering van Verordening (EU) nr. 269/2014 betreffende beperkende maatregelen met betrekking tot acties die de territoriale integriteit, soevereiniteit en onafhankelijkheid van Oekraïne ondermijnen of bedreigen

(
  Publicatieblad van de Europese Unie L 100 van 13 april 2023
  )

Deze rectificatie dient als nietig te worden beschouwd.

---