aimgo/CorpusTrinum huggingface dataset:
Ita summa gratia eius de spurcitia plurimum concinnata est, quam Atellanus gesticulatur, quam mimus etiam per muliebres res repraesentat, sensum sexus et pudoris exterminans, ut facilius domi quam in scaena erubescant, quam denique pantomimus a pueritia patitur ex corpore, ut artifex esse possit.
ut pepulere levem intrantis vestigia somnum: heus! inquit pariterque manus ad tela ferebat, quae te cura vigil fessum, germane, fatigat? ac iam constiterat sociosque in caespite fusos incussa revocat castrorum ad munera planta, cum Libyae ductor: Fabius me noctibus aegris, in curas Fabius nos excitat; illa senectus, heu fatis quae sola meis currentibus obstat! cernis, ut armata circumfundare corona, et vallet clausos collectus miles in orbem.
alter ab excelso decurrens limes Olympo Serpentis caudam siccas et dividit Arctos et iuga Chelarum medio volitantia gyro, extremamque secans Hydram mediumque sub austris Centaurum adverso concurrit rursus in axe, et redit in caelum, squamosaque tergora Ceti Lanigerique notat fines clarumque Trigonum Andromedaeque sinus imos, vestigia matris, principiumque suum repetito cardine claudit.
Quapropter bene cum superis de rebus habenda nobis est ratio, solis lunaeque meatus qua fiant ratione, et qua vi quaeque gerantur in terris, tum cum primis ratione sagaci unde anima atque animi constet natura videndum, et quae res nobis vigilantibus obvia mentes terrificet morbo adfectis somnoque sepultis, cernere uti videamur eos audireque coram, morte obita quorum tellus amplectitur ossa.
expertus dubitas animas percurrere visu abdita corporeis oculis, cum saepe quietis rore soporatis cernat mens viva remotos distantesque locos, aciem per rura, per astra, per maria intendens? nec enim se segregat ipsa ante obitum vivis ex artubus aut fugit exul sanguinis et carnis penetralia seque medullis exuit abductamve abigit de pectore vitam, viscerea sed sede manens speculatur acutis omnia luminibus et, qua circumtulit acrem naturae levis intuitum nullo obice rerum disclusa, ante oculos subiectum prospicit orbem atque orbis sub mole situm sordens elementum.
Tum defensores animo praestantes et viribus, per propugnacula ciliciis undique laxius pansis, quae telorum impetus cohiberent, obtecti scutis vimine firmissimo textis et crudorum tergorum densitate vestitis, validissime resistebant, ferrea nimirum facie omni: quia lamminae singulis membrorum lineamentis cohaerenter aptatae, fido operimento, totam hominis speciem contegebant.
1856 - Andreas Markov, mathematicus Russicus (mortuus 1922)
1864 - Aloysius Alzheimer, medicus et mentis studiosus (mortuus 1915)
1867 - Carolus Landsteiner, biologicus, medicus et immunologus, qui genera sanguinum invenit (mortuus 1943)
1895 - Pan Yuliang, pictrix Sinensis († 1977)
1898 - Petrus Leščenko, cantor et saltator Dacoromanicus, ex Imperio Russico oriundus (mortuus 1954)
1899 - Yasunari Kawabata, scriptor Iaponicus (mortuus 1972)
=== Saeculo 19 ===
1811 - Harrietta Beecher Stowe, scriptrix Americana (mortua 1896)
1819 - Henricus Ioseph Gardner, gubernator Massachusettae (mortuus 1892)
1823 - Petrus Lavrov, philosophus Russicus (mortuus 1900)
1835 - Nicolaus Rubinstein, musicus Russicus (mortuus 1881)
1838 - Yamagata Aritomo, primus minister Iaponiae (mortuus 1922).
Id cum minus diligenter esset celatum, Tiribazus, qui Sardibus praeerat, Cononem evocavit, simulans ad regem eum se mittere velle magna de re. Huius nuntio parens cum venisset, in vincla coniectus est, in quibus aliquamdiu fuit. Inde nonnulli eum ad regem abductum ibique eum perisse scriptum reliquerunt. Contra ea Dinon historicus, cui nos plurimum de Persicis rebus credimus, effugisse scripsit; illud addubitat, utrum Tiribazo sciente an imprudente sit factum.
At pater Aeneas audito nomine Turni deserit et muros et summas deserit arces praecipitatque moras omnis, opera omnia rumpit laetitia exsultans horrendumque intonat armis: quantus Athos aut quantus Eryx aut ipse coruscis cum fremit ilicibus quantus gaudetque nivali vertice se attollens pater Appenninus ad auras.
Proinde quoniam'ut Mantuanus vates praedixit excelsus'maius opus moveo maiorque mihi rerum nascitur ordo, Galliarum tractus et situm ostendere puto nunc tempestivum, ne inter procinctus ardentes, proeliorumque varios casus, ignota quibusdam expediens imitari videar desides nauticos, attrita lintea cum rudentibus, quae licuit parari securius, inter fluctus resarcire coactos et tempestates.
Euryalus forma insignis viridique iuventa, Nisus amore pio pueri; quos deinde secutus regius egregia Priami de stirpe Diores; hunc Salius simul et Patron, quorum alter Acarnan, alter ab Arcadio Tegeaeae sanguine gentis; tum duo Trinacrii iuvenes, Helymus Panopesque, adsueti silvis, comites senioris Acestae; multi praeterea, quos fama obscura recondit.
Ceterum, si forte Ariobarzanes cognovisset per callium anfractus intrare se et ad occupandum iter suum partem copiarum temptasset opponere, Craterus eum illato terrore retineret, ad propius periculum conversurum agmen; sin autem ipse hostem fefellisset et saltum occupasset, cum trepidantium barbarorum tumultum exaudisset, persequens tum regem id ipsum iter quo pridie pulsi fuerant ne dubitaret ingredi; quippe vacuum fore hostibus in semet aversis.
Festus Adrumeto, ubi speculabundus substiterat, ad legionem contendit praefectumque castrorum Caetronium Pisanum vinciri iussit proprias ob simultates, sed Pisonis satellitem vocabat, militesque et centuriones quosdam puniit, alios praemiis adfecit, neutrum ex merito, sed ut oppressisse bellum crederetur.
Utinam vero rerum natura sententiam eius secuta explicata et apparentia ea constituisset! Si enim ita fuisset, non solum laudes aut vitia animorum ad manum aspicerentur, sed etiam disciplinarum scientiae sub oculorum consideratione subiectae non incertis iudiciis probarentur, sed et doctis et scientibus auctoritas egregia et stabilis adderetur.
Adspiravit auram quandam salutis fortuna, innoxio die cum hostili clade emenso, cuius reliquo tempore ad quietem reficiendis corporibus dato, posterae lucis initio ex arce innumeram cernimus plebem, quae Ziata capto castello, ad hosticum ducebatur, quem in locum ut capacissimum et munitum'spatio quippe decem stadiorum ambitur'promiscua confugerat multitudo.
Convivia non tantum pudica colimus, sed et sobria: nec enim indulgemus epulis aut convivium mero ducimus, sed gravitate hilaritatem temperamus casto sermone; corpore castiore plerique inviolati corporis virginitate perpetua fruuntur potius quam gloriantur: tantum denique abest incesti cupido, ut nonnullis rubori sit etiam pudica coniunctio.
obvius ut sera cum se sub nocte magistris impingit pecorique pavor, qualesve profundum per chaos occurrunt caecae sine vocibus umbrae: haut secus in mediis noctis nemorisque tenebris inciderant ambo attoniti iuxtaque subibant, abietibus tacitis aut immotis cyparissis adsimiles, rabidus nondum quas miscuit auster.
Didicimus namque referentibus his, qui ad nos gloriosi filii nostri Audubaldi regis laudabilem conversionem nuntiantes pervenerunt, quod etiam vestra gloria, Christianae fidei suscepto mirabili sacramento, piis et Deo placitis iugiter operibus enitescat, ab idolorum etiam cultu seu fanorum auguriorumque inlecebris se diligenter abstineat, et ita in amore Redemptoris sui immutilata devotione persistens invigilet, ut ad dilatandam Christianam fidem incessabiliter non desistat operam commodare: cumque de glorioso coniuge vestro paterna caritas sollicite perquisisset, cognovimus, quod eatenus abominandis idolis serviens, ad suscipiendam vocem praedicatorum suam distulerit obedientiam exhibere.
Patrimonium omne iam pridem abligurrivit, nec quicquam ei de bonis paternis superest, nisi una domus ad calumniam venditandam, quam tamen numquam carius quam in hoc testimonio locavit; nam temulentum istud mendacium tribus milibus nummis Aemiliano huic vendidit, idque Oeae nemini ignoratur.
Vos pro libertate, quam ab illis accepistis, nonne summa ope nitemini'atque eo vehementius, quo maius dedecus est parta amittere quam omnino non paravisse ? Dicet aliquis Quid igitur censes? Vindicandum in eos qui hosti prodidere rem publicam, non manu neque vi, quod magis vos fecisse quam illis adcidisse indignum est, verum quaestionibus et indicio ipsius Iugurthae.
Ego vero omnem eloquentiam omnesque eius partes sacras et venerabiles puto, nec solum cothurnum vestrum aut heroici carminis sonum, sed lyricorum quoque iucunditatem et elegorum lascivias et iamborum amaritudinem <et> epigrammatum lusus et quamcumque aliam speciem eloquentia habeat anteponendam  ceteris aliarum artium studiis credo.
rationem vitae reddere; sed tamen audebo vos, quorum maior pars honoribus et actis meis interesse non potuit, interrogare: Varius Severus Sucronensis Aemilium Scaurum regia mercede corruptum imperium populi Romani prodidisse ait, Aemilius Scaurus huic se adfinem esse culpae negat; utri creditis? cuius admiratione populus commotus Varium ab illa dementissima actione pertinaci clamore depulit.
Duo enim genera earum in peristerotrophio esse solent: unum agreste, ut alii dicunt, saxatile, quod habetur in turribus ac columinibus villae, a quo appellatae columbae, quae propter timorem naturalem summa loca in tectis captant; quo fit ut agrestes maxime sequantur turres, in quas ex agro evolant suapte sponte ac remeant.
At nunc mones me ut vestris parentibus parcam! Non oportebat quidem vos scire quid de his statuissem, quo tristiores periretis, si qua vobis parentum memoria et cura est; sed olim istum morem occidendi cum scelestis insontes propinquos parentesque solvi, et profiteor in eodem honore futures omnes eos in  quo fuerunt.
illa novos ibat populata penates portarum in bivio; lateri duo corpora parvum dependent, et iam unca manus vitalibus haeret ferratique ungues tenero sub corde tepescunt: obvius huic, latus omne virum stipante corona, fit iuvenis, ferrumque ingens sub pectore duro condidit, atque imas animae mucrone corusco scrutatus latebras tandem sua monstra profundo reddit habere Iovi.
Nam illa quidem piget dicere, his annis quindecim quam ludibrio fueritis superbiae paucorum, quam foede quamque inulti perierint vostri defensores, ut vobis animus ab ignavia atque socordia corruptus sit, qui ne nunc quidem, obnoxiis inimicis, exsurgitis atque etiam nunc timetis eos quibus decet terrori esse.
Bannister et al., "Col-OSSOS: Colors of the Interstellar Planetesimal 1I/2017 U1 in Context with the Solar System" apud arXiv.org pro Earth and Planetary Astrophysics (2017)
Alan Fitzsimmons et al., "Spectroscopy and thermal modelling of the first interstellar object 1I/2017 U1 ‘Oumuamua" in Nature Astronomy: Letters (18 Decembris 2017)
Alan P.
Non enim habent regem iidem Antiqui Saxones, sed satrapas plurimos suae genti praepositos, qui ingruente belli articulo mittunt aequaliter sortes, et quemcumque sors ostenderit, hunc tempore belli ducem omnes sequuntur, huic obtemperant; peracto autem bello, rursum aequalis potentiae omnes fiunt satrapae.
o quantum terrae, quantum cognoscere caeli permissum est! pelagus quantos aperimus in usus! nunc forsan grave reris opus; sed laeta recurret cum ratis et caram cum iam mihi reddet Iolcon, quis pudor heu nostros tibi tunc audire labores! quam referam visas tua per suspiria gentes!    Nec passus rex plura virum sat multa parato in quaecumque vocas; nec nos, ait, optume, segnes credideris patriisve magis confidere regnis quam tibi, si primos duce te virtutis honores carpeve, fraternae si des adcrescere famae.
corpora tunc atque arma simul cumulata superstans incipit (oranti nox et iuga longa resultant): diva ferox, magni decus ingeniumque parentis, bellipotens, cui torva genis horrore decoro cassis, et asperso crudescit sanguine Gorgon, nec magis ardentes Mavors hastataque pugnae impulerit Bellona tubas, huic annue sacro, seu Pandionio nostras invisere caedes monte venis, sive Aonia devertis Itone laeta choris, seu tu Libyco Tritone repexas lota comas, quo te biiugo temone frementem intemeratarum volucer rapit axis equarum: nunc tibi fracta virum spolia informesque dicamus exuvias.
=== Saeculo 20 ===
1905 - Gulielmus Adolphus Bouguereau, pictor Francicus (natus anno 1825)
1936 - Fridericus García Lorca, scriptor et poeta Hispanicus (natus anno 1898)
1954 - Alcides De Gasperi , praeclarus vir publicus Italicus (natus 1881).
=== Saeculo 20 ===
1913 - Antonius Pocius, compositor, regens chori et organista Lituanicus (mortuus anno 1983)
1924 - Willard Boyle, physicus Americo-Canadensis (mortuus anno 2011)
1930 - Franciscus McCourt, scriptor Americanus (mortuus anno 2009)
1932 - Lucius Magri, diurnarius et rerum politicarum peritus Italianus (mortuus anno 2011)
1946 - Gulielmus Clinton, praeses Civitatum Foederatarum Americae annis 1993 ad 2001.
=== Saeculo 19 ===
1815 - Constantinus Bosianu, vir publicus Dacoromanicus († 1882)
1846 - Ira Remsen, chemicus Americanus († 1927)
1859 - Alexander Millerand, vir publicus Francicus († 1943)
1875 - Ferdinandus Chalandon, Byzantinista et rerum gestarum scriptor Francicus († 1921)
1890 - Boris Pasternak, poeta et scriptor Sovieticus (mortuus 1960)
1894 - Haroldus Macmillan, primus minister Britanniae (mortuus 1986)
1897
Iuditha Anderson, actrix Australiana († 1992)
Ioannes F.
5355 Akihiro, olim designationibus 1991 CA, 1942 GR, 1956 FA, 1956 GO, 1963 FG, 1977 DA5, 1977 FU1, 1978 RV3, 1979 YX5, 1986 WR6, et 1989 SC11 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
5924 Teruo, olim designationibus 1994 CH1, 1940 CH, 1944 HC, 1958 DH, 1965 AB1, 1969 ED1, 1980 GN1, 1980 KU1, 1985 UH4, 1987 FJ, et 1989 YQ9 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
55 Cancri Ad (saepe brevius 55 Cnc d), nomine communi Lipperhey, est planeta extrasolaris, die 13 Iunii 2002 a Galfrido Marcy et aliis repertus, qui stellae primariae systematis binarii 55 Cancri circuitur, a nobis annis luce mensis 41 distanti et in constellatione Cancro visae.
2012 - Claudius Pinoteau, moderator cinematographicus Francicus (natus anno 1925)
2013
Pancratius Freitag, vir publicus Helveticus (natus anno 1952)
Carolus Lizzani, moderator cinematographicus Italicus (natus anno 1922)
2015 - Henning Mankell, scriptor Suecicus (natus anno 1948)
=== Saeculo 21 ===
2001 - Aemilia Schindler, Anscharii Schindler uxor, quae cum marito inter secundum bellum mundanum Iudaeis et aliis a nazistis vexatis auxilium dedit (nata anno 1907)
2004 - Mauritius Wilkins, biochemicus Neozelando-Britannicus (natus anno 1916)
2010 - Stephanus Lee, musicus et cantor Helveticus gregis Gotthard (natus anno 1963)
2011 - Stephanus Jobs, conditor societatis computatralis Apple Inc.
3393 Štúr, olim designationibus 1984 WY1, 1954 SB1, 1975 TG3, 1975 TJ4, 1975 VC6, 1979 SP4, 1982 HU1, et 1982 HZ agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
4286 Rubtsov, olim designationibus 1988 PU4, 1951 EM, 1959 WC, 1974 XV, 1976 GU, 1978 PW1, 1979 WC4, 1983 QM1, 1983 RE9, et 1986 EC1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
3915 Fukushima, olim designationibus 1988 PA1, 1926 GQ, 1935 UL, 1935 UX, 1950 QT, 1975 EX5, 1977 TV7, 1977 TW3, 1979 FH1, et 1983 EM agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
3167 Babcock, olim designationibus 1955 RS, 1943 TH, 1955 SC2, 1966 FF, 1971 QL1, 1971 SB4, 1974 FS, 1974 HB1, et 1979 SX1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
3704 Gaoshiqi, olim designationibus 1981 YX1, 1951 WH1, 1957 HR, 1958 UB, 1972 HD, 1973 TR, 1977 TK7, 1977 VH2, 1979 FL1, et 1980 OJ agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
3409 Abramov, olim designationibus 1977 RE6, 1929 UP, 1929 VD, 1948 TW1, 1958 VU, 1972 TF5, 1979 BS1, 1980 GF1, 1982 VY5, et 1985 GD1 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
3107 Weaver, olim designationibus 1981 JG2, 1952 OQ, 1952 PG, 1952 QV, 1962 SL, 1962 VA, 1968 KM, 1975 SB, 1978 NX2, et A916 OA agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
3019 Kulin, olim designationibus 1940 AC, 1969 AX, 1970 HG, 1972 TV6, 1973 YE4, 1974 CX, 1976 OJ, 1977 TO5, 1980 JA1, 1982 XT3, 1984 EF, et 2001 TU170 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
3925 Tretʹyakov, olim designationibus 1977 SS2, 1937 RG, 1937 SA, 1948 OF, 1965 PA, 1971 ON1, 1971 PA, 1977 TM6, 1980 DR5, et 1980 FS10 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
3312 Pedersen, olim designationibus 1984 SN, 1927 UK, 1953 UN, 1958 UC, 1967 JE, 1974 VH, 1978 LL, 1978 NS7, 1979 VQ, et 1982 FJ2 agnitus, est asteroides systematis solaris nostri, asteroidibus Cinguli Principalis attributus.
1933 - Iacobus Pickford, actor (* 1896)
1945 - Edgar Cayce, vates Americanus (* 1877)
1946 - Gulielmus Joyce (supplicio affectus), Nazista (* 1906)
1950 - Aemilius Jannings, actor Germanicus (* 1884)
1956 - Carolus Iosephus Wirth, cancellarius Germaniae; (natus anno 1879).
=== Saeculo 19 ===
1817 - Henricus Carolus Ludolf de Sybel, rerum gestarum scriptor Germanicus (mortuus 1895)
1825 - Petrus II, imperator Brasiliae (mortuus anno 1891)
1846 - Petrus Waldeck-Rousseau, primus minister Franciae (mortuus anno 1904)
1859 - Georgius Seurat, pictor Francicus (mortuus anno 1891)
1885 - Georgius R.
Kroeber et Clyde Kluckhohn, anthropologi Americani, indicem centum sexaginta quattuor Anglici nominis culture definitionum in variis scriptis editarum composuerunt, in quo huius vocis sensus in sex classes definitivas sunt divisi—definitiones dicimus res descriptionis, historiae, normarum, geneticae, structurarum, psychologicae (Kroeber & Kluckhohn (1952:77–273).
De republica Lacedaemoniorum (Graece Λακεδαιμονίων Πολιτεία) est opusculum a Xenophonte Atheniensi, qui tum apud Lacedaemonios exsulabat, anno incerto scriptum, in quo instituta et mores Lacedaemoniorum laudat ac velut exemplum ad imitationem ceteris civitatibus Graecis proponit.
Tikopiae, in una ex Disiunctis Polynesiae Occidentalis insulis in Melanesia, Raimundus Firth et James Spillius (1963) discipulus mutationes rituum paganorum inter annos 1929 et 1952 investigaverunt; varii quoque anthropologi in effectus Christianitatis in diversis Oceaniae culturis inquisiverunt (Boutilier, Hughes, & Tiffany 1978).
Konstantin Petrovič Pobedonoscev; 2 Iunii 1827, 23 Martii 1907) erat rerum politicarum atque iuris peritus Russicus, etiam scriptor, interpres, historicus Ecclesiae Christianae, ab anno 1872 socius Concilii Publici Imperii Russici, ab anno 1880 socius honorarius Caesareae Academiae Scientiarum Petropolitanae, qui annis 1880–1905 officium procuratoris supremi Synodi Sacri Ecclesiae Orthodoxae Russicae tenuit.
Demetrius Iacobi filius Laptev (Russice Дми́трий Я́ковлевич Ла́птев, anno 1701 Bolotovo in vico gubernii Pscoviensis die 20 Ianuarii natus; anno 1771 ibidem mortuus) fuit nauta Russicus, explorator Siberiae et Arcticae, cuius nomine mare Lapteviorum et fretum Demetrii Laptevii nominatur.
Fortasse suo realismo modali insignissime innotuit, qui asserit (1) mundos qui fieri possunt exsistere, (2) omnem mundum qui fieri potest entitatem non solum cogitatione esse, (3) ullum mundum qui fieri potest ab ullo mundo alio qui fieri potest per causam et continuum spatio-temporale secretum esse, ac (4) nostrum mundum inter mundos qui fieri possunt esse.
Hic mortem Daphnidis flet (incipit "Exstinctum nymphae crudeli funere Daphnin"); pastorem mortuum decus omne populi sui fuisse cantitat, tumulum erigendum hancque lamentationem repetendam:

Daphnis ego in silvis, hinc usque ad sidera notus,
formosi pecoris custos, formosior ipse.
Efim Alekseevič Pridvorov; natus Gubovka in vico tunc gubernii Chersonensis Imperii Russici, nunc regionis Kirovohradensis Ucrainae, die 13 Aprilis 1883, mortuus Moscuae die 25 Maii 1945) fuit poeta Russicus et Sovieticus, socius factionis bolsevicorum ab anno 1912, ut auctor versuum et fabularum satyricarum notus, ob operibus suis in Unione Sovietica initio maxime laudabatur, ab anno 1930 tamen critica gravi affectabatur, anno 1938 etiam e factione communistica (bolsevicorum) exclusus.
71) sic definitur congregationis officium: "Congregatio ea omnia tractat, quæ, secundum statutum iter, ad Servorum Dei canonizationem perducunt."
Praefectus Congregationis de Causis Sanctorum a die 15 Octobris 2020 est Marcellus Cardinalis Semeraro, cuius decessor fuit Ioannes Angelus Cardinalis Becciu.
Dhammacakkappavattana sutta (Palice; Sanscritice  Dharmacakrapravartana Sūtra 'Acroasis Rotae Iuris Incitandae'), vulgo Orsa de Circumagenda Dharmae Rota et Orsa de Iure Promulgato appellata, prima contio fuisse praetenditur illius qui postea Butta nuncupatur.
Hieronymus scribit, "Ego enim non solum fateor, sed libera voce profiteor, me in interpretatione Graecorum, absque Scripturis sanctis, ubi et verborum ordo mysterium est, non verbum e verbo, sed sensum exprimere de sensu," et auctoritatem Ciceronis (De optimo genere oratorum) aliorumque scriptorum antiquorum citat.
Merrick
Henricus Davenport: iudex Payson
Georgius Cleveland: senex
Catharina McLeod: Alice Merrick
Morris Ankrum: agricola Crews
Mitchel Lewis: Gil Elson
Ioanna Green: mulier Elson
David Holt: Pete Merrick
Gulielmus Wallace: decurio Mac
Minor Watson: Sheriff Ed Grayson
Donaldus Curtis: Charlie
Clancy Cooper: Casey
Carolus Switzer: iuvenis
Conradus Binyon: iuvenis
Douglas Cowan: decurio Lewis
Jams Flavin: succenturio Minor Tom Arnold
Byron Foulger: Dr.
David Popper (natus Pragae 16 Iunii 1843; mortuus Vindobonae 7 Augusti 1913) fuit compositor et violoncellista Bohemicus, qui quattuor concertus pro violoncello composuit, unam quaterniam pro fidiculis, et alia opera et studia multa, non exclusa notissima "Saltatione Alforum."


== Nexus externi ==
Ob colloquia percontativa apud Wikinews ab eo divulgata, commentatio de eo ipso in Columbia Journalism Review mense Ianuario 2009 edita est; ille enim, "civium diurnariorum" huius situs primus, colloquium cum duce civitatis nactus est, commentatione de Simone Peres mense Ianuario 2008 divulgata.
Conradus Lorenz (Vindobonae natus die 7 Novembris 1903; mortuus die 27 Februarii 1989) fuit zoologiae, ethologiae, ornithologiaeque peritus Austriacus, qui anno 1973, una cum Carolo de Frisch et Nicolao Tinbergen, Nobeliano Medicinae Praemio ornatus est.
Curbitum(-i, n.) seu Corbeta (-ae, f.) etiam Curiapicta (-ae, f.) (alia nomina: Coriopicta, Curia Beata, Curia Pietra, Curia pincta Sancti Ambrosii, Castrum Sancti Ambrosii) (Italiane: Corbetta) est Urbs Italiae et municipium, circiter 18 160 incolarum, in Regione Langobardia et in Urbe metropolitana Mediolanensi situm.
Derria (-ae, f.) seu Deria (-ae, f.) (alia nomina: Londinoderia) (Anglice: Derry vel Londonderry; Hibernice: Doire / Doire Cholmcille; Scotice Teutonice: Derrie / Lunnonderrie) est urbs magnitudine secunda Hiberniae Septentrionalis, circiter 55.500 (2012) incolarum, in provincia Ultonia sita et caput Comitatus Derrieni.
David Emanuel Twiggs (1790–15 Iulii 1862) fuit miles Civitatum Foederatarum per Bellum anni 1812 et Bellum Mexici et Civitatum Foederatarum, cohorti praefectus (generalis) exercituum Civitatum Foederatarum et Confoederationis per Bellum Civile Americanum, unus veterrimorum ducum in bellum civile.
De viribus herbarum est poema Latinum hexametricum, quod medio aevo ab Aemilio Macro scriptum habebatur (nam auctor eius nomine ficto Macer Floridus designatus est), sed ut Georgius Merula et Maximilianus Manitius statuerunt, saeculo XI ab Odone Magdunensi (fortasse e Magduno ad Ligerim) compositum est.
David Sassoli, die 30 Maii 1956 Florentiae natus, die 11 Ianuarii 2022 Aviani mortuus, fuit Italicus diurnarius, politicus Factionis Democraticae Italicae, ab anno 2009 europarlamentarius et, ab die 3 Iulii 2019 usque ad mortum suum, praeses Parlamenti Europaei.
Humius ita scribit: "Ideae nostrae ex experientia nostra non excedunt, nam nullam habemus experientiam divinarum proprietatum vel actionum." Humius enim nos simpliciter ideam 'Dei' formare existimat: cui certas proprietates adscribimus humanitati similes ac inter homines magni aestimatas, sicut vires, sapientiam, benevolentiam, quas imaginatione in infinitum efferimus, et Deum omnipotentem, omniscium, perfecteque bonum habemus.
Ille autem apotheosin Daphnidis adclamat (incipit "Candidus insuetum miratur limen Olympi") qui sub pedibus iam nubes et sidera viderit, dum rupes et arbusta carmen sonant, "Deus, deus ille, Menalca!" Convivia promittit ("ante focum, si frigus erit; si messis, in umbra") vinumque Ariusium, novum nectar, effundere vovit.
Quod evolutio Hominum sapientium coepit cum maioribus quibus non iam fuit cultura, quid eos deduxit de consiliis cognitionis, eruditionis, communicationis, et manufacturae instrumentorum quae pro plurimis aliis primatibus fuerunt manseruntque adaptiva (et, subiecerunt nonnulli, pro plerisque aliis animalium speciebus)?
Quoniam McGrew anthropologos debere animum attendere ad mores sicut communicatio et usus instrumentorum quia non habent accessum ad mentem adfirmavit, arguit tamen Holloway linguam humanam ususque instrumentorum, primis instrumentis lapideis inter fossilia ascriptis, permagni significare diversitates inter humanos et non humanos, et tales diversitates cognitivas evolutionem humanam vicissim explicare.
Fieri potest, ut Machiavelli gentem Medicaeam, familiam ex anno 1512 gubernatricem Florentiae, et quidem Laurentium Medicem (cui librum donaverat) a Deo electum redemptorem adunationis Italiae esse censeret — quamquam nomen Laurentii aliorumve Medicium nusquam in capite XXVI appellari concedendum est.
Una harum specierum est Cordia dichotoma (Anglice: fragrant manjack ; Hindi: gunda et tenti dela ; Bucculatrice (Nepali) lasura), et fructus appellatur phoà-pò·-chí (破布子), 樹子仔, vel 樹子 (POJ?: chhiū-chí) in Taivania, ubi conditi comeduntur.
Systematica societatum conlatio sinat anthropologum evolvere hanc culturalem "tabulam elementorum," quae simul perfecta, sinat anthropologum separatas culturas explicare et celatam ipsis hominibus qui has culturas produxerunt pervixeruntque perspicientiam adsequi (Lévi-Strauss 1964, 1955, 1966, 1968, 1969, 1971).
Sed haec denotatio non est simplex sed obliqua, sicut hoc triangulo semiotico monstratur:                                  Lexema
                                   ╱╲
             sɪɢɴɪғɪᴄᴀᴛɪᴏ        ╱    ╲       ᴅᴇɴᴏᴛᴀᴛɪᴏ
                               ╱        ╲
                             ╱            ╲
                       Conceptus ———————> Categoria
Constat Constantinum ampliorem esse propter

primum et gravem usum monogrammatis Christi ad signandum exercitum Romanum (proelio in ponte Milvio facto, anno 312)
edictum tolerantiae Mediolani anni 313, quo Christianismum religionem permissam in imperio Romano fecit
convocationem primi concilii Nicaeni
sedem imperatoris a Roma Byzantium translatam, quae postea Constantinopolis nominata est.
de Jussieu botanistae Francogallici fuerunt:

Antonius de Jussieu (1686—1758)
Bernardus de Jussieu (1699—1777), frater eius
Iosephus de Jussieu (1704—1779), frater eorum
Antonius Laurentius de Jussieu (1748—1836), Christophori fratris eorum senioris (1685—1758, C.Juss.) filius
Adrianus de Jussieu (1797—1853), Antonii Laurentii filius
Simiae (Panes troglodytes et Panes panisci) sunt viventes hominum (Hominum sapientium) propinquissimi; nam ambo genera descendunt de commune generis auctore qui abhinc annorum circa quinquaginta sexagintave centum milia—idem spatium temporis quo equi zebraeque, leones tigridesque, et ratti muresque, de eorum communibus generis auctoribus propriis decesserunt (King & Wilson 1975).
Vide etiam paginam discretivam
Diastole sive hypodiastole est interpungendi ratio, qua impediatur ambiguitas forte creata vicinorum verborum nexu, sicut: si quis ΕΣΤΙΝΑΞΙΟΣ dicat scriptione continua usus velitque hanc phrasin ΕΣΤΙΝ ΑΞΙΟΣ 'est dignus' (nec ΕΣΤΙ ΝΑΞΙΟΣ 'est Naxius') intellegi, scribat ΕΣΤΙΝ⊃ΑΞΙΟΣ usus diastole, quam Diomedes ita describit: "dextera pars circuli ad imam litteram adposita."
Disseruit autem simul ac homines exitus investigationum scientificarum accipiant, eos "tunc attacturos ire fidem socialem quae veritatem melius imitatur, accipientes ut causas spei et nova tolerantiae fundamenta praesentium et aeque firmorum vitae exemplarium quae homines ex crudis existentiae materiebus pro se generaverunt" (Benedict 1934:277).
Ei, formam socialem (interactiones sociales quas homines videre possunt) et structuram socialem (exemplaria interactionis socialis, a regulis gubernata) distinguentes, eorum exspectationes ab usibus biologicis ad usus sociales mutaverunt; exempli gratia, quomodo varia instituta usu "integrata" sunt, et quantus et quomodo instituta operantur ut soliditatem socialem et stabilitatem promoveant.
Love, anthropologus Americanus, carmina puerorum Samoanorum tractans (1991) paene ut si ipsa fuerint vivae corporis compages, commutationes in eorum phonematibus, morphematibus, melis, rhythmis, structuris, et significationibus indagavit, ut has commutationes habere notas easdem mutationibus in speciebus biologicis a Lege Williston descriptis confirmaret.
Humana autem instrumenta ab forma naturali libertatem exprimunt quae in promptu cogitationem symbolicam ponit: "In praeparatione bacilli ad isoptera edenda, coniunctio inter opus et materiem est iconica; facere instrumentum lapideum, ex contrario, nullam coniunctionem necessariam inter formam ultimi operis et primae materiei significat" (Holloway 1969:401).
Coleman
Gulielmus Lewin: Unteroffizier
Lyle Mulhall: optio
Robertus Emmett O'Connor: vicarius
Garry Owen: Smitty
Gulielmus Phillipps: decurio Tyler
Addison Richards: centurio
Arturus Space: Beamter
Arturus Walsh: Freddie Crews
Paulus Langton
Carolus Sullivan
Infantes humani evidentiam huius formae eruditionis monstrare incipiunt inter aetates mensium novem et duodecim, cum ei non solum rei, sed conspectui adulti inserviunt—quod eis licet adultis uti ut argumenta et sic "se gerere ad res versus sicut adulti ad ipsos versus se gerunt" (Tomasello 1999:513).
Nihilominus, non sicut Binford, Hodder culturam adaptionem ad conditiones non habuit; magis, se "obligatur varietate liquidá semioticaque veteris notionis culturae, in qua res corporeae, artefacta, sunt toti participes in initio, dilatatione, commutatione, et defectione multiplicum rerum symbolicarum" (Watson 1995).
Gulielmus Jones anno 1786 docuit linguas Sanscritam, Graecam, Latinamque ortas fuisse de "quodam fonte commune, qui, fortasse, non iam exstat." Franciscus Bopp (1791–1867) Germanus eruditum historiae harum linguarum studium in libro anno 1816 divulgato solide constituit, et glottologorum ut videtur legiones posthac rem magnopere auxerunt.
== Discographia ==
Alba musica officinae
2008: Don't Forget ("Non Obliviscere")
2009: Here We Go Again ("Hic Iterum Imus")
2011: Unbroken ("Nondum Fractus")
2013: Demi ("Demetria")
2015: Confident ("Fidens")
2017: Tell Me You Love Me ("Dic Mihi Te Me Amare")
2021: Dancing with the Devil...the Art of Starting Over ("Saltans cum Diabolo...
In Britannia, ortum functionalismi structuralis exspectatum est in We, the Tikopia (1936), libro a Raimundo Firth (1901–2002) de incolis Tikopiae, insulae in Polynesia, scripto, et in operibus Meyer Fortes (1906–1983), et ultro demonstratum anno 1940, cum Eduardus Evan Evans-Pritchard (1902–1973) African Political Systems divulgaret.
De viris magnis, qui (sicut Moyses et Cyrus et Theseus) novas civitates condere potuerunt, Machiavelli "virtutes", quae ad tantas res gestas necessariae sint, saepissime in desperatis temporibus apparere monet, dicitque Italiam in huiuscemodi angustiis versari: in servitutem redactam ut Iudaei in Aegypto, oppressam ut Persae sub Medis, dispersam ut Athenienses.
Mota autem a Bronislavio Malinowski, anthropologo sociali Polonico Britannicoque, ea posuit "primam postulationem, ut hodie videtur, esse perscrutari culturam viventem, scire eius consuetudines mentis et partes eius institutorum," et "solam viam quo possumus scire significationem selectorum morum singulorum esse contra circumiecta causarum et animi motus et aestimationes quae in illa cultura factae sunt instituta" (Benedict 1934:49).
Plures archetypi comoediae Graecae insunt : argentarius rapax et avidus (=Lyco, cuius nomen graece significat "lupum"!), miles gloriosus (= Therapontigonus quem Curculio lepide imitatur), leno odiosus qui raptas virgines emit et vendit (= Cappadox), adulescens amator insanus et pecuniae egens (= Phaedromus), virgo rapta quae signo quodam opportune a parentibus agnoscitur (= Planesium).
Humana eruditio socialis—genus eruditionis quod homines ab aliis primatibus secernit partesque constituentes in evolutione humana egit—itaque duobus elementis innititur: primum, quod Tomasello appellat "eruditionem imitativam" (contra "eruditionem aemulativam," proprietatem aliorum primatum); iterum, quod homines earum experentias symbolis exprimunt (potius iconis, sicunt faciunt alii primates).
Appellat hoc genus eruditionis imitativae "eruditionem culturalem quia filius non solum res ab aliis personis discit: ea etiam discit res per eos; hoc est, ea debet scire aliquid conspectús adulti circumiectorum ut discat usum eiusdem actus ad intentionem pertinentem" (Tomasello 1999:515; Tomasello, Kruger, & Ratner 1993).
Kaeppler, nunc curator ethnologiae Oceanicae apud Museum Nationale Historiae Naturalis, exquivisit (1970) quomodo quidam saltatio grandis, visa descriptaque in Insulis Benevolis a Praefecto Cook anno 1773, erat saeculo undevicensimi exeunti facta in saltationem lakalakam, quae anno 2003 ab UNESCO declarata est Opus Summo Artificio Factum Hereditatis Oralis et Non Tractabilis Hominum.
Ergo, data archaeologica potuerunt doctrinam anthropologicam adiuvare, sed solum cum archaeologi iterum eorum opus definirent, quod in se haberet non tantum artefacta effodere et eorum locum in tempore spatioque perscribere, sed ex residuis corporeis inferre mores quibus ea producta et adhibita sunt, et ex his moribus inferre hominum rationes animi.
Secundum Holloway, gravissima quaestio evolutionis Hominis sapientis—"clavis" vere comprehensionis culturae—est "quomodo homo suam experientiam formet." Cultura enim est "impositio formae arbitrariae super circumiectum." Hoc factum, inquit, distinctionem humanarum eruditionis rationum, usus instrumentorum, et linguae praecipue explicat.
Wilhelmina Adriana Kosten, Inquiritur quid Xenophontis "Lakedaimoniōn politeia" valeat ad Lacedaemoniorum instituta congnoscenda : specimen litterarium inaugurale; Ultraiecti,1921.[1]
Marcellus Meulder, La date et la cohérence de la République des Lacédémoniens de Xénophon,   L'antiquité classique, 1989, vol.58, pp.
Subiecit Ruth Benedict in qualibet societate proprietates culturae varie esse "integratas," hoc est, eas consistere in exemplare actionis cogitatique quod, vitis hominum sensum consilii tribuens, eis praebet causam a quo possunt aestimare novas actiones et cogitata, quamquam ea significat esse varios integrationis gradus; ea enim observat nonnullas culturas non se integrant (Benedict (1934) 1959:46–47).
Interea, humanitas tres proprietates distinctas evolvit: (1) initium et usus symbolorum receptorum, amplectens symbola linguistica et res quae de eis deducuntur, sicut linguam scriptam et symbola mathematica et notationes; (2) initium et usus multiplicum instrumentorum et aliarum instrumentorum technologiarum; et (3) initium et societas in multiplicibus formis socialibus et institutionibus (Tomasello 1999:510).
Perinde ut nonnulli critici dixerunt culturae sublimis et culturae humilis distantia re vera demonstrari electorum hominum Europaeorum et non electorum inter se classium conflictio, ita alii dixerunt critici "civilizatorum" et "non civilizatorum" populorum inter se distinctione demonstrari colonialistarum Europaeorum eorumque imperio subiectorum inter se conflictio.
(Hoc in ambobus casibus est sui generis: non habet directam coniunctionem cum structuralismo, nisi structuralismus Francicus et Anglo-Americanus functionalismus structuralis a Durkheim moti sunt; hoc est aliis functionalismi formis simile, sed non cognatum cum eis.) Quoniam Boasiani anthropologiam habuerunt scientiam naturalem ad studia hominis dicatam, structurae functionalistae anthropologiam habuerunt unam scientiam socialem inter multis, ad studia humanitatis unius faciei propriae dicatam.
Haec inclinatio eos discipulos adduxit, ut attendant historiam proprietatum culturalium—quomodo inter societates sparserint, quomodo earum significationes per tempus mutaverint (Kroeber 1939; Wissler 1975), etiam vitas hominum aliarum societatum (Dyk 1938; Lewis 1961, 1964; Mintz 1960; Radin 1913, 1963; Sapir 1922; Simmons 1942).
Claudius Lévi-Strauss, Francicus structuralismi anthropologus, notiones Boas (praecipue opinionem Boas mutabilitatis formarum culturalium, et opinionem Bastian psychicae hominum unitatis), et sociologorum Francicorum studia structurarum socialium (coniunctionum institutarum inter homines et catervas hominum) quod Aemilius Durkheim (1858–1917) posuerat coegit.
Recensio critica {Francogallice, Italiane, Hispanice}
Henricus Conradus Stein, Bemerkungen Zu Xenophons Schrift Vom Staate Der Lacedaemonier (1878)
Albertus Wulff, Quaestiones in Xenophontis de republica Lacedaemoniorum libello institutae, dissertatio philologica..., Monasterii, 1884.
Verissimum igitur est illud principium ex cuius contradictorio tam absurda secuntur." [II, 7]
"Dicunt adhuc quidam quod Constantinus imperator, mundatus a lepra intercessione Silvestri tunc summi Pontificis Imperii sedem, scilicet Romam, donavit Ecclesie cum multis aliis Imperii dignitatibus." [X, 1]
In libro tertio, Dantes de gravissima quaestione agit, hoc est rationes inter pontificem maximum et imperatorem.
== De Davide Humio rerum scriptore ==
Quamquam Humius nunc maxime philosophus commemoratur, suis temporibus non minus virtute rerum scriptoris excelluit, nam historiam Angliae (History of England) in quattuor voluminibus inter octo annos (1754-1762) edidit, quae historiam Britanniae ab antiquissimis temporibus usque ad finem saeculi XVII comprehendit.
Sicut omnis lingua quo homines loquuntur res selectas extrahit ex ampla sed finita serie sonorum quos quodvis os humanum (labi carens) facere potest, conclusit ea in quaque societate homines, per tempus et elaborationibus consciis et non consciis, eligere ex ampla sed finita serie culturae notarum, quae deinde miscent ut unicum distinctumque exemplar forment (Benedict 1934:23–24).
Per Aevum Romanticum, eruditi in Germania—praecipue philosophi qui motibus nationalisticis (sicut certamini pro "Germania" ex principatibus variis facienda, et certaminibus nationalibus a minoribus gentibus contra Imperium Austro-Hungaricum insertis) studebant—capaciorem culturae notionem evolverunt, quam cosmotheoriam (Weltanschauung) appellaverunt.
Quod homines et panes inter se differunt hodie plus quam equi zebraeque, vel ratti muresque, et quod evolutio huius magnae differentiae tali brevi tempore incidit, "debemus exquirere aliquam parvam differentiam quae magnam differentiam fecit—aliquam adaptationem, vel parvam seriem adaptationum, quae elaborationem cognitivae primatum evolutionis penitus mutavit." Responsum huius quaestionis debet esse fundamentum definitionis scientificae "culturae humanae" (Tomasello 1999:510).
primum et gravem usum monogrammatis Christi ad signandum exercitum Romanum (proelio in ponte Milvio facto, anno 312)
edictum tolerantiae Mediolani anni 313, quo Christianismum religionem permissam in imperio Romano fecit
convocationem primi concilii Nicaeni
sedem imperatoris a Roma Byzantium translatam, quae postea Constantinopolis nominata est.
Terentius Deacon, anthropologus biologicus, in coniunctione plus quam viginti annorum dum evolutio humana, neurologia humana, et primatologia investigatae sunt hunc effectum scalarium describit formam "evolutionis Baldwinianae." Pro Iacobo Baldwin psychologo nominatum, hic vocabulum rerum statum describit qui mores animalis consecutiones evolutionarias adficit cum, circumiecta naturalia mutantes, mutent vires seligentes quae animal agunt (Deacon 1997:322).
Ultima eius victoria fuit, cum Aristophanes in parabasi Equitum Cratinum descripsisset ut senem, qui pro vino nimio ingenium abusus est; tum Cratinus comoediam Laguncula (Πυτίνη) egit, cuius fabulae personae fuerunt ipse, Comoedia uxor ipsius legitima et Ebrietas (Μέθη) puella.
Alii critici, Russavium secuti, hanc culturae sublimis et humilis differentiam approbaverunt, sed culturam sublimem urbanitate et elegantia animos corrumpere et depravare, denique propriam naturam humanam obscurare et detorquere arbitrati putabant musicam popularem, natam puta a classe operaria, naturalem vivendi modum candide exprimere, musicam autem classicam leve et dissolutum vitae genus exponere.
Maxime enim fremuerunt et inania meditati sunt in romanum Principatum qui zelatores fidei cristiane se dicunt; nec miseret eos pauperum Cristi, quibus non solum defraudatio fit in ecclesiarum proventibus, quinymo patrimonio ipsa cotidie rapiuntur, et depauperatur Ecclesia dum, simulando iustitiam, executorem iustitie non admittunt." [X, 1]
In libro secundo Dantes loquitur de thesi propitiae naturae Romani Imperi.
Adams, 1853
Thaluta Rosenberg & Callomon, 2003
Tosapusia Azuma, 1965
Vexillum Röding, 1798: synonymum Turricula Fabricius, 1823 non Schumacher, 1817
Visaya Poppe, Guillot de Suduiraut & Tagaro, 2006
Zierliana Gray, 1847
Synonyma:
2.d2-d4 d7-d5
Variatio praegressionis: 3.e4-e5
Variatio capiendi: 3.e4xd5 e6xd5
Variatio Tarrasci: 3.Nb1-d2
Variatio Vinaveris: 3.Nb1-c3 Bf8-b4
Variatio cardinalis: 3.Nb1-c3 Ng8-f6
In existimatione vulgata Defensio Francogallica est solida cum autem ludus partibus nigris angustius evenire possit in statu ludi initiali.
== Summarium ==
Ita ex ordine laudat quae ad eugeniam, quae ad educationem, exercitationem corporum, epulas communes pertinent; item quod artificiis exercendis victum vel etiam divitias quaerere cives vetantur, quibus nihil nisi milites esse licet, similiter quae ad observantiam legum magistratuumque, quaeque ad disciplinam et virtutem militarem pertinent comprobat atque ceteris Graecis opponit.
In quibus manifestandis non solum hoc apparebit, sed etiam quicquid a primordialibus Imperii romani diudicandum erat per duellum esse discussum." [IX, 12]
"Usque adhuc patet propositum per rationes que plurimum rationalibus principiis innituntur; sed ex nunc ex principiis fidei cristiane iterum patefaciendum est.
Eruditio aemulativa et eruditio imitativa sunt adaptationes quae possunt aestimari solum in earum maioribus circumiecti evolutionisque "contextibus."
Investigationum quae inter discendi rationes primatum humanorum et non humanorum distinxerunt inspectio a Tomasello facta anno 1999 adfirmat argumentum a Radulpho Holloway, anthropologo biologico, qui dixit disertum genus "socialitatis" ad symbolicam cognitionem adnexam fuisse "claves" evolutionis humanae, et naturam culturae constituere.
Anthropologica culturae mens huius aetatis saeculo undevicensimo orta est cum Adolfus Bastian anthropologus Germanus theoriam "psychicae hominum unitatis" posuit, quae, ab Herder et von Humboldt impulsa, notionem nihil differre inter "culturam" et modum vivendi Europaeorum optimorum, conatumque Tylor anthropologi Britannici culturam quam latissime quam posse definire negavit.
Quamquam anthropologi Tylorensem culturae definitionem ubique colunt, saeculo vicensimo cultura emersit gravissima unificansque anthropologiae Civitatum Foederatarum notio, qua plerumque dicit universam hominum capacitatem in genera describere experientiasque symbolis enumerare, et tunc symbolis experientias enumeratas hominibus communicare.
Qui lingua loquitur, arborem aspiciens, antequam auditorem ad illam arborem attentum reddat, debet statuere, secundum eius aestimationem scientiae exspectationumque praesentium auditoris, num dicere "illa arbor illic," "ea," "quercus," "illa quercus centum annos habens," "arbor," "arbor bagswing" [sic], "illa res in area antica," "ornamentum," "implicatio," vel quaslibet multarum sententiarum aliarum.
Ioannes Millard Tawes (natus in  Crisfield Terrae Mariae die 8 Aprilis 1894; ibidem mortuus die 25 Iunii 1979) fuit rerum politicarum peritus  Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1959 usque ad annum 1967 Terrae Mariae gubernator fuit.
Historiam suam ducit a Horto Medico, decreto Petri I Magni anno 1714 condito et anno 1823 in Hortum Botanicum Caesareum Petropolitanum transformato, qui ab anno 1913 Hortus Botanicus Caesareus Petri Magni, ab anno 1918 Hortus Botanicus Principalis RSFSR et ab anno 1925 Hortus Botanicus Principalis URSS nominabatur, et ab anno 1930 sub administratione Academiae Scientiarum URSS erat.
Iosephus Paul-Boncour (natus in Saint-Aignan praefecturae Liderici et Cari die 4 Augusti 1873 - Lutetiae obiit die 28 Martii 1972) fuit vir publicus Francicus ac Praeses Consilii a die 18 Decembris 1932 usque ad diem 31 Ianuarii 1933.
Inukai Tsuyoshi (Iaponice 犬養 毅, Inukai Tsuyoshi natus Okayamae die 20 Aprilis 1855; Tocione necatus a milite nationalista die 15 Maii 1932) fuit politicorum peritus et Iaponiae primus minister a die 13 Decembris 1931 usque ad diem 15 Maii 1932.
Insulae Comorianae, rite Societas Comoriana (Comoriane Udzima wa Komori; Francice Union des Comores; Arabice الاتحاد القمري‎, al-Ittiḥād al-Qumurī et Qamarī), est civitas sui iuris in freto Mozambicensi Oceani Indici sita, cuius caput est Moroni urbs.
Iosephus Marianus Salas (Hispanice Iosepho Mariano Salas,  Mexicopoli natus die 11 Maii 1797; ibidem mortuus die 24 Decembris 1867) fuit generalis et politicorum peritus Mexicanus,  qui bis a die 5 Augusti usque ad diem 23 Decembris 1846 et iterum a die 21 Ianuarii usque ad diem 2 Februarii 1859 Mexici praeses ad interim et anno 1863 triumvir una cum Pelagio Antonio de Labastida y Dávalos et Ioanne Almonte fuit.
Loco Facultatis theologicae erectum est Lovanii famosum istud Seminarium generale; atque ita res miserrime haeserunt ad medium circiter mensis decembris anni 1789, dum gubernium Austriacum cum suis copiis Belgium derelinquit, et Status Brabantiae regimen patriae adierunt, omniaque Lovanii in pristinum statum restituta sunt.
Iosephus Ludovicus (natus Joseph Louis Barrow prope LaFayette vicum rusticum Alabamae die 13 Maii 1914; mortuus Paradise in oppido Nivatae die 12 Aprilis 1981), Joe Louis ('Iosephus Ludovicus') ad artem pugilisticam pertinens et Brown Bomber ('Bombifer Brunus') a diurnariis per ludibrium appellatus, fuit pugil professionalis Americanus, qui ab anno 1934 ad annum 1951 certabat.
Iosephus Echegarai y Eizaguirre (Matriti natus die 19 Aprilis 1832; ibidem mortuus est die 14 aut 16 Septembris 1916) fuit scriptor etiam scaenicus et rerum politicarum peritus Hispanicus, qui anno 1904 Praemium Nobelianum litterarum una cum Friderico Mistral accepit.
Ionathan Baxter Harrison (in Greene Comitatu Ohii 5 Aprilis 1835—Franklin Novae Hantoniae 17 Iunii 1907) fuit minister Unitarianus et diurnalista qui in multis eius temporis causis socialibus implicatus est, inter quae abolitionismus, iura Indianorum, cura silvarum, et culturalis operariorum progressus.
Ioannes Petrus Armandus David (Francogallice: Jean Pierre Armand David) natus est die 7 Septembris 1826 in Baionam - mortuus est die 10 Novembris 1900 Lutetiae, qui ad Ordinem Fratrum Minorum pertinebat, fuit presbyter catholicus, sacerdos ad propagandam fidem legatus  in Sinam, Mongoliam et Tibetiam et studiosus naturae praecipue geologiae, mineralogiae, zoologiae et botanicae.
Iosephus Pacianus Laurel (natus die 9 Martii 1891 in oppido Tanauan, mortuus infarctu cordis die 6 Novembris 1959 Manilae) fuit praeses Philippinarum in civitate neurospastica sub Iaponensibus in Bello Orbis Terrarum Secundo a die 14 Octobris 1943 usque 17 Augusti 1945.
Iosephus Clemens Piłsudski (Polonice Józef Klemens Piłsudski 'juzεf piw'sutski, natus Zalavas in vico apud Vilnium, hodie urbem ad Lituaniam pertinentem, die 5 Decembris 1867; mortuus Varsoviae die 12 Maii 1935) fuit miles et post primum bellum mundanum rerum politicarum peritus Polonicus.
Iohannes Paulus van Limburg Stirum, vulgo plene Johan Paul, graf van Limburg Stirum (natus in Zwolle die 2 Februarii 1873; mortuus Hagae die 17 Aprilis 1948) fuit gubernator generalis Indonesiae pro regno Nederlandiae a die 21 Martii 1916 usque in annum 1921.
(Ucrainice: Інокентій Ілярій Лотоцький, ЧСВВ; Anglice: Innocent Hilarion Lotocky, OSBM; natus in Stari Petlykivci, Ucraina, die 3 Novembris 1915; mortuus Chicagi, USA, die 4 Iulii 2013) erat episcopus Chicagiensis Ucrainorum.